Omdat ik al heel lang een Holmes-fan ben, en vooral van de interpretaties van Jeremy Brett, was ik er helemaal klaar voor om een enorme hekel aan dit boek te hebben. Maar ik heb er wel van genoten en kan het aanbevelen, zij het met enige waarschuwingen.<br />Zoals sommigen al hebben gezegd, is de tijdsspanne irritant voor degenen die het genre kennen. Hoewel het zeker mogelijk is dat Holmes op jonge leeftijd 'uit de luiers is gekomen', gaat dit een beetje te ver. Holmes en Watson waren in de jaren tachtig van de negentiende eeuw minstens halverwege of eind twintig, dus in een Edwardiaanse (1903?) situatie zouden ze allebei tegen de vijftig lopen.<br />Ik kan me niet herinneren dat ik die Everett eerder heb gezien, maar ik denk dat ze het beter hadden kunnen doen. Maar nu ik de arme Charlton Heston Holmes heb zien doen, zal ik niet al te hard protesteren. Everett lijkt de afgestompte, verwijfde, Edwardiaanse dandy-act een beetje te veel voor me te zijn.<br /><0x3E> Afgezien van de eerder genoemde telefoonongelijkheid en misschien te routinematig gebruik van vingerafdrukken, werd ik vooral geïrriteerd door de verwijzing aan het eind naar James Whistlers beroemde werk, dat bekendstaat als 'Whistlers moeder'. Holmes noemt het zoiets als 'Portret in grijs', terwijl de feitelijke titel is 'Arrangement in grijs en zwart (of zwart en grijs)'. Als de scenarist vastbesloten is zo pretentieus te zijn, moet hij op zijn minst de research doen en het goed doen.<br /><0x3E> De plot leek mij ook een beetje te 'bedrogen', zoals anderen al hebben gezegd. Maar ik vond het wel lekker, met wratten en al. Misschien een 6 of 7 van de 10.
As a long-time Holmes fan, and particularly of the Jeremy Brett interpretations, I was fully prepared to dislike this one intensely. However, I did enjoy it and can recommend it, though with some warnings.<br /><br />As several have mentioned, the time warp is annoying for those who know the genre. While it's certainly possible that Holmes might have "come out of retirement" at a young age, this is pushing it a bit far. Holmes and Watson were at least in their mid- to late twenties in the 1880s, so an Edwardian (1903?) setting would have them each pushing 50.<br /><br />I don't recall seeing this Everett guy before, but I think they could have done better. However, after seeing poor Charlton Heston doing Holmes, I won't squawk too loudly. Everett seems to play up the jaded, effeminate Edwardian dandy routine a bit much for me.<br /><br />Aside from the earlier-mentioned telephone disparity and perhaps too-routine use of fingerprints, I was particularly aggravated by the reference at the end to James Whistler's famous work commonly known as "Whistler's Mother. Holmes refers to it as something like "Portrait in Gray," whereas the actual title is "Arrangement in Gray and Black (or Black and Gray)". If as screenwriter is determined to be that pretentious, he should at least do the research and get it right.<br /><br />The plot seemed to be "cheating" a bit to me, too, as others have mentioned.<br /><br />But I did like it, warts and all. Maybe a 6 or 7 out of 10.