Ik heb in mijn leven heel wat films gezien en ik ben nog nooit de bioscoop uitgelopen zonder een film te hebben gezien. Als ik ervoor had betaald, was ik naar buiten gelopen. We moesten snel doorspoelen bij 2x, want dat was de snelheid waarmee de film gemaakt had kunnen worden. Veel lange scènes zonder dat er werd gepraat en alleen maar gereden. De personages waren leeg, zonder essentie, zonder emotie, zonder diepgang. De man was zielig en zijn onderdanige vriendin had de hele tijd een wezenloze uitdrukking op haar gezicht. Deze film had gered kunnen worden als de suggestie van een romantische relatie met de vriendin en haar vriendin in het verhaal was verweven. Waar het in deze film aan ontbreekt, is wat er ontbreekt in veel relaties waarin mensen later vragen 'wat er mis is gegaan': gebrek aan communicatie, dat is het. Moed, en de trieste blik van een puppy, doen het niet, we moeten weten wat er omgaat in de hoofden van de personages, wat hen drijft, niet alleen wat hen geobsedeerd maakt. Eén moment van smart in de armen van zijn grootmoeder is niet genoeg om ons te doen ontwaken uit het stille, uitdrukkingsloze coma waarin deze film ons heeft gebracht. Deze film had nooit gemaakt moeten worden. Niemand zou dit ooit moeten zien. Het zou echt tijdverspilling zijn.
I have seen a lot of movies in my life and I have never walked out of the movie theater and rarely ever stopped watching a movie. If I paid to see this, I would have walked out. We had to fast forward at 2x at that was the speed the movie could have been done at. Many long scenes with no talking at all and just driving. The characters were empty with no essence, no emotion, no depth to them what so ever. The man was pathetic and his submissive girlfriend had a blank expression on her face through the whole thing. This movie could have been saved if the hint of romantic relationship with the girlfriend and her female friend would have been woven into the story. Bottom line is that what this movie lacked is what lacks in a lot of relationships where people ask later "what went wrong?": lack of communication, thats what. Moodiness, and sad puppy dog looks don't do it, we need to know what is going on through the characters' heads, what makes them tick not just what makes them obsessed. One moment of anguish sobs at his grandmas arms is not enough to wake us up from the silent, expressionless coma this movie put us in. This movie should have never been made. No one should ever see this. It would truly be a waste of your time.