Als je naar deze film kijkt, met zijn vertolking van mensen (op één uitzondering na) als ofwel hersenloze, ordelijke volgrobots ofwel snorrende stockcriminelen, moet je je afvragen: is dit wat de filmmakers denken dat mensen zijn? Nou, nee, natuurlijk niet. Dit is wat de filmmakers denken dat andere mensen zijn.<br />En dat verklaart, veel meer dan het verminderen van budgetten of continu fouten, de minderwaardigheid van de APES- vervolgen op het origineel.<br />Grote satire <0xE2><0x80><0x93> ja, grote kunst <0xE2><0x80><0x93> is altijd een onderzoek naar <0xC3><0xBA>, naar hoe <0xC3><0xBA> en wij zijn. Dat is wat de oorspronkelijke film zo goed deed en waarom hij nog steeds zo goed wordt herinnerd. Maar op dit punt in de serie spotten de filmmakers eenvoudigweg met 'hen'. Het is een gemeen, bekrompen stukje hakwerk dat zichzelf probeert voor te stellen als een slimme satire.
You watch this movie, with its depiction of humans (with a single exception) as either mindless order-following automata or mustache-twirling stock villains, and you have to ask yourself: Is this what the filmmakers think people are like? Well, no, of course not. This is what the filmmakers think *other* people are like.<br /><br />And that, far more than decreasing budgets or continuity errors, explains the inferiority of the APES sequels to the original.<br /><br />Great satire--indeed, great art--is always an examination of *us*, of what *we* are like. This is what the original film did so well and why it is still remembered so fondly. By this point in the series, however, the filmmakers were simply sneering at "them," defined as all those people who didn't attend film school or vote for McGovern. It's a nasty, bigoted little piece of hackwork which tries to pass itself off as clever satire.