Takashi Miike maakt een samoeraifilm als een western. De Japanse cast spreekt Engels, de muziek is eclectisch met sterke spaghetti-westerninvloeden, en het materiaal is veelzeggend en vol eerbetoon en loftuitingen.<br />Het begint met een cameo van Quentin Tarantino en schakelt dan over naar het verhaal van twee clans die in een kleine stad vechten om de vermeende schat. In het verhaal dat volgt, speelt een onbekende zonder naam een rol.<br />Vergeef me de kortheid, maar als je een aantal spaghetti-westerns hebt gezien, heb je waarschijnlijk ook wel zoiets als dit verhaal gezien dat hier wordt verteld. Het verhaal van de goudzucht en de strijdende partijen is niets nieuws. Wat wel nieuw is, is de manier waarop Miike het inkleedt. Het is duidelijk dat de Japanners een western zouden kunnen maken als ze dat wilden. Het is een slimme herwaardering van het genre en interessant genoeg om op zijn minst een korte blik op de film waard te zijn.<br />Het probleem met de film is dat hij 30 tot 45 minuten te lang is. Een heel goed eerste half uur maakt midden in de film plaats voor een lange uiteenzetting, en hoewel er een paar echt mooie momenten zijn, is het een beetje te veel geploeter om te proberen één cliché te overtreffen. De film begint dan in de laatste 40 minuten met een enorme uitschieter. Het is een schizofrene film als de dingen maar door en door blijven gaan. Maar als de film werkt <0xE2><0x80><0x93> en dat doet hij aan het eind en voor een deel van het midden <0xE2><0x80><0x93> dan is dit een van de beste films die ik dit jaar tot nu toe heb gezien. De personages, de actie, sommige scènes zijn gewoon adembenemend, om nog maar te zwijgen van het ontroerende, er zijn verschillende momenten van echte emotie.<br />En vergis je niet, dit is een spaghettiwestern, en de film is iets leuker als je het genre kent. De Django in de titel zal bijvoorbeeld iedereen die de Franco Nero-film van Django heeft gezien waarschuwen wat er in de doodskist zit die wordt rondgesleept. Je hoeft het genre niet te kennen, maar het zal je helpen te identificeren waar ze van stelen. 7 van de 10 voor de verwarrende aard van de film.<br />Waarschijnlijk was Miike de enige die dit voor elkaar had kunnen krijgen en hij deed het fantastisch.
Takashi Miike makes a samurai movie as a western. The Japanese cast speaks in English, the music is eclectic with strong spaghetti western influences, and the material is referential and full of homage and send up.<br /><br />It begins with a Quentin Tarantino cameo, then switches to the story of two clans fighting over the supposed treasure in a small town. Into the stand off rides a stranger with no name.<br /><br />Forgive the brevity, but if you've seen any number of spaghetti westerns then you've probably seen something like this story that spins out here. The tale of gold lust and warring factions isn't anything new. What is new is how Miike dresses it up. Clearly the Japanese could make a western if the wanted to. Its a clever re-imagining of the genre and is interesting enough to warrant at least a brief look see.<br /><br />The problem with the film is that its 30 to 45 minutes too long. A very good first half hour gives way to long exposition in the middle hour, and while there are some genuinely nice moments its a little too plodding as it tries to cover one cliché too many. The film then picks up in the final 40 minutes with a huge shoot out. Its a schizo movie at times as things just go on and on. However when the film works- which it does at the ends and for a chunk of the middle, this is some of the best film making I've seen this year so far. The characters, the action, some set pieces are simply stunning, not to mention touching, there are several moments of real emotion.<br /><br />And make no mistake, this is a spaghetti western, and the film is a bit more fun if you know the genre. For example the Django in the title will alert anyone who's seen the Franco Nero film of Django what is inside the coffin that is dragged around. You don't need the know the genre but it will help you identify what they are stealing from.<br /><br />7 out of 10 for the mixed up and down nature of the film.<br /><br />Probably the only one who could have pulled this off was Miike and he did it wonderfully.