Dit is een van de eerste'surrealistische' films die ik heb gezien. Phantom of Liberty is voor het grootste deel een heel normale film met een gestructureerd verhaal en een paar heel goed gedefinieerde personages. Wat hem briljant maakt, is het feit dat het ene moment het nog gewoon een normale film is en dat er dan een scène komt waarin een gezin aan een tafel op wc-brillen zit en ons dat voor de voeten gooit. Gevolgd door elk gezinslid dat naar een andere kamer gaat om zelf te eten. Vervormde werkelijkheid. Raar! Sommige delen van de film zijn zo absurd dat ze grappig zijn. Zoals een eerste scène waarin sommige ouders naar foto's kijken en ze 'walgelijk' vinden, terwijl het alleen maar foto's van gebouwen zijn. Het is in het algemeen heel vreemd en grappig.<br />Het zijn minimale sneden in het camerawerk, de opnamen vloeien mooi in elkaar over. Een tweeshot bijvoorbeeld kan niet in een schoudershot worden gesneden, maar er gewoon aan worden aangepast. Een techniek die ik mooi vond.<br />Ik vond deze film heel vreemd belicht. Is vaak donker en licht wordt spaarzaam gebruikt. Vreemd, want de film ziet er soms door zijn duisternis bijna uit als grijstinten.<br />Ik vermoed dat de versie met het criterium de beste is, ik heb een versie gezien die ongeveer 6 jaar geleden op tv was, die soms wazig en korrelig was. Hoe dan ook, een samenvatting. Een krankzinnige film die alle logica tart, is grappig, schokkend en meeslepend tot op het laatste moment.
This is one of the first 'surreal' films that I have seen. Phantom of Liberty for the most part is quite a normal film with a structured narrative and some quite well defined characters What makes it brilliant is the fact that one minute, its just a normal film and then a scene where a family sit at a table on toilet seats is thrown at us. Followed by each family member coming to another room to eat on their own. Distorting reality. Weird! Some parts of the film are so absurd they are funny. Such as an early scene where some parents look at pictures and deem them 'disgusting' when they are just pictures of buildings. Its very strange and humorous in general.<br /><br />The are minimal cuts in the camera work, shots flow together nicely. For example a two shot may not cut to an over the shoulder shot, but just adjust to it. A technique which I liked.<br /><br />I found this film to be quite oddly lit. Is often dark and light is used kind of sparingly. Odd, as the film sometimes almost looks like shades of grey through its darkness.<br /><br />I'm guessing that the criterion version is the way to go, I saw a version taped from TV about 6 years ago, which was at times fuzzy and grainy. Anyway, to sum up. A mad film that defies logic, is funny, shocking and engaging to the last perfect frame. Highly recommended!