Ik ken een recensent van deze film die de brutaliteit had om de regisseur León Klimovsky met Tarantino te vergelijken. Doe me een lol. De film sprong van de hak op de tak en verwisselde scènes zonder aanwijsbare reden. Het ene moment zie je een liefdesscène beginnen en het volgende moment rijdt iemand met zijn fiets tegen een auto aan.<br />Deze mengelmoes van hindoemystiek, voodoo en zombies had nooit een samenhangende plot.<br />Het had wel een geweldige zombielook. Ze zagen er dood uit!<br />Het had ook Mirta Miller. Ze was een voluptueuze veteraan van talloze Eurohorrorfilms en ook zij was schaars gekleed en haar borsten zwoegden terwijl ze zich voor hun ritueel in de klauwen van de zombies stortte.
I know one reviewer of this film that had the audacity to compare director León Klimovsky to Tarantino. Give me a break. The film jumped all over the place and switched scenes with no apparent rhyme or reason. One minute you see a love scene begin and a second later someone is running their bicycle into a car.<br /><br />This mash-up of Hindu mysticism, voodoo and zombies never had any coherent plot.<br /><br />It did have great zombie makeup. They looked dead! <br /><br />It also had Mirta Miller. A voluptuous veteran of countless Euro-horror films, she again appeared scantily clad with her breasts heaving as she fell into the clutches of the zombies for their ritual.