Dit was Bette Midlers eerste hoofdrol in een film en ze liet de wereld eindelijk zien wat een groot talent ze is. Dit verhaal is losjes gebaseerd op Janis Joplin en speelt (naar verluidt) in 1969. Midler is een beroemde rock-'n-roll-diva Mary Rose Foster en ze staat bekend als 'Rose'. Ze is opgebrand en eenzaam, maar wordt aan het werk gehouden door haar norse manager/promotor Rudge Campbell (Alan Bates) die haar adrenalineshots geeft om haar op de been te houden. Rose is alcoholist en drugsgebruiker geweest en ze heeft een zwaar verleden omdat ze is opgegroeid in Florida. Dat verleden achtervolgt haar en ze heeft het er steeds over dat ze iedereen daar wil laten zien hoe ze het heeft gemaakt. Nadat een countryzangeres genaamd Billy Ray (Harry Dean Stanton) haar beveelt nooit meer een van zijn liedjes te zingen en haar moraal belachelijk maakt, is Rose woedend. Ze vertrekt met een limousinechauffeur die Huston Dyer (Frederic Forrest) heet en begint een romance met hem. Rudge denkt dat Huston gewoon een van de vele aanbidders is, maar Rose denkt dat ze eindelijk haar ware liefde heeft ontmoet. Huston vertelt haar dat hij in werkelijkheid gedeserteerd is uit het leger en ze vertelt hem over haar verleden in Florida. Ze hebben een wankele relatie en Rose ontmoet een soldaat in het leger die Mal (David Keith) heet en die meedoet aan de tournee. Deze film is geregisseerd door Mark Rydell, die vervolgens 'On Golden Pond' heeft geregisseerd. En een van de dingen die hij in beide films heeft laten zien, is dat hij volkomen vertrouwen heeft in zijn acteurs. Deze film heeft weinig structuur en is voornamelijk een demonstratie voor Midler. Zonder haar dynamietoptreden zou dit een van de grootste stommiteiten uit de geschiedenis zijn geweest. Je kunt van Rydell zeggen wat je wilt, maar hij heeft er een goed oog voor dat hij Midler de kans geeft. De film bestaat uit twee soorten scènes. De concertopnamen laten Midlers geweldige stem en podiumpersoonlijkheid zien, en de scènes waarin ze op het punt staat een zenuwinzinking te krijgen en niet meer in staat is om in de echte wereld te bestaan. Het komt zelden voor dat je op het witte doek een onbekende ziet ontploffen. Midler is niets minder dan fascinerend en verbazingwekkend. Haar personage is zo duister en naargeestig dat een minder sterke actrice het zou hebben opgegeven, maar Midler heeft zoveel energie dat ze onvermoeibaar lijkt. De filmregisseur is de grote Vilmos Zsigmond en meer dan 90% van de scènes spelen zich's nachts af of in slecht verlichte ruimten. Dit geeft de film de duistere en naargeestige aanblik die Rose' persoonlijkheid en toekomst belichaamt. Forrest als Huston is ook uitstekend. Afgezien van 'Apocalypse Now' was dit zijn beste rol en de twee hebben echt chemie op het witte doek. Forrest speelde het grootste deel van zijn carrière de harde jongen of de zware jongen, maar hier speelt hij een heel normale vent die met zichzelf in de knoop zit, en als hij bij de altijd dronken Rose zou blijven. De film duurt veel te lang en sommige scènes zijn zinloos. Het leek irrelevant toen een voormalige lesbische geliefde uit het niets opdook en Rose en Huston een enorme ruzie kregen. Dit deel van de film had helemaal kunnen worden geschrapt omdat het nergens toe dient. Rydell brengt het materiaal indrukwekkend, maar door Midlers hartverscheurende optreden wordt het een film die uiteindelijk onvergetelijk wordt.
This was Bette Midler's first starring role in a film and she finally showed the world what a great talent she is. This story is very loosely based on Janis Joplin and it takes place (Supposedly) in 1969. Midler is a famous rock n' roll diva Mary Rose Foster and she's known just as "Rose". She's burnt out and lonely but is kept working by her gruff manager/promoter Rudge Campbell (Alan Bates) who supplies her with shots of adrenalin to keep her going. Rose is an alcoholic and a former drug user and she has a tough past from growing up in Florida. This past haunts her and she keeps talking about showing everyone from there how she has made it. After a country singing star named Billy Ray (Harry Dean Stanton) orders her to never sing one of his songs again and ridicules her morals Rose is furious. She takes off with a limo driver named Huston Dyer (Frederic Forrest) and starts a romance with him. Rudge thinks Huston is just another hanger on but Rose thinks she has finally met her true love. Huston tells her that he's actually AWOL from the army and she tells him of her past in Florida. They have a rocky relationship and Rose meets an Army PFC named Mal (David Keith) who tags along on the tour. This film is directed by Mark Rydell who went on to direct "On Golden Pond" and one thing he has shown in both films is complete trust in his actors. There is very little structure to this film and its mainly just a showcase for Midler. Without her dynamite performance this would have been one of the biggest duds in history. Give Rydell credit for a good eye in giving Midler the opportunity. The film consists of two types of scenes. The concert footage that shows Midler's tremendous voice and stage presence, and the scenes where she's on the verge of a nervous breakdown and the inability to exist in the real world. Its very rare to see an unknown explode on screen like this. Midler is nothing short of riveting and astonishing. Her character is so dark and bleak that an actress of lesser strength would have gave out but Midler has so much energy that she appears tireless. The films cinematographer is the great Vilmos Zsigmond and over 90% of the scenes are either at night or in low lit rooms. This gives the film the dark and bleak look that epitomizes Rose's personality and future. Forrest as Huston is also excellent. Aside from "Apocalypse Now" this was his finest performance and the two of them have real chemistry on screen. Forrest spent most of his career playing hardnoses or heavies but here he plays a real normal guy who is at odds with himself and if he should remain with the always drunken Rose. The film does go way too long and some of the scenes are pointless. It seemed irrelevant when a former lesbian lover pops up out of nowhere and Rose and Huston have a big fight. This part of the film could have been edited out completely as it serves no purpose. Ponderous handling of the material by Rydell but with Midler's gut wrenching performance it becomes a film that is ultimately unforgettable.