Cassavetes staat bekend om zijn aversie tegen Amerikaanse filmformules omdat hij de waarheid achter het menselijk gedrag wil ontdekken door hen in hun pathetische naaktheid te laten zien, zonder enige glans. In films als _A Woman Under the Influence, Faces and Shadows_ wordt het onderwerp rechtstreeks uit het leven zelf gesneden, dus het zou je niet verbazen als je een capsule met realistisch menselijk gedrag zou zien. Maar _The Killing of a Chinese Bookie_ is een gangsterfilm.<br />De weergave van Cosmo Vitelli met betrekking tot zijn schulden is verpletterend meelijwekkend, omdat hij op een tot slaaf gemaakte puppy lijkt in de onverenigbare vermomming van een brutale nachtclubeigenaar uit New York. Cassavetes wil echt dat we de woekeraars met een viriele hartstocht gaan haten. Als de film niet zoveel onverklaarbare tijd aan de nachtcluboptredens van Vitelli zou besteden, zou hij even hard aankomen als de meeste andere films van Cassavetes, en wel in de gruwelijkst mogelijke sfeer. Het deed denken aan het oude, met rook gevulde, klassiek groezelige New York City dat Minnie en Moskovitz zo prachtig hadden weergegeven in de vroege huis- en appartementscènes van de film.
Cassavetes is known for his aversion to American cinematic formulas in the name of finding the truth behind human behavior in showing them in their pathetic bareness unclad by gloss. In films like A Woman Under the Influence, Faces, and Shadows, the subject matter is sliced directly from life itself, so one wouldn't be so surprised to see a capsule of realistic human behavior. But The Killing of a Chinese Bookie is a gangster film.<br /><br />The portrayal of Cosmo Vitelli in regard to his debts is crushingly pitiful, as he seems like an enslaved puppy in the incompatible guise of a cocky New York nightclub owner. Cassavetes really wants us to hate the loan sharks with a viral passion.<br /><br />If the film would not spend so much inexplicable time on Vitelli's nightclub acts, it would hit as hard as most of Cassavetes's other films, what with the grittiest possible atmosphere, reminding one of the old smoke-filled, classically grimy New York City that Minnie and Moskowitz wonderfully depicted in the the film's early house and apartment scenes.