Deze film had 'Sjokken door de sneeuw' moeten heten, want dat is alles wat ik me ervan herinner. Godzijdank heb ik hem op video gezien, want ik kon snel vooruitspoelen door veel van de'sjokken door de sneeuw'-scènes. Soms sjokten er mensen, soms paarden, soms paarden en mensen <0xE2><0x80><0x93> maar sjokken, sjokken, sjokken. Als een personage van de ene scène naar de andere ging, was het publiek gedwongen de hele wandeling door de sneeuw van gebouw naar gebouw te zien <0xE2><0x80><0x93> zelfs als de gebouwen mijlenver van elkaar stonden. Hé, ik heb het, er ligt daar een heleboel sneeuw <0xE2><0x80><0x93> nou, vooruit dan maar! Ik kreeg de indruk dat de film de mensen wilde bewijzen dat Californië niet alleen maar een mooi, zonnig, strandachtig oord is waar de mensen aan denken, en dat hij ons dus een vergelijking liet zien met de Noord-Canadese Rockies.<br />Ik heb de hele film gezien vanwege de link met Hardy's 'Mayor of Casterbridge'. Zowel Hardy als de film was een duister, negatief verhaal, maar die van Hardy leek mij mooier en echter. Ik weet dat het verkeerd is om die twee met elkaar te vergelijken, maar als de filmmakers van plan zijn geld te verdienen met het materiaal van iemand anders, dan kunnen ze de vergelijkingen verwachten.<br />Kinski, Mullan en Jovovich speelden hun rol uitstekend. Pollan speelde de gebruikelijke onschuldige jonge tiener die ze altijd speelt <0xE2><0x80><0x93> saai. Bentley leek een beetje misplaatst. Bentley speelde de rol die analoog was aan die van Donald Farfrae uit de roman. Farfrae had een uitzonderlijk charisma dat voortkwam uit zijn knappe uiterlijk en zijn magische zingen van oude balladen. Bentley kon geen wijs houden. Bentley had niets van Farfraes charisma, wat me teleurstelde, ook al wist ik dat de film het boek niet hoefde te kopiëren.<br />Het vettige haar en de minimale make-up van de personages gaven de film meer realisme, maar ik bleef de neiging voelen om alle acteurs in een badkuip te gooien en de vrouwen haarspelden te geven met de opdracht hun haar los te dragen of het helemaal vast te zetten. Het half opgestoken, half slordige kapsel dat ze allemaal droegen, was irritant.<br />In plaats van zoveel moeite te doen voor het creëren van realistische, grimmige scènes, hadden de filmmakers meer moeite moeten doen voor het creëren van gedenkwaardige personages. Ik had met geen van de personages medelijden, met de mogelijke uitzonderingen van het personage van Kinski en dat van Mullan tegen het eind van de film. Jovovich speelde een fatsoenlijke 'overlever' in de stijl van Hardy, hoewel ik het gevoel had dat de regisseur haar talenten wat beter had kunnen gebruiken.<br />Tussen haakjes, de recensent die de plotbeschrijving op deze site had geplaatst, verklaarde dat Jovovich de dochter was, terwijl het in werkelijkheid Pollan was.
This movie should have been titled "Trudging through Snow," because that's all I remember from it. Thank goodness I saw it on video because I was able to fast-forward through many of the "trudging through snow" scenes. Sometimes people were trudging, sometimes horses, sometimes horses and people--but trudging, trudging, trudging. When any character went from one scene to another, the audience was forced to watch the entire walk through the snow from building to building--even if the buildings were miles apart. Hey, I got it, there's lots of snow there--all right, give us a break! It seemed to me that the movie wanted to prove to people that California is not just the beautiful, sunny, beachy place people think of, so it showed us a comparison with the northern Canadian Rockies.<br /><br />I watched the whole thing because of the link with Hardy's "Mayor of Casterbridge." Both Hardy and the movie portrayed a dark, negative story, but Hardy's seemed more beautiful and more real to me. I know it's wrong to compare the two, but if the filmmakers intend to make money using someone else's material, then they should expect the comparisons.<br /><br />Kinski, Mullan and Jovovich did a decent job of acting. Pollan played the usual innocent looking young teenager she always plays--boring. Bentley seemed a bit miscast. Bentley played the role analogous to Donald Farfrae from the novel. Farfrae had extreme charisma which arose from his good looks and his magical singing of old ballads. Bentley couldn't carry a tune in a bucket. Bentley had none of Farfrae's charisma, which disappointed me, even though I know that the movie didn't have to copy the book.<br /><br />The greasy hair and minimal makeup on the characters gave the movie more realism, but I kept feeling the urge to throw all the actors into a bathtub and give the women bobby pins with the order to either wear their hair down or pin it up all the way. The half-pinned-up-half straggly hairstyle that they all wore was annoying.<br /><br />Instead of spending so much effort on creating realistic stark scenes, the filmmakers should have put more effort into creating memorable characters. I didn't feel any empathy for any of the characters, with the possible exceptions of the Kinski character, and Mullan's character toward the end of the movie. Jovovich decently portrayed a Hardyesque "survivor," though I felt that the director might have used her talents a bit better.<br /><br />By the way, the reviewer who posted the plot summary at this site stated that Jovovich was the daughter, when it was actually Pollan.