Ik zou deze opmerkingen graag vooraf willen laten gaan door te zeggen dat ik deze film heb gezien op een slechte kwaliteit dubbele dvd (samen met 'CARNAGE' van Andy Milligan) die ik in de winkel had gekocht, dus ik had eerlijk gezegd niet veel verwacht van CLASS REUNION MASSACRE (alias 'THE REDEEMER: ZOON VAN  satan!'). Ik las een paar recensies van de film op deze site en nog een paar voordat ik hem bekeek, en ik merkte een heleboel opmerkingen op over de 'droomachtige' of'surrealistische' kwaliteit. Nu ik de film heb gezien, vraag ik me af hoeveel van die 'droomachtige' kwaliteit opzettelijk was en hoeveel gewoon stom geluk van de regisseur was. Er waren een paar interessante scènes in de re<0xC3><0xBC>nie, maar over het algemeen lachte ik vooral naar het scherm.<br />Dit is ons 'complot', min of meer: zes mensen, stuk voor stuk een karikatuur van een 'dodelijke zonde' (een inhalige advocaat, een ijdele homo, een lesbienne, een rijke trut, een chauvinistisch zwijn en een promiscue voormalige tiener), keren terug naar hun nu gesloten middelbare school voor een tien jaar durende re<0xC3><0xBC>nie, waar ze al snel ontdekken dat ze de enige mensen in het schoolgebouw zijn, afgezien van een psychotische moordenaar die de deuren op slot doet en hen een voor een oppikt met een verscheidenheid aan maskers en kostuums aan. Onze zes slachtoffers zijn, om het maar ronduit te zeggen, idioten. Na bijna elke plaats delict blijven de overlevenden met een terneergeslagen gezicht zitten en bespreken ze 'wat moeten we nu doen?' tot de krankzinnige moordenaar opnieuw toeslaat, in plaats van de logische keuze te maken, zoals een ruit inslaan, een deur openbreken of wat er ook maar nodig is om te ontsnappen. Ze hebben ook de neiging om na elk sterfgeval geschokt en vol afschuw toe te kijken terwijl de moordenaar een lange, uitputtende toespraak houdt over hun zondige leven en hem zijn zegje laat doen in plaats van de moordenaar te bespringen en hem een schop onder zijn kont te geven. Vreemd genoeg lijkt onze moordenaar (die een hel-en-verdoemenispriester is, te oordelen naar de niet al te behulpzame uiteenzetting aan het begin van de film) niets met de zes mensen te maken te hebben, behalve dan het feit dat het zondaars zijn en dat hij ze haat. Als hij met de zes op school had gezeten en ze hem in een kluisje hadden geduwd of hem op een andere manier in het verleden op de een of andere manier hadden mishandeld, dan zou de plundering misschien te begrijpen zijn. Ik ga niet eens in op de jongen met een extra duim (?) die op mysterieuze wijze uit een meer oprijst (! ) in de proloog van de film (vergezeld van een paar van de meest irritante synthesizermuziek die ooit is opgenomen) en wordt pas weer gezien in de epiloog, omdat die scènes aanvoelen alsof ze in een andere film zijn geplakt. De heersende theorie lijkt te zijn dat de jongen in werkelijkheid 'De Verlosser' is en dat hij degene is die aan de touwtjes trekt (degenen onder u die de film hebben gezien, zullen die verwijzing zeker opmerken) achter de moordpartij van de Priester, maar het geheel is niet samenhangend genoeg voor de kijker om het met zekerheid te kunnen zeggen. Het lijkt erop dat de makers van de film probeerden het toen populaire 'Sektarische kind'-genre (d.w.z. 'Het Omen') in te passen. De hoogtepunten voor mij waren het tienerpersonage, een Farrah Fawcett-wannabe die een kort rokje droeg, en één moordscène met een pendule die aan het plafond hing en een enge pop in een clownspak. Voor de rest bestond het lesuur uit 90 minuten die ik beter had kunnen gebruiken, zoals mijn teennagels knippen of wachten tot de verf droog was.
I would like to preface these comments by saying that I saw this movie on a poor quality double feature DVD (paired with Andy Milligan's "CARNAGE") that I picked up at the dollar store, so I honestly wasn't expecting much from CLASS REUNION MASSACRE (aka "THE REDEEMER: SON OF Satan!") from the get-go. I read some reviews of the film on this site and several others before viewing it, and I noticed a lot of comments about its "dreamlike" or "surreal" quality. After watching the movie, I wonder how much of that "dreamlike" quality was intentional and how much was just dumb luck on the director's part. There were a few interesting scenes in CLASS REUNION MASSACRE but for the most part I found myself laughing at the screen more often than not.<br /><br />Here's our "plot" more or less: six people, each a cartoonish stereotype representing a "deadly sin," (a greedy lawyer, a vain gay man, a lesbian, a rich bitch, a male chauvinist pig, and a promiscuous former teen-queen) return to their now-closed high school for a ten-year reunion, where they quickly discover that they're the ONLY people in the school building aside from a psychotic killer who locks the doors and proceeds to pick them off one by one while wearing a variety of masks and costumes. Our six victims, to be blunt, are idiots. After nearly every death scene, the remaining survivors invariably sit around looking dejected and discuss "NOW what are we going to do?" until the crazed killer strikes again, rather than doing the logical thing, like trying to smash out a window, break down a locked door, or whatever is necessary to escape. They also tend to stand around in shock and horror after every death while the killer makes a long, drawn-out speech about their sinful lives, letting him say his piece rather than simply rushing the guy and trying to kick his ass. Oddly enough, our killer (who is a fire-and-brimstone priest, judging from the not-very-helpful exposition shown at the beginning of the movie) seems to have no connection to the six people other than the fact that they're sinners and he hates them. If he had gone to school with the six and they'd shoved him in a locker or otherwise mistreated him in some way in the past, then perhaps the rampage would make sense. I'm not even going to get into the kid with an extra thumb (?) who rises mysteriously out of a lake (!) at the prologue of the movie (accompanied by some of the most annoying synthesizer music ever recorded) and is not seen again till he returns there in the epilogue, because those scenes feel like they were pasted in from a different film. The prevailing theory seems to be that the kid is actually "The Redeemer" and that he's the one pulling the strings (those of you who've seen the movie will get that reference, I'm sure) behind the Priest's murder spree, but overall CLASS REUNION MASSACRE isn't coherent enough for the viewer to know for sure. It seems to me like the makers of the film were trying to mesh the then-popular "Satanic child" genre (i.e. "The Omen") with the slasher film genre, but they bungled both sides of the equation. The highlights for me were the teen-queen character, a Farrah Fawcett wanna-be who was wearing a short skirt, and one kill scene involving a pendulum hanging from the ceiling and a creepy puppet in a clown suit. Otherwise, CLASS REUNION MASSACRE was 90 minutes that I should've put to better use, like clipping my toe nails or watching paint dry.