Victor, de zoon van een prostituee, probeert het aan te leggen met Elena, een junkie met wie hij eerder een afspraakje (zijn eerste) heeft gehad. Ze verzet zich, de politie wordt erbij gehaald en er volgt een impasse tussen Victor en de agenten David en Sancho. Er volgt een worsteling en er wordt een pistool afgeschoten, waardoor David verlamd raakt en Victor in de gevangenis belandt.<br />Als Victor uit de gevangenis komt, denkt hij aan bittere wraak, vooral als hij ontdekt dat Elena, nu clean en nuchter, getrouwd is met de invalide David, die nu een verlamde basketbalster is. Victor krijgt een baan in het door Elena gefinancierde weeshuis (maar hij stalkt haar niet, nee) en begint Clara, de mishandelde vrouw van Sancho, het hof te maken. Elk van de vijf personages, onvermijdelijk met elkaar verweven, is complex en moreel dubbelzinnig. Wat zijn Victors ware bedoelingen? Wat, nog belangrijker, zijn zijn capaciteiten? Wordt Sancho op de juiste manier achtervolgd door de manier waarop hij Clara heeft behandeld en door die noodlottige nacht die hem, David en Victor bij elkaar heeft gebracht? Als Clara bij Sancho weggaat, waar zal ze dan heen gaan, of is ze gewoon de zoveelste echtgenoot die haar de rug toekeert? Heeft David een gevoel van morele superioriteit omdat hij zijn onderste ledematen niet meer kan gebruiken en daarom meer heeft geleden dan de meeste mensen? En wat is sterker, Elena's wellust of haar trouw? Het kwintet, wier levens die ene nacht voorgoed veranderd zijn, wordt weer bij elkaar gebracht in een web van intriges dat ze zelf hebben geweven. Alle acteurs zijn fantastisch, vooral Francesca Neri als Elena, en Liberto Rabal als Victor. De chemie op het witte doek van alle vijf de hoofdrollen is voelbaar; niemand heeft het gevoel dat ze zonder enig onderscheid in de film zijn geduwd. Pedro Almodovars gecompliceerde verhaal is nooit prekerig, en geen van de personages is stereotiep. Niet alle agenten zijn nobel, niet alle drugsverslaafden zijn onverbeterlijk, niet alle weeskinderen zijn volmaakt en niet alle criminelen zijn verachtelijk. In de echte wereld ligt het allemaal nogal voor de hand, maar in het land van de film worden personages meestal zo breed mogelijk uitgemeten om een zo groot mogelijk publiek aan te spreken. De film is gespannen zonder dat hij naar melodrama neigt, en hoewel hij nogal langzaam begint, zijn de laatste twintig minuten een verwarrende, zenuwslopende spanning. Ik daag je uit om er zelfvoldaan bij te zitten terwijl Elena Victors appartement in de _barrio_ nadert.
Victor, the son of a prostitute, tries to hook up with Elena, a druggie with whom he'd had a previous tryst (his first). She resists, the cops are called, and there's a standoff between Victor and policemen David and Sancho. There's a struggle, and a gun is fired, leaving David paralyzed and sending Victor to jail.<br /><br />When Victor gets out of jail, his mind is on bitter revenge, especially after he discovers that Elena, now clean and sober, has married the invalid David, who's now a paralympic basketball star. Victor gets a job working at the orphanage funded and operated by Elena (but he's not stalking her, no) and begins to romance Clara, the battered wife of Sancho.<br /><br />Each of the five characters, unavoidably intertwined, is complex and morally ambiguous. What are Victor's true intentions? What, even more importantly, are his capabilities? Is Sancho properly haunted by his treatment of Clara and of that fateful night that brought him, David, and Victor together? If Clara does leave Sancho, where will she turn - or is she simply another turn-the-cheek spouse? Does David have a sense of moral superiority because he no longer has use of his lower limbs and therefore has suffered more than most people? And which is stronger, Elena's lust or her loyalty? The quintet, whose lives were forever changed that one night, find themselves drawn back together in a web of intrigue of their own design. All of the actors are fantastic, particularly Francesca Neri, as Elena, and Liberto Rabal, as Victor. The on screen chemistry among all five leads is palpable; no one feels they were just dropped into the movie indiscriminately. Pedro Almodovar's complicated tale is never preachy, and none of the characters are stereotypical. Not all cops are noble, not all drug addicts are irredeemable, not all orphanage operators are perfect, and not all criminals are despicable. Pretty obvious stuff in the real world, but in the land of movies characters are typically painted with as broad a brush as possible in order to appeal to as wide an audience as possible. The movie is tense without veering toward melodrama, and although it begins rather slowly, the final twenty minutes or so are unsettling, nerve-wracking suspense. I defy you to sit complacently while Elena approaches Victor's barrio apartment.