Ik kan niet genoeg goede dingen zeggen over deze film. Hij is aangrijpend, grappig, intelligent en prachtig gefilmd. Hij vat het gevoel van de Californische surfcultuur heel goed samen. Je krijgt het gevoel dat je de golven buiten kunt horen zodra de film is afgelopen. Misschien duurt het begin van het surffeestje een beetje lang, en ja, er is een scène in Tijuana die ook een beetje zinloos is, maar de film wordt steeds sterker naarmate hij vordert. Er is een interessante overgang naar de Vietnamoorlog in een rekruteringskamp <0xE2><0x80><0x93> de surfers verzinnen allerlei buitensporige manieren om onder Vietnam uit te komen. Sommige van hun capriolen werken (zoals een nazi-uniform of het gewonde been van JMV) en andere niet. t. (Waxers mislukte 'homoseksueel'). De kern van de film is eigenlijk gebaseerd op William Katt en Jan Michael Vincent. Ze lijken de beste maatjes in de film, en de film draait om hun veranderende en soms turbulente relatie <0xE2><0x80><0x93> de gemeenschappelijke factor is hun liefde voor surfen. William Katt (Jack) is meer een type dat recht voor zijn raap is, terwijl Vincent (Matt) angstaanjagend veel lijkt op zijn echte alter ego (een dronkenlap die uiteindelijk op het strand gaat slapen <0xE2><0x80><0x93> wat hem ook echt is overkomen!). Jack gaat gewillig de oorlog in <0xE2><0x80><0x93> en Matt blijft achter, niet op zijn gemak met de vreemde cultuur van de jaren zestig om hem heen. Jack komt heelhuids uit de oorlog terug <0xE2><0x80><0x93> en het eerste wat hij doet is naar de oceaan gaan om Matt te zoeken en te surfen. De film eindigt in de jaren zeventig met het 'Grote Woensdag'-moment <0xE2><0x80><0x93> een gigantische deining aan de kust. Alle drie de vrienden (vergeet de onvergetelijke Gary Busey niet in deze film!) ontmoeten elkaar op hun gebruikelijke strand en surfen beter dan ooit. Aan het eind gaan ze uit elkaar. Jan Michael Vincent is heel goed in deze film, maar op een rustige manier. Hij is een peinzend personage. Hij heeft een geweldige emotionele scène op een begraafplaats, waar hij rouwt om een verloren vriend in de oorlog. Zijn broeierige ogen dragen de film <0xE2><0x80><0x93> en je kijkt de hele tijd naar hem en zijn reacties. Hij surft in de film ook vaak zelf, net als Busey en Katt. Katt is ook uitstekend <0xE2><0x80><0x93> ik wou dat hij meer van dit soort films had gemaakt!
I can't say enough good things about this film. It's poignant, funny, intelligent, and beautifully filmed. It really captures the feeling of the California surf culture quite well. It makes you feel like you can hear the waves outside as soon as the movie ends. Perhaps the beginning surfer party goes on a bit long, and yes there is a Tijuana scene that's a bit pointless too, but the movie gets stronger as it goes along. There is an interesting Vietnam War crossover in a recruiting 'barracks' - the surf guys come up with all sorts of outrageous ways to get out of going to Vietnam. Some of their antics work (like a Nazi regalia outfit, or JMV's injured leg), and others don't (Waxer's failed 'homosexual'). The crux of the movie really relies on William Katt and Jan Michael Vincent. They seem to be the closest buddies in the film, and the movie revolves around their changing and sometimes turbulent relationship - the common thread being their love of surfing. William Katt (Jack) is more of a straight-arrow character, whereas Vincent's (Matt) is frighteningly like his true off screen persona (a drunk who ends up sleeping on the beach - which actually happened to him!). Jack goes off to war willingly - and Matt stays behind, uncomfortable with the strangeness of the 60's culture around him. Jack returns from the war in one piece - and the first thing he does is go out to the ocean to find Matt and surf. The film ends in the 70's with the 'Big Wednesday' moment - a gigantic swell on the coast. All three buddies (can't forget about the unforgettable Gary Busey in this!) all meet at their usual beach and surf better than ever. They part ways at the end. Jan Michael Vincent is very good in this film, but in a quiet way. He's a pensive character. He has a great emotional scene at a cemetery, mourning a lost friend in the war. His brooding eyes carry the film - and you are always watching him and his reactions throughout. He also actually does a lot of his own surfing in the film, as did Busey and Katt. Katt is excellent as well - I wish he'd done more films like this one!