Kijkers die de voorkeur geven aan een rechtlijnig verhaal en/of een afsluiting, zullen deze film misschien moeilijk te verteren vinden. Daarentegen zullen degenen die een verborgen betekenis en symboliek in deze film zien, het misschien wel leuk vinden om zich een weg te banen door de gecompliceerde aard van de film.<br />Omdat ik van beide hield als hij goed was, vond ik Darkside Blues een jojo van voor de hand liggende beelden naar belachelijke obscuriteit. Eén keer kijken was genoeg om me te vertellen dat ik het geduld miste om nog een poging te doen om een of andere kleine verwarring op te helderen. Deze film doet zijn best om diepzinnig te zijn en bijna raak, maar iets in de opzettelijke obscuriteit schiet tekort. Het enige positieve aan deze film zijn de ondersteunende personages. Terwijl de hoofdpersoon Donkerzijde een lege spil is die gemakkelijk over het hoofd wordt gezien na zijn eerste paar regels, is de groei en diepte van Mai, Selia en Tatsuya betrekkelijk fatsoenlijk gezien de korte tijdsspanne van het verhaal, en dit vormt bijna een tegenwicht voor de futloze kwaliteiten van het verhaal.<br />Uiteindelijk zijn er vele gaten in het plot te zien. De meeste vragen blijven onbeantwoord. En er is geen werkelijke oplossing in zicht. Wat je wordt aangeboden is het keerpunt voor een nieuw tijdperk, niet een oplossing.
Viewers preferring a straightforward story and/or closure may find this movie tough to take. Conversely, those who dig hidden meanings and symbolism might enjoy rooting through this film's convoluted nature.<br /><br />Being a lover of both when done well I found Darkside Blues yo-yoed from obvious imagery to ridiculous obscurity. One viewing was enough to tell me I lacked the patience to sit through another attempt to clear up some minor confusion. This film tries hard to be profound and almost hits, but something within the deliberate obscurity falls short. The one saving grace to this film is its support characters. While protagonist Darkside is an empty focal point who is easily disregarded following his first few lines, the growth and depth of Mai, Selia, and Tatsuya is relatively decent given the plot's short time span and this almost balances the story's lackluster qualities.<br /><br />In the end many plot holes are evident. Most questions are left unanswered. And, there's no true conclusion in sight. What one is offered is the turning point for a new era, not a resolution.