'Ging de dag goed? Wij stierven zonder het te weten, Maar goed of slecht, Engeland, wij stierven voor u' is een gedicht in zijn oorspronkelijke vorm, geschreven tijdens de Grote Oorlog van 1914-1918 en vervolgens deels en in principe gebruikt als titel van de Alberto Cavalcanti (1897-1982) die de Ealing Studio's-film _Ging de dag goed?_ regisseerde, gebaseerd op een kort verhaal met de titel 'De luitenant stierf het laatst', geschreven door (Harry) Graham Greene (1904-1991) die ook _The Third Man_ (1949) en _Chelsea Rock_ (1947) schreef. Dit is de vertelling van een gebeurtenis uit het verleden, net zo vergeefs als de verteller in Our Town (1940), die eens plaatsvond in het weekend van 1942 in het slaperige Engelse gehucht Bramley End.<br />Wie de film _The Eagle Has Landed_ van John Sturges uit 1976 heeft gezien, zal een vaag idee hebben van het verhaal van _Gent the Day Well_. Ook deze film was gebaseerd op een roman van Jack Higgins uit 1975, die naar het schijnt meer dan een oppervlakkige gelijkenis vertoont met de film uit 1942. Deze klassieke oorlogsfilm, _The Eagle Has Landed_, met Michael Caine als de leidende Duitse parachutist, en met Jenny Agutter, Robert Duvall, Donald Sutherland en Donald Pleasence in de hoofdrollen, een cast die de moeite waard is. Wat deze versie uit 1976 van de Duitse bezetting van Engeland en de film uit 1942 van elkaar scheidt, is dat het _Gwent the Day Well?_ was die het hardst aankomt.<br />In de loop van zo'n drie jaar na het feitelijke conflict van de Tweede Wereldoorlog, en met zijn grimmige realisme, werd de stereotypering even opzij geschoven; voor die tijd is dit een wrede en gewelddadige film. De tijd dat dit slaperige dorp wakker wordt en zijn demonen onder ogen ziet, is definitief aangebroken. De transformatie van het idyllische Engelse plattelandsleven moet tot het uiterste worden beproefd, op eigen houtje en in de schaarse tijd die ons nog rest, moeten zelfs de zachtste harten de hardste regels leren; om te overleven moet dit dorpje Bramley End, met zijn schokkende en verontrustende nieuwe eigenschappen, zich aanpassen aan zijn nieuwe omgeving.<br />Zelfs naar de maatstaven van vandaag ziet dit er tam uit, maar de manier waarop het hier gebeurt toont de ware boodschap van de propagandafilm van de Tweede Wereldoorlog. Zelfgenoegzaamheid is niet aan de orde tijdens de toen reële dreiging van een Duitse invasie. Toen de toehoorders in de oorlogstijd werden wijsgemaakt wat er kan gebeuren als je niet op je hoede bent, zal dat je alleen maar tot je grootste angsten brengen. Zelfs in dit scenario is het het bijeenbrengen van allen, van de dorpsma<0xC3><0xAE>tresse tot de Lady of the Manor en het vinden van een gemeenschappelijke plaats voor de bescherming van deze vijfde colonne infiltranten. Dit is Engeland en de mensen die maar al te bereid zijn hun leven te geven 'voor de kinderen', zij, in principe uit het eerste oorlogsgedicht, stierven voor Engeland en voor de vrijheid. Dit is de ware boodschap van dit grote, goed geconstrueerde propaganda-oorlogseffect uit de Ealing Studio's. Er zijn een paar heel donkere momenten, werkelijk heel donkere momenten, voor de tijden waarin het is gemaakt, van moed en dapperheid, en ook van het gewelddadige optreden tegen de vrouwen en hun kinderen. Terwijl de mannen hun steentje bijdragen, richt het aandachtspunt van het agressieve en lompe gedrag van de activisten van de vijfde colonne zich meer op de vrouwen, en zij zijn het die samenspannen en ook hun steentje bijdragen. _Ging de dag goed?_ is een film met gelijke kansen, gebaseerd op de schokkende situatie van gevangenschap door de binnenvallende moffen en hun, en in ruil daarvoor, wrede behandeling van de vrouwen en dochters van de dorpelingen. Het is de taak van deze film om de geest van kameraadschap uit alle lagen van het leven te projecteren en het gevoel van trots op te wekken voor diegenen die de macht van de Duitse oorlogsmachine bestrijden, waar ze ook landen. Dat is het doel van deze film, en hij doet het heel goed, en zelfs als hij er niet in slaagt de nationalistische trots op te wekken, dan is de dag misschien niet zo goed verlopen.
"Went the day well? We died and never knew, But well or ill, England, we died for you" is a poem, in its original form, which was written during The Great War of 1914 - 1918 and then used, in part and in principle, as the title to the Alberto Cavalcanti (1897 - 1982) directed Ealing Studios film Went the Day Well? Based on a short story entitled "The Lieutenant Died Last" by (Harry) Graham Greene (1904 - 1991) who too wrote The Third Man (1949) and Brighton Rock (1947). This is the telling of a past event, in a similar vain as the narrator in Our Town (1940), that once happened on the Whitson weekend of 1942, in the sleepy English hamlet of Bramley End.<br /><br />Those who have seen the John Sturges 1976 film The Eagle Has Landed will have a vague idea as to the narrative of Went the Day Well? This too was based on a 1975 novel written by Jack Higgins, which it seems, bears more than just a passing resemblance to the 1942 film itself. This classic war film, The Eagle Has Landed, stars Michael Caine as the leading German Paratrooper and with Jenny Agutter, Robert Duvall, Donald Sutherland and Donald Pleasence, an involving cast and well worth the look. What separates this 1976 version of German occupation of little England and the 1942 film is that it was Went the Day Well? that hits home the hardest.<br /><br />Set during some three years into the actual conflict of World War II, and with its stark realism, stereotyping brushed a side for a moment; this is, for its time a brutal and violent film, considering. The time for this sleepy village to awake and face its demons has firmly landed on its doorstep. The transformation of idyllic rural Englishness has to be tested to its limits, on their own and with time running out, even the softest of hearts have to learn the hardest rule; in order to survive, this little village of Bramley End must, with shocking and disturbing new qualities', adapt to their new surroundings.<br /><br />Even by today's standards this looks tame, but the way in which it is done here shows the true message of the world war II propaganda film. Complacency is not the order of the day during the then real threat of a German invasion. As the war time audience were led to believe what may happen by letting your guard down will only endeavour you to you worst fears. Even in this scenario it is the pulling together of all, from the village post mistress to the Lady of the Manor and finding common place to ward of these fifth column infiltrators. This is England and the people who are only too willing to lay down their lives "for the sake of the children", they, in principle of the first world war poem, died for England, and freedom. This is the true message of this great, well-constructed propaganda war effect from Ealing Studios.<br /><br />There are some very dark moments here, very dark moments indeed, for the times in which it was made, of bravery and courage, and too, the hands-on violence towards the women and their children. While the men do do their bit, the focus of aggressive and boorish behaviour from these fifth column activists concentrates more on the women folk and it is they that are seen pulling together and doing their bit too, Went the Day Well? is an equal opportunities film that relies on the shock value of the predicament of imprisonment by the invading Hun and its, and in return, brutal treatment of the villagers' wives and daughters.<br /><br />One can only imagine the reaction during its showing around British cinemas on its release to the way in which these fighting heroines were severely treated. It is the job of Went the Day Well? to project the spirit of camaraderie from all spheres of life, and to inject and provoke the feeling of pride for ones efforts to fight the might of the German war machine, wherever they may land. This is the purpose of this film, and it does it very well and even then if it fails in its job to stir up nationalistic pride, then, perhaps, the day did not go too well.