In die scènes, waarin ze buiten het kantoor transcendent mooi is, lijkt het bijna een soapserie. Als Toni Colette naar buiten komt en in stilte over het leven nadenkt, is het adembenemend.<br />De film lijkt niet te besluiten of het slapstick, klucht, magisch realisme of drama is, maar het beste ervan doet er niet toe. (Het ergste is een beetje saai <0xE2><0x80><0x93> zoals Office Space met minder humor.)
Transcendently beautiful in moments outside the office, it seems almost sitcom-like in those scenes. When Toni Colette walks out and ponders life silently, it's gorgeous.<br /><br />The movie doesn't seem to decide whether it's slapstick, farce, magical realism, or drama, but the best of it doesn't matter. (The worst is sort of tedious - like Office Space with less humor.)