Vanaf 1934, toen de nieuwe produktiewet van kracht werd, waren 'ongepaste' volwassen thema's in films over het algemeen verboden. Dat kwam doordat in de snelle en losbandige jaren twintig en vooral de vroege jaren dertig allerlei zeer volwassen thema's in films kwamen. Vloeken, praten over abortus, extreem geweld, overspel en zelfs naaktheid kwamen in films voor algemeen gebruik voor, ook in een Tarzan-film (die vooral kinderen aansprak). Er vond dus een terugval plaats en de meeste van deze thema's waren uit de mode of, als een gezuiverde versie werd toegestaan, moesten tegen het eind van de film de boosdoeners worden gestraft.<br /><br />De Duivel en de Engel is zo ongeveer de meest pikante film uit het post-Code-tijdperk. Ik ga ervan uit dat de film, omdat hij in 1935 uitkwam, ontworpen was als een Pre-Code-film, maar herschreven was voor de nieuwe gevoeligheid. Dus aan de ene kant heeft de film thema's van overspel, maar omdat het een Post-Codefilm is, krijgen de mensen nooit echt de kans om hun onwettige affaires te consummeren. En aan het eind van de film hadden de mensen hun lesje geleerd en waren teruggegaan naar hun echtgenoten of, in het geval van de misdadigers, gearresteerd.<br />De film begint met een getrouwde Genevieve Tobin die een rendez-vous probeert te regelen met George Brent. Maar dit rendez-vous wordt verstoord door Kay Francis en haar vrienden. Het lijkt erop dat Tobin enige tijd geleden haar man heeft gestolen en nu met behulp van een nogal ingewikkelde intrige Tobin en Brent naar haar huis heeft geleid. Ze is van plan hen daar te houden terwijl ze in het geheim contact opneemt met Tobins man, zodat die naar haar toe kan komen en zijn vrouw met een andere man kan aantreffen. Maar als twee dieven in het complot worden betrokken, valt het hele plan in duigen en niemand weet waar dit allemaal toe leidt.<br />Over het geheel genomen is deze film heel onderhoudend en grappig, met typisch goed acteerwerk van Brent en Francis. Ondanks de Code slaagden de filmmakers erin er omheen te werken en er een leuk filmpje van te maken. Het enige negatieve, en daar kon ik wel doorheen kijken, was dat het einde een beetje moeilijk te geloven was.
Starting in 1934, when the new Production Code was enacted, 'inappropriate' adult themes were generally forbidden in films. That's because in the fast and loose 20s and especially early 30s, all sorts of very adult themes crept into films. Cursing, talks of abortions, extreme violence, adultery and even nudity were in films for general consumption---including in a Tarzan film (which appealed mostly to kids). So, a backlash took place and most of these topics were out or else if a sanitized version were allowed, by the end of the film the wrong-doers had to be punished.<br /><br />THE GOOSE AND THE GANDER is about as racy as they come in the Post-Code era. My assumption is that because the movie came out in 1935, it had been designed as a Pre-Code style film but had been re-written for the new sensibilities. So, on one hand, the film has themes of adultery BUT because it's Post-Code, the people never actually get a chance to consummate their illicit affairs. And, by the end of the film, people had learned their lesson and went back to their spouses or, in the case of the criminals, were arrested.<br /><br />The film begins with married Genevieve Tobin trying to arrange a tryst with George Brent. But, this tryst is interrupted by Kay Francis and her friends. It seems that some time back, Tobin had stolen HER husband and now using a rather intricate plot, she diverts Tobin and Brent to her home--planning on keeping them there while secretly contacting Tobin's husband so he could come there and find his wife with another man. However, when two thieves get caught up in the plot, the entire plan falls apart and where this all leads is anyone's guess.<br /><br />Overall, this film is very entertaining and funny--with typically good acting from Brent and Francis. Despite the Code, the film makers managed to work around it and make a nice little movie. The only negative, and I was able to look past it, was that the ending seemed a bit hard to believe.