Deze Sukiyaki Western begint op een heel bizarre manier, min of meer als een toneelstuk met Ringo (Quentin Tarantino in een volledig huldeblijk aan de man zonder naam, met inbegrip van de poncho), een man die het verhaal kende over de Genji- en Heike-clans of de blanken en de roden, een verhaal dat honderd jaar geleden gebeurde. Ons verhaal speelt zich af in het heden van de blanken en de roden, toen hun rivaliteit nog leefde. Natuurlijk bestaat de oude mythologie nog en met wat flashbacks gaan we zien hoe deze twee clans eindigen in dezelfde stad die nu bijna verlaten is en wordt bestuurd door de twee clans. Dit is het moment waarop de man zonder naam of het Sanjuro van ons verhaal opkomt, een man die uit het niets opduikt, maar die de indruk wekt dat hij op het juiste moment voor de mensen in de stad arriveert. Hier wordt ook een familieverhaal getoond, met een stel dat als ze trouwen de clans vergeet, maar nu gaat de vrouw de dood van haar man wreken door zich bij de clan van de blanken aan te sluiten.<br />Dit is een soort samenvatting van deze film, die vermeld staat als een remake van Django die een remake was van Yojimbo. Ik weet niet meer wanneer ik voor het eerst iets over deze film hoorde, maar sinds die tijd en toen ik de trailer zag, is het voor mij de film van het jaar geworden. Ik bedoel, het was een Miike-film, er zat een camee van Tarantino in, Japanse acteurs en actrices spraken een vreemd Engels en de film zelf was een eerbetoon aan de Spaghetti Westerns die op een echt unieke manier Sukiyaki Western Django heetten. Dat wist ik allemaal, maar het was gewoon een aanbod dat ik niet kon afslaan. Nu ik deze film eindelijk op de Japanse dvd heb gezien, kan ik schrijven dat Miike een buitengewoon plezierige en onderhoudende western heeft gemaakt met een simpel en gewoon verhaal, maar met veel unieke scènes en een grote ontknoping.<br />Zelfs ik vond het eerste deel van de film, met het verhaal van de stad en een paar gedenkwaardige scènes (zoals 'nu heet ik Henry' of de ontsnapping van de schutter), het beste deel. Naast de laatste confrontatie in de sneeuw tussen de schutter en de blanke leider, is een van mijn favoriete momenten van de hele film het verhaal van het personage Roeriko. Ze heeft het klassieke, ongelooflijke verleden als een ware legende en haar verhaal wordt getoond in de stijl van een qt-film. Het is natuurlijk geen toeval dat Tarantino's personage uiteindelijk de meester van Roemenie wordt en de vader van haar zoon Akira, de genoemde echtgenoot die is vermoord. Uiteindelijk weten we dat dit het verhaal was van de zoon van Akira, die daadwerkelijk heeft gezien hoe zijn beide ouders werden vermoord, en die uiteindelijk uit dankbaarheid voor de schutter zelf naar Italië is gegaan (een echt gedenkwaardig en zelfs hilarisch laatste detail van de film). Ten slotte vond ik Sukiyaki Western Django echt geweldig, en het hele concept maakt dat dit een film is die je moet zien, niet alleen voor Takashi Miike-fans, maar ook voor alle mensen die van westerns houden. Ik ben blij dat ik deze film eindelijk heb gezien, een van de meest verwachte van het afgelopen jaar en nu ook een van mijn persoonlijke favorieten. Ik hoop alleen dat we binnenkort de Regio 1-dvd kunnen krijgen, met een paar extra's die in de collector's edition zitten.<br />django! Django, ben je altijd alleen geweest? django! Django, heb je nooit meer liefgehad? De liefde zal voortleven, o o o... Het leven moet voortleven, o o o... Want je kunt je leven niet besteden aan het herscheppen van django! Django, je moet een nieuwe dag onder ogen zien, django! Django, nu is je liefde verdwenen. Eens hield je van haar, o-o... Nu ben je haar kwijt, o-o-o-o-o... Maar je bent haar voorgoed kwijt, django.
This Sukiyaki Western begins in a really bizarre way, more or less like a play with Ringo (Quentin Tarantino in a total tribute to the man with no name, with the poncho included ), a man who knew the story about the Genji and Heike clans or the whites and the reds, a story that happened hundred years ago. Our story takes place in the present of the whites and reds, when their rivalry is still alive. Of course the old mythology is still present and with some flashbacks we are going to see how this two clans ends in the same town that now is almost abandoned and is controlled by the two clans. Here is when the man with no name or the Sanjuro of our story enters, a man that comes from nowhere but seems that he arrives in the right time for the people in the town. Here a family story is also shown, with a couple that when they get married they forget about the clans but now the woman is going to avenge the dead of his husband by joining the clan of the whites.<br /><br />This is like a summary of this picture, listed as a remake of Django that was a remake of Yojimbo. I don't remember when was the first time that I hear something about this film but since then and when I saw the trailer it becomes for me the film to check this year. I mean, it was a Miike film, it has a cameo of Tarantino, it has Japanese actors and actresses talking a strange English and itself was a tribute to the Spaghetti Westerns called, in a really unique way, Sukiyaki Western Django. Knowing all this, it was just an offer I couldn't refuse. Now that I have finally seen this film on the Japanese DVD I can write that Miike has made an extremely enjoyable and entertaining western with a basic and common story but with many unique scenes and a great denouement.<br /><br />Even I really liked the first part of the film, with the story of the town and some memorable scenes (like the "now my name is Henry" or the escape of the gunman), is the final part the best one. Apart of the final confrontation in the snow between the gunman and the white leader, one of my favourites moments of the entire film is the story of the character of Ruriko. She has the classic unbelievable past as a true legend and her story is shown with the style of a QT movie. Of course not a coincidence that Tarantino's character result to be the master of Ruriko and the father of her son, Akira, the mentioned husband who was murdered. In the end we have that this actually was the story of the son of Akira, who actually saw how both of his parents were killed, having in the end gratitude with the gunman and later finding his own way to Italy (a really memorable and even hilarious final detail of the film).<br /><br />Finally, I really liked Sukiyaki Western Django and the entire concept makes that this is a must see film not only for Takashi Miike fans but also for all the people who loves westerns. I'm glad I finally saw this picture, one of the most expected of the last year and now one of my personal favourites. Just hoping that soon we can get the Region 1 DVD with some of the extras that are one the collector's edition.<br /><br />django! Django, have you always been alone? django! Django, have you never loved again? Love will live on, oh oh oh... Life must go on, oh oh oh... For you cannot spend your life regreatting django! Django, you must face another day django! Django, now your love has gone away. Once you loved her, whoa-oh... Now you've lost her, whoa-oh-oh-oh... But you've lost her for-ever, django. When there are clouds in the skies, and they are grey. You may be sad but remember that love will pass away. Oh django! After the showers is the sun. Will be shining...