Julie Delpy blinkt uit in '2 Days in Paris' terwijl ze schrijft, regisseert, produceert en de muziek en de sterren in deze romantische, bitterzoete komedie componeert. Tegenover Adam Goldberg, die onder andere de psychopaat Eddie in Friends en de soldaat Mellish in 'Saving Private Ryan' heeft gespeeld, blinkt Delpy uit als de nerdachtige fotograaf die moeite heeft met haar ogen. De twee centrale voorstellingen en het scherpe script zorgen ervoor dat de film in een behoorlijk hoog tempo voorbijschiet, met een enkele film die zo vaak wordt afgedraaid dat je de ene zo gemakkelijk over het hoofd zou kunnen zien. De situaties die worden onderzocht rond relaties en familie zijn universeel en zo gemakkelijk voor iedereen om zich mee te identificeren, er zijn verkeerd begrepen fysieke situaties en taalbarrières die allemaal bijdragen aan het algehele melodrama/komedie dat zich op het scherm ontvouwt. De film is doorspekt met briljante momenten, van het onbeholpen tot het bizarre, en de lachsalvo's komen er dik en snel op, met Parijs als decor, waar de geliefden van de ene situatie naar de andere zwenken, altijd verliefd, maar altijd met het vuur van de breuk. Delpy's echte vader als haar vader in de film geeft blijk van een gevoel van gespannenheid en een liefde die in het eindproduct naar voren komt. Als een kruising tussen iets uit Woody Allen en Amelie heeft deze film een bijzondere naïviteit vol verwondering, die contrasteert met de donkere onderbuik van het leven, waar je soms moeilijk aan kunt ontsnappen. 'Ik kan niet anders dan ontroerd zijn door een film die zo eenvoudig is in de uitvoering van de thema's die, zoals te zien is, zo ingewikkeld kunnen zijn. Delpy heeft iets gemaakt waar zij, en alle betrokkenen, heel erg trots op zouden moeten zijn.'
Julie Delpy excels in '2 Days in Paris' as she writes, directs, produces, composes the music and stars in this romantic bitter/sweet comedy. Opposite Adam Goldberg, who has amongst other things played psycho Eddie in Friends and Private Mellish in 'Saving Private Ryan', Delpy shines as the nerdy photographer who has trouble with her eyes. The two central performances and sharp script means the film flows along at a pretty fast pace with the one liners so frequent you could easily miss the odd one. The situations explored around relationships and family are universal and so easy for anyone to relate to, there are misunderstood physical situations and language barriers which all add to the overall melodrama/comedy unfolding on screen. The film is peppered with brilliant moments from the awkward to the bizarre and the laughs come thick and fast, with Paris as a backdrop the lovers weave in and out of one situation to another always in love yet always on the verve of break-up. Co-starring Delpy's real father as her in film father shows a sense of tightness and a labour of love that comes across in the finished product. Like a cross between something from Woody Allen and Amelie this film has a special naivety full of wonderment juxtaposed with the dark underbelly of life that is at times hard to escape. Whether you laugh or cry you can't fail to be moved by a film so simple in its execution of themes that can, as displayed, be so complicated. Delpy has made something she, and everyone involved, should be very very proud of.