Ik ben een PARENT en ik kromp tijdens deze film in elkaar. Deze trut hoort thuis in het begin van de twintigste eeuw, toen de stereotiepe vrouw een man zover wist te krijgen dat hij haar zwanger maakte en hem vervolgens met een gevoel van schuld zover wist te krijgen dat hij met haar trouwde.<br />Waarom moeten mannen zo dol zijn op het idee dat ze vader worden en ernaar streven? Het ouderschap is een zware baan en je moet het niet bagatelliseren, kinderen veranderen alles in je leven en je bent jezelf niet meer. Je bent de rest van je leven zo en zo en zo en zo en zo en zo is Grootouder, hoe hard je ook je best doet om je eigen leven te behouden. Mensen zouden klaar moeten zijn om kinderen te krijgen, niet om het op hun bord te krijgen en te moeten veranderen in superouder op verzoek of te worden gemeden als een melaatse.<br />Er zijn al te veel gekwetste kinderen op deze wereld die geboren zijn zodat hun ouders konden krijgen wat ze wilden, en die vervolgens besloten dat ze toch niet waren wat ze wilden. Genoeg.
I am a PARENT and I cringed all through this movie. This slop belongs in the early 1900s where the stereotypical woman conned a man into getting them pregnant then guilted him into marrying her.<br /><br />Why do men have to love the idea of being a father and aspire toward it? Parenting is a hard job and it shouldn't be trivialised, kids change everything about your life and you aren't you anymore. You're so and so's Mum/Dad or so and so's Grandparent for the rest of your life no matter how hard you try to keep your own life. People should be ready to have kids, not have it thrust upon them and be expected to change into Superparent on demand or be shunned like a leper.<br /><br />There are already too many hurt kids in this world who were born so their parents could have what they wanted, then decided they weren't what they wanted after all. Enough.