De vier hoofdpersonen vulden elkaar heel goed aan. De film was heel intelligent geschreven. Hij was grappig en ontroerend. Het einde is heel toepasselijk, aangezien de hele film slechts een kiekje is van een vrijdagavond met deze vier ruziënde vrienden.<br />Ik ben vooral dol op het werk van Nestor Serrano, die Vinny/Fernando speelde. Ook al werd hij geacht een egoïstische rokkenjager te zijn, hij had bepaalde eigenschappen waardoor ik met hem meevoelde. (Hij schoot Willie bijvoorbeeld te hulp toen hij door de fanatici van het feest werd gesmeten, ook al betekende dat dat hij een kans moest opgeven met een van de weinige vrouwen in de film die zijn toenaderingspogingen niet ronduit negeerde.)
The four main characters complemented each other very well. The movie was very intelligently written. It was funny and moving. The ending is quite appropriate as the overall film is just a snapshot of one Friday night of these four bickering friends.<br /><br />I'm especially fond of Nestor Serrano's work in portraying Vinny/Fernando. Even though he was supposed to be a selfish womanizer, he did have certain qualities that made me sympathize with him. (For example, he did come to Willie's aid when he was thrown out of the party by the bigots, even though it meant giving up a chance with one of the few women in the movie who didn't flat out ignore his come-ons.)