Verderop in de straat van mijn huis is een restaurant/bar dat RT's Longboard grill heet en dat door de familie is geopend als eerbetoon aan een broer die op zee is omgekomen. Tegen de met bamboe overladen muren, tussen oude foto's, posters en memorabilia, hangen televisieschermen waarop eindeloos klassieke surffilms te zien zijn. Het gevoel dat je in deze omgeving krijgt is vergelijkbaar met wat je krijgt als je naar Big Wednesday kijkt. Dit is geen surffilm in de betekenis van het woord. Zie je, de trendy, infantiele kinderen die dronken door de straten van Pacific Beach (waar ik in San Diego woon) zwerven, hebben jammer genoeg geen ziel, omdat ze in dezelfde stad wonen waar veel surflegendes zijn geboren. Moeilijker te vinden zijn de luchtige gesprekken bij een goede hamburger, moutbier en een goed stel golven. Grote Woensdag bevat zo'n episch verhaal. Oké... ik lijk verbitterd. Dat komt doordat ik dat ben. Ik weet dat het woord 'gast' en een neus bedekt met zonnebrandcrème een gemakkelijke stereotypering is... maar het spirituele leven achter het surfen wordt meestal verkeerd begrepen. Wat is je passie? Heb je er een? Het kan je kinderen zijn. Het kan paarden zijn. Het kan ijshockey zijn. Maar wat er ook misgaat in je leven, of wie er sterft of wat er ook gebeurt, in de kern is je passie (vertaald: spiritualiteit) iets puurs. In het hart van deze film is deze zuiverheid... en na de selectie, relaties, verslavingen en gewoon puberale krankzinnigheid, ontdekken de personages dat hun vriendschap nog steeds bestaat vanwege een gemeenschappelijke liefde. Probeer niet te veel wijs te worden uit deze recensie. Dit is geen restaurantrecensie. Ik kan het gevoel niet verklaren en ik zou ook niet verwachten dat de 95% van Amerika die niet in de buurt van een surfbare golf woont het zou begrijpen... kijk maar gewoon naar de film.
Down the street from my house is a restaurant/bar called RT's Longboard grill, which was opened by family as a tribute to a brother lost at sea. Adorning the bamboo laden walls, amongst yesteryear photos, boards, posters, and memorabilia, are TV screens which endlessly show classic surfing movies. The feeling one gets in this environment is similar to what one gets watching Big Wednesday. This isn't a surf movie in the sense of the word. You see, the trendy, infantile children that drunkenly roam the streets of Pacific Beach (where I live in San Diego)for the most part don't have souls, sadly, living in the very town in which many surf legends have been born. Hard pressed to find are the light hearted conversations over a good burger, malt, and a good set of waves. Big Wednesday contains such an epic story. OK... I seem bitter. It's because I am. I know the word "dude" and a nose covered in sunscreen is an easy stereotype... but the spiritual life altering experience behind surfing is most often misunderstood. What is your passion? Do you have one? It may be your children. It may be horses. It may be hockey. But no matter what goes wrong in your life, or who dies or what happens, at the core is your passion (translated : spirituality)... something pure. At the heart of this movie is this purity... and after the draft, relationships, addictions, and just plain adolescent insanity, the characters find that their friendship is still alive because of a common love. Don't try and make too much sense of this review. This isn't a restaurant review. I can't explain the feeling nor would I expect the 95% of America that doesn't live near a surf-able wave to get it...just watch the movie.