Ik zal niet beginnen met te zeggen: 'Vroeger was ik een MK-fan', want telkens als ik die boeken lees, wil ik mijn viool pakken en beginnen te spelen. Ik vond het leuk om spelletjes te spelen, maar ik was er nooit 'zo' in. Laat ik volstaan met te zeggen dat ik de eerste _Mortal Kombat_ vond, om het nog een beetje amusant te houden. Het was eigenlijk best aardig, op het randje van 'het zou best cool kunnen zijn als...' Een echt fiasco, vier van de tien sterren, maar een dat niemand zou beledigen.<br />MKA werd echter een tijdverdrijf voor ons op de universiteit, als we in die stemming waren, om ons erin te wentelen en ons suf te lachen om de absolute puinhoop die deze film is. Het is tragisch. Genoeg gezegd. Deze film heeft er niets mee te maken. Alles heeft een stap terug gedaan.<br />De special effects zijn bedroevend. In plaats van drie personages met een milde diepgaande studie, hebben ze dat voor zeven hoofdpersonen gedaan, elk met hun eigen persoonlijke demonen die ze moeten overwinnen. Opwindend. Het script is waar ik het meeste moeite mee heb. Geef eens een voorbeeld.<br />1. Een nieuwe Raiden. Lambert gaf de rol in het origineel wat geloofwaardigheid en was er verantwoordelijk voor dat MK een matig succes werd. Het was onvermijdelijk dat hij geen tweede zou maken. Dus was het onvermijdelijk dat ze er iemand anders bij haalden. Het publiek weet dit. De acteurs weten dit. De schrijvers weten dit. Maar laat het personage dat je hebt gecreëerd dit alsjeblieft niet weten. 2) Robin Shao... O, Robin. Vele avonden hebben we ons verkneukeld over zijn verscheiden vanaf ewokiaanse hoogten. Een tragisch acteur, alleen geschikt voor zijn lichte kungfu-kennis, op grond van de veronderstelling dat hij kon 'acteren'. Voor het eerst gespeeld door Lambert en de knaap die Shang Tsung speelde (ik weet zijn naam niet meer, maar hij speelde in Rising Sun). In deze film wordt hij geacht alles bij elkaar te houden... en faalt jammerlijk. Om eerlijk te zijn, ook hier heeft hij geen script om mee te werken. Op een gegeven moment, voor de 'laatste confrontatie' Er wordt beweerd dat Lui Kang de enige is die Shao Khan kan verslaan. Dus de mantra van jouw personages is: 'Ik wil het doen, maar ik ben er nog niet klaar voor', en daar leg je een laag overheen met dialogen, betekenissen, symboliek, actie enzovoort... je laat je personage die woorden niet zeggen! Over een maffe operatie gesproken. De schrijvers hebben er op dit punt kennelijk genoeg van dat hun overduidelijke talenten verspild zijn aan deze goedkope flauwekul, dus laat het personage het gewoon zeggen, zodat ze onveranderlijk in meer 'actie'-sequenties passen. 3. Veel te veel om op in te gaan. Het feit dat alles zo zakelijk wordt uitgewerkt. Raiden komt erachter dat de 'profetie' (vraag niet hoe) een leugen was. Toch? Dus om deze karikatuur van gebeurtenissen te verklaren, beweert hij'moeten ze tegen me gelogen hebben'. Bravo. Vele nachten de olie voor dat ene branden, hè? Het is allemaal te veel, 'het is zo omdat het zo is'.<br />De special effects zijn echt tragisch. De enige in het origineel waren Sub Zero's Ice Blast, wat eerlijk gezegd heel smaakvol was als je van hardcore houdt. Schorpioenen 'kom hier', wat altijd favoriet is bij het grote publiek. Reptielen, en Lui Kangs drakenpap (goro was Plasticine). Maar hier willen ze over de top gaan met lang niet genoeg geld. Sindels ronddraaien om te ontsnappen is treurig. Het is een zielige remake (wat me eraan doet denken dat Onderzeeër en Schorpioen weer terug zijn, de twee grootste figuren aller tijden, en toch zijn het dwergen. Ongeveer de helft kleiner dan in het origineel, en ze zien eruit alsof ze op drie tegelijk atkins-dieet zijn geweest), en verder is alles chaotisch.<br />De actie springt van de ene scène naar de andere, maar niets trekt de aandacht. De strijd van de rovers tegen drie reptielen komt het dichtst in de buurt van stijlvol of in elk geval bij de premisse van 'cool'. Maar het is nog steeds een heel eind weg.<br />Om maar te zwijgen van de formaliteiten. Deze film is waardeloos... en toch weet ik er zoveel van... o, wat een ellende.
I shan't start off by saying "I used to be an MK fan", because whenever I read those I want to fetch my violin and start playing. I enjoyed playing the games but was never "that" into them. Suffice to say I found the first Mortal Kombat, to be fairly entertaining. Mild stuff really, verging on "almost could be cool if..." A real four stars out of ten fiasco, but one that wouldn't offend.<br /><br />MKA however became a pastime for us at University, when we were in that frame of mind, to throw it on and laugh ourselves silly with the absolute shambles that is this film. It is tragic. Enough said. This film has nothing going for it. Everything has taken a step backwards.<br /><br />The special effects are woeful. Instead of three characters with mild in-depth studies, they jetisoned that for seven main characters, each with their own personal demons to overcome. Riveting. The script is what I have the most problem with. Pour example:<br /><br />1) A new Raiden. Lambert, gave the role some credibility in the original and was responsible for giving MK a moderate turn over. Inevitably he wasn't going to do a second. So inevitably they had to bring in someone else. The audience knows this. The actors know this. The writers know this. But please don't have the character you created know this. He's supposed to be the same person, so to have him say "i've had a haircut rar rar" is a tragic way of saying "i know i'm not lambert so I did something different". 2) Robin Shao...Oh Robin. Many nights have been wiled away laughing at his demise from ewokian heights. A tragic actor, only in for his mild kung-fu knowledge, on the premise he could "act". Carried in the first film by Lambert and the chap who played Shang Tsung (don't remember his name but he was in Rising Sun). In this one, he's supposed to hold it all together...and fails miserably. To be fair, again however he has no script with which to work. At one moment, before the "final confrontation", it is claimed Lui Kang is the only one left who can defeat Shao Khan. So your characters mantra is "i want to do it, but i'm not ready", and you layer over that with dialogue, meanings, symbolism, action etc etc...you don't have your character say those words!!! Talk about a mickey mouse operation. The writers obviously fed up at this point that their obvious talents were wasted on this low budget tripe, so just had the character say it, so they could invariably fit in more "action" sequences. 3) Far too many to go into. The fact that everything is figured out so matter of factly. Raiden figures out the "prophecy" (don't ask) was a lie. Surely not??? So to explain this travesty of events he claims "they must of lied to me". Bravo. Many nights burning the midnight oil for that one huh? It is all too, "it is so because it is so"<br /><br />The special effects truly are tragic. The only ones in the original were Sub Zero's Ice Blast, which in fairness was quite tastefully done if you are a hardcore fan. Scorpions "get over here", which is always a crowd favourite. Reptile, and Lui Kangs dragon punch (goro was Plasticine). But here they've wanted to go over the top with not nearly enough money. Sindels spinning to escape is woeful. Scorpions "get over here" is a pitiful remake (which also reminds me, Sub and Scorp are back, the two greatest characters ever, and yet they're midgets. About half the size from the original, looks as if they've been on three simultaneous atkins diets), and everything else is shambolic.<br /><br />The action skips from one scene to the next, but nothing grabs the eye. Raidens fight against three reptile is the closest thing to stylish or anyway near the premise of "cool". But it is still a long way away. <br /><br />To dispense with the formalities. This film sucks Donkey Balls...and yet I know so much about it...oh the pain..