Als je denkt aan cowboy Western-namen als John Ford, Sam Peckinpah, Howard Hawks en John Huston, dan denk je misschien aan cowboy westerns als John Ford, Sam Peckinpah, Howard Hawks en John Huston, maar Japanse nieuwe golf- en cultregisseur Miike Takashi zou waarschijnlijk de laatste persoon zijn die je op die lijst zou bedenken, dat wil zeggen tot nu toe. Met zijn recente 'Sukiyaki Western Django' brengt Miike een liefdevolle hulde aan het westerngenre en geeft het een eigen, unieke draai en een uitgesproken Japanse flair.<br />Het verhaal speelt zich af in wat een stoffige postapocalyptische woestenij lijkt en gaat over een bittere rivaliteit tussen twee kwaadaardige clans: de wrede Heike (wiens kleurenembleem bloedrood is) en de opzichtige Genji (wiens banieren sneeuwwit zijn). Ze hebben een afgelegen bergdorp overgenomen in een streek die vreemd genoeg 'Nevada' wordt genoemd (met Japanse Kanji equivalenten).<br />Beide facties hebben gehoord van een mythisch gouddepot in de omgeving en hebben het dorp overhoopgehaald om het te vinden, maar zonder succes. De plaatselijke bewoners zijn al lang geleden gevlucht en degenen die zijn achtergebleven, leven sindsdien in doodsangst.<br />Een mysterieuze schutter zonder naam (Ito Hideaki) rijdt het dorp binnen en biedt zijn diensten aan aan de clan die hem het meeste betaalt. Terwijl beide clans verleidelijke biedingen doen, wijst de schutter beide af en wordt door de stad overgehaald om zich niet bij een van beide facties aan te sluiten.' Ruriko, de ma<0xC3><0xAE>tresse van Heike, Ruriko (Momoi Kaori).<br />Ruriko vertelt de vreemdeling hoe de stad werd overgenomen door de clans en hoe haar zoon Akira door hen werd gedood. Akira was een voormalig lid van de Heike-clan die verliefd was geworden op de mooie Shizuka (Yoshino Kimura), een lid van de rivaliserende clan. Ze hadden gehoopt dat hun verbintenis de vrede tussen de twee clans zou bevorderen, maar in plaats daarvan werd Akira vermoord door de meedogenloze leider van de Heikes, Kiyomori (Sato Koichi).<br />Verbitterd keert ze terug naar haar clan met haar jonge kind Heihachi, waar ze gedwongen wordt een hoer te worden voor de charismatische en veranderlijke leider van de clan, Yoshitsune. Als het conflict in een impasse raakt, bedenken beide partijen hoe ze de overhand kunnen krijgen. Kiyomori vertelt zijn clangenoten dat het hun goddelijke lot is dat ze het conflict zullen winnen en gebruikt Shakespeares _Henry VI_ en het Engelse _Oorlog van de Rozen_ (waar de rode partij wint) als zijn bijbel. Hij is daar zo zeker van dat hij de naam 'Henry' aanneemt.<br />Aan de kant van Genji heeft Yoshitsune de locatie gevonden van een verborgen voorraad wapens, waaronder een functionerend Gatling-geweer, waarvan hij hoopt dat het zijn clan in het voordeel zal brengen. Hij stuurt zijn belangrijkste handlanger, Benkei (Ishibashi Takaaki) om het wapen op te halen. De scherpschutter hoort van Shizuka over dit plan en geeft de informatie door aan de Heike-clan.<br />Voor haar verraad wordt Shizuka op brute wijze vermoord door de Genji-clan en raakt de scherpschutter ernstig gewond. Ze wordt verzorgd tot ze weer beter is en de scherpschutter gaat samenwerken met Ruriko, die zich ontpopt als de legendarische scherpschutter 'B.B.' die een beschermeling was van een van de eerste westerse scherpschutters in Japan, 'Bingo' (Cameo van Quentin Tarantino) om de clans te vernietigen en vrede te brengen in de stad.<br />Miike en de scenarist NAKA(Masa)MURA lenen royaal van andere westerns, met name de klassieker 'Italiano-westerns' van Sergio Leone (Vuist Vol Dollars, Het Goede, Het Kwade en Het Lelijke). ) en Sergio Corbucci (Django) en de zogenaamde 'Acid-Westerns' van Alejandro Jodorowsky (El Topo), maar voegt er zijn eigen unieke aspecten aan toe en de New Wave floreert en creëert een Japanse versie van de klassieke western, zij het met een onmiskenbaar Japans uiterlijk en gevoel. De naam is zowel een parodie op'spaghetti' (Italiaanse) westerns als een anekdote waarin'sukiyaki' (Japanse nabemono of'stoofpot') verschillende elementen in een pot combineert.<br />Er is veel gezegd over Miikes beslissing om de dialoog geheel in het Engels te schrijven, maar ik vind dat de cast geprezen moet worden voor het feit dat ze daadwerkelijk iets hebben gedaan wat had kunnen uitlopen op een komische ramp. Het hielp ook dat Miike het geluk had acteurs in te huren die in het buitenland hadden gewoond of gestudeerd.<br />Ito Hideaki ( _Crossfire, Limit of Love-Umizaru_ ) speelt de rol van Clint Eastwood als de'man zonder naam'/wapenvechter. Zijn spel is goed, maar niet geweldig, want hij heeft niet veel bereik en zijn tekst is minimaal. Sato Koichi ( _Cheerful Gang Turns The Earth_, Tennen Kokekko) is het pure kwaad als 'Taira No Kiyomori', die zichzelf ziet als de Henry VI van Shakespeare. Zijn rol doet denken aan Mifune Toshiro's Kikuchiyo in _Seven Samurai_ (manisch, dierlijk en zelfverzekerd).<br /><br />Modemodel en actrice Iseya Yusuke ( _Casshern, Memories of Matsuko_ ) speelt weer een fantastische rol als de boosaardige, maar ook duivels knappe...' Minamoto No Yoshitsune_, een man die zichzelf ziet als de belichaming van de Japanse 'Samoerai-geest'. Iseya maakt snel naam door grillige rollen te spelen en zijn intensiteit en aanwezigheid doen me veel denken aan wijlen Heath Ledger.<br /><br />De in Londen geboren Yoshino Kimura (Sakuran, The Backdancers) brengt veel passie, waardigheid en rauwe seksualiteit in haar rol van de tragische Shizuka. Momoi Kaori ( _Bounce No Ko Gal_, _Memoirs of a Geisha_ ), die ook in Londen is opgeleid, is duidelijk thuis in de Engelse dialogen en levert een geweldige prestatie als Ruriko.<br /><br />Ishibashi Takaaki (één helft van _Tunnels_, een komedie uit de jaren tachtig) steelt de schijnwerpers als de seksueel dubbelzinnige handlanger van Yoshitsune, net als Kagawa Teruyuki (HERO, Tokio). Sora) als de laffe en opportunistische sheriff die af en toe bijna bezeten lijkt.<br /><0x3E> Na de opkikkers van grote moderne westerns en remakes als 'No Country for Old Men' en '3:10 To Yuma' is 'Sukiyaki Western Django' van Miike een grappige en unieke kijk op de western, en zoals de naam al doet vermoeden een slimme kijk op een Japanse invalshoek. Net als de trendy Aziatische 'fusion'-keuken neemt 'Sukiyaki het beste van twee werelden en biedt iets nieuws maar vreemd vertrouwds. Bon appetite!
When one thinks of the cowboy Western names like John Ford, Sam Peckinpah, Howard Hawks and John Huston might come to mind but Japanese new wave and cult director Miike Takashi would probably be the last person you would think of being on that list, that is until now. With his recent "Sukiyaki Western Django" Miike pays loving tribute to the western genre and infuses it with his own unique spin and a decidedly Japanese flair.<br /><br />Set in what appears to be a dusty post-apocalyptic wasteland, the story deals with a bitter rivalry between two vicious clans - the brutal Heike (whose color emblem is a bloody scarlet red) and the flashy Genji (whose banners are a snow colored white). They have taken over a remote mountain village in a region oddly called "Nevada" (using Japanese Kanji equivalents). <br /><br />Both factions have learned of a mythic gold depository in the surrounding area and have torn the village apart to find it but to no avail. The local inhabitants have long since fled and those that have stayed behind have been living in terror ever since. <br /><br />A mysterious gun fighter with no name (Ito Hideaki) rides into town and offers his services to the clan who offers to pay him the most. While both clans make tempting bids, the gun fighter rejects both offers and is instead swayed to hold off joining either faction by the town's salon madam, Ruriko (Momoi Kaori).<br /><br />Ruriko tells the stranger of how the town was taken over by the clans and how her son, Akira was killed by them. Akira was a former Heike clan member who had fallen in love with the beautiful Shizuka (Yoshino Kimura), a member of the rival clan. They had hoped that their union would help encourage peace between the two clans but instead Akira is murdered by the Heike's ruthless leader Kiyomori (Sato Koichi). <br /><br />Devasted she returns to her clan with her young child Heihachi, where she is forced to become a harlot to the clan's charismatic and mercurial leader Yoshitsune.<br /><br />As the conflict comes to an impasse both sides scheme at how to gain the upper-hand. Kiyomori tells his clansmen that it is divine destiny that they will win the conflict and sites Shakespeare's "Henry VI" and the English conflict of the "War of the Roses" (where the red side wins) as his bible. He is so sure of this that he adopts the name "Henry".<br /><br />On the Genji side, Yoshitsune has found the location of a hidden cache of weapons including a functioning Gatling gun which he hopes will give his clan the advantage. He sends his chief henchman, Benkei (Ishibashi Takaaki) to retrieve the weapon.<br /><br />The gun fighter learns of this plan from Shizuka and relays the information to the Heike clan.<br /><br />For her betrayal Shizuka is brutally murdered by the Genji clan and the gun fighter is severely injured. Nursed back to health the gun fighter teams up with Ruriko, who reveals herself to be the legendary gun fighter "B.B." who was a protégé of one of the first western gunmen in Japan, "Bingo" (cameo by Quentin Tarantino) to destroy the clans and bring peace to the town. <br /><br />Miike and screenwriter NAKA(Masa)MURA borrow liberally from other westerns particularly the landmark "Italiano-Westerns" of Sergio Leone (Fist Full of Dollars, The Good, The Bad & The Ugly") and Sergio Corbucci (Django) as well as the so-called "Acid-Westerns" of Alejandro Jodorowsky (El Topo) but adds in his own unique aspects and New Wave flourishes to create a Japanese version of the classic western albeit with a decidedly Japanese look and feel. The name is both a play on "spaghetti" (Italian) westerns and an anecdote where "sukiyaki" (Japanese nabemono or "stew") combines various elements in a pot. <br /><br />Much has been said of Miike's decision to script the dialog entirely in English but I think the cast should be commended for actually pulling off what might have turned into a comical disaster. It also helped that Miike had the good fortune of hiring actors who have either lived or studied extensively abroad.<br /><br />Ito Hideaki (Crossfire, Limit of Love-Umizaru) plays the titular Clint Eastwood role as the "man with no name"/gun fighter. His performance is good but one note as he doesn't really have much range and his lines are minimal. Sato Koichi (Cheerful Gang Turns The Earth, Tennen Kokekko) is pure evil as "Taira No Kiyomori" who fancies himself after Shakespeare's "Henry VI". His performance brings to mind Mifune Toshiro's Kikuchiyo in "Seven Samurai" (manic, bestial, and cocksure of himself). <br /><br />Fashion model turned actor Iseya Yusuke (Casshern, Memories of Matsuko) turns in another fantastic performance as the vicious yet wickedly handsome "Minamoto No Yoshitsune", a man who fancies himself as the embodiment of the Japanese "Samurai spirit". Iseya is quickly making a name for himself playing quirky roles and whose intensity and presence reminds me a lot of the late Heath Ledger. <br /><br />London born Yoshino Kimura (Sakuran, The Backdancers) brings much passion, dignity and raw sexuality to her part as the tragic Shizuka. Momoi Kaori (Bounce No Ko Gal, Memoirs of a Geisha), who was also educated in London, is clearly at home with the English dialog and turns in a terrific performance as Ruriko.<br /><br />Ishibashi Takaaki (one half of 80s comedy duo "Tunnels")steals the spotlight as Yoshitsune's sexually ambiguous henchman as does Kagawa Teruyuki (HERO, Tokyo.Sora) as the cowardly and opportunistic sheriff who seems almost possessed at times.<br /><br />Following the heals of great modern western-themed movies and remakes of late like "No Country for Old Men" and "3:10 To Yuma", Miike's "Sukiyaki Western Django" is a fun and unique take on the western and as it's name suggests offers a clever take with a Japanese bent. Like trendy Asian "fusion" cuisine, "Sukiyaki" takes the best of both worlds and offers up something new yet oddly familiar. Bon appetite!