De jaren tachtig maakten plaats voor de moderne horrorfilm. Weliswaar hadden ze niet de 'tien sterren' waar de raaskallende tienermassa's destijds op aasden, maar ze hadden wel de moordenaars waar diezelfde tieners voortdurend over praten en discussiëren. We hadden Freddy, Jason, Chucky en de herrezen 'carrières' van Michael Myers en Leatherface. Maar er was er een bij die erin slaagde niet alleen de meest angstaanjagende van het stel te zijn, maar die er tot nu toe ook nooit in slaagde te bezwijken. Het was Pinhead, de in leer geklede Zwarte Paus van het Labyrint van de Hel, gespeeld met afgrijselijke grandeur door de acteur Doug Bradley, het symbool van de briljante, macabere Hellraiser-serie. Maar met de release van Hellraiser: Hellworld, het derde direct-to-video vervolg, geregisseerd door Rick Bota (wiens eerdere bijdragen, Hellseeker en Doder, me in feite vluchtige momenten van hoop gaven voor de Hellraiser-serie), is Pinhead niet alleen ingestort (en dat is een niveau van instorten dat niemand zich ooit kan voorstellen, een niveau dat zelfs nog erger is dan dat waar hij zich in de Hel op Aarde toe verlaagde), maar is het hele idee en principe van de serie ingestort tot een punt van extreme g<0xC3><0xAA>ne.<br /><br />In de 'echte wereld' zijn Pinhead, de Cenobieten, het Labyrint, Leviathan en de Klaag Configuratie niets meer dan instrumenten in de 'Hel'. Er zijn vijf gamers uitgenodigd voor een 'Hellworld'-feestje, georganiseerd door een eigenaardige man (Lance Henriksen, die tegenwoordig alleen nog maar op zoek lijkt te zijn naar werk, wat nogal deprimerend is), die alles weet over de Hell en nog veel meer. Maar het duurt niet lang of Pinhead en twee van zijn volgelingen <0xE2><0x80><0x93> Bound en Chatterer (die door gebrek aan fondsen volledig zijn uitgeroeid) <0xE2><0x80><0x93> zijn compleet afgeslacht. Kijk naar _Hellbound_ en _Hellseeker_ om te zien hoe _Bound Son_ en _Chatterer_ eruit moeten zien) om te zien hoe _Bound Son_ en _Chatterer_ de vijf gamers eeuwigdurende kwellingen en ellende brengen. Maar hoe kunnen de _Cenobites_ daar zijn als niemand de Klaaglied Configuratie heeft geopend, die om te beginnen al niet eens bestaat? En wat zouden de gebeurtenissen en de hostie, als Chelsea iets begint te vermoeden, te maken kunnen hebben met de verdachte zelfmoord van hun vriend Adam (Stelian Urian), die steeds meer paranoïde werd naarmate hij langer bleef spelen?<br /><0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> Natuurlijk moet ik toegeven dat het leuk was om af en toe een kleine verwijzing te hebben naar de oorspronkelijke films, zoals de beruchte 'Ingenieur' uit het origineel of de discussies over Philip L'Merchant, de schepper van de box, maar een verwijzing maakt nog geen film. Een serieus onderzoek naar het materiaal, een uitstekend scenario en een cast die de uitdaging aangaat, dat is wat Hellworld allemaal mist. Het scenario is niets meer dan een stel nietszeggende, spetterende clichés en scènes die slecht aan elkaar zijn genaaid, en de cast (behalve Henriksen en Bradley) is op zijn ergst. Als elke personage zijn lot onder ogen ziet via de Cenobieten, was hun pijn volkomen ongelooflijk. Als je een Hellraiser-film wilt verkopen, moet je de gruwelijkste vormen van lijden geloofwaardig kunnen maken. En nog iets, hoe komt het dat twee van de folterende vrienden er beter uitzien met make-up dan de Cenobieten?<br />In de jaren tachtig zou Pinheads 'Oh, what wonders we have to show you' een monumentaal ijzingwekkend effect hebben gehad. Nu veroorzaakt het alleen maar vluchtige momenten van wanhoop als ik terugdenk aan de tijd dat Pinhead effectief was.<br /><br />FF F.
The '80's gave way to the modern horror film. True, they didn't have the "teen stars" coveted by the raving teen masses back in the day, but they did have the killers that these same teens continually talk and debate about. We had Freddy, Jason, Chucky, and the resurrected "careers" of Michael Myers and Leatherface. BUT there was one who managed to be not only the most frightening of the bunch, but actually never managed to cave until now, that is. It was Pinhead, the leather-clad Black Pope of Hell's Labyrinth, played with ghastly grandeur by thespian Doug Bradley, the symbol of the brilliantly macabre Hellraiser series.<br /><br />However, with the release of Hellraiser: Hellworld, the third direct-to-video sequel directed by Rick Bota (whose previous entries, Hellseeker and Deader, actually gave me fleeting moments of hope for the Hellraiser series), not only has Pinhead caved (and this is a level of caving that no one could ever imagine, a level even worse than the one he stooped to in Hell on Earth), but the whole idea and principle of the series has caved to a point of extreme embarrassment.<br /><br />In the "real world," Pinhead, the Cenobites, the Labyrinth, Leviathan, and the Lament Configuration are nothing more than instruments in "Hellworld," the hottest internet game to sweep the gamer and hacker world (which is kind of a sad commentary on the gaming world). Five gamers in particular  Chelsea (Katheryn Winnick), Allison (Anna Tolputt), Derrick (Khary Payton), Mike (Henry Cavill), and Jake (Christopher Jacot)  have been invited to a "Hellworld" party, hosted by a peculiar man (Lance Henriksen, who just seems to be looking for work nowadays, which is just depressing) who knows all about Hell and more. But it's not long before Pinhead and two of his followers  Bound and Chatterer (who are completely butchered because of lack of funding. Watch Hellbound* and Hellseeker^ to see how Bound^ and Chatterer* are SUPPOSED to look)  arrive to bring everlasting torment and misery to the five gamers. But how can the Cenobites be there if no one has opened the Lament Configuration, which doesn't even exist to begin with? And what could the transpiring events and the Host have to do, as Chelsea begins to suspect, with the suspicious suicide of their friend, Adam (Stelian Urian), who became more paranoid of the game as he continued to play?<br /><br />Words truthfully cannot describe the disgust I felt as the film progressed. Of course, I will admit it was nice to have tiny references to the original films occasionally discussed here and there  such as the infamous "Engineer" from the original or the discussions of Philip L'Merchant, the box's creator  but references do not make a film. Serious research of the material, an excellent screenplay, and a cast up to the challenge does, which Hellworld all lack. The screenplay is nothing more than a bunch of bland splatter-fest clichés and scenes poorly sewn together, and the cast (save for Henriksen and Bradley) are all at their possible worst. When each character meets their fate through the Cenobites, their pain was completely unbelievable. If you want to sell a Hellraiser movie, the most excruciating forms of suffering have to be believable. And another thing, how come two of the torture-prone friends get better looking makeup than the Cenobites?<br /><br />Back in the '80s, Pinhead's "Oh, what wonders we have to show you" would have a monumentally chilling effect. Now, it does nothing but cause fleeting moments of despair as I recall a time when Pinhead was effective.<br /><br />F