Ann Sutton (Gene Tierney) is getrouwd met dr. Bill Sutton, een rechtschapen psychoanalyticus (gespeeld door een totaal misplaatste Richard Conte). Als we Ann voor het eerst ontmoeten, wordt ze gearresteerd door een winkeldetective in een warenhuis, nadat ze heeft geprobeerd een duur sieraad te stelen. Oké, dat is een beetje een vreemde wending - de heldin is een kleptomane. De volgende in de rij is de gladde David Korvo (met een aardige en zaadrijke rol van José Ferrer). Hij kent de eigenaar van het warenhuis en haalt hem over de aanklacht tegen Ann in te trekken.<br />Korvo is het antwoord van 1949 op een new age-beoefenaar: hij liefhebbert in astrologie, maar is voornamelijk een hypnotiseur. Aanvankelijk denkt Ann dat Korvo haar probeert te chanteren, maar hij weet haar ervan te overtuigen dat hij in werkelijkheid haar 'therapeut' wil zijn. Ann is slim genoeg om te beseffen dat Korvo haar naar zijn hotelkamer probeert te lokken zodat ze seks kunnen hebben, en dus ontmoet ze hem beneden in de lobby. Korvo geeft het seksidee op, maar heeft sinistere plannen. In eerste instantie rekent hij n50 voor hypnosesessies die Ann lijken te helpen bij haar slapeloosheid.<br />'We horen meer over Korvo van een van Bill Suttons mensen.' Bills patiënten zijn Theresa Randolph, die Ann probeert te waarschuwen dat Korvo een afperser is en niets goeds in de zin heeft, maar Ann denkt dat Theresa alleen maar jaloers is op haar relatie met deze uiterst sluwe Svengali (Bill houdt zich kennelijk aan een strikte code van geheimhouding tussen arts en patiënt, want Ann heeft Theresa Randolph nooit eerder ontmoet). Bill neemt zijn therapiesessies op in een kast in zijn huis, waar hij nieuwerwetse langspeelplaten opslaat. Alles over Korvo's'modus operandi' (zijn voorliefde voor chantage en mishandeling) staat op deze opnamen en Korvo beseft dat hij ze in handen moet krijgen wil hij zijn carrière als oplichter kunnen voortzetten.<br />Dus wat doet Korvo? Hij vermoordt Randolph (net als ze op het punt staat haar testament te veranderen en een legaat buiten beschouwing te laten dat Korvo een grote som geld oplevert als onderdeel van haar nalatenschap). Hij hypnotiseert Ann ook en laat haar de opnamen van de therapiesessies van Randolph stelen en in een kast in Randolphs huis opbergen. Hij brengt Ann in de problemen door in Randolphs huis een glas met Anns vingerafdruk achter te laten. De politie komt en arresteert Ann wegens moord.<br />Nu wordt het vreemd, echt vreemd! Korvo heeft een alibi nodig. Blijkbaar heeft hij problemen met zijn galblaas, dus regelt hij een operatie om twee uur's middags op de dag van de moord. De moord vindt om negen uur's avonds plaats, dus hoe krijgt Korvo het voor elkaar? Nou, we komen er (heel onwaarschijnlijk) achter dat Korvo zichzelf heeft gehypnotiseerd en zichzelf uit bed heeft weten te slepen om de moord te plegen.<br />De suggestieve kracht van de hypnotiseur speelt een prominente rol in deze film, maar helaas veel te prominent. Ik heb altijd geloofd dat hypnose een nuttig hulpmiddel kan zijn om mensen te helpen bij het overwinnen van kleine gezondheids- of psychische problemen (zoals Ann die aan het begin van de film wordt geholpen bij haar slapeloosheid). Maar ik geloofde er geen snars van toen Korvo Ann in trance commandeert en zichzelf uren na een zware operatie hypnotiseert. En dan doet Korvo het nog een keer <0xE2><0x80><0x93> hij hypnotiseert zichzelf nog een keer, zodat hij het ziekenhuis kan verlaten en kan proberen de opnamen in handen te krijgen. Maar in plaats van de opnamen meteen mee te nemen en het huis van de overleden Randolph te verlaten (of ze in het huis te vernietigen), treuzelt hij en begint ze af te spelen op de grammofoon in de woonkamer. Dat geeft de Suttons en de rechercheur genoeg tijd om op de plaats van het misdrijf te komen, waar ze uiteindelijk tegenover Korvo komen te staan, die dood neervalt door bloedverlies (kennelijk zijn zijn hypnotische suggesties niet krachtig genoeg om de bloedende complicaties van zijn operatie eerder die middag te stelpen). Afgezien van de voor de hand liggende gaten in de plot, wordt er door de scenarioschrijvers van de film ook een onsmakelijke verwaandheid tentoongespreid. Het dubieuze en subjectieve 'profijt' van de psychoanalyse wordt niet alleen afgeschilderd als zeer 'wetenschappelijk', maar wordt ook op één lijn gesteld met beoefenaars van het medisch beroep. 'Onwetenschappelijke', niet-geregistreerde 'genezers' (vertegenwoordigd door de boosaardige Korvo) worden afgeschilderd als nep en manipulatief, in schril contrast met de rechtschapen dr. Sutton (die zijn psychobabbeltje gebruikt om de oorzaak van de kleptomanie van zijn vrouw aan het licht te brengen. Met een paar sussende woorden zal dr. Sutton de neurose van zijn vrouw snel oplossen en kunnen ze zich weer onder hun sociale gelijken begeven en hen opvrolijken zonder de angst voor een schandaal. Als je dit op dvd ziet, is er interessant commentaar van filmrecensent Richard Shickel. Hij merkt op dat de vorige filmrecensent, Pauline Kael, deze film 'een echte stinker' noemde. Maar Schikel staat meer aan de kant van criticus Andrew Sarris, die vond dat er veel waardevolle dingen in de film zaten. Tierney en Ferrer's optredens trekken je wel aan, maar de gaten in de plot en het psycho gebabbel zijn genoeg om de dvd niet van de plank te halen en hem om de paar maanden te bekijken. Ik weet niet zeker of 'Whirlpool' een 'echte stinker' verdient, maar het is beslist geen groot kunstwerk!
Ann Sutton (Gene Tierney) is married to Dr. Bill Sutton, an upright psychoanalyst (played by a completely miscast Richard Conte). When we first meet Ann, she's getting arrested by a store detective in a department store after attempting to steal an expensive piece of jewelry. Okay, so that's a bit of a twistour heroine is a kleptomaniac. Next into the mix is the oily David Korvo (nicely and seedily played by Jose Ferrer). He knows the department store owner and convinces him to drop the charges against Ann.<br /><br />Korvo is 1949's answer to a new age practitioner: he dabbles in astrology but is principally a hypnotist. At first Ann believes Korvo is trying to blackmail her but he persuades her that he really wants to be her 'therapist'. Ann is smart enough to realize that Korvo is trying to get her to come up to his hotel room so they can have sex so she meets him downstairs in the hotel lobby. Korvo gives up on the sex idea but has more sinister plans. At first, he charges $50 for hypnotism sessions which appear to be helping Ann with her insomnia.<br /><br />We learn more about Korvo from one of Bill Sutton's patients, Theresa Randolph, who tries to warn Ann that Korvo is a blackmailer and up to no good but Ann believes that Theresa is merely jealous of her relationship with this extremely crafty Svengali (apparently Bill adheres to a strict code of doctor-patient confidentiality as Ann has never met Theresa Randolph before). Bill records his therapy sessions on new-fangled long playing records which he stores in a closet in his home. Everything about Korvo's 'modus operandi' (his penchant for blackmail and physical abuse) are detailed in these recordings and Korvo realizes that he has to get his hands on them if he is to continue in his career as a con artist.<br /><br />So what does Korvo do? He murders Randolph (just as she's about to change her will negating a bequest that leaves Korvo a large amount of money as part of her estate). He also hypnotizes Ann and has her steal the Randolph therapy session recordings and puts them in a closet in Randolph's house. He sets Ann up by leaving a glass with Ann's fingerprint on it in Randolph's home. The police arrive and arrest Ann for murder.<br /><br />Now it gets strange, real strange! Korvo needs an alibi. Apparently he's been having gall bladder problems so he arranges to have an operation at two in the afternoon on the day of the murder. The murder occurs at nine in the evening so how does Korvo pull it off? Well we find out (quite improbably) that Korvo hypnotized himself and was able to drag himself out of bed and commit the murder.<br /><br />The hypnotist's power of suggestion has a prominent role in this film but unfortunately much too prominent. I always believed that hypnotism might be a useful tool in helping people overcome minor health or psychological problems (such as Ann being helped with her insomnia at the beginning of the film). But I didn't buy it for a minute when Korvo orders Ann around in a trance and then hypnotizes himself hours after major surgery. And then Korvo does it againhe hypnotizes himself once more so he can leave the hospital and try and get his hands on the recordings. But instead of taking the recordings and getting out of the deceased Randolph's house right away (or even destroying them at the house), he tarries and begins playing them on the phonograph in the living room. This gives the Suttons and the investigating detective enough time to arrive at the crime scene where they eventually confront Korvo, who drops dead from blood loss (apparently his hypnotic suggestions are not powerful enough to stanch the bleedingcomplications from his surgery earlier that afternoon).<br /><br />Aside from the obvious plot holes, there is also a distasteful conceit being peddled by the film's screenwriters here. The dubious and subjective 'profession' of psychoanalysis not only is depicted as being highly 'scientific' but is also placed on par with practitioners in the medical profession. 'Unscientific', unlicensed 'healers' (represented by the evil Korvo) are presented as bogus and manipulative in striking contrast to the upright Dr. Sutton (who uses his psychobabble) to uncover the ROOT of his wife's kleptomania. With some kind soothing words, Dr. Sutton will soon solve his wife's neurosis and they can once again move amongst their social equals and bring good cheer to them without the fear of scandal.<br /><br />If you see this on DVD, there's some interesting commentary by film critic Richard Shickel. He notes that the late film critic, Pauline Kael, termed this film "a real stinker". But Schikel is more on the side of critic Andrew Sarris who felt there were a lot of worthwhile things about the film. While Tierney and Ferrer's performances draw you in, the plot holes and the psychobabble are enough to keep one from taking the DVD off the shelf and watching it every couple of months. I'm not sure if 'Whirlpool' deserves to be called a 'real stinker' but it's decidedly no great work of art!