Ik heb deze film gehuurd omdat ik me een scène van 35 jaar geleden herinnerde. Ik was stomverbaasd toen ik zag dat de hele film heel goed overeind blijft staan. De 4 hoofdrollen zijn geweldig (Natalie Wood en Dyan Canon zijn trouwens prachtig, en Robert Culp slaat precies de juiste toon aan met zijn 'gevoelige-nieuwe-man' hip/naief optreden) en je kunt de hand van regisseur Paul Mazursky zien in wat stukken van geïmproviseerde dialoog lijken die ik echt heb gevonden.<br />De film doet ook geweldig werk met het combineren van drama met klucht, oppervlakkigheid met intimiteit.<br />De scènes in het Esalen-achtige retraitehuis beginnen als _spoof_, maar ontwikkelen zich tot echte empathie. Kijk als ouder naar de mode in deze film. Er is één scène in een discotheek waarvan Mazursky zelfs toen al moet hebben geweten dat die een bron van gelach zou zijn, en vandaag de dag is het zeker een lachertje.
I rented this movie because I remembered one scene from 35 years ago. I was astounded to see that the whole movie holds up very well. The 4 leads are terrific (Natalie Wood and Dyan Canon are beautiful, by the way, and Robert Culp hits just the right note with his "sensitive-new- age-guy" hip/naive performance) and you can see director Paul Mazursky's touch with what seems to be stretches of impromptu dialog I found true.<br /><br />The movie also does a great job of balancing drama with farce, superficiality with intimacy.<br /><br />The scenes at the Esalen-type retreat start at as spoof but evolve into real empathy. Parenthetically, check out the fashions in this film. There is one scene in a discotheque that Mazursky must have known even then would be a source of laughter and certainly, today, it's a hoot.