Jongens, de volgende keer dat je in de spiegel kijkt en het je niet bevalt wat je ziet, probeer jezelf dan maar eens wijs te maken dat je in elk geval niet Rondo Hatton bent. Hatton leed aan de aangeboren ziekte acromegaal, wat, zoals Webster het stelt, 'chronisch hyperpituitarisme is, gekenmerkt door een toenemende vergroting van handen, voeten en gezicht'. Hij werd 52 en stierf aan een hartaanval kort nadat hij in 1946 zijn laatste film, _The Brute Man_, had gemaakt. Dit is een buitengewoon goed gemaakte B-film, met uitstekend acteerwerk van iedereen, een compact verhaal en echte spanning. In de film speelt Hatton een voormalige BMOC-student die na een ongeluk in een laboratorium verminkt raakt en die jaren later een reeks moorden pleegt op al zijn vroegere vrienden en docenten, die hij de schuld geeft van zijn huidige toestand. Hij raakt ook bevriend met een knappe, blinde pianolerares, die natuurlijk niet automatisch terugdeinst voor de unieke fysionomie van de grote sul. Deze scènes, met de grote Rondo en de blinde vrouw, zullen de meeste kijkers doen denken aan Frankenstein en de blinde kluizenaarster in Bride of Frankenstein (1935), net zoals zijn latere offers voor haar doen denken aan die van Chaplin voor zijn blinde bloemenmeisje in City Lights (1931). De film is lang niet zo goed als die twee onsterfelijke klassiekers, maar blijft niettemin een prima vermaak. Ook de 'Frankenstein'-make-upman Jack Pierce heeft zijn grote talenten aan deze film bijgedragen, waardoor Hatton er (denk ik) nog indrukwekkender uitziet dan hij gewoonlijk al was. Het is moeilijk om veel sympathie te voelen voor Rondo's 'Creeper'-personage, de koelbloedige psychopaat die hij is geworden, maar op de een of andere manier voelen we dat toch wel, en dat siert de acteur. O, trouwens, deze dvd ziet er fantastisch uit; een absoluut eersteklas transfer van de beste mensen van Image Entertainment.
Guys, the next time you look in the mirror and don't like what you see, try telling yourself that at least you're not Rondo Hatton. Hatton suffered with the congenital disease acromegaly, which, as Webster's puts it, is "chronic hyperpituitarism marked by progressive enlargement of hands, feet and face." He lived to the age of 52, being felled by a heart attack shortly after making his last film, "The Brute Man," in 1946. This is an extremely well-made little B picture, featuring fine acting by all, a compact story and some real suspense. In it, Hatton plays a former college BMOC who became disfigured after a lab accident and who, years later, begins a murder spree against all his former pals and teachers that he blames for his current condition. He also befriends a pretty, blind piano teacher, who naturally doesn't recoil automatically from the big lug's unique physiognomy. These scenes, with big Rondo and the blind woman, will likely cause most viewers to recall Frankenstein and the blind hermit in "Bride of Frankenstein" (1935), just as his later sacrifices on her behalf are reminiscent of Chaplin's for his blind flower girl in "City Lights" (1931). No, "The Brute Man" is not nearly in the same league as those two immortal classics, but still remains a fine entertainment nevertheless. "Frankenstein" makeup man Jack Pierce contributed his great talents to this film, too, making Hatton (I would imagine) even more of a sight than he was ordinarily. It's hard to feel much sympathy for Rondo's "Creeper" character, cold-blooded psycho that he has become, but somehow, we DO still feel some, to the actor's great credit. Oh, by the way, this DVD looks just terrific; an absolutely first-rate transfer from the fine folks at Image Entertainment.