Ik moet toegeven dat ik nog niet alle films met Rutger Hauer heb gezien, dus ik weet het niet zeker, maar ik vermoed dat _Boven gerechtigheid_ (ofwel _De wet van de woestijn_ ) de ergste Hauer-film van dat moment moet zijn. Hij blinkt uit in zijn slechtheid. Nu weet ik bijvoorbeeld dat _PRECIOUS FIND_ een armzalige poging tot sf/actie was, maar Brion James speelde er tenminste in en het was geen ambitieuze internationale coproductie. En ja, ik weet dat _TURBULENCE 3: HEAVY METAL_ een waardeloze rotzooi was, maar die was tenminste zo 'over de top' dat het hilarisch was. Dus niemand kan me ervan overtuigen dat die films erger waren, of in elk geval minder leuk dan deze.<br />' Ik zal het kort houden over de plot. Er woont een gescheiden echtpaar, een Amerikaanse vrouw en een Arabische echtgenoot, in Amerika. De Arabische gast ontvoert hun zoon en brengt hem naar Arabië, waar hij bij zijn grootvader (Omar Sharif) gaat wonen. De zoon wordt verondersteld zijn erfenis te erven en zo de rest van zijn leven op de Arabische manier door te brengen. Hij lijkt het trouwens niet erg te vinden. Misschien komt het doordat die Arabieren in deze film niets anders doen dan in een kasteel zitten en paardrijden (ja, inderdaad: saai!). De ex-vrouw (Carol Alt) en haar juridisch adviseur (Elliot Gould) halen Tom Burton (Rutger Hauer) erbij om het kind te redden. Het acteren: Rutger Hauer, die ongetwijfeld de beste acteur van de cast is, lijkt hopeloos verdwaald in deze film. Toen hij deze film opnam, had hij zijn method-acting-vaardigheden nog niet ontwikkeld. Dus als de regisseur geen aanwijzingen gaf, kon je hem in deze film als een ongeleid projectiel beschouwen. Ik vind het prachtig zoals zijn personage wordt geïntroduceerd. Hij is op deze missie om een of andere politieke gevangene te redden, dus je ziet hem in het wilde weg schieten en met granaten gooien. Heel zinloos, als je het mij vraagt, maar stiekeme bewegingen zouden passender zijn geweest. Carol Alt heeft niet veel te doen, behalve er mooi uitzien. Omar Sharif, tja, het enige goede dat de man deed <0xE2><0x80><0x93> in mijn ogen <0xE2><0x80><0x93> was zijn rol in TOPGEHEIM. En als je hem daarin hebt gezien, kun je zijn hele'respect voor mijn Arabische autoriteit'-gedoe in DESERT LAW niet meer serieus nemen. Wat Elliot Gould (de vrienden van de tv) betreft: zijn acteerbereik is beperkt tot twee aspecten: hij jammert en kijkt verdrietig. Ik moet ook de jonge (niet-acteur) noemen die de Arabische slaaf/vriend van de jongen speelt. Hij kan niet alleen niet acteren, hij ziet er ook uit als een imbeciel met een doorgesneden tong die de hele tijd glimlacht (als ik het me goed herinner, was zijn tong zelfs doorgesneden... O, die woeste Arabieren! De film is in 1989 opgenomen en in 1992 opnieuw uitgebracht, maar ziet eruit als iets uit het eind van de jaren zeventig. Het lijkt erop dat de cameraman zojuist de zoomknop heeft ontdekt en er erg enthousiast over is. Hij kan het verdomde ding maar niet met rust laten.<br />De montage: afschuwelijk. Soms schakelt de editor te snel naar het andere beeld tijdens een gesprek, waardoor je hier het laatste woord van de zin van de ene persoon ziet zonder dat je zijn kaak ziet bewegen. Op een bepaald moment, als een dialoog is beëindigd, blijft de camera extreeeeeeeeeeeeeee lang op het gezicht van een man gericht in plaats van door te schakelen naar de volgende scène.<br />De plot: Nu is de premisse oké. De botsing tussen de traditionele Arabische en de moderne Amerikaanse levensstijl had interessante morele discussies kunnen opleveren die resulteerden in een gewelddadige confrontatie aan het einde van een climax. Omdat je het gevoel hebt dat het tot dat punt opbouwt (het duurt bijna twee uur om er te komen), maar uiteindelijk levert het niets op. De gesprekken op de toneelafdeling zijn saai blablabla, de tocht door de woestijn is saai met slechts één slappe en slecht gechoreografeerde schietpartij. De redding aan het eind wordt overhaast uitgevoerd, gevolgd door een van de stomste happy-ends die ik ooit heb gezien: Omar Sharif die de jongen overdraagt, toegeeft dat hij het mis had en KRIJG HARRY! En wat?' Erger nog: daarna ontdekken we in een soort epiloog dat die mietje van een Elliot Gould een verrader was. Normaal gesproken ontdek je zoiets vlak voor de climax, zodat je een soort krachtmeting kunt hebben tussen Hauer en Gould, of ach, Hauer schoot die klootzak gewoon neer. Nee, dit gaat maar door en dan zien we Gould een bekentenis afleggen terwijl er een vlieg op zijn gezicht rondloopt.<br />De regie: ik denk dat er geen regisseur aanwezig was op het moment van de opname.<br />De muziek: ik kan gewoon niet geloven dat ze Ennio Morricone de soundtrack hebben laten maken. Zelfs hij heeft het in elkaar geflanst. Hij heeft een keer een heel stom funky pornonummer in elkaar geflanst. En het grootste deel van de tijd mixt hij zijn score met zo veel zoetsappigheid dat je, tegen de tijd dat deze film is afgelopen, naar een ziekenhuis moet worden gebracht omdat je een overdosis suiker hebt geslikt.<br />Ik denk dat jullie allemaal wel begrijpen wat ik bedoel. Deze film was afschuwelijk. Rutger Hauer, wat bezielde je in godsnaam? Je dacht zeker dat het leuk was om terug te komen naar Europa en een film te maken terwijl je hier was, hè? Nou, ik hoop in elk geval dat je goed betaald bent, want deze film maakt van BLIND FURY een Oscar-materiaal. Normaal gesproken zou ik zo'n soort film aanbevelen om de draak mee te steken, maar het is in feite een kwelling om ernaar te kijken en uiteindelijk voel je je beledigd. Daarom zal ik er nog aan toevoegen dat Rutger Hauer uiteindelijk zelfs het meisje te pakken krijgt! Zo, dat is het. Nu heb je absoluut geen reden meer om naar die onzin te kijken. En neem me nu alsjeblieft niet kwalijk, maar ik ga naar TACTICAL ASSAULT (met Hauer en Robert 'T2' Patrick) kijken. Ik heb gehoord dat het zo slecht is dat het leuk is.
I must admit I haven't seen all movies starring Rutger Hauer yet, so I'm not sure, but my guess is that BEYOND JUSTICE (aka THE LAW OF THE DESERT) has got to be the worst Hauer-movie out there. It excels in being bad. Now I know that, for instance, PRECIOUS FIND was a poor attempt at sci-fi/action, but at least it had Brion James in it and it wasn't an ambitious international co-production. And, yes, I know that TURBULENCE 3: HEAVY METAL was a trashy crapfest, but that one was at least so 'over the top' it was hilarious. So nobody can convince me that those movies were worse or, at least, less fun than this one.<br /><br />I'm gonna be brief about the plot. There's a divorced couple, an American wife and an Arabian husband, living in America. The Arabian dude kidnaps their son and transports him to Arabia to live with his grandfather (Omar Sharif). The son is supposedly to inherit his legacy, and thus living the Arabian way of life for the rest of his days. He doesn't seem to mind, by the way. Maybe it's because those Arabians don't do anything throughout this movie except sitting in a castle and riding horses (yes, indeed: Boring!). The ex-wife (Carol Alt) and her legal adviser (Elliot Gould) bring in Tom Burton (Rutger Hauer) to go and save the kid. <br /><br />The acting: Rutger Hauer, though undoubtedly the best actor of the cast, seems hopelessly lost in this movie. At the time of shooting this movie he clearly hadn't developed his method-acting-skills yet. So with the absence of any guidance from the director, you could consider him a loose cannon throughout this film. I love the way his character is introduced. He is on this mission to save some political prisoner, so you see him running around randomly shooting and throwing grenades. Quite pointless, if you ask me, while stealth moves would've been more appropriate. Carol Alt has not much to do except looking beautiful. Omar Sharif, well, the only good thing the man did - in my book - was his role in TOP SECRET. And after seeing him in that one you just cannot take his whole 'respect my Arabian authority'-thing in DESERT LAW serious. As for Elliot Gould (TV's FRIENDS), the man's acting range is limited to two aspects: whining and looking sad. I must also mention the young (non)actor who plays the kid's Arabian slave/friend. Not only he just can't act, he also looks like a moron with his tongue cut out who smiles all the time (in fact, his tongue was cut out, if I remember correctly... Oooh, those savage Arabians!)<br /><br />The cinematography: This movie was shot in 1989, re-released in 1992, but looks like something from the late 70's. It seems like the camera-operator just discovered the zoom-button and is very enthusiastic about it. He just can't stop touching the damn thing.<br /><br />The editing: Atrocious. Sometimes the editor cuts too soon to the other over-shoulder-view in a conversation, making you here the last word of one person's line without seeing his jaw move. At one time, after a dialogue is finished, the camera stays focused extreeeeemely long on a guy's face instead of cutting away to the next scene. <br /><br />The plot: Now, the premise is OK. The clash between traditional Arabian and modern day American lifestyle could have invoked interesting moral discussions resulting in a violent confrontation during a climactic ending. Because you feel like it builds up to that (it takes almost two hours to get there), but in the end it just does not deliver. The conversations in the drama department are boring blahblahblah's, the trip through the desert is boring with just one lame and badly choreographed shoot-out scene. The rescue near the end is rushed followed by one of the most stupid happy-endings I've ever seen: Omar Sharif handing over the kid, admitting he was wrong and HUGGING Hauer! And what's worse: after that, in some sort of epilogue, we find out that sissy-boy Elliot Gould was a traitor. Normally you discover something like that just before the climax, so you could have some kind of showdown between Hauer and Gould, or heck, Hauer just shooting the bastard. No, instead this goes on and on and then we get to see Gould make a confession while a fly is walking around on his face. <br /><br />The directing: I think there was no director present at the time of shooting. <br /><br />The music: I just can't believe they got Ennio Morricone to do the soundtrack. Even he f#@ks it up. One time he cooks up this really dumb funky porn-movie tune. And most of the time he mixes his score with so much cheesy sweetness that by the time this movie ends, you'll have to be taken to a hospital suffering from a sugar-overdose. <br /><br />I think you all get my point, no? This movie was abominable. Rutger Hauer, what the hell were you thinking? I guess you thought it was fun to come back to Europe and do a picture while being here, no? Well, at least I hope you got paid alright, 'cause this movie turns BLIND FURY into Oscar-material. Normally I would recommend this kind of movie to make fun of, but it's actually a torment to sit through and you'll feel insulted in the end. Therefore I will add that Rutger Hauer even gets the girl in the end! So, there you have it. Now you have absolutely no reason to watch this tripe. And now, please excuse me, I'm gonna go watch TACTICAL ASSAULT (starring Hauer and Robert"T2"Patrick). I heard it's so bad, it's fun.