Als je een film als 'Simon Sez' ziet, is het net alsof je als kind naar het circus gaat. Je wrijft anderhalf uur lang in je ogen, niet helemaal gelovend wat je ziet. Het is op de een of andere manier verbazingwekkend, maar je gelooft het nooit helemaal. Misschien is dat niet de beste vergelijking, maar kun je me een gebeurtenis vertellen die je net zo sprakeloos maakt als zo'n film?<br />Het lijkt trouwens toch verkeerd om het een film te noemen. Het is een negentig minuten durende krankzinnige, absoluut over-de-top Rodman-'ding' zonder een greintje gezond verstand.<br />Meestal begin ik met het verhaal, maar hoe kan ik dat doen als ik hier helemaal geen verhaal heb? Het gaat zogenaamd over een of andere schurk die een of andere disk krijgt voor een of ander wapen en om te zeggen dat dit meer is dan je uit de film kunt halen. Rodman speelt een agent voor Interpol, wordt gezegd, hoewel ik er niet helemaal zeker van ben dat dit de werkmethoden van Interpol zijn. Laten we dit even op een rijtje zetten. Rodman is een agent in een Frans stadje met twee monniken als gezelschap. Ze wonen allemaal in een kelder onder een kerk en hebben in de hele Verenigde Staten meer misdaad te bestrijden dan de CIA. Tot hun snufjes behoren onder andere een CGI-vlieg, die in alle richtingen kan worden gericht en een uitstekend uitzicht biedt, een supermotorfiets die muren en plafonds en een heleboel wapens omhoog kan rijden. De twee monniken zijn duidelijk krankzinnig, want ze zingen en dansen en lachen de hele tijd als gekken. De een is dik, de ander zwart. Jouw beurt om hier iets van te maken.<br />Rodmans andere metgezel is een andere gek die Nick heet. Hij verschijnt plotseling en blijft zonder reden of verklaring. Nog onredelijker is het dat Rodman hem laat blijven. Als je die vent ziet praten en 'acteren' (sorry, maar ik heb er geen ander woord voor), vraag je je af of er een regisseur was die hem echt heeft gefilmd. In zijn eerste 10 minuten op het scherm speelt hij zo weinig overtuigend en hilarisch drie dieren na, dat het al moeilijk genoeg voor hem is. Maar het is gewoon pijnlijk om hem ongeveer 30 seconden 'de roofvogel' te zien spelen. Er is ook een vrouw die in de helft van de film tegen Rodman vecht en in de andere helft tegelijkertijd met hem vecht en met hem naar bed gaat. Waar ze vandaan komt en wie ze is, blijft een raadsel.<br />We hebben ook een schurk, zo gek dat het een understatement zou zijn om hem een karikatuur te noemen. Hij glimlacht altijd, maakt grapjes waar alleen hij om lacht en de eerste keer dat zijn auto wordt geblokkeerd door een kudde schapen, wordt hij bang. En hij heeft misschien wel de eerste computer ooit, die niet alleen een beetje geanimeerd is en op hem lijkt, maar die ook voor zichzelf kan praten en visueel kan veranderen naargelang de dingen die om hem heen gebeuren. Als de schurk geëlektrocuteerd wordt, komt de animatie. Verbazingwekkend.<br />Waardoor we achterblijven met een stel acteurs die lachen, dansen en de hele tijd gekke geluiden maken, geen verhaal en de meest onrealistische actiescènes sinds Mozes door de Rode Zee trok. Rodman laat zich van een lange zuil vallen terwijl hij zich met zijn benen vasthoudt, want hij heeft zijn armen nodig om te kunnen schieten. Zoals ik al zei, rijdt hij ook met zijn motor tegen een muur op en langs het plafond in een tunnel. En ik kan de meest hilarische seksscène die ooit is opgenomen niet vergeten, met Rodman en zijn vriendin/vijand, een stroboscooplamp en een doorkijkbed.<br />Van dit soort films raak ik een beetje uitgeput. Ik ben een fan van slechte films, maar slechte films zijn alleen leuk als ze zichzelf serieus nemen. 'Simon Sez' probeert zowel een komedie als een actiefilm te zijn, en slaagt daar geen van beide in. De klassieke slechte film 'Double Team' was grappig omdat Van Damme de hele tijd zo verdomd serieus was (om nog maar te zwijgen van Mickey Rourke). Rodman die gek deed was alleen maar een toevoeging aan het serieuze werk en maakte deze film volmaakt slecht. Maar hier doet iedereen gewoon gek. Het is 'Batman & Robin' vermengd met 'Double Team' over drugs. En als je erin slaagt de film in zijn geheel te bekijken zonder weg te lopen, kun je er zeker van zijn dat je je net zo gek voelt als de hele crew zich gevoeld moet hebben om deze film te maken. Dus in zekere zin kom je in contact met de emoties van de filmmaker. Er zijn gewoon niet genoeg emotionele films. Dit is een nieuwe. Wie wil er nou huilen als je net zo goed gek kunt worden?
Seeing a movie like "Simon Sez" is like going to the circus as a kid. For one and a half long hours you rub your eyes, not quite believing what you're seeing. It's amazing somehow, but you never quite believe it. Maybe that's not the best comparison, but can you tell me an event which makes you as speechless as such a movie?<br /><br />To call it a movie seems to be wrong anyway. It's a 90-minutes crazy, absolute over-the-top Rodman-"thing" with no sense at all.<br /><br />Usually I start with the story, but how could I do so with the total lack of one here? It pretends to be about some villain getting some kind of disc for some kind of weapon and to say this is more than you get from the film. Rodman plays a agent for Interpol it is said, although I'm not quite sure these are Interpol's working methods. Let's get this straight. Rodman is an agent in a french town with two monks as companions. They all live in a cellar under a church and have more crime to fight than the CIA in the whole US. Their gadgets include a CGI-fly, which can be directed in any direction and delivers an excellent view, a super-motorcycle which can drive up walls and ceilings and a lot of weapons.<br /><br />The two monks are obviously insane, as they sing and dance and laugh all the time very madly. One is fat, the other black. Your turn to make something of this.<br /><br />Rodman's other companion is another lunatic named Nick. He appears suddenly and stays without reason or explanation. Even more unreasonable is that Rodman lets him stay. Looking at this guy talking and 'acting' (sorry, but I got no other word for it), makes you wonder if there was a director who actually filmed him. In his first 10 minutes of screen time he impersonates three animals so unconvincingly and hilariously, that it's hard enough for itself. But seeing him 'doing the raptor' for about 30 seconds is just painful.<br /><br />There is also a woman which half of the movie fights against Rodman and the rest fights and sleeps with him at the same time. Where she comes from and who she remains a mystery.<br /><br />We also have a villain, so mad, it would be an understatement to call him a caricature. He always smiles, makes little jokes only he laughs about and gets scared the first time when his car is blocked by a sheep's herd. And he has maybe the first computer ever, which has not only a little animation looking like him, but this one can also talk for itself and change visually in order of the things happening around it. When the villain gets electrocuted, the animation gets to. Amazing.<br /><br />Which leaves us with a bunch of actors who laugh, dance and make crazy noises all the time, no story and the most unrealistic action sequences since Moses went through the Red Sea. Rodman lets himself fall down a long column, while he holds himself onto it with his legs, because he needs his arms for shooting. As I said, he also drives with his motorcycle up a wall and along the ceiling in a tunnel. And I can't forget the most hilarious sex-scene ever filmed, involving Rodman and his girlfriend/enemy, a strobo-light and a see-through bed.<br /><br />Movies like this leave me kind of exhausted. I'm a fan of bad movies, but bad movies are only enjoyable if they take themselves seriously. "Simon Sez" tries to be both a comedy and an action-flick and fails desperately at both. The classic bad movie "Double Team" was funny because van Damme was so damn serious all the time (not to mention Mickey Rourke). Rodman playing crazy was just an addition to the serious stuff and made this film perfectly bad. But here everybody just plays crazy. It's "Batman & Robin" mixed with "Double Team" on drugs. And when you succeed in watching the movie in full length without running away, you can be sure to feel as crazy as the whole crew must have felt to make this film. So, in a way you're get in contact with the filmmaker's emotions. There are just aren't enough emotional movies out there. Here's a new one. Who wants to cry anyway when you just as well can become crazy?