Degenen die de samoeraifilms van Kurosawa respecteren, zullen deze film waarschijnlijk nauwelijks als de zijne herkennen. In tegenstelling tot de samoeraifilms die hij zelf speelt, ontbreekt het in deze film aan dramatische spanning. Het hele verhaal wordt beheerst door een ontspannen sfeer (sommige scènes zijn bijvoorbeeld aangenaam, zoals wanneer ze een partijtje honkbal spelen of een showroom bezoeken). Natuurlijk is Kurosawa niet van plan om een sprookje te maken. De held en de heldin zijn armzalig, zien het ondervoede kind en hebben een hekel aan de kaartjesverkopers. Het zijn allemaal weerspiegelingen van de toenmalige Japanse samenleving. Desondanks functioneren ze niet echt en veroorzaken ze vaak saaie situaties (vooral de scène van de paartjes in hun kamer). Tegen het eind schreeuwt de heldin het uit naar het publiek dat naar deze film kijkt, maar ik kon haar emotie niet opvangen. Vermoedelijk omdat Japan economisch veel rijker werd en deze film in het huidige Japan zijn overtuigingskracht verloor. Maar naast deze film maakte Kurosawa een adembenemende 'Yoidore Tenshi', waarvan de scène ook in het arme Japan van eind 1940 is opgenomen. Vanaf dat moment kan 'Subarashiki Nichiyobi' worden beschouwd als een Kurosawa's overgangsfilm.
Probably those who respect Kurosawa's samurai movies can hardly recognize this film as his. Far from these samurai plays it lacks dramatic tension. Easygoing atmosphere dominates the whole story (some shots are pleasant, for example, playing sandlot baseball or visiting a show room). Of course Kurosawa doesn't intend to make fairy tale. Hero and heroine are miserably poor, spot the undernourished child and resent the ticket scalpers. All are the reflections of the then Japanese society. None the less they don't effectively function and often make dull situations (especially the scene of the couples in their room). Near the end heroine cries out towards audiences watching this film but I couldn't catch the spurt of her emotion. Supposedly because Japan became by far economically richer and this film lost its conviction in present Japan. However, next to this movie Kurosawa made a breathtaking "Yoidore Tenshi", whose scene is also laid in late 1940's poor Japan. From this point "Subarashiki Nichiyobi" can be regarded as a Kurosawa's transitional film.