Ik stond te popelen naar een vervolg op de schokkende Henry: Portret van een seriemoordenaar, dat zowel grafisch als psychologisch verontrustend was. Het lijkt erop dat de schok en de psychologie van de eerste plaatsmaakten voor saaie dialogen en niet al te effectief acteerwerk. Misschien hoopten de producenten te kunnen profiteren van de cultstatus van de eerste 'Henry'.
I was hesitant for a sequel to the shocking Henry: Portrait of a Serial Killer, which was both graphically and psychologically disturbing. It seems that the shock and psychology of the first gave way to boring dialogues and less-than-effective acting. Perhaps the producers were hoping to cash in on the cult-following of the first "Henry".