Ik vond deze film geweldig als ik hem laat op de avond op een kabelzender zag en ik heb er geen spijt van dat ik het grootste deel van de nacht opbleef om naar deze saga van twee verliefde jongens (of in elk geval een van hen gespeeld door Ben Silverstone) te kijken. Er zijn maar weinig films die je kunnen raken, en deze raakte me wel.<br />Ik voelde Stevens pijn toen hij smachtte naar de Brad Gorton-figuur, John, vooral nadat ze met elkaar naar bed waren geweest. John was de macho en populaire sportman en moest de schijn ophouden, zelfs als dat betekende dat hij Steven publiekelijk moest vernederen met zijn vrienden. De scène die het meest voor me betekende en het meest bij me bleef hangen, was de scène in de gymzaal waar Steven met zijn beste vriendin danste en John met zijn 'vriendin'. De twee konden hun ogen nauwelijks van elkaar afhouden. Ik heb zelf ook zo'n moment meegemaakt. Het was niet helemaal hetzelfde als toen ik niet met iemand danste, maar het meisje van wie ik hield en van wie ik nog steeds hield, en we bleven oogcontact houden ondanks het feit dat ze met iemand anders danste. Die scène raakte me diep.<br />Ik weet niet of John verliefd was op Steven. Mogelijk. Maar Steven was verliefd op John. Aan het eind kwam Steven op een heel dramatische manier naar buiten op een schoolfeest, toen hij een prijs in ontvangst nam terwijl John toekeek, maar John kwam helemaal niet naar buiten. John was, naar mijn mening, biseksueel of biseksueel nieuwsgierig en geen belijder van het homoseksueel zijn, zoals Steven. Misschien heb ik het mis. We weten het niet. Het lijkt erop dat die twee op het eind niet meer bij elkaar kwamen, en wij als publiek bleven zitten en moesten raden wat er gebeurde nadat de dramatische schoolbijeenkomst was afgelopen.<br />De film is grappig, charmant, een beetje kitscherig en aangrijpend. Ik kan hem aanbevelen aan ieder jong iemand, hetero of homo, en iedere 'oude'. Iemand die de pijn van zijn jeugd wil herleven en de onbeantwoorde (of onbeantwoorde... zo tijdelijk als hier) eerste liefde.
I loved this movie when I caught it late night on a cable channel and am not sorry I stayed up most of the night watching this saga of two boys in love (or, at least one of them played by Ben Silverstone). Few movies have the power to move you, and this one did me.<br /><br />I felt Steven's pain as he pined for the Brad Gorton character, John, especially after the two hooked up. John was the macho and popular jock, and had to keep up appearances, even if it meant humiliating Steven publicly with his friends.<br /><br />The scene that meant the most to me and that resonated the most with me was the scene in the gym where Steven was dancing with his best girlfriend and John was with his "girlfriend". The two barely took their eyes off each other. I, myself, have experienced such a moment. Not quite the same as that where I wasn't dancing with anyone at the time, but the girl I loved and still love was, and we maintained eye contact despite her dancing with someone else. That scene ripped at my heartstrings.<br /><br />I don't know if John was in love with Steven. Possibly. But Steven was in love with John. Steven came out at the end in a most dramatic way at a school assembly when he accepted an award with John looking on, but John never came out at all. John, in my estimation, was bisexual or bi-curious and not a confirmed homosexual like Steven. Maybe I am wrong about that. We don't know. It seems that the two of them did not get back together by the end, and we as the audience were left hanging and left to guess what happened after the dramatic school assembly coming out.<br /><br />The movie is funny, charming, somewhat kitschy, and poignant. I recommend it to any young person, straight or gay, and any "old" person who wants to re-live the pangs of youth and unrequited (or requited... if temporarily as here) first love.