Er is niets origineels aan deze film uit 1984 in New Orleans. We hebben alles al gezien. De ex-politieman die een seriemoordenaar is geworden na een lang verblijf in de gevangenis voor verkrachting. De vrouwelijke activiste die andere vrouwen leert zichzelf te verdedigen. De gescheiden vader die voor twee meisjes zorgt. De slachtoffers die willekeurig zijn gekozen uit de vrouwen van de hoofdagent die hem lang geleden heeft gearresteerd, om wraak te nemen, om wraak te nemen. De Mardi Gras werd een misdaadshow. De drie agenten die een vrouw in de gaten hielden en beschermden, vermoordden de een na de ander en de vrouw werd aangerand. Et cetera. Dus wat maakt deze film bijzonder? Het koele karakter van de inspecteur, langzaam en snel tegelijk, peinzend en zijn instinct volgend op een ander moment. Professioneel en toch te gemakkelijk en te vaak toegevend aan prostituees, en zijn banden met de geslachtsdaad vergetend. Een probleem hebbend om zijn jongste dochter uit te leggen wat een stijve pik is. En het woord wordt twee keer in de film gebruikt. Er is ook de perfect opgebouwde spanning, gebaseerd en opgebouwd op de schoenen en de kleur van de schoenveters van de misdadiger. De absolute meedogenloosheid van deze moordenaar die ervan geniet zijn slachtoffers te verkrachten voordat ze sterven door wurging en dan zelfs een koekje te eten en een kop koffie te drinken. Die nonchalance wordt zelden verwacht of gevonden bij een seriemoordenaar, hoewel hij misschien zo gewend raakt aan zijn daden die volgen op een strikt scenario dat hij er gemakkelijk mee omgaat. Daarom is de film zo amusant en is de Bourbon Street op Mardi Gras zo kleurrijk en fascinerend. We zouden elke dag een Mardi Gras willen zijn, ook al is dat het paradijs voor moordenaars die de manier waarop ze willen vermommen en volkomen onzichtbaar zijn. En dat alles gaat gepaard met een rood zijden lint. Prachtige details die de film bijna sentimenteel maken, zoals het rode insigne van moed dat pervers en sociopathisch wordt.<br />Dr. Jacques Coulardeau, Universiteit Parijs 1 Pantheon Sorbonne, Universiteit Versailles Saint Quentin en Yvelines, CEGID.
There is nothing original in this 1984 film in New Orleans. We have seen it all. The ex-cop turned serial killer after a long sojourn in prison for rape. The woman activist who is teaching self defense to other women. The divorced father who is taking care of two girls. The victims chosen among the female haphazard or not of the main cop who arrested him a long time ago, in order to get even with him, to get his revenge. The Mardi Gras turned into crime peddling. The three cops keeping one woman under surveillance and protection killed one after the other and the woman assaulted. Etc. So what makes this film special? The cool character of the inspector, slow and fast at the same time, Pondering and following his instinct at some other time. Professional and yet yielding to prostitutes a little too easily and too often, and forgetting his ties on the place of intercourse. Having a problem explaining his younger daughter what a hard-on is. And the word is used twice in the film. There is also the perfect well built suspense founded and built on the shoes and the color of the shoelaces of the criminal. The absolute ruthlessness of this killer who enjoys raping his victims before they die by strangulation and then even eating a cookie and having a cup of coffee. That nonchalance is rarely expected nor found in a serial killer, though he may become so used to his deeds that follow a strict scenario that he may become easy-going about it. That's why the film is perfectly entertaining and Bourbon street on Mardi Gras is so colorful and fascinating. We would like every day to be a Mardi Gras, even if that is the paradise of murderers who can disguise the way they want and be absolutely unseen, invisible. And it all holds with a red silk ribbon. Marvelous detail that makes the film nearly sentimental, like the red badge of courage turned perverse and sociopathic.<br /><br />Dr Jacques COULARDEAU, University Paris 1 Pantheon Sorbonne, University Versailles Saint Quentin en Yvelines, CEGID