Deze film joeg me de stuipen op het lijf toen ik nog maar 8 jaar oud was. Mijn moeder moest minstens een week lang elke avond naar mijn slaapkamer komen om onder mijn bed te kijken. De plot was ook uniek. Ik bedoel, een gangster (waar was Edward G. toen ze dit maakten?) die een gestoorde, krankzinnige wetenschapper inhuurde (er waren er nog een heleboel over uit de tijd in Los Alamos, denk ik) om akelig uitziende dode oude mannen door tunnels van industrieel plastic te laten kruipen en mensen te laten vermoorden. Het feit dat de wetenschapper met de 'dode mannen' kon praten en ze zijn wil kon opleggen was wat me het meest beangstigde (zo'n beetje als de grote nieuwszenders van tegenwoordig). Die kerels waren echte 'werkelijke lijken' en liepen ook zo. Prachtige lege blikken, nietsvermoedende slachtoffers, mensen van in de vijftig... Als ik nu naar die film kijk, lijkt het misschien grappig, maar in die tijd was het een horrorfilm!
This movie scared the crap out of me when I was a little boy of just 8 years. My mother had to come into my bedroom and check under the bed every night for at least a week. The plot was unique too. I mean, a gangster (where was Edward G. when they made this?) employing a crazed/mad scientist (I guess there were a lot of them left over from the Los Alamos days) to make nasty looking dead old men crawl through tunnels made of industrial plastic wrap and go kill people. The fact that the scientist could talk to the 'dead guys' and make them do his bidding was the thing that scared me most (Kinda like conglomerate broadcasting of today). These guys were real 'working stiffs' and walked like it too. Excellent blank stares, unsuspecting victims, the 50s-ish people... I guess looking at this movie now, it would seem kind of funny, but in those days, it was a horror movie!