'The Bed Sitting Room' is moeilijk te beschrijven voor de gemiddelde kijker. Het deed me denken aan een Monty Python-film met scènes uit een schilderij van Salvador Dali. Veel mensen hebben de film vergeleken met het werk van regisseur Alejandro Jodorowsky, wat waarschijnlijk de beste manier is om het surrealisme van de film te beschrijven. Vanwege al het puin en de stapels oude troep die zijn veranderd in krankzinnige surrealistische beelden, is de film ook vergeleken met 'The Cremaster Cycle'. Maar ik heb het gevoel dat 'The Bed Sitting Room' veel leuker is dan de pretentieuze, naar zichzelf verwijzende cremaster-serie. Heb ik al gezegd hoe grappig de film is? Het verhaal gaat over een kernoorlog die zo snel plaatsvond dat bijna niemand het zich herinnert. Er zijn een stuk of tien overlevenden. Door alle straling is een man ervan overtuigd dat hij in een slaapkamer zal veranderen. Een jong meisje is 18 maanden zwanger. Haar moeder verandert in een ladekast en haar vader in een papegaai, allemaal door de straling. Raar hè? En we mogen mevrouw Ethel Shroake niet vergeten, de overlevende die het dichtst in de buurt komt van een nu overleden koningin van Engeland. Deze film is volslagen krankzinnig en wordt beter met elke keer dat je ernaar kijkt. De humor in de film is erg droog. Hoe meer je over de grappen nadenkt, hoe meer je beseft hoe belachelijk en grappig die eigenlijk zijn. Dus als je op zoek bent naar een duister, surrealistisch einde van de wereldwoestenij, dan is dit een film voor jou. De geestigheid en de originaliteit ervan vormen een aparte categorie. Het is alsof Monty Python en Jodorowsky samen een film hebben gemaakt. 'Long Live Mrs. Ethel Shroake!!!'
"The Bed Sitting Room" is hard to describe to the average viewer. It reminded me of a Monty Python film with set pieces from a Salvador Dali painting. Many have compared the film to the work of director Alejandro Jodorowsky, which is probably the best way to describe the film's surrealism. Because of all the rubble and junk-piles turned into crazed surrealist imagery, It's also been compared to "The Cremaster Cycle". But I feel "the Bed Sitting Room" is much more enjoyable than the pretentious, self referential cremaster series. Did I mention how funny the film is? The story concerns a nuclear war that happened so fast, that hardly anyone remembers it. There is a dozen or so survivors. Because of all the radiation, one man is convinced he'll turn into a bedroom. A young girl is 18 months pregnant. Her mother turns into a dresser and her father a parrot, all due to radiation. Weird Huh? And we can't forget Mrs. Ethel Shroake, the survivor that's the closest distant relative to a now deceased queen of England. This film is utter lunacy and gets better with every viewing. The humor in the film is very dry. The more you think about the jokes, you realize just how ridiculous and funny it really is. So if your looking for an obscure, surreal end of the world wasteland, this is a film for you. I personally loved this film . Its wit and originality are in a category of its own. It's as if Monty Python and Jodorowsky teamed up to make a movie. "Long Live Mrs. Ethel Shroake!!!"