Deze film kan veel aanbevelen. In de eerste plaats de zeer goede (nog andere zeer goede) vertolking van Jude Law. Zijn veelzijdige en volwassen vertolking lijmt het ensemble en het verhaal aan elkaar. De steun is uitmuntend: Juliette Binoche is de beste van de rest, in de chaos gestort door haar diefachtige zoon en Laws geschifte eigentijdse liberaal; om haar heen staan een overtuigende neuroot (Penn), meelevende stadsrealisten (Farmiga en Winstone) en Martin Freeman, die een bijna cameo-achtige dubbelganger van Law speelt. En ik weet niet waar ze Rafi Gavron vandaan hebben, die als een van de eersten in zulk gezelschap briljant is.<br />De film heeft een paar thema's <0xE2><0x80><0x93> hij is bijna pathologisch georganiseerd, met veel te veel gelijksoortige thema's die over de hele linie worden onderzocht en opgelost. Aan het eind zit alles te keurig in elkaar.<br />Desondanks slaagt de film erin de banden te verbreken van het huiselijke of het tv-drama dat andere Britse producties zo gemakkelijk teistert. Maar Londen is beslist een personage. Er zijn zorgvuldig gekozen oriëntatiepunten die net buiten het bereik van de toeristische radar liggen; zelfs het landgoed waar het immigrantengezin woont is geen overheidsproject maar een gebrekkig wonder van de architectuur van het eind van de jaren zestig (The Rowley Way Estate in Camden).<br />Een superfilm die, vanaf de opvoering tot aan het uiterlijk, voorbijgaat aan vooronderstellingen om de manier te onderzoeken waarop moderne mensen in afzondering met elkaar omgaan.
There's a lot to recommend this film. Principally there is the very fine (another very fine) performance from Jude Law. His versatile and grown-up performance glues the ensemble and the story strands together. The support is top notch: Juliette Binoche is the pick of the rest, thrown into chaos by her thieving son and Law's flaky contemporary liberal; around her are a convincing neurotic (Penn), compassionate urban realists (Farmiga and Winstone) and Martin Freeman playing an almost cameo-like doppelgänger to Law. And I don't know where they found Rafi Gavron who is brilliant as a first timer amongst such company.<br /><br />The film has a couple of issues - it's almost pathologically organised with one-too-many similar themes investigated and resolved over its arc. The ending ties everything up too neatly.<br /><br />Despite this the film manages to break the bonds of domestic or TV drama that so easily dog other British productions. London is definitely a character though. There are carefully chosen landmarks just off the tourist radar; even the estate where the immigrant family live is not a council dive but a flawed marvel of late 1960s architecture (The Rowley Way Estate in Camden).<br /><br />A super film that, from its performances to its look, dispenses with preconception to examine the way modern individuals deal with one another in isolation. 8/10