Zwarte Vrijdag is een film die moeilijk vast te pinnen is. Hij beweegt zich traag voort, heeft een schamel budget, slechte karakterontwikkeling, repeterende dialogen en een onevenwichtig script. Na alles wat er is gebeurd, zou je denken dat mijn werk hier wel klaar zou zijn. Maar dat is niet zo... Dit is het intrigerende aan deze film. Hier komt Gary Daniels in beeld. Een bekende vechtsportacteur die de rol speelt van een advocaat met een gekleurd verleden bij de overheid. Op een avond, als hij op weg naar huis is, ziet hij zijn huis omringd door een chemische verdedigingseenheid die beweert dat zijn huis nu in handen is van terroristen die van plan zijn de hele stad plat te gooien. Maar genoeg over het plot. Deze film bracht me enigszins van mijn stuk, maar ik vond hem toch leuk. Waarom, mag je vragen. Om te beginnen is de opening van de film intens. Geweldig camerawerk, een perfecte belichting en een spijkerharde situatie met pistolen en bivakmutsen. Dat is alles wat ik erover wil zeggen. De muziek is origineel en heel uniek. Het maakt dat elke nieuwe situatie in de film fris en opwindend lijkt, ongeacht hoeveel doden er voor die tijd zijn gevallen. Er zijn maar 2 echte vechtscènes in de film, maar de choreografie is op zijn zachtst gezegd briljant. Vooral het laatste gevecht dat inklokt op meer dan vijf minuten. Er zijn nog steeds delen van de film waar je je hoofd over zult breken, zoals, o.... De slechte belichting van de scènes binnenshuis, de verre camerabeelden die langer dan 3 minuten duren (de eerste opname vindt plaats nog geen 5 minuten na het begin van de film en mist een close-up van een bepaalde vrouw die ook niet genoeg schermtijd heeft gekregen) en het ontbreken van echte karakterontwikkeling en echte vastberadenheid na afloop van de film. Maar Zwarte Vrijdag is nog steeds een hoogtepunt waard, maar alleen als je echt van Gary Daniels houdt of van lowbudgetactiefilms die niet bang zijn om te experimenteren.
Black Friday is a film that's really hard to pin down. It's slow moving, has a lackluster budget, poor character development, repetitive dialogue and an uneven script. With all that said and done you'd think my work would be finished here. But not so...Here's what is really intriguing about this particular film. Enter Gary Daniels. A well known martial arts actor that plays the role of an attorney with a checkered past with the government. One evening, while on his way home, he finds his house surrounded by a chemical defense agency that claims his house is now in the hands of terrorists that plan to make the whole city ground zero. But enough about the plot. This film had me at somewhat of a loss, but I still liked it. Why, you may ask? First off, the opening of the film is intense. Great camera work, a perfect lighting scheme and a real nail biting situation with guns and ski masks. That's all I'll say. The music is original and quite unique. It makes each new situation in the film seem fresh and exciting no matter how much of a dead spot came before it. There are only 2 real fight scenes in the film, but the choreography is brilliant to say the least. Especially the last fight which clocks in at over five minutes. There are still areas of the film that will have you scratching your head, like, oh..The poor lighting in the indoor scenes, the distant camera shots that last over 3 minutes (The first one takes place less than 5 minutes into the film and lacks a close up of a certain female that didn't get enough screen time either.) the lack of any real character development and no real resolve once the film is over. However, Black Friday is still worth a peak, but only if you really like Gary Daniels, or if you like low budget action films that aren't afraid to experiment.