In de volgende eeuw zullen de laatste babyboomers sterven en zal de rest van de wereld niet langer hoeven lijden onder hun bizarre idee dat de jaren zestig de belangrijkste periode in de westerse geschiedenis was, of onder films als 'The Return of the Secaucus 7'. De film concentreert zich op een groep studenten die in de jaren zestig actief waren in de hippiebeweging en een weekend (althans, ik denk dat het een weekend was, deze film leek maanden te duren) bij elkaar komen om over zichzelf te praten. Jammer dat het zulke oninteressante, eendimensionale mensen zijn. Zie hoe de vrouwen tegen hekken leunen, naast beekjes hurken en bordspelletjes doen terwijl ze praten over hun intermenselijke relaties! Kijk naar de mannen die basketballen, die magere kerels die houthakken! Lach als de acteurs Laceys houten voorstelling in een slechte zomeruitvoering vernielen en kritiek uiten op deze film en hun eigen onhandige, welgemanierde gedrag! Kramp in je benen bij het zien van de lange barscène, waar slechte liedjes slecht worden gezongen en Maura en Jeff het soort ruzie hebben dat gewoonlijk alleen bij amateurtoneel voorkomt! Verbaas me over wat misschien wel de enige slechte voorstelling van David Strathairn is die op film is vastgelegd! Huilt van opluchting als niemand Katies aanbod om nog langer te blijven accepteert!<br />*citaat uit script.
At some point in the next century, the last of the baby boomers will die and the rest of the world will no longer have to suffer from their bizarre notion that the 1960s was the most important decade in Western history, or films like "The Return of the Secaucus 7". The film focuses on a group of sixties-activist college friends who gather together for a weekend (at least I think it was a weekend, this film seemed to drag on for months) to talk about themselves. Too bad they're such uninteresting, one-dimensional people. See the women lean against fences, crouch next to streams and play board games while they talk about their interpersonal relationships! Watch the men play basketball, skinny dip and chop firewood! Laugh as the characters trash Lacey's wooden performance in bad summer stock, uttering criticisms equally applicable to this film and their own clumsy, mannered acting! Cringe at the lengthy bar scene, where bad songs are sung badly, and Maura and Jeff have the kind of fight that usually only happens in amateur theatre! Wonder at what may be the only bad performance by David Strathairn captured on film! Weep with relief when no one accepts Katie's offer to extend their stay even longer! <br /><br />*quote from script