Vanuit Wendy MacLeods toneelstuk over een Thanksgiving-re<0xC3><0xBC>nie in 1963 tussen een jongeman en zijn merkwaardige familie, onder wie een tweelingzus die geobsedeerd is door Jacqueline Kennedy. Het is een deprimerend verhaal, dat zich afspeelt in een schemerig huis tijdens een woelige storm, en het praatfestijn dat het oplevert, maakt zowel het oog als het oor snel moe. Het scenario zit vol saaie excentriekelingen, hoewel Parker Poseys 'Jackie-O' een duistere, originele creatie van zichzelf is. De actrice, die erom bekendstaat dat ze haar nek uitsteekt voor rollen die eigenlijk niet te spelen zijn, slaagt erin om op het randje te balanceren tussen komisch schunnig en ronduit angstaanjagend (wat, in een verder saaie film, een triomf is). en een Genevieve Bujold die helaas onder de maat is, zijn niet zo'n goed doelwit, voornamelijk vanwege het studentikoze taalgebruik.
From Wendy MacLeod's play about a 1963 Thanksgiving reunion between a young man and his peculiar family, including a twin sister who is obsessed with Jacqueline Kennedy. Oppressively set in a shadowy house during a raging storm, this head-scratching talk-fest quickly tires both the eye and the ear. The scenario is full of dreary eccentrics, although Parker Posey's 'Jackie-O' is a dark, original creation unto herself. The actress, known for going out on a limb with basically unplayable roles, manages to walk a fine line between comically scabrous and downright scary (which, in an otherwise boring movie, is a triumph). Other performances by Josh Hamilton, Tori Spelling, Freddie Prinze, Jr., and a sadly under-valued Genevieve Bujold are not quite as on-target, mainly due to the sophomoric writing. *1/2 from ****