De 'Zorg'-beerfilm. Een gevaarlijke overvloed aan verwrongen beelden uit de Amerikaanse psyche wordt onderzocht in dit onderdrukkingsvoertuig van het bos. Een duistere droom in de mate waarin schrijvers in een moderne samenleving bereid zijn de werkelijkheid te verstoren in een poging de nieuwe generatie te blinddoeken voor de schiettent van de puberteit. Heeft de zorgbeer een oksel? De hygiëne van de kinderprogramma's heeft geleid tot een generatie die bezoedeld is door ongeluk, angst en Celine Dion. De zorgeloze is een eunuch, er is geen persoonlijkheid, geen echte liefde of zorg. Ze dienen eenvoudigweg als een her en der verspreide caleidoscoop van waaruit je een ééndimensionale vorm van een emotie kunt bekijken die kortzichtige schrijvers hebben geprobeerd te vereenvoudigen en samen te persen tot een generatie van kinderen die hun rechten hebben verspeeld. Te veel suiker leidt tot verrotting en als de Zorgberen hun plateau gebruiken om de 'wilde' boswezens te besmetten met hun semi-psychotische zorg ideologie, verliezen de schepsels alle hoop op het ontwikkelen van enig gevoel van identiteit. Ze worden verpletterd door de benauwende kracht van de 'zorg' en weldra dragen ook zij de fascistische emblemen, gebrandmerkt, op hun lichaam. Al met al een angstaanjagend kortzichtige katapult in de ideologische catacomben van het schrift van kinderen. Zowel ijzingwekkend als machtig.
The 'Care' Bear movie. A dangerous plethora of twisted images from the American psyche are explored in this woodland repression vehicle. A dark dream of the degree to which writers in a modern society are prepared to disrupt reality in a bid to blindfold the new generation into the shooting gallery of puberty. Does the carebear have an armpit? The sanitation of children's programming has led to a generation befouled by mishap, angst and Celine Dion. The carebare is a eunuch, there is no personality, no real love or care. They simply serve as a scattered kaleidescope from which to view a one dimensional form of an emotion that short sighted writers have tried to simplify and compress to a generation of consequentially disenfranchised infants. Too much sugar leads to rot and as the Care Bears use their plateau to infect the 'savage' woodland creatures with their semi psychotic care ideology, the creatures lose all hope of developing any sense of identity. They find themselves crushed by the oppressive force of the 'care' and soon they too are carrying the Fascistic emblems, branded, on their bodies. All in all a terrifyingly shortsighted catapult into the ideological catacombs of children's broadgramming. Both chilling and powerful.