Heel eenvoudig: ik ben dol op deze film.<br /><br />Clark Gable, Myrna Loy en Jean Harlow geven fantastische voorstellingen als deelnemers aan een driehoeksverhouding die nooit echt van de grond komt. Dat is eigenlijk een van mijn favoriete dingen aan deze film (het feit dat Whitey en Van nooit een relatie krijgen). Het is gemakkelijk te zien dat er een zekere aantrekkingskracht tussen hen is, maar ik denk dat het feit dat ze nooit een relatie krijgen deze film beter maakt.<br />Het zou zo gemakkelijk zijn geweest om dit te beschrijven als de stereotiepe verhouding-van-de-man-met-de-secretaresse-film en om van het personage van Whitey de stereotiepe man-die-jacht-maakt-op-de-secretaresse te maken. Het was vooral verfrissend om Jean Harlow zo'n bescheiden en intelligente rol te zien spelen. Het personage Whitey heeft ook een hart, en dat wordt perfect getoond als ze tegen Linda zegt dat ze terug moet gaan naar Van, of dat ze hem (Whitey) niet weg zal sturen als hij zich tot haar wendt.<br />Gable speelde de rol van Van perfect. Het is duidelijk dat Van tot over zijn oren verliefd is op zijn vrouw (vooral in de scène in de motelkamer in Havana). Je kunt ook zien dat hij vecht tegen de aantrekkingskracht van Whitey. Ik denk niet dat de aantrekkingskracht van Whitey ooit sterker zou zijn geweest dan zijn toewijding aan Linda, maar het was duidelijk dat hij zich tot Whitey zou wenden als Linda een scheiding aanvroeg.<br />Myrna Loy gaf een goede (al is het maar één noot) voorstelling als Linda. Het is niet haar schuld, maar zo was het personage nu eenmaal geschreven.) Ik weet niet hoe het had kunnen gebeuren, maar deze film zou nog beter zijn geweest als Loy nog beter materiaal had gehad.<br />De kostuums en de decors in deze film waren van topkwaliteit. Zowel Loy als Harlow droegen verbluffende kostuums die bij hun personage pasten (Loy de vrouw van een rijke zakenman en Harlow de secretaresse van een lagere klasse). Het appartement van Van en Linda was onberispelijk gemeubileerd en ik vond het vooral prachtig dat er boven aan de wenteltrap ramen zaten. De feestscène waarin Gable met zowel Loy als Harlow danst, is mijn favoriete scène in de film. Hij is zo soepel, zo moeiteloos en zo zwierig op de dansvloer. Ik ben beslist een generatie te laat geboren.
Quite simply: I love this movie.<br /><br />Clark Gable, Myrna Loy and Jean Harlow give wonderful performances as participants in a love triangle that never really gets off the ground. That's actually one of my favorite things about this movie (the fact that Whitey and Van never become romantically involved). It's easy to see that there is an attraction there, but I think the fact that they never become involved makes this a better movie. <br /><br />It would have been so easy to write this as the stereotypical man-has-affair-with-secretary movie and to make the character of Whitey the stereotypical man hunting secretary. It was especially refreshing to see Jean Harlow play such an understated and intelligent role. The character of Whitey also has a heart and this is shown perfectly when she tells Linda to go back to Van or she (Whitey) won't turn him away when he turns to her.<br /><br />Gable played the role of Van perfectly. It's obvious that Van is head over heels in love with his wife yet (most notably in the Havana motel room scene) you can also see that he's fighting an attraction to Whitey. I don't think that attraction to Whitey would ever have won out over his devotion to Linda, but it was obvious he would turn to Whitey when Linda filed for divorce.<br /><br />Myrna Loy gave a solid (if one note) performance as Linda. (That's not her fault, though, it's how the character was written.) I'm not sure how it could have been done, but this movie would have been even better if Loy had been given even better material.<br /><br />The costumes and set decorations in this movie were top notch. Both Loy and Harlow wore stunning costumes that were always appropriate to their character (Loy the wife of a wealthy businessman and Harlow the lower class secretary). The apartment of Van and Linda was impeccably furnished and I especially loved the touch of having windows by the upper portion of the curved staircase.<br /><br />On a completely shallow note, the party scene where Gable dances with both Loy and Harlow is my favorite scene in the movie. He's so smooth, so effortless and so dashing on the dance floor. I was definitely born a generation too late.