Dit maakt de nieuwe reeks compleet en neemt de gevolgen over van de voorgaande, vergelijkbaar met de manier waarop de Krijger Binnen (de spaarmethode die hier wordt aangehouden) op de eerste serie bouwde. Er zitten elementen van beide in en het voegt heel wat toe (en veel meer dan het eerder genoemde eerdere vervolg). Je mag nog steeds twee wapens hanteren, maar de keuze van het andere... zwaard, strijdknots, dolk of bijl... heeft invloed op de manier waarop je dat doet, in de afstand, de kracht enzovoort van de slagen. Er zijn nog steeds veel verschillende soorten binnen die vier soorten. Het Vrije Vechtsysteem is ook nog steeds in gebruik, dus krachtige aanvallen zijn nog steeds mogelijk, maar dit komt dichter bij Het Zand van de Tijd in de strijd, met meer strategie en tactiek nodig, onder andere vanwege die boogschutters... pijlen zijn in dit opzicht in het algemeen aanwezig, en die zijn erg welkom. De gevechten zijn langer en zwaarder en worden niet zo saai als in de strijd die hieraan voorafging. Interessant is ook het feit dat je niet langer zoals gewoonlijk een lang zwaard gebruikt... en daar laat ik het bij, anders bederf ik iets. Je kunt ook zien dat de goede mensen bij Ubisoft aan Splinter Cell dachten. Dat zijn een paar van de nieuwe mogelijkheden, en op verschillende plaatsen is stealth echt een optie. Ze zorgen ervoor dat het werkt, en het valt niet zo op als (veel) je zou denken. Speed Kills maken daar deel van uit... en nee, dat is geen campagne om ons op de snelweg langzamer te laten rijden, en ook geen campagne tegen dat bepaalde middel. Het is een manier om tegenstanders uit te schakelen, vooral als ze nog niet weten dat je in de buurt bent, en het enige wat je echt nodig hebt is de juiste timing, al moet je de eerste keer dat je de specifieke mogelijkheden uitprobeert, voordat je weet wat er gaat gebeuren, een fractie van een seconde reageren, en niet te snel de trekker overhalen. Het werkt perfect en draagt er echt aan bij. De Bazen variëren, maar op hun best zijn ze ongelooflijk. De plot is geweldig, neemt de draad op waar de vorige is gebleven, bevestigt welke van de eindes ze hebben gebruikt, en neemt je mee naar een plek die in deze drie nog niet was bezocht... Het huis van de Prins, Babylon. Alleen is het niet zoals hij het zich herinnert, en je zult gauw genoeg ontdekken waarom. Het idee is schitterend, en het is amusant om je een weg door de stad te banen. Als personage groeit en ontwikkelt hij hierin veel, en dit maakt deze versie, deze post-2000-notities echt af. De stem die acteert is allemaal bevredigend. Joeri is terug, en gelukkig heeft hij in het eerste boek het grootste deel van de emo achtergelaten, maar hij heeft wel de humor meegenomen, en ook wat er voortkomt uit de gesprekken die hij met zijn... andere helft (die een akelig geval van cynisme heeft) voert. Ja. In dit boek kun je ook de Duistere kant van de hoofdrolspeler, die sterker is, maar wiens leven langzaam wegebt, beheersen. Een van de aspecten hiervan is dat er grote spanning ontstaat. Zegt het woord Daggertail je iets? Als je het in dit boek eenmaal hebt gebruikt, zal het dat zeker doen. Het is heel leuk, ronduit verslavend, en een geweldig middel om je tegen je vijanden te verdedigen (en het kan op punten worden gebruikt om te manoeuvreren, geweldig). Je kunt weer gebruik maken van de speciale vaardigheden. De strijdwagenrace is pure ontzagwekkendheid, perfect gevangen. De vijanden zijn relatief gevarieerd en minder irritant dan die van de wwf. De camera is een beetje beperkt in vergelijking met die van hiervoor, en het panoramische beeld is minder beschikbaar en wordt een of twee keer zelfs min of meer telefonisch doorgegeven. De verhaallijn is vergelijkbaar met die van SoT. Hier zit je het snelst in, en het is ook de kortste. Er zijn grafische storingen en zelfs bugs voorbij de andere, en het is helaas ook niet zo stabiel. Dit kan verontrustend zijn, hoewel het niet zo naargeestig is als het tweede. Er zitten hier groteske wezens in. De toon is een mengeling van de andere. De stijl is goed uitgevoerd, en hiervoor wordt tamelijk veel slow-motion gebruikt. Dit vereist ook geduld, reflexen, vingers die bedreven zijn met VG's, en tijd. De AI is mooi, in die zin dat ze allemaal reageren en handelen zoals je zou verwachten. De herspeelbaarheid is redelijk, je verdient Zand Krediet terwijl je ermee bezig bent, en als je ze allemaal krijgt, zul je alles ontsluiten, in alle kunstgaleries. En misschien verwerf je ook nog iets anders. De video's, helaas zonder ondertiteling, hoewel je meestal wel kunt zien wat er op staat.' 's zei) beschikbaar zijn na voltooiing, zijn het op één na allemaal puzzels die je onderweg hebt gezien, en die ene is een absoluut hilarische, zij het misdadig korte, klucht. De geknipte scènes zijn goed in elkaar gezet en kunnen vrij effectief zijn. De CGI is werkelijk verbijsterend. De animatie en de aanblik van alles zijn fantastisch. Het niveau is misschien een piepkleine terugval van eerder in deze, hier en daar, maar over het geheel genomen blijft het van een hoge kwaliteit. Ze gebruiken de nieuwe bewegingen en acrobatiek ongelooflijk goed. De puzzels zijn nog steeds goed in elkaar gezet, en dit kan een uitdaging zijn en moet een behoorlijk aantal mensen tevredenstellen, met drie moeilijke instellingen. Vind je die richels die eraf vallen als je erop gaat staan leuk? Nou, ze hebben een triomfantelijke terugkeer gemaakt. De audio is goed, alles klinkt zoals het hoort, en de muziek is mooi. Het zware metaal van het middelste hoofdstuk is verdwenen. De houding ten opzichte van naaktheid in dit hoofdstuk is dezelfde als in de eerste twee, maar op de een of andere manier lijkt het minder provocerend. Over het geweld valt te twisten, maar er is wat bloed. Er is vrijwel geen bloed. Taal is er niet. Ik beveel dit aan, en de hele franchise tot op dit punt (het begin van het nieuwe millennium <0xE2><0x80><0x93> en die zijn ook immens goed, ze zijn gewoon toevallig oud, en dat kun je zien) aan elke liefhebber van actie-adventuretitels, iedereen die van de cultuur houdt, en iedereen die zwaardvechten in games op prijs stelt.
This completes the new series, and takes the consequence of the ones before it, similar to how Warrior Within(the saving method of which this retains) built on the first. It has elements of both of them, and adds quite a lot(and far more than aforementioned earlier sequel). You may still wield two weapons, but now the choice of the other one... sword, mace, dagger or axe... affects the way you do so, in the range, force, etc. of the blows. There are still many different ones within those four kinds. The Free Form Fighting System is also still in use, so spamming powerful attacks is still possible, however, this comes closer to The Sands of Time in the combat, with more strategy and tactics necessary, among other things because of those archers... arrows in general are present in this, and they are very welcome. The battles are longer and tougher, and do not get tedious like they did in the one immediately preceding this. Making things interesting is also the fact that you no longer use a lengthy blade as usual... and I will leave it at that, lest I spoil something. One can also tell that the good people at Ubisoft had Splinter Cell on their mind... a couple of the new moves are right out of those, and stealth is a genuine option at several places. They make it work, and it doesn't stand out as (much as) one might think. Speed Kills are part of this... and no, that's not a campaign telling us to slow down on the freeway, nor one against that particular drug. It's a way to take out opponents, typically when they aren't yet aware of your proximity, and all you truly need is to get the timing right, albeit the first time you try the specific ones, before you know what's coming, you will have to react split-second, as well as not get trigger-happy. It works impeccably well, and really adds to this. The Bosses vary, but at their best, they're incredible. The plot is great, picking up where the last one left off, confirming which of the endings they used, and taking you through one place that had yet to be visited in these three... The Prince's home, Babylon. Only it's not how he remembers it, and you'll soon find out why. The idea is magnificent, and making your way through the city is entertaining. As a character, he grows and develops a lot in this, and this really does close this version, these post-2000 entries, well. The voice acting is all satisfactory. Yuri is back, and thankfully, he left the vast majority of the emo back in the first one, but he did bring the humor with him, as well as what comes of his inner talks with his... other half(who's got a nasty case of cynicism). Yes. In this, you also get to control the Dark side of the leading man sometimes, who's stronger, but whose life gradually drains, one of the aspects of this making for serious tension. Does the word Daggertail mean anything to you? Once you've gotten to use it in this, it definitely will. It is a lot of fun, downright addictive, and a marvelous spice for the squaring off against enemies(and it can be used at points for maneuvering, marvelous). You once again get to use the special abilities. The chariot racing is pure awesomeness captured perfectly. The foes are relatively diverse, and less annoying than those of WW. The camera is a little limited, compared to the ones before this, and the panoramic view is less available, and once or twice, even kinda phoned in. The story-telling is similar to SoT. This gets you into it the fastest, and is also the shortest of them. There are graphic glitches and even bugs beyond the others, and it is sadly not as stable, either. This can be disturbing, though it is not as bleak as the second one. There are grotesque creatures herein. The tone is a mix of the others. The style is achieved well, and this uses slow-motion rather well. This also requires patience, reflexes, fingers adept at VG's, and time. The AI is nice, in that they all respond and act the way you'd expect them to. The re-playability is reasonable, you earn Sand Credits as you go, and if you get them all, you will unlock everything, in all of the artwork galleries. And you may just gain something else, as well. The videos(sadly, sans subtitles, although mostly, you can tell what's said) become available upon completion, all but one are the ones you watched along the way in this, and that one is an absolutely hilarious, if criminally brief, gag reel. The cut-scenes are well-done, and can be fairly effective. The CGI is utterly stunning. The animation and look of everything is fantastic. The level design is perhaps the tiniest step down from earlier in these, here and there, but overall it remains at the high quality of them. They utilize the new moves and acrobatics unbelievably well. The puzzles are still well-done, and this can be challenging, and should satisfy a decent range of people, with three difficulty settings. Do you like those ledges that fall off after you step on them? Well, they've made a triumphant return. The audio is well-done, everything sounds the way it should, and the music is nice. The heavy metal of the middle chapter is gone. The attitude towards nudity in this is the same as the earlier two, but it does somehow seem less provocative. The violence is debatable, but there is some blood. There is next to no gore. Language is nonexistent. I recommend this, and the entire franchise up to this point(the pre-beginning of new millennium-ones are immensely well-done, as well, they just happen to be old, and you can tell), to any fan of action-adventure titles, anyone who enjoys the culture, and all who appreciate swordsmanship in games. 8/10