Ik denk niet dat dit een film is die alleen door Aziaten wordt gemaakt, het is gewoon zo dat de personages Aziatisch zijn. Er zijn tinten van culturele familie/generatieverwachtingen, zoals de scènes van Michael en zijn tante. De scène aan de eettafel doet me op de een of andere manier denken aan 'Double Happiness' van de schrijver-regisseur Mina Shum uit 1994, met Chinees-Canadese familiescènes met Sandra Oh in de hoofdrol; het doet me ook denken aan regisseur Wayne Wangs 'Dim Sum: A Little Bit of Heart' uit 1985.<br />Over het geheel genomen heb ik het gevoel dat er overeenkomsten zijn in filmstijl tussen 'Morvern Callar' van Lynne Ramsay en 'Charlotte Sometimes' van Eric Byler. <0xE2><0x80><0x93> de waarde van rustige momenten, spaarzame dialoogscènes, minimale belichting en silhouetten; de weergave van eenzame gevoelens, alleen-zijn helemaal door haar/hemzelf; het tonen van liefde, pijn en verlangens die binnen in hem verborgen blijven. De vertelwijze en de benadering van het vertellen zijn van elkaar te onderscheiden: niet alles onthullend voor het publiek, maar met gebruikmaking van muziek <0xE2><0x80><0x93> Byler heeft hier liedjes van Cody ChestnuTT gebruikt om het tempo van de film aan te geven. De weergave van de relatiepsyche is volwassen <0xE2><0x80><0x93> de korte uitwisselingen komen natuurlijk en met het gemak van alledag over. En toch, ja, het voelt aan als een thriller, qua emotie. Het is een strijd. Er is seksuele spanning. Het is geen pornografie. Het camerawerk sluit naadloos aan bij het geluid <0xE2><0x80><0x93> het gegrom en de geluiden van het liefdesspel zijn niet geforceerd, maar kunnen wel verlokkelijk zijn.<br />Geheimen en leugens <0xE2><0x80><0x93> ja, die zijn er: de relatie tussen Michael de rustige monteur die boven leest (evenals de huisbaas) en Lori de knappe actrice & buurvrouw & vriendin beneden; de relatie van Lori en Justin (haar bedgenoot en inwonend vriendje); de ménage <0xC3><0xA0> trois tussen Michael, Lori en Justin; de relatie van Michael en Darcy de vreemde; de relatie tussen de twee vrouwen <0xE2><0x80><0x93> Lori en Darcy (of soms Charlotte); de andere driehoek van Michael, Darcy en Lori, en de Darcy-en-Justin-momenten mogen niet ontbreken. Oppervlakkig bezien <0xE2><0x80><0x93> eenvoudig en rustig als Michael het zou willen (schijnbaar) <0xE2><0x80><0x93> is er veel gaande op wat eronder ligt.<br />'Charlotte Sometimes' is misschien niet voor iedereen weggelegd (NFE), maar het is beslist een formidabele volwassen speelfilm, voor het eerst gemaakt door w-d, co-redacteur en co-producent Eric Byler. Bravo voor hem en de acteurs en de crew van deze film, en voor VisionBox Pictures, dat de distributie op zich heeft genomen.<br />Voor het contrast, kijk eens naar James F. Robinsons romantische fantasie uit 1998: 'Still Breathing' met Brendan Fraser en Joanna Going. En kijk ook eens naar Alan Jacob's waargebeurde sprookjes over een relatie uit 1994: 'Nina neemt een minnaar' met Laura San Giacomo en Paul Rhys. Van beiden heb ik commentaren op imdb gezet.
I don't think this is a film unique to Asians, it just so happened that the characters are Asian. There are hues of cultural family/generational expectations, like the scenes of Michael and his aunt. The dinner table scene somehow reminds me of writer-director Mina Shum's 1994 "Double Happiness," which included Chinese-Canadian family dinner scenes with Sandra Oh in the lead; also brings to mind director Wayne Wang's 1985 "Dim Sum: A Little Bit of Heart." <br /><br />Overall, I felt there are similarities in filmmaking style between Lynne Ramsay's "Morvern Callar" and Eric Byler's "Charlotte Sometimes" - the value of quiet moments, sparse dialog scenes, minimal lighting and silhouette shots; depiction of lonely feelings, alone-ness all by her/himself; loving yet not openly/readily showing sosecrets, pains, longings kept within. The storytelling approach is resonant of each other: not revealing it all to the audience, yet using music - here Byler has included songs by Cody ChestnuTT, to set the pace and tempo of the film. The presentation of relationship psyche is mature - the brief exchanges come across natural and of everyday ease. Yet, yes, it does feel like a thriller, emotion-wise. It's a tug of war. There is sexual tension. The sex in bed scenes - may be as sexy and suggestive as cable late nights, but it's not pornographic. Its camerawork integrally delivers with the soundwork - the grunts and noise of lovemaking are not forced but can be tantalizing. <br /><br />Secrets and lies - yes there are: the relationship between Michael the quiet mechanic who reads (also the landlord) upstairs and Lori the pretty actress neighbor & friend downstairs; the relationship of Lori and Justin (her bed fellow and live-in boyfriend); the ménage à trois between Michael, Lori and Justin; the relationship of Michael and Darcy the stranger; the relationship between the two women - Lori and Darcy (or Charlotte sometimes); the other triangle of Michael, Darcy and Lori, and not to miss the Darcy and Justin moments. On the surface, simple and quiet as Michael would have it (seemingly so) - there are a lot goings on what lies beneath.<br /><br />"Charlotte Sometimes" may not be for everyone (NFE), but it's definitely a formidable mature feature film first from w-d, co-editor, and co-producer, Eric Byler. Bravo to him and the actors and crew of this film, and to VisionBox Pictures for taking on the distribution. <br /><br />For contrast, try w-d James F. Robinson's 1998 romantic fantasy: "Still Breathing" with Brendan Fraser and Joanna Going. There's also w-d Alan Jacob's 1994 down to earth fairytale of a relationship: "Nina Takes a Lover" with Laura San Giacomo and Paul Rhys. Both I've comments posted on IMDb.