Het enige voordeel dat een vervolg boven elke andere film heeft, is dat het niet hoeft te worden opgebouwd om het verhaal te vertellen en de hoofdrolspelers te introduceren; het kan meteen in de kern van het verhaal komen en de kijker meevoeren naar het hart van de actie. Maar dat voordeel is niet gebruikt door de makers van Krrish. Hoewel het een vervolg is op Koi Mil Gaya, probeert het op verschillende fronten een nieuw begin te maken en het slappe scenario komt nooit echt van de grond, behalve in de laatste 15-20 minuten van de film, en dan is het te laat. Koi Mil Gaya was een kruising tussen ET en Close Encounters of the Third Kind, Krrish is een kruising tussen Superman en Spiderman (met wat Matrix-actie ertussenin). Maar Koi Mil Gaya was een buitengewoon vaardige entertainer met een gelikt scenario en een vaardige regie van Rakesh Roshan, die de traditionele rol van de held doorbrak en vaststelde dat een geweldige prestatie die niet noodzakelijkerwijs heroïsch is in de ware Indiase traditie (maar waar heldhaftigheid van afstraalt in termen van originaliteit en slimme inspiratie uit andere succesvolle werken) wel moet werken. Krrish is niet wat je zou verwachten van dezelfde maker. Het is niet eens in de inleiding, en het verspilt kostbare filmtijd om zichzelf en zijn eigen held te introduceren. Ja, dit is een superheldenfilm, en ja, sommige actiescènes hebben een Matrix-kater, en de special effects zijn de moeite waard, goed uitgevoerd volgens welke wereldstandaard dan ook, maar het is het schrift dat erg slecht is en de hele film teleurstelt.<br />Krrish voldoet niet aan de verwachtingen van de prequel en doet evenmin recht aan de enorme hype die is gecreëerd.
The one advantage that a sequel has over any other film is that it needs no build-up to set the stage nor does it need to introduce the lead players; it can straightaway get into the meat of the story and catapult the viewer into the heart of the action. However, this one advantage has not been put to use by the makers of Krrish. Though a sequel to Koi Mil Gaya, it tries to begin a new on several fronts and the lame screenplay never really gets off the ground, except towards the last 15-20 minutes of the film, and by then it's too late.<br /><br />What Koi Mil Gaya was to ET meets Close Encounters of the Third Kind, Krrish is to Superman meets Spiderman (with some Matrix action thrown in). But Koi Mil Gaya was an extremely well crafted entertainer with a crackerjack screenplay and deft direction by Rakesh Roshan, breaking the conventional hero mould and establishing that a great performance which is not necessarily heroic in true Indian tradition (but has heroism written all over in terms of originality and clever inspiration from other successful works) is bound to work. Krrish is not what one would expect from the same maker. It's not even a patch on the prequel, and wastes away valuable screen time establishing itself and its eponymous hero. Yes, this is a superhero film, and yes, some action sequences have a Matrix hangover and the special effects are worthy, well executed by any set world standard, but it's the writing which is very poor and lets the entire film down.<br /><br />Krrish does not match up to the prequel nor does it live up to the huge hype which has been created.