Ik heb die film jaren geleden op een filmfestival gezien en heb hem hier opgezocht nadat hij gisteravond in een gesprek met vrienden ter sprake was gekomen, deels om hun te bewijzen dat ik hem niet verzon en deels om zelf te zien of er werkelijk iets over het bestaan van de film bekend was, of dat hij in een soort genadige vergetelheid was gezonken nadat hij het festivalcircuit had afgewerkt.<br /><br />In mijn tijd als festivalbezoeker heb ik heel wat films gezien die bijna het hele theater vulden en meestal had ik er een zeker genoegen in om een van de laatste overlevenden te zijn die de aftiteling haalden. Dit was de film die me ertoe bracht die gewoonte te heroverwegen. Van alle treinongelukken die ik in de bioscoop heb meegemaakt, was dit verreweg het ergste.<br />Ik weet niet eens of ik kan uitleggen waarom. Het is niet alleen dat het in wezen twee uur overgeven, opengereten ingewanden en kannibalisme is, afgewisseld met zo ongeveer de minst erotische seksscènes die ooit in een film zijn opgenomen. Het is niet eens dat het bovenstaande in korrelig zwart-wit is vastgelegd terwijl ik tergend langzaam door een kunstfilm heen en weer liep (en zelfs toen kon ik niet bedenken of dat het beter of slechter maakte). Of het afgrijselijk slechte acteerwerk. Of de nauwelijks bestaande plot.<br />Ik denk dat het bovenal de pure zinloosheid van dit alles is. Als je nagaat hoeveel tijd, geld en energie het kost om een lange speelfilm te maken, moet je je afvragen: waarom? Waarom zou je zo'n film maken? Wat is daar in vredesnaam de zin van? En vijftien jaar nadat ik hem heb gezien, heb ik daar nog steeds geen antwoord op.
I saw this movie years ago at a film festival, and ended up looking it up here after it came up in conversation with friends last night, partly to prove to them that I was not making it up, and partly to see for myself if there was actually any record of the film's existence, or if it had sunk into some kind of merciful oblivion after doing the festival circuit.<br /><br />In my festival-going days, I sat through a lot of films that cleared virtually the entire theatre, and usually took a certain pleasure in being one of the last few survivors who made it through to the closing credits. This was the film that caused me to reconsider that practice. Of all the cinematic trainwrecks I've sat through, this was far and away the very worst.<br /><br />I don't even know if I can fully explain why. It's not just that it's essentially two hours of vomiting, disembowelment and cannibalism, interspersed with about the least erotic sex scenes ever committed to film. It's not even just that the above is shot in grainy black and white at torturously slow art-movie pacing (and I couldn't figure out, even at the time, if that made it better or worse). Or the atrociously bad acting. Or the barely existent plot.<br /><br />I think more than anything it's the sheer pointlessness of it all. Given how much time, money and energy it takes to make a feature-length film, you've got to ask: WHY? Why make a film like this? What on earth is the point? And 15 years after seeing it, I still have no answer to that.