Een van de personages in deze prachtig gemaakte film koopt een boek met de titel 'De betekenis van het leven'. Hoewel we nooit precies te weten komen wat dat boek precies bevat, bestudeert'mes9.99' de vragen over de betekenis van het leven met ontroering en genegenheid. Het zijn trieste, dwaze, heel menselijke personages, mensen die we kennen en die zo echt zijn dat we af en toe vergeten dat we naar een film kijken.<br />Dit is geen film voor jonge mensen <0xE2><0x80><0x93> er is geen 'actie', geen 'romance', en weinig om de kijker hardop te laten lachen. In plaats daarvan wordt ons een wrange, komische kijk op de menselijke natuur geboden, die het best geschikt is voor degenen die genoeg van het leven hebben meegemaakt om zich met de film te kunnen identificeren.' De meeste mensen zijn niet in staat om te communiceren met mensen met zo'n zielig karakter, en ze bekijken hen eerder met genegenheid dan met ongeduld of minachting.<br />De filmmakers stellen dat mensen zelden in staat zijn om met andere mensen te communiceren, zelfs niet om hun liefde over te brengen op degenen van wie ze het meest houden. Ze zijn zelfs nog minder in staat om elkaars hoop en verwachtingen te vervullen. Het is een pessimistische kijk, zeker, en nogal deprimerend, maar uiteindelijk blijft de boodschap achter dat liefde niet alleen mogelijk is, maar ook het enige wat het leven enige betekenis geeft. Liefde is gek, misleid of bizar, maar dat is het enige wat ertoe doet.
One character in this beautifully crafted film buys a book entitled "The Meaning of Life." While we never discover exactly what that book contains, "$9.99" peruses questions about life's meaning with poignancy and affection. It's sad, silly, very human characters are people we know, and real enough so that we might occasionally forget we are watching animation.<br /><br />This is not a film for the young  there is no "action," no "romance," and little to make a viewer laugh out loud. Rather, we are offered a wryly comic look at human nature, best suited for those who have lived enough of life so as to be able to identify with the film's pathetically flawed characters, and look on them with affection rather than impatience or contempt.<br /><br />Human beings, the filmmakers suggest, are rarely able to communicate with other human beings, even to express love to those they love most. They are even less likely to fulfill each other's hopes and expectations. It is a pessimistic outlook, to be sure, and rather depressing  but, in the end, we are left with the message that love not only is possible, it is the only thing that gives life any meaning at all. Love  crazy, misguided, or bizarre as it may be  is all that matters.