Te midden van het pittoreske stadsgezicht van Australië speelt 'Salaam Namaste' het verhaal van twee ontheemde Indiase jonge mensen (Saif Ali Khan en Preity Zinta) die elkaar ontmoeten en plotseling besluiten om samen te gaan wonen. Als dat uitgangspunt lijkt alsof ik iets weglaat, wees er dan maar zeker van dat dat niet het geval is. Op de typische Bollywood-manier haten de twee hoofdrolspelers elkaar in eerste instantie alleen maar om uiteindelijk samen te eindigen. Maar in plaats van dat aan het eind van de film te laten gebeuren, kozen de schrijvers ervoor dat ze na slechts een paar dagen elkaar te hebben gekend, verklaarden dat ze van elkaar hielden en samen gingen wonen. Hoe kon dat nou misgaan? Dat is een deel van het onderliggende probleem van de film. In een poging om veel van de conventionele Bollywood clichés te vermijden, hebben de makers van de film zich over de top gemanoeuvreerd voor de aanwijzingen die geen logica of zin hebben. 'Salaam Namaste' lijkt ook te veel zijn best te doen om van alles een beetje te hebben. De film zit vol met slapstickkomedie en romantiek, die al snel worden onderbroken door diepgewortelde gesprekken over abortus en de definitie van het leven als Preity zwanger blijkt te zijn. Zoals je je kunt voorstellen, voelt dit heel ongemakkelijk en misplaatst, gezien alles wat er omheen gebeurt. De film wordt steeds onzinniger naarmate het verhaal zich ontvouwt. Zonder al te veel prijs te geven voor degenen die tijd willen verspillen aan deze film, zijn er situaties die het gevoel geven alsof ze rechtstreeks afkomstig zijn uit een aflevering van _Three's Company_ waarin Jack Tripper in compromitterende situaties wordt geplaatst die vervolgens verkeerd worden begrepen. De finale van de film bevat een geboortescène die eruit ziet alsof het een _Three Stooges_ -film zou kunnen zijn, met inbegrip van Abhishek Bachchan die de onnozele verloskundige speelt die blijkbaar paniekaanvallen krijgt terwijl hij zijn werk doet!<br />Dit leidt tot de andere tekortkoming van de film; er is een ongewoon aantal komische figuranten. Ondanks de tweedimensionale beste vriendenfiguren zijn er verscheidene andere, niet grappige figuren, variërend van de Indiase waard die denkt dat hij 'een nicht is' 'Salaam Namaste' is zelfs in de meest dramatische Bollywoodfilms een en al luchtigheid, maar 'Salaam Namaste' gaat gewoon overboord met acteurs die elke keer dat ze op het scherm verschijnen overdreven acteren. Deze film zit vol met de meest oppervlakkige en oppervlakkige personages die ik ooit heb gezien. Ook Saif Ali Khan en Preity Zinta zijn het slachtoffer van het overacterende insect. Hoewel de schrijvers lang uitgesponnen voorbeelden hebben gegeven van hoe verschillend hun personages zijn (zij is een ijverige studente/radiopresentatrice en hij is een zorgeloze kok), benaderen beide hoofdrolspelers hun rollen op dezelfde manier. Ze schreeuwen voortdurend tegen elkaar en doen te veel hun best om de indruk te wekken dat ze van elkaar houden. Films als deze werken beter als een van de hoofdrolspelers het 'echte personage' speelt dat de situaties in de film in een schijn van de werkelijkheid houdt. Dat is hier niet het geval, omdat beide hoofdrolspelers zich zo veel mogelijk inhouden en alleen momenten van onbeholpen ernst inlassen als de scènes erom vragen.<br />Visueel is 'Salaam Namaste' een oogverblindend juweeltje. De montagescènes die de achtergrondverhalen van elk van de personages tot stand brengen, zijn grappig en goed geconstrueerd. De dansnummers zijn niets bijzonders, maar sommige zijn esthetisch gezien heel gedenkwaardig. En nu we het er toch over hebben, deze film kan bogen op de meest absurde muzikale scène ooit, waarin een acht maanden zwangere Preity wordt gezien terwijl ze danst en zingt! Het is een van de meest belachelijke momenten in een film die zich nu al gedwongen voelt en vervolgens elke vorm van geloofwaardigheid die hij zo hard nodig heeft om zeep helpt. Uit de slotwoorden tijdens de aftiteling blijkt duidelijk dat de cast en de crew duidelijk veel plezier hebben gehad bij het maken van deze film, maar dat het op het scherm nooit helemaal goed overkomt. Dit is een zeer slecht geconstrueerde film die waarschijnlijk vooral de belangstelling van het publiek heeft gewekt vanwege het controversiële thema van de twee hoofdpersonen die samenwonen en zwanger worden voor het huwelijk. Voor veel betere voorbeelden van 'jongen ontmoet meisje' In Bollywoodfilms zou ik 'Hum Tum' en 'Jab We Met' aanbevelen.
Set amidst the picturesque cityscape of Australia, 'Salaam Namaste' is the story of two displaced Indian young people (Saif Ali Khan and Preity Zinta) who meet and suddenly decide to live together. If that premise seems like I am leaving something out, rest assured that is not the case. In typical Bollywood fashion, the two leads detest each other initially only to end up together. But instead of having them do so at the end of the film, the writers chose to have them profess their love and live together after only a couple of days of having known one another. How could that possibly go wrong? This is part of the underlying problem with the film. In trying to avoid many of the conventional Bollywood clichés, the film-makers instead set up over the top situations for the leads that lack any logic or sense. 'Salaam Namaste' also seems to try too hard to have a little bit of everything. It is filled with slapstick comedy and romance that is quickly interrupted with deep rooted conversations about abortion and the definition of life when Preity turns up pregnant. As one can imagine, this feels very awkward and out of place considering everything that surrounds it. The movie only gets increasingly nonsensical as the story unfolds. Without giving too much away for those that want to waste time watching this, there are situations that develop that feel as though there were lifted right out of a Three's Company episode with Jack Tripper being put in compromising situations that are then misunderstood. The finale of the film features a birthing scene that looks as though it could have been a Three Stooges short as Abhishek Bachchan plays the clueless obstetrician who apparently gets anxiety attacks while doing his job! <br /><br />This leads to the film's other flaw; there is an unusual number of comedic relief characters. Not withstanding the two-dimensional best friend characters, there are several other unfunny characters ranging from the Indian landlord who thinks he's Crocodile Dundee to the radio station manager who giggles hysterically every time he speaks. While a certain amount of levity is standard in even the most dramatic of Bollywood films, 'Salaam Namaste' simply goes overboard with supporting actors that overact every time they are on screen. In fact, this film is riddled with the most shallow and superficial characters of any film I have ever seen. Saif Ali Khan and Preity Zinta are also victims of the overacting bug. Despite the writers setting up long drawn out examples of how different their characters are (she's a studious college student/ radio host and he's a carefree chef), both leads approach their roles in the same manner. They are constantly yelling at each other while trying too hard to appear as though there is love between them. Movies like this work better when one lead plays the "straight character" that keeps the situations in the movie grounded in some semblance of reality. Not so here, as both leads ham it up as much as possible only to interject moments of awkward seriousness when scenes call for it.<br /><br />Visually, 'Salaam Namaste' is a stunning gem. The montage sequences that set up the back-stories of each of the characters are actually funny and well constructed. The dance numbers are nothing exceptional but some are quite memorable aesthetically. Speaking of which, this film boasts quite possibly the most absurd musical sequence ever as an 8 month pregnant Preity is seen dancing and singing! It is one of the more ridiculous moments in a film that already feels forced and subsequently further kills any type of credibility that it sorely needs. It's clear from the outtakes during the closing credits that the cast and crew obviously had a lot of fun making this film but it never quite translates well on screen. In closing, this is a very poorly constructed film that probably generated audience interest primarily because of the controversial theme of the two leads living together and becoming pregnant before marriage. For much better examples of "boy meets girl" Bollywood films, I would recommend 'Hum Tum' and 'Jab We Met'.