Deze film is als een goed gedicht: het is niet allemaal zinnig, maar je vindt het heerlijk om het te ervaren, en als je klaar bent, blijf je er dagenlang aan denken.<br />'Big Night' gaat over twee Italiaanse broers die in de jaren zestig proberen te slagen als restaurateurs. Het grootste deel van de film draait om één 'grote avond', waarin ze hun mooiste gerechten in een culinaire uitspatting ten gehore brengen.<br />De hoofdrollen, Shalhoub en Tucci, krijgen gezelschap van Ian Holm (die een rivaliserende restaurateur speelt) in een gedenkwaardig optreden. Alle kleine bijrollen zijn even vertederend en levensecht. Er wordt veel aandacht besteed aan het eten en aan de bereiding ervan, en de cinematografie die is gebruikt om de maaltijd daadwerkelijk te verbeelden (en de muziek die eroverheen is geprojecteerd) is fantastisch leuk. Het is alsof de gerechten acteurs of personages uit het toneelstuk zijn! De laatste scène van de film verdient misschien wel de allergrootste roem. Hij speelt zich een paar minuten lang in volledige, woordeloze stilte af, en toch maakt hij zo'n blijvende indruk. Uiteindelijk laat de scène zien dat de film niet gaat over het eten of het streven naar succes, maar over de relatie tussen deze broers, en dat die relatie het langer zal uithouden dan alle beproevingen die ze ondergaan, hoe zwaar die ook zijn. Als je een keurig einde wilt dat alle kwesties oplost, moet je niet hier kijken, want het einde hangt er al helemaal van af. Toch vond ik het op de een of andere manier toch bevredigend. Je zult merken dat je je de komende weken scènes en zinnen uit de film zult herinneren.
This movie is like a good poem: it doesn't all make sense, but you love experiencing it, and after you're done you keep thinking about it for days and days.<br /><br />"Big Night" tells of two Italian brothers trying to succeed as restaurateurs in the 1960s. The bulk of the movie revolves a single "big night" in which they unleash their finest dishes in a culinary extravaganza.<br /><br />The leads, Shalhoub and Tucci, are joined by Ian Holm (depicting a rival restaurateur) in a really memorable set of performances. All the minor supporting characters are equally endearing and real-to-life. There is a lot of attention given to the food and to its preparation, and the cinematography used to actually depict the meal (and the music superimposed onto it) is fantastically enjoyable. It's like the dishes are actors or characters in the play! The movie's final scene is perhaps deserving of the all-time hall of fame. It plays out over several minutes of complete wordless silence, yet it makes such a lasting impression. Ultimately the scene shows that the movie is not about the food or the striving for success, but about the relationship between these brothers, and that the relationship will outlast any of the trials they are undergoing, no matter how severe.<br /><br />If you insist on a tidy ending that resolves all the issues, don't look here because the ending is completely hanging. Yet somehow I found it satisfying nevertheless. You'll find yourself recalling scenes and lines from the film for weeks to come.