Ik was nog maar 12 jaar toen ik deze film voor het eerst zag, op de eerste dag van mijn zomervakantie in 1970. We moesten zo hard lachen dat ik veel grappige zinnen miste. Sindsdien heb ik deze film een paar keer gezien en ik vind hem nog steeds geweldig grappig. Ik kom uit het Midden-Westen en ik vind het heerlijk om naar New York te gaan, dus ik geloof niet dat het een afknapper van de grote appel is, maar gewoon een komische studie van een reis waarbij alles misgaat voor een zeer gespannen persoon en zijn betrekkelijk passieve vrouw. Lemmon speelt deze frustratie prachtig en de boze humor is net zo louterend als hilarisch. Hoewel het geen klassieker is, blijft het een van de grappigste films uit die tijd, en ik geniet er met volle teugen van.
I was only a 12 year old kid when I initially saw this movie on the first day of my summer vacation from school back in 1970. We laughed so hard throughout that I missed many funny lines. Since then I have seen this movie several times, and still find it uproariously funny. I am a Midwesterner who loves visiting New York City, so I do not believe it is a put down of the big apple, but simply a comic study of a trip where everything goes wrong for a very high-strung person and his comparatively passive wife. Lemmon plays this frustration beautifully, and the angry humor is as much cathartic as it is hilarious. While no cinema classic, it remains one of the funniest movies of its time, and one I enjoy upon repeated viewings.