Ik kon alleen het eerste uur kijken. Jennifer Fox heeft ervoor gezorgd dat de meisjes van de middelbare school slimmer lijken dan zij. Kom op, 42 jaar oud, je woont in New York en je gedraagt je alsof je voor het eerst verliefd bent. In die films heeft ze geen flauw benul en komt ze heel onvolwassen en kinderlijk over. Maar er zijn een paar vriendinnen van haar, die ik ook bravo noem, die door ziekte en scheiding grote moed tonen, hoewel de films op de een of andere manier geen blijk geven van moed en dapperheid, ze laten zien hoe weinig vrouwen zijn gegroeid. Jennifer vertelt de film en die gaat helemaal over haar falen in de liefde, het is gemakkelijk te begrijpen waarom ze geen succes heeft. Al dat gegiechel en gelach... Kom op, word eens volwassen. Het is een teleurstelling om te zien dat een vrouw die duidelijk talent heeft, nog steeds geobsedeerd is door het hebben van een man. Haar minnaar woont in Afrika en is getrouwd... ik denk dat dat alles is wat je hoeft te weten. Ze besteedt de hele film aan dit probleem. Ze bezoekt al haar vriendinnen en de meesten van hen hebben net zomin een idee. Ik was stomverbaasd, ik kon niet geloven dat ze deze film echt produceerde en dacht dat hij een relevant verhaal vertelde.
I could only watch the first 1 hour. Jennifer Fox has made junior high school girls look smarter than her. Come on, 42 years old, living in New York and behaving like it's your first crush. In these films she is clueless, and comes off very immature and childish. However, there are a few of her friends, who I say bravo too, through illness and divorce they show great courage, however somehow the films doesn't portray bravery and courage, it documents how little women have grown. Jennifer narrates the film and it is totally about her failure at love, it is easy to understand why she is not successful. All this giggling and laughing... Come on, grow up. It is a disappointment to see a women who is obviously talented still obsessed about having a man. Her lover lives in Africa and is married... I think that is all you need to know. She spends the entire movie agonizing over this. She visits all her friends and most of them are just as clueless. I was astonished , in disbelief she actually produced this film and thought that it told a relevant story.