Een jonge, door de wol geverfde directrice van een Parijs dorp, mejuffrouw Helen (Stéphane Audran), zit in een lastig parket. Ze is verliefd op een seriemoordenaar, Paul (Jean Yanne), de plaatselijke slager, die jonge vrouwen in de omgeving met een mes heeft neergestoken en bloederige lijken heeft achtergelaten. Inspecteur Grumbach (Roger Rudel) stelt Helen een aantal vragen na een tweede moord op een meisje uit het dorp dat getrouwd is met een leraar die ze kent, Leon (Mario Beccara), die bloedt op het hoofd van een student na een uitstapje naar een grot om prehistorische schilderijen te bekijken. Helen neemt een belangrijk bewijsstuk in beslag dat Paul met de misdaad in verband brengt, een aansteker die ze hem voor zijn verjaardag heeft gegeven. Wat begon als een opbloeiende romance tussen twee mensen wordt al snel duisterder, want Helen moet wel vrezen dat Paul de dader is. Haar moordlustige neigingen zouden haar eigen welzijn in gevaar kunnen brengen.<br />Mijn eerste thriller van Claude Chabrol was een aangename verrassing. Het is eigenlijk meer een karakterstudie, een soort 'tegenpolen trekken elkaar aan'-romantiek over hoe twee totaal verschillende mensen ondanks hun opvallende verschillen een wederzijdse, groeiende vriendschap en liefde voor elkaar ontwikkelen. Audran is een openbaring, volkomen geloofwaardig als deze elegante, verfijnde, wereldwijze dame die volkomen realistisch is als de directrice. Yanne ziet eruit als een doorsnee slager uit de arbeidersklasse, ze loopt wat slungelig rond en heeft het vaak over de gruwelen van de oorlog, maar ze is heel welgemanierd, op haar hoede om niet te veel te zeggen, en toch is ze op een rustige manier aantrekkelijk. Ik vind het leuk dat ze zo'n prettige verstandhouding met elkaar hebben. Ik denk dat de beslissing om op zo'n minimalistische manier te filmen, van de opvoeringen tot de stijl, de film verbetert. Net als een goede Hitchcock-thriller is Chabrol zelfs in staat een soort McGuffen te creëren met betrekking tot de eerste moord, terwijl we de band tussen Helen en Paul volgen, de manier waarop ze elkaar ontmoeten (...bij elkaars werkplek stoppen terwijl ze aan het werk zijn), tijd met elkaar doorbrengen, het dorpsrumoer over de gruwelijke moord negeren, het op een ingetogen manier erkennen. Ik denk dat dat misschien het interessantste aspect van de thriller is...dat Helen en Paul niet over de moord nadenken tot ze geen andere keus meer hebben. Een tijdlang was de enige manier waarop je kon zien dat het een potentiële thriller was, de bijzonder sombere, nogal ijzingwekkende score. Ik denk dat een ander aspect dat voor mij werkte, het idee was dat er een moordenaar in de buurt was en dat Helen het hoofdonderwerp van de film was. Chabrol gaat nooit bij haar weg en de bedreiging van haar leven was heel levendig. Ik waardeer Chabrols pretentieloze regie... hij trekt niet de aandacht, maar laat de personages en het verhaal je in plaats daarvan grijpen.
A young accomplished headmistress of a Parisian village, Miss Helen(Stéphane Audran), is in a conundrum..she's in love with a serial killer, Paul(Jean Yanne), the local butcher, who has been stabbing young females in the surrounding area with a knife, leaving bloody corpses. Stumped Police Inspector Grumbach(Roger Rudel)questions Helen after a second murder of a local girl married to a teacher she knows, Leon(Mario Beccara),bleeds upon the head of a student after a field trip into a cavern looking at prehistoric paintings. Helen confiscates a key piece of evidence linking Paul to the crime..a cigarette lighter she gave him for his birthday. What started as a blossoming romance between two people soon darkens as Helen must fear that Paul's homicidal tendencies could endanger her own well being.<br /><br />My first Claude Chabrol thriller was a nice surprise. It's really more of a character study, a kind of "opposites attract" romance develops regarding how two completely different people find a mutual growing friendship and love for one another despite their glaring differences. Audran is a revelation, completely believable, as this elegant, refined, sophisticated lady who is absolutely realistic as the headmistress. Yanne looks like your typical working-class butcher, walking with a slouch, often discussing the horrors of war, but very mannered, guarded as to not say too much, yet appealing in a quiet way. I like how they find this pleasant rapport with each other.<br /><br />I think the decision to shoot in such a minimalist manner, from the performances to the style, enhances the film..like a good Hitchcock thriller, Chabrol is even able to create a type of McGuffen regarding the first murder as we follow Helen and Paul's bonding, the way they meet each other(..stopping by each other's place of employment as they work), spending time together, disregarding the village uproar about the vicious slaying, acknowledging it in a subdued way. I think that's perhaps the most interesting aspect of the thriller..the way neither Helen or Paul dwell on the murder until they have no other choice. For a while the only way you could tell it was a potential thriller was the very moody, rather chilling score. I think another aspect which worked for me was the idea that a killer was close by and that Helen was the main focus of the film..Chabrol never leaves her, and the threat towards her life was quite vivid. I appreciate Chabrol's unpretentious direction..he doesn't call attention to himself, allowing the characters and story to grip you instead.