Deze Frans-Italiaanse 'oosterse western' heeft me geïntrigeerd sinds ik er in een tijdschrift over las, vanwege de toentertijd ophanden zijnde vertoning op de Italiaanse televisie, toen ik ongeveer 7 jaar oud was <0xE2><0x80><0x93> maar in de tussentijd leek hij letterlijk van de aardbodem te verdwijnen! Gezien dat feit en Leonard Maltins weinig belovende beoordeling had ik verwacht dat het een grote teleurstelling zou zijn als ik er uiteindelijk achter zou komen <0xE2><0x80><0x93> maar gelukkig bleek dat niet het geval te zijn. Het is in feite een zeer plezierige actiefilm voor grote schaal die, hoewel hij misschien niet al te geweldig is, een positievere evaluatie verdient. De vier internationale hoofdrollen worden gespeeld door Charles Bronson, Toshiro Mifune, Alain Delon en Ursula Andress, en de bijrollen worden gespeeld door Capucine, Anthony Dawson en Luc (hier opgevoerd als Luke) Merenda. De chemie tussen de verraden vogelvrije Bronson en de samoerai-krijger Mifune is bijzonder succesvol en levert de film een paar leuke humoristische accenten op (evenals een paar goede dialogen); hun casting is des te interessanter omdat ze een van THE SEVEN SAMURAI (1954) koppelen aan een lid van THE MAGNIFICENT SEVEN (1960), die film is al even populair geworden in Amerika! Delon heeft een kleinere rol dan ik had verwacht, maar hij doet het goed als Bronsons dubbelhartige partner in de misdaad, die, afgezien van de voorgeschreven Europese wereldwijsheid, een boosaardig trekje heeft. Andress voegt er het verplichte snoepje aan toe als zijn sletterige vriendin en voorziet de film, samen met Monica Randall (die Mifunes onervaren onenightstand speelt in het vervallen bordeel van Capucine), van een paar onverwachte, zij het zeer welkome, flitsen van naaktheid.<br />Bovendien is er een mooie, zij het ingetogen score van Maurice Jarre. Zoals het bij de titel van de film past, baadt de beroemde filmregisseur Henri Alekan het landschap vaak in een warme, gouden gloed en het gebruik van afgelegen locaties is geïnspireerd. Toch kan de film waarschijnlijk wel een paar extra's gebruiken, aangezien sommige scènes te lang duren, zoals de middensectie die om Bronson en Mifune draait, en de climax van de aanval van de Indianen. De volledige presentatie is niet al te slecht, de omstandigheden in aanmerking genomen: ik kan alleen maar klagen over een overmaat aan hoofdruimte bij gelegenheid en een algehele verbleekte indruk van de afdrukken op de Britse disk die ik heb bekeken.
This Franco-Italian "Eastern Western" has intrigued me since I read about it on a magazine, in view of its then-upcoming showing on Italian TV, when I was about 7 years old  but it literally seemed to vanish from the face of the earth in the interim! Given that fact and Leonard Maltin's unpromising ** rating, I had suspected that it was going to be a big disappointment when I eventually catch up with it  but, happily, it turned out not to be the case. It is actually a very enjoyable large-scale action film which, while perhaps lacking the touch of greatness, deserves to be re-evaluated more positively.<br /><br />The four international leads  Charles Bronson, Toshiro Mifune, Alain Delon, Ursula Andress  are top-notch and the supporting cast also includes Capucine, Anthony Dawson and Luc (here billed as Luke) Merenda. The chemistry between betrayed outlaw Bronson and samurai warrior Mifune is especially successful and provides the film with some nice humorous touches (as well as a couple of good lines); their casting is all the more interesting for its pairing one of THE SEVEN SAMURAI (1954) with a member of THE MAGNIFICENT SEVEN (1960), that film's equally popular Americanization! Delon has a smaller part than I was expecting but he does well as Bronson's double-crossing partner-in-crime who, apart from the pre-requisite European sophistication, has a vicious streak about him. Andress adds the required eye-candy as his sluttish girlfriend and, along with Monica Randall (playing Mifune's inexperienced one night stand at Capucine's rundown brothel), provides the film with some unexpected  if very welcome  dashes of nudity.<br /><br />Besides, there's a fine if subdued score from Maurice Jarre; as befits the film's title, too, renowned cinematographer Henri Alekan often bathes the scenery in a warm golden hue and the use of remote locations throughout is inspired. Still, the film could probably do with a few trims here and there, as some scenes tend to go on too long  such as the afore-mentioned mid-section revolving around Bronson and Mifune, and the climactic Indian attack. The full-frame presentation is not too bad considering: I can only complain of excessive headroom on occasion and a general washed-out look to the print on the U.K. disc I watched.