Sommige mensen snappen deze show niet, en ik weet niet waarom. Ik denk altijd dat ze niet genoeg hebben gekeken om de personages te leren kennen, of ze kunnen zich niet inleven in de abstracte genialiteit van dit alles. Nou, ik ben niet een van hen, want deze show heeft me meer lachbuien bezorgd dan alle andere. Van de walgelijke gewoonten van Lister tot de verrukkelijke brutaliteit van De Kat tot de zelfvoldane opmerkingen van Rimmer, de komische momenten gaan maar door en door. En ja, het partnerschap tussen Grant en Naylor was misschien wel de sleutel tot de subtiliteit van de grappen. Toch ben ik het er niet noodzakelijkerwijs mee eens dat afleveringen 7 en 8 een zinloze tijdverspilling waren. Voor mij waren deze twee series het waard, alleen al voor Kryten. Zijn excentriciteit en verdorvenheid 'bloeiden' op een bepaalde manier en ik had het gevoel dat Robert Llewlelyn zijn personage in de juiste richting stuurde. Dit is een punt dat waarschijnlijk zal worden opgerakeld, maar je hoeft alleen maar de psychiaterscènes uit de laatste serie te zien om te begrijpen wat ik bedoel.<br />Jammer genoeg lijken de andere personages in de laatste serie iets van de magie te verliezen die ze zo briljant voor een live publiek hebben geweven. Maar de verhalen waren nog steeds goed genoeg om mijn kijklust te wekken in alle 8 de afleveringen. Mijn persoonlijke favoriete serie is serie 2. Ook al was dat toen ze nog (vrijwel) beperkt waren tot het schip van de Rode Dwergen, de scripts en de dialogen waren absoluut fantastisch. 'Bedankt voor het geheugen' is zo briljant geconstrueerd dat ik het beschouw als het beste half uur komedie dat ooit geschreven is. De manier waarop het begint met de dronken vlucht terug in de tijd en eindigt met de ontdekking van wat Lister met het geheugen van Rimmer heeft gedaan, is puur geniaal. Dan heb je dat briljante moment waarop Danny John-Jules een oneliner zo subliem doorprikt dat je alleen maar hoeft te kakelen. Dan zegt Cat (Danny John Jules) alleen maar: 'Ik zou niet in de buurt willen zijn als een van die sukkels een toespraak houdt.'<br />Hoe dan ook, ik zou nog wel even door kunnen gaan met de loftuitingen, dus ik zou graag tegen iedereen die bij de show betrokken is willen zeggen: Bedankt voor de herinneringen!
Some people do not 'get' this show and I'm not sure why. I always think that they haven't watched enough to get to know the characters or they can't quite relate to the abstract brilliance of it all. Well I'm not one of them for sure, as this show has provided me with more laughs than any other. From the disgusting habits of Lister to the delightful cheekiness of The Cat to the smug remarks from Rimmer the comic moments just go on and on. And yes, the Grant-Naylor partnership was possibly key in maintaining the subtlety of the gags. Yet, I do not necessarily agree that Series 7 and 8 were a pointless waste of time. For me, these two series were worth it just for Kryten alone. His eccentricity and corruption sort of 'blossomed' in a way and I felt Robert Llewlelyn took his character in the right direction. This is a point that will probably be hounded but you only need to see the psychiatrist scenes from the final series to see what I mean.<br /><br />Sadly, the other characters in the latter series seem to lose some of the magic they so brilliantly weaved in front of a live audience. However, the stories were still good enough to entice my viewing throughout all 8. My personal favourite series is series two. Even though this was when they were still (pretty much) confined to the Red Dwarf ship, the scripts and dialogues were absolutely fantastic. 'Thanks for the Memory' is so brilliantly constructed I think of it as the best half hour of comedy ever written. The way it begins with the drunken starbug flight back and ends with the discovery of what Lister has done with Rimmer's memory is pure genius. Then you have that brilliant moment where Danny John-Jules nails a one-liner so sublimely that you just have to cackle. Rimmer (played by the ace Chris Barrie) attempts a ridiculous explanation to how they've ended up with unusual predicaments after a late night party (for example broken legs) and tries to ease everyone's worries by suggesting it was alien communication. Then Cat (Danny John Jules) simply says "I wouldn't want to be around when one of these suckers is making a speech".<br /><br />Anyway, I could go on and on with the praise, so I'd just like to say to everyone involved in the show.............. thanks for the memories!!