Filmbewerkingen van geliefde boeken kunnen de fans zelden tevredenstellen, maar zelfs als je daar rekening mee houdt, is dit een uiterst teleurstellende film. Mensen die niet bekend zijn met Susan Coopers 'Dark is Rising'-cyclus, zullen dit gewoon weer zo'n saaie en af en toe verbijsterende tienerfantasiefilm vinden, terwijl iedereen die Coopers boeken leest en ervan geniet, er goed aan zou doen om de film helemaal te mijden: hij zal hen alleen maar kwaad maken.<br />De aantrekkingskracht van Coopers boeken is dat ze zowel mythologisch als psychologisch sterk zijn. Haar personages zijn goed getekend, complex en geloofwaardig, en het verhaal is diep geworteld in de Britse mythologie. De film heeft daar niets van: het mythologische aspect is volledig weggesneden en de psychologie is teruggebracht tot de laagste gemene deler van tiener vervreemding. Zelfs het typisch Engelse karakter van de verhalen werd blijkbaar te bedreigend of te ingewikkeld gevonden voor het Amerikaanse publiek, zodat de hoofdpersoon is veramerikaniseerd en de setting is teruggebracht tot een of andere schattige, chocoladebruine Hollywood-visie op het platteland van Engeland.<br />Waarschijnlijk het enige lichtpuntje in de film is Alexander Ludwig, in de rol van Will Stanton. Hij is niet Coopers Will Stanton, maar hij levert een respectabele prestatie. In dit opzicht staat hij in schril contrast met de volwassen acteurs, die hun werk meestal telefonisch hebben doorgegeven.<br />Toegegeven, de scriptschrijver heeft geen van hen veel te doen gegeven. Ian McShanes Merriman, een cruciaal personage in de boeken, is teruggebracht tot een onheilspellend '... want jij bent de Zoeker...' Uiteraard moet in een film die ervan uitgaat dat het publiek met de paplepel wordt ingegoten, alles worden gefaxt, zo nodig herhaaldelijk. Het is niet genoeg om fraaie visuele effecten te gebruiken en abrupt van seizoen te veranderen; iemand moet ook echt aankondigen dat de personages zich in de tijd verplaatsen. Kennelijk denken de filmmakers dat het publiek daar zelf niet achter zal kunnen komen. Het is leerzaam om de subtiliteit en de doeltreffendheid waarmee Cooper haar wereld in de boeken onthult te vergelijken met het slinkse 'leg-maar-op-met-een-schepje-op' dat de makers van de film noodzakelijk achtten. Het resultaat is een onsamenhangende janboel waarin de held door zijn verplichte taken strompelt <0xE2><0x80><0x93> die hem allemaal min of meer in de schoot vallen zonder dat er veel dramatische spanning aan te pas komt <0xE2><0x80><0x93> tot de voorspelbare, op het laatste moment invallende macht van de duisternis. Zelfs iemand die nooit eerder met Coopers werk in aanraking is geweest, zal het waarschijnlijk saai vinden. Het kan naar geen enkele maatstaf goed of aangenaam worden beoordeeld.<br />Het is moeilijk te zeggen hoe de film zo'n karikatuur is geworden. Het bronmateriaal, als iemand die bij de film betrokken was de moeite had genomen het te lezen, is boeiend en goed gestructureerd, zodanig dat alleen al het getrouw volgen van het verhaal (en het behouden van een deel van Coopers dialoog) een veel betere film zou hebben opgeleverd. In handen van de bbc had het bijvoorbeeld een uitstekende miniserie kunnen worden. Scenarist John Hodge moet een groot deel van de schuld op zich nemen voor zijn smakeloze en amateuristische scenario, maar zijn staat van dienst <0xE2><0x80><0x93> inclusief het uitstekend geschreven 'Shallow Grave' en 'Trainspotting' <0xE2><0x80><0x93> maakt dat ik me afvraag of hij deze ramp helemaal zelf heeft bedacht, of dat hij onder druk stond van regisseur Cunningham (wiens eigen curriculum vitae tot de voorspelling had kunnen leiden dat hij zoiets als dit zou maken) om alles af te zwakken ten behoeve van een denkbeeldig publiek van Amerikaanse tieners met een IQ van één.<br />Er is geen reden om tijd te verspillen aan deze film (ik heb hem in een vliegtuig gezien). Het zou veel beter zijn om de tijd en het geld aan de originele boeken te besteden.
Movie adaptations of much-loved books can rarely satisfy the fans, but even making allowances for that, this is a deeply disappointing film. People not familiar with Susan Cooper's "Dark is Rising" cycle will find this simply another lackluster and occasionally bewildering teen fantasy film, while anyone who read and enjoyed Cooper's books would be well-advised to steer clear of the film altogether: it will simply make them angry.<br /><br />The attraction of Cooper's books is that they are both mythologically and psychologically powerful. Her characters are well-drawn, complex and believable, and the story is deeply rooted in British mythology. The film has none of that: the mythological aspect has been entirely excised, and the psychology reduced to the lowest common-denominator of teen alienation. Even the quintessentially English character of the stories was apparently judged too threatening or complex for American audiences, so the protagonist has been Americanized and the setting reduced to some cutesy chocolate-box Hollywood vision of rural England.<br /><br />Probably the only bright point of the movie is Alexander Ludwig, in the part of Will Stanton. He isn't Cooper's Will Stanton, but he turns in a respectable performance. In this, he's in marked contrast to the adult actors who seem mostly to have phoned in their work.<br /><br />Granted, the script writer hasn't given any of them much to do. Ian McShane's Merriman, a pivotal character in the books, has been reduced to intoning portentously "... for you are the Seeker ..." at regularly-spaced intervals. Naturally, in a film that assumes that the audience must be spoon-fed, everything has to be telegraphed, repeatedly if necessary. It's not enough to have fancy visual effects and abrupt changes of season; someone has to actually announce that the characters are traveling in time. Apparently, the film-makers don't think the audience are going to be able to figure that one out for themselves. It's educational to contrast the subtlety and effectiveness with which Cooper reveals her world in the books with the kind of ham-fisted lay-it-on-with-a-trowel exposition that the makers of the film considered necessary.<br /><br />The result is a rambling mess where the hero stumbles through his required tasks - all of which fall more or less into his lap without any great dramatic tension - until the predictable last-minute rout of the forces of darkness. Even someone with no prior exposure to Cooper's work is likely to find it dull. It can't be judged good or enjoyable by any standard.<br /><br />Quite how the movie came to be such a travesty is difficult to say. The source material, had anyone associated with the movie bothered to read it, is compelling and well-structured, such that simply following the story faithfully (and preserving some of Cooper's dialog) would have made for a much better movie. In the hands of, for example, the BBC, it could have made an excellent mini-series. Screenwriter John Hodge must take much of the blame for his insipid and amateurish screenplay, yet his track record - including the excellently- written "Shallow Grave" and "Trainspotting" - makes me wonder if he contrived this disaster all himself, or if he was under pressure from director Cunningham (whose own resume might have led one to predict that he would make something like this) to dumb everything down for the benefit of some imaginary audience of American teenagers with single-digit IQs.<br /><br />There's no reason to waste time on this film (I saw it on an airplane). If you know how to read, you'd be vastly better off spending the time and the money on the original books.