Waarschuwing <0xE2><0x80><0x93> prof. John Koestler (Cage), legt zijn handen op een stuk papier met een lange reeks getallen erop die een lang verhaal afkapt <0xE2><0x80><0x93> voorspelt het einde van de wereld. Zoals je in dit soort situaties waarschijnlijk zou doen, probeert Koestler dit te bewijzen aan iedereen die wil luisteren in een wanhopige poging de mensheid te redden. Ondertussen begint Koestlers zoon vreemde blonde mensen te zien die rondsluipen in de bossen rond hun huis.<br />Deze film hield mijn ogen aan het scherm gekluisterd tot zo'n twintig minuten later. Het was interessant, angstaanjagend, verontrustend en ik kon niet wachten om te zien wat er daarna gebeurde. Mijn snacks waren vergeten, de plot had me in zijn greep. Het vliegtuigongeluk joeg me de stuipen op het lijf, net als het verhaal, en Koestler begon meer van het mysterie rond de laatste getallen te onthullen. Zelfs de belachelijke blonde mensen waren griezelig. Toen liep de film ten einde en opende ik een zak Maltesers om mijn teleurstelling te compenseren.<br />Ik vond de scènes die naar het einde leidden voorspelbaar en belachelijk, en ik denk dat de scène waarin de kinderen hun nieuwe huis bereiken misplaatst en onnodig was. Ik zou dat deel graag aan de verbeelding hebben overgelaten en de spectaculaire ondergang van de aarde uit eigen beweging hebben gezien. Hun vertrek had op dezelfde manier kunnen worden afgesloten zonder de scène. Hun nieuwe huis heeft een Eden-achtige sfeer, compleet met al te smetteloze computeranimaties en een grote, glanzende boom. Om de een of andere reden deed het me een beetje denken aan een shampooreclame. Ik dacht ook dat als de buitenaardse/engelen zoveel moeite hadden gedaan om ervoor te zorgen dat het menselijk ras ergens anders zou blijven, ze deze kinderen niet zomaar ergens hadden gedumpt en aan hun lot hadden overgelaten, zodat ze vrij waren om dezelfde afschuwelijke fouten te maken waar wij mensen maar al te bedreven in lijken te zijn. Misschien ben ik gewoon sceptisch, maar ik zie een situatie die zich heel snel ontwikkelt in deze nieuwe omgeving. Desondanks was ik onder de indruk van de daaropvolgende slotscènes, die losstonden van de vele apocalyptische films die door Hollywood waren gemaakt. Afgezien van de paar kinderen en witte konijnen die de aliens/engelen wegvoerden, werd niets en niemand gespaard, en de wanhoop en wanhoop van degenen die achterbleven, samen met de vernietiging van E-V-E-R-Y-T-H-I-N-G, is indrukwekkend. Het is weer eens wat anders dan het gebruikelijke einde waar de vindingrijke en deugdzame helden uit hun slimme schuilplaatsen kruipen om te huilen en elkaar vreugdevol vast te houden voordat ze ervandoor gaan om hun verwoeste leven weer op te bouwen.<br />Ik geef deze film 7 van de 10 <0xE2><0x80><0x93> onnozel en voorspelbaar aan het eind ('Alstublieft, laat het geen aliens zijn, alstublieft, laat het geen aliens zijn...'). aaaa, verdomme - het zijn buitenaardse wezens!), maar ook als provocerend en verontrustend wordt beschouwd.
**WARNING - SPOILERS** Prof. John Koestler (Cage), gets his mitts on a piece of paper with a long sequence of numbers on it that  to cut a long story short - predicts the end of the world. As one probably would in these situations, Koestler sets out to try to prove this to anyone who will listen in a desperate attempt to save mankind. Meanwhile Koestler's son starts to see strange blond people skulking about in the woods around their house.<br /><br />This movie had my eyes glued to the screen until the last 20 minutes or so. It was interesting, scary, disturbing and I couldn't wait to see what happened next. My movie snacks lay forgotten, the plot had me hooked. The plane crash sequence frightened the hell out of me and so did the story and Koestler started to uncover more of the mystery surrounding the final numbers. even the ridiculous blond people were eerie. Then the movie started to draw to a close and I opened a bag Maltesers to counter-balance my disappointment.<br /><br />I found the sequences leading to the end predictable and ridiculous, and I think the scene with the children reaching their new home was out of place and unnecessary. I would have been happy just to leave that part to the imagination and watch earth's spectacular doom on its own. Their departure could have been concluded the same way without the scene. Their new home has an Eden-like vibe to it, complete with all-too-immaculate CGI scenery and a big shiny tree. It kinda reminded me of a shampoo commercial for some reason. I also thought that if the aliens/angels had taken that much trouble to make sure that the human race would continue elsewhere, they would not have just dumped these kids somewhere on their own and left them to their own devices, free to make all the same horrendous mistakes we humans seem to be all too proficient at. Maybe I am just skeptical, but I see a 'Lord of the Flies' type situation developing very quickly in this new place.<br /><br />Despite this I was impressed with the subsequent ending scenes, set apart from many apocalyptic movies churned out by Hollywood. Aside from the few children and white rabbits the aliens/angels whisked away, no one and nothing is spared, and the desperation and despair of those who remain, along with the destruction of E-V-E-R-Y-T-H-I-N-G is impressive. It makes a change from the typical ending where the resourceful and virtuous heroes crawl out from their clever hiding places to cry and clutch each other joyfully before skipping off to rebuild their shattered lives.<br /><br />I give this movie 7 out of 10 - Silly and predictable towards the end ("please don't let it be aliens, please don't let it be aliens. . . awww, damn - it's aliens"), but also thought provoking and disturbing. Nicholas Cage is better than I have seen him in a while.