Na een kernraket met wespen uit een wetenschappelijk experiment dat de gevolgen onderzocht van het de ruimte in sturen van de insecten, crashes in een nog niet in kaart gebracht deel van Afrika dat door de inlanders de bijnaam 'Groene Hel' heeft gekregen, is het angstaanjagende resultaat gigantische gemuteerde monstruositeiten die het gevolg zijn van langdurige blootstelling aan straling. Nu het bericht de ronde doet dat deze monsters dat deel van het Afrikaanse continent terroriseren, reizen de wetenschappers die verantwoordelijk zijn voor het experiment naar het hart van Afrika in de hoop een eind te maken aan deze nieuwe dreiging.<br />Saai. Saai. Saai. Een beter woord zou niet geschikter kunnen zijn om deze bombastische film vol scènes van mensen die lopen, lopen en nog eens lopen te beschrijven. Hoewel deze film maar eenenzeventig minuten duurt, lijkt het eerder drie uur. Natuurlijk zijn er een paar redelijke stop-motionmonsters, maar die zijn bijzonder teleurstellend in vergelijking met andere stop-motionpogingen uit die tijd, en de standaardbeelden van STANLEY AND LIVINGSTONE (1939) fleuren het tegen het eind iets op, maar afgezien van die korte momenten van opwinding is er heel veel lopen. Had ik dat al gezegd? Had ik al gezegd dat deze film bijna een gegarandeerde remedie tegen slapeloosheid is?
After a nuclear rocket, containing wasps from a scientific experiment researching the effects of sending the insects into space, crashes in an uncharted part of Africa nicknamed "Green Hell" by the natives, the frightening result is gigantic mutated monstrosities the result of prolonged exposure to radiation. Now with word that these monsters are terrorizing that portion of the African continent, the scientists responsible for the experiment travel into the heart of Africa hoping to put a stop to this newfound threat.<br /><br />Dull. Dull. Dull. A better word could not be more apt to describe this turgidly paced movie filled with scenes of folks walking, and walking, and walking some more. Although this film is only 71 minutes in length, it feels more like three hours. Sure there's some half-decent stop-motion animated monsters but they are particularly disappointing in comparison to other stop-motion efforts of the era and the stock footage used from STANLEY AND LIVINGSTONE (1939) perks things up slightly as well towards the end but aside from those short moments of excitement, well there's lots and lots of walking. Did I mention that already? Did I also mention this movie is almost a surefire cure for insomnia?