In het commentaar op de dvd stellen Pascal Greggory en de regisseur dat dit geen komedie over biseksualiteit is, maar een komedie over seksualiteit en keuzes. Dat is maar al te waar. Alain staat voor de keuzes waar we allemaal voor staan. Kiest hij voor de persoon die meer een partner dan een romance is? Kiest hij voor de jongere, gretige minnaar die weinig meer biedt dan seks? Kiest hij ervoor om de nog-niet-verworven intrigerende persoon die hij onlangs heeft ontmoet te volgen? Er hangen nog een paar secundaire keuzes in de lucht. Maar er worden nog meer elementaire vragen gesteld: Moet hij kiezen? Kan hij meer dan één optie kiezen? Zal elke keuze hem volkomen gelukkig maken als die alle andere uitschakelt? Deze film heeft me aan het denken gezet over deze vragen en keuzes in mijn eigen leven, en dat is precies wat een goede film zou moeten doen. Ik denk dat iedereen die boven de dertig is en niet getrouwd, in staat zou moeten zijn om met Alain om te gaan, in elk geval op dit niveau.<br />Een paar recensenten hebben gevraagd waarom zo veel personages zich aangetrokken voelen tot de narcistische, emotioneel afstandelijke Alain, maar mijn ervaring is dat juist dit type persoon veel mensen aantrekt. Voor sommigen is hij een uitdaging. Voor anderen is hij veilig onbereikbaar. Voor weer anderen is hij iemand die hen pijn zal doen (wat ze verwachten), of die niet al te veel pijn zal doen als ze hem verlaten. Je vraagt je af of een van hen gelukkig zou zijn als ze uiteindelijk Alains keuze zouden zijn, en of hij die keuze ooit zou kunnen maken.<br />Als je gelukkig bent in een stabiele, langdurige relatie, zul je deze film zien als een komedie over dingen die andere mensen overkomen. Maar als je hart nog steeds in staat is je in richtingen te leiden die je niet verwacht, zal deze film een grotere betekenis voor je hebben.
In the DVD commentary, Pascal Greggory and the director state that this is not a comedy about bisexuality, it is a comedy about sexuality and choices. This is so true. Alain faces the choices we all face. Does he choose the person who is more like a partner than a romance? Does he choose the younger, eager lover who offers little more than sex? Does he choose to pursue the yet-to-be-obtained intriguing person he has recently met? A few other peripheral choices also hover nearby. But even more basic questions are asked: Does he have to choose? Can he choose more than one option? Will any choice make him completely happy if it cancels out all the others? This film made me reflect on these questions and choices in my own life, which is exactly what a good film should do. I think anyone who is over 30 and unmarried should be able to relate to Alain, at least on this level. <br /><br />A few reviewers have asked why so many characters are attracted to the narcissistic, emotionally remote Alain, but in my experience, it is often just this type of person who has many people attracted to him. For some, he is a challenge. For others, he is safely unattainable. For yet others, he is someone who will hurt them (which they expect), or who won't be hurt too much if they leave him. Alain mirrors the other characters' loneliness back to them, and one wonders if any of them would be happy if they ended up being Alain's choice  and if he could ever stick with that choice. <br /><br />If you're happily content in a stable, long-lasting relationship, then you will see this film as a comedy about things that happen to other people. But if your heart still has the capacity to lead you in directions you don't expect, this film will have greater meaning for you.