Batman: Mask of the Phantasm kan heel goed op eigen benen staan, in ieder geval vergeleken met sommige mindere Batman-animatiefilms (Batman vs Dracula?) en is zo veel jaar later nog steeds goed voor fans. De oorspronkelijke serie speelde zich af in een ander gebied <0xE2><0x80><0x93> met wat meer verhalen uit de strips (zo niet de algemene stijl en sfeer van Burton of Nolan) <0xE2><0x80><0x93> en kon zich aardig meten met onze gekwelde held de Dark Knight. Dit verhaal gaat over een figuur, die nooit echt een naam heeft gekregen maar hier 'Phantasm' wordt genoemd, en die een paar van de gangsters in de stad vermoordt. Intussen ontmoet Bruce Wayne een oude liefde van hem, Andrea, en worden er oude wonden opengereten over een korte en voortijdig beëindigde verloving. En dan is er ook nog Andrea's vader, die... Oké, er valt niet veel te verpesten, laten we het er maar op houden dat de Joker er op een gegeven moment bij betrokken raakt, en dat alles uitloopt op een 'lachincident'. Ook al was het oorspronkelijk bedoeld voor tv, de regisseurs Radomski en Timm hebben via hun medeauteurs een tekenstijl toegepast die zich onderscheidt van andere tekenfilms uit die tijd: heel directe lijnen en scherpe, kartelige randen, veel rook op bepaalde momenten, de juiste mengeling van noir als het gaat om het onthullen van de gemaskerde kruisvaarder als hij in het holst van de nacht een kamer binnenkomt. In zekere zin zijn ze stylisten, net als de (goede) regisseurs van de live-actionfilms uit de franchise. Alleen zit hier een addertje onder het gras: de looptijd is kort (origineel dachten de filmmakers dat het voor tv bedoeld was, voordat WB van gedachten veranderde), dus daar heb je het.' Er is maar een beperkte tijd om in te gaan op het dilemma waarin Wayne in de film verzeild raakt, waarin zijn identiteit als de moordenaar van de gangsters aan een kruisverhoor wordt onderworpen, en vervolgens de persoonlijke band met Andrea en haar vader. Het is een tamelijk diepgaande, zij het niet de diepste peiling van het personage.<br />Maar afgezien van de iets duisterder impulsen is _Het masker van de fantasie_ ook heel leuk, zelfs tot op zekere hoogte, als je de serie niet vaak hebt gezien. Het is geweldig om Hammil te zien ploeteren als de Joker, ook al verschijnt hij pas halverwege de film (bijna, zou je denken) als een lolbroek! Maar hij (via de filmmakers die hun best doen om de fans het beste van de elementaire beginselen van de animatie te geven) zorgt voor een enorm onderhoudende climax, een climax die een groot gevecht omvat tussen een immens diorama van Gotham City, volgestopt met explosieven!
Batman: Mask of the Phantasm stands on its own feet extremely well, when at least compared to some of the lessor Batman animated movies (Batman vs Dracula anyone?), and packs a good punch for fans so many years later. The original series was in its own other region- taking what more stories from the comics (if not overall style and atmosphere like Burton or Nolan)- and was able to cover some fine ground with our troubled hero the Dark Knight. This story tells of a character, not ever quite named but called here as 'Phantasm', who is killing off some of the high-rolling gangsters in town. Meanwhile, Bruce Wayne meets an old love of his, Andrea, and old wounds are opened over a brief and untimely ended engagement. And then there's also Andrea's father, who... OK, not much to try and spoil here, lets just say at some point the Joker gets involved, and everything jets into a 'laughing matter'.<br /><br />Even as it was meant originally for TV, the directors Radomski and Timm, through their writer collaborators, have applied a drawing style that is distinctive amongst other cartoons of its ilk from the period: very direct lines and sharp, jagged edges, lots of smoke at (specific) times, the right blend of noir when it comes to revealing the caped crusader when he enters a room in the dead of night. In a sense they're stylists as are the (good) directors of the franchise live-action films. Only here there's a catch: the running time is short (originally the filmmakers thought it would be meant for TV before WB changed their minds), so there's only so much time to dig into the dilemma Wayne is caught in in the movie, where his identity is being cross-checked all over as the killer of the gangsters, and then the personal connection with Andrea and her father. Its some fairly significant probing into the character, if not the deepest there's ever been.<br /><br />But also, aside from the slightly darker impulses, Mask of the Phantasm is a lot of fun, even up to a point if you didn't watch the series much. Just seeing Hammil ham it up as the Joker is a blast, even though he doesn't appear (almost, one might think, as a lark) until halfway through the movie! But he (via the filmmakers trying their best to give fans the best of the animated basics) supplies a hugely entertaining climax, one which involves a big fight among an immense diorama of Gotham City, rigged with explosives!