Noem me hopeloos sentimenteel, maar ik vind deze film echt heel ontroerend! Als je eenmaal je ongeloof volledig hebt laten varen (dit is een film, het wordt min of meer van je verwacht...) verkoopt Jez en Dylan echt het wezenconcept. Hier heb je twee eenzame, behoeftige, naar liefde hunkerende mannen die door hard werken, zelfverloochening en pure vastberadenheid een gezin en een thuis vinden. Hoe kan je hart niet smelten? Het acteerwerk van de mannelijke hoofdrolspelers is sterk genoeg (voornamelijk <0xE2><0x80><0x93> de 'waarom moet ik zo technisch worden?'-scène hapert een beetje) om je emotioneel te laten investeren in de zoektocht van Dylan en Jez, ondanks het feit dat ze <0xE2><0x80><0x93> alle tederheid buiten beschouwing gelaten <0xE2><0x80><0x93> twee leugenachtige, egoïstische, bijna moreel bankroete handelsreizigers zijn. Ik zal ze aanmoedigen.<br />Wat zeg ik nou? Na vijf minuten ben je ze al aan het aanmoedigen! Ja, het zit vol clichés. Ja, het is behoorlijk voorspelbaar. Ja, het is sentimenteel. Maar deze film bewijst dat je met alles weg kunt komen als je sympathieke personages hebt en een fantastische soundtrack (zie ook _Ocean's 11_.) Het vrolijkt me altijd op <0xE2><0x80><0x93> ik zou hem aanbevelen aan iedereen die niet helemaal door de wol geverfd is.
Call me hopelessly sentimental but I actually find this film very touching! Once you totally suspend your disbelief (this is a film, it's kind of expected...) Jez and Dylan really sell the orphans concept. Here you have two lonely, needy, love-starved guys who through hard work, self-denial and sheer determination win themselves a family and a home. How can your heart not melt? The acting by the male leads is strong enough (mostly - the 'why do I have to get so technical?' scene falters a bit) to make you invest emotionally in Dylan and Jez' quest despite the fact that - all soft-heartedness aside - they are two lying, selfish, close to morally bankrupt con-merchants. By the end of the film you'll be cheering them on.<br /><br />What am I saying? By five minutes in you'll be cheering them on! Yes, it's full of clichés. Yes, it's pretty predictable. Yes, it's soppy. But this film proves that you can get away with anything if you have lovable characters and a fantastic soundtrack (see also Ocean's 11). Never fails to cheer me up - I'd recommend it to anyone not entirely hard-boiled.