Het is in wezen een gesloten-kamer-mysterie, maar erger dan dit kunnen ze het niet maken, zelfs niet in de jaren dertig. Lugosi is nog vreemder dan anders, als een van de vele zakenlieden die geïnteresseerd zijn in een nieuwe methode van elektronische televisie (wat destijds niets meer was dan een noviteit) die het mogelijk maakt om over de hele wereld uit te zenden. De technologie is verder merkwaardig vooruitziend (ze wordt zelfs op een groot scherm geprojecteerd), maar is verder hilarisch, vooral in de uitleg van de moordtechniek.<br />Het acteren is slap (vooral de stereotiepe bedienden), het toneelspel is nep, de dialogen zijn saai en het mysterie is belachelijk. Vermijd dit alles, tenzij je net klaar bent met je rondleiding door Lugosi's werk of geïnteresseerd bent in de visie van de jaren dertig op de nabije toekomst.
Essentially a locked-room mystery, this is about as bad as they get, even for the 1930s. Lugosi is weirder than usual as one of several businessmen interested in a new method of electronic television (which was nothing more than a novelty at the time) that allows broadcast around the world. Oddly prescient (it's even projected onto a large screen), the technology is otherwise hilarious, particularly in the explanation of the murder technique.<br /><br />The acting is lame (especially the stereotyped servants), the staging hokey, the dialog boring, and the mystery ridiculous. Avoid this turkey unless you're just completing your tour of Lugosi's work or are interested in the 1930s vision of the near future.