Ik geef deze film een cijfer van twee vanwege het decor, dat is Alcapulco, Mexico en oogverblindend mooi.<br />De cast kan niet acteren. Sterker nog, het beste acteerwerk komt van de in Mexico geboren Mexicanen in deze film over een bruid die op de dag voor haar bruiloft wakker wordt naast een smoezelige, rijke vent en tot de ontdekking komt dat ze al getrouwd is met een of ander onbekend Mexicaans lekker ding. In een nogal onsmakelijk geënsceneerd script raakte de bruid, Melissa, op de dag van haar laatste bruidsjurk passen van de kook omdat ze haar verloofde, Brian, in bed aantrof met haar weddingplanner. Dus Melissa ging uit, dronk iets waar ze laveloos van werd en werd wakker met een vreemde man aan haar zijde. Het fundamentele probleem, afgezien van de stompzinnigheid van het verhaal, is dat Laura Prepon, die de bruid speelt, niet kan acteren. Ze is heel knap, maar er moet meer zijn. Haar zinnen worden met een laag gekrijs uitgesproken of met een verbijsterde houterigheid. Matt Cedeno, als haar verraste echtgenoot, is knap en heeft een lichaam om over te kwijlen, maar hij is geen Benecio Del Toro.<br />Ik moet het ze nageven, ze worstelen met een script dat ongeveer even slecht is als de slechtste versie van een Harlequin Romance. Sterker nog, deze hele film barst van de Harlequin-romances. Wat is er ooit gebeurd met het knappe, geestige, geestige van de dolle romantische komedies uit de jaren dertig en veertig? Er is een scène waarin Melissa en Carlos worden achtervolgd door de Mexicaanse politie. Ze eindigen in een moeras vol alligators. Ik merkte dat ik wenste dat de reptielen zouden winnen.<br />Carrie Fisher speelt een bazige, geestige, luidruchtige moeder-van-de-bruid. Jammer genoeg klinkt ze als een (veel) oudere prinses Lea. Ik vond haar scènes met het Mexicaanse hotelpersoneel onnodig gemeen. Ja, ze wordt verondersteld een snob te zijn, maar je hoeft geen racistische snob te zijn.<br />Er is weinig om je druk over te maken in deze film. Ongeveer 12 minuten later werden mijn ogen glazig en dat bleef zo tot het eind. Iedereen die tot het eind kan blijven zitten, verdient een medaille. Verdorie, ik verdien een medaille. Nou ja, de zoektocht naar een goede romantische komedie voor de tv gaat door.
I gave this movie a two because of the scenery, which is Alcapulco, Mexico and stunning.<br /><br />The cast can't act. In fact, the best acting comes from the native Mexicans cast in this movie of a bride, who wakes up on the day before her wedding to a scuzzy, wealthy guy, to find she's already married some unknown Mexican hottie. In a rather distasteful staged script, the bride, Melissa, went off the rails the day of her last bridal gown fitting because she found her fiancé, Brian, in bed with her wedding planner. So Melissa went out, drank something that made her blotto, and she woke up married to a stranger.<br /><br />The basic problem, besides the stupidity of the story, is that Laura Prepon, who plays the bride, cannot act. She's very pretty, but there must be more. Her lines are delivered in either low shriek or dumbfounded woodenness. Matt Cedeno, as her surprise husband, is handsome and has a body to drool over, but he's no Benecio Del Toro.<br /><br />To give them credit, they're struggling against a script that is about as bad as the worst of any Harlequin Romance. In fact, this entire movie screams of Harlequin category romances. What ever happened to the snap, crackle, pop of the 1930s and '40s madcap romantic comedies? There is a scene where Melissa and Carlos are chased by the Mexican police. They end up in a swamp filled with alligators. I found myself wishing the reptiles would win.<br /><br />Carrie Fisher plays an overbearing, wisecracking, loud mother-of-the-bride. Sadly, she sounds like a (much) older Princess Lea. I found her scenes with the Mexican hotel staff to be unnecessarily nasty. Yes, she's supposed to be a snob, but you don't have to be a racist snob.<br /><br />There is little to care about in this film. About 12 minutes into it, my eyes glazed over and stayed that way until the end. Anyone who can sit through until the end deserves a medal. Heck, *I* deserve a medal. Ah, well, the search continues for a good romantic comedy made for TV.