Dof, zinloos, humorloos, saai zijn een paar woorden die snel bij me opkomen. De eerste tien minuten zijn op zijn mooist, maar daarna wordt het realistischer, een verslag van het einde van de wereld. Tot welke conclusies komt het? Mensen zijn gemeen, racistisch, xenofobisch en hebzuchtig, zonder sociale structuren om hen te leiden, maar misschien, heel misschien, als ze zich vastklampen aan hun menselijkheid en genade, zou alles beter kunnen worden, kan de wereld herboren worden, enzovoort.<br />Het personage van de kleine jongen was banaal, wegrennen op precies het juiste moment waarop de getraumatiseerde kleine jongens in dit soort films wegkwijnen, want dat doen getraumatiseerde kleine jongens in dit soort films. Het is een aardige film, over duisternis, met een paar brandende vuren, geen erg subtiele symboliek, maar niets in deze film was dat. Het is minder pedant dan 'Funny Games', maar niet zo slim. Het is somber, wanhopig, en troosteloos. Op het scherm wordt een levend paard gedood, voor ons kijkplezier! John Waters had zijn dieren tenminste laten slachten voordat hij ze afslachtte.<br />Is Hollywood, alleen omdat het het tegenovergestelde is, iets aan het filmen, om het automatisch kunstzinnig en betekenisvol te maken? Zeker, het is realistischer dan Mad Max Beyond Thunderdome, maar de thema's van wanhoop, menselijke verlossing en overleven zijn hetzelfde. Alleen minder vermakelijk. Een echte ramp, die waarschijnlijk zou neerkomen op mensen die opeengepakt in schuren elkaar zaten te haten, maar wat dan nog? Dat is alleen maar een hypothese, geen verhaal. De laatste scène van de rijdende trein suggereert dat het beter wordt, maar het waarom is net zo mysterieus als de oorzaak van de catastrofe. En uiteindelijk net zo doelgericht als het begin en het einde van de film, dat is alles.<br />Dit was niet erg origineel, provocerend of uitdagend. Het is soms intens, maar meestal lethargisch, en smeekt door zijn somberheid om serieus genomen te worden, zonder dat er iets serieus aan bij te dragen valt.
Drab, pointless, humorless, dreary, are some words that come to mind quickly. The first ten minutes are shock cinema at its finest, but after that it's a more realistic-than-thou, account of an end of the world scenario. What conclusions does it come to? People are mean, racist, xenophobic, and greedy, without social structures to guide them, but maybe, just maybe, if they cling to their humanity and mercy, things could get better, the world can be reborn, etc.<br /><br />The little boy character was trite, running away, at just the right moment when the paced lagged, cus thats what traumatized little boys in these kinds of movies do. There's some nice cinematography, of darkness, with some fires burning, not very subtle symbolism, but nothing in this was. It's less pedantic than "Funny Games", but not as clever. It's bleak, and desperate, and dismal. A live horse is killed on screen, for our viewing pleasure! At least John Waters had his animals f*&$ed before he slaughtered them.<br /><br />Does just being the opposite of the way, Hollywood would film something, make it automatically artful and meaningful? Sure it's more realistic than Mad Max Beyond Thunderdome, but it's themes of desperation, human redemption, and survival, are the same. Just less entertaining. A real life disaster, would indeed probably go down with people crowded in barns, hating each other trying to make due, but so what? That's just a premise, not a story. The final scene of the train in motion, suggests, things get better, but as to why is just as mysterious as what caused the catastrophe in the first place. And ultimately, just as purposeful, to begin and end the movie, that's all.<br /><br />This wasn't very original, provocative, or challenging. It's intense at times but mostly lethargic, and begs by its somberness to be taken seriously, without anything at all serious to contribute.