Terwijl ik deze commentaren schrijf, kijk ik naar deze film. Iedereen die een tragisch verlies heeft meegemaakt, kan zich met een van de personages identificeren. Kate Nelligan brengt een scala aan emoties en frustraties over die je buiten het theater zelden tegenkomt. Kudos voor de schrijvers voor personages die je niet kunt vergeten. Je kunt deze film niet kijken zonder te worden achtervolgd door de locatie, de muziek en het verhaal.
I'm watching this movie as I'm writing these comments. Anyone who has experienced tragic loss can identify with one of the characters. Kate Nelligan projects a range of emotions and frustration seldom seen outside of theater. Kudos to the writers for characters that can't be forgotten. You can't watch this movie without be haunted by the location, the music, and the story.