Nikita leefde in mijn gedachten als een actiefilm met veel bloed, agressie, angst, allerlei dingen waar ik niet graag naar kijk in een bioscoop. Maar ik heb deze film meer dan tien jaar geleden gezien en dingen veranderen en nu is Nikita niet meer die wrede film.<br />Ik kwam terug om Nikita nog eens te bekijken na een lezing die ik had gehoord over spontaniteit en creativiteit. De spreker noemde Nikita een voorbeeld van spontaniteit. Hij vertelde over de scène waarin Nikita de wapens in de rode doos krijgt als cadeautje en te horen krijgt dat ze een man achter zich in het restaurant moet doden, de kamer uit moet rennen en moet uitkijken naar de mannen. Nikita doet wat haar gezegd wordt, schiet, rent, zoekt, maakt het raam open <0xE2><0x80><0x93> maar dan zijn de ramen ommuurd. En daar begint de spontaniteit <0xE2><0x80><0x93> wat moet ik nu doen? Ik heb de hele film gezien om deze scène te zien <0xE2><0x80><0x93> wauw, ik heb weer iets geleerd!<br />Verder is Nikita naar mijn maatstaven van tegenwoordig nogal een 'leuke actiefilm'. De verhaallijn is interessant, het spel is oké, alleen het geheel is ongepolijst en een beetje ruw voor mij. Maar het lijdt geen twijfel dat deze film in die tijd het begin was van een hele reeks verhaallijnen en Luc Besson verdient lof voor zijn originaliteit.
Nikita lived in my mind as an action movie with lots of blood, aggression, fear, all kinds of things I'm not very fond of to watch in a cinema. But I have seen this film more than ten years ago and things change and now Nikita is not that cruel movie anymore.<br /><br />I came back to re-watch Nikita after a lecture I heard about spontaneity and creativity. The speaker cited Nikita as an example for spontaneity. He told about the scene when Nikita gets the guns in the red box as a present and is told to kill a man behind her in the restaurant, run out of the room, look for the men's toilet, check the last cabinet and climb out on the small window there with place only for a women of her size to get through; the car is waiting for her for 5 minutes outside. Nikita does as told, shoots, runs, searches, opens the window - but then the windows is walled. And here starts spontaneity - what to do now? In fact, I watched the entire movie to see this scene - wow I learned again something!<br /><br />Otherwise, Nikita is rather a 'sweet action movie' by my standards of today. The storyline is interesting, the playing is OK, just the whole is unpolished and a bit rough to me. However, no question, back then, this movie was the starter for a whole series of story lines and Luc Besson merits credit for his originality. 7/10