Als je Derrida voor het eerst hebt gelezen, heb je niets aan deze video. Als je na lange tijd aan de andere kant van Derrida bent gekomen, heb je niets aan deze video. Waarom kijk je er dan naar? Omdat het een document is van een man die een van de belangrijkste filosofen van het moderne tijdperk is gebleven <0xE2><0x80><0x93> en zal blijven. Hij is er niet meer, maar als je hem nooit hebt gezien, heb je in deze video de gelegenheid om naar hem te kijken.<br />Deze video is niet het werk van de Cliffs. Het is in plaats daarvan een blik in het openbare en privéleven van een man die, net als wij allemaal, voor vreemden een mysterie blijft. En het is inderdaad een vuile blik, een pornografisch oog, die de blik bepaalt. De makers zijn net groupies bij een rockshow, degenen die erin slagen om achter de coulissen een pasje te bemachtigen. Ze weten niet genoeg om slimme vragen te stellen, vragen die Derrida aan het denken zouden zetten. Dus in plaats daarvan volgen ze de man als stalkers en richten ze hun videocamera op zijn privéleven. We zien, net als zij, hoe Derrida jam op zijn toast smeert, over zijn kat praat, door zijn huis loopt, over straat loopt. Het is alsof de makers gewoon onder de indruk zijn van het feit dat de man nog leeft!<br />Dezelfde videomakers/groupies/stalkers maakten een video over/aan/aangeboden aan/volgens de cultuurcriticus Zizek. Een soortgelijk resultaat, alleen zag dat er heel erg uit als reclamemateriaal. En de medeschepper van deze video heeft dat ongetwijfeld ook gezegd: 'Er is een markt voor deze video's,' zei ze bij de vertoning van Zizek in Amherst. Pornograaf, nota bene.<br />Kortom, er is niets in deze film wat je hoeft te zien. Maar je krijgt wel alles te zien. Derrida is nu weg, maar hij heeft ooit geleefd. Je kunt hem in zijn boeken vinden, maar als je hem wilt aangapen, moet je deze video bekijken.
If you've begun reading Derrida for the first time, there is nothing in this video for you. If you've come out on the other side of reading Derrida after a long time, there is nothing in this video for you. Then why watch it? Because it is a document of a man who remains--and will remain--one of the most important philosophers of the modern era. He is gone now, but if you've never seen him you have the opportunity in this video to look at him.<br /><br />This video is not the Cliff notes to a corpus of work. It is, instead, a look into the public and private life of a man who, like everyone of us, remains a mystery to strangers. And it is a dirty look, a pornographic eye, indeed, that does the looking. The creators are like groupies at a rock show, the ones that manage to weasel back stage passes. They know not enough to ask smart questions, ones that would make Derrida think. So instead, they follow the man around like stalkers, pointing their video camera into his private life: We watch, as did they, Derrida put jam on his toast, talk about his cat, walk through his house, walk through the street. It is as though the video makers were simply in awe of the fact that the man lives!<br /><br />The same video makers/groupies/stalkers made a video about/on/addressed to/following the cultural critic, Zizek. Similar result, except the latter looked an awful lot like promotional matter. And make no doubt, the co-creator of this video has said as much: "There is a market for these videos," she said at the screening of Zizek in Amherst. Pornographer indeed.<br /><br />In short there is nothing in this movie that you need to see. But you do get to see everything. Derrida is gone now, but he once was alive. You can find him in his books, but if you want to gawk at him, then check out this video.