Jerry is eindelijk door het dolle heen.<br />Ik wist dat het bergafwaarts ging met 'Hardly Working', en daar bleef het bij. Maar met 'Cracking Up' zit hij opgescheept met een film die zo luid, zo schril en zo in-je-gezicht is dat lachen geen optie is. Je wilt hem gewoon tot op de bodem analyseren.<br />Als doorgedraaide mafkees gaat Jerry naar een psychiater (Edelman) om te proberen tot op de bodem uit te zoeken waarom hij in zo'n droeve staat verkeert.<br />De beelden, als ze zich niet herhalen, zijn gewoon stom. Want zie je, een deel van hem probeert te stoppen met roken, dus gaat hij hulp zoeken. Als hij nu een sigaret opsteekt, duikt Dick Butkus uit het niets op en geeft hem er een op zijn smoel. Hij duikt op uit de bosjes, in de rij voor het buffet, als een standbeeld, enzovoort. In het begin leuk, maar na de elfde of de twaalfde keer wordt het een beetje irritant.<br />Er is een kleine rol voor Sammy Davis jr. maar zijn beste rol is aan het eind een uit-opname waarin Jerry hem optilt en aankondigt: 'Ik wil de NAACP bedanken voor deze onderscheiding...'<br />Dus je ziet, Jerry kan grappig zijn. Hij was vroeger grappig en er zijn momenten dat hij nog steeds grappig is. Maar niet hier.<br />Drie sterren voor mij. Acht sterren als je een fanatieke fan bent. Tien sterren als je dit in Frankrijk leest.
Jerry's finally lost it.<br /><br />I knew he was going downhill with "Hardly Working", which left him just that. But with "Cracking Up", he finds himself stuck with a movie that is so loud, so shrill and so in-your-face that laughing at it is not an option. You just want to analyze it to death.<br /><br />As an all-around crackpot, Jerry sees a psychiatrist (Edelman) to try and get to the bottom of why he is in such sad shape. <br /><br />The vignettes, when not repetitive, are just plain dumb. See, one part has him trying to quit smoking, so he goes to seek help. Now, whenever he lights up, Dick Butkus pops out of nowhere and belts him one. He shows up out of the bushes, in a buffet line, as a statue, etc. Cute at the beginning, but after the eleventh or twelfth time, it gets kind of annoying.<br /><br />There is a bit part for Sammy Davis Jr. but his best role is in an out-take at the end where Jerry hoists him up and announces, "I'd like to thank the NAACP for this award...." <br /><br />So, you see, Jerry can be funny. He used to be funny and there are times when he still has funniness within his grasp. But not here.<br /><br />Three stars from me. Eight stars if you're a rabid fan. Ten stars if you're reading this in France.