Om te beginnen wist iedereen die deze film in 1979 had gezien (zoals ik) dat hij over Janis Joplin ging. Voor de rest had de film geen enkele zin. Veel details waren anders, maar het leven van De Roos was net zo'n ramp als het leven van Janis Joplin. De Roos is een personage dat je onmogelijk kunt bewonderen. Ze had alles en verknalde het. Ze was dom. Een idioot. Ze nam haar enigszins marginale talenten aan <0xE2><0x80><0x93> gebruikte ze en misbruikte ze <0xE2><0x80><0x93> verdiende een heleboel geld en in plaats van een goed leven leidde ze een hel van persoonlijke wanhoop. Ik heb geen medelijden met zulke mensen. Wat het zingen betreft, je kunt maar een bepaalde mate van het kattengejank van Miss Middler verdragen; genoeg is genoeg. Haar incidentele optredens op de tv waren meer dan genoeg. Meer dan 2 uur van haar pseudo-Ethel-Mermaneske gekrijs is meer dan een mens zou moeten verdragen. De meeste andere personages in deze film zijn ook onsympathiek en verachtelijk. Er zijn geen positieve rolmodellen. Niets dan tragedie, slechte seks, slechte drugs en alcohol. Dit is geen amusement. Het is overspannen theaterangst! Het is typisch een overdaad van de kant van Hollywood <0xE2><0x80><0x93> waarin de levens van filmsterren en rocksterren zo vreselijk tragisch worden gemaakt. Ik heb zo'n medelijden met die verwende en te rijke baby's.
First of all, everyone who saw this movie in 1979 (as I did) knew it was supposed to be about Janis Joplin. There was otherwise no point to the movie. A lot of the details were different, but The Rose's life was the same kind of train wreck as Janis Joplin's life. The Rose is a character that is impossible to admire. She had it all and blew it. She was stupid. An idiot. She took her somewhat marginal talents -- used them and abused them -- made lots of money and instead of living the good life descended into a hell of personal despair. I don't feel sorry for people like that. As for the singing, one can take only so much of Miss Middler's caterwauling; enough is enough. Her occasional appearances on TV were more than enough. Over 2 hours of her pseudo-Ethel-Mermanesque screeching is more than any human should endure. Most of the other characters in this film are unlikeable and despicable as well. There are no positive role models. Nothing but tragedy, bad sex, bad drugs and alcohol. This isn't entertainment. It's overwrought theatrical angst!It's typical overindulgence on the part of Hollywood -- in which the lives of movie stars and rock stars are made to seem soooo tragic. I feel so sorry for these spoiled and over-rich babies. Not!