In de stijl van Edgar G. Ulmers _Detour_ is _Inner Sanctum_ een goedkope film noir, en een die al zijn successen ontleent aan de plot, en eigenlijk aan alle technische elementen. Het grootste probleem met deze film is daarom eenvoudigweg dat er niet genoeg van is; en hoewel de plot en de personages die we leren kennen goed zijn, hadden ze een stuk beter kunnen zijn als de film meer budget had gehad om mee te spelen. De plot concentreert zich op het idee van schuld en het effect ervan op een man die iemand heeft vermoord. We volgen Harold Dunlap, een man die besluit in een pension te logeren nadat hij op een nabijgelegen station een vrouw heeft vermoord. De plot concentreert zich op de indringer en op de mensen die al in het huis wonen; en daar komen alle opwinding en sensaties vandaan. De film is gespannen en opwindend, en het is ook een goede indicatie van hoe de tijden zijn veranderd. Ik bedoel, zou je je kind in een kamer laten slapen die op dit moment wordt bewoond door een mannelijke gast die je nog maar net kent? Nou, dat zou je wel doen als het dit kind was; want Inner Sanctum bevat waarschijnlijk de meest irritante kindervoorstelling aller tijden. Maar afgezien daarvan is de bezetting sterk en de film wordt goed geregisseerd door Lew Landers, die een paar jaar eerder ook Bela Lugosi en Boris Karloff in The Raven regisseerde. Aanbevolen voor fans van noirs.
In the style of Edgar G. Ulmer's Detour, Inner Sanctum is a cheap little film noir, and one that gains all of it's successes from its plot rather any technical elements. The main problem with this film, therefore, is simply that there isn't enough of it; and while the plot and characters that we get introduced to are good, they could have been a whole lot better if the film had more of a budget to play with. The plot focuses on the idea of guilt and its effect on a man that has killed someone. We follow Harold Dunlap, a man that decides to stay at a boarding house after killing a woman at a near-by station. The plot focuses on the interloper, as well as the people already living at the house; and all the thrills are garnered through that. The film is tense and exciting, and it's also a good indication of how times have changed; I mean, would you let your kid sleep in a room that is currently being inhabited by a male guest that you've only just met? Well, you would if it was this kid; as Inner Sanctum features what is probably the most irritating child performance of all time. But aside from that, the cast is strong and the film is well directed by Lew Landers, who also directed Bela Lugosi and Boris Karloff in The Raven some years earlier. Recommended to noir fans.