Dit begint bijna als een kunstfilm, maar uiteindelijk bezwijkt hij voor de grote vraag op de markt, die steeds afleidender, beperkender en ongepaster wordt. Er zijn veel te veel rustige, sombere, sfeervolle scènes die duidelijk bedoeld zijn om tijd te doden en verhaalverplichtingen uit te stellen, maar na een uur zijn ze de vaart er gewoon uit. Ten slotte komt er een volkomen lachwekkend, slap einde, waardoor je alle waarderingen voor één ster hier zult begrijpen. Het grappige van films die geen punt lijken te hebben, is dat ze uiteindelijk altijd geen punt hebben en dat ze nergens heen gaan. Toen hij eindigde, dacht ik: Hmmm... sneeuw... melancholie... hopeloosheid... is dit een Deense productie? En ja hoor, de eindtitels staan vol met tientallen Deense/IJslandse namen. Ik stond open voor dit soort luchtige films en hoopte dat ze goed zouden zijn. Ik stond ook open voor een cast van tweederangs acteurs (James LeGros, Ron Perlman). Maar Perlman is te hoog gegrepen en wordt gewoon een schreeuwende, eendimensionale schurk. Dat is niet veel om je mee bezig te houden. En wanneer zullen de filmmakers het eindelijk leren: als je geen einde hebt, heb je geen film... dan is dit einde een travestie. De film is een afgeleide van zo'n beetje elke horrorfilm die in de afgelopen dertig jaar is gemaakt. De volgende keer dat er een geest verdwijnt bij het bewerken van een film, of als er een licht aangaat, gooi ik de dvd gewoon uit het raam.
This starts almost like an art film, but eventually it gives in to mass market urges that become more and more distracting, limiting and inappropriate. It has way too many quiet, somber tone-setting scenes that are obviously there to eat up time and delay narrative obligations, but after an hour they just kill the momentum. Finally, a completely risible, limp ending arrives, that will make you understand all the one-star ratings here. Funny thing about movies that seem to be withholding their point, they always end up not having one, and they go nowhere. As it ended, I thought; Hmmm. snow... melancholoy... hopelessness... is this a Danish production? And sure enough the end-credits are filled with dozens of Danish/Icelandic names.<br /><br />I was open to this films light touch and hoped it would be good. I was also open to a cast of second tier actors (James LeGros, Ron Perlman). But Perlman is over the top, and just becomes a shouting one-dimensional villain. That's not much to engage you. And when will film-makers finally learn; if you don't have an ending, you don't have a film... this ending is a travesty. The movie is derivative of just about every horror movie made in the past 30 years. The next time a ghost disappears over an edit, or when a light is turned on, I'm just going to pitch the DVD out the window.