Dit is de film die Jimmy Cagney tot een ster maakte en die, samen met LITTLE CAESAR en SCARFACE (met Paul Muni, niet de moderne ultragewelddadige versie), in de jaren dertig de koning van het gangstergenre was bij Warner Brothers. En hoewel er daarna nog zoveel soortgelijke films kwamen, kwam er maar heel, heel weinig in stijl, impact en verhaal in de buurt. In feite is het Cagney's beste gangsterfilm, afgezien van WHITE HEAT (zijn _tour-de-force_ en _film noir_ -klassieker uit 1949).<br />Een groot deel van de reden dat het zo'n geweldige film is, is dat hij, omdat het een nieuwe-stijlfilm was, niet clichématig of afgeleid lijkt. Bovendien is er een krachtige en onverschrokken toon voor nodig die onder de strengere richtlijnen van het Hays-kantoor pas een paar jaar later nóóit mogelijk zou zijn geweest. In plaats van je gewoon te vertellen dat Cagney een harteloze klootzak is of hem wat 'gezuiverd' geweld te laten plegen, is hij een wrede man die gemeen genoeg is om zijn vriendin een halve grapefruit in het gezicht te smijten <0xE2><0x80><0x93> alleen maar omdat hun relatie hem verveelt. En hij wordt een topgangster door een enforcer te zijn <0xE2><0x80><0x93> door zich een weg door de georganiseerde misdaad te slaan, te stelen en te doden. En uiteindelijk eindigt de film met de beste slotscène uit de geschiedenis van de gangsters (behalve, opnieuw, met WHITE HEAT en zijn verbazingwekkende finale). Je begrijpt wel waarom deze film Cagney een ster maakte <0xE2><0x80><0x93> in elk opzicht een geweldige film.
This is the film that made Jimmy Cagney a star and, along with LITTLE CAESAR and SCARFACE (with Paul Muni, not the modern ultra-violent version), made the gangster genre king at Warner Brothers in the 1930s. And, while there were so many more similar films after it, very, very few came close to it in style, impact and story. In fact, it's Cagney's best gangster film other than WHITE HEAT (his tour-de-force and Film Noir classic from 1949).<br /><br />A lot of the reason it's such a great film is that since it was a new-style film, it doesn't seem clichéd or derivative. Plus, it takes a strong and unflinching tone that NEVER would have been possible under the stricter guidelines of the Hays Office only a few short years later. Instead of just telling you that Cagney is a heartless jerk or showing him do some "sanitized" violence, he is a cruel man who is vile enough to slam a half a grapefruit in his girlfriend's face--just because he's bored with their relationship. And, he becomes a top gangster by being an enforcer--slugging, stealing and killing his way through organized crime. And, in the very end, the film ends with the best final scene in gangster history (except, once again for WHITE HEAT and its amazing finale).<br /><br />You can see why this film made Cagney a star--a great film in every way.