Dit had heel interessant kunnen zijn, maar de filmmaker wilde liever praten over 'de personages' op de school en over de schooldirecteur (die overkomt als een 40-plus patser met ADD en een slecht humeur) dan over de duidelijk hardwerkende en getalenteerde musici die de'sterrengroep' van de school vormen. Dat is jammer, want ze hadden voor één keer een documentaire kunnen maken over kinderen die hun weg vinden in plaats van zichzelf te verliezen, maar de filmmaker koos voor het karikaturale: <0xE2><0x80><0x93> het geniale overijverige (het goede) <0xE2><0x80><0x93> daar. s de gekwelde tiener (de slechte) <0xE2><0x80><0x93> de 9-jarige tweeling die niet zou weten wat een beat (of een melodie) is als die opkomt en hen tegen het hoofd slaat (de komische illustratie) <0xE2><0x80><0x93> de schooldirecteur die zijn tijd doorbrengt met schreeuwen en die kinderen uitschelden alsof het tijd is voor een opleidingskamp in volle metalen uitrusting (zonder erbij stil te staan dat deze kinderen tussen de 9 en 17 zijn) <0xE2><0x80><0x93> (de lelijke) <0xE2><0x80><0x93> Zelfs na hun triomf op het Zappa-feest zie je hem niet één keer een kind een high five geven of hem of haar een compliment geven. Let wel, dat kan opzettelijk zijn: je krijgt het gevoel dat de filmmaker een nogal vastomlijnde agenda had en de personages op een manicheïstische manier wilde laten zien. Er is heel wat bewerkt. Over het algemeen is het niet de moeite waard om op te letten, tenzij je je tijd wilt doorbrengen met tussen de regels door lezen.
This could have been very interesting but the film maker wanted to talk about "the characters" in the school and the school director (who comes off as a 40 y.o. peter pan with ADD and a foul temper) rather than the obviously hard working and gifted musicians that make up the "star group" of the school. That is a pity because they could have had for once a documentary about kids finding their way rather than losing themselves but the filmmaker went rather with the caricatural: -the genius overachiever (the good) -there's the tortured teenager (the bad) -the 9 year old twins who would not know what a beat (or singing in tune) is if it came up and hit them in the head (the comic relief) -the school director who spends his time screaming and berating these kids like it's boot camp time in full metal jacket (bare in mind these kids are between the ages of 9 and 17)- (the ugly) - Even after their triumph at the Zappa fest you don't see him once high five a kid or give him or her a compliment. Mind you that might be on purpose: You get the feeling that the filmmaker had a rather set agenda and wanted the characters to be seen in a manichaean fashion. There is a lot of editing. Overall not worth the watch unless you want to spend your time reading between the lines.