'Aaja Nachle' is de film uit de jaren negentig die weer helemaal terug is, Madhuri Dixit, de dansende diva de Dhak Dhak-koningin... maar helaas blijkt Aaja Nachle een middelmatige film te zijn die beslist onder de maat is. Ik ben ervan overtuigd dat Madhuri Dixit beter verdient dan dit. De film begint in New York, waar Dia(Madhuri) een succesvolle aerobics- of danslerares wordt ingelicht over haar stervende goeroe. Ze vliegt onmiddellijk naar India om kennis te maken met haar lerares, die bovendien duidelijk het meest irritante personage in de film is. Onderweg herinnert ze zich alle herinneringen aan haar leven in India, waar ze leerde dansen en leven. Het deel met de flashbacks is het moeilijkst te verdragen. Madhuri is duidelijk geen sprankelende tiener meer. Het is een marteling om met haar 40-en-nog-wat vrolijk door de stad te springen. Haar goeroe spreekt haar aan met 'Chudail', en toen besefte je dat niet alle dialogen in de film betekenisloos zijn. Terug naar het verhaal. Dia huppelt naar New York met haar vriendje Steve uit Firangi (hoe hij verliefd wordt op deze oude vrouw is een mysterie!) als haar ouders haar met geweld proberen uit te huwelijken aan Mohan (Ranvir). Ze laat een vijandige stad achter, weinig gebroken harten en een goede vriend. Als ze eenmaal in New York is, beseft ze dat het een slechte beslissing was. Nu, na al die jaren, komt ze terug naar Shamli. Ze komt in India aan, maar tegen de tijd dat ze er is, is haar Guruji al dood (godzijdank!) maar meester ji slaagt erin haar te martelen door middel van een video die hij achterlaat, waarin hij haar vertelt dat Ajanta het theater tegen de sloop is omdat MP (Akshay Khanna) daar een SHAPPIN MAAL wil bouwen. Dia besluit Ajanta nieuw leven in te blazen door binnen 2 maanden een show te doen met de mensen van Shamli en zo het theater te redden.<br />Ik ben dol op underdogfilms, het is een genre dat zijn fundament vormt op het gebied van hoop, aspiraties, motivatie en moed. Helaas slaagt Aaja Nachle er niet in deze emoties op te roepen. Zoals verteld door Guruji 'Jo Dil Se Nikalta Hai who Kala (art) Hota Hai Jodil Mein Reh Jata Hai Who Kaala (Black) Hota Hai.' Aaja Nachle is ook niet inspirerend, het is niet in staat je in te wijden in het leven van de personages. De reis voor Dia, die in het begin zo moeilijk lijkt, blijkt een fluitje van een cent te zijn. Ze hoeft nauwelijks haar best te doen om succes te hebben.<br />'Naach Gana Nahin Nritya Sangeet Choudhari Sahib' is genoeg om de luidruchtige politicus Choudhary Sahab (Akhilender Mishra) te overtuigen. 'Aapke Jaise moderne Jamaane Ke buitenlands opgeleid mp Se' overtuigt Akshay Khanna. De hele stad die Dia haat, stroomt binnen voor audities. Madhuri Dixit krijgt tonnen extra's, enorme decors, kostuumfondsen om dat allemaal te doen, en er is zelfs niet één scène waarin haar intense strijd te zien is of waarin ze probeert uit te leggen hoe ze dat doet. Dit soort dingen kunnen natuurlijk als filmische vrijheid worden beschouwd, maar een paar verklaringen zouden het verhaal geloofwaardiger hebben gemaakt.<br />Eén ding waar iedereen van onder de indruk zal zijn, is de hoofdrolspeler van de film. Ranvir Shourie als de theekraamhouder Mohan, die stapelverliefd is op dia, valt duidelijk op in termen van acteerprestaties. Deze man spreekt uit zijn ogen en als hij zegt:'_Chai bhi aapki main bhi aapka_, beweegt hij het scherm; _Vinay pathak_ ziet er leuk uit en gedraagt zich beslist goed. Kunal Kapur, Irfan khan divya dutta Konkana Sen, ziet eruit alsof de regisseur al zijn tijd heeft besteed aan de casting. Maar het probleem ligt in het script, dat voor geen van deze acteurs enige ruimte laat voor genialiteit. Irfan Khan is aan het eind van zijn Latijn, Divya dutta heeft maar één goede scène en ze doet het geweldig. Dia probeert Shamli's junta over te halen haar te steunen in haar strijd om ajanta te redden door te zeggen: 'Jab Tak Suraj Chaand Rahega Shamli Mein Ajanta Ka Naam rahega.' Het is duidelijk dat Shamli niet overtuigd is en jij zeker niet... Na de dialogen die ik tot nu toe heb geciteerd zou je niet veel hersens nodig hebben om een ander droevig feit te onderkennen. De dialogen van de film zijn op zijn zachtst gezegd weinig inspirerend. Een andere tekortkoming is de muziek, je verwacht dat je muziek kunt blazen het soort muziek waardoor je van je stoel springt en een beetje begint te trillen. Maar de muziek van Aaja Nachle is allesbehalve geweldig. Een andere tekortkoming is Vaibhavi koopman. Deze film werd haar op een presenteerblaadje aangeboden... ze had niet meer kunnen vragen dan Madhuri. Ik vroeg me af of dit dezelfde vrouw was die ons Kajra had gegeven. Na een afschuwelijke voorstelling in Saawariya weet mejuffrouw Merchant opnieuw niet te imponeren. Ik weet dat het niet zo'n slecht stuk is, maar voor een film als deze verwacht je een choreografie die uit de toon valt. De laatste 20 minuten van de film waarin het toneelstuk wordt opgevoerd vallen duidelijk op, maar met stomme momenten zoals 'Na Maaro Chot Lagti Hai Na Maaro, Chunmun Si Hatheliyan Hai POOCHKAARO'. Je blijft met gemengde gevoelens achter. '<br />Anil Mehta probeert nooit in details te treden. Hij heeft geen enkel personage dat hij niet in staat acht de emoties van een bepaald personage over te brengen en de manier waarop de transformatie plaatsvindt onderzocht. Had hij maar geprobeerd de personages van levens op het celluloid te zetten, dan zou het eindresultaat anders zijn geweest. Yash raj heeft ons geweldige films gegeven, maar nu ontbreekt er iets. Chak DE is de enige film die uit deze productiemaatschappij komt en als winnaar uit de bus komt. Tara Ra Rum Pum, Jhoom Barabar, Laga Chunari Mein Daag en Aaja Nachle voldoen ook niet aan de verwachtingen.
"Aaja Nachle" is the come back movie of heartthrob of 90s , Madhuri Dixit, the dancing diva the Dhak Dhak queen ..but sadly Aaja Nachle turns out to be a mediocre movie which is definitely below the mark. I am sure Madhuri Dixit deserves better than this.. The movie starts in NY where Dia(Madhuri) a successful aerobic instructor or dance teacher is informed about her dying Guru. She immediately flies to India to meet her teacher, who i mite add is clearly the most irritating character in the movie. On her way she recollects all the memories of her life in India, where she learned how to dance and LIVE. The flashback part is the hardest to bear..Madhuri is clearly not a bubbly teenager anymore..n its a torture to c a 40-something jumping around the city merrily..her Guru addresses her as "Chudail"..n thats wen u realize that not all dialogs in the movie r meaningless.. Coming back to the story, Dia elopes to NY with her Firang boyfriend Steve (how he falls in Love with this old woman is a mystery!!)when her parents forcefully try to marry her to Mohan (Ranvir). She leaves behind a hostile town, few broken hearts and a close friend. Once in NY she realizes that it was a bad decision. Now after all these yrs..She is coming back to Shamli. She reaches India but by the time she is here her Guruji is already dead (thankfully!!) but master ji manages to torture by means of a video he leaves behind where he tells her that Ajanta the theater faces demolition because MP (Akshay Khanna) wants to build a SHAPPIN MAAL there. Dia decides to revive Ajanta by doing a show with the people of Shamli within 2 months and hence save it.<br /><br />I love underdogs movies, its a genre which forms its foundation on hope, aspirations, motivation and courage. Sadly Aaja Nachle fails to embark these emotions. As told by Guruji " Jo Dil Se Nikalta Hai who Kala (art) Hota Hai Jodil Mein Reh Jata Hai Who Kaala(Black) Hota Hai". Aaja Nachle also fails to inspire, it fails to indulge you into the lives of the characters. The journey for Dia that seems so difficult in the beginning turns out to be a cake walk. She hardly struggles to achieve the success.<br /><br />" Naach Gana Nahin Nritya Sangeet Choudhari Sahib" is enough to convince the rowdy politician Choudhary Sahab(Akhilender Mishra). "Aapke Jaise modern Jamaane Ke foreign educated MP Se" convinces Akshay Khanna. The whole town which hates Dia is pouring in for auditions. Madhuri Dixit gets tons of extras, huge sets, costumes Funds to do all that and there is not even one single scene which shows her intense struggle or tries to explain how. Definitely these things can be left as cinematic liberty but a few explanations would have made the story more believable.<br /><br />One thing which will impress anybody is the star cast of the movie. Ranvir Shourie as the tea stall owner Mohan who is madly in love with dia clearly stands out in terms of performance. This guy speaks from his eyes and when he says "Chai bhi aapki main bhi aapka he moves the screen; Vinay pathak looks cute and definitely acts well. Kunal Kapur, Irfan khan divya dutta Konkana Sen, : looks like the Director spent all his time on casting.. But the problem lies with the script which hardly leaves any scope for brilliance by any of these actors. Irfan Khan is wasted, Divya dutta has just one good scene and she does a great job. Dia tries to convince Shamli's junta to support her in her struggle to save ajanta by saying "Jab Tak Suraj Chaand Rahega Shamli Mein Ajanta Ka Naam rahega". Clearly Shamli is not convinced and definitely not you...After the dialogs i have quoted so far it wouldn't require lot of brains to gauge another sad fact..the dialogs of the movie are uninspiring to say the least.. Another shortcoming is the music, you expect mind blowing music the kind of music which will make you jump off your seat and shake a bit. But Aaja Nachle's music is anything but great. It's an average soundtrack with few moments of thrust. Another shortcoming is Vaibhavi merchant. This movie was offered on a platter to her..she couldn't have asked for more than Madhuri.. I was wondering if this was the same woman who gave us Kajra re. After a horrible performance in Saawariya Miss Merchant again fails to impress. I know its not that bad a job but for a movie like this you expect choreography which is out of this world. The last 20 minutes of the movie in which the play is shown, clearly stand out but with stupid moments like "Na Maaro Chot Lagti Hai Na Maaro, Chunmun Si Hatheliyan Hai POOCHKAARO" It leaves you with mixed emotions.<br /><br />Anil Mehta never tries to go into details. He didn't explore any single character he fails to put forward the emotions of any character and how the transformation is taking place. IF only he would have tried to put the characters of lives on the celluloid the end result would have been different. Yash raj has given us great movies but something is missing now. Chak DE is the only movie coming out of this production house which comes out as a winner. "Tara Ra Rum Pum, Jhoom Barabar, Laga Chunari Mein Daag and Aaja Nachle also fails to live up to the expectation.