In wezen is het verhaal zo afgezaagd als maar kan: een rijke manager (Daniel Auteuil) wordt betrapt in het gezelschap van een supermodel (Alice Taglioni) die niet zijn vrouw is (Kristin Scott Thomas). Om een schandaal te voorkomen en de mogelijkheid van een scheiding en het verliezen van de helft van zijn vermogen, smeden Auteuil en zijn advocaat een plan waarbij een onschuldige omstander (Gad Elmaleh) die toevallig in de buurt was toen de belastende foto's werden genomen, wordt betaald om te doen alsof Taglioni zijn vriendin is en bij hem woont. Helaas maakt dit het leven voor Elmaleh, een bediende uit de arbeidersklasse, moeilijker in zijn jacht op zijn eigen ware liefde, een zwoegende boekwinkeleigenaar, gespeeld door Virginie Ledoyen. En Taglioni wordt steeds kwader op Auteuil omdat hij met haar loopt te rotzooien en belooft dat hij van zijn vrouw zal scheiden, hoewel hij dat duidelijk niet wil.<br />Deze plot zou kunnen voortkomen uit een maffe komedie uit de jaren dertig, Three's Company, een aantal Franse of Italiaanse sekskomedies uit de jaren zestig en zeventig, enzovoort. Dat alleen is niet per se een probleem, maar als je een heel gewone, eenvoudige plot hebt, moet je echt je best doen om het interessant te maken - en helaas doet schrijver/regisseur Francis Veber niets met het materiaal dat niet voorspelbaar en saai is. Auteuil besteedt een groot deel van zijn tijd aan het beroven van vrouwen of het overdrijven van zijn woede en wordt steeds meer een stuk tuig naarmate de film vordert <0xE2><0x80><0x93> wil je raden of hij en Taglioni op het eind bij elkaar komen? Scott Thomas is ronduit streng, berekenend en gemeen <0xE2><0x80><0x93> het is vanaf het begin duidelijk dat zij en Auteuil elkaar verdienen. Onze nederige bediende slaagt erin zijn liefde voor de eigenares van zijn boekwinkel te bewijzen, het supermodel blijkt de aardigste en meest volwassen persoon van het hele stel te zijn, degenen die het verdienen om gelukkig te zijn, enzovoort.<br />Hier en daar waren er een paar leuke details <0xE2><0x80><0x93> de bediende.' 's vader is chronisch ziek, maar de dokter die hem behandelt is nog zieker en uiteindelijk zorgt de vader meer voor zijn arts dan andersom; ik vond de opgefokte vertegenwoordiger van mobiele telefoons die ook achter Ledoyen aan zit eigenlijk wel aardig, in het begin tenminste, hij is zo overdreven slijmerig. Maar het was voornamelijk een door-de-kopieer-commercial, en met een PG-13-rating mag hij zelfs geen noemenswaardige seks hebben <0xE2><0x80><0x93> heel zacht en zonder enig sap. En wat was dat met die extreem felle, overbelichte cinematografie? Het is Parijs, niet Cannes.<br />In elk geval was het kort.
Basically the storyline is as hackneyed as could be: wealthy exec (Daniel Auteuil) gets caught in the company of a supermodel (Alice Taglioni) who is not his wife (Kristin Scott Thomas). To avoid scandal and the possibility of divorce and losing half his fortune, Auteuil and his lawyer concoct a scheme whereby an innocent bystander (Gad Elmaleh) who happened to be very close when the incriminating pictures were snapped will be paid to pretend that Taglioni is his girlfriend and living with him. Alas this complicates life for Elmaleh, a working-class valet, in his pursuit of his own true love, a struggling book store owner played by Virginie Ledoyen. And Taglioni gets more and more angry at Auteuil for dicking her around, promising to divorce his wife but clearly not wanting to.<br /><br />This plot could come out of a screwball comedy from the 30s, Three's Company, any number of French or Italian sex farces of the 60s-70s, etc. That alone isn't necessarily a problem, but when you've got a really ordinary, simple storyline you've really got to work to make it interesting -- and alas writer/director Francis Veber doesn't do anything with the material that isn't highly predictable and dull. Auteuil spends much of his time mugging or getting over-the-top angry and becomes more and more of a scumbag as the film goes on - want to guess whether he and Taglioni end up together at the end? Scott Thomas is one-note severe, calculating, nasty - it's clear from the first that she and Auteuil deserve each other. Our lowly valet manages to prove his love for his bookstore owner ideal, the supermodel turns out to be the nicest and most mature person of the whole bunch, those that deserve to be happy are, etc.<br /><br />There were some nice touches here and there - the valet's father is chronically sick, but the doctor who attends him is even sicker and the father ends up attending to his physician more than the reverse; I kind of liked the jag-off cell phone salesman who is also pursuing Ledoyen, at least at first, he's so over-the-top smarmy. But mostly this was by-the-numbers rom-com, and with a PG-13 rating it doesn't even get to have any sex to speak of - very mild and lacking in juice all around. And what was with the extremely bright, overlit cinematography throughout? It's Paris, not Cannes.<br /><br />At least it was short.