Het was de film _Sanjuro_ van Kurosawa uit 1962, geloof ik, die voor het eerst het 'geiserbloed'-effect in de wereld bracht, maar 11 jaar later ontwikkelde Toshiya Fujita's _Lady Snowblood_ dit beeld tot een kunst. In deze laatste film ontmoeten we Yuki Kashima, 'geboren om te wreken', in de gevangenis van een Japanse vrouw in 1874. Ze is in 1894 van kinds af aan getraind om de dood van haar moeder, vader en broer te wreken en is alleen gewapend met een zwaard dat verborgen zit in het handvat van haar parasol. Ze is klaar om wraak te nemen op de drie nog levende moordenaars. Alle drie de confrontaties tussen Yuki en haar vijanden zijn, eh, schitterend uitgevoerd; ze zijn allemaal spannend, vol actie en verrassend, en allemaal voorzien van die geisers, fonteinen, stortbuien, stroompjes en sproeiregens van het rode spul dat hierboven wordt genoemd. Ja, dit is een heel bloederige film (laten we het er maar op houden dat Yuki's kimono's nooit lang lelieblank lijken te blijven!), maar hij is ook heel mooi. De film is prachtig gefilmd en heeft vaak prachtige strand- of tuinachtergronden, en is in feite heel kunstig en poëtisch, zoals blijkt uit sommige van de hoofdstukken (zoals 'Huilende Bamboepoppen van de Onderwereld' en 'Umbrella of Blood, Heart of Strewn Flowers'). Meiko Kaji speelt de rol van Yuki met grote intensiteit; ze maakt van Yuki een schitterend wraakinstrument, waarvan de vaardigheid met het mes echt iets is om te aanschouwen, en haar laatste momenten op het scherm zijn heel ontroerend. Dus 'Lady Snowblood' geeft ons een meeslepend verhaal, krachtige actie en grote visuele schoonheid; het zou een perfecte film zijn, zou ik zeggen, als de anachronistische jazz op de achtergrond maar niet af en toe opdook. De film is een duidelijke inspiratiebron voor Tarantino's 'Kill Bill' en verdient zeker een groter publiek, en dankzij de breedbeeld-dvd van AnimEigo die ik net heb gezien, met uitstekende subtiliteiten, scherpe beelden en veel mooie extra's, heeft het publiek nu de kans om dit winnende amusement in perfecte vorm te ontdekken...
It was the 1962 Kurosawa movie "Sanjuro," I believe, that first introduced the "geyser blood" special effect to the world, but 11 years later, Toshiya Fujita's "Lady Snowblood" developed this image to a fine art. In this latter film, we meet Yuki Kashima, "born for vengeance" in a Japanese woman's prison in 1874. Trained from childhood to avenge the deaths of her mother, father and brother, by 1894, armed only with a sword hidden in her parasol handle, she is ready to exact retribution from the three killers still living. All three of these confrontations between Yuki and her enemies are, uh, executed marvelously; all are suspenseful, action packed and surprising, and all feature those geysers, jets, gouts, streams and sprays of the red stuff mentioned above. Yes, this IS a very gory movie (let's just say that Yuki's kimonos never seem to stay lily white for very long!), but it is also a very beautiful one. Exquisitely filmed, and often featuring gorgeous seaside or garden backdrops, the picture is actually very artful and poetic, as reflected in some of its chapter titles (such as "Crying Bamboo Dolls of the Netherworlds" and "Umbrella of Blood, Heart of Strewn Flowers"). Meiko Kaji plays the part of Yuki with great intensity; she makes Yuki a gorgeous instrument of vengeance whose skill with the blade really is something to behold, and her final moments on screen are quite moving. Thus, "Lady Snowblood" gives us a compelling story, strong action and great visual beauty; it would be a perfect picture, I'd say, if only the anachronistic jazz in the background didn't occasionally pop up. An obvious inspiration for Tarantino's "Kill Bill," the film is certainly deserving of a wider audience, and thanks to the widescreen DVD from AnimEigo that I just watched, with excellent subtitling, crisp images and many fine extras, that audience now has a chance to discover this winning entertainment in a perfect form....