Wow! Rivaliserend! De gezichten van Eduardo Noriega en Lorenzo Sbaraglia, vechtend en zich overgevend aan hun liefde, zijn pure filmkunst. Toen ik het theater verliet, kon ik geen woord uitbrengen. Ik wilde hun wereld opnieuw bezoeken, hoe tragisch die ook was, er zat waarheid in, een verwrongen, pijnlijke waarheid. PLATA QUEMADA verdient een groter publiek. Bij mijn tweede bezoek dwong ik twee vrienden, die een hekel hebben aan ondertitels, en die verder van de homowereld af staan dan wie ook, en die er dol op zijn. Ze werden verleid door het universum dat Marcelo Pineyro creëerde voor die fantastische figuren. Meer, meneer Pineyro. Meer Eduardo en Lorenzo! Bravo!
WOW! Rivetting! The faces of Eduardo Noriega and Lorenzo Sbaraglia fighting and surrendering to their love is pure cinematic art. I left the theatre unable to utter a word. I wanted to revisit their world, no matter how tragic, there was truth in it, twisted, painful truth. PLATA QUEMADA deserves a larger audience. On my second viewing, I forced two friends, who hate subtitles, and are as far removed from the gay world as anyone I know and they loved it. They were seduced by the universe Marcelo Pineyro created for those superb characters to inhabit. More, Mr. Pineyro. More Eduardo and Lorenzo! Bravo!