Ik bleef maar wachten tot deze slechte film verder zou gaan dan zijn hoofdpersonen en afgezaagde plot, maar dat is hem nooit gelukt. We hebben sletjes met een hart van goud, vergrijsde oudjes, laffe stadsmensen en een over the top Aldo Ray die de vleesgeworden duivel speelt. Elisha Cook krijgt de kans zijn rol in Shane te herhalen, de stoere, onbevreesde, impulsieve en gedoemde dwaas: Jack Palance schiet hem in Shane met een van de grote hoon van de film dood en Aldo Ray doet hetzelfde met hem in _Welkom in Hard Times_. De ene plottruc na de andere wordt erin gegooid, kennelijk alleen om wat tijd op het witte doek te vullen, terwijl er meer tijd had kunnen worden besteed aan het ontwikkelen van de hoofdpersonen van de stadsmensen.
I kept waiting for this bad movie to move beyond its stock characters and hackneyed plot, but it never made it. We have floozies with hearts of gold, grizzled old-timers, cowardly townspeople, and an over-the-top Aldo Ray playing evil incarnate. Elisha Cook is given the opportunity to reprise his Shane role, the spunky, fearless, impulsive, and doomed fool: Jack Palance, with one of cinema's great sneers, shot him dead in Shane and Aldo Ray does him the same courtesy in Welcome to Hard Times. One plot gimmick after another is thrown in, evidently just to fill up some screen time, when more time might have been spent developing the characters of the townspeople.