Als je besluit deze film wel of niet te gaan zien, is de vraag heel eenvoudig: vind je Wes Andersons eerdere werk mooi? Als je op deze vraag 'ja' antwoordt, ben je dol op The Darjeeling Limited. Als je 'nee' antwoordt, kun je je geld beter ergens anders aan uitgeven. Ik persoonlijk val heel diep in de eerste categorie. Ik ben altijd een grote fan van Anderson geweest en ben dol op alle vier zijn eerdere werken, en dit behoort zeker tot zijn beste (ongeveer de top drie). Dit is veel meer geleid, inspirerend en persoonlijk werk van de man zelf. Terwijl zijn andere films veel minimalistischer waren en zich tussen een bepaalde groep personages afspeelden, neemt Darjeeling een veel grotere wereld op zich. <br />Het verhaal gaat over drie broers die van elkaar vervreemd zijn, Francis (Owen Wilson), Peter (Adrien Brody) en Jack (Jason Schwartzman). Ongeveer een jaar geleden overleed hun vader en gingen ze ieder hun eigen weg. Natuurlijk kan niets in de wereld van Wes Anderson al te gelukkig beginnen. Francis probeerde zelfmoord te plegen (de ironie is pijnlijk), Peter krijgt een baby met zijn vrouw Alice, van wie hij altijd had gedacht dat hij zou scheiden, en Jack probeert over een moeilijke scheiding heen te komen (inclusief een paar inside jokes voor degenen die Hotel Chevalier hebben gezien). Francis besluit deze broers te herenigen op een spirituele reis door India, per trein, en alles loopt gruwelijk mis. De chaos die volgt is eigenzinnig, hilarisch en volkomen perfect voor fans van Anderson zoals ik. De optredens van de drie hoofdrolspelers zijn briljant, vooral die van Adrien Brody, van wie ik dacht dat hij niet meer in zijn Oscarwinnende element zou zijn, maar die eigenlijk zo goed bij de rest van de cast past dat ik hem liever had dan de rest van de cast. Halverwege de film slaat de stemming om in een nog somberder stemming, die me doet denken aan Luke Wilsons grote scène in The Royal Tenenbaums (niemand probeert zelfmoord te plegen, hoor) en de film neemt de dramatische sfeer over voordat hij weer terugvalt in de unieke, briljante wereld die me altijd in zijn greep houdt. De genialiteit van de man is nog even sterk als altijd. Dit is misschien wel zijn beste film en zeker zijn aangrijpendste.
When deciding whether or not to see this film, the question is very simple: Do you like Wes Anderson's previous work? If you answered yes to this question, you will adore The Darjeeling Limited. If you answered no, you'd better spend your money elsewhere. I personally, fall very deeply into the former category. I've always been a huge Anderson fan and adore all four of his previous efforts, and this certainly ranks among his best (top three, easily). This is a much more guided, inspirational and personal work from the man. While his other features have been more minimalistic and set between a certain group of characters, Darjeeling takes on a much larger world.<br /><br />The story is about three estranged brothers, Francis (Owen Wilson), Peter (Adrien Brody) and Jack (Jason Schwartzman). About one year ago their father died and they went their different ways. Of course, nothing can start off too happy in a Wes Anderson world. Francis attempted suicide (the irony is painful), Peter is having a baby with his wife Alice who he always thought he would divorce and Jack is trying to get over a rough break up (some inside jokes for those who have seen Hotel Chevalier are included). Francis decides to reunite these brothers on a spiritual journey across India, via train, and everything happens to go horribly wrong.<br /><br />The chaos that ensues is quirky, hilarious and utterly perfect for fans of Anderson like myself. The performances from the three leads are brilliant, particularly Adrien Brody whom I thought was going to be out of his Oscar-winning element but actually fit in so well that I preferred him to the rest of the cast. There is a huge turn into a more somber mood about halfway through that brings up memories of Luke Wilson's big scene in The Royal Tenenbaums (nobody tries to commit suicide, mind you) and the film picks up on the dramatic sentiment before jolting right back into the uniquely brilliant world that always keeps my sides in stitches. The man's genius is as strong as ever. This may be his best film and it's certainly his most poignant.