De Amerikaanse Desi vertelt het verhaal van Krishna (Kris) Gopal Reddy, een 18-jarige Amerikaanse Desi (Desi is indiaans voor 'Desi', dat komt van het woord 'Desh', dat 'land' of 'land' betekent) en zijn drie kamergenoten op de universiteit. Elk van de personages speelt een typische rol. Jagjit is een typische vip (Fresh of the Boat), Ajay is de schurk die 'denkt dat hij zwart is', Saleem is de ultraconservatieve moslim en Kris speelt de rol van een kokosnoot die geen contact heeft met zijn indiaanse wortels. Al deze personages bestaan echt in de indiaanse gemeenschap.<br />De Amerikaanse Desi is een van de weinige films die het verhaal van onze generatie, van onze Desi-gemeenschap vertellen. De film doet dat met humor. De film is hilarisch en er worden grappen gemaakt over de eigenaardigheden en maniertjes van de indiaanse Amerikanen. Alles, van de karakterschetsen tot de grappen, is accuraat en realistisch (afgezien van het feit dat de familie van Kris Hindi spreekt, weet ik als Telgu dat geen enkele zichzelf respecterende Reddy ooit Hindi zou spreken). Het beste aan American Desi is dat hij realistisch is en dat zowel de eerste als de tweede generatie indiaanse Amerikanen ernaar kunnen kijken en er op een persoonlijk niveau mee kunnen omgaan. We kennen allemaal wel iemand die praat als Ajay, of iemand die voortdurend op ist zit. Bovendien geeft deze film een heleboel jonge indiaanse acteurs de kans om te spelen.<br />Dat gezegd hebbende, trivaliseert de indiaanse Desi de problemen waarmee de indiaanse Amerikanen op de universiteit te kampen hebben Vanuit het sociale aspect gezien kunnen de verschillende stereotiepe indianengroepen op universiteitscampussen niet goed met elkaar overweg. De Indiaans-Amerikaanse studentengemeenschap heeft de neiging zich in kleinere groepen op te splitsen. Boeven en Fobs bewegen zich bijvoorbeeld meestal in verschillende kringen. Mensen als Kris gaan meestal niet om met veel Desi's en gaan hen in sommige gevallen zelfs uit de weg. Geen van deze kwesties wordt in de film zelfs maar aangeroerd. De film gaat niet eens in op de vraag waarom elke kamergenoot is zoals hij is. In plaats daarvan maakt hij herhaaldelijk grapjes over ieders manier van doen.<br />De film lost ook netjes alle grote conflicten in de film in ongeveer 5 minuten op. Hoewel deze conflicten misschien triviaal lijken, worden ze in feite als belangrijk afgedaan. Kris kan zijn Indian Heritage niet plotseling omarmen door naar een paar Hindi-films te kijken en te leren hoe hij de Garba Ras moet doen, maar door dat te doen kookt de film de Indiase cultuur over in de Garba en Bollywood. Bovendien wordt Jagjits conflict opgelost als zijn vader de Garba Ras-versieringen ziet en vraagt wat voor soort ontwerp hij heeft gebruikt. De film impliceert dat Jagjits vader Jagjits passie voor de kunst zal accepteren. Maar dat is niet het geval in het echte leven. Ik ken veel vrienden die werktuigbouwkunde, medicijnen of bedrijfskunde studeren (de enige 'afgekeurde' hoofdvakken voor Indiase ouders) en die liever doctoraal willen doen in de vrije kunsten. Ik ben momenteel bezig met mijn hoofdvak communicatiewetenschappen, maar ik zou liever geschiedenis of politieke wetenschappen hebben gedaan. Er zijn veel Desi's die worstelen met de kwestie van hun hoofdvak, die proberen hun persoonlijke interesses in evenwicht te brengen met het behagen van hun ouders. Helaas zijn veel Indiase ouders in het echte leven niet zo begripvol als de vader van Jagjit. De film gebruikt een Bollywood-achtige aanpak aan het eind van de film, waarin iedereen gelukkig is en alle conflicten netjes worden opgelost. Maar dat gebeurt niet in het echte leven en het grootste nadeel van de film is dat hij zo slecht afloopt. Hij trivialiseert te veel belangrijke kwesties waar onze generatie voor staat. De film kiest voor de goedkope uitweg, nietwaar?' Als je een serieuzere film over de Zuid-Aziatische ervaring wilt zien, moet je naar _East is East_ kijken. Ook al vertelt de film het verhaal van de Pakistaanse moslimfamilie in Engeland, hij gaat over belangrijke kwesties waar alle films over kunnen meepraten. Over het geheel genomen is deze film een grote teleurstelling en had hij veel potentieel.<br /><0x3E> 10.
American Desi tells the story of Krishna (Kris) Gopal Reddy, an 18 year old American Desi (Desi is slang for Indian, it comes from the word Desh which means land or country), and his three Desi roommates at college. Each of the characters play a typical role. Jagjit is your typical FOB (Fresh of the Boat), Ajay is the thug who "thinks he black", Saleem is the ultra-conservative Muslim and Kris plays the role of a coconut who isn't in touch with his Indian roots. Each of these characters does really exist within the Indian-American community.<br /><br />American Desi is one of the few movies to tell the story of our generation, of our Desi community. The movie does this through humor. The movie is hilarious and jokes about the idiosyncrasies and mannerisms of Indian-Americans. Everything from the characterizations to the jokes are accurate and realist (Except for the fact that Kris's family speaks Hindi, being Telgu I know that no self-respecting Reddy would ever speak Hindi). The best part about American Desi is that it is realistic and both first and second generation Indian-Americans can watch it and relate to it on a personal level. We each know of someone who talks like Ajay, or someone who is constantly on IST. In addition, this movie gives a lot of young Indian-American actors an opportunity to perform.<br /><br />That said American Desi trivalizes the issues college bound Indian-Americans face. From the social aspect, the different stereotypical indians groups do not get along well with each other on college campuses. The Indian-American college community does tend to segregate into smaller groups. For example, thugs and Fobs usually run in different circles. People like Kris tend not to hang out with many Desis and in some cases even avoid them. None of these issues are even touched upon in the film. The film doesn't even go into why each roommate is the way he is. Instead, it just repeatedly makes fun of each person's mannerism.<br /><br />The film also neatly resolves all the major conflicts in the film in about 5 minutes. Though these conflicts might seem trivial they are actually quit important. Kris just can't suddenly embrace his Indian Heritage by watching a few Hindi movies and learning how to do the Garba Ras, but by doing so, the film boils down Indian culture into the garba and Bollywood. In addition, Jagjit's conflict is resolved when his father seee the Garba Ras decorations and asks what type of engineering design he used. The film implies that Jagjit's father will accept Jagjit's passion for the arts. However, this isn't the case in real life. I know of many friends who are studying engineering, medicine or business (the only `approvable' majors for Indian Parents) who would rather be majoring in liberal arts. I am currently majoring in comp sci, but would rather be majoring in history or political science. There are many Desis who struggle with the issue of their major, trying to balance their own personal interests with pleasing their parents. Unfortunately, in real life, many Indian parents are not so understanding as Jagjit's father. The film uses a Bollywood type approach at the end of the film, where everyone is happy and all the conflicts are neatly resolved. However, this doesn't happen in real life and the main detraction of the film is that it ends so poorly. It trivializes too many important issues that our generation is facing. The movie takes the cheap way out, doesn't confront the major conflicts and falls flatly on its face. If you want to see a more serious film about the South Asian experience, watch East is East. Even though it tells the story of the Pakistani Muslim family in England, it deals with major issues that all desis can relate to. Overall this film is a great disappointment and had great potential. 4/10.<br /><br />