'Single Room Furnished' was de laatste film van de ooit gevierde Jayne Mansfield. Gezien de trieste staat van haar carrière was het niet zo vreemd dat ze de rol van verbitterde, afgeleefde prostituee kreeg. De film is zogenaamd een dramatisering van haar trieste leven en haar tijd. Omdat ze stierf voordat hij af was, kwam hij op de plank terecht, totdat de regisseur (en Mansfields ex-man Matt Cimber) besloot de film af te maken. Om de lugubere krantenkoppen die door haar vroegtijdige dood werden veroorzaakt kracht bij te zetten, voegde hij er nog een verhaal aan toe over een bijzonder onaantrekkelijk echtpaar van middelbare leeftijd dat de film abrupt afbreekt en alle belangstelling die hij anders misschien had gehad, volledig de kop indrukt. Mansfield, die er verfomfaaid en moe uitziet, is misschien wel de voornaamste belangstelling, maar zij niet. De film wordt grotendeels in beslag genomen door het pathetische script en de acteurs zonder naam, zonder talent, die allemaal zo snel mogelijk uit de camera willen. Allemaal, behalve Charley en Flo, de personages die gespeeld worden door de acteurs die ingehuurd zijn om de film te voltooien, die zuchten, grommen, kreunen en jammeren over de trieste staat van hun leven. Maar lang niet zo erg als de critici die gedwongen werden deze film te ondergaan, of het publiek dat er getuige van was tijdens de gelukkig korte vertoning ervan. Jayne gaf vlak voor haar dood een geslaagde voorstelling in 'Een gids voor de getrouwde man', en dat zou een passender einde van haar (bescheiden) carrière geweest zijn. Iedereen die het tot het einde van de film volhoudt (zoals ik) verdient wat hem toekomt.
"Single Room Furnished" was the last film of the once-celebrated Jayne Mansfield. Not surprisingly, given the sad state of her career, she was cast as a bitter, used-up prostitute. The film is ostensibly a dramatization of her sad life and times. Because she died before it was completed,it ended up on the shelf, until the director (and Mansfield's ex-hubby) Matt Cimber, made the decision to finish the film. In order to release it to capitalize on the lurid headlines generated by her untimely death, he added an additional story involving a singularly unappealing middle-aged couple that stops the film cold, and totally negates any interest it might otherwise have had. Mansfield, looking blowzy and tired, may be the main interest here, but she's done in by the pathetic script and the surrounding cast of no name, no talent performers, all of who seem to want to get off-camera as soon as possible. All except Charley and Flo, the characters played by the actors hired to complete the picture, who sigh, grunt, moan and whimper about the sad state of their lives. Not nearly as much as the critics who were forced to endure this film, however, or the audiences who were subjected to it during it's mercifully short release. Jayne gave a valid performance in "A Guide for the Married Man" shortly before her death, and that would have been a more fitting end to her (modest) career. Anyone who makes it all the way through this film (like I did) deserves what they get.