Weer een Mexicaanse film binnen de context van Mexico-Stad, die pretendeert wat daar gebeurt te projecteren als een weerspiegeling van de hele Mexicaanse werkelijkheid. Het filmen in Mexico is nog niets veranderd aan de inhoud van de drugsdealers en prostituees uit de jaren tachtig, ook al is die iets gepolijster (tot op het pretentieuze en exclusieve aan toe). In deze film is, net als in de meest recente Mexicaanse filmografie, de misdaad (ontvoering in dit geval) de enige mogelijkheid voor de hoofdfiguur om vooruit te komen, en de hoofdfiguur is opnieuw een prostituee.<br />Deze film maakt misbruik van het groteske element, en ik vind het vernederend voor de hoofdpersonen in de film. De hoofdacteurs moeten dringend geld nodig hebben gehad om te kunnen doen wat ze deden, in aanmerking genomen dat hij niet-acteurs gebruikte, voornamelijk om hun fysieke tekortkomingen te accentueren, te overdrijven en aan te tonen, in plaats van karakters te scheppen en te ontwikkelen. Je kunt zien hoezeer de regisseur, waarschijnlijk een 'junior' uit de hogere klasse (want niemand financiert zijn eigen debuut met 50.000 dollar uit zijn eigen zak), de lagere klassen veracht en sarcastisch uitlacht.<br />Wat de rest van de film betreft, die is opzettelijk traag en doelloos. De betekenis die een bepaald shot had kunnen hebben, wordt verzwakt door het gebrek aan beweging, de breedte en de dubbelzinnigheid. Een voorbeeld zou de scène kunnen zijn waarin hij naar de voetbalwedstrijd kijkt en (naar het zich laat aanzien) met zichzelf speelt terwijl hij de voetballer imiteert die op de tv aan het praten is. Ik begrijp niet wat de net zo groteske seksuele inhoud te maken heeft met de beproevingen van de hoofdpersoon. Het laatste waar iemand aan zou denken is seks als hij in de rol van 'Marcos' zou zitten.<br />En het ergste is dat er tegenwoordig in de Mexicaanse bioscopen niet veel meer te vinden is. Goede fotografie is, zoals gewoonlijk, verspild aan een film zonder veel inhoud. Daardoor mis ik mijn Mario Almada, of zelfs Alfonso Zayas' _Marcos_. De film had niet meer vulgariteit dan deze film.
Yet another Mexican movie within the context of Mexico City, pretending to project what goes on there as a reflection of the whole Mexican reality. Film-making in Mexico hasn't changed a bit as far as content from the drug dealer and prostitute movies of the eighties, even though is a little bit more polished (to the point of being pretentious and exclusive). In this movie, as in most recent Mexican filmography, crime (kidnapping in this case) is the only choice for the main male character to get ahead, and the main female character is, yet again, a prostitute. <br /><br />This movie abuses the grotesque element, and I think it's degrading for the main characters in the cast. The main actors must have been in much need of money to go through what they did, taking into consideration that he used non actors, mostly to accentuate, exaggerate and exhibit their physical shortcomings rather than to create and develop characters. You can see how much the director, probably a high class "junior" (because nobody finances his own debut with 50K out of his own pocket), despises and makes fun very sarcastically of the lower classes. <br /><br />As for the rest of the movie, it's deliberately slow and aimless. Whatever meaning a certain shot could have had is diluted by its lack of movement, lenght and ambiguity. Besides, there are a lot of scenes that stop the rhythm and don't contribute to the development of a story a bit. An example could be the scene where he is watching the soccer match and is (seemingly) playing with himself while imitating the player who's talking on TV. I don't understand what the equally grotesque sexual content has to do with the tribulations of the main character. The last thing anybody would be thinking about is sex if they were in the position of "Marcos."<br /><br />And the worst is that there's not much anywhere else to turn to in the Mexican cinema arena nowadays. Good photography wasted, as usual, in a movie without much content. Makes me miss my Mario Almada, or even Alfonso Zayas' movies, which had no more vulgarity than this movie had.