Deze recensie gaat over de twee versies van 'Flatland', die in 2007 werden uitgebracht, de ene door Ladd Ehlinger jr. met een vrijwel onbekende stem, en de andere door Jeffrey Travis met een paar grote namen uit Hollywood die de stemmen leverden.<br />De bron voor beide is de novelle uit 1884 van Edwin A. Abbott, maar de benadering van de twee films verschilt radicaal. Het boek is een hoofdbestanddeel van de sciencefiction en een van de weinige waarin wiskundige kwesties aan de orde komen. Omdat het een product van zijn tijd is, is het boek technisch naïef en politiek incorrect op basis van de huidige gevoeligheid.<br />De film van Travis is visueel gladder, maar beduidend korter, en behandelt filosofische kwesties die verband houden met het verstrijken van de tijd sinds de eerste publicatie. Als zodanig knoeit de film met de plot, wat een verwarrend effect geeft. In tegenstelling tot sommige andere films heb ik geen problemen met sommige van de herzieningen van de onderliggende plot, aangezien ze een aantal van de belangrijkste kwesties in het boek wat scherper in beeld brengen. Aan de andere kant voegen ze er ook een 'goed gevoel' en politiek correcte gevoeligheid aan toe, wat niet op zijn plaats lijkt.<br />De film van Ehlinger gaat veel meer op in zijn bronmateriaal, wat zowel een kracht als een zwakte is. Gezien het huidige perspectief is de negentiende-eeuwse weergave van de politieke en sociale onderwerping van vrouwen een afleiding die de film van Travis vermijdt. Het is ook een langere film en hij had effectiever kunnen zijn als hij een deel van dezelfde plot en montage had gebruikt als in de film van Travis. Waar de film knoeit met de plot, zijn sommige beslissingen twijfelachtig, zoals andere recensenten hebben opgemerkt.<br />Dus wat is beter? Naar mijn mening is het korte antwoord de film van Ehlinger. Ondanks de lengte, de politieke incorrectheid en de technische minderwaardigheid (de animatie van de film van Travis is veel geavanceerder), resoneert hij op een technisch niveau dat de film van Ehlinger niet kan evenaren. Als wetenschapper betekent dat veel voor me. Aan de andere kant resoneert de film van Ehlinger op een emotioneel niveau dat de film van Ehlinger niet kan evenaren. Dus het antwoord kan zijn of je op zoek bent naar technisch inzicht of naar emotionele bevrediging.<br />Het meest schokkende in de Travis-film is dat de animators, in tegenstelling tot de Ehlinger-film, nooit de implicaties van een tweedimensionaal universum hebben begrepen. Het zit vol met voorwerpen die voor ons onmiddellijk herkenbaar zijn, maar die in de werkelijkheid van de film duidelijk onmogelijk of betekenisloos zouden zijn (bijvoorbeeld de dochter van de hoofdpersoon heeft speelgoed dat alleen voor iemand met een 3D-perspectief begrijpelijk is, en hoe maakt hij zijn aktetas open?). De omslag van de film is een duidelijk eerste indruk-voorbeeld. De personages in de Travis-film zien er menselijker uit, maar vraag je eens af hoe hun ogen werken. Eén aspect van het boek is dat als je een Platlander van bovenaf bekijkt, al zijn inwendige organen duidelijk zichtbaar zijn, zoals ze zouden moeten zijn. Travis' animators suggereren dit, maar gaan er niet recht op af. De animators van de film van Ehlinger hadden misschien niet de middelen om zo'n gelikte film te maken als die van Travis, maar ze hadden kennelijk veel nagedacht over wat ze deden (of misschien niet, aangezien de noodzakelijke ontwerpen allemaal in het boek stonden). Kortom, Travis had het budget, maar Ehlinger had de passie voor het project <0xE2><0x80><0x93> hoewel misschien een beetje te veel respect voor de bron om een werkelijk superieure aanpassing te creëren.<br />Maar de verschillen weerspiegelen verschillende doelpublieken. De film van Travis is een educatieve korte film die duidelijk bedoeld was om bekeken te worden door klassen van middelbare-school- en middelbare-schoolleerlingen. Als zodanig moest hij sociaal onaanvaardbaar zijn, terwijl hij concepten van geometrie overbracht die nooit bij niet-wiskundigen zouden opkomen. Dat er herkenbare namen in voorkomen die de personages vertolken, zal helpen om wat meer aandacht te krijgen <0xE2><0x80><0x93> een educatieve korte film voor de generatie van de 'X-Files'. De film van Ehlinger zou het meest aantrekkelijk zijn voor mensen met een universitaire belangstelling voor wiskunde, of voor anderen die het boek al kennen.<br />Geen van beide films is volmaakt, maar ik geef de film van Ehlinger een 8 en de film van Travis een 6. Afhankelijk van je gevoeligheden is je conclusie misschien precies het tegenovergestelde van de mijne, dus ik hoop dat deze recensie voldoende informatie bevat om je naar een weloverwogen keuze te leiden.<br />Of je kunt, net als ik, gewoon beide kopen...)
This review covers both versions of "Flatland" released in 2007, one by Ladd Ehlinger, Jr. with a mostly unknown voice cast, and the other by Jeffrey Travis with some Hollywood big names providing the voices.<br /><br />The source material for both is the 1884 novella by Edwin A. Abbott, but the approaches of the two films differ radically. The book is a staple of science fiction, and one of the few to address mathematical issues at its core. Being a product of its time, the book is technically naive, and politically incorrect based on current sensibilities.<br /><br />The Travis film is visually slicker, but significantly shorter, and tackles philosophical issues relative to the passage of time from initial publication. As such, it tampers with the plot to mixed effect. Unlike some others, I have no problem with some of the revisions to the underlying plot since they do help bring some of the book's major issues into somewhat sharper focus. On the other hand, they also add a "feel good" and politically correct sensibility that seems out of place.<br /><br />The Ehlinger film is much truer to its source material, which is both a strength and a weakness. Given a current perspective, its 19th century depiction of the political and social subjugation of women is a distraction that the Travis film avoids. It's also a longer film and could have been more effective with some of the same plot and editing license employed in the Travis film. Where it does tamper with the plot, some of the decisions are questionable as other reviewers have pointed out.<br /><br />So which is better? In my opinion, the short answer is the Ehlinger film. Despite its length, political incorrectness, and technical inferiority (the animation of the Travis film is much more sophisticated), it resonates at a technical level to a degree that the Travis film can't match. As a scientist, this means a lot to me. On the other hand, the Travis film resonates on an emotional level that the Ehlinger film can't match. So the answer may be whether you're looking for technical insight or emotional satisfaction.<br /><br />Most jarring in the Travis film is that, unlike the Ehlinger film, the animators never quite caught on to the implications of a two-dimensional universe. It is filled with objects which are instantly recognizable to us, yet would be clearly impossible or meaningless in the film's reality (e.g. the protagonist's daughter has toys which only make sense to someone with a 3-D perspective, and how does he open his briefcase?). The cover art is an obvious first impression example. The Travis film's characters look more human, but ask yourself how their eyes work. One detail of the book is that looking at a Flatlander from above, all of his internal organs are clearly visible, as they should be. Travis' animators hint at this, but don't meet it head-on. The Ehlinger film's animators may not have had the resources to make as slick a film as Travis', but they obviously gave a great deal of thought to what they were doing (or maybe not, since the necessary designs were all in the book). In short, Travis had the budget, but Ehlinger had the passion for the project - albeit perhaps a bit too much respect for the source to create a truly superior adaptation.<br /><br />The differences reflect different target audiences, though. The Travis film is an educational short film which was obviously meant to be viewed by classrooms of middle school and high school students. As such, it had to be socially inoffensive while conveying concepts of geometry that would never occur to non-mathematicians. That it includes recognizable names voicing the characters will help it grab a bit more attention - an educational short film for the "X-Files" generation. The Ehlinger film would mostly appeal to people with a college level interest in mathematics, or others who are already familiar with the book.<br /><br />Neither film is perfect, but I'm giving the Ehlinger film a rating of 8 and the Travis film a rating of 6. Depending on your sensibilities, your conclusion may be exactly opposite of mine, so I hope this review includes enough information to guide you to an informed selection.<br /><br />Or, like me, you could simply buy both... ;-)