Ik zag dit op 'More4' op vrijdag 2009-09-04 en dacht dat het het werk was van Paul Greengrass, het genie achter 'Bloody Sunday'. Honderdtien saaie minuten later dacht ik 'hij is de weg kwijt'. Ik besefte niet dat ik 'Flight 93' verwarde met 'United 93', dat ik net had gezien op 'ITV1' op zondag 2009-09-06.<br />(Waarom heb ik er een spoiler-alarm aan toegevoegd? Nou, ik neem aan dat er over een paar jaar bezoekers op deze site zijn die niet hebben gehoord wat er op 2001-09-11 in de Verenigde Staten is gebeurd, of op zijn minst niet meer weten wat er zo bijzonder was aan vlucht 93 van United Airlines. Voor die toekomstige generaties die een idee willen hebben van wat er die dag is gebeurd: blijf uit de buurt van deze neerbuigende bagger.)<br />Een gekaapt vliegtuig op zich is al een interessant verhaal, maar de makers van deze film lijken ervan uit te zijn gegaan dat iedereen die toekeek zich volledig bewust was van de context en de uiteindelijk fatale crash van dit vliegtuig en drie andere. In plaats daarvan kozen ze ervoor om zich te concentreren op verschillende gesprekken tussen de passagiers in de lucht en hun mooie vrouwen en ouders thuis in hun mooie huizen. Anderhalf uur lang sijpelde zoete, stroperige smurrie van het scherm. 'Kijk!' zeggen de makers van de film. 'Deze akelige mannen hebben mooie, liefhebbende Amerikaanse mensen vermoord.' Welk idiote scenarioschrijver voelt de behoefte om erop te wijzen dat de meeste mensen aardig zijn en anderen om zich heen hebben van wie ze houden en die van hen houden? Dat beledigt de kijker, en wat erger is, het beledigt de herinnering aan echte mensen die bij dat ongeluk zijn omgekomen.
I watched this on 'More4' on Friday 2009-09-04, thinking that it was the work of Paul Greengrass, the genius behind 'Bloody Sunday'. One hundred and ten tedious minutes later, I thought 'he's lost it'. I didn't realise that I was confusing 'Flight 93' with 'United 93' which I've just finished watching on 'ITV1' on Sunday 2009-09-06.<br /><br />(Why did I include a spoiler alert? Well, I am assuming that in a few years' time, there will be visitors to this site who will not have heard about what happened in the USA on 2001-09-11 or, at the very least, will not remember what was special about United Airlines flight 93. For those future generations wanting an idea about what happened that day, stay away from this patronising slush.) <br /><br />A hijacked airliner in itself makes for an interesting story, but the makers of this tat appear to have assumed that everyone watching was fully aware of the context and the ultimately fatal crashes of this plane and three others. Instead, it chose to focus on several conversations between the passengers in the air and their beautiful wives and parents at home in their beautiful houses. For an hour and a half, sweet syrupy goo oozed from the screen. 'Look!' say the film-makers, 'these nasty men killed beautiful loving American people.' <br /><br />What idiot script-writer feels the need to point out that most people are nice, and have others around them whom they love and who love them back? This insults the viewer, and what's worse, insults the memory of real people who died in that crash.