Het is een heel ontroerend psychologisch drama. Er zit geen bloed in, dus is het helemaal niet voor zombiefans. Maar voor mij is er een waarachtig gevoel van identificatie met de hoofdfiguur. Savage speelt zijn rol briljant. Hij is meelijwekkend en soms heb ik het gevoel dat ik in deze verschrikkelijke situatie gevangenzat in plaats van hij. De meesterlijk geschoten sinistere landschappen maakten me ook heel nerveus. Misschien lijkt het vreemd, maar naar mijn mening is de sfeer in de film dezelfde als in Weirs 'Picnic at Hanging Rock'. En de intrige heeft een veel interessantere intrige dan 'Six Sense'. Het was echt een genoegen om naar de film te kijken. Helaas is het de laatste film die door Fulci is gemaakt. Misschien had hij een voorgevoel over zijn dood en heeft hij dat op de een of andere manier in zijn laatste werk verwerkt. Hoe dan ook, 'De deur naar de stilte' is een ander voorbeeld van zijn veelzijdige talent. Moet het zien (niet alleen voor Fulci's fans)
It is very touching psychological drama. There is no blood and gore in it, so it is not for zombie-fan at all. But for me there is a true feeling of identification with the main character. Savage plays his role brilliantly. He is pitiful and sometimes I feel like I was trapped in this horrible situation instead of him. The masterfully shot sinister landscapes also made me real nervous. Maybe it seems strange, but in my opinion the atmosphere in the movie is the same as in Weir's "Picnic at Hanging Rock". And by the way the plot has a much more interesting intrigue than "Six Sense". It was real pleasure watching the film. Sadly it is the last movie made by Fulci. Maybe he had a presentiment about his death and he somehow put it into his last work. Anyway "Door to silence" is another example of his versatile talent. Must see (not only for Fulci's fans)