Dit speelt zich af als in een Franse film van Woody Allen. Zelfs de muziek doet denken aan een scène uit New York. En natuurlijk praten en praten en praten en flirten en praten en praten en vrijen en praten en praten en zich aftrekken op kantoor en praten en praten...<br />Je krijgt een idee. Je kunt zelfs hun innerlijke dialoog horen en de fantasieën zien die ze op een gegeven moment in hun hoofd hebben. Maar na de eerste 10 minuten zou je willen dat ze het zo snel mogelijk achter de rug hadden. Ik heb het maar tot de helft van de film volgehouden, toen begon ik me te vervelen. En gedurende ongeveer een kwart van de film is al dat gepraat onverstaanbaar als je geen Frans verstaat, want de witte ondertiteling gaat verloren in het witte tafelkleed, in de witte jurken, enz. Maar dat is alleen maar nog een reden om je hier niet mee bezig te houden.
This plays like a French Woody Allen movie. Even the music is reminiscent of a New York scene. And, of course, they talk and talk and talk and talk and flirt and talk and talk and talk and make love and talk and talk and talk and jerk off at the office and talk and talk...<br /><br />You get the idea. Heck, you can even hear their inner dialogue and see the fantasies they're picturing in their heads at any given moment. By the first 10 minutes, though, you wish they would just get it over with. I only lasted through about half of the movie, then I just got too bored.<br /><br />AND, for about a quarter of the movie, all this talking is unintelligible if you don't understand French because the **(@#(*$ white subtitles get lost in the white tablecloth, in the white dresses, etc. But this is just another reason to not bother with this one.