De film begint op een parallelle manier als het beroemde Orson Wells radiodrama uit 1938; hij begint met 'gewone programma's', die worden onderbroken door een kort nieuwsbulletin waarin wordt gemeld dat meteoren de aarde hebben getroffen, in drie landen: Frankrijk, China en de Verenigde Staten. Daarna wijkt dit verhaal af van de _War of the Worlds_, maar het vertoont wel enige overeenkomsten.<br />Het was een leuk idee om acteurs en nieuwslezers te mengen: Sander Vanocur is de nieuwslezer die het zich snel ontvouwende verhaal volgt, en hij weet de toenemende spanning in het script vrij goed te hanteren. Bree Walker slaagt er ook in haar journalistieke talent te mengen met drama. Het mysterie is in feite griezelig, en dit was tenslotte net zoiets als het radiospel, een poging om met Halloween 'Boe!' te zeggen. De interviews met mensen die speculeerden over wat er aan de hand was, waren precies wat je zou verwachten als zo'n scenario echt was. Het interview met Arthur C. Clarke was intelligent, zelfs op feiten gebaseerd. De nieuwslezers die oprukten naar de plaatsen waar de meteoorinslagen hadden plaatsgevonden, waren een goede vondst. Luid gejammer uit de kraters, verbrande overlevenden die in vreemde talen spraken, en de verdwijning van twee luchtmachtpiloten: griezelig cool spul. Mijn favoriet is de aflevering over Faith, Wyoming. Deze scène was meesterlijk in zijn eenvoud. Het verslag van de nieuwslezer over de bizarre en onverklaarbare gebeurtenissen daar was het hoogtepunt van de sinistere sfeer van de gebeurtenissen in de film.<br />In het laatste stadium raakt de film door zijn brandstof heen en neemt hij zijn toevlucht tot een paar clichés. Dit is misschien te wijten aan het feit dat de film zo'n enorme opbouw had in zijn realistische nieuwsbeelden, dat hij het verhaal op de bombastische manier moest oplossen. Er is een of andere voice-over die niemand zou zeggen in de context van wat er gebeurt.<br />Zelfs met de gebreken is het een goed uitgangspunt, vakkundig uitgevoerd. Een leuke en heerlijk griezelige film.
The film starts off in a parallel fashion to the famous Orson Wells radio drama of 1938; opening with "ordinary programming," which is then cut in upon by a brief news bulletin that reports of meteors had struck the Earth, in three countries: France, China, and the USA. After that, this story diverges from the War of the Worlds, but bears some similarities.<br /><br />It was a fun idea to mix actors and actual newscasters: Sander Vanocur is the anchorman following the rapidly unfolding story, and handles the increasing level of tension in the script pretty well. Bree Walker also succeeds in blending her journalistic talent with drama. <br /><br />The mystery is effectively spooky, and this was, after all, like the radio play, an effort to say "Boo!" on Halloween. The interviews with people speculating on what was going on were just what you would expect if such a scenario was real. The interview with Arthur C. Clarke was intelligent, even fact-finding. The newscasters advancing on the sites of the meteor impacts was a good touch. Loud whines from the craters, burned survivors speaking in strange tongues, and the disappearance of two air force pilots: some eerily cool stuff. My favorite is the Faith, Wyoming sequence. This scene, was masterful in its simplicity. The narration by the newscaster describing the bizarre and inexplicable events there was a highlight of the sinister tone of the movie's events.<br /><br />The movie starts to run out of gas in the latter stages, resorting to some clichés. This may be owing to the fact it had done such an immense buildup in its realistic news cast depictions, that it had to resolve the story in the bombastic way it does. There is some dialouge that nobody would say in the context of what transpires.<br /><br />Even with the flaws, a good premise, skillfully executed. A fun and deliciously eerie movie.