De enige zwakke plek hier is het energieniveau <0xE2><0x80><0x93> met zeer indrukwekkende voorstellingen en veel gebruik van schaduwen en stiltes wekt Charlotte soms een onvergetelijke spanning, maar die wordt in 100 procent van de gevallen niet effectief vastgehouden. Afgezien van deze klacht is dit een fantastische film <0xE2><0x80><0x93> subtiel in zijn verhaal, de personages onthullen zich langzaam en komen over als echte mensen, met een paar zeer reële stoornissen. De regie van Eric Byler is zorgvuldig, afgemeten en vrij van trucjes; en het verhaal is opmerkelijk omdat het een verhaal met een Aziatisch-Amerikaanse cast is dat niet over etniciteit gaat, maar over algemene menselijke dilemma's. Een opvallend en sterk debuut (en een groot voorbeeld voor niet-blanke Amerikaanse filmmakers) en de moeite waard om te bekijken.
<br /><br />Oft-remarkable, the lone flaw here is its' energy level - with very impressive performances, and through great use of shadows and silences, CHARLOTTE SOMETIMES often generates an unforgettable tension, but this isn't sustained effectively 100% of the time. Aside from this complaint, this is a fantastic film - subtle in its' story, the characters reveal themselves slowly, and come across as real people, with some very real dysfunctions. Eric Byler's direction is careful, measured and free of gimmicks; and the story is notable as a story with an Asian-American cast that isn't about ethnicity, but instead zeroes in on general human dilemmas. A striking and strong debut (and a GREAT model for non-white American filmmakers), this film is worth seeking out.