Sam Goldwyns creatieve sappen moeten bevroren zijn geweest toen hij met het idee voor deze film kwam, een slechte remake van de meer succesvolle Ziegfeld Follies. Deze film laat zien dat imitatie de ergste vorm van vleierij was. De ingrediënten die in deze'stoofpot' gingen, leken misschien op de supermarkt te zijn gekocht, maar wat eruit komt is een onuitwisbare puinhoop.<br />George Marshall toont geen enkele inspiratie in de manier waarop het materiaal wordt gepresenteerd. De timing klopt niet en de film voelt vanaf het begin nep aan.<br />De filmmakers het voordeel van de twijfel gevend, leek dit project vanaf het begin gedoemd te zijn. Het idee alleen al dat een grote Hollywood-producer als Oliver Martin afgaat op de smaak van een naïeve jonge vrouw zonder ook maar een greintje wereldwijsheid of enig idee waar de film over gaat, is niet te geloven. Toegegeven, dat waren andere tijden, maar het vraagt veel van de kijker. Het andere wat er in de film verkeerd is, is de manier waarop de muzieknummers worden gepresenteerd. De afschuwelijke balletscène over Romeo en Julia met een happy ending en gedanst door de helft van het gezelschap op tapdansschoenen terwijl de rest tutu's en teenslippers droeg, is niet te geloven, zelfs als de schepper George Ballanchine zelf was.<br />De gebroeders Ritz zijn elke keer dat we ze zien onhebbelijk. Die song over de poesjes moet wel een van de ergste ooit zijn. Kenny Baker die 'Love Walked In' zingt terwijl hamburgers bakken is op z'n best lachwekkend. De Olga van Vera Zorina is ook een irritante figuur, net als Edgar Bergen, wiens enige taak het is om als buffer tussen de nummers te fungeren. Adolph Menjou doet wat hij kan in een ondankbare baan. Andrea Leeds verschijnt als Hazel, die door Oliver Miss Humanity wordt genoemd.<br />Zelfs de prachtige songs van Gershwin of de film van de grote Gregg Toland kunnen deze pastiche niet redden. Zoals Wayne Malin op dit forum opmerkte, blijkt 'The Goldwyn Follies' een kampfeest dat ongeveer twee uur te lang duurt!
Sam Goldwyn's creative juices must have been frozen when he came with the idea of this film, a bad remake of the more successful "Ziegfeld Follies". This movie shows how imitation was the worst form of flattery. The ingredients that went into this "stew", might have appeared to be right at the super market, but what comes out as a result is an indelible mess.<br /><br />George Marshall doesn't show any inspiration in the way the material is presented. The timing is off and the movie feels fake from the start.<br /><br />Giving the film makers the benefit of the doubt, this project appeared to have been doomed from the start. The mere idea of a big Hollywood producer like Oliver Martin relying on the taste of a naive young woman with not an ounce of sophistication, or any idea what the movies were about, is not to be believed. Granted, those were other times, but it asks a lot from the viewer. The other thing that is wrong in the movie is the way the musical numbers are presented. The horrible ballet sequence about Romeo and Juliet with a happy ending and danced by half of the company tap dancing, while the rest are in tutus and toe shoes, is not to be believed, even if the creator was George Ballanchine, himself.<br /><br />The Ritz brothers are obnoxious every time we see them. That song about the pussy cats has to be one of the worst ever. Kenny Baker singing "Love Walked In" while frying hamburgers is laughable, at best. Vera Zorina's Olga is another annoying figure, as is Edgar Bergen, whose only job is to act as a buffer between numbers. Adolph Menjou does what he can in a thankless job. Andrea Leeds appears as Hazel, who Oliver calls Miss Humanity.<br /><br />Not even the wonderful Gershwin songs, or the cinematography of the great Gregg Toland can save this pastiche. As Wayne Malin has commented in this forum, "The Goldwyn Follies" turns out to be a camp fest about two hours too long!