Toen ik deze film in de tv-gids zag staan, dacht ik dat het 'wel eens een goeie zet zou kunnen zijn'. Het is veel beter dan dat. Het begint bijna als een komedie, met als hoogtepunt het zingen van Stalin. Daarna gaat de film over in de emotionele problemen die Anna heeft over het doden van Stalin. De film richt zich dan op haar zoon Joe, en op zijn problemen om erachter te komen dat hij de zoon van Stalin is, en op zijn geleidelijke afdaling in het Stalinisme. De film dient als waarschuwing tegen het Stalinisme, over dat elk misbruik van macht, hoe dan ook, verkeerd is. De belangstelling gaat uit naar de voortreffelijke acteerprestaties van de cast en het idee dat Stalin een kind en 'erfgenaam' heeft voortgebracht. De film zou wel wat meer een einde kunnen gebruiken, en hij gedraagt zich inderdaad als 'waar', vooral aan het eind. Dit is de moeite van het kijken waard, en ik kan het iedereen aanbevelen die geïntrigeerd is door het communisme en Stalin.
When I saw this film in the TV listings, I thought "could be some good tack." It's much better than that. It starts off almost comedic like, culminating in Stalin singing. Then it enters into the emotional problems Anna has over killing Stalin. The film then focuses on her son Joe, and his problems in finding out he is the son of Stalin, and his gradual descent into Stalinism. The film serves as a warning against Stalinism, about how any abuse of power, no matter the end, is wrong. The interest is held with some superb acting by the cast and the idea of Stalin producing a child and "heir." The movie could use more of an ending, and it does treat itself as being "true" particularly at the end. Having said that this is well worth watching and I recommend it to anyone intrigued by Communism and Stalin.