'De battre mon coeur s'est arromté' ('The Beat that my Heart Skipped') is een andere voortreffelijke en verfijnde karakterfilm van de Franse schrijver/regisseur Jacques Audiard ('Read My Lips') en zijn medespeler Tonino Benacquista. Hoe deze regisseur zulke potentieel kwetsbare onderwerpen kan nemen en enorm krachtige en onuitwisbare karakters kan creëren, wijst erop dat hij een van de echt belangrijke filmmakers is.<br />Het verhaal ontwikkelt zich als Thomas Seyr (Romain Duris) wordt gezien als lid van een zwendelpraktijk waarbij hij samenwerkt met gladde handlangers die gebouwen kopen en verkopen op kosten en onder uitzetting van arme huurders. Het werk is onsmakelijk, maar Thomas volgt de aanwijzingen op van zijn vader Robert (Niels Arestrup), een man op de rand van de afgrond die afhankelijk is van Thomas voor zijn 'herinneringen'. Thomas verafschuwt het werk, maar is verknocht aan zijn verlopen vader. We ontdekken dat Thomas' moeder, een voormalige concertpianiste, dood is als Thomas zijn oude pianoleraar tegen het lijf loopt, die er bij hem op aandringt om te oefenen, ondanks het feit dat hij al tien jaar niet heeft gespeeld en om auditie te doen voor een nieuwe carrière. Er gaat een sprankje hoop op in Thomas' geest en hij wordt gecoacht door een Chinese immigrante, pianiste Miao Lin (Linh Dan Pham), die hem aanneemt als leerling om hem voor te bereiden op de auditie die hij verwacht. Als Thomas aan het oefenen is, wordt zijn wereld van misdaad er niet minder op en wordt hij af en toe van zijn passie voor de piano weggetrokken door zijn oude partners en door zijn vaders aanhoudende behoefte aan zijn 'vuile klusjes'. Hij wordt heen en weer geslingerd tussen het leven dat hij leidt en de belofte van een carrière met zijn moeders (en zijn) passie voor schoonheid in de muziek. Als de hechte scheiding tussen deze twee levens wordt doorbroken, worstelt Thomas om de weg terug naar de muziek te vinden. Het einde is onverwacht en blijft in de lijn van het script.<br />Romain Duris is een groot talent en geeft het soort optreden dat aangeeft dat hij een krachtpatser van een acteur aan het worden is. Maar de echte ster van de film is de regisseur, die weet hoe hij een glimp van het leven van een man op een subtiele, rustige manier moet weergeven, ondanks de achtergrond van geweld. Het is een delicaat evenwicht en Jacques Audiard zorgt ervoor dat het werkt. Zeer aanbevolen.
'De battre mon coeur s'est arrêté' ('The Beat that my Heart Skipped') is another superb and delicate character-driven film from French writer/director Jacques Audiard ('Read My Lips') and his collaborator Tonino Benacquista. How this director can take such potentially fragile subjects and create enormously powerful and indelible characters would indicate that he is one of cinema's truly important artists.<br /><br />The story evolves as Thomas Seyr (Romain Duris) is seen as a member of a real estate scam working with smarmy associates who buy and sell buildings at the expense and eviction of poor tenants. The work is distasteful but Thomas is following the lead of his father Robert (Niels Arestrup), a man on the skids who depends on Thomas to do his 'collections'. Thomas loathes the work but is devoted to his rundown father. We discover that Thomas' mother, a former concert pianist, is dead when Thomas encounters his old piano teacher who urges him to practice despite his ten year absence from playing and to audition for a new career. A light of hope goes on in Thomas' psyche and he is lead to a Chinese immigrant pianist Miao Lin (Linh Dan Pham) who takes him on as a pupil to prepare him for his anticipated audition.<br /><br />As Thomas practices, his world of crime does not abate and he is intermittently pulled away from his passion for the piano by his old partners as well as his father's continuing need for his 'dirty services'. He is torn between the life he has been leading and the promises of a career with his mother's (and his) passion for beauty in music. When the partition tenuously separating these dual lives is broken, Thomas struggles to find his way back to music. The ending is unexpected and keeps in step with the verismo of the screenplay.<br /><br />Romain Duris is a major talent and delivers the kind of performance that indicates he is becoming a powerhouse of an actor. But the real star of the film is the director who knows how to relate a glimpse of a man's life in subtle, quiet ways despite the accompanying background of violence. It is a delicate balance and Jacques Audiard makes it work. Highly recommended. Grady Harp