Oppervlakkig bezien lijkt dit verhaal over een wrede bende die een benzinestation berooft (vandaar de naam!) en de werknemers gijzelt, gewoon een van die Aziatische thrillers die je wel eens ziet, maar daaronder ligt een verborgen centrum te wachten om ontdekt te worden <0xE2><0x80><0x93> korte plaatjes geven ons aanwijzingen hoe die schurken zo zijn geworden, een van de gijzelaars leert voor zichzelf op te komen, figuren die nog gemener zijn dan de overvallers eindigen het slechtst, en zelfs de schurken zelf krijgen een kans om het goed te maken. Het is geen bijzonder diepgaande film, en zoals zoveel Aziatische films lijdt hij aan een inconsequente toonzetting (geweld, gevloek, slapstick en muzieknummers zorgen voor een vreemde mix) die sommige westerse kijkers van zich zou kunnen vervreemden, maar het is een snelle film, nooit saai, verrassend op de juiste plaatsen en een duidelijke aanbeveling voor een leuke avondfilm.
On the surface, this tale of a brutal gang who rob a gas station (hence the name!) and take the workers hostage appears to be just another been-there, seen-that Asian thriller, but underneath there's a soft centre waiting to be discovered - short vignettes give us clues as to how these thugs came to be this way, one of the hostages learns to stand up for himself, characters who are even nastier than the robbers end up worst off, and even the thugs themselves get a shot a redemption. OK, it's not especially profound, and like so many Asian films, it suffers from an inconsistency of tone (lashings of violence, swearing, slapstick comedy and musical numbers make for a strange mix) which might alienate some western viewers, but it's fast-moving, never boring, surprising in all the right places and a definite recommendation for a fun evening's viewing.