Verbazingwekkend. Ik verwachtte weer een met adrenaline doordrenkte, duistere komedie over de ondergang van de mensheid of een ironische kijk op relaties in de postmoderne wereld als Splendor. In plaats daarvan vond ik een volwassener, kalmer verhaal. Nog steeds grappig, maar gedempt, duister, maar gebaseerd op de duisterder delen van de menselijke natuur in werkelijkheid... De voorstellingen waren ongelooflijk. Joseph Gordon-Levitt kwam over met een combinatie van lef en schoonheid, woede en geluk die me aan Colin Farrell deed denken. De verwaandheid van de jeugd, het verdriet van kindermishandeling en een realistische erkenning van prepuberale seksualiteit. De openingsscène deed me denken aan iets uit mijn jeugd <0xE2><0x80><0x93> niets specifieks <0xE2><0x80><0x93> maar het gaf me een zeker gevoel.
Amazing. I was expecting another sexually charged adrenaline infused dark comedy a la Doom Generation or an ironic look at relationships in the post-modern world like Splendor. Instead I found a more mature, calmer tale. Still funny, but muted, dark but based on the darker parts of human nature in reality... The performances were unbelievable. Joseph Gordon-Levitt came across with a combination of grit and beauty, anger and happiness that reminded me of Colin Farrell. The cockiness of youth, the sadness of child abuse, and a realistic recognition of prepubescent sexuality. The opening sequence reminded me of something in my youth - nothing specific it just left me with this certain feeling. I hope this is a sign of things to come....