Zoals John Lennon eens schreef: 'Het leven is wat er met je gebeurt terwijl je druk bezig bent met het maken van andere plannen.'<br />Dit is een heel eenvoudige film, en die eenvoud geeft hem een buitengewone schoonheid. En over 'buitengewone schoonheid' gesproken, Virginie Ledoyen is een openbaring, een jonge Isabelle Adjani in de maak.<br />Ledoyen speelt Valerie, een jong Frans meisje dat op een ochtend haar vriend ontmoet in een café, ruzie met hem maakt en dan naar een hotel een paar straten verderop rent om een nieuwe baan te zoeken. Haar nieuwe collega's begroeten haar op de manier waarop collega's altijd een nieuwkomer begroeten: sommigen met verwelkomende armen, anderen met minachting. Als Valerie een pauze krijgt en terugrent naar het café om de ruzie met haar vriendje af te maken, voelen we elke tik van de klok. We weten dat ze er te lang mee wacht en dat ze terug moet!<br />Maar alles wat Valerie overkomt is zo ontzettend echt en zo ontzettend dringend omdat de film in de echte tijd wordt opgenomen. Dit was een gewaagde poging van de regisseur, Benoit Jacquot, maar zijn gok heeft de knuppel in het hoenderhok gegooid. Natuurlijk kon het met Virginie Ledoyen als achtervolger met zijn camera nauwelijks verkeerd gaan.<br /><br />
As John Lennon once wrote, "Life is what happens to you while you're busy making other plans."<br /><br />This is a very simple film, and that simplicity gives it an extraordinary beauty. And speaking of "extraordinary beauty," Virginie Ledoyen is a revelation, a young Isabelle Adjani in the making.<br /><br />Ledoyen plays Valerie, a young French girl who one morning meets her boyfriend in cafe, argues with him, then runs off to a hotel a couple blocks away to begin a new job. Her new co-workers greet her in the manner co-workers always greet a newcomer: some with welcome arms and others with contempt. When Valerie gets a break and runs back to the cafe to finish the argument with her boyfriend, we feel every tick of the clock. We know she is taking too long on the break and has got to get back!<br /><br />But everything that happens to Valerie is so very real and so very urgent because the film is shot in real time. This was a daring attempt by the director, Benoit Jacquot, but his gamble hits the bullseye. Of course, with Virginie Ledoyen to follow around with his camera, Jacquot could hardly go wrong.<br /><br />