Was er in 1967 iemand die hierin trapte? In dat jaar was ik acht jaar oud en had ik al een hekel aan dit soort onzin. Ik zou tegen het scherm hebben geschreeuwd. Gisteravond heb ik tegen het scherm geschreeuwd.<br />Misschien was dit de eerste overvalfilm waarin laserstralen in een kluis als obstakel voor de dieven werden gebruikt, maar waarom deden ze dat zo slecht? De laserstralen, die kriskras door de kluis lopen als een spinnenweb, zijn ogenschijnlijk op een slimme manier aangebracht: doorschijnende buizen gevuld met licht. Maar als de dieven met een dure telescopische ladder over de stralen klimmen, kunnen we duidelijk zien dat de laserstralen doorzakken! En niet zo'n klein beetje ook. Erger nog, we zien een verbindingspunt waar twee stukken buis zijn verbonden. Het is verdomme een close-up! Dit soort slordige vakmanschap haalt je echt uit de film.<br />Het wordt nog erger. De kluis is uitgerust met een verfijnde geluidsdetector. Het geluid van een aansteker is genoeg om hem te laten afgaan. De oplossing? De hele kluis optillen met pneumatische liften, er kleine wieltjes op zetten, de wieltjes geluiddicht maken met scheerzeep (ik maak maar een grapje) en de kluis drie meter wegduwen van de geluidsdetectoren. Dan die titanium deuren doorboren. En hem dan opblazen met nitroglycerine. Dan duw je de kluis zachtjes terug de loopplank op, de kluis in (nog meer scheerschuim), ontkoppel je de pneumatische slangen, sjouw je je vijfentwintig kilo aan apparatuur weg en sluit je de kluisdeur. En dat allemaal zonder een zoemtoon te veroorzaken als een Zippo.<br />Deze film werd mede geproduceerd door Spaanse, Duitse en Italiaanse filmmaatschappijen. Is het mogelijk dat in een publiek van bijvoorbeeld honderd Spanjaarden, Duitsers of Italianen niemand een enorm puk-sshhh!-geluid maakte toen de luchtslangen werden losgekoppeld? Misschien niet. Misschien waren ze beter in het opschorten van ongeloof dan een achtjarige Amerikaan.<br />Vergelijk dit met de nieuwe gouden standaard voor technische competentie in dat tijdperk van filmmaken: '2001: A Space Odyssey'. Hoewel de geschiedenis zich heel anders heeft voltrokken dan in '2001' (geen steden op de maan, geen bemande verkenning van andere planeten), zijn die filmische voorspellingen heel zorgvuldig uitgevoerd. Het vakmanschap was voortreffelijk. Als de Amerikanen en Britten die '2001' maakten net zo onhandig waren geweest als de broodschrijvers die 'Grand Slam' maakten, zou er nooit een discussie zijn geweest over de religieuze of spirituele betekenis van die bizarre laatste handeling. Die vragen werden aan het eind van de jaren zestig heel serieus besproken (en zijn dat nog steeds), omdat '2001' een geloofwaardige wereld was waarin ons ongeloof 21<0xE2><0x81><0x84>2 uur lang op de proef werd gesteld.<br />Nu is 'Grand Slam' natuurlijk alleen maar een rooffilm. Hij heeft geen diepe pretenties. Is dat een excuus voor zijn technische slordigheid? Natuurlijk niet. Zelfs een luchtig verhaal moet ons binnen de muren van het verhaal houden, zodat er overtuigend tegen ons kan worden gelogen. Als de fundamentele feiten worden genegeerd, is de film afgelopen. Het leger van de Confederatie kan geen blauw dragen. Je kunt niet naar Australië rijden. En laserstralen kunnen niet doorzakken.<br />Misschien was dit de reden waarom de Verenigde Staten in de jaren zestig de technologische krachtcentrale van de wereld waren. We wilden het goed doen. En dat doen we nog steeds. Zelfs slechte Amerikaanse films worden geproduceerd met een technische briljantheid die de stompzinnigheid van het boven-de-lijn talent overtreft. En websites als MovieMistakes.com helpen ons onze normen niet te laten vervagen.<br />Misschien verdient 'Grand Slam' wel de eer voor het inspireren van betere films, zoals 'The Italian Job'. Twee jaar later. Misschien kun je volhouden dat 'Ocean's Twelve' zijn dansende laserstralen te danken heeft aan 'Grand Slam'. Maar in 'The Italian Job' gaan de dingen tenminste BOOM! als ze ontploffen, en in 'Ocean's Twelve' zakken de laserstralen niet weg.
Did anybody fall for this in 1967? In that year I was eight years old, and I already hated this kind of crap. I would have been yelling at the screen. I yelled at the screen last night.<br /><br />Perhaps this was the first heist film that used laser beams in a vault as an obstacle to thieves, but why did they do it so badly? The laser beams, which criss-cross the vault like a spider web, are done in an ostensibly clever way: translucent tubing filled with light. But when the thieves climb over the beams with a fancy telescoping ladder rig we can clearly see the laser beams sagging! Not just a little, either. Worse, we can see a connection point where two pieces of tubing were joined. It's a friggin' close-up! This kind of sloppy craftsmanship really takes you out of the film.<br /><br />It gets worse. The safe is rigged with a delicate noise detector. The sound of a cigarette lighter is enough to set it off. The solution? Lift the entire safe with pneumatic lifts, stick on little wheels, soundproof the wheels with shaving cream (I kid you not), and push the safe ten feet away from the sound detectors. Then start drilling those titanium doors. Then blow it with nitro glycerin. Then silently push the safe back up the ramp and into the vault (more shaving cream), disconnect the pneumatic lines, cart away your seventy-five pounds of equipment, and close the vault door. All without making as much sound as a Zippo.<br /><br />This film was co-produced by Spanish, German, and Italian film companies. Is it possible that in an audience of, say, 100 Spaniards or Germans or Italians, no one made a huge PUK-SSHHH! sound when those air hoses were disconnected? Maybe not. Maybe they were better at suspending disbelief than an eight-year-old American.<br /><br />Compare this to the new gold standard for technical competence in that era of film-making, "2001: A Space Odyssey." Although history has unspooled very differently than as predicted in "2001" (no cities on the moon, no manned exploration of other planets), those cinematic predictions were very carefully executed. The craftsmanship was exquisite. If the Americans and British who made "2001" had been as clumsy as the hacks who made "Grand Slam," there never would have been any discussion about the religious or spiritual meaning of that bizarre last act. Those questions were discussed very seriously in the late 60's (and still are) because "2001" was a believable world where our powers of disbelief remained suspended for 2 1/2 hours.<br /><br />Now, of course "Grand Slam" is just a heist movie. It's doesn't have any deep pretensions. Does that excuse its technical shoddiness? Of course not. Even a frothy story needs to keep us within the walls of the story, so that we can be lied to convincingly. When fundamental facts are ignored, the movie is over. The Confederate army can't wear blue. You can't drive to Australia. And laser beams can't sag.<br /><br />Maybe this is why the United States was the technological powerhouse of the world in the 1960's. We cared about getting it right. And we still do. Even bad American movies are produced with a technical brilliance that outstrips the stupidity of the above-the-line talent. And web sites like MovieMistakes.com help keep our standards from flagging.<br /><br />Maybe "Grand Slam" deserves credit for inspiring better films, such as "The Italian Job" two years later. Perhaps you can insist that "Ocean's Twelve" owes its dancing laser beams to "Grand Slam." But at least in "The Italian Job" when things blow up they go BOOM!, and in "Ocean's Twelve" the laser beams don't sag.