Ik ben 56 jaar. Normaal gesproken geef ik niet om 'kinderfilms'. Zelfs als kind gaf ik niet om kinderfilms. Mijn filmhelden waren volwassenen.<br />Maar deze film is een van de zeldzame uitzonderingen op mijn genoemde voorkeur.<br />Nanny McPhee is een geweldige film. Hoewel het een kinderfilm is, is het script zo geschreven dat het ook voor volwassenen leuk is. Het doet me een beetje denken aan een kruising tussen 'Miracle on 34th Street', 'The Wizard of Oz' en 'The Parent Trap' (die met Hayley Mills). Het is grappig, aangrijpend, mysterieus, bovennatuurlijk en fantasievol.<br />Er zijn nog een paar andere dingen aan deze film die ik leuk vond:<br />1. Het publiek wordt met respect behandeld. In tegenstelling tot de meeste tegenwoordige films (die ervan uitgaan dat filmbezoekers idioten zijn) biedt het een verhaal met een logisch begin, midden en eind, zodat als je de wereld die het creëert accepteert, die wereld gevolgd kan worden tot het bevredigende einde.<br />2. De kinderen gedragen zich als... kinderen! Hier geen mini-volwassenen die vol zitten met alle kennis en wijsheid van Macully Caulkin, zodat als de volwassenen maar gewoon naar hen zouden luisteren, de wereld een perfecte plek zou zijn waar iedereen het zo goed met elkaar zou kunnen vinden. Nee, deze kinderen hebben leiding nodig, liefde, begrip en discipline, en die thema's worden in deze film onderzocht.<br />3. Het is geletterd. De schrijfster van het script, de actrice Emma Thompson, gebruikt taal op een manier die eerder bedoeld is om te communiceren dan om alleen maar lawaai te maken terwijl je doet alsof je iets zegt, terwijl je niets zegt.<br />Tot slot heb ik eerder gezegd dat ik niet van kinderfilms hou. (O, er zijn uitzonderingen <0xE2><0x80><0x93> _A Christmas Story_ komt in me op.) Dus als ik zeg dat het goed is, is het goed, geloof me.<br />Ik heb met opzet niet veel van de plot onthuld. Ga naar de film en laat de plot zichzelf aan je onthullen. Je zult blij zijn als je dat doet, en dan heb je deelgenomen aan een echt bevredigende filmervaring. Dat beloof ik. Ik zweer het op mijn leven.
I am 56 years old. I normally do not care for "children's movies." Even as a child I did not care for children's movies. My movie heroes were adults.<br /><br />However, this movie is one the rare exceptions to my stated preference.<br /><br />Nanny McPhee is a wonderful movie. Though it is a children's movie, the script is written so that it can be enjoyed on an adult level. It reminds me somewhat of a cross between "Miracle on 34th Street," "The Wizard of Oz," and "The Parent Trap,"(the one with Hayley Mills). It is funny, poignant, mysterious, supernatural and fanciful.<br /><br />Here are some other things I enjoyed about this film: <br /><br />1. It treats its audience with respect. Unlike most of today's films (which assume movie goers are idiots) it presents a story with a logical beginning, middle and ending, so that if you accept the world it creates, that world can be followed to its satisfying conclusion.<br /><br />2. The children act like--children! No mini-adults here, who are filled with all Macully Caulkin knowledge and wisdom so that if only--if only--the adults would just simply listen to them--why then, the world would be a perfect place where everyone would just get along so well together. No, these children need direction, love, understanding and discipline, and those themes are ones this movie explores.<br /><br />3. It is literate. The script writer, actress Emma Thompson, uses language in a manner designed to communicate rather than to just make a bunch of noise while pretending to say something while saying nothing. <br /><br />In conclusion, I earlier stated that I do not care for most children's movies. (Oh, there are exceptions--"A Christmas Story" comes to mind.) So, if I say it's good, believe me, it is good.<br /><br />I have purposely not revealed much of the plot. Go see the movie and allow the plot to reveal itself to you. You'll be glad if you do, and you will have participated in a truly satisfying movie going experience. I promise. Cross my heart and hope to die.