Ik was er niet zo zeker van toen ik deze film oppakte. De eerste paar minuten waren eigenlijk een beetje misselijkmakend door de manier waarop de film werd opgenomen. Maar toen ik er eenmaal aan gewend was, merkte ik dat hij echter was. Het verhaal verloopt niet zoals normaal, eerder druppelt het over je heen als een lekkende kraan. Het vertelt je stukjes van het personage terwijl het zich afspeelt. De rol van de hoofdrolspeler, Rodolphe Marconi, is erg veelbelovend. Zijn ogen vertellen veel meer dan wat ook. Op de een of andere manier blijf ik hem met Jake Gylenhaal vergelijken, misschien juist door zijn uiterlijk. Grote inspanning van een heel ronde producer/acteur/schrijver. Ik kan deze studie van menselijke emoties ten zeerste aanbevelen. Wanneer gevoelens te sterk zijn om te beheersen. Zoals het personage zei...' Heb je ooit het gevoel gehad dat je verdwaald was, en je bent je ervan bewust dat je verdwaald bent, maar je kunt er niets aan doen?'
I wasn't too sure when I picked up this movie. The first few minutes were actually kinda nauseating the way the picture shot. But after used to it, I found it to be more real. The story doesn't flow like normal, rather it drips on you like leaking faucet. Telling you bits of the character as it goes. The acting of the main actor Rodolphe Marconi is very promising. His eyes tells a lot more than anything else. Somehow I keep comparing him to Jake Gylenhaal, maybe just the look. Overall great effort from an all rounder producer/actor/writer. I highly recommend this study of human's emotion. When feelings are too strong to be contained. Like the character said "have you ever been lost, and you are aware that you are lost, but you can not do anything about it?"