Deze film voorkomt heel goed dat hij een soap wordt. Het verhaal heeft een grimmig realisme dat je doet beseffen dat het bijna zeventig jaar geleden allemaal niet zo heel anders was. Dunne en Grant spelen een echtpaar dat uiteindelijk een kind adopteert. Dunne is een vrij gemakkelijke, verstandige vrouw, maar Grant heeft de neiging nogal wispelturig en impulsief te zijn. Na een paar harde lessen in het leven, waaronder het verlies van hun baby tijdens een aardbeving in Japan (waardoor het voor hen onmogelijk werd om als echtpaar ook maar één kind op de wereld te zetten), verhuizen de twee naar een leuk, klein stadje in Noord-Californië.<br />Dan besluiten ze een kind te adopteren, maar niet zonder moeite. Het is heel moeilijk om een kind te adopteren en ze worden op een wachtlijst gezet. Door de hulp van een vriendelijke adoptiemedewerker kunnen ze een klein meisje adopteren. Het is heel realistisch dat de vader (Grant) niet warmloopt voor het idee om een meisje op te voeden. Toch vallen beide ouders onmiddellijk voor het kleine meisje. Zo begint hun avontuur om een nieuw kind op te voeden.<br />Een oude vriend en collega uit New York City (Buchanan) duikt op een dag op. Het echtpaar probeert een kleine krant te runnen. Ze hebben alle hulp nodig die ze kunnen krijgen. De oplage van hun krant blijft constant 908. Hun oude vriend is een voormalig wees/geadopteerd kind en hij weet meer over het opvoeden van baby's dan het echtpaar. Hij laat hun zelfs zien hoe je een echte luier moet maken.<br />Maar er liggen nog twee uitdagingen in het verschiet. Ten eerste moeten ze de krant sluiten tot ze hun financiën op orde hebben. Omdat ze geen baan hebben, worden ze voor de rechter gedaagd om hun zaak te bepleiten. Dit is het echte leven in 1941 en 2008. Als die uitdaging eenmaal is aangegaan, raken ze hun dochter kwijt door een plotselinge ziekte. Het breekt bijna hun huwelijk, maar de adoptiemedewerkster redt de dag door hen te bellen met het nieuws dat ze een jongen heeft gevonden die ze kunnen adopteren.<br />De film is heel goed. Soms wordt hij bijna te sentimenteel, maar hij redt zichzelf altijd door de 'echte wereld' in de film te brengen. Zowel het huwelijk als de adoptie brengt grote problemen met zich mee. Ze zijn niet rijk. Ze maken zich zorgen over de financiën en de problemen bij het opvoeden van een kind. Het is het echte leven.
This movie very well prevents itself from becoming a soap opera. The story has a stark realism to it that makes one realize that things weren't that different almost seventy years ago. Dunne and Grant play a couple who ends up adopting. Dunne is a pretty easy-going, sensible woman, but Grant shows a tendency to be rather flighty and impulsive. After some hard lessons in life, including losing their baby during an earthquake in Japan (making it impossible for them to also have any natural born children as a couple), the two move to a nice, small town in northern California.<br /><br />They then decide to adopt a child, but not without difficulty. It is very difficult to adopt, and they are put on a waiting list. Through the help of a kindly adoption worker, they are able to adopt a little girl. It is very realistic, how the father (Grant) doesn't warm up to the idea of raising a girl. Yet, both parents instantly fall for the little girl. Thus, begins their adventure in raising a new child.<br /><br />An old friend and colleague from New York City (Buchanan)shows up one day. The couple is trying to run a small town paper. They need all the help they can. Their paper's circulation remains a constant 908. Their old friend, is an former orphan/adopted child and he knows more than the couple about raising babies. In fact, he shows them both how to make a proper diaper.<br /><br />However, two challenges are ahead. First, they have to close down the paper until they get their finances together. Because they don't hold jobs, they are forced before a judge to plead their case. This is real life in 1941 and 2008. Once that challenge is matched, they lose their daughter to a sudden illness. It almost breaks up their marriage, but the adoption worker saves the day by calling them with news that she found a boy for them to adopt.<br /><br />The movie is very good. At times, it gets almost too sentimental, but it always saves itself from that by bringing the "real world" into the film. There are real challenges in both the marriage and the adoption. They aren't rich. They worry about finances and the difficulties of raising a child. It is real life.