'Tropical Malady' is een weelderige, prachtig geënsceneerde liefdesgeschiedenis uit Thailand die met magisch realisme een verhaal vertelt dat is afgeleid van oosterse volkswijsheid. De eerste helft van de film is relatief rechttoe rechtaan en geworteld in de werkelijkheid, wanneer een in de jungle gestationeerde soldaat met verlof gaat naar een drukke stad en verliefd wordt op een jongeman die daar woont en werkt. De groeiende genegenheid tussen de twee mannen wordt met zoveel subtiliteit geschetst dat het even duurt voordat we ons realiseren dat er iets van dien aard tussen hen is. En dan, op een avond, na een bijzonder teder moment tussen de twee geliefden, loopt Tong weg in de duisternis van een open weg, terwijl Keng terugkeert naar zijn post in het oerwoud. Als in het nabijgelegen dorp het nieuws de ronde begint te doen dat er dode dieren zijn gevonden en dat er ook mensen worden vermist, gaat Keng in zijn eentje het bos in om de beweringen te onderzoeken. En dan wordt de film pas echt vreemd, want Keng ontdekt al snel dat zich daar misschien een of ander beest schuilhoudt dat zowel dieren als mensen verslindt, en dat <0xE2><0x80><0x93> let op <0xE2><0x80><0x93> dat beest zou wel eens Tong kunnen zijn, de liefde van zijn leven. Deze tweede <0xE2><0x80><0x93> en voor mij iets minder interessante <0xE2><0x80><0x93> helft van de film is een grotendeels woordeloze reis naar het hart van de duisternis van de filmmakers zelf.<br />Ik zal niet proberen te doen alsof ik alle mystieke concepten begrijp die schrijver/regisseur Apichatpong Weerasethakul in deze film rondstrooit. De citaten die hij ons verschaft, uit beroemde Thaise volksverhalen, helpen enigszins, maar veel van het thema van de film blijft duister en duister voor westerse geesten die niet gewend zijn in zulke pantheïstische termen over de wereld om ons heen te denken. Desalniettemin houdt de film nog steeds verband met ons westerse type, mogelijk omdat hij onderzoek doet naar het universele geloof dat alle mensen delen <0xE2><0x80><0x93> ongetwijfeld lang geleden in onze oertijd in ons DNA geïmplanteerd <0xE2><0x80><0x93> van een zogenaamd betoverd bos, een plek waar het kwaad in monsterlijke vorm onder het donkere kreupelhout op de loer kan liggen, klaar om eruit te springen en ons op elk onbewaakt moment te verslinden. Het komt natuurlijk voor in veel van onze sprookjes, en de laatste tijd ook in films als 'The Blair Witch Project', 'The Village', 'The Two Towers' en 'The Brothers Grimm', om er maar een paar te noemen. Ook brengt de film een romantische ondertoon met zich mee, omdat hij suggereert dat de liefde tussen de twee mannen op de een of andere manier is overgegaan naar een meer betekenisvol en primitief stadium, waarin geen sprake is van de beperkende en verlammende rituelen die er door een beschaafde wereld op worden gelegd (ik vermoed dat dat de reden is waarom de filmmakers ervoor hebben gekozen om er een liefdesverhaal van te maken tussen twee mannen in plaats van een tussen een man en een vrouw, hoewel de Thaise samenleving die we zien, eerlijk gezegd niet bijzonder veroordelend of homofoob lijkt te reageren op de jongens).<br />Zelfs als elk moment voor ons onbegrijpelijk is, is het toch een prachtige film om te zien, vooral omdat Weerasethakul zo'n lyrische, impressionistische stijl hanteert. Hij vult letterlijk elk beeld met fascinerende details van de omgeving en het landschap <0xE2><0x80><0x93> of het nu de weelderige vegetatie van een overwoekerd, stomend regenwoud is of de door neonlampen verlichte levendigheid van een overvol winkelcentrum. Zijn soundtrack speelt ook een belangrijke rol in de film, vooral in de scènes in het oerwoud waar de natuurlijke <0xE2><0x80><0x93> en niet zo natuurlijke <0xE2><0x80><0x93> geluiden een ingewikkeld onderdeel van de stemming en het drama worden.<br />En'stemming' is hier beslist het belangrijkste woord, want 'Tropical Malady' is veel meer een film van gevoelens en sensaties dan van een conventioneel verhaal. De prachtige voorstellingen van Banlop Lomnoi en Sakda Kaewbaudee, als de twee mannen die in dit surrealistische drama worden meegesleept, helpen de film voldoende in de realiteit te wortelen, zodat we erin meegaan, ook al begrijpen we hem niet altijd. Een feest voor de ogen en oren, 'Tropical Malady' is een hypnotische, fascinerende film die je overspoelt en je meevoert naar een wereld die uniek is.
"Tropical Malady" is a lush, beautifully directed love story from Thailand that uses magic realism to spin a tale derived from Eastern folk wisdom. The first half of the film is relatively straightforward and rooted in reality, as a soldier stationed in the jungle goes on leave to a bustling city and falls in love with a young man who lives and works there. The growing attachment between the two men is chronicled with so much subtlety that it takes us quite awhile to realize that there is anything of that nature between them. Then suddenly one night, after a particularly tender moment between the two lovers, Tong walks away into the darkness of an open road, while Keng returns to his post in the jungle. When news begins to spread in the nearby village that livestock have been found dead and some humans have also gone missing, Keng heads out into the forest alone to investigate the claims. And this is where the film REALLY turns strange, for Keng soon discovers that some sort of beast may be hiding out there, devouring both animals and people, and that - get this - that beast may actually be Tong, the love of his life. This second - and, for me, slightly less interesting - half of the film is a largely wordless journey into the filmmakers' own heart of darkness.<br /><br />I won't try and pretend to grasp all the mystical concepts writer/director Apichatpong Weerasethakul is batting around in this film. The quotes he provides for us, drawn from famous Thai folk tales, are of some help, but much of the theme of the film remains obscure and murky for Western minds not accustomed to thinking in such pantheistic terms of the world around us. Nevertheless, the film still connects with us Occidental types, possibly because it explores that universal belief all humans seem to share - undoubtedly implanted onto our DNA way back in our primeval days - of a so-called enchanted forest, a place where evil in a monstrous form may be lurking beneath the dark underbrush ready to jump out and devour us at any unguarded moment. It shows up in many of our fairy tales, of course, and, most recently, in films such as "The Blair Witch Project," "The Village," "The Two Towers" and "The Brothers Grimm" to name a few. Yet, "Tropical Malady" also brings a romantic tenor to the subject as it implies that the love between the two men has somehow moved into a more meaningful and primal stage, one bereft of the constricting and deadening rituals placed upon it by a civilized world (my suspicion is that is why the filmmakers chose to make this a love story between two men rather than one between a man and a woman, though, frankly, the Thai society we see doesn't seem to be particularly condemning or homophobic in its response to the lads).<br /><br />Even if every single moment is not comprehensible to us, this is still a wonderful film to watch, primarily because Weerasethakul brings such a lyrical, impressionistic style to his direction. He fills literally every frame with fascinating details of the setting and landscape - be it the lush vegetation of an overgrown steamy rainforest or the neon-lit vibrancy of a crowded urban shopping mall. His soundtrack is also a major player in the film, particularly in the jungle scenes where the natural - and not so natural - sounds become an intricate part of the mood and drama.<br /><br />And "mood" is definitely the operative word here, for "Tropical Malady" is far more a film of feelings and sensations than of conventional narrative. The lovely performances by Banlop Lomnoi and Sakda Kaewbaudee, as the two men drawn into this surrealistic drama, help to ground the film enough in reality so that we go along with it even when we don't always understand it. A feast for the eyes and ears, "Tropical Malady" is a hypnotic, spellbinding film that washes over you and carries you to a world singularly its own. Take the journey.