Als ik denk aan alle tienerfilms uit het begin van de jaren negentig, een film die in mijn hoofd zal blijven hangen als een voorbeeld van hoe dit decennium zo hard probeerde de tienerklassiekers uit de jaren tachtig te herscheppen, is Pump Up the Volume een goede. Deze film was een trieste poging om een tienerfilm met een boodschap te creëren en bleek een heel slechte combinatie van Good Morning Vietnam, Lean On Me en MacGiver te zijn. Slater laat weinig zien van het acteertalent dat hij schijnt te hebben en je komt er al snel achter waarom Samantha Mathis zich bij Mary Stuart Masterson en Molly Ringwold voegde in die 'waar gingen ze heen?'-lijst. Als echte discjockey kan ik zeggen dat het meeste van wat je in deze film hebt gezien, hoewel het in de verste verte mogelijk is, niet in de werkelijkheid is gebeurd. Bovendien vind ik het heel moeilijk te geloven dat de school ongestraft is gebleven. Alsjeblieft, laat Slater deze film als een vergeten stap in het proces van zijn superster-in-wording achterlaten, waar geen einde aan lijkt te komen. Het voordeel van de film is de soundtrack met het liedje van Concrete Blonde, dat helaas nooit in de film voorkomt. Deze film heeft nauwelijks een 3 uit een 10 gekregen.
When I think of all the teen flicks during the early 90's, one that will stick in my head as an example of how this decade tried so hard to recreate the 80's teen classics, is Pump Up The Volume. This movie was a sad attempt in trying to create a teen-flick with a message and turned out to be a really bad mix of Good Morning Vietnam, Lean On Me, and MacGiver all roled into one. Slater shows little of the acting potential that he supposedly has and you quickly find why Samantha Mathis joined Mary Stuart Masterson and Molly Ringwold in that "where did they go? list". Considering that I'm an actual disc jockey, I can say that most of what you've seen in this movie, while remotely possible, isn't in reality. Plus, I'm having a real tough time believing in the school getting away with what it has been doing. Please, allow Slater to leave this movie as a forgotten step in his superstar-in-the-making process that seems to never end. The upside to the movie is the soundtrack that has the universally heard Concrete Blonde song, which never appears in the movie, sadly. This flick barely got a 3 out of a 10.