Een van mijn favoriete films aller tijden en volgens mij ook de beste van Woody Allen.<br />Wat deze film voor Allen zo bijzonder maakt, is de speciale warmte die hij uitstraalt voor het tijdperk en de personages die het bevolken. Toen ik de ervaring onlangs op dvd herbeleefde, stond ik ervan te kijken hoe elke scène een schot in de roos leek te zijn... zowel als individuele scènes als als het uiteindelijk samenweven van de quilt.<br />Het is een film die de glorieuze grilligheid van onze eigen families en de prachtige verhalen die individuele levens kunnen vertellen in ere houdt.<br />Het is ook een liefdevol eerbetoon aan het medium radio, dat uiteindelijk is vernietigd door de deregulering van de FCC. Het is fijn om daaraan te denken in de tijd dat het de verbeeldingskracht van iedereen die meeluisterde verrijkte.<br />De rol van Guy LeBow in de steeds meer gehandicapte werper en die van Mia Farrow in de menigte bij een italiaanse maaltijd zijn onbetaalbaar. Maar dit is een film vol juwelen.<br /><br />
One of my all-time favorite movies and, I believe, Woody Allen's best film.<br /><br />What sets this film apart for Allen is the special warmth he has for the era and the characters that populate it. Recently reliving the experience on DVD, I was amazed at how every scene seems to hit a bullseye...both as individual vignettes and ultimately weaving together to make the overall quilt. <br /><br />It is a film that celebrates the glorious quirkiness of our own families and the wonderful stories that individual lives can tell. <br /><br />It is also a loving tribute to the medium of radio, which has ultimately been destroyed by FCC deregulation. It's nice to think of it in the days when it enriched the imagination of everyone listening.<br /><br />Guy LeBow's bit with the increasingly handicapped pitcher and Mia Farrow's brush with the mob over an italian dinner are priceless. But this is a film laden with jewels. <br /><br />