Ik was elf toen ik dit in de bioscoop zag, oké. Wat ik me herinner zijn de basisfeiten... Hulk Hogan was in die tijd Mr. Wrestling. Hij sloeg met ongebreidelde vreugde mensen om zich heen in de WWF. Hij was de thee-man bij het worstelen. Overal waren kinderen dol op hem en dit was een van zijn filmavonturen die ik gelukkig, of ongelukkig, heb mogen zien. Er is iets met buitenaardse wezens, Hogan raakt bevriend met een klein jongetje en Christopher Lloyd is de stuntelende vader. Dichtbij genoeg?<br />Het verbaast me dat ik me dat nog herinner. Ik sluit af met de gedachte dat ik dit als kleine jongen een goede film vond. Het is alsof ik het verleden helemaal opnieuw beleef. God, ik was toen ook dol op McDonald's. Dus wie weet, misschien ga ik over een jaar of twintig terug en huur ik een kopie van deze film, koop ik een paar quarterpounders en ga ik lekker zitten om de goeie ouwe tijd weer tot leven te wekken. Aangenomen natuurlijk dat ik dan nog leef, dat er een kopie van de film bestaat en dat McDonalds Quarter Pounders blijft verkopen als nooit tevoren. Ik kan alleen maar hopen op zoveel geluk. Voorlopig blijft deze film een relikwie uit mijn jongenstijd, en met reden.
I was eleven when I saw this in theaters, okay. What I remember is the basics ... Hulk Hogan at that time was Mr. Wrestling. Slamming people around the WWF with unchecked joy. He was the thee man in wrestling. Kids everywhere loved him and this was one of his movie ventures I was fortunate, or unfortunate, to see. There's something about aliens, Hogan befriends a little boy and Christopher Lloyd is the bumbling father. Close enough?<br /><br />I'm surprised I remember that much. I shutter to think as a young boy, I considered this a good movie. It's like reliving the past all over again. God I used to love McDonalds back then too. So who knows maybe in another twenty years, I'll go back and rent a copy of this movie, buy a few quarter pounders and sit back and revive old times. That is of course assuming I'm still alive, a print of the film exists and McDonalds continues to pump out Quarter Pounders like no tomorrow. I can only hope for such luck. For now this movie stays a relic of my boyhood past and for good reason.