Het leven van illegale immigranten, in Buenos Aires of op een andere plaats in de wereld, is een zwart-witleven, de kleuren zijn weg. Als je de routine van een Boliviaanse kok vertelt, alleen, slapend in een bar, met zijn vrouw en kinderen 1500 kilometer ver weg, elke dag lastiggevallen door de politie die naar zijn papieren vraagt, dan zijn zwart en wit genoeg. Je zult hier geen beroemde acteurs of grote special effects vinden. Bijna de hele film speelt zich af in een goedkope buurtbar. Maar het verhaal is universeel, het zou een Turkijer in M<0xC3><0xBC>nchen kunnen zijn, een Tunesiër in Marsella of een Mexicaan in Los Angeles.<br />Hector Kesselman, Buenos Aires, Argentinië<br /><br /><br />
The life of illegal immigrants, in Buenos Aires or in another place in the world, is a black & white life, the colors are off. For telling the routine of a Bolivian cook, alone, sleeping in a bar, with his wife and children living 1500 miles away, disturbed everyday by police asking for his papers, white and black are enough. You won't find here famous actors or great special effects. Almost the whole movie occurs in a cheap neighbourhood bar. But the story is universal, it could be a Turkey in Munich, a Tunisian in Marsella or a Mexican in Los Angeles.<br /><br />Hector Kesselman, Buenos Aires, Argentina<br /><br />