Spike Lee-cinematicus Ernest Dickerson (hij maakte Spikes eerste 6 films) maakt een stijlvol, duister debuut in het tienerdrama 'Juice' uit 1992. Het verhaal, dat zich afspeelt in Harlem, beschrijft het leven van 4 vrienden (onder wie Tupac Shakur in een groots debuut) die uit de problemen proberen te blijven. 'Q' is een aspirant-dj die zijn uiterste best doet om clean en uit de buurt van gevaar te blijven. Steel is een mollige knul die niets anders wil dan plezier maken. Raheem, een tienervader, fungeert als de evenwichtige leider en vredestichter, en Bishop is een heethoofdige voetzoeker die maar al te graag de strijd wil aanbinden met de buurtbende (hoewel deze 4 zich niet gedragen als een bende en zichzelf ook niet als een soort bende beschouwen). Algauw breekt er een conflict uit als ze de plaatselijke slijterij beroven op zoek naar'sap' (macht, respect) en er een oorlog uitbreekt tussen Q en Bishop. Q had zich waarschijnlijk liever gericht op een aanstaande dj-wedstrijd, maar Bishop heeft andere plannen.<br />Dickersons regisseursstijl is gelikt en uitgebalanceerd, zijn camera- en montagevoorkeur is niet zo openlijk en openlijk als die van Spike Lee, maar hij weet precies waar hij de camera voor elke scène moet neerzetten (de doorsneden van de politieverhoren zijn het dynamischst, beter dan die van 'De verdachte', en ze lopen ook drie jaar voor op die film). Dickerson kiest er ook voor om de voor de hand liggende route te vermijden die bij dit soort films wordt verwacht en zorgt voor een trieste, sombere afloop. De film is doorspekt met het uiterlijk, de geluiden en de sfeer van het begin van de jaren negentig (een uitstekend tijdperk voor die'stadsfilms' als je het mij vraagt), kleurige kleding, een uitstekende hiphopsoundtrack en sombere neonverlichting. Als dit je smaak is, kan ik je ook Bill Dukes even krachtige _Deep Cover_ aanbevelen (ook uit 1992). Het is jammer dat Dickersons verdere inspanningen deze vermakelijke première niet hebben weten te overtreffen.
Spike Lee cinematographer Ernest Dickerson (he shot Spike's first 6 films) makes a stylish, dark debut with the 1992 teen drama "Juice". Set in Harlem, the story chronicles the lives of 4 friends (including Tupac Shakur in a strong debut) trying to stay out of trouble. 'Q' is an aspiring DJ who holds fierce all his intentions to stay clean and away from danger. Steel is a chubby homeboy who wishes for nothing other than to have fun. Raheem, a teenage father, serves as the level-headed leader and peace keeper, and Bishop is a hot-headed firecracker eager to start war with the neighborhood gang (although these 4 don't behave like or consider themselves any sort of gang). Soon enough, trouble erupts when they rob the local liquor store in search of "juice" (power, respect) and a war erupts between Q and Bishop. Expectedly, Q would rather focus on an upcoming DJ contest but trash-talking Bishop has other plans.<br /><br />Dickerson's directorial manner is sleek and balanced, his camera and editing preferences are not as out there and in-your-face as Spike Lee, yet he knows exactly where to put the camera for each scene (the cross-cutting police interrogation sequence is most dynamic, better than that of "The Usual Suspects" and it pre-dates that film by 3 years as well). Dickerson also chooses to avoid the obvious route expected in these kinds of films and delivers a sad, somber ending. The film is stamped hard with the look, sound and feel of the early 90's (an excellent era of those "urban" films if you ask me), colorful clothing, an excellent hip-hop soundtrack and murky neon lighting. If this is up your alley, I also suggest Bill Duke's equally powerful "Deep Cover" (also from 1992). It's too bad that Dickerson's further efforts have not topped this engaging premiere.