In de oorspronkelijke theatertrailer noemt James Cagney's vertolking van Marty 'The Gimp' Snyder een 'agressieve karakterisering'. Maar het is één ding om Cagney als een ruige gangster te zien in films als 'Public Enemy' en 'White Heat', waarin zijn agressie wordt uitgedrukt als een vijand van de maatschappij. Hier lijkt hij een nog bedreigendere aanwezigheid in een één-op-één-situatie met zijn protegé Ruth Etting (Doris Day), een zangeres van folkloristische liederen die in de jaren twintig van de twintigste eeuw in Chicago is begonnen. Het is zo'n effectieve voorstelling dat ik voor één keer bijna een hekel aan hem kreeg als acteur, wat waarschijnlijk een groot deel van de verklaring is voor hoe geweldig hij eigenlijk was. <br />De film brengt je ook een beetje uit je evenwicht, want het drama en de persoonlijke beroering tussen Ruth en Marty worden gecompenseerd door een hele rits muzieknummers tijdens Ettings opkomst tot ster. Snyder, die haar mentor en persoonlijke manager is, heeft het bijna helemaal bij het rechte eind als hij zegt: 'Waarom zou je alleen maar half Chicago hebben als je ook heel New York kunt hebben?' terwijl hij Etting een rolletje bezorgt bij de Ziegfield Follies. Maar het vertrek uit Chicago is het begin van het einde voor het stel, want Snyders macht en invloed betekenen niets buiten zijn eigen territorium. Verstoten door zakenmanagers en showbizzmensen leidt Marty's wraak tot rampspoed, wat uiteindelijk leidt tot de finale van het titelnummer van de film in een stampvolle zaal. In een laatste erkenning van het effect dat Marty op haar carrière had, bewijst Ruth hem een wederdienst door zijn nieuwe club te bekronen, waardoor hij in elk geval nog één keer in de schijnwerpers komt te staan.<br />Het is ongebruikelijk om Doris Day de rol van Ruth Etting te zien spelen, je associeert haar met luchtiger en grilliger filmpersonages, maar ze doet het niettemin goed. Haar songnummers weerspiegelen de vooruitgang van Ettings carrière en haar relatie met Marty met titels als 'Ten Cents a Dance', 'Mean To Me', 'I'll Never Stop Loving You' en in de finale 'Love Me Or Leave Me'. Het is niet het typische 'feel good'-verhaal tegen de tijd dat het allemaal voorbij is, en dat probeert het ook niet te zijn. Maar één ding is zeker, en dat is de mening van Marty Snyder vlak voordat het doek valt: 'Je moet haar nageven dat ze kan zingen...'
The original theatrical trailer calls James Cagney's portrayal of Marty 'The Gimp' Snyder an 'aggressive characterization'. However it's one thing to see Cagney as a gritty mobster in films like "Public Enemy" and "White Heat" where his aggression is expressed as an enemy of society. Here he seems an even more threatening presence in a one on one situation with his protégé Ruth Etting (Doris Day), a torch singer who got her start in 1920's era Chicago. It's such an effective performance that for once, I almost began to dislike him as an actor, which probably goes a long way to explain just how amazing he actually was.<br /><br />The film also keeps you a bit off balance, as the drama and personal turmoil between Ruth and Marty is offset by a whole host of musical numbers during Etting's rise to stardom. Acting as her mentor and personal manager, Snyder gets it almost right when he states "Why just have half of Chicago when she can have all of New York", as he lands Etting a gig with the Ziegfield Follies. Leaving Chicago however is the beginning of the end for the couple, as Snyder's power and influence mean nothing outside his home territory. Rebuffed by business managers and show people, Marty's comeuppance spells disaster, ultimately leading to the movie's title song finale to a packed house. In one last recognition of the impact Marty had on her career, Ruth repays the favor by headlining his new club, allowing him at least one more turn in the spotlight.<br /><br />It's unusual to see Doris Day in the role of Ruth Etting, one associates her with lighter and more whimsical screen characters, but she's effective here nonetheless. Her song numbers reflect the progress of Etting's career and her relationship with Marty with titles like 'Ten Cents a Dance', 'Mean To Me', 'I'll Never Stop Loving You', and in the wind up, 'Love Me Or Leave Me'. It's not your typical 'feel good' story by the time it's all over, nor does it try to be. One thing is certain though, and that's the sentiment expressed to Marty Snyder just before the curtain falls - "You gotta give her credit, the girl can sing..."