Ik moet zeggen dat ik _Het laatste avondmaal_ zo'n beetje de slechtste film vind die ik in lange tijd heb gezien. En dat geldt ook voor _RoboCop 3_. Ik geef toe dat het een lowbudgetfilm is, maar dat is geen excuus voor het loodzware script, het bizarre tempo en de regie, en het feit dat er zo weinig moeite in is gestoken. De gaststerren waren allemaal goed <0xE2><0x80><0x93> Ron Pearlman was zelfs het sympathiekste personage in de film, en dan heb ik het ook nog over zijn 'fascistische politicus'-scènes.<br />Er is niets aan te bevelen aan deze film <0xE2><0x80><0x93> de personages zijn onhebbelijk en zelfingenomen stand-upcomedians. Mijn vrienden en ik zaten als versteend toe te kijken terwijl de ene na de andere filmrol na een mislukking slap uit het'slimme en geestige scenario' viel.<br />Er waren momenten waarop de karakterontwikkeling dreigde te verschijnen, wanneer er een soort diepte werd toegevoegd aan de 2D-sterren, maar die verdween dan weer alsof hij alleen maar per ongeluk was binnengewandeld en geen opschudding wilde veroorzaken.<br />In feite was de karakterontwikkeling misschien wel de reden waarom ik zo'n hekel had aan deze film. Het schijnt dat de schrijvers het zo druk hadden met de vrienden te laten zien dat ze zo van elkaars gezelschap genoten dat ze vergaten er een reden voor op te nemen. Voor zover ik kon nagaan, leken ze allemaal bij elkaar te komen voor de gesprekken/maaltijden, alleen maar om te kunnen wedijveren in geestig gekeuvel en gegrijns.<br />En om de een of andere reden was er een vreemde seksuele spanning tussen de donkerharige vrouw en de zwarte man die nergens toe leidde en niets anders deed dan kostbare tijd in beslag nemen voor een verhaal. Wat waarschijnlijk ook de bedoeling was <0xE2><0x80><0x93> de hele film had in vijf minuten kunnen worden samengevat en zou onnoemelijk hebben geprofiteerd van de noodzaak om het kaf van het koren te scheiden.<br />De bijna laatste scène, in de keuken (ik zal geen details prijsgeven voor degenen die hem willen zien) was bijna een klucht, toen de stemming heftig omsloeg in richtingen die ik niet zag. Het was niet voor te stellen. De conclusie was duidelijk, onbeslist, onbevredigend en weerspiegelde uiteindelijk de film als geheel. Ik denk dat je het in die zin een succes zou kunnen noemen.<br />Om het samen te vatten: dit is niet te geloven. Een fantastische cast en een intrigerend uitgangspunt in de slechtste film van de jaren negentig. Verbrand het. Er moet een eind aan komen.
To get it out of the way, I have to say that I found The Last Supper to be pretty much the worst film I've seen for a long time. And that's including RoboCop 3. I accept it's a low budget film, but that's no excuse for the leaden script, the bizarre pacing and direction, and basically wasting what little effort was put into it. The guest stars were all good - indeed, Ron Pearlman was the most likeable character in the film, and I'm talking about his 'fascist politician' scenes, too.<br /><br />There is nothing to recommend about this movie - the characters are obnoxious and self-assured wannabe standup comedians. My friends and I sat stoney faced as one liner after failed one liner dropped limply from the 'clever and witty script'.<br /><br />There were moments when character development threatened to appear, as some sort of depth was introduced to the 2D stars, only for it to vanish as if it had wandered in only by accident and didn't want to cause a fuss.<br /><br />In fact, the characterisation was possibly the reason I hated this film so much. It seems the writers were too busy trying to show the friends enjoying each others' company so much that they forgot to include any reason why. As best I could tell, it seemed they all got together for the conversation/meal evenings purely so they could compete in witty banter and grin.<br /><br />And for some reason there was an odd are-they-aren't-they sexual tension between the dark haired woman and the black guy that went nowhere and did nothing other than take up valuable story time. Which was probably the point - the entire film could have been condensed to a five minute short, and would have benefitted innumerably from the need to cut the chaff.<br /><br />The almost final scene, in the kitchen (I won't give any details away, for those who want to see it.) was almost farcical, as the mood violently swung in directions I didn't think possible. The conclusion was obvious, inconclusive, unsatisfying and ultimately reflected the movie as a whole. I guess, in that sense, you could call it a success.<br /><br />To sum up, this bites. A stellar cast and an intriguing premise result in the worst film of the nineties. Burn it. It must be stopped.