The Magical Life of Long Tack Sam is even boeiend als 90 minuten onsamenhangende Super-8 homevideo's van mensen die je nooit hebt ontmoet, behalve dan dat ze geen van de schattige kinderen of humor hebben die de homevideo's zouden kunnen redden. Beschouw het maar als The Blair Witch Project zonder verhaal en zonder acteerwerk.<br />Het verhaal gaat over de vorderingen van de filmmaker bij het documenteren van het leven van haar verre grootvader, een beroemde variété-goochelaar en acrobaat. De invalshoek is dat, terwijl Long Tack Sam in hetzelfde circuit rondreisde bij andere variété-artiesten die over de hele wereld bekend zijn, hij onbekend is <0xE2><0x80><0x93> volkomen vergeten. De filmmaker probeert de man uit te pluizen en te ontdekken waarom hij vergeten is. Nu ik de film heb gezien, begrijp ik waarom hij vergeten is. Zijn verhaal, in elk geval zoals het in de film wordt verteld, is totaal niet boeiend, en de film doet hem geen goed door eindeloos te zeuren en te proberen hem interessant te maken, terwijl hij in feite totaal niet te onderscheiden is van de honderden andere tweebenige artiesten die in het begin van de twintigste eeuw hun kostje bij elkaar schraapten. Er zijn geen gefilmde opnamen van zijn optreden; dus moeten we zijn optreden door middel van animatie waarderen.<br />De film is pijnlijk oninteressant om naar te kijken. Ik heb hem opgenomen te midden van een filmpubliek van uiterst vergevingsgezinde filmliefhebbers, en ik geloof dat het de eerste film was die op ons forum werd vertoond waarbij het publiek voortdurend vertrok. Een positief punt: de film maakt gebruik van een leuke techniek om stilstaande beelden tot leven te brengen, maar zelfs dat nieuwtje was na ongeveer 5 minuten alweer verdwenen.<br />Ik beveel de film aan als een niet-narcotische oplossing als je aan slapeloosheid lijdt.
The Magical Life of Long Tack Sam is as engaging as watching 90 minutes of disjointed Super-8 home movies of people you've never met, except with none of the cute kids or humor that might redeem the home movies. Consider it The Blair Witch Project without a story and with no acting.<br /><br />The story relates the filmmaker's progress in documenting the life of her distant grandfather who was a famous vaudeville magician and acrobat. The angle is that, while Long Tack Sam traveled in the same circuit at other vaudeville artists who are globally known, he is unknown - totally forgotten. The filmmaker attempts to flesh out the man and to explore why he is forgotten.<br /><br />Having seen the movie, I understand why he is forgotten. His story, at least as related in the movie, is wholly unengaging, and the film does him no favors by droning endlessly trying to make him interesting, when in fact, he is totally undistinguishable from the hundreds of other two-bit performers scraping together a living in the early 1900s. There is no filmed footage of his act; so we are meant to appreciate his performance through animation.<br /><br />The film is painfully uninteresting to watch. I screened it among a film society audience of highly forgiving film lovers, and I believe it was the first film shown in our forum to have had audience members leave, continuously throughout the movie.<br /><br />One positive note: the film uses a cute technique of animating still photos, but even that novelty wore off after about 5 minutes of it.<br /><br />I recommend the movie as a non-narcotic solution if you are suffering from insomnia.