Max & Dave Fleischer & Co. behoorden tot de allerbeste scheppers van romans en verrassende toepassingen van animatie vanaf de late tienerjaren tot het hele decennium van de jaren dertig. Voor 'Arme Assepoester' moeten ze Disneys verbluffende 'Flowers and Trees' hebben gezien, dat in 1931 werd geproduceerd en het jaar daarop werd uitgebracht. Dat laatste wordt algemeen beschouwd als het eerste volledige kleurenproces van een Amerikaanse tekenfilm, in tegenstelling tot twee stripkleuren die de nadruk legden op blauw of groen, ten koste van bepaalde tinten die verloren gingen voor de mindere en minder kostbare technieken van die tijd. Om budgettaire redenen ontwikkelde de altijd vindingrijke Fleischer Bros. zijn eigen 'Cinecolor'-aanpak, een variant op het tweekleurige format. Hoewel het blijkbaar nooit echt aansloeg, hadden ze een patent aangevraagd toen ze in 1934 hun verbluffend mooie en hysterisch surrealistische en lachwekkende meesterwerk van Boop uitbrachten, de enige kleurencartoon van Betty Boop.<br />Door hun eigenmachtige Rotoscope-techniek te combineren met andere dimensie-versterkende trucs, zijn er maar weinig cartoonshorts die deze poging tot pure amusementswaarde kunnen evenaren. Ze hebben wel geprobeerd geld te besparen op de kleur, zoals gezegd, maar de hele productie was duidelijk een zeer kostbare onderneming, als je alle onderdelen bij elkaar optelt. De resultaten zijn een blijvend eerbetoon aan de kunst en de magie van de animatie uit de jaren dertig.<br />Als voertuig voor de crisistijd waren goede banen schaars, maar het Fleischer-team wel. Het opzienbarende talent werd beoefend door jonge en brutale animators die bereid waren zowel de gevoelige als de censuur aan te pakken, tot onze grote vreugde. Zelfs de slotscène is ongelooflijk absurd, en edelstenen als deze zullen altijd de overhand houden.<br /><br />Betty had een jaar eerder al meegeholpen de Popeye-serie op de markt te brengen, dus in 1934 hadden de Fleischers hun duidelijk stedelijke stempel stevig gedrukt onder twee cartoonbanieren die zowel op de volwassenen als op de kinderen waren gericht. Als dat niet zo was geweest, hadden ze niet altijd 'duck and cover' hoeven spelen met de altijd aanwezige Hays-commissie, met de censuurhamer in de aanslag. Dank aan de Fleischer-mensen en alle betrokken partijen, voor het lef, de creatieve ambitie, het geniale en de onwrikbare kwaliteit van de productienormen die gekozen zijn om collectief samen te smelten tot een cartoon-juweel voor de eeuwigheid. Dit moet je zien.
Max & Dave Fleischer & co. were among the very best of the creators of novel and surprising applications of animation from the late teens through the entire decade of the 1930's. For "Poor Cinderella", they must have noted Disney's stunning "Flowers And Trees", produced in 1931 and released the following year. The latter is generally credited as being the first full color process American cartoon, as opposed to two strip color which emphasized either blues or greens at the expense of certain shades that were lost to the lesser and less costly techniques of the day. For budgetary reasons, the ever inventive Fleischer Bros. developed their own "Cinecolor" approach, which was a variant on the two-strip color format. Although it apparently never quite caught on, they had applied for a patent while releasing their astoundingly beautiful and hysterically surreal and laugh-laden Boop masterpiece in 1934, the only Betty Boop color cartoon. <br /><br />Combining their proprietary Rotoscope technique along with other dimension enhancing toolkit tricks, few cartoon shorts have ever matched this effort for sheer entertainment value. They did try saving money on the color, as mentioned, but the whole production was obviously a very expensive endeavor, when all its components are considered in sum. The results offer a lasting tribute to the art and magic of 1930's animation. <br /><br />As a Depression-era vehicle, good jobs were scarce but the Fleischer team's uproarious talent sported young and brash animators who were willing to push the envelope of sensibilities and censors alike, much to our delight. Even the closing sequence is incredibly absurd, and gems like this will forever prevail.<br /><br />Betty had already helped launch the Popeye series a year earlier, so by 1934 the Fleischers had their distinctly urban stamp firmly planted under two cartoon banners aimed as much, if not more, at adults as the kids. If that weren't true, they wouldn't have always had to play "duck and cover" with the ever-present Hays commission, censor gavel at the ready. Thanks to the Fleischer folks and all involved parties, for the guts, the creative ambition, the sheer genius, and the uncompromising quality of whichever production standards were chosen to collectively coalesce into a cartoon gem for the ages. This is a must see.