Het is een beetje moeilijk om naar deze film te kijken, omdat het moeilijk is om erachter te komen wat het is. Eerst denk je dat het wemelt van de symboliek, die nutteloze tactiek die kan worden 'beredeneerd' en vervolgens kan worden verklaard als het maken van een geweldige film. Maar de manier waarop Barney ons door lange, lange takes dwingt <0xE2><0x80><0x93> zwijgend <0xE2><0x80><0x93> denk ik dat die is bedoeld om ons de beelden niet als symbolen te laten evalueren, maar eenvoudig als beelden, en dat is artistiek gezien heel wat geloofwaardiger, denk ik. Ja, Barney heeft zijn verklaring van de film gepresenteerd als een visuele allegorie van geslachtsklieren en zo, maar ik denk dat dat eigenlijk alleen maar interessant is vanuit een klein humoristisch perspectief. Het belang van de film ligt in de manier waarop hij zich verzet tegen uitleg. Het werkt op een bepaalde manier hypnotiserend <0xE2><0x80><0x93> je zou de dansers op het voetbalveld de hele dag de druivenformaties in de zeppelins boven je kunnen zien nabootsen.<br />Er zijn een paar heel vreemde beelden die we zien, de vrouwen die druiven onder een tafel vandaan plukken, of de vaseline die erop zit. Maar Barney is niet zo'n goede filmer (er is een heel eenvoudige montage en de film ziet eruit alsof hij in de jaren zeventig is opgenomen); hij is een kunstenaar die op dit moment toevallig film als medium gebruikt. Daarom voelt de film niet aan als een film <0xE2><0x80><0x93> het is filmisch, een opeenvolging van bewegende statische beelden, maar in werkelijkheid is het niet meer dan een stel poses. Van de rokende fotomodellen en van Barney.
It's a bit difficult to look at this film, because it's hard to figure out what it is. At first you think it's rife with symbolism, that useless tactic that can be "figured out" and then explained as great movie-making. But the way Barney forces us through long, long takes -- silent -- I think is intended to make us evaluate the images not as symbols but simply as images, and that's a lot more artistically credible, to my mind. Yes, Barney has offered up his explanation of the film as being some visual allegory of gonads and whatnot, but I think that's really only interesting from a little joke perspective. The importance of the movie is in the way it resists explanation. It's hypnotic in its way -- you could watch the dancers on the football field emulate the grape formations in the blimps above all day.<br /><br />There are some really strange images we see, the women picking out grapes from underneath a table, or the molds of Vaseline atop them. But Barney isn't much of a filmmaker (there is very simple editing, and the film looks as if it was filmed in the '70s); he's an artist who happens to be using film as his medium at the moment. For this reason the film doesn't feel alive as a film -- it is cinematic, a succession of moving static images, but it's really just a bunch of posing. From the smoking fashion models and from Barney. 7/10