Natuurlijk, deze film is een klassieke romance, maar de behandeling is verfrissend. Het acteerwerk is schitterend (vooral door ten minste drie leden van de familie Bastounes), de geestige dialoog klinkt goed en het is een genoegen om te werken met personages die geen Ken- en Barbieklonen zijn. Maar het is vooral de muziek die bekoorlijk is. Zelfs niet-aficionadi van de opera zullen ervan genieten.<br />Ik vond ook de manier waarop de arbeidersachtergrond van de hoofdfiguur, George, contrasteert met het uitbundige milieu van de kunst (dat wil zeggen, de operawereld) mooi. Scènes met de schitterende toneeldecors van het operagebouw en vijfsterrenhotels vormen een mooi contrast met de buurten van Southside Chicago.<br />De filmmakers komen duidelijk uit de indiescene en hebben hulp gekregen van filmsterren. Maar deze film is drie jaar geleden gemaakt. Wat zijn ze nu van plan? (Ik hoop dat de gebroeders Weinstein meeluisteren.)
Sure, this film is a classic romance, but the treatment is refreshing. The acting is splendid (especially by at least three of the Bastounes family), the witty dialogue rings true, and it's a pleasure to get involved with characters who aren't Ken and Barbie clones. However, it's the music that is especially beguiling. Even non-aficionadi of the opera will surely enjoy it.<br /><br />I also liked the way the blue-collar background of the main character, George, is juxtaposed with the high-falutin' milieu of the art (i.e., opera) world. Scenes featuring the opera house's gorgeous stage sets and five-star hotels are nicely contrasted with Southside Chicago neighborhoods.<br /><br />The filmmakers are obviously from the indie scene and received help from movie notables. (I noticed Woody Allen is thanked in the credits.) But this film was made three years ago. What are they up to now? (I hope the Weinstein brothers are listening.)