'Welcome to Hard Times' (Burt Kennedy, 1967) is een zichtbaar goedkope, sjofele, kleine western met Henry Fonda in de rol van filmster. De film is een weerspiegeling van de anarchistische dissonantie en harde gewelddadigheid van de nieuwerwetse'spaghettiwesterns' die vervolgens uit Europa komen stromen, maar uiteindelijk zijn de gevoeligheid en constructie van de film aan de televisie voorbehouden. Het is een traditionele western (deels komisch en deels melodramatisch) die zich afspeelt als een serie Western-afleveringen van de tv die op een slappe manier aan elkaar zijn geplakt, terwijl er ook iets van die'spaghetti'-onreinheid en troosteloosheid van afstraalt. De 61-jarige Fonda (die een 49-jarige speelt die er in werkelijkheid heel oud uitziet) is uitstekend als een behoedzame, vaderlijke, machteloze realist die voor geweld en heldhaftige acties terugdeinst tot hij geen andere keus meer heeft. Janice Rule als Fonda's prikkelbare, neurotische en misleide vrouwelijke antagonist is ook een ster, net als Aldo Ray als de woest destructieve vreemdeling, een anarchistisch monster dat af en toe rondwaart in deze modderige kleine buitenpost (die je nauwelijks een stad kunt noemen). Helaas zijn deze acteurs diamanten in een enorm inconsistente, ongerichte en onhandige kleine western van Kennedy. Het spastische, plotselinge geweld van de openings- en slotscènes en het conflict tussen Fonda en Rule over het lot van de jongen (gespeeld door de dertienjarige Michael Shea) maken 'Welcome to Hard Times' het bekijken waard. De film is echter niet mooi.
"Welcome to Hard Times" (Burt Kennedy, 1967) is a visibly cheap, shabby little Western starring Henry Fonda in his senior stage as a movie star. The film reflects the anarchic dissonance and harsh violence of the newfangled "spaghetti" Westerns then pouring out of Europe, but ultimately its sensibility and construction belong to television. It's a traditional Western (partly comedic and partly melodramatic) that plays like a bunch of TV Western episodes pasted together in slack fashion, while also projecting some of that "spaghetti" dirtiness and desolation. The 61-year old Fonda (playing a 49-year old but looking his real age) is excellent as a wary, avuncular, impotent realist who shies away from violence and heroic action until he has no other choice. Janice Rule, as Fonda's testily neurotic and misguided female antagonist, is also stellar, as is Aldo Ray as the wildly destructive stranger, an anarchic monster periodically haunting this muddy little outpost (which can hardly be considered a town). Unfortunately, these actors are diamonds in dung in a tonally inconsistent, unfocused, and clumsy little Western from Kennedy. The spastic, sudden violence of the opening and closing acts, and the conflict between Fonda and Rule over the fate of the young boy (played by 13-year old Michael Shea), make "Welcome to Hard Times" worthy of a look. However, the picture isn't pretty.