Het is echt hilarisch om te zien hoe die maffe Italiaan de verbazingwekkend ongetalenteerde jongere broer van Sean Connery, Neil, 'rolt'. Ik vind het prachtig dat ze in deze spionagefilm naar zijn broer verwijzen als de grootste agent van Groot-Brittannië, maar ze hebben het over Sean Connery, niet over James Bond! Dat komt omdat ze de rechten niet konden krijgen om de naam Bond in de film te gebruiken, hoewel Sean wel bereid lijkt te zijn geweest om zijn eigen naam te gebruiken. Waarschijnlijk vond hij het een goede grap.<br />Neil is nota bene een plastisch chirurg die in een spionageklus wordt betrokken vanwege zijn werk met hypnose. Een van zijn patiënten weet kennelijk te veel en wordt daarom ontvoerd door de (bijna uitsluitend vrouwelijke) agenten van een organisatie die THANATOS heet. Ook in deze amusante pastiche speelt de vlezige kerel die in Diabolik de rol van de misdadiger speelde en die de gedenkwaardige woorden uitspreekt: 'Is dat wijf daar?' terwijl hij op zijn boot een andere vlezige misdadiger speelt, en het onaantrekkelijkste deel van deze film is te zien hoe de mooie jonge vrouwen die hem op zijn jacht (weer een jacht? Wat heeft die kerel toch?) omringen hem masseren en op hem wachten.<br />De herkenningsmelodie is een lachsalvo dat opnieuw bewijst dat Morricone de koning van Corny is. De verwarde plotlijn komt nooit helemaal tot zijn recht, maar dat is oké. De echte reden voor de film wordt op ongeveer driekwart van de film getoond, wanneer de oogverblindende bootbabes in een worstel-/vechtpartij verwikkeld raken met de mannelijke matrozen aan boord van het jacht. De film laat je alleen maar zien dat een film alleen maar om de details draait <0xE2><0x80><0x93> die in deze film helemaal verkeerd gaan, maar op zo'n manier dat je naar adem snakt van het lachen. Godzijdank zijn er goedkope Italiaanse films, die ons door de jaren heen zoveel plezier hebben bezorgd. O, en Clint Eastwood natuurlijk.
It's cheesy good fun in this blissfully goofy Italian romp 'starring' the amazingly untalented younger brother of Sean Connery, Neil. I love the fact that in this spy film they refer to his brother as the greatest agent of Britain, but they're referring to Sean Connery, not James Bond! That's because they couldn't get the rights to use the Bond name in the film, although Sean seems to have been amenable to his own name used. Probably thought it was a good joke.<br /><br />Neil's a plastic surgeon, of all things, who gets drawn into a spy caper because of his work with hypnosis. One of his patients apparently knows too much, and so is kidnapped by the (almost exclusively female) agents of an organization called THANATOS. Also starring in this amusing pastiche is the fleshy guy who played in Diabolik as the crime lord who utters the memorable words:"Is that Stud, coming?" while on his boat. he plays another fleshy crime lord in this one, and the most unappealing part of this film is watching the beautiful young women who surround him on his yacht(a yacht again? What's with this guy!) massage him and wait in him hand and foot.<br /><br />The theme song is a hoot, proving once again that Morricone is the King of Corny. The addled plot line never quite comes up to scratch, but that's o.k. The real reason for the movie is displayed about three quarters of the way through, when the stunning boat babes get into a wrestling match/fight with the male sailors on board the yacht. The movie just goes to show you that a movie is all about the details-which this one manages to get all wrong, but in such a way as to leave you gasping with laughter. Thank God for cheap Italian films, which have provided us with so much mirth over the years. Oh, and Clint Eastwood, of course.