Oké, oké... Jean-Luc Godard en Woody Allen; twee grote namen in de filmwereld; twee unieke, eigenzinnige kunstenaars... dit is veelbelovend. Deze twee grote geesten zouden ons diep inzicht in hun films kunnen geven, of in elk geval in Woody's films...<br />Het probleem is dat ze dat gewoon niet doen.<br />Ze praten niet veel. Er zijn zelfs een paar momenten van misverstand. De tolk lijkt de vragen (onsamenhangende zinnen) van monsieur Godard soms niet goed te kunnen verklaren. Het is duidelijk dat Woody Allen door dit alles vaag in de war wordt gebracht.<br />Op een gegeven moment brengt Godard een punt naar voren, enigszins excentriek gesteld, over culturele overbelasting die de oorspronkelijke creativiteit verstikt: Godard noemt het 'culturele radioactiviteit' die door de tv op ons wordt uitgestort. Maar vanwege het onsamenhangende karakter van zijn vraag, de context met betrekking tot de tv en het gepruts van de tolk, begrijpt Woody het verkeerd en vat het op als letterlijke verwijzing naar de kathodebuisstraling van het televisietoestel. Het is allemaal nogal g<0xC3><0xAA>nant. En ook jammer, want wat een interessante vraag had kunnen zijn, wordt vervolgens snel terzijde geschoven.<br />Misschien was dit allemaal Godards bedoeling. Misschien zegt hij iets over communicatie. Misschien zijn dat de redenen waarom sommige van zijn tussentitels niet erg duidelijk zijn. Ik weet het niet. Wat ik wel weet, is dat als je meer wilt weten over Woody Allen en zijn films, dit niet veel zal helpen.
Okay, Okay...Jean-Luc Godard and Woody Allen; two great names of cinema; two unique, idiosyncratic artists...this has promise. These two great minds could dissect for us deep insights into their films, or at least Woody's films...<br /><br />The problem is, they just don't, really.<br /><br />They don't talk about much. There are even a few moments of misunderstanding. The interpreter at times doesn't seem to explain Monsieur Godard's questions (ramblings) very well. There is a distinct sense of Woody Allen being vaguely bamboozled by it all.<br /><br />At one point, Godard brings up a point, posited somewhat eccentrically, about cultural overload stifling original creativity: Godard refers to it as "cultural radioactivity" disgorged upon us by TV. But because of the rambling nature of his question, the context regarding TV, and the bumblings of the interpreter, Woody misunderstands and takes it as literally referring to cathode tube radiation from the television set. It's all kind of embarrassing. And also unfortunate, because what would have been an interesting question is then quickly brushed over.<br /><br />Perhaps this was all Godard's intention. Perhaps he's saying something about communication. Perhaps that's why some of his inter-titles don't seem to make much sense. I don't know. What I DO know is, if you want to learn about Woody Allen and his films, this won't help very much.