Lucky McKees langverwachte (in elk geval door mij) nieuwe film is misschien een beetje teleurstellend vergeleken met zijn debuut 'May' en de verfijnde Masters of Horror-episode 'Sick Girl', maar het is nog steeds een griezelige, bovennatuurlijke griezelfilm en met gemak een van de meest stijlvolle films uit de afgelopen vijf jaar. Bovendien is 'The Woods' een film die tonnen eerbetoon brengt aan oudere horrorklassiekers, zoals 'Suspiria' van Dario Argento, om er maar een te noemen, en dat is een aspect dat de meer ervaren filmliefhebbers zeker zullen waarderen. Na de zoveelste pijnlijke botsing met haar moeder wordt Heather met tegenzin naar een kostschool voor meisjes gestuurd die geïsoleerd in een groot bos ligt. De onderwijzers zijn niet bepaald blij met haar, ze gedragen zich allemaal vreemd en al snel hoort Heather zelfs'stemmen' die vanuit het bos tegen haar praten. Wie weet, misschien zijn de enge verhalen over een oude heksenkring die tussen de bomen woont wel waar... en wachten ze tot Heather zich bij hen voegt! Net als in 'May' probeert Lucky McKee veel meer te bereiken dan alleen maar een paar bloederige beelden en/of verontrustende thema's te dienen. Onze begaafde regisseur besteedt veel aandacht aan de karaktertekeningen, wat resulteert in een sympathieke vrouwelijke hoofdpersoon en een lange lijst interessante bijrollen. Onder wie Bruce Campbell als Heathers zwijgende maar begripvolle vader en Patricia Clarkson als de strenge schooldirectrice Mrs. Traverse. Ingenieus opgezet vindt de film plaats in 1965 en maakt fantastisch gebruik van de huidige religieuze gewoonten en denkbeelden en... MUSIC! De beste scènes van de film betreffen een reeks momenten die het leven binnen de muren van de kostschool illustreren, geleid door het sfeervolle nummer 'You Don't Own Me', gezongen door Lesley Gore. Hoewel voortdurend onheilspellend en mysterieus, had ik gehoopt dat 'The Woods' wat meer echte angst zou bevatten. Bovendien slaat het nergens op en vooral het laatste half uur is verwarrend. Ik las dat 'The Woods' in de Verenigde Staten een flop is geworden, voornamelijk door de verkeerde verwachtingen van het publiek. Ik kan hem met een gerust hart aanbevelen aan bewonderaars van door verhaal & sfeer gedreven horrorfilms.
Lucky McKee's long-awaited (at least by me) new film is perhaps slightly disappointing when compared to his debut "May" and the exquisite Masters of Horror episode "Sick Girl", but it's still a spooky supernatural chiller and easily one of the most stylish genre-efforts released during the last five years. Moreover, "The Woods" is a film that brings tons of homage to older horror classics, like Dario Argento's "Suspiria" just to name one, and that's an aspect the more experienced cinema lovers will certainly appreciate. Following the umpteenth painful collision with her mother, Heather is reluctantly sent to a boarding school for girls that lies isolated within a large forest. Her fellow students don't exactly welcome her, the teachers all behave strangely and pretty soon Heather even begins to hear "voices" speaking to her from within the woods. Who knows, maybe the scary tales about an ancient coven of witches living between the trees are true...and they've been waiting for Heather to join them! Like in "May", Lucky McKee tries to accomplish a whole lot more than just serving some gory images and/or disturbing themes. Our gifted director puts a lot of effort in the character drawings, resulting in a likable female protagonist and a long list of interesting supportive players. Among them Bruce Campbell as Heather's silent but understanding father and Patricia Clarkson as the strict school principal Mrs. Traverse. The story of "The Woods" ingeniously takes place in 1965 and makes fabulous use of the contemporary religious habits and conceptions and... MUSIC! The film's absolute best sequence involves a series of moments illustrating the life inside the boarding school's walls, guided by the atmospheric song "You Don't Own Me"; sung by Lesley Gore. Although constantly ominous and mysterious, I was hoping for "The Woods" to contain a little more genuine frights. Also, it doesn't always make sense and particularly the last half hour is confusing. I read that "The Woods" flopped in the States, mainly due to the audiences wrongful expectations. I can safely recommend it to admirers of story & atmosphere driven horror films.