Een enorme, ouderwetse operavoorstelling werd opgevoerd voor het Mozart-partizanenpubliek van Salzburg. Als dramatische ervaring op het witte doek is het nogal slap. Dat heeft deels te maken met de muziek/zangers-centrische opvoering, waar ontwerp en dramatische details ondergeschikt zijn. De dieren die gecharmeerd zijn van Tamino's eerste optreden voor de fluit zien er bijvoorbeeld uit als schurftige, verworpen figuranten uit _Planet of the Apes_. Als je de opening 10 minuten zonder geluid ziet, zou je zelfs kunnen denken dat je naar een ingeblikte versie van Wagners _Siegfried_ kijkt, dus de decors, kostuums en decorstukken zijn standaard.<br />Het zingen is prima, zij het een beetje toegeeflijk. Het filmen is oké, met een paar goede close-ups, maar de videoregisseur heeft zijn prioriteit bij het bevestigen van de exclusiviteit van het publiek. Er zijn foto's van het auditorium, niet alleen tijdens de toespraken, maar ook tijdens de voorstelling zelf. In wezen is het een document van een toneelvoorstelling die bijna alles verliest als een artistieke ervaring-op-z'n-kop door naar het witte doek te worden gebracht.
A huge, old-school operatic production mounted for the Mozart-partizan audience of Salzburg. As a dramatic, on-screen experience, it's pretty lame. This is partly to do with the music/singer-centric staging where design and dramatic detail are subordinate concerns. For example, the animals charmed by Tamino's first outing for the flute look like mangy, rejected extras from Planet of the Apes. Indeed, watching the opening 10 minutes without sound you would be forgiven for thinking you were watching a potted version of Wagner's Siegfried, so stock are the sets, costumes and blocking.<br /><br />The singing is fine, if a little indulgent. The filming is OK, with some good close-ups but the video director has his priority in validating the audience's exclusivity. There are shots of the auditorium not only during curtain calls but also during the performance itself. Essentially it's a document of a stage performance which loses almost everything as an artistic experience-in-itself by being brought to the screen. 3/10