Un Posto Ideale Per Uccidere is een uitbuitingsthriller die de relaxte hippiehouding van de jaren zestig combineert met de toegeeflijke benadering van cinematografische seks en geweld uit de jaren zeventig. De film is gemaakt door de Italiaanse regisseur Umberto Lenzi, op het punt waar zijn carrière zich afwendde van avonturen- en thrillers en zich in bloediger, controversiëlere wateren begaf. Uiteindelijk zou Lenzi de wereld beledigen met films als Mangiati Vivi! (ook wel bekend als _A Eaten Alive_ ) en de berucht misselijkmakende _Cannibal Ferox_. _Un Posto Ideale Per Uccidere_ is in elk geval niet bijzonder beledigend of akelig <0xE2><0x80><0x93> het is gewoon een routinethriller met een vleugje seks en naaktheid, duidelijke plotontwikkelingen, een modieus downbeat einde en een tenentikkende soundtrack die gelukkig niets te maken heeft met de gebeurtenissen op het scherm! <br />Dick (Ray Lovelock) en Ingrid (Ornella Muti) zijn een jong Scandinavisch stel dat door Europa reist. Ze verdienen de kost door pornografische foto's van zichzelf te verkopen. Helaas voor hen wordt hun plannetje ontdekt door de ietwat onverzoenlijke Italiaanse politie, en ze krijgen opdracht Italië onmiddellijk te verlaten. Op weg naar de grens raakt hun auto zonder benzine te staan, en ze worden gedwongen hulp te zoeken in een grote, afgelegen villa. Daar ontmoeten ze Barbara Slater (Irene Papas), de vrouw van de NAVO-kolonel die de villa bezit. Barbara lijkt gespannen en nerveus, vooral wanneer ze merkt dat ze de benzine van haar man proberen te stelen, maar ze nodigt het stel niettemin uit om te blijven. Het wordt steeds duidelijker dat Barbara niet te vertrouwen is. Haar gedrag lijkt grillig en op een gegeven moment verleidt ze Dick. Het jonge stel komt er langzaam achter dat Barbara een bijbedoeling heeft om hen in haar huis te hebben. Het schijnt dat ze onlangs haar man heeft vermoord en zijn lichaam in de kofferbak van zijn auto heeft verstopt. Nu is ze van plan Dick en Ingrid voor haar meedogenloze misdaad te laten opdraaien.<br />De film heeft een paar interessante elementen en is naar Lenzi's latere maatstaven betrekkelijk subtiel. Er wordt enige tijd vrijgemaakt voor de juiste karakterontwikkeling, zodat de uiteindelijke tegenslagen die de hoofdpersonen overkomen wat meer gewicht in de schaal leggen. Het probleem is dat de hoofdpersonen nogal saai zijn en dat de acteurs niet echt charismatisch genoeg zijn om dat te overwinnen. Eugenio Alabiso regisseert de film heel goed, waarbij hij een verscheidenheid aan flitsende technieken gebruikt om een sfeer van sfeer in verschillende scènes te creëren. Maar weer is het centrale verhaal te zwak en te onbeduidend, uiteindelijk kan geen enkele flitsende montage de alomtegenwoordige somberheid van de film verdrijven. Zodra Un Posto Ideale Per Uccidere zijn sombere, deprimerende climax bereikt, realiseer je je dat er heel weinig is gebeurd. Het is een traag draaiende film die nergens naar toe bouwt. Verzamelaars van deze oude Italiaanse films uit het exploitatietijdperk zouden misschien iets vinden om hun belangstelling vast te houden, net als fans van de sterren, maar voor een groter publiek is er niet veel in de film dat de moeite waard is om je druk over te maken.
Un Posto Ideale Per Uccidere is an exploitation thriller which mixes the laid-back hippie attitudes of the 60s with the permissive approach to cinematic sex and violence of the 70s. It comes from Italian director Umberto Lenzi, at the junction where his career was steering away from adventure and thriller movies and sailing into gorier, more controversial waters. Ultimately Lenzi would offend the world with films like Mangiati Vivi! (a.k.a Eaten Alive), and the notoriously sickening Cannibal Ferox. At least Un Posto Ideale Per Uccidere isn't particularly offensive or nasty  it's just a routine thriller with a splash of sex and nudity, obvious plot developments, a fashionably downbeat ending, and a toe-tapping soundtrack that is blissfully unrelated to the events on screen!<br /><br />Dick (Ray Lovelock) and Ingrid (Ornella Muti) are a young Scandinavian couple travelling around Europe. They pay their way by selling pornographic photos of themselves. Unfortunately for them, their scheme is uncovered by the somewhat unforgiving Italian police and they are instructed to leave Italy at once. On their way to the border, their car runs out of petrol and they are forced to seek help at a large, secluded villa. Here they meet Barbara Slater (Irene Papas), wife of the NATO colonel who owns the villa. Barbara seems edgy and nervous, especially when she finds them attempting to steal her husband's petrol, but nevertheless invites the couple to stay. It becomes increasingly apparent that Barbara is not to be trusted. Her behaviour seems erratic and at one point she seduces Dick. The young couple slowly come to learn that Barbara has an ulterior motive for having them in her home. Seems she recently murdered her husband and has his body stashed in the trunk of his car. now she plans to frame Dick and Ingrid for her ruthless crime.<br /><br />The film has a few interesting elements and is comparatively subtle by Lenzi's later standards. There is some attempt to set aside time for proper character development, so that the eventual misadventures which befall the protagonists carry a little more weight. The problem is that the characters are rather dull, and the actors aren't really charismatic enough to overcome this. Eugenio Alabiso edits the film quite well, using a variety of flashy techniques to create a sense of atmosphere in several scenes. But again, the central story is too weak and uninvolving  in the end, no amount of flashy editing can overcome the film's pervasive air of dreariness. Once Un Posto Ideale Per Uccidere reaches its glumly depressing climax, one realises that very little has really happened. It is a slow-burning film which doesn't build to anything of note. Collectors of these old Italian exploitation-era movies might find something to hold their interest, as will fans of the stars, but for wider audiences there's not a great deal in the film worth getting excited about.