Uit alle Don Knotts- en Tim Conway-films die ik heb gezien, is dit verreweg mijn favoriet. De briljante chemie tussen de acteurs is genoeg om de film gaande te houden, maar daar houdt het niet mee op. De plot zelf is, hoewel bespottelijk, intrigerend, en de eerste keer dat ik hem zag, had ik het einde helemaal niet verwacht. De verprutste gedichten zijn altijd goed voor een lach, om nog maar te zwijgen van de uitzonderlijk goed gespeelde'stoffigheid' (niet het personeel). De grap met het tijdpistool is onbetaalbaar, en was ongetwijfeld een idee van Conway zelf. Van wat ik me herinner van een interview met Don Knotts, zei hij dit, en alle andere interviews met Conway zijn persoonlijke favoriet, omdat ze zo'moeilijk te produceren' waren. Zoals hij het stelde, het duurde waarschijnlijk drie of vier keer zo lang om een film te maken als had gemoeten, omdat hij en Conway niet konden ophouden met het improviseren van het script, en met lachen, en zo. Dit is een film die ik graag uit fragmenten zou willen zien. Al met al
From all the Don Knotts and Tim Conway films I've seen, this is by far my favorite. The brilliant chemistry between the actors is enough to keep the movie going, but it doesn't stop there. The plot itself, while admittedly spoofed, is intriguing, and I didn't expect the ending at all the first time I saw it. The fouled-up poems are always good for a laugh, not to mention the exceptionally well played "stoff," (not staff). The time-gun gag is priceless, and was undoubtedly an idea of Conway himself. From what I recall from an interview I saw with Don Knotts, he said this, and all others with Conway are personal favorites, because they were so "hard to produce." As he put it, it took probably three or four times as long to film as it should have because he and Conway couldn't stop improvising the script, and laughing, and so on. This is one film that I would love to see outtakes from. In all, a very good film with loads of laughs...some subtle, some in your face, but all-around a really good film.