Toen ik de versie uit 1952 voor het eerst zag, was ik onder de indruk. In het verleden ben ik er altijd in geslaagd om aangepaste versies van klassieke films te vermijden, gewoon om me voor teleurstellingen te behoeden, maar deze keer had ik zin om erin te duiken.<br />Ik was bereid om veel meer spectaculaire dingen te zien in deze versie uit 2008, de gebruikelijke special effects, en misschien iets nieuws in het script.<br />En ja, er waren een paar nieuwe dingen in het script. Een nogal inconsequent begin, De Koude Oorlog is er nog, plus de waarschuwing voor de hele wereld, en misschien de giftige stoffen. Er is ook een verwijzing naar het altruïsme-mysterie.<br />De rest is pure onzin.<br />We missen de evangelische verwijzingen in de versie uit 1952. Er is geen Jude en er is geen Jude.' Klaatu's raadselachtige personage kent geen sterfelijkheid. In plaats daarvan is hij een nogal platte en uitdrukkingsloze superheld, in staat om op afstand de gedachten van mensen te beheersen of met zijn handen helikopters neer te halen. Geen opwinding.<br />De rest van de cast varieert van stom tot nutteloze personages. Het kind is echt moeilijk te verdragen en de secretaris-generaal is ongelooflijk. Zelfs de heroïne ziet er, ondanks haar academische titels, niet erg slim uit, en het doet pijn om te zien hoe John Cleese probeert zich serieus te gedragen.<br />Maar over het geheel genomen heb je daar dat gigantische gat in het script. Nadat je bijna New York hebt verwoest (ja, net hersteld van de recente verwoesting van de Wachters! en een heleboel stadions, vrachtwagens en zo, geeft Klattu zich over aan nogal armzalige eisen van sterfelijke barmhartigheid en verlaat de planeet.<br />Waarschijnlijk vergat Klaatu toen gewoon de naam van de film en stuurde hij een opdracht om de hele Aarde-machinerie te bevriezen. Maar... waarom moet hij met een wereldwaarschuwing zijn kracht demonstreren terwijl hij net bijna de planeet heeft vernietigd? Is net zoiets als een filmjournaal met de beelden van Los Alamos naar Hiroshima sturen op 9 augustus 1945. Pure onzin. Nonsens.<br />Gelukkig hebben we nog steeds de versie uit 1952.
When I first saw the 1952 version of the tale, I felt impressed. In the past, I have been successful avoiding updated versions of classic movies, just to save me from disappointments, but this time I felt like falling in.<br /><br />I was prepared to see much more spectacularity in this 2008 version, the regular special effects, and maybe something new in the script.<br /><br />And yes, there was some new things in the script. A rather inconsistent start, The Cold War is still there, plus the global warning, and maybe the toxic assets. There's also a reference to the altruism enigma.<br /><br />The rest is purely crap.<br /><br />We miss the evangelistic references of the 1952 version. There's no Jude and there's no mortality in Klaatu's enigmatic persona. Instead, he's a rather flat and expressionless superhero, able to control people's mind remotely or bring down helicopters with his hands. No thrill.<br /><br />The rest of the cast ranges from stupid to useless characters. The kid is really hard to stand, and the Secretary Defense is unbelievable. Even the heroin looks little smart despite her academic titles, and there's this pain of watching John Cleese trying to act seriously.<br /><br />But, over all, there you have this gigantic hole in the script. After almost destroying New York (yes, just recovered from the recent havoc of Watchmen!) and lots of stadiums, trucks and the like, Klattu surrenders to rather poor mortal mercy demands, and leaves the planet.<br /><br />Probably then, Klaatu just forgot the movie's name, and sends a command to freeze the whole Earth machinery pool. But... Why does he need to demonstrate his strength with a global warning when he just almost destroyed the planet? Is like sending a newsreel with Los Alamos footage to Hiroshima the 9th of August, 1945. Purely crap. Nonsense crap.<br /><br />Luckily, we still have the 1952 version.