Ik moet toegeven dat deze film me deed denken aan hoe saai en lelijk de mode in 1980 was, jakkes! Uit die openingszin kun je opmaken dat deze film gedateerd is, maar hij heeft een paar charmes die de moeite van het onderzoeken waard zijn: namelijk een buitensporig script van Margheriti en Dardano Sacchetti dat vandaag de dag door geen enkele studio zou worden verfilmd. Ja, dit is ook een van de favorieten van Quentin Tarantino, en het is niet moeilijk te zien waarom. Het is gewoon een krankzinnige genreexplosie die veel te danken heeft aan het Italiaanse 'kannibalen'-genre, en een lekkere hap van George Romero's 'Dawn of the Dead'. Je zou er ook Jacopeti en Prosperi's 'Mondo Documentaries' aan kunnen toevoegen, want ik denk dat die deze specifieke deur echt hebben geopend. De Italiaanse titel DOTD was in 1979 een hit in Italië, dankzij de promotiecampagne van Argento en de betere montage (ik weet het, heiligschennis, maar ik heb altijd de voorkeur gegeven aan de Argento-cut, die is leuker!). Daarmee kwam er een golf van imitators, met name <0xE2><0x80><0x93> met name <0xE2><0x80><0x93> Lucio Fulci's Zombi (USA)/Zombie 2 (Italië & andere) en 'City of the Living Dead'. Het ergst waren de kopieën van Bruno Mattei, maar dat is een ander verhaal.<br />1980: een kleurloos, ellendig jaar, maar een tijd waarin de cultuur nog behoorlijk actief en levendig was. De film- en de meeste andere media-overheersing was nog niet voltooid, dus er waren nog echte onafhankelijke films, en het was triest om dit alles als kind te zien sterven. De oorlog in Vietnam was nog maar vijf jaar voorbij toen de _Kannibal Apocalyps_ werd uitgebracht, dus de wonden waren nog niet geheeld. Dat maakt deze film zo moedig <0xE2><0x80><0x93> met opzet gemaakt <0xE2><0x80><0x93> en zelfs deprimerend. In een bepaald stadium van de productie was de ster John Saxon zo gedeprimeerd door het feit dat hij had getekend voor zo'n sombere film dat hij overwoog zelfmoord te plegen. Hoeveel films kunnen dat zeggen? Het was gewoon geen goede tijd in Amerika, hoewel het leven in de herinnering beter was dan het tegenwoordig is (2006), wat de meeste jonge mensen bang zou moeten maken.<br />In 1980 waren er meer uitlaatkleppen voor frustratie en woede, en de horror sloeg toe, want catharsis is een van zijn beste eigenschappen. Je moet die angsten en frustraties loslaten, en dat is wat horror voor veel mensen is. Horror is gezond, dat weten we! _Cannibal Apocalypse_ doet het goed in dit gebied, dus het heeft een paar heel goede punten. We moeten niet vergeten dat deze film is gemaakt in een tijd dat de dienstplicht nog bestond. De dienstplicht komt beslist terug, daar kun je vergif op innemen. Nog steeds niet bang? John Saxon speelt luitenant Norman Hopper, die een reddingsploeg naar een Vietcongkamp leidt om een paar van zijn eigen troepen te heroveren. Een veldslag, en een Vietcongvrouw (waar zijn de zwarte pyjama's gebleven?!) wordt met een vlammenwerper in brand gestoken en valt in de kuil waarin zij en haar landgenoten de mannen van Hopper hebben vastgehouden. Dit alles lijkt op een normale, goedkope oorlogsfilm die in Georgia is opgenomen, tot... de uitgehongerde soldaten haar beginnen te eten. Oké, de rantsoenen en de catering van Halliburton zijn behoorlijk slecht, maar jezus christus. Op de een of andere manier <0xE2><0x80><0x93> omdat de schrijvers ons niet vertellen hoe <0xE2><0x80><0x93> zijn de soldaten besmet geraakt met een hondsdolheid-achtig virus dat hen kannibalistisch maakt. Terug naar 1980: een van Hoppers soldaten wordt ontslagen uit het ziekenhuis van een veteraan, wat zijn toch al gespannen leven verstoort en de Amerikaanse samenleving (of in elk geval Atlanta) in rep en roer brengt! Hopper heeft al gevochten tegen zijn kannibalistische impulsen (en gewonnen), maar de terugkeer van soldaat eerste klas Bukowski (met charme gespeeld door de legendarische John Morghen) heeft flashbacks en herinneringen aan Vietnam opgeroepen waarvan hij dacht dat hij ze vergeten was. In een vroege scène bijt Hopper een flirterig buurtmeisje en begint hij te bezwijken aan de kannibalistische ziekte.<br />En dat is wat er zo geweldig is aan de _Kannibal Apocalypse_ <0xE2><0x80><0x93> het daagt je loyaliteit aan de personages uit en verleidt je om de kant van een bende kannibalen te kiezen, geleid door niemand minder dan JOHN SAXON! Om die reden, en vanwege het bloed, denk ik dat de film daarom zo berucht en gecensureerd is. Maar dat zijn de dingen die het zo goed maken! Op veel gebieden is de film zwaar gecensureerd. Tot de release van de dvd van 2002 (Margheriti stierf in november 2002) hebben Amerikanen deze film nooit in zijn geheel gezien. Saxon heeft gezegd dat hij het nooit heeft gezien, en ik betwijfel of hij het ooit zal zien. Wie kan het hem kwalijk nemen? Toch geeft hij een ongelooflijke voorstelling als Norman Hopper, zelfs een van zijn beste in zijn hele carrière, afgezien van Enter the Dragon. Toegegeven, het is gewoon een van de vele exploitatiefilms waarin meneer Saxon optreedt, maar het is een geweldige rol die hij eer aandoet. Natuurlijk heeft zijn eigen persoonlijke ellende ook geen kwaad gedaan. Maar Antonio Margheriti's versie (Kasteel van Bloed, De Maagd van Neurenberg) is uitstekend, en hij had hier niet veel om mee te werken. Maar Sacchetti's thema van een gewelddadig kannibalisme dat zich door beten verspreidt, is een solide thema. Het is heel primitief en treft het publiek op een onbewust niveau, ook al heeft het een schuld aan Romero. Het is niet zo ontwikkeld als het had moeten zijn, maar dit was weer zo'n haastproductie.<br />Dus als anti-oorlogsfilm <0xE2><0x80><0x93> niet zo goed <0xE2><0x80><0x93> gaat het thema verloren in de actie en het bloed. Maar dat geeft niet, het is een film die de mensen sprakeloos maakt, en daar gaat een fatsoenlijke horrorfilm ook over. Van 'Kannibal Holocaust' tot 'Dawn of the Dead' is dit een hybride film die uniek is voor de tijd die hem heeft gemaakt. Maar hij is zo gewaagd, zo schaamteloos, dat hij gezien moet worden. Hij blijft in het midden <0xE2><0x80><0x93> met opzet <0xE2><0x80><0x93> maar pikt echt op naar de climax, en herinnert ons eraan dat films over 'de geïnfecteerden' niet nieuw zijn. Ik zou zelfs Cronenbergs 'Rabiaat' (1977) als eerste willen noemen, en een duidelijke invloed op deze film. Er hing toen iets in de lucht, en het lijkt weer terug te zijn. Noem het oorlog, chaos, genocide, sociaal onaanvaardbaar, maar het is terug. Beste-manier: gewoon d'r-op-gaan, weet je wel. De rol van Morghen was vernoemd naar de Amerikaanse dichter Charles Bukowski! Als Amerika ergens goed in is, dan is het wel in slang.
I have to admit, this film reminded me of how drab and ugly styles were in 1980, yechh! From that opener, you can tell this film is pretty-dated, but it has a few charms that are worth exploring: namely, an outrageous-script by Margheriti and Dardano Sacchetti that would NEVER get green-lighted today by any studio. Yes, this is another one of Quentin Tarantino's favorites, and it isn't hard to see why. It's just an insane genre-explosion that owes a lot to the Italian "cannibal" genre, and a good-bite of George Romero's "Dawn of the Dead". You might add Jacopeti and Prosperi's "Mondo Documentaries" too, because I think they really opened this particular door. "Zombie" (the Italian title for DOTD) was a hit in Italy in 1979, thanks to the Argento's promotional-campaign and better-editing (I know, a sacrilege, but I have always preferred the Argento-cut, it's more fun!). With that came a wave of imitators, most-notably in Lucio Fulci's "Zombi (USA)/Zombie 2 (Italy & other " and "City of the Living Dead". The worst were the copies by Bruno Mattei, but that's another-story.<br /><br />1980: a drab, miserable year, but a time when the culture was still pretty active and vibrant. Corporate-domination of film and most other media hadn't been-consummated yet, so there were still genuine indie films, and it was a sad thing to watch all this die as a kid. This is really why horror wasn't that good in North America for some-time, and it's still trying to recover (a wait-and-see). The Vietnam war had only been over for five-years when Cannibal Apocalypse was released, so the wounds were still ripe. That's what makes this film so gutsy--pun-intended--and even depressing. At one-point during the production, star John Saxon was so-depressed by having signed-on to such a bleak movie that he contemplated-suicide. Now, how many films can say that? It just wasn't a good-time in America, though in-retrospect, life was better than it is today (2006), which should scare most young-people. <br /><br />There were more outlets for frustration and rage in 1980, and horror went-to-bat, since catharsis is one of its best-features. You have to release those fears and frustrations, and that's what horror is for many people. Horror is healthy people, we know this! Cannibal Apocalypse works-well in this area, so it has some very good-points to it. We should remember that this movie was made at a time when the draft still-existed. The draft is definitely coming-back, you can bet-on-it. Still not scared? John Saxon stars as Lt. Norman Hopper, who leads a rescue-party into a Vietcong camp to recapture some of his own troops. A battle-ensues, and a Vietcong-woman (where were the black-pajamas?!) is torched with a flamethrower, and falls into the pit she and her compatriots have been holding Hopper's men in. All this seems like a normal, low-budget war movie that was shot in Georgia, until...the starving-G.I.s begin EATING-HER. OK, C-rations and Halliburton's catering are pretty- bad, but Jesus Christ. Somehow--because the writers don't tell us how--the soldiers have become infected with a rabies-like virus that makes them cannibalistic. Cut-to 1980: one of Hopper's soldiers is released from a veteran's hospital, disrupting his already strained-life, and wreaking-havoc on American society (or at least Atlanta)! Hopper has already been fighting his cannibalistic-impulses (and winning), but the return of PFC Bukowski (done with charm by the legendary John Morghen) has brought-back flashbacks and memories of Vietnam he thought he'd forgotten. In an early-scene, Hopper bites a flirty neighborhood-girl, and he begins to succumb to the cannibalistic disease.<br /><br />And this is what is so great about Cannibal Apocalypse--it challenges your loyalties to the characters, and coaxes you into siding with a band of cannibals, led by none-other than JOHN SAXON!! For this reason, and the gore, I think this is why the film became so infamous and censored. Yet, these are the things that make is as good as it is! In many areas, it was censored of heavily-edited. Until the release of the 2002 DVD (Margheriti died in November of 2002), Americans have never seen this film in its entirety. Saxon has said he has never seen it, and I doubt he ever will. Who can blame him? Yet, he gives an incredible-performance as Norman Hopper, even one of his best in his entire-career outside of Enter the Dragon. Granted, it's just another in a long-line of exploitation films that Mr. Saxon acted in, but it's a great role that he did justice to. Of course, his own personal-misery didn't hurt either. But, Antonio Margheriti's (Castle of Blood, The Virgin of Nuremberg) direction is excellent, and he didn't have much to work-with here. Sacchetti's theme of a violent-cannibalism spreading by bites is a solid-move, however. It's very primal and hits the audience on a subconscious-level, even though it owes a debt to Romero. It isn't as-developed as it should have been, but this was another rush-production.<br /><br />So, as an anti-war film--not-so-good, the theme gets lost in the action and gore. But that's OK, it's a film that leaves people speechless, and that's what a decent horror-film is about, too. From "Cannibal Holocaust", to Dawn of the Dead, this is a hybrid-film that is unique to the time that made it. But, it is so audacious, so brazen, that it must be seen. It lags in the middle-section--pun-intended--but really picks-up towards the climax, and reminds us that movies about "the infected" are not new. I would even credit Cronenberg's "Rabid" (1977) as being first on this one, and a definite-influence on this film. There was something in the air then, and it seems to have returned. Call it war, chaos, genocide, social-unrest--but it's back. Best-move: just p*ss-on-it, you remember. No-wonder Morghen's character was named-after the American poet Charles Bukowski! If America is good at anything, it is slang.