Dit is een huiveringwekkende film, gemaakt met minimale middelen, die je bij de strot grijpt en niet meer loslaat <0xE2><0x80><0x93> een familietragedie die naar Shakespeare riekt. Een vader is overleden en laat twee zoons (van verschillende moeders) achter. De oudere zoons zijn in hun jeugd in de steek gelaten en als ze op de begrafenis van de jongere zoons verschijnen, komen de oude vijandelijkheden weer boven. Een groot deel van het verhaal ontvouwt zich zonder expliciete uitleg, en vaak met minimale dialoog. We komen voornamelijk in de gedachten van de verschillende hoofdpersonen door hun daden.<br />Het staat in het katoengebied van Arkansas en geeft een beeld van Amerikanen die worstelen met een semi-landelijk leven. De cast van de film bestaat voornamelijk uit onbekende acteurs, en dat is een kracht die een zekere mate van realisme aan de film toevoegt. Hoewel er overal een gevoel van gevreesde onvermijdelijkheid heerst, is er ook volop ruimte voor het onverwachte, maar niet op een gekunstelde Hollywood-manier. De film is zowel heel goed geschreven als onberispelijk geregisseerd. Opmerkelijk genoeg is dit een regisseursdebuut van Jeff Nichols, die de film ook schreef en produceerde. Hij is beslist een talent om naar te kijken.<br />Als licht negatief weet ik niet of het de film of de locatie was, maar het beeld en geluid leken niet helemaal in orde. Dat zat me in het begin een beetje dwars, maar toen het verhaal eenmaal op gang kwam (al vrij vroeg in het stuk), was het nauwelijks merkbaar. Ik vond de muziek prettig, voegde er sfeer aan toe zonder dat je het in de gaten had.<br />Ik heb Shotgun Stories gezien op het Melbourne International Film Festival.
This is a chilling film made with minimal resources that grabs you by the jugular and doesn't let go - a family tragedy that reeks of Shakespeare. A father has died leaving two sets of sons behind (by different mothers). The older sons were abandoned when young and when they turn up at the funeral held by the younger sons, old hostilities surface. Much of the narrative unfolds without explicit explanation, and often with minimal dialogue. We get into the minds of the various protagonists largely by their actions.<br /><br />Set in the cotton-growing region of Arkansas, it gives a view of Americans struggling in semi-rural life. The film cast is mostly with unknown actors and this is a strength that adds a level of realism to a film. While there is a sense of dreaded inevitability throughout, there is also plenty of room for the unexpected, but not in a contrived Hollywood manner. The film is both very well written and impeccably directed. Remarkably, this is a directorial debut by Jeff Nichols who also wrote and produced the film. He is definitely a talent to watch.<br /><br />As a slight negative, I don't know if it was the film or the venue, but the visuals and sound didn't seem quite up to scratch. This bothered me slightly at the start, but once the story got into gear (pretty early in the piece), it was barely noticeable. I found the music enjoyable, adding ambiance without being in your face.<br /><br />I saw Shotgun Stories at the Melbourne International Film Festival.