Tussen zijn tijd bij Paramount en MGM werkte William Powell twee jaar bij Warner Brothers, waar Jack en zijn broers volgens mij niet goed wisten wat ze met hem aan moesten. Zijn films daar verschillen in kwaliteit, maar de beste is deze tot mislukken gedoemde romance met Kay Francis, One Way Passage. De titel zegt al hoe aangrijpend deze film zal zijn.<br />Powell is een voortvluchtige die wordt opgespoord en geboeid aan boord van een schip wordt gebracht door rechercheur Warren Hymer uit San Francisco. Powell ontsnapte terwijl hij naar San Quentin werd gebracht om voor moord te worden opgehangen. Tegelijkertijd is het feestbeest Kay Francis op weg naar huis om te sterven. Het werd destijds niet gezegd omdat het publiek wist wat de gevolgen van illegale drank waren voor sommige mensen uit de Roaring Twenties. Haar organen begaven het over het algemeen en ze kwam naar huis om te sterven.<br />Deze twee mensen zijn de meest aangrijpende twee geliefden die ooit op het witte doek zijn gebracht. Geen van beiden weet iets van de ander en het aura van een gebroken hart is alleen maar aanwezig in _One Way Passage_. Het is een kosmische grap die met hen wordt uitgehaald, omdat ze allebei in elkaar een reden vinden om te leven en allebei weten dat dat niet kan.<br />Warren Hymer speelt het veel beter dan hij normaal doet. Hij is niet de slimste politieman ter wereld, maar hij is ook niet een van die domme hooligans die hij normaal gesproken speelt. Aline McMahon en Frank McHugh zijn twee mensen die zich inzetten voor het welzijn van de ten dode opgeschreven Powell en Francis. McHugh speelde ook een rol in de remake van _One Way Passage_ uit 1940, _To We Meet Again_.<br />Het meest cynische hart zal smelten bij het zien van _One Way Passage_.
In between his time with Paramount and MGM, William Powell did a two year stint at Warner Brothers where I don't think Jack and his brothers ever quite knew what to do with him. His films there, vary in quality, but the best of them is this doomed romance with Kay Francis, One Way Passage. The title itself tells how poignant this film will be.<br /><br />Powell is a fugitive who is tracked down and brought aboard ship in handcuffs by San Francisco Detective Warren Hymer. Powell escaped while being transported to San Quentin to be hung for murder. At the same time good time party girl Kay Francis is traveling home essentially to die. Unsaid at the time because the audience knew what the effects of bootleg liquor were on some people from the Roaring Twenties. Her organs are generally failing and she's coming home to die.<br /><br />These two people are as poignant a pair of lovers as has ever been brought to the screen. Neither knows about the other and the aura of heartbreak just permeates One Way Passage. It's a cosmic joke played on them, both finding in each other a reason to live and both knowing it can't be.<br /><br />Warren Hymer plays it a great deal straighter than he normally does. He's not the brightest cop in the world, but he's a far from the dim witted hooligans he usually is cast. Aline McMahon and Frank McHugh are a pair of confidence workers who both team up to help the doomed Powell and Francis. McHugh repeated his own role in the remake of One Way Passage from 1940, Till We Meet Again.<br /><br />The most cynical heart will melt in seeing One Way Passage.