Zelfs als deze film een nobele mislukking was geweest, zou het een opmerkelijk moment in de geschiedenis van de cinema zijn geweest. Het feit dat het een stenen meesterwerk is, betekent dat de impact ervan verdubbeld is. Terwijl het veelgelaagde verhaal zich van het ene oncomfortabele moment naar het volgende weeft, ook via verborgen camerabeelden, blijft één 'Vraag' maar door je hoofd spoken: hoe is dit in godsnaam ooit gemaakt? Maar vergeet dat, en geniet gewoon van het feit dat het gebeurd is, want momenten van zonneschijn zijn vaak maar al te zeldzaam, een feit dat in deze film benadrukt wordt. Het is beslist een Amerikaanse schoonheid; ik daag je uit om je niet te laten opmonteren door het meest bevredigende einde dat ik me kan herinneren.
Even if this film had been a noble failure it would have been a notable moment in cinema history. The fact that it is a set in stone masterpiece means that its impact is redoubled. As the multi-layered narrative weaves it way from one uncomfortable moment to the next, via hidden camera scenes too, one 'Question' keeps repeating in your mind; how the hell did this ever get made? Forget that though, and just enjoy the fact that it did, because moments of sunshine are often all too rare, a fact emphasized throughout this film. "?" might be a different beast altogether, but it's certainly an American beauty; I challenge you not to be uplifted by as satisfying an ending as I can remember.