In mijn recensies ben ik meestal lyrisch over slechte films, maar deze verontrustte me meer dan de meeste andere. Niet vanwege het geweld, dat zo overdreven was als je zou kunnen verwachten, maar vanwege de suggestie dat seksueel geweld tegen vrouwen op de een of andere manier grappig is. In tegenstelling tot andere horrorfilms met een hoge borsten- en body count, laat de schrijver van deze film (Lance W. Dreesen) geen gelegenheid voorbijgaan om de vrouwelijke personages volledig te vernederen en te ontmenselijken. Een verontrustend, steeds terugkerend thema is hoe seksueel geweld tegen vrouwen wordt bespot door een 'grapje' van de weerwolffiguur. Een van de wegwerpstudentes in de openingsscène blijkt bijvoorbeeld nog maagd te zijn; deze schijnbaar onnodige plotdraad wordt aangehaald nadat ze door de weerwolf is verkracht voordat haar keel tijdens de verkrachting wordt opengereten. Na deze verachtelijke daad bespot de weerwolf haar vriendje over de verkrachting en zegt: 'Ze is geen maagd meer!' Een ander voorbeeld: de hoofdrolspeelster, Sam, blijkt verliefd te zijn op de hoofdrolspeler, Derek. Deze schijnbaar onschuldige plotdraad wordt uitgebuit wanneer ze gedwongen wordt om orale seks te hebben met Dereks gemene stiefvader. Natuurlijk vertelt de gemene stiefvader Derek er alles over en zegt: 'Heb je dat nog niet gescoord?' Mijn beschrijving van deze daden van seksueel geweld doet je denken dat de handelingen grafisch zijn weergegeven. Voor het grootste deel wordt de seks geïmpliceerd in plaats van onthuld, maar de personages praten op een beeldende manier over seks. Ik neem aan dat het allemaal bedoeld is om het belangrijkste punt van de film te laten zien, namelijk het antwoord op de vraag: 'Wat zou er gebeuren als een kwaadaardige s.o.b. een weerwolf was?' Deze film beantwoordt die vraag in elk geval keer op keer, waarschijnlijk veel vaker dan de meeste kijkers bereid zijn om ernaar te kijken.<br />In het kort komt het erop neer dat er zoveel lelijkheid in deze film zit dat het moeilijk is om een lichtpuntje te vinden. Het concept van een sprekende, tartende weerwolf is interessant, maar ik had graag gezien dat het op een andere manier werd gebruikt dan hierboven beschreven. Kimberly J. Brown doet het werkelijk uitstekend als Sam en Trevor Duke de sullige Derek spelen. Richard Tyson doet zijn beste Jack Nicholson-imitatie als Mitchell Toblat ('Talbot' achterstevoren gespeld), wat niet echt een goede aanvulling is. Ik hoop echt dat 'Grote, Boze Wolf' de eerste en laatste film is die met deze cast is gemaakt. Ik zie met angst en beven uit naar wat schrijver Lance W. Dreesen zou kunnen verzinnen om het seksuele geweld en de haat in deze film te overtreffen.
I usually rave about crappy movies in my reviews, but this one disturbed me more than most others. Not because of the violence, which was as over the top as one might expect, but because of the implication that sexual violence against women is somehow humorous. Unlike other horror movies with a high boob and body count, the writer of this movie (Lance W. Dreesen) never misses an opportunity to completely degrade and dehumanize the female characters. A disturbing, repeated theme is how sexual violence perpetrated against women is mocked by a "joke" from the werewolf character. For instance, one of the throwaway sorority girls in the opening sequence is revealed to be a virgin; this seemingly unnecessary plot thread is brought to fruition after she is raped by the werewolf before her throat is ripped out during the rape. After this despicable act, the werewolf taunts her boyfriend about the rape, remarking, "she ain't a virgin anymore!" Another example: the lead female character, Sam, is revealed to be in love with the lead male character Derek. This seemingly innocent plot thread is exploited when she is forced to perform oral sex on Derek's evil step-dad. Of course, evil step-dad tells Derek all about it and remarks, "you ain't tapped that yet?" Don't let my description of these acts of sexual violence make you think that the acts are graphically depicted. For the most part, the sex is implied rather than revealed, but the characters discuss sex in a graphic way. I suppose it's all meant to reveal the main point of the movie, namely answering the question: "what would happen if an evil s.o.b. was a werewolf?" This movie certainly answers that question again and again, probably well beyond most viewers' willingness to watch it all.<br /><br />In summation, there's so much ugliness in this movie that it's hard to find a bright spot. The concept of a talking, taunting werewolf is interesting, but I would have liked to see it utilized in a manner different from that described above. Kimberly J. Brown is really excellent as Sam and Trevor Duke does a good job as wimpy Derek. Richard Tyson does his best Jack Nicholson impersonation as Mitchell Toblat ("Talbot" spelled backwards), which really isn't much of a complement. I really hope that "Big, Bad Wolf" is the first and last movie made with this cast of characters. I dread seeing what writer Lance W. Dreesen could come up with to try to top the sexual violence and hatred present in this movie.