Ik heb me nooit gedwongen gevoeld om een recensie over een film te schrijven, maar nadat ik 108 minuten lang mensen 'hmmm' heb horen zeggen, heb ik het gevoel dat ik geen andere keus heb. Serieus, iemand zou eens moeten tellen hoe vaak 'hmmm' tijdens dit werkstuk is uitgebraakt. Een van de meest irritante aspecten van het lezen van recensies over deze film is de voortdurende verwijzing naar Cassavetes. Doe me een lol. Is het omdat het een zwart-witfilm is met de handen in de zij? Of is het omdat de acteurs hun tekst hebben geïmproviseerd? Is dat iets in de trant van Cassavetes? Alsjeblieft zeg, het is beledigend voor John Cassavetes als kunstenaar. Het voornaamste verschil tussen deze film en een film van John Cassavetes is dat Cassavetes intense, meeslepende films maakte met STELLAR-optredens. Om nog maar te zwijgen van het feit dat zijn acteurs een Screen Presence hadden; het was niet zomaar een stel stuntelende, vrijblijvende 'twintig-nog-waten' die zaten te praten over de meest alledaagse kleinigheden, zoals of hun rugzak wel of niet één of twee riemen heeft. Dat is niet eens realistisch, niemand praat zo. En als je in de buurt was van iemand die zo praatte, ging je je vervelen en liet je het gesprek voor wat het was. Het is alsof je vastzit op het slechtste feest dat je je kunt voorstellen zonder een lift naar huis.<br />Ik ben dol op improvisatie, begrijp me niet verkeerd, maar improviserende dialogen zijn niet per se interessant, alleen omdat ze improviserend zijn. Cassavetes improviseerde tijdens de repetities en schreef dan op wat werkte en vormde daar een script van, ja, een SCRIPT, iets waar Andrew Bujalski mee zou moeten experimenteren. Misschien is het ook geen slecht idee om iemand anders zijn films te laten redigeren.<br />Ik waardeer het feit dat de filmmaker een film heeft gemaakt, maar neem me niet kwalijk... dit is niet echt baanbrekend. Het is niet eens eerlijk tegenover het milieu dat het moet representeren. Iets hipsters zijn klootzakken: ze vechten, ze neuken, ze ruziën, ze hebben conflicten. Het feit dat de belangrijkste 'rockster'-figuur niet eens seks heeft met de hoofdrolspeelster is gewoon oneerlijk, saai en toont volgens mij aan dat de filmmaker of nooit een vrouw heeft gehad of geen echte muzikanten kent. <br /><br />108 minuten gewijd aan het idee dat twee mensen 'dachten' over het delen van een kus <0xE2><0x80><0x93> gewoon tijdverspilling voor alle betrokkenen, vooral voor mij. Misschien zou het hebben gewerkt als een afkorting; nadruk op afkorting. _Mumble core_ is niet alleen de slechtste filmbeweging die ooit heeft bestaan, het is gewoon een slecht bedachte en slecht uitgevoerde beweging. Positief, het geeft hoop aan elke halvegare filmstudent die niet in staat is om streng en kritisch te zijn. Hmmm... nou, ehm, zoiets als, ehm... dank je wel Andrew.
I've never been compelled to write a review of a film, but after watching 108 minutes of people saying "ummm" I feel I have no other choice. Seriously, someone should count how many times "Umm" is regurgitated throughout this piece of work. One of the most infuriating aspects about reading reviews of this film is the constant reference to Cassavetes. Give me a break. Is it because it's black and white film and hand held? Or is it because the actors improvised their lines? Does that make something in the vein of Cassavetes? Please, it's insulting to John Cassavetes as an artist. <br /><br />The main difference between this film and any John Cassavetes film is that Cassavetes made intense, compelling films with STELLAR performances. Not to mention, his actors had SCREEN PRESENCE; it wasn't just a bunch of bumbling noncommittal "twenty somethings" sitting around talking about the most mundane minutia, like whether or not their backpack has one strap or two. That's not even realistic, no one talks like that. And if you were around someone who did talk like that you'd get bored and leave the conversation. It's like being stuck at the worst party imaginable without a ride home. <br /><br />I love improvisation, don't get me wrong, but improvised dialog isn't inherently interesting just because it's improvised. Cassavetes improvised in rehearsals and would write down what worked and formed it into a script, yes a SCRIPT, something Andrew Bujalski should experiment with. Having someone else edit his films may not be a bad idea either. <br /><br />I appreciate the fact that the filmmaker made a film, but give me a break... groundbreaking this is not. It's not even honest to the milieu it is posing to represent. 20 something hipsters are assholes: they fight, they screw, they argue, they have conflict. The fact that the main "rock star" character doesn't even have sex with the leading woman is just dishonest, boring and, to me, shows that the filmmaker has either never been laid or doesn't know any actual musicians. <br /><br />108 minutes dedicated to the idea that two people were "thinking" about sharing a kiss it just a waste of time to everyone involved, me especially. Maybe would have worked as a short; emphasis on short. Mumble core is not only the most ill named film-making movement, it's just plain ill conceived and poorly executed. On a positive note, it gives hope to every half-wit film student who lacks the ability to be rigorous and self-critical. Ummm... well, ummm, like, ummmm...thanks Andrew.