'De battre mon coeur s'est arromté' (2005)...aka 'The Beat That My Heart Skipped' geschreven en geregisseerd door Jaques Audiard is een Franse remake van James Tobacks cultfilm 'Fingers' (1978) met Harvey Keitel. De film vertelt het verhaal van een jongeman, Thomas (Romain Duris) die verscheurd wordt door twee kanten van zijn persoonlijkheid: de ene droomt ervan een virtuoos pianist te worden, de andere is een meedogenloze schuldeiser en handhaver van de wet. Ik denk dat Duris' film een van de beste was van het afgelopen jaar, zo overtuigend was hij als man die op de rand van twee werkelijkheden balanceerde. De beste momenten van de film zijn die tussen Thomas en zijn pianolerares, het meisje dat hij inhuurde om zich voor te bereiden op een auditie die hem werd aangeboden door een man die de manager was geweest van Thomas' overleden moeder, de getalenteerde concertpianiste. De man herinnert zich Thomas, die het talent van zijn moeder had geërfd en serieus piano was gaan studeren tot zijn moeder overleed toen hij achttien was en hij zich bij zijn vader aansloot in het'onroerend goed' en het innen van schulden. De pianolerares, een jonge pianiste uit China die onlangs in Parijs is aangekomen, spreekt geen Frans en Thomas spreekt geen Chinees <0xE2><0x80><0x93> dus moeten ze muziek aan elkaar doorgeven om elkaar te kunnen verstaan. De film is niet volmaakt, en ik ben niet erg gesteld op de regelmatige en abrupte onderbrekingen van de scènes van regisseur Jaques Audiard, maar hij is voortreffelijk geacteerd, energiek en goed geschreven.
"De battre mon coeur s'est arrêté"(2005)...aka "The Beat That My Heart Skipped" written/directed by Jaques Audiard is a French remake of James Toback's cult movie "Fingers" (1978) with Harvey Keitel. The film tells the story of a young man Thomas (Romain Duris) who is torn by two different sides of his personality - one dreams of becoming a virtuoso piano player and the other - a ruthless debt-collector and enforcer. I think that Duris's was the one of the best performances of last year - so convincing he was as a man who walked on the edge of two realities. The best moments of the film are the ones between Thomas and his piano tutor, the girl whom he hired to prepare himself for an audition that was offered to him by a man who had been the manager of Thomas's late mother, the talented concerto pianist. The man remembers Thomas who had inherited his mother's talent and used to study piano seriously until his mother died when he was 18 and he joined his father in the "real estate" and debt- collecting business. The tutor, a young pianist from China who arrived to Paris recently, does not speak any French and Thomas does not speak any Chinese - so they have to relay to music to understand one another. The film is not perfect, and I am not too fond of director Jaques Audiard's frequent and abrupt cuts of the scenes but it is superbly acted, energetic, and well written.