Ik geloof dat ik me de oorspronkelijke recensies van deze film herinner, en die waren alom slecht. Maar soms geniet je misschien van een slechte film als hij als een historische context wordt gezien <0xE2><0x80><0x93> maar dit is niet zo'n film. Hij is ontrouw aan het prachtige werk van Raymond Chandler. Als aanpassing aan het witte doek komt hij niet eens in de buurt van 'The Big Sleep', 'Double Indemnity' of een van de andere verhalen van Raymond Chandler. Montgomery's poging om de stoere bink uit te hangen is bespottelijk; het is alsof hij probeert Humphrey Bogart na te doen terwijl hij tegelijkertijd een vergelijking vermijdt. Bovendien is de film een voortbrengsel van Hitchcock en Orson Wells, maar valt hij in de bespottelijke schaduw van deze normen en waarden, zodat hij in de filmwereld als iets revolutionairs wordt beschouwd. Waarschijnlijk is de enige waarde van deze film dat je Jayne Meadows op heel jonge leeftijd te zien krijgt. Ze komt over als de volmaakte intrigante, maar is te lief om een hoofdverdachte te zijn.
I think I remember the original reviews of this movie, and they were universally bad. But sometimes one might enjoy a bad movie when it is seen as a historical context--but this is not such a movie. It is unfaithful to the wonderful writing of Raymond Chandler. As an adaptation to the silver screen it does not even come close to "The Big Sleep," "Double Indemnity" or any other of Raymond Chandler's stories. Montgomery's attempt at tough guy speech is ludicrous; it's as though he is trying to emulate Humphrey Bogart while at the same time avoiding a comparison. Furthermore, it is derivative of Hitchcock and Orson Wells but falls ridiculously short of these standards to be thought of as something revolutionary in film. Probably the only value of this movie is to see Jayne Meadows at a very young age. She comes across as the perfect ingenue but is too sweet to have been a primary villain.