Deze film lijkt niet zozeer op een traditionele horrorfilm, maar meer op een drama/mysterie met sterke bovennatuurlijke elementen. De opzet is dat Laura, die ooit in een weeshuis heeft gewoond, met haar man en zoon naar het weeshuis terugkeert om het weer op te zetten als een plek voor kinderen met een beperking. Natuurlijk lijkt het allemaal heel simpel, maar er zitten veel mysteries in dit verhaal en de onthullingen druppelen in de loop van het verhaal binnen.<br />De film is niet bijzonder angstaanjagend, hoewel hij een paar schrikmomenten heeft. In plaats van een sfeer van angst te creëren, werkt hij er in plaats daarvan aan om sympathie op te wekken voor Laura's ouders. Het is een interessante overpeinzing over verlies, die een prachtig potentieel had om de grens tussen de echte wereld en het bovennatuurlijke te overschrijden (maar maak je geen zorgen, mensen, dat gebeurt niet <0xE2><0x80><0x93> het is beslist bovennatuurlijk en dat weet je al van jongs af aan). Niettemin, dat je je kon voorstellen dat deze film zou werken, zelfs als de bovennatuurlijke elementen alleen maar in Laura's hoofd zaten, en dat is heel goed voor het drama.<br />De technische aspecten van de film zijn allemaal goed (al heb ik een paar achtergrondfouten gezien, maar daar moet je volgens mij naar zoeken), met een duidelijke richting, goede lenzen en een goed ontwerp. De acteurs zijn allemaal goed in het neerzetten van hun personages (kinderen zijn geloofwaardig genoeg) en Belen Rueda speelt de hoofdrol goed. Het verhaal zelf bereikt niet veel diepgang, maar het is prettig om het mysterie met de film te ontrafelen.<br />Het is niet verbluffend, maar in de wereld van de horrorfilms staat het met gemak een schouderbreedte boven het gewone drijfhout dat het genre de neiging heeft af te stoten. Bovendien is het geen verschrikkelijke film en kan hij worden aanbevolen als je op zoek bent naar een relatief intelligente en goed geconstrueerde bovennatuurlijke horrorfilm. Verwacht alleen geen bloedbaden en voortdurende schokken.
This film is less like a traditional horror movie and more of a drama/mystery with strong supernatural elements. The setup is that Laura, who once lived at an orphanage, returns to the orphanage with her husband and son to start it up again as a place for special needs children. Of course, it all seems simple, but there are mysteries abound in this story and the revelations trickle in over the course of the tale.<br /><br />The film isn't particularly frightening, although it has a couple of jumpy moments. Rather than focusing on creating an atmosphere of fear, instead it works on drawing up sympathy for Laura's plight as events transpire against her and her family and the past comes back to haunt her. It's an interesting meditation on loss as well that had a wonderful potential to straddle the line between real-world and supernatural (but don't worry folks, it doesn't--it's firmly supernatural and you know it from early on). Nonetheless, that you could imagine this film working even if the supernatural elements were just in Laura's mind and that's a pretty good thing for the drama.<br /><br />The technical aspects of the film are all sound (although I noticed a couple of background gaffs, but I think you'd have to look for them), with clear direction, capable lensing and design. The actors all do a good job of rendering their characters (children fare believably enough) and Belen Rueda carries the film well as the central protagonist. The story itself doesn't reach any great depths, but unraveling the mystery with the film is enjoyable.<br /><br />It's nothing stunning, but in the world of horror films, it easily stands a shoulder above the regular flotsam that the genre tends to churn out. At that, it's no terrible film and could be recommended if you're looking for a relatively intelligent and well composed supernatural horror-type film. Just don't expect bloodbaths and constant shocks. 7/10.