Er was een groot, gapend zwart gat waar elke vaardigheid die had kunnen worden volledig verloren was gegaan. Ik weet niet hoe ik moet zeggen hoe verschrikkelijk de regie van deze film was. In feite geldt dat voor alles in de film. De filmmakers hadden lef, dat moet ik ze nageven. Er is heel wat lef voor nodig om iemand je naam op de credits van een film als 'Defiance' te laten zetten. Het acteerwerk was (met een gedeeltelijke uitzondering) exponentieel afschuwelijk. Het was nog erger dan Mega Maid. (Het is een absolute kwelling om Tony Twist de rol van Nathan Cross te zien spelen <0xE2><0x80><0x93> hij brengt hetzelfde saaie niets op het doek dat hij in Blues on the IJs liet zien! En dan nog iets: de schurk was de ergste in de geschiedenis van de film, inclusief alle B-films. Je kon die vent niet serieus nemen. Ik heb bewondering voor de acteurs die niet instortten door hem alleen maar te zien acteren. Eerst dacht ik dat deze film een komedie was, maar toen besefte ik dat ze serieus probeerden te zijn. Dat maakte het des te hilarischer, als je 'onder de lakens' toevoegt aan elke regel die de geile oude man, de schurk en de verteller zeiden. Mijn vrienden en ik hadden de grootste lol toen we elke regel uit elkaar trokken, stukje bij beetje, bijvoeglijk naamwoord bij bijvoeglijk naamwoord. Over regels gesproken, de dialoog was een van de ergste die ooit geschreven zijn. Het smolt gewoon samen met het verschrikkelijke acteerwerk om een groot, rondborstig beest van voorstellingen te creëren, waar het voelde alsof ze alleen maar uit het hoofd geciteerde zinnen citeerden, zonder enige emotie.<br />Alleen maar een klacht: ik heb die film gezien. Vanaf de eerste scène voelde het als iets wat ik zou zien als ik een camera aan een paar geile oude mannen zou geven en ze mijn achtertuin in zou zien gaan en iets zou zien filmen wat ik niet in woorden kan uitdrukken. Dat is wat deze film voor me betekent.<br /><br />Al met al, frustraties en tekortkomingen buiten beschouwing gelaten, was deze indie waardeloos.<br /><br />-7/10
There was a great gaping black hole where any skill that could have been was lost entirely. I am at a loss for words of how terrible the direction in this film was. In fact, this goes for everything in the film. The filmmakers' had spunk, I'll give them that. It takes a lot of guts to let someone put your name on the credits of a movie like "Defiance." The acting (with a partial exception) was exponential horrible. It sucked harder than Mega Maid. (It is an absolute torture to watch Tony Twist in the role of Nathan Cross--he brings the same boring nothingness to the screen that he spurted for Blues on the ice!)<br /><br />And another thing, the villain was the worst in the history of cinema, that's including all B-movies. You couldn't take the guy seriously. I admire the actors who didn't crack up just by watching him act. At first, I thought this film was a comedy, then I realized they were trying to be serious. That made it all the more hiliarious, if you add, 'under the sheets' to every line that the horny old guy, the villain, and the narrator said. My friends and I had a good ol' time tearing every line apart, limb from limb, adjective from noun. Speaking of lines, the dialogue was some of the worst ever written. It just fused together with the terrible acting to create a great busty beast of performances where it felt as if they were just quoting memorized lines with no emotion whatsoever.<br /><br />Only complaint: I saw this movie. From the first scene, it felt like something I would see if I handed a camera to a couple of horny old men and watched them go into my backyard and starting filming something which I cannot put into words. That's what this film means to me.<br /><br />All in all, frustrations and failings aside, this indie sucked.<br /><br />-7/10