Het is moeilijk om vertrouwd te raken met de films van Takashi Miike. Ondanks het feit dat ik het merendeel van zijn films in Amerika heb gezien (en zelfs een paar die hier nog niet zijn uitgebracht...), is het moeilijk om niet het gevoel te hebben dat ik in vertaling iets ben kwijtgeraakt. Ik kan de humor, het geweld, de plot enz. waarderen... maar er zijn meestal delen die me lijken te ontgaan, en zijn films vereisen meestal herhaalde bezichtiging. Niet dat ik de films die hij maakt of de films van Japanse regisseurs in het algemeen nieuw voor me zijn <0xE2><0x80><0x93> wat ik probeer duidelijk te maken is dat je zijn films móét WILLEN waarderen. Je moet soms heel hard werken om te bereiken wat hij heeft bereikt. Miike doet dat omdat hij vaak conventionele plotpunten gebruikt, 'haakjes' die je grijpen en structuur aanbrengen. Zelfs zijn meest eenvoudige films maken veel omwegen naar het bizarre (zie de tank die in 'Familie' zomaar opduikt of de raketwerper die in minstens twee van zijn films nergens opduikt!).<br />Het is dus niet verbazingwekkend dat dit een van Miike's werken is die niet de aandacht heeft gekregen van de onmiddellijk gewaardeerde 'Ichi de Moordenaar' of 'auditie'. Het gebruik van de 'haak' van een zwaardgevechtsepos wekt aanvankelijk de belangstelling voor deze film, maar het lijkt erop dat het de meeste mensen afschrikt als ze geen conventionele plotlijn of aanwijzing zien voor wat er gebeurt. Dat brengt me in verwarring <0xE2><0x80><0x93> hoewel ik dat absoluut niet had.' Na de eerste keer dat ik deze film zag, was ik nog steeds verbaasd over wat Miike hier in elkaar heeft gezet: een reis door de gekwelde ziel van één man. Zelfs als je niet het gevoel hebt dat je alles begrijpt wat er gebeurt, besef je nog steeds dat deze film geniaal is. Misschien weet je alleen nog niet waarom.<br />Maar na een paar keer kijken wist ik wel waarom. Je moet bij deze film tussen de regels door kijken. Deze film is krachtig, episch, emotioneel en zelfs duister komisch. Ja, op het eerste gezicht is deze film in wezen gewoon een reis door iemands leven na de dood. Maar verder gaat de film in een bijna verstikkende mate over de flitsende beelden, de ultraviolette straling en de krachtige emoties. In veel opzichten doet deze film me denken aan 'El Topo' <0xE2><0x80><0x93> een film die vermomd is als een genre-inspanning (El Topo is een western, dit is een samoerai-film over zwaardvechtende samoerai) die de basiskenmerken van het genre gebruikt, maar dieper ingaat op onderwerpen die nog nooit in het genre aan de orde zijn gekomen.<br />Ik denk dat degenen die deze film over het hoofd hebben gezien gewoon een gewone zwaardvechtersfilm hadden verwacht, wat deze film duidelijk niet is. Het is veel beter dan dat, en het is eerlijk gezegd waarschijnlijk de beste film van de afgelopen tien jaar. Het is een van de weinige films die me ooit hebben 'geroerd'. Het is nogal een uitdaging om naar een film te kijken, en je hebt misschien een behoorlijke achtergrond in de Japanse cultuur/mystiek/machten nodig om alles in deze film volledig te begrijpen. Helaas zullen de meeste mensen die moeite niet doen. Maar voor degenen die graag een beetje nadenken: vergeet niet dat deze film om herhaalde bezichtigingen vraagt.<br />Een meesterwerk, en het bewijst Miikes talent meer dan al zijn andere films tot nu toe.
It's hard to be familiar with the movies of Takashi Miike. Despite seeing the majority of his films released in America (and even a few that have yet to be released here...), it's hard not to feel like I've lost something in translation. I can appreciate the humor, the violence, the plots, etc... but there are usually parts that seem to lose me, and his movies typically require repeated viewings. It's not that I'm particularly new to the films he creates or the films of Japanese directors in general -- the point I'm trying to illustrate is that you have to WANT to appreciate his films. You have to work hard sometimes to get into what he's doing, because he often throws conventional plot points, "hooks" that grab you, and structure, out the window. Even his most fairly straightforward films take many detours into the bizarre (see the tank randomly showing up in "Family" or the rocket launcher that comes out on nowhere in at least two of his films!).<br /><br />So, it's not surprising that this is one of Miike's works that hasn't gotten quite the attention of the immediately-gratifying "Ichi the Killer" or "Audition". Using the "hook" of a sword fighting epic initially gets people interested in this film, but seeing no conventional plot line or point to what is happening turns most people off, it seems. This confuses me -- though I definitely didn't grasp everything upon the first viewing of this, I was still instantly amazed at what Miike has set up here: A journey through one man's tortured soul. Even if you don't feel like you understand everything that's happening, you still realize this film is genius -- maybe you just haven't figured out why yet.<br /><br />Upon repeated viewings, however, I figured out why. You have to kind of look in between the lines on this one. This film is powerful, epic, emotional, and even darkly comedic. Yes, on the surface this film is basically just a journey through someone's afterlife. However, beyond that, the film pours on the flashy imagery, ultraviolence, and powerful emotions to an almost suffocating degree. In a lot of ways, this film reminds me of "El Topo" -- a movie that is disguised as a genre effort (El Topo being a Western, this being a samurai swordfighting film) that uses the basic genre outlines but explores topics deeper than have ever been covered in the genre before...<br /><br />I think those who overlook this film simply were expecting a straightforward swordfighting movie, which this film clearly isn't. It's way better than that, and it's honestly probably the best film to come out in the last decade. It's one of the few films that have ever "moved" me. It is somewhat challenging cinema, and you might need a decent background in Japanese culture/mysticism/forces to totally understand everything in this movie. Unfortunately, most people won't bother. But for those who like to think a little bit, remember that this film REQUIRES repeated viewings.<br /><br />A masterpiece and easily proves Miike's talent more so than any of his other films so far.