Dit is een van mijn favoriete films.<br /><0x3E><0x3E> Ongelooflijk oprecht, gaat over relaties en stilte, over hoe twijfels en onbeantwoorde vragen liefde in dood of langzame zelfmoord kunnen veranderen, en over hoe alles met pijn te maken heeft.<br /><0x3E><0x3E> Maar aan het eind is het geen droevig verhaal. De rol van de jonge Martden (Hache), de volmaakte en tedere Juan Diego Botto, als de echte overlevende van het script, die van zuur wordt tot lief, en van onzekerheid tot strenght, ook al gaat hij helemaal op in zijn aarzelingen, is een boodschap van vertrouwen in het leven.<br /><0x3E><0x3E> De dialogen zijn intelligent en scherp, de acteurs prachtig. En ik ben voor de rest van mijn leven verliefd geworden op Martden (Hache). Bedankt, Adolfo Aristarain, voor zo'n geweldige, gevoelige, riskante en intelligente film en bedankt, Federico Lupi, Cecilia Roth, Eusebio Poncela en vooral Juan Diego Botto voor jullie ongelooflijke werk.
This is one of my favorite films. <br /><br />Terribly sincere, talks about relationships and silence, about how doubts and questions not answered can turn love in death or slow suicide and about how everything comes to pain. <br /><br />But is not a sad story at the end. The role of young Martín (Hache), perfect and tender Juan Diego Botto, as the real survivor of the script, turning sour into sweetness, and insecurity into strenght, even though he's lost in hesitations, is a message of faith in life.<br /><br />The dialogs are intelligent and sharp, the actors, gorgeous. And I fell in love with Martín (Hache) for the rest of my life.<br /><br />Thank you, Adolfo Aristarain for such a great, sensitive, risky and intelligent movie and thank you, Federico Lupi, Cecilia Roth, Eusebio Poncela and, specially, Juan Diego Botto for your incredible work.