'Playing for Time' met Vanessa Redgrave in de hoofdrol werd in 1980 voor het eerst uitgezonden en is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Een waargebeurd verhaal dat de lessen van de onverdraagzaamheid en de verschrikkingen van de holocaust leert. In grote lijnen zoals Sharazod (de mythische echtgenote van een koning) elke avond haar eigen leven redde door haar man een verhaal te vertellen maar het nooit af te maken; in 'Playing for Time' spelen de gevangenen van een vernietigingskamp muziek om de bewakers te vermaken en zo te ontsnappen aan uitroeiing. Maar dit is geen mythe, het is een zeer reële manier om te overleven voor wanhopige gevangenen.<br />'Playing for Time' is een geweldige film maar wordt een beetje saai. Ik merkte dat ik een videospelletje speelde in plaats van goed naar de film te kijken.
'Playing for Time' starring Vanessa Redgrave first aired in 1980 and is based on a true story. A true story teaching the lessons of intolerance and the horrors of the Holocaust. In much the way Sharazod (the mythical wife of a King) would save her own life each night by telling her husband a story but never finishing the tale; in 'Playing for Time' the inmates of a death camp play music for the amusement of the guards thereby escaping extermination. But this is no myth it's a very real means of survival for desperate inmates. <br /><br />'Playing for Time' is a great movie but gets a little boring. I found myself playing a video game instead of paying close attention to the movie.