Ik ben een heimelijke fan van _Doctor Who_. Voor mij geen openbare belangstellingsverklaringen in dit hoogst ongeloofwaardige programma. Maar zelfs de gebruikelijke maatstaven van g<0xC3><0xAA>ne die ik normaal gesproken heb bij het in de rij staan voor een _Doctor Who_ -filmpje werden versterkt toen ik K-9 en Co in de rij zag staan voor een vijfje en zelf maar eens ging'verwennen'.<br />Met een openingszin die het tempo en de structuur van terminale diarree combineert met het vernuft en de zwier van een trap in je kont die niet veel goeds voorspelt. Opwinding! Voor Sarah Jane die een slokje wijn neemt. Koud! Voor haar die _The Guardian_ leest. Vertel! Stel je een Hammer Horror-editie van Crossroads voor, geregisseerd door Michael Winner, en je kunt nog steeds niet in de buurt komen van de pure schunnigheid van dit monster. Als je naar de titelaflevering kijkt (ik vind het vreselijk om er steeds weer op terug te komen, maar het is een nachtmerrie die me nog jaren zal blijven achtervolgen) kun je niet geloven dat de makers het serieus meenden. Wie zou er bij zijn volle verstand serieus geloven dat dit als serie zou werken?<br />Het is vreemd, want geen enkele aflevering van Doctor Who is zo slecht gedateerd als deze. Na dertien minuten (het ongeluksgetal? Hier is het) verschijnt K-9. Ik vond hem in de serie altijd vertederend, maar buiten de context werkt hij niet. Let wel, dat geldt ook voor Sarah Jane. Ze vormen allebei voldoende steun, en dat geldt ook voor de sterren. K-9 beweert dat hij over een kernbatterij en een holografisch geheugen beschikt, dus je vergist je als je denkt dat hij van gehavend oud plastic en een afstandsbediening is gemaakt.<br />8,4 miljoen idioten hebben daadwerkelijk op deze aflevering afgestemd. Producer John Nathan-Turner was nooit echt vertrouwd met het woord'smaak', dus als K-9 het over de Doctor heeft, weet je gewoon dat de achtergrondmuziek overgaat in een parodie op het oude Who-thema. Spannend! De achtergrondmuziek van Peter Howell is zelfs een bonus, want die wordt 'angstaanjagend' zodra er een undercovercrimineel op het scherm verschijnt. Handig van hem, want door elke spanning te vernietigen, zorgt hij ervoor dat mensen met een nerveuze aard geen angst krijgen als ze ernaar kijken.<br />Negentien minuten, en ik heb de wil om te leven verloren. Het kan me gewoon niet meer schelen. Als ik de volgende minuut zou sterven, zou dat een gezegende verlossing zijn. Je voelt aan dat een deel van het 'we hebben normaal gesproken niets met buitenlanders'-gedoe een satire is op de oude Engelse waarden, maar zelfs de held beschrijft iemand als iemand die eruitziet als een zigeuner. Dit is net De Wicker-man met de focus op het riet. Karakters geven in dit verhaal zelfs tuintips, godbetert! De decors lijken precies op decors, het acteerwerk is chronisch, de richting is afschuwelijk en het script is zwak... is er ook maar één element in deze show dat niet het woord 'onbekwaam' doet opkomen? Het is een vreemd soort Televisiemaatschappij die denkt dat heidense offers een acceptabele vorm van gezinsvermaak zijn. Hoewel het, aangezien het merendeel van het publiek waarschijnlijk in comateuze toestand verkeerde, nauwelijks van belang lijkt.<br />Het enige wat hiervoor nodig is om het naar de zevende hemel te brengen, is een Scooby Doo die de schurken ontmaskert, karateslagen van Sarah Jane en een kerstliedje van K-9. O, lieve God, neem me nu. Ik durf te wedden dat niemand K-9 and Company ooit heeft vergeleken met Apocalypse Now, maar terwijl ik ernaar keek, moest ik onwillekeurig aan een citaat van die foto denken: 'De verschrikking, de verschrikking...'
I'm very much a closet Doctor Who fan. Not for me public declarations of interest in this most uncredible of programmes. Yet even the usual standards of embarrassment I normally feel about queuing with a Who video were intensified when I saw K-9 and Company in a sale for a fiver and went to "treat" myself.<br /><br />Opening with a title sequence that combines the pace and structure of terminal diarrhoea with the wit and panache of a kick up the arse this really doesn't bode well. Thrill! To Sarah Jane sipping wine. Chill! To her reading The Guardian. Spill! To her jogging down a road (On a cold day, it seems). The amazing thing is, it actually gets worse.<br /><br />Imagine a Hammer Horror edition of Crossroads directed by Michael Winner and you still can't begin to come close to the unmitigated crappery of this ferrago. Watching the title sequence (I hate to keep coming back to it, but it's a nightmare that I imagine will haunt me for years to come) you can't believe that its makers were serious. What person in their right mind would seriously believe this would work as a series?<br /><br />It's strange because no episode of Doctor Who has dated as badly as this. Thirteen minutes in (the unlucky number? It is here) K-9 appears. I always found him endearing in the show, but out of context he doesn't work. Mind you, neither does Sarah Jane. Both are adequate support, neither are stars. K-9 claims to have a nuclear battery and a holographic memory, so you're mistaken if you think he's made out of battered old plastic and a remote control car.<br /><br />8.4 million idiots actually tuned in to this tot. Producer John Nathan-Turner was never really conversant with the word "taste" and so you just KNOW when K-9 mentions the Doctor the incidental music will segue into a skit of the old Who theme. Tacktastic! In fact Peter Howell's incidental music is a bonus in that it gets "scary" whenever a covert villain is on screen. Handy of him that, as by destroying any suspense he ensures those of a nervous disposition won't get any anxiety from watching it.<br /><br />Nineteen minutes in and I've lost the will to live. I just don't care anymore. If I died in the next minute it would come as blessed salvation. You sense some of the "we don't normally take to foreigners" schtick is supposed to be a satire of old England values, but even the hero describes someone as looking like a gypsy. This is like The Wicker Man with the focus on the wicker. Characters even trade gardening tips in this story, for God's sake!<br /><br />The sets look exactly like sets, the acting is chronic, the direction horrendous and the script feeble... is there a single element of this show that doesn't conjure up the word "inept"? It's a strange kind of Television Company that thinks pagan sacrifices are an acceptable form of family entertainment. Though as the majority of the audience were probably comatose by that stage it scarcely seems to matter.<br /><br />All this requires to take it into seventh Heaven is a Scooby Doo unmasking of the villains, karate stunts from Sarah Jane and K-9 performing a Christmas Carol. Oh dear God take me now. I bet no one has ever compared K-9 and Company to Apocalypse Now, but while I was watching it I couldn't help thinking of a quote from that picture: "The horror, the horror..."