Ik was een groot fan van The Blues Brothers. Als kind liet ik mijn vader de film elke week huren (in de dagen voordat je hem kon kopen). Ik keek keer op keer naar de achtervolgingen in de auto's, en tot op de dag van vandaag kan ik hele ellenlange dialogen opzeggen. BB 2000, dacht ik, kan niet zo goed zijn, maar het moet de moeite waard zijn om te zien.<br />Wat had ik het mis.<br />Ik heb het geprobeerd, maar het spijt me te moeten zeggen dat ik geen enkele positieve eigenschap voor deze film kan vinden. Niet één. De dialoog die ooit koel en scherp was, is gekunsteld, geforceerd, volkomen onherkenbaar als gewoon Engels. De toevoeging van het kleine kind en de zwarte'vergeten' De achtervolging in auto's was overdreven zonder dat het vermakelijk was, en de plot was helaas niet eens lachwekkend. Na de eerste vijf minuten bleef ik kijken in de hoop op een eenzame lach die me iets positiefs zou geven om over te schrijven. Geen schijn van kans. Zelfs de gewoonlijk uitmuntende John Goodman was ver beneden de maat, en dan heb ik het nog niet eens over de afgedankte Ackroyd.<br /><br />Afschuwelijk gefotografeerd, verminkt door een totaal gebrek aan plot, grappen, charisma en zelfs met de muziek erbij zonder enige gedachte aan esthetiek of smaak, kan ik in alle eerlijkheid zeggen dat BB2K naast wortelkanaalbehandelingen staat als de minst aangename manier om je tijd door te brengen. Deze film heeft me twee lange uren dichter bij mijn dood gebracht. Ik raad je aan dat niet bij jou te laten gebeuren.
I was a great fan of The Blues Brothers. When I was a kid, I used to get my dad to rent it every single week (in the days before you could buy it). I'd watch the car chases over and over again, and to this day can recite whole reams of dialogue. BB 2000, I thought, can't be as good, but it must be worth seeing.<br /><br />How wrong I was.<br /><br />I have tried, but I regret to say that I can find no redeeming features for this movie whatsoever. Not one. The dialogue which once was cool and sharp is stilted, forced, wholly unrecognisable as everyday English. The addition of the little kid and the black "forgotten" brother was pointless pandering to political correctness and family appeal. The car chases were overblown without being entertaining, and the plot was sadly not even laughable. I only kept watching after the first five minutes in the hope of one solitary laugh to give me something positive to write about. No chance. Even the usually excellent John Goodman was well below par, and this is to say nothing of the washed up Ackroyd.<br /><br />Terribly photographed, crippled by being utterly devoid of plot, jokes, charisma and with even the music shoehorned in with no thought to aesthetics or taste, I can honestly say that BB2K ranks alongside root canal work as the least pleasant way one could ever spend time. This film took me two long hours closer to my death. I suggest you do not let it do the same to you.