Ik heb laatst _Into Great Silence_ gezien. Ik was gefrustreerd, in niet geringe mate door de lengte ervan. (DVT is een zorgwekkend bijproduct.) Oké, in zoverre dat de film me aanzette tot nadenken en vragen stellen over mijn frustratie en het stille leven van die monniken, is hij geslaagd. Maar ik ben er niet van overtuigd dat het een belangrijke bijdrage is aan een dieper begrip van de eenzaamheid en de grote stilte die de levenskracht van Grande Chartreuse zijn. En dat, zo voel ik, is een tekortkoming.<br />Bij nader inzien is eenzaamheid wat deze'meditatie' probeert te bereiken. Ja, stilte is de sleutel tot eenzaamheid. Maar de titel van de film misleidt. En omdat er geen poging wordt gedaan om de kartuizer roeping/weg van het leven uit te leggen, moeten de kijkers het zelf maar uitzoeken. Uiteindelijk verandert de film de kijkcijfers en de monniken. Hij is veel te persoonlijk om de impact te hebben die de filmmaker kennelijk voor ogen had. Het begrijpen van het kloosterleven, vooral in het begin van de eenentwintigste eeuw, zou een welkom tegengif zijn voor de stortvloed van berichten, geluiden en beelden die ons dagelijks overspoelt. Maar deze film mist het doel. Dus ik ben niet ondankbaar omdat ik gewoon teleurgesteld ben.
I saw "Into Great Silence" the other day. I was frustrated, in no small measure by its length. (DVT is a worrisome byproduct.) OK, to the degree that the film provoked me to think and question and puzzle about my frustration and the silent life of these monks, it succeeded. But, I'm not convinced it's an important contribution to any deeper understanding of the solitude and great silence that is the life force of Grande Chartreuse. And that, I feel, is a failing.<br /><br />On reflection, solitude is what this "meditation" is attempting to get at. Yes, silence is key to solitude. But the title of the film misleads. And because there is no attempt to explain the Carthusian vocation/way of life, viewers are left to learn this on their own. In the end, the film short-changes viewers  and the monks. It's way too personal to have the impact that the filmmaker apparently intended. Understanding monastic life, especially early in the 21st century, would be a welcome antidote to the barrage of messages, sounds, and images that assault us daily. But this film misses the mark. So, I'm not ungrateful  just disappointed.