Django (Franco Nero) heeft zijn wrede verleden achter zich gelaten en heeft de afgelopen tien jaar in een klooster doorgebracht. Als hij door slavenhandelaren gevangen wordt genomen en te horen krijgt dat een van de ontvoerde kinderen zijn dochter is, ontsnapt hij en gaat hij op zoek naar wraak. Deze treurige update van de Django-serie, door sommigen beschouwd als de officiële sequel omdat Nero weer in de rol is getrapt, is niet eens een western en lijkt niet eens in Amerika te zijn opgenomen! De film is in het Engels en is verschrikkelijk voorspelbaar met Django die zijn namaakgraf opgraaft waarin zijn machinegeweerkist ligt en net als alles tegen het einde verloren lijkt, bevrijdt de jaloerse dienaar van de hoofdverdachte Django. Hoewel de film er trots op lijkt te zijn geassocieerd te worden met de oorspronkelijke Django (1966) die de moeite nam om hem op te nemen <0xE2><0x80><0x93> 'Django, gemaakt door Sergio Corbucci' <0xE2><0x80><0x93> is dit een schande voor het origineel. Samen met de alomtegenwoordige Donald Pleasance.
Django (Franco Nero) has given up his brutal past and spent the last ten years in a monastery. When he is captured by slave traders and learns that one of the kidnapped children is his daughter, he escapes and seeks revenge. This woeful update of the Django series, considered by some the official sequel due to bringing Nero back to the role, is not even a western and doesn't even seem to be set in America! The film is in English and is terribly predictable with Django digging up his fake grave which contains his machine gun coffin and just when all seems lost toward the end, the main villain's (Christopher Connelly) jealous servant sets Django free. Although the film seems proud to be associated with the original Django (1966) going to the trouble of listing - "Django created by Sergio Corbucci," this is a disgrace to the original. Co-starring the ubiquitous Donald Pleasance.