Nadat ik THE SOUTHERNER voor het eerst had gezien, had ik een aantal reacties.<br />(1) De titel was een wanhopige marketingtruc van United Artists om een publiek te vinden voor een film die een zware marketingtaak moet zijn geweest. De film (en de roman, HOLD AUTUMN IN YOUR HAND, van George Sessions Perry, waarop de film is gebaseerd) speelt in feite in Texas, niet in dezelfde staat als Alabama of North Carolina, maar 'THE SOUTHERNER' heeft een chauvinistische aantrekkingskracht die sommige regionale kijkers moet hebben aangetrokken.<br />(2) Ik herinnerde me een opmerking van een recensent over een later legendarische film (op een heel andere manier). In Hollywood zijn de armen deugdzamer dan de rijken, omdat ze fotogenieker zijn.<br />(3) Het slot van de film is even kunstmatig als het aan elkaar geplakte einde van John Fords THE GRAPES OF WRATH (1941), maar dan zonder de overtuiging van Ma Joad. Waar is Jane Darwell als je haar nodig hebt?<br />(4) Een paar latino's (Texas, toch?) maar geen enkele Afro-Amerikaan in dit Zuiden? Ergens glimlacht Jesse Helms.<br /><br />De Zuid-Amerikaanse film werd alom geprezen toen hij in 1945 uitkwam (en blijft bewonderaars trekken) omdat hij zo anders was dan Hollywoods traditionele vertolking van 'het Zuiden' en omdat hij inspeelde op de liberale, proletarische sympathieën van bepaalde publieken en critici. Hollywood had al eerder geprobeerd de benarde situatie van de katoenplukkers in het Zuiden aan te pakken (Michael Curtiz' CABIN IN THE COTTON, 1932 en Fords TOBACCO ROAD, 1941), maar THE SOUTHERNER doet dat zonder te verzuipen in CABIN's sociologische evenwicht of Fords geforceerde humor. De ernst van de film is een groot deel van de aantrekkingskracht.<br />De reputatie van Jean Renoir is ook verantwoordelijk voor de hoge waardering die deze film krijgt. Renoir had al eerder een 'zuidelijke' film gemaakt <0xE2><0x80><0x93> SWAMP WATER, in 1941 <0xE2><0x80><0x93> en misschien vond hij de streek interessant. Ongetwijfeld vond hij het menselijke drama van de familie Tucker een passend onderwerp, maar de resultaten geven geen bijzonder inzicht in tijd en plaats. Mijn grootste probleem met de film is gewoon dat de mensen te mooi zijn en het verhaal te mooi. Ik weet niet of Joel McCrea of een andere Hollywood-ster uit die tijd geschikter zou zijn geweest voor de rol van Sam Tucker, maar Scott en de rest van de cast zijn gewoon niet overtuigend. Je kunt de indruk niet van je afzetten dat dit acteurs zijn die het goed bedoelen en geen echte mensen zijn. J. Carrol Naish, gewoonlijk een zeer overtuigende acteur, kan zijn rol het beste spelen, maar het spelen van de S.O.B. is meestal gemakkelijker dan het spelen van de S.O.E. (De Zout der Aarde). Beulah Bondi en Norman Lloyd zijn verspilde karikaturen.<br />Uiteindelijk is de zuiderling niet te overtuigen, omdat de filmmakers het echte dilemma van het gezin waarvan de katoenoogst door een overstroming is verwoest niet onder ogen hebben gezien. Ik wilde weten hoe deze mensen het verlies van een jaar hard werken zouden overleven. Deze mensen zitten echt in de problemen! In plaats daarvan krijgen we een inspirerende 'hou vol, blijf volhouden'-boodschap die de tragedie van het verlies van dit gezin wegvaagt. Eigenlijk is het nogal beledigend, zowel voor het publiek als voor de echte katoenplukkers die jaar in jaar uit met zo'n hachelijk bestaan te maken kregen.<br />Ik weet niet of er ooit een film is geweest die...' Het boek gaat in feite over dit aspect van het Amerikaanse leven en de Amerikaanse cultuur, maar als je echt meer wilt weten over de mensen die THE SOUTHERNER pretendeert te portretteren, moet je de tijd nemen om de klassieke overpeinzingen van James Agee te lezen: LAAT ONZE MENSEN NU GENIETEN, met inbegrip van de bewegende foto's van Walker Evans.<br />ADDENDUM: 19 juni 2009: Ik heb onlangs HOLD AUTUM IN JE HAND GELEZEN, waarop THE SOUTHERNER is gebaseerd, en het boek bevestigt mijn mening dat de film een proletarische sentimentele Hollywoodfilm is <0xE2><0x80><0x93> goed bedoeld, maar een gelikte en gezuiverde weergave van deze cultuur. Het boek zelf eindigt een beetje abrupt, met een 'gelukkig' einde dat maar een klein beetje minder gekunsteld is dan de film. Maar als je geïnteresseerd bent in dit aspect van de Amerikaanse cultuur, is het een goede en snelle lectuur; en er is een betere film te maken uit HOU JE MOND IN JE HAND.
After seeing THE SOUTHERNER for the first time, I had a number of reactions:<br /><br />(1) The title was a desperate marketing ploy by United Artists to find an audience for a film that must have been a severe marketing challenge. The film (and the novel, HOLD AUTUMN IN YOUR HAND, by George Sessions Perry, on which the movie was based) actually is set in Texas, which is not the same place as Alabama or North Carolina; but "THE SOUTHERNER" has a chauvinistic appeal that must have attracted some regional viewers.<br /><br />(2) I recalled a critic's remark about a later legendary film (in an entirely different way), HEAVEN'S GATE -- to paraphrase: In Hollywood, the poor are more virtuous than the rich because they're more photogenic.<br /><br />(3) The conclusion of the film is quite as artificial as the tacked-on ending of John Ford's THE GRAPES OF WRATH (1941), but without Ma Joad's conviction. Where is Jane Darwell when you need her?<br /><br />(4) A couple of Hispanics (Texas, right?) but not a single African-American in this South? Somewhere, Jesse Helms is smiling.<br /><br />THE SOUTHERNER was widely praised when it came out in 1945 (and continues to earn admirers) because it was so different from Hollywood's traditional portrayal of "the South" and played on the liberal, proletarian sympathies of certain audiences and critics. Hollywood had tried to address the plight of Southern cotton croppers before (Michael Curtiz's CABIN IN THE COTTON, 1932, and Ford's TOBACCO ROAD, 1941) but THE SOUTHERNER does so without drowning in CABIN'S sociological balance or Ford's forced humor. The earnestness of the film is a large part of its appeal.<br /><br />The reputation of Jean Renoir also is responsible for the high marks this film receives. Renoir had made a "southern" film earlier -- SWAMP WATER, in 1941 -- and perhaps he found the region interesting. No doubt he found the human drama of the Tucker family a fitting subject, but the results don't show any special insight to time and place. (Renoir apparently rewrote Hugo Butler's original script, from Perry's novel, and two Southern-born writers, William Faulkner and Nunnally Johnson, apparently had some input into the screenplay as well.) My biggest problem with the film is simply that the people are too pretty and the story too pat. I don't know that Joel McCrea or any Hollywood leading man of that era would have been more appropriate than Zachary Scott in the role of Sam Tucker, but Scott and the entire cast are just not convincing. One can't get over the impression that these are well-meaning actors rather than real people. J. Carrol Naish, usually a very convincing actor, comes closest to nailing his character, but playing the S.O.B. is usually easier than portraying the S.O.E. (Salt Of the Earth). Beulah Bondi and Norman Lloyd are wasted caricatures.<br /><br />In the end, THE SOUTHERNER fails to convince because the filmmakers failed to deal with the real dilemma of the family whose cotton crop has been destroyed by a flood. I wanted to know how these people were going to survive the loss of a year's hard work. These people are in real trouble! Instead, we get an inspirational "keep on keepin' on" message that mutes the tragedy of this family's loss. It's rather insulting, really, to both the audience and to the real croppers who had to deal with such a precarious existence, year in and year out.<br /><br />I don't know that there's ever been a film that's effectively dealt with this aspect of American life and culture, but if you really want to know about the people that THE SOUTHERNER purports to portray, make the time to read James Agee's classic rumination, LET US NOW PRAISE FAMOUS MEN, which includes the moving photographs by Walker Evans.<br /><br />ADDENDUM: June 19, 2009: I've recently read HOLD AUTUMN IN YOUR HAND, on which THE SOUTHERNER is based, and the book only reinforces my view that the film is Hollywood proletarian schmaltz -- well-meaning, but a slick and sanitized portrayal of this culture. The book itself ends a bit abruptly, with a "happy" ending that's only a little less contrived than the film's. If you are interested in this aspect of American culture, however, it's a decent and quick read; and there's a better movie to be made from HOLD AUTUMN IN YOUR HAND.