Ik had echt iets geweldigs verwacht van deze film. Een ensemble van getalenteerde en grappige acteurs had een goed voorteken moeten zijn.<br />Woorden schieten tekort om te beschrijven hoe verkeerd ik het zag. Wie zou geloven dat Whoopi uit het Zuiden kwam met haar dreadlocks en accent? Wie zou geloven dat ze met al die dysfuncties in twee dagen een begrafenis konden organiseren? Wie zou geloven dat Jada zo vreselijk kon zijn in haar rol?<br />Toni Braxton was verrassend goed, en natuurlijk zou Ced, als hij meer tijd had gekregen, de reddende engel van de film zijn geweest. De plot was nauwelijks aanwezig, de personages waren allemaal overweldigend dysfunctioneel, en het hield zo keurig verband met elkaar dat ik er niet gerust op was. 'Het is niet wat je denkt dat het zal zijn, dus ga met je verwachtingen stevig in je schoen genesteld.'<br /><br />
I truly expected something wonderful from this movie. An ensemble cast of talented and funny performers should have boded well. <br /><br />Words cannot describe how wrong I was. Who would believe that Whoopi is from the South with her dreads and non-accent? Who would believe that with all of their dysfunction that they could pull a funeral together in two days? Who would believe that Jada could be so awful in her role?<br /><br />Toni Braxton was surprisingly good, and of course if Ced had been given more time, he would have been the movie's saving grace. The plotline was barely there, the characters were all overwhelmingly dysfunctional, and it tied up so neatly, I was perturbed. It's not what you think it is going to be, so go with your expectations firmly nestled in your shoe.<br /><br />