Ik heb gisteravond _The Black Balloon_ gezien als liefdadigheidsvoorstelling voor onze plaatselijke invaliditeitsdienst. Iedereen die naar de filmpremière kwam, was iemand met een levensbedreigende handicap. Er waren leraren van speciale scholen, verzorgers en ouders van gehandicapte kinderen. Ik ben de moeder van een autistische jongen en werk met kinderen met een handicap. Ik vond deze film grappig, hartverwarmend en realistisch, met herinneringen aan mijn eigen kind. De film is gebaseerd op de alledaagse gevolgen van het leven met een gehandicapte broer of zus, en ik weet zeker dat veel broers en zussen er wel iets mee zullen hebben (ik weet dat mijn oudere dochters er iets mee zullen hebben). De hoeveelheid aandacht die Charlie krijgt en de enorme verantwoordelijkheid om voor een gehandicapt broertje of zusje te zorgen op de leeftijd van 16 jaar waren hartverscheurend voor hem. Ik gaf deze film een 10/10 omdat ik het gevoel had dat de film precies weergaf hoe het leven is voor een gezin met een gehandicapt kind. Luke Ford was uitstekend in het uitbeelden van de uitzonderlijke manier waarop Charlie en Rhys Wakefield het leven met een gehandicapt broertje of zusje weergeven. Hij hoopt dat hij het publiek kan laten nadenken over het gezinsleven van een gehandicapt kind/volwassene voordat ze ophouden met staren en fluisteren. Bied hulp aan en ben niet bang voor hen, want ze zijn een engel in vermomming.
I saw 'The Black Balloon' last night as a charity event for our local disability services. All who attending the movie premier were people who live and breath disabilities. There were teachers from special schools, carers and parents of disabled children. I am a parent of an autistic boy and employed to work with special needs children, I found this movie to be funny, heart warming and realistic to memories of my own child. The movie is based on the everyday effects of living with a disabled sibling which I'm sure many siblings will relate to (I know my older girls will). The amount of attention given to Charlie is felt by Thomas and the enormous responsibility of caring for a disabled sibling at the age of 16 years was heartbreaking for him. I gave this movie a 10/10 because I felt the movie portrayed exactly how life is for a family with a disabled child. Luke Ford was excellent with portraying Charlie and Rhys Wakefield's exceptional representation of having to live with a disabled sibling will hopeful make the public think about the family life of a disabled child/adult before they stop and stare and whisper. Offer help and do not fear them for they are angels in disguise.