Het is interessant, en natuurlijk logisch, dat de reactie op deze Hongkongse film varieert van anathema tot volkslied, maar voor overzeese Chinezen die het jargon niet kennen en ook niet vertrouwd zijn met de feiten, is deze 'Soong-dynastie'-fabel meer dan de moeite waard. Dat het meer fabel dan feit is, ligt voor de hand, maar de fabel is meer dan vermakelijk. Het is uiterst twijfelachtig of Ching-ling de miskraam en de 42 dagen die ze door de moerassen klotste, heeft overleefd zoals hij is afgebeeld, maar tot er een nuchterder en bevredigender verslag van het leven en de prestaties van Mme Sun op film is vastgelegd, zal dit portret het moeten doen. En ten slotte is een van de meest onderhoudende bijkomstigheden hier de wonderbaarlijke opvoering van de opera, waarin Tsjiang Kai-sjek lonkt en Mayling het hof maakt. Ik merkte dat ik wilde dat de hoofdrolspelers opzij gingen om de opera voor zichzelf te laten spreken. Het deed me denken aan Hollywood, dat altijd de interessantere spektakels overslaat om in te zoomen op de stroperige romantiek van de overbetaalde en ondergetalenteerde'sterren'. Nou ja, je kunt niet alles hebben, en er was genoeg van de opera en zijn sterartiesten, mooi gecombineerd met oorlogsbeelden. Dat kan niet hetzelfde zijn als die saga over de twee door de wol geverfde sterren van de Peking Opera, en al helemaal niet dat onmogelijke vervolg op die onwaarschijnlijke romance tussen een Franse diplomaat en een travestiet.
It is interesting, and logical of course, that the reaction to this Hong Kong flick ranges from anathema to anthem, but, for overseas Chinese who neither speak the lingo nor are too familiar with the facts, this "Soong Dynasty" cinematic fable is more than watchable. That it is more fable than fact is readily obvious, yet the fable is more than entertaining. It is doubtful in the extreme, that Ching-ling survived miscarriage and 42 days sloshing through the marshes as portrayed, but until a more sober and satisfactory account of Mme. Sun's life and accomplishments are on the film record, this portrait will have to do. The production is super, even if the glib pictorials may off-put in their slick projections. And, finally, from this perch, one of the most engaging sidelights here is the wondrous staging of the opera house, wherein Chiang Kai-shek ogles and woos May-ling. I found myself wishing the principals would get out of the way to let the opera speak for itself in toto. Reminded me of how Hollywood always cut away from more interesting spectacle to zoom in on the treacly romance of the overpaid and under-talented "stars." Oh, well, you can't have everything, and there was enough of the opera and its stellar performers, inter-cut nicely with war footage. Soneone should make a film about Chinese opera, and I don't mean that saga about the two star=crossed Peking Opera stars, and especially not that impossible restaging of that improbable romance between a French diplomat and a cross-dressing starlet.