Voor mij was het meest verontrustende aan deze film het zombieachtige gezin in het midden. Isabelle Hupperts uitgestreken optreden wordt geëvenaard door de twee kinderen, die net zo onverschillig op de moord op hun vader reageren als wanneer hun auto het had begeven.<br /><br />Hoewel een aantal scènes <0xE2><0x80><0x93> zoals verlengde opnamen van de drie wandelende en wandelende wandelende personen <0xE2><0x80><0x93> traag en ogenschijnlijk zinloos zijn, springt de film niettemin grillig van de ene scène naar de andere, alsof hij per ongeluk is zoekgeraakt. De plotwendingen zijn belachelijk gekunsteld, zoals wanneer de zoon zomaar midden in een pikdonkere nacht verdwijnt, en de dochter vervolgens hetzelfde doet, simpelweg om een onverzorgde brand uit de hand te laten lopen. Gezien het betere scenario, een bekwamer regisseur en personages die de sympathie van de kijker weten te wekken, had dit de moeite waard kunnen zijn om te bekijken.
For me, the most disturbing thing about this film was the zombie-like family at its centre. Isabelle Huppert's deadpan performance is matched by the two children, who react to their father's murder with no more concern than if their car had broken down.<br /><br />Although a number of scenessuch as extended shots of the three walking and walking and walkingare slow and seemingly pointless, the film nonetheless jerks erratically from one scene to another as if footage has been accidentally lost. Plot twists are ridiculously contrived, as when the son disappears in the middle of a pitch-black night for no reason, and the daughter then does likewise, simply to allow an untended fire to get out of control.<br /><br />Given a better script, a more competent director, and characters capable of enlisting the viewer's sympathy, this might have been worth watching.