Nicholas Ray is een regisseur wiens oeuvre een beetje grillig is, en 'Knock on Any Door' uit 1949 laat zien hoe grillig het is. Humphrey Bogart speelt de hoofdrol in zijn eerste film nadat hij bij Warner Brothers is weggegaan, hoewel het net een Warner Brothers-film uit de jaren dertig lijkt <0xE2><0x80><0x93> het heeft echt iets van 'Dead End Kids', vooral in het begin. Het gaat over Andrew Morton (Bogart) die een jongeman verdedigt, Nick Romano (John Derek) die hij in het verleden heeft geholpen. Morton had het te druk om Nicks immigrant-vader te verdedigen op een aanklacht waarvoor hij niet schuldig was, en Nicks vader is in de gevangenis overleden na een slechte advocaat te zijn geweest. Nicks vader houdt hem in contact met de gangster en probeert hem te helpen. Nicks familie moet onder slechte omstandigheden verhuizen naar een slechte buurt. Nick sluit zich aan bij de verkeerde mensen en wordt een delinquent, zijn misdaden worden steeds groter en culmineren in de moord op een politieman.<br />Nicks verhaal wordt verteld in een reeks flashbacks tijdens zijn proces, als Bogart probeert aan te tonen dat de maatschappij schuldig is aan het lot van de jongen. Natuurlijk kun je de maatschappij alleen maar tot op zekere hoogte de schuld geven. Zijn familie verkeerde in een betere positie in het westen; hij had zich op elk gewenst moment bij hen kunnen aansluiten. Hij had een baan en een liefhebbende vrouw, maar hij kon niet blijven werken. Hij had de steun van Morton en hij stal geld van hem. Vroeg of laat moet iemand de hulp aannemen die hem wordt aangeboden en besluiten te veranderen, anders heeft het geen enkele zin.<br />Er waren scènes van het misbruik op de tuchtschool, wat op zichzelf misschien een film had kunnen zijn en meer indruk had kunnen maken, want het was wreed en helemaal niet rehabiliterend.<br />Er was een vreemde intrige die uitsluitend tot doel leek te hebben de problemen van de jongen te vergroten: zijn vrouw (Allene Roberts) neemt op een gegeven moment een beslissing die uit het niets komt en heel abrupt is en waarschijnlijk tegen haar karakter indruist.<br />Bogart ziet er fantastisch uit: gebruind, gezond en onberispelijk gekleed in dure pakken. Zijn nuchtere manier van doen en zijn uitstekende timing zijn altijd geweldig om te zien. Hij speelt de rol van een meelevende man/gepassioneerde advocaat prachtig.<br />Deze film markeerde John Dereks debuut. Hij was een echte spetter uit de jaren vijftig, met dik donker haar en smeulende ogen. Zijn acteerwerk is goed genoeg voor de rol, maar niet van de diepere kwaliteit van bijvoorbeeld James Dean. Hij had echt geen belangstelling voor het sterrendom en richtte zijn aandacht op vrouwen en later op de fotografie. Niettemin kun je je geen veelbelovender begin voorstellen. Het personage komt niet erg sympathiek over <0xE2><0x80><0x93> als dat het doel was, dan is het mislukt. Ik weet niet zeker of het Dereks schuld was, maar meer de schuld van het script. Al met al heel interessant voor Bogie, die altijd een meester is en zeker een verhaal dat je zal boeien.
Nicholas Ray is a director whose oeuvre is somewhat erratic, and 1949's "Knock on Any Door" shows just how erratic it is. It stars Humphrey Bogart in his first film after leaving Warner Brothers, though it comes off like a Warner Brothers film made in the 1930s - it has a real "Dead End Kids" feel to it, particularly in the beginning. It concerns Andrew Morton (Bogart) defending a young man, Nick Romano (John Derek) whom he has helped in the past. Morton was too busy to defend Nick's immigrant dad on a charge for which he was not guilty, and Nick's father died in prison after some bad lawyering. Guilt for what happened to the boy's father keeps him in touch with the hoodlum and attempting to help him. Nick's family in reduced circumstances has to move to a bad neighborhood. Nick falls in with the wrong crowd and becomes a delinquent, his crimes growing larger and larger, culminating in the murder of a policeman.<br /><br />Nick's story is told in a series of flashbacks during his trial as Bogart attempts to show that society is guilty for the boy's fate. Of course one can only blame society so far. His family was in a better situation out west; he could have joined them at any time. He had jobs and a loving wife, but he couldn't stay employed. He had the support of Morton, and he stole money from him. Sooner or later, a person has to take the help offered and decide to change, or nothing is going to do any good.<br /><br />There were scenes of reform school abuse, which perhaps could have been a film in itself and had more impact, as it was brutal and not at all rehabilitative.<br /><br />There was a strange plot device which seemed solely for the purpose of adding to the boy's troubles - his wife, (Allene Roberts) makes a decision at one point which comes out of nowhere and is very abrupt and probably went against her character.<br /><br />Bogart looks fantastic - tanned, healthy, and immaculately dressed in expensive suits. His down-to-earth delivery and excellent timing is always great to watch. He plays the part of a compassionate man/passionate lawyer beautifully.<br /><br />This film marked John Derek's debut. He was a true '50s hunk, with thick dark hair and smoldering eyes. His acting is adequate for the role, but not of the deeper quality of, say, James Dean. He really had no interest in stardom and turned his attention to wives and photography later on. Nevertheless, you couldn't ask for a more auspicious beginning. The character doesn't come off as very sympathetic - if that was the goal, it failed. I'm not sure it was Derek's fault, but more the fault of the script.<br /><br />All in all, watchable for Bogie, who is always a master and certainly a story that will hold your interest.