Twee jaar na hun succes met Django vormden regisseur Sergio Corbucci en de hoofdrolspeler Franco Nero opnieuw een team voor deze western die, voor zover ik weet (en tot mijn verbazing) nooit is uitgebracht met een alternatieve titel die het woord 'Django' bevat. In plaats van zich te richten op een doodskist slepende scherpschutter, gaat deze film over een verhaal dat zich afspeelt rond de tijd van de Mexicaanse revolutie. De film begint goed met een geweldige score onder leiding van Ennio Morricone. Daarna worden we voorgesteld aan Franco Nero's personage Sergei Kowalski, een Poolse scherpschutter die er alleen maar op uit is zichzelf te verbeteren; en het moet gezegd worden, dat is in het begin een beetje moeilijk te begrijpen. Hij sluit zich aan bij een Mexicaanse revolutionair, Paco genaamd, en samen sluiten ze een overeenkomst: de Pool zal Paco bijstaan in zijn revolutie, tegen een deel van de winst die het paar en hun leger 'bevrijden' uit de Mexicaanse steden en dorpen. Natuurlijk duurt het niet lang voor Paco de aandacht trekt van de regering; en de verschillende doelstellingen van het paar leiden al gauw tot gevechten onder elkaar.<br />Deze film werkt voornamelijk dankzij een goed en interessant verhaal, evenals de personages zelf, die intrigerend zijn en goed samenwerken. Franco Nero is natuurlijk de hoofdster van de show en toont zijn veelzijdigheid enigszins in de rol. Natuurlijk speelde hij in een heleboel films scherpschutters, maar hier slaagt hij erin te laten doorschemeren dat hij Pools is (hoewel hij even aan het accent moet wennen). Hij krijgt goede feedback van Tony Musante (die de hoofdrol speelde in Dario Argento's The Bird with the Crystal Plumage) en de twee hebben een goede, zij het wat ongemakkelijke chemie. Er is ook een 'gastster'-rol voor Jack Palance, die een concurrerende scherpschutter speelt. De film is tegenwoordig niet zo goed bekend, en dat komt waarschijnlijk doordat hij een soort afgeleide is van andere en bekendere westerns. Het meest in het oog springend is de klimatologische schietpartij tegen het einde, die rechtstreeks 'lengt' aan Sergio Leones meesterwerk The Good, The Bad and The Ugly. Desondanks is The Mercenary een uitstekend gemaakte en onderhoudende spaghettiwestern die alle fans van het genre zou moeten bevallen.
Two years after their success with Django, director Sergio Corbucci and lead actor Franco Nero teamed up again for this western which, to the best of my knowledge (and surprise) was never released with an alternate title including the word 'Django'. Rather than focusing on a coffin-towing gunslinger, this one features a story taking place around the time of the Mexican revolution. The film gets off to a good start with a great score conducted by Ennio Morricone. From there we are introduced to Franco Nero's character Sergei Kowalski; a Polish gunslinger, only out to better himself; and, it has to be said, is a little hard to understand at first. He hooks up with a Mexican revolutionary named Paco, and together they strike a bargain; The Pole will aide Paco in his revolution, for a slice of any profits that the pair and their army 'liberate' from the Mexican towns and villages. Naturally, it's not long before Paco is attracting attention from the Government; and the pair's different objectives soon lead to fights amongst themselves.<br /><br />This film works principally thanks to a good and interesting story, as well as the characters themselves which are intriguing and work well together. Franco Nero, of course, is the main star of the show and shows his versatility somewhat with the role. Of course, he played gunslingers in plenty of films; but here he manages to convince that he's Polish (although the accent does take a little getting used to). He receives good feedback from Tony Musante (who was the lead actor in Dario Argento's The Bird with the Crystal Plumage) and the pair have a good, if somewhat awkward, chemistry together. There's also a 'guest star' role for Jack Palance who plays a rival gunslinger. The film is not all that well known today, and that is probably because it is rather derivative of other and better known westerns; most obvious is the climatic shootout sequence towards the end which directly 'borrows' from Sergio Leone's masterpiece The Good, The Bad and The Ugly. Still, in spite of this; The Mercenary is a very well made and entertaining spaghetti western that should please all fans of the genre.