Ze zeggen dat Bortko zich al heeft gevestigd als een getalenteerde herverteller van de grootste meesterwerken. Hij heeft 'Idioot' en 'Sobachye Serdtse' op zijn naam staan, die, ondanks hun status, positieve kritiek van het publiek hebben gekregen. 'Meester i Margarita' is echter tot nu toe het hoogtepunt van zijn regiecarrière. Ja, het is een tv-versie en van tv-series verwacht je meestal niet veel. Maar vertel eens <0xE2><0x80><0x93> hoe moet je een meesterwerk in tweeënhalf uur televisietijd passen? Hoe kun je dat doen als letterlijk elke pagina van het boek nieuwe informatie bevat, een onverwachte ontwikkeling, een interessante dialoog of een krankzinnige combinatie van alle drie? Ik kan Bortko alleen maar aanbevelen omdat hij er zo goed in slaagt om de absolute klassieker van de Russische literatuur naar het witte doek te brengen (en ik dank hem voor het feit dat hij niet hetzelfde doet als sommige westerse landen met hun eigen klassiekers).<br />Nu de versie zelf. De cast was fantastisch en ik zal het niet moe worden om dat te zeggen. Galibin als Meester en Kovalchuk als Margarita passen zo perfect bij hun rollen dat het bijna griezelig is. Galibin brengt in deze rol echt zijn talent tot uiting <0xE2><0x80><0x93> de rol die niet zo gemakkelijk te spelen is omdat de hoofdpersoon niet veel actie of zichtbare veranderingen ondergaat. Het spel is hier dieper en als de acteur minder talent had gehad, zou de Meester apathisch en onbeduidend zijn geworden. Maar dat gebeurt hier niet en we hebben een Meester die we gebroken zien. En we voelen zijn pijn, net zoals we Margarita's pijn voelen en het overweldigende verlangen om alles te doen om haar leven terug te brengen naar het geluk dat het ooit had gekend.<br />Woland. Als je verwacht dat hij een gestileerde en gestroomlijnde versie van het kwaad is, zoals sommige films over gewelddadigheid laten zien <0xE2><0x80><0x93> dan zul je teleurgesteld worden. Woland van Basilashvili is monumentaal en heeft geen greintje licht in zich. Hij is geen entertainer, hij maakt geen luchthartige grappen en geeft geen theatrale antwoorden. Hij likt zijn lippen niet af en werpt geen vuile blikken, zoals de meeste schurken doen. In deze versie is Woland de Meester van de roman en de planeet. Hij is de onnozelheid van de mensen een beetje beu, maar achter zijn schijnbare uitputting gaat een immense macht schuil. Nou ja, wat had je anders verwacht: hij is de Duivel in eigen persoon. Wolands metgezellen passen ook perfect bij hem. Koroviev is een droom die in Abdulovs interpretatie uitkomt, terwijl Azazello laat zien hoe demonen aardig kunnen zijn en er nog vaderlijk uitzien ook. Helaas is de ondeugendste van de kliek, Begemot, de enige zwakke plek in de tv-versie. Hij wordt gespeeld door een van de getalenteerde acteurs van de nieuwe generatie van de Russische toneelschool, maar de marionet en het kattenkostuum die ze meestal voor Begemot gebruiken, laten veel te wensen over.<br />Over het geheel genomen verdient deze film een dikke acht, en als hij een goede geanimeerde Begemot had gehad, zou ik hem ook een acht hebben gegeven. Het enige wat me niet toestaat hem een volledige acht te geven, is het gebrek aan CGI in de film. Waar de acteurs hun rollen voortreffelijk spelen, dreigden de special effects de indruk van de film te bederven. Gelukkig lieten de acteurs zich bij hun optredens niet te veel afleiden door CGI. Dat zegt al iets over het niveau van de acteurs in de film, nietwaar?
They say Bortko has already established himself as a talented re-teller of greatest masterpieces. He has "Idiot" and "Sobachye Serdtse" to his credit, which have received positive critique of the audiences, their statuses notwithstanding. "Master i Margarita", however, is so far the highlight of his directing career. Yes, it is a TV version and one usually does not expect much from TV serials. But tell me - how is one supposed to fit in a masterpiece into two-three hours of screen time? How can one do this when literally every page of the book contains some new information, an unexpected development, an interesting dialog, or a crazy combination of all three? I can only commend Bortko for doing such a great job of bringing to screen the all time classic of Russian literature (and thank him for not doing the same that some of the Western countries do to their own classics).<br /><br />Now, on to the version itself. The cast was superb and I shall not get tired of stating this. Galibin as Master and Kovalchuk as Margarita match their characters so perfectly it is uncanny even. Galibin truly brings out his talent in this role - the role that is not a very playable one as the character does not go through much action or much visible change. The play here is deeper and had the actor been less talented, the Master would have turned out apathetic and insipid. But that does not happen here and we have a Master we see broken. And we feel his pain, just as well as we feel Margarita's pain and overwhelming desire to do anything to get her life back to happiness it once contained. <br /><br />Woland. If you expect him to be a stylized and sleek version of evil as some of the movies aestheticizing violence show their villains - you will be disappointed. Basilashvili's Woland is monumental and without a shed of light in him. He is not an entertainer, he does not make lighthearted jokes or give out histrionic retorts. He does not lick his lips or give dirty looks as most of villains are stereotyped to do. Woland in this version is the Master of the novel and the planet. He is slightly tired of people's silliness but behind his seeming exhaustion immense power is hidden. Well, what did you expect - he's the Satan himself. Woland's companions match him perfectly as well. Koroviev is dream come true in Abdulov's interpretation, whereas Azazello shows how demons can try to be nice and come out rather fatherly at that. Unfortunately, the naughtiest of the clique, Begemot, is the only weakness of the TV version. He is voiced by one of the talented actors of the new generation of Russian acting school, but the puppet and the cat costume they use for Begemot most of the time seriously leaves much to be desired.<br /><br />Overall, this film deserves a strong 8, and had it had a good animated Begemot, I would have given it 9 as well. The only thing that does not allow me to give it a full 10 is the CGI failure of the film. Where the actors play their roles superbly, the special effects threatened to ruin the impression from the film. Thankfully, the actor performances did not allow for getting distracted with the CGI too much. That, already, does say a bit about the level of acting in the film, no?