'Monk' is toepasselijk genoeg het voorprogramma van de uiterst superieure dramedy 'Psych'. De twee programma's staan allebei bekend als detectiveseries, maar dat is zo'n beetje alle overeenkomst tussen de twee. 'Psych' is een slim en origineel programma dat elke week nieuwe, grappige dingen doet, maar 'Monk' is een onintelligente serie die na de eerste paar afleveringen door zijn nieuwe, grappige dingen heen was. Je hebt Tony Shalhoub als Adrian Monk, de 'defecte rechercheur', die veel te ocd is voor zijn eigen bestwil. Je hebt Bitty Schram (oudere afleveringen) en Traylor Howard (nieuwere afleveringen) als zijn assistenten, die het ergste van hem pikken, alleen vanwege zijn intelligentie (wat zijn IQ betreft: geen emotionele intelligentie). Dan heb je elke week de zaken, die volgens mij altijd moordonderzoeken zijn. Het punt is dat er maar een beperkt aantal dingen mee te doen is als je weigert origineel te zijn. Hetzelfde geldt voor de obsessief-compulsieve grappen die als bioscoopbezoekers uit een Rob Zombie-film uit de show stromen. Momenten zijn grappig (sommige in verspreide episodes bijna hilarisch), maar als je een geweldige show wilt, moet je het bij 'Psychologie' houden.
Appropriately, "Monk" is USA's lead-in for the highly superior dramedy "Psych." The two shows are both billed as mystery comedies, but that's about all the similarities between them. While "Psych" is a clever and original show that does fresh and funny things every week, "Monk" is an unintelligent show that ran out of fresh and funny things after the first few episodes. You have Tony Shalhoub as Adrian Monk, the "defective detective," who is far too OCD for his own good. You have Bitty Schram (older episodes) and Traylor Howard (newer episodes) as his assistants, who put up with the worst out of him just because of his intelligence (as far as IQ goes; not emotional intelligence). Then you have the cases every week, which I think are always murder investigations. The point is, there's only so many things you can do with that when you refuse originality. The same holds true for the obsessive-compulsive jokes that come pouring out of this show like moviegoers from a Rob Zombie flick. Moments are funny (some in scattered episodes even verge on hilarious), but if you want a terrific show, stick with "Psych."