Een van de sterren van deze film is de casting. De zich ontwikkelende relatie tussen Kay Francis en William Powell is zo oprecht en diep en liefdevol. Kay Francis straalt in elke scène, maar haar acteerwerk straalt met haar vertolking. Deze film is een van de beste van William Powell, want hij toont echt meer diepte en meer gevoel dan de meeste van zijn andere films, die wat lichter van stijl zijn. De relatie tussen Francis en Powell vertoont een overeenkomst met die van Cary Grant en Deborah Kerr in 'An Affair to Remember' (1957) in termen van diepte, maar die van Francis/Powell is dieper. De bijrollen worden voortreffelijk gespeeld door Aline McMahon en Frank McHugh. McMahon is een goede actrice in deze film en ook heel mooi. McHughs stijl begint goed in deze film en toont al snel zijn acteertalent. Zijn latere films, vooral in de Busby Berkeley-musicals van de jaren dertig, benadrukten de dwaasheid, maar 'One Way Passage' laat meer zien van wat McHugh werkelijk kan als hij de kans krijgt. Ik weet zeker dat de regisseur, Tay Garnett, daar veel mee te maken had. Ik begrijp niet waarom deze fantastische film niet te koop is. Hij is meer dan één bezichtiging waard.
One of the stars of this movie is its casting. The developing relationship between Kay Francis and William Powell is so genuine and deep and affectionate. Kay Francis glows in every scene, yet her acting shines with her delivery. This movie is one of William Powell's best, for it really shows more depth and more feeling than most of his other movies which are somewhat lighter in style. There is a similarity in the Francis/Powell relationship as there is in that of Cary Grant & Deborah Kerr in "An Affair to Remember" (1957) in terms of depth, but Francis/Powell's is deeper. The supporting cast is superbly led by Aline McMahon and Frank McHugh. McMahon is a fine actress in this movie and quite beautiful, too. McHugh's style gets off to the right start in this movie and shows off his acting skill quickly. His later movies, especially in the Busby Berkeley musicals of the 1930s, emphasized more silliness, but "One Way Passage" shows more of what McHugh can really do when given the opportunity. I'm sure the director, Tay Garnett, had a lot to do with that. I don't understand why this superb film is not available for purchase. It is worth more than one viewing.