Eindelijk kreeg ik dit juweel te zien, mijn eerste voorproefje van het werk van Joe d'Amato. Ik werd al snel getroffen door twee dingen. Ten eerste dat de film zich vrij traag beweegt, waar velen kritiek op hebben gehad. Hij is waarschijnlijk een beetje te langzaam, wat de reden is dat ik hem niet de hoogste score kan geven, want als het vijf tot zeven minuten sneller was geweest, had ik niet een paar keer op mijn horloge hoeven kijken om te zien hoe lang het nog duurde. Maar ondanks het trage tempo had de film voor mij op veel punten een onprettige greep, met zijn flitsen van gruwelijke, desolate eilandlocaties en natuurlijk de belofte van een of ander legendarisch bloedbad dat nog moest komen. Met Tisa Farrow (Zombie Flesh Eaters) en Zora Kerova (Kannibal Ferox) onder de aanwezige toeristen is de film, enigszins jammerlijk genoeg op deze met doem beladen plek, een feestmaal voor Italiaanse horrorfans, zelfs zonder George Eastman op de loer. Eastman, als hij tegen het einde echt gaat stralen, maakt van een waarlijk boosaardige en maniakale tegenstander, maar ingenieus, is een iets donkerder personage dan de gemiddelde moordzuchtige verschrikking, toont veel meer belangstelling en zelfs een vreemd soort sympathie. Zeker, hij is slecht, maar je krijgt het trieste gevoel dat het allemaal beter voor hem had kunnen zijn. Niets ingewikkelds aan, maar het gaat wel een beetje verder dan gewoon yar boo sissen over het kwaadaardige monsterterritorium en George Eastman brengt het briljant over. Wat de twee echt beroemde stukken betreft, tja, als het principe je echt goor in de oren klinkt dan zullen de scènes dat waarschijnlijk ook zijn, maar als je net zo afgestompt bent als ik, zul je er waarschijnlijk alleen maar om moeten grijnzen. Ik kan me op dit moment niet herinneren of er naakt was, maar dat doet er niet toe, dit is minder goor en meer een spookachtig horrorstuk. Sommigen zullen dit ongetwijfeld saai, overschat, stom enzovoort vinden, alle gebruikelijke kritiek op dit soort dingen. Persoonlijk vond ik het, hoewel niet echt mijn beste Italiaanse horroruitje, eigenlijk best wel gaaf. Geef het op z'n minst een draai (alleen niet afgehakt).
I finally got to see this gem, my first taste of Joe d'Amato's work. I was struck quickly by two things. One, that the film is quite slow moving, as many have criticised it for. It is probably a tad too slow, which is why I can't give it the highest score, since if it had been say, five to seven minutes faster I wouldn't have had to check my watch a couple times to see how long was left. However despite the slow pace, the film, for me had a vice like unnerving grip at many points, with its flashes of grue, desolate island locale and of course the promise of some legendary gore to come. With Tisa Farrow (Zombie Flesh Eaters) and Zora Kerova (Cannibal Ferox) among the tourists present, somewhat unfortunately on this doom laden place the film is a feast for Italian horror fans, even without George Eastman lurking. Eastman, when he gets to really shine towards the end makes for a truly vicious and maniacal adversary but ingeniously, is slightly more shaded a character than your average murderous terror, giving a whole lot more interest and even an odd sort of sympathy. Sure he's evil, but one gets the sad feeling things could have been better for him. Nothing to complex, but it does go a little beyond generic yar boo hiss the evil monster territory and George Eastman conveys it brilliantly. As to the two real famous bits, well, if the principle sounds really gross to you than the scenes probably will be, though if jaded like me, they'll most likely just make you grin. I can't right now recall if there was nudity, but it doesn't matter, this is less sleaze and more a spooky horror piece. Some will no doubt find this boring, overrated, silly, etc, all the usual criticisms of this sort of thing. Personally, though not quite my top Italian horror outing, I thought this was really rather awesome stuff. At the very least, give it a whirl (uncut only).