Stanwyck speelt een vrouw die door een getrouwde politicus wordt onderhouden. Uit pure toewijding aan hem besluit ze geen schandaal te veroorzaken als ze in verwachting raakt. In plaats daarvan verdwijnt ze, maar de politicus heeft haar nog niet gevonden of de film wordt meegesleurd door het melodrama van een soap. Maar wat een prachtig melodrama is dit. Capra slaagde erin het vet uit het verhaal te halen en met grote sprongen door de tijd te gaan. Deze film zit vol verrassingen en verkoopt nooit uit aan de morele kruisvaarders van die tijd. Verder zijn de personages menselijk, speels, je voelt met ze mee terwijl het verhaal je langzaam opzuigt tot je geen andere keus hebt dan mee te gaan in de melodramatische symfonie die met je hart en je geest speelt.
Stanwyck plays a kept woman for a married politician. Out of her sheer devotion to him she decides not to cause a scandal when she falls pregnant. Instead, she disappears, but no sooner does the politician track her down and the film gets swept away by the melodrama of a soap opera. But what a fine melodrama this is. Capra managed to take the fat out of the story and move through time in great leaps and bounds. This film is full of surprises and never sells out to the moral crusaders of the time. Further more, the characters are human, playful, you feel for them as the story slowly sucks you in until you have no choice but to go along with the melodramatic symphony that plays with your heart and mind.