Ik was zo opgewonden bij het zien van de film. Oorspronkelijk idee in de plotbeschrijving, geweldige omslagkunst. De kostuums en de personages interesseerden me van voren.<br />Maar BLAM de saaiheid van de film trof me zoooo hard dat alle hoop om van deze slecht gemaakte inspanning te genieten vervloog. De personages hadden geen enkele ontwikkeling, behalve dat ze geïntroduceerd werden. Het kon me echt geen moer schelen of ze het overleefden, ze waren door het hele gebeuren vreemden voor me. De 'babe' (Mercedes) was eigenlijk helemaal geen 'babe', ik was bijna blij dat ik de rest van haar gezicht niet kon zien. Ulysses was zo saai dat ik zijn personage als onderzetter kon gebruiken, en dat is echt een probleem als hij verondersteld wordt de held te zijn. Wat was dat toch met die slappe kleren van hem? Een Mexicaanse worstelaar zou nooit zoiets saais dragen, en al helemaal geen echte held. Denk maar eens terug aan de film _BLUE DEMON & SANTO_, een van de beste Mexicaanse worstelfilms uit de jaren zeventig. Die konden echt zombies uit elkaar scheuren en dat zag er nog goed uit ook, in tegenstelling tot de groep afgedankte _uggo's_ in deze tijdsverspilling. Halverwege wilde ik eigenlijk dat er een eind aan kwam. Het verhaal en de personages kwamen na de eerste twintig minuten niet verder, en de film bleef mijn tijd opslokken... Tiki was het enige personage dat me opvrolijkte, ik wilde bijna meer over hem weten, hij Maar de makers probeerden op een belachelijke manier de hele film aan Ulysses te slijten, en hij deed heel erg neutraal. Ik hoop dat de makers allemaal een dagbaantje hebben. De vent in de metro die mijn broodje heeft gemaakt, draagt meer bij aan de wereld dan dit project.
I was so excited to see this movie. Original idea in the plot summary, great cover art. The costumes and the characters interested me from the front.<br /><br />But BLAM the dullness of the movie hit me Sooooo hard that it demolished all hope to enjoy this poorly made effort. The characters had zero development beyond them being introduced. I really didn't give a damn about any of them surviving, they were strangers through the whole thing. The "babe"(Mercedes) was not really a babe at all, I was almost glad that I couldn't see the rest of her face. Ulysses was so flat I could use his character as a coaster, and thats really a problem when he's supposed to be the hero. What was with his lame clothes. A Mexican wrestler would never wear anything so dull, especially a true hero. Think back to the BLUE DEMON & SANTO, and all the great Mexican wrestling monster movies of the 70's. They could really rip apart zombies and look good doing it, not the group of reject uggos in this waste of time. Half way through, I really wanted it to end. The story and characters were not progressing any further after the first 20 min, and the movie just kept eating up my time... The one redeeming character was Tiki, I almost wanted to know more about him, he was the only character who seemed to have any passions or emotions at all. But the makers were ridiculously trying to up-sell Ulysses the whole damn movie, and he was very very bland. I hope the makers all have day jobs. The guy at subway who made my sandwich contributes more to the world than this project.