Ik moet tegenover mezelf en alle anderen toegeven dat ik Marilyn altijd mooi heb gevonden. Wie niet? Ze is een schoolvoorbeeld voor iedereen die sindsdien is langsgekomen. Maar tot nu toe had ik nog nooit een van haar films gezien.<br />En bij die gedachte moet ik zeggen dat het niet zo'n goede plek is om te beginnen. Co-Starring Robert Mitchum is deze film in de meeste opzichten traag, wat nogal vreemd is voor een film die eigenlijk geen twee uur duurt. Maar hij is wel saai, in elk geval wordt hij in toom gehouden door de regelmatige, sterke prestatie die Mitchum levert in elke film die ik me kan herinneren waarin ik hem ooit heb gezien.<br />Marilyn is echter het hoogtepunt van deze film. Afgezien van het feit dat ze de liedjes zingt op bandjes die van tevoren zijn opgenomen, en dat ze op een gitaar tokkelt zonder noten te spelen, wat het hoogtepunt is, is haar acteerwerk bij lange na niet wat je zou verwachten, en het is ook nog eens subliem. Het sleept de film mee tot in het diepst van zijn wezen, en net als je denkt dat het nog erger gaat worden, brengen Mitchum en Tommy Rettig (het kind) hem weer tot leven.<br />Als dit voor Marilyn het beste van het stel is, zou het me moeite kosten om er nog een te zien.
I must admit it to myself and everyone else, that I've always found Marilyn beautiful. Who hasn't? She's a poster child for everyone who's come along since. But up until now I actually hadn't seen one of her films.<br /><br />And on that note I must say, that it's not a very good place to start. Co-Starring Robert Mitchum, this movie is slow on most counts, which is kind of odd to say for a movie that doesn't actually hit the 2 hour mark. It's drudge though, is at least paced by the regular, strong performance that Mitchum's put through in every movie I remember ever seeing him in.<br /><br />Marilyn however, is the death-piece to this film. Besides her mouthing the songs to pre-recorded tape, and strumming a guitar along with no notes that's the high point, her acting is nowhere near someplace that a person can believe, and is quite sub par. It drags the movie down to the depths and just when you think that it's about to get even worse, Mitchum and Tommy Rettig (the child) bring it back to life.<br /><br />If this is the best of the bunch for Marilyn, I'd be hard pressed to watch another one.