Ik wilde dit echt graag leuk vinden. Nadat er vijf slechte vervolgen van een potentieel sympathieke franchise waren verschenen, had ik de hoop dat er op een gegeven moment iemand zou zijn die het echt iets kon schelen.<br />Het grootste probleem met deze film is het script, of in elk geval de manier waarop het op film is vastgelegd. Het verhaal wordt verondersteld een mysterie te zijn, maar dat is het niet.<br />In een mysterie heeft het publiek één grote vraag en een paar kleinere vragen die onze aandacht van het ene tafereel naar het andere voeren, in de hoop de antwoorden op die brandende vragen te vinden. In het geval van Hellworld krijgen we geen enkele aanwijzing over de vraag die we verondersteld worden te stellen, behalve de vraag: 'Welke vraag worden we verondersteld te stellen?'<br />We.' In de eerste akte, aangenomen dat die er was, kreeg ik het gevoel dat de film voorspelbaar was, maar ik had het mis. Dat zou je misschien denken.' Het is goed, maar het is niet goed, want de voorspellingen die ik deed waren veel beter dan wat er werkelijk gebeurde. Ik werd geprovoceerd om te denken dat er een kans was dat het goed zou gaan.<br />Pinhead komt in die eerste 80 minuten maar een paar keer kort in beeld, alleen om dingen te doen die zijn personage nooit doet of zou doen.<br />De film zit vol met 'rode haringen', vermomd als belangrijke subplots. Subplots worden geacht iets te betekenen en een bepaalde betekenis te hebben. De party van Lance Henriksen heeft bijvoorbeeld een systeem waarbij de feestgangers witte maskers dragen met een nummer op hun voorhoofd. Als een feestganger iemand ziet wiens lichaam hij leuk vindt, belt hij zijn mobiele nummer om seksuele activiteiten uit te voeren. Je zou denken dat dat maskergedoe een rol zou spelen in de plot, vooral omdat het in de hele film wordt besproken en gebruikt, maar het heeft alleen maar tot gevolg dat het publiek zegt: 'Hé, dat is best een leuk idee voor een feestje.' Verder wordt er niets mee gedaan. Het is een van de vele verspilde kansen in het verhaal.<br />Het voorspelbare einde komt wanneer Lance Henriksen Pinhead onder ogen moet komen en naar de hel moet gaan. In plaats van hem te martelen en naar de hel te brengen, hakt Pinhead zonder aanwijsbare reden Lance gewoon in drie stukken. Dan verschijnt de geest van Lance even in de auto van de nauwelijks bekende 'protagonisten' om hen bang te maken, ook zonder aanwijsbare reden of logica. De film eindigt met de politie die de kamer vindt waar Lance in mootjes is gehakt en we zien de puzzeldoos op de grond en we staren er ongeveer 10 seconden naar... ook zonder aanwijsbare reden, want aan het eind klinkt keiharde, afgrijselijke en volkomen misplaatste rockmuziek.<br />Op technisch niveau was deze film duidelijk overhaast opgenomen. Er is in de film geen enkele opmerkelijke opname te vinden. Er zijn geen zorgvuldig gekozen invalshoeken. Er zijn geen kunstzinnige eenpuntsperspectieven die het gevoel geven dat religie een onderwerp van de film was. Alleen maar gewone 3/4-punts-punt-en-shots. Het montagewerk hoort niet thuis in speelfilms. Ik weet niet of het de redacteur of de regisseur was die deze beslissing nam, maar de film zit tjokvol videoclips van MTV-video's met tijdsprongen en openingen die niets bijzonders doen. Sterker nog, zelfs als er een goed verhaal in zat, zouden deze flitsende technieken je meteen uit de film halen, omdat je alleen maar aan de'slimme' montagetechnieken kunt denken.<br />Toch is dit veel beter dan 'Urban Legends 3'.<br /><br />3/10/10.
I really wanted to like this. After five bad sequels of a potentially likable franchise had passed, I had hopes that somewhere along the line, someone actually cared.<br /><br />The biggest problem with this film is the script, or at least how it turned out on film. The story is SUPPOSED to be a mystery, but it's not.<br /><br />In a mystery, the audience has one big question and a few smaller questions that drive our attention from scene to scene, in hopes of finding out the answers to those burning questions. In the case of Hellworld, we're given no clue as to what question we're supposed to be asking, except to ask, "what question are we supposed to be asking?".<br /><br />We're in a perpetual state of not knowing what we're supposed to be concerned about until 80 minutes into the film, when instead of revealing the answers to the mystery by making connections in our mind for ourselves, we're dealt a five minute scene of the villain saying, "Let me explain my dastardly plan that's been going on for the last 80 minutes, that you as an audience were completely unaware of, while you watched random scenes that still don't make any sense or have any connection to the plot, even after I've explained it." During the first act, assuming there was one, I was getting a sense that the film was predictable, but I was wrong. You might think that's a good thing, but it's not, because the predictions I made were way better than the actual unfolding. I was teased into thinking there was a chance this might be good.<br /><br />Pinhead shows up only a few times briefly during the that first 80 minutes, only to do things that his character never does or would do.<br /><br />The film is full of "red herrings" disguised as important subplots. Subplots are supposed to mean something and have an arc. For instance, Lance Henriksen's party has a system to it, in which the party-attenders wear white masks with a number on their forehead. When a party-attender sees someone whose body they like, they dial their cell number to engage in sexual activities. You would think this mask thing would play into the plot, especially since it's discussed in detail and used throughout the film, but it doesn't do anything except make the audience go, "Hey, that's kind of a neat idea for a party.". Nothing else is done with it. It's one of many wasted opportunities in the story.<br /><br />The predictable ending comes where Lance Henriksen has to face Pinhead and go to hell. Instead of torturing him and taking him to hell, Pinhead just chops Lance into three pieces for no apparent reason. Then the ghost of Lance appears briefly in the car of the barely known "protagonists" to scare them, also for no apparent reason or logic. The movie closes on police finding the bloody room where Lance got chopped up and we see the puzzle box on the floor and we stare at it for about 10 seconds........also for no apparent reason, as loud, awful and completely out of place rock music plays over the end.<br /><br />On a technical level, this film was obviously shot in a hurry. There's never a single noteworthy shot in the film. No angles that were carefully chosen. No artsy one-point perspectives to make it feel like religion was a topic of the film. Just mostly regular 3/4 angle point-and-shoot. The editing work does not belong in feature films. I don't know if it was the editor or the director making this decision, but the film is chock full of MTV music video time-jumps and aperture flashes that don't do ANYTHING significant. In fact, even if there was a good story, these flashy techniques would pull you right out of the film because all you can think about are the "clever" editing techniques.<br /><br />Still, this is way better than "Urban Legends 3".<br /><br />3/10