Het groeit je naar het hoofd, maar dit is echt moeilijk te beoordelen.<br />Aan de ene kant ben ik _geen_ fan van Nicole Kidman. Ik heb maar een paar van haar films gezien (3 of 4), maar geen ervan heeft indruk op me gemaakt. Tot mijn genoegen kan ik zeggen dat ik deze keer inderdaad het gevoel had dat ze een sterk karakter had. Soms heb je medelijden met haar karakter Anna, op andere momenten zit je in de rats, en soms wil je haar gewoon uit het scherm rukken, haar eens flink door elkaar schudden en haar vragen of ze beseft dat ze op het randje van de gevangenis balanceert.<br />Afgezien van de verrassende aantrekkingskracht van Kidmans acteerwerk (eindelijk) is er zeker veel te zeggen voor deze film. Anderen hebben al de fantastische cinematografie en de verrukkelijke soundtrack opgemerkt. Voor alle duidelijkheid: sommige visuele sequenties lijken misschien geprogrammeerd, voorspelbaar of eenvoudig, maar ik denk van niet <0xE2><0x80><0x93> er is een zorgvuldige mix van beeldcompositie, kleur (zeer sterk, kleur) en animatie. Er is echter één handicamscène, die opviel omdat hij zonder reden trilde (wanneer Anna door het park loopt om Sean te ontmoeten).<br />De muziek (of het gebrek aan muziek) is bekritiseerd omdat hij spaarzaam is, maar opnieuw wordt de lege ruimte gebruikt voor het dramatische effect. Als er muziek is, valt die op en wordt hij goed gebruikt <0xE2><0x80><0x93> opbouwend, pulserend en soms samenhangend met de angst van de luisteraar. Als we de technische verdiensten terzijde schuiven, komen we tot een bespreking van de personages zelf. Ik heb de diepte van Kidmans personage Anna al genoemd. De jongen, Sean, lijkt op het eerste gezicht erg grappig, maar bij nadere beschouwing is hij eigenlijk nogal ingewikkeld <0xE2><0x80><0x93> en dat is waarschijnlijk meer te wijten aan de plot dan aan het personage. Andere personages in de film zijn ook geloofwaardig, ook al zijn ze niet altijd naar je zin (Hé, zei iemand 'waarheid over het leven'?). Als je de personages in ogenschouw neemt, is dit het moment waarop het camerawerk, het kleurenpalet, de kostuums en de make-up samenkomen om elke speler echt te versterken <0xE2><0x80><0x93> en er zijn een paar fascinerende visuele en sociale studies van Anna, Clara en Joe in het bijzonder. Zonder spoilers lijkt de plot niet zo ingewikkeld, maar het kan je wel doen nadenken over wat er volgens jou is gebeurd of wat er nog zou kunnen gebeuren. Vanwege de plot heb ik de zin 'het begint op je af te komen' gekozen, en ik denk dat dat goed is. Interessant is echter dat het waarschijnlijk de plot is die het meest is bekritiseerd door degenen die het niet met de film eens waren. Uiteindelijk heb ik het gevoel dat het script de sterkste eigenschap van de film is, maar je moet je wel willen bezighouden met een langzaam evoluerende, provocerende, op het personage gebaseerde verhaallijn. Vele malen heeft dit genre jammerlijk gefaald, maar in Birth slaagt het met een perfecte mix van karakter, tempo en script, die wordt ondersteund door uitstekend filmen, acteren en afronden.<br />De film is bekritiseerd vanwege een bepaalde scène. De scène zelf is niet visueel expliciet of seksueel, maar impliceert een ongepastheid die zowel aanstootgevend is voor de meerderheid als waarschijnlijk illegaal 'in de echte wereld' (in tegenstelling tot op de set). Het thema in kwestie komt later in de film opnieuw ter sprake in een dialoog.<br />Tot slot werken alle delen van deze film samen om een heel uitdagend en fascinerend stuk te produceren dat de moeite waard is om naar te kijken, maar denk aan de waarschuwing voor aanstootgevendheid die eerder is genoemd.
It grows on you, but this one really is hard to review.<br /><br />On the one hand, I am *not* a Nicole Kidman fan. I have only seen a few of her films (3 or 4), but none have impressed. I'm pleased to say that this time around I did in fact feel that she had depth of character. At times you pity her character Anna, at other times you are in anguish, and sometimes you just want to rip her out of the screen, give her a good shake and ask her if she realises she's bordering on jailable offenses.<br /><br />Apart from the surprise attraction to Kidman's acting (finally), there is certainly much to merit this film. Others have already noted fantastic cinematography and the delectable soundtrack. To be clear, some visual sequences may well seem programmed, plain or predictable, but I think not - there is a careful blend between frame composition, colour (very much so, colour) and animation. There is one handicam scene however, which stood out for being shaky for no necessary reason (when Anna walks through the park to meet Sean).<br /><br />The music (or lack thereof) has been criticised for being sparse, but again, the empty space is used to dramatic effect. When there is music, it stands out and it is used well - building, pulsing and at times co-ercing anxiety in the listener.<br /><br />Casting technical merits to the side, we get to a discussion of the characters themselves. I have already mentioned the depth of Kidman's character, Anna. The boy, Sean, on first reflection appears very droll but on further consideration is actually quite complex - and this is probably due more to the plot than the character. Other characters in the film are also believable, even if not always to one's liking (hey, did someone say "true to life"?) In considering the characters, this is where the camera-work, colour palette, costume and makeup all come together to really enhance each player - and there are some fascinating visual and social studies of Anna, Clara and Joe in particular.<br /><br />Without providing spoilers, the plot seems straightforward but certainly can have you reconsidering what you think has happened or might happen next. It is because of the plot that I chose the summary line "it grows on you" and I think that is a good thing. Interestingly though, it is probably the plot that has been criticised the most by those not favouring the film. Ultimately, I feel the script *is* the film's strongest feature, but you need to want to engage with a slowly evolving, thought provoking, character based storyline. Many times this genre has failed miserably, but in Birth it succeeds with a perfect mix of character, pace and script which is backed by excellent film making, acting and score.<br /><br />The film has been labeled controversial for a specific scene. The scene itself is neither visually explicit nor sexual, but it does imply an impropriety that is both offensive to the majority, and probably illegal "in the real world" (as opposed to the film set). The theme in question appears again in dialogue later in the film.<br /><br />In conclusion, across the board, all parts of this film work together to produce quite a challenging and fascinating piece well worth watching, but bear in mind the warning of offense mentioned earlier.