***Deze recensie bevat spoilers***<br />Het grootste probleem dat ik met deze film heb, is hetzelfde probleem dat ik had met _Dracula_ van Coppolla: deze film is een mengelmoes van scènes, niet zozeer een doorlopende stroom als wel een reeks zorgvuldig in elkaar gezette scènes. Normaal gesproken worden de scènes in een film samengevoegd tot een geheel, zodat de resulterende film vloeiend verloopt, maar in deze film begint en eindigt bijna elke scène als zijn eigen kleine film, waardoor er weinig ruimte overblijft voor karakterontwikkeling. Ik heb bijvoorbeeld geen idee wat Frank Abagnale motiveert. Je zou in de verleiding kunnen komen om als katalysator te kijken naar het mislukken van het familiebedrijf of de scheiding van zijn ouders, maar toch krijgen we absoluut geen inzicht in het karakter. Het zou leuk zijn geweest als de personages een beetje menselijkheid hadden gekregen in plaats van eruit te zien als stijve achtergrondfiguren uit een of andere waardeloze tekenfilm uit de jaren zestig.<br />In een van de meest kale product placements die ik ooit heb gezien, worden drie FBI-agenten, onder wie Hanks, uitgenodigd om naar het huis van Franks' moeder te komen voor 'Sara Lee'. Een van de agenten zegt: 'Niemand houdt van Sara Lee.' Dat zou waar kunnen zijn als het enige voedsel dat je ooit hebt gegeten boomschors is, maar de wasachtige, onbevredigende desserts die Sara Lee aanbiedt zijn de Keanu Reeves van de dessertwereld: ze zien er goed uit, maar hebben geen substantie.<br />Situaties komen en verdwijnen als de wind. Waarom solliciteert Frank naar die baan in het ziekenhuis, kreeg hij er genoeg van om piloot te zijn? Hij krijgt die baan in het ziekenhuis, oké, dat is tegelijkertijd interessant en grappig, maar wat gebeurt er dan? Neemt hij ontslag, wordt hij ontslagen? Hoe komt het meisje weer bij haar ouders terug, hebben ze haar vergeven, houdt ze haar baan? Hoe presteerde Frank als advocaat? Wanneer en hoe heeft hij een huis in Atlanta gekocht? Wie zijn al die mensen bij hem thuis? Wat was dat met dat fotomodel/prostituee? Het hele gebeuren diende absoluut geen enkel doel. Er zijn tientallen en nog eens tientallen onbeantwoorde vragen, van het begin tot het eind, die een merkwaardig leeg, onbevredigend gevoel achterlaten, ongeveer zoals wanneer je een bevroren toetje eet dat met kunstmatige chemicaliën is gemaakt. Dat Sara Lee in deze film zo'n prominente plaats in de filmlijst krijgt, is vast geen toeval.<br />Christopher Walken geeft een van zijn beste optredens als Franks vader. Net als Richard Farnsworth in _The Straight Story_ vertelt Walkens gezicht meer over het personage dan hij ooit zou kunnen zeggen. Zijn optreden is zo meeslepend en diep dat hij eigenlijk genomineerd zou moeten worden voor de prijs voor beste bijrol. 'De LPM, die zo'n veelbelovende rol heeft gespeeld in _What's Eating Gilbert Grape_ ', is niet meer dan voldoende in de rol van Frank Abagnale; hij is geen Christopher Walken, dat is zeker.' Hanks speelt zichzelf. Hij doet zijn beste Robin Williams-imitatie van Tom Hanks die een dramatische rol speelt, waarbij hij af en toe zijn stem verheft, zoals hij al doet sinds _Boom Buddies_. Hanks is de Sara Lee van de acteurs.<br />Al met al is dit een interessante film, al is hij merkwaardig leeg. De dag nadat je hem hebt gezien, herinner je je er niets meer van.
***This review contains spoilers***<br /><br />The biggest problem I have with this film is the same one I had with Coppolla's `Dracula': this film is a hodgepodge of vignettes, less a continuous stream than a series of carefully crafted scenes. Normally the editing process of a film patches the scenes together into a unified whole, so that the resulting film flows, but in this film nearly every scene opens and closes like its own little film, leaving little room for character development. I have no idea what motivates Frank Abagnale, for example. One might be tempted to look at the failure of the family business or his parents' divorce as a catalyst, but still we are given absolutely no insight into the character. It would have been nice to see the characters given a little humanity instead of looking and acting like stiff background characters from some crappy 1960s cartoon.<br /><br />In one of the most bald-faced product placements I've ever seen, three FBI agents, including Hanks, are invited in to Franks's mother's house for `Sara Lee'. One of the agents says: `nobody doesn't like Sara Lee.' That might be true if the only food you've ever eaten is tree bark, but the waxy, unsatisfying desserts offered by Sara Lee are the Keanu Reeves of the dessert world: they look good, but have no substance.<br /><br />Situations arise and disappear like zephyrs. Why does Frank apply for the job at the hospital, did he get tired of being a pilot? He gets the job at the hospital, okay that's simultaneously interesting and funny, but then what happens? Does he quit, is he fired? How does the girl get back together with her parents, did they forgive her, does she keep her job? How did Frank perform as an attorney? When and how did he buy a house in Atlanta? Who are all those people at his house? What was the deal with model/prostitute? The whole scene served absolutely no purpose. There are dozens and dozens of unanswered questions such as these, from start to finish, leaving a curiously empty, unsatisfying feeling, much like eating a frozen dessert made with artificial chemicals. That Sara Lee gets such a high-profile product placement in this film is no coincidence, I am sure.<br /><br />Christopher Walken gives one of his best performances as Frank's father. Like Richard Farnsworth in The Straight Story, Walken's face tells more about the character than anything he could ever say. His performance is so rich and deep that he should be nominated for best supporting actor. LDC, having shown so much promise in `What's Eating Gilbert Grape,' is merely adequate in the role of Frank Abagnale; he's no Christopher Walken, that's for sure. Hanks plays himself, doing his best Robin Williams impression of Tom Hanks playing a dramatic role, occasionally raising his voice just like he's been doing since Bosom Buddies. Hanks is the Sara Lee of actors.<br /><br />All in all, this is an interesting film, albeit a curiously empty one. The day after you watch it, you won't remember any of it.