Ik was echt enthousiast over deze film. Ik was enthousiast over alle '8 films om voor te sterven', ook al vond ik dat ze er op z'n minst dubbele afleveringen van hadden moeten maken of zoiets om ze aan te moedigen om ze allemaal te gaan zien (ze waren allemaal de volle prijs voor onbeproefde filmmakers... huh?)<br />Het idee is geweldig <0xE2><0x80><0x93> elk excuus om een filmische versie te laten zien van een spookhuisrit met domme slachtoffers die eromheen rennen, op de vlucht voor een gestoorde mutant, is welkom. Ja, het is al gedaan (in 'Funhouse', dat zich zo duidelijk herinnert dat het een wonder is dat ze er niet voor zijn aangeklaagd), maar... eh... dat geldt ook voor het slasher-genre... keer op keer op keer. Het Japanse horrorgenre ook. Het budget van 'Dark Ride' was duidelijk laag, maar niet zó laag; ze kregen het universele achterterrein en de locaties op de Santa Monica Pier, en de darkride zelf is eigenlijk best cool <0xE2><0x80><0x93> ook al ziet het er technisch gesproken helemaal niet uit als een 'ride' <0xE2><0x80><0x93> de sporen verdwenen in het begin en kwamen nooit meer terug, technisch gesproken is de 'ride' dus een wandelingetje door de tijd... toch?<br />En dat is nu juist het probleem. Ik weet niet of het de onervarenheid van de regisseur is (hij schijnt genoeg werk te hebben om beter te weten) of het gebrek aan geld of iets anders, maar... deze film 'voelt'. Er is een royale dosis geronnen bloed, een of ander geweldig spul (de dood van Andrea Bogarts personage is echt alarmerend, al is het moeilijk om... nou ja... te slikken...). De sets zijn cool, de belichting is goed. Dit is geen film van z-klasse... maar hij VOELT als een film van z-klasse. De acteerprestaties zijn over het geheel genomen nogal zwak. Dat is niet zo erg in een film van dit soort en de cast is niet minder bruikbaar dan een doorsnee lowbudget slasher... maar er is een punt waarop het acteren zo slecht wordt dat je uit de film wordt gesleurd. Alex Solowitz als would-be stoner lijkt te proberen om Christian Slater als Nicholson te imiteren en zijn methodische'snuffel'-routine wordt al snel vermoeiend. De enige die echt opvalt is Andrea Bogart, en dat komt alleen maar door een hilarisch moment als ze even niet in de winkel is en helemaal door het lint gaat in een busje. Ik kijk ernaar uit om haar in de toekomst soortgelijke zaken (veel meer eigenlijk) te zien doen, ze is geweldig als ze 'Baby Firefly' van 'House of 1000 Corps' citeert.<br />Maar nogmaals, de richting staat het genieten van de film in de weg... het is onvergeeflijk om shots te hebben die niet scherp zijn of verkeerd ingelijst zijn. Er is een scène halverwege waarin alle personages in de donkere auto in paniek met elkaar zitten te praten en je totaal je gevoel voor plaats kwijtraakt door de manier waarop hij is opgenomen en bewerkt... Het doet me denken aan de parodieën op korte films aan het begin van het briljante 'Het grote plaatje', en na een bepaald punt moest ik echt lachen, zo lang ging het door. Iemand moest toch weten hoe je dit soort zaken op de juiste manier moest filmen? Er is enige verwarring over of het regent of niet, er zijn een paar heel slechte keuzes voor het p.o. (de kinderen in het busje konden de bewaker van heel dichtbij en van dichtbij zien... en hij was zich niet bewust van hun aanwezigheid?) en de gebruikelijke gaten in de plot en de vereiste opschorting van ongeloof. Het zag er ook niet goed uit... veel opnamen zagen eruit als high-def video, en tot mijn verbazing zag ik, in de extra features, dat het in werkelijkheid op film was opgenomen. Dat gezegd hebbende, was er een hoop te doen... een paar leuke verrassingen (hoewel het absoluut ongelooflijk is dat de moordenaar net als Michael Meyers bovennatuurlijk is, dat moet worden vastgesteld, hoe dan?<br />De voornoemde dood van Andrea Bogart, de moord op de inrichtingswerkers, de opzet (zo niet de uitvoering) van de film met de tweeling in het begin. Ik vond het leuk om naar de film te kijken en dat is iets waard, ik werd er niet kwaad van zoals van de meeste slecht gemaakte lowbudgetfilms. Er kwam wel degelijk een hoop troep uit en dat is de prijs van een goedkope huurfilm waard. Het is alleen maar dat 'Dark Ride' dicht genoeg in de buurt komt om niet als 'goed' te kunnen worden aangemerkt, en ik ben absoluut blij dat ik niet de volle prijs heb betaald om dit in de bioscoop te zien, want dan zou ik me bedrogen hebben gevoeld. Dit is, technisch gesproken, geen 'echte' film waar de volle prijs voor betaald moet worden, het is een rechtstreekse dvd-opname.<br />Nog een laatste opmerking <0xE2><0x80><0x93> het was erg verwarrend dat dit in het zuidoosten zou moeten plaatsvinden, maar de locatie was de pier van Santa Monica... niet helemaal hetzelfde als proberen van Toronto naar New York te komen, maar het kwam in de buurt.<br />Het geluidsontwerp was, tussen twee haakjes, net zo ondeugdelijk als de richting, maar de soundtrack zelf was werkelijk prachtig. Heerlijk koel, inventief en heel effectief.
I was really rooting for this one. I was rooting for all the "8 Films To Die For" even though I thought they should at least have made them double features or something to give an incentive for going to them all (they were all full price for unproven films/filmmakers...huh?)<br /><br />The idea is great--any excuse to show a cinematic version of a haunted house ride with stupid victims running around it, on the run from a deranged mutant is welcome. Yes, it has already been done (in "Funhouse," which this so obviously recalls it's a wonder they didn't get sued), but...umm...so has the slasher genre...again and again and again. The Japanese horror genre too. There's really little more to add to the genre beyond the individual vision of the filmmaker, which will make or break a low budget film. The budget of "Dark Ride" was obviously low but not THAT low; they got the universal back-lot and locations at the Santa Monica Pier and the dark ride itself is really pretty cool--even though technically it doesn't look like a "ride" at all--the tracks disappeared early on and never returned, technically the "ride" is a walk through then...isn't it?<br /><br />And that's the problem here. I'm not sure if it's the inexperience of the director (he seems to have enough work under his belt to know better) or the lack of funds or something else but...this movie "feels" a lot cheaper than it looks. There's a generous dosage of gore, some great fx (the death of Andrea Bogart's character is genuinely alarming, if hard to...well...swallow...). The sets are cool, lighting. This isn't a z-grade film...but it FEELS like one. The acting is pretty weak overall. Not a big deal in a film of this kind and the cast is no less serviceable than a typical low-budget 80's slasher... but there's a point where acting becomes so bad it pulls you out of the film. Alex Solowitz as a would-be stoner-type seems to be trying to channel Christian Slater doing Nicholson and his method-y "sniffing" routine becomes wearisome, quickly. Really the only stand out is Andrea Bogart, and only because of a hilarious non-sequiter moment where she goes berserk in a van briefly. I look forward to seeing her doing similar business (much more of it actually) in future work, she's great, recalling "Baby Firefly" from "House Of 1,000 Corpses." <br /><br />But again, the direction gets in the way of enjoyment of the film...it's inexcusable to have shots that are out of focus or framed wrong nowadays. There's a scene mid-way through where all the characters are in the dark ride talking in panic to one another and you absolutely lose your sense of place because of the way it's shot and edited...it reminds me of the parody short films shown at the beginning of the brilliant "The Big Picture" and I actually had to laugh after a certain point, it went on so long. Surely SOMEONE knew how to shoot business like this properly? There's some confusion with whether or not it's raining, there's some really poor choices of p.o.v. (the kids in the van could see the security guard in wide shot AND close up...and he wasn't aware of their presence?) and the usual plot holes and required suspension of disbelief. It also didn't look right...many shots had the appearance of high-def video and I was surprised to find, in the supplementary features, that it was actually shot on film. <br /><br />Having said that, there was a lot going for this...some nice shock surprises (albeit totally unbelievable, if the killer is supernatural like Michael Meyers it needs to be established, how<br /><br />else could he be EVERYwhere at the same time, and know the kids' next moves before they make them?). The aforementioned death of Andrea Bogart, the killing of the asylum workers, the set up (if not execution) with the twins in the beginning. I enjoyed watching the movie and that's worth something, it didn't make me angry like most poorly done low-budget fare. It delivered some solid splatter and that's worth the price of a cheap rental. I'm glad for any filmmaker who actually gets his film made, period. It's just that "Dark Ride" comes close enough without attaining its goals to not qualify as being "good" and I'm definitely glad I didn't pay full price to see this in a theater, I'd have felt cheated. This is not, in "technical" speak, a "real" movie that deserves to be paid full price for, it's direct-to-DVD/cable fare. <br /><br />One last note--it was very confusing that this was supposed to be taking place in the southeast but the location was the Santa Monica pier...not quite the same as trying to pass off Toronto for New York but close. <br /><br />The sound design, by the way, was as unfortunately clunky as the direction but the soundtrack itself was really beautifully done...chilling, inventive and very effective.