VIVA is zo goed dat de meeste mensen het zullen aanzien voor een echt voorbeeld van het stereotiepe seksspelletje uit de jaren zeventig dat zo perfect wordt nagebootst. Niets is verder bezijden de waarheid. Het echte werk zag er nog nooit zo mooi uit, was nog nooit zo zorgvuldig geregisseerd en met zoveel liefde weergegeven. De gewaagde, eigenzinnige, persoonlijke en volstrekt unieke film overstijgt en overstijgt het werk dat hij zogenaamd naar boven stuurt. De nieuwe, originele stem van Anna Biller en haar ongelooflijke talent maken van dit debuut een onvergetelijk hoogtepunt. Als je door de blauwe oogschaduw en de ragfijne vintage negligés heen kunt kijken, zie je een echte esthetische meester. Een geweldige technische prestatie, alsof je naar een vrouwelijke Guy Madden kijkt die zichzelf fotografeert voor een vintage centerfold. Deze film, die niet uit de tijd is en ook geen moderne commerciële multiplex-vuller is, zal ongetwijfeld veel, mogelijk zelfs de meeste toevallige, kijkers met stomheid slaan.
VIVA is so good that most will likely mistake it for an actual example of the stereotypical 70's genre sexploitation flick it so perfectly mimics. Nothing could be further from the truth. The real thing never looked so beautiful, or was so meticulously composed, or lovingly rendered. Daring, quirky, personal, utterly unique, the film transcends and surpasses the works it pretends to send up. Anna Biller's new and original voice, and incredible artistry make this an unforgettable feature length debut. If you can look past the blue eye shadow and filmy vintage negligees, you may discern a genuine aesthetic master. An amazing technical achievement, like watching a feminine Guy Madden photographing herself for a vintage centerfold pictorial. Neither period exploitation nor modern commercial multiplex filler, this film will no doubt baffle many, possibly most casual viewers.