Ik had zelfs nog nooit van deze film gehoord, tot ik hem gisteren op TCM zag. Louis Calhern speelt Holmes uitstekend en Ann Harding doet het goed als zijn vrouw, hoewel ze wordt opgezadeld met onuitstaanbare banaliteiten. Eduard Franz is heel goed als Brandeis en te oordelen naar de foto's die ik heb gezien, lijkt hij ook een beetje op Brandeis.<br />Nadat dit allemaal gezegd was, verbaasde het me dat deze film ons bijna niets over Holmes' professionele leven vertelt, ook al heeft hij meer dan 30 jaar als assistent-rechter bij het Hooggerechtshof gewerkt. Holmes is 61 jaar als de film begint! De enige aanwijzing die we krijgen over zijn leven voor dit gebeurde, is een paar keer dat hij in de Amerikaanse Burgeroorlog heeft gevochten en dat hij op Harvard heeft gezeten. Er wordt niet vermeld dat hij opperrechter van het Hooggerechtshof van Massachusetts is geweest. Er is geen flauw idee waarom Teddy Roosevelt hem aan het Amerikaanse Hooggerechtshof heeft toegevoegd, en we hebben ook maar heel weinig idee waarom Roosevelt zo teleurgesteld was in Holmes, behalve dan dat Holmes een paar opinies heeft geschreven die Teddy niet aanstonden.<br />De film lijkt absoluut niet van zins gewichtige of controversiële onderwerpen aan de orde te stellen. We krijgen een paar glimpen van Holmes te zien. Holmes' beruchte mening in de zaak Buck vs. Bell, waarin hij het recht van de staat op het steriliseren van 'geestelijk gestoorde' mensen handhaaft en waarin Holmes verklaart dat 'drie generaties van imbecielen genoeg zijn', komt nooit ter sprake. De focus van deze film ligt bijna geheel op Holmes' huiselijke leven en het feit dat hij en zijn vrouw zielsveel van elkaar hielden, maar het betreurden dat ze geen kinderen konden krijgen. De film laat ook zien dat Holmes' griffiers in feite surrogaatzonen waren. Louis Brandeis speelt een belangrijke rol in de film, maar hij is er alleen maar om te laten zien dat hij en Holmes een hechte vriendschap hadden en vaak hetzelfde stemden. De film laat zien dat de benoeming van Brandeis door Wilson in 1916 controversieel was, en dat 22 senatoren tegen de benoeming stemden, maar we krijgen nooit precies te horen waarom Brandeis controversieel was, behalve dan dat het feit dat hij Joods was een rol kan hebben gespeeld. Ten slotte ergerde ik me aan het feit dat er een personage is dat Adams heet en wiens voornaam nooit wordt genoemd. We horen dat hij een kleinzoon is van John Quincy Adams, maar wie is hij? Is hij Henry Adams of Charles Francis Adams? Daar komen we nooit achter. <br />Deze film werd uitgebracht in 1950. Dat is verbazingwekkend, want hij moet toen al een anachronisme zijn geweest. Hij heeft veel meer de sfeer en de sfeer van de biopics uit de jaren dertig, bijvoorbeeld de biografieën van Pasteur en Juarez met Paul Muni in de hoofdrol, hoewel hij bij lange na niet zo goed is als die twee. Kortom, dit is een onderhoudende film die de moeite waard is voor de voorstelling van Calhern, maar verwacht niet dat u iets belangrijks over Holmes te weten komt.
I had never even heard of this film until I saw it yesterday on TCM. Louis Calhern does an excellent job portraying Holmes, and Ann Harding does a creditable job as his wife, although she is saddled with lines of insufferable banality. Eduard Franz is quite good as Brandeis, and judging from pictures I have seen, he looks quite a bit like Brandeis as well.<br /><br />All this having been said, it was astonishing to me that this film tells us almost nothing about Holmes' professional life, even though he spent over 30 years as a Supreme Court Associate Justice. Holmes is 61 years old when the film begins! The only hint we get of his life before this is a couple of mentions that he fought in the US Civil War, and that he went to Harvard. There is no mention of his having been Chief Justice of the Massachusetts Supreme Court. There is no inkling of why Teddy Roosevelt appointed him to the US Supreme Court, and we are left with very little notion of why Roosevelt was disappointed with Holmes, other than that Holmes wrote a few opinions that Teddy didn't like.<br /><br />The film seems totally unwilling to tackle weighty or controversial subjects. We get a few glimpses of Holmes' rulings on free speech issues, and his willingness to restrict free speech when it may present a clear and present danger to the public good. Holmes' notorious opinion in Buck v. Bell, upholding the right of the state to sterilize 'mentally defective' people, in which Holmes made the statement that 'three generations of imbeciles is enough, is never mentioned. The focus of this film is almost entirely on Holmes' domestic life and the fact that he and his wife devotedly loved each other but regretted not being able to have children. The film also depicts how Holmes' court clerks were in effect surrogate sons. Louis Brandeis is a significant character in the film, but he is there only to show that he and Holmes had a close friendship and often voted alike. The film depicts that the appointment of Brandeis by Wilson in 1916 was controversial, and that 22 senators voted against confirmation, but we are never told exactly why Brandeis was controversial, other than that his being Jewish may have been a factor. Finally, I was irritated by the fact that there is a recurrent character named Adams, whose first name is never mentioned. We learn that he is a grandson of John Quincy Adams, but who is he? Is he Henry Adams or Charles Francis Adams? We never find out.<br /><br />This film was released in 1950. That is surprising, because it must have been an anachronism even then. It has much more of the flavor and feel of the biopics of the 1930s, e.g., the biographies of Pasteur and Juarez starring Paul Muni, although it is nowhere near as good as either of those. In short this is an entertaining film worth watching for Calhern's performance, but don't expect to learn anything of substance about Holmes.