Het is ontmoedigend om te zien hoe zo'n sprankelende cast de schijn ophoudt in een vermoeiende mainstream-trilogie als deze versie uit 2007 van de lichtgewicht bestseller van dezelfde naam, geschreven door voormalige nanny's Emma McLaughlin en Nicola Kraus. Geregisseerd en geschreven door het man-vrouwteam van Shari Springer Berman en Robert Pulcini (die eerder partner was in de slimme en eigenzinnige 'American Splendor' over undergroundstripschrijver Harvey Pekar), zou deze film een geschikte satire kunnen zijn op de bevoorrechte klasse in de Upper East Side. Maar de afgezaagde levenslessen van dit moderne sprookje ontglippen aan hun idiosyncratische greep, en het resultaat is een oppervlakkige kluif met een bijzonder narcistisch perspectief. Het verhaal draait om de in New Jersey geboren Annie Braddock, net cum laude afgestudeerd aan de universiteit van New York, die tijdens een sollicitatiegesprek beseft dat ze niet weet wat ze met haar leven wil doen. Als hoofd antropologie ziet ze het leven als een serie diorama's uit het Museum of Natural History (een bijzonder gekunsteld apparaat dat herhaaldelijk in de film wordt gebruikt). Bij toeval wordt ze in Central Park gerekruteerd om kindermeisje te worden van Grayer, de vlasblonde zoon van een glamoureuze matrone in designerkleding die Mrs. X wordt genoemd. Het appartement van Mrs. X is luxueus ingericht, maar de sfeer verslechtert bijna onmiddellijk als de eisen die Mrs. X aan Annie stelt buitensporig worden. X heeft een slecht huwelijk, waardoor mevrouw wanhopig op de attenties van haar workaholic-echtgenoot zit te wachten terwijl ze haar zoon negeert. Terwijl dit persoonlijke drama zich ontvouwt, raakt Grayer gehecht aan Annie en reageert zij op dezelfde manier, wat natuurlijk alleen maar tot complicaties kan leiden.<br />Hoe aardig ik Scarlett Johansson ook vind, ze is geen natuurtalent in dit soort door karakters gedreven komedies (tenzij je de parodieën meetelt die ze doet in 'Saturday Night Live', waar ze Lexie speelt, het opgedirkte Jersey-meisje dat herhaaldelijk naar kroonluchters en marmeren zuilen wijst). Ze is gewoon niet zo geloofwaardig als een slonzige, naïeve postdoctorale vrouw, misschien omdat ze in het verleden al in films is gezien als een gewiekste en vaak wereldwijze bom. Haar fysieke capriolen hier lijken vooral geforceerd en haar tirades zijn nogal geforceerd. Het is niet zozeer een slechte prestatie als wel een misbruik van haar talent. Iets beter gaat het met de altijd betrouwbare Laura Linney, die er voor de verandering eens prachtig uitziet en dan een verdorven, opvliegende vrouw ontmaskert die van streek is door haar diepgewortelde onzekerheid. De relatie tussen de twee personages zal je waarschijnlijk doen denken aan 'The Devil Wears Prada', een veel betere versie van een lichtgewicht roman-a-clef, hoewel Mrs. X niet zo'n complexe of intimiderende persoonlijkheid is als redacteur Miranda Priestly van het modetijdschrift Miranda Priestly.<br />Aan de zijlijn staat Paul Giamatti, die net zo'n schurk is als Mr. X, een overspelige, ongevoelige pummel van een echtgenoot en vader. Chris Evans speelt kleurloos Hottie, Annies kakkerige, goedhartige vrijer van boven, terwijl Nicholas Art gewoon geen echte warmte uitstraalt als Grayer. De Broadway-ster Donna Murphy doet het uitstekend als Annies werkende moeder, Julie White heeft een paar grappige momenten als de zalvende leidster van een trainingsseminar, en de popzangeres Alicia Keys speelt de vereiste beste vriendin met bohémienbloed. De oplossing van het verhaal voelt bijzonder goed aan. De dvd van 2007 heeft een paar extra's <0xE2><0x80><0x93> geen commentaartrack, maar een standaardaflevering van 17 minuten. De tweede korte aflevering, 'Bekentenissen van de originele kindermeisjes: De auteurs van het boek dat bestsellers moet worden', is net iets interessanter als de medeauteurs Kraus en McLaughlin hun eigen ervaringen als kindermeisjes en de transformatie van boek tot film bespreken. Ten slotte is er nog een verbazingwekkend saaie blooper-spoel plus de oorspronkelijke theatertrailer.
It's disheartening to see such a sparkling cast put through the motions of a tiresome mainstream trifle like this 2007 adaptation of the lightweight bestseller of the same name by one-time nannies Emma McLaughlin and Nicola Kraus. Directed and written by the husband-wife team of Shari Springer Berman and Robert Pulcini (who previously partnered on the smart and quirky "American Splendor" about underground comic book writer Harvey Pekar), this movie would seem ripe for a sharp satire about the privileged class on the Upper East Side. However, the trite life-lessons orientation of this modern-day fairy tale escapes their idiosyncratic grasp, and the result is a superficial slog with a particularly narcissistic perspective.<br /><br />The story centers on New Jersey-bred Annie Braddock, freshly graduated with honors from NYU, who realizes during a corporate interview that she doesn't know what she wants to do with her life. As an anthropology major, she sees life as a series of Museum of Natural History dioramas (a particularly contrived device used repeatedly in the film). By happenstance in Central Park, she is recruited to become a nanny for the unfortunately named Grayer, the towheaded son of a glamorous, designer-clothed society matron referred to as Mrs. X. The trappings are luxurious at Mrs. X's apartment, but things go sour almost immediately when Mrs. X's demands on Annie become excessive. It turns out that the Mrs. X is in a bad marriage which has left the Mrs. desperate for her workaholic husband's attentions while ignoring her son. As this personal drama unfolds, Grayer becomes attached to Annie, and she responds in kind, which of course, can only lead to complications.<br /><br />As much as I like Scarlett Johansson, she is not a natural at this type of character-driven comedy (unless you count the skits she does on "Saturday Night Live" where she plays Lexie, the glammed-up Jersey girl pointing repeatedly to chandeliers and marble columns). She just isn't that credible as a dowdy, naïve post-graduate perhaps because she has already been seen in past films as a savvy and often world-weary bombshell. Her physical antics here seem especially strained and her tirades rather forced. It's not a bad performance as much as it is a misuse of her talent. Faring somewhat better is the always reliable Laura Linney, who gets to look gorgeous for a change and then uncover a wickedly vituperative woman rattled by her deep-seeded insecurity. The relationship between the two characters will likely remind you of "The Devil Wears Prada", a much better adaptation of a lightweight roman-a-clef, although Mrs. X is not as complex or intimidating a character as fashion magazine editor Miranda Priestly.<br /><br />Relegated to the sidelines is Paul Giamatti properly villainous as Mr. X, an adulterous, insensitive lout of a husband and father. Chris Evans colorlessly plays Harvard Hottie, Annie's preppy, kind-hearted suitor upstairs, while Nicholas Art simply doesn't register any real warmth as Grayer. Broadway great Donna Murphy shows up effectively as Annie's working-nurse mother, Julie White has a few funny moments as an unctuous training seminar leader, and pop singer Alicia Keys plays the requisite best pal role with bohemian spunk. The story's resolution feels particularly pat. The 2007 DVD has a few extras - no commentary track but a standard making-of featurette about 17 minutes long. The second short, "Confessions from the Original Nannies: The Authors of the Bestselling Book", is marginally more interesting as the book's co-authors Kraus and McLaughlin discuss their own experiences as nannies and the book-to-movie transformation. Lastly, there is an amazingly dull blooper reel plus the original theatrical trailer.