Lois en Clark kunnen zeker niet worden omschreven als de meest accurate weergave van Superman, maar van alles wat ik van de Man van Staal heb gezien (inclusief Superman Terug) is het absoluut vermakelijk en geloofwaardig.<br />De voornaamste reden hiervoor is Clark Kent, die het hoofdpersonage van de show was, niet Superman. We zien Clark als een menselijk wezen dat onze emotionele mislukkingen en verschillende andere tekortkomingen heeft. De show beschrijft gedetailleerd zijn strijd om ze te overwinnen. Superman is in grote lijnen zijn vermomming achter de cape, waardoor hij de krachten die hij kan gebruiken voor het goede kan gebruiken, als een icoon, en zodat degenen voor wie hij voelt niet worden beïnvloed door de krachten van het kwaad. In de films is Kent de vermomming. Ik vind dat een beetje te radicaal. Het is acceptabel om in de Batman-serie te zeggen dat Waynes playboyleven de dekmantel is voor het ware personage van Bruce Wayne: Batman. Maar dat Clark Kent wordt gereduceerd tot een onhandige idioot vind ik een beetje vergezocht.<br />Dan hebben we natuurlijk Dean Cain en Teri Hatcher. Wat een fantastische casting. De chemie op het scherm van deze twee was van zo'n hoog acteerniveau dat ze allebei vele, vele prijzen hadden moeten winnen voor deze show. Het schrijven voor deze personages moet ook worden vermeld omdat het van zo' Beide personages voelen zich echt tot elkaar aangetrokken, maar ze zijn allebei te verlegen om dat uit te drukken. Wat zo briljant ironisch was, was dat geen van beide karakters iets anders liet zien dan hun aantrekkingskracht voor de ander <0xE2><0x80><0x93> het was een uitmuntend verhaal. We mogen ons ook veel meer wagen in het karakter van Perry White, wiens vertolking door Lane Smith zo geestig, grappig, alwetend en briljant is. De beste Perry White die er ooit zal zijn.<br />Maar ik denk dat Lex Luthor het echte genie was. Nooit eerder is een versie van Luthor zo slecht, zo berekenend, zo egocentrisch en zo intelligent geweest. Ik geloof dat Gene Hackman een fantastische Lex Luthor was (veel beter dan Spacey, wiens gemiddelde optreden me verraste), maar John O. Shea's stem en manier van doen waren volmaakt. Natuurlijk zag Clark Luthors publieke vertoning van de barmhartige Samaritaan door de vingers en dat maakte het verhaal van zijn korte verhouding met Lois Lane des te geloofwaardiger. Ik denk dat de schrijvers misschien hebben opgemerkt dat het een vergissing was om hem aan het eind van het eerste seizoen te vermoorden, omdat Superman vanaf dat moment geen echte vijand meer had, wat de kwaliteit van de afleveringen op de lange termijn niet ten goede komt. Dat gezegd hebbende, de aflevering van het tweede seizoen "The Phoenix" waarin Luthor terugkeert, is misschien wel mijn favoriete aflevering. Daarna werd hij vaker gebruikt omdat hij in de gevangenis zat, niet omdat hij dood was. Het zou een uitstekende film zijn geweest om Luthor te zien ontsnappen en daarna zijn imperium weer van de grond af op te bouwen. Dan hadden we een voorproefje kunnen krijgen van hoe echt kwaadaardig deze figuur kon zijn.<br />Om deze beoordeling af te ronden zal ik zeggen dat ik bij elke andere versie van Superman die ik heb gezien op bepaalde punten ineenkromp. Maar niet bij deze.
Lois and Clark certainly cannot be described as the most accurate portrayal of Superman but from everything I have seen of the Man of Steel (including Superman Returns) it wins hands down for entertainment and believability.<br /><br />The main reason for this is Clark Kent, who was the main character of the show; not Superman. We see Clark as a human being who has our emotional failures and various other flaws. The show details his struggle to overcome them. Superman is very much his disguise  the cape allows him to use the powers he is capable of using for good, as an icon and so those he feels for are not affected by the forces of evil. In the films, Kent is the disguise. I find that a bit too radical. It is acceptable to have this identification in The Batman series as Wayne's playboy lifestyle is the cover for the true character of Bruce Wayne: Batman. But to have Clark Kent reduced to a clumsy fool is a bit far-fetched for my liking.<br /><br />Then of course we have Dean Cain and Teri Hatcher. What superb casting. The on-screen chemistry from these two was of such a high acting calibre that they both should have won many, many awards for this show. The writing for these characters also needs to mentioned as it is of such a quality standard. There is truly a sense of complete attraction from both characters to each other but both are too shy to express it. What was so brilliantly ironic was that when Superman, neither character showed anything other than attraction to the other - superb writing. We are also allowed to venture much more into the character of Perry White, whose portrayal by Lane Smith is so witty, funny, all knowing and brilliant. The best Perry White there is ever likely to be.<br /><br />I think the real genius behind The New Adventures of Superman though was Lex Luthor. Never before has a version of Luthor been so evil, so calculating so egocentric and so intelligent. I think Gene Hackman was a fantastic Lex Luthor (far better than Spacey, whose average performance took me by surprise) but John O Shea's voice and mannerisms were perfect. Of course, Clark saw right through Luthor's Good Samaritan public façade and this made the story of his brief affair with Lois Lane all the more watch able. I think the writers perhaps identified that they made a mistake killing him off at the end of the first season as from then on Superman had no full-time enemy which in the long-run cost the quality of episodes. Having said that, the season two episode "The Phoenix" in which Luthor returns is perhaps my favourite episode. I'm surprised that he wasn't used more often after that because he was in jail, not dead. It would have made excellent viewing watching Luthor escape and then having to build his empire again from nothing. We could have gotten a taste of how truly evil this character could be.<br /><br />To wrap this assessment up I will say that every other version of Superman I've seen, I find myself cringing at certain points. Not in this one.