Het kijken naar deze film tot het einde toe was om meerdere redenen zo'n ware marteling dat ik mijn pijn en frustratie over deze afschuwelijke ervaring met jullie moet delen. Om te beginnen is het verhaal zo leeg, saai en uiteindelijk zo stom dat het in maximaal 15 minuten verteld had kunnen worden. Maar het ergste is de regiestijl, die verschrikkelijk saai is. Het begint mooi, visueel, zoals bij een reclame voor een modern luxeartikel; alsof dat de enige bedoeling van de regisseur was, om te bewijzen dat hij het mooi kon doen (met tonnen geld). Maar dat je deze reclame langer dan 30 seconden moet bekijken, terwijl je er 15 minuten over hebt gedaan, wordt na 15 minuten heel pijnlijk. De regie is verschrikkelijk saai, met eindeloos nutteloze, nutteloze, langzame camerabewegingen op koude architectuur, nutteloze, bewegende auto's, acteurs die 20 seconden in of uit lopen, of liften die 20 of 30 seconden omhooggaan. Wat krijgen we nou?!? Gemengd met vuistgevechten zonder visuele belangstelling, een heel domme en niet plausibele opname van een rennende scène waar je een andere niet vanaf 2 meter kunt schieten, en eindeloze, langzame, nutteloze scènes die uitgeknipt hadden moeten worden of om te beginnen al niet eens geschoten hadden moeten worden. Algauw lijkt het allemaal erg pretentieus. Want als ze eindelijk praten, horen de buitenlanders het misschien niet, maar de toon is vaak vreselijk vals, vooral met het Duitse accent van de blonde actrice. Haar toon is zó verkeerd. Het wordt een marteling zoals met heel slechte amateur-karaokezangers. Ik begrijp niet hoe een regisseur het niet kan horen als hij regisseert, zoals een musicus zonder te horen. Dupontel, van wie ik gewoonlijk altijd hou ondanks heel vreemde (slechte) carrièrekeuzes, heeft hier geen tekst en heeft maar één kleur, waardoor zijn personage na 20 minuten volkomen saai en saai is. Melanie Thierry is hier niet slecht maar een beetje doorzichtig ondanks haar buitengewone gelaatstrekken. Geen enkel personage heeft een interessant punt behalve de schurk alleen omdat hij een beetje mysterieus blijft maar we zullen al snel ontdekken dat hij behalve zijn vreemde oosterse accent niets anders te bieden heeft dan puur bruut stom geweld. De sublieme voormalige Franse ster Estelle Lefébure nam een eerzaam risico om een paar van haar onbekende acteertalenten te tonen en liep niet al te veel averij op en brengt zoveel emotie over als het script haar toestaat; misschien zelfs wel iets meer. Maar er viel natuurlijk niet veel uit het script te halen en vooral niet te onthouden om mee te beginnen. Ik moest in het algemeen vele (te veel) keer op de '2x'-knop drukken om niet voor de derde keer in slaap te vallen. Deze film kan alleen maar een uitstekende 'berceuse' zijn, iets om in 10-15 minuten in te slapen als je het niet erg vindt om de volgende dag opnieuw te moeten beginnen. En er is geen speld tussen te krijgen als je bedenkt dat hij NAAR HIER leidt. Veel geluk. PS: Over hetzelfde onderwerp geheugenmanipulatie heb ik net Paycheck gezien, van P.K. Dick en John Woo, en dat was veel beter, ook al was het niet echt goed.
Watching this movie to the end was such a real torture for multiple reasons that I had to share about my pain and frustration from this horrible experience. First, the story is so empty, dull and finally stupid that it could have been told in 15 minutes max. But much worst is the directing style that is terribly boring. It starts nicely visually like for an advertising for any high end contemporary luxury product; as if it was the only intention of the director, to prove that he could do it nicely (with tons of cash). But having to watch this commercial for more than 30 secs but a full hour and a half becomes very painful after just 15 minutes. The directing is terribly boring with endless very useless slow camera moves on cold architecture, useless moving cars, actors walking in or out for 20 secs or elevators elevating for a good 20 or 30 secs. What the hell?!? Mixed with fistfights with no visual interest, a very dumb and not plausible shooting while running scene where one cannot shoot another from 2 meters, and endless slow paced and useless scenes that should have been cut out or not even be shot to start with. Very soon, it all appears very pretentious. Because when they finally talk, foreigners might not hear it but the tone is often horribly false, especially with the German accent of the blond actress. Her tone is SO wrong. It becomes a torture like with very bad amateur karaoke singers. I do not understand how a director cannot hear it when editing. like a musician without hears. Dupontel who I usually always love despite very strange (bad) career choices has no lines here and is only one color tinted, making his character totally dull and boring after 20 minutes. Melanie Thierry is not bad but a bit transparent here despite extraordinary facial features. No characters has any interesting point besides the villain just because he remains a bit mysterious but we'll quickly discover that besides his strange eastern accent he has nothing more to deliver than pure brute stupid violence. Sublime former French model Estelle Lefébure took an honorable chance to show some of her unknown acting talents and truly did not fall in many traps and delivers as much emotion as the script allows her to; maybe even a bit more. But of course there was not much to deliver from the script and to remember particularly to start with. Overall I had to push "2x" faster button many many (too many) times to not fall asleep for a third time. This movie can only be an excellent "berceuse", something to go to sleep in 10-15 minutes if you don't mind having to start over the next day to this where it goes. And there is no spoil here in telling that it leads NOWHERE. Good Luck. pass your way. PS: On this same SciFi topic of memory manipulation, I just watched Paycheck from P.K. Dick and John Woo and that was way much better even if really not good neither. Mandchurian Candidate seems to keep staying one good reference.