De eerste keer dat ik Election Night zag, vond ik het een leuke film en ik moest af en toe hardop lachen. Het is een film die ik aan mensen aanbeveel en die ik opnieuw heb bekeken. Maar bij een nuchtere herbekijking van deze film bleef de lach in mijn keel steken. Het is een provocerend stuk, met een boodschap die de filmmakers misschien zelf niet bedoelden, en om die reden raad ik aan de film te bekijken, maar de boodschap van Election Night niet te onderschrijven.<br /><br />Een medewerker van het Aid Agency, Peter, verlaat een bar om te proberen het stembureau te bereiken. Zijn afstraffing van zijn vriend en de barman in de openingsscène toont zijn humanitaire, multiculturele neigingen <br />Wat volgt is zijn queeste om bij de verkiezingen te stemmen, en net als in alle zoektochten wacht de dappere held een reeks steeds moeilijkere uitdagingen om zijn doel te bereiken. Zoals past in een verhaal over een hoofdpersoon die een missie wil volbrengen, is de uiteindelijke test het identificeren en overwinnen van een zwakke plek in zijn eigen karakter. Voor Peter is het de openbaring dat hij net zo goed in staat is tot racistische gevoelens als ieder ander. En op dat moment begint de film van koers te veranderen. Peter wordt voor zijn zwakheid gestraft met een stomp op zijn neus, uitgedeeld door een personage dat de complexiteit van houdingen blootlegt die aan zijn verwarde opmerkingen ten grondslag liggen. Ik twijfel er niet aan dat de redenen om het verhaal deze kant op te sturen te maken hebben met het vervullen van de structurele eisen van de cinematografische vertelling, en niet het resultaat zijn van de wens van de filmmakers om een anti-liberale statement te maken.<br />Maar het effect is hetzelfde. Nederig, verslagen, keert Peter terug naar de bar en 'bekert' zich symbolisch, door middel van zijn apathische leugens en zijn afwijzing van buitenlands bier, tot de andere kant. Zeker, het is grappig dat die zielige stumper aan het eind een heildronk uitbrengt op zijn Deenseheid, maar het betekent ook dat de laatste noot van de film is: 'Probeer niet tolerant te zijn, het is het niet waard en de ontvangers stellen het trouwens toch niet op prijs.'<br />Ik denk niet dat dit te veel indruk maakt op de film. Het feit dat Peter aan het eind aan de racistische kant wordt geplaatst, betekent dat de film de opvattingen van Peters vriend in de bar in het begin onderschrijft (ik weet zeker dat het onbedoeld is) <0xE2><0x80><0x93> dat het de moeite niet waard is om te proberen andere culturen en volkeren te begrijpen en te sympathiseren.<br />Dit is een film die de moeite van het kijken waard is, vooral in culturele studies als inleiding tot discussie. Maar probeer terwijl je kijkt te bedenken met wie je lacht en tegen wie je lacht. En op welk punt ga je over de schreef?
I enjoyed Election Night the first time I saw it and laughed out loud at times. It is a film I recommend to people and that I have watched again. However, a sober re-viewing of this film made my laughter stick in my throat. It is a provocative piece, with a message that perhaps the filmmakers themselves did not intend, and for that reason I recommend viewing, but do not endorse the message in Election Night.<br /><br />An Aid Agency worker, Peter, leaves a bar to try and reach the polling station to vote. His castigation of his friend and the barman in the opening scene reveal his humanitarian, multicultural leanings. His condemnation of racists is clear and concise.<br /><br />What follows is his quest to vote in the election, and like all quest tales, the valiant hero faces a series of ever-more difficult challenges to achieve his goal. Utlimately, as befits a tale based on a protagonist out to accomplish a mission, the final test is to identify and overcome a weakness in his own character. For Peter, it is the revelation that he is just as capable of racist sentiments as the next man. And this is where the film starts to veer off-course. Peter is punished for his weakness by a punch in the nose, delivered by a character who reveals the complexity of attitudes to race by his confused comments. I do not doubt that the reasons for taking the narrative in this direction are to do with fulfilling the structural demands of cinematic storytelling, and are not the result of the filmmakers wish to make an anti-liberal statement.<br /><br />However, the effect is one and the same. Humbled, defeated, Peter returns to the bar and symbolically, through his apathetic lies and rejection of foreign beer, 'converts' to the other side. Sure, this pathetic wretch toasting his Danishness at the end is funny, but it means the end note of the film is, 'Don't try to be tolerant, it isn't worth it and the recipients don't appreciate it anyway.'<br /><br />I don't think this is reading too much into the film. The co-opting of Peter to the racist side at the end means the film endorses (I am sure unintentionally) the views of Peter's bar friend at the beginning - that attempting to understand and sympathize with other cultures and peoples just isn't worth the bother. <br /><br />This is a film well worth watching, especially in culture studies classes as a primer for discussion. But try to think, as you watch, who you are laughing with, and who you are laughing at. And at what point do you cross the line?