Ik schrijf zelden onlinerecensies, maar na het lezen van de meeste commentaren hier konden mijn vingers niet snel genoeg typen. Het is duidelijk dat de meerderheid van de recensenten hier een andere film heeft gezien dan ik. Een meesterwerk? Kunstig? Briljant? Of ze hebben gewoon een slechte smaak wat films betreft. Ik heb nog steeds geen zin om deze film echt te recenseren, maar laat me een paar onjuiste uitspraken uit eerdere recensies ophelderen:<br />1) Sla de film uit 1931 van James Whale alsjeblieft niet over, tenzij je hem echt hebt gezien en alles ervan hebt gezien, want het is een veel betere film dan deze, met bommen en al. Walvis heeft het verhaal misschien wel een beetje veranderd, maar hij heeft de geest van de roman gevangen en een van de grootste filmiconen aller tijden gecreëerd (en Boris Karloff speelde het monster, niet Lon Chaney).<br />2) Hoewel deze film meer overeenkomt met de oorspronkelijke roman, is hij niet trouw aan het origineel en brengt hij aanzienlijke veranderingen met zich mee die de algehele opzet van het verhaal veranderen. In het boek komt geen driehoeksverhouding voor, Victor Frankenstein is een medische student van ongeveer 18-19 jaar (Branagh is allang over de uiterste verkoopdatum heen) en hij creëert het monster geheel bij toeval. (Geen enkel drama in het boek <0xE2><0x80><0x93> hij wordt wakker met het wezen vlak bij zijn bed. Geen elektriciteit, geen zonnepanelen zoals in 'The True Story', geen vruchtwater zoals in deze film).<br />3) De Niro is een lachwekkende figuur als het wezen. Hij is totaal uit zijn element en hopeloos misplaatst. Wat zijn make-up betreft: Karloff is dichter bij het oorspronkelijke verhaal (minus de bliksemschichten). In de roman heeft het wezen huilerige gele ogen, een huid als een kadaver en is hij twee meter lang. Karloffs make-up was groen omdat groene make-up onder de juiste belichting (in de B&W-film) dodelijk bleek lijkt, bijna zuiver wit, niet omdat het monster in die film groen had moeten zijn. Nogmaals, het zijn B&W-jongens!<br />'Dit verhaal zal altijd een uitdaging blijven voor een filmmaker, omdat het...' Het is naar onze maatstaven niet echt een afschuwelijk verhaal, en naar de maatstaven van de jaren dertig trouwens ook niet, vandaar de bouten. Het was een roman uit het Romantische Tijdperk, en de premisse was op zichzelf al angstaanjagend.<br />De werkelijke kern van de roman is het voortdurende filosofische debat tussen de jonge Victor en zijn bastaardkind, het schepsel. Ja, het is een roman over het scheppen van leven en voor God spelen, maar daaronder zit een roman over zowel adolescente seksualiteit als de jonge Victor, die alleen op zijn zolderkamertje zit te rotzooien met de natuur en de gevolgen van het scheppen van een leven zonder er verantwoordelijkheid voor te nemen. De film gaat te veel op in hakkelend acteerwerk en misselijkmakende camerabewegingen om er echt tot zijn recht te komen. Ja, de debatten zijn er, maar de ziel niet. Het is een variété-attractie die zich voordoet als kunst. Voor degenen die het boek slechts oppervlakkig kennen, lijkt het misschien waarachtiger, maar de film uit 1931 van Walvis komt in zijn weergave van 'de ander', de verschoppeling, de schoft, veel dichter bij het hart van de roman dan dit boek.
I rarely write online reviews, but after reading most of the comments here my fingers couldn't type fast enough. Clearly, the majority of reviewers here saw a different film than the one I did. A masterpiece? Artful? Brilliant? Either that, or they just have poor taste in films. I still have no interest in really reviewing this film, but let me clear up a few erroneous statements from previous reviews: <br /><br />1) Please don't trash James Whale's 1931 film unless you've actually SEEN it  all of it, because it's a far superior film to this, bolts and all. Whale may have changed the story quite a bit, but he captured the spirit of the novel and created one of the greatest cinematic icons of all time. (And Boris Karloff played the monster, not Lon Chaney).<br /><br />2) Although this film is truer to the original novel, it is not faithful and makes considerable changes that alter the overall intent of the story. There is no love triangle in the book, Victor Frankenstein is a medical student of about 18-19 years of age (Branagh is well past the sell-by date for that), and he creates the monster entirely by accident. (No drama whatsoever in the book - he wakes up with the creature hovering near his bed. No electricity, no solar panels as in "The True Story", no amniotic fluid as in this film).<br /><br />3) De Niro is laughable as the creature. He's completely out of his element and hopelessly miscast. As for make-up, Karloff is closer to original story (minus the bolts). In the novel the creature has weepy yellow eyes, skin like a cadaver, and is nine feet tall. Karloff's make-up was green because when filmed under proper lighting (on B&W film) green make-up looks deadly pale, almost pure white, not because the monster in that film was supposed to be green. Again, it's B&W folks! <br /><br />This story will always present challenges for a filmmaker because it's not really horrific as a story by our standards, or by the standards of the 1930s for that matter, hence the bolts. It's was a novel of the Romantic Era, and the very premise was frightening in and of itself.<br /><br />The real core of the novel is the on-going philosophical debate between young Victor, and his bastard child - the creature. Yes, it's a novel about creating life and playing God, but underneath that is a novel about both adolescent sexuality  Young Victor, alone in his attic, fooling around with nature  and also the consequences of creating a life and then not taking responsibility for it. Branagh's film is too caught up in hammy acting and nauseating camera moves to ever really get there. Yes, the debates are there, but the soul isn't. It's a vaudeville sideshow masquerading as art. For those with only a passing knowledge of the book, it may seem truer, but Whale's 1931 film is actually much closer to the novel's heart in its depiction of "the other", the outcast, the bastard than this ever comes close to.