'All or Nothing' is een ellendige film over een miserabel, slecht functionerend Londens gezin. Het verhaal van walrus Phil Bassett en zijn gezin, dat zich van dag tot dag lui en onvervuld voortbeweegt, heeft weinig om het lijf. Ongetwijfeld een uitstekende film naar filmmaatstaven, maar Mike Leigh brengt het publiek in de positie dat het het klaaglijke bestaan van zijn personages moet geloven door niet de psychodynamica te laten zien die hun ellende in stand houdt en ons alleen het resultaat te laten zien. Met andere woorden, we zien trieste mensen die in hun eigen sop gaar koken, wat het kopen van de film bemoeilijkt en de hoofdrolspelers nog verachtelijker maakt. Ik denk dat het de bedoeling van Leigh was dat het publiek zo zou reageren en ik vermoed dat menig huilende huilebalk de tranen uit zijn zakdoek stond te wringen. Gezien de ellende van de hele show, en het karakter dat ons niets kan schelen zonder liefdadigheid, zullen de meesten 'Alles of niets' meer niets dan niets vinden. (B)
"All or Nothing" is a slice-of-wretched-life flick about a miserable dysfunctional working class London family. There's little arc to the story of walrus Phil Bassett and family who move sloth-like from day to day unhappy and unfulfilled. Undoubtedly an excellent film by film making standards, Mike Leigh puts the audience in the position of having to accept his characters' plaintive existence on faith by not showing the psychodynamics which perpetuate their misery and just giving us the result. In other words, we see sad people stewing in their own juices which makes the buy-in difficult and the protagonists more ignoble. Personally I was happy to see the foul mouthed fat kid keel over from heart attack though I don't think that was how Leigh intended the audience to react and I suspect many a weeping wallower was wringing tears from their hanky. Given a 2 hour run, misery throughout, and character we couldn't care less about without charity, most will find "All or Nothing" more nothing than all. (B)