Ik kan alleen maar aannemen dat mensen van deze film hebben genoten omdat hij hun een soort emotionele reactie heeft gegeven en de illusie van diepte en complexiteit biedt die er niet is, maar 'Chuck & Buck' is het soort film dat de onafhankelijke bioscoop min of meer heeft gesmoord en de weg heeft geplaveid voor even ijzingwekkend werk.<br />'Chuck & Buck' behandelt zeer ernstige kwesties: homoseksualiteit, adolescente seksualiteit, obsessies, enzovoort. Ik zou er niet over peinzen om een filmmaker toegang te ontzeggen tot dit soort materiaal, maar de filmmaker zou dit soort middelen moeten gebruiken om de werkelijke diepte te peilen, om iets te zeggen of om een bepaald standpunt in te nemen. Dat is de mislukking van 'Chuck & Buck', en dat maakt de film onverantwoordelijk en eerlijk gezegd slecht. Deze kwesties zijn gemakkelijke manieren om de aandacht van het publiek te trekken, maar de film leest als de scène van de boomverkrachting in 'Evil Dead:' en heeft geen ander doel dan je van je stuk te brengen.<br />Het wordt nog erger: de film is niet eens bekwaam gemaakt. Hoewel het acteerwerk prima is, wemelt het in het script van de onwaarschijnlijkheden en inconsequenties, en de aanwijzingen van Miguel Arteta zijn pijnlijk één toon. De film doet geen enkele poging om Bucks leefsituatie te verklaren en weigert hem te diagnosticeren. Buck is een punt tussen een uitgewerkt personage en een code, en zijn onwil om toe te geven wat er in werkelijkheid met hem aan de hand is, maakt het onmogelijk hem geloofwaardig te vinden. De personages in de film doen dingen die in tegenspraak lijken met zichzelf of met hun gezonde verstand, en de beruchte scène tussen Chuck en Buck aan het eind van de film heeft me voorgoed de das omgedaan. Evenzo is de ontknoping van de film veel te mooi voor zoiets als dit, en bezoedelt hij een toch al flinterdunne geloofwaardigheid.<br />Als de film alleen maar slecht was geweest, had ik hem kunnen negeren. Maar hij wordt min of meer beledigend als je de boodschappen in ogenschouw neemt die hij in wezen over homoseksualiteit en in mindere mate over vrouwen geeft. 'Chuck & Buck' stelt homoseksualiteit, al dan niet opzettelijk, in wezen gelijk aan geestesziekte en ongemak en verandert daar nooit iets aan. Evenzo lijkt het enige vrouwelijke personage dat de film lijkt te bevallen/bevallen Beverly te zijn, in wezen een seksloos, matroneachtig wezen.<br />Mijn klasgenoten leken de film leuk te vinden, maar ik vond hem te laakbaar en slecht gemaakt om met iets anders te reageren dan absolute minachting.
I can only assume people enjoyed this film because it gave them some kind of emotional response and it offers the illusion of depth and complexity where none exists, but "Chuck & Buck" is the kind of film that's more or less throttled independent cinema in its crib and paved the way for similarly dire work.<br /><br />"Chuck & Buck" handles very serious issues: homosexuality, adolescent sexuality, obsession, and so on. I wouldn't dream of denying a filmmaker access to this kind of material, but the filmmaker should be using these tools to plumb actual depths, to say something or have some kind of viewpoint. This is the failure of "Chuck & Buck," and it's what makes the film irresponsible and frankly, bad. These issues are easy ways to push an audience's buttons, but the film reads like the tree rape scene in "Evil Dead:" it serves no purpose but to unnerve you.<br /><br />It gets worse: the film isn't even competently made. While the acting is fine, the script is rife with implausibilities and inconsistencies, and Miguel Arteta's direction is painfully one note. The film makes no attempt to explain Buck's living situation at all and refuses to diagnose him. Buck exists as a halfway point between a fleshed out character and a cipher, and this unwillingness to commit to what the hell is actually wrong with him makes it impossible to deem him plausible or not.<br /><br />Characters throughout the film will do things that seem utterly contrary to either themselves or common sense, and the infamous scene between Chuck and Buck late in the film is where it lost me for good. Likewise, the denouement of the film is far too pat for something like this, and mars an already stretched-thin credibility.<br /><br />If the film had been merely bad I could ignore it. But it becomes more or less offensive when you consider the messages it essentially offers on homosexuality and to a lesser extent, women. "Chuck & Buck," whether intentionally or not, essentially equates homosexuality with mental illness and discomfort and never changes that tack. Likewise, the only female character the film seems to like/favor is Beverly, essentially a sexless, matronly creature.<br /><br />My classmates seemed to enjoy the film, but I found it too reprehensible and poorly made to respond with anything other than absolute disdain. Avoid.