Ik zie niet in wat de lovende recensies rechtvaardigt. Afgezien van de verhandeling kwam het er nogal saai uit. Ja, Loic is raadselachtig en ongelooflijk aantrekkelijk, en de film had zich op die basis goed kunnen ontwikkelen, maar in plaats daarvan dwaalt hij na de eerste 20 minuten hopeloos af en wordt het in wezen 90% gepraat en 100% plot. Dat wordt snel saai. Zelfs de paar ongewone 'incidenten' aan het eind <0xE2><0x80><0x93> die naar ik aanneem bedoeld zijn om een schok of een openbaring te veroorzaken <0xE2><0x80><0x93> lijken zinloos surrealistisch.<br />De regisseur laat zich een aantal onsamenhangende fetisjen welgevallen zonder duidelijk doel. Wat moeten we denken van de steeds terugkerende opnamen van de Alpen, of van de afgerukte en altijd verbonden wenkbrauwpiercings? Als ze bedoeld zijn als symbool voor iets over Loic, zijn hun betekenissen veel te duister. Als de schrijvers ons naar deze dingen wilden laten raden, is dat een vermoeide, pretentieuze techniek die naar mijn idee uiteindelijk alleen maar irritant is, niet slim.
I don't see what justifies the rave reviews. Apart from the exposition, it came off fairly boring. Yes, Loic is enigmatic and incredibly attractive, and the film could have developed well based on that, but instead it wanders hopelessly after its first 20 minutes and becomes essentially 90% talk and 10% plot. That gets old fast. Even the few unusual "incidents" toward the end -- which I'd guess are there to provide a shock or epiphany -- seem pointlessly surreal.<br /><br />The director indulges a number of disconnected fetishes for no apparent purpose. What are we supposed to make of the recurring shots of the Alps, or the distressed and always-bandaged eyebrow piercing? If these are supposed to be symbolic of something about Loic, their meanings are far too obscure. If the writers intended to make us guess at these things, that's a tired, pretentious technique that I think ends up being merely annoying, not clever.