'Phantasm' gaat over een jonge tiener, Mike, die kortgeleden zijn ouders heeft verloren. Hij maakt zich zorgen over het verlies van zijn oudere broer, dus volgt hij hem overal, ook naar een begrafenis. Terwijl hij zich tijdens de begrafenis in de bosjes verstopt, ziet Mike 'The Tall Man' (gespeeld door de enge Angus Scrimm), de man van het uitvaartcentrum, die in zijn eentje een kist oppakt. Mike begint de man daarna te bespioneren, gefascineerd door de vreemde gebeurtenissen rondom het uitvaartcentrum. Terwijl hij onderzoek doet, ontdekt Mike een vreemde wereld binnen de muren van het mortuarium, inclusief rondvliegende metalen bollen met scherpe pijlen die het bloed uit je hoofd zuigen, en vele andere verschrikkingen. Het blijkt dat de Lange Man uit een andere dimensie komt en de lichamen van de doden neemt en ze reïncarneert in zijn wereld voor slaven. Mike gaat met zijn oudere broer en de plaatselijke ijscoman, Reggie, samenwerken om een eind te maken aan het gruwelijke werk van de Lange.<br />Ik herinner me dat mijn moeder me vertelde hoe bang ze was geweest voor 'Phantasm' toen ze een tiener was. Ze huurde het op een dag en ik keek er samen met haar naar (ik was toen een jaar of negen, tien) en het was echt een van de meest bizarre films die ik ooit heb gezien. 'Phantasm' is door Coscarelli geschreven (en geregisseerd) en is in de loop der jaren een soort horrorklassieker geworden, en terecht. Het schrijven van dit boek is zo uniek dat het pijn doet. Alles in deze film is surrealistisch en droomachtig, en de hele plotlijn is zo duidelijk dat ik geen andere film kan bedenken die qua vreemdheid kan wedijveren. Maar ondanks die vreemdheid werkt deze film, op zijn eigen, rare manier. Het script is solide en de personages zijn geloofwaardig (er zitten ook een paar echte situaties in, dus er kunnen verbanden worden gelegd tussen kijker en personage), ook al is ongeveer negenennegentig procent van deze film pure fantasie. Maar het is een behoorlijk enge fantasie, dat is zeker. Er zitten veel elementen in deze film die min of meer legendarisch zijn geworden, zoals de moordzuchtige zilveren bollen en de 'Boyyyy!'-regel van The Tall Man. Het punt is dat dit, te midden van alle willekeur die 'Phantasm' is, een behoorlijk angstaanjagende film is. In elke scène schuilt een zwaar gevoel van hulpeloosheid en voorgevoelens, en de filmlocaties en het verhaal voegen daar nog een schepje bovenop. De beelden zijn bizar en vaak heel spookachtig, en de setting is perfect (vooral die enge oude begrafenisonderneming). De kijkers zelf worden gemakkelijk meegesleept in het boeiende verhaal, en de sfeer is heel eng. Michael Baldwin speelt onze hoofdheld goed, met Reggie Bannister als de ijscoman en Bill Thornbury als Mike. En Angus Scrimm speelt zijn kenmerkende rol als The Tall Man, en alleen al zijn aanwezigheid maakt deze film angstaanjagender dan de meeste andere films uit het genre. En dan is er nog de score van de film, die even effectief en even huiveringwekkend is. De film eindigt met een open einde en onbeantwoorde vragen, maar eerlijk gezegd <0xE2><0x80><0x93> kun je echt oprechte, bevredigende antwoorden verwachten als de film zelf zo vreemd is? Ik denk dat het goed is dat deze film een paar losse eindjes heeft, omdat hij meegaat met de algehele sfeer van de film.<br />Het komt erop neer dat ik niet denk dat deze film voor iedereen is, en dat hij voor sommigen misschien een beetje te bizar is. Eerlijk gezegd is het een van de vreemdste, meest buitenissige films die ik ooit heb gezien, maar volgens mij is dat juist goed. Het verhaal is vreemd, maar goed geschreven, en de bizarre beelden en sfeer maken dit tot een pijnlijk unieke, angstaanjagende ervaring. Ik begrijp nu waarom 'Phantasm' zo'n klassieker is geworden. Voor mij blijft deze film een mooi stukje griezelige en originele nostalgie, en ik ben blij dat mijn moeder heeft besloten om me op zo'n jonge leeftijd de stuipen op het lijf te jagen, want later ben ik van deze film gaan houden.
"Phantasm" is about a young teenager, Mike, who just recently lost his parents. He is worried about losing his older brother, so he follows him everywhere, including a funeral. While hiding in the bushes during the funeral, Mike sees "The Tall Man" (played by the creepy Angus Scrimm), the man who runs the funeral home, pick up a casket by himself. Mike begins spying on the man afterwards, fascinated with uncovering the strange events surrounding the funeral home. While investigating, Mike discovers a strange world within the walls of the mortuary, including flying metal spheres with sharp arrows that drain the blood from your head, and many other horrors. Turns out, the Tall Man is from another dimension, and is taking the bodies of the dead and reincarnating them in his world for slaves. Mike teams up with his older brother and the local ice cream man, Reggie, to stop the Tall Man's gruesome work.<br /><br />I remember my mother telling me about how much "Phantasm" scared her when she was a teenager, and she rented it one day and I watched it along with her (I was about nine or ten at the time), and it was genuinely one of the most bizarre movies I've ever viewed. Written (as well as directed) by Don Coscarelli, "Phantasm" has become something of a horror classic over the years, and deservedly so. Coscarelli's writing here is so unique that it hurts. Everything in this film is surreal and dreamlike, and the entire plot line is so out there that I can't think of another film that can quite compete in terms of strangeness. But, despite it's strangeness, this movie works, in it's own, weird little way. The script is solid and the characters are believable (there are some real-life situations thrown in as well, so there is some sort of viewer-character connections that can be made), even though about ninety-nine percent of this film is something of pure fantasy. But it's quite a scary fantasy, and that's for sure.<br /><br />There are many elements in this film that have become somewhat legendary, among them being the murderous silver spheres and The Tall Man's "Boyyyyy!" line. The thing is, among all of the randomness that is "Phantasm", this is quite a terrifying movie. A dense feeling of helplessness and foreboding is hiding in every scene, and the cinematography and locations add to this quite a bit. The imagery is bizarre and often very spooky, and the settings are perfect (especially that creepy old funeral home). The viewers themselves are easily caught up in the engrossing story, and the atmosphere is very scary. Michael Baldwin plays our lead hero well, with Reggie Bannister as the ice cream man, and Bill Thornbury as Mike's older brother, Jody. And Angus Scrimm plays his signature role as The Tall Man, and his presence alone makes this film scarier than most of it's genre. And then there's the score to the film, which is equally as effective and just as chilling. The film concludes leaving many questions open-ended and unanswered, but honestly - can you really expect genuine, fulfilling answers when the movie itself is so strange? I think it's good that this film does leave some loose ends, because it goes along with the movie's overall feel.<br /><br />Bottom line - I don't think this movie is for everyone, and it might be just a little bit too weird for some. Honestly, one of the strangest, most out-there films I have ever seen, but in my opinion, that's a good thing. The story is strange but well crafted, and the bizarre imagery and atmosphere make this a painfully unique, scary experience. I can see why "Phantasm" has become such a classic of the genre. For me, this film remains a nice little piece of spooky and original nostalgia, and I'm glad my mom decided to scare the daylights out of me with it at such a young age, because I grew to love this movie later on. 10/10.