Toen Claudette Colbert en Orson Welles in het begin van de jaren dertig pas getrouwd waren, kreeg het pasgetrouwde stel een gebroken hart toen ze hoorden dat hij vermist werd en afgeschreven werd als dood. Omdat ze zwanger was van Welles' kind, trouwde ze uiteindelijk met haar baas, de industrieel George Brent. Twintig jaar gingen voorbij; opnieuw pakten zich in Europa oorlogswolken samen. Brent nam een Weense chemicus in dienst bij zijn firma, die Orson Welles bleek te zijn, met in zijn kielzog een heel jonge, blonde (haar debuut in het Duits) Natalie Wood, die Duits sprak.<br />Als altijd de gemutliche gentleman houdt Welles zijn kaarten op tafel, zelfs als hij het over de'situatie in het buitenland' heeft met de stoere jongen van wie hij zich nu realiseert dat het zijn zoon is, die dienst wil nemen bij de Canadese luchtmacht. Colbert is echter in tweestrijd. Ze begint zich aan Welles' aanwezigheid te ergeren, maar vermoedt tegelijkertijd dat hij misschien wel echt...<br />Tomorrow Is Forever behandelt de ontwrichtingen en verstoringen van de oorlogstijd op een manier die ongebruikelijk is voor Amerikaanse films uit dit tijdperk. Het is een ietwat vergezocht en sentimenteel verhaal, maar het is een goed gecaste, actuele huiler die er paradoxaal genoeg in slaagt een ernstige toon aan te slaan, terwijl hij de meeste onderwerpen die hij aansnijdt omzeilt. Omdat het zo lang over emoties gaat, komt het niet in de buurt van echt inzicht.
WWI newlyweds Claudette Colbert and Orson Welles meet heartbreak when he goes missing in action and is written off as dead. Pregnant with Welles' child, she ultimately marries her boss, industrialist George Brent. Twenty years pass; war clouds are once more gathering over Europe. Brent brings over to work in his firm a Viennese chemist who turns out to be -- Orson Welles, bringing in tow a blonde, very young (her debut, in fact) Natalie Wood, speaking German.<br /><br />Ever the gemutlich gentleman, Welles keeps his cards close to his vest, even when talking about the "situation overseas" with the strapping lad he now realizes is his son, who wants to enlist in the Canadian Air Force. Colbert, however, is deeply conflicted. She comes to resent Welles' presence while nonetheless suspecting that he may in fact be....<br /><br />Tomorrow Is Forever addresses the dislocations and disruptions of wartime in a manner unusual for American movies of this era. Somewhat far-fetched and sentimental, it's a well cast topical weeper that manages, paradoxically, to maintain a tone of high seriousness while nevertheless skirting most of the issues it raises. Long on emotion, it falls short of real insight.