INCENDIARY komt als verrassing op dvd: had het eigenlijk wel een bioscoopuitgave? Deze kleine film, gebaseerd op een boek van Chris Cleave en voor het scherm aangepast door regisseur Sharon Maguire, is op veel niveaus opmerkelijk. Ten eerste geeft het verhaal een andere kijk op het onderwerp terrorisme, waarbij de effecten van deze zinloze catastrofes die veel lijken op de tragedie van Amerika op 11 september 2001 op alle spelers worden onthuld <0xE2><0x80><0x93> de overlevenden van de slachtoffers, de overlevenden van de daders, en de manier waarop zo'n groot deel van het leven verandert in het kielzog van explosieve verrassingen en de kracht om te overleven in de nasleep van deze trauma's. <br /><br />Een Jonge Moeder (een verbluffend goede vertolking van Michelle Williams) opent de film met gedachten en demonstraties van de liefde die ze koestert voor haar zoontje (Sidney Johnson) terwijl ze de al te vaak voorkomende afwezigheid van haar man Lenny (Nicholas Gleaves) het hoofd biedt. Lenny maakt deel uit van de Londense antiterrorismeafdeling van de politie. Het gevoel van onvervulde verlangens van deze geïsoleerde jonge vrouw wordt nog eens versterkt als ze haar buurman Jasper Black (Ewan McEwan) aan de overkant van de straat zijn zoveelste aangeschoten pop in zijn appartement ziet brengen. Lenny gaat weg, de moeder brengt haar zoon liefdevol naar bed en gaat dan naar een bar waar ze niemand minder dan Jasper tegen het lijf loopt die haar naar zijn hol probeert te lokken. De behoeftige moeder onderwerpt zich aan Jaspers bedoelingen en geeft zich in een kort moment van verlangen over aan haar lichamelijke behoeften.<br />Er gaat weer een dag voorbij en als Lenny en hun zoon naar de voetbalwedstrijd gaan, wordt de moeder opnieuw gewillig verleid door Jasper, maar hun rendez-vous wordt onderbroken door een explosie in het stadion waar Lenny en haar zoon naar de wedstrijd zitten te kijken. De overspelige moeder vlucht vol schuldgevoelens naar het stadion waar ze gewond raakt bij een poging haar familie te vinden. Ze ligt in het ziekenhuis met verwondingen die ze zowel van Jasper als van de medewerkster van haar man, Terrance (Matthew Macfadyen), onder ogen moet zien. Als ze eenmaal uit het ziekenhuis is ontslagen, ontdekt ze de naam en de foto van een van de zelfmoordterroristen die verantwoordelijk zijn voor de aanval en de doden <0xE2><0x80><0x93> en ze hoort dat de bommenlegger een verdachte was die door Terrance in de gaten werd gehouden en die haar verlies mogelijk had kunnen voorkomen. Ze hoort de naam van de familie van de zelfmoordterrorist, ontmoet de zoon van de bommenmaker (Usman Khokhar) en diens vrouw (Sasha Behar) en staat zichzelf uiteindelijk toe hen te ontmoeten. De gevolgen van al deze informatie, de toevallige ontmoetingen en de nasleep van haar relatie met Jasper en Terrance (die allebei beweren dat ze van haar houden) zorgen voor een verrassend einde, maar een einde dat ons voor één keer helpt de psychologie te begrijpen van onze huidige wereld van terreurdreiging en de noodzaak om te genezen en verder te gaan.<br />De voorstellingen zijn uitstekend, met speciale aandacht voor de geschenken van Michelle Williams, wier perfecte Britse accent de meeste kijkers zal verbazen: dit is een carrièreveranderende rol voor haar. De film ontwikkelt zich langzaam, heeft veel te maken met een heleboel interne dialogen, maar uiteindelijk is het effect enorm. Zeer aanbevolen.<br />Grady Harp.
INCENDIARY comes as a surprise release on DVD: did it even have a theatrical release? Based on a book by Chris Cleave and adapted for the screen by director Sharon Maguire, this little film is notable on many levels. First, the story is another look at the topic of terrorism, revealing the effects of these senseless catastrophes much like America's 9/11 tragedy on all players - the survivors of the victims, the survivors of the perpetrators, and the way so much of life changes in the wake of explosive surprises and the strength to survive in the aftermath of these traumas. <br /><br />A Young Mother (an astonishingly fine performance by Michelle Williams) opens the film with thoughts and demonstrations of the love she holds for her young son (Sidney Johnson) while she copes with the too frequent absences of her husband Lenny (Nicholas Gleaves): Lenny is part of London's Anti-terrorism division of the police force. The feeling of unfulfilled desires by this isolated young woman are magnified as she watches her newspaper reporter neighbor Jasper Black (Ewan McEwan) across the street escorting yet another tipsy dolly into his apartment. Lenny leaves, the mother lovingly puts her son to bed, then she goes out to a bar where she encounters none other than Jasper trying to tempt her to his lair. The needy mother submits to Jasper's intentions and in a brief moment of desire succumbs to her physical needs. <br /><br />Another day passes and as Lenny and their son depart for the soccer game, the mother is again willingly seduced by Jasper, only to have their assignation interrupted by an explosion at the stadium where Lenny and her son are watching the game. The guilt-ridden adulterous mother flees to the stadium where she is injured attempting to find her family. Now hospitalized with injuries she faces visits from Jasper as well as from her husband's co- worker Terrance (Matthew Macfadyen). Once released form the hospital she discovers the withheld name and picture of one of the suicide bombers responsible for the attack and deaths - and she learns that the bomber was a suspect being watched by Terrance who could possibly have prevented her loss. She learns the name of the suicide bomber's family, meets the bomber's son (Usman Khokhar) and wife (Sasha Behar) and eventually allows herself to meet them. The consequences of all of this information and chance meetings and the afterburn of her association with Jasper and Terrance (both of whom profess love for her) make for a startling ending, but an ending that for once helps us understand the psychology of our current world of terrorism threat and the need to heal and move on. <br /><br />The performances are excellent, with special attention paid to the gifts of Michelle Williams whose perfect British accent will be a surprise to most viewers: this is a career altering role for her. The film develops slowly, deals with a lot of internal dialog, but in the end the effect is one of powerful impact. Highly recommended. <br /><br />Grady Harp