'Slam Dance' is geen goede film. In de eerste plaats is hij saai. In de tweede plaats is hij slecht geschreven en in de derde plaats is hij slecht geregisseerd.<br />Tom Hulce geeft een heel goedkoop optreden als een gekwelde striptekenaar die op de vlucht is. Tijdens een eerste scène gaat hij zijn ingebroken appartement binnen en grijpt naar een paraplu om zich te beschermen. De belachelijke uitdrukking van voldoening die hij toont bij het vinden van zo'n handig wapen is totaal niet in overeenstemming met de spanning van de scène en vanaf dat moment is alle geloofwaardigheid verloren. Verrassend genoeg heeft Tom Hulce in de loop van deze onsamenhangende film nog een paar momenten van onzekerheid als acteur. De schuld moet stevig op de schouders van de regisseur rusten. Er zijn ook talloze afgezaagde toevalligheden en gapende valkuilen die alleen maar dienen om de kijker van zich te vervreemden. Zulke simpele logica als hoe een nonchalant geklede man op de vlucht kan deelnemen aan een Hollywood-feestje in avondkleding met het hint-probleem wordt terzijde geschoven als onbelangrijk.<br /><br />Dat kinderen de hoofdpersoon van de film aardig schijnen te vinden, betekent nog niet automatisch dat het publiek dat ook zal doen. Wie is deze cartoonist die om zijn eigen grappen lacht?<br />Dit is een film die in de studio tot in de grond van zijn hart kan worden veracht omdat hij nooit zal worden gemist.
"Slam Dance" is not a good picture. First of all it's boring. Second it's badly written and thirdly it's badly directed. <br /><br />Tom Hulce gives a very cheesy performance as a troubled cartoonist on the run. During an early scene he enters his burglarized apartment and reaches for an umbrella for protection. The ridiculous expression of satisfaction he gives at finding such a handy weapon is completely out of tune with the tension of the scene and so from that point on all credibility is lost. Surprisingly Tom Hulce has a few more moments of uncertainty as an actor during the course of this rambling movie. The blame must rest firmly on the director shoulders.<br /><br />There are also a myriad of corny coincidences and gaping loopholes that only serve to alienate the viewer. Such simple logic as to how a casually dressed man on the run can enter an evening dress society Hollywood party with out the hint problem is tossed aside as unimportant. <br /><br />Just because children seem to like the lead protagonist does not automatically mean the audience will. Who is this cartoonist that laughs at his own jokes? <br /><br />This is a motion picture that can degrade in the studio vaults to its hearts content because it will never be missed.