'Land of the Lost' is een film met een plot dat lijkt op dat van de gelijknamige tv-serie uit 1970, waar hij zogenaamd op is gebaseerd. Ja, zowel de tv-serie als de film hebben dezelfde titel, zijn geproduceerd door Sid en Marty Kroft en gaan over mensen die terugreizen in de tijd naar de prehistorische tijd. Maar in de tv-serie uit 1970 (en de remake uit het begin van de jaren negentig die niemand anders zich lijkt te herinneren behalve ik) gaat het over een vader en zijn twee kinderen die letterlijk op een tijdverschuiving stuiten. In deze film speelt Will Ferrell een verwaande wetenschapper die met de hulp van volwassen assistenten opzettelijk op zoek gaat naar een tijdverschuiving. Mijn probleem met de film is niet het verschil tussen de film en het tv-programma, maar meer het feit dat deze film niet kon beslissen of het een komedie of een sciencefictionfilm moest worden. De komedie in de film was meestal niet sterk of geestig genoeg, en de sciencefictionelementen brachten veel te veel gaten in de plot en onduidelijke gebeurtenissen met zich mee.<br />Aangezien dit een wagen van Will Ferrell is, verwachtte ik dat dit een komedie zou zijn, net als de meeste andere mensen, neem ik aan. Rick Marshall, een wetenschapper die, zoals veel personages die Ferrell eerder heeft gespeeld (Ron Burgundy, Ricky Bobby, Chazz Michael Michaels), goed is in wat hij doet voor de kost, maar wiens egocentrisme en waandenkbeelden elke geloofwaardigheid aantasten die het personage anders zou verdienen. Het is begrijpelijk dat dr. Marshall de wetenschappelijke gemeenschap tegen zich in het harnas jaagt door aan te kondigen dat hij vervormingen in de tijd heeft ontdekt. Een rampzalig interview met de sceptische Matt Lauer, een van de weinige grappige rollen in de film, brengt dr. Marshall ertoe om presentaties te geven aan ongeïnteresseerde leerlingen van de middelbare school. Pas wanneer Holly, een aanbiddende, bescheiden doctoraalstudente uit Engeland (Anna Friel, van 'Pushing Daisies' op de tv) haar geloof in hem uitspreekt, komt hij op zijn theorie terug. Hun onderzoek brengt hen naar een vervallen souvenirwinkel die wordt gerund door Will Stanton (Danny McBride). Met hun decorstuk worden alle drie de nietsvermoedende reizigers in wat een prehistorische tijd lijkt te zijn geworpen. Het verlaten land dat ze aantreffen, wordt bewoond door neanderthalers, dinosaurussen (waaronder een T. Rex, zoals iedereen die de advertenties heeft gezien weet) en enge buitenaardse wezens uit een heel andere dimensie.<br />Wat deze film tot een science-fictionfilm maakt, is het feit dat het land waarin de helden terechtkomen nooit wordt verklaard. Zijn ze teruggegaan in de tijd (zoals in de tv-serie) of naar een andere dimensie? Het laatste lijkt het geval te zijn, aangezien de neanderthalers niet in dezelfde tijd leefden als de dinosaurussen. Het is duidelijk dat andere mensen en dingen uit de moderne tijd (zoals een ijscowagen, een limousine en een motel met een zwembad) naar deze dimensie zijn gekomen, maar er werd geen verklaring gegeven over hoe ze daar kwamen of waarom. Het subplot waarin de ruimtewezens een rol spelen, waarvan er een perfect Engels spreekt, deed me denken aan de Morlocks uit 'The Time Machine' van H.G. Wells ( zowel het boek als de film). Maar hun aanwezigheid en de verdraaiing van de plot waren te verwarrend voor mij en ongetwijfeld ook voor andere bioscoopbezoekers. Het is niet zozeer dat hun aanwezigheid een ingewikkeld deel van het verhaal was, maar meer een halfbakken. Het was bijna alsof de filmmakers een schurk nodig hadden en de T. Rex was niet groot genoeg.<br />Over de T. Rex gesproken, ik weet nog dat ik 10 jaar oud was en voor het eerst naar de bioscoop ging om _Jurassic Park_ te zien. Ik weet nog hoe geweldig het was om realistisch ogende dinosaurussen te zien die deels computergestuurd en deels animatronisch waren. Dat soort special effects was revolutionair in die tijd. Ik dacht aan die eerdere verwondering toen ik de T. Rex in de film zag en ik was niet onder de indruk, ondanks het feit dat de 100% CGI-dinosaurus er vlekkeloos uitzag. Ik denk dat ik me gewoon teleurgesteld voelde omdat de T. Rex als schurk al eerder was gebruikt in de 16 jaar sinds _Jurassic Park_ werd uitgebracht. Het kan ook zijn dat de achtervolgingsscènes met Will Ferrell vlak en ongeïnspireerd waren, als science-fiction en als komedie.<br />Hoe grappig deze film was, werd ongetwijfeld door Will Ferrell en consorten uitgeprobeerd en ook niet voor niets. Het is gemakkelijk te zien wanneer een komiek in een film zo vol van zichzelf wordt na een geschiedenis van uitzonderlijk grappige films. Mike Myers' 'The Love Guru' was ongelooflijk narcistisch, net als Jim Carrey's optreden in 'Yes Man'. Hoewel Ferrells personage een herhaling leek van eerdere, betere optredens, leek hij zijn best te doen. Het probleem was dat er zoveel actie was dat elke grappige zin verloren ging in het geratel. Andere momenten, zoals de hand van de Neanderthaler op Holly's borst of Ferrell die zich met dinosauruspis besprenkelde, waren gezien de omstandigheden te voorspelbaar en te zwak.<br />Hoewel de special effects heel goed waren, waren ze niet baanbrekend en werden ze verpest door onverklaarbare plotgaten en verwarrende subplots. Afgezien daarvan leverde de komedie, die de meeste mensen waarschijnlijk in de eerste plaats in deze film wilden zien, een paar lichte grinniklachjes op, maar dat is het wel zo'n beetje. Natuurlijk geef ik de filmmakers het voordeel van de twijfel in die zin dat deze film erg moeilijk te maken leek en dat waarschijnlijk ook was. Maar deze film voelde half gebakken aan en had meer tijd moeten krijgen om te bezinken. De scènes met Will Ferrell en Matt Lauer zijn nog steeds een goede YouTube-video, maar de rest is moeilijk aan te bevelen.
"Land of the Lost" is a movie with a plot similar in ways to the eponymous 1970's TV show on which it is supposedly based. Yes, both the TV show and the movie share the same title, were produced by Sid and Marty Kroft, and involve people traveling back in time to the prehistoric ages. However, on the 1970's TV show (and the early 90's remake which no one else appears to remember but me), the storyline involved a father and his two kids literally stumbling upon a time warp. In this movie, Will Ferrell plays a cocky scientist who deliberately looks for a time warp with the help of adult assistants.<br /><br />My problem with the movie is not the difference between it and the TV show, but more the fact that this movie couldn't decide whether it wanted to be a comedy or a science fiction movie. The comedy in the film wasn't strong or witty enough most of the time, and the science fiction elements brought about way too many plot holes and vaguely-explained occurrences.<br /><br />Since this is a Will Ferrell vehicle, I expected this to be a comedy as did most other people, I presume. Ferrell plays Dr. Rick Marshall, a scientist who, like many characters Ferrell has played before (Ron Burgundy, Ricky Bobby, Chazz Michael Michaels), is good at what he does for a living, but whose self-centeredness and delusion warp any credibility the character may otherwise deserve. Dr. Marshall understandably upsets the scientific community by announcing he has discovered time warps. A disastrous "Today Show" interview with skeptical Matt Lauer, one of the only funny parts in the movie, reduces Dr. Marshall to giving presentations to uninterested junior high kids. It's only when Holly, an adoring, unassuming graduate student from England (Anna Friel, of TV's "Pushing Daisies"), expresses her belief in him that he reconsiders his theory.<br /><br />Their research brings them to a run-down souvenir shop operated by Will Stanton (Danny McBride). With their showtune-playing contraption, all three unsuspecting travellers get warped into what appears to be a prehistoric age. This deserted land they find is inhabited by Neanderthals,dinosaurs (including a T-Rex, as anyone who has seen the ads knows), and scary aliens from another dimension altogether.<br /><br />What makes this film confusing as a science fiction film is the fact that the land the heroes find themselves stuck in is never explained. Did they go back in time (like on the TV show), or to another dimension? The latter appears to be true, since Neanderthals didn't live at the same time as dinosaurs. Also, it's apparent that other people and things from modern day (such as an ice cream truck, a limousine, and a motel with a swimming pool) made their way to this dimension, but no explanation was made as to how they got there or why. The subplot involving the aliens, one of which speaks perfect English, reminded me of the Morlocks from H.G. Wells' "The Time Machine" (both the book and the movies). However, their presence, and the twist in plot, was too confusing for me and was no doubt for other moviegoers as well. It's not so much that their presence was a complicated part of the story, but more of a half-baked one. It's almost as if the filmmakers needed a villain, and the T-Rex wasn't big enough.<br /><br />Speaking of the T-Rex, I remember being 10 years old and going to the movies to see "Jurassic Park" for the first time. I recall how amazing it was to see realistic-looking dinosaurs that were part computer generated and part animatronic. Those kinds of special effects were revolutionary at the time. I thought about this previous wonderment as I saw the T-Rex in this movie and felt unimpressed, despite the fact that the 100% CGI dinosaur looked flawless. I guess I just felt let down because the T-Rex as a villain has been done before in the 16 years since "Jurassic Park" was released. It may also be because the chase scenes with Will Ferrell seemed flat and uninspired, both as a science fiction and comedy plot point.<br /><br />As for how funny this film was, it was no doubt Will Ferrell and company tried and not in vain either. It's easy to see when a comedian becomes so full of himself in a movie after a history of exceptionally funny ones. Mike Myers's "The Love Guru" felt incredibly narcissistic, as did Jim Carrey's performance in "Yes Man". Here, although Ferrell's character felt like a retread of earlier, better performances, he appeared to try his best. The problems lay in that there was so much action going on that any funny line got lost in the shuffle. Other moments, such as the Neanderthal's hand on Holly's breast or Ferrell watering himself down with dinosaur urine, felt too predictable and weak given the circumstances.<br /><br />Although the special effects were very good, they weren't groundbreaking, and were ruined by unexplained plot holes and confusing subplots. Besides that point, the comedy, which most people probably wanted to see in this movie in the first place, produced a few light chuckles, but that's about it. Of course, I'll give the filmmakers the benefit of the doubt in the sense that this film appeared very hard to make, and probably was. However, this movie felt half baked, and should have been given more time to settle. The scenes with Will Ferrell and Matt Lauer still make a good YouTube video, but the rest is difficult to recommend.