Geen spoilers in deze recensie. Maar er is niets om echt te spoilen.<br />Het is Valentijnsdag, een dag waar ik altijd een hekel aan heb, en ik heb net de nieuwste Charlie Brown-tv-special gezien. Het is de eerste Peanuts-tv-special sinds 1993, en ik was benieuwd of hij goed zou zijn. De jaren negentig waren niet al te best voor iedereen die van Peanuts hield of er ooit van heeft gehouden. De grote tv-stations begonnen hun cartoonspecials als Peanuts en Garfield in te tomen, en het succes dat de jaren zestig, zeventig en tachtig brachten, was van de baan, en alleen de traditionele kerstspecial werd uitgezonden (wat ik niet doe). De laatste tekenfilm voor de televisie, _You're in the Super Bowl, Charlie Brown_, was absoluut de ellendigste tekenfilm die ooit gemaakt was. De strip zelf ging ook naar het Zuiden. Charles Schultz, geloof ik, had er tien jaar geleden al mee moeten ophouden. Ik las de strip in de krant en vroeg me af waar al die grappige dingen gebleven waren. Nu, twee jaar en twee dagen na de dood van Schultz, wordt er een nieuwe tekenfilm gemaakt. Ik vond het vreemd dat ze een valentijnsspecial maakten, want er was er al een geweest, een goede, in 1975. Maar ik besloot er onbevooroordeeld naar te kijken.<br />Maar ik kon het niet. Ongelooflijk hoe slecht dit uitpakte, en met een bezwaard gemoed typ ik deze recensie. Het blijkt allemaal te bestaan uit een hele reeks korte schetsen van verschillende leden van de Peanuts-bende die verschillende dingen doen voor Valentijnsdag. Scène na scène, grap na grap, ploft als een dode vis neer. Je hoeft geen kind te zijn om van een Peanuts-strip te houden, dus ik vind het niet oneerlijk om dit vreselijk onzinnig te noemen. Ik vond dit allemaal niet grappig. Een deel van het probleem is dat er zoveel tegelijk gebeurt dat je moeite hebt om het allemaal te volgen. De personages doen hun eigen ding, en Bill Melendez wisselt om de twintig seconden van rol, en van de tegenspelers zijn er maar heel weinig opgelost. Het hoofdverhaal gaat over de oude, afgezaagde plot van Charlie Brown die moeite heeft om het Roodharige Meisje mee uit te vragen. In de meeste scènes klaagt Charlie Brown tegen zichzelf of tegen Linus dat hij het niet kan, dat hij niet stoer is, dat ze niet weet dat hij bestaat, enzovoort. Hij doet in elk segment iets anders, zodat er geen echte plotbewegingen zijn en geen verhaalstructuur, wat het plezier volledig tenietdoet. Wat was de zin van de scènes met Marcie en Peppermint Patty? Of de scènes met Lucy en Schroeder? Of welke scène dan ook? Als ze eindelijk bij de scène komen waarin het Valentijnsbal plaatsvindt, gebeurt er niets en wordt er na nog geen drie minuten een eind aan gemaakt. De laatste scène verklaart zichzelf ook niet. Ik weet eigenlijk niet wat die impliceerde, maar het lijkt op een wanhopige poging om een happy end te creëren, terwijl het script hen in een hoek heeft geduwd waar Melendez niet uit kon komen. Er waren ook andere aspecten waar ik niet van onder de indruk was. De gewoonlijk betrouwbare Bill Melendez lag hier echt te slapen. In het begin is er een scène waarin Charlie Brown en Lucy tegen een boom zitten en leunen, maar hun hoofden over de boomstam heen steken. Dat zou vergoelijkend kunnen zijn als de special grappig was geweest. Datzelfde kan niet worden gezegd van een gozer op het bal, als je Franklin op de achtergrond ziet, maar hij heeft overal vegen vuil op zijn hoofd, net als Pigpen, die een paar tellen later zijn eigen camee maakt. Hoe is dat voorbijgegaan? Het ergste van alles, denk ik, is de cast. Niet dat het slechte keuzes waren, hoewel stemmen in oude specials ze gemakkelijk overtreffen, maar ze zeggen de dingen gewoon niet goed. Vaak schreeuwen de spelers hun tekst uit als een personage normaal zou moeten praten; andere keren praat een personage duidelijk als de geanimeerde lichaamsbewegingen suggereren dat hij moet schreeuwen. En veel van de stemmen zijn stijf, zoals die van de vocale acteurs. Ik heb niet eens een oefenopname kunnen maken.<br />Ik was geschokt dat dit zo armzalig was, vooral het gebrek aan structuur. Als ze nog een Peanuts-special maken, hoop ik echt dat het beter wordt dan dit. Ik zou dit niet het ergste noemen, want niets kan erger zijn dan de Super Bowl-special, maar hij staat hoog op de lijst met de slechtste. Zelfs 'Flashbeagle' zou vergeven kunnen worden. Dit niet. Ik stel voor dat je deze overslaat en een andere zoekt. Er bestaan meer dan dertig Peanuts-specials... dus waarom kunnen de grote stations niet gewoon een paar van de oude, zeldzame specials laten zien, zodat we ons kunnen herinneren hoe het was toen de Peanuts nog geweldig waren?
No spoilers in this review. But there is nothing to really spoil.<br /><br />It is Valentine's Day, a day I always hate living through, and I just finished watching the newest Charlie Brown TV special. It is the first Peanuts television special since 1993, and I was interested to see if it would be any good. The nineties weren't too kind to anyone that liked or used to like Peanuts. The big TV stations started to crack down on its cartoon specials like Peanuts and Garfield, and the success that the sixties, seventies, and eighties brought it were stopped cold, with only the traditional Christmas special being shown (which I don't think is as good as people claim when compared to some of the other specials). The last special for television, `You're in the Super Bowl, Charlie Brown,' was absolutely the most wretched special ever made. The strip itself was also going South. Charles Schultz, I believe, should have quit ten years ago. I would read the strip in the paper and wonder where all the funny stuff went. Now, two years and two days after Schultz's death, a new cartoon is made. I found it odd that they made a Valentine's Day special, since there already was one, a good one, back in 1975. But I decided to watch with an open mind.<br /><br />But I couldn't believe how bad this turned out to be, and it is with a heavy heart that I type this review. What it all really turns out to be is a whole bunch of short sketches with various members of the Peanuts gang doing different things leading up to Valentine's Day. Scene after scene, joke after joke, flops like a dead fish. You don't have to be a kid to like a Peanuts cartoon, so I don't think I am being unfair calling this horribly unfunny. I did not find any of this amusing. Part of the problem is that there is so much going on at once that you have trouble following it all. Characters are off doing their own thing, and Bill Melendez switches scenes every twenty seconds, and very few of the `subplots' are resolved. The main story involves the tired old plot of Charlie Brown having difficulty asking the Little Red-Haired Girl out. Most of the scenes involve Charlie Brown complaining to himself or Linus how he can't do it, how he is not tough, how she doesn't know he exists, etc. He's doing something different in each segment, so there is no real plot movement and no story structure at all, which completely kills the experience of enjoyment. What was the point of the Marcie and Peppermint Patty segments? Or the Lucy and Schroeder scenes? Or any of the scenes, for that matter? When they finally get to the scene involving the Valentine's Day dance, nothing happens and it is cut off after less than three minutes there. The final scene also doesn't explain itself. I am not sure what it was implying, really, but it looks like a desperate attempt to throw in a happy ending when the script has painted them into a corner Melendez couldn't get out of. There were other aspects I wasn't impressed with, too. The usually reliable Bill Melendez was really sleeping on the job here. There is a scene early on where Charlie Brown and Lucy are sitting and leaning against a tree, but their heads overlap the tree trunk. This might be excusable had the special been funny. The same cannot be said for a goof up at the dance, when you see Franklin in the background, but he has dirt marks all over his head like Pigpen, who makes his own cameo a few moments later. How did that slip by? Worst of all, I think, is the voice cast. It isn't that they were poor choices, though voices in past specials easily top them, it is just that they don't say things right. Many times the cast shouts their lines out when a character should be talking normally; other times a character plainly talks when the animated body movements suggest they should be shouting. And many of the voices are stiff, like the vocal actors didn't even get a practice take.<br /><br />I was shocked that this was as poor as it was, particularly the lack of structure. If they make another Peanuts special, I sure hope it comes out better than this. I wouldn't call this the worst, as nothing could be worse than the Super Bowl special, but it ranks up there with the worst. Even `Flashbeagle' could be forgiven. This cannot. I would suggest that you skip this one and look for another. There are over thirty Peanuts specials in existence....so why can't the big stations just show some of the old, rare ones again so we can remember what it was like when the Peanuts were terrific? Zantara's score: 2.