Een saaie tatoeëerder met de persoonlijkheid van een dood dier wordt vervloekt door een boze geest omdat hij misbruik heeft gemaakt van zijn tatoeëercarrière. _Onmogelijk_, althans, dat is wat we ervan denken, maar dan wordt het verhaal een beetje anders en wordt het een cliché-sprookje.<br />Er zitten hier een paar behoorlijke ideeën in verpakt. Er is een paar keer een fraai decor ontworpen, er is goed camerawerk gedaan en er zijn een paar interessante beelden. Daar houden mijn complimenten op.<br />Waarschijnlijk kun je op grond van mijn plotbeschrijving de meeste redenen waarom ik deze film haat wel begrijpen. Het personage is zo saai als de pest. Er is absoluut niets interessants aan hem. De acteur speelt zijn angst goed genoeg en zou misschien in staat zijn geweest om een interessant personage neer te zetten, maar het script voorziet daar niet in. Een liefdesverhaal zit er ook niet in. Ik klaag nooit over de chemie tussen geliefden in films, maar in dit geval wil ik een meisjesachtige uitzondering maken en zeggen dat deze twee mensen geen enkele reden hadden om ook maar iets om elkaar te geven, afgezien van een verenigbaar stel voortplantingsorganen. Twee saaie mensen hebben saaie interacties en neuken elkaar plotseling. Het leek geforceerd, plotseling en onnodig. Misschien hadden ze meer tijd moeten besteden aan het ontwikkelen van de personages in plaats van dat iedereen alleen maar historische feiten over tatoeages oplepelt. Serieus, het kan ons niet schelen. De trailers en de synopsis van de plot slurpten me op met een paar schijnbaar originele en coole ideeën, maar zoals ik hierboven heb geschreven, werd het gewoon weer zo'n cliché spookverhaal. Vergeet het maar. Daar heb ik deze film helemaal niet voor gekocht.<br />De score is verschrikkelijk. Sommige van de beste momenten in de film worden volledig verpest door een waardeloze, goedkoop klinkende soundtrack. De rapmuziek zat me ook niet lekker. Het was irritant en het paste gewoon niet. <br />De enige reden waarom ik deze film ooit zou aanbevelen is dat je kunt lachen om de hilarisch misplaatste scène over een dik, etnisch kind dat met de doden kan communiceren als hij in een snelle auto rijdt en hard genoeg rapmuziek aanzet. Je denkt dat ik een grapje maak, maar dat gebeurt echt.<br />Iemand kreeg in het begin een goed idee, maar daarna waren ze lui met elk ander aspect van de productie. Het schrijven is lui, de personages zijn zo slap als de pest, de score is waardeloos en er zijn een paar belachelijke momenten die gewoon niet passen. De algehele presentatie is ongeveer net zo boeiend als het haar op mijn scrotum.
A boring tattooist with the personality of a dead animal becomes cursed by an evil spirit for misusing his tattooing career. At least, that's what we're lead to believe, but then the story sort of shifts away from that and becomes a cliché ghost story.<br /><br />There are a few decent ideas wrapped up in here. There's some slick set design, decent camera work, and an interesting visual or two. That's where my compliments end.<br /><br />You can probably assume most of my reasons for hating this film based on my plot description. The character is boring as hell. There's absolutely nothing interesting about him. The actor portrays fear well enough, and might have been capable of expressing an interesting character, but the script didn't provide one. A love story gets wedged in there too. I NEVER complain about chemistry between lovers in movies but in this case, I will make a girly exception and say that these two people didn't have any reason to give a crap about each other, aside from a compatible set of reproductive organs. Two boring people have boring interactions and suddenly screw each other. It seemed forced, sudden, and unnecessary. Perhaps they should have spent more time developing the characters, rather than having every single person prattle off historical facts about tattoos. Seriously, we don't care.<br /><br />The trailers and plot synopsis suckered me in with some seemingly original and cool concepts, but as written above, this simply ended up being another cliché whodunit ghost story. Screw that. That's not at all what I bought this movie for.<br /><br />The score is terrible. Some of the best moments in the film are completely ruined by a crappy, cheap-sounding soundtrack. The rap music didn't sit well with me either. It was annoying and it just didn't fit.<br /><br />The only reason I would ever recommend this film is so you can laugh at the hilariously out-of-place scene involving the fat ethnic kid who can communicate with the dead when he rides in a fast car and blasts rap music loud enough. You think I'm kidding but that seriously happens.<br /><br />Someone got a decent idea to start with, but then they were lazy about every other aspect of the production after that point. The writing is lazy, the characters are lame as hell, the score sucks, and there are some ridiculous moments that just don't fit. The overall presentation is as about as compelling as the hair on my scrotum.