Deze film heeft iets amateuristisch, met meer dan zijn portie slordige montage, doodlopende scènes en van die kleine acteermomenten die de kijker uit het verhaal halen. Het verhaal en de omgeving zijn echter zo vermakelijk dat het erin slaagt zijn tekortkomingen te overwinnen en een gedenkwaardige ervaring te blijven. De personages zijn realistisch en leuk, en de keuze van de liedjes is altijd goed (vooral 'Turkey Lurkey Time', dat verder voor zover ik weet niet beschikbaar is op film). De oorspronkelijke liedjes (van de mensen die je 'Fame' hebben gebracht) zijn ook goed <0xE2><0x80><0x93> af en toe geweldig.<br />Ik vind het interessant dat van een cast van nieuwkomers en onbekenden de ergste optredens van volwassenen komen <0xE2><0x80><0x93> vooral van Don Dixon (Bert). De kinderen vergaat het in het algemeen veel beter, en hun muzikale uitvoeringen zijn hun echte kracht (wat niet verwonderlijk is). Een betere hand van leiding en script had het Kamp aanzienlijk kunnen verscherpen, maar hoe rommelig het ook is, het is toch de moeite waard om te zien.
This movie has an amateurish air to it, with more than its share of sloppy edits, plot dead-ends, and those little acting moments that take the viewer out of the story. The story and setting are so entertaining, however, that it manages to overcome its shortcomings and remain a memorable experience. The characters are realistic and fun, and the song choices are consistently good (especially "Turkey Lurkey Time" which is otherwise unavailable on film, far as I know). The original songs (from the people who brought you "Fame") are also good--occasionally terrific.<br /><br />It's interesting to me that among a cast of newcomers and unknowns, the worst performances are from the adults--especially Don Dixon (Bert). The kids fare much better in general, and their musical performances are their real strengths (unsurprisingly). A surer hand on the direction and script could have tightened Camp up considerably, but even as messy as it is, it's still well worth seeing.