2008: We hebben de film onlangs opnieuw bekeken, en hij was bijna net zo nieuw als de eerste keer. Een echt mooie film.<br />BIJZONDERHEDEN <0xE2><0x80><0x93> MAY CONTAIN SOME SPOILERS <0xE2><0x80><0x93><br /><br />Ik plaats deze film ruwweg in dezelfde categorie als 'Pleasantville' en 'The Truman Show', in die zin dat ze van je verlangen dat je je ongeloof opschort om te laten zien dat het uiteindelijk beter is om echt te leven en lief te hebben en dan te sterven, dan om een 'perfect' en beschermd leven te leiden. Ik geef al deze achten van 10 een 8.<br />'Bicentennial Man' begint in 2005 en een nieuwe robot, een Android die ze 'Andrew' noemen, wordt afgeleverd bij een duidelijk welgesteld gezin. Maar Andrew is een 'defecte' robot. Hij is niet alleen oneindig intelligent, hij kan alles lezen en uit zijn hoofd leren, piano leren spelen, prachtige figuren uit hout snijden enzovoort, maar hij ontwikkelt ook 'gevoelens', wat geen van de andere robots doet. Robin Williams speelt de robot prachtig en is het grootste deel van de film 'gekleed'.<br />Uiteindelijk beseft Andrew dat iedereen om wie hij geeft hem in de steek laat <0xE2><0x80><0x93> ze gaan dood. Maar hij is vastbesloten dat niet te accepteren. Eerst gaat hij op pad en zwerft hij jarenlang rond, op zoek naar iemand anders zoals hij. Die zijn er niet. Als hij 'naar huis' terugkeert, ontmoet hij iemand van wie hij denkt dat het 'kleine miss' is (Embeth Davidtz), maar ze herkent hem niet. Omdat ze in werkelijkheid Portia is, het evenbeeld van haar grootmoeder, 'kleine miss'. Hoe lang hij al weg is.<br />Andrew was verliefd op Jongejuffrouw toen ze ongeveer 50 jaar geleden met hem trouwde, maar als androïde kon hij er niets aan doen. Hij wordt verliefd op de jonge Portia en deze keer is hij vastbesloten. Ergens tijdens dit alles, ik weet niet meer precies waar, vraagt hij om zijn 'vrijheid'. Niet dat hij weg wil, of dat hij niet meer in dienst wil, maar hij heeft geleerd dat vrijheid een fundamentele behoefte is die alle mensen met gevoelens van verlangen begeren. Uiteindelijk verhuist hij en bouwt hij zijn eigen huis aan de kust.<br />Hij vindt een werkplaats van de zoon van een androïde-pionier. Andrew vraagt eerst of hij er als een mens uit mag zien en krijgt dan een dekmantel die er menselijk uitziet, waardoor hij er vervolgens als Robin Williams uitziet. Door de jaren heen verzint Andrew verschillende manieren om hem steeds dichter bij het mens-zijn te brengen, waaronder een centraal zenuwstelsel zodat hij kan 'voelen' en het vermogen om te eten en te drinken. (Grappig, in bed met Portia knort zijn maag, dan laat hij een wind, is verbaasd en zegt: 'Ik zal hem een sjaal voor me laten maken.') Hij verzint ook veel vervangende organen die wijdverbreid onder de mens worden gebruikt.<br />Hij gaat voor de 'raad van San Francisco' om tot mens te worden verklaard. Geen succes. Veel later, rond zijn 200ste, heeft hij nog meer 'aanpassingen' ondergaan. en dat leidt er nu toe dat hij ouder wordt, en slijt, samen met Portia. Hij moet voor de 'wereldraad' verschijnen, en op zijn en Portia's sterfbed ziet hij op tv dat hij eindelijk'menselijk' is, en dan sterft hij, en Portia vraagt de verpleegster 'de stekker eruit te trekken'.<br />De hele film van twee uur zit vol grappige dialogen, grappige scènes en interessante inzichten. Maar deze film is strikt genomen geen 'komedie'. Het is beslist een serieuze film, met een echte boodschap, maar hij is heel onderhoudend <0xE2><0x80><0x93> het nieuwtje is dat er gebruik wordt gemaakt van een 'futuristische' Android die mens wil worden. Robin Williams doet weer geweldig werk met het creëren van een uniek personage.<br />Als je deze film als een'snuiver' wilt zien, dan is hij dat. Maar als je je daarop concentreert, mis je het hele punt. Waarom zou je in dat geval de film bekijken, omdat we weten dat zulke robots er niet zullen zijn, in elk geval niet in 2005? Voor mij werkt de film heel goed en ik zal hem me nog heel lang herinneren.
2008 update: We recently watched it again, and it was almost as fresh as the first viewing. A really fine movie.<br /><br />CAUTION -- MAY CONTAIN SOME SPOILERS --<br /><br />I put this film roughly in the same category as "Pleasantville" and "The Truman Show", in that they require you to suspend disbelief to show how, ultimately, it is better to really live and love then die, rather than live a "perfect" and protected life. I rate all of these "8" of 10.<br /><br />"Bicentennial Man" starts in 2005, and a new robot, an Android they name "Andrew", is delivered to an obviously well-off family. But Andrew is a "defective" robot. He is not only infinitely intelligent, being able to read and memorize everything, learn to play piano, carve beautiful figures from wood, etc., but he also develops "feelings", which none of the other robots do. Robin Williams plays the robot beautifully, and is "in costume" most of the film.<br /><br />Eventually Andrew realizes that everyone he cares about leaves him - they die. But he is determined to not accept that. First he sets out and wanders all over, for years, searching for another like him. There are none. Returning "home", he meets up with who he thinks is "Little Miss" (Embeth Davidtz), but she doesn't recognize him. Because she is really Portia, a spitting image of her grandmother, "Little Miss". That's how long he has been gone.<br /><br />Andrew had been in love with Little Miss when she married 50 or so years earlier, but as just an android could do nothing about it. He falls in love with young Portia and this time is determined. Somewhere in all this, I forget exactly where, he asks for his "freedom", not that he wants to leave, or quit serving, but he has learned that freedom is a basic need that all people with feeling desire. He ends up moving away and building his own house along the coast.<br /><br />He finds a workshop of the son of an android pioneer. Andrew first asks to be made to look like a human, so is given a human-looking covering, which then has him looking like Robin Williams. Over the years Andrew invents various ways to make him closer and closer to being human, including a central nervous system so he can "feel", and the ability to eat and drink. (Funny scene, in bed with Portia, his stomach growls, then he farts, is surprised, says "I'll need to have him make me a muffler.") He also invents many replacement organs that become in widespread use among humans.<br /><br />He goes before the "council" of SanFrancisco to be declared human. No luck. Much later, around age 200, he has had further "modifications" which now results in his aging, and wearing out, along with Portia. He goes before the "world council", and on his and Portia's deathbeds, sees via TV that he is finally "human", then he dies, and Portia asks the nurse to "pull the plug."<br /><br />The whole 2-hour film is filled with funny dialog, funny scenes, and interesting insights. But this film is not, strictly speaking, a "comedy". It is definitely a serious film, with a real message, but is very entertaining - the novelty is use of a "futuristic" Android who wants to become human. Robin Williams again does a wonderful job creating a one-of-a-kind character.<br /><br />If you want to look at this film as a "nit-picker" you can find many little flaws within it. But to focus on that is missing the point entirely. Why even view the film, in that case, because we know there will be no such robots, at least not by 2005? For me, the film works very well and I will remember it for a long time.