Naast Erik van Looy is Dominique Deruddere misschien wel onze bekendste regisseur, in elk geval internationaal. Met zijn _Iedereen beroemd_ of _Iedereen beroemd_, zoals het in het Engels wordt genoemd, is hij zelfs genomineerd voor een Oscar in de categorie 'Beste buitenlandse taalfilm'. Persoonlijk heb ik die film nog niet gezien, maar ik vond _Hombres complicados_, de film die hij maakte voor _Iedereen beroemd_, heel goed. Sindsdien heb ik besloten dat ik ook al zijn andere films wil zien en deze _Crazy Love_ is de eerste stap in de goede richting. Harry is al erg geïnteresseerd in alles wat iets te maken heeft met liefde en seksuele relaties, maar hij weet er eigenlijk niets van. Een oudere vriend leert hem alles wat er te weten valt over hoe je een meisje moet benaderen en wat je moet doen als zijn methode niet werkt. Maar in al zijn naïviteit vindt Harry het erg moeilijk te begrijpen dat de romantische wereld die hij uit films kent, niet in het echte leven bestaat. Voor hem is de echte wereld een afschuwelijke plek. In het tweede deel van de film zijn we in de jaren zestig. Harry is een intelligente puber geworden, maar hij heeft één burgemeestersprobleem. Hij lijdt aan een ongelooflijk extreme vorm van acne, waardoor alle mensen hem aanstaren, de jongens hem uitlachen, de meisjes hem niet willen en hij bang is om in het openbaar te verschijnen. Dat is ook de reden waarom hij nog steeds geen lichamelijke liefde heeft gekend. Ook al heeft hij nog steeds één goede vriend die hem zo veel mogelijk steunt, Harry wordt langzaam een verbitterd, introvert en pessimistisch mens. In het derde deel, dat zich afspeelt in de jaren zeventig, zien we hem weer. Ditmaal is hij een dronkaard die zijn gevoelens voor niemand kan uiten. Als hij een oude vriend ontmoet en ze een bar verlaten, doen ze iets ongelooflijks. Als grap stelen ze een lijk uit een auto die voor een ziekenhuis geparkeerd staat en nemen het mee naar huis. Als ze de lijkzak openmaken, zien ze dat het lijk geen oude man of vrouw is, maar een jong en heel mooi meisje. Harry is zo onder de indruk van haar schoonheid dat hij het ergste doet wat hij met het lichaam kan doen...<br />Naar mijn mening was deze film een beetje een traag begin en deed het eerste deel (de jaren vijftig) dat niet altijd voor mij. Op de een of andere manier had ik het gevoel dat het verhaal in dat deel beter ontwikkeld kon worden. Maar dat 'probleem' werd gemakkelijk overwonnen door het tweede en derde deel. Als je in het tweede deel ziet hoe hij aan zijn acne lijdt, kun je alleen maar heel veel medelijden met hem hebben. En dan komt hij met dat uitstekende idee dat hem in staat stelt met het meisje van zijn dromen te dansen. Dat deel was absoluut briljant, grappig en droevig tegelijk, en ik denk niet dat het iemand onberoerd zal laten. Hetzelfde geldt voor het derde deel, hoewel dit verhaal heel anders is dan het tweede. Toen ik zag hoe ze dat lijk stalen, moest ik erom lachen, maar tegelijkertijd walgde ik van hun gedrag. En als je weet dat hij necrofilie heeft gepleegd, neemt die walging alleen maar toe. Maar de regisseur lost die gevoelens perfect op door hem de zee in te laten stappen, om voor altijd te verdwijnen met het dode meisje in zijn armen. Op de een of andere manier is dat een klap in je gezicht en tegelijkertijd zo ontroerend. Echt heel vreemd.<br />Als je geïnteresseerd bent in 'buitenlandse' cinema (ik bedoel niet-Hollywoodfilms, want voor ons Belgen is dit natuurlijk geen buitenlandse film), dan moet je deze zeker eens proberen. Dit is niet het soort film dat je een paar grote explosies of achtervolgingen in een auto zal bieden, maar de emotionele achtbaan die hij je geeft, het intrigerende verhaal en het goede acteerwerk, zullen het zeker doen. België staat dan misschien niet bekend om zijn vele goede films, maar deze kan zeker in vergelijking met andere Europese films worden beschouwd. Ik geef het een 7,5/10.
Next to Erik Van Looy, Dominique Deruddere may well be our, at least internationally, best known director. With his "Iedereen beroemd" or "Everybody Famous" as it is called in English, he was even nominated for an Oscar in the category 'Best Foreign Language Film'. Personally I haven't seen that movie yet, but I liked "Hombres complicados", the movie that he made before "Everybody Famous", a lot. Since then I've decided that I'll try to see all his other movies as well and this "Crazy Love" is the first step into the right direction.<br /><br />The story of this movie has been divided into three time periods. The first period is situated in the 1950's, when Harry Vos is still a young kid. He's already very interested in everything that has got something to do with love and sexual relationships, but doesn't really know anything about it. An older friend learns him everything there is to know about how to approach a girl and what to do when his method doesn't work. But in all his naivety, Harry finds it very hard to understand that the romantic world which he knows from the movies, doesn't exist in real life. To him the real world is an awful place. In the second part of the movie, we are in the 1960's. Harry has grown up into an intelligent adolescent, but he has one mayor problem. He suffers from an incredibly extreme form of acne, which makes that all people stare at him, that the boys laugh at him, that the girls don't want him and that he is afraid to appear in public. That's also the reason why he still hasn't experienced physical love. Even though he still has one close friend who supports him as much as he can, Harry slowly becomes a bitter, introvert and pessimistic person. In the third part, situated in the 1970's we see him again. This time he is a drunk who is unable to express his feelings towards anybody. When he meets an old friend and they leave a bar, they do something incredible. As as joke, they steal a corpse out of a motor hearse that is parked in front of a hospital and take it home with them. When they open the body bag, they see that this dead body isn't an old man or woman, but a young and very beautiful girl. Harry is so overcome by her beauty that he does the worst thing he could do with the body...<br /><br />In my opinion this movie was a bit of a slow starter and the first part (the 1950's) didn't always do it for me. Somehow I had the feeling that the story in that part could be developed better. But that 'problem' was easily overcome by the second and the third part. When you see in the second part how he suffers from his acne, you can only feel very sorry for him. And then he comes up with that excellent idea which allows him to dance with the girl of his dreams. That part was absolutely brilliant, funny and sad at the same time and I don't think that it will leave anybody untouched. The same about the third part, although this story is something completely different from the second. When I saw them steal that corpse, I had to laugh with it, but was disgusted by their behavior at the same time. And when you know that he has committed necrophilia, those feelings of disgust only increase. But than the director counters those feelings perfectly by letting him step into the sea, to disappear forever with the dead girl in his arms. Somehow that is a slap in your face and so touching at the same time. Really very strange.<br /><br />If you are interested in 'foreign' cinema (I mean non-Hollywood movies, because for us Belgians this isn't foreign of course), than you should definitely give this one a try. This isn't the kind of movie that will offer you some big explosions or car chases, but the emotional roller-coaster that it puts you on, the intriguing story and the good acting, will definitely do the trick. Belgium may not be known for its many quality movies, but this one certainly can stand a comparison with other European movies. I give it a 7.5/10.