Hoeveel kijkers van 'I Capture the Castle' hebben een juridische achtergrond en begrijpen de humor die ten grondslag ligt aan de familienaam van de hoofdpersonen, 'Mortmain'? Letterlijk betekent'mortmain' 'Dode Hand', en in de wet duidt het op de poging van een persoon om zijn eigendom na zijn dood te beheersen. De humor hier is dat de pater familias, James Mortmain (goed gespeeld door Bill Nighy) een opgedroogde auteur is die geen woord meer heeft geschreven sinds een succesvolle roman van twaalf jaar geleden. Hij beweert dat hij aan een nieuw boek werkt, een bewering die zijn gezicht kan redden, maar van twijfelachtige geloofwaardigheid is. James heeft een verleden dat de familie zich niet wil herinneren en niet onder ogen wil zien nu het weer opduikt (ik kan toch niet onthullen wat dat is?). Toen hij nog aan de top stond, stuitten Mortmain en zijn toenmalige vrouw (die later overlijdt, geen vuil spel hier) met zijn twee dochtertjes op een van ratten vergeven kasteel dat hij huurde.<br />Hij springt een flink stuk voor op een inmiddels hertrouwde Mortmain, die in het nog steeds onbewoonbare kasteel woont met zijn nieuwe, jonge, kunstzinnige vrouw Topaz (de mooie, grappige en getalenteerde Tara Fitzgerald) en zijn twee tienerdochters, een gepast ondeugend zoontje en een soort bediende in boerenkleren, de jonge Stephen.<br />De familie is nu, zoals de Engelsen zeggen, 'on their uppers'. <br /> Rose (Rose Byrne) is een beeldschone roodharige die volledig geobsedeerd is door het feit dat ze buiten het kasteel met een edelman of in elk geval met een oplosser moet trouwen. Haar jongere zus Cassandra (Ronola Garai) is innemend wijs, grappig en verbijsterd over de veranderingen die haar familie te wachten staan als twee jonge Amerikanen de beschikking krijgen over een landhuis dat het kasteel omvat (waar allang huur voor betaald had moeten worden). De hechte, wederzijds afhankelijke relatie van de zussen wordt warm geportretteerd.<br />Dus Rose volgt een van de Amerikanen, Cassandra houdt zich bezig met haar eerste liefde, versmaadt de ene aanbidder terwijl ze stiekem naar de andere hunkert. Een in elkaar verweven subplot heeft Topaz en vervolgens Cassandra, die wanhopig als James' muze fungeert, in een poging wat wel eens de doordrenkte vonken van een romanschrijver zou kunnen zijn, te ontsteken. Zoals verwacht zou worden van een drama dat zich afspeelt in Engeland in de jaren dertig, voordat de gruwelen van de oorlog terugkeerden, zijn de onvermijdelijke klassenstrijd, zowel economisch als trans-Atlantisch. Wat zou een film als deze zijn zonder een formele eetkamerscène vol persiflages en de onheilspellende dreiging van woorden die niet kunnen worden ingetrokken?<br />'I Capture the Castle' heeft een sterke cast, maar Cassandra is het middelpunt terwijl ze vastberadenheid en groei ontwikkelt. Haar aantrekkingskracht is onweerstaanbaar. Ze is de jongere zus over wie velen hebben gefantaseerd, maar die maar weinigen hebben gehad. Miss Garai is fantastisch geloofwaardig.<br />Ja, de film zit in de ader van Merchant/Ivory en Masterpiece Theatre, maar wat is daar mis mee? Ik vond de meeste personages leuk en had een zwak voor de kalme, maar gekwelde Cassandra en de fanatieke, maar in wezen goede Rose.<br /><br />7/10.
How many viewers of "I Capture the Castle" have a legal background and understand the humor underlying the family name of the central characters, "Mortmain?" Literally, "mortmain" means "Dead Hand" and in law it denotes the attempt of a person to control his property postmortem. The humor here is that the paterfamilias, James Mortmain (well played by Bill Nighy) is a dried up author who hasn't penned a word since a successful novel of twelve years past. He claims to be working on a new book, an assertion that may be face-saving but is of dubious credibility. James has a past that the family neither wishes to remember nor can face seeing its reappearance (can't reveal what that is, can I?).<br /><br />When still at the top of his game Mortmain and his then wife (who later dies, no foul play here) and his two little girls stumbled upon a rodent infested castle which he leased.<br /><br />Jump quite a bit ahead to a now remarried Mortmain who lives in the still unrestored castle with his new, young, artist wife, Topaz (the beautiful, funny and accomplished Tara Fitzgerald) and his two teenage daughters, an appropriately mischievous little son and a sort of retainer in farm clothes, young Stephen.<br /><br />The family is now, as the English say, "on their uppers."<br /><br />Rose (Rose Byrne) is a gorgeous redhead solely obsessed with marrying out of the castle into the squirearchy or at least the solvent. Younger sister Cassandra (Ronola Garai) is engagingly wise, funny and bewildered at the changes that overtake her family when two young Americans succeed to the ownership of a manor that encompasses the castle (for which rent is long overdue). The sisters' close, interdependent relationship is warmly portrayed.<br /><br />So Rose pursues one of the Americans, Cassandra deals with first love, spurning one suitor while secretly pining for another. An interweaved subplot has Topaz and then Cassandra desperately acting as James's muse, seeking to ignite what may well be the drenched sparks of a one-novel author.<br /><br />As would be expected of a drama set in England in the 1930s before the hideousness of war returned are the inevitable class clashes, both economic and trans-Atlantic. What would a film like this be without a formal dining room scene replete with persiflage and the ominous threat of words said that can not be retracted?<br /><br />"I Capture the Castle" has a strong cast but Cassandra is the centerpiece as she shows developing resolve and growth. Her appeal is irresistible. She's the younger sister many have fantasized but few have had. Ms. Garai is marvelously believable.<br /><br />Yes, the film is in the Merchant/Ivory and Masterpiece Theatre vein but what's wrong with that? I liked most of the characters and rooted for calm but troubled Cassandra and frenetic but basically good Rose.<br /><br />7/10.