Niemand zou een goed geconstrueerde, ingewikkeld ontwikkelde plot verwachten van een film die was ontworpen als een pronkstuk voor de Amerikaanse bariton Laurence Tibbett, evenmin als je dat zou verwachten van een backstage-musical van Warner uit de jaren dertig. Tibbett was een van de weinige steracteurs van de Metropolitan Opera die zich net zo thuis voelden en net zo succesvol waren in de populaire muziek. (Ik geloof dat hij ooit, aan het eind van zijn operacarrière, een rol had in 'Your Hit Parade', waarin hij naar verluidt de vijf of zes populairste songs van de week zong, afgaande op de verkoopcijfers.) In de Metropolitan Opera speelde hij de hoofdrol in de premières van Amerikaanse opera's als Merry Mount, Keizer Jones en The King's Henchmen. Ik geloof dat hij de eerste commerciële opnamen maakte van Porgy en Bess als Porgy, waarbij hij hetzelfde dialect gebruikte als in deze film, wanneer hij de spirituele 'Glory Road' van de negers zingt in een misschien te theatrale vertolking. De rol van Bess wordt gezongen door een andere blanke operazangeres, Helen Jepson, die nog een keer in Hollywood optrad in de pathetische Goldwyn Follies.<br />De bijrollen van ervaren karakterspelers slagen erin, zoals zo vaak, om de kluchtige plot een zekere mate van geloofwaardigheid te geven. Virginia Bruce, de hoofdrolspeelster, was een actrice/zangeres die nooit een ster is geworden, ondanks een lange filmografie. Ze had een prachtige sopraanstem en een prachtig voorkomen, maar ze straalde niet veel warmte uit zoals topsterren, zelfs niet in haar ene solo-uitvoering van Carmen, als de timide en liefhebbende Micaela. Haar stem hoorde thuis in operettes, niet in opera's of musicals. Jeanette MacDonald heeft de eerste in het nauw gedreven, en er waren velen met een sensuelere stem die met de laatste slaagden. Maar ze zag er geweldig uit op het hoogtepunt van het 'bruiloftstaartje'-nummer in The Great Ziegfeld, de meest prominente rol van haar carrière.
No one should expect a well-wrought, intricately developed plot from a film that was designed as a showpiece for the American baritone Laurence Tibbett,any more than one would expect it from a Warner's backstage musicals from the 1930s. Tibbett was one of the few stellar performers of the Metropolitan Opera who was equally at home and successful in popular music. (I believe at one time, toward the end of his opera career, he was featured on "Your Hit Parade", singing what were supposedly the five or six most popular songs of the week, judged by record sales.) At the Metropolitan Opera he played the lead in the premieres of American operas such as Merry Mount, Emperor Jones and The King's Henchmen. I believe that he made the first commercial recordings from Porgy and Bess as Porgy, using the same dialect as in this film when he sings the Negro spiritual "Glory Road" in a perhaps over-dramatic rendition. The role of Bess is sung by another Caucasian opera star. Helen Jepson,who made one more Hollywood appearance in the pathetic Goldwyn Follies.<br /><br />The supporting cast of experience character actors,as often happens, manages to give the claptrap plot a measure of credibility. Virginia Bruce, the leading lady, was an actress/singer who never broke through to stardom, despite a lengthy filmography. She had a beautiful soprano voice and a lovely appearance, but did not project much warmth as in the manner of top stars, even in her one solo from Carmen, as the timid and loving Micaela. Her voice belonged in operetta, not in either opera or show business tunes. Jeanette MacDonald has the former cornered, and there were many with more sensuous voices who succeeded with the latter. But she did look terrific at the top of the "wedding cake" number in The Great Ziegfeld, the most prominent role of her career.