Je weet dat je in de problemen zit als een liedje midden in een film begint en het verhaal zich een tijdje niet ontwikkelt: dat doen ze hier omdat ze trouw willen blijven aan het romcom-genre en _Decalage horaire/ Jet Lag_ is een Franse versie van een duidelijk Amerikaans genre. Dat lukt om verschillende redenen niet, onder andere omdat het karakter en de conversatie van de Franse film niet overeenkomen met het lichtvoetige en karikaturale Amerikaanse romcom-genre.<br />Het vertelt het verhaal van Rose (Juliette Binoche) en Félix (Jean Reno) op een niet al te opvallende manier: hun achtergrond, problemen en dromen komen een voor een naar buiten. Ze hebben allebei huwelijksproblemen, een problematische relatie met een van hun ouders en beiden hebben onvervulde dromen. Rose heeft zich vreselijk opgemaakt, maar lijkt zich uitstekend te kunnen opmaken; Félix heeft een bedrijf opgezet van diepgevroren voedsel dat hij aan supermarkten verkoopt, terwijl het zijn onvervulde droom is om een chef-kok met sterretjes te worden. Rose en Félix ontmoeten elkaar regelmatig op het vliegveld, waar ze op het vertrek van een vliegtuig wachten, een metafoor van hun leven die vastzit door verkeerde beslissingen (en lichte kritiek op de Franse overheid die altijd in staking is). Uiteindelijk nemen ze relevante beslissingen, ook over hun relatie tot elkaar (met het genre in gedachten weten we allemaal wat dat betekent). Het verhaal wordt in stukjes en beetjes verteld en het werkt als een middel om ons geïnteresseerd te houden in hun levensverhaal. Bovendien zijn de ontmoetingen die ze hebben niet zo assertief, beledigend of opdringerig als ze verwachten dat het hun enige ontmoeting is. De film begint in het hotel op het vliegveld en eindigt in de gebruikelijke Franse gewoonte van lange en oninteressante gesprekken. Fransen hebben de neiging om lange en diepgaande gesprekken te voeren over niet al te beledigende en persoonlijke onderwerpen als een manier van beleefdheid en zorg voor je privéleven, dus dit is denk ik nogal uitdagend.<br />De meeste acteurs proberen minstens één keer in hun carrière een komedie te maken. De meesten falen, dus hoeven Binoche en Reno zich nergens voor te schamen. _Decalage horaire_ is een mislukte poging tot luchthartige Franse komedie.
You know you're in trouble when a song starts in the middle of a movie and the story stops developing for a while: They do so here because they want to stay faithful to the romcom genre and Décalage horaire / Jet Lag is a French take on a distinct American genre. This fails for several reasons, one of them being that the character and conversation-driven French movie is at odds with the light and caricature-driven American romcom-genre.<br /><br />It tells the story of Rose (Juliette Binoche) and Félix (Jean Reno) in a not too obvious way: Their background, problems and dreams come out one by one. Both have marriage troubles, a troubled relation with one of their parents and both have unfulfilled dreams. Rose is having terrible make-up on but seems to be excellent in make-up; Félix has set up a company of deep-frozen food he sells to supermarkets while his unfulfilled dream is it to become a star-studded chef. Rose and Félix regularly meet at the airport waiting for a plane to leave, a metaphor of their lives stuck by bad decisions (and mild criticism of the French public service always on strike). In the end they make relevant decisions, also about their relation to each other (with the genre in mind we all know what that means).<br /><br />The story is told in bits and pieces and it works as a means to keep us interested about their life stories. Also, the meetings they have don't shy away from being assertive, offensive or intrusive as they expect it is their only meeting. From the airport hotel on the movie goes off the genre track, and arrives in the usual French habit of long and uninteresting conversations. French people have a tendency for long and deep conversations about not too offensive and personal subjects as a way of courtesy and care for one's private life, so this is rather challenging stuff I guess.<br /><br />Most actors try comedy in their careers at least once. Most fail, so Binoche and Reno have nothing to be ashamed of. Décalage horaire is a failed attempt at light-hearted French comedy.