En dat komt omdat ik helemaal niet bereid ben om de anime dezelfde uitstraling te geven als veel andere series. Ondanks de animatiestijl en -kwaliteit beginnen de 'klassieken' altijd interessant, zoals je zou verwachten bij een proefaflevering van een tv-serie, maar worden ze geleidelijk of snel vreemd, soms opzienbarend, licht onthutsend, formulair of gewoon saai. Ik heb respect en geniet van Miyazaki's werk en ik ben een beetje gehecht aan dat van Tezuka Osamu, dat laatste omdat Astro Boy een behoorlijke indruk op me maakte toen ik de Amerikaanse uitzending zag. Maar voor de Amerikaanse animatietelevisie van vandaag zijn er naar mijn mening maar twee uitzonderingen. Cowboy Bebop is er een, om redenen die ik zal geven bij de IMDb-recensies. De andere naam is GITS:SAC.<br />Ik zag de Amerikaanse uitzending van de eerste van de twee GITS:SAC-series geheel bij toeval, ongeveer halverwege de derde aflevering. Ik ontwaakte uit mijn slapeloosheid, ging rechtop zitten, knipperde met mijn ogen en mompelde: 'Dit is anders.' Geen serie in de strikte zin van het woord, geen kinderen in de hoofdrol, geen zwaardgevechten tussen mythische wezens of reuzenrobots, geen gemuteerde dinosaurussen, absoluut niets wat op de markt te brengen is (misschien de Tachikoma, maar ik betwijfel Stateside), en ongetwijfeld iets wat je in Stateside niet te zien krijgt in de buurt van prime time, hoewel ik soms denk dat Stateside-netwerken daarop mikken, of het publiek het nu leuk vindt of niet.<br /><br />Mysterieuze schrijvers zouden GITS:SAC 'een politieprocedure' noemen. en science-fictionschrijvers zouden waarschijnlijk 'cyberpunk' aan dat etiket toevoegen. Plot, subplot, bogen, noem maar op, allemaal gesitueerd in een toekomstig Japan waar je op een subtiele manier moet proberen erachter te komen wat 'anders maar hetzelfde' is, maar niet allemaal tegelijk. Nominaal heeft elk van de twee tv-seizoenen zijn eigen hoofdverhaal; het eerste seizoen gaat over hoe de wereld in elkaar zit, het tweede over iemand die het heel graag anders zou zien. Eén aflevering missen, geen kwaad gedaan, maar misschien met een hardnekkige verleiding om er zekerder van te zijn dat je echt niets hebt gemist. En dan hebben ze je te pakken!<br /><0x3E> Actie, obligate bloederige (zij het geanimeerde) scènes en 'kaastaart'. (idem), maar allemaal getemperd met een fascinerende en werkelijk verrassende hoeveelheid karakterisering, dialoog, inzicht, geestigheid en 'ademtijd'. Uitzonderlijke muziek. Doorlopende verwijzingen naar 'de oorlog','refugee zones' en het 'Amerikaanse Rijk', terwijl 'allemaal natuurlijke' en 'poppetjes' totaal verschillende (en angstaanjagende) betekenissen hebben. De decors zien er misschien bekend en onaangeroerd uit, maar elk personage is een overlevende, en ik denk dat je vrij snel zult begrijpen hoe dat in zijn werk gaat.<br />Normaal gesproken kan ik dit soort uitdagingen van een tv-serie niet waarderen. Eerlijk gezegd ontbreekt het me aan het geduld van een gewone kijker, en als ik dan toch verslaafd moet raken, wil ik dat dat vanaf het begin gebeurt. Sinds mijn al even serene introductie van _The Prisoner_ van Paddy McGoohan, vele jaren geleden, heb ik op een soortgelijke manier van een uitdaging genoten. En ik laat het aan jou over om ook de betekenis achter de titel te achterhalen.<br />Er zijn genoeg websites als je vals wilt spelen. Beide seizoenen van 26 afleveringen zijn op dvd verkrijgbaar. (Lees de interviews met de productieleden en de cast; Kamiyama Kenji is een bedachtzame en welbespraakte jongeman, en 'productie door commissie' is iets om trots op te zijn.) Er zijn twee voorgangers van _Gitts_ die je kunt huren, elk heel anders dan de andere (de ene verfilmd in goed Engels, de andere ondertiteld), hoewel ze in wezen dezelfde personages hebben. De tv-serie is geen thematisch vervolg op de twee films, maar een andere richting die dezelfde personages inslaan. Naast een recente verfilming die de kloof tussen de twee eerdere films overbrugt en een vervolgfilm die binnenkort in de States zal verschijnen, zijn er ook nog twee manga's ('graphic novels', Stateside) beschikbaar, maar je kunt je net zo goed aan GITS:SAC op de buis of op de dvd houden, want als het vooruitzicht van het kijken naar manga je aan het denken zet, zul je waarschijnlijk ook geen duur stripboek in je handen willen houden.<br /><br />Of je nu een doorgewinterde otaku bent, een toevallige kijker zoals ik, of gewoon nieuwsgierig, neem de sprong en trek je eigen conclusies, maar bereid je er, in één woord, op voor intelligent te zijn.
And that's because I'm not all that willing to give anime the same due many others appear to. Animation style and quality notwithstanding, the "classics" by popular acclaim invariably start out interesting, as you'd expect a pilot episode of any TV series to strive for, but gradually or quickly become weird, occasionally startling, mildly disconcerting, formulaic, or just plain tedious. I respect and enjoy Miyazaki's works and I'm a bit partial to those of Tezuka Osamu, the latter because Astro Boy made quite the impression on me when I viewed its American broadcast premiere. But for today's anime broadcast Stateside there are only two exceptions in my view. Cowboy Bebop is one, for reasons I'll provide among its IMDb comments. GITS:SAC is the other.<br /><br />I first saw the American broadcast premiere of the first of the two GITS:SAC series quite by accident, at about halfway through the third episode. I roused from my insomniac stupor, sat up, blinked, and muttered, "Now this is different." Not a serial in the strict sense, no kids in the lead, no swordplay between mythical creatures or giant robots, no mutated dinosaurs, definitely nothing marketable (perhaps the Tachikoma, but I doubt Stateside), and unquestionably something you won't catch broadcast Stateside anywhere near prime time, though I sometimes think Stateside networks aim for that, whether the viewing public likes it or not<br /><br />Mystery writers would call GITS:SAC "a police procedural," and science fiction writers would probably add "cyberpunk" to that label. Plots, subplots, arcs, you-name-it, all set in a future Japan that subtly requires you to try to figure out what's "different but the same" but not all at once. Nominally each of the two TV seasons has its own principal story arc; the first season features the way the world is, the second features someone who would very much like it different. Miss one episode, no harm done, but perhaps with a lingering enticement to be more certain that you truly did not miss anything. And then they'll have you! <br /><br />Action, obligatory gore (albeit animated), some expletives and "cheesecake" (ditto), but all tempered with a captivating and truly surprising allotment of characterization, dialogue, insight, wit, and "breathing time." Exceptional music. Passing references to "the war," "refugee zones" and the "American Empire," while "all natural" and "puppet" take on entirely different (and frightening) meanings. The settings may look familiar and untouched, but every character is a survivor, and I think you'll catch on fairly early as to just how that's done.<br /><br />I don't normally appreciate this kind of a challenge from a TV series. I frankly lack the patience of a regular viewer and, if I must get hooked, prefer that happen from the very start. But I haven't enjoyed a challenge in quite this way since my equally serendipitous introduction to Paddy McGoohan's The Prisoner many years ago. And I leave it to you to try to figure out the meaning behind the title as well.<br /><br />Plenty Web sites if you want to cheat. Both televised seasons of 26 episodes each are available on DVD. (Catch the interviews with the production members and cast; Kamiyama Kenji is a thoughtful and articulate young man, and "production by committee" here is something to be proud of.) Two predecessor GITS movies to rent, each radically different from the other (one dubbed into competent English, the other subtitled) though essentially featuring the same characters. The TV series is no thematic sequel to the two movies but still another direction taken by the same characters. Besides a recent novelization that bridges the gap between the two predecessor movies and a sequel movie soon to arrive Stateside, two manga ("graphic novels," Stateside) are also available, but you might as well stick to GITS:SAC on the 'tube or DVD, for if the prospect of viewing anime gives you pause you'll probably also refrain from holding a fancy comic book.<br /><br />Whether seasoned otaku, accidental viewer like myself, or just plain curious, take the plunge and draw your own conclusions, but, in a phrase, brace for intelligence.