B’ e sgoilear Gàidhlig a bh’ ann an Diack a rinn a’ mhòr-chuid den obair rannsachaidh aige taobh a-muigh àrainneachd an oilthighe. Chruinnich e an t-uamhas stuth cudromach mu dhual-chainntean agus ainmean-àite Gàidhlig bho na 1910an gu na 1930an agus chaidh iomadh artaigil fhoillseachadh ann an Scottish Gaelic Studies, Etudes Celtique agus pàipearan-naidheachd. Nuair a bha e nas aosta thug a bheachd gur e cànan Q-Ceilteach a bh’ ann an Cruithnis, agus athair-chànain do Ghàidhlig an latha an-diugh, droch bhuaidh air a chliù, gu sònraichte am measg sgoilearan ainm-àite. Tha seo mì-fhortanach oir bha na stuthan tùsail a chruinnich e aig fìor àrd-inbhe, agus air an cruinneachadh bho “the last generation of Gaelic speakers possessing a sure grip of the place-names in their true form”.