Ik denk dat de mensen die deze film bekritiseren dat doen omdat ze getraind zijn om films te bekijken zoals Hollywood ze maakt. Zo ver van Hollywood is een gangsterfilm niet te krijgen. De rustige (of, zoals sommigen zouden zeggen, saaie) momenten zijn er omdat de personages in een realistische wereld leven waar ze soms niets anders kunnen doen dan zitten en nadenken. Sonatine is niet volmaakt, maar het kan zeker gewaardeerd worden als de kijker er onbevooroordeeld naar kijkt. Bovendien is de sumoscène heel leuk en mooi.
I think the people who criticize this film do so because they've been trained to watch movies the way Hollywood makes them. This is as far from Hollywood as a gangster film can get. The quiet (or as some might say, boring) moments are there because the characters exist in a realistic world where sometimes they can do nothing but sit and think. Sonatine isn't perfect, but it can certainly be appreciated if the viewer will approach it with an open mind. Also, the sumo scene is very fun and beautiful.