Alleen een sikkeneurige sikkeneur kan deze film niet leuk vinden. Het is een briljante slapstick parodie op de spionage-/privé-ogen genres met de Baadsjah van Bollywood zelf, Shahrukh Khan, die het schitterend overdrijft als een ietwat domme privé-detective die onschuldig betrokken raakt bij een samenzwering om de premier van India te vermoorden. De hilarisch complexe plot van verwisselde identiteiten en spion/tegenstanderspion is zo verknipt dat ik er een paar keer naar moest kijken om het allemaal te begrijpen. (Het feit dat ik ondertitels moest lezen maakte het er niet beter op.) Verrassend genoeg houdt het verhaal zich veel beter staande dan het in het begin leek.<br />Bollywood is berucht om de diefstal uit Hollywood, en de Baadsjah is geen uitzondering. (Voor al jullie andere niet-Hindi-sprekers: 'Baadsjah' Het openingsdansnummer, Main Te Hoon Pagal, is duidelijk geïnspireerd op het 'Cuban Pete'-nummer uit 'The Mask', en later worden hele scènes bijna frame voor frame nagetekend uit een paar Jackie Chan-films: Mr. Nice Guy en Rush Hour. Het resultaat is gewoon ontzettend leuk.<br />Het hoogtepunt moet wel het kitscherige, buitensporige nachtclubnummer 'Baadsjah, O Baadsjah' zijn, waarin Khan zijn kunsten vertoont te midden van een enorm koor van dansers in een werveling van zilverlamé en vuurwerk. Voor iemand die beweert dat hij heel slecht De voorstelling in Baadsjah is perfect. De komedie is fantastisch, en er is geen saai moment. De bijrollen, met inbegrip van Twinkle Khanna, Johnny Lever (als je hem kunt uitstaan) en de onmisbare schurk, Amrish Puri, zijn geweldig. Zoals de meeste Hindi-films is er een mengelmoes van alles wat je je maar kunt voorstellen: drama, slapstick, pathos met betraande ogen (je moet de Khan minstens één keer in elke film zien huilen), romantiek (je moet de held minstens één keer in elke film om bomen zien dansen), hightech James Bond-gadgets, hilarisch slechte special effects; Baadsjah heeft het allemaal!
Only a complete curmudgeon could dislike this film. It's a brilliant slapstick parody of the spy/private eye genres with the Baadshah of Bollywood himself, Shahrukh Khan, hamming it up gloriously as a slightly dim-witted private detective who is innocently drawn into a conspiracy to assassinate the prime minister of India. The hilariously complex plot of mistaken identities and spy/counter spy is so twisted it took me several viewings to actually make it all out. (The fact that I was having to read subtitles didn't help) Surprisingly, the story holds together much better than it seemed to at first.<br /><br />Bollywood is notorious for stealing from Hollywood, and Baadshah is no exception. (For all you other non-Hindi speakers, "Baadshah" means King, like the one in a deck of cards) The opening dance number, Main Te Hoon Pagal, is clearly inspired by the "Cuban Pete" song from "The Mask", and later on whole scenes are copied nearly frame for frame from a couple of Jackie Chan movies: Mr. Nice Guy and Rush Hour. The results are just great good fun.<br /><br />The high point has to be the campy, outrageous "Baadshah, O Baadshah" nightclub number with Khan strutting his stuff amid a huge chorus of dancers in a whirl of silver lame and pyrotechnics. For a guy who claims to be a very bad dancer, he has an easy grace and agility that makes him a joy to watch.<br /><br />Khan's performance in Baadshah is perfect. The comedy is fantastic, and there isn't a dull moment. The supporting cast, including Twinkle Khanna, Johnny Lever (if you can stand him), and the ever-essential villain, Amrish Puri, are wonderful. Like most Hindi films, there's a mish-mash of everything you can imagine: drama, slapstick comedy, teary-eyed pathos (gotta see the Khan cry at least once in every film), romance (gotta see the hero dance around trees at least once in every film) high-tech James Bond gadgets, hilariously bad special effects; Baadshah has it all!