Ik keek er erg naar uit om te zien hoe het Sharpe na 10 jaar verging, maar soms leek het of ik een oude vriend weer terugzag met wie ik het contact had verloren en we leken allebei veranderd te zijn. Ik merkte dat hij niet meer zo goed kon acteren; in eerdere afleveringen heb ik altijd rekening met hem gehouden, gezien zijn sociale achtergrond en zo, maar hier lijkt hij voortdurend verdoofd. Hij maakt niet eens gebruik van de franje die hij tijdens zijn pensionering in Frankrijk moet hebben geleerd. En de fouten die hij voortdurend maakt... waarom noemt hij in godsnaam zijn echte naam als hij als spion optreedt? Mijn vriendin bleef maar met haar ogen rollen over de voortdurende veranderingen in het motief en de plot die het verhaal gaande hielden. En het idee dat ik Harper en de anderen in een tijdsbestek van een dag zou ontmoeten in een land dat zo groot was als India, was vanaf het begin een beproeving voor mijn geduld. Dat een zootje soldaten (zonder foto's om te laten zien hoe weinig extra soldaten er eigenlijk worden gebruikt) dezelfde vlag van de East India Co. als oorlogsvlag droegen in plaats van wat inmiddels een Tesco-banier was geworden, was ook iets wat ik niet goed vond. Ik wilde graag dat de voormalige Bond-criminelen op hun nummer werden gezet, maar na 140 minuten sleepte het zich voort. Hoe Sharpe er na het ene pak slaag na het andere in slaagde het van zich af te schudden terwijl mijn rug me buiten gevecht stelt, is een ander bewijs van geloofwaardigheid.
I was very much looking forward to seeing how Sharpe got on after 10 years, but it seemed at times like being reacquainted with an old friend I've lost contact with and we both seem to have changed. I noticed bean's acting limitation here; I always made allowances for him in earlier episodes given his social background etc., but here he just seems constantly numb. He doesn't even make use of the french he must have learned during his time in retirement in France. And the mistakes he constantly makes- why in hell does he actually give his real name when acting as a spy? My girlfriend kept rolling her eyes at the constant changes in motive and plot twists that kept the story going. And the idea of meeting Harper and the others in the span of a day in a country the size of India right at the beginning tested my patience from the start. To have a motley of soldiers (no tracking shot to show how few extras are actually being used) carrying the same East Indian Co. flag as a battle flag as opposed to what by then amounted to a Tesco banner was something else that didn't seem right to me. I was keen to see to former Bond baddies square off but, at 140 minutes, it dragged on. How Sharpe after one beating after another managed to shrug it off when my back puts me out is another stretch of believability. www.imperialflags.blogspot.com