Het is 1938 Londen, voor de wereldoorlog. Een mysterieuze vrouw, Geraldine Fitzgerald, nodigt twee volslagen vreemden, gespeeld door Peter Lorre en Sydney Greenstreet, bij haar thuis uit. Ze gelooft in de oude Chinese god Kwan Lin en er wordt gezegd dat als Drie Vreemden een wens van die godheid doen en hun wens is dezelfde als de hunne, die wens zal worden vervuld. In dit geval is de wens geld en het is in de vorm van een lot dat Peter Lorre heeft gekocht en dat hij voor twee derde weggeeft aan Fitzgerald en Greenstreet in de hoop dat er een fortuin hun kant op komt.<br />Hierna zien we een glimp van het leven van de drie mensen. Fitzgerald is een feeks van een vrouw die getrouwd blijft met een ongelukkige Alan Napier, die alleen maar vrij wil zijn om met Marjorie Riordan te trouwen. Dit is een voorbode van een rol die Fitzgerald twaalf jaar later in Ten North Frederick werkelijk vervolmaakte. Wat Greenstreet betreft, dat is een advocaat, een advocaat van weinig betekenis in de advocatuur, een Engelse versie van een man met wie ik ooit te maken heb gehad en die Abe Hecht heette. Voor mij is dat nu een synoniem geworden voor goedkope advocaten. Hoe dan ook, Greenstreet is de beheerder van een landgoed waar hij zich mee bezighoudt. Hij wil een financiële slachting aanrichten omdat hij denkt dat hij met geld een respectabel leven kan leiden, iets waar hij naar hunkert als nooit tevoren.<br />De film is een 90-minutenversie van een aflevering van _Twilight Zone_, maar dat is geen afknapper, want er zijn een paar heel klassieke scènes in dat programma opgenomen. Het script is geschreven door Howard Koch en John Huston en werd geregisseerd door Jean Negulesco. Het verbaast me dat Huston deze film niet zelf wilde regisseren, maar Jean Negulesco heeft een paar van de beste rollen die de leden van de cast ooit op het witte doek hebben gespeeld, vooral van de drie hoofdrollen.<br />Het valt op dat er geen grote filmnamen in deze cast voorkomen, geen beroemde mannen die legenden zijn geworden. Dat kan een pluspunt zijn geweest voor de film, omdat het zich concentreert op het verhaal en de gecreëerde personages. Het ironische lot van alle drie de mededingers naar de loterijbriefjes had zo uit de fantasierijke geest van Rod Serling kunnen komen. En Peter Lorre mag in feite een beetje romantiek in een film. Dat alleen al maakt Three Strangers absoluut onbetaalbaar.<br />Three Strangers is een B-filmjuweel, een van die lowbudget slapers die Hollywood aan grote loftuitingen onderwerpt en die winst maken vanwege het lage budget. En deze recensie is opgedragen aan die advocaat Abe Hecht, die ik nooit heb ontmoet, en aan zijn idiote zwager Morris Stetch, die me in 1979 met hem bedreigde. Om te zien of Greenstreet de status van Clarence Darrow krijgt en opklimt van Abe Hechtdom, moet je Three Strangers niet overslaan.
The time is 1938 London before the World War. A woman of mystery, Geraldine Fitzgerald, invites two perfect strangers played by Peter Lorre and Sydney Greenstreet up to her apartment. She's a believer in the ancient Chinese god of Kwan Lin and it's said that if Three Strangers wish on that deity and their's is the same wish it will be granted. In this case the wish is money and it's in the form of a sweepstakes ticket that Peter Lorre has purchased and who gives two thirds away to Fitzgerald and Greenstreet in the hope of fortune coming their way.<br /><br />After this we see a glimpse of the lives of the three people. Lorre is a petty criminal who's gotten himself into a beautiful jackpot being accused of a murder that he didn't commit. Fitzgerald is a shrewish wife who stays married to an unhappy Alan Napier who just wants to be free to marry Marjorie Riordan. This is a harbinger of a role that Fitzgerald really perfected a dozen years later in Ten North Frederick. As for Greenstreet, he's a solicitor, an attorney of no great significance in the legal profession, an English version of a man whose name I was once threatened with named Abe Hecht. It's now become a synonym for cheap shysters with me. Anyway Greenstreet's the trustee of an estate he's been dipping into. He wants to make a financial killing real bad because he thinks that money will buy him respectability which he craves like nothing else.<br /><br />The film is like a 90 minute version of a Twilight Zone episode, but that's not a putdown because some really classic stuff was done on that program. The script was written by Howard Koch and John Huston and directed by Jean Negulesco. I'm surprised Huston did not want to direct this one himself, but Jean Negulesco got some of the best performances that members of the cast ever gave on screen, especially from the three leads.<br /><br />Notice no really big movie names are in this cast, no leading men screen legends. That may have been an asset to the film because it concentrates on the story and the characters created. The ironic fates of all three of the sweepstakes ticket sharers could have come right out of the imaginative mind of Rod Serling. And Peter Lorre is actually allowed a little romance in a movie. That alone makes Three Strangers absolutely priceless.<br /><br />Three Strangers is a B picture gem, one of those low budget sleepers that Hollywood puts out to great critical acclaim that turn a profit because of the low budget. And this review is dedicated to that attorney Abe Hecht whom I never met and to his idiot brother-in-law Morris Stetch who threatened me with him back in 1979. To see if Greenstreet obtains the status of a Clarence Darrow and rises from Abe Hechtdom, don't miss Three Strangers.