Wat een volslagen incompetent stuk vullis, kan iemand me alsjeblieft vertellen hoe dit soort films gemaakt worden? Op mijn score van Episode 1 (je weet hoe slecht Episode 1 is? Nou, ik geef films een 7 voor de tijd die ik nodig heb om rusteloos, verveeld en boos te worden, net als dat gelul van George Lucas) is dit een 7. Dat is 7 minuten die ik nodig had om te beseffen dat ik naar een stinker zat te kijken; zelfs Rancid Aluminium scoorde een 10!<br />Het verhaal, voor zover je het zo kunt noemen, is dat een groep tieners besluit wat lol te gaan maken met een ouijabord, maar per ongeluk een kwaadaardige Djinn opwekt, die hen dan allemaal op gruwelijke wijze gaat vermoorden. 'Ik weet het, geweldig idee, laten we gewoon dezelfde troep doen, maar dan Brits! Ja, in plaats van Amerikaanse middelbare scholieren die in stukken worden gesneden, krijgen we irritante Britten. En dat is het. Acteren is verschrikkelijk, de richting is onder de maat, het schrijven is treurig, zelfs de productiekwaliteit is aan de slechte kant. Het 'genot' in deze films is in elk geval dat je ziet hoe mensen op bloederige wijze worden vermoord, maar hier gebeuren de moorden van het scherm af. En elk cliché uit een slechte horrorfilm wordt meedogenloos uitgekauwd en dan voor de goede orde nog eens gebruikt, en nog eens, en nog eens.' '<br />Voorbeeld, de oude nagel aan mijn doodskist (laten we hem Chad noemen), die zo onverstandig is om een schemerig verlicht souterrain te verkennen, hoort een harde bons, en roept dan zenuwachtig de naam van zijn maat,'_Chris? Chris, ben jij dat? Hé man, hou op met dat gezeik!'_ Maar Chris geeft geen antwoord. Dus loopt Chad aarzelend de gang door, eerst langzaam, maar wat sneller als hij bij de deur komt. En terwijl het zweet uitbreekt op zijn geëerde voorhoofd en hij zich inspant om elk geluid te horen, steekt hij aarzelend een uitgestrekte hand uit naar de deurknop, trekt hem in angstige wanhoop open en ziet dan Chris die op hem af springt en roept:'_Hebbes Chad!_ '<br /><br />Jaaaaa! Hoe vaak hebben we die nepspanningsopbouw al gezien, vraag ik je? Nou, kennelijk niet vaak genoeg, want regisseur Marcus Adams gebruikt hem vijf keer in deze film; ik weet het, want ik heb geteld! Ik bedoel, wat maakt het uit? Wil Marcus Adams de volgende Danny Cannon zijn? Ze hadden zelfs een enge oude man, zo uit _Scooby Doo_, die op het juiste moment opduikt en dingen zegt als: 'Hé, jongens, jullie weten niet waar jullie mee te maken hebben!' En daar waren vier mensen voor nodig?!<br />Ahh! Ik weiger nog meer te schrijven en verdoe mijn tijd niet aan zulke onzin.<br />DE HORROR!
What an utterly incompetent piece of absolute garbage, can someone please tell me how movies like this get made? On my Episode 1 rating (You know how bad Episode 1 is? Well I now rate movies as to how long they take me to get restless, bored and angry as that George Lucas trash did) this rates a 7. That's 7 minutes it took me to realise I was watching a stinker; even Rancid Aluminium scored a 10!<br /><br />The plot, such as it is, is that a group of teens decide to have some fun with a ouija board but inadvertently raise an evil Djinn, who then sets about killing them all in gruesome ways. So OK, we're in comfortable teen horror movie territory here, but wait, there's been so many of these movies recently, we need to find a new spin on it, right? So what can we do? I know, great idea, let's just do the same old crap, but let's make it British! Yep, instead of annoying American high-school kids getting gutted instead we get annoying Brits. And that's it. Acting is appalling, direction sub-standard, writing woeful, even the production values are on the shoddy side. At least the 'enjoyment' in these movies is seeing people murdered in gory ways, but here the killings happen off screen. And every bad horror-movie cliché is relentlessly churned out, then used again for good measure, and again, and again.<br /><br />Example, the old staple of young guy (let's call him Chad), unwisely exploring shadowy lit basement hears loud thump, so nervously calls out name of his buddy, `Chris? Chris, is that you? Hey man, quit screwing around!' But Chris doesn't reply. So, tentatively, Chad walks down the corridor, slowly at first, then building up a little as he nears the door. And as the sweat breaks out on his revered brow and he strains to hear every sound, he tentatively reaches out an outstretched hand to the door knob, yanking it open in terrified despair only for Chris to jump out at him and shout `Got you Chad!'<br /><br />Yahhhhh!<br /><br />How many times have we seen this fake tension builder before, I ask you? Well obviously not enough, because director Marcus Adams uses it five times in this movie; I know, because I counted! I mean, what gives? Does Marcus Adams want to be the next Danny Cannon? They even had a spooky old man, straight out of Scooby Doo, who pops up at appropriate times saying things like, `You kids don't know what you're dealing with here!' And this took four people to write?!<br /><br />Ahh! I refuse to write any more and waste my time on such junk.<br /><br />THE HORROR!