Hoewel ik Preminger's 'Laura' of 'Engelengezicht' nooit heb kunnen vergelijken met meesterwerken uit de film noir als 'Out of the Past' en 'The Lady from Shangai', verdienen ze toch hun hoge status in het genre, want ze zijn voortreffelijk gemaakt, met een paar interessante personages. Dat geldt ook voor deze film: misschien laat ik het een beetje koud (want het moordmysterie is de drijfveer van het verhaal, niet de verder verrijkende personages <0xE2><0x80><0x93> Laura lijdt aan hetzelfde <0xE2><0x80><0x93>), maar hij is nog steeds heel vermakelijk door de geweldige vertolkingen en het prachtige pessimisme waar de Amerikaanse film noir om bekendstaat.<br />(binnenkorte spoilers) Gene Tierney is om te beginnen mooi, alleen al door naar haar te kijken krijgt de film een extra ster. Hier speelt ze een zeer onderdrukte huisvrouw, die de vreugden van het leven niet door huiselijkheid ziet, maar door het ontlasten van de spanning van haar jeugd, die stelen was. Ze is een van die grote mixen in de film noir van de noir-heldin en de femme fatale, hoewel ze misschien aan de goede kant van de wet staat, is ze zeker niet blij met de aan de maatschappij toegewezen rol van huisvrouw (omdat haar huwelijk haar niets biedt) en rebelleert daartegen.<br />Dit heeft zijn gevolgen als ze ten prooi valt aan José Ferrer, een kwakzalver en een bekwame (maar egocentrische) hypnotiseur. Ferrer speelt deze rol met stijl, hij is het.' Het is een grote schoft (een moordenaar, een afperser, en het is heel goed mogelijk dat hij Tierney meer heeft laten doen dan alleen het vuile werk), maar hij doet het met klasse. Ik kan nog steeds geloven dat Tierney (en anderen, zoals zijn vrienden uit de hogere kringen) besloot een man te vertrouwen die haar genoeg waarschuwingssignalen had gegeven.<br />De rest van de principespelers is prima, maar niet uitmuntend. Richard Conte is hopeloos misplaatst als Tierneys geniale psychoanalyticus-echtgenoot. Zijn zware stadsaccent lijkt stompzinnig in zijn rol. Charles Bickford, die een verbitterde, kille detective speelt, doet het goed, maar zijn personage verandert plotseling van gedachten, wat tijd nodig had om zich te ontwikkelen, en uiteindelijk is het aan hen om te helpen het verhaal af te ronden.<br />Al met al een gebrekkig, maar toch ondergewaardeerd werk (hoewel het meer lof verdient, maar niet te veel) van Otto Preminger, met zowel Gene Tierney (die altijd de moeite waard is om naar te kijken) als Jose Ferrer, die je met plezier kunt bekijken.
While I never found Preminger's "Laura" or "Angel Face" on par with the film noir masterpieces such as "Out of the Past" and "The Lady From Shangai", they still deserve their high reputation in the genre, for they are superbly crafted full of some interesting characters. Such is the same of this movie: it may leave me a bit cold (as the murder mystery is the drive of the story, not the otherwise enriching characters- Laura suffers from the same), but its still VERY entertaining with great performances and that wonderful pessimism on American life film noir is known for.<br /><br />(minor spoilers within) Gene Tierney to start with, is beautiful, just looking at her gives the film an extra star. Here, she plays a very repressed housewife, who looks the joys in life not through domesticity, but by relieving the thrill of her childhood, which was stealing. She's one of those great mixes in film noir of the noir-heroine and the femme fatale, while she may be on the right side of the law, she certainly is not pleased with society's assigned role of housewife (as her marriage offers her nothing) and so rebels against it.<br /><br />This has its consequences, as she falls prey to Jose Ferrer, as a quack astrologer and a skilled (yet egotistic) hypnotist. Ferrer plays this role with style, he's a big scumbag (a murderer, blackmailer, and there are remote possibilities that he made Tierney do more then clean up his dirty work), but he does this with class, I could still buy why Tierney (and others, such as his society friends) decided to trust a man who had given her plenty of warning signs.<br /><br />The rest of the principle players are fine, but nothing outstanding. Richard Conte is hopelessly miscast as Tierney's genius psychoanalyst husband. His thick city accent looks stupid in his role. Charles Bickford, playing a bitter and cold detective, fairs well, but his character goes through a sudden change of heart that needed time to develop, and in the end is just in their to help wrap up the story.<br /><br />Overall, a flawed, yet underrated work (however deserves more praise, but not too much) from Otto Preminger, with both Gene Tierney (who is always worth watching) and Jose Ferrer a pleasure to watch.