De bbc maakte er in 2003 een tv-serie van en besloot toen om dat paard nog een keer te villen, dus dit was het resultaat, een inferieure speelfilm, inderdaad heel slecht geregisseerd door Justin Chadwick. De casting is verschrikkelijk. De geschiedenis is onzin. (Anne Boleyn was de jongere zus, niet de oudere zoals die in het boek verkeerd wordt voorgesteld, enzovoort, enzovoort.) Ondanks de verschrikkelijke fouten in dit misplaatste monster van een project vallen sommige briljante optredens op. Het meest indrukwekkend is Ana Torent, de Spaanse actrice die een van de favorieten van de echte cineasten is sinds ze een twaalfjarige speelde in 'El Nido' (1980). Ze steelt de film bijna, en als Scarlett Johansson niet zo goed was geweest, zou ze dat ook hebben gedaan. Johansson heeft een natuurlijke waardigheid en een aangeboren gevoel voor stijl (zoals ze liet zien in 'Girl with a Pearl Earring'), dus zij en Ana Torent waren heel goed in staat om zichzelf te regisseren en schitterende voorstellingen te geven. Natalie Portman was een ramp voor de casting. In het eerste deel van de film, waar duidelijk geen enkele zinvolle richting in zit, probeert ze de wispelturige jonge Anne te spelen, maar dat doet ze als meisje uit 2008, compleet met dezelfde intelligente blik en arrogante zorgeloosheid die je zou verwachten in die prachtige satire 'Clueless' (1995), in plaats van in een periodedrama. In het laatste deel van de film, waarin ze eindelijk een karakter en een situatie kan definiëren waar ze eindelijk achter kan komen, voert ze een zeer krachtige dramatische rol uit, maar altijd met een te modern tintje. Ze is gewoon niet gemaakt voor de zestiende eeuw, sorry. De Australische Eric Bana is als koning Hendrik VIII totaal en nog rampzaliger misplaatst. Aangezien iedereen weet dat Hendrik een rossig uiterlijk had en geneigd was tot corpulentie, waarom zien we deze bespottelijke versie van hem dan als een soort broeierige macho die net van de set van _Star Trek_ komt? Meer dan de helft van de film spreekt iedereen de koning aan met 'Uwe Genade'. Terwijl in de hele Engelse geschiedenis een dergelijke aanspreekvorm nooit voor een koning is gebruikt, maar alleen voor bisschoppen, hertogen en hertoginnen. Meer dan halverwege beseffen ze, niet in staat hun eerdere scènes te reconstrueren, dat ze een fout hebben gemaakt en beginnen ze hem 'Majesteit' te noemen, maar het is al te laat. David Morissey is ver, heel ver over de top in zijn vertolking van de hertog van Norfolk. Er was duidelijk geen sprake van regieaanwijzingen bij deze produktie. Zou Chadwick met een prop in zijn mond en vastgebonden in een hoek hebben gezeten, vraag je je af? Zelfs die oude, doorgewinterde Kristin Scott-Thomas wankelt in haar eerste scènes, onzeker over wat iedereen eigenlijk moet doen. Mark Rylance ziet eruit alsof hij in elke scène moet rennen en diarree moet hebben. Eddie Redmayne doet het heel goed, en daar ben ik blij om, want hij is nooit naar de toneelschool geweest en heeft het advies van zijn ouders om bankier te worden in de wind geslagen, dus hij heeft het voor elkaar gekregen voordat de drie jaar die zijn vader hem heeft gegeven om waren, dus Eddie heeft het goed gedaan. Juno Temple doet het zo goed als ze kon in een ongedefinieerde rol zonder hulp. Waarom blijven ze dit met de geschiedenis doen? Waarom vertellen ze niet gewoon de WAARHEID-verhalen en zijn ze niet af en toe accuraat? De waarheid is interessanter dan al deze onzinnige, uitbuitende fantasie. De producenten, de regisseur, de scenarioschrijver, het hoofd van de BBC en het hele zielige stelletje dat verantwoordelijk was voor deze gruweldaad zouden moeten worden neergeknald. Nee, correctie: onthoofd! Moet het goed zeggen!
The BBC made a TV series of this in 2003 and then decided to flog that horse again, so this was the result, an inferior feature film, very badly directed indeed by Justin Chadwick. The casting is terrible. The history is nonsense. (Anne Boleyn was the younger sister, not the older one as misrepresented in the novel, etc., etc.) Despite the terrible flaws in this misconceived monster of a project, some sterling performances do stand out. The most impressive is Ana Torent, the Spanish actress who has been a favourite of true cineastes since she played a 12-year-old in 'El Nido' (1980). She nearly steals the film, and if it were not for Scarlett Johansson being so good, she would have. Johansson has a natural dignity and an innate sensitivity to period (as she showed in 'Girl with a Pearl Earring'), so she and Ana Torent were perfectly capable of directing themselves and pulling off magnificent performances. Natalie Portman was a casting disaster. In the first part of the film, obviously wholly lacking in any meaningful direction, she tries to portray the flighty young Anne but does so as a 2008 girl, complete with the same knowing looks and arrogant insouciance you would expect to find in that wonderful satire 'Clueless' (1995), rather than in a period drama. In the latter part of the film, where at last she has a definable character and situation which she can at last figure out, she delivers some very powerful dramatic acting indeed, but always with too modern a touch. She was simply not made for the 16th century, sorry. Australian Eric Bana is totally and even more disastrously miscast as King Henry VIII. Since everyone knows that Henry was gingery in appearance and inclined to corpulence, why do we see this ludicrous version of him as a kind of brooding macho chap who has just stepped in from the set of 'Star Trek'? For more than half of the film, everybody addresses the king as 'Your Grace', whereas for the whole of English history, no such form of address was ever used for a king, but was only used for bishops, dukes, and duchesses. More than halfway through, unable to re-shoot their earlier scenes, they suddenly realize their mistake and start calling him 'Your Majesty', but it is too late. David Morissey is way, way over the top in his portrayal of the Duke of Norfolk. There was clearly no directorial control with this production at all. Was Chadwick sitting gagged and bound in a corner, one wonders? Even that old pro Kristin Scott-Thomas wobbles in her early scenes, unsure of what everybody is meant to be doing. Mark Rylance looks like he needs to run and do diarrhoea in every scene. Eddie Redmayne does very well, which I am glad to see, as he never went to drama school and defied parental advice to be a banker, so he pulled it off before his father's three years of support was up, well done Eddie. Juno Temple does as well as she could in an undefined part with no help. Why do they keep doing this to history? Why don't they just tell the TRUE stories and be accurate once in a while? Truth is more interesting than all this nonsensical, exploitative fantasy. The producers, director, script writer, head of the BBC, and the whole sorry lot responsible for this abomination should be taken out and shot. No, correction, - beheaded! Must get it right!