Ik zit naar de dvd's van het derde seizoen van _Deadwood_ te kijken en het lijkt erop dat ergens in het midden of aan het eind van het tweede seizoen het schrijven van Milch besmet is geraakt met de Schrijversziekte. Gewoonlijk kun je dat wel uit je hoofd zetten, maar misschien heeft het productieschema dat verboden.<br /><0x3E><0x3E> Veel mensen op entertainmentforums verbazen zich over het schrijven van Milch, maar het is een kwestie van evenwicht. Vergeef me het cliché, maar soms is'minder is meer'. Het Shakespeare-virus heeft Dave blijkbaar te pakken gekregen, en nee, het is niet zo dat hij probeert te schrijven zoals Shakespeare dat deed, maar hij doet veel te veel zijn best om GREAT te schrijven <0xE2><0x80><0x93> en dat lukt hem niet. Hier en daar lukt het hem wel, ja, maar niet voor elk personage in elke andere regel. Een beetje grootsheid is al heel wat. Als bijna iedereen op zijn eigen, stijve 'hoge stijl' aan het praten is, moet er iets gebeuren. De scènes lopen vast. De stroom van het verhaal hapert en stopt zelfs. Maak plaats voor De Schrift! Het verhaal wordt zelfs voorspelbaar, omdat elke scène alleen maar een voertuig is voor Milch-spraak. Je loopt mee, probeert mee te gaan in het verhaal, en je stapt in een kleverige plas pies.<br />Zo pakken mensen een verhaal niet aan, door het kostbaar speciale gebruik van 'taal'. Mensen pakken een verhaal aan door zich te identificeren met de personages, misschien ondanks het schrift, en Milchs schrift <0xE2><0x80><0x93> tussen haakjes, dat van Mamet <0xE2><0x80><0x93> ketent de acteurs maar al te vaak vast en probeert letterlijk de scène van hen af te pakken, altijd op het ergste voorbereid. Het'schrijven', het hebben van een eigen leven, overschaduwt de personages, die de acteurs met hart en ziel tot leven hebben gebracht. Uiteindelijk blijft er maar één personage over: Milch.<br />Dat gezegd hebbende, valt het me op dat de verhalen beter vloeien wanneer andere mensen dan Milch schrijven. Plot komt op de eerste plaats, lijkt het, wanneer anderen schrijven. En zo hoort het ook. Afgezien van de maffe 'komische rekwisieten' zijn de verhalen meeslepend, en het spijt me een beetje dat er geen volgend seizoen meer komt <0xE2><0x80><0x93> ook al denk ik dat Deadwood zo goed als uitverkocht is.
I'm watching the DVDs of DEADWOOD third season and it seems that somewhere near the middle or the end of season two, Milch's writing became infected with writing disease. You can usually sleep this off, but perhaps the production schedule prohibited that. <br /><br />Many people in entertainment forums marvel at Milch's writing, but it's a question of balance. Forgive the cliché, but sometimes "less is more". The Shakespeare bug bit Dave, apparently, and, no, it's not that he's trying to write like Shakespeare wrote, but he's trying, way too hard, to write GREAT--and he can't. Here and there he can, yes, but not for every character in every other line. A little greatness goes a long way. <br /><br />Something gotta give when almost everyone is speaking in their very own stilted "high-style". The scenes bog down. The flow of the story falters, and even stops. Make way for The Writing! The story even becomes predictable, because every scene is merely a vehicle for Milch-speech. You're walking along, trying to groove with the story, and you step in a sticky puddle of piddle. <br /><br />This is not how people apprehend a story, through the preciously special use of "language". People apprehend a story by identifying with its characters, perhaps in spite of the writing, and Milch's writing--like Mamet's, by the way--too often shackles the actors, and literally tries to steal the scene from them, always for the worst. The "writing", having a life of its own, eclipses the characters, that the actors have busted their guts over to bring to life. There ends up being just one character: Milch.<br /><br />Having said that, I notice the stories flow better when people other than Milch write. Plot comes first, it seems, when others write. As it should. Minus the goofy "comic relief" half-scenes, the stories are compelling, and I'm sorta sorry there won't be another season--even if I believe Deadwood is pretty much tapped out.