Ondanks de titel is dit helemaal geen griezelfilm; de elementen van de weerwolf komen pas op driekwart van de film ter sprake en zijn in elk geval slechts gesuggereerd door de hallucinaties van de hoofdpersonen <0xE2><0x80><0x93> maar die vormen duidelijk het hoogtepunt van de film (hoewel de ruige, bleke ster en co-regisseur Chesebro nu niet direct Lon Chaney jr. is); toch is de transformatie door transfusie een interessant concept, dat volgens mij in latere films niet is toegepast. Hoewel de locaties in het bos zeker de moeite waard zijn, overstemt het weinig opwindende hoofdverhaal, dat draait om rivaliserende houthakkersbedrijven en de onvermijdelijke driehoeksverhouding, de belangstelling; een subplot gaat over een schurkachtige zuiplap die sprekend op Walter Brennan lijkt en, voor de goede orde, er is zelfs een eindeloze 'Jazz Age'. De soundtrack bij de prent die ik heb gezien is een klassiek stuk dat ook voor een veel groter effect is gebruikt in L'Age d'or van Luis Bunuel (1930).
Despite the title, this isn't a horror film at all; the werewolf elements are only introduced three-quarters of the way in  which are, in any case, merely suggested through the lead character's hallucinations  but these obviously constitute the film's highlight (though rugged, pasty-faced star and co-director Chesebro isn't exactly Lon Chaney Jr.); still, the transformation-by-transfusion is an interesting concept, one which I don't think has been done in subsequent films. However, while the forest locations are certainly nice, the unexciting main narrative involving rival logging companies and the unavoidable love triangle really drown the interest; a subplot involves a villainous moonshiner who's a dead ringer for Walter Brennan  and, for the record, there's even an interminable "Jazz Age" party sequence towards the beginning! The soundtrack accompanying the print I watched features a classical piece which was also used  to much greater effect  in Luis Bunuel's L'AGE D'OR (1930).