Wat begint als een actiespektakel dat overstroomt van een absoluut ongelooflijke sfeer, wordt al snel een theatrale film met te veel gepraat. Niet zonder de humoristische uithalen naar zowel de hogere als de lagere klasse, en hoewel het nogal overdreven is, is de prestatie van Charles Laughton bijna voldoende om de film alleen te dragen. Er zijn een paar verrassend donkere momenten (zowel in licht als in toon) vooral de openingsscène en de nachtelijke buitenopnamen zijn eenvoudigweg magisch. Vreemd genoeg ontbreekt het de Jamaica Inn aan enkele van de meer opvallende cameratechnieken die je van Hitchcock zou verwachten, maar het geheel is nog steeds een plezierige kijkfilm.
What starts as an action packed cut-throat jamboree overflowing with absolutely incredible atmosphere quickly becomes a stagy film with too much talking. It's not without it's humorous jabs at both the upper and lower class and although it's rather over the top, Charles Laughton's performance is almost enough to carry the film alone. There are some surprisingly dark moments (both in light and tone) particularly the opening scene and the nighttime exterior shots are simply magical. Strangely lacking in some of the more distinctive camera techniques one would expect from Hitchcock, Jamaica Inn overall is still an enjoyable watch  just slow.