De filmrecensenten die lyrisch waren over 'The Age of Innocence' gaven de film vaak de hoogste waardering. Ze jubelden over de kleuren, de soundtrack, het genuanceerde scenario en het ingetogen acteerwerk, en dit was voor velen het beste van 1993, een coup de gr<0xC3><0xA2>ce voor Mr. Scorsese. Misschien wel. Zeker, de kleuren en het gebruik ervan waren briljant en slim. De soundtrack en de score waren heel goed, evenals het acteerwerk. Maar het tempo van de film was te traag. Ik heb gehoord dat de film je meevoert naar het New York van 1870. Het is net of je er zelf bent geweest. Nou en? Het doel van films is om een verhaal te vertellen, maar tijdens het vertellen valt de kijker bijna in slaap.
The for-pay movie critics raved about "The Age of Innocence" often granting it their highest ratings. Gushing about the color, soundtrack, nuanced screenplay and understated acting, this was for many the best of 1993, a coup de grace for Mr. Scorsese. Maybe so. Sure, the colors, and their uses were brilliant and clever. The soundtrack and score were very good, likewise the acting. But the pacing of the movie was too slow. I'm told that the movie transports you to 1870s upper class New York. It's just like you were there. So what. The point of movies is to tell a story, but during the telling this viewer nearly fell asleep.