Ik vond een dvd van deze film op de plank in de bibliotheek. Ik had hem daar moeten laten liggen. Ongeveer een kwartier na het begin van de film was ik enigszins geïntrigeerd. Tegen de tijd dat ik dertig minuten verder was, snakte ik naar adem, maar moest ik naar de rest kijken om te zien of ik er ooit overheen zou komen. Dat gebeurde niet. Ik weet nog steeds niet of het de bedoeling was dat het een zwarte komedie was of niet. Dit verhaal over eigenzinnige personages en de situatie waarin ze terechtkomen, was toch zeker niet bedoeld om serieus te worden genomen? Ik hou net zo veel van dieren als ieder ander, maar als je mensen ziet die hun liefde voor dieren tot zulke extreme hoogten opvoeren, is dat gewoon een slechte film. De beste acteur was Pendel de hond, die zo verstandig was geweest om al vroeg te sterven.
I found a DVD of this movie on the shelf at the library. I should have left it there. About fifteen minutes into the film I was somewhat intrigued. By the time I'd reached thirty minutes, I was gasping for air, but had to watch the rest to see if it would ever recover. It didn't. I still have a problem deciding if it was meant to be a black comedy or not. Surely, this story of quirky characters and the situation in which they find themselves was not meant to be taken seriously. I love animals as much as the next guy, but to see people who take their love of animals to such extremes just made for a bad movie. The best actor was Pencil the dog, who had the good sense to die early on.