The Insider (1999)<br />Wauw, dit is een schroeiende, verbazingwekkende krachttoer. De film komt onbevreesd over, en je vraagt je af hoe hij het voor elkaar heeft gekregen om zoveel waarheid te vertellen. De tabaksindustrie en CBS Corporation worden er allebei mee om de oren geslagen (hoewel CBS News er als zodanig bovenuit stijgt). De film creëert een vloeiend, snel, begrijpelijk en ontroerend verhaal met verschillende hoofdrolspelers. En hij vermijdt sentiment, clichés en shock, wat nogal verbazingwekkend is voor een Hollywoodfilm.<br />Voeg daar drie fantastische, centrale optredens aan toe van mannen die hun rol op zich nemen alsof ze dat voor hun leven moeten doen. De eerste is Al Pacino, die vaak de verontwaardigde en rechtschapen stem van de gerechtigheid bespeelt, en hij speelt die stem hier met meer rechtvaardigheid dan ooit. Dan is er Russell Crowe, die de 'insider' zelf speelt, een chemicus uit de tabaksindustrie die met psychologische subtiliteit uit de school klapt over de leugens in de branche. En tot overmaat van ramp speelt Christopher Plummer een van Pacino's tegenspelers met een perfecte dictie.<br />Anthony Mann verdient een enorme hand voor zijn rol. Hij heeft een vaardige hand. Hij pakt groot materiaal (spectaculair materiaal eigenlijk) aan met een gestage overtuiging, alsof het niet om drama gaat, maar om vastberadenheid. De muziek is subliem en maakt duidelijk dat dit natuurlijk nog steeds een drama is, en de montage, die gemakkelijk over het hoofd wordt gezien, creëert een meedogenloos maar niet afleidend tempo, waardoor er net genoeg dingen blijven hangen om ons in spanning te houden zonder het verhaal te verdoezelen.<br />Ik klink ademloos bij het prijzen, en ik neem aan dat mijn enige bedenking is dat de film, aangezien hij is gebaseerd op bekende feiten (en overal echte namen gebruikt), geen fantasie heeft. Dat is een bizarre opmerking, en niet echt een klacht, maar als alles achter de rug is, heb je het gevoel dat het vanaf het begin al bekend was. Het was geweldig om daar te komen, maar het resultaat is een versterkte versie van wat we al die tijd al weten en zien in het nieuws en in de zakenwereld. En soms worden bepaalde elementen te vaak herhaald (de videoband), zodat je kunt zien dat een bewerkte versie nog meer impact heeft.<br />Maar laat ik terugkeren naar het moment dat ik buiten adem was. Dit is een fantastische film die over het hoofd is gezien. Dat hij na tien jaar nog steeds zo veel belangstelling heeft, is alleen maar een bewijs dat hij nog lang na de gebeurtenissen in de leerboeken als film, als drama, kan blijven werken, lang nadat CBS door iemand anders is opgekocht. En zo verandert de wereld. Kijk maar. Je zult niet teleurgesteld zijn.
The Insider (1999)<br /><br />Wow, this is a searing, amazing tour-de-force. It comes across as fearless, and you wonder just how it got the okay to tell as much truth as it does. It slams the tobacco industry and CBS Corporation equally (though CBS News, as such, rises above). It creates a fluid, fast, intelligible, and moving story involving several key players. And it avoids sentiment, cliché, and shock, which is sort of amazing for a Hollywood film right there.<br /><br />Add three amazing, central performances by men who take on their roles as if they needed to for their lives. First is Al Pacino, who often plays the righteous and indignant voice of justice, and he plays it with more justice here than ever. Then there is Russell Crowe, playing the "insider" himself, a tobacco industry chemist who spills the beans about the lies in the industry, and with real psychological subtlety. And then, in more of a surprise, Christopher Plummer plays one of Pacino's counterparts with perfect pitch.<br /><br />Anthony Mann deserves a huge hand for his role pulling this together. He has a deft touch. He handles big material (spectacular stuff, really) with a steady beat of conviction, as if the point is not drama, but resolution. The music is superb, making clear that this is of course still a drama, and the editing, easily overlooked, creates a relentless but not distracting pace, leaving little things hanging just enough to keep us in suspense without obscuring the narrative.<br /><br />I sound breathless in praise, and I suppose my one reservation is that the movie, since it is based on known facts (and uses real names throughout), lacks imagination. That's a bizarre comment, and not a complaint, exactly, but there is a sense when all is done that it was already known from the start. Getting there was amazing, but the result is a heightened version of what we know and see all the time in the news and in the corporate worlds. And sometimes elements are repeated too often (the video tape), so you can see a trimmed down version having even more impact.<br /><br />But let me go back to being breathless. This is an overlooked, wonderful movie. That it holds interest so well after a decade is only proof that it might continue to work as a movie, as a drama, long after the events are in textbooks, and CBS is bought up by someone else. And so the world turns. Check this out. You won't be disappointed.