Ik vond deze film absoluut origineel, grappig, triest en in veel opzichten emotioneel... Ik verwachtte niet veel en was gewoon nieuwsgierig naar de film omdat hij in 2005 in Korea de nummer 2-film was geweest... Ik zou hem zeker aanbevelen <0xE2><0x80><0x93> hij herinnert ons echt aan wat belangrijk is in het leven... Ik vond het hartverwarmend hoe zulke tegengestelde partijen konden leren van een oprechte kameraadschap te genieten zonder de starre, conformistische partijdigheid die door hun respectieve landen werd geïndoctrineerd. Deze symbolische 'dood' van hun vroegere identiteit werd heel schrijnend aangetoond toen ieder van hen de traditionele kleding van de stad aannam... het feit dat ieder van hen vrijwillig dergelijke fysieke veranderingen aannam, gaf blijk van een gewillige voorkeur en bereidheid tot eenheid. Het was heel ontroerend om te zien hoe de geleidelijke ontbinding van hun minachting en wantrouwen voor elkaar zich ontwikkelde tot zo'n krachtige, familiale band... In veel opzichten vertegenwoordigde dit vluchtige, nieuwe leven in het dorp een vorm van 'utopia' die veel verkieslijker leek dan hun vroegere levenswijze.<br />Het enige wat me niet aanstond was het tragische einde <0xE2><0x80><0x93> en ik ben het eens met de argumenten van enkele leden van dit bestuur over de onlogische aard van de keuze voor een zinloze, suïcidale patstelling in plaats van een meer praktische evacuatie van het dorp <0xE2><0x80><0x93> zelfs als dat een offer van de kant van de dorpelingen zou inhouden... er was beslist een alternatief voor het vermijden van onnodige doden... Het feit dat de dorpelingen hun manier van leven zouden verliezen, lijkt hun dood niet te rechtvaardigen... Aan de andere kant denk ik dat het aanvechtbaar is dat hun dood heldhaftig en bijna'verlossend' voor hen was... vooral voor de NK-leider en de suïcidale SK-soldaat... desalniettemin was het een geweldige film.
I thought this movie was definitely original, funny, sad, and emotional in many ways...I didn't expect much and was simply curious about the film due to having been the number 2 movie of 2005 in Korea...I'd definitely recommend it - it really reminds us about what's important in life...I found it quite heartwarming how such adversarial parties could learn to enjoy a genuine fellowship sans the rigid, conformist partisanship that was indoctrinated by their respective countries. This symbolic "shedding" of their former identities was demonstrated quite poignantly when each of them adopted the traditional garments of the town...the fact that each of them voluntarily assumed such physical transformations evinced a willing preference and readiness for unity. It was quite moving to see the progressive dissolution of their contempt and distrust for each other evolve into such a powerful, familial bond... In many ways, this transient, new life within the village represented a form of "utopia" which seemed far more preferable than their former ways of life<br /><br />*spoiler* The only thing I didn't like was the tragic ending --and I do agree with the arguments made by a few on this board concerning the illogical nature of opting for a futile, suicidal standoff as opposed to a more practical evacuation of the village--even if that would entail some sacrifice on the part of the villagers...there was definitely an alternative to avoiding the unnecessary deaths...Just because the villagers would be losing their way of life doesn't seem to justify their deaths...on the other hand, I guess it's arguable that their deaths were heroic and almost "redemptive" for them...especially for the NK leader and the suicidal SK solider...nevertheless, it was a great film.