Van het begin tot het eind is dit uiterst irritant en infantiel afslachtingsvoedsel van het soort dat maakt dat je met een roestige lepel in je eigen oogballen wilt prikken. Dit is het soort rotzooi dat je al vijftig keer eerder hebt gezien, en stuk voor stuk waren ze beter en minder beledigend voor je intellect. De plot is afgeleid van ongeveer vijftien andere afslachtingsfilms uit de vroege jaren tachtig, de soundtrack is schandalig (voor de laatste keer: heavy metal en spanning gaan zelden samen!), de personages zijn onverdraaglijke stereotypen en de maniakale moordenaar (ook al zo'n kwaadaardige clown) is het tegenovergestelde van bedreigend, met zijn slappe oneliners en overdreven flamboyante kleding. De film begint met een paar blanke schooiers die wanhopig graag zwarte criminelen willen zijn, en hun arrogante gedrag en onbegrijpelijke taal zetten de toon voor de rest van de film. Serieus, zijn Amerikaanse tieners tegenwoordig echt zo stom? Gelukkig worden ze al snel afgeslacht door Horny de Clown, de Ronald McDonald van fastfoodrestaurant 'Hella Burger' in Orange County. De seriemoordenaar-clown gaat door met zijn moordpartij op de plaatselijke middelbare school, maar zijn tienerslachtoffers en vooral hun ouders lijken iets gemeen te hebben, namelijk een duister geheim over een grap die gruwelijk uit de hand liep en een nerd op zijn achttiende verjaardag het leven kostte. Het concept is zo oud als de slasher-film zelf, maar de schrijvers doen net alsof ze het genre opnieuw uitvinden en vooral de komische aspecten laten jammerlijk te wensen over. Er is geen enkele spanning, of wat had je anders verwacht, en het scenario zinspeelt idioot genoeg vaak op bovennatuurlijke krachten, ook al is daar geen logische verklaring voor. De film probeert intelligent te zijn en je af te leiden van alle gaten in de plot en onwaarschijnlijkheden, via de hoofdfiguur Mackenzie Carpenter. Ze is een opstandige, eigenzinnige en politiek betrokken tiener en, toegegeven, Leighton Meesters aanwezigheid en schattige uitstraling op het witte doek zijn ongetwijfeld het sterkste punt van de film. Toch neemt ze ook nog steeds een paar stomme beslissingen en al haar vrienden, inclusief haar geile vriendje, zijn meer dan stom genoeg om haar slimheid te compenseren. De bloederige toestand is best aardig, moet ik toegeven, maar over het geheel genomen is 'Drive Thru' een volkomen onbetekenende film.
From start to finish, this is utterly irritating and infantile slasher-fodder of the type that makes you want to poke out your own eyeballs with a rusty spoon. This is the type of junk you've seen six dozen of times before already, and every single one of them was better and less insulting to your intellect. The plot is derivative of approximately fifteen other early 80's slasher films, the soundtrack is nefarious (for the last time: heavy-metal and suspense rarely mix!), the characters are insupportable stereotypes and the maniacal killer (yet another evil clown) is the complete opposite of menacing, with his lame one-liners and overly flamboyant outfit. The film opens with a couple of white trash guys who desperately wish to be black thugs and their arrogant behavior and incomprehensible slang pretty much sets the tone for the rest of the film. Seriously, are American teenagers really this stupid nowadays? Luckily they quickly get massacred by Horny the Clown, the Ronald McDonald of fast food restaurant "Hella Burger" located in Orange County. The serial killer-clown continues his murder spree in the local high school, but his teenage victims  and particularly their parents  appear to have something in common, namely a dark secret about a prank that horribly ran out of control and killed a nerdy kid on his 18th birthday party. The concept is as old as the slasher-film itself, yet the writers pretentiously act as if they re-invent the genre and particularly the comical aspects miserably fail their effect. There's zero suspense, or what else did you expect, and the screenplay stupidly enough often hints at supernatural powers even though there's no logical explanation for this. The film tries to be intelligent, and distract you from all the plot-holes and improbabilities, through its main character Mackenzie Carpenter. She's a rebellious, opinionated and politically engaged teenager and, granted, Leighton Meester's presence and cute on screen charisma is unquestionably the movie's main strongpoint. Yet, she also still makes a couple of stupid decisions and all of her friends, including her horny boyfriend, are more than dim-witted enough to compensate for her cleverness. The gore is pretty decent, I have to admit, but overall "Drive Thru" is a totally insignificant movie.