Nu ben ik dol op 'wat als'-verhalen, en wat zou er beter kunnen zijn dan dat de Duitsers een Engels dorp tijdens de oorlog bezet houden?<br />Wat we in deze juweel van een film hebben is een geweldig verhaal, we zien hoe de dorpelingen zich verenigen en de vijand op heroïsche wijze overwinnen. De verschrikkingen van de oorlog worden ons niet bespaard, ik denk in het bijzonder aan de scène waarin de telefoniste, die de moed heeft verzameld om haar Duitse overweldiger te doden, wordt gedood terwijl ze iemand om hulp probeert te vragen, je ziet niets, maar daarom is het des te machtiger. Je zit op het puntje van je stoel in de hoop dat de eieren met de boodschap erop doorkomen. We zien een vrouw in haar auto rijden, die in zichzelf zingt, en dan gaan we naar de dorpswacht die op de weg wordt neergemaaid, en hun lichamen worden gezuiverd op het moment dat de vrouw de hoek om rijdt. De twee scènes samen vormen een sterk contrast. Verdomd goed werk.<br />Het tempo in de film blijft zo hoog dat je op het puntje van je stoel zit, het acteerwerk is geweldig, hoewel sommigen het afgebeten Engelse accent misschien een beetje irritant vinden, ik vond het leuk dat er een aantal verschillende accenten zijn, van cockney tot Yorkshire, die allemaal de boodschap 'we zitten in hetzelfde schuitje' sterker maken. Ik herinner me dat ik deze scène voor het eerst zag en dat ik er erg door geroerd was, en elke keer dat ik er weer naar kijk, heeft het hetzelfde effect.<br />Als propagandastuk moet het hebben gewerkt als een droom als een film, het is goed gemaakt en geacteerd, wat wil je nog meer. Nog indrukwekkender is dat het nauwelijks is verouderd.
Now I am a sucker for "what if" stories, and what better to have Germans occupying an English village during the war.<br /><br />What we have in this gem of a film is a great story, we see the villagers pull together and overcome the foe in heroic fashion. We are not spared the horrors of war, I think particularly of the scene when the telephone operator having summoned the courage to kill her German captor is killed trying to contact someone for help, you don't see anything but because of that it is all the more powerful. You are on the edge of your seat hoping the eggs with the message on will get through. We see a lady driving in her car, singing to herself, we then cut to the home guard being mown down on the road, their bodies cleared just as the woman drives round the corner. The two scenes together make for a powerful contrast. Bloody good stuff.<br /><br />The pace continues through the film at such a rate that you do find yourself on the edge of the seat, the acting is great, though some may find the clipped English accent a little annoying, I liked the fact that there are a number of different accents from cockney to Yorkshire all making the "in it together" message more powerful. When the villagers start to fight back we get to see some hero's, none more so than the lady at the manor house who to save the children throws herself onto a grenade, I remember seeing this scene for the first time and being very moved by it, and every time I watch it again it has the same effect.<br /><br />As a piece of propaganda it must have worked like a dream as a film it is well made and acted, what more could you want. Even more impressive is that it has aged very little.