Anderen hier hebben de plot van _A WHISPER IN THE DARK_ beschreven; mijn weinige commentaar richt zich op de teleurstellende, fantasieloze finale van de film.<br />Bijna twee uur lang laat _A WHISPER IN THE DARK_ het publiek geloven dat het naar een ouderwets spookverhaal kijkt dat leidt tot een definitieve (misschien onthullende) afsluiting. Maar in de laatste momenten van de film wordt het publiek overdonderd door een onbevredigende, dubbelzinnige finale die een duidelijk gebrek aan verbeeldingskracht lijkt bloot te leggen bij de rollen van regisseur Aliprandi en scenarioschrijver Rienzi. Dit is een van die eindes die de meeste mensen zal doen vragen: 'Neem je me in de maling? Is dat het?!!!' De voornaamste vraag die keer op keer in de film wordt gesteld <0xE2><0x80><0x93> bestaat Luca, of is hij slechts een product van Martino's verbeelding <0xE2><0x80><0x93> schijnt in drie specifieke scènes van de film te worden beantwoord. Een door Martino geschopte voetbal wordt tegengehouden door een onzichtbare kracht die Martino als Luca aanduidt; een geblinddoekte Camilla voelt dat een onzichtbare aanwezigheid haar kust in het volle zicht van verscheidene getuigen; en de kleine Matilde ziet en spreekt schijnbaar tegen een onzichtbare Luca, die haar uitnodigt van een balkon te vallen. Toch, zelfs met wat een overtuigend bewijs van Luca's bestaan lijkt te zijn, is het nog niet genoeg. De laatste scène rond de ontbijttafel van het gezin lijkt veel te vergeten van wat het publiek al heeft gezien en laat zien hoe de familie Luca's geest (of het nu een verbeelding van Martino is of een 'echte' geest) als een onvermijdelijke factor in hun leven aanvaardt, nadat al die personages de rest van de film hun meningen en meningen tot het tegenovergestelde hebben aangepast. Ik kan alleen maar aannemen dat Aliprandi en de Rienzi's geen duidelijk idee hadden waar ze met het verhaal heen wilden en er een slordig einde aan hebben geknoopt om er maar vanaf te zijn. Ik had deze film graag willen aanbevelen omdat het acteerwerk goed is en het verhaal interessant, maar de teleurstellende manier waarop de filmmakers het verhaal hebben verfilmd, legt een te grote smet op het algehele plezier. In dat geval zou ik de kijkers willen aanraden deze film helemaal over te slaan.
Others here have described the plot of A WHISPER IN THE DARK; my few comments focus on the film's disappointing, unimaginative finale.<br /><br />For nearly two hours, A WHISPER IN THE DARK sets its audience up to believe it is watching an old-school ghost story that is leading up to a definitive (perhaps revelatory) finish. However, in the film's last moments, the audience is blue-balled by a dissatisfying, ambiguous finale that seems to expose a clear lack of imagination on the parts of director Aliprandi and screenwriters Rienzi. This is one of those endings that will leave most asking "Are you kidding me? That's it?!!!" <br /><br />The primary question raised again and again in the film -- does Luca exist, or is he only a figment of Martino's imagination -- seems to be answered in three particular scenes in the film. A soccer ball kicked by Martino is stopped by an unseen force Martino names as being Luca; a blindfolded Camilla senses an unseen presence kissing her in full sight of several witnesses; and little Matilde seemingly sees and speaks to an unseen Luca who entices her to fall from a balcony. Still, even with what appears to be convincing evidence of Luca's existence, the final scene around the family breakfast table seems to forget much of what the audience has already seen, showing the family apparently accepting Luca's ghost (whether imagined by Martino or as a "real" ghost) as an unavoidable fixture in their lives after all of those same characters have spent the rest of the movie expressing views and opinions quite to the contrary. I can only assume Aliprandi and the Rienzis never had any clear idea of where they were going with the story and tacked on a slapdash ending just to be done with it.<br /><br />I would have liked to recommend this film because the acting is good and the story is interesting, but the disappointing way the filmmakers chose to wrap up the story puts too much of a damper on the overall enjoyment. That being the case, I'd actually recommend that viewers skip this one entirely.