Op een gegeven moment maakt deze film gebruik van oude beelden van een vijftig jaar oude documentaire over kredieten, waarin de verteller 'karakter' noemt als een essentiële eigenschap voor de verantwoordelijke kredietnemer.<br />Men kan zich alleen maar voorstellen dat de maker van de film dit idee als ouderwets afschildert, aangezien nergens in deze film een aanwijzing te vinden is dat persoonlijke onverantwoordelijkheid een rol heeft gespeeld bij de ondergang van alle'slachtoffers' die hier worden afgebeeld.<br />Niet dat de roofzuchtige manier waarop de filmdetails zijn verstrekt het financiële landschap van de middenklasse in de afgelopen 40 jaar niet heeft veranderd <0xE2><0x80><0x93> dat is zeker het geval <0xE2><0x80><0x93> tot zijn immense schade. En de schijnheiligheid van vertegenwoordigers van creditcardmaatschappijen die voor het Congres getuigen is meer dan een beetje misselijkmakend.<br />Zeker, men kan men' Het is niet de eerste keer dat hij zich afvraagt wat er mis kan gaan als een student krediet krijgt, iets waar ze psychologisch noch fiscaal op voorbereid zijn.<br />Maar wat moeten we denken van een vrouw van middelbare leeftijd die in een groot huis in een buitenwijk van een grote stad woont en die na de dood van haar man ervoor heeft gekozen haar hypotheek met krediet te betalen? Nergens wordt de vraag gesteld (en kennelijk ook niet gesteld) of het niet tijd werd om haar huis te verbouwen tot een woning die bij haar inkomen past. Misschien had ze voldoende redenen om te doen wat ze deed, volledig gerechtvaardigde redenen, maar daar komen we nooit achter...<br />Dit hartverscheurende voorbeeld en een tragedie waarbij een andere vrouw betrokken is <0xE2><0x80><0x93> ditmaal een zelfmoord als gevolg van een gokverslaving, herinnert ons onvermijdelijk aan het 'karakter'. Dan is er nog de vrouwelijke professor van Harvard die ons ervan verzekert dat het land gedwongen is geweest om creditcardschulden te accepteren om te kunnen overleven <0xE2><0x80><0x93> met prijzen zoals ze nu zijn. (Deze constatering, vlak nadat we getuige zijn geweest van de bouw van een huis in Las Vegas met twee wasmachines en een droger, is enigszins verontrustend.) Niet dat inflatie de enige boosdoener is. O nee, daarvoor moeten we wachten op de slotbeelden, om de schurk (of de schurken) achter het gordijn te kunnen zien.<br />En dan komen we er natuurlijk achter wie de echte schurken zijn (afgezien van de creditcardmaatschappijen). Je raadt het al! President Bush (beiden) en wijlen president Ronald Reagan. En Michael Moore komt niet eens voor in de aftiteling! (Voorspelbaar genoeg wordt 'Katrina' ook voor de zekerheid in het verhaal geplakt.) Je vraagt je af waarom de schuld van de film zich niet uitstrekt tot lbj, aangezien Bank AmericaCard tijdens zijn presidentschap werd geïntroduceerd.<br />Als we eerlijk zijn, kunnen we onze collectieve zwakheden en onze neiging tot hebzucht in ieder van de mensen die in de film worden geportretteerd, zeker onderstrepen en erkennen. En niet weinigen van ons schudden waarschijnlijk het hoofd en zeggen: 'Als God het wil, ga ik.' Maar geld uitgeven dat je niet hebt, heeft nog steeds morele connotaties <0xE2><0x80><0x93> en helaas ook voor deze film.' Voor zijn publiek heeft persoonlijke ethiek geen plaats in de propagandistische wereld van gecommercialiseerde slachtoffercriminaliteit.<br />Hoe dan ook, het boek is veel beter dan de film.
At one point, this film uses old footage from a 50's documentary on credit in which the narrator lists "character" as an essential characteristic for the responsible credit holder.<br /><br />One can only imagine that the film's creator is lampooning this idea as old fashioned, since nowhere in this production is there a hint that personal irresponsibility has played a role in the downfall of all the "victims" depicted herein.<br /><br />Not that the predatory lending the film details hasn't transformed the financial landscape of middle class America in the last 40 years--it certainly has--to its immense detriment. And the sham piety of credit card company reps testifying before Congress is more than a little sickening.<br /><br />Certainly one can shake one's head at the misfortune associated with college student's being given credit, for which they are neither psychologically nor fiscally prepared.<br /><br />But what are we to make of a middle aged woman, living in a large exurban subdivision home, who elected to pay her mortgage payments with credit upon the death of her husband? Nowhere is the question posed, (nor evidently entertained at the time) as to whether it was time to downsize into a domicile consonant with her income. Maybe she had ample reasons for doing what she did, fully justifiable reasons, but these we never learn...<br /><br />This genuinely heart rending example, and a tragedy involving another woman--this time, a suicide resulting from a gambling addiction, inevitably recall the "character" issues raised in this movie's spoofy use of the old 50's film clip.<br /><br />Then there's the lady professor from Harvard who assures us throughout that the country has been forced to embrace credit card debt in order to survive--prices being what they are today. (This attestation coming moments after witnessing the construction of a Las Vegas home with two (count em) washing machines and dryers is vaguely disconcerting.) Not that inflation is the only culprit. Oh no, for this we need to wait for the closing reels, in order to view the villain, (or villains) behind the curtain.<br /><br />And then, of course, we find out who the real crooks are, (besides the credit card companies). You guessed it! President Bush, (both of them), and the late President Ronald Reagan. And Michael Moore isn't even listed in the credits ! (Predictably, "Katrina" is also shoehorned into the narrative for good measure.) One wonders why the film's blame doesn't extend to LBJ since Bank AmericaCard was introduced during his Administration.<br /><br />If we are honest, we can certainly emphasize and recognize our collective weaknesses and tendencies to greed in each and all of the people the film depicts. And no small number of us probably shake our heads and say, "There but for the grace of God go I." But spending money you don't possess still has moral connotations--and unfortunately for this movie's audience, personal ethics have no place in the propagandistic world of commercialized victim hood.<br /><br />In any case, the book is much better than the movie.