Oké, een film maken van het liedje van Bobbie Gentry was om te beginnen al een dubieus idee, maar je kunt je moeilijk een lompere poging voorstellen. Ik raakte de tel kwijt van de verwijzingen naar de Chattahoochie-brug ('er is nooit iets goeds gebeurd op die brug') en de herhalingen van de naam Billy Joe McAllister. Misschien wel vergeeflijk. Minder vergeeflijk is Herman Rauchers pijnlijk uitputtende dialoog ('Bobbie Lee, je weet dat het Rural Electrification Project geen stroom levert aan afgelegen gebieden!'), de folterende zuidelijke accenten van de cast (allemaal slecht, maar niet eens allemaal) en de dictie van de tieners in Gejaagd door de wind. Hoewel Jethro's bedoeling kennelijk serieus was, is deze film een zuipfestijn en kan hij als volgt worden beleefd: beschouw hem als een studentenzuippartij. Kijk naar de film met een fles tequila en neem een grote slok, elke keer als iemand het woord 'bridge' zegt.
Okay, making a film of the Bobbie Gentry song was a dubious idea to begin with; but it's hard to imagine a more boorish attempt. I lost count of the references to the Chattahoochie Bridge ("nothing good ever happened on that bridge") and the repetitions of the name Billy Joe McAllister. Forgivable, perhaps. What's less so is Herman Raucher's painfully expository dialogue ("Bobbie Lee, you know the Rural Electrification Project doesn't provide power to remote areas!"), the cast's excruciating Southern accents (all bad, but not even uniformly so)and the teenagers' Gone With the Wind diction. Though Jethro's intent was apparently serious, this film is high camp and can be enjoyed thus: Treat it as a frat boy drinking game. Watch the film with a bottle of tequila, and take a long swig every time someone says the word "bridge".