Gisteren heb ik de visionaire film van Frank Jess, _The Fille De Dráculá_, voltooid. Hij was eigenaardig, omdat de film in het Frans en in het Engels onder de titel _The Fille De Dráculá_ was opgenomen. Maar in het geval van Jess zijn dit de normale dingen, in die zin dat het belangrijkste de franquiana-sfeer is, en waar alle verwijzingen en symbolische apparatuur van de ruwe filmregisseur het alles doen begrijpen. Deze film van 1972 draagt de etiketten van _Lesbian Sex, Female Nudity, Lesbianism, Beautiful Woman_ en _Lesbian Vampire_, waarvan wij een idee van de inhoud in handen nemen. Wederom vereenzelvigt het zich met een aantal van zijn belangrijke elementen: de vrouwelijke vampier, het uitzicht op het strand en natuurlijk het essentiële aantal nachtclubs waarin ze op een sensuele manier een interessante danseres lijkt, en de vriendelijke ogen van toeschouwers. Ik geloof dat er geen film van Jess bestaat zonder deze scène van de nachtclub en de toeschouwers, want als ze ons niet laat zien, kunnen we ons dat gemakkelijk voorstellen. In feite is het deze smadelijke scène naar de Grote Voyeur die we allemaal hebben opgenomen, in elk geval de volgelingen van Jess, die ons dwingt te genieten van de naakte lichamen en erotische riten in het donker. Het oorspronkelijke argument gaat over de geschiedenis van een jong persoon, Luisa Karlstein, die haar tante bezoekt aan het sterfbed, dat de jonge persoon tussen de doodskreten door de vloek van de familie openbaart: de eerste graaf was een vampier. Dan verschijnt hij op het toneel van de ongelooflijke graaf Howar Vernon, in de tekst van graaf Karlstein, die in de filmograf<0xC3><0xAD>a van Jess precies hetzelfde zegt over graaf Drácula. In feite wordt hij niet gewaardeerd, en of het nu echt Howar is of een masker van de getypeerde Howar van Drácula, ja, die karakterisering is ongelooflijk. Ik zou durven wedden dat hij de beste van alle Drácula's is die ik ooit heb gezien <0xE2><0x80><0x93> jammer dat Howar niet _tussen_ in actie heeft gespeeld <0xE2><0x80><0x93> en dat hij de vliegtuigen een weekend in zijn huis heeft laten draaien, zodat Jess ze in de film heeft opgenomen. Ook is het uiterlijk van de film, zoals dat van een van de personages, karakteristiek voor Jess, in dit geval dat van Cyril Jefferson, dat het een soort occultisme vertegenwoordigt met het syndroom van Casandra. De vrouwelijke hoofdpersonen, die dol zijn op hun lesbiennes, spelen de rol van de zoon van Britt Nichols en Anne Libert, waarvan goede referenties bij anderen blogs worden. Aangezien ze een natuurtalent is, vertelt Jess ons een geschiedenis waarin niet de ruzie het belangrijkste is, de personages zijn zelfs verdiept in een mysterie, maar ze maken zich geen zorgen over het oplossen ervan, en Jess ook niet, want wat het eigenlijk wil is ons een dans van erotische beelden laten zien die, zonder in de softporno te belanden, ons libido niet wakker maken en onze blik bezoedelen. Het permanente eerbetoon dat Jess aan het vrouwelijke lichaam is, uit respect en bewondering, is een van de kenmerken van de film van Frank Jess die nog niet voldoende is gewaardeerd. De geest van de seksuele revolutie heeft zichzelf ook niet gewaardeerd in Oost-Sels, dat in de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw ontwaakte, en dat op het ogenblik nog steeds in de rigoureuze tegenwoordige tijd verkeert. Ik zeg geen onbenullige dingen als ik het werk van Frank Jess beschrijf als een eeuwig en universeel wezen dat de Junguianos archetypen van de mensheid vertegenwoordigt.
I yesterday finished visionary the film of Frank Jess called ' the Fille De Dráculá. He was peculiar, because the film was in subtitled French and in English. But these things are the normal thing in the case of Jess, in that the important thing is the franquiana atmosphere, and where knowing all the references and symbolic apparatus the coarse film director to understand it everything. This film of 1972 takes the labels of Lesbian Sex, Female Nudity, Lesbianism, Beautiful Woman and Female Vampire, of which we take control an idea of its content. Once again it conjugates several of his significant elements: the woman vampire, the views of the beach, and of course, the essential number of the night club in which she appears a winding sensually at sight interesting dancer, and the kind eyes of watching onlookers. I believe that a film of Jess without this scene of the night club and the onlookers does not exist, because if she does not appear us we can imagine easily. In fact this mitotic scene to the Great Voyeur that all we took inside, at least the followers of Jess, that forces to us to enjoy the naked bodies and erotics rites in the dark. The original argument relates the history of a young person, Luisa Karlstein, that visits its aunt in the deathbed, which between death moans reveals to the young person the curse of the family: the first count was a vampire. Then he appears in scene incredible Count Howar Vernon, in the paper of Count Karlstein, who in the filmografía of Jess is just like to say Count Drácula. In fact he is not appraised or if it is really Howar or a mask of characterized Howar of Drácula, that yes, incredible the characterization... is had to do, and I would bet that he is the best one of all the Dráculas that I have seen, pity that Howar not between in action, surely rolled the planes a weekend in its house so that Jess inserted them in the film. Also its appearance like one of the personages is characteristic of Jess, in this case like Cyril Jefferson, that it represents a species of occultism with the syndrome of Casandra. The feminine protagonists who delight with their lesbians scenes son to us Britt Nichols and Anne Libert, of which good reference in others becomes blogs. As she is natural Jess relates a history to us in which the important thing is not the argument, in fact the personages are immersed in a mystery, but they are not worried in solving it, and Jess either, because what really it wants it is to show a dance to us of erotics images that, without arriving at the soft-porn, they do not wake up our libido and they soil our glance. The permanent tribute that makes Jess to the feminine body, from the respect and the admiration, is one of the characteristics of the cinema of Frank Jess that not yet has been valued sufficiently. Spirit of sexual revolution has not valued itself either in east Jess that woke up in years 70 and 80 of the last century, and that at the moment continues being of the rigorous present time. I do not say any triviality if I describe the work of Frank Jess like an Eternal and Universal being that represents the Junguianos Archetypes of the Humanity.