Dit is een van die zeldzame films waarvan de regisseur het celluloid had moeten weggeven in plaats van het aan deze film te verspillen, en de wereld zou er een stuk beter van worden. Toen ik binnenkwam, dacht ik dat dit waarschijnlijk de slechtste film zou worden die ik ooit had gezien, en tot mijn ontzetting had ik gelijk. Sommige slechte films zijn ondanks alles tot op zekere hoogte wel vermakelijk, en andere, zoals Primitif, maken dat je je afvraagt waarom je vijf seconden van je leven hebt verspild door ernaar te kijken, laat staan de hele negentig minuten van de looptijd. Terwijl ik naar deze film keek, verbaasde ik me erover hoe armzalig elk aspect was. Het acteren, de montage en de dialogen waren allemaal afschuwelijk, het camerawerk was onbeholpen en de beeldkwaliteit zag eruit alsof ze het in 8mm hadden opgenomen. Het enige wat het misschien nog van gezicht zou kunnen hebben, zijn de uiterst beperkte scènes van actie en bloed en het echte Indonesische regenwoud waar ze filmden. Afgezien daarvan is het de gebruikelijke slechte avonturenfilm met slechte acteurs en lange reeksen personages die door de jungle lopen en niets doen (Jess Franco, wie anders?). Als je zin hebt om je voordeel te doen met de Italiaanse kannibalenrage, is de enige kans die Indonesië in het genre krijgt een misser en een mislukking.<br />De hele beproeving begint met de ontmoeting met onze ongelukkige 'helden' Tommy, Bobby en Rita. Ze willen onderzoek doen naar primitieve stammen, maar de stam waar hun gids hen mee naartoe neemt is niet primitief genoeg (pff), dus betalen ze hem om dieper de jungle in te gaan. Dan komen ze in een ongeluk met een vlot terecht. Rita en Tommy raken verdwaald in het bos met een van hun andere idiote gidsen, en hun 'goede' gids en Tommy komen elkaar later tegen. De gids van Rita en Bobby wordt gedood in de gebruikelijke slechte spijkerval, en ze worden gevangengenomen door dezelfde kannibalenstam die ze zochten en krijgen te maken met allerlei 'folteringen', waaronder de meest zielige poging tot verkrachting die ooit op film is vastgelegd (hoewel er ook een gedenkwaardige scène was waarin een kannibaal zijn testikels met een houten hamer in elkaar slaat). Gaan achter Tommy aan, die net zo zielig is als hij eruitziet. Hij eet hallucinerende appels en kijkt toe hoe een kannibaal een kind baart en volgt haar naar de stam. Rita en Bobby ontsnappen door stilletjes het dorp uit te sluipen en Tommy te vinden. Ze ontsnappen en worden opnieuw geconfronteerd met de kannibalen. Robert bestrijdt ze in zijn eentje met lamme kung-foo terwijl de andere twee het uitschreeuwen. De arme Tommy wordt gedood en ik moest huilen, niet omdat het zo triest was, maar omdat het het meest onrealistische en sappigste moment in de filmgeschiedenis was. De andere twee komen met zijn lichaam op een vlot terecht en ontsnappen omdat de rivier het territorium van de kannibalen is. Het heeft alle kenmerken van een slechte avonturenfilm, maar in plaats van dat het een onderhoudende, slechte film is (zo slecht dat hij goed is), is het gewoon doodsaai. Vanaf de openingsscène weet elke horrorfan hoe het afloopt, en naarmate minderheden en niet-kernfiguren afsterven, besef je dat je gelijk had. Bijna elke scène in deze film is afkomstig uit Last Cannibal World, maar ze doen het slecht. De grootste problemen zijn waarschijnlijk de lachwekkendste beelden en scènes die door de hele film heen worden getoond. Tot die voorstellingen behoren aanvallen van rubberslangen, zinloze gevechtsscènes met dieren (alleen ingevoegd om het kannibalengenre legitimiteit te geven), armzalige special effects en de meest belachelijke gebeurtenissen, zoals het doorzagen van de kooi met een steen en op de tenen om de hele stam heen sluipen om te ontsnappen. Afschuwelijk! Dit alles draagt bij aan de nietszeggende filmsfeer, en het wordt er niet beter op door de Flintstones-achtige muziek die de hele tijd klinkt. Maar het meest irritante was de kannibalenstam. Iedere kannibaal in de stam zingt voortdurend hetzelfde geluid (alsof het maken van dat geluid en het opspringen een ritueel is). Wonderbaarlijk genoeg, hoewel ze allemaal voortdurend hetzelfde zeggen, begrijpen ze elkaar allemaal. Na tien minuten kijken, waarin het enige wat er op de soundtrack te horen is het gescandeer is en het krijsende, jengelende gegil van de'slachtoffers' heel snel oud wordt, worden de kleding en de make-up verschrikkelijk. De enige nadelige effecten zijn de echte dierenmoorden (die gruwelijk buiten de proporties zijn, met een orang-oetan wiens kop is opengereten), die de film alleen maar zo hardcore maken als de films van de Italianen. Daar komt nog bij dat de beruchte scène met de tomahawk en de boemerang de meest hilarische scène in de geschiedenis van de film moet zijn.<br />Het enige wat me opvalt aan Primitif is dat de kannibalenstam er op z'n minst realistisch, smerig en gruizig uitziet, in tegenstelling tot verscheidene andere kannibalistische obscuriteiten. Maar al het andere in de film verscheurt die positieve noot. Ik kan me niet voorstellen dat iemand er geld voor over zou hebben om dit te maken. Het acteerwerk zou beter zijn geweest van een kleuterklas voor muziekles, wat niet bijdraagt aan de belachelijke gebeurtenissen, en de audio- en visuele elementen zijn krakkemikkig en onbeholpen. Ja, er zijn controversiële dierenmoorden aanwezig, voornamelijk om de schok toe te voegen aan een ongelooflijk schokloze film, die door de stam nauwelijks als rituelen wordt vermomd. Als er al 'goede' stukken in de film zitten, zijn die waarschijnlijk uit andere films gehaald. Zelfs kannibalen die een film willen maken zouden er moeite mee hebben om het geld voor deze film te verspillen, vooral omdat er bijna geen enkele film meer wordt uitgebracht. Als je het kunt uitzitten, ook al raad ik je niet aan om hem in de speler te stoppen, voel je dan vrij om de saaiste 90 minuten van je leven te beleven, en haat jezelf omdat je ze nooit meer terugkrijgt.
This is one of those rare movies that the director should have given the celluloid away instead of wasting it on this film, and the world would be a better place because of it. I came in thinking that this was probably going to be the worst movie I had ever seen, and, to my dismay, I was right. Some bad movies, in spite of themselves, actually entertain to a certain extent, and others, like Primitif, make you wonder why you wasted five seconds of your life watching it, let alone the entire 90 minute running time. While watching this movie, I was amazed at how poor every aspect was. The acting, dubbing, and dialogue were all horrible, the camera-work was inept, and the picture quality looked like they shot it in 8MM. The only thing that might have it save face are the extremely limited scenes of action and gore, and the genuine Indonesian rain forest where they filmed. Other than that, it's the usual bad adventure movie with bad actors and prolonged sequences of characters walking through the jungle doing nothing (Jess Franco, anyone?). Ever ready to take advantage of the Italian cannibal craze, Indonesia's lone shot at the genre is a swing and a miss.<br /><br />The whole ordeal opens with meeting our hapless "heros," Tommy, Bobby, and Rita. They want to research primitive tribes, but the one tribe their guide takes them to isn't primitive enough (pff), so they pay him to go deeper in the jungle. They then proceed to get into a raft accident. Rita and Tommy are lost in the woods with another one of their idiot guides, and their "good" guide and Tommy meet up later. Rita and Bobby's guide is killed in the usual bad spike trap, and they're then captured by the same cannibal tribe they were looking for and face various "tortures," including the most pathetic attempted rape ever committed to film (although there was one noteworthy scene of a cannibal gets his testicles smashed with a mallet). Cut to following Tommy, who is as pathetic as he looks. He eats hallucinatory apples and watches a cannibal give birth and follows her to the tribe. Rita and Bobby escape by being quiet and tip-toeing out of the village, and then find Tommy. They escape, and are confronted again by the cannibals. Robert fights them off single-handedly with lame kung-foo while the other two high-tale it out of there. Poor Tommy is killed, and I cried at that part not because it was so sad, but it was the most unrealistic and sappiest moment in movie history. The other two make it out on a raft with his body, and escape because the river's the cannibals' territory boundary.<br /><br />All the characteristics of a bad adventure movie are present, but instead of being an entertaining bad movie (so bad it's good), it's just flat out boring. From the opening, any horror enthusiast will know the outcome from the get go, and as minorities and non-central characters die off, you realize that you were right. Almost every scene in this movie is taken from Last Cannibal World, but they copy them poorly. The biggest problems are probably the most laughable displays and scenes shown throughout the movie. Such displays include rubber snakes attacks, pointless animal combat scenes (only put in to add a cannibal genre legitimacy to it), poor special effects, and the most ridiculous turn of events, such as sawing through the cage with a rock and tip-toeing around the entire tribe to escape. Horrible! All of this helps add to the bland movie atmosphere, and it's not helped by the Flintstones-like music playing all the while. The most annoying thing though was the cannibal tribe. Every cannibal in the tribe all chant the same noise constantly (as if making that noise and bouncing is a ritual). Miraculously, though they all say the same thing all the time, they all understand each other. After watching ten minutes where the only thing on the soundtrack is that chanting and the screechy, whiny screams of the "victims" gets old really fast. The wardrobe and makeup was terrible, and the only gore effects that are good are the real animal killings (horribly out of line, with an orangutan having its head broken open), which are only there to make the movie seem as hardcore as the Italians' movies. To add to that, the infamous tomahawk-boomerang scene has to be the most hilariously stupid scene in movie history. <br /><br />The only thing I can note about Primitif is that the cannibal tribe at the very least looked realistic, dirty, and gritty, unlike several other cannibal obscurities. However, everything else in the picture tears that positive note apart. Why anyone would pool their money to make this is beyond me. The acting would come better from a kindergarten music class, which doesn't help the ridiculous events, and the audio and visual elements are scratchy and inept. Yes, controversial animal killings are present, mainly to add shock to an incredibly shockless film, thinly disguised as rituals by the tribe. If there are any "good" parts to the movie, it was probably taken from other movies. Even cannibal completionists would be hard pressed to consider wasting the money for this movie, especially that there is almost no single feature release still in existence. If you can sit through it, even though I don't even recommend putting it in the player, feel free to experience the most boring 90 minutes or so of your life, and hate yourself for never being able to have them back.