Ik was 14 jaar en reisde naar Florida en we brachten de nacht door in een hotel. Ik was nog laat op om naar HBO te kijken toen de film begon. Terwijl ik ernaar zat te kijken, werd ik gehypnotiseerd door Patrick Deweare! De film en zijn optreden raakten iets heel dieps in me, ik werd onmiddellijk een fan van hem en de herinnering aan die film is me nog jaren bijgebleven. Ik kocht de film als volwassene. Ik denk dat het de diepe droefheid was die van hem afstraalde, gewoon de droefheid die hij uitstraalde zonder echt te spreken. Ik hou vandaag de dag net zo veel van deze film als op mijn 14e, waarvan ik op dat moment niet wist dat hij net dood was. Met de komst van internet kon ik veel meer te weten komen over de man die me achtervolgde met zijn toneelstukken, en ik kwam erachter waar die droefheid vandaan kwam.
I was 14 years old and traveling to Florida and we spent the night in a hotel. I was up late watching HBO when this movie came on. As I sat and watched it I was mesmerized by Patrick Deweare! The movie and his performance touched something very deep in me, I became an instant fan of his and the memory of that movie stayed with me for years. I purchased the movie as an adult. I think it was the deep sadness that emanated from him, just the sad looks he would convey without actually speaking. I love this movie as much today as I did at 14, which at that time I did not know that he had just died. With the advent of the Internet I was able to find out much more about this man who's performance haunted me and learned where that sadness came from.