Toen ik dit voor het eerst zag, dacht ik dat het educatief of uitbuitend zou zijn. Dat bleek het ook niet echt te zijn. Ik nam aan dat een documentaire over iemands leven net zo informatief zou zijn als een documentaire over het leven van iemand anders. Er zijn interessante punten, zoals de medische kant en het feit dat deze mensen net zo verknipt zijn als de rest van ons. De jongste jongen heeft een normaal postuur, typisch een kind. Het meisje heeft een normaal postuur en wil het haar ouders naar de zin maken. Dan zijn er de gemengde tweelingen, waarvan er één klein is. De vader is luidruchtig en beheerst in elk opzicht, behalve in zijn kinderen, tenzij het op hem terug te voeren is, zoals het onvermogen van het kind om voor het rijexamen te slagen. De moeder is net zo dominant in het leven van haar kinderen. Ze is een plaatsvervangende controlfreak. Ze flipt bij de kleinste dingen, is goed in het flippen of slecht in het flippen. Een probleem waarmee ze te kampen hebben, is hun gebrek aan begrip voor hun oudste normale zoon. De Roloff-kinderen leren anderen hoe ze met een klein kind moeten omgaan. Het is duidelijk dat ze geen idee hebben hoe ze met een normaal kind moeten omgaan. Hun oudste zoon is een typische tiener, hij heeft een hekel aan school, hij is meer geïnteresseerd in zijn vrienden dan in zijn familie en neemt veel dingen met de gebruikelijke nonchalance van een tiener. Ze proberen hem het gevoel te geven dat hij degene is die anders is. 'Het is een kind. Ze vergeten dat hij er niets aan kan doen dat ze klein zijn en dat hij niet degene zou moeten zijn die de werkman te woord staat, hij is Gulliver niet. Wat is er met dat huis aan de hand? Het is net een varkensstal.'
When I first saw this I thought this was either going to be educational or exploitive. Turned out it wasn't really either. I assumed that a documentary about anyone's life would be any more informative than one made about anyone else's life. There are interesting points, like the medical and the fact these people are just as messed up as the rest of us. The youngest boy is normal sized, typical kid. The girl is normal sized and just wants to please her parents. There are the mixed twins, one small. The father is loud and controlling in every aspect except his kids, unless it reflects on him, such as the one's child inability to pass the driver's test. The Mom is just as dominating in her children's life. She is a vicariously living control freak. She flips on the smallest things, be good flips or bad ones A problem with is their lack of understanding of their eldest normal sized son. The Roloffs teach others how to cope with a small person. It's obvious they have no clue about racing a normal sized kid. Their eldest boy is a typical teen, he dislikes school, he's more interested in his friends than his family, and takes a lot of things with usual teen casualness. They try to make him feel like he's the one who is different. If he gets an opportunity the other twin's size prohibits and isn't ecstatic, he's a brat. They forget it isn't his fault they're small and he shouldn't be the one the worker tallees, he isn't Gulliver. What is up with that house? It's such a pig sty.