SPOILERS DIE KOMEN: NIET LEZEN DIT REVIEW ALS JE DEZE FILM WILT ZIEN!<br /><br />Deze film is nieuw bij het Britse betaal-tv-kanaal Box Office, en er komt een waarschuwende waarschuwing van het kanaal dat kijkers 'in het licht van recente gebeurtenissen' 'bepaalde scènes schokkend kunnen vinden'. Nou ja. Bijna allemaal, eigenlijk. Maar ze zijn minder schokkend vanwege eventuele resonanties uit het verleden die in de nasleep van 11 september zouden kunnen weerklinken <0xE2><0x80><0x93> om je de waarheid te zeggen, is dat er ook.' In elk geval is er geen sprake van een dergelijke resonantie <0xE2><0x80><0x93> en nog meer van het besef dat je 325 pence hebt opgehoest om een film te kunnen zien met zo weinig besef van de regels van de omgang met publiek, dat de schrijver en de regisseur zo snel mogelijk terug moeten gaan naar de dichtstbijzijnde filmschool in de buurt.<br />De plot is ronduit idioot, de karakterisering afschuwelijk, en het script afschrikwekkend. Jacksons militaire held is duidelijk alles behalve dat, en Jones' advocaat die over twee weken met pensioen gaat, komt regelrecht uit een kast in een filmhuis (de plank onder de detective die over twee weken met pensioen gaat). In het begin van de film uit 1968 ziet hij er al uit alsof hij bij de eeuw hoort, en zijn nobele gezicht overtreft al Friedkins technische toverkunsten <0xE2><0x80><0x93> dat wil zeggen dat de acteur een grote hoed moet dragen om het grootste deel van zijn gezicht te bedekken <0xE2><0x80><0x93> om het tegendeel te bewijzen.<br />Als het niet belachelijk is, is het lachwekkend: een paar weken nadat ze met een machinegeweer is beschoten en een van haar benen wordt geamputeerd, is het zesjarige slachtoffer uit het ziekenhuis ontslagen en is ze op miraculeuze wijze bedreven met haar krukken (terwijl andere slachtoffers van hetzelfde bloedbad nog in hun ziekenhuisbed lagen met dezelfde kogelgaten en bloedvlekken). <br /><br />Een kwaadaardige nationale veiligheidsadviseur (nou ja, hij zou wel kwaadaardig moeten zijn, nietwaar?) steelt een videoband die Jacksons gedrag toch niet zou hebben goedgemaakt, ook al denkt de film daar duidelijk anders over.<br />Advocaat en held voeren een gevecht in de stijl van Wayne en McGaglan nadat de advocaat zich realiseert hoe onverdedigbaar zijn cliënt in werkelijkheid is, en na elkaar in elkaar te hebben geslagen en de studio te hebben verlaten, sluiten ze zich aan bij een macho-lachende macho. Aantrekkelijk? Jazeker. Er gaat niets boven een lachbui met een massamoordenaar om de sympathie van het publiek te versterken.<br />En zo gaat het maar door: ongeloof stapelend op ongeloof, de film zonder een morele kern of zelfs maar een morele fixatie op zijn kartonnen personages. Maar iemand, ergens, dacht kennelijk dat het publiek door dit tuig in beslag genomen zou worden en zijn verstand zou verliezen: een afgrijselijke aftiteling heeft zelfs de euvele moed om het lot van de personages uit de film te beschrijven <0xE2><0x80><0x93> de nationale veiligheidsadviseur gearresteerd, de ambassadeur gearresteerd, de militaire held vrijgesproken van alle aanklachten <0xE2><0x80><0x93> alsof iemand ook maar één moment zou kunnen geloven dat ze op echte mensen lijken.<br />Helaas is de enige realiteit van de Regels van Gevechtsvoering het afschuwelijke ervan. Te midden van zoveel geweervuur en bloedvergieten is het luidste geluid dat van Friedkin die zichzelf in zijn voet schiet.
SPOILERS COMING UP: DO NOT READ THIS REVIEW IF YOU'RE INTENDING TO SEE THIS MOVIE<br /><br />New to UK satellite television's Box Office pay-to-view channel, this movie comes with a cautionary warning from the channel that 'in view of recent events', viewers may find 'certain scenes upsetting'. Well yes. Almost all of 'em, in fact. But they're upsetting less on account of any contemporary resonance that might echo in the wake of 9/11 -- truth to tell, there isn't any such resonance, anyway -- and rather more because of the realisation that one has coughed up £3 25p in order to view a movie with so little idea of the rules of engagement where audiences are concerned that writer and director ought to get back (or possibly,enroll) in the nearest neighbourhood film school as soon as possible.<br /><br />The plot is downright daft, the characterisation awful, and the script, dire. Jackson's military hero is self evidently anything but, and Jones's about-to-retire-in-two-weeks-lawyer straight from a cupboard in central casting (the shelf below the about-to-retire-in-two-weeks detective).<br /><br />For Jones in particular, the about-to-retire bit is inadvertently cruel: in the preliminary 1968 flashback shot he already looks as though he was born with the century, his noble visage defeating all of Friedkin's technical wizardry -- i.e., getting the actor to wear an oversize hat to cover most of his face -- to assert otherwise.<br /><br />When it isn't daft, it's risible: a couple of weeks after being machine-gunned and having one of her legs amputated, the six-year-old victim is out of hospital and miraculously adept with her crutches (whilst other victims of the same blood bath still lay in their hospital beds with the same bullet holes and blood stains).<br /><br />An evil National Security Adviser (well yes, he would have to be evil, wouldn't he?) steals a video tape that wouldn't have excused Jackson's behaviour anyway, even though the film plainly thinks so.<br /><br />Lawyer and hero have a Wayne/McGaglan-style fight after the lawyer realises how indefensible his client truly is, and then having rolled around smashing each other up and the studio set, bond together in macho male laughter. Appealing? Right. Nothing like having a laugh with a mass murderer to cement an audience's sympathy.<br /><br />And so it goes on: incredbility piled on incredibility, the film with neither a moral core nor even a moral fix on its cardboard characters.<br /><br />Someone, somewhere though, evidently thought audiences would be engaged by this dross and leave their brains behind: an excruciatingly awful end credit sequence actually has the temerity to chronicle the post-film fate of the movie's characters -- National Security adviser arrested, Ambassador arrested, military hero acquitted of all charges --as if for one moment anyone could ever believe them to approximate to real people.<br /><br />Unfortunately, the only reality of Rules of Engagement is its utter awfulness. Amidst so much gunfire and blood letting, the loudest sound is of Friedkin shooting himself in the foot.