Myrna Loy is nooit mooier geweest dan in deze verrassend geraffineerde en volwassen film uit 1936.<br />Hoewel de film wordt afgeschilderd als een krankzinnige komedie, heeft hij veel meer in zijn hoofd dan een krankzinnige komedie. Loy speelt de vrouw van Clark Gable, een succesvolle zakenman die een groot deel van zijn tijd op kantoor doorbrengt met zijn onvervangbare secretaresse, gespeeld door Jean Harlow. Loy vertrouwt haar man volkomen, tot haar cynische schoonmoeder (May Robson) een zaadje van twijfel in haar hoofd plant. De film onderzoekt het idee van vertrouwen in het huwelijk, en is eerlijk over de aard van ontrouw. In een fascinerende scène die zich afspeelt tussen Gable en Harlow in een Haïtiaans hotel, suggereert de film dat de sleutel tot het tot stand brengen van een relatie niet ligt in het vermijden van verleiding (wat trouwens ook onmogelijk lijkt), maar in het weten hoe je 'nee' moet zeggen als die verleiding komt.<br />Gable en Loy hebben net zoveel chemie als Loy met William Powell, haar andere medespeler, en Jean Harlow is de leukste vrouw die ik ooit heb gezien. Normaal gesproken mag ik haar niet zo, maar in deze scène vond ik haar net zo leuk als in alle andere. In deze film zitten geen goede of slechte mannen; Gable is geen schoft en Harlow is geen sloerie. De drie spelen gewoon normale mensen die door de verraderlijke wateren van de man-vrouwrelaties navigeren.<br />Deze is een winnaar.<br />Een pluim.<br />Een pluim.
Myrna Loy was never lovelier than she is in this surprisingly sophisticated and mature 1936 film.<br /><br />Though billed as a screwball comedy, the movie has much more than screwball comedy on its mind. Loy plays wife to Clark Gable, a successful business exec who spends much of his time at the office with his irreplaceable secretary, played by Jean Harlow. Loy completely trusts her husband until a seed of doubt is planted in her mind by her cynical mother-in-law (May Robson). The film examines the idea of trust in marriage, and it's honest about the nature of infidelity. In a fascinating scene that takes place between Gable and Harlow in a Haitian hotel, the film suggests that the key to making relationships work lies not in avoiding temptation (which it also suggests is impossible anyway), but in knowing how to say "no" to it when it arrives.<br /><br />Gable and Loy have as much chemistry together as Loy did with William Powell, her other frequent co-star, and Jean Harlow is as cute as I've ever seen her. I don't normally like her much, but I liked her in this as much as I've ever liked her in anything else. There are no good guys or bad guys in this movie; Gable isn't a cad and Harlow isn't a floozy. The three just play normal people navigating the tricky waters of male/female relations.<br /><br />This one's a winner.<br /><br />Grade: A