Dit is de derde film van Cecil B. DeMille over buitenechtelijke relaties, na 'Old Wives for New' en 'Don't Change Your Husband'. De eerste heb ik nog niet gezien, maar 'Why Change Your Wife?' is net zoiets als 'Don't Change Your Husband', alleen zijn de rollen van echtgenote en echtgenoot een beetje omgekeerd. Dus als je van deze of gene film houdt, raad ik je aan de andere te bekijken. Aan de andere kant is hij voor mij te voorspelbaar, te voorspelbaar en te goedkoop. De lichte humor is leuk, inclusief de geestige tussentitels, maar verder is hij te luchtig en te oppervlakkig, net als 'Don't Change Your Husband' en veel andere films van DeMille.<br />Een uitzondering op de lichte stemming is de buitensporige climax. Bovendien ontbreekt het Thomas Meighan aan acteertalent; in de openingsscène van de badkamer kijkt hij bijvoorbeeld naar de camera of de regisseur. Het is te snel om de vierde muur te doorbreken, dus om de een of andere reden is het een slechte weerspiegeling van Meighan en DeMille. Bovendien speelt Sylvia Ashton de wijze waarneemster in het stuk, net als in 'Don't Change Your Husband' <0xE2><0x80><0x93> zij is ons surrogaat. En opnieuw geeft DeMille uitdrukking aan zijn fetisj voor exotische kleding en weelderige interieurs. DeMille had een tijdje een goede filmmaker kunnen worden; daarna heeft hij deze film gemaakt.
This is Cecil B. DeMille's third picture on extramarital relationships, following 'Old Wives for New' and 'Don't Change Your Husband.' I haven't seen the first one, but 'Why Change Your Wife?' is just like 'Don't Change Your Husband,' except the roles of wife and husband are somewhat reversed. So, if you like this film or that one, I recommend you watch the other. On the other hand, it's too formulaic, predictable and cheap for me. The light humour is enjoyable, including the witty intertitles, but otherwise it's too fluffy and superficial, just as with 'Don't Change Your Husband' and many other DeMille flicks.<br /><br />An exception to the light mood is the excessive climax. Additionally, Thomas Meighan is lacking as an actor; for instance, in the opening bathroom scene, he glances towards the camera or director. It's too quick to be breaking the fourth wall, so for whatever reason that's in the film, it's a poor reflection upon Meighan and DeMille. As well, Sylvia Ashton plays the wise observer to the play, as she did in 'Don't Change Your Husband'--she's our surrogate. And, once again, DeMille expresses his fetish for exotic clothing and lush interiors. For a while, DeMille might have become a good filmmaker; he made this picture after that.