Ik ben een behoorlijk harde criticus die mijn vriendin mateloos irriteert, maar ik probeer altijd minstens één goed punt in elke film te vinden. Afgezien van een paar Kevin-films en de 'epic/superheld/etc-film'-serie denk ik niet dat er veel films zijn waardoor ik een bioscoop uit zou willen lopen.<br />Deze film neemt het over. De film begint met de zinloze marteling en dood van een katje, waarna ik probeerde weg te lopen, maar deels werd tegengehouden door mijn vriendin en deels door het feit dat ik n32 voor de kaartjes had verknald. Hoe dan ook, ik deed mijn best om zo'n smakeloze start te vergeten en probeerde me in te leven in de geest van een spannende thriller. Vanaf dat moment behandelt de film het publiek als een kind. Computers piepen en bokken elke keer dat er een toets wordt aangeraakt, intens spannende over-de-top-muziek bij bijna elk punt van de film (hoe onvoorspelbaar het moment ook is) en de makers proberen de boodschap over te brengen dat mensen van nature slecht zijn omdat ze naar martelingen willen kijken terwijl het publiek daar precies naar zit te kijken! Er was geen enkel moment dat ik bang was. Er was geen moment dat ik me ook maar een klein beetje zorgen maakte om een van de personages (behalve misschien het katje). Deze film is niet zo'n tragische film waarin je een beetje kunt lachen om de fouten en hypocrisie, het is meer een slechte film waarvan je achteraf een beetje misselijk wordt.<br />Ik heb er spijt van dat ik niet eerder ben weggegaan, want die 2 uur zal ik nooit meer terugkrijgen. Ik kom zelfs in de verleiding om te proberen mijn geld terug te krijgen van de makers van de film, omdat ik me vies voel omdat ik deze film heb gesteund met mijn hardverdiende duiten.<br />Genoeg met mijn geraaskal. Ik zal eindigen met te zeggen dat ik dat zou doen. Normaal gesproken zou ik er zelfs een recensie over schrijven, maar door deze film ben ik echt helemaal opgefokt geraakt en dat moest gewoon even luchten!
I am a pretty harsh critic which annoys my girlfriend to no end, but I will always try to find at least one good point in any movie. Apart from some Kevin costner films and the "epic/superhero/etc movie" series I don't think there are many films that would make me want to walk out of a cinema.<br /><br />This movie takes the cake. The film begins with the senseless torture and killing of a kitten at which point I attempted to walk out but was stopped partly by my girlfriend and partly by the fact that I had blown $32 for the tickets.<br /><br />Anyway I tried my best to forget about such a tasteless start and tried to get into the spirit of a suspenseful thriller. From this point on the movie treats the audience like a child. Computers bleep and boop every time a key is touched, intensely suspenseful over-the-top music at almost EVERY single point of the movie (no matter how un-suspenseful the moment actually is) and the creators try to get across a message that people are inherently evil for wanting to watch torture when that is exactly what the audience is sitting there watching! There was not a single moment when I was scared. There was not a single moment I was even a little bit worried for any of the characters (except maybe the kitten). This movie is not that sort of tragic-bad where you can kind of laugh at the mistakes and hypocrisies, it is more of a bad that makes you a little bit nauseated afterward.<br /><br />I regret not walking out sooner as I will never get that 2 hours back. I am actually tempted to try to find some way of getting my money back from the film's creators as I feel dirty for supporting this movie with my hard earned $.<br /><br />Enough with my ranting. I'll just finish by saying that I wouldn't normally even write a review but this film really got me fired up inside and it just had to be vented!