De film is spectaculair en in tegenstelling tot veel andere films heb ik genoten van de soundtrack, maar dit is een ongelooflijk saai 'avontuur'. Een Man en een Jongen, die proberen de Apocalyps voor te blijven, lopen het gevaar in, verstoppen zich, fluisteren, kruipen in elkaar, rennen weg, ontsnappen... en lopen dan weer nieuw gevaar in (en herhaal de stappen 2, 3, 4, 5 en 6). Tussen de gevaren door stelt de Jongen de Man cryptisch enorm belangrijke vragen ('Zijn wij de goeien?'... 'Zouden we ooit mensen eten?'), en de Man stelt de Jongen gerust met de juiste antwoorden. En ze staren elkaar uren en uren in het gezicht <0xE2><0x80><0x93> naar het schijnt bij een verscheidenheid van kampvuren tijdens hun tocht naar de zee. Na een stuk of zes voornamelijk onwaarschijnlijke gevaren, oninteressante ontsnappingen, mooie kampvuren en kreupele vader-zoongesprekken, plus een tableau van uitgemergelde gevangenen die wachtten tot ze werden opgegeten, keek ik op mijn horloge. Ik stak liever een vork in mijn oog dan dat ik nog een faux-froid-episode zou zien. Voor mij is het enige pluspunt van 'The Road' dat het de meest onsympathieke film is die ik ooit heb gezien.
The cinematography is spectacular and unlike many others I enjoyed the soundtrack, but this is a Titanically boring "adventure." A Man and a Boy, trying to outrun the Apocalypse, wander into danger, hide, whisper, cower, run, escape ... then wander into new danger (and repeat steps 2,3,4,5 and 6). Between dangers, the Boy cryptically asks the Man colossally significant questions ("Are we the good guys?" ... "Would we ever eat people?"), and the Man reassures the Boy with all the right answers. And they gaze into each other's face for hours and hours it seems at a variety of camp fires on their trek to the sea. After about a half-dozen mainly implausible dangers, uninteresting escapes, pretty camp fires, and lame father-son heart-to-hearts, plus one tableau of emaciated prisoners awaiting to be eaten, I was looking at my watch, preferring to stick a fork in my eye than see one more faux-frightening episode. For me, the only superlative for "The Road" is it is the most unlikable movie I've seen.