Je kunt deze film nooit verwijten dat hij klassieke hoogten bereikt, maar je kunt wel zeggen dat hij heel erg zijn best doet, soms een beetje te veel. In de hele film zijn er momenten dat hij zijn duidelijke pogingen om zijn publiek te manipuleren overstijgt, maar hij bereikt nooit een sublieme status, zoals 'Cinema Paradiso' wel deed door een persoonlijk verhaal te koppelen aan de ontwikkeling van een samenleving die zijn onschuld en het vermogen om te dromen verloor. De parallellen in die film werden voorzichtig onderzocht, terwijl Toto's verhaal en dat van zijn geliefde stad hetzelfde pad bewandelden. In 'Moon' had alles verder kunnen gaan dan de status van een soapserie. Helaas stromen de tranen veel te gemakkelijk, zelfs als de situatie ze niet helemaal verdient. <br /><0x3E> Een hardwerkende moeder heeft haar band met haar negenjarige zoon verloren. Door haar verhuizing naar de Verenigde Staten is ze voortdurend bang dat ze niet het beste voor haar kind doet, en om het nog erger te maken, heeft haar zoontje het gevoel dat hij niet meer gewenst is. Naarmate de gebeurtenissen zich zo ontwikkelen dat hij gedwongen is het pad van veel andere immigranten te volgen en een reeks beproevingen moet doorstaan om met zijn ouder herenigd te worden, wordt het allemaal nog erger.<br /><0x3E> Onderweg zijn we getuige van veel situaties waaraan niet-geregistreerde buitenlanders worden blootgesteld, en de film doet een eerlijke poging om de meeste mensen op een eerlijke manier neer te zetten, hoewel sommige personages op zijn best schetsmatig zijn. De hoofdpunten zijn er, maar de subtiliteit ontbreekt.<br />Er zijn hier een paar goede voorstellingen, en de mannelijke acteurs doen het veel beter, omdat de jongen gemakkelijk een verbazingwekkende reeks emoties verkent. Bovendien zijn er twee ondersteunende acteurs die niet helemaal bezwijken voor de stereotypen van de ongeschoolde immigrant die de meeste mensen met dit soort situaties associëren. Vooral Eugenio Derbez doet het verbazingwekkend goed als de geharde ondergeschikte die ontdekt dat zijn hart nog openstaat voor zorg.<br />De rol van de moeder is onderschreven en mogelijkheden worden niet volledig onderzocht, aangezien we graag meer zouden willen weten over wat haar ertoe heeft gebracht de drastische keuze te maken om naar de Verenigde Staten te verhuizen. Ze is een harde werker, een liefhebbende moeder, maar voor het grootste deel een lege huls, iemand die op commando huilt, maar zelden enige inhoud toont.<br />In het algemeen is de film een prachtig sociaal commentaar dat misschien een paar mensen bereikt en de weg opent naar begrip voor de benarde positie van sommige leden van de samenleving. We zouden alleen graag een realistischer beeld van hen willen zien.
One can never accuse this film of reaching classic heights, but one can truly say it tries very hard, a little too hard at times. Throughout the film, there are moments that transcend its obvious attempts to manipulate its audience, but it never rises to sublime status, like "Cinema Paradiso" did by tying a personal story to the evolution of a society that lost its innocence and the ability to dream. The parallels in that movie were delicately explored, as Toto's story and that of his beloved city traveled similar path. In "Moon" things could have moved beyond soap opera status. Unfortunately, the tears flow much too easily, even when the situation doesn't quite earn them.<br /><br />A hard working mother has lost her connection with her 9 year old. Because of her move to the U.S., she lives in constant fear of not doing the best for her child, and to make matters worse, her little boy feels like he is not wanted anymore. Things become worse as events develop in such a way that he is forced to follow the path of many other immigrants and endure a series of ordeals to reunite with his parent.<br /><br />Along the way, we are witness to many situations undocumented aliens are exposed to, and the film makes an honest attempt to present most people in a fair way, though there are some characterizations that are at best sketchy. The main points are there, but the subtlety is missed.<br /><br />There are some good performances here, and the male actors do much better, as the young boy easily explores an amazing range of emotions. In addition there are two supporting actors that don't quite succumb to the stereotypes of the uneducated immigrant that most people associate with this type of situation. Eugenio Derbez in particular, does an amazing job as the hardened sidekick who discovers his heart might still be open to caring.<br /><br />The part of the mother is underwritten and opportunities are not fully explored as we wish we could know more of what propelled her into taking the drastic option of moving to the United States. She is a hard worker, a loving mother, but mostly a shell of character, one who cries on cue, but rarely projects any substance.<br /><br />In general, the film is a lovely social commentary that might reach a few people and open the way to understanding the plight of some members in society. We only wish we could see a more real portrayal of them.