Hoewel 'Dodge City' losjes is gebaseerd op de vroege carrière van Wyatt Earp, is de hoofdfiguur, hier Wade Hatton genoemd, een Ier die als officier in het Britse leger in India heeft gediend, heeft deelgenomen aan een revolutie op Cuba en tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog bij de Geconfedereerden heeft gevochten. Dat (afgezien van het deel over de Burgeroorlog) lijkt misschien niet op het typische curriculum vitae van een sheriff uit het Wilde Westen, maar Errol Flynns onvermogen om een overtuigend Amerikaans accent op te zetten was waarschijnlijk de reden waarom deze specifieke sheriff niet als Amerikaan kon worden afgeschilderd. Het accent van Hatton lijkt ook niet erg Iers <0xE2><0x80><0x93> hij klinkt meer als een Engelse heer uit de hogere klasse <0xE2><0x80><0x93> maar de producers vonden kennelijk dat taalkundige accuratesse in de context van de Britse Eilanden minder belangrijk was.<br />De plot is er een dat later in het Westen een soort cliché werd, zozeer zelfs dat Mel Brooks besloot er een satirische draai aan te geven in 'Blazing Saddles', de film over de vreemdeling in de stad die de stadsbewoners aanvoert in hun strijd tegen een bende schurken. In de tijd dat de film werd opgenomen, was Dodge City de belangrijkste veestad van het Westen, het belangrijkste spoorwegdepot voor het terugsturen van vee naar het Oosten, en Hatton is de leider van een groep cowboys die een kudde naar de stad brengen. Als hij daar aankomt, ontdekt hij dat de stad in handen is van een meedogenloze veebaron die Jeff Surrett heet, een man wiens huurmoordenaars niet zullen aarzelen iedereen te doden die hem dwarsboomt, of zelfs iedereen aan wie hij geld schuldig is dat hij niet wil betalen. Er is niemand die het lef heeft het tegen Surrett op te nemen, of zelfs maar de wettelijke bevoegdheid daartoe heeft, want de laatste sheriff van de stad is ontvoerd en door Surretts mannen de stad uit gejaagd. De mensen zien Hatton als dapper en eerlijk, en ze willen dat hij de functie van hun nieuwe sheriff aanvaardt; aanvankelijk aarzelt hij, maar uiteindelijk aanvaardt hij de uitdaging nadat een jong kind bij een vechtpartij om het leven is gekomen. De rest van de film gaat over zijn strijd om orde en gezag in de stad te brengen.<br />Hoewel de film de serieuze thema's van moord, geweld en ordehandhaving behandelt, is hij verrassend luchtig van toon. Er is veel komisch relief, zoals het subplot over Hattons arrestatie. 's Hard-drinkende vriend Rusty, die merkt dat hij betrokken raakt als het enige mannelijke lid van een overigens geheel vrouwelijke gematigde beweging, en het zingende duel tussen Confederalen en Unionisten dat leidt tot de beroemde vechtpartij in de bar, een scène die sindsdien in talloze westerns is geïmiteerd, en zelfs in niet-westerse films zoals 'Brannigan', een film die in Londen is opgenomen. Michael Curtiz zou een paar jaar later in 'Casablanca' het idee van een zingend duel herhalen. Naar de maatstaven van vandaag is het nogal verbazingwekkend dat de zuiderlingen worden gezien als de helden en de zaak van de Union met Surrett en de schurken worden vergeleken, maar dit was het tijdperk van 'Gone with the Wind'. Toen Hollywood nog de neiging had om de Geconfedereerden als romantische rebellen te behandelen, al was het alleen maar omdat een film die hen op een andere manier behandelde, ten zuiden van Baltimore geen voet aan de grond zou krijgen.<br />De film is voor een groot deel afhankelijk van zijn ster, wat typerend is voor Errol Flynn. Hatton lijkt op veel personages die Flynn speelde in dit deel van zijn carrière (zijn Robin Hood is een ander voorbeeld). Hij is een man van de daad, joviaal, zwierig, dapper en charmant, een man die aan de buitenkant zorgeloos lijkt, maar die onder die buitenkant heel veel om het recht en de gerechtigheid geeft. Hij is ook een romanticus, en in deze film (net als in een aantal andere) wordt Flynns liefdesrelatie gespeeld door Olivia de Havilland. De romance met de mooie Abbie begint moeizaam als hij gedwongen wordt haar twistzieke, dronken broer neer te schieten uit zelfverdediging, maar de ware liefde begint al snel soepeler te verlopen.<br />'Dodge City' mist misschien de diepgang van sommige van de echt grote westerns, zoals 'Stagecoach' (die het jaar daarop uitkwam) of 'High Noon' (die op een serieuzere manier met een soortgelijk thema te maken heeft <0xE2><0x80><0x93> de strijd van een eenzame sheriff tegen een bende bandieten), maar het is niettemin een van de meest onderhoudende westerns, met een uitstekende vertolking van een van de meest charismatische sterren van dat moment.
Although "Dodge City" is loosely based on the early career of Wyatt Earp, the main character, here called Wade Hatton, is an Irishman who has served as an officer with the British Army in India, taken part in a revolution in Cuba and fought with the Confederates during the American Civil War. That (apart from the Civil War part) might not seem like the typical curriculum vitae of a Wild West sheriff, but Errol Flynn's inability to put on a convincing American accent was presumably the reason why this particular sheriff could not be portrayed as an American. In fact, Flynn's accent does not seem very Irish either- he sounds more like an upper-class English gentleman- but the producers evidently thought that linguistic accuracy was less important in the context of the British Isles.<br /><br />The plot is one that later became something of a cliché in the Western, so much so that Mel Brooks chose to satirise it in "Blazing Saddles", the one about the stranger in town who leads the townsfolk in their fight against a gang of villains. At the time the film is set, Dodge City was the West's leading cattle town, the main rail depot for shipping cattle back to the East, and Hatton is the leader of a group of cowboys who brings a herd into town. When he gets there he finds that the town is under the heel of a ruthless cattle baron named Jeff Surrett, a man whose hired thugs will not hesitate to kill anyone who crosses him, or even anyone to whom he owes money that he does not want to pay. There is nobody with the guts to stand up to Surrett or, for that matter, with the legal authority to do so, the town's last Sheriff having been kidnapped and run out of town by Surrett's men. The people see Hatton as brave and honest, and want him to accept office as their new Sheriff; he is at first reluctant to do so, but eventually accepts the challenge after a young child is killed in a brawl. The rest of the film tells of his fight to bring law and order to the town.<br /><br />Although the film deals with the serious themes of murder, violence and law enforcement, it is surprisingly light in tone. There is a good deal of comic relief, such as the sub-plot about Hatton's hard-drinking friend Rusty, who finds himself getting involved as the only male member of an otherwise all-female temperance movement, and the singing duel between Confederates and Unionists which leads into the famous bar-room brawl scene, a scene which has been imitated in numerous Westerns ever since, and even in non-Westerns such as "Brannigan", a film set in London. Michael Curtiz was to repeat the idea of a singing duel a few years later in "Casablanca". By today's standards it is rather surprising that the Southerners are seen as the heroes and the Union cause identified with Surrett and the villains, but this was the era of "Gone with the Wind" when Hollywood tended to treat the Confederates as romantic rebels, if only because a film which treated them in any other way would have done no business anywhere south of Baltimore.<br /><br />The film relies heavily on its star, being a typical Errol Flynn vehicle. Hatton is similar to many characters Flynn played during this part of his career (his Robin Hood is another example)- a man of action, debonair, dashing, brave and charming , a man who seems carefree on the outside but who underneath that exterior cares deeply about right and justice. He is also a romantic, and in this film (as in a number of others) Flynn's love interest is played by Olivia de Havilland. Hatton's romance with the beautiful Abbie gets off to a difficult start when he is forced to shoot her quarrelsome, drunken brother in self defence, but the course of true love soon starts to run more smoothly.<br /><br />"Dodge City" perhaps lacks the depth of some of the truly great Westerns such as "Stagecoach" (which came out in the following year) or "High Noon" (which deals in a more serious way with a similar theme- a lone lawman's fight against a gang of outlaws), but it is nevertheless one of the most entertaining of all Westerns, with an excellent performance from one of the most charismatic stars of the era. 8/10