Een kauwgom kauwende George Peppard staat aan het hoofd van een team dat een pantservoertuig uit reserveonderdelen in elkaar gelast, en bevredigt zijn voldoening als er een plan uitkomt... Jan-Michael Vincent bemant een ongeoorloofd raketten afvurend regeringsvoertuig <0xE2><0x80><0x93> met een chagrijnige man met wit haar als copiloot <0xE2><0x80><0x93>...<br />Korte beschrijvingen van 'Airwolf' en 'The A-Team'? Nee, je zou beter af zijn als je naar een aflevering van een van die programma's keek, maar helaas beschrijf ik 'Damnation Alley', de waanzinnig ontrouwe filmverfilming van de roman van de briljante Sci-Fi-schrijver Roger Zelazny.<br />Ik weet zeker dat weinig Zelazny-fans het er niet mee eens zouden zijn dat 'Alley' een van de minste van zijn werken is, maar deze film neemt Zelazny's enigszins verrotte vrucht en slaagt erin het sap dat erin zat op de grond te pletten, zodat alleen het verval overblijft. Het enige wat overblijft van het boek is de basisinstelling, de kruis-post-apocalyptische-land-weg-reis-instelling (hoewel de spannende motivatie voor de reis in het boek wordt vervangen door een vaag 'laten we eens kijken wat daar is'), de 'Rennen of graven?'-scène en een hoofdfiguur die Tanner heet. Nou, ik neem aan dat je hem de hoofdfiguur kunt noemen. Net zoals Tanner en Denton om beurten de truck besturen (nee, ik zal het geen 'Landmaster' noemen). Zelazny zou het nooit zo'n sneue bijnaam hebben gegeven (zelazny zou het nooit zo'n sneue naam hebben gegeven), en ze hoeven niet eens te worstelen met het gebruikelijke enkele stuur, Vincent en Peppard lijken een volkomen eerlijke periode op het witte doek te krijgen om te schitteren, een kans die ze allebei in gelijke mate verkwisten.<br />**Merk op dat ik niet _Hell_ Tanner heb gezegd. Nee, dit is niet de gewelddadige anti-held van de laatste-van-de-Hell's-Angels uit de roman, maar in plaats daarvan een vrij milde militair die, nou ja, een beetje verwaand is, denk ik, en, eh, graag op een crossmotor rijdt... (teken voor schijn verwachtingsvolle blik). Maar in elk geval is Tanner geïnspireerd door het boek. De rest van de personages is, nou ja, ongeïnspireerd, en puur een verzinsel van de scenaristen.<br />En wat de omgeving betreft, die is... '<br />En wat de setting betreft, die is... ' De wereld die Zelazny in het boek verkende, is zo dichtbij dat hij herkenbaar is, maar het is niet de wereld die Zelazny in het boek verkende. Verschillende verhalen over de Apocalyps hebben ervoor gekozen hun respectievelijke posts op verschillende punten in de tijdlijn te plaatsen, van '28 dagen later' tot de ver verwijderde dystopia van 'Planet of the Apes' en 'The Time Machine'. In het boek keek Zelazny een generatie na de holocaust naar de wereld, een interessant punt om te onderzoeken, waar de regering de controle weer heeft overgenomen in de resterende bevolkingscentra, en het herkenbare, normale leven dat mensen in deze veilige enclaves kunnen leiden, staat in schril contrast met de nachtmerriewereld die ieder afzonderlijk op de weg ligt. Maar in plaats van deze setting aan te houden, besloten de schrijvers van deze film een wereld te kiezen die misschien een jaar of twee na de bommen was ontstaan, wat een veel minder interessant perspectief biedt dan de tijdlijnen die hierboven zijn aangegeven. Maar zelfs het leven op dit punt langs de eeuwige weg had interessant kunnen zijn om te bestuderen, als de film daar de tijd voor had genomen. Helaas deed hij dat niet, dus ik moet het met alle respect oneens zijn met de commentaarstem die zei dat dit een van de dingen was waar de film goed in was. Wat we in plaats daarvan krijgen, zijn voornamelijk een paar mensen die door het land rijden en gevaarlijke situaties tegenkomen die met succes naar een andere tijdperiode kunnen worden overgebracht. Ook moet ik het oneens zijn met degenen die zeiden dat de film goed werk verrichtte door de ervaringen weer te geven van de militaire officieren die aan het begin van de film getuige waren van het einde van de wereld. Hoewel ik me ervan bewust ben dat militair personeel getraind wordt om onder druk kalm en productief te blijven, leken deze mensen die getuige waren van het enorme spervuur van kernkoppen dat op Amerika neerdaalde, helemaal niet onder druk te staan! De mensen liepen nonchalant rond of zaten hun gebruikelijke papierwerk te doen terwijl de wereld verging! Zo'n beetje de enige uitdrukking van angst of bezorgdheid die we krijgen is wanneer Jan-Michael aan het eind van de film zijn hoofd in zijn handen legt, maar zijn vertolking zou net zo goed kunnen dienen voor de vijftigste-eeuwse acteur van een andere film, Man met Hoofdpijn.<br />Andere willekeurige dingen die ik moet bekritiseren: het accent van George Peppard is niet bijzonder slecht, denk ik, maar wel irritant.<br />Als de ene redelijk sympathieke figuur weggaat, lijken de andere personages zich daar niet veel van aan te trekken en lijken ze achteraf geen enkel teken te geven dat ze zich herinneren dat zo'n figuur ooit in de buurt is geweest.<br />Zoals anderen ook al hebben gezegd, een van de meest anticlimax-achtige eindes ooit. <br />Maar de film is niet geheel gespeend van charme. De luchteffecten zien er inderdaad behoorlijk netjes uit, en het spijt me dat ik ze niet op het grote scherm heb kunnen zien, hoewel de bijna volledige mislukking van de poging om de registratie tussen bewegende (of zelfs stilstaande!) grond en luchtelementen in stand te houden, erg schokkend en nep oogt.<br />Over de lucht gesproken, de film weet ook het bizarre, angstaanjagende en wraakzuchtige weer dat in het boek wordt afgebeeld, te reconstrueren.<br />De score is zeker niet een van Jerry Goldsmiths beste werken, maar hij is beter dan het materiaal dat hij onderschrijft, en hij heeft een paar kelige, analoge synthetische kakelgeluiden die je in zijn andere werk niet hoort. Ook de truck is behoorlijk cool, hoewel het rekbare materiaal dat de twee helften met elkaar verbindt er komisch fragiel uitziet in de ruige omgeving waar de truck doorheen rijdt. Het verbaast me niet dat dat het enige element is dat het vandaag de dag in de showwagen niet redt.<br />Maar ik moet zeggen dat als je per se een film wilt zien waarin de hoofdpersonen zich in hun zwaarbewapende, met raketten bewapende truck uit een van de overgebleven veilige schuilplaatsen van de mensheid in een gevaarlijke post-apocalyptische wereld wagen, en er af en toe op een crossmotor uit rijden, je er veel beter aan zou doen om naar George Romero's 'Land of the Dead' te kijken. (Als de Landmaster of andere elementen van 'Damnation Alley' enige inspiratie hebben gegeven voor 'Land of the Dead'. 'Land van de Doden' is verreweg het beste wat dit bastaardkind van Zelazny de wereld heeft geschonken.)
A stogie-chewing George Peppard heads a team that welds together an armored vehicle out of spare parts, taking satisfaction when a plan comes together.... Jan-Michael Vincent mans an AWOL missile-firing government vehicle copiloted by a cranky white-haired guy....<br /><br />Capsule descriptions of "Airwolf" and "The A-Team"? No, you'd be better off watching an episode of either of those shows, but unfortunately I'm describing "Damnation Alley", the wildly unfaithful movie adaptation of the novel by brilliant Sci-Fi author Roger Zelazny.<br /><br />Now, I'm sure few Zelazny fans would disagree that "Alley" is one of the least of his works, but this film takes Zelazny's somewhat decayed fruit and manages to squeeze onto the floor whatever juice it had in it, leaving only the decay.<br /><br />All that remains of the book is the basic setting, the cross-post-apocalyptic-country road trip plot device (though with the book's suspenseful motivation for the trip replaced by a vague "let's see what's over there"), the "Run the storm or dig in?" scene, and a main character named Tanner. Well, I *guess* you can call him the main character. Just as Tanner and Denton take equal turns driving the truck (no, I will not call it a "Landmaster" -- Zelazny never would have given it such a dorky appellation), not even needing to tussle over the usual single steering wheel, Vincent and Peppard seem to be given completely equitable screen time in which to shine, an opportunity they each squander in equal measure.<br /><br />Notice I did not say *Hell* Tanner. No, this is not the novel's violent last-of-the-Hell's-Angels anti-hero, but instead a pretty mild military boy who's, well, kind of cocky I guess, and, uh, likes to ride a dirt bike... (cue faux expectant look). But at least Tanner is inspired by the book. The rest of the characters are, well, uninspired, and purely the invention of the screenwriters.<br /><br />And as for the setting, it's close enough to be recognizable, but is not the world that Zelazny was exploring in the book. Different post-apocalypse stories have chosen to stake their respective posts at different points along the timeline, from "28 Days Later" to the far-flung dystopias of "Planet of the Apes" and "The Time Machine". In the novel, Zelazny looked at the world a generation after the holocaust, an interesting point to examine, where government has established control again in the remaining population centers, and the recognizably ordinary lives people can lead in these pockets of safety is in sharp contrast to the nightmare world that lays down the road apiece. Instead of keeping this setting, though, the authors of this film decided to go with a world maybe a year or two after the bombs, which presents a much less interesting vantage than any of the time-points noted above. But even life at this point along the eternal road could have been interesting to examine, had the movie taken the time to do so. Unfortunately it did not, so I must respectfully disagree with those commenters who said that this was one thing the movie did well. What we get instead is mostly some people riding around the country and encountering dangerous situations that could be successfully transplanted to any time period.<br /><br />I likewise must disagree with those that said that the movie did a good job portraying the experience of the military officers who witnessed the end of the world at the beginning of the film. While I realize that military personnel are trained to remain calm and productive under pressure, these folks witnessing the huge barrage of nuclear warheads showering down upon America didn't appear to be under pressure at all! People were milling casually around or sitting and doing their usual paperwork while the world ended! Pretty much the only expression of angst or concern we get is when Jan-Michael puts his head in his hands at the end of the sequence, but his portrayal could serve equally well for some other movie's 50th-billing character Man With Headache.<br /><br />Other random things I must criticize: George Peppard's accent isn't particularly badly done, I guess, but it sure is annoying.<br /><br />When the one reasonably likable character makes an exit, the other characters seem not to care very much, and seem not to display any sign afterwards that they remember such a character had ever been around.<br /><br />As others have also alluded to, one of the most anticlimactic endings ever.<br /><br />But the film is not wholly devoid of charm. The sky effects are indeed pretty neat-looking, and I'm sorry I didn't get to see them on the big screen, though the near-complete failure to try to maintain registration between moving (or even stationary!) ground and sky elements is very jarring and fake-looking.<br /><br />Speaking of the sky, the film also does a commendable job of recreating the bizarre, scary, and vengeful weather depicted in the book.<br /><br />The score is certainly not among Jerry Goldsmith's best work, but it's better than the material it underscores, and it has some kewl analog synth squawks you don't get to hear in his other work.<br /><br />The truck is also pretty cool, though the stretchy material connecting the two halves looks comically flimsy in the harsh environments the truck rides through. Not surprised to hear that's the one element that does not survive on the show vehicle today.<br /><br />But I have to say that if you insist on watching a movie where the main characters venture out from one of the remaining safe pockets of humanity in a dangerous post-apocalyptic world in their heavily armored, missile-firing truck, and occasionally drive dirt bikes out of the back of it, you would do much better to watch George Romero's "Land of the Dead" instead. (If the Landmaster or other elements of "Damnation Alley" provided any inspiration to "Land of the Dead", it's by far the best thing this bastard child of Zelazny has given to the world.)