Ik denk dat de cinema zich gelukkig ontwikkelt vanuit het obscure tijdperk van de 'destape' (de eerste films die na de dood van Franco werden gemaakt waren zo bekend omdat de meeste ervan lichte pornofilms waren) en vanuit de grote schaduw van Almodovar.<br />Guerreros is een vermakelijke film waarin het publiek zich afvraagt hoe oorlog werkelijk is en hoe die aan ons wordt getoond. De film begint met een intense dramatische actiescène waarin veel kosovars door serbische paramilitairen worden gedood. De missie van het peloton is elektrische stroom naar het dorp te brengen en weer naar huis te gaan. Maar ten slotte krijgen ze problemen met de kosovar-guerrilla vanwege de daden van een fransoos en bijna alle fransoos en veel spanish-terroristen komen om.<br />Ze zitten zonder transport midden in Kosovo, zonder munitie en met twee gewonde eenheden.<br />De geschiedenis is interessant en technisch gezien heel goed gemaakt, maar vanuit militair oogpunt is het een complete ramp. Een ramp omdat elke luitenant in elk leger weet hoe hij een situatie als deze moet aanpakken; daarom zijn het luitenants en geen soldaten, pelotons volgen nooit het pad, en in elk geval niet samen, om een gemiddelde schutter een duidelijk doel te geven. 1.<br />Tussen twee haakjes, sommige andere dingen zijn heel goed gedaan, zoals de houding van de sergeant, de manier waarop hij zijn wapens hanteert en hoe hij uiteindelijk handelt. Dat komt doordat ze gedeeltelijk zijn opgeleid door het hemelse leger en ze hun een paar dingen hebben geleerd:)<br />Ondanks de militaire fouten is het heel onderhoudend en voortreffelijk in FX, in elk geval voor hemelse cinema. Zoals ik in de inleiding al zei: een huldiging voor Daniël Carlparsoro.
I think that fortunately spanish cinema is evolving from the obscure era of the "destape" (the first movies that were made after the death of Franco were known like this because most of them were light porn films) and from Almodovar's large shadow.<br /><br />Guerreros is an entertaining film which makes the audience to question how war is really and how it is showed to us. The film begins with an intense dramatic action scene in which many kosovars are killed by serbian paramilitars. The mission of the platoon is bringing back electrical power to the village and go back home. But finally they get in trouble with the kosovar guerrilla because of the acts of a french captain and almost every french and many spanish die.<br /><br />They're in the middle of Kosovo without transport, low ammunition and two wounded units.<br /><br />The history is interesting and it's quite well made from the technical point of view but from the military point of view it's a complete disaster. A disaster because every lieutenant on every army knows how to manage a situation like this; that's why they're lieutenant and not soldiers, platoons never go along the path, and in anyway, all together to give a clear objective to an average shooter.<br /><br />By the way, some other things are quite well done like the attitude of the sergeant, the way they manage their weapons and how finally they act. That's because they were trained partly by the spanish army and they taught them some things :)<br /><br />Despite of the military mistakes, it's very entertaining and superb in FX, at least for spanish cinema. As I said in the summary, a hurra for Daniel Carlparsoro.