Ik mag dan een cultuurbarbaar zijn, maar dit onderzoek naar het leven van Europese monniken leek me uiteindelijk zinloos. De film volgt de monniken gewoon in hun dagelijkse bezigheden, zonder een achtergrondverhaal over de individuele monniken of een verhaal om de kijkers enige context te geven. Af en toe verschijnen er citaten uit de Bijbel op het scherm, die zich vaak herhalen en geen echt inzicht geven in wat er aan de hand is.<br />Tot op zekere hoogte is de film ofwel vertrouwd met het katholieke geloof, ofwel algemeen sympathiserend met de contemplatieve manier van leven. Voor iemand die geen mystieke zienswijze aanhangt, komt de film vreemd over, of het is een oefening in verveling. Dit wil niet zeggen dat de film geen goede kanten heeft. De cinematografie is grandioos, en toont de adembenemende schoonheid van de Alpen. Maar uiteindelijk is dit niet de moeite waard om naar een film van bijna drie uur te kijken.
I may just be a philistine, but this examination of the lives of European monks ultimately struck me as pointless. The film simply follows the monks through their daily routines, without any back story on the individual monks or narration to give viewers any context. Occasionally, quotes from the Bible will appear on the screen, with the same quotes repeating frequently and offering no real insight into what is going on.<br /><br />To a certain extent, the film assumes either a familiarity with Catholic belief, or an overall sympathy with the contemplative way of life. To someone who does not embrace a mystical outlook, the film will come across as alien, or an exercise in boredom.<br /><br />This is not to say the film is without its good points. The cinematography is superb, capturing the breathtaking beauty of the Alps. However, this is ultimately not worth watching a nearly three hour film.