Het gebruik van stiltes en gesprekken die gevuld zijn met stiltes is een van de sterkste aspecten van deze verrassend volwassen en interessante film. Deze dramatische triade heeft evenveel problemen met gevoelens als met wensen en verlangens. Als de maskers afgaan, zien we hoe kwetsbaar en verward ze allemaal zijn, en hoe moeilijk het voor hen alle drie is om contact te maken en met elkaar te communiceren. Het is een understatement en het zijn stiltes en het zijn krachtige delen van de film, en alles heeft een heel arische sfeer, ook al zijn hun dilemma's accuraat en bekend bij niet-arische Amerikanen. Hoewel de zoon die uit plichtsbesef en een soort kinderlijke vroomheid met het familiebedrijf wordt opgezadeld me heel arische indruk maakte. De film weet ook een belangrijke existentiële kwaliteit over te brengen op de hoofdpersonen, die zeer genuanceerd is en bezinning vereist.
The use of silence and conversations filled with silence is one of the strongest aspects of this surprisingly mature and interesting film. This dramatic triad has as much problem facing feelings as it does wants and desires. As the masks come off, we learn just how fragile and messed-up each one is, and how difficult it is for all three of them to reach out and communicate. Understatement and silence and powerful parts of this movie, and it all has a very asian feeling, even if their dilemmas are acculturated and familiar to non-asian americans. Though the son who gets stuck with the family business out of obligation and something like filial piety, struck me as very asian. The film also manages to convey a significant existential quality to the main characters that is very nuanced and requires contemplation.