Tijdens de hele film, en toen ik na afloop over de vrouw las, voelde ik een enorme woede jegens het rechtssysteem omdat het zoiets als dit had laten gebeuren. Hoe durfden ze te beslissen wat het beste is voor een kind, op grond van het feit dat zijn moeder lesbisch was? Door deze film kreeg ik letterlijk de neiging met dingen te gaan gooien, en aan het eind huilde ik wanhopig omdat Zachary zo triest klonk, en schudde ik mijn hoofd toen het vonnis werd uitgesproken. Ik denk niet dat ik Nancy meer had kunnen haten dan ik deed.<br />Maar Valerie Bertinelli was hierin verbazingwekkend.<br />Ik denk dat mensen... Het is jammer dat de echte Jody Ann Shaffell uiteindelijk geen greintje vechtlust meer overhad en het opgaf.
Throughout the movie, and then reading about the woman afterwards, I felt complete and utter anger at the legal system for allowing something like this to happen. How dare they be able to decide what is best for a child, on the basis of his mother being a lesbian? This movie literally made me want to throw things, and by the end, I was crying in desperation at how sad Zachary sounded, and shaking my head when the verdict was said. I don't think I could have hated Nancy anymore than I did.<br /><br />Valerie Bertinelli was amazing in this, though.<br /><br />I think people...mainly lawyers and homo-phobics should take a long, hard look at this movie, and see how things like this can affect people. By the end, what Nancy saw as the best thing for Zachary, was the worst thing she could have ever have done, and it's a shame that in the end, the real Jody Ann Shaffell had no fight left, and gave up.