Ik was erg teleurgesteld over het laatste aanbod van de geweldige schrijver en regisseur James Brooks. Het is moeilijk te geloven of te waarderen wat voor volwassen personages er allemaal in voorkomen. Ten eerste is die arme Tea Leoni de meest afzichtelijke, narcistische moeder die sinds de jaren dertig op film is vastgelegd. Haar man is een watje van monumentale proporties en dit stel, dat al sinds de middelbare school zogenaamd bij elkaar zou zijn, communiceert in niets anders dan Westside L.A.-taal: ze hebben hun 'ruimte' nodig; ze'versterken' gevoelens. Het is alsof ze hun hele huwelijk hebben besteed aan aromatherapie en zelfrespect-opbouw. <br /><br />De beeldschone, magere Mexicaanse meid <0xE2><0x80><0x93> en geloof me, ze lijken geen van allen op haar in Beverly Hills <0xE2><0x80><0x93> draagt blouses van tweehonderd dollar die ze zich nooit heeft kunnen veroorloven en toont ons een bijna heilige toewijding aan haar enige kind. Dan weigert ze uiteindelijk het kind toe te staan haar opleiding op een particuliere school voort te zetten. We worden verondersteld te geloven dat deze dochter naar een openbare school is gegaan <0xE2><0x80><0x93> ik neem aan aan de andere kant van L.A. <0xE2><0x80><0x93> en dat ze uiteindelijk op Princeton is ingeschreven? Puh-leese! Heeft iemand onlangs een bezoek gebracht aan een openbare school in L.A.? Ik heb er 30 jaar geleden een bezocht en mijn moeder geeft nog steeds les in het schoolsysteem, dat tegenwoordig voor ongeveer 90 procent uit latino's en/of Afro-Amerikanen bestaat. De scholen van tegenwoordig zijn rampgebieden met metaaldetectors en slecht georganiseerd, met pakhuizen voor de kinderen van de armen die hun leerlingen niet voorbereiden op een staatsschool, laat staan op een Ivy League-universiteit.<br />Er waren een paar geweldige one-liners en de twee jonge meisjes die de dochters speelden zijn allebei uitstekende actrices, maar al met al was het een enorme puinhoop <0xE2><0x80><0x93> en een misser van Brooks. Het kan niet op tegen 'Terms of Endearment' of zelfs een oude aflevering van Mary Tyler Moore.
I was extremely disappointed in the latest offering from the wonderful writer and director James Brooks. It is difficult to believe or like ANY of the adult characters. First, poor Tea Leoni is the most hideous, narcissistic mother seen on film since the 1930's. Her husband is a wuss of monumental proportions and this couple, supposedly together since high school, communicate in nothing but Westside L.A. feel good code: They need their "space;" they "validate" feelings. It's as if they've spent their entire marriage in aroma therapy and self-esteem building classes.<br /><br />The gorgeous, thin Mexican maid -- and trust me, none of them look like her in Beverly Hills -- wears two hundred dollar blouses she could never afford and presents us with a portrait of almost saint like devotion to her only child. Then in the end, she refuses to allow the child to continue her education on scholarship at a private school. We are supposed to believe that this daughter went on to a public school I guess, on the other side of L.A. and ended up applying to Princeton? Puh-leese! Did anyone involved with this production visit a public school in L.A. recently? I attended one 30 years ago and my mother still teaches in the school system, which is now about 90% Hispanic and/or African American. The schools today are disaster areas with metal detectors, under-performing warehouses for the children of the poor that do not prepare their students for state college, much less the Ivy League.<br /><br />There were some great one liners and the two young girls who played the daughters are both excellent actresses, but all in all, this was a real mess -- and a miss by Brooks. It can't hold a candle to "Terms of Endearment" or even an old episode of Mary Tyler Moore.