Nadat zijn vrouw, die schipbreuk heeft geleden, dood is verklaard en hij een nieuwe vrouw neemt, duikt Grants eerste vrouw weer op, gered na zeven jaar op een eiland. Deze hergroepering van Grant en Dunne na hun succes met 'De Verschrikkelijke Waarheid' is voor het grootste deel best grappig, want Grant probeert het probleem van één te veel echtgenotes op te lossen, terwijl hij tegelijkertijd met jaloezie te kampen heeft omdat hij erachter is gekomen dat Dunne een mannelijke metgezel (Scott) op dat eiland had. De enige klacht is dat het lachen stopt in het laatste kwart van de film, wat nogal oninteressant is omdat de aandacht van komedie naar romantiek verschuift. Bates, die hilarisch is als een geagiteerde rechter, stierf in juli 1940, maar wist dat jaar in 12 films te acteren!
After his shipwrecked wife is declared dead and he takes on a new wife, Grant's first wife resurfaces, rescued after seven years on an island. This reteaming of Grant and Dunne after their success with "The Awful Truth" is pretty funny for the most part, as Grant tries to solve the problem of one wife too many while dealing with jealousy after learning that Dunne had a male companion (Scott) on that island. The only complaint is that the laughs stop in the last quarter of the movie, which is rather uninteresting as the focus shifts from comedy to romance. Bates, who is hilarious as a flustered judge, died in July 1940 but managed to act in 12 films released that year!