In 1946 slaagde Tyrone Power erin zijn vriend en producent Darryl Zanuck over te halen om hem af en toe zijn spieren te laten strekken als een serieuze, eerlijke acteur. Zanuck stemde schoorvoetend toe, zodat Power _TheRAZOR's EDge_ en (belangrijker) _NightMARE ALLEY_ kon doen. In de eerste film had hij moeite om een man te spelen die in de jaren na de Eerste Wereldoorlog op zoek was naar een spiritueel stuk, terwijl zijn vrienden gek werden in de materialistische hopeloosheid van Europa en Amerika. In de tweede film liet hij zien dat hij een echt gemene, opportunistische schoft kon spelen. Maar geen van beide films was een kaskraker voor Power ( _TheRAZOR's EDge_ hielp wel bij de carrière van zijn medespeler Clifton Webb). _NightMARE ALLEY_ was een kritisch succes, maar een flop bij de kassa. Zanuck bracht Power terug naar zijn oude heroïsche films, die een beetje ouder waren geworden omdat hij ouder werd. Als gedeeltelijke zoethoudertje hadden zijn personages minder aangename kanten <0xE2><0x80><0x93> zijn personage in PRINCE OF FOXES is een gewillig werktuig van Cesare Borgia (Orson Welles) in de eerste helft van de film. Maar Power bleef de held van de goeden.<br />In de jaren vijftig (na het beëindigen van zijn contract met Fox) maakte Power meer uiteenlopende films, die de goede acteur lieten zien die hij was geworden. In het bijzonder zijn tragische biografie THE EDDIE DUCHIN STORY, zijn interessante western RAWHIDE, zijn onbetrouwbare verdachte in WITNESS FOR THE PROSECUTION, zijn lichamelijk beschadigde (en emotioneel beschadigde) held in THE SON ALSO RISES, en deze film, ABANDON SHIP/ZEVEN WERKT WEG. Het verhaal is aangepast aan de moderne tijd. Het is het verhaal van het zinken van de William Brown in 1841 <0xE2><0x80><0x93> hetzelfde scheepswrak dat het onderwerp is van Henry Hathaway's film SOULS AT SEA (1937), met Gary Cooper, George Raft en Henry Wilcoxen in de hoofdrollen. De situatie is als volgt: je zit in de enige drijvende reddingsboot van een schip dat is gezonken. Er klampen zich vijftig mensen aan vast, of ze zitten erin. Maar je kunt er alleen maar zeker van zijn dat de broze boot drijft met een stuk of twintig passagiers erin. Dus als de overlevende officier in de boot moet je beslissen wie zal blijven leven en wie zal sterven. Cooper moest die keuze maken in SOULS AT SEA, en staat als gevolg daarvan terecht wegens moord. Power doet hier hetzelfde <0xE2><0x80><0x93> met soortgelijke resultaten.<br />Maar de behandeling van de William Brown-tragedie in SOULS AT SEA was het slot van die film: de situatie en de oplossing ervan namen alle tien minuten van de totale film in beslag. In VERDWIJNING SCHIP staat Power in dit afschuwelijke morele dilemma voor de hele film. De kapitein (Lloyd Nolan) sterft al vroeg. Power moet uit al die paar overlevenden kiezen wie hij wil houden en wie hij kan missen (gebaseerd op leeftijd, lichamelijke conditie, waarde voor de samenleving). Hij is niet in staat zich op iemand anders te verlaten <0xE2><0x80><0x93> een feit dat hem niet alleen onder de aandacht wordt gebracht door de daden van een kritieke Stephen Boyd, maar ook door de manier waarop Mai Zetterling en James Hayter zich van hem distantiëren wanneer de reddingsboot eindelijk wordt opgepikt. Hij is machtig in zijn ongewenste element, terwijl ieders leven van hem afhing, en hij is helemaal alleen wanneer de gevaren voor de overlevenden wegvallen.<br />ABC SHIT is een harde film om naar te kijken, omdat hij zo somber is <0xE2><0x80><0x93> het is de somberste film die Powell ooit heeft gemaakt (zelfs HET EDDIE DUCHIN VERHAAL had een element van hoop, omdat Eddies zoon Peter er was om het gezin voort te zetten). Maar het is een voorbeeld van goed acteerwerk met een weloverwogen script. En het toont aan dat Tyrone Power een geweldige toneelspeler was toen hij het juiste materiaal kreeg.
In 1946 Tyrone Power managed to start convincing his friend and producer, Darryl Zanuck, to occasionally let him flex his muscles as a straight, serious actor. Zanuck reluctantly agreed, so that Power did THE RAZOR'S EDGE and (more important) NIGHTMARE ALLEY. In the former he struggled to show a man who sought and found spiritual piece in the years following World War I, while his friends went mad in the materialistic hopelessness of Europe and America. In the latter he showed he could play a really nasty, opportunistic heel. But neither film was a blockbuster for Power (THE RAZOR'S EDGE did help push the career of his co-star Clifton Webb). NIGHTMARE ALLEY was a critical success, but a flop at the box office. Zanuck returned Power to his old heroic films, aged a little because he was growing older. As a partial sop his characters had less pleasant sides - his character in PRINCE OF FOXES is a willing tool of Cesare Borgia (Orson Welles) for the first half of the movie. But Power remained the good guy hero.<br /><br />In the 1950s (after his contract with Fox was completed) Power made more varied films, that showcased the good actor he had become. In particular his tragic biography THE EDDIE DUCHIN STORY, his interesting western RAWHIDE, his shifty defendant in WITNESS FOR THE PROSECUTION, his physically damaged (and emotionally wounded) hero in THE SUN ALSO RISES, and this film, ABANDON SHIP/SEVEN WAVES AWAY. The story is reset in modern times. It is the story of the sinking, in 1841, of the William Brown - the same shipwreck that is the subject of Henry Hathaway's movie SOULS AT SEA (1937) that starred Gary Cooper, George Raft, and Henry Wilcoxen. Basically the situation is this: you are in the sole floating lifeboat from a ship that has sunk. There are fifty people clinging to it or inside it. But the frail boat can only be assured of floating with twenty or so passengers in it. So, as the surviving officer in the boat you have to decide who shall live and who shall die. Cooper had to make that choice in SOULS AT SEA, and faces trial for murder as a result. Power does the same thing here too - with similar results.<br /><br />But the handling of the William Brown tragedy in SOULS AT SEA was the conclusion of that film: The situation and it's resolution took all of ten minutes of the total movie. In ABANDON SHIP, Power is in this dreadful moral dilemma for the entire film. The Captain (Lloyd Nolan) dies early on. Power has to pick and choose among all these few survivors as to who should be kept and who is expendable (based on age, physical condition, value to society). He is unable to rely on anyone else - a fact that is brought to his attention not only by the actions of a critical Stephen Boyd at one point, but by the way Mai Zetterling and James Hayter distance themselves from him when the lifeboat is finally picked up. All powerful in his unwanted element while everyone's lives depended on him, he is all alone when the dangers for the survivors pass away.<br /><br />ABANDON SHIP is a hard film to sit through as it is so bleak - it is the bleakest movie that Powell ever made (even THE EDDIE DUCHIN STORY had an element of hope in it because Eddie's son Peter was there to carry on the family's name and reputation). But it is an example of good acting all around with a thoughtful script. And it demonstrates that Tyrone Power was a mighty dramatic performer when he was given the right material.