Frank (Walter Matthau) heeft net zijn geliefde vrouw van veertig jaar verloren. Zijn zoon Robert (John Stamos), altijd dichter bij zijn vader dan de andere twee zoons, is er om hem door de moeilijke momenten heen te helpen. Maar Robert wantrouwt het huwelijk en is vrijgezel gebleven, ook al kan hij goed met vrouwen overweg. Dat verandert als een mooie vrouw overgeplaatst wordt naar hetzelfde accountantskantoor in New York als Robert. Susan (Teri Polo) is net gescheiden van haar man in Wisconsin, maar reageert niettemin op Roberts avances. Tegelijkertijd gaat Frank naar een Hawaïaans feest voor meer dan zestig mensen en ontmoet hij een geweldige vrouw die Florence (Carol Burnett) heet. Florence is zo'n aantrekkelijke en aardige vrouw dat Frank, ondanks zijn aanvankelijke aarzeling, besluit met haar aan te pappen. Robert is in de war, niet alleen vanwege zijn eigen behoefte aan Susan, maar ook omdat hij denkt dat zijn vader overhaast te werk gaat. Kan Robert Frank toestaan zijn eigen leven te leiden? Dit is een prachtige film, heel eerlijk en waarachtig. Matthau, in een van zijn laatste rollen, is geweldig als weduwnaar die in heel vreemde wateren probeert te navigeren. Burnett geeft ook een aardige voorstelling als een vrouw met een heel groot hart. Wat Stamos en Polo betreft, dat zijn twee heel aantrekkelijke mensen die hun personages de diepte geven die geschikt is voor twee zielen die in de liefde pech hebben gehad en niet weten wat ze moeten doen. Als je een ouder hebt verloren en worstelt met het idee dat je vader of moeder een nieuwe partner vindt, is dit absoluut de film voor jou. Hij heeft een paar geweldige boodschappen over de kortheid van het leven en het belang om elke dag tot het uiterste te leven. Maar zelfs als je niet te maken hebt met het verlies van een geliefde, is deze film een paar onderhoudende uren. Doe niet zo dwaas en geef deze film niet weg.
Frank (Walter Matthau) has just lost his beloved wife of 40 years. His son Robert (John Stamos), always closer to his father than the other two sons, is there to help him through the hard moments. However, Robert is very distrustful of marriage and has remained a bachelor, despite having a way with the ladies. This changes when a beautiful woman is transferred to work in the same NY accounting firm as Robert. Susan (Teri Polo) has just been separated from her husband in Wisconsin but, nevertheless, responds to Robert's advances. At the same time, Frank goes to a Hawaiian-themed party for the over 60 crowd and meets a wonderful woman named Florence (Carol Burnett). Florence is such an attractive and nice lady that Frank, despite his initial hesitation, decides to get close to her. Robert is thrown for a loop, not only because of his own need for Susan, but because he thinks his father is rushing things. Can Robert allow Frank to live his own life? This is a lovely film, very honest and true to life. Matthau, in one of his last roles, is great as the widower trying to navigate in very strange waters. Burnett, too, gives a nice performance as a woman with a very big heart. As for Stamos and Polo, they are two very attractive people who give their characters the needed depth suitable for two souls who have been unlucky in love and are uncertain which way to turn. If you have lost a parent and are struggling with the idea of your mother or dad finding a new partner, this is definitely the film for you. It has some great messages about the brevity of life and the importance of living every day to the fullest. But, even if you are not dealing with the loss of a loved one, this movie is an entertaining couple of hours. Don't be foolish and pass this film by.