'Ontspoord' moet wel een van de slechtste, meest onnodige films zijn die ooit zijn gemaakt. Het onderwerp van deze film is Larry 'Wildman' Fischer, een quasi-muzikant van dubieuze importantie. We horen dat Wildman Fischer in de jaren zeventig een klein succesje heeft gehad als randfiguur. Ik gebruik de term 'artiest' in de meest liberale termen, aangezien Larry's kunstzinnigheid bestaat uit het schreeuwen van onzinnige teksten in de microfoon. Het klinkt absoluut afschuwelijk. Het kan eigenlijk niet echt als muziek worden omschreven.<br />Ze volgen de wapenfeiten van Fischer, een paranoïde schizofreen, vanaf zijn jonge jaren tot aan het bijna huidige heden. Het grootste deel van de huidige film wordt gemaakt met een camera en een microfoon in Larry's gezicht, met voorspelbare, duidelijke resultaten. Ik heb hier anderhalf uur voor nodig om te zien dat de arme kerel hulp nodig heeft. Het hele ellendige gedoe heeft iets van een kermisattractie. Deze film is zo overdreven dat ik een tijdje dacht dat het een docudrama was in de trant van het Blair Witch Project.<br />Uiteindelijk vraag je je af of het over een geestesziekte ging of over de val van een rockmusicus. Jammer genoeg denk ik dat niet veel mensen Fischer als musicus hebben gehoord of dat het ze iets kan schelen. Nog minder mensen zullen geïnteresseerd zijn in de behandeling van schizofrenie door films. Het is hoe dan ook een complete flop.
Derailroaded has to be one of the worst, most unnecessary pieces of filmaking ever. The object of this film is Larry "Wildman" Fischer a quasi musician of dubious importance. We learn Wildman Fischer enjoyed some minor success as a fringe artist in the seventies. I use the term artist in the most liberal terms, as Larry's artistry consists of screaming nonsensical lyrics into the microphone. Absolutely awful sounding. It couldn't really be fairly described as music.<br /><br />They follow the exploits of Fischer, a paranoid schizophrenic, from his early years through the near present. Most of the current footage is done with a camera and microphone in Larry's face with predictably obvious results. The audience doesn't need an hour and a half of this to see the poor fellow needs some help. The whole wretched thing has a carnival side-show feel to it. This film is so over the top that for a while I thought it was a docu-drama spoof in the vein of Blair Witch Project. <br /><br />In the end you wonder if this was about mental illness or the fall of a Rock Musician. Sad to say I don't think many people have even heard or care about Fischer as a musician. Even fewer will care about the films treatment of schizophrenia. Either way it's a complete flop.