Er is één scène in Andrew Adamsons nieuwe film, THE CHRONICLES OF NARNIA: THE LION, THE WITCH, AND THE WARDROBE, die voor mij, toen ik het theater binnenliep, volmaakt moest zijn. Als de hele film en (de voortdurende franchise van vervolgfilms) niet plat op hun gezicht waren gevallen. Als de film deze scène niet had opgenomen, geloof ik dat het hart en de ziel van C.S. Lewis en zijn magische wereld volledig vernietigd zou zijn.<br />Maar ik dwaal af! Het is voor mij een interessante ervaring om Narnia binnen te lopen. Eerlijk gezegd vind ik C.S. Lewis een groot schrijver die ik nauwelijks kan lezen. Zijn boeken worden links en rechts toegejuicht en ik kan ze gewoon niet lezen. Dat is niet Lewis' schuld. Ik besef dat het mijn eigen door de media verzadigde hoofd is dat me tegenhoudt. Dus een paar weken geleden, na de vertoning van een supertrailer van 10 minuten voor NARNIA, besloot ik mijn oude exemplaar van THE CHRONICLES OF NARNIA af te stoffen en besloot ik het een kans te geven. Ik las de eerste twee boeken in ongeveer een week en vroeg me af: Wat is mijn probleem? Waarom duurde het zo lang voordat ik betoverd werd door deze mystieke wereld? Ik ben gaan beseffen dat ik de klassieken niet kan waarderen. Ik denk echt dat dat mijn probleem is en dat ik van plan ben er in het nieuwe jaar aan te werken. Maar goed, toen ik dus in de bioscoop zat en mezelf oppepte, was ik van plan me te laten overdonderen. Ik wilde dat Narnia op het doek tot leven zou komen, net als in mijn hoofd, en ik denk dat het niet helemaal aan mijn verwachtingen voldeed, maar dat ik er uiteindelijk toch om moest glimlachen.<br />NARNIA vertelt het verhaal van vier kinderen. Als de jongste, Lucy (Georgie Henley) een magische garderobe vindt die haar naar het magische land Narnia brengt, is Narnia een land van pratende dieren, magische faunen en de kwaadaardige Witte Tovenares (Tilda Swinton) die het land tot slavernij heeft gebracht, waardoor het nu voorgoed winter is en nooit meer Kerstmis. Tot op de dag dat alle kinderen Narnia binnentrekken. Narnia is een land en ze komen terecht in een oorlog die een profetie kan vervullen die vrede zal brengen in Narnia.<br />NARNIA is een fascinerend voorbeeld van een film die niet helemaal klopt, maar die uiteindelijk toch heel bevredigend is. Het script zit van het begin af aan vol met problemen. Het doet zo zijn best om zich aan het boek te houden dat de eerste momenten van de film saai lijken. Zelfs als de kinderen in Narnia aankomen, voel je je er net zo. Narnia voelt net als de Britse landstreek waar de kinderen vandaan komen. Narnia zou zich anders moeten voelen, maar dat is niet zo. Waarom groeit hun lichtpaal midden in het bos? Waarom praten de dieren? Waarom is het altijd winter en toch nooit Kerstmis? Deze vragen zouden ontzag moeten inboezemen. NARNIA zou moeten gloeien en van het scherm moeten springen, maar het eerste bedrijf is bezig van punt a naar punt b te komen, in plaats van ons toe te staan ons onder te dompelen in het NARNIAN-landschap. Als je net als ik denkt: 'Waarom voelt dit aan als een derderangs LORD OF THE RINGS?' denk ik dat er iets ontbreekt dat de roman zo betoverend maakte. Het is de zelfbewuste vertelling van Lewis. Zelfs toen het gevaar het grootst was, waren het de vriendelijke woorden en dwaze terzijdes van Lewis die de situatie verlichtten. Toegegeven, dat zou moeilijk zijn in een film, maar het zou leuk zijn geweest als ze het geprobeerd hadden. In plaats daarvan bleven ze met hun humor steken op plaatsen die niet op hun plaats leken.<br />Maar wees niet bang, alles is nog niet verloren. Want als je het eerste uur doorkomt (en zo slecht is het nou ook weer niet). kom je aan de andere kant uit in een veel betere en sterkere film. Als Aslan (met in de hoofdrol Liam Neeson) eenmaal de Machtige Leeuw op het scherm verschijnt, zit je op het hoogtepunt van je leven.<br />Ik zei al eerder dat er één scène was die perfect moest zijn, anders zou de film vernietigd worden. Die scène gaat over Aslan en de stenen tafel. Ze hebben het goed gedaan, en o jee, wat was ik onder de indruk. Als Aslan niet sterk is, als Aslan niet als een bedreiging wordt gezien, ook al wordt hij gemarteld, dan valt dit hele tafereel in duigen. Maar Adamson en zijn team maken van Aslan een figuur om rekening mee te houden. Als je niet naar adem snakt als Aslan die trap op klimt en de beesten en de Witte Tovenares de weg voor hem vrijmaken, als je de pijn en de angst van Aslans marteling niet voelt, en als je tranen niet opwellen als de scène voorbij is, dan zou ik aan je menselijkheid twijfelen (al is het maar een klein beetje). Daarna wordt de film alleen maar beter, er komt een ontzagwekkende veldslag in voor, en zelfs Narnia begint een eigen leven te leiden. Het geeft elk personage de tijd om te schitteren en het wikkelt zich netjes genoeg om zichzelf heen. Als de film voorbij is, kan ik niet wachten tot prince caspian (of the horse and his boy) op het witte doek verschijnt.<br />Ik zou ook graag de kleine Georgie Henley willen noemen (kijk uit voor Dakota Fanning) het kleine meisje dat Lucy speelt. Ze geeft het begin van de film veel meer leven en vult het scherm zoals maar heel weinig kinderen dat kunnen. Dit kleine meisje (in haar debutantenrol) heeft een onschuld en toch een volwassenheid die haar leeftijd verhult. Dit kleine meisje geeft een voorstelling die haar echt een Oscar zou moeten opleveren. Dat zal waarschijnlijk niet gebeuren, maar als dat wel zo was...' Wie zou het in zijn hoofd halen om het ter sprake te brengen? Terwijl deze film een paar zwakke plekken heeft en een eerste akte die wat bijgeschaafd moet worden <0xE2><0x80><0x93> THE CHRONICLES OF NARNIA: THE LION, THE WITCH, AND THE WARDROBE is een betoverende reis die de toegangsprijs waard is. Zoek het uit.
There is one scene in Andrew Adamson's new film THE CHRONICLES OF NARNIA: THE LION, THE WITCH, AND THE WARDROBE, that for me walking into the theater that needed to be perfect. If not the whole movie and (the continued franchise of sequels) would fall flat on its face. If the film did not capture this scene I believe the heart and soul of C.S. Lewis and his magical world would have been completely destroyed.<br /><br />But I digress! Walking into Narnia is an interesting experience for me. In all honesty I find C.S. Lewis to be a great writer that I can hardly read. His books are hailed left and right and I just can't read them. It's not Lewis's fault. I realize it's my own media saturated thick head that blocks me up. So a few weeks ago after a screening of a 10 minute super trailer for NARNIA I decided to dust off my old copy of THE CHRONICLES OF NARNIA and decided to give it a chance. I read the first two books in about a week and I wondered to myself. What was my problem? What took me so long to become enchanted by this mystical world? I've come to realize I cannot appreciate the classics. I really think that's my loss and something I intend to work on in the new year.<br /><br />So anyway, sitting down in the movie theater I psyched myself up I intended to be wowed. I wanted Narnia to come alive on screen like it did in my mind and I think it fell a little short of my expectations but in the end made me smile.<br /><br />NARNIA tells the story of four children. When the youngest named Lucy (Georgie Henley) finds a magic wardrobe that transports her into the magical land of Narnia. Narnia is a land of talking animals, magical fauns, and the evil White Witch (Tilda Swinton) whose enslaved the land causing it to be forever winter and never Christmas. Her sister Susan (Anna Popplewell), and brothers Peter (William Moseley), and Edmund (Skandar Keynes) don't believe her story. Until the day all the children enter the Land of Narnia. A land and get caught up in a war that may fulfill a prophecy that will bring peace to Narnia.<br /><br />NARNIA is a fascinating example of a film that doesn't exactly add up but in the end is satisfying. The screenplay is riddled with the problems from the very beginning. It tries so hard to stick to the book that the early moments of the film feel flat. Even when the children get to Narnia you feel the same way. Narnia feels just like the British Country side the children have come from. Narnia should feel different and it doesn't. Why is their a light post growing in the middle of the forest? Why are the animals talking? Why is it always winter and yet never Christmas? These questions should inspire awe. NARNIA should glow and jump off the screen, but the first act is to busy getting from point a to point b than to allow us to immerse ourselves in the NARNIAN landscape. If your like me you'll find yourself thinking "why does this feel like a third rate LORD OF THE RINGS?" I think what's missing is the thing that made the novel so enchanting. It's Lewis's self aware narration. Even when at the greatest peril it was Lewis's kind words and silly aside comments that lightened the situation. Admittedly that would be difficult in a film but It would have been nice if they'd tried. Instead they stuck humor in places that seemed out of place.<br /><br />But fear not, all is not lost. Because if you can get through the first hour (which really isn't that bad). You'll come out on the other side and into a much better and powerful movie. Once Aslan (voiced by Liam Neeson) the Mighty Lion comes on the screen you're in for the ride of your life.<br /><br />I mentioned earlier there is one scene that needed to be perfect or the film would be destroyed. That scene involves Aslan and the stone table. They got it right, and oh boy was I impressed. If Aslan is not strong, if Aslan is not seen as a threat even as he is being tormented this scene falls apart. But Adamson and his team make Aslan a character to be reckoned with. If you don't gasp as Aslan climbs those stairs and the beasts and the White Witch part the way for him, if you don't feel the pain and anguish of Aslan's torment, and if your tear ducts don't well up when the scene is over, I would doubt your humanity ( just a little.) After that the film only gets better, there is an awesome battle sequence, and even Narnia begins to take a life of its own. It gives each character their moment to shine and it wraps itself up neatly enough. After the film was over I can't wait for PRINCE CASPIAN (or THE HORSE AND HIS BOY) to hit the big screen.<br /><br />I would also like to single out little Georgie Henley (watch out Dakota Fanning) the little girl who plays Lucy. She gives the early part of the film a lot more life and fills the screen like very few child actors can. This little girl (in her debut role) has an innocence and yet a maturity that belies her age. This little girl gives a performance that should really net her an Oscar nod. It probably won't but if I didn't bring it up who would? While this film has a few rough spots and a first act that needed some work THE CHRONICLES OF NARNIA: THE LION, THE WITCH, and THE WARDROBE is an enchanting journey that is worth the price of admission. Seek it out.