Formalismo is een integraal onderdeel van zowel de latinocultuur als de zigeuner/flamencocultuur. Het is inherent aan dit dansdrama binnen een film. Je moet bereid zijn je ongeloof op te schorten in de realistische decors die op een voor de hand liggend danspodium zijn opgesteld, met geaccentueerde en verlichte achtergronden. Evenzo moet je, om de plot te accepteren, je ongeloof op schorten in fantoomminnaars, duelletjes om de eer, en een happy-all-after-einde <0xE2><0x80><0x93> hoewel we je moeten waarschuwen dat het einde van deze Bewitched Love (een betere vertaling dan het gebruikelijke 'Love, the Magician', al zijn er minstens drie andere manieren om de dubbelzinnige Spaanse titel te interpreteren) alleen begrepen kan worden als een komedie, of _comedie noire_. De actie, het zingen en de dans worden samengeperst in de regels van flamencodansen, zo strak als pure emotie kan worden samengeperst in een sonnet of een andere strenge vorm, en toch gaan ze gepaard met de vrijheid van de zigeunergeest, als je je maar openstelt voor de ervaring.
Formalismo is an integral part of both Hispanic culture and gypsy/flamenco culture. It is inherent in this dance-drama within a movie. You must willingly suspend disbelief in the realistic sets set on an obvious dance stage with scrimmed and lighted backdrops. Likewise to accept the plot, you must suspend disbelief in phantom lovers, duels for honor, and happy-ever-after endings -- although be forwarned that the ending of this Bewitched Love (a better translation than the usual "Love, the Magician", altho' there are at least three other ways to interpret the ambiguous Spanish title words) can be understood only as a comedy, or comedie noire. The action, singing and dancing are compressed into the lines of flamenco dances as tightly as pure emotion can be condensed into a sonnet, or any other strict form, and yet they transcend with the freedom of the gypsy spirit, if you but open yourself to the experience. The first of Saura's great dance movies.