De vrouw van de tijdreiziger is een romantisch drama onder regie van Robert Schwentke, gebaseerd op de bestseller van Audrey Niffenegger onder dezelfde naam. Het is een ontmoedigende taak om een roman met complexe elementen en ondertonen aan te passen aan het witte doek, en regisseur Robert Schwentke heeft veel moeite gedaan om een compromis te sluiten tussen tevreden lezers van de roman en om de film toegankelijk te maken voor mensen die niet bekend zijn met het boek. Over het geheel genomen heeft de film een paar belangrijke tekortkomingen op het gebied van regie en schrift, maar dankzij de twee meeslepende hoofdpersonen is het toch een pretentieloze en bovengemiddelde romantische tragedie.<br />Sypnosis: De vrouw van de tijdreiziger is het tijdloze liefdesverhaal van Henry DeTamble (Eric Bana) en Clare Abshire (Rachel McAdams). Henry is een bibliothecaris die lijdt aan een genetische ziekte waardoor hij min of meer willekeurig door de tijd reist. Henry's willekeurige en onvoorspelbare escapades zijn vaak gevaarlijk, angstaanjagend en soms levensbedreigend omdat hij poedelnaakt en uitgehongerd op onbekende plaatsen en tijden eindigt. Om die redenen zorgt Henry ervoor dat hij in topconditie blijft en leert hij 'zichzelf' allerlei overlevingstechnieken, zoals zakkenrollen, straatvechten of sloten forceren. Na een willekeurige tijd gaat hij altijd terug naar zijn 'toekomst', maar is hij grotendeels niet in staat om invloed uit te oefenen op zijn toekomst. Op zijn achtentwintigste ontmoet hij de twintigjarige Clare Abshire. 'Ik ken haar niet, maar ze kent hem al sinds ze zes was en ze wacht al haar hele leven op hem en dat zal ze de rest van haar leven blijven doen...'<br />De voornaamste zwakheden van de film zijn terug te voeren op een poging om het boek in 107 minuten te proppen. Directeur Robert Schwentke en scenarist Bruce Joel Rubin leken elkaar een beetje te veel tegen de haren in te strijken en kozen de weg van de minste weerstand door de plot en de personages te simplificeren. Het boek was soms een beetje verwarrend vanwege de specifieke verhaalstructuur en de film heeft hetzelfde probleem. Scenarist Bruce Joel Rubin maakte een paar compromissen om te voorkomen dat de film te lang werd of ontoegankelijk werd voor het PG-13-publiek. De hoofdpersonen en de hoofdpersonen van het boek werden vertaald naar het grote scherm, hoewel niet-essentiële personages als Kimi of Ingrid volledig werden weggelaten en het einde een beetje werd veranderd (en dat vond ik wel leuk). De hoofdpersonen zijn slechts vluchtige gedachten, de sleutelrelatie tussen Clare en Gomez is eendimensionaal. Zelfs de twee hoofdpersonen, Henry en Clare, zijn onderontwikkeld. In het ideale geval zou de regie aan een regisseur met betere referenties moeten worden gegeven, en de film duurde 140 minuten om de hoofdpersonen volledig te ontwikkelen en gebruik te maken van de geweldige cast.<br />Ondanks die tekortkomingen is _The Time Traveler's Wife_ een van die films waar je wel van moet houden. Het is in wezen een eenvoudig liefdesverhaal tussen twee sterren met een verfrissende sciencefictionachtige draai die aan universele thema's als lot/vrije wil, ware liefde en verlies raakt. Een verhaal dat zich richtte op de diepte van de liefde van de personages, niet op hun uiterlijke vertoon. Hun wil om vooruit te gaan en te genieten van elke minuut die ze met elkaar hebben voor Henry's naderende lot. Dat betekende meer close-ups en een diepere en realistischer verkenning van wat het betekent om Henry en Clare te zijn. De film slaagt erin het publiek voor een groot deel te bewegen tot optredens van de twee hoofdpersonen, die zich volledig overgeven aan de premisse van het boek.<br />De Vrouw van de Tijdreiziger heeft de elegante Rachel McAdams als titelpersonage. De meesten zullen haar geweldige optreden in de indiefilm van The Lucky Ones uit 2008 hebben gemist, en dat zet haar weer op de radar voor het grote publiek. Afgezien van het feit dat ze aan de beschrijving van Clare in het boek voldoet, heeft McAdams een ongewoon talent om haar personages tegen alle verwachtingen in echt te laten lijken. Ze overleeft een personage dat een rol toebedeeld heeft gekregen, draagt de emotionele last van de film met zich mee en was stralend toen ze Clares geestkracht en onverzettelijke liefde voor Henry weer eens uitbeeldde, ondanks het feit dat ze weer doorspekt was met vreselijke tekstregels. Zou iemand Rachel McAdams in godsnaam een zwaardere rol willen geven??? Hoewel hij niet aan de fysieke beschrijving van het boek beantwoordt (Henry is meer een hardloper dan een football-speler) was Bana's Henry gekweld, introvert, schrijnend en, wat belangrijker was, had hij een aanzienlijke chemie met zijn tegenspeler. Het enige punt dat ik had, was dat Henry voornamelijk een eenpersoonspersonage was. De bijrollen waren solide hoewel er maar heel weinig gelegenheid was om ze te gedenken. Gomez (Ron Livingstone) was een spilfiguur in het boek, maar slechts een voorbijgaande gedachte in de film. Jane McLean als Charisse, Arliss Howard als Henry's vader, Stephen Tobolowsky als dr. Kendrick deden het allemaal uitstekend met de kleine rollen die ze hadden.<br />De cinematografie heeft een prachtige grimmige en kille kwaliteit die het tragische karakter van de film versterkt. De film werd prachtig gefilmd door Florian Ballhaus en is de sterkste eigenschap van de film achter de lenzen. Het geslepen camerawerk met gebruik van beweging en plaatsing gaf zijn scènes een speciale toon en Schwentke gebruikte dat in de film in zijn voordeel, waardoor de film een licht vleugje fantasie kreeg. Hij creëerde een aangename onderdompelende sfeer die in feite het lot van Clare en Henry benadrukte. De CGI-effecten van Henry's tijdreizen zijn niet spectaculair, maar wel eersteklas, terwijl de veelgebruikte muzieknoten melancholiek waren, wat bijdroeg aan de tragische sfeer van de film.<br />Geniet van de Vrouw van de Tijdreiziger voor wat ze is: een vertederende liefdesgeschiedenis met een ongebruikelijk sci-fi uitgangspunt. Het is misschien niet precies zoals in het boek, het is misschien donkerder en zwaarder dan in de sf-film, en het is misschien zoveel meer met een betere regie. Maar toch, de premisse van het verhaal en de perfect gecaste hoofdrollen maken deze film de moeite waard en zullen je verbeelding er nog lang bij houden.<br /><br />Bron: de Tijdreizigersvrouw, die geweldige prestaties en chemie tentoonspreidt van Rachel McAdams en Eric Bana, heeft een paar tekortkomingen, maar is niettemin een charmant, vertederend en bitterzoet romantisch drama.<br /><0x3E> http://anomalousmaterial.blogspot.com/.
The Time Traveler's Wife is a romantic drama directed by Robert Schwentke, adapted from Audrey Niffenegger's bestseller of the same name. Adapting a novel with complex elements and undertones to the silver screen is a daunting task and director Robert Schwentke struggled to compromise between satisfying readers of the novel and making the movie accessible to people unfamiliar with the book. Overall, the movie has some significant directing and screen writing flaws but does make for an unpretentious and above-average romantic tragedy thanks to its two compelling leads.<br /><br />Sypnosis: The Time Traveler's Wife is the time-defying love story of Henry DeTamble (Eric Bana) and Clare Abshire (Rachel McAdams). Henry is a librarian afflicted with a genetic disease that causes him to travel through time more or less randomly. Henry's random and unpredictable escapades are often dangerous, terrifying and sometimes life-threatening ordeals because he ends up buck-naked and starving in unknown places and times. For those reasons, Henry keeps himself in top physical shape and taught "himself" all type of survival skills such as pick-pocketing, street fighting, or picking locks. After a random while, he always goes back to his "present" but is largely unable to affect his future. At age 28, he meets 20-yr old Clare Abshire. He doesn't know her but she has known him since she was 6 and has been waiting for him all her life and will do so the rest of her life...<br /><br />The main weaknesses of the movie can be traced back to trying to fit the book into 107 minutes. Director Robert Schwentke and screenwriter Bruce Joel Rubin appeared a bit over-matched and took the path of least resistance, oversimplifying the plot and characters. The book was a bit confusing at times because of its particular narrative structure and the movie inherits the same problem. Screenwriter Bruce Joel Rubin made some compromises to keep the movie from becoming excessively long or inaccessible to its PG-13 audience. The main events and characters of the book were translated to the big screen although non-essential characters such as Kimi or Ingrid were completely omitted and the ending was slightly altered (and I liked it). The supporting characters are a mere passing thoughts, the key relationship between Clare and Gomez is one-dimensional. Even the two main characters, Henry and Clare, are under-developed. Ideally, the direction of the movie should have been given to a director with better credentials, and the movie extended up to 140 minutes to develop the characters fully and take advantage of the terrific cast.<br /><br />Despite those shortcomings, The Time Traveler's Wife is one of those movies you can't help but like. It is at heart a simple star-crossed love story with a refreshing sci-fi twist that touches on universal themes such as fate/free will, true love, and loss. A story that focused on the depth of the characters' love, not its showiness. Their will to move forward and enjoy every minute they have with each other before Henry's impending fate. This meant more close-up shots and a deeper and more realistic exploration of what it means to be Henry and Clare. The movie succeeds in moving the audience thanks in big part to moving performances from the two leads, who surrendered themselves fully to the premise of the novel.<br /><br />The Time Traveler's Wife features the graceful Rachel McAdams as the title character. Most will have missed her terrific performance in the 2008 indie the Lucky Ones and this puts her back on the radar for mainstream audiences. Beside matching the description of Clare in the book, McAdams has an unusual ability to make her characters feel real against all odds. Overcoming an underwritten character, she carries the emotional weight of the movie and was luminous portraying Clare's spirit and unyielding love for Henry's despite being riddled with some terrible lines once again. Will someone give Rachel McAdams a meatier role for God's sake??? Eric Bana was a big surprise, exceeding my expectations and making for a very solid Henry. Although he does not fit the physical description of the book (Henry is more runner than football player) Bana's Henry was tormented, introverted, poignant, and more importantly, had considerable chemistry with his co-star. The only issue I had was that Henry was mostly a one-note character. The supporting cast was solid albeit given very little opportunity to be memorable. Gomez (Ron Livingstone) was a pivotal character in the book but merely a passing thought in the movie. Jane McLean as Charisse, Arliss Howard as Henry's father, Stephen Tobolowsky as Dr. Kendrick all did a fine job with the small parts they had.<br /><br />The cinematography has a beautiful stark and cold quality to it which reinforce the tragic nature of the movie. The movie was beautifully shot by Florian Ballhaus and is the strongest attribute of the movie behind its leads. The crafty camera-work using motion and placement selection gave a particular tone to his scenes and Schwentke used that to his advantage in the film, giving the movie a light touch of fantasy. He created a nice immersing atmosphere that really highlighted Clare and Henry's impending fate. The CGI effects of Henry's time traveling are unspectacular but first rate while the overused musical score was melancholic, adding to the tragic tone of the movie.<br /><br />Enjoy the Time Traveler's Wife for what it is: an endearing love story with an unusual sci-fi premise. It may not be exactly like the book, it may have been darker and heavier on the sci-fi, and it may have been so much more with better direction. Even so, the premise of the story, and the perfectly-cast leads make this movie well-worth the ride and will keep your imagination lingering long afterward.<br /><br />B+: Boasting terrific performances and chemistry from Rachel McAdams and Eric Bana, the Time Traveler's Wife has some flaws but is a charming, endearing and bittersweet romantic drama nonetheless.<br /><br />http://anomalousmaterial.blogspot.com/