'The Witnesses' is een provocerende en ontroerende Franse dramafilm uit de begintijd van de aidsepidemie.<br />Het is 1983 en een jonge homo, Manu (Johan Libereau) is naar Parijs gekomen, waar zijn zus Julie Depardieu, die operazangeres wil worden, woont. Manu begint vrijwel onmiddellijk een platonische relatie met Adrien (Michel Blanc), een arts van middelbare leeftijd die verliefd wordt op Manu, ondanks het feit dat de jongeman Adrien alleen maar als een vriend ziet. Intussen stelt Adrien Manu voor aan een oude vriendin, Sarah (Emmanuelle Beart), een schrijfster van kinderboeken, en Mehdi (Sami Bouajila), haar man die als agent bij de zedenpolitie in de stad werkt. De latente aantrekkingskracht van de mannen en de twee beginnen een aarzelende, geheime relatie. Maar al snel is er een mysterieuze en dodelijke ziekte op het toneel verschenen die de levens van deze figuren <0xE2><0x80><0x93> en van talloze anderen in de wereld <0xE2><0x80><0x93> heeft veranderd op een manier die ze zich nooit hadden kunnen voorstellen.<br />Hoewel 'De Getuigen' over een zeer grimmig en ernstig onderwerp gaat, ligt de nadruk altijd op de personages en de complexe relaties die hen definiëren. Geschreven door Andre Techine, Laurent Guyot en Viviane Zingg, en geregisseerd door Techine, trekt 'De Getuigen' ons in de levens van deze mensen, juist omdat het weigert onnodige drukte over hen te maken en over de manier waarop zij hun leven willen leiden. In feite voelt een groot deel van het verhaal spontaan en ongevormd aan, bijna alsof de schrijvers het al doende hebben verzonnen. Het gevolg is dat de incidenten niet gekunsteld of geforceerd aanvoelen, en we komen nooit in de verleiding om hun geloofwaardigheid in twijfel te trekken. De filmmakers lijken vaak hun uiterste best te doen om niet het voor de hand liggende te doen, vaak scènes te creëren (het uitstapje van een stervende man naar de opera van zijn zus, een laatste ontmoeting tussen van elkaar vervreemde geliefden, een sentimentele, langgerekte sterfscène) die nooit eindigen <0xE2><0x80><0x93> net als in het echte leven.<br />De personages zijn bovendien rijk getekend, en elk komt naar voren als een goed uitgebalanceerde combinatie van zwakheden en sterke punten. Manu, bijvoorbeeld, is in wezen een blijmoedige jongen die net zijn weg in het leven begint te vinden en die laat zien dat hij een enorm talent heeft voor joie de vive en emotionele tederheid <0xE2><0x80><0x93> zelfs als zijn jeugd en onervarenheid hem af en toe ertoe brengen anderen pijn te doen op manieren die hij nog niet helemaal begrijpt. Dan wordt het dubbel tragisch, als het lot zo'n harde, onverzoenlijke straf van hem eist. Sarah is een recente moeder die heel eerlijk toegeeft dat ze niet veel moederinstinct lijkt te hebben en haar pasgeborene meer als een belemmering dan als een zegen beschouwt. Haar man, Mehdi, is een vat vol tegenstrijdigheden. Hij probeert zijn biseksu onder ogen te zien en wordt steeds verliefder op Manu, zelfs als hij tijdens zijn diensttijd op jacht is naar ontuchtige holen. En ten slotte is Adrien de eenzame, oudere man wiens wijsheid, geboren uit ervaring, anderen uiteindelijk kracht en leiding geeft.<br />De voorstellingen zijn in alle opzichten voortreffelijk, en de regie van Techine kan zowel nuchter als lyrisch zijn, afhankelijk van welke van die twee schijnbaar tegenstrijdige tonen een bepaalde scène oproept. Het is een droeve film, maar niet deprimerend, want het slimme besef dat mensen een eindeloos vermogen tot regeneratie hebben en dat hoop ons zelfs in het aangezicht van onvoorstelbare ellende over de tragische aard van zijn onderwerp heen brengt.
"The Witnesses" is a provocative and moving French drama set in the early days of the AIDS epidemic.<br /><br />It's 1983, and a young gay man by the name of Manu (Johan Libereau) has come to Paris, where his sister (Julie Depardieu), an aspiring opera singer, lives. Almost immediately, Manu enters into a platonic relationship with Adrien (Michel Blanc), a middle-aged doctor who falls in love with Manu despite the fact that the young man sees Adrien as just a pal. Meanwhile, Adrien introduces Manu to a longtime friend, Sarah (Emmanuelle Beart), a writer of children's books, and Mehdi (Sami Bouajila), her husband who works as a vice cop in the city. Eventually, Manu taps into Mehdi's latent attraction to men and the two strike up a tentative, secret relationship. But before long a mysterious and deadly disease has arrived on the scene, changing the lives of these characters - and of countless others in the world - in ways they could never possibly have imagined.<br /><br />Even though "The Witnesses" deals with a very grim and serious subject, its primary focus always rests on the characters and the complex relationships that define them. Written by Andre Techine, Laurent Guyot and Viviane Zingg and directed by Techine, "The Witnesses" draws us into the lives of these people precisely because it refuses to make an undue fuss over them and how they choose to live their lives. In fact, much of the narrative feels spontaneous and unformed, almost as if the writers were making it up as they go along. The result is that the incidents don't feel contrived or forced, and we are never tempted to question their credibility. In fact, the filmmakers often seem to go out of their way to avoid doing the obvious, often building up to scenes (a dying man's trip to his sister's opera performance, a final meeting between estranged lovers, a maudlin, drawn-out death scene) that never end up taking place - just as in real life.<br /><br />The characters, moreover, are richly drawn, with each emerging as a nicely balanced combination of weaknesses and strengths. Manu, for example, is basically a happy-go-lucky kid who's just beginning to find his way in life and who demonstrates that he has a tremendous capacity for joie de vive and emotional tenderness - even if his youth and inexperience occasionally lead him to hurt others in ways that he doesn't yet fully comprehend. It becomes doubly tragic, then, when the fates demand such a harsh, unforgiving punishment from him. Sarah is a recent mother who admits quite frankly that she appears not to have much of a maternal instinct, looking upon her newborn more as a hindrance than as a blessing. Her husband, Mehdi, is a mass of contradictions as he tries to come to terms with his bisexuality, falling further in love with Manu, even while raiding dens of iniquity in his on-duty hours. Finally, Adrien is the lonely older man whose wisdom born of experience ultimately gives strength and guidance to others.<br /><br />The performances are uniformly excellent throughout, and Techine's direction can be either down-to-earth or lyrical depending on which of those two seemingly contradictory tones a particular scene calls for.<br /><br />"The Witnesses" is a sad movie but not a depressing one, for its canny recognition that humans have an endless capacity for regeneration and hope even in the face of unimaginable suffering carries us beyond the tragic nature of its subject matter.