Ik ben dol op het eerste deel van deze film. Het eerste deel speelde zich af in de jaren zestig. Het beschrijft hoe 2 oudere vrouwen vele jaren van elkaar houden en plotseling sterft een van hen aan een beroerte, terwijl de ander alleen wordt erkend als de beste vriendin, niet als een familielid. Vanessa Redgrave was geweldig in deze rol. Ze kon alleen maar in het donker om haar verloren partner jammeren en al het verdriet voor zichzelf verbergen. De scène waarin ze de behoefte voelde om haar spullen van die van haar partner te scheiden, vlak voordat de neef van haar partner arriveert, geeft duidelijk aan dat er in die tijd nog vrijwel geen lesbiennes bestonden. Het is zo triest en verontrustend dat een paar verre familieleden zomaar naar binnen konden lopen en alles mee konden nemen wat ze jarenlang met haar partner had gedeeld (flambieën, verzamelingen vogels met sentimentele betekenissen). Uiteindelijk werd ze door een of ander ver familielid van haar partner uit haar eigen huis geschopt. Zo werden sekspartners behandeld. Het is een heel ontroerend, teder fragment. Je zult ervan moeten huilen.<br />In het tweede fragment, hoewel Chole Sevigny en Mitchell William geweldig waren, ontbreekt er iets in de boodschap die ze probeerden over te brengen. Er worden niet veel details gegeven over hoe lesbiennes in 1970 dachten.<br />Het derde fragment is een beetje grappig. Ellen Degeneres en Sharon Stone waren geweldig. Dit fragment vormt een groot contrast met het allereerste. In 2000 krijgen homo's en lesbiennes meer erkenning en vechten ze voor burgerrechten. Hoewel er nog veel werk te doen is, vergeleken met de jaren zestig, zijn er veel verbeteringen en meer vrijheid.<br />Al met al is het een geweldige film. Zeer aanbevolen.
I love the first segment of this movie. The first segment took place in 1960's. It described how 2 elderly women live and love each other for many years and suddenly, one of them dies of stroke, the other one is only being recognized as the best friend, not family member. Vanessa Redgrave was marvelous in this role. She could only moan for her lost partner in dark and hide all the sorrow to herself. The scene that she felt the need to separate her stuff apart from her partner's right before her partner's nephew arrival certainly reflects how lesbians are practically nonexistent at that time. It is so sad and upsetting that some distant relatives could just walk in there and take away everything (furnitures, bird collections with all sentimental meanings) she had shared with her partner for years. She eventually got kicked out of her own house by some distant relative of her partner's. This is how same sex couples were being treated. It is a very touching, tender segment. It will make you cry.<br /><br />In the 2nd segment, although Chole Sevigny and Mitchell William were great, something is missing in the message they tried to convey. It doesn't go into much details on how 1970's perceive lesbians.<br /><br />The 3rd segment is kind of funny. Ellen Degeneres and Sharon Stone were great. This segment is a big contrast to the very first one. In 2000, gay and lesbians are getting more recognitions and fighting for civil rights. Although there is still a lot of work to do, compared to 1960's, there has been a lot of improvements and more freedom.<br /><br />Overall, it is a wonderful movie. Highly recommended.