Het acteerwerk (vooral van Alicia Fulford-Wierzbicki) en de cinematografie van deze film zijn zo goed op elkaar afgestemd dat het afschuwelijke cliché van een einde van de film er alleen maar pijnlijker en g<0xC3><0xAA>nanter op wordt.<br />(Daar komen de spoilers)<br /><br />Jims dood aan het eind van de film is een goedkope truc die regisseur Christine Jeffs ons van het begin af aan toespeelt. Het is een slappe, moraliserende plotwending voor een tv-film die de personages op de een of andere manier probeert te straffen voor hun veronderstelde morele zonden (de drankzucht van de ouders van Jane en Jim en Janeys geëxperimenteer met seks). Door Jim meteen na (of tijdens, dat is niet duidelijk) het eerste experiment van zijn zus met seks te vermoorden, komen de cast en de crew van 'Rain' over als een stelletje schijnheilige moralisten. Dit is wat er gebeurt als onschuldige jonge kinderen zonder toezicht worden achtergelaten, zodat de volwassenen kunnen gaan drinken en seks hebben,' kunnen we Jeffs bijna horen zeggen, terwijl ze met haar vinger naar haar publiek zwaait.<br />Het is niet duidelijk of Jims dood is overgenomen uit Kirsty Gunns roman of dat het in Jeffs versie is verwerkt. Hoe dan ook, Jeffs had zo verstandig moeten zijn om Jim niet meteen na Janeys ontmoeting met Cady te vermoorden. Het laatste kwart van de film zou moeten gaan over Janey die haar ontmoeting met Cady verwerkt. In plaats daarvan verjaagt Jeffs de aandacht van een ongemakkelijk onderwerp door Jim te verdrinken, waarna ze de film probeert op te fleuren met een snelle begrafenis en nog een cliché: de scène waarin ze na een tragische gebeurtenis in de auto naar huis rijdt. 'En na die zomer was ik nooit meer de oude,' kunnen we Fulford-Wierzbicki bijna in de laatste voice-over van de film horen zeggen.<br />Het is bijna alsof Jeffs bang is om Fulford-Wierzbicki de reactie van haar personage op haar seksuele ontwaken te laten uitbeelden, of om haar ouders op het scherm te laten zien hoe ze hun scheiding uitspelen. Het is een afschuwelijke manier om een film af te sluiten, en ik kan het niet.' Deze film kan ik alleen maar aanbevelen aan moraliserende, neerbuigende types die niets liever doen dan personages zien boeten voor zonden die eigenlijk weinig meer zijn dan karakterfouten.
The acting (particularly by Alicia Fulford-Wierzbicki) and cinematography of this movie are so well put-together that it makes the movie's horrible cliche of an ending that much more painful and embarrassing.<br /><br />(Here come the spoilers)<br /><br />Jim's death at the end of the movie is a cheap gimmick that director Christine Jeffs telegraphs from square one. It's a lame, moralizing made-for-TV-movie plot device that attempts to somehow punish the film's characters for their perceived moral transgressions (Janey and Jim's parents' drinking and Janey's experimentation with sex). By killing off Jim immediately after (or during, it's not clear) his sister's first experimentation with sex, the cast and crew of "Rain" come across as a bunch of holier-than-thou moralists. "This is what happens when innocent young children are left unsupervised so the adults can go off and drink and have sex," we can almost hear Jeffs saying while she wags her finger at her audience.<br /><br />It's not clear if Jim's death is something taken from Kirsty Gunn's novel or if it's introduced in Jeffs' adaptation. Whatever the case, Jeffs ought to have had the sense not to kill off Jim right after Janey's encounter with Cady. The final quarter or so of the movie should be about Janey coming to grips with her encounter with Cady. Instead, Jeffs rips the focus away from an uncomfortable subject by drowning Jim, after which she tries to tidy up the movie with a quick funeral and another cliche, the "driving home in a car after a tragic event" scene. "And after that summer, I was never the same," we can almost hear Fulford-Wierzbicki saying during the film's final voiceover.<br /><br />It's almost as if Jeffs is afraid to let Fulford-Wierzbicki act out her character's reaction to her sexual awakening, or to show her parents acting out their split on screen. It's an awful way to end a movie, and I can't recommend this movie to anyone but moralizing, condescending types who like nothing more than to see characters suffer for sins that are actually little more than character flaws.