In 1978 gemaakte film met James Toback, _Fingers_, waarin Harvey Keitel een misdadiger speelt die concertpianist wil worden. In _Beat_ is Tom Seyr (Romain Duris) ook een misdadiger. Hij handelt in onroerend goed voor goedkope appartementen, waardoor hij vaak huurders moet opjagen die anders voor onbepaalde tijd onder strenge Parijse uitzettingsregels zouden blijven.<br />Hij en zijn maten laten ratten in gebouwen los, slaan met honkbalknuppels ramen en wc's in en terroriseren huurders anderszins tot ze haastige aftocht blazen om de ophanden zijnde verkoop van het gebouw zeker te stellen. En Tom probeert in contact te blijven met zijn losbandige weduwnaar, vader Robert (Niels Arestrup), die ook een snode straathandelaar is.<br />Tom' We mogen aannemen dat haar beschaafde, overleden moeder deze twee mannen heeft behoed voor een leven in de goot, toen ze nog leefde (we hebben haar nooit ontmoet toen er in deze film geen flashbacks zijn). Ze was een succesvol concertpianiste geweest voor haar dood, een paar jaar eerder, en Tom zelf heeft onder haar invloed piano leren spelen.<br />Nu resulteert zijn toevallige ontmoeting met haar voormalige manager in een uitnodiging voor een auditie. Maar hij is 28 en hoewel hij nog steeds thuis op zijn piano speelt, heeft hij al 10 jaar niet meer serieus geoefend. Toch voelt hij de drang om in zijn moeders voetsporen te treden en iets beters van zijn leven te maken. En zo vindt hij een lerares <0xE2><0x80><0x93> een recente immigrante uit Beijing, Miao Lin (Linh Dan Pham) <0xE2><0x80><0x93> die hem meedogenloos opleidt om zich voor te bereiden op de auditie.<br />De afloop van dit verhaal is zowel onvermijdelijk als verrassend, maar de film draait om Duris' energieke, katachtige, veerkrachtige aanwezigheid in vrijwel elke scène. Hij is altijd in beweging, en met zijn korte lontje en ondoorgrondelijk zelfvoldaan glimlachje weet je nooit precies wat hij zal gaan doen. Alleen dat het snel en beslissend zal zijn.<br />Voor iemand die zelfs maar zijdelings iets van muziek afweet, is het onaanvaardbaar om te denken dat deze muziekslaaf binnen een paar weken zijn vaardigheid als solist tot het niveau van een solist kan oppoetsen. De gedachte alleen al is pure onzin.<br />Duris is interessant genoeg om naar te kijken, maar ik was teleurgesteld in deze film, en niet vanwege de absurditeit van de verwaandheid over muzikale prestaties. Mijn verwachtingen waren hooggespannen vanwege Jacques Audiards eerdere, zeer spannende films, Read My Lips (2001) en A Self Made Hero (1996). Ik vond de mannelijke hoofdrollen in die twee films, Vincent Cassel en Mattieu Kassovitz, allebei intrigerender dan Duris hier.<br />Trouwens, als je mijn kandidaat wilt zijn voor de meest gespannen, opwindende mannelijke artiest van het jaar, moet je niet Romain Duris kiezen, maar de Turks-Duitse acteur Birol ènnel, die Cahit speelt in de verbluffende film Head-On. Mijn rating: 7/10 (B). (Gezien op 09/05/05). Als je meer van mijn recensies wilt lezen, stuur me dan een bericht om te vragen hoe ik bij mijn websites kan komen.
Remake of a 1978 James Toback film, "Fingers," in which Harvey Keitel played a crook who aspires to be a concert pianist. In "Beat," Tom Seyr (Romain Duris) is also a thug. He deals in low-end apartment house real estate, which frequently requires him to chase out tenants who would otherwise stay indefinitely under tough Parisian eviction rules.<br /><br />He and his buddies release rats into buildings, bash windows and toilets with baseball bats, and otherwise terrorize renters into beating hasty retreats to assure the success of impending building sales. And Tom tries to keep in touch with his dissolute widower father Robert (Niels Arestrup), who is also a nefarious wheeler-dealer.<br /><br />Tom's more cultured late mother, we can surmise, kept these two guys from descending into the gutter, while she was alive (we never meet her  there are no flashbacks in this film). She had been a successful concert pianist before her death a few years earlier, and Tom himself learned piano under her influence.<br /><br />Now, his chance meeting with her former manager results in an invitation to audition. But he's 28 and, though he still noodles around on his piano at home, he hasn't practiced seriously for 10 years. Still, he feels a pull to follow in his mother's footsteps and make something better of his life. So he finds a teacher - a recent immigrant from Beijing, Miao Lin (Linh Dan Pham) - who schools him uncompromisingly to prepare for the audition.<br /><br />The resolution of this story is at once both inevitable and surprising, but the film turns on Duris's energetic, cat-like, springy presence in virtually every scene. He's forever on the move, and with his short fuse and inscrutably smug little smile, one never quite knows what he will do next. Just that it will be quick and decisive.<br /><br />For anyone even peripherally familiar with musical performance, it requires an unacceptable level of suspension of disbelief to think that this musical slacker could within just weeks polish his chops to a soloist's level of proficiency. The thought of it is pure nonsense.<br /><br />Duris is interesting enough to watch, but I was disappointed in this film, and not because of the absurdity of the conceit about musical performance. My hopes going in were high because of Jacques Audiard's earlier highly suspenseful films, "Read My Lips" (2001) and "A Self Made Hero" (1996). I thought that the male leads in those two films, Vincent Cassel and Mattieu Kassovitz, respectively, were both more intriguing than Duris is here.<br /><br />For that matter, if you want my nominee for the most tightly wound, electrifying male performer of the year, it isn't Romain Duris, it's the Turkish-German actor, Birol Ünel, who plays Cahit in the astonishing film, "Head-On." (In French, English, Mandarin & Russian). My rating: 7/10 (B). (Seen on 09/05/05). If you'd like to read more of my reviews, send me a message for directions to my websites.