Een lichtelijk autistische, alleenstaande einzelg<0xC3><0xA4>nger vindt op onwaarschijnlijke wijze een al even problematische vriendin terwijl hij zijn kwelgeesten smetteloos maakt.<br />Tijdens zijn hoogtijdagen in de slijterij kon Andy Milligan nog sneller en goedkoper dan Roger Corman uitwerpselen uitscheiden. In tegenstelling tot Corman, die (in ieder geval een tijdje) streefde naar beter werk, was Milligan er tevreden mee zijn zakken te vullen terwijl hij zijn minachting voor de mensheid uitte. Hoewel voorspelbaar zuur, zijn THE WEIRDO twee opvallende eigenaardigheden.<br />Milligan-films wemelen van de losers die zich zonder te weten een weg uit hopeloze situaties proberen te klauwen. Hoewel achterlijk, is The Weirdo misschien wel Milligans enige personage dat van het begin af aan weet dat hij verdoemd is, verdoemd, verdoemd. s vrouw slaat de mafkees. De mafkees slaat zijn vriendin. Een verzorgster slaat de mafkees. Je zou zweren dat Moe Howard de technisch adviseur was.<br /><0x3E><0x3E> Het rommelige script maakt aan het eind alle moorden ongedaan. Passieve personages worden plotseling vijandig om een hoger aantal doden te rechtvaardigen.<br /><0x3E><0x3E> De scènes waarin een psychopaat een aanslag pleegt, zijn op het randje van bekwaam, en voor een film met onderaardse productiewaarden zien de bloed- en vleeswonden er verrassend goed uit.<br /><0x3E><0x3E> Het invoegen van een vloekende geestelijke was een coole vondst, maar dit trieste filmpje zou alleen de mensen moeten aanspreken die door het Milligan-virus zijn gebeten... arme donders.
A mildly autistic, shed-dwelling loner improbably acquires an equally troubled girlfriend as he smotes his tormentors.<br /><br />During his grindhouse heyday, Andy Milligan could excrete exploitation fare even faster and cheaper than Roger Corman. Unlike Corman, who (at least for awhile) aspired to better work, Milligan was content to line his pockets while expressing contempt for mankind. While predictably dour, THE WEIRDO features two prominent peculiarities.<br /><br />Milligan films are littered with losers, cluelessly trying to claw their way out of hopeless situations. Though retarded, The Weirdo may be Milligan's only character cognizant that he's doomed, doomed, doomed from the getgo. Then, there's the slapping. Punks slap the weirdo. His girlfriend slaps the weirdo. His mother slaps the weirdo. A preacher's wife slaps the weirdo. The weirdo slaps his girlfriend. A caregiver slaps the weirdo. You'll swear that Moe Howard was the technical adviser.<br /><br />The lumpy script bunches up all the killings at the end. Passive characters abruptly turn hostile to warrant a higher body count.<br /><br />The psycho attack scenes are borderline competent, and for a flick with subterranean production values, the blood and flesh wounds look surprisingly good.<br /><br />The inclusion of a cursing cleric was a cool touch, but this sad little film should only appeal to those bitten by the Milligan bug...you poor devils.