Niet zo'n fan van die K-drama's, kijk ze liever met de echtgenoot als venster op de cultuur. De stoere acteur, de overdreven 'actie', het arme meisje/rijke vent(en), gezinswaarden, geen sekscomponenten zijn er allemaal. Maar dit is een zwakke poging, met veel te veel minuten van zwijgende angst/introspectie door de vier hoofdrolspelers, Han Ji-eun of Lee Yeong-jae, die het huis dat ze delen uit stormen en dan terugkomen voor meer. Als je het wekelijks zag, moet het een giller zijn geweest om je af te vragen wie er deze keer zou inpakken. Eerlijk gezegd <0xE2><0x80><0x93> mensen moeten praten op de tv, het is meer een soort radio, het scherm is te klein voor grote actie of een decor, en dan...' Als er hier niets van dat alles te zien is, zijn Sjanghai en Seoul te zien onder een bewolkte hemel. Kijken naar mensen die naar de muren staren terwijl op de achtergrond zachte muziek rinkelt is, nou ja, een beetje saai. Het verhaal moet ook een beetje op eigen houtje bewegen, dit verhaal schiet vooruit door de twee 'vrienden' (wie heeft er nu vijanden nodig?) af en toe te laten verschijnen om ze aan te sporen. Een zeldzaam staaltje gevatheid in het script verhoogt de spanning, maar is over het geheel genomen saai.
Not a big fan of these K-dramas, watch them more with the spouse as a window on the culture. The hammy acting, over-cranked "action", poor girl/rich guy(s), family values, no sex ingredients are all here. But this one is a weak effort, with far far too many minutes of silent angst/introspection by the four leads interspersed by either Han Ji-eun or Lee Yeong-jae storming out of the house they share and then returning for more. Seen on a weekly basis it must have been a hoot to wonder which one would be packing this time. Word to the wise - people have to talk on TV, it is more like radio, the screen is too small for big action or scenery, and there's none of that here, Shanghai and Seoul are seen in dull overcast skies. Watching people stare at walls while soft music tinkles in the background is, well, kind of boring. The story also has to move a bit on it's own, this one lurches ahead by having the two "friends" (...who needs enemies?)appear now and then to prod them on. A rare bit of wit in the script raises the score but overall a snoozer.