Een intiem portret van Brechts laatste dagen, in een rustige omgeving, die in contrast staat met de hartstochtelijke emoties van de verschillende personages (jaloezie, verraad, kleinzielige wrok).<br />Het is een boeiende studie, die Brechts relaties tot in de kleinste details bestudeert, de diepe liefde (en haat) die hij bij de vrouwen in zijn leven scheen op te wekken en de vaak terloopse wreedheid waarmee hij hen behandelde, d.w.z. dat hij plotseling met zijn trouwe 'helper' Elisabeth Hauptmann over zijn werk praat nadat hij haar een week lang angstvallig heeft genegeerd. Ik vond het interessant dat de verschillende vrouwen in zijn leven zich vaak onweerstaanbaar tot elkaar aangetrokken voelden (onuitgesproken) ondanks hun openlijke vijandigheid, d.w.z. de alcoholiste Ruth en de zichzelf wegcijferende Elisabeth. De schrijver en de regisseur hebben slim gespeeld met de relatie tussen de oude Brecht, een man die de Verenigde Staten ontvluchtte voordat hij door MacCarthy in staat van beschuldiging kon worden gesteld, en Wolfgang Harich, de jonge dissident voor wie de Stasi in het bos op de loer ligt.<br />De film is het verhaal van een groot schrijver en een gebrekkig individu. Hij gaat over de kleinheid van grootheid. Brecht, die schreef over de moeilijkheid om een goed mens te zijn in een slechte wereld, is vrijblijvend, de spreekbuis van de communistische DDR, in tegenstelling tot Harichs politieke idealist. Zoals Brecht Harich aan het eind (met bijna profetische achterafblik) waarschuwt, zou de arrestatie van de jongere man 'zijn slechte geweten' symboliseren. Helaas is het een voorspelling die er niet lang over doet om in vervulling te gaan.
An intimate portrait of Brecht's final days, set around tranquil surroundings which stand in contrast with the passionate emotions of the assorted characters (jealousy, betrayal, petty spite).<br /><br />It is an absorbing study, examining in subtle detail Brecht's relationships, the deep love (and hate) he seemed to inspire from the women in his life, as well as portraying the often casual cruelty with which he treated them, i.e. he suddenly talks to his loyal 'helper' Elisabeth Hauptmann about his work after having studiously ignored her for a week. I found it interesting how the various women in his life were often irresistibly drawn to each other (unspoken) despite their open hostilities, i.e the alcoholic Ruth and the self-effacing Elisabeth.<br /><br />The writer and director cleverly toyed with the relationship between the ageing Brecht, a man who fled the US before he could be indicted by MacCarthy , and Wolfgang Harich, the young dissident for whom the Stasi lie in wait in the woods.<br /><br />The film is the story of a great writer and flawed individual. It is about the smallness of greatness. Brecht, who wrote about the difficulty of being a good man in a bad world, is non-committal, the showcase man of letters in Communist GDR, as opposed to Harich's political idealist. As Brecht warns Harich at the end (with almost prophetic hindsight), the younger man's arrest would symbolise 'his bad conscience'. Sadly, it is a prophecy that does not take long to be fulfilled<br /><br />