Als je nieuwsgierig bent naar Roscoe Arbuckle, dan is _Hij heeft het gedaan_ en _Hij heeft het niet gedaan_ niet de beste plek om te beginnen. Voor een nieuwkomer zou ik liever _Fatty and MABEL_ aanbevelen, of _The GARAGE_. Deze korte films zijn een van de meest gelikte uit die tijd en bieden een heleboel pure, vaak slimme lol. Dat gezegd hebbende, _Hij heeft het gedaan_ en _Hij heeft het niet_ is nog steeds een van de beste films die hij in die tijd heeft gemaakt, alleen niet zozeer voor de lol, denk ik. <br />(*************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************** Mabel probeert uit te leggen dat Jack niets voor haar betekent, maar hij wil niet luisteren. In de logeerkamer rent Mabel naar Jack toe en klopt op de deur. Jack komt naar buiten. Mabel staart hem met slaperige ogen aan; het is duidelijk dat de emoties nog niet zijn gezakt, zelfs niet na al die jaren.<br />Kort daarna komen er een paar bandieten aan. Jack weet ze eindelijk naar buiten te werken, maar Mabel is vreselijk van streek door de schok. Intussen komt Roscoe terug, gefrustreerder dan ooit. Jack neemt Mabel in zijn armen om haar weer op de been te krijgen, maar dan doet Roscoe de deur open met een pistool in zijn hand. Roscoe's gezicht verklaart al zijn gedachten. Hij staart Jack aan, kil en verbitterd, en brengt het pistool omhoog. Arbuckles acteerwerk is hier volkomen ondergesneeuwd, een groot contrast met de verschillende grimassen die hij op dit moment meestal op zijn gezicht tovert. Jack valt uit het raam achter hem. Mabel wordt wakker, verward en nog steeds in shock, en Roscoe wurgt haar van frustratie.<br />Dan blijkt natuurlijk dat alles een droom was. Een Keystone-film is tenslotte een Keystone-film. Als Roscoe beseft dat dit allemaal niet buiten zijn verbeelding is gebeurd, gaat hij naar Mabels kamer. Ze slaapt. Hij doet de deur met een grijns op zijn gezicht dicht en de film is afgelopen. <br />**(*** SPOILERS END*)<br />Nu is het misschien eerlijk om één vraag te stellen: is hij wel en is hij niet een parodie? Het hele verhaal mag voor sommigen van jullie misschien gedateerd en dwaas lijken, maar eerlijk gezegd kan het me niet schelen. Als hij wel en niet bedoeld was als een parodie op de vele korte drama's uit die tijd, dan zegt dat beslist iets over Arbuckles talent wanneer de kijker zich afvraagt of zijn vertoning serieus of amusant bedoeld was. Hoe het ook zij, samen met de prachtige muzikale score is dit een werkelijk opmerkelijke kleine film, veel beter dan veel authentieke drama's uit dezelfde periode.
If you're curious about Roscoe Arbuckle, HE DID AND HE DIDN'T is not the best place to begin. To a newcomer, I would rather recommend FATTY AND MABEL ADRIFT, LOVE or THE GARAGE. These short films are some of the most slickly paced from the era, and provide plenty of pure, often clever fun. That said, HE DID AND HE DIDN'T is still one of the best films he made during this period, just not so much, I think, for the sake of comedy.<br /><br />(***SPOILERS***)<br /><br />Roscoe loves his wife (as usually played by Mabel Normand, who also did a remarkable job as a dramatic actress) terribly much, but, as in so many other cases, the fear of losing the love is much higher than the pleasure of having it. Mabel receives a card from an earlier boyfriend, Jack, and she invites him home to dinner, which makes Roscoe jealous, but not in the usual Keystone-way; he feels serious bitterness and his feelings are powerfully expressed through very small gestures.<br /><br />When Mabel offers Jack to sleep over in her and Roscoe's house that night, the husband can't handle the pressure any longer. He takes his coat and is ready to go. Mabel tries to explain that Jack doesn't mean anything to her, but he won't listen. Mabel rushes up to Jack in the guest room, and knocks on the door. Jack comes out. Mabel stares at him with sleepy eyes; it is quite obvious that the emotions have not left even after all the years that have passed.<br /><br />Shortly afterwards, some bandits arrive at the house. Jack finally manages to throw them out, but Mabel is terribly affected by the shock. Meanwhile, Roscoe returns, frustrated as never before. Jack holds Mabel in his arms, in an attempt to get her back on her feet again, when Roscoe opens the door with a gun in his hand. Roscoe's face explains all his thoughts. He stares at Jack, cold and bitter, and raises the gun against him. Arbuckle's acting is here thoroughly underplayed, quite a contrast to the various grimaces he usually adapted at this time. Jack falls out from the window behind him. Mabel wakes up, confused and still in shock, and Roscoe strangles her in frustration.<br /><br />Then, of course, it turns out that everything was a dream. After all, a Keystone-flick is a Keystone-flick. When Roscoe realizes that none of this happened outside his imagination, he goes up to Mabel's room. She is sleeping. He closes the door with a grin on his face, and the film is over.<br /><br />(***SPOILERS END***)<br /><br />Now, one question is perhaps fair to ask: is HE DID AND HE DIDN'T a parody? The whole story might seem dated and silly to some of you, but frankly, I don't care. If HE DID AND HE DIDN'T actually was intended as a parody of the many short dramas of the era, it surely says something about Arbuckle's talent when his performance leaves the viewer wonder whether it was supposed to be serious or amusing. Whatever the case, along with the beautiful musical score, this is a truly remarkable little film, much better than many authentic dramas from the same period.