Ik heb Across 110th St. vele jaren geleden gezien en tot op de dag van vandaag is het een van mijn favoriete misdaadfilms uit de jaren zeventig, net als The Godfather, Serpico en Dirty Harry. Als je een film gaat maken over de ruige, gevaarlijke onderwereld van de maffia, moet je het niet mooier maken dan het is. IMHO is dit het beste wat deze film te bieden heeft: het is realisme. Er is hier geen Hollywood-heroïek, alleen de menselijke natuur op zijn slechtst. Psychopathische maffiamoordenaar, corrupte corrupte smeris, wreed geweld, meedogenloze misdaadbazen, hebzuchtige boeven, allemaal zonder softe politieke correctheid. Films van dit soort zouden de maffiawereld moeten laten zien zoals die is, zonder kleur, dat is de impact die ze op hun publiek hebben. Dit boek, moet ik zeggen, is daar behoorlijk goed in. Niet perfect, dat niet, maar ik vond ook dat Franciosa's personage een beetje over de top was, maar goed. Mijn cijfer: 10/10.<br />En als je niet van sadistisch geweld houdt, moet je dit boek niet lezen. Kijk maar naar Law and Order.
I saw Across 110th St. many years ago and to this day it's one of my favorite crime flicks of the 70s, right up there with The Godfather, Serpico, and Dirty Harry. If you're gonna make a movie about the gritty, dangerous hardcore mafia underworld, you shouldn't sugar-coat it in any way. IMHO this is the best thing this movie has going for it: it's realism. There's no Hollywood-style heroism here, just human nature at its worst. Psychopathic Mafia hit-man, corrupt cop on the take, brutal violence, ruthless crime bosses, greedy crooks, all told without soft-core political correctness. Movies of this type really should show the mob society as it is, without coloration, that's how they make an impact on their audience. This one, I must say, does a pretty good job at that. Not perfect, mind you, I also thought Franciosa's character was a little over the top, but good. My rating: 10/10<br /><br />Also if you don't like sadistic violence, don't see this one. See Law and Order