Afgezien van de keren dat hij voor de inhoud en de tijd is gereconstrueerd, is dit echt een leuke film om naar te kijken als hij op tv komt, wat <0xE2><0x80><0x93> als je kabel hebt <0xE2><0x80><0x93> vrij vaak gebeurt. Het is ook een van de beste auto's voor Joe Pesci die ooit zijn gemaakt (ook al is hij technisch gezien niet van hem afkomstig) en zal waarschijnlijk jaren later deel gaan uitmaken van zijn grote status als acteur in alle andere Scorsese-films. Hij is soms heel belachelijk <0xE2><0x80><0x93> d.w.z. het pak dat Vinny aanheeft als hij naar het hof gaat, altijd briljant <0xE2><0x80><0x93> maar hij heeft ook een oprechtheid die werkt. Hij is origineel in zijn karakters en dialogen, ook al neemt hij altijd een paar vrijheden met clichés uit het Zuiden en New York. Het beste voorbeeld van het eerste is de gruttenrol in de scènes in de rechtszaal ('geen enkele respectabele zuiderling zou op slag grutten maken'). En de cast rond Pesci maakt het altijd de moeite waard om naar te kijken. Marisa Tomei <0xE2><0x80><0x93> misschien een beetje onnodig om een Oscar te winnen <0xE2><0x80><0x93> speelt Vinny's vriendin-die-verloofd-zou-worden, die hem uiteindelijk meer helpt dan hij had gedacht. Intussen spelen vier van de meer getalenteerde karakteracteurs, van wie sommigen meer ervaring hebben dan anderen, de scènes in de rechtszaal perfect <0xE2><0x80><0x93> Fred Gwynne als rechter, (de overleden) Lane Smith als aanklager, Bruce McGill als de sheriff en Austin Pendleton als stand-in voor de advocaat van de verdediging. Ze brengen zowel professionaliteit als een paar lachsalvo's met het zeer scherpe, onvoorspelbare script. Dat het soms ook op Pesci's schouders komt te rusten om het amusement op peil te houden, is niet geheel onverwacht. Maar aan het eind is het een heel boeiend, vertederend stuk werk, waarbij de zaak zelf in het verhaal niet zo de moeite waard is als de gedenkwaardige dialogen of de bijrollen. En er zit zelfs een beetje vakmanschap in dat door sommigen ook niet wordt opgemerkt (de eerste scène in de bar laat dat zien als je goed genoeg kijkt). Of je het nu in de bioscoop hebt gezien of niet, het is waarschijnlijk een van de echt leuke films om op een middag in het weekend, als je niets te doen hebt, te bekijken.
Taking aside when it's edited down for its content and for time, this is really a neat movie to watch when it comes on TV, which- if you have cable- is pretty often. It's also one of the best vehicles for Joe Pesci that was ever made (even if it didn't technically originate with him), and will probably make for part of his great standing as an actor years later through all the other Scorsese movies. It's sometimes very ridiculous- i.e. the suit Vinny wears to Court following no choice, always brilliant- but it's also got a sincerity to it that works. It's original in its characters and dialog even if it always takes some liberties with Southern and New York clichés. The best example of the former would be with the grits part in the courtroom scenes ("no respectable Southerner would make instant grits"). And the cast surrounding Pesci always makes it worth watching. Marisa Tomei- maybe a little unnecessary of an Oscar win- is in her prim here as Vinny's girlfriend-would-be-fiancé who ends up helping him out more than he could've thought. Meanwhile four of the more talented character actors, some seen more than others, bring up the courtroom scenes perfectly- Fred Gwynne as the judge, (the late) Lane Smith as the prosecutor, Bruce McGill as the Sheriff, and Austin Pendleton as a stand-in defense attorney. They bring both professionalism and a few laughs in measure with the very sharp, unpredictable script. That it also sometimes leaves it onto Pesci's shoulders to keep up entertainment wise is not altogether unexpected. But at the end of it all it's a very watchable, endearing piece of work, where the case itself in the story is not as worthwhile as the memorable lines of dialog or the bit players. And there's even a bit of good craftsmanship that goes unnoticed by some in it as well (the first scene at the bar shows this if you look close enough). Whether you've seen it in the theaters or not, it's probably one of the true enjoyable movies to watch on a weekend afternoon with nothing to do.