Ik zal deel uitmaken van de woeste drommen mensen die in de rij staan om een spektakel te zien dat even groot is als _Reloaded_ en _Revolution_. Ondanks (en misschien wel dankzij) de hemelhoog gehypete Matrix-film op dit moment, dwalen mijn gedachten terug naar deze over het hoofd geziene klassieker... maar een beetje naar Neo en de bende van de eerste klas...<br />De Matrix is gewoon gebeurd.<br />Met een griezelige midas-touch lanceerden de Warchowski-broers deze (destijds onbekende) film op de juiste plek, op de juiste tijd. Met een uitvoering die commercieel genoeg was om de kas te spekken en een filosofische subtekst die toegankelijk genoeg was voor het grote publiek om zich aan vast te klampen... de rest is geschiedenis, zoals ze zeggen. Maar de filosofische onderbouwing (van blauwe pillen, rode pillen, de subrealiteit van het bewustzijn en al die mambo jambo et cetera) die zo succesvol gepopulariseerd was door The Matrix, was niet afkomstig van The Matrix en ook niet volledig uitgewerkt, zoals in andere, meer geavanceerde werken.<br />Wat me brengt tot... tromgeroffel...<br /><br />Als zodanig, IMHO, was de beste uitvoering van het concept werkelijkheid en perceptie al onderzocht in een veel ongelooflijker visueel opus van een jaar eerder, het grof over het hoofd geziene, misdadig ondergewaardeerde, criminele opus.<br />'Dark City'. (Een van mijn top 10 Favoriete Films)<br />Deze scifi/film noir-hybride was zowel filmisch als ideologisch van invloed. Het allerbelangrijkste is dat deze film me beloonde voor het feit dat ik mijn greep op de menselijke verbeelding en mijn dorst naar ideeën had laten varen, en dat ik daarmee de belofte inhield die een film kan geven.<br />Daar kwam nog bij dat mijn achtergrond als scifi-nerd ervoor zorgde dat ik instinctief reageerde op films die me zowel intellectueel als spiritueel uitdaagden. Dark City was dus een bijna religieuze ervaring, een reinigende ervaring voor mijn leven.<br />En hoe ik het ook bekijk, deze film stijgt ongezien tot ongekende hoogten sinds 2001: A Space Odyssey...<br /><br />Maar door de verknipte (of bijna afwezige) marketingcampagne (waardoor de film op een horrorfilm voor tieners ging lijken), vond de film zijn beoogde publiek niet en werd hij zonder pardon afgedankt. Natuurlijk vond de film zijn publiek, maar toen was het al te laat...<br />Dat gezegd zijnde, is de dorst naar iets beters dan de maïssoep van de fabriek er nog steeds, wachtend om te worden gelest.<br />En The Matrix vulde die leegte.<br />Jammer dat het deze film niet was. Maar in een ideale wereld zou het wel zo zijn.
I will be part of the rabid throngs of people lining up to catch a spectacle as huge as Reloaded and Revolution. Despite(and maybe because of) Matrix sky high hype right now, my thoughts drift back to this overlooked classic...but a little on Neo and gang first below...<br /><br />The Matrix just happened.<br /><br />With an uncanny midas touch, The Warchowski bros launched this(then unknown film) at the the right place, in the right time. With an execution commercial enough to bring in the box office moola and a philosophical subtext accessible enough for the general public to latch on to, the rest, as they say...is history.<br /><br />The philosophical under pinnings though, (of blue pills, red pills, the subreality of consciousness and all that mambo jambo etc), so successfully popularised by The Matrix, was infact neither originated by The Matrix nor as fully realised than in other more accomplished works.<br /><br />Which leads me to....drumroll.....<br /><br />As such, IMHO, the best execution on the concept of reality and perception was already explored in a much more unbelievably visual opus, one year earlier, the grossly overlooked, criminally under-rated,<br /><br />"Dark City". (One of My Top 10 All time Favourite Films)<br /><br />This scifi/ film noir hybrid was impactful both cinematically and ideologically. Most importantly, it rewarded my wildly abandoned reach for human imagination and thirst for ideas, by fulfilling as much promise a motion picture can ever hope to give.<br /><br />On top of that, my background as a "trekkie" scifi nerd meant I instinctively respond to films which challenge me both intellectually and spiritually. Dark City was thus a near religious, life cleansing experience for me.<br /><br />And any which way I look at it, this film soars to heights unseen since 2001: A Space Odyssey...<br /><br />But due to its messed up(or near-absent) marketing campaign(positioning the film to resemble a horror film for the teenage crowd), the film did not find its intended audience and flopped unceremoniously. Of course it found its audience but by then its was too late...<br /><br />That said, the thirst for something better than our run of the mill pop corn fare is still there, waiting to be quenched.<br /><br />And The Matrix filled that void.<br /><br />Too bad it wasn't this film. But in a ideal world, it would. Sad.