Aha... wat hebben we hier... weer een Conan de Barbaar afgerukt, zie ik?<br />Ja, inderdaad, en helaas niet een van de betere, mag ik eraan toevoegen.<br />Na het enorme succes van de voornoemde top van het genre, was het onvermijdelijk dat de markt overspoeld zou worden met goedkope inruil.<br />Als er één land op de wereld is dat altijd het snelst lijkt te zijn om op een bepaald filmmuziekwagentje te springen, dan moet dat wel Italië zijn.<br />En niet alleen het snelst, de Italiaanse filmindustrie, vooral aan het eind van de jaren zeventig en het begin van de jaren tachtig.' Waarschijnlijk was hij ook een van de meest productieve en kon hij schijnbaar honderden films over een bepaald thema maken (het thema werd meestal gedicteerd door wat er in die tijd in Hollywood gebeurde). Neem bijvoorbeeld het succes van George A Romero's _Dawn of the Dead_ (die in Italië werd uitgebracht als 'Zombi'). Binnen de kortste keren hadden ondernemende Italiaanse producenten een hele massa goedkoop gemaakte (maar vaak goed bekijkbare) virtuele kopieën van de film uitgebracht.<br />En zo gebeurde het (verdomd! Ik klink nu als een filmverteller van Zwaard & Tovenarij!) dat met het opmerkelijke succes van Conan, Italiaanse filmproducenten, zoals te verwachten was, talrijke eigen klonen uitbrachten. In alle opzichten waren ze jammerlijk inferieur aan het origineel, maar toch, je kunt niet ontkennen dat velen van hen een zekere (afgezaagde) charme hadden, zoals bij Joe d'Amato, 'Ator de Vechtende Adelaar', met in de hoofdrol Tarzan, Miles O'Keeffe.<br />Triest Zwaard van de Barbaren is weliswaar niet geheel zonder verdiensten, maar geen bijzonder gedenkwaardige passage in het genre.<br /><br />Er zijn hier alle gebruikelijke attributen te vinden, zoals in de andere films van hetzelfde genre, d.w.z. topless maagden, martelingen en gewelddadige gevechtsscènes (waarvan sommige aangenaam bloederig zijn), maar over het geheel genomen voelt deze film onmiskenbaar levenloos aan.<br />Het' Het is in feite een trieste gedachte dat ik tijdens het kijken voortdurend naar de videomonitor keek om te zien hoeveel tijd er nog over was, aangezien ik me steeds meer begon te vervelen door de gebeurtenissen die zich op het scherm afspeelden.<br />Zelfs de klimatologische strijd tussen de held en de hoofdschurk werd op een nogal hopeloos matte manier behandeld.<br />Maar toch, als je een medefan bent van het genre Zwaard & Tovenarij, dan wil je dit ongetwijfeld zien en je eigen mening vormen.<br />Het is zeker niet echt een complete stinkerd van een film (in feite is het op een B-filmachtige manier best amusant), maar het is zeker geen reden voor herhaling.
Ah...what have we here....yet another Conan The Barbarian rip off do I see? <br /><br />Yes indeed and sadly not one of the better ones I might add.<br /><br />Following the enormous success of the aforementioned pinnacle of the genre, it was inevitable that the market would be flooded with cheap cash-ins.<br /><br />Now if there's one country in the world that seems to always be the fastest to leap onto any given cinematic band wagon, then it surely must be Italy.<br /><br />And not just the fastest either, the Italian movie industry, especially in the late 1970's and early 1980's, was probably also one of the most prolific and could churn out seemingly hundreds of films on any given theme (the theme being usually dictated by what happened to be successful in Hollywood at the time) Take for instance the success of George A Romero's Dawn Of The Dead (which was released in Italy as 'Zombi') Within no time at all, enterprising Italian producers had released a whole slew of cheaply made (but often rather watchable) virtual copies of the film.<br /><br />And so it came to pass (damn! - I sound like a Sword & Sorcery movie narrator now!) that with the remarkable success of Conan, Italian film producers, true to form, released numerous clones of their own.<br /><br />Universally, all were woefully inferior to the original in pretty much every way and yet, one can't deny that there was a certain (cheesy) charm to many of them such as Joe D'Amato's, 'Ator The Fighting Eagle' starring one time Tarzan, Miles O'Keeffe.<br /><br />Sadly Sword Of The Barbarians, whilst not totally without its merits, is hardly a particularly memorable entry in the genre.<br /><br />There are all the usual trappings to be found here as in the other films of it's ilk i.e. topless maidens, torture and violent battle scenes (some of which are pleasantly gory) but overall this film feels distinctly lifeless.<br /><br />It's a sad reflection in fact, that whilst watching this I found myself continuously looking at the video counter to see just how much more running time was actually left, as I was becoming increasingly bored with the unfolding on screen events.<br /><br />Even the climatic battle between the hero and the main villain was handled in a rather hopelessly lacklustre manner.<br /><br />Still, if you're a fellow fan of the Sword & Sorcery genre, then you'll no doubt want to see this and make up your own mind.<br /><br />It's certainly not exactly a complete stinker of a movie (in fact it's quite amusing in a B-Movie sort of way), but it certainly doesn't warrant repeated viewings.