In elk geval heeft iemand, ergens, de moeite genomen om de beroemde Edgar Rice Burroughs-boeken te lezen, waarin het personage is gesitueerd. Wat er met die informatie is gedaan, stelt helaas niets voor. Tarzan (de weinig aantrekkelijke Casper van Dien) en Jane (de onopvallende Jane March) gaan terug naar het thuisland in de jungle en komen daar plunderende slechteriken tegen onder leiding van Steven Waddington (die beter in _The Last of the Mohicans_ kan worden gezien als een meer complexe slechterik). De film van regisseur Carl Schenkel geeft Tarzan zijn status van welbespraakte heer terug en bevat elementen van Burroughs' koortsachtige verbeelding, maar hij tekent de 'avonturen' mat af, zonder enig opwindend gevoel voor humor. Schenkel heeft zo weinig oog voor details dat hij ons wil laten geloven dat niemand een wenkbrauw optrekt bij het zien van een man die verandert in een kolossale cobra (niet dat het Xena-niveau iets uitmaakt). Het is minzaam amusant om te zien hoe Van Dien onbeholpen zijn heldhaftigheid en zijn Engels accent ten toon spreidt, al is dit uiteindelijk alleen maar een lege afleidingsmanoeuvre.
At least someone, somewhere, involved in this disposable Ape Man entry bothered to read the famous Edgar Rice Burroughs books on which the character is based. What was done with that information, unfortunately, amounts to nothing. Tarzan (vacantly handsome Casper Van Dien) and Jane (nondescript Jane March) head back to the jungle homeland and encounter pillaging baddies led by Steven Waddington (used better as a more complex nasty in The Last of the Mohicans). Director Carl Schenkel's film gives Tarzan back his long-absent status as an articulate gentleman, and it contains elements of Burroughs's feverish imagination, but it dully ticks off the "adventures" without any thrilling sense of fun. Schenkel is so inattentive to detail that he would have us believe no one raises an eyebrow at the sight of a man morphing into a humongous cobra (not that the Xena-level effects help). It's blandly amusing watching Van Dien plug away ineptly at both his heroics and English accent, though this is ultimately an empty diversion for completest only.