Dit is een verhaal dat heel verkeerd had kunnen aflopen. Ik was aangenaam verrast door de kwaliteit van de film.<br />Het zag er van het begin af aan erg Indie-achtig uit, met korrelige filmbeelden en acteurs zonder naam, maar nadat ik me de eerste paar minuten zorgen had gemaakt dat dit'saai' kon betekenen, besefte ik dat de film in plaats daarvan authentiek overkwam. Ik kreeg het gevoel dat ik deel uitmaakte van de gemeenschap van Mulberry Street, dus als er iets misging, voelde ik me net zo gespannen als de personages.<br />Ik hou van films die me doen vergeten dat ik naar een film kijk. Ik hou ervan als ik verdwaal in de wereld waar ik naar kijk, hoe fantastisch de situatie ook is. De schrijvers/regisseur hielden een verhaal dat zeer geworteld was in de 'werkelijkheid', dat dwaas of ongeloofwaardig had kunnen zijn. Ze legden niet te veel uit en toonden niet te veel van de horror/bloeddorst van dat alles. Ik denk dat de beste horrorverhalen de verhalen zijn waarin het publiek het gevoel heeft dat ze stiekem in de wereld van andere mensen gluren. We zitten in onze comfortabele stoelen en zien hun veilige leventje op een afschuwelijke en verontrustende manier in duigen vallen. Deze film zet het net ver genoeg op de rails zonder die grens te overschrijden waar 'ongeloof' verandert in 'dat zou nóóit gebeuren'.<br />Als je van horror houdt, van de oude schoolstijl, denk ik dat je deze film wel leuk zult vinden. Het is duidelijk gemaakt door mensen die van het genre houden en veel geven om de ondergrondse kunst van het bewegen. Ik hoop meer van deze schrijvers en regisseur te zien. Ze hebben een nieuwe fan.
This is a story idea that could've gone very wrong. I was pleasantly surprised by how well this film was done.<br /><br />It was very Indie-looking from the beginning, with gritty film stock and no-name actors, but after worrying for the first few minutes that this could mean "cheesy", I realized that the film felt authentic instead. I was made to feel a part of the community of Mulberry Street, so when things start to go wrong, I felt as anxious as the characters.<br /><br />I like films that make me forget that I am watching a film. I like it when I get lost in the world I am watching, no matter how fantastical the situation may be. The writers / director kept a story very grounded in "reality", that could've been silly or unbelievable. They didn't over-explain or show too much of the horror / gore of it all. I think the best horror stories are the ones where the audience feels as though they are secretly peeping into other peoples' worlds. We get to sit in our comfy chairs and watch their safe little lives fall apart in a horrific and disturbing way. This film pushes it just far enough without breaking that line where "suspension of disbelief" becomes "that would NEVER happen".<br /><br />If you like all things horror, old school style, I think you will like this film. It is clearly made by people who love the genre and care a great deal for the underground art of move-making. I hope to see more from these writers and director. They have a new fan.