Tot de laatste paar minuten van deze film was dit een werkelijk fantastische film. Bette Davis speelt een buitengewoon manipulatieve vrouw die herhaaldelijk haar hand overspeelt. Aan het begin van de film is ze verloofd met de aardige Henry Fonda. Maar keer op keer zoekt ze ruzie met hem en probeert hem te domineren tot hij er uiteindelijk genoeg van krijgt en haar verlaat. Een jaar later komt Fonda terug en Davis staat op het punt haar verontschuldigingen aan te bieden en de draad weer op te pakken <0xE2><0x80><0x93> om er vervolgens achter te komen dat Fonda inmiddels getrouwd is. Geheel in overeenstemming met haar manipulatieve aard beraamt ze vervolgens een plan om Fonda en de heethoofdige George Brent ruzie te laten krijgen. Het was te verwachten geweest dat Brent, nadat Fonda was weggeroepen, zijn ruzie met Fonda's vrouw zou voortzetten tot Fonda's jongere broer Brent uiteindelijk tot een duel zou uitdagen. Kort daarna is Brent dood en ziet Davis in dat haar intriges uit de hand zijn gelopen. Ze vond het heerlijk om anderen te manipuleren en het leven zuur te maken, maar deze dood heeft haar echt van haar stuk gebracht. Dus als Fonda korte tijd later wordt getroffen door de Gele Koorts, probeert ze het goed te maken door aan te bieden hem naar de quarantaine te volgen om hem te verplegen <0xE2><0x80><0x93> en op dat moment eindigt de film.<br />Dus laten we na die samenvatting het goede en het slechte van de film bespreken. Wat het goede betreft, er is zoveel leuks aan de film. De uitvoeringen zijn fantastisch <0xE2><0x80><0x93> Davis kreeg een Oscar voor de beste actrice en was de uitmuntende artiest in de film. Fonda en Brent geven uitstekende steun en worden niet overschaduwd door Davis. Zelfs de bijrollen zijn uitstekend, hoewel ik echt niet vond dat Fay Bainter (als de tante van Davis) de Oscar voor de beste bijrol verdiende (hoewel ze hem wel kreeg), want haar rol was vrij klein en niet bijzonder transcendent. Ik denk echt dat ze hem haar gaven vanwege de algehele film, niet vanwege haar individuele optreden.<br />Een belangrijk pluspunt van deze film was ook de ongelooflijke cinematografie. Dit is gewoon de mooiste zwart-witfilm die ik ooit heb gezien, en hij is prachtig.' Het is duidelijk dat de cameraman en de regisseur (Wyler) hun vak verstonden. Het is echt verbazingwekkend hoe goed de film was, ondanks het feit dat hij in de geluidsstudio werd opgenomen.<br />Wat het slechte gedeelte betreft, en dit voorkwam dat de film een tien kreeg, was het de stomme afsluiting van de film. Gedurende de hele film speelde Davis een egoïstische manipulator. Maar nadat ze heeft gezien hoe haar plannen in het honderd lopen, krijgt ze berouw en is ze bereid haar leven te geven om Fonda te redden!? Dit past helemaal niet bij het personage en het lijkt op het einde van 'Hollywood'. Ik wilde eigenlijk een wat behoedzamer einde <0xE2><0x80><0x93> misschien dat ze wel met Fonda in quarantaine ging, maar alleen om te proberen hem terug te winnen, of misschien dat hij zou sterven en zij vrolijk haar gang zou gaan zonder ook maar een vin te verroeren. DAT zou meer in haar aard hebben gelegen.<br />Nog één opmerking: het zal u ongetwijfeld zijn opgevallen dat deze film een zeer geïdealiseerd beeld van de slavernij geeft. De slaven zien er allemaal gelukkig en goed behandeld uit. Omwille van de werkelijkheid zou ik eigenlijk willen dat ze minder hadden laten zien van Bette die met de slaven flirtte (iets wat een societyvrouw in het oude Zuiden nooit zou hebben gedaan) en misschien een paar van hen opdracht gaf om gegeseld te worden!
Up until the last few minutes of this film, this was a truly wonderful film. Bette Davis does an exceptional job playing an extremely manipulative woman who repeatedly overplays her hand. At the beginning of the film she is engaged to nice-guy Henry Fonda. But, time and again, she picks fights with him and tries to dominate him until he eventually tires of this and leaves her. A year later, Fonda returns and Davis is ready to apologize and pick up where they had left off--only to find out that Fonda is now married. True to her manipulative nature, she then schemes to have Fonda and the hot-headed gentleman, George Brent, get into an argument. What she didn't anticipate was that after Fonda was called away, that Brent would continue this argument with Fonda's wife until eventually Fonda's younger brother challenges Brent to a duel. Soon afterwards, Brent is dead and Davis sees that her scheming has gotten way out of hand. She loved manipulating others and making them miserable, but this death really shook her. So, a short time later when Fonda is stricken with Yellow Fever, she tries to redeem herself by volunteering to follow him into quarantine to nurse him back to health--at which time the movie ends.<br /><br />So after that summary, let's talk about the good and bad of the movie. As for the good, there's so much to like about the film. The performances are wonderful--Davis received the Oscar for Best Actress and was THE standout performer in the film. Fonda and Brent give excellent support and are not overshadowed by Davis. Even the supporting actors are excellent, though I really did not think that Fay Bainter (playing Davis' aunt) deserved the Oscar for Best Supporting Actress (though she got it), as her role was pretty small and not particularly transcendent. I really think they gave it to her because of the overall movie, not her individual performance.<br /><br />Also, a major plus to this movie was the incredible cinematography. This is simply the most beautiful black and white film I have seen and it's obvious the cameraman and director (Wyler) were tops in their fields. It's really amazing how despite being filmed in a sound stage, the film looked so good.<br /><br />As for the bad, and this kept the movie from receiving a 10, it was the stupid conclusion to the film. Throughout the entire film, Davis played a self-centered manipulator. But, after seeing her plans go out of control, she repents and is willing to give her life to save Fonda!? This just isn't in character at all and seems like a "Hollywood" ending. I really wanted a more thought-out ending--maybe where she did go with Fonda into quarantine but only to try to win him back or perhaps him dying and her going about her merry way while hardly skipping a beat. THAT would have been more in character.<br /><br />One other note: You will no doubt notice that this movie gives a VERY idealized view of slavery. The slaves seem universally happy and well-treated. For the sake of reality, I kind of wish they'd showed less of Bette hobnobbing with the slaves (something a society woman NEVER would have done in the Old South) and maybe ordering some of them to be whipped!