Inmiddels zijn de meeste historische onnauwkeurigheden van de Tudors goed onder woorden gebracht; je kunt zelfs gerust zeggen dat het enige wat niet veranderd is, de namen zijn. Toegegeven, de serie is niet goed voor de geschiedenis. Maar is het goede televisie? Helaas zijn de Tudors, hoewel ze zonder twijfel een visueel succes zijn, ook een fiasco in termen van tempo, dramatische ontwikkeling en karakterisering van de dingen die ertoe doen.<br />Het leven van Hendrik VIII is geen wandeling in het park; de gebeurtenissen van zijn dag kunnen ontmoedigend zijn en er moet een dunne lijn worden getrokken tussen het openbare en het privé-leven van de man. Het moet gezegd dat de eerste afleveringen de twee redelijk in evenwicht weten te brengen (we krijgen een behoorlijk onderzoek naar de geboorte van de realpolitik) en dat we er goed in slagen om vijfhonderd jaar oude hofintriges interessant te laten lijken.<br />Maar niet voor lang. Blijkbaar moet iemand gedacht hebben dat het publiek al snel genoeg zou krijgen van politiek en dat je ze alleen aan de praat kunt houden door kostuums te laten zien (voor de meiden) en borsten (voor de jongens). Ik heb niets tegen een van beide, maar als je alles naar de achtergrond schuift om je alleen op Henry's seksuele escapades te concentreren, lijkt het grootste deel van je plot uiteindelijk irrelevant, een vuller. De Reformatie is daar een goed voorbeeld van. Natuurlijk weten we allemaal dat ketterij in die tijd een ernstige zaak was en dat het lutheranisme een zeer tastbare politieke bedreiging voor Engeland vormde. Het probleem is dat de serie heel weinig interne rechtvaardiging biedt voor de vervolging van ketters; in plaats daarvan zien we dat Hendrik even ophoudt met in het gras te rollen met Anna Boleyn om een paar pamfletten tegen Luther te schrijven en dat een godsdienstfanaat boeken en mensen verbrandt. In feite wordt ons verzocht uit onze eigen kennis te putten om de leemten op te vullen.<br />Een andere valkuil is het totale gebrek aan karakterontwikkeling, dat iets kan zijn wat heel goed het gevolg kan zijn van slecht acteren. Geen van de stormachtige gebeurtenissen van die tijd (diplomatieke crises, oorlogen, epidemieën) schijnt een blijvend effect te hebben op de hoofdpersonen <0xE2><0x80><0x93> met als enige uitzondering Sam Neils' kardinaal Wolsey. Een beetje historische nauwkeurigheid had hier van pas kunnen komen. Henry was bijvoorbeeld 40 toen hij Anna Boleyn ontmoette (20 in die tijd) en zette zich in om een mannelijke erfgenaam te produceren om de voortzetting van de jonge Tudor-lijn veilig te stellen (hij was pas de tweede Tudor op de troon). Elke vermelding van het bovenstaande zou de noodzakelijke diepgang aan hun verhaal hebben toegevoegd; jammer genoeg koos de serie voor derderangs, slordige romantiek die maar voortsleept.<br />Alle bovengenoemde feiten verklaren waarom de serie zoveel te lijden heeft in termen van tempo. De actie vertraagt zichtbaar ergens in het midden en bereikt tijdens het laatste deel de bodem. We zien de introductie van een aantal onnodige subplots (Margaret, Thomas Tallis) die de ontwikkeling van de hoofdverhaallijn helemaal niet ten goede komen. De afhandeling van Henry's scheiding is ook problematisch. Als je nagaat hoeveel andere gebeurtenissen er door elkaar zijn gegooid, was het dan echt nodig om deze zo lang te rekken? En waarom werd de kwestie aan het eind niet opgelost? (Waarschijnlijk iemands idee van een cliffhanger die eindigt.) Hoewel de Tudors geweldig zijn om naar te kijken, zijn ze over het geheel genomen niet inventief en oninteressant, en dat wordt door geen enkele hoeveelheid kostuums of borsten gecompenseerd.
By now, most of the Tudors' historical inaccuracies have been well pointed out; indeed, it's safe to say that the only thing that wasn't changed was the names. Granted, the series isn't good history. But is it good television? Unfortunately, although the Tudors are doubtlessly a visual triumph, they are also a fiasco in terms of pace, dramatic development and characterization  that is, the things that matter.<br /><br />Tackling Henry VIII's life is no walk in the park; the events of his day can be daunting and a fine line has to be trod between the man's public and private life. It has to be said that the first episodes manage to balance the two fairly well (we get a decent examination of the birth of realpolitik) and do a good job of making 500-year old court intrigue actually look interesting.<br /><br />But not for long. Apparently someone must have thought that audiences would soon tire of politics and that the only way to keep them hooked is to show costumes (for the gals) and boobies (for the guys). I have nothing against either of the two, but when you push everything into the background to make Henry's sexual escapades your sole focus, most of your plot ends up seeming irrelevant, a filler. The Reformation is a good case in point. Of course, we all know that heresy was a serious issue in those days  and that Lutheranism posed a very tangible political threat for England. The problem is that the series provides very little internal justification for the persecution of heretics; what we get instead is Henry taking a break from rolling in the grass with Anne Boleyn to pen a couple of pamphlets against Luther and a religious fanatic burning books and people. We are effectively requested to draw on our own knowledge to fill the gaps.<br /><br />Another pitfall is the total lack of character development  something that may very well be the result of poor acting. None of the stormy events of the day (diplomatic crises; wars; epidemics) seem to have any lasting effect on the major characters - Sam Neils' Cardinal Wolsey being the sole exception. Some historical accuracy could have helped here. For example, Henry was 40 when he met Anne Boleyn (20 at the time) and pressed to produce a male heir to secure the continuation of the young Tudor line (he was only the second Tudor on the throne.) Any mention of the above would have added some much needed depth to their story; sadly the series opted for third-rate, sloppy romance that just drags on and on.<br /><br />All of the above explain why the series suffers so much in terms of pace. The action visibly slows down somewhere in the middle to hit rock bottom during the last part. We see the introduction of several unnecessary sub-plots (Margaret, Thomas Tallis) that don't serve the development of the main storyline at all. The handling of Henry's divorce is also problematic. Considering how many other events were rushed through, was it really necessary to drag this one for so long? And why wasn't the issue resolved at the end? (Probably someone's idea of a cliffhanger ending.) Although the Tudors are great to look at, they are on the whole I found the Tudors uninventive and uninteresting  an no amount of costumes or boobies can compensate for that.