Kindertijd heeft een goede eerste tien minuten, maar daarna valt de film een deel en is hij niet meer dan een 2 van de 5-sterrenfilm.<br />De plot van de film is dat hij zich afspeelt op de dag na de zelfmoord van een 15-jarig meisje uit West-Londen dat werd gepest door een groep meisjes en de kwaadaardige Sam (Noel Clarke). Hij volgt het leven van 3 jongens en 2 meisjes die hun vrije dag doorbrengen met drugs, seks, seks als betaalmiddel gebruiken en misdaden plegen, terwijl ze ook achternagezeten worden door Sam. De eerste 10 minuten gaat het over het pesten van Katie (Rebecca Martin), die voortdurend door de meisjes wordt aangevallen en Sam dreigt dat hij haar zal vermoorden als ze het aan haar ouders vertelt. Voor mij was dat de interessantste scène van de film. Naderhand had ik het gevoel dat de film veel kwaliteit had verloren en ongelooflijk was. Begrijp me niet verkeerd, ik weet dat een minderheid van tieners leeft in een wereld van seks, geweld, drugs, je weet wel, rock-'n-roll, maar niet de meerderheid. De film geeft een heel negatief beeld van tieners. Bovendien gebeurt er te veel op één dag, het is een poging om de Britse versie van de film Kids te zijn. Als de film een week of twee opgeschort zou zijn, zou hij geloofwaardiger zijn. Er zijn andere dingen om over na te denken, zoals: waarom zijn alle ouders niet op de hoogte van wat er in het leven van hun kinderen gebeurt, of lijkt het dat iedereen behoorlijk harteloos is als ze zien dat een meisje zelfmoord heeft gepleegd en alle kinderen geweldig denken, dat ze een dag vrij krijgen. Het moeilijkste aspect om in te geloven is het personage van Sam. Hij is voorbestemd voor een keiharde bullebak die de hele school bang maakt. Ten eerste blijven zulke mensen niet op school om eindexamen te doen, dat doen ze normaal gesproken niet. Op het niveau van de middelbare school doet hij het goed en op het niveau van de universiteit doet hij het op z'n best. Ten tweede vond ik hem gewoon een enorme loser. Het enige wat hij doet is een meisje van 15 uitkiezen en zijn crew bestaat alleen maar uit meisjes uit 11 en leugens ophangen dat hij met meisjes naar bed is geweest: ja, heel erg. Op het hoogtepunt van de film valt hij Trife aan (Aml Ameen), daar op een feestje, iedereen kijkt alleen maar angstig toe, maar kom op, als je hem zo haat, waarom schopt een groep van een jaar of dertig hem dan niet gewoon in elkaar?<br />Het komt erop neer dat de film niet goed geschreven is. Een deel van het acteerwerk is...' De film voelde aan als een tv-film. De regisseur, Menhaj Huda, doet te veel zijn best en doet uiteindelijk allerlei clichés, zoals de flashbacks en de scène waarin Trife en Alisa (Red Madrell) drugs gebruiken en tegelijkertijd van streek zijn. Maar omdat het een klein budget heeft van 800.000 pond (heel klein voor een film in Londen) was het professioneel gedaan. De soundtrack is niet mijn smaak, maar het is niet het soort muziek waar ik van hou. Ik weet dat sommige mensen het mooi zullen vinden.<br />In wezen vond ik de film niet zo goed, maar ze hebben een publiek dat het mooi zal vinden.
Kidulthood has a good first ten minutes, but after that the film falls a part and is no more then a 2 out of 5 star film.<br /><br />The plot of the film is it is set the day after the suicide of a 15-year-old girl from West London who was bullied by a group of girls and the evil Sam (Noel Clarke). It follows the lives of 3 boys and 2 girls who spend their day off doing drugs, having sex, use sex as currency and commit crimes, whilst also getting chased by Sam.<br /><br />The first 10 minutes looks at the bullying of Katie (Rebecca Martin), who is attacked constantly by the girls and Sam threats he would kill her if she told her parents. To me this was the most interesting put of the film. Afterwards I felt the film lost a lot of quality and highly unbelievable. Don't get me wrong, I know a minority of teenagers do live in a world of sex, violence, drugs, you know, rock and roll, but not the majority. The film does set out a very negative view of teenagers. As well, too much happens in one day, its trying to be the British version of the film Kids. If the film was spaced out for about a week or two it would be more believable. They are other things to think about, such as why are all the parents unaware of what going on in their children's lives, or it seems that everyone is pretty heartless seeing that a girl killed herself and all the kids think great, they get the day off. The most hardest aspect for me to believe in is the character of Sam. He is meant to a hard-nut bully who strikes fear in the whole school. Firstly, people like that don't stay at school to do A-Levels, they normally don't do well at GCSE level and just get low level work or at best do something at college. Secondly, I just thought he was a f**king loser. All he does is he picks on a 15-year-old girl and his crew is just a bunch of year 11 girls and stread lies that he slept with girls: yeah, real hard. At the climax of the film he attacks Trife (Aml Ameen), there at a party, everyone is just watching in fear, but come-on, if you hate him so much why don't a group of around thirty just kick the living crap out of him?<br /><br />Basically the film isn't well written. Some of the acting isn't good, a bit over the top, but Jamie Winstone and Rebecca Martin were decent. The film felt like a TV movie. The director, Menhaj Huda, tries too hard and ends up doing clichéd moves, like the flashbacks and the scene seeing Trife and Alisa (Red Madrell) drug and being upset at the same time. However, for it's small budget of £800,000 (very small for a film in London), it was professionally done. The soundtrack isn't too my liking, but its not the sort of music I am into. I know some people will like it.<br /><br />Basically I didn't think the film was that good, but they is an audience that will like it.