In theorie is het een geweldig idee voor een zwarte komedie: een schooljongen belt een prostituee terwijl zijn ouders weg zijn en krijgt uiteindelijk de leiding over een bordeel. Maar in werkelijkheid is 'Risky Business' niet zo komisch (het tempo is te traag) en niet eens zo zwart: de hoeren zijn zo lief dat ze niet eens van tevoren om geld vragen, en zelfs hun pooier doet niets ergers dan een stuk meubilair stelen. Sterker nog, films als 'American Pie', die je misschien zou kunnen beschouwen als een moderner equivalent van deze film uit de jaren tachtig, zijn (goed of slecht) veel vulgairder en directer als het gaat om het presenteren van seks. Zoals bij zijn leeftijd past, bevat deze film ook een kapitalistische moraal en de merkwaardig onaantrekkelijke (voor hedendaagse ogen) mode van zijn tijd. De soundtrack is echter meer van de jaren zestig dan van de jaren tachtig, om redenen die moeilijk te doorgronden zijn. Voeg daarbij een redelijk houterig acteerwerk en het feit dat een bepaald soort tienerjongen (zoals die in deze film) niet het gemakkelijkste type personage is voor anderen om mee te sympathiseren, en het resultaat is vermoeiender dan leuk of vermakelijk. Maar het is vreemd hoe een film over prostitutie je nostalgisch kan maken naar een vriendelijker filmtijdperk dan dat we nu hebben.
In theory, it's a great idea for a black comedy: a school-kid calls a prostitute while his parents are away, and ends up running a brothel. But in truth 'Risky Business' is not so comic (the pace is too slow), and not even very black: the hookers are so sweet that they don't even ask for the money beforehand, and even their pimp gets up to nothing worse than stealing a bit of furniture. In fact, films like 'American Pie', which may be thought of as more modern equivalent of this 1980s movie, are (for good or bad) massively more vulgar and direct when it comes to presenting sex. What they have in common is a certain kind of teenage-wish-fulfilment vibe. This film, as befits its age, also features a capitalist morality and the oddly unattractive (to contemporary eyes) fashions of its times. The soundtrack, however, is more 1960s than 1980s, for reasons that are hard to fathom. Add in some fairly wooden acting, and the fact that a certain sort of teenage boy (such as those in this movie) is not the easiest type of character for others to sympathise with, and the result is more tiresome than fun or telling. But it's odd how a film about prostitution can make one feel nostalgic for a gentler age of cinema than the one we have now.