Hoezeer dit ook als een poging om het documentaire proces te deconstrueren kan worden gezien, het feit blijft dat dit een heel slecht gemaakte film is <0xE2><0x80><0x93> slecht geregisseerd, onscherp, de voorgrond overgoten met tegenlicht, de commentaren van Derrida zelf tot niets gereduceerd. Je komt er niet uit of je Derrida's filosofie begrijpt, of zijn leven. De filmmakers hebben de man wekenlang gevolgd, en het beste wat ze konden doen leek op een videoproject van de middelbare school. Er is geen excuus voor slecht vakmanschap (iets wat niet alleen vergeten is door de filmmakers, maar ook door professoren met een vaste aanstelling die verzot zijn op kritieke theorie, die slecht proza brouwen dat niets zegt). Een veel beter voorbeeld van hoe een filosoof op film kan worden behandeld is 'McLuhan's Wake', dat in 90 minuten een uitstekend biografisch overzicht geeft en een inleiding bij de sleutelbegrippen in de geschriften van Marshall McLuhan. Ik ben net zomin een fan van McLuhan als van Derrida, maar dat weerhoudt me er niet van te erkennen dat McLuhan een eersteklas behandeling heeft gekregen van zijn documentairemakers. 'Derrida' daarentegen is een amateuristische verspilling.
However much special pleading may be made for this as an act of deconstructing the documentary process, the fact remains that this is a very badly made film--poorly paced, out of focus, the foreground blitzed by backlight, the comments of Derrida himself reduced to utter vapidity. One comes away with absolutely no understanding of Derrida's philosophy, and no comprehension of his life. The filmmakers followed the guy around for weeks, and the best they could do looks like a high-school video project. There's no excuse for poor craft (something forgotten not just by filmmakers but also by tenured professors besotted with critical theory, who crank out bad prose that says nothing). A far, far better example of how a philosopher can be treated on film is "McLuhan's Wake," which in 90 minutes provides an excellent biographical overview and introduction to the key concepts in the writings of Marshall McLuhan. I'm not a fan of McLuhan's any more than I am of Derrida's, but that doesn't stop me from recognizing that McLuhan has received first-class treatment from his documentarians. "Derrida," the film, on the other hand, is an amateurish waste.