Wat is er dan mis met de muziekindustrie van tegenwoordig? Geldhongerige platenbazen? Bedrijven die te veel radiostations bezitten? Ja. Dat zijn de twee dingen die er mis zijn met de muziekindustrie. Tenminste, volgens deze film.<br />Ik was ongelooflijk teleurgesteld toen ik merkte dat een film met zoveel kunstenaars en managers die in en rond de muziekindustrie werken, zo weinig inzicht kon bieden. Nadat ik deze film had gezien, besefte ik dat ik eigenlijk niets te weten was gekomen, met uitzondering van het feit dat ik kennis had gemaakt met een paar kunstenaars van wie ik nog nooit had gehoord.<br />Voordat Music Dies begint als een verhaal waarin wordt uitgelegd hoe een sterfgeval in de familie ertoe heeft geleid dat de verteller op zoek gaat naar wat er mis is met de muziekindustrie van vandaag de dag. Waar het verhaal eindigt, wordt de film vanaf dat punt een reeks clips en het commentaar van de maker/executive/fan.<br />Vervolgens verdoet de film je tijd met een tiental commentatoren die het over alles eens lijken te zijn. Executives geven om geld, niet om kunst. Executives geven om geld, niet om kunst. Telkens weer boren ze dat in je hoofd, voor het geval je dat nog niet wist. Ons herhaaldelijk vertellen hoe slecht platenbazen zijn is onschuldig genoeg, ook al is het saai, maar de film wordt gewoon oneerlijk als hij jubelt over de grootsheid van platenbazen in het verleden. Als een commentator botweg zegt dat... Als Stevie Wonder een plaat wil maken, dan maakt hij een plaat. Je vraagt je af of hij of de regisseur enig onderzoek doen naar Motown en hun fabrieksmatige werkwijze om hits te produceren voordat de geschiedenis wordt uitgeroeid.<br />Afgezien van het feit dat de film nauwelijks aangeeft waarom we vandaag de dag zulke slechte muziek hebben, gaat hij eigenlijk niet echt over de muziek van vandaag. Hip Hop wordt nauwelijks genoemd, en nooit besproken. In plaats van een serieuze blik op de muziek van vandaag te werpen, richt de film zich op Ashley Simpson, die alles vertegenwoordigt wat er mis is met de muziek van vandaag.<br />De film probeert te eindigen met een positieve kijk op de toekomst en noemt de opkomst van Napster en het internet als de redding van de muziek. Hoewel het feit dat Napster zich ruim 5 jaar voor de tijd van Ashlee Simpson afspeelde, niet goed doordacht lijkt te zijn.<br />Dus wat kunnen we anders doen? In een van de meest afgezaagde eindes ooit komt de verteller terug om een pleidooi te houden dat we de kinderen moeten leren over Pink Floyd en The Who.<br />De positieve kant van de zaak is dat Erykah Badu best grappig was en dat de voorstellingen best leuk waren.
So what's wrong with the music industry today? Money hungry record executives? Corporations owning too many radio stations? Yes. Those are the two things that're wrong with the music industry. At least according to this film.<br /><br />I was incredibly disappointed to find that a film with so many artists and executives working in and around the music industry, could offer so little insight in to it. After watching this I realized I really didn't learn anything, with the exception of being exposed to some artists I had never heard of.<br /><br />Before the Music Dies starts off as a narrative explaining how a death in the family led to the narrator's search to find what's wrong with today's music industry. That's where the narration ends, from that point on the movie becomes a series of clips and artist/executive/fan commentary.<br /><br />The film then proceeds to waste your time with a dozen commentators who all seem to agree on everything. Executives care about money, not art. Executives care about money, not art. Executives care about money, not art. Over and over and over they drill that in to your head, in case you didn't know already. Repeatedly telling us how bad record executives are is harmless enough, even if tedious, but the film becomes simply dishonest when it raves about the greatness of record executives in the past. When a commentator bluntly states that "When Stevie Wonder wants to make a record, he makes a record" it makes you wonder if he or the director do any research into Motown and their factory-like operation of churning out hits before butchering history.<br /><br />Besides the fact that the film barely scratches the surface of why we have such bad music today, it actually doesn't really discuss today's music. Hip Hop is barely mentioned, and never discussed. Instead of taking a serious look at today's music, the film takes cheap shots at Ashley Simpson to represent everything that's wrong with music today.<br /><br />The film tries to end with a positive outlook for the future, citing the rise of Napster and the internet as music's salvation. Though the fact that Napster was a good 5 years before Ashlee Simpson's time, this salvation doesn't appear to be well thought out.<br /><br />So what else are we to do? In one of the most cheesy endings to anything, ever, the narrator comes back to make a plea that we teach the children about Pink Floyd and The Who.<br /><br />On the positive side, Erykah Badu was pretty funny, and the performances were pretty fun.