Hoewel de voornoemde film wat mij betreft niet zonder zijn eigen hikjes is (ik gaf hem een graadje hoger dan dit) is dat de naoorlogse levensstijl waar ik naar terug wil en die ik plaatsvervangend wil ervaren! Consumptie van 'hot-roddins' en kinderlijke grappen met je maten; en niet <0xE2><0x80><0x93> zoals 'Diner' ons biedt <0xE2><0x80><0x93> een stelletje nietsnutten dat lui rond een tafel hangt en kabel-filosofie uitspuugt en zich gedraagt als de verloren aristocraten van hun jeugd. (Dat is natuurlijk het moment waarop ze geen 'aardser' vibe projecteren als act om te proberen een wip te maken!) Het enige historische aan deze film is, naar mijn mening, het aantal spelers waarvoor dit een doorbraak bleek te zijn. Jammer eigenlijk dat sommigen van hen in dit opzicht alleen maar teruggevallen zijn op het bespotten van bepaalde aspecten van hun persoonlijkheid. (Reiser, Guttenberg) Maar Mickey Rourke geeft de meest natuurlijke en levendige voorstelling van zijn hele carrière <0xE2><0x80><0x93> en nog zo jong ook! The Diner is het kleine toevluchtsoord van de bende; helaas leek het voor mensen als ik 'gesloten voor onbepaalde tijd'. Dat is <0xE2><0x80><0x93> althans in filmtermen <0xE2><0x80><0x93> iemand die liever ziet dat mensen hun tekortkomingen onder ogen zien dan dat ze er voortdurend voor weglopen...
Although the aforementioned film is not without its OWN hiccoughs as far as I'm concerned, (I rated it one notch higher than this) THAT'S the post-war lifestyle I wanna go back to and experience vicariously! Consisting of 'hot-roddin' and juvenile japes with your mates; and not - as "Diner" offers us - a bunch of wastrels lazily sprawled around a table spouting cod-philosophy and acting like the lost aristocrats of their youth. (That's when they're not projecting an 'earthier' vibe as an act to try and get laid, of course... !) The only historic thing about this movie, to my mind, is the number of players that this proved to be a breakthrough for. Sad then, really, that some of them have regressed only to parodying aspects of their personality in this. (Reiser, Guttenberg) Mickey Rourke, however, gives the most natural and vivid performance of his career - and so early on, too! The Diner is the gang's own little retreat; unfortunately, it seemed 'Closed Indefinitely' to people like me. That is - in cinematic terms, at least - someone who prefers to see people try and face up to their inadequacies, rather than perpetually running away from them...