Bloedmeer is, tot mijn spijt, een heel slechte film. Als ik in mijn tijd niet een paar echt verschrikkelijk slechte films had gezien, zou ik geneigd zijn te zeggen dat Bloedmeer een van de slechtste films is. Maar helaas heb ik een paar vreselijke dingen meegemaakt en dus vond ik Bloedmeer vergelijkbaar om naar te kijken, omdat de talloze tekortkomingen ervan niet zo hinderlijk bleken te zijn als ze hadden kunnen zijn. Het eerste probleem dat meteen opvalt, is het zwakke acteerwerk. Ik verwacht geen standaardwerk van de Royal Shakespeare Company van een film als deze, maar vrijwel alle personages tonen een minimum aan betrokkenheid bij hun rol. Afgezien van de jongen die de jonge Tony speelt, bedoel ik, een of andere jonge gast die Travis Krasser heet of zoiets. Nu is Tony (inzet tromgeroffel) misschien wel de meest irritante en irritante figuur die ooit in zo'n soort film heeft meegespeeld. Hij is een door seks geobsedeerd, obsceen, grof en saai rotjoch, en van elk woord krijg je de neiging om je hand in de film te steken en hem een klap in zijn gezicht te geven. Het is moeilijk te begrijpen waarom hij <0xC3><0xBC>berhaupt in de film meespeelt met zijn al even jonge vriendinnetje, gezien het feit dat alle anderen ouder zijn dan hij en dat hij op een spectaculaire manier de hele tent laat stinken. Het is zo walgelijk dat het bijna grappig is en zijn queeste om een beurt te krijgen is verontrustender dan al die zogenaamde gruwelen in deze film. Nu we het daar toch over hebben, de moord begint pas na een minuut of 5 en de belichting houdt geen rekening met enige significante smerigheid, hoewel een paar van de moorden enigszins bevredigend zijn in een soort vulgaire, goedkope stijl. Daarvóór is er waterskiën, kaartspelen, af en toe gebruik maken van een typische maar leuke slasher-score en een paar relatief swingende deuntjes van een groep die Voyager heet. De meeste daarvan zijn overbodig, maar de pure onbekwaamheid en het gebrek aan pointe zijn enigszins komisch van aard. Deze film deugt eigenlijk van geen kant, zelfs naar de af en toe zwaar op de proef gestelde maatstaven van slasherfilms uit de jaren tachtig is dit een opvallend waardeloze film, ongeveer even goed als een goedkope oude homevideo, maar voor enthousiastelingen van verschrikkelijke films zijn er een paar lichtpuntjes. Niet echt aan te bevelen, tenzij je net als ik gepassioneerd bent door drek.
Blood Lake is, I'm sad to say a really quite bad film. In fact, were it not for the fact that I have seen some really, powerfully wretched films in my time I might be inclined to say that Blood Lake is one of the worst out there. Sadly though, I have suffered through some absolute abominations and so I actually found Blood Lake to be comparably watchable, its myriad flaws not proving as bothersome as they might. The first trouble that is instantly apparent is the weak, weak acting. I don't expect Royal Shakespeare Company standard work from a film like this but pretty well all the characters show the very barest minimum of commitment to their roles. Apart from the kid who plays young Tony that is, some young fellow called Travis Krasser or somesuch. Now Tony is (insert drumroll) perhaps the most teeth grindingly obnoxious, infuriating, angry making characters ever in one of these sort of films. He's a sex obsessed, lewd, crude and tedious little brat whose every word makes you want to reach into the movie and smack him in the face. Its hard to figure why he's even in the film with his equally young girlfriend, given that everyone else there is notably older and he stinks up the joint in spectacular fashion. He's so noxious its almost funny and his quest to get laid is more disturbing than any of th so called horror in this film. Speaking of which, the killing doesn't start properly till 50 minutes in or so and the lighting doesn't allow for any significant nastiness, though a couple of the kills are mildly satisfying in a rock bottom kind of cheapo style. Before that there is water skiing, card playing, occasional use of a typical but fun slasher score and some relatively rocking tunes by a group called Voyager. Most of which is redundant, but the sheer ineptitude and lack of point is somewhat comic in effect. There really is little going for this film, even by the occasionally barrel scraping standards of Eighties slasher films this is remarkably shoddy, about as accomplished as a cheap old home movie, but for enthusiasts of terrible films there are some bright spots. Not really recommended unless like me, your'e passionate about dreck.