An uair sin, dithis sheinneadair eile; boireann is fireann a-rithist; Warren McIntyre agus Lorraine Wilson le taic bho chòmhlan Americana de cheathrar. Ma bha thu a’ sireadh ceòl a ghlèidheadh tu ann an crogan leis an leubail ‘Americana‘ air, gus am biodh fìos aig na ginealaichean ri teachd dè bha anns a’ ghnè; b’ e sin e. Ceòl lìomhte, càilear, ùr ach a’ tarraing à cèol country is bluegrass traidiseanta; a bha furasta èisteachd ris. Thog iad orra le òran Gàidhlig air a sheinn le Lorraine. Shruth a guth a-mach is a-steach leis a slide guitar tiamhaidh agus tàladh a‘ ghiotàir-dhealain; le buille chridhe a bheus dùbailt air an cùl; ann an doigh a chuir fo sheun mi. Shocraich mi mi fhèin san t-sèithear ’s mi an dùil ri barrachd dhen leithid. Ach cha tàinig e. Ged a sheinn iad aon sèist a chaidh eadar-theangachadh gu Gàidhlig bha an còrr de an cuid seinn ann am Beurla (le blas meadhan-Atlantaigeach).