'Another Country' is een mengelmoes van verschillende ideeën, maatschappelijke inconsistenties en bedekt met een obscure laag homoseksualiteit. Het is een film over nationalisme, over onderwijs, over liefde, maar hij krabt nooit aan de oppervlakte van een van die onderwerpen; hij legt ze gewoon op tafel en verwacht van de kijker dat hij het'snapt'. Als buitenstaander die ernaar keek, raakte ik in de war door de structuur van de school, de verstrengelde liefdesrelaties en de bedoeling achter de boekensteunen met de oude Everett. 'Another Country' was saai, afgezaagd en overdreven aanmatigend zonder de kijker enig inzicht in de gecreëerde wereld te geven. Het is een gedateerde film over een cultuur die niet overal bestaat, maar vreemd genoeg doet de dvd dat wel. Als je mijn intelligentie wilt beledigen, moet je dat vooral doen, maar wat voor soort onderwijs kregen die studenten? Gedurende 90 minuten lazen de studenten nonchalant boeken, speelden verkleedspelletjes voor de bewaker, beledigden kleine jongens, renden uit ramen, gaven geld uit, schreeuwden over het marxisme en vrijden met elkaar. Er was geen zichtbare structuur; buiten het feit dat je betrapt werd als je iets verkeerds deed, betekende dat zweepslagen door de 'goden' van het Huis. Er waren geen leraren, er waren geen opdrachten en er waren geen examens die je kon zien, alleen de openheid om deze studenten te laten doen wat ze wilden met regels die even archaïsch leken als deze film. Vierentwintig jaar later, als Amerikaan met een gestructureerd begrip van de universiteit, was ik in de war door dit voorbeeld. Dit was een belangrijk punt in deze film, want in plaats van me te concentreren op de onderliggende thema's, werd ik te veel in beslag genomen door de basisstructuur van deze school. Het begint met een 'leraar' die twee leerlingen ziet zoenen, maar vanaf dat moment worden deze 'leraren' slechts geesten van de geest die op de achtergrond opdoemen als bedreigingen, maar nooit worden gezien. Vanuit een geloofwaardig standpunt was ik teleurgesteld. De verwarring vertroebelde het punt, en het misverstand over hoe iemand ervoor kon kiezen om langer te blijven alleen maar om een 'god' van een huis te worden, liet de focus in mijn ogen verloren gaan. De onverklaarbare introductie van het Britse onderwijs verbijsterde me keer op keer, en ik moet ook de geldigheid van de keuze van regisseur Marek Kanievska om deze film op te nemen met een oudere Everett, die probeerde uit te leggen waarom hij een verrader was door zijn schooltijd te gebruiken als een analogie van het leven en de liefde. Was het nodig om het verhaal over te brengen door een echte historische figuur als verteller te gebruiken? Dit gaf me in eerste instantie een verkeerde indruk van waar deze film over zou gaan. Ik nam aan dat het over zijn overgang naar Rusland zou gaan, terwijl het in plaats daarvan ging over zijn liefde voor Harcourt (een heel slappe Cary Elwes) en zijn afkeer van hypocriete vrienden. Het gebruik van de boekensteunen gaf de film in eerste instantie een authentieker gevoel, maar toen ze aan het eind opnieuw werden bekeken, voelde ik me lichtelijk bedrogen en nog steeds in de war. Had de verslaggeefster haar verhaal gekregen? Wat voor verhaal wilde ze hebben? Moest 'Another Country' zoveel vragen bevatten aan het eind? Misschien was het stuk beter gestructureerd, maar als filmversie faalt het, dat moet ik toegeven.<br />De acteurs die ons door de duisternis van 'Another Country' leiden, zijn tegenwoordig gerespecteerde acteurs in de Britse gemeenschap. Colin Firth speelt het enige sterke personage in deze hele film, Tommy Judd. Zijn haat voor alles was een voorbeeld van mijn gevoelens voor deze film, en daarom voelde ik me het meest met hem verbonden. Hij was de personage van Salinger die goed gedefinieerd, sterk en begrijpelijk was. De rest, tja, de rest was net zo teleurstellend als deze film. Everett was zo slap als een natte papieren handdoek. Zijn personage was onbekend, hij probeerde zowel zichzelf als een personage te zijn, ik bleef Everett Everett zien terwijl hij nooit Guy Bennett was ( _Burgess sme!)_ De verbijstering over de plaats waar Madonna zich bevond hield me op afstand, maar het zekerste komische genie van de film was die van Cary Elwes die iemand speelde die op de een of andere manier de aandacht van Everett trok. Everett lijkt te proberen een slimme, charismatische student te spelen die de regels naar zijn hand zet en pronkt met zijn homoseksualiteit; Elwes is een totaal ander iemand, als je dat al kunt zeggen. Hij is onbeholpen, saai en eerlijk gezegd een nul. Hij is geen personage, geen Harcourt, geen Elwes, geen nul. Tijdens een eerste keer diner, waar Everett probeert zijn verhaal over de romantische dood van zijn vader te spuien, reageert Elwes met een grom van 'Geen sprake van' of iets in die trant. Elwes doet denken aan een hond in deze film, zonder echt motief; hij volgt Everett alleen maar in een poging de plot in een andere naargeestige richting te duwen.<br />Over het geheel genomen was _Another Country_ een teleurstelling. Het ontbreken van een gefocuste richting, een informatieve inleiding en duidelijke personages brachten deze film al tot zinken voordat hij zelfs maar de kans had gehad de haven te verlaten. De personages waren abominabel. Darcy Firth was leuk om naar te kijken, maar alle anderen gedroegen zich buiten hun rol, buiten het amusement. Dit was een film over zoveel ideeën dat geen enkel echt idee aan de oppervlakte kon komen. De aanval op homoseksualiteit was indrukwekkend om te zien in een film die in 1984 werd uitgebracht, maar halverwege de hoofdfilm werd het een cliché. Omdat ik onlangs Alan Bennetts 'The History Boys' had gezien en het stuk had gelezen, was het moeilijk om 'Another Country' in het water te zien zinken. Waarom konden er geen leraren zijn die het begrepen, leerlingen die minder heftig met hun homoseksualiteit bezig waren (en het misschien alleen maar als de norm zagen) en liefdes die de barrières doorbraken in plaats van uit het niets te komen? Omdat ik was genomineerd voor de beste film in Cannes, had ik hoge verwachtingen van deze film, maar het gebrek aan een solide basis verzuurde die meteen. De regie van Kanievska was meer voor de televisie gemaakt dan de film waard was. 'Another Country' was gewoon een van die cliché-Britse schooljongensfilms die nergens toe leidden, ons lucide personages gaven en ons in de war brachten omdat ze te slim waren. Ik zou het niemand kunnen aanraden, en ik zou het ook niet doen!<br />**************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************
"Another Country" is a hodgepodge of different ideas, social inconsistencies, and covered with an obscure layer of homosexuality. It is a film about nationalism, about education, about love  but it never even scratches the surface of any of these  it just puts them on the table and expects the viewer to "get it". As an outsider looking in, I was confused by the structure of the school, the intertwined love connections, and the purpose behind the bookends with the aging Everett. "Another Country" was dull, trite, and overly presumptuous of itself without giving the viewer any foresight into the world created. It is a dated film about a culture that doesn't exist everywhere, yet oddly the DVD does.<br /><br />Insult my intelligence if you must, but what sort of education were these students receiving? For the course of 90 minutes, students read book nonchalantly, played dress up for the guard, insulted little boys, ran out of windows, spent money, yelled about Marxism, and made out with each other. There was no visible structure; outside of being caught doing something wrong would mean lashes by the "Gods" of the House. There were no teachers, there were no assignments, and there were no exams that one could see, merely the openness to allow these students to do whatever they wanted to with rules that seemed as archaic as this film. Twenty-four years later, being an American with a structured University understanding, I was confused by this example. This was a major issue with this film, because instead of focusing on the underlying themes, I was too caught up in the basic structure of this school. It starts with a "teacher" finding two students making out, but from there these "teachers" become mere spirits of the mind  looming in the background as threats, but never seen. From a believable standpoint, I was disappointed. The confusion muddled the point, and the misunderstanding of how anyone could choose to stay longer merely to become a "God" of a house left the central focus lost in my eyes.<br /><br />With the unexplainable introduction to British education bewildering me at every turn, I must also question the validity of director Marek Kanievska's choice to bookend this film with an aging Everett attempting to explain his reason for being a traitor by using his boyhood school days as an analogy of life and love. Was it necessary to convey the story by using a real historical figure as the narrator? This initially gave me a false impression of what this film would be about. I assumed it would be about his turn to Russia, while instead it focused on his love of Harcourt (a very floppy Cary Elwes) and disgust for hypocritical friends. The use of the bookends felt like it gave the film a more authentic feel at first, but when they were revisited at the end, I felt slightly cheated and still confused. Did the reporter get her story? What story was she after? Should "Another Country" have this many questions upon its conclusion? Perhaps the play was better structured, but as a film adaptation, I must admit it fails.<br /><br />Leading us through the murkiness of "Another Country" are currently well respected actors in the British community. Colin Firth plays the only strong character in this entire film, Tommy Judd. His hatred for everything really exemplified my feelings about this film, which is why I connected to him the most. He was the Salinger-esquire character that was well defined, strong, and understandable. The rest, well, the rest were as disappointing as this film. Everett was as weak as a wet paper towel. His character was unknown, attempting to be himself as well as a character, I kept seeing Everett be Everett  he was never Guy Bennett (Burgess  whatever!). The bewilderment of where Madonna was kept me at bay, but the sure comic genius of the film was that of Cary Elwes playing someone who caught the attention of Everett  somehow. Everett seems to attempt to play a smart, charismatic student that bends the rules and flaunts his homosexuality; Elwes is completely different  if one could even say that. He is awkward, boring, and honestly, a nothing. He is not a character, not Harcourt, not Elwes, nothing. During a first time dinner where Everett attempts to pour out his story about his romantic death of his father, Elwes responds with a grunt of a "No way" or something along those trivial lines. Elwes is reminiscent of a dog in this film, no real motive; he just follows Everett around pushing the plot into another dismal avenue.<br /><br />Overall, "Another Country" was a disappointment. The lack of a focused direction, informative introduction, and defined characters sunk this film before it even had the opportunity to leave port. The characters were abysmal. A pre-Mr. Darcy Firth was fun to watch, but everyone else played themselves out of character, out of entertainment. This was a film about so many ideas that no real idea was able to surface. The onslaught of homosexuality was impressive to see in a film released in 1984, but midway through the feature it became cliché. Having recently viewed Alan Bennett's "The History Boys" as well as read the play, it was tough to watch "Another Country" sink into the water. Why couldn't there be teachers that understood, students that were less forceful with their homosexuality (perhaps just seeing it as the norm), and loves that broke the barriers, instead of jumping out of nowhere. Being a Cannes Best Film nominee, I had high hopes for this film, but the lack of everything solid soured it immediately. Kanievska's direction was more made-for-TV than worth of film. "Another Country" was just another cliché British schoolboy film that went nowhere, gave us lucid characters, and confused us by being too smart than what it is. Could not suggest it to anyone, nor would I! <br /><br />Grade: * out of *****