Na het lezen van de enthousiaste commentaren tot nu toe, voel ik me schuldig dat ik toegeef dat ik bitter teleurgesteld was in 'Vengo'. Ik had genoten van 'Latcho Drom' en was zelfs naar de winkel gegaan om de cd met de geluidsband te kopen.<br />Maar 'Vengo' liet me koud: te veel middelmatig acteerwerk, veel te veel melodrama en veel te weinig flamenco naar mijn smaak.<br />Op een gegeven moment omschrijft de hoofdfiguur de muziek die wordt gespeeld als 'flamenco puro!' en slaat met zijn vuist op de cafétafel om zijn enthousiasme te onderstrepen. Ik was het met hem eens <0xE2><0x80><0x93> op dat moment. Maar afgezien van die ene caféscène vond ik weinig in de film wat mij 'puro' leek, en veel wat mij 'globaliserend' en smakeloos in de oren klonk.<br />Ik geef deze film maar twee sterren.
After reading the enthusiastic comments posted so far, I feel guilty admitting I was bitterly disappointed by "Vengo." I'd enjoyed "Latcho Drom" and even went out and purchased the sound-track CD.<br /><br />But "Vengo" left me cold: too much mediocre acting, far too much melodrama, and far too little flamenco for my taste. <br /><br />At one point the main character characterizes the music being played as "flamenco puro!" and bangs his fist on the cafe table to underscore his fervor. I agreed with him--at that moment. But aside from that one cafe scene, I found little in the movie that seemed "puro" to me, and much that sounded "globalized" and tawdry.<br /><br />I am voting only two stars on this one.