Legend of the Wolf Chinese Action Donnie Yen<br /><br />De slechte kwaliteit van deze film kan adequaat worden samengevat door de volgende verklaring die is afgelegd door een voorstander van deze film op IMDb:<br />'Donnie Yen brengt wat een nieuw soort choreografische briljantheid lijkt te zijn. Dit komt vrij dichtbij in opnamen van de armen van de twee tegenstanders die slaan en blokkeren terwijl ze pareren. De bewegingen zijn zo vaag dat alleen de geluidseffecten ons aanwijzingen geven over het blokkeren en slaan. Het werkt heel goed.' Dit is misschien wel de meest absurde opmerking die ik ooit over film heb gehoord, maar het verklaart wel heel beknopt het verwrongen perspectief van velen die van mening zijn dat films als deze (en Storm Riders, A Man Called Hero en Ashes of Time) uitstekende actiescènes bieden. Het onlogische gaat ongeveer als volgt: een wazig stel camerabeelden dat onmogelijk te volgen is, valt onder een geweldige actiescène. Het probleem met dit perspectief is dat iedereen, zelfs de meest onbekwame filmmaker op de planeet, zo'n scène vrij gemakkelijk kan maken. De vraag van een miljoen dollar doet zich nu voor: hoe kun je de grootsheid van een actie claimen die vrijwel geen enkele inspanning vereist om te creëren? Waarom geef ik deze film dan een 4 van de 10 in plaats van een 1 of een 2? Eenvoudig. Er zijn stukken waarin actiescènes veelbelovend zijn. In die zeldzame gevallen dat ik kon volgen wat er werkelijk gebeurde, was de choreografie goed. Helaas werden deze veelbelovende stukjes onderbroken door onbeholpen camerawerk dat gewoonlijk wordt ingeroepen wanneer de filmmaker te lui is om nauwgezet vechtscènes uit te stippelen of te brainstormen over nieuwe combinaties van bewegingen en manoeuvres. Met andere woorden, het is een goedkope, zielige manier van filmen die de lage kwaliteit van de actie verbergt. Daarom maakte Donnie Yen het zichzelf gemakkelijk door de lat zo ver te laten zakken dat er voor de gevechtsscènes maar een marginale hoeveelheid choreografie nodig is.<br />Het camerawerk in deze film is gewoon een van de ergste die ik ooit heb gezien. Terwijl ik bijvoorbeeld naar de openingsscène keek, had ik letterlijk de neiging om over te geven als ik werd blootgesteld aan het heen en weer schieten van de camera, waardoor er op de voorkant van de dvd een waarschuwing moet staan dat deze film epileptische aanvallen kan veroorzaken.<br />Ten slotte was de plotlijn afschuwelijk en de cinematografie subliem voor een film die aan het eind van de jaren negentig is gemaakt.<br />Niet aanbevolen.
Legend of the Wolf Chinese Action Donnie Yen<br /><br />The poor-quality of this film can be adequately summarized by the following statement made by a proponent of this movie on IMDb: <br /><br />"Donnie Yen puts in what seems to be a new type of choreographic brilliance. This involves some quite close in shots of the two opponents arms flailing as they block and parry. So blurred are the movements that only the sound effects give us clues as to the blocking and hitting. It works very well."<br /><br />This is perhaps the most absurd movie-related comment I have ever seen, but it very succinctly explains the warped perspective of many who hold the opinion that films such as this (as well as Storm Riders, A Man Called Hero, and Ashes of Time ) offer high-quality action set pieces. The illogic goes something like this: A blurry set of camera frames that are impossible to follow qualifies as a great action scene. The problem with this perspective is that ANYONE  even the most inept movie-maker on the planet  can make such a scene fairly easily. The million dollar question now arises: How can one claim the greatness of action that requires virtually no effort whatsoever to create?<br /><br />Why, then, do I give this film a 4 out of 10 instead of a 1 or 2? Simple. There are pieces of action scenes that show promise. In those rare instances when I could follow what was actually happening, the choreography was good. Unfortunately, these bits of promise were interrupted by inept camera-work that is usually invoked when the movie-maker is too lazy to painstakingly map out fight scenes or brainstorm over fresh combinations of moves and maneuvers. In other words, it's a cheap, pathetic method of film-making that covers up the low quality nature of the action at hand. Therefore, Donnie Yen made it easy on himself by lowering the bar to such an extent that fighting sequences will only require a marginal amount of choreography. <br /><br />The camera-work in this film is simply one of the worst I have ever seen. While watching the opening action sequence, for instance, I literally felt like vomiting when exposed to back-and-forth rapid-fire framing that necessitates a warning on the front of the DVD that this film may induce epileptic seizures.<br /><br />Finally, the plot line was horrible and the cinematography sub par for a movie made in the late 90s.<br /><br />Not recommended.