Tobe Hooper, die zijn debuut maakte met de hit 'Texas Chainsaw Massacre', ging met 'Eaten Alive' over op een meer afgezonderd bloedbad van inteelt, met het ontroerende verhaal van een eenzame hoteleigenaar en zijn mensenetende krokodil. Geen van de gasten houdt het de hele nacht vol, maar een verrassende overvloed aan mensen rijdt's avonds laat door de bayou's van de binnenlanden. We zien een assortiment kleurrijke figuren die een kamer willen: een vermoeide hoer, een gemaskerde vrouw met haar ernstig gestoorde man en haar uitzinnige kind, een vader en dochter die op zoek zijn naar een vermiste persoon, en een jonge Robert Englund die toevallig een arrogante beschermheer is van het plaatselijke bordeel... 'Eaten Alive' is in wezen Hoopers versie van het succes van 'TCM' in visueel mindere mate... Elk interieur en elke buitenkant is duidelijk een set en, zoals ik al zei, de personages lijken er een voor een in te rollen, om vervolgens te worden gedood door de krokodil. Niet dat onze eenbenige maniak geen verrukkelijk maffe gast is, maar de film is gewoon heel lowbudget en moeiteloos...
Proceeding his debut, no-budget hit "Texas Chainsaw Massacre", Tobe Hooper moved onto more secluded inbreeder carnage with "Eaten Alive" - the touching story of a lonely hotel proprietor and his man-eating crocodile. None of the guests last through the night, yet a surprising abundance of folks happen to be cruising through the backwoods bayou late at night. We see an assortment of colorful characters wanting a room such as: a weary hooker, a masquerading wife with her severely disturbed husband and frantic child, a father and daughter looking for a missing person, and a young Robert Englund who happens to be an arrogant patron of the local whorehouse... "Eaten Alive" is basically Hooper working off the success of "TCM" to a visually lesser extent... Every interior and exterior is obviously a set and, as I mentioned, the characters seem to role in, one after another, just to be killed off by the croc. Not that our one-legged maniac isn't a delightfully zany guy, but the movie just FEELS very low-budget and effortless...