Ik vond deze film geweldig. Ik vond het prachtig hoe alles zich afspeelde in het begin van de jaren vijftig. De sfeer was heel sensueel, net als de jazz die de hele film lang werd gespeeld. De manier waarop Blue zich moet uitkleden en in een ander mens verandert, was heel dramatisch en toont echt de 'twee tinten blauw'. Ik vond het prachtig hoe Blue en de hoofdrolspeler verliefd op elkaar werden en ik vond het prachtig hoe Sully Blue probeerde te beschermen. Ik vond het niet leuk dat JJ Clark in het bordeel verscheen en Blue begon te gillen. Ze zag er echt stom uit. Dit is het enige deel van de film dat ik niet leuk vond. Ik weet niet waarom mensen denken dat het een slechte film is, ik ben de eigenaar en ik kijk er regelmatig naar.
I thought this movie was great. I loved how it all took place during the early 1950s. The atmosphere was down right sensuous, just like the Jazz being played throughout the whole movie. The way Blue is made to undress and is transformed into a different person was very dramatic and really shows the "two shades of blue". I really enjoyed how Blue and the lead guy fell in love and I liked how Sully tried to protect Blue. I didn't like the part where JJ Clark showed up at the brothel and Blue screamed, she looked really stupid. This is the only part of the movie I didn't like. I don't know why people think its a bad movie, I own it and watch it regularly.