Enigszins als een spoiler*<br />Ik huurde deze film vol verwachting. Alleen al door de titel raakte ik opgewonden. Ik had ook een tijdje geleden een interview met een van de sterren in Fuse gezien en wilde het toen zien.<br />Ten eerste... ik geloof niet dat 'Manic' de juiste titel voor de film was. Het hoofdpersonage, Lyle, vertoont enige tekenen van manie... maar hij is bozer en kan kennelijk geen enkele vorm van woede beheersen. Maar het is mogelijk dat ik in de war raak door waar de titel naar verwijst, want deze film is in een psychiatrische inrichting geplaatst en de personages nemen dingen als Tegretol en Depakote, dus ik neigde al naar de basis van een bipolaire stoornis voordat ik de film huurde.<br />Ik hield niet van de 'tekenfiguren'. Ze waren dun gemaakt met 'Meisje, gestoord'. Eens kijken... we hebben het meisje dat gothic is (want we weten allemaal dat meisjes die zwarte lippenstift dragen zwaar depressief zijn). We hebben het rustige meisje dat altijd kalm is tegenover mensen, maar duidelijke problemen heeft en altijd dingen achterhoudt. We hebben de persoon die iedereen kwaad maakt omdat hij zo kwaad is over zijn eigen leven, hij moet de dingen verschrikkelijk maken voor alle mensen daar. We hebben de vriend waar geen hoop op is, omdat hij niet probeert beter te worden (ik voel me vooral omdat hij niet weet hoe hij buiten een ziekenhuis moet leven). We hebben de verlegen persoon met een heleboel problemen en die zich meestal rustig houdt tot de hoofdpersoon iets van gevoel uit hem kan halen. En ten slotte, maar zeker niet het minst, de hoofdpersoon. De ene komt binnen met het idee dat hij geen probleem heeft, maar uiteindelijk realiseert hij zich dat hij beter moet worden en doet hij zijn best om indruk te maken op de andere mensen. Ik denk dat ik dit misschien een spoiler moet noemen... maar het is zo typerend.<br />Het schokkerige camerawerk in de film wordt heel, heel irritant. Het is alsof de regisseur schreeuwt: 'DIT IS EEN ONBEKENDE FILM!!!!!!!!!!' De openingsscène wordt op een interessante manier gespeeld, dat is zo ongeveer het enige wat ik er leuk aan vond. Maar ik moet toegeven dat er een paar behoorlijke optredens in zitten. Ze waren goed berekend, maar ze leken te veel op andere films over psychische problemen.<br />2/4-sterren.
***Somewhat of a SPOILER***<br /><br />I rented this movie with much anticipation. The title alone got me excited about it. I had also seen an interview with one of the stars on Fuse a while back and desired to see it then.<br /><br />First off...I think "Manic" was not the right title for the movie. The main character in the movie, Lyle, shows some signs of mania...but he's more angry and obviously cannot control any sort of anger. It is possible I may be confused by what the title is referring to, however, since this movie is placed in a mental ward and the characters are taking such things as Tegretol and Depakote, I leaned towards the bipolar disorder basis before I even rented the movie. <br /><br />I did not like the "token characters." They wore thin with "Girl, Interrupted." Let's see....we have the girl that is goth looking (because we all know girls that wear black lipstick are wildly depressed). We have the quiet girl who is always calm towards people, but has obvious problems and is always holding things back. We have the person that makes everyone angry because he is so mad about his own life, he must make things terrible for all the people there. We have the friend that there is no hope for, because he does not try to get better (I feel mostly because he does not know how to live outside of a hospital). We have the shy one with lots of problems and who stays mostly quiet until the main character can bring some sort of feeling out of him. And last, but certainly not least, the main character...the one that comes in thinking they have no problem, but in the end realizes and works to get better and tries and usually ends up making an impact on some of the people there. I think maybe I should label this with a spoilers...but it is so typical.<br /><br />The jerky camera work throughout the movie gets really, really annoying. It's like the director is screaming, "THIS IS AN INDEPENDENT FILM!!!!!!!!!!!!" The opening scene is done in an interesting fashion, that's about all I liked about it. I will, however, give credit for some decent performances. They were well calculated, but too similar to other movies dealing with mental illness issues. <br /><br />2/4 stars