Een beminnelijk en amusant spotje, 18 vingers van de dood staat ruwweg in dezelfde verhouding tot Kung Fu-films als Splinter Tap met rockmuziek. Buford Lee (James Lew, bekend van de bijrollen in _GIG TROUBLE IN LITTLE CHINA, THE REPLACEMENT KILLERS_ en _TRAFFIC_ ), met een gecertificeerd Bruce Lee-accent, probeert zijn nieuwe martial-artsfilm 18 vingers van de grond te krijgen. Zijn inspanningen worden vastgelegd door de eerste documentairemaker, altijd enthousiaste fan Ronald Mack (Maurice Patten). Onderweg zijn er aardige parodieën op martial-artshelden 'Stephen Seafood' 'Chuck Snorris' en, het gedenkwaardigst, 'Antonio Bandana' etc., fragmenten uit Bufords vorige uitgaven en scènes van de repetities en opnamen van zijn nieuwste. Het acteerwerk is hier goed en de filmopnames zijn ook uitstekend (mijn dvd-doos beweert dat de verhouding 4:3 is, maar in werkelijkheid is het 1:85:1). De relatie tussen Lee en Mack geeft de film zijn gewicht. Vooral de scène waarin de ster hem trots zijn verzameling gekoesterde Kung Fu-souvenirs laat zien, waaronder 'de sokken die Bruce Lee in Enter the Dragon droeg' (ongewassen) <0xE2><0x80><0x93> en de overduidelijke genegenheid die de hoofdrolspelers voor het genre aan de dag leggen <0xE2><0x80><0x93> straalt ervan af. Het is jammer dat de film aan het eind een beetje uit de rails loopt, vooral als Mack het verhaal eenmaal heeft verlaten. Zo nu en dan ook hadden de grappen scherper kunnen zijn, wat vooral het geval was met de late, uitgebreide vechtscène tussen Bandana en Lee, die te lang de oude scheetroutine afdraait, de inleiding een zeker teken dat de vernieuwing aan het tanen is. Men mist de krankzinnige onwerkelijkheid die in KUNG POW te zien was - de afwezigheid is, misschien verstandig, te wijten aan het inzicht van 18vingers dat dergelijke elementen enigszins onthutsend zouden lijken in de context van een veronderstelde feitelijke opbouw. Maar de opgewekte Patten is een echte vondst, in feite een van de beste dingen in de film, duidelijk een talent om te zien, en Lews meer beheerste optreden staat zijn medester zijn hoofd toe. Op mijn exemplaar leken sommige actiescènes een beetje duister, maar dit leidt niet te veel af. Al met al is dit de moeite van het kijken waard, zonder echt langzame stukken, hoewel je zou verwachten dat fans van vechtsporten <0xE2><0x80><0x93> en liefhebbers van rechtstreekse video <0xE2><0x80><0x93> het meest zullen lachen.
An amiable and amusing mockumentary, 18 FINGERS OF DEATH stands roughly in the same relation to Kung Fu movies as SPINAL TAP does to rock music. Low rent action star Buford Lee (James Lew, familiar from supporting roles BIG TROUBLE IN LITTLE CHINA, THE REPLACEMENT KILLERS and TRAFFIC), sporting a certifiable Bruce Lee accent, is trying to get his new martial arts film 18 FINGERS.. off the ground. His travails are recorded by first time documentary maker, ever enthusiastic fan Ronald Mack (Maurice Patten). Along the way there are gentle parodies of martial arts heroes 'Stephen Seafood' 'Chuck Snorris' and most memorably, 'Antonio Bandana' etc, extracts from Buford's previous releases and scenes of the rehearsal and shooting of his latest one. Much of the acting on offer here is fine and the cinematography is excellent too (my DVD box claims the ratio is 4:3 but it is actually 1.85:1). The relationship between Lee and Mack is what gives the film its gravity  one especially relishes the scene when the star proudly shows him his collection of treasured Kung Fu memorabilia, including 'the actual socks worn by Bruce Lee in Enter the Dragon' (sadly unwashed) - and the obvious affection shown the genre by the principals shines through constantly. It's a shame that the film somewhat runs out of steam at the end, especially once Mack has left the story. Occasionally too, jokes could have been sharper, a fact especially true of the late, extended fight scene between Bandana and Lee which plays out the old farting routine for too long, its introduction a sure sign that invention is flagging. One misses the insane surreality which appeared in KUNG POW its absence due, perhaps wisely, to 18 FINGERS' recognition that such elements would appear somewhat jarring in the context of a supposed factual format. But the buoyant Patten is a real find, one of the best things in the picture in fact, clearly a talent to watch, Lew's more restrained performance allowing his co star his head. On my copy some of the action scenes seemed a bit dark, but this is not too much of a distraction. All in all, this is worth watching, with no real slow patches, although as one might expect martial arts fans  and lovers of straight-to-video chock socky - will laugh the most.