Ik heb de laatste tijd zoveel goede versies van klassieke romans in miniseries gezien, dat ik ervan overtuigd ben dat ze helemaal niet in de lengte moeten worden gemaakt. Dit heb ik allemaal tegelijk op video gezien, en het was bijna zes uur lang. Maar ik kon niet ophouden met kijken. Het karakter en de plot waren zo goed ontwikkeld, dat het was alsof ik een roman in één keer las. Ik heb niet vaak het uithoudingsvermogen om een roman in één keer te lezen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik 'Our Mutual Friend' niet heb gelezen. Als ik een versie van een roman zie, wil ik die roman vaak ook lezen. Maar deze versie was zo bevredigend dat ik die behoefte niet echt voelde. De stijl van de voorstellingen was enigszins wisselend, wat erop leek te wijzen dat de acteurs de touwtjes in handen hadden, en niet de regisseur. David Morrisseys Bradley Headstone was heel realistisch, hij werd afgeschilderd als een man die op het punt stond te ontploffen, een boze en gepassioneerde man, omdat zijn gezicht vaak van kleur veranderde door woede, wanhoop, passie en angst. Dus Keeley Hawes als Lizzie Hexam was geloofwaardig omdat ze geïntimideerd en bang was voor Headstone. Ik had Keeley Hawes al eerder in de 'Begger Bride' gezien, en ik was behoorlijk onder de indruk van haar vertolking van een volkomen deugdzaam personage. Ze speelde met gemak het zachtaardige, mooie en zo ontzettend bescheiden meisje.<br />Deze aanpassing had in die tijd ook de grootste tv-rol voor Anna Friel. En ze was verrassend goed, en ik zal altijd van haar verwachten dat ze de pittige rol speelt, en dat is geen slechte zaak.<br />Dus, aardig.
I've been recently seeing so many good adaptations of classical novels into mini-series, that I am becoming convinced they should never be made into feature length at all. I saw this on video all at once, which was almost six hours long. But, I could not stop watching. The character and plot developed so well, it was like reading a novel in one go. I don't often have the endurance to read a novel in one go. I must be honest I have not read 'Our Mutual Friend'. Often, when I see an adaptation of a novel, I want to read the novel. But this adaptation was so satisfying that I didn't really feel that need.<br /><br />The performances were slightly varied in style, which seemed to suggest that it was the actors who had the control, not the director. David Morrissey's Bradley Headstone was very realistic, portraying him as a kind of ready to burst, angry and passionate man, as his face often changed color with anger, despair, passion and fear. So Keeley Hawes as Lizzie Hexam, being intimidated by and scared of Headstone was believable. I'd seen Keeley Hawes in the 'Begger Bride' before this, and I was fairly impressed by her portrayal of a completely virtuous character. She easily portrayed the mild, beautiful, and so very modest girl. <br /><br />This adaptation also had the biggest TV role for Anna Friel at the time. And she was surprisingly good, and I always will expect her to play the feisty role, which is not a bad thing.<br /><br />So, nice one.