Ik heb het in het Museum of Radio and Television gezien (denk niet dat het op dvd verkrijgbaar is). Ik had het voor het eerst gezien als wat ze nu een 'vragende' jongeman noemden in 1972 (het personage van de zoon was 14, ik was toen 13) en herinnerde me dat het heel belangrijk voor me was als de eerste gevoelige, niet veroordelende vertolking van homoseksuele mannen op televisie. Ik herinnerde me vooral de houding van een heel jonge Martin Sheen. Toen ik het na 35 jaar weer zag, was het bijna net zo aangrijpend, met prachtig acteerwerk door een heel sterk ensemble, met Hope Lange als moeder/ex-vrouw. Ik genoot van de accenten uit het begin van de jaren zeventig (de hoogpolige vloerbedekking in de badkamer, achtsporencassettes), maar besefte dat het <0xE2><0x80><0x93> ondanks alle vooruitgang op het gebied van de rechten van homo's in de loop der jaren <0xE2><0x80><0x93> vandaag de dag bijna opnieuw gemaakt zou kunnen worden en nog steeds zinvol zou kunnen zijn.
I saw this at the Museum of Radio and Television (don't think it's available on DVD). I had first seen it as what now called a "questioning" young man in 1972 (the son's character was 14, I was 13 at the time) and remembered it being very important to me as the first sensitive, non- judgmental portrayal of gay men on television. I particularly remembered the poise of a very young Martin Sheen. Viewing it again after 35 years it was almost as affecting, with wonderful acting by a very strong ensemble cast, with Hope Lange a stand-out as the mother/ex-wife. I enjoyed the early-70s touches (shag carpeting in the bathroom, 8-track cassettes) but realized that -- despite so many advances in gay rights over the years -- it could almost be re-made today and still make sense. Cross your fingers that this someday is available on DVD.