Sinds ik jaren geleden als tiener zelf het korte verhaal 'Where Are You Going, Where Have You Been?' van Joyce Carol Oates heb gelezen (veel van Oates' werk is in het Russisch vertaald <0xE2><0x80><0x93> ze was daar heel populair en ik hoop dat ze dat nog steeds is) ben ik erdoor gefascineerd. Ik heb veel verhalen van Oates gelezen en ook een paar van haar romans, maar het tien bladzijden lange verhaal van de vijftienjarige Connie, 'diepzinnig, ijdel, dwaas, hoopvol, gedoemd maar niettemin in staat tot een onverwacht gebaar van heldhaftigheid aan het eind van het verhaal', is in mijn geheugen gegrift en ik zou het nooit meer kunnen vergeten. Toen ik ontdekte dat het verhaal was aangepast aan het scherm, probeerde ik de film te vinden, 'Smooth Talk'. (1985) geregisseerd door Joyce Chopra en ik heb hem afgelopen weekend eindelijk gezien. Een verontrustende vertoning van leeftijdsdrama, de winnaar van de Grand Jury Prize in 1986, met de 18-jarige Laura Dern die onschuldig, slungelig en provocerend tegelijk lijkt. Laura is de eigenaresse van de film als een zwoel meisje dat zich tijdens een lange zomer die haar leven voorgoed zou veranderen, net de kracht van haar seksuele aantrekkelijkheid begon te realiseren. Het verbaast me niets dat Derns volgende film David Lynch' Blue Velvet zou zijn, waarin ze de lieve en onschuldige Sandy speelde en dat ze over een paar jaar haar beste rol zou spelen, Lula Fortune in zijn 'Wild at Heart' (1990). Hoe meer ik aan Laura denk, hoe meer ik haar zie als een van de meest getalenteerde actrices van haar generatie. Ze is niet bang om soms onflatteuze rollen aan te nemen en ze heeft nooit dat aura van onschuld verloren, verpakt in onweerstaanbare seksualiteit, waardoor ze in _Smooth Talk_ zo levend en onvergetelijk werd.<br />De links naar de volledige tekst van het verhaal en naar het artikel van Oates over het aanpassen van het verhaal aan de film staan op het mededelingenbord van de film. Ik was geschokt toen ik erachter kwam wat het echte verhaal achter het fictieverhaal was.
Since I read Joyce Carol Oates' short story "Where Are You Going, Where Have You Been?" many years ago as a teenager myself (many Oates' works were translated to Russian - she was and I hope still is very popular there), I've been fascinated by it. I've read many Oates's stories and some of her novels but the 10 pages long story of 15 years old Connie, "shallow, vain, silly, hopeful, doomed but capable nonetheless of an unexpected gesture of heroism at the story's end" has stuck in my memory and I could never forget it. When I found out that the story was adapted to the screen, I tried to find the movie, "Smooth Talk" (1985) directed by Joyce Chopra and I saw it finally last weekend. A disturbing coming of age drama, the winner of The Grand Jury Prize at 1986 features 18 years-old Laura Dern who appears innocent, gawky, and provocative all at once. Laura owns the film as a sultry woman-child who just began to realize the power of her sexual attractiveness during one long summer that would change her life forever. It does not surprise me a bit that Dern's next movie would be David Lynch's "Blue Velvet" where she played sweet and innocent Sandy and in a few years she would play her best role, Lula Fortune in his "Wild at Heart" (1990). The more I think of Laura, the more I see her as one of the most talented actresses of her generation. She is fearless in taking sometimes unflattering roles and she never lost that aura of innocence wrapped in irresistible sexuality that made her Connie in "Smooth Talk" so alive and unforgettable.<br /><br />The links to the full text of the story and to the Oates' article about adapting it to the film are posted on the movie's message board. I was shocked to find out what the real story behind the fictional was.