Ik ben echt dol op Modigliani's werk, dus ik verheugde me erop de film te zien.<br />Helaas werd het een teleurstellende film. Hoewel Andy Garcia een goede acteur is, is hij een weinig overtuigende Modigliani <0xE2><0x80><0x93> hij zag er veel te schoon, weldoorvoed en robuust uit voor (het grootste deel van) de film! De muziek was saai, afschuwelijk en misplaatst <0xE2><0x80><0x93> in plaats van de ervaring te versterken, veranderde die de meeste scènes in smakeloos, sentimenteel en afgezaagd. Het einde was veel te uitgerekt, en dat maakte de film alleen maar clichématiger en sentimenteler. Jeanne vertelt aan het begin en aan het eind van de film over haar intense liefde voor Modigliani, maar dat krijgen we nauwelijks te zien <0xE2><0x80><0x93> haar personage is vlak. Dientengevolge zijn deze 'dramatische scènes' veel te slap. De manier waarop de personages spraken stond me ook niet aan. Zoals een recensent al eerder had opgemerkt, schakelden ze bij het minste of geringste over van verschillende talen en accenten... wat vreemd was. Van Amerikaans-Engels naar Europese accenten naar Europese taal. Het was irritant.<br />Maar ik vond Elsa Zylberstein als Jeanne leuk. Ze leek precies op een schilderij van Modigliani. Een goede scène was die waarin Modigliani en Picasso Renoir bezochten, net als de scène op Picasso's tentoonstelling waar een van Modigliani's schilderijen werd getoond.<br />Maar over het geheel genomen vond ik dat de film veel te veel zijn best deed om dramatisch, artistiek en decadent te zijn, en dat was hij ook echt.' Ik dacht dat het een nogal gekunstelde, emotieloze poging was die de kunstenaar niet veel recht deed.
I really love Modigliani's work, so I was excited to see this movie.<br /><br />Unfortunately, it turned out to be disappointing. While Andy Garcia is a good actor, he's an unconvincing Modigliani-- he looked much too clean, well-fed and robust for (most) of the film! The music was bland, terrible and out of place- instead of heightening the experience, it transformed most scenes into cheesy, sentimental, and trite. The ending was far too drawn out, and it only made the movie more clichéd and sentimental. Jeanne talks about her intense love for Modigliani at the beginning and end of the film, but we really hardly even get to see that-- her character is flat. Consequently, these "dramatic scenes" of her love for him come off as contrived and ineffective. Another thing I didn't like was the way the characters spoke. As a reviewer mentioned before, they switched from different languages and accents at the drop of a hat.. which was weird. From American English to European accents to European language. It was annoying. <br /><br />But, I liked Elsa Zylberstein as Jeanne. She looked just like a Modigliani painting. A good scene was the one where Modigliani and Picasso visited Renoir, as was the scene at Picasso's exhibition where one of Modigliani's paintings was shown.<br /><br />But, overall, I feel that the movie was trying way too hard to be dramatic, artsy, and decadent and it really didn't accomplish any of it. I thought it was a rather contrived, emotionless effort that didn't do much justice to the artist.