SPOILERS BELONINGEN<br />Toen Rose haar man verliet zonder dat er ooit een echte verklaring voor werd gegeven, verhuisde ze naar Kentucky! Daar ontmoette ze de bijzonder sympathieke zuster Evangeline en de nukkige oude vrijster van een ongetrouwde vrouw, samen met een paar andere zwangere vrouwen. De toehoorders voelen zich aangetrokken tot de empathie van deze moeders die gedwongen zijn de voogdij over hun baby's op te geven <0xE2><0x80><0x93> maar ondanks een paar aanvankelijke protesten onderneemt Rose niets om de dictatoriale moeder-overste tegen te spreken of een van haar uitspraken te veranderen, zelfs niet nadat ze zelf moeder is geworden! O, en om redenen die nooit zijn uitgelegd, isoleert ze zich zo snel mogelijk van haar dochter Cecilia en ook van haar bigamie getrouwde zoon de tweede Cecilia groeit op tot een opmerkelijk goed aangepaste tiener zonder duidelijke vriendjes die haar de facto-moeders (Zuster Evangeline en wijlen de ongetrouwde landeigenaar die het huis verliet) en haar de facto vader Zoon koesteren, maar die begrijpelijkerwijs verbaasd en verbitterd is over het kille gedrag van haar eigen moeder. Behalve dat ze samen koken voor de ongetrouwde moeders en haar leren autorijden, zorgt Rose ervoor dat ze zo weinig mogelijk contact hebben, en ze neemt het haar openlijk kwalijk als iemand vragen stelt over haar verleden. Rose geeft Cecilia zelfs een uitbrander omdat ze de zwaargewonde Zoon naar het ziekenhuis heeft gereden terwijl er geen andere betrouwbare manier was om er veilig te komen, alsof Cecilia voor de lol een ritje had gemaakt! Rose' eerste man vindt het gezin kort nadat Rose er met alleen een botte verklaring vandoor is gegaan, maar hij lijkt volkomen bereid alles te laten zoals het is. Aan het eind, nadat iemand het achterraam van haar auto heeft ingeslagen, krijgt Rose een openbaring en rijdt terug naar huis en terwijl een lang droog gebleven lente tot leven komt, jubelt Rose dat ze nu Cecilia's 'echte moeder!' is, terwijl ze haar dochter en bigamische echtgenoot omhelst. In tegenstelling tot een andere recensent geloof ik niet dat Cecilia op dat moment op miraculeuze wijze volledig in Rose was gaan geloven, maar dat ze alleen maar wilde zien of deze nieuwe Rose zou veranderen! Gewoonlijk proberen Lifetime-films meeslepende motieven te geven voor het verachtelijke gedrag van de hoofdpersonen, maar deze deed er niet eens iets aan! Hoewel Rose niet openlijk wreed of sadistisch was, is het moeilijk om je een minder sympathiek vrouwelijk personage voor de geest te halen <0xE2><0x80><0x93> en ze was iedereen in haar leven grote boetedoening schuldig! Ik had liever gehad dat de film zich had gericht op zuster Evangeline, de oude vrijster of Zoon, in plaats van op Rose. Sada Thompson en Ellen Burstyn blonken in hun rollen, maar zelfs de grote Dana Delaney kon Rose niet geloofwaardig of sympathiek maken!
SPOILERS BELOW<br /><br />+ + Rose leaves her husband with no real explanation ever offered- and relocates to Kentucky! She meets the wonderfully sympathetic Sister Evangeline and the crotchety heart-of-gold spinster landowner along with some of the other pregnant women. The audience is geered to feel empathy for these mothers who are forced to relinquish custody of their babies- yet despite a few initial protests, Rose does nothing to challenge the dictatorial Mother Superior or change any of her dictums even after she herself becomes a mother! Oh, and for reasons never explained, she isolates herself from her daughter Cecilia ASAP as well her her bigamously wed 2nd husband Son. Cecilia grows into a remarkably well-adjusted teen without any evident boyfriends who cherishes her de facto mothers (Sister Evangeline and the late spinster landowner who left the house) and her de facto father Son but is understandably puzzled and bitter towards her own mother's cold behaviour. Beyond cooking together for the unwed mothers and teaching her how to drive, Rose sees to it they have as little interaction as possible and openly resents any queries into her past. Rose actually berates Cecilia for driving the seriously injured Son to the hospital when there was no other reliable means to safely reach the place as though Cecilia had taken a joyride! Eventually Rose's first husband finds the family shortly after Rose has taken off with only the tersest explanation but he seems perfectly willing to leave things be. At the end, after someone smashes her car back window, Rose has an epiphany and drives back home and while a long-dry spring gushes to life, Rose gushes about how she's now Cecilia's 'REAL mother!' while hugging her daughter and bigamous husband. Contrary to another reviewer, I don't think Cecilia had miraculously become totally accepting of Rose at that instant but just seemed willing to see if this New Rose was going to change! Usually Lifetime movies try to provide compelling motivations for the despicable behaviours of the leading characters but this one didn't even slightly bother! While Rose wasn't overtly cruel or sadistic, it's hard to remember a less sympathetic female character- and she owed everyone in her life major penance! I'd have preferred it if the movie had been focused on Sister Evangeline, the spinster or Son instead of Rose. Sada Thompson and Ellen Burstyn shined in their parts but even the great Dana Delaney couldn't make Rose believable or likable!