De jonge aspiranten in deze geïmproviseerde film zijn allemaal zo vrolijk dat je ze wel zou willen slaan. Het is ROMAN HOLIDAY versus BABES IN ARMS. Jane Powell verschijnt als zichzelf in haar eerste film, als een verwend kindsterretje dat ontsnapt en bij een jeugdherberg gaat werken om groenten en fruit te plukken ('Vraag het niet!!!'). Ze is belachelijk banaal als ze probeert te acteren en de plot is zo belachelijk dat je het niet serieus kunt nemen, zelfs niet binnen de context van een musical. Godzijdank zijn er Charlie McCarthy en W.C. Fields (in zijn laatste film) om wat pit aan het geheel toe te voegen. De film heeft op onverklaarbare wijze Oscars verdiend voor Scoring en Song. Het lijkt in de verste verte niet op een Deanna Durbin-voertuig en juffrouw Powell wordt opgedragen om te kijken en te zingen en te bewegen en zich te gedragen alsof ze de onnavolgbare mevrouw Durbin is, maar ze is een en al valsheid terwijl Deanna volkomen natuurlijk was. Een wereld van verschil. Vermijd haar tenzij je een fan van Powell bent en haar kunt vergeven.
The cast of youthful aspirants in this contrived film are all so cheerful you want to slap them. It's ROMAN HOLIDAY meets BABES IN ARMS. Jane Powell appears as herself in her first film, playing a beleagured child star, who escapes and joins a youth hostel to pick vegetables and fruits (Don't ask!!!) She is insipidly awful when she tries to act and the plot is so ridiculous that one can't take it seriously, even within the context of a musical. Thank goodness there's Charlie McCarthy and W.C. Fields (in his last film) to add some bite and spice to the works. The film inexplicably earned Oscar noms for Scoring and Song. It looks for all the world like a Deanna Durbin vehicle and Miss Powell is directed to look and sing and move and behave as if she were the inimitable Ms. Durbin, but she's all falseness where Deanna was completely natural. A world of difference. Avoid unless you're a Powell fan and can forgive her.