Tjonge, ik dacht echt dat het geweldig zou zijn om W.C. Fields en Mae West in één film te zien! Maar het enige wat het bleek te zijn, was ronduit irritant. De eerste 15 minuten kon ik amper bijhouden.<br />Wests 'routine' wordt snel vermoeiend. Het enige wat ze doet, scène na scène, is met haar ogen rollen en iets zeggen wat ze slim en <0xE2><0x80><0x93> of grappig vindt. Aangezien ze het script samen met Fields heeft geschreven, weet ik zeker dat ze die zinnen goed vond, maar ik heb er niets grappigs in gehoord. De zachte lens die elke keer op haar gericht is ook nogal duidelijk. Wat probeerden ze te verdoezelen?<br />Haar reputatie is veel beter dan haar acteerprestaties. Wat Fields betrof, die was beter af in zijn eigen films, waar hij het in zijn eentje kon rooien. Hij had een paar amusante fragmenten, maar niets gedenkwaardigs.
Boy, I thought seeing W.C. Fields and Mae West in the same movie would really be something! However, the only thing it turned out to be was just plain annoying. I could barely get past the first 15 minutes. <br /><br />West's "routine" gets tiresome in a hurry. All she does, scene after scene, is roll up her eyes and say something she thinks is clever and-or funny. Since she co-wrote the script with Fields, I'm sure she thought those lines were good, but I heard nothing humorous in them. The soft lens on her on every time is pretty obvious, too. What were they trying to cover up? <br /><br />Her reputation is far better than her performance.<br /><br />As for Fields, he was better off in his own films where he could ham it up on his own. He had a few amusing bits, but nothing memorable.