De geestesziekte die in 'Possessed' wordt beschreven, is wat de Victorianen hysterie noemden. Het komt erop neer dat je een vrouw bent en heel slecht wordt behandeld door een sociaal en seksueel superieure man.<br />David Sutton (Van Heflin) is een onnadenkende ploert die zomaar wat seks wilde met een kwetsbare, eenzame werknemer uit een vakantiehuis in de buurt. Omdat ze zijn sociale mindere was, dacht Louise (Joan Crawford) dat ze zich kon verbeteren door het helemaal met hem te maken (in die tijd was dat heel belangrijk omdat voorbehoedsmiddelen zo primitief waren). Deze overhaaste stap maakt haar wanhopig als ze merkt hoe koel David is, en vervolgens diep gekwetst en woedend als hij harteloos een eind maakt aan hun verhouding. Het is haar seksuele verraad door David en de achteloze arrogantie van zijn superieure maatschappelijke status die haar uit haar evenwicht brengen. Bovendien lopen de zaken mis in haar woning, waar ze werkt als dienstmeisje of verpleegster voor een getrouwde vrouw die haar ten onrechte beschuldigt van een relatie met haar man, een beschuldiging die door de terugkerende dochter wordt herhaald. Dit verdere onrecht door haar superieuren brengt haar uit haar evenwicht.<br />Het verhaal wordt in flashbacks verteld nadat ze in de straten van het centrum van Los Angeles in een 'hysterische' trance is geraakt. Er is veel psychiatrisch jargon rond haar behandeling en bekentenis, maar de ziekte is geen 'hysterie', het is een gefrustreerde verontwaardiging over maatschappelijke en seksuele onrechtvaardigheid - alleen Hollywood kan het nooit op die manier vertellen. <br />Bovenal konden vrouwen na de Tweede Wereldoorlog niet de waarheid worden verteld over hun toestand, toen ze uit de fabrieken moesten worden verdreven waar ze met mannen hadden gewerkt en terug naar huis moesten om huisvrouw te worden.<br />Dit is echt een Victoriaans verhaal over moraliteit: het was precies het soort geval waarmee de Sigmund Freuds naam maakten door gekwelde echtgenotes en dochters op te sluiten in het Keizerlijke Oostenrijk. Dat gezegd hebbende, is het een goed verteld verhaal met geweldige studio-opnamen en een sterke centrale voorstelling. Let op de cameo-scène aan de bar tussen Geraldine Brooks en Van Heflin. Als hij zijn ogen van haar afwendt om naar het sigarettenmeisje te gluren, zegt Geraldine: 'Dat.' Ja, deze film krijgt geen vat op de onderliggende kwesties, maar het is niettemin een plezierige 'noir'-fictie.
The mental illness portrayed in "Possessed" is what the Victorians called hysteria. It consists of being a woman and being treated very badly by a socially and sexually superior man.<br /><br />David Sutton (Van Heflin) is an unthinking cad who wanted casual sex with a vulnerable, lonely employee from a nearby holiday house. Being his social inferior, Louise (Joan Crawford) thought she could improve herself by going all the way with him (a big deal back then because birth control was so primitive). This rash move causes her to get desperate when she senses David's coolness, and then deeply wounded and enraged when he callously ends their affair.<br /><br />Although the movie attributes it all to "love", it is her sexual betrayal by David, and the casual arrogance of his superior social status, that unbalance her. Moreover, things go wrong at her residence, where she works as a servant or nurse to a married woman who falsely accuses her of involvement with her husband, an accusation that is echoed by the returning daughter. This further injustice by her social superiors drives her unhinged.<br /><br />The story is told in flashback after she goes into a "hysterical" trance on the streets of downtown Los Angeles. There's a lot of psychiatric lingo around her treatment and confession, but the illness is no "hysteria", it is frustrated outrage against social and gender injustice --- only Hollywood can never tell it that way.<br /><br />Above all, women could not be told the truth about their condition after World War Two, when they had to be driven out of the factories where they had worked beside men and back into the home to be consumer housewives.<br /><br />This is really a Victorian throw-back morality tale: it was exactly the kind of case with which the Sigmund Freuds made their name by locking up troubled wives and daughters in Imperial Austria. That said, it's a well-told yarn with great studio sets and a strong central performance. Note the cameo scene at the bar between Geraldine Brooks and Van Heflin. When he takes his eyes off her to ogle the cigarette girl, Geraldine says: "That's so American, wanting more than you've got!" Yes, this film fails to get to grips with the underlying issues, but it's enjoyable "noir" fiction nonetheless.