Ik hou van intelligente horror. Ik ben geen fan van martelporno/slasherfilms. Ik hou van Hitchcocks subtiliteit, en van zenuwslopende scènes. Deze film heeft niets van dat alles. Hij begint veelbelovend met een peinzende studente die voor de vakantie een lift naar huis aanneemt van een vreemde die een beschikbare lift op de campus heeft neergezet. Hoe vaak heb ik zelf niet op die manier een lift naar huis gekregen toen ik op school zat... altijd een tikkeltje verkild door de mogelijkheid van gevaar. Haar chauffeur, een vreemde jongeman, is een en al mysterie. Het lijkt erop dat hij iets te veel over zijn passagier weet. Interessant uitgangspunt. Dan breekt de hel los. Oké, er is natuurlijk de theologie en filosofie van de goedkoopste soort die deze puinhoop op een cerebrale manier moet doen lijken. Maar het levert nooit iets op <0xE2><0x80><0x93> de kijkers krabben zich op hun hoofd en vragen: 'Wie was dat?' 'Wat was dat?' en 'Huh?' Jammer, want Emily Blunt is geweldig. Helaas heeft haar personage het IQ van een grapefruit, wat haar tot een taaie tante maakt.<br />Tussen haakjes, het is godslasterlijk om deze film te vergelijken met de briljante 'Rosemary's Baby'. Polanski's meesterwerk is nog steeds de gouden standaard waarop angstfilms worden beoordeeld <0xE2><0x80><0x93> veertig jaar na de release.
I love intelligent horror. I'm not a fan of torture porn/slasher flicks. I love Hitchcockian subtlety, and nerve-jangling set-ups. This film has none of the above. It begins promisingly enough with a brooding college student accepting a ride home for the holidays from a stranger who's posted an available lift on the campus ride-board. How many times did I myself catch a ride home in this manner while in school...always feeling a tiny bit chilled by the possibility of danger. Her driver, an odd young man, is full of mystery. It appears that he knows a wee bit too much about his passenger. Interesting premise. Then all hell breaks loose. The script descends into horror cliché ("Penny Dreadful" did the trapped-in-the-woods routine much better) and inarticulation. In short, it makes no sense. Oh sure, there's the dime-story theology and philosophy that's supposed to make this mess look cerebral. But, it never quite delivers--leaving viewers scratching their heads and asking "who was that?"..."what was that?" and "huh?" Pity, because Emily Blunt is terrific. Unfortunately, her character has the IQ of a grapefruit, which makes her a tough gal with whom to sympathize. <br /><br />Incidentally, comparing this film to the brilliant "Rosemary's Baby" is blasphemous. Polanski's masterpiece is still the gold-standard by which fright flicks are judged--40 years after its release. Who will be discussing "Wind Chill" six months after its straight-to-video debut?