Gezien de kenmerkende eigenzinnigheid en toch het inzicht in vele diepe waarheden van menselijk gedrag die je van regisseur Wes Anderson zou verwachten, is het geen verrassing dat zijn laatste film, The Darjeeling Limited, het merendeel van deze eigenschappen met bijzondere flair en distinctie demonstreert, aantoonbaar Andersons sterkste werk tot nu toe.<br />De doorgaans onsamenhangende plot gaat over drie broers (Owen Wilson, Adrien Brody en Jason Schwartzman) die, in een poging de kloof tussen hen te overbruggen, een 'geestelijke reis' door India per trein ondernemen. De reis verloopt natuurlijk niet zoals gepland, en de broers worden gedwongen hun steeds moeilijker wordende situatie en elkaar het hoofd te bieden.<br />Verwar de film niet met de conventionele buddykomedie die hij misschien lijkt te zijn <0xE2><0x80><0x93> Anderson is veel te eclectisch en te slim om zich voor zulke traditionele kost te interesseren, en zijn film is in plaats daarvan een veel emotionelere inspanning. In het scenario van de film worden zorgvuldig stukjes karaktergeschiedenis opgenomen, waardoor een geleidelijk en opmerkelijk gedetailleerd beeld wordt geschetst van de hoofdpersonen naarmate de film vordert. Hoewel de film soms sleept of het gevoel geeft dat hij net iets te weinig potentie heeft, is het over het algemeen veel te gemakkelijk om je door de film te laten meeslepen en stil te blijven staan bij dergelijke onbelangrijke zaken.<br />Het prachtige Indiase landschap wordt met bijzondere genegenheid vastgelegd door Andersons schokkende filmografie en zijn scherpe oog voor intrigerende kleurenschema's. De prachtig passende soundtrack complimenteert de sublieme beelden perfect, waardoor het een van de meest esthetisch aangename films uit de recente geschiedenis is. De drie hoofdrolspelers zijn de ware trekpleister van de film, en alle drie beschikken ze over een uitstekende chemie. Owen Wilson is zoals gewoonlijk moeiteloos geestig als de geestelijk geobsedeerde controlfreak Francis, maar hij geeft zijn personage ook een tragische ondertoon, die des te aangrijpender is door de recente gebeurtenissen in het echte leven. De uitmuntende Adrien Brody steelt de show als de emotioneel onstabiele vader Pete, die binnenkort vader Pete zal worden. Hij demonstreert zijn zowel tot nu toe onzichtbare komische kwaliteiten als zijn oprechte emotionele invloed. Jason Schwartzman, de verbitterde schrijver Jack, blijkt een meester in het aan het lachen maken van velen, maar ondanks zijn sterke vertolking wordt hij door zijn twee medespelers tijdens de dramatische momenten van de film gemakkelijk overtroffen. Let ook op de amusante cameo's van Bill Murray en Natalie Portman (die in de dertien minuten durende prelude van de film aanzienlijk beter uit de verf komen, te vinden op www.hotelchevalier.com) en een ietwat geforceerde bijrol van Angelica Huston tegen het eind.<br />Net als bij de rest van Andersons andere werk zal het publiek de film óf geweldig vinden óf er een hekel aan hebben. Dit is geen typische schaterlach die een komische mer-la-Superbad opwekt <0xE2><0x80><0x93> het humoristische geschenk is sluwer en gniffelwaardiger, en gaat prat op nauwkeurig uitgewerkte personages en situaties dan op lachsalvo's en éénlijners. Degenen die bereid zijn de film te waarderen om wat hij is, zullen genieten van een intelligente en ontroerende spirituele meditatie over familie en leven in het algemeen. De vreugde ligt in de reis, en een reis die zo grillig en sentimenteel is als deze, is gemakkelijk de moeite waard om te maken <0xE2><0x80><0x93> voor degenen die bereid zijn de moeite te nemen om de heersende verwachtingen te overwinnen, zal de film niet teleurstellen.<br />-10-8-'10
Given the trademark quirkiness yet insight into many profound truths of human behaviour one would expect from director Wes Anderson, it should come as no surprise that his latest film, The Darjeeling Limited, demonstrates the majority of these traits with particular flair and distinction, arguably Anderson's strongest work to date. <br /><br />The typically disjointed plot details three brothers (Owen Wilson, Adrien Brody and Jason Schwartzman) who, in an attempt to bridge the gap between them, embark on a "spiritual journey" across India by train. Of course, considering Anderson's tendency towards offbeat comedic situations, and a series of problems involving Indian cough syrup, a poisonous cobra and pepper spray, the journey does not, of course, go as planned, and the brothers are forced to cope with their increasingly difficult situation and each other in turn. <br /><br />Do not mistake the film for the conventional road trip buddy comedy it may appear to be - Anderson is far too eclectic and clever to subscribe to such traditional fare, and his film is instead a far more emotional effort. With a particular knack for intricate character and storyline development, Anderson's script carefully doles out tidbits of character history throughout, painting a gradual and remarkably detailed portrait of the central characters as the film progresses. Though the film may drag or feel as if it falls slightly short of its true potential at times, on the whole it is far to easy to be swept up by the film to dwell on such minor concerns. <br /><br />The gorgeous Indian scenery is captured with particular affection by Anderson's jarring cinematography and sharp eye for intriguing colour schemes. The film's wonderfully fitting soundtrack perfectly compliments the sublime visuals, making for one of the most aesthetically pleasing films in recent memory. <br /><br />The central three actors are the real draw of the film, and all three boast excellent chemistry throughout. Owen Wilson, as usual, is effortlessly funny as spiritually obsessive control freak Francis, but also brings a tragic undercurrent to his character, made more poignant due to recent real life events out of character. A superb Adrien Brody steals the show as the emotionally unstable soon to be father Pete, demonstrating both previously unseen comedic abilities, and genuinely affecting emotional clout. As bitter writer Jack, Jason Schwartzman proves proficient at raising many a laugh, but despite his strong performance is easily overshone by his two co-stars during the film's dramatic moments. Watch also for amusing cameos from Bill Murray and Natalie Portman (featured more significantly in the film's 13 minute prequel found online at www.hotelchevalier.com), and a somewhat forced supporting role from Angelica Huston near the end. <br /><br />Like the rest of Anderson's other work, audiences will likely either love it or hate it. This is not a typical belly laugh evoking comedy à-la-Superbad - the humour present is more sly and chuckle worthy, and prides itself more on precisely crafted characters and situations than sight gags and one liners. Those willing to appreciate the film for what it is will enjoy an intelligent and touching spiritual meditation on family, and life in general. The joy is in the journey, and a journey as quirky and sentimental as this is one easily worth taking - for those willing to put forth the effort to overcome mainstream expectations, the film will not disappoint. <br /><br />-8/10