De naam De Mille roept grote decors op, grote kostuums en grotere actie en kruistochten was zijn vervolg op zijn eerdere visie op de christelijke verkondiging van het schandalige <0xE2><0x80><0x93> op een goede manier <0xE2><0x80><0x93> Teken van het kruis. Henry Wilcoxson, zijn Marc Anthony van Cleopatra en de altijd mooie Loretta Young vormen een team in dit extravagante epos. Koning Richard Leeuwenhart is geen christen en is niet trouw aan de leer van het teken van het kruis, maar ontsnapt aan een gedwongen huwelijk dat hij aangaat met de kruisvaarders om de heilige stad Jeruzalem te bevrijden. Natuurlijk wordt er achter zijn rug om van alles bekokstoofd om tijdens zijn afwezigheid de troon te bestijgen. Onderweg wisselt hij van vrouw, Loretta, en kibbelt en debatteert met zijn andere Europese leiders. Nu is dat vaak niet gezegd, want het is bijna alsof De Mille grote decors en grote verhalen bouwt om kleine momenten te vertellen voor al zijn uitspattingen, zijn films zijn belachelijk dialogengedreven, zelfs naar de maatstaven van de andere dure kaskrakers die in die tijd werden gemaakt. De Mille hield van dialoogscènes en concentreerde zich op het karakter. Heel vreemd. En deze film is eigenlijk een politieke en karakterfilm terwijl de toekomst van Europa wordt besproken en koninklijke pompeuze hoogmoed aan het licht wordt gebracht. De actiescènes zijn duidelijk studio-opnamen, maar goed gesitueerd. De laatste momenten hebben een goed hart dat niet gedwongen maar verdiend is. Dus is dit een goede film. Dat is moeilijk te zeggen, want voor elke goede scène is er een jeugdscène die er kennelijk in is gestopt om de massa te verzadigen. Maar wel een goede richting, een heel goede richting. Dat gezegd hebbende, Crusades verloor geld toen hij voor het eerst werd uitgebracht, als je alleen maar kijkt naar de verhuur aan Domestic, maar het was de grootste film van zijn jaar.
The name De Mille evokes big sets, big costumes and bigger action and Crusades was his follow up to his earlier take on Christian oration from the scandalous - in a good way - Sign of the cross. Henry Wilcoxson, his Marc Anthony of Cleopatra and the always beautiful Loretta Young team up in this extravagant epic. King Richard the Lionheart is not a Christian and is not faithful to the ways of the sign of the cross but to escape a forced marriage he signs up for the Crusades to free the holy city of Jerusalem. Of course, there is scheming behind his back to seize his throne while he is gone. Along the way he trades for a wife, Loretta and haggles and argues with his other European leaders. Now, it has often not be said for it is almost as if De Mille build big sets and big stories to tell little moments for all his excess, his movies are ridiculously dialogue driven, even by the standards of the other expensive blockbuster-type movies made back then. De Mille loved dialogue scenes and focusing on character. Very strange. And this movie is really a politics and character movie as the future of Europe is argued and royal pompous exposed. The action sequences are obvious studio sets but well shot. The final moments have good heart that is not forced but earned. Thus, is this a good movie. It is hard to say because for every good scene there is a juvenile scene obviously put in to satiate the masses. Good direction though, very good direction. That said, Crusades lost money when first released, if you only look at its Domestic boxoffice rentals but was the biggest grossing movie of its year.