Wauw, wat een verhaal! Maar dat is dan ook alles wat het is, een verhaal dat min of meer gebaseerd is op echte feiten, zoals ik ze zie. Ik ben geboren in 1928. Mijn moeder was helemaal weg van zuster Aimee en vanaf de jaren twintig was ze een zeer toegewijd lid van de kerk. Ze was de gids voor bezoekers aan de tempel van 1930 tot 1970. Ze werkte op kantoor en deed een heleboel andere dingen voor de kerk. Ik ging naar de zondagsschool in de tempel en werkte samen met de toneelploeg aan de maandelijkse geïllustreerde preken en trad in veel daarvan op, van eind 1930 tot vlak na haar dood, toen ik naar de marine ging. Ik speelde zelfs op de keteldrums als de vaste drummer niet kwam opdagen voor de dienst. Ik kende haar persoonlijk net zo goed als Rolf en zijn dochter. Nou en? Nou, in de eerste plaats hadden de producenten misschien wat meer zorg besteed aan het leveren van de juiste uniformen voor Zuster en de anderen die te zien waren. Ik heb haar nooit anders gezien dan in de witte verpleegstersuniformen en capes met het grote schild dat op een das lijkt en ik heb nooit diepe sneden gezien die een decolleté lieten zien. De actrice was zo ver verwijderd van de natuurlijke stem van Zuster, ze was pieperig en hoog. Voor zover ik me kon herinneren had Zuster niet zo'n hoge stem tijdens haar preken. Al met al was de film niet zo slecht als hij leek, hoewel een groot deel van de gesprekken onder vier ogen in de verbeelding van de schrijver moeten hebben plaatsgevonden. Ik herinner me nog goed de dag waarop bekend werd gemaakt dat ze dood was. Onder degenen die deel uitmaakten van de Vierkante Religie, zou de schok vergelijkbaar kunnen zijn met die op de dag dat JFK werd doodgeschoten.
Wow, what a story! But then that is just about all it is is a story loosely based on real facts, as I perceive them. I was born in 1928. My mother was really smitten by Sister Aimee, and she became from the 1920's a very devoted member of the church. She was the guide for visitors to the temple from 1930's to the 1970's. She worked in the office and did lots of other activities for the Church. Myself, I went to Sunday school at the Temple, and worked with the stage crew in setting up the monthly illustrated sermon settings, and performed in many of them, from the late 1930's till just after her death when I went to the Navy. I even played the kettle drums when the regular drummer did not show up for services. I knew her personally as well as Rolf and his daughter. So what? Well, first of all the producers might have taken a little more care in providing the correct uniforms for Sister and the others shown. I have never seen her in anything other than the white nurses uniforms and capes with the large shield like tie and never saw low cuts to show cleavage. The actress was so far off the natural voice of Sister, she was squeaky and high pitched. Sister to my recollection did not have that high pitch during her sermons. All in all the movie was not that bad as far as it went; although much of the conversations in private must be in the writer's imagination. I remember well the day it was announced that she was dead. Within those who were a part of the Four Square religion anywhere, the shock might be comparable to that on the day JFK was shot.