Net als _Arrested Development_ en _Futurama_ is _Freaks and Geeks_ een van die programma's die als martelaar meer macht hebben dan bij leven. Het werd in 1999-2000 na 12 afleveringen opgeheven en een paar jaar later noemde James Poniewozik van _Time Magazine_ het een van de 100 beste tv-programma's aller tijden.<br />Is het zo goed als de mensen zeggen? Nadat ik de eerste zes afleveringen had gezien, vond ik het best goed, maar de humor werkt niet echt voor mij. Ondanks een paar scherpe grappen (een Joodse student merkt op dat hij zonder zelfs maar te rennen tot penningmeester is gekozen), klopte het gewoon niet voor mij. Behalve dan wanneer een meisje van haar ouders te horen krijgt dat ze haar broer een compliment moet maken.' Het is een hilarische serie, maar Kim gaat een stap te ver ('I'm With the Band').<br />Maar Freaks and Geeks is niet zomaar een komedie, het is een drama. En als drama werkt het. Dat is niet verbazingwekkend, gezien de kwaliteit. Het schrijven gaat soepel <0xE2><0x80><0x93> deze serie is zelfs genomineerd voor twee Emmy's voor het schrijven. Het acteren is competent; ze slagen erin echt te klinken, ook al gaan ze in het script door het lint ('Kim Kelly Is My Friend'). De personages en verhaallijnen zijn aantrekkelijk. De serie, die zich afspeelt in 1980 in Michigan (hoewel er nu niet veel verschil meer is tussen de serie en de echte middelbareschoolervaring), volgt de 'freaks' <0xE2><0x80><0x93> de luilakken <0xE2><0x80><0x93> en de 'geeks'. Het grootste personage is Lindsay, die van nerd in freak verandert, een slimme zet omdat de makers van de show de freaks en nerds in evenwicht hebben gebracht door zich te richten op het personage dat een beetje van beide was. Linda Cardellini speelt haar goed. Het geeft ook wat dramatiek omdat Lindsays ouders zich zorgen maken over de richting die het leven van hun dochter inslaat. Andere personages zijn ongelooflijk wreed (onder wie Kim Kelly en haar vriendin die op het kluisje van een nerd schreef), maar ja, zo was het op de middelbare school ook. De show heeft impact <0xE2><0x80><0x93> op een scène waarin een nerd wordt betaald om een walgelijk drankje te eten dat door zijn vrienden is gebrouwen, kromp ik ineen, en de aanblik van een jongen die naakt door de school moet rennen was intens. Als de personages zich ongemakkelijk voelden, voelde ik hun pijn. De show is tegelijkertijd realistisch en uniek. Dat kon ik niet ontkennen.
Like Arrested Development and Futurama, Freaks and Geeks is one of those shows that has more power as a martyr than it did in life. Cancelled after 12 episodes in 1999-2000, some years later James Poniewozik of Time magazine named it as one of the 100 greatest TV shows of all time.<br /><br />Is it as good as people say? After watching the first six episodes, I found it was pretty good, but the humour doesn't quite work for me. Despite some sharp jokes (a Jewish student notes that he was elected treasurer without even running), it just didn't click with me. Except for when one girl is instructed by her parents to compliment her brother's body, and she takes it a step too far ("I'm With the Band").<br /><br />But Freaks and Geeks isn't just a comedy, it's a dramedy. And as a drama, it works. That's not surprising considering the quality. The writing is smooth- indeed, this show got nominated for two Emmys for writing. The acting is competent; they manage to sound real even when the script has them freaking out, to an incredible degree ("Kim Kelly Is My Friend"). The characters and story lines are appealing. Set in 1980 in Michigan (although there's not a lot of difference between the show and the real life high school experience now), the show follows the "freaks"- ie. the slackers- and the geeks. They're relatable (personally, I was a geek) and most are sympathetic. The main character is Lindsay who transitions from geek to freak, a smart move since the makers of the show balanced the freaks and geeks by focusing on the character who was a bit of both. Linda Cardellini plays her well. It also allows for some drama as Lindsay's parents are concerned about the direction their daughter's life is taking. Other characters are incredibly cruel (including Kim Kelly and her friend who wrote on a geek's locker), but then, high school was like that. The show has impact- at a scene where a geek is paid to eat a disgusting drink concocted by his friends, I cringed, and seeing a boy having to run through the school naked was intense. When the characters were awkward, I felt their pain. The show is realistic and unique at the same time. I couldn't deny that.