Dus deze genotzuchtige film over absoluut niets van enig belang heeft zojuist twee uur van mijn leven verspild! Gesitueerd in het diepe zuiden van het Amerika van de jaren vijftig is de plot even doorzichtig als altijd in een film als er niets op het punt staat te gebeuren. De plot is eigenlijk zo dun dat je het einde & hoe we daar snel aankomen al geraden zult hebben. In mijn geval in ongeveer 90 seconden van de openingstitels. Raad eens <0xE2><0x80><0x93> een zwarte clubeigenaar van middelbare leeftijd met relatiecrisis & blut moet zijn 'houten keet'/club openhouden. O de ondraaglijke opwinding van de vraag of hij zal slagen of niet! Onderweg worden we getrakteerd op een reeks uit karton geknipte personages, waaronder de plaatselijke racistische, blanke sheriff, o zo origineel, en de gebruikelijke raadselachtige <0xE2><0x80><0x93> o nee, het mag geen geest zijn die je als personage krijgt, die in dit geval een soort blinde Alan A Dale is & een jonge zwerver, rock-'n-roll, elektrische gitaar spelende muzikant die de stad in waait.<br />Het wordt nog erger! De dialoog is op z'n best een reeks goedkope, gekunstelde tirade's die door de monden van stripboeken, diep in het zuiden, de zwart-wit stereotypen van de jaren vijftig worden gevoerd. Ik moet aannemen dat het script is geschreven door een intellectuele dwerg met een arsenaal aan Engelse clichés die je zelden ziet buiten Batman-strips. Dan hebben we de muziek. Een slecht uitgevoerde mengelmoes van blues die overgaat in rock-'n-roll, een genre dat in zijn eigen tijd niet eens populair was. Het had al lang dood moeten zijn & zeker niet herrezen met stijve, stijve, zombieachtige muzikale optredens.<br />Tenslotte hebben we de regisseur, een John Sayles die beroemd was omdat hij betrokken was bij megasuccessen als Bruce Springstein <0xE2><0x80><0x93> The Complete Video Anthology & dat andere grote meesterwerk, Passion Fish. Dat zegt eigenlijk alles <0xE2><0x80><0x93> als je 3 hersencellen of meer hebt, genoeg van het Engels begrijpt om te weten dat oppasser eigenlijk twee woorden niet één moet zijn, een intellect hebt dat gelijk is aan of beter dan een nematodes, en een muzikale smaak die verder gaat dan denken dat mijn My Ding A Ling een goed rocknummer was, nou dan zou je een stimulerender ervaring hebben als je naar Thomas The Tank Engine keek!
So this self indulgent film about absolutely nothing of any import has just wasted two hours of my life ! Set in the deep south of 1950's America the plot is as transparent as it always is in a film were nothing is always about to happen. The plot is actually so thin you will have guessed the ending & how we arrive there quickly. In my case in around 90 seconds of the opening titles. Guess what - A middle aged black club owner, with relationship crisis & broke, has to keep his 'wooden shack' / club open. Oh the unbearable excitement of wondering whether he will succeed or not! Along the way we are treated to an array of cardboard cutout characters that include the local racist, white sheriff, [ so original ] the habitual enigmatic - oh no could it be a ghost to be laid character, who in this case is a sort of blind Alan A Dale & a young itinerant, rock n' roll, electric guitar playing musician who blows into town.<br /><br />It gets worse! The dialog is at best a series of cheap, stilted diatribes fed through the mouths of comic book, deep south, 1950's black / white stereotypes. I must presume the script was written by an intellectual midget with a range of English & clichés rarely seen outside of Batman comics.<br /><br />Then we have the music. A poorly performed mishmash of blues going' into rock n' roll, a genre not even favoured in its own time. Long dead it should have been left that way & certainly not resurrected with stiff, stilted, zombie like musical performances.<br /><br />Lastly we have the director, one John Sayles famed for being involved with such mega blockbusters as Bruce Springstein - The Complete Video Anthology & that other great masterpiece, Passion Fish. That says it all really Lets be honest - if you have 3 brain cells or more, have enough understanding of English to know that batman should actually be two words not one, have an intellect equal to or better than a nematodes, and a musical taste beyond thinking my My Ding A Ling was a good rock song, well then you'd have a more stimulating experience watching Thomas The Tank Engine!