Ondanks wat slappe acteerwerk, vooral van de pas beginnende Joan Crawford, geef ik deze film gemakkelijk een 9/10-score.<br />'The Code' verwijst (voor het geval je het niet weet) naar de zedencode die halverwege 1934 werd ingevoerd en die heel streng was voor wat er in de film kon worden geportretteerd. Na de code moesten vrouwen die op wat voor manier, in welke vorm of vorm dan ook, niet in orde waren, gestraft worden, door boetedoening/boetedoening, of gedood.<br />Maar in 'Rain' speelt Joan Crawford Sadie Thompson, een prostituee die op een eiland in de Stille Zuidzee (?) werkt en door alle mannen in dienst schijnt te worden aanbeden. Ze behandelen haar als een vriendin, een kameraad, niet als een laag-bij-de-gronds stuk tuig of gewoon als een seksueel object. Dit was op zich al verfrissend om te zien. En het was niet minder dan 1932!<br />Een groep zendelingen wordt op Sadies eiland opgewacht door een hevige regenbui. De hoofdmissionaris heeft onmiddellijk een hekel aan Sadies karakter (ik geloof dat hij zich bedreigd voelt door haar vrijgevochten en levenslustige aard) en laat haar door de gouverneur van het eiland uitleveren aan de Verenigde Staten, om te worden vervolgd voor een misdaad die in de film niet duidelijk wordt aangegeven.<br />Er is ook een soldaat die van Sadie houdt en met haar wil trouwen. Hij heeft haar gehad en de meeste, zo niet al zijn vrienden, ook, maar hij houdt van de persoon die ze is en wil de rest van zijn leven met haar doorbrengen. Hij wordt voor een of ander klein vergrijp voor een week naar de gevangenis gebracht, en in die week overtuigt het hoofd van de zendelingen Sadie ervan dat ze een smerig, zondig schepsel is dat voor haar zonden moet boeten. De soldaat kan de verandering in Sadie niet geloven als hij uit de gevangenis komt. Sadie, Joan Crawford is veel mooier (minder make-up, ingetogener kleding, zachtere belichting) dan de lugubere Sadie, maar de soldaat ziet dat ze veel Minder is dan vroeger. Hij ziet het Ingewand van Sadie, en hij ziet dat ze niet meer is dan een omhulsel van haar vroegere zelf. Hij probeert haar over te halen om met hem mee te gaan, in plaats van terug te keren naar de Verenigde Staten om 'voor haar zonden te boeten', zoals de missionaris haar heeft opgedragen.<br />Ik wil geen spoilers, dus ik zeg alleen dat er vervolgens gebeurtenissen plaatsvinden waardoor Sadie beseft dat ze gewoon goed is zoals ze is, en dat de missionaris een hypocriet was. De boodschap van deze 72 jaar oude film is gewaagder dan de meeste boodschappen die we van moderne films krijgen. We zitten nog steeds vast in een postcode-madonna-/hoer-visie op vrouwen die in het begin van de jaren dertig duidelijk niet op zijn plaats was.<br />Ondanks de niet al te beste acteerprestaties is deze film een must-see vanwege het verbazingwekkende verhaal en de weergave van een echte vrouw!
Despite some hammy acting, especially by a fledgling Joan Crawford, I easily give this movie a 9/10 rating.<br /><br />"The Code" refers (in case you don't know) to the morality code put into place in mid-1934 which clamped down very hard on what could be portrayed in the movies. After the code, women that were off-color in any way, shape, or form had to be punished, redeemed through atonement/repentance, or killed off.<br /><br />However, in "Rain", Joan Crawford plays Sadie Thompson, a prostitute working on a South Pacific (?) island whom all the service-men seem to adore. They treat her like a friend, a comrade, not a lowly piece of scum or mere sexual object. This, in and of itself, was refreshing to see. And it was from 1932 no less!<br /><br />A group of missionaries are waylaid on Sadie's island due to a torrential rain storm. The head missionary takes an instant dislike to Sadie's character (I believe he is threatened by her free-loving and live-loving spirit), and has the governor of the island extradite her back to the United States, to be prosecuted for some crime that the film does not clearly delineate.<br /><br />There is also a soldier who loves Sadie and who wants to marry her. He knows she's a prostitute. He's had her and so have most if not all of his buddies, but he loves the person she is and wants to spend the rest of his life with her. He is taken to the brig for a week for some petty offense, and during this week the head missionary convinces (brainwashes) Sadie into believing she is a filthy, sinful creature who must pay for her sins. The soldier cannot believe the transformation in Sadie when he gets out of the brig. The interesting thing to me is that as the "reformed" Sadie, Joan Crawford is MUCH more beautiful (less makeup, more subdued clothing, softer-focus lighting) than as the lurid Sadie, yet the soldier sees she is much LESS than she was before. He sees the INSIDE of Sadie, and sees she is a mere shell of her former self. He tries to persuade her to go away with him, rather than return to the U.S. to "pay for her sins" as the missionary has convinced her she must.<br /><br />I want to avoid spoilers, so I'll just say that events then take place that make Sadie realize she is just fine as she is, and that the missionary was a hypocrite of a human being.<br /><br />It blows me away that the message of this 72-year-old film is more daring than most messages we get from modern-day films. We are still stuck in a post-code madonna/whore view of women that was clearly not in place in the early 30s.<br /><br />Despite the not-best acting in the world, this movie is a must-see for its amazing story and portrayal of a real woman!