Gisteravond heb ik dit over Turner gehoord. Ik zit toevallig in de geschiedenisbusiness, en het verbaasde me hoe goed dit nog was. Zoals de meeste films die in de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw zijn gemaakt, overstijgen ze nooit echt de oorsprong van het toneel, maar ik vond dat ze de grote kwesties van wet, recht, moraliteit, leven en dood behandelden op een manier die onvoorstelbaar is in een politiek correcte tijd als de onze. We zijn nu veel kleiner. Het gesprek dat Holmes met zijn vrouw voert terwijl ze op sterven ligt in haar bed, is een meesterwerk van echt volwassen menselijke communicatie, het is niet sentimenteel of sentimenteel, het is alleen hartverscheurend eerlijk.<br />De rechter Holmes uit deze film was Oliver Wendell Holmes jr. De zoon van de beroemde dichter-doctor van dezelfde naam die 'Old Ironsides' en 'The Autocrat of the Breakfast Table' schreef. Vader en zoon zijn vaak in de war. Ik was ook verrukt over de onderkoelde vertolking van Eduard Franz van Louis Brandeis, de eerste Joodse rechter aan het Amerikaanse Hooggerechtshof, naar wie Brandeis University is genoemd.<br />Ik wilde niet dat deze film zou eindigen en zal nu het oorspronkelijke toneelstuk opzoeken.
I caught this on Turner last night. I happen to be in the history business, in a way, and was surprised at how good this still was. Like most films-adapted-from-plays of the 30s and 40s, it never really transcends its stage origins, but I thought it dealt with the big issues of law, justice, morality, life and death in a way inconceivable in a politically correct age such as ours. We are much smaller people now. The conversation Holmes has with his wife while she lies dying in her bed is a masterpiece of really mature human communication, it's not sappy or sentimental, it's just heartbreaking in its honesty.<br /><br />The Justice Holmes of this film was Oliver Wendell Holmes Jr., the son of the famous poet-doctor of the same name who wrote "Old Ironsides" and "The Autocrat of the Breakfast Table." The father and son are often confused. I was also delighted by Eduard Franz's underplayed portrayal of Louis Brandeis, the first Jewish justice on the US Supreme Court, after whom Brandeis University was named.<br /><br />I didn't want this film to end, and will now look up the original stage play.