'Rijbewijs voor het huwelijk' had net zo goed 'Ontmoet de minister' kunnen heten, want het enige wat de film doet is het scenario van de nachtmerrie-voor-het-huwelijk recyclen uit 'Ontmoet de ouders' <0xE2><0x80><0x93> zij het met één cruciale afwijking. Onnodig te zeggen dat de bliksem zelden twee keer inslaat als het om Hollywood-gebeurtenissen gaat, en 'Rijbewijs voor het huwelijk' is geen 'Ontmoet de ouders'. Bij lange na niet.<br />Ben Murphy en Sadie Jones zijn een jong stel uit Chicago dat erin toestemt een intensieve 'trainingscursus' voor het huwelijk bij te wonen, geleid door een onhebbelijke plaatselijke dominee, in ruil voor toestemming om hun huwelijk te laten voltrekken in de kerk die Sadies dierbare overleden grootvader heeft helpen bouwen. Om de cursus te voltooien, moet het paar instemmen met onthouding tot de huwelijksnacht, voor twee volledig functionerende en anatomisch correcte mechanische baby's zorgen en verschillende vormen van trauma ondergaan die zelfs Sigmund Freud na jaren van reparatieve analyse niet meer ongedaan zou kunnen maken.<br />Als een 'ontmoeting met de ouders'-wannabe strompelt 'Rijbewijs voor het huwelijk' regelrecht uit de startblokken, in die zin dat je je kunt voorstellen dat je de slingers en pijlen van buitensporige vernedering en mishandeling moet doorstaan om bij de ouders van een toekomstige echtgenoot in de gunst te komen, maar om dat allemaal door te maken alleen maar om haar echtgenoot gunstig te stemmen? Ik denk het niet. Binnen de kortste keren slaat het lachen om in frustratie als we ons afvragen waarom Ben niet... ' Zeg gewoon tegen die goeie ouwe dominee dat hij moet ophoepelen <0xE2><0x80><0x93> of nog erger <0xE2><0x80><0x93> en ga op zoek naar een of ander religieus etablissement waar ze minder strenge voorwaarden stellen aan het betreden van het altaar.<br />En laten we wel wezen, er is iets meer dan een tikje onthutsend en eng aan een ongetrouwde man-van-de-kledij die rondrent met een jonge jongen als zijn persoonlijke protegé en hulpje, en afluisterapparatuur in de slaapkamer van een jong stel plaatst. Zelfs voor een zogenaamde komische fantasie als deze is dat misschien een brug te ver voor de meeste mensen op het gebied van misselijkheid.<br />John Krasinski en Mandy Moore vormen een heel aantrekkelijk stel, en het is niet echt hun schuld dat ze...' Ze hebben een scenario in handen gekregen <0xE2><0x80><0x93> geschreven door niet minder dan drie schrijvers, een zeker teken van problemen <0xE2><0x80><0x93> vol gelul, slapstick en onsmakelijke bijfiguren. De rol van dominee Frank, Robin Williams, een en al schattige maniertjes en derderangs berovingen, scoort een nieuw dieptepunt in tandenknarsende zalvendheid, hoewel je graag wilt geloven dat als regisseur Ken Kwapis de acteur zelfs maar een beetje had kunnen laten terugspoelen, dit op z'n minst een redelijke film had kunnen zijn. Maar zoals het er nu voorstaat, is 'Getrouwd-zijn' een pijnlijke ervaring die je zonder moeite voor het altaar in de steek zult laten.
"License to Wed" might as well have been called "Meet the Minister," since all the film does is to recycle the nightmare-before-marriage scenario from "Meet the Parents" - albeit with one crucial deviation. Needless to say, lightning rarely strikes twice when it comes to Hollywood happenings and "License to Wed" is no "Meet the Parents." Not by a long shot.<br /><br />Ben Murphy and Sadie Jones are a young Chicago couple who agree to undergo an intense pre-marital "training course" conducted by an obnoxious local reverend in exchange for being allowed to hold their nuptials at the church Sadie's dearly departed grandfather helped to build. To pass the course, the couple must agree to be abstinent until the wedding night, take care of two fully operational and anatomically correct mechanical infants, and undergo various forms of trauma that even Sigmund Freud himself would have trouble undoing after years of reparative analysis.<br /><br />As a "Meet the Parents" wannabe, "License to Wed" stumbles right out of the starting gate in that one can imagine suffering the slings and arrows of outrageous humiliation and abuse in order to win the favor of a prospective spouse's PARENTS, but to go through all that just to placate her MINISTER? I don't think so. In no time flat, the laughter turns to frustration as we find ourselves wondering why Ben doesn't just tell the dear old Reverend to go take a hike - or worse - and then seek out some religious establishment with less stringent requirements for walking down the aisle.<br /><br />And let's face it, there's something more than a trifle off-putting and creepy about an unwed man-of-the-cloth running around with a young boy as his personal protégé and sidekick, planting listening devices in young couple's bedrooms. Even for an alleged comic fantasy such as this one, that may be just a bridge farther than most people will be willing to go in the queasiness department.<br /><br />John Krasinski and Mandy Moore make an appealing enough couple, and it isn't really their fault that they've been handed a screenplay - written by no fewer than three writers, a sure sign of trouble - filled with cornball humor, heavy-handed slapstick and unappetizing secondary characters. In the role of Reverend Frank, Robin Williams, all cutesy mannerisms and third-rate mugging, hits a new low in teeth-grinding unctuousness, although one likes to believe that, if director Ken Kwapis could have gotten the actor to dial back his performance even a little, this might have been at least a tolerable movie. As it is, though, "License to Wed" is a painful experience that you will have no trouble leaving stranded at the altar.