Dit verfijnde melodrama uit een stuk van Noel Coward is duidelijk niet geschikt voor Hitchcocks bijzondere talenten: de eerste scène in de rechtszaal is het beste, waarin de regisseur kan experimenteren met cameratechniek (vooral zijn creatieve gebruik van de ontbinding om van het heden naar het verleden te springen en weer terug); de rest is een opeenvolging van clichés, waardoor het een nogal saai geheel wordt. Het meest opmerkelijke lid van de cast is Ian Hunter, hoewel de hoofdrolspeelster Isabel Jeans prominente rollen speelde in GIGI (1958) en HEAVENS ABOVE! (1963). Hiervan heb ik nog maar 3 Hitchcock Silents over om naar te kijken: THE PLEASURE GARDEN (1925), DOWNHILL (1927) en CHAMPAGNE (1928); zijn tweede film, THE MOUNTAIN EAGLE (1926), is naar verluidt verloren gegaan.
This sophisticated melodrama from a Noel Coward play is clearly unsuited to Hitchcock's particular talents: the initial court-room sequence is the best, allowing the director to experiment with camera technique (especially his creative use of the dissolve to jump from the present into the past and back again); the rest is a succession of clichéd situations, making it a rather tedious whole. The most notable cast member is Ian Hunter, though leading lady Isabel Jeans did go on to play prominent roles in GIGI (1958) and HEAVENS ABOVE! (1963). With this, I've only 3 more extant Hitchcock Silents left to watch - THE PLEASURE GARDEN (1925), DOWNHILL (1927) and CHAMPAGNE (1928); his second film, THE MOUNTAIN EAGLE (1926), is believed lost.