Laten we beginnen met te zeggen dat de drie sterren die ik aan deze film heb gegeven, een daad van edelmoedigheid van mijn kant zijn, gezien het feit dat het geen slechte actiefilm is, met een paar opwindende scènes en spannende momenten. Maar hoewel Bond al meer dan veertig jaar synoniem is met actie, hebben de Bondfilms altijd om meer gedraaid dan dat, namelijk... plezier. Deze film was vrijwel geheel gespeend van enig plezier, waardoor ik het gevoel kreeg dat als je niet meer een beetje plezier kunt beleven aan een Bondfilm, waar we dan in godsnaam in leven? De meeste mensen lijken nogal sceptisch tegenover Daniel Craig te staan, omdat ze weten dat hij een goede acteur is, maar zijn totale gebrek aan charisma, humor en charme maakte dat ik hem haatte. Nu zullen mensen beweren: 'Maar dit komt het dichtst in de buurt van Ian Flemings oorspronkelijke versie van Bond, en dat maakt hem een goede Bond, misschien wel de beste.' Maar het is altijd een duidelijk en voor de hand liggend feit geweest dat de Bondfilms nooit veel gemeen hebben gehad met Flemmings oorspronkelijke Bondfilm. Het zijn romans, met uitzondering van de titels, maar toch is het een van de meest geliefde filmfranchises aller tijden geworden. Kennelijk niet zo geliefd dat ze veertig jaar van traditie en mythologie (de one-liners, de gadgets, de over-de-top-criminelen en hun over-de-top-dood) niet hebben gebruikt om het allemaal door de plee te spoelen! Ja, Die andere dag ging een stap te ver door dingen over de top te maken <0xE2><0x80><0x93> een onzichtbare auto is maar één voorbeeld <0xE2><0x80><0x93> maar dat is nog geen reden om de hele franchise af te breken in termen van wat hij vertegenwoordigt.<br />Zoals ik al zei, Bondfilms zouden over plezier moeten gaan, niet over het verlaten van de bioscoop met een vreselijk depressief en ellendig gevoel. Een James Bond die zichzelf vragend aankijkt in de spiegel nadat hij een slechterik heeft gedood, op een soort 'wat ben ik aan het worden'-manier?! Vergeet het maar! Bond zou een vent moeten doden, een vlotte grap maken en dan op zoek gaan naar het volgende stuk tuig dat gedood moet worden. Een Bond die verliefd wordt en dan in tranen uitbarst als ze doodgaat? Zelfs George Lazenby nam hetzelfde met een beetje subtiele waardigheid op, en ze waren nog maar net getrouwd! En denk hier alsjeblieft eens over na <0xE2><0x80><0x93> kun je je Roger Moore, Connery of zelfs Dalton voorstellen, naakt vastgebonden op een stoel, terwijl hun ballen aan stukken worden geslagen en ze het uitschreeuwen als een gek? Nee, want dat... is... NIET... LEUK! Er was even een sprankje hoop toen Craig terugkwam van de bijna-doodervaring, naar de pokertafel ging en zei: 'Sorry, die laatste hand was bijna dodelijk.' Ik dacht: hoera, James Bond heeft een grapje gemaakt! Het heeft hem maar een uur gekost!! Tegen de tijd dat de eindcredits beginnen te rollen en het thema van Monty Norman eindelijk begint te spelen, lijkt het bijna een wrede grap, zo ver verwijderd zijn de voorafgaande 140 minuten van wat de wereld als de ware Bond is gaan herkennen. Maar iedereen schijnt het prachtig te vinden dat mensen over de hele wereld Casino Royale opslurpen als room uit de gehavende testikels van een spion. Ik denk dat lol officieel dood is, net als de Bond met wie we allemaal zijn opgegroeid. Ik zal hem zeker missen.
Let's start by saying my three star rating of this film is an act of generosity on my part, considering it isn't a bad action film, has some exciting sequences and thrilling moments. But though Bond has been synonymous with action for over forty years, the Bond movies have always been about more than that, namely... fun. This film was almost completely devoid of any fun whatsoever, leaving me with the feeling if you can't get a little fun from a Bond film any more, what the hell kinda world are we living in?! I wasn't as sceptical of Daniel Craig as lots of people seemed to be, knowing he is a fine actor, but his total lack of charisma, humour and charm left me hating his guts. Now people will claim "but this is the closest to Ian Flemings original version of Bond that we've yet seen, and that makes him a good Bond, maybe even the best." But it's always been a clear and obvious fact that the Bond films have never had much in common with Flemming's novels except for the titles, yet it has still become one of the most beloved film franchises of all time; Obviously not beloved enough to stop them taking over forty years of tradition and mythology (the one liners, the gadgets, the over-the-top villains and their over-the-top deaths)and flushing it all down the friggin' toilet! Yes, Die Another Day was a step too far in making things over the top - an invisible car being just one example - but that's no reason to just scrap the whole franchise in terms of what it represents.<br /><br />Like I said, Bond films SHOULD be about having fun, not leaving the cinema feeling horribly depressed and miserable. A James Bond who stares questioningly at himself in the mirror after killing a bad guy, in a "what am I turning into" kinda way?! Screw that! Bond should kill a guy, make a glib joke, then look for the next scumbag that needs killin'. A Bond who falls in love then cries his eyes out when she dies? Even George Lazenby took the same thing with a little subtle dignity, and they'd just got married! And please, consider this - can you imagine Roger Moore, Connery, or even Dalton, strapped to a chair naked, getting their balls smashed to pieces, screaming their head off like a lunatic? No, because that... is... NOT... FUN!!! <br /><br />There was a brief glimmer of hope when Craig returns from the near death poisoning experience to the poker table and says "sorry about that, that last hand nearly killed me." I thought, "hooray, James Bond actually made a joke! Only took him a f***ing HOUR!!!!" By the time the end credits start to roll and the Monty Norman theme finally starts to play, it almost seems like a cruel joke of some kind, so far removed is the preceding 140 minutes from what the world has come to recognise as true Bond. Yet, everyone seems to love it, people the world over lapping Casino Royale up like cream from a spy's battered testicles. I guess fun is officially dead, along with the Bond we all grew up with. I certainly shall miss him.