“Tha sgadan gu leòr ri fhaotainn anns na lochan a tha mun cuairt air an eilean Sgitheanach. Tha gach seòrsa èisg eile a’ leantainn an sgadain agus an t-sìl, on mhuc-mhara gus an t-iasg as lugha anns a’ chuan; am fear as motha ag itheadh an fhir as lugha. Dh’ innis na h-iasgairean agus feadhainn eile dhomh gu bheil aon sgadan mòr anns gach sgaoth sgadain, a tha a dhà uiread ri càch. Tha e a’ snìomh air thoiseach air càch agus leanaidh iad e àite sam bith an tèid e. Their na h-iasgairean rìgh an sgadain ris an fhear seo, agus ma thachras dhaibh breith air beò, tilgidh iad a-mach e gu cùramach, oir cha toil le iasg den ainm ud a mharbhadh.