SPOILERS. Wat een teleurstelling. Nadat ik veel had gehoord over deze knipper-en-je-ziet-dat-je-het-niet-ziet 80s apocalyptische liefdesthriller, slaagde ik er eindelijk in om een gehavende oude VHS-kopie op te sporen, maar ik had nu het gevoel dat ik die moeite niet had hoeven doen; het was moeilijk te vinden, en niet voor niets.<br />Anthony Edwards geeft een geloofwaardige voorstelling in een overigens belachelijke film. De regisseur leek vastbesloten om het tegenovergestelde van de pluizige tienerfilm uit de jaren tachtig te laten zien, maar blies zijn eigen film tegelijkertijd op door logica en plot uit het raam te gooien. Het begint goed genoeg en het middendeel van de film is heel opwindend, vooral als de tijd wegtikt en Harry bij elke hoek wordt belemmerd om te bereiken wat hij van plan is te doen. Jammer genoeg gaat het daarna nooit verder, want de voortdurende terugblikken worden irritant in hun duidelijke opzet en de film daalt af naar bespottelijke proporties.<br />Uiteindelijk is dit een ernstig sombere film, vooral omdat het 'doel' hiervan de eeuwige aard van de liefde is, zelfs één uur met je ware liefde is beter dan niets enzovoort enzovoort. Dit levert helemaal niets op omdat het scenario voor de geliefden lachwekkend is (ze zullen geen diamanten zijn, ze zullen niet eens diamanten zijn). Mare Winningham is niet opgewassen tegen de taak ons te bewijzen dat ze in de slotscènes echt van deze man houdt, maar meer nog tegen de taak dat ze doodsbang is (wie zou dat niet zijn) en alles wil zeggen. Niemand behalve Edwards krijgt trouwens de kans zijn personage te verbeteren, dus wordt Winningham in een roes door de straten gesleept. Een betere titel voor de film had kunnen zijn: 'Als je nog een uur te leven had, zou je dat dan verspillen, net als Harry en Julie?'<br />Ik moet er onwillekeurig aan denken wat een fascinerende film dit had kunnen zijn als Harry met alle paniek en bloedvergieten was begonnen om er vervolgens achter te komen dat hij...' Ik had het al die tijd bij het verkeerde eind gehad <0xE2><0x80><0x93> dat zou een veel interessanter einde zijn geweest van de film die we voorgeschoteld krijgen. Ik betrapte mezelf erop dat ik bad om een 'het was maar een droom'-sequentie aan het eind, en daar heb ik een grote hekel aan, dus dat bewijst alleen maar hoe weinig ik deze film waardeer. Vermijd dit als een soort fall-out.
SPOILERS. What a disappointment. After hearing much about this blink-and-you-missed it 80s apocalyptic love-story thriller, I finally managed to track down a battered old VHS copy, but my feeling now was I needn't have made the effort; it's been hard to find for a reason.<br /><br />Anthony Edwards gives a credible performance in an otherwise ridiculous film. The director seemed intent on delivering the antithesis of the fluffy neon 80s teen fare but in the process blew up his own film by throwing logic and plot out of the window. It starts well enough and the middle section of the film is quite exciting, especially as the time begins to tick away and Harry is hampered at every corner from achieving what he sets out to do. Sadly it never progresses from there, as the constant set-backs just get annoying in their obvious contrivance and the film descends into ludicrousness.<br /><br />Ultimately this is a seriously bleak film, especially as the "point" of this is the eternal nature of love, even one hour with your true love is better than nothing etc etc etc. This entirely fails to pay off as the script for the lovers is risible (they won't be diamonds, they'll be soup) and Mare Winningham is not up to the task of proving to us that she genuinely loves this man in the closing moments, rather that she is scared out of her mind (who wouldn't be) and will say anything. No one apart from Edwards gets to advance their character anyway, so Winningham is just dragged through the streets at 4am in a daze. A better tagline for the film would have been "If you had one hour left to live, would you waste it like Harry and Julie?".<br /><br />I can't help thinking what a fascinating film this could have been if Harry had started all the panic and bloodshed only to discover he'd been wrong all along - that would have been a far more interesting ending to the one we're presented with. I found myself praying for a "it was only a dream" sequence at the end, and I deeply loathe those, so that only goes to show how little I appreciated this film. Avoid this like fallout.