Het zien van 'Bring It On' was pijnlijker dan het verwijderen van mijn verstandskiezen! Hoe deze film in één weekend 17 miljoen dollar heeft opgebracht is zelfs nog verlokkelijker. Is dit waar tieners tegenwoordig aan denken of waren er alleen maar een heleboel vieze oude mannen die gepest wilden worden door schaars geklede tieners? Deze film wil R-rating hebben, maar blijft veilig in de PG-13-zone, dus wat we krijgen zijn lelijke camerashots die net boven het frontale naaktformaat zijn geplaatst.<br />De plot: een nationaal kampioensteam cheerleaders moet zich herstellen nadat is ontdekt dat hun winnende routine is gestolen van een veel getalenteerder cheerleaderteam uit de binnenstad. Het is eigenlijk een komedie, maar het enige waar ik om moest lachen was het feit dat deze film was gemaakt. De jonge personages gaan zo op in het cheerleaden dat je je afvraagt hoe ze van plan zijn hun brood te verdienen nadat ze van de middelbare school zijn gekomen: ze geven nauwelijks blijk van het feit dat ze lessen moeten volgen. Geen van hen lijkt echte emoties te hebben en ze zijn allemaal ronduit irritant. Als deze kinderen in 'Vrijdag de 13e' zaten, zouden de mensen Jason misschien toejuichen.<br />Terwijl ik ernaar keek, begon ik me te realiseren dat elke scène steeds erger werd. Een paar voorbeelden. De omslachtige scène waarin de cheerleaders een nieuw lid voor hun team auditie laten doen: de aanvoerder staat erop dat het rare meisje meedoet, terwijl de andere cheerleaders klagen dat het proces een democratie zou moeten zijn, en dan wordt hun gecorrigeerd dat het een 'cheercracy' is. Dan wordt de aanvoerder later een 'cheerator' genoemd. Er is ook een scène waarin een choreograaf, die uit elke dansfilm die ooit is gemaakt wordt gerecycled, de meisjes traint. Hij zegt onder andere tegen een meisje dat ze zichzelf moet uithongeren om mager te worden; dat is gewoon een geweldig idee om in het hoofd van een tienermeisje te stoppen. Dan zijn er de scènes met de cheerleaders van het cheerleaderteam uit de binnenstad, die zo onvermoeibaar stereotype Afro-Amerikaanse manier van praten en doen dat het me verbaasde dat deze film in het jaar 2000 is uitgebracht en niet in 1950.<br />Wat deprimerend is, is dat ik tijdens het draaien van de film jonge mensen hoorde lachen. Is dit grappig voor hen? Toen kwam ik tot de conclusie dat zolang zij naar dit soort films blijven gaan, wij ook naar dit soort films blijven kijken. Misschien komt er ooit een film die laat zien hoe het werkelijk is om een tiener te zijn en misschien komen er dan zelfs steracteurs die nog geen dertig zijn. We zitten vast met deze AWFUL, TRITE, APALLING, HORRENDOUS, ODIOUS, REVOLTING, HIDEOUS, LOATHSOME, REPULSIVE, IMMATUUR, NATUURLIJKE, NATUURLIJKE, HORRORISCHe, HORRORIGE PIECE VAN VERDRIET!
Seeing "Bring It On" was more painful than having my wisdom teeth removed!! How this film made 17 million dollars in one weekend is even more beguiling. Is this what teenagers today relate to or were there just a lot of dirty old men who wanted to be teased by scantily clad adolescents? This film wants to be R rated but stay safely in the PG-13 zone, so what we get are ugly camera shots that are positioned just above the frontal nudity format.<br /><br />The plot: A 5 time national champion cheerleading squad has to redeem itself after it is discovered that their award winning routine has been stolen from a much more talented inner city cheerleading squad. It's supposed to be a comedy but the only thing that made me laugh was the fact that this film was made. The young characters are so absorbed in cheerleading that you wonder how they plan to make a living after they graduate from high school: they barely acknowledge the fact that they have classes to go to. None of them seem to have any genuine emotions and all of them are downright annoying. If these kids were in "Friday the 13th" people just might cheer for Jason.<br /><br /> As I was watching it I began to realize that each scene was getting worse and worse. Some examples. The laborious scene where the cheerleaders audition a new member for their squad: the captain insists on the weird girl while the other cheerleaders complain saying the process is supposed to be a democracy, their corrected and told it's a "cheerocracy". Then the captain is later referred to as a "cheertator". There is also the scene where a choreographer, who is recycled out of every dance movie ever made, trains the girls. Amongst other things he tells one girl to starve herself to get thin; that's just a wonderful idea to put into a teenage girl's head. Then there are the scenes with the inner city cheerleading squad that so tirelessly stereotype African American speech and manner that I was amazed that this film was released in the year 2000 and not 1950.<br /><br /> What's depressing is that as this movie played I actually heard young people laughing. This is humorous to them? Then I came to the conclusion that as long as they keep going to movies like this we'll keep getting movie like this. Perhaps one day there will actually be a film that shows what it's truly like to be a teenager and it might even star actors who aren't in their thirty's. Until then we're stuck with this AWFUL, TRITE, APALLING, HORRENDOUS, ODIOUS, REVOLTING, HIDEOUS, LOATHSOME, REPULSIVE, IMMATURE, NIGHTMARISH, HORRID PIECE OF TRASH!!!!!!!!