Hmm, waar heb ik dit eerder gezien? Een eenzame oude vrijster bloeit op nadat ze de liefde heeft gevonden, maar offert die uiteindelijk edelmoedig op. Jammer genoeg is 'Winterbijeenkomst' geen 'Nu Reiziger'. Het kan me niet schelen hoeveel sigaretten Bette Davis rookt!<br />Eerst was ik geïntrigeerd door het feit dat Susan (Bette Davis) en Slick (Jim Davis) zo slecht bij elkaar pasten. Zij is een kosmopolitische intellectueel die haar emoties volledig in de hand heeft, en elke beweging die ze maakt is doelgericht. Hij is een jongen uit een klein stadje, die recht voor zijn raap spreekt en snel toegeeft aan zijn gevoelens en impulsen, en die met zijn slungelige, onhandige gestalte boven haar uittorent. Het had een interessant verhaal kunnen zijn over tegenpolen die elkaar aantrekken en van elkaar leren <0xE2><0x80><0x93> en die elkaar geven wat de ander mist. Maar ik heb nooit echt geloofd dat hij zich tot haar aangetrokken voelde, en het schijnt dat zij degene was die het meeste heeft geleerd en veranderd. Zeker, hij heeft ook iets aan hun verhouding gehad <0xE2><0x80><0x93> maar dat was voornamelijk de wetenschap dat hij _haar_ hielp, waardoor hij het zelfvertrouwen kreeg om priester te worden en andere mensen te helpen. Ik denk niet dat dat telt.<br />Ik vond de scène waarin SLIM Susan de les las over haar onvermogen om haar moeder te vergeven niet leuk. Als mijn moeder mijn vader bedroog met talloze mannen, hem vervolgens in de steek liet en hem letterlijk tot waanzin en zelfmoord dreef <0xE2><0x80><0x93> nou, jeetje, ik denk dat ik haar ook niet zou vergeven! Maar voor iemand die beschuldigd wordt van gebrek aan mededogen, is Susan verrassend vergevingsgezind tegenover SLIM. Ze is maar een klein beetje beledigd dat de man die ze net heeft ontmoet haar veroordeelt en haar de schuld geeft van het feit dat ze zogenaamd haar moeder heeft weggejaagd <0xE2><0x80><0x93> zie je, Susan was niet zo liefhebbend en verdraagzaam als ze had'moeten' zijn. (Herinnering aan 'The Philadelphia Story', waarin een dochter verantwoordelijk wordt gehouden voor het vreemdgaan van haar vader en moet leren hem zijn tekortkomingen te vergeven en hem meer genegenheid te geven, zodat hij niet de behoefte zal voelen om vreemd te gaan. Ik vond dat verknipte'moreel' in die film niet leuk, en ik vind het hier ook niet leuk).<br />Bovendien, hoe komt die vent erbij om zo hoogdravend en, nou ja, prekerig te doen terwijl hij zelf verre van perfect is? Als hij er zo op gebrand was priester te worden en zich te onthouden van seks/het huwelijk, had hij deze vrouw niet zo agressief moeten achtervolgen en aan het lijntje moeten houden. Stomme sukkel. Slicks gevoelens lijken niet erg diep te zitten, dus ik kan deze film gewoon niet zien zoals de bedoeling is <0xE2><0x80><0x93> als een bitterzoet verhaal over zielsverwanten die niet bij elkaar kunnen zijn <0xE2><0x80><0x93> o, wat een tragedie! Nee, Slick had een leuke vakantie/seks-spree... eh, ik bedoel, geloofscrisis... voordat hij zich op zijn werk stortte. Hij heeft geen pijn. Susan daarentegen... zou zich erg gebruikt moeten voelen. Ik maak me zorgen om haar. Per slot van rekening zitten door een gebroken hart veroorzaakte krankzinnigheid en zelfmoord *in haar familie.<br />Uitgangspunt: langzaam, zeepachtig, onbevredigend liefdesgezeik.
Hmm, where have I seen this before? A lonely spinster blossoms after finding love, but nobly sacrifices it in the end. Unfortunately, "Winter Meeting" is no "Now Voyager". I don't care how many cigarettes Bette Davis smokes! <br /><br />At first I was intrigued by how mismatched Susan (Bette Davis) and Slick (Jim Davis) are. She's a cosmopolitan intellectual, very much in control of her emotions, her every movement purposeful. He's a small-town boy, speaking bluntly, quick to indulge his feelings and impulses, and towering over her with his gangly, awkward frame. It could've been an interesting story of opposites attracting, and learning from each other - each supplying what the other lacks. Except, I never quite believed his attraction to her, and it seems she was the one who did most of the learning and changing. Sure, he got something out of their affair too - but it was primarily the knowledge that he helped *her*, thus giving him the confidence to become a priest and help other people. I don't think that counts.<br /><br />I disliked the scene where Slick lectured Susan on her inability to forgive her mother. If MY mother cheated on my father with countless men, then left my dad and literally drove him to madness and suicide - well, gee, I don't think I'd forgive her either! For someone accused of lacking compassion, Susan is surprisingly forgiving of Slick, however. She's only a little offended that this man she just met is judging her and blaming her for supposedly driving her mother away - You see, Susan wasn't as loving and tolerant as she "should" have been. (Reminiscent of "The Philadelphia Story", where a daughter is held responsible for her father's philandering, and has to learn to forgive his failings and give him more affection so he won't feel the need to stray. I didn't like this twisted "moral" in that movie, and I don't like it here either).<br /><br />Besides, where does this guy get off being so high and mighty and, well, *preachy* when he's far from perfect himself? If he was so dedicated to becoming a priest and abstaining from sex/marriage, he shouldn't have pursued this woman so aggressively and led her on. Big dumb oaf. Slick's feelings don't appear to run very deep, so I just can't see this movie the way we're meant to - as a bittersweet tale of soulmates who can't be together - oh what a tragedy! Rather, Slick had a nice holiday/sex-spree ...um, I mean, crisis of faith... before knuckling down to work. He's not hurting. Susan on the other hand... should be feeling very used. I worry about her. After all, heartbreak-induced insanity and suicide *does* run in her family.<br /><br />Bottomline: Slow, soapy, unsatisfying romance drivel.