Ik vond dat Rupert Everett het geweldig deed met zijn imitatie van Sherlock Holmes. Ik heb de boeken van Conan Doyle gelezen en ik heb altijd gevonden dat veel van de acteurs, met inbegrip van de klassieken, tekortkwamen wat zijn arrogantie en excentriciteit betreft. Everett daarentegen speelt zijn excentriciteit heel goed en blijkt natuurlijk altijd gelijk te hebben.<br />Ian Hart als de immer domme assistent Watson heeft duidelijk veel plezier in zijn rol; de aan Watson inherente ijdelheid vormt een prachtig contrast met de superieure geest van Holmes. Hoewel het verhaal in zijn mistige setting op zich al heel mooi is om op een donkere decemberavond naar te kijken, denk ik dat het acteerwerk van de twee hoofdrolspelers opwindender is dan de voorspelbare gang van zaken in het onderzoek.<br />Een heel goede scène is het moment waarop Holmes een paar dobbelstenen gooit om de diepte te schatten... kijk uit.
I thought Rupert Everett did a great thing in impersonating sherlock Holmes. I have read Conan Doyle's books, and i always thought that many of the actors, including the classic ones, came short when it comes to his arrogance and eccentricity. Everett on the other hand really plays the eccentric hand very well, and of course proves to be right always.<br /><br />Ian Hart as the ever dumb assistant Watson obviously is having a lot of fun in his role; the Watson inherent vanity contrasts superbly with Holmes superior mind. Though the story in its foggy setting is in itself a very nice thing to watch on a dark December evening, I guess the acting part of the two lead actors is more exciting than the allover predictable course of investigation.<br /><br />A very good scene indeed is the moment when Holmes throws some dice to estimate depth... look out for it.