Ooit was er een veelbelovende Italiaanse regisseur met een bijna volmaakte hand als het ging om het spuiten van pret als 'Deliria' (Stage Fright) en die uiteindelijk de verfijnde, tongue-in-cheek postmoderne zombiefilm 'Dellamorte Dellamore' (Cemetery Man) maakte, met Rupert Everett in zijn misschien wel beste hoofdrol. Dat is vijftien jaar geleden, en Soavi heeft in de tussentijd veel tv-werk gedaan. Misschien is dat de reden waarom 'Arrividerci amore, ciao', zijn eerste grote filmavontuur na meer dan tien jaar, precies lijkt op een professioneel uitgevoerde RAI Uno-opdracht voor de televisie. is het script, dat redelijk werkt, af en toe zelfs een uur lang zelfs heel goed, waarna het verhaal snel van een behoorlijk strakke, met tussenpozen keiharde misdaadfilm overgaat in een buitengewoon saaie moord op een vrouw, een geeuw die uiteindelijk overgaat in lauwwarme lucht, en het einde een van de vreselijkste afknappers in de Italiaanse thrillergeschiedenis is. Het is waarschijnlijk mijn laatste Soavi-film: Arrividerci Michele, ciao.
Once there was a promising Italian director with a nearly perfect hand when it came to splatter fun like "Deliria" (Stage Fright) and who eventually delivered the exquisite, tongue-in-cheek postmodern zombie flick "Dellamorte Dellamore" (Cemetery Man) with Rupert Everett in his perhaps finest leading role. That's fifteen years ago, with Soavi having done lots of TV work in the meantime -- maybe the reason why "Arrividerci amore, ciao", his first big-screen venture after more than a decade, is exactly looking like a professionally executed RAI Uno television assignment. The biggest problem of "Amore" is the script, working moderately, occasionally even quite well for about an hour, after which the story is rapidly mutating from a pretty tight, at intervals hard-hitting crime flick into an extraordinarily boring wife-murder yawn ultimately dissolving into lukewarm air, the end being one of the most awful letdowns in Italian thriller history. It's probably my last Soavi movie: Arrividerci Michele, ciao.