Ik wil niet geboren worden opent zich in een verloskamer in het ziekenhuis waar moeder Lucy Carlesi (Joan Collins) aan het bevallen is. Dr. Finch (horrorfilm-veteraan Donald Pleasence) is aanwezig om te assisteren. Hij kijkt naar de verpleegster en beweert: 'Deze baby wil niet geboren worden.' Dus helpt hij de kleine jongen een handje, pakt de baby met een grote medische tang beet en trekt hem eruit, leuk. Terwijl ze ergens in het ziekenhuis in een kamer zitten te wachten, hoort vader Gino Carlesi (Ralph Bates) het goede nieuws van dr. Finch. Finch vertelt Gino dat moeder en baby het goed maken. Maar zodra het slechter gaat, horen ze gegil en rennen ze naar Lucy, die naar buiten komt.' Lucy's wang is gekrabd door de kleine jongen. Dokter Finch schrijft het toe aan een overlevingsinstinct en aan het feit dat Lucy hem te stevig heeft vastgehouden. Als het gezin eenmaal weer thuis is, wordt het er niet beter op. De baby maakt een puinhoop van zijn kamer, breekt alles kapot en gooit van alles door de kamer, en hij krijgt een of andere aanval als Lucy en Gino proberen hem in een kerk te dopen. Lucy weet dat er iets mis is, en als ze met haar vriendin Mandy (Caroline Munro) praat, bekent ze dat ze denkt dat de duivel bezit van hem heeft genomen! Mandy probeert haar, zoals elke goede vriendin waarschijnlijk zou doen, te troosten. Maar Lucy begint een verhaal te vertellen, de film gaat nu terug in de tijd als we Lucy op het podium zien dansen in een louche stripclub. Achter het toneel is medeacteur Hercules (George Claydon) een dwerg(!) die haar probeert te versieren. Ze maakt volkomen duidelijk dat ze niet geïnteresseerd is, de eigenaar van de clubs, Tommy Morris (John Steiner) stormt naar binnen, gooit Hercules eruit en heeft seks met Lucy. Hercules lijkt een wrok te koesteren, want als Lucy de club uit loopt springt hij eruit en vervloekt elk toekomstig kind dat Lucy zou kunnen krijgen, hij zegt: 'Jouw kind zal net zo groot zijn als ik klein ben, en het zal bezeten zijn door de duivel!' En dat is het wel zo'n beetje, meer doet hij niet, en het werkt ook nog. Of anders heeft dit kind ernstige problemen! Voeg daar Gino's zusje aan toe, een Italiaanse non, zuster Albana (Eileen Atkins), uiterst bezorgde babysitters, dokter Finch die voortdurend de problemen van de baby probeert uit te leggen aan de hand van medische redeneringen, bizarre sterfgevallen, een duiveluitdrijving en we hebben de verschrikking van de jaren zeventig <0xE2><0x80><0x93> ik wil niet geboren worden! Dit is een echt product van de jaren zeventig, alles schreeuwt de jaren zeventig uit, kleren, kapsels, auto's, het interieur van huizen en kantoren, muziek, hoe Londen eruitziet, absoluut alles. Dat is niet echt kritiek, alleen maar een observatie. Het acteren is oké, ik vond John Steiner vooral leuk als de louche, wijze eigenaar van een stripclub. Het is een beetje naaktheid en wat seks, maar er zit geen echt geweld of bloed in, maar de moorden zijn goed genoeg. Ik denk dat de film een beetje tekortschiet omdat het idee gewoon helemaal niet is ontwikkeld, de hele film draait erom dat de baby gewelddadig is en af en toe iemand vermoordt, andere personages zoals Lucy's vriendin Mandy en dr. Finch worden geïntroduceerd, maar er wordt niets meer dan het absolute minimum met hen gedaan. Nog iets wat ik vreemd vond, is dat de baby nooit een naam krijgt, tenminste niemand noemt hem op enig moment bij een naam. De film wordt na een tijdje een beetje saai, en hij sleept ook een paar keer mee. Oké, denk ik, niets bijzonders, een horloge waard als je het gratis op tv kunt zien (zoals ik), maar het is niet echt de moeite waard om er goed voor te betalen.
I don't want to born opens in a hospital delivery room where mum to be Lucy Carlesi (Joan Collins) is giving birth. Dr Finch (horror film veteran Donald Pleasence) is on hand to assist. He looks at at the nurse and claims, "this baby doesn't want to be born". So he gives the little lad a helping hand, using some large medical tongs he grabs hold of the baby and pulls him out, nice. Waiting in some room elsewhere in the hospital the dad Gino Carlesi (Ralph Bates) hears the good news from Dr Finch. Finch informs Gino both mother and baby are fine. However things take a turn for the worse almost immediately, they hear screams, they rush to Lucy who's cheek has been scratched by the little lad. Dr Finch puts it down to basic survival instincts and that Lucy was holding him too tightly. Once the family are back home things don't improve. The baby wrecks his room, breaking and throwing things all over the place, and he starts to have a violent fit of some sort when Lucy and Gino try to christen him in a church. Lucy knows something is wrong, talking to her friend Mandy (Caroline Munro) she confesses that she thinks he may be possessed by the devil! Mandy, as any good friend probably would, tries to comfort her. But Lucy starts to tell a story, the film now goes into flashback as we see Lucy dancing on stage at a sleazy strip club. Back stage fellow performer Hercules (George Claydon), a dwarf(!) hits on her. She makes it perfectly clear shes not interested, the clubs owner Tommy Morris (John Steiner) bursts in and throws Hercules out and has sex with Lucy. Hercules seems to hold a grudge because as Lucy is walking out of the club he jumps out and puts a curse on any future child Lucy might have, he says "your child will be as big as I am small, and will be possessed by the devil!" And thats about it really, thats all he does, and it works too. Either that or this kid has some serious problems! Add Ginos sister, a nun from Italy sister Albana (Eileen Atkins), extremely worried babysitters, Dr Finch constantly trying to explain the baby's problems through medical reasoning, bizarre deaths, an exorcism and we have the mid 70's horror I don't want to be born! Directed by Peter Sasdy this is a real product of the 70's, everything screams the 70's, clothes, hairstyles, cars, the interior of houses and offices, music, the way London looks, absolutely everything. Thats not really a criticism, just an observation. The acting is OK, I especially liked John Steiner as the sleazy wise cracking strip club owner. There's a bit of nudity and some sex but no real violence or gore in it, but the killings are good enough. I think the film fails slightly because the idea just isn't developed at all, the whole film is basically the baby being violent and killing the odd person, other characters like Lucys friend Mandy and Dr Finch are introduced, but nothing is done with them over the bare minimum. One more thing I found odd is that the baby is never given a name, at least no one calls it by any name at any point. The film gets a bit dull after a while, and it drags in a couple of places too. OK I guess, nothing special, worth a watch if you can catch it on TV for free (like me), but its not really worth paying good money for.