Het schijnt dat veel mensen van 'The Survivors' hebben genoten, en als grote Walter Matthau-fan wilde ik zeker een van hen zijn. 'The Survivors' is een warboel van problemen met het script en, vreemd genoeg, problemen met de casting van de hoofdrolspelers Matthau en Robin Williams. Als je dat leest, zou je denken dat de casting geïnspireerd is, maar dat het uiteindelijk tegen de film werkt. Matthau en Williams hebben twee heel specifieke komediestijlen die tegen elkaar werken, en dat aspect is duidelijk zichtbaar in de film. Deze twee lijken in verschillende films te spelen, zelfs als ze samen op het witte doek te zien zijn. Directeur Michael Ritchie schijnt Williams en zijn maniakale gevoel voor humor gek te hebben laten worden zonder een poging te hebben gedaan om hem op een rustiger niveau te krijgen, dat beter bij de film paste. Kijk maar eens naar 'De wereld volgens Garp', waarin Williams samenwerkte met de grote George Roy Hill om een ingetogen en geweldig optreden te kunnen zien. Natuurlijk komen er ook een paar van Williams' maniakale komedies in voor, maar die waren tot een minimum beperkt. Hier is Williams overal <0xE2><0x80><0x93> wat verbazingwekkend is als je bedenkt dat regisseur Ritchie tot nu toe alleen maar goede films heeft gemaakt ('The Candidate', 'Smile' en 'The Bad News Bears' onder andere).<br />Een ander probleem met de film is de toon van het script. Het wil satirisch, kluchtig en duister zijn, allemaal tegelijk. Als het bij één van die toontjes was gebleven, hadden we misschien een betere film gehad. Misschien een satirische blik op de problemen van de grote zakenwereld, die wordt voorgesteld in een grappige openingsscène waarin Williams wordt ontslagen door de papegaai van zijn baas. Of misschien een duistere komedie over twee pechvogels die toevallig een huurmoordenaar tegen het lijf lopen, die probeert in leven te blijven of misschien zelfs hoopt te worden vermoord, terwijl ze hun leven op een of andere manier op orde proberen te krijgen. Daar wordt op gezinspeeld, maar het verhaal loopt dood op de rol van Jerry Reed als de huurmoordenaar, die een aardige vent blijkt te zijn. Reed heeft me er nooit van kunnen overtuigen dat hij meer was dan de Sneeuwman met een pistool die op Burt Reynolds zit te wachten. Hij lijkt altijd naar zichzelf te knipogen en komt nooit dreigend over. En de laatste akte van de film tijdens het survivaluitstapje is zo alledaags en dwaas dat hij niet eens in deze film thuishoort.<br />'The Survivors' had een heel bijzondere film kunnen zijn als regisseur Ritchie de touwtjes in handen had genomen en Williams een beetje in toom had gehouden en het script door een aantal grote regisseurs had laten herzien in plaats van het eruit te laten zien alsof ze een eerste versie hadden opgenomen. Zoals het er nu voorstaat is het niet helemaal verspilde tijd, maar zal het een grote teleurstelling zijn voor de fans van de hoofdrolspelers.
It seems that many people have enjoyed "The Survivors" and as a huge Walter Matthau fan I sure wanted to be one of them. "The Survivors" is a muddled mess with script problems and, most curiously, problems with the casting of its leading actors Matthau and Robin Williams. Just reading that would make you thing that the casting is inspired but it ends up working against the film. Matthau and Williams have two very distinctive styles of comedy that work against each other and that aspect is clear throughout the movie. These two appear to be starring in different movies even when they are on screen together. Director Michael Ritchie appears to have let Williams and his manic sense of humor go crazy with no attempt to reel him in to a calmer level more suitable for the film. Take a look at "The World According to Garp" where Williams worked with the great George Roy Hill to see a restrained and terrific performance. Sure some of Williams' manic comedy sneaks through there but it was at a minimum. Here Williams is all over the map which is surprising considering director Ritchie's track record of only good movies up to this point ("The Candidate", "Smile" and "The Bad News Bears" among others).<br /><br />Another problem with the film is the tone of the script. It wants to be satirical, farcical, and dark all at the same time. Had it stuck with just one of those tones we might have had a better movie. Perhaps a satirical look at the difficulties of big business which is suggested in a funny opening scene when Williams is fired by his boss' parrot. Or perhaps a dark comedy about two down on their luck guys who happen across a hit man, trying to stay alive or even perhaps hoping to be killed, as they get their lives in some sort of order. This is hinted at but the story falls flat with the casting of Jerry Reed as the hit man who turns out to be a likable guy. Reed never convinced me he was anything more then the Snowman with a gun waiting for Burt Reynolds. He always seems to be winking at himself and never comes off as menacing. And the last act of the film at the survivalist outing is so mundane and silly it doesn't even belong in this film.<br /><br />"The Survivors" could have been a really special film had director Ritchie reigned in and restrained Williams some and having the script go through major overhauls instead of looking like they shot a first draft. As it now stands there are a few laughs and it's not a total waste of time but will be a huge disappointment to fans of the lead actors.