Er zijn veel tv-programma's die ik me uit mijn jeugd herinner, maar dit was misschien wel mijn lievelingsprogramma! Ik ontdekte het in 1994, het jaar nadat het was afgelopen, wat betekent dat ik alle herhalingen heb gezien, maar dat deed er niet toe. Ik was toen acht jaar en keek en nam het elke zaterdagochtend op, en ik kwam er toch pas tien jaar later achter dat ik alle herhalingen had gezien! In recentere jaren heb ik soms afleveringen op video bekeken en ben ik er heel recent in geslaagd bijna elke aflevering op internet te zien, waarvan ik er veel in mijn jeugd nooit heb gezien, misschien zelfs de meeste niet. Het blijkt dat dit programma, net als sommige andere tv-programma's die ik in de jaren negentig heb gezien, niet alleen voor kinderen is!<br />De Tasmaanse Duivel (ook bekend als Taz), een figuur die in de jaren vijftig en zestig in verschillende Looney Tunes-tekenfilms verscheen, heeft hier zijn eigen show. Hij wervelt nog steeds rond in een wervelwind, soms door bomen en rotsen en gaten borend in de grond, en maakt nog steeds geluiden. Hij spreekt zelden in volledige zinnen (hoewel hij af en toe laat zien dat hij normaal kan praten). Hij is ook nog steeds dol op eten en is in staat grote hoeveelheden in één keer naar binnen te werken! Maar in tegenstelling tot de eerdere tekenfilms is hij hier een tiener in een gezin van vijf. Zijn ouders zijn Jean en Hugh, allebei liefhebbende, zorgzame, ontspannen ouders, maar ze zijn ook misleid en absurd verdraagzaam ten opzichte van Taz' gedrag, en ze worden bijna nergens boos om! Taz is de oudste van drie broers en zussen. De middelste is Molly, die vaak met vrienden aan de telefoon zit, en haar favoriete band is New Chips off the Block (duidelijk gebaseerd op de jongensband New Kids on the Block). Het grootste conflict in de familie is tussen Molly en Taz. De jongste is een speelse jongen die Jake heet. Deze familieleden zijn allemaal ouder dan Taz en praten altijd normaal. De familie heeft een schildpad die zich gedraagt als een hond, en oom Drew, die in drie afleveringen voorkomt, in de 'Road to Taz-Mania'-trilogie. Hij heeft een nogal wankele relatie met Hugh, zijn broer, zoals ze elkaar graag beledigen.<br />De familieleden van Taz komen niet in elke aflevering voor, zoals veel andere terugkerende personages. In zijn vroege cartoons stond Taz voornamelijk bekend als een gemeen maar dom roofdier van Bugs Bunny, en in sommige afleveringen van deze serie is hij ook het roofdier, zoals in die met Kiwi, die nooit geluid maakt maar heel slim is! Aan de andere kant zijn er ook episodes waarin Taz de prooi is, wanneer Bull Gator en zijn idiote maatje Axel hem proberen te vangen zodat de 'zoo-gaande kinderen' hem kunnen zien, of wanneer Francis X. Bushlad hem probeert te vangen zodat hij zijn mannelijkheid in zijn stam kan verdienen! Wolf, een Tasmaanse wolf die denkt dat hij de laatste van zijn soort is; de gebroeders Platypus, Timothy en Daniel, pseudo-klusjesmannen die denken dat ze wetenschappelijk genieën zijn; Constance Koala, een enorme, sterke koalabeer die graag danst en zingt en in het hotel werkt met Taz; Mister Thickley, een andere medewerkster in het hotel, een wallaby die probeert het meest geliefde personage te zijn; Buddy Boar, Taz' zakenpartner; de Bosratten, een rattenstam die met ondertitels praat; en Willie Wombat, die in een aantal latere afleveringen verschijnt, een vriendelijke wombat die zijn best doet een betere rol in de show te krijgen. Als ik nu afleveringen van dit programma zie, kan ik het nog steeds bewonderen vanwege de animatie (met prachtige achtergronden die meestal een gele lucht vertonen), musicalmuziek, personages enz., net als ik vijftien jaar geleden deed, maar het is duidelijk niet precies hetzelfde. Zoals te verwachten is, is er veel slapstickgedoe (waar Taz vaak het slachtoffer van is), maar er is ook wat satire/parodie die ik als kind niet zou hebben begrepen, met episodes (of delen van episodes) als 'We'll Always Have Taz-Mania', 'Ticket Taker Taz' en vele andere. Ik heb ook meer waardering voor sommige personages dan vroeger, waaronder Taz' beminnelijke familie, met zijn overdreven liefhebbende moeder en babbelende, sinaasappelsap-minnende vader, met zijn vaste uitdrukking 'bla bla bla bla bla bla'. en de manier waarop ze elkaar aan het lijntje houden! Er zijn ook zo veel sympathieke personages buiten de familie, plus een paar komisch laaghartige! In wezen dragen alle personages iets bij aan de show, hoewel duidelijk sommige meer dan andere. Voor het grootste deel is 'Taz-Mania' voortdurend grappig, met fysieke humor, satire, de capriolen van Taz en soms van andere personages, de avonturen van het hoofdpersonage, enzovoort.<br />Deze tekenfilmserie uit het begin van de jaren negentig was een succes tijdens de productie, en leek nog steeds behoorlijk populair halverwege de jaren negentig toen ik herhalingen ervan zag, maar helaas lijkt het er nu niet bepaald op dat het ooit een succes is geweest. De show lijkt helaas lang niet meer zo populair als 'Tiny Toon Adventures' en 'Animaniacs', twee andere tekenfilms van Warner Bros. Het zou geen kwaad hebben gekund als het programma langer had geduurd dan het verdiende, en als het zo populair was geweest als het verdiende, zou het jaren geleden al op dvd zijn uitgebracht, niet lang nadat ze met de 'Simpsons'-dvd's' waren begonnen! En toch is er nog steeds geen dvd-uitgave van de tekenfilm, en herhalingen lijken schaars te zijn. Als het meer erkenning zou krijgen, weet ik zeker dat het zowel kinderen als volwassenen zal aanspreken, en ik weet zeker dat het dat in zijn hoogtijdagen ook heeft gedaan! Dus ongeacht je leeftijd, als je van tekenfilms houdt en een manier weet om afleveringen van 'Taz-Mania' te zien, zou het best de moeite waard kunnen zijn om ernaar te kijken!
There are many TV shows I remember from my childhood, but of them all, this was perhaps my favourite! I discovered it in 1994, the year after it ended, meaning I was seeing all reruns, but that didn't matter. I was eight years old at the time, and would watch and tape it every Saturday morning, and I wouldn't find out I was seeing all reruns until about a decade later anyway! In more recent years, I have sometimes rewatched episodes on tape, and have very recently managed to see almost every episode on the Internet, many of which I never saw in my childhood, maybe even the majority of them. It turns out that like certain other TV shows I watched in the 90's, this one isn't just for kids! <br /><br />The Tasmanian Devil (a.k.a. Taz), a character who appeared in several Looney Tunes cartoons in the 50's and 60's, has his own show here. He still spins around in a whirlwind, sometimes through trees and rocks and drilling holes in the ground, and still makes sounds, rarely speaking in complete sentences (though he occasionally shows that he CAN talk normally). He also still loves to eat, and is capable of consuming mass quantities in one gulp! However, unlike the earlier cartoons, he is a teenager in a family of five here. His parents are Jean and Hugh, both loving, caring, laid back parents, but they're also misguided and absurdly tolerant of Taz's behaviour, and virtually nothing makes them angry! Taz is the eldest of three siblings. The middle sibling is Molly, who is often seen talking on the phone with friends, and her favourite band is New Chips off the Block (obviously based on boy band New Kids on the Block). The majority of the conflict in the family is between Molly and Taz. The youngest is a playful young boy named Jake. These family members are all more advanced than Taz, and always talk normally. The family has a pet turtle that acts like a dog, and Uncle Drew, who appears in three episodes, the "Road to Taz-Mania" trilogy. He has a rather unsteady relationship with Hugh, his brother, as they like to insult each other.<br /><br />Taz's family members don't appear in every episode, as there are many other recurring characters. In his early cartoons, Taz was known mainly as a vicious but dimwitted predator of Bugs Bunny, and is sometimes the predator in episodes of this show as well, such as the ones with Kiwi, who never makes a sound but is extremely clever! On the other hand, there are also episodes in which Taz is the prey, when Bull Gator and his idiot sidekick, Axel, try to capture him for the "zoo-going children" to see, or when Francis X. Bushlad tries capture him so he can earn his manhood in his tribe! Other characters include: Bushwacker Bob, Taz's arrogant, selfish, lazy, short-tempered boss at the hotel where he works; Mum, Bob's mother, who runs the hotel with him; Digeri Dingo, a selfish, lazy, scheming dingo dog who loves to use Taz; Wendel T. Wolf, a Tasmanian wolf who believes he is the last of his species; the Platypus brothers, Timothy and Daniel, pseudo-handymen who think they are scientific geniuses; Constance Koala, a huge, strong koala bear who likes to dance and sing, and works at the hotel with Taz; Mister Thickley, another co-worker at the hotel, a wallaby who tries to be the most beloved character; Buddy Boar, Taz's deal making pal; the Bushrats, a tribe of rats who talk with subtitles; and Willie Wombat, who appears in several later episodes, a friendly wombat who struggles to try and get a better role in the show. Whichever character(s) Taz is with in the land of Tazmania, it's bound to lead to slapstick chaos!<br /><br />Watching episodes of this show now, I can still admire it for the animation (with beautiful backgrounds usually featuring yellow skies), musical scores, characters, etc., just like I did fifteen years ago, but it obviously isn't exactly the same. As one would expect, there's a lot of slapstick mayhem (with Taz often the victim), but there's also some satire/parodying I wouldn't have understood as a kid, with such episodes (or segments of episodes) as "We'll Always Have Taz-Mania", "Ticket Taker Taz", and many others. I also have more appreciation for some of the characters than I used to, including Taz's lovable family, with his over-affectionate mother and babbling, orange juice-loving father, with his catchphrase, "blah blah blah yackety shmackety," and the way they sweet-talk each other! There are so many lovable characters outside the family as well, plus some comically mean-spirited ones! Basically, all the characters contribute something to the show, though obviously some more than others. For the most part, "Taz-Mania" is consistently funny, with physical humour, satire, the antics of Taz and sometimes other characters, the main character's adventures, etc.<br /><br />This early 90's cartoon series was a success during its run, and still seemed pretty popular in the mid-nineties when I watched reruns of it, but unfortunately, it doesn't exactly seem like it ever was successful now. The show sadly doesn't seem to be nearly as widely remembered as "Tiny Toon Adventures" and "Animaniacs", two other Warner Bros. cartoons from the same decade. It wouldn't have hurt if the show had lasted longer than it did, and if it were as popular as it deserves to be, it would have been released on DVD years ago, not long after they started making "Simpsons" DVD sets! And yet, there still hasn't been a DVD release of the cartoon, and reruns seem scarce. If it could get more recognition, I'm sure it could appeal to so many kids and adults alike, which I'm sure it did in its heyday! So, regardless of your age, if you like cartoons, and know a way to see episodes of "Taz-Mania", it could be well worth watching!