Nadat ik de film had gezien, begon ik me om een paar redenen op mijn hoofd te krabben. Eerst dacht ik dat het een film over de universiteit was, omdat alle acteurs zo oud waren en gewoon op hun gemak de klaslokalen in en uit liepen, maar toen was ik stomverbaasd dat ze geacht werden de leeftijd van de middelbare school te hebben. Ze zijn allemaal duidelijk in de twintig en zien er belachelijk uit als tieners... het is alsof je blanken in een film zwarten laat spelen, net zo misplaatst en belachelijk. Vervolgens speelt de film zich af in vaagheid, we begrijpen de motieven achter geen van deze personages en de dialoog komt over als gekunsteld en onecht. Ten slotte, voor een film die in de jaren zeventig had moeten spelen, slaagt hij er werkelijk niet in enig gevoel voor dat tijdperk over te brengen; hij lijkt moderner dan alles wat met dialoog en uiterlijk te maken heeft. Geen film waar je een hekel aan zult hebben, maar nietszeggend en vaag genoeg om na het zien een leeg gevoel in je maag achter te laten.
After I saw this film, it left me scratching my head for a few reasons. At first, I thought it was a movie about college, since all the actors were so old and just walked in and out of classrooms at their leisure, but then I was stunned that they were suppose to be high school age. They are all obviously in their twenties and looked ridiculous as teenagers...it's like casting white people to play blacks in a movie, just as out of place and ridiculous. Next, the movie plays on it's vagueness, we don't understand the motivations behind any of these characters and the dialogue comes off as contrived and phony. Finally, for a film that was supposed to be set in the seventies, it truly fails to capture any feel for that era, it seems more modern than anything in dialogue and appearance. Not a movie that you will hate, but bland and vague enough to leave an empty feeling in your gut after viewing.