'Baby Monitor: Sound of Fear' werd vorige week op bbc 1 uitgezonden zonder 'Baby Monitor' in de titel, in een poging het minder dwaas te laten klinken. De poging slaagde met de titel, maar dan blijft de film zelf over.<br />Een remake van de Duitse tv-film 'Babyfon' (!), het is het hartverwarmende verhaal van een beeldschone nanny (Josie Bissett), de werkgever van wie ze houdt en die van haar houdt (Jason Beghe), de zoon op wie ze dol is, en de vrouw (Barbara Tyson) die niet zal uitkomen voor de president van haar fanclub; het toneel is niet geprepareerd voor een meeslepende thriller, maar dat is minder te danken aan de cast (die is). Het meeste is niet eens zo slecht, vooral de jongen die het zeurderige rotjoch speelt waar onze heldin voor zorgt <0xE2><0x80><0x93> eerlijk gezegd hoopte ik vurig dat hij zou worden afgekraakt) dan de regisseur-opsteller Walter Klenhard. Ik heb al eerder over zijn werk geklaagd met'_Rush of Fear_'(daar heb je dat woord weer), en hoewel dat niet zo vreselijk is, staat het wel even hoog op de idiotieschaal.<br />Terwijl in de juiste handen het scenario van een onschuldige vrouw die is overgeleverd aan de genade van psychopaten en die geen van beiden weet waar de ander is, effectief kan worden (en is geweest) uitgevoerd, veegt hier Klenhards slordige regie en slordige handschrift alle spanning weg en harkt hij de weinig subtiele hints (' _Rush of Fear_ ') naar binnen. Je zou dagenlang kunnen gillen zonder dat iemand je zou horen, terwijl de onwaarschijnlijkheden steeds meer de effectiviteit in de weg gaan staan <0xE2><0x80><0x93> een van de weinige fatsoenlijke momenten is wanneer Josie probeert uit het afgesloten appartement te komen waar het grootste deel van de actie zich afspeelt en merkt dat ze het hek probeert open te krijgen met de plank die de boeven gebruikten om haar vriendin dood te slaan, maar dan vraag je je af waarom ze haar lijk <0xC3><0xBC>berhaupt uit haar appartement hebben gesleept. En waarom ze daarna nooit meer is genoemd (zelfs niet in de ontknoping). En waarom er niemand anders in dat gebouw lijkt te zijn dan zij. En je verwondert je over de manier waarop alles zo overduidelijk is opgezet (kijk uit voor die dekens). '<br />'Baby Monitor: Sound of Fear' verdient in elk geval de eer dat hij zo absurd wordt dat de beklijvende slotscène de film naar een zo-slecht-is-het-goed-terrein stuurt. En hij is nog altijd beter dan 'Rush of Fear' van dezelfde regisseur <0xE2><0x80><0x93> waarvan ik oprecht hoop dat bbc1 hem niet op dezelfde zender uitzond als deze tv-film; het zou ons Rosanna Arquette-fans een hoop schade berokkenen als hij ook nog werd uitgezonden na kleine zus Patricia in 'Medium'...
"Baby Monitor: Sound of Fear" was shown on BBC1 last week without "Baby Monitor" in the title, in a bid to make it sound less silly. The attempt succeeded with the title, but that still leaves the movie itself.<br /><br />A remake of the German TV movie "Babyfon" (!), it's the heartwarming story of a beautiful nanny (Josie Bissett), the employer she loves and who loves her (Jason Beghe), the son she dotes on, and the wife (Barbara Tyson) who won't be running for the president of her fan club; the stage isn't set for a riveting thriller, less due to the cast (which isn't all that good for the most part, especially the boy playing the whiny little brat our heroine takes care of - quite frankly, I was rooting for him to be rubbed out) than do adaptor-director Walter Klenhard. I've complained about his work before with "Rush of Fear" (there's that word again), and while this isn't quite as awful, it does rank just as high on the idiocy scale.<br /><br />While in the right hands the scenario of an innocent woman at the mercy of psychos with neither knowing where the other is can be (and has been) done effectively, here Klenhard's sloppy directing and slack writing wipe out any suspense and rack up the unsubtle hints ("You could scream for days and nobody could hear you") while the implausibilities steadily get in the way of any effectiveness - one of the few decent moments comes when Josie is trying to get out of the locked-up condo where most of the action takes place and finds she's trying to force the gate open with the plank the villains used to beat her friend to death, but then you're wondering why they dragged her corpse out of her apartment in the first place. And why she's never mentioned again afterwards (even in the denouement). And why nobody seems to be in that building but them. And marvelling at the way setups are so blatantly contrived throughout (watch for those blankets).<br /><br />If nothing else, "Baby Monitor: Sound of Fear" does deserve credit for getting so absurd that the jaw-dropping final act actually sends the movie into so-bad-it's-good territory. And it is still better, as stated earlier, than the same director's "Rush of Fear" - which I sincerely hope BBC1 doesn't show in the same slot that this TV movie was in; it would hurt us Rosanna Arquette fans a lot if it was scheduled after little sister Patricia in "Medium" as well...