Ik voel me tot elke Duvall-film aangetrokken vanwege zijn films uit het verleden en zijn fascinerende personage op het witte doek. Deze film heeft wat tijd nodig om te bezinken, omdat de moord meer een subplot in de film is. Als dat punt eenmaal is aangeroerd, vind ik de film echt leuk, omdat de Argentijnse tangodansscène fascinerend is. De tangoscènes zijn zo subtiel en prachtig gefilmd. Het Manuela-personage is heel interessant, omdat ze zo opgaat in zichzelf voordat ze zich eindelijk aan Duvall blootgeeft. Op dat moment besef je dat het een tangofilm is... iets wat veel mensen nooit in hun eentje zouden bekijken, maar nu je er bent, word je meegesleept in het verhaal.<br />Het interessante aan Duvalls personage is dat hij een huurmoordenaar is die zichzelf voor anderen moet vermommen (hij laat zijn weldoeners zelfs geloven dat hij de moord op een bepaald tijdstip zal plegen, terwijl hij in werkelijkheid altijd zijn eigen, voorzichtige agenda heeft <0xE2><0x80><0x93> en hij heeft gelijk dat hij niemand vertrouwt). Hij verbergt zich voor de tangodansers met wie hij omgaat, en toch is hij als hij met Manuela en haar ouders praat heel eerlijk en oprecht over zichzelf en zijn gevoelens over de tango en relaties. Maar zijn volgende zet is om de meedogenloze huurmoordenaar te zijn.<br />Toegegeven, je bent in het begin een beetje in de war, maar als je op de film terugkijkt, voel je je over het algemeen vrij goed.
I'm drawn to any Duvall movie simply because of his past movies and his compelling screen persona. This film takes a little time to settle into because the assassination is more of a subplot in the movie. Once this point sinks in, I really enjoy the film because the Argentinian tango dance scene is enthralling. The tango scenes are filmed so subtly and beautifully.<br /><br />You really feel as if you have been taken along for the journey as you're never quite sure of your surroundings or the people in it as you move beyond the sinister folk and the tango theme fully emerges. Ms. Pedraza's Manuela character is very interesting as she keeps to herself before finally opening up to reveal herself to Duvall. This is when you realize that it's a tango movie . . . something many would never watch on their own, but now that you're there, you're drawn into the story.<br /><br />To me, the interesting thing about Duvall's character is that he is a hit-man who must disguise all of himself to others ( he even leads his benefactors to believe that he would carry out the hit at a specific time when in truth, he always has his own cautious agenda -- and he is correct not to trust anyone ). He hides himself from the tango people he mingles with, and yet it is speaking with Manuela and her parents that he is most honest and sincere about himself and his feelings about tango and relationships. But his next move is to be the ruthless hit-man.<br /><br />Admittedly, you're a little confused initially, but looking back on the film, you feel pretty good about most of it.