Deze film is ideaal voor het escapisme, de onderdompeling, de transformatie van je stemming.<br />De film heeft de perfecte combinatie van duizelingwekkend geluk en steekjes droefheid. Hij bereikt dit omdat hij het publiek dwingt zich om de acteurs te bekommeren. Een vitaal ingrediënt dat filmregisseurs maar al te vaak verwaarlozen. Natuurlijk is deze dwingende kwaliteit te danken aan de geïnspireerde schrijfster Dodie Smith, maar er is een scherp afgestemde regisseur voor nodig om de visie van een schrijver op het witte doek tot leven te brengen.<br />De cast werd gekozen omdat de acteurs aan hun acteurs waren gekoppeld. Ook dit is een vitaal ingrediënt dat maar al te vaak wordt veronachtzaamd. Ik verafschuw het kijken naar een nietszeggende actrice die is gekozen omdat ze bevriend is met de regisseur. Romola Garai en Rose Byrne pasten niet alleen bij Cassandra en Rose, maar ook bij het zijn van zussen. De chemie tussen alle personages in deze film was geloofwaardig, van Cassy die wanhopig graag wilde dat Simon haar als meer dan een onnozel kind zag tot haar groeiende jaloezie op haar mooie zus.<br />Als je ooit heimwee hebt naar Engeland, zoals Dodie Smith had toen ze het boek schreef, dan is dit de film waar je je toevlucht kunt zoeken. Hij brengt de kijker naar taferelen die alleen maar Engeland kunnen zijn. Groene weiden, afbrokkelende kastelen met vochtige muren, de behoefte om wol en sokken in bed te dragen, de opwinding om zich in Londen te wagen. Een fascinerende blik op de leeftijd van zeventien jaar, als je het gevoel hebt dat je veertig bent, maar behandeld wordt alsof je twaalf bent en te horen krijgt dat de passie die je voelt niet meer is dan fantasie.
This movie is ideal for the task of escapism, immersion, the transformation of one's mood.<br /><br />The film has the perfect combination of giddy happiness and stabs of sadness. It achieves this because it forces the audience to CARE ABOUT THE CHARACTERS. A vital ingredient which film directors neglect all too often. Of course this compelling quality is thanks to the inspired writer Dodie Smith, but it takes a keenly in tuned director to animate a writer's vision on screen.<br /><br />The cast was picked because the actors were SUITED TO THEIR CHARACTERS. Again a vital ingredient neglected all too often. I despise watching an insipid actress who has been chosen because she is pals with the director. Both Romola Garai and Rose Byrne not only suited Cassandra and Rose, but also suited being sisters. The chemistry between all characters in this movie was believable, from Cassy desperately longing for Simon to view her as more than a silly child to her dealing with growing jealousy of her beautiful sister.<br /><br />If one is ever homesick for england as Dodie Smith was when she wrote the novel, this is the movie to turn to for refuge. It transports the viewer to scenes that could only be England. Green meadows, crumbling castles with damp walls, the need to wear wool en socks in bed, the excitement of venturing into London.<br /><br />A fascinating look at the age seventeen where one feels like they are forty, but are treated as if twelve and are being told that the passion they are feeling is mere fantasy.