Ik was een enorme fan van deze serie toen die voor het eerst werd uitgezonden. Onlangs stuitte ik op de dvd-box en gisteravond heb ik de laatste aflevering bekeken. Ik werd er weer aan herinnerd hoeveel ik van deze serie hield. Toegegeven, ik heb de originele Britse versie niet gezien, maar ik heb onlangs een dvd-box gevonden en ik verheug me erop die te bekijken. Natuurlijk begrijp ik dat degenen die beide versies hebben gezien, ze willen vergelijken. Ik weet zeker dat ik hetzelfde zal doen als ik de Britse versie heb gezien. Maar als je gewoon de Amerikaanse versie neemt op basis van zijn eigen verdiensten, is het moeilijk om een andere serie te vinden die vergelijkbaar is in kwaliteit en puur grittigheid. Fitz is een mens met diepe gebreken. Vaak zijn zijn walging en minachting voor anderen ontmoedigend en vraagt hij zich af waarom we om hem geven. Maar net zo vaak zien we de mankementen in zijn wapenrusting. Zijn menselijkheid wordt afgeschermd door muren van zelfhaat. Het is die tweedeling in zijn innerlijke strijd die dit zo'n geweldige show maakt en zo'n verademing om naar te kijken. Het is jammer dat de Amerikaanse tv gewoon niet klaar was voor de duistere realiteit die in dit programma werd geportretteerd. Er is niets beters dan te kijken naar een tv-programma dat het aandurft om REAL te zijn met veelzijdige personages. Het schijnt dat er mensen zijn geweest die dit programma hebben vergeleken met de zwart-witversie van de oorspronkelijke Britse versie. Ik kijk er echt naar uit om Coltranes Fitz met een open blik te bekijken, wat anderen hier blijkbaar niet kunnen met Pastorelli's Fitz.
I was a huge fan of this series when it first aired. I recently stumbled onto the DVD Boxed set and just finished up with the final episode last night. I was reminded of just how much I loved this show. Granted, I haven't seen the original British version, but recently found a boxed set and I'm anxiously looking forward to viewing. Of course, I understand the desire for those who have seen both versions to make comparisons. I'm sure i'll be doing the same once I finish watching the British version. But if you just take the American version on it's own merits, it's hard to find another show comparable in quality and sheer grittiness. Pastorelli's Fitz is a deeply flawed human being. Many times his disgust and disdain for others is off-putting and makes one question why we care for him. Just as often though we see the kinks in his armor. His humanity is shielded with walls of self loathing. It's that dichotomy of his inner struggles which what make this such a great show and a breath of fresh air to watch. It's unfortunate that American TV just wasn't ready for the dark realities that this show portrayed. There's nothing better than watching a TV show that dares to be REAL with multi-layered characters. It seems there have been some on here reviewing this show with a black-and-white bias comparison to the original British version. I'm truly looking forward to watching Coltrane's Fitz with an open mind, which is what others here haven't seemed to be able to do with Pastorelli's Fitz.