Wat het verhaal en de boodschap betreft, het was leuk om te zien dat het personage van Mark Harmon aan het eind een aardige vent werd, maar voor de meeste andere personages typeert de film hem en alle andere personages simpelweg als Hollywood en de lage morele maatstaven die het daar hanteert. Ik hoop dat de rest van de VS niet zo denkt en handelt als de mensen hier, maar wie zal het zeggen?<br />De film ziet er gelikt uit, maar druipt van de goorheid die we in de jaren zeventig zagen. Madeline Stowe, meer een actrice uit de jaren negentig, zou 'gepaster' zijn geweest in die groezelige films uit de jaren zeventig met veel van de rollen die ze in de jaren negentig leek te spelen, zoals deze waarin haar personage geen enkel moreel besef heeft. Het is een mooie vrouw, maar die afschuwelijke, hese stem van haar is bruut en ze verliest alle sexappeal die ze verondersteld wordt te hebben. En wie is de vrouw waar Harmon achteraan zit? Haar, natuurlijk.<br />Een slechte keus van hem, en een slechte keus van mij om mijn tijd te verdoen met naar die trut te kijken.
Regarding the story and the message, it was nice to see Mark Harmon's character change into a good guy at the end but for most the movie he, and all the other characters simply typify Hollywood and the low moral standards it holds. I hope the rest of the U.S.A. doesn't think or act the way the people here do, but who knows?<br /><br />The movie is slick-looking but oozes the sleaze we saw in the 1970s. Madeline Stowe, more of a '90s actress, would have been more 'appropriate' in those grimy '70s films apparently with a lot of the roles she seemed to play in the '90s, like this one in which her character has zero morals. She's a pretty woman but that horrible, throaty voice of hers is brutal and loses whatever sex appeal she is supposed to have. And who's the woman Harmon is going after? Her, of course. <br /><br />A bad choice by him, and a bad one by me to waste time watching this fluff.