Het probleem met 'Only You' is niet zozeer dat deze lowbudgetfilm gestructureerd is op basis van een romantisch komediecliché dat je maar kunt bedenken. Andrew McCarthy speelt de misleide dwaas die heen en weer wordt geslingerd tussen de onoprechte bimbo (Kelly Preston) die hij tijdens de kerstvakantie in een tropisch vakantieoord heeft gedumpt, waar hij in een dronken roes naartoe reist met zijn nieuwe metgezellin. De receptioniste van het reisbureau (Helen Hunt) die hem eerder op de avond zijn geld voor de reis niet wilde teruggeven, komt daar toevallig ook opdagen, als freelance fotografe (echt, die mensen moeten met supersonische raketten reizen om zo snel van Chicago naar het vakantieoord aan het strand te komen). En natuurlijk behandelt de op geld beluste slet hem als oud vuil en begint hij langzaam te beseffen dat het echte meisje misschien wel de echte reisagente/fotografe is met wie hij op vakantie veel tijd doorbrengt, terwijl de slet voortdurend ergens rondhangt met mannelijkere mannen die haar in vervoering brengen. En blablabla... de dwaze hoofdpersoon moet een besluit nemen over het soort dame dat hij wil, en tja... dat is niet alleen typerend voor romantische komedies, het is ook typerend voor Andrew Mccarthy.<br />Ik geef toe dat de film op zijn minst een paar lachsalvo's oplevert, maar de film zou veel geloofwaardiger zijn geweest als dit alles niet in de loop van ongeveer tien dagen was gebeurd. Het personage was impulsief, maar het leek niet te rechtvaardigen dat het personage van Helen Hunt dat ook was. Maar ja, dit was natuurlijk een film. En niet eens een heel goede.
The problem with 'Only You' isn't so much that this low-budget fare is structured upon ever romantic comedy cliché you can think of. Andrew McCarthy plays the misguided fool who is torn between the insincere bimbo (Kelly Preston) that he spends the Christmas holiday at a tropical resort after being dumped and in a drunken haze, travels there with his new companion. The clerk at the travel agency (Helen Hunt) who wouldn't give him a refund for his trip earlier in the evening coincidentally shows up there too, on a freelance photography gig (seriously, these people must be traveling on supersonic rockets to get from Chicago to the beachside resort so quickly). And of course, the gold-digging bimbo treats him like crap and he slowly starts to realize that perhaps, the real girl for him, is the genuine travel agent/photographer he spends a lot of time with on his vacation when the bimbo is constantly hanging out somewhere with more manly men who swoon her. And yada, yada, yada... the foolish protagonist must make up his mind about what kind of lady he wants, and well... it's not only typical to romantic comedy plots, it's typical Andrew Mccarthy.<br /><br />Granted the movie does offer at least a few laughs, but the movie would've been much more believable had all of this not happened in the course of about ten days. True, McCarthy's character was impulsive, but it didn't seem to square that Helen Hunt's character was, too. But of course, this is a movie. And not even a really good one, either.