De Hoaxters halen maar vier van de tien punten. De productiewaarde is erg hoog en er komen beroemde sterren in voor, maar het onderwerp is zo weerzinwekkend dat je er bijna misselijk van wordt als je ernaar kijkt.<br />Ik ben blij dat het geen documentaire is, want dat is het zeker niet. Het doel is indoctrinatie, zo simpel is het. Het is een soort Amerikaanse versie van een film van Leni Riefenstahl, alleen zijn haar films veel vrolijker en leuker om naar te kijken.<br />Het begint met een vergelijking van Hitler, Mussolini en Hirohito. Dan zoomt de eerste kop op het scherm in: 'COMMENTAAR'. Bijna onmiddellijk wordt Stalin vergeleken met de eerste drie. wordt door de hele film heen gezongen, met tussenpozen in het verhaal.<br />De film is een klassiek voorbeeld van wat George Orwell 'dubbel denken' noemde. Hij fulmineert tegen 'De Grote Leugen', terwijl hij tegelijkertijd een paar van de ongelooflijkste kolder uitkraamt die ik ooit heb gehoord! Een heel klein voorbeeld is J. Edgar Hoover, de koning van de chantage, die verklaart dat hij nooit zou willen dat iemand in het openbaar in verlegenheid wordt gebracht als gevolg van zijn onderzoekingen.<br />Op een gegeven moment fulmineert hij tegen dictators en het een-op-een-systeem, en in één adem heeft hij het lef om filmbeelden van senator Joseph McCarthy te laten zien! Wat ik persoonlijk het meest beledigend vond, was de presentatie van het feit dat alle anti-oorlogsdemonstraties in het Witte Huis door de Internationale Communistische Partij waren georganiseerd en gefinancierd, en dat zodra Stalin en Hitler ruzie hadden gekregen, de demonstraties onmiddellijk in het niets waren opgelost.<br />De film hield mijn belangstelling vast. Hij is zelfs fascinerend. Maar op dezelfde morbide manier als ik me voorstel dat een treinongeluk zou zijn als je ernaar kijkt.<br />Op zijn minst is 'The Hoaxters' de moeite waard om te zien als een les in geschiedenis, en ook als een schoolvoorbeeld van propagandatechnieken die tegenwoordig nog steeds wijdverbreid en zeer effectief zijn.
The Hoaxters only rates a four out of ten. The production value is very high, and it has big-name stars doing the narration, but the subject is so repugnant that it is almost nauseating to watch.<br /><br />I'm glad it wasn't listed as a Documentary, because it is certainly anything but. Its purpose is indoctrination, pure and simple. It is sort of the American version of a Leni Riefenstahl film, except that her films are a lot more upbeat and enjoyable to watch.<br /><br />It starts out equating Hitler, Mussolini and Hirohito. Then, the first banner headline word zooms across the screen: "COMMUNISM" Almost immediately, Stalin is equated with the first three. "All dictators are the same," is chanted throughout the film at intervals in between segments of the narration.<br /><br />The film is a classic example of what George Orwell termed "double-think." It rails against "The Big Lie" while at the same moment spouting some of the most incredible whoppers I have ever heard! Just a minor example is J. Edgar Hoover, the King of Blackmail, stating that he would never want to see anyone publicly embarrassed as a result of his investigations.<br /><br />At one point, it is railing against dictators and the one-party system, and in the same breath has the nerve to show film footage of Senator Joseph McCarthy! <br /><br />The thing I personally found most offensive was its presentation that all the anti-war protests at the White House were engineered and funded by the International Communist Party, and that as soon as Stalin and Hitler had a falling out, the demonstrations instantly evaporated.<br /><br />The film kept my interest. In fact, it is fascinating. But rather in the same morbid way as I imagine watching a train wreck taking place would be.<br /><br />At the very least, "The Hoaxters" is worth watching as a lesson in history, and also as a textbook example of propaganda techniques which are still widely used and very effective today.