Wat een geweldige film. Contradiction is de koning en niets is wat het lijkt. Maar als we de realiteit van het leven analyseren, lijkt The Phantom of Liberty niet zo krankzinnig. Ik zal niet beschrijven wat er in de film gebeurt, want dat moet u zelf zien, maar ik wil wel zeggen waarom ik hem zo mooi vind. Ik ben dol op surrealisme en Bunuel is de koning van het surrealisme. Hij verwart dingen, verdraait ze, haalt ze door een wasmachine en komt dan terug met elementen waarvan je zou denken dat ze nooit samen zouden werken, en toch zijn ze volkomen logisch. Hij analyseerde de verlangens, de driften, de gedachten, het sociale gedrag, en als we diep in onszelf kijken, ontdekken we dat we inderdaad dezelfde gedachten hebben als in zijn film, maar dat we ze voor het merendeel voor ons houden omdat we bang zijn om ze hardop uit te spreken. We zijn bang dat anderen zullen denken dat we gek zijn. Nou, Bunuel niet, die is nergens bang voor. Hij wil diep in zichzelf kijken, en waarom ook niet? Misschien zou de wereld er beter uitzien als we Bunuel volgden of zijn film konden zien en ons eigen leven voor de duur van zijn film konden vergeten.
What a great film. Contradiction is the king and nothing is what it seems. Yet, if we analyze the reality of life The Phantom of Liberty does not seem so crazy. I will not describe what happens in the film because you need to see for yourself, but I would like to say why I like it. I love surrealism and Bunuel is the king of surrealism. He would put things together, twist them, run them through a wash machine and come out with elements that one might think would never work together, yet they make perfect sense. He would analyze ones desires, urges, thoughts, social behavior, and when we go deep to ourselves, we discover that, yes, we do have thoughts similar to what we see in his film but, most of us, we keep them to ourselves because we are afraid to voice them loud out. We are afraid that others will perceive us as crazy. Well, not Bunuel, he is not afraid of anything. He wants to go deep, and why not. Perhaps the world would be a better place if we followed Bunuel or at list we can watch his film and forget our own life for the duration of his film.