Dario Argento: ILL FANTASMA DELL'OPERA (1998).<br /><br />Als een van de meest gevierde regisseurs van het horrorgenre besluit zijn eigen versie te maken van een veelbekeken verhaal, zal het resultaat ofwel heel goed ofwel heel slecht zijn. In dit geval is het laatste het geval.<br />Ik bewonder Dario Argento als een Italiaanse horrorregisseur. Zijn werken uit de jaren zeventig en tachtig zijn visueel fantastische horrorfilms. Ik werd een fan van hem toen ik films als THE BORD WITH THE CRYSTAL PLUMMAGE, DEEP ROOD AND TENBREEP zag. Eerder maakte hij een schokkende thriller die zich afspeelde in de operawereld en heette OPERA. Zijn film SUSPIRIA moet een van de beste horrorfilms zijn die ooit zijn gemaakt!<br />Wat gaat er hier mis? Het verhaal, dat Argento samen met Gerard Brach heeft geschreven, speelt zich af in de Parijse opera in 1877. Het Spook (Julian Sands) in deze versie is niet misvormd of getekend, hij is eigenlijk best knap. Hij was als kind in groten getale aanwezig en werd door ratten grootgebracht. Oké. Het verhaal vertelt niet hoe hij leerde praten, schrijven en lezen, om nog maar te zwijgen over hoe hij zich aankleedde en orgel speelde. Hij wordt verliefd op een zangeres die Christine heet (Argento's dochter Azië) en besluit iedereen die haar in de weg staat uit de weg te ruimen om de volgende vooraanstaand sopraan te worden. Maar wat is dit voor een Spook? Hij masturbeert terwijl hij omringd wordt door ratten? En verkracht hij in zijn woede zijn geliefde Christine?! O, dit is zo fout. Als de film zo slecht is, waarom denk ik, een fervente POTO-fan, dan dat hij beter is dan een tv-film uit 1983? In tegenstelling tot die versie maakt Argento van het operagebouw een goed gebruik. De film werd opgenomen in het operagebouw van Boedapest en geeft een griezelige omgeving. Je zou kunnen denken dat er iets kwaadaardigs in huis is. Vooral als de spookachtig mooie muziek van Ennio Morricone wordt gespeeld.<br />Laatste woord: Een vreselijke versie van een klassiek verhaal dat alleen maar tot doel schijnt te hebben zoveel mogelijk Dario Argento- en POTO-fans van streek te maken. Ik ben allebei en ik ben echt van streek.
Dario Argento: ILL FANTASMA DELL' OPERA (1998)<br /><br />When one of the most celebrated directors of horror genre decides to make his own version of many times filmed story the result will either be really good or really bad. In this case it is the latter.<br /><br />I admire Dario Argento as an Italian horror director. His works from 70's and 80's are visually fantastic horror movies. I became fan of his when I watched movies like THE BIRD WITH THE CRYSTAL PLUMMAGE, DEEP RED and TENEBRE. He earlier made a shocking thriller set in the opera world named OPERA and his film SUSPIRIA must be one of the best horror movies ever made! <br /><br />So what goes wrong here? The story, which Argento made with Gerard Brach, is set in Paris opera house in 1877. The Phantom (Julian Sands) in this version is not deformed or scarred, he is actually quite handsome. He was abounded as child and was raised by rats. Okay Story doesn't tell how he learned to speak, write and read, not to mention dress himself and play organs. He fells in love with a singer named Christine (Argento's daughter Asia) and decides to get rid of anyone who stands in her way to become next leading soprano. But what kind of Phantom is this guy? He masturbates while surrounded by rats? And in anger rapes his beloved Christine?!? Oh this is so wrong.<br /><br />So, if movie is this bad why am I, a die-hard POTO fan, thinking it is better than 1983 TV movie? Unlike in that version, here Argento puts the opera house in a good use. Film was shot in Budapest's opera house and it really gives an eerie surroundings. One could think it is housed by something evil. Especially when Ennio Morricone's hauntingly beautiful music is played.<br /><br />Last word: A terrible version of classic story which only purpose seems to be upsetting as many Dario Argento and POTO fans as possible. I'm both and I'm really upset.