Op zijn eigen rustige manier is deze Vittorio de Sica even aangrijpend en krachtig als de meer beeldende holocaustfilms als 'Schindler's List' en 'Salo of the 120 Days of Sodom'. De film gaat over een rijk Italiaans joods gezin dat op een afgelegen landgoed in de stad Ferrara woont. De Finzi-Contini's zijn bijna volledig geassimileerd en hebben weinig gemeen met hun mede-joden, maar als de rassenwetten van Mussolini eenmaal van kracht worden, stellen ze hun tuinen open voor jonge joden uit de buurt. De film beeldt de fatale passiviteit uit van mensen die denken dat ze veilig zijn, dat monsterlijke sociale omwentelingen hen niet raken. Langzaam maar zeker wordt de vrijheid de joden van Italië afgenomen; voor ze weten wat er gebeurt, zijn ze De film laat het lot van de Finzi-Contini's onopgelost, maar we weten uit de roman van Giorgio Bassani dat geen van hen het heeft overleefd. Deze film is prachtig gefotografeerd met de visuele weelde die je van de Italiaanse cinema bent gaan verwachten, met een meeslepende score en gedenkwaardige optredens, vooral van de betoverende Dominique Sanda, waarschijnlijk de mooiste vrouw die ooit op film is verschenen. Dit is een film die iedereen zou moeten zien, omdat hij ons maar al te duidelijk voor ogen houdt dat vrijheid nooit vanzelfsprekend kan zijn, dat wat er in nazi-Duitsland en fascistisch Italië is gebeurd ook hier kan gebeuren. Niemand is veilig.
In its own quiet way this Vittorio de Sica gem is as gripping and powerful as such more graphic Holocaust films as "Schindler's List" and "Salo or the 120 Days of Sodom." It deals with a wealthy Italian Jewish family living in a secluded estate in the city of Ferrara. The Finzi-Continis are almost completely assimilated and have little in common with their fellow Jews, but once Mussolini's racial laws begin to take effect they open their gardens to young Jews from the neighborhood. The movie depicts the fatal passivity of people who think they're safe, that monstrous social upheavals won't touch them. Slowly but surely the Jews of Italy have their freedom taken away from them; before they know what's happening they're headed for Auschwitz. The movie leaves the fate of the Finzi-Continis unresolved, but we know from the novel by Giorgio Bassani that none of them survived. This film is beautifully photographed with the visual opulence one has come to expect from Italian cinema, with a haunting score and memorable performances, especially by the ravishing Dominique Sanda, quite possibly the most beautiful woman to ever appear on film. This is a movie everyone should see, since it drives home only too clearly the lesson that freedom can never be taken for granted, that what happened in Nazi Germany or Fascist Italy could happen here too. No one is safe.