Deze film heeft een zeer open einde <0xE2><0x80><0x93> net zoals je in de echte zaak waarop de film is gebaseerd niet weet of Madeleine haar minnaar wel of niet heeft vermoord, zoals de jury een unieke Schotse uitspraak doet van "niet bewezen" die het verschil tussen rechtstreekse vrijspraak en veroordeling verdeelt. Zo'n film zou in die tijd in Amerika moeilijk te maken zijn geweest, omdat de Amerikaanse productiecode uit die tijd duidelijke schurken en helden eiste en een snelle en zekere straf voor de schurken.<br />'<br />' In deze film wordt veel gebruik gemaakt van belichting en schaduw, waardoor de scènes in de donkere steegjes waarin Madeleine haar arme minnaar stiekem ontmoet, in feite worden gescheiden van die in de goed verlichte balzaal en de scènes overdag waarin ze het hof wordt gemaakt door haar door de familie goedgekeurde aanbidder, William Minnoch. Ann Todd geeft hier een zeer behoedzame rol als Madeleine, en misschien was dat nodig om mysterie toe te voegen aan wat en hoe ze over haar hachelijke situatie dacht.<br />Ik was vooral onder de indruk van Ivan Desny als Madeleines minnaar in een achterbuurt, Emile L'Anglier. Hij deed me sterk denken aan Orson Welles in zijn uiterlijk en zelfs aan zijn acteerstijl. Desny's optreden is ook subtiel, maar niet zo subtiel dat je het kunt zien.' Ik zie niet in dat zijn personage meer van het idee houdt om weer een welgestelde heer te worden dan hij ooit van Madeleine zelf zou kunnen houden.<br />Dit is een van de eerste films van David Lean, en er is één scène in het bijzonder die me doet denken aan zijn laatste <0xE2><0x80><0x93> 'A Passage to India'. Die scène is waarin Madeleine in een rijtuig naar de rechtbank wordt gebracht, vergezeld door een politieagent, terwijl de menigte buiten uit de hand loopt. Het is niet alleen de vermeende misdaad die de menigte in beroering brengt, maar ook Madeleines rang en privileges. Er is een soortgelijke scène in 'Passage to India' waarin Judy Davis naar de rechtbank wordt gebracht om te getuigen. 's zijn haar beschuldigingen aan het adres van een indiaan wegens poging tot verkrachting, gecombineerd met haar status als lid van de Britse aristocratie, die de massa's op stang jaagt. Ik vraag me af of Lean de ideeën uit deze film heeft ontleend toen hij zijn laatste maakte.<br />In elk geval is het de moeite waard om ernaar te kijken, maar verwacht niet dat de zaken netjes worden afgehandeld, zoals dat bijna altijd het geval was in rechtbankdrama's in Amerikaanse films uit die tijd.
This film has a very open ending - just as in the true case upon which the film is based you don't know whether or not Madeleine killed her lover, as the jury renders a uniquely Scottish verdict of "not proved" which splits the difference between outright acquittal and conviction. Such a film would have been difficult to make in America at the time, as the U.S. production code of the period so demanded clear villains and heroes and swift and sure punishment of the villains.<br /><br />There's a great use of lighting and shadow in this film, effectively differentiating the dark back-alley scenes where Madeleine meets her poor lover on the sly from those well-lighted ballroom and daytime scenes where she is courted by her family-approved suitor, William Minnoch. Ann Todd gives a very guarded performance here as Madeleine, and maybe that was necessary to add mystery to what and how she was thinking about her predicament.<br /><br />I was particularly impressed by Ivan Desny as Madeleine's backstreet lover, Emile L'Anglier. He reminded me a great deal of Orson Welles in his physical features and even some in his acting style. Desny's performance is also subtle, but not so subtle that you can't see that his character is more in love with the idea of becoming a moneyed gentleman again than he ever could be with Madeleine herself.<br /><br />This is one of David Lean's early films, and there is one scene in particular that reminded me of his last - "A Passage to India". That scene is when Madeleine is being conducted to court in a carriage accompanied by a police officer with the mob getting out of control outside. It's not just the alleged crime that has the mob stirred up, its Madeleine's rank and privilege as well. There is a similar scene in "Passage to India" as Judy Davis is conducted to court to testify. In that film it's her accusations of an Indian of the crime of attempted rape combined with her status as a member of the British aristocracy that has the crowds riled up. I wonder if Lean borrowed on the ideas from this film when making his last.<br /><br />At any rate it's worth a look, just don't expect things to be wrapped up neatly as they almost always were in courtroom dramas in American films of the time.