Wat ik het leukst vind aan deze film is dat hij een venster opent op een onbekende wereld voor mij, die van de relaties tussen mannen en vrouwen in het moderne Egypte, en dat doet hij in een stijl die tegelijkertijd weelderig en onbekend is. Mensen doen dingen die je niet zou verwachten, ondanks de ietwat zwaarwichtige manier waarop ze emoties aanpakken. Er zijn gebieden waarop de film niet volmaakt is: hij is zo uiterst pessimistisch en wijst met zoveel kracht de hebzucht en het egoïsme van Egyptische mannen af dat hij een beetje simplistisch lijkt. Hij heeft de neiging een beetje te dwepen. Maar de kracht en de humor van de film (hij is best grappig, ook al is hij tragisch) overstijgen dat alles en maken die kleine foutjes. Ik heb begrepen dat de regisseur erg jong is, dus hij zal meer dan genoeg tijd hebben om deze jeugdige onvolkomenheden te overwinnen en te overstijgen. Ik vond _Slumdog Millionaire_ niet leuk, omdat het me alles over India vertelde wat ik al wist: het voelt als een tour in een pakket, waarbij je de plaatsen te zien krijgt die je verwacht te zien, en van de ene locatie naar de andere wordt getransporteerd. Voor een westerse kijker is _Alaska yakobe_ zoiets als een reis waarbij je op het vliegveld landt en je onmiddellijk wordt meegesleept door de sfeer, de cultuurschok, de drukke straten, de misverstanden, waaruit je weer tevoorschijn komt met een uitdagende veronderstelling en een bredere kijk op de wereld.
What I like most about this movie is that it opens a window into an unknown world for me, that of relations between men an women in modern Egypt, and it does so in a style that is at the same time sumptuous an unfamiliar. People do things you wouldn't expect, despite the slightly heavy-handed handling of emotions. There are areas where the movie is not perfect: it is so highly pessimistic and denounces the greed and selfishness of Egyptian men with so much vigor that it appears somewhat simplistic. It does tend to ramble a bit. But the power and the humor of the movie (it is quite funny, despite being tragic) transcends all that and makes those minor faults. I understand the director is very young, so he will have ample time to overcome and transcend these youthful imperfections. I didn't like Slumdog Millionaire because it told me everything about India that I already knew: it feels like a package tour where you are shown the sites you expect to see, and are whisked from one location to another. For a western viewer, Omaret yakobean is like a journey where you land at the airport and are immediately carried away by the atmosphere, the culture shock, the bustling streets, the misunderstandings, from which you emerge with challenged assumptions and a wider view of the world.