In een platgebombardeerd Wenen vlak na de Tweede Wereldoorlog komt romanschrijver Holly Martins (Joseph Cotten) uit Amerika om de vriendschap met zijn jeugdvriend Harry Lime (Orson Welles) te hernieuwen. Tot Holly's grote ontsteltenis is zijn vriend kortgeleden door een bizar auto-ongeluk om het leven gekomen, volgens degenen die Harry kenden.<br />Maar op zoek naar details over de dood van Lime komt Holly tegenstrijdige verhalen tegen die niet kloppen. Een van de personen die Lime kenden, is een aantrekkelijke vrouw, Anna Schmidt (Alida Valli), wier voortdurende aanwezigheid in het verhaal argwaan wekt. Door de plot van de film gaat Holly op zoek naar de waarheid over zijn vriend, terwijl hij een stadsrechercheur, majoor Calloway (Trevor Howard) die Holly probeert over te halen Wenen te verlaten, van zich af probeert te houden. Het verhaal van de film is goed. Maar wat 'The Third Man' echt interessant maakt, is de B&W-cinema, van Robert Krasker. In tegenstelling tot de meeste films is hier de beweging van de camera beperkt, om de aandacht te vestigen op de geometrie van de frames. In deze film wordt een frame onder een hoek gekanteld, zodat zowel de verticale als de horizontale referentiepunten uit het lood staan. Zo worden framebeelden een reeks diagonale rechte lijnen en bochten. Verder creëert zeer sterk contrasterend licht, vooral bij nachtelijke buitenscènes, een bizar, bijna nachtmerrieachtig gevoel en doet het denken aan het Duitse expressionisme.<br />Dit alles leidt tot een visuele desoriëntatie voor kijkers die parallel loopt met Holly's film. In de meeste scènes die zich buitenshuis afspelen, is er een opvallend gebrek aan mensenmassa's, een gebrek aan geroezemoes dat je zou verwachten in een drukke stad. In plaats daarvan komen er in de nachtelijke scènes maar een paar secundaire personages voor. Deze schaarste aan personages in de straten wekt de indruk dat verborgen ogen Holly in de gaten houden, klaar om haar elk moment vanuit de donkere schaduwen te bespringen.<br />'In een stad als deze zou iedereen voorzichtig moeten zijn,' zegt een personage tegen Holly, als een onuitgesproken dreigement. Algauw wordt een man die Holly waardevolle informatie wil geven vermoord.<br />'Het script.' De dialoog is heel indrukwekkend, met een paar interessante lijnen en gezichtspunten. Een deel van de dialoog is in het Duits, wat de authenticiteit verhoogt.<br />Het acteerwerk en de montage van de film zijn heel, heel goed. De enigszins romantische, en soms melancholieke, toon van deze donkere film wordt versterkt door de muziek van de 'zither', een instrument dat op een gitaar lijkt, maar heel anders klinkt.<br />Mijn enige klacht over deze film is dat het moeilijk is om een paar van de achtergrondfiguren in de gaten te houden. Het kan moeilijk zijn om namen en gezichten met elkaar in verband te brengen, wat tot enige verwarring leidt.<br />'The Third Man' vertelt een interessant, naargeestig verhaal, dat zich afspeelt in een naargeestig, desolaat stedelijk landschap, waar de creatieve, surrealistische B&W-cinema een werkelijk betoverende indruk van maakt.
In a bombed-out Vienna just after WWII, novelist Holly Martins (Joseph Cotten) arrives from America to renew a friendship with his childhood buddy, Harry Lime (Orson Welles). Much to the dismay of Holly, a freak auto accident has recently killed his friend, according to those who knew Harry.<br /><br />But in searching for details of Lime's death, Holly gets contradictory stories that don't add up. One of the persons who knew Lime is an attractive woman named Anna Schmidt (Alida Valli) whose continued presence in the story invites suspicion. The film's plot has Holly searching for the truth about his friend, while trying to stave off a city detective, Major Calloway (Trevor Howard) who tries to persuade Holly to leave Vienna.<br /><br />The film's story is okay. But what makes "The Third Man" really interesting is the B&W cinematography, by Robert Krasker. Unlike most films, camera movement here is restricted, so as to draw attention to each frame's geometry. Typically in this film, a frame is tilted at an angle so that both vertical and horizontal points of reference are off-kilter. Frame images thus become a series of diagonal straight lines and curves. Further, very high-contrast lighting, especially in outdoor scenes at night, creates a bizarre, almost nightmarish look and feel, and are suggestive of German Expressionism.<br /><br />All of which results in a visual disorientation for viewers that parallels Holly's disorientation both in the streets of Vienna and in his understanding of the circumstances surrounding Lime's absence. In most outdoor scenes there's a conspicuous lack of crowds, a lack of hubbub one would expect in a bustling city. Instead, only a few secondary characters appear in night scenes. This sparseness in characters on the streets conveys the impression that hidden eyes are watching Holly, ready to pounce at any moment from out of dark shadows.<br /><br />"Everybody ought to (be) careful in a city like this", says one character to Holly, as an implied threat. Soon, a man who wants to give Holly some valuable information is murdered.<br /><br />The script's dialogue is quite impressive, with some interesting lines and points of view. Some of the dialogue is in German, which enhances authenticity.<br /><br />The film's acting and editing are very, very good. Adding a slightly romantic, and at times melancholy, tone to this dark film is the music of the "zither", an instrument similar to a guitar, but sounding quite different.<br /><br />My one complaint about this film is that it's hard to keep tabs on some of the background characters. Trying to connect names with faces can be difficult, resulting in some confusion.<br /><br />"The Third Man" tells an interestingly bleak story, set in a bleak, desolate urban environment, rendered truly mesmerizing by the creatively surreal B&W cinematography.