Zelfs als je het idee van je af kon zetten dat deze saaie figuren persoonlijk getuige waren geweest van elk belangrijk moment in de jaren zestig (oké, Katie ging niet bij de Manson Family, en niemand kwam om in Altamont), was deze film nog steeds ongelooflijk afschuwelijk. Ik kreeg de indruk dat de'schrijvers' zich gewoon in een kamer opsloten om keer op keer 'Forrest Gump', 'The Wonder Years' en de jaren zestig-films van Oliver Stone te bekijken en het research noemden. Een Canadese televisierecensent noemde de afsluiting van de eerste aflevering 'headturning'. Hij had gelijk.
Even if you could get past the idea that these boring characters personally witnessed every Significant Moment of the 1960s (ok, so Katie didn't join the Manson Family, and nobody died at Altamont), this movie was still unbelievably awful. I got the impression that the "writers" just locked themselves in a room and watched "Forrest Gump," "The Wonder Years," and Oliver Stone's 60s films over and over again and called it research. A Canadian television critic called the conclusion of the first episode "head spinning". He was right.