Eenvoudig gezegd: deze film was zo infantiel dat hij eigenlijk nogal irritant was. Normaal gesproken ben ik dol op Dana Carvey. Hij was geweldig in beide 'Wayne's World'-films, hij was een van de redenen waarom 'Saturday Night Live' weer grappig werd, hij was altijd hilarisch als hij in latere jaren als gast optrad in SNL, en zijn stand-upcomedy, vooral zijn special uit 1995 voor HBO, die vaak werd uitgezonden op Comedy Central, is hilarisch grappig.<br />Om die redenen wilde ik echt dat Dana Carvey een grote comeback zou maken op het witte doek en een even illustere filmcarrière zou krijgen als Mike Myers. Ik hoop echter dat hij in de komende paar jaar nog een kans krijgt met een bijrol in een betere film, want 'The Master of Disguise' Het is zo'n grote teleurstelling dat ik me schaam voor Dana Carvey.<br />Dat wil niet zeggen dat Dana Carvey geen briljante momenten heeft. Zijn imitaties van Al Pacino en George W. Bush zijn zowel grappig als raak, maar al het andere, van zijn irritante Italiaanse accent tot zijn elementaire dialoog tot zijn naam ('Kom op, Pistachio?') begraaft die grappige momenten als een enorme berg puin en schroot. Deze film is niet als een auto-ongeluk: het is als een berger die de nasleep van een ongeluk naar de stort brengt, en het is veel gemakkelijker om weg te kijken van die scène. Ook al hebben James Brolin, Harold Gould en Jennifer Esposito duidelijk hun best gedaan met wat hun werd gegeven, de film als geheel heeft er gewoon onder geleden. Maar je kunt het ze niet kwalijk nemen dat ze het niet hebben geprobeerd. Hoogst verwachte films als deze lijden meestal aan een zwak script, een teleurstellend einde of de hoofdrolspelers zijn zo onder de indruk van hun roem en reputatie dat ze dronken en stoned komen opdagen om te filmen, en hun blaséheid is door het scherm heen te zien. Gelukkig gold dat laatste niet voor deze film, maar er moest nog wel het een en ander aan worden gedaan.<br />Sinds deze film kritisch en commercieel is gebombardeerd, heeft Dana Carvey voor zover ik weet geen publieke optredens meer gehad, niet in films en niet op tv. Ik heb echter het gevoel dat het volgende project waar hij aan werkt, wat dat ook mag zijn, echt een grote comeback voor hem zal zijn. Ellen Degenerous, Ben Affleck en Woody Allen behoren tot degenen die tot nu toe opmerkelijke en verrassende comebacks hebben gemaakt, en Dana Carvey heeft het potentieel om hetzelfde te doen.
Simply put, this movie was so infantile it really was rather annoying. I normally love Dana Carvey. He was great in both "Wayne's World" movies, he was one of the reasons "Saturday Night Live" became funny again, he's always been hilarious when he's guest hosted SNL in later years, and his stand-up comedy, most especially his 1995 HBO special that aired frequently on Comedy Central, is uproariously funny.<br /><br />For those reasons, I really wanted Dana Carvey to make a big screen comeback and have a movie career as illustrious as Mike Myers'. However, I hope he gets another chance in the next few years with a supporting role in a better movie, because "The Master of Disguise" is so much of a disappointment I feel embarrassed for Dana Carvey.<br /><br />That's not to say that Dana Carvey doesn't have some moments of brilliance. His Al Pacino and George W. Bush imitations are both funny and on target, but everything else from his annoying Italian accent to his basic dialogue to his name (Come on, Pistachio?) bury those funny moments like a huge pile of rubble and scrap metal. This movie isn't like a car crash: it's like a wrecker carrying away the aftermath of the crash to the dump, and it's much easier to look away from that scene.<br /><br />Even though James Brolin, Harold Gould, and Jennifer Esposito obviously did their best with what was given to them, the movie as a whole just suffered. You can't blame them for not trying though. Highly anticipated movies like this usually suffer from a weak script, a disappointing ending, or the primary cast being so eclipsed by their fame and reputation that they show up to shoot drunk and stoned, and their jadedness shows through the screen. Fortunately, the latter wasn't true for this movie, but it still needed some major work.<br /><br />Since this movie bombed critically and commercially, Dana Carvey hasn't made any public appearances that I know of either in movies or on TV. I have the feeling, however, that the next project he works on, whatever it may be, will truly be a big comeback for him. Ellen Degenerous, Ben Affleck, and Woody Allen are among those who have made noteworthy and surprising comebacks during this decade so far, and Dana Carvey has the potential to do the same.