Ik heb zelden in mijn leven zo'n feestmaal van smakeloze troep gezien. Een of twee 'grappen' over darmbewegingen zouden grappig kunnen zijn... twee zouden amusant kunnen zijn... maar deze film, die aan dat deel van het spijsverteringskanaal is gewijd, is ongeveer net zo leuk om naar te kijken als om de eindeloze klysma's te krijgen die hij met het grootste genoegen onder onze aandacht brengt. Parkers personages zijn oppervlakkig en saai. Hopkins speelt een eendimensionale, puriteinse sadist. Hij misbruikt zijn geadopteerde zoon, vindt het leuk om zijn patiënten te vernederen, is impotent en doet dingen met zijn eigen achterwerk met apparaten. Fantastisch. Dit personage had door de computer kunnen zijn gecreëerd. Wat is er met Parkers creativiteit gebeurd? Het verhaal bestaat eenvoudigweg niet. Er is geen enkel verband tussen de verschillende draden en ze hebben geen invloed op het hoofdverhaal, omdat het ofwel volkomen ontbreekt ofwel zo zwak is dat het onzichtbaar is. Ik vrees echter dat de belangrijkste kritiek die ik heb op deze betreurenswaardige verspilling van geld is dat het gewoon niét grappig is. Tijdens het hele slepende, saaie debacle zijn er misschien twee gelegenheden geweest dat het een glimlachje waard was. Denkt Parker echt dat het nodig is om een man in een smerige onderbroek onder de douche te laten staan en ons dan een close-up te geven van het bruinzwarte afvalwater dat ervan afkomt? Is het grappig voor een man om een erectie te hebben omdat er elektrische ladingen op zijn voeten zijn aangebracht? (Toevallig werd deze grap enkele minuten en verscheidene scènes in de film gespeeld.) Parker regisseerde met een totaal gebrek aan smaak en finesse. Ik zou graag een kopie van deze lamme ramp willen hebben, en net toen meneer Parker een paar kostbare uren van mijn leven verspilde door mij zijn trieste anale fixatie-fantasieën te tonen, een pot vaseline te pakken en hem vervolgens in te wijden in nieuwe manieren om 'film te genieten'.<br />Deze film had moeten blijven waar hij hoorde <0xE2><0x80><0x93> op de vloer van de snijkamer. Parker <0xE2><0x80><0x93> laat je hoofd van schaamte hangen, meneer!
I have rarely seen such a feast of bad-taste tosh in my life. One or two 'jokes' about bowel movements could be funny....two could be amusing.....but this film, dedicated to that end of the alimentary canal is about as much fun to watch as it is to receive the endless enemas it delights in bringing to our close attention. Parker's characters are shallow and boring. Hopkins plays a one-dimensional puritanical sadist. He abused his adopted son, likes to humiliate his patients, is impotent and does things to his own backside with devices. Fantastic. This character could have been generated by computer. What happened to Parker's creativity? The story simply does not exist. There is no relation at all between the various threads and they have no influence on the main storyline because it is either totally lacking or so weak as to be invisible. However I fear the most important criticism I have of this sorry waste of money is that it is simply NOT AT ALL FUNNY. During the entire, dragging, boring debacle, there were perhaps two occasions when it was worth a slight smile. Does Parker really think it is necessary to show a man in a shower with filthy underpants and then give us a close-up of the brown-black waste water emanating from them? Is it funny for a man to have an erection because of electrical charges applied to his feet? (Incidently this joke was played for several minutes and several scenes in the film.) Parker directed with a total lack of taste and finesse. I would like to take a copy of this lame disaster, and just as Mr. Parker wasted a couple of precious hours of my life showing me his sad anal fixation fantasies, procure a jar of Vaseline and then introduce him to new ways of 'enjoying film'.<br /><br />This film should have stayed where it belonged - on the cutting room floor. Parker - hang your head in shame, Sir!