Ik zeg dat het kenmerk van een goede film is dat je niet bekend hoeft te zijn met het boek, het toneelstuk etc. dat als basis of inspiratiebron heeft gediend. Dus nadat ik dat heb gezegd, en daarna, omdat ik Marlowes stuk Dr. Faustus niet heb gezien of gelezen, kan ik in alle eerlijkheid zeggen dat de eerste 10 minuten van Burtons versie van de film me zo verveelden dat ik niet eens de moeite nam om te blijven wachten tot de altijd fascinerende mevrouw Taylor haar entree maakte... en dat het me niets had kunnen schelen.<br />Zo slecht was het.<br />En aangezien het uitsluitend Burton en zijn monologen waren, samen met Burtons kitscherige regisseurskeuzes, die die martelende 10 minuten opslokten... zou ik deze film als Burtons, en alleen Burtons, rotte ei beschouwen.
I say that a mark of a good movie is that you don't have to be familiar with the book, play, etc that served as the basis or inspiration. So, having said that, and, subsequently, not having seen nor read Marlowe's play "Dr Faustus", I can honestly say the first 10 minutes of Burton's film adaptation bored me so senseless that I didn't even bother sticking around for the always-compelling Ms Taylor to make her entrance...and couldn't have cared less.<br /><br />It was that bad. <br /><br />And since it was solely Burton and his monologues, along with Burton's campy directorial choices which ate up those tortuous 10 minutes...I would deem this film as Burton's, and only Burton's, rotten egg.