Oké, dit is de 21e eeuw. Dus misschien is het zelfs voor het Bond-genre tijd om de tune voor een nieuw publiek van de nieuwe generatie in te studeren. Tenminste, dat dachten de producenten.<br />Maar de Nieuwe Bond is net zo teleurstellend als Nieuwe Coke. Niets is beter dan het origineel.<br />Om te beginnen leken de producenten ervoor te zorgen dat alles uit het scenario van 'Casino Royale' bleef dat de Bond-serie uniek, opwindend, onderhoudend en leuk maakte.<br />De zogenaamde 'Bond-formule' combineerde sadisme met sensualiteit en ironische humor. Helaas ontbreken ook in deze film de andere Bond-onderwerpen: gadgets, weelderige blondines en prachtige kwinkslagen en dubbelzinnige opmerkingen. Dit alles gaf de Bond-serie een avontuurlijke, levendige sfeer. De film neemt zichzelf niet al te serieus.<br />Maar 'Casino Royale' gooit dat allemaal overboord en ploetert maar door met meedogenloze actiescènes, wreedheid, banaliteit en niet veel meer. Ja, de actiescènes zijn knap gechoreografeerd, gefilmd en geredigeerd. Maar ze zijn nodig om een uitgezakte, moeizaam opgebouwde en enigszins kronkelige plot kracht bij te zetten.<br />De openingsscène waarschuwt je meteen dat dit geen 'klassieke' Bond is. Het geeft de film een zware toon. Bond vermoordt op brute wijze twee misdadigers, waarvan er een verdrinkt in een wc-pot, in zwart-wit, nota bene. In de inleiding van 'Goldfinger' (1964) blaast Bond een narcotica-operatie op, kleedt zich in een smoking, wordt verliefd op een cabaretdanseres en laat zich gemakkelijk van een moordenaar beroven, en dat alles nog voor de aftiteling. De openingstitels van 'Casino Royale' alleen al zijn een waarschuwing. Er is niet één gestileerd silhouet van een vrouwelijk model, wat in bijna alle Bond-films zo was. In plaats daarvan zien we alleen maar silhouetten van mannen die elkaar neerschieten en bloedend op het scherm verschijnen. Jakkes!<br />Wat vreselijk pretentieus is, is dat de hele film probeert de overgang van de leerling-Bond naar een 007-moordenaar te beschrijven. Maar het is net zo gekunsteld en niet overtuigend als de metamorfose van Anakin Skywalker in Darth Vader. En uiteindelijk is het zelfs nog sappiger dan het korte huwelijk van George Lanzenby's Bond met Dianna Rigg in de 'opvoering van Her Majesty's Secret Service' in 1969.<br />Eerlijk gezegd ben ik niet Bonds psycholoog, dus ik weet het echt niet. Ik heb geen zin om me te verdiepen in de kleine trauma's die 007 in het leven hebben gevormd. Ik neem er genoegen mee te accepteren dat hij gewoon zo is opgegroeid.<br /><0x3E><0x3E> Daniel Craig is een vreselijke miscast als Bond. Hij is een Bond met een blauwe boord. Hij ziet er verlegen uit in een smoking. Hij is te hard gebeiteld in zijn uiterlijk voor de joviale Bond die Ian Flemming heeft bedacht.<br /><0x3E><0x3E> Craig had net zo goed een van de schurken in de film kunnen zijn. Zijn scherpe, gedreven houding doet me een beetje denken aan Donovan Grant, de SPECTRE-moordenaar gespeeld door Robert Shaw in de 'From Russia with Love' van 1963. Craig heeft geen gevoel voor humor en is te veel op het randje naar mijn smaak. Zijn loensende ogen, zijn brede bovenlichaam en zijn manier van lopen doen me een beetje denken aan Popeye de Zeeman.<br /><0x3E> Net als Timothy Dalton Bond heeft hij ook geen gevoel voor speelsheid. Zijn romantische kant lijkt in de paar saaie en overbodige liefdesscènes van de film wat geforceerd. En de vrouwen die in deze film de rol van tegenspeelster spelen, kunnen zich nauwelijks een plaats verwerven in het corps de ballet van de Bond-meiden.<br /><0x3E> Al even mat is Mads Mikkelsen in zijn vertolking van Le Chiffre. Hij past niet in de schoenen van legendarische bondcriminelen als Goldfinger, Largo en Blofeld. Eerlijk gezegd is Mikkelsen gewoon eng, maar niet eng. Als grote slechterik schijnt hij het grootste deel van de tijd aan de valium te zijn. Mikkelsen heeft niets van de arrogantie, de bravoure en de bravoure van de klassieke Bond-schurken. Geef mij maar één scriptregel, zoals die van Goldfinger: 'Ik verwacht van u dat u Mr. Bond zult doden!' Ho, ho.<br />Dit alles leidt tot de zoveelste vergeetachtige spionagefilm met een hoop vuisten, bloed en ingewanden, meer niet. Hij heeft zich in de James Bond-mystiek gegoten die een goede kassuccessen garandeert, maar het genre geen eer aandoet.<br />Het is jammer dat de makers het gevoel hadden dat ze zo'n beroemde formule moesten veranderen die al bijna veertig jaar de populariteit van de Bond-series heeft gewaarborgd.
OK, this is the 21st century. So, maybe it's time for even the Bond genre to get a tune-up for new generation audiences. At least that's what the producers thought.<br /><br />But the New Bond is as disappointing as New Coke. Nothing beats the original.<br /><br />For starters, the producers seemed to make sure to keep everything out of the screenplay for "Casino Royale" that made the Bond series unique, exciting, engaging and fun.<br /><br />The so-called "Bond formula" balanced sadism with sensuality, and ironic humor. Sadly missing from this film too are the other Bond staples: gadgets, buxom blonds, and wonderful little quips and double entendres. This all gave the Bond series a comic book adventure cadence and buoyancy. It didn't take itself too seriously.<br /><br />But "Casino Royale" jettisons all this and just keeps slogging along with relentless action scenes, brutality, banality and not much else. Yes, the action scenes are astutely choreographed, filmed and edited. But they are needed to shore up a saggy, dragged-out and somewhat convoluted plot.<br /><br />The opening immediately warns you that this is not "classic" Bond. It sets the film's heavy tone. Bond brutally assassinates two criminals, one by drowning in a lavatory sink, in black-and-white film noir, no less. By contrast in the "Goldfinger" (1964) prequel, Bond blows up a narcotics operation, changes into a tux, romances a cabaret dancer, and easily dispenses with an assassin, all the before the opening credits.<br /><br />The opening credits of "Casino Royale" alone are another warning. There is not one stylized silhouette of a female model, which was the glamour signature in almost all Bond films. Instead, we just have silhouettes of guy shooting each other and bleeding in Technicolor across the screen. Yuck! <br /><br />What's horribly pretentious is that the whole film tries to chronicle the apprentice Bond's transition into a 007 assassin. But it's as contrived and unconvincing as Anakin Skywalker's metamorphosis into Darth Vader. And, in the end it's even sappier than the brief marriage of George Lanzenby's Bond to Dianna Rigg in the 1969 "on Her Majesty's Secret Service." <br /><br />Frankly, I'm not Bond's psychologist and so I really don't care to delve into life's little traumas that shaped 007. I'm content with accepting that he just grew up that way.<br /><br />Daniel Craig is terribly miscast as Bond. He's a blue collar Bond. He looks self-conscious in a tuxedo. He's too hard chiseled in appearance for the debonair Bond as invented by Ian Flemming.<br /><br />Craig could have just as easily been cast as one of the villains in the film. His strident, driven demeanor reminds me a little bit of Donovan Grant, the SPECTRE assassin played by Robert Shaw in the 1963 "From Russia with Love." Craig is humorless, and too much on the edge for my tastes. Actually, his squinty eyes, big upper torso, and gait reminds me a little of Popeye the Sailor.<br /><br />Like the Timothy Dalton Bond, he has no sense of playfulness either. His romantic side seems forced in the film's few dull and gratuitous lovemaking scenes. And, the women cast to play opposite him in this film can barely gain admission into the sorority of Bond babes.<br /><br />Equally lackluster is Mads Mikkelsen's portrayal of high-roller Le Chiffre. He doesn't fit into the shoes of previous legendary bond villains such as Goldfinger, Largo, and Blofeld. Frankly, Mikkelsen is just plain creepy, but not scary. As the top bad guy he seems to be on Valium most of the time.<br /><br />The silly torture scene at the end is also out of character for him. Mikkelsen doesn't have any of the bully, bluster and swagger of the classic Bond villains. Please give me just one script line like Goldfinger's: "I expect you to die Mr. Bond!" Ho hum.<br /><br />All of this makes for just another forgetful spy movie with lots of fists and blood and guts, nothing more. It's wrapped itself in the James Bond mystique  which will guarantee a good box office  but pays no homage to the genre.<br /><br />It's too bad the creators felt they hand to change such a celebrated formula that has sustained the popularity of Bond series for nearly four decades.