Prachtig landschap in het zuidwesten is de enige positieve kant van deze door-de-klok-wraakfilm. Het ecologische, pro-Inheems-Amerikaanse thema lijkt meer uitbuiting dan verbeeldingskracht, en de invalshoek ontbeert spanning of zelfs maar een climax. Het acteren is saai en niet overtuigend, hoewel William Atherton aan boord is om zijn kenmerkende grijns aan de hoofdschurk te verlenen. De plot is weinig meer dan 'heroïne in scène gezet voor moord op ouders; heldin vermoordt de echte moordenaars'. Geen van de personages is ontwikkeld, zelfs niet in de beperkte omvang van een actiefilm. Dat is jammer, want ik was bereid deze film mooi te vinden, en ja, het landschap was mooi.
Beautiful southwestern scenery is the only redeeming virtue of this by-the-numbers revenge film. The ecological, pro-Native American theme seems more exploitive veneer than imaginative twist, and the direction lacks suspense or even much of a climax. Acting is dull and unconvincing, though William Atherton is on board to lend his trademarked sneer to the chief villain. There is little more to the plot than "heroine framed for parents murder; heroine kills the real murderers." None of the characters are developed at all, even to the limited extent of an action film. That's too bad, because I was prepared to like this movie, and yes, the scenery was nice.