Wat ik van deze film verwachtte nadat ik de trailer had gezien, weet ik niet precies. Ik denk dat ik hoopte dat James Franco op de een of andere manier een film met een doel zou hebben gemaakt. Ik dacht dat deze film, in het ergste geval, zo slecht zou zijn dat hij goed zou zijn. Maar deze film was zo slecht dat hij 360 graden omsloeg. Waarom? Nou, in de meeste films is er een opschorting van ongeloof, een relatie met een personage dat je iets laat voelen, en een plot. Deze film heeft misschien 1 van die 3. Ik probeerde mezelf ervan te overtuigen dat het personage Harry echt met een aap samenwoonde, maar om een heleboel redenen (waaronder het feit dat je in 50% van de opnamen dwars door het apenmasker heen kon kijken) werd ik getroffen door het idee dat James Franco gewoon niet wist dat hij in deze film zat. Ik ben er vrij zeker van dat er maar twee leuke momenten in deze film zaten. Het eerste was omdat ik me niet kan herinneren dat ik de uitdrukking 'apesh*t' in de meest letterlijke zin heb kunnen gebruiken. Het tweede was toen de film mijn vriend ertoe bracht om te zeggen: 'Hij bliepte Dostojevski letterlijk in zijn gezicht.' Uiteindelijk kwam er geen 'a-ha'. Op dat moment besefte ik dat al die onnozelheid de moeite waard was. Maar omdat deze film me inspireerde om zowel bananenkoekjes als bananenbrood te bakken, geef ik hem drie sterren.
What I expected of this after seeing the trailer, I'm not sure. I guess I was hoping that James Franco would somehow have created a movie with a purpose. I thought, at worse, this movie would be so bad, it would be good. But this movie was so bad it 360'd back to bad. Why? Well, in most movies there's a suspension of disbelief, a relation to a character that makes you feel something, and a plot. This movie has maybe 1 of those 3. I really tried to get myself to believe that the character Harry was seriously living with an ape, but for many many reasons (one being that in 50% of the shots you could see straight through the ape mask) I was struck with the notion that James Franco just didn't know he was even in this movie. I'm pretty sure there were only 2 enjoyable moments in this movie. One was because I can't remember being able to use the phrase "apesh*t" and mean it in the most literal sense. The second was when the film inspired my friend to say "He literally **bleeped** Dostoevsky in the face". In the end, there was no "a-ha" moment that made me realize all the inaneness was worth it. But because this movie inspired me to bake both banana cookies and banana bread, I will give it three stars.