Ik ben een tijdelijke kracht op kantoor geweest, en dit geeft een beeld van hoe ik me maar al te goed voelde. Zoals anderen al hebben opgemerkt, is het echter meer dan een Dilbert-aflevering. Sprecher weet het gevoel van zweven en onthechting, om Margarets woorden te gebruiken, in de moderne samenleving uitstekend te vangen. We hebben een bitterzoet, ironisch verhaal over een individu dat 'overlijdt' terwijl haar vriendengroep uiteenvalt. Parker Poseys brutale en cynische personage trok me deze film in. Toni Collette kon soms worden aangezien voor een minder irritante neurotische Ally McBeal. De rol van Lisa Kudrow is bekend, maar tragisch in plaats van komisch. Het karakter van Iris is minder ontwikkeld, omdat ze een alternatief lijkt te bieden: ze ruilt haar huidige ongelukkigheid in voor de traditionele ellende van een slecht huwelijk.<br />Aan het eind manipuleert Iris de kale werkomgeving in haar voordeel. Misschien is er toch nog hoop voor ons.
I have been an office temp, and this portrays the way I felt all too well. As others have pointed out, it is more than a Dilbert spinoff, however. Sprecher does an excellent job of capturing the sense of floating and disconnectedness, to use Margaret's words, in modern society. We have a bittersweet, ironic story of an individual 'coming of age' as her group of friends breaks apart. Parker Posey's sassy and cynical character pulled me into this movie. Toni Collette at times could be mistaken for a less annoyingly neurotic Ally McBeal. Lisa Kudrow's role is familiar, yet tragic instead of comic. Alanna Ubach's character is less developed, as she seems to present an alternative -- she trades her current unhappiness for the traditional misery of a poor marriage.<br /><br />At the end Iris manipulates the barren work environment to her advantage. Perhaps there is hope for us after all.