Ik zag het toneelstuk, de onewomanshow, jaren geleden, en ging na de voorstelling naar Julie Harris (van Grosse Pointe) in haar kleedkamer. Ik moest haar vertellen hoe geroerd ik was, en hoe verbaasd ik was dat ze was veranderd in Emily Dickinson.<br />Jaren later, toen ik naar de video keek, was ik aan het scherm gekluisterd en was ik vaak tot tranen toe geroerd als ik echt de tederheid, hartstocht en wrange humor van de grote dichter ervoer. Ik vergastte me op haar vreugden en onderging haar frustraties en teleurstellingen. Ze liet de wereld zien wat iemand met eenzaamheid en oude vrijsterschap kan doen. Dickinson had een uniek talent en zal de geschiedenis ingaan als een van Amerika's grootste dichters. Julie Harris was een van de beste dichters van het land, en Julie Harris maakte die persoon levendig en geloofwaardig. Haar acteertalent was opmerkelijk, want ze ging vrijelijk van lichte humor en verrukking naar diepe hartstocht en ondraaglijke emotionele pijn. En ze genoot van het feit dat ze een non-conformist was die de roddels om haar heen verstoorde.
I saw the play, the one-woman show years ago, and went to see Julie Harris (from Grosse Pointe) in her dressing room, after the show. I had to tell her how moved I was, and how amazed that she had BECOME Emily Dickinson.<br /><br />Years later, as I watched the video, I was riveted to the screen and many times moved to tears to actually experience the tenderness, passion and acerbic wit of the great poet. I regaled in her joys and suffered her frustrations and disappointments. She showed the world what a person can do with loneliness and spinsterhood. Dickinson had a unique talent and will go down in history as one of America's finest poets, and Julie Harris made the person vivid and believable. The range of her acting talent was remarkable, as she went freely from light humor and delight to deep passion and excruciating emotional pain. And she relished in the fact that she was a nonconformist who disturbed the gossips around her.