De Verkrachting van de Vampier markeert het regisseursdebuut van de Franse erotische vampierenfanaat Jean Rollin. De film was oorspronkelijk bedoeld om dertig minuten te kort te zijn; maar iemand had het slimme idee om er een speelfilm van te maken, dus Jean Rollin ging zijn gang, filmde nog een uur aan dubieuze vampieronzin en gaf de gecombineerde delen vrij als een speelfilm. Het klinkt als een recept voor een ramp; en aangezien er een ramp uit voortkwam, denk ik dat het precies dat was. Ik begrijp werkelijk niet hoe iemand deze film heeft kunnen opnemen en in elkaar zetten zonder te beseffen dat het nergens op slaat! Dit is bijna te verwachten van het tweede verhaal, dat in wezen niet meer is dan een uur vullen <0xE2><0x80><0x93> maar zelfs het eerste verhaal heeft geen enkele logica (behalve misschien die van Jean Rollin!). Maar er is hier ergens een plot, en om te beginnen volgen we vier vampierzusters. Dan gaan we naar het tweede deel, dat de koningin van de vampiers volgt, gespeeld door een skinhead die een beetje op Grace Jones lijkt. Wat er precies aan de hand is, weet niemand <0xE2><0x80><0x93> maar dat zijn de ruggengraat van het verhaal.<br />In termen van plot en inhoud is deze film een lachertje. Maar in termen van stijl is hij iets geloofwaardiger. De zwart-witfilm ziet er bijna uit alsof Jean Rollin voor een Franse nouvelle vogue-stijl heeft gekozen, en het is leuk om naar te kijken. Het is niet leuk genoeg om te vergeten dat je naar een echt saaie film zit te kijken, maar de film heeft tenminste pluspunten. Rape of the Vampire ziet er goedkoop uit <0xE2><0x80><0x93> maar goede plots kosten niets als je ze zelf schrijft, en dus kunnen we de grootste problemen van deze film niet aan het budget wijten. Rollin heeft een hele verzameling sexy jonge Franse meisjes bij elkaar gebracht om de hoofdrol in de film te spelen, en al compenseert dat de plot niet, door de casting zou je in elk geval niet in slaap kunnen vallen. In aanmerking genomen dat de film in 1967 is gemaakt, is hij tamelijk visueel; we hebben een scène waarin een meisje haar ogen uit haar hoofd ziet steken (hoewel we het niet echt zien) en er is natuurlijk een overvloed aan naaktheid. Ik weet niet precies tot wat voor soort persoon deze film zal aanspreken. Pretentieuze filmfans zullen er misschien iets leuks in zien; maar als je geen Jean Rollin-completist bent, kan ik echt geen reden bedenken waarom je je hier druk over zou maken.
The Rape of the Vampire marks the directorial debut of French erotic vampire enthusiast Jean Rollin. The film was originally intended to be a thirty minute short; but someone had the bright idea of making it a feature film, so Jean Rollin went ahead, filmed another hour of dubious vampire nonsense and released the combined parts as a feature film. It sounds like a recipe for disaster; and since a disaster resulted from it, I guess that's exactly what it was. I really don't know how someone could have shot this movie and put it together like this without realising that it doesn't make an ounce of sense! This is almost to be expected from the second story, which is basically just an hour of filler - but even the first tale doesn't adhere to any kind of logic (except maybe Jean Rollin's!). There is a plot here somewhere, though, and to start off with it follows four vampire sisters. We then move into the second part, which follows the vampire queen; played by a skinhead who looks a bit like Grace Jones. Exactly what's going on is anyone's guess - but those are the basic story backbones.<br /><br />In terms of plotting and substance, this film is a joke. However; in terms of style, it's a little more credible. The black and white cinematography looks almost like Jean Rollin was going for a French nouvelle vogue style, and it is nice to look at. It's not nice enough for you to forget that you're watching a really boring film, but at least the film has plus points. Rape of the Vampire does look low budget - but good plots don't cost anything if you're writing them yourself, and so this film's main problems can't be blamed on the budget. Rollin has got together a wealth of hot young French girls to star in the film, and while it doesn't compensate for the plot; at least the casting might stop you from falling asleep. Considering it was made in 1967, the film is fairly graphic; we've got a scene that sees a girl have her eyes poked out (although we don't actually see it) and there's plenty of nudity, of course. I'm not really sure what kind of person this film will appeal to. Pretentious film fans may find something to like about it; but if you're not a Jean Rollin completist, I really can't think of a reason to bother with this.