De film maakt veel lawaai, wat om verschillende redenen geen goede documentaire is. Het eerste probleem is dat de filmmaker niets doet om het maken van deze documentaire te rechtvaardigen: de film is zo verstoken van achtergrondinformatie of historische context dat er voor iemand zonder uitgebreide kennis van de Pixies niets is wat erop wijst dat de Pixies belangrijk of interessant genoeg zijn om hun comeback te rechtvaardigen. De filmmaker beweert vermetel dat de Pixies tot de invloedrijkste bands aller tijden behoren, en misschien zijn ze dat ook wel, maar de film doet niets om dat te bewijzen of te laten zien hoe of waarom ze invloedrijk zijn. s Kurt Cobain is de enige keer in de film dat we een indruk krijgen van de invloed van de Pixies op de moderne popmuziek. Waar zijn de interviews met muziekhistorici, muziekcritici of andere musici die de invloed van de Pixies zouden kunnen bevestigen of definiëren? Waar zijn de fragmenten uit Rolling Stone-artikelen over de Pixies tijdens hun hoogtijdagen, hun breuk, hun afwezigheid en hun hereniging? Als de Pixies inderdaad 'een van de invloedrijkste bands aller tijden' waren, zouden deze secundaire bronnen ongetwijfeld overlopen van de informatie die de filmmaker had kunnen gebruiken om de Pixies in de context van moderne muziek te plaatsen voor kijkers die er niet al bekend mee zijn. Toch is er geen tweede broninterview, geen enkel artikel geciteerd. De film bestaat helemaal uit interviews met bandleden, live-concertopnamen en interviews met de familie en fans van de band. Op die manier voelt luidruchtigQUIETHOUDEN aan als weinig meer dan een opgeblazen stuk, een dvd van de tournee die door de band zelf is uitgebracht. Als je op zoek bent naar live-concertopnamen van de Pixies, dan is luidruchtigQUIETHOUDEN prima. Als je geïnteresseerd bent in een intelligente, tot nadenken stemmende documentaire, dan valt luidruchtigQUIETHOUDEN plat op zijn gezicht. Ik wist bijna niets over de Pixies voordat ik luidruchtigQUIETHOUDEN zag, en nu ik het heb gezien, heb ik nog steeds het gevoel dat ik niets over ze weet. Waarom zijn de Pixies uit elkaar gegaan? De documentaire noemt 'creatieve verschillen en spanning'. een algemeen antwoord dat waarschijnlijk voor honderden bands gebruikt zou kunnen worden. Waarom zijn de Pixies weer bij elkaar gekomen? De documentaire noemt geld en 'het voelt gewoon goed' als de redenen voor de re<0xC3><0xBC>nie <0xE2><0x80><0x93> alweer <0xE2><0x80><0x93> maar die redenen zijn pijnlijk saai en leveren niets op van het inzicht dat het doel is van een goede documentaire. Wat is de betekenis van de titel? Afgezien van mijn eigen conclusie dat 'luidruchtig' verwijst naar het pad van de band van populariteit naar obscuriteit en terug naar populariteit, krijg ik geen andere aanwijzingen over wat de titel moet betekenen. Het belangrijkste is dat de film geen antwoord geeft op de vraag waarom de Pixies belangrijk en invloedrijk waren, en waarom ik zo boos en gefrustreerd was dat ik 90 minuten had besteed aan iets wat, vanuit mijn perspectief, net zo goed een willekeurige garageband had kunnen zijn.<br /><br />Voor de fanatieke Pixies-fan is luidruchtig-QUIET Loud misschien wel draaglijk, omdat het de kijkers ruimschoots de gelegenheid geeft om met de bandleden zelf te praten. Maar voor degenen die de Pixies nog niet zo goed kennen of om hen geven, is luidruchtig-QUIET Loud een van de meest ineffectieve documentaires die ik ooit heb gezien.
The film loudQUIETloud fails to be an effective documentary for several reasons. The first failure is that the filmmaker does nothing to justify the making of this documentarythe film is so devoid of background information or historical context that, for someone without extensive prior knowledge of the Pixies, there is nothing to suggest that the Pixies are important or interesting enough to merit documenting their comeback. The filmmaker makes the audacious claim that the Pixies are among the most influential bands of all-time, and maybe they arebut the film does nothing to prove this or show how or why they are influential. The opening quote from Nirvana's Kurt Cobain is the only time in the film where we are given a sense of the Pixies' impact on modern pop music. Where are the interviews with music historians, music critics, or other musicians that would validate and define the Pixies' influence? Where are the excerpts from Rolling Stone articles about the Pixiesduring their heyday, their breakup, their absence, and their reunion? Surely if the Pixies were indeed 'one of the most influential bands of all-time,' then these secondary sources would be overflowing with information that the filmmaker could have used to place in the Pixies in the context of modern music for viewers who aren't already familiar. Yet there is not ONE secondary source interview, not one article quotedthe film consists entirely of interviews with band members, live concert footage, and interviews with the band's family and fans. In this way, loudQUIETloud feels like little more than a puff piece, a made-for-the-fans DVD of the tour released by the band itself. If you are looking for live concert footage of the Pixies, loudQUIETloud does just fine. If you are interested in a thought-provoking, intelligent documentary, loudQUIETloud falls flat on its face. I knew almost nothing about the Pixies before watching loudQUIETloud, and now having seen it, I still feel as though I know nothing about them. Why did the Pixies breakup? The documentary cites 'creative differences and tension,' a generic answer that could probably be used for hundreds of bands. Why did the Pixies get back together? The documentary cites money and 'it just feeling right' as the reasons for the reunionagain, these reasons are painfully dull and provide none of the insight that is the purpose of a good documentary. What is the title's significance? Other than my own inference that loudQUIETloud refers to the band's path from popularity to obscurity and back to popularity, I am given no other clues as to what the title is meant to mean. Most importantly, the film fails to answer the question of why the Pixies were significant and influential, and left me angry and frustrated that I had spent 90 minutes on what, from my perspective, might as well have been some random garage band.<br /><br />For the hardcore Pixies fan, loudQUIETloud may be sufferable since it gives viewers ample face-time with the band members themselves. However, for those who don't particularly know or care about the Pixies already, loudQUIETloud is among the most hopelessly ineffective documentaries I have ever seen.