De satirische hitfilm van de ondergewaardeerde regisseur Paul Mazursky gaat over twee stellen die te maken krijgen met de tegencultuur van 'laat-maar-hangen' uit de jaren zestig. De titel lijkt deel uit te maken van de cultuur van vandaag de dag, maar de film zelf niet; en dat is jammer, want hier ligt een verborgen schat. Dyan Cannon creëert een soort magie met haar krengerige, gespannen Alice: gedenkwaardige, schijnbaar geïmproviseerde therapiescènes waarin de onhandige communicatieve vaardigheden van de hoofdpersoon goed tot hun recht komen <0xE2><0x80><0x93> net als haar frustratie aan het eind wanneer ze de orgie probeert te beginnen. Een slaapkamerscène tussen Alice en Ted (Elliot Gould) wordt gespeeld met perfecte komische timing en toont zowel het talent van de acteur als dat van de gek. Ms. Cannon heeft de NY Film Critics Best Supporting Actress Award gewonnen en zowel zij als Mr. Gould werd genomineerd voor een Academy Award, een prestatie die bijna ongehoord was voor werk dat in een komedie werd gedaan.<br />Robert Culps Bob en Natalie Wood' Carol zijn heel goed op elkaar afgestemd; meneer Culp is sexy met een vierkante kaak en een uitgestreken gezicht, terwijl mevrouw Wood op het toppunt van haar schoonheid en populariteit was. Met haar adembenemende figuur en grote slaapkamerogen is ze duidelijk zowel geschikt voor de komedie als voor de seksuele ondertoon. Hun misleide personages zetten het balletje aan het rollen en scoren op hun eigen manier: de slaapkamerbekentenis die op de badkamervloer wordt afgespeeld, de ontdekking van Carols stoeipartijtje halverwege de middag met een stotterende tennisleraar. Als alle vier de hoofdrollen zich in de hotelkamer in Las Vegas verenigen, begint er een reeks die hilariteit, seksualiteit, ongemak en uiteindelijk een bitterzoete melancholie uitstraalt, met een Fellini-achtige finale. Het is een geweldige film.
Underrated director Paul Mazursky's satiric hit film deals with two couples facing the let-it-all-hang-out, '60's counterculture attitude. The title seems part of today's culture but not the film itself; that being the case, it's too bad because there's buried treasure here. Dyan Cannon creates some magic with her bitchy, uptight Alice: memorable, seemingly improvised therapy scenes where the character's awkward communication skills are highlighted ring very true-as does her frustration near the end when she tries to initiate the orgy. A bedroom scene between Alice and Ted (Elliot Gould) is played with pitch-perfect comedic timing and showcases both actor's ability to balance seriousness and lunacy. Ms. Cannon won the NY Film Critics Best Supporting Actress Award and both she and Mr. Gould were nominated for Academy Awards; a feat almost unheard of for work done in a comedy.<br /><br /> Robert Culp's Bob and Natalie Wood's Carol balance quite nicely; Mr. Culp is square-jawed sexy with a slight deadpan delivery while Miss Wood was at the height of her looks and popularity. Displaying a knock-out figure and wide bedroom eyes, she's obviously game for the comedy as well as the sexual undercurrent. Their deluded characters set the ball rolling and score in their own setpieces: the bedroom confession that's played out on the bathroom floor, the discovery of Carol's mid-afternoon romp with a stammering tennis pro. When all four lead unite in the Las Vegas hotel room, a sequence begins that exudes hilarity, sexuality, uncomfortability, and ultimately, a bittersweet melancolia topped by a Fellini-esque finale. It's a great movie.