Vandaag de dag, 74 jaar nadat de film uitkwam, is Sanders Of The River een paradoxale film over de goede en slechte Britse koloniale houding in de negentiende eeuw. Hij is gebaseerd op de eerste roman van Edgar Wallace, een productieve Britse schrijver die in de laatste 19e en begin 20e eeuw veel tijd in Afrika doorbracht.<br />Sanders, gespeeld door Leslie Banks, is de plaatselijke administrateur van een gebied in wat nu Nigeria is en een man die vol vertrouwen de last van de blanke man op zich neemt zoals hij die zag. Niettemin is hij waarschijnlijk de beste vertegenwoordiger van zijn type in het gebied, iemand die de Britten als het beste in zichzelf zien. Banks neemt de moeite om de talen en culturen van de verschillende stammen in zijn gebied te bestuderen en bemoeit zich op een verstandige en eerlijke manier met de plaatselijke politiek. Wanneer een van de koningen van de stammen, Tony Wane, zijn toevlucht neemt tot de slavenhandel die de Britten met veel moeite proberen te onderdrukken, bedenkt Banks zijn eigen instrument om dat te doen.<br />Zijn instrument is de rivaliserende koning, Paul Robeson van een andere stam, en daarmee slaat het verhaal van Sanders Van De Rivier in elkaar.<br />Robeson woonde in die tijd in het Verenigd Koninkrijk, omdat hij in de Verenigde Staten niet het soort filmrollen kon krijgen dat hij in de Verenigde Staten wilde hebben, omdat Amerika zo'n hekel had aan stereotiepe zwarten. Hoewel de film een eerbetoon is aan de oordeelkundigheid en eerlijkheid van de Britse koloniale rol, nam Robeson de rol aan omdat ik geloof dat het hem de kans gaf het echte Afrika te laten zien. Amerika zou nooit zo'n soort film maken. Na de bijna-ramp van MGM met _Trader Horn_ zagen Amerikaanse bedrijven af van locatieopnamen tot _The African Queen_ en _King Solomon's Mines_.<br />Hoewel de film zich afspeelde in het Nigeriaanse gebied, werd hij op locatie opgenomen in de kolonie Kenia en we hoorden dat de eerste Keniaanse president, Jomo Kenyatta, een figurant was in deze film. Robeson krijgt de kans om een paar liedjes te zingen die geschreven zijn door Mischa Spoliansky en Arthur Lier, maar die in het zwarte idioom even goed zijn als Gershwins Porgy and Bess. Paul Robeson zou ze met geen mogelijkheid gezongen hebben als ze dat niet waren.<br />Robeson krijgt een plaats op de vocale afdeling van Nina Mae McKinney, die een grote hit had in het Halleluja van koning Vidor, maar toen niet in staat was om een fatsoenlijke rol te vinden voor een mooie zwarte zangeres. Dat zou moeten wachten tot Lena Horne op het toneel verscheen en die heeft het daar niet helemaal naar haar zin. Ze speelt Robesons vrouw en moeder van zijn kind en haar gevangenneming door de rivaliserende koning veroorzaakt een potentieel akelig bloedbad. '<br />'Sanders Of The River, hoewel ongelooflijk gedateerd, moet je daarom eerlijk gezegd zien. Robesons zangstem is hier op zijn best en dit is een beeld van Afrika dat je in Tarzan-films niet zult tegenkomen.'
Viewed today, 74 years after the film came out Sanders Of The River is a paradoxical film with the good and bad of British colonial attitudes of the 19th century. It's based on the first novel by Edgar Wallace, prolific British author who spent much time in Africa during the latter 19th and early 20th century.<br /><br />Sanders played by Leslie Banks is the local administrator of an area of what is now Nigeria and a man who is confidently shouldering the white man's burden as he saw it. Nevertheless he's probably the best representative of his type in the area, someone the British see as the best in themselves.<br /><br />He's taken the trouble to study the languages and cultures of the various tribes in his area and mixes in the local politics judiciously and fairly. When one of the tribal kings, Tony Wane, starts resorting to the slave trade which the British fought vigorously to suppress, Banks comes up with his own instrument of enforcement.<br /><br />His instrument is rival king, Paul Robeson of a different tribe and on that the plot of Sanders Of The River turns. <br /><br />Robeson was over in the United Kingdom at the time because he could not get the kind of film roles he wanted in the USA with America hung up on stereotypical blacks. Though the film is a salute to the judiciousness and fairness of British colonial role, Robeson took the part because I believe it gave him a chance to show the real Africa. There is no way America was ever going to make this kind of film. After MGM's near disaster with Trader Horn, American companies shied from location shooting until there until The African Queen and King Solomon's Mines.<br /><br />Though taking place in the Nigeria area, the film was shot on location in the Kenya colony and we learned that the first Kenyan president, Jomo Kenyatta actually was an extra in this film. Robeson gets a chance to sing a couple of songs written by Mischa Spoliansky and Arthur Winder, but are as good in the black idiom as Gershwin's Porgy and Bess. No way Paul Robeson would have sung them if they weren't.<br /><br />Robeson is joined in the vocal department by Nina Mae McKinney who scored big in King Vidor's Hallelujah, but was then unable to find decent roles for a beautiful black singer. That would wait until Lena Horne came on the scene and not altogether satisfactorily done there. She plays Robeson's wife and mother of his child and her capture by the rival king sets off a potentially nasty blood bath.<br /><br />Sanders Of The River though incredibly dated should be seen quite frankly because of that. Robeson's singing voice is at its best here and this is a picture of Africa you won't get in Tarzan films.