Met Hollywoods gebruikelijke suikerzoete benadering van alles, inclusief het gevangenisleven, is het leuk om te zien hoe onafhankelijke filmmakers in sommige van de meest verarmde samenlevingen ter wereld met dit onderwerp omgaan. Dit is niet de eerste keer dat Brazilië het onderwerp van internationale aandacht is. Van hun talrijke overwinningen in de wereldcup tot de plek waar de ooit zo goede hardcoreband Sepultura is begonnen, is het waarschijnlijk het bekendste land van Zuid-Amerika.<br />Degenen die bekend zijn met de muziek van Sepultura kennen de naam Carandiru al. Hoewel ik de naam van het nummer ben vergeten, stond de gevangenis vol met een nummer waarin de wrede moorden op gevangenen werden beschreven. Sommige dingen die het lied impliceert worden hier botweg tegengesproken, maar daar kom ik later op terug. Waar Carandiru, de film, slaagt terwijl Sepultura's lied faalt, is het feit dat de film de gevangenen een heel rationeel, menselijk gezicht geeft. Ze worden niet als engelen afgebeeld, maar ook niet als duivelse incarnaties. Ze krijgen genoeg menselijkheid om van belang te zijn, en dat is letterlijk alles in dit soort films.<br />Het is ook interessant om te luisteren naar een paar andere Braziliaanse muzikanten in een deel van de soundtrack. Ik ben de naam van de band vergeten (Ratos Du Parao of zoiets), maar hun liedje Crucificados Pelo Sistema is heel duidelijk te horen tijdens één gedenkwaardige scène. Naarmate je meer te weten komt over de misdadigers, zowel grote als kleine, lijkt de titel buitengewoon toepasselijk. In feite wordt hier een grote verscheidenheid aan muziek ten gehore gebracht die bij de omgeving past, in tegenstelling tot de eentonige selectie in veel Amerikaanse films die zich in de gevangenis afspelen.<br />Er is kritiek geuit op de film, in de trant van dat hij te lang en te gezwollen is. Dat is tot op zekere hoogte waar. Gebeurtenissen als het bezoek van de popzanger aan de gevangenis hadden beslist op de vloer van de snijkamer moeten worden achtergelaten. De verklaringen van de gevangenen over het bloedbad waren ook onnodig, omdat ze een soms onjuiste indruk wekken van wie er leefde of stierf, en dan ook nog voortijdig. Er is ook gezegd dat de film geen focus heeft, en dat veel gevangenen een klein beetje details te zien krijgen, terwijl anderen helemaal niets te zien krijgen. Persoonlijk heb ik het liever zo. Een enkele held volgen wordt een beetje vermoeiend, vooral als er zo'n brede, gevarieerde mix te zien is.<br />Er is ook gezegd dat de film een vals, overdreven negatief beeld geeft van het leven in Brazilië. Ik zie daar voor- en nadelen in. Zoals ik al eerder heb gezegd, is Sepultura een beroemd voorbeeld van de muziekscene in Brazilië, waarin elementen van Napalm-Dood-stijl worden vermengd met punk met een Biafra-accent. Alleen in een land dat zo weinig respect heeft voor de mensenrechten en de waarheid, zou een band die schreeuwt over onrecht en misbruik moeten vertrekken. Maar tegelijkertijd heeft Brazilië een geheel eigen cultuur, die zeker niet vervangen moet worden door het amerikanisme.<br />In het voornoemde lied staat dat de gedetineerden in Carandiru werden uitgeroeid met wat omschreven werd als een 'holocaustmethode'. In de film staat dat er in een gevangenis met zo'n 7500 gedetineerden (het was kennelijk de bedoeling dat er 4000 werden gehuisvest) ongeveer 110 werden gedood. Hoe dan ook, de gevangenis werd uiteindelijk gesloten en afgebroken. En Amerikanen vinden hun gevangenissen bruut!<br />Al met al geef ik Carandiru een zeven van de tien. Het is verre van perfect, maar als afwisseling van de bezadigde formule van Hollywood is het precies wat de dokter voorschreef. Geef het een kans, al was het maar voor de culturele expansie.
With Hollywood's usual sugar-coated approach to everything, including prison life, it's nice to see how independent filmmakers in some of the most impoverished societies of the world handle the subject. This is not the first time Brazil has been the subject of international attention. From their numerous wins at the world cup to being the place a once-good hardcore band called Sepultura started, it is probably the most well-known country in South America.<br /><br />Those who are familiar with Sepultura's music will know the name Carandiru already. Although I forget the name of the song, the prison was covered in a song detailing the brutal murders of prisoners. Some things implied in the song are flatly contradicted here, but I will deal with that later. Where Carandiru, the film, succeeds while Sepultura's song failed, is that the film gives the prisoners a very rational, human face. They're not portrayed as angels, but neither are they portrayed as devil incarnates. They are given enough humanity to matter, and that is literally everything in this type of film.<br /><br />It is also interesting to get a listen to some of the other musicians of Brazil in some of the soundtrack. I forget the name of the band (Ratos Du Parao or something like that), but their song Crucificados Pelo Sistema can be heard very prominently during one memorable scene. As you get to learn more about the criminals, both major and minor, the title seems exceptionally appropriate. In fact, a wide variety of music that is appropriate to the setting is presented here, as opposed to the one-note selections presented in many American films set in prison.<br /><br />There has been criticism levelled at the film, along the lines of being too long and distended. That is true to some extent. Such scenes as the pop singer's visit to the prison should definitely have been left on the cutting room floor. The statements of the prisoners about the massacre were also unnecessary, as they build a sometimes false impression of who lived or died, and prematurely at that. It has also been said that the film lacks focus, with many prisoners getting a little detail, while others get none at all. Personally, I prefer it this way. Following a singular hero around is getting tired, especially when there is such a wide, diverse mix here.<br /><br />It has also been said that the film builds a false, overly negative portrait of life in Brazil. I can see shades for and against that. As I mentioned before, Sepultura are a famous example of the music scene in Brazil, mixing elements of Napalm-Death style with Biafra-like punk. It is only in a nation so disrespectful of human rights and truth that a band that screams about injustice or abuses would have to leave. But at the same time, Brazil has a culture all its own, which most certainly should not be replaced by Americanism.<br /><br />The aforementioned-song has it that the inmates in Carandiru were annihilated in what was described as a "holocaust method". The film has it that in a prison housing some 7500 inmates (it was intended to house 4000, apparently), 110 or so were killed. Either way, the prison was eventually closed and torn down. And Americans think their prisons are brutal!<br /><br />In all, I gave Carandiru a seven out of ten. It is far from perfect, but as a change from the staid formula of Hollywood, it is just what the doctor ordered. Give it a squiz, if only for the cultural expansion.