Ik herinner me dat ik als tiener Taxi Driver heb gezien, hoe ik werd weggeblazen en dat ik wenste dat iemand hetzelfde kon doen voor mijn geboortestad Londen. In plaats daarvan hebben we jarenlang te maken gehad met clichés, met trutten uit de hogere kringen zoals Hugh Grant die rondparadeerden rond een Londen dat maar weinigen hier kennen. Wonderland slaagt erin de donkere, grimmige kant van Londen te vangen, de eenzaamheid, de anonimiteit, de stad met een miljoen verschillende verhalen, net zoals Scorcese in 1976 New York vastlegde voor Taxi Driver. Ook voor beide films zijn prachtige bewegende beelden speciaal voor hen geschreven. Een verbijsterende, bewegende film. De eerdere film van Winterbottom, 'Butterfly Kiss', heeft hetzelfde gevoel. Dat is het wel zo'n beetje, maar omdat ik 10 regels moet invullen, moet ik eraan toevoegen dat mijn favoriete Michael Winterbottom-films in deze volgorde zijn (ik heb ze bijna allemaal gezien) Wonderland, A Cock and Bull Story, 24 Hour Party People, Butterfly Kiss, In This World, The Claim.
I remember seeing Taxi driver as a teenager, being blown away and wishing someone could do the same for my home city London. Instead for years we have suffered clichéd, upper class twits like Hugh Grant prancing around a London few here recognise. Wonderland manages to capture the dark, grim side of London, the loneliness, the anonymity, the city of a million different stories, the same way Scorcese captured New York in 1976 for Taxi Driver. Both films too have beautiful moving scores specially written for them. A stunning, moving film. Winterbottom's earlier film 'Butterfly Kiss' has the same feel too. That just about sums it up but as I have to fill out 10 lines, I should add that my favourite Michael Winterbottom films are in this order ( I have seen nearly all) Wonderland, A Cock And Bull Story, 24 Hour Party People, Butterfly Kiss, In This World, The Claim.