Dit is een van de drie lowbudget-programmeurs die Cameron Mitchell in 1959-60 voor regisseur Edward L. Cahn en hetzelfde productiebedrijf (alle drie UA) maakte en het is de moeite waard ze allemaal te bekijken. De kleine zakenman Cameron Mitchell, die in Miami woont, gaat naar Havana na de revolutie om een oude vriend op te zoeken die voor hem zou komen werken, maar die nooit is gekomen en verdwenen lijkt te zijn. Hoewel Mitchells personage geen detective is, heeft dit veel weg van een detectivefilm, en regisseur Cahn is een meester in het ijsberen, dus ondanks het minieme budget (Havana wordt opgeroepen door een paar kleine sets en een paar Californische buitenopnamen met Spaanse teksten erop! De film speelt als een goed detectiveverhaal in pocketformaat <0xE2><0x80><0x93> vooral omdat Mitchell hier en daar de voice-over doet om de zaken te bespoedigen en dingen te noemen die te duur zouden zijn om voor de camera te laten zien. Zoals altijd behandelt Mitchell de rol met het grootste respect, graaft hij in het personage en verandert hij wat een algemene rol had kunnen zijn in iemand om wie de kijker geeft en voor wie hij leeft. Michael Granger is ook uitstekend als de eerlijke, professionele Cubaanse rechercheur die zelf op de zaak blijft zitten en onderweg Mitchell tegen het lijf loopt. De film bevat ook de legendarische hoofdrolspeelster Allison Hayes uit de jaren vijftig (Gunslinger, The Unearthly, Attack of the 50ft). Vrouw) als een vrouw die Mitchell ooit heeft gekend en getrouwd was met de vermiste man. Hoewel PIER 5 een lowbudget-programmeur is die maar 67 minuten duurt en ongetwijfeld in een paar weken is gemaakt, biedt PIER 5 goed, eerlijk, hardgekookt amusement en speelt het als een goede detective-tv-serie uit de jaren vijftig. Directeur Edward L. Cahn was de beste regisseur die je je kunt voorstellen, een echte vakman die van een getalenteerde cast, een paar kleine sets en een scenario dat op een genre was gebaseerd, een solide, pretentieloze speelfilm kon maken die nog tientallen jaren na het maken ervan wordt vertoond. Het maakt niet uit dat de stoten in de vechtscènes minstens twintig centimeter naast gaan <0xE2><0x80><0x93> de geluidseffecten kloppen precies, zodat je denkt dat de stoot raak moet zijn geweest en de scène al is afgelopen voordat je tijd hebt gehad om hem te analyseren. Zo'n eerlijke film verkies ik boven CGI-effecten. Deze film is waarschijnlijk gemaakt voor minder dan het flessenwaterbudget van de laatste Eddie Murphy-film. Bravo voor regisseur Cahn en ster Cameron Mitchell!
This is one of three low-budget programmers made by Cameron Mitchell for director Edward L. Cahn and the same production company (all UA releases) in 1959-60, all of which are worth seeing. Living in Miami, small businessman Cameron Mitchell comes to post-revolution Havana to find an old friend who was going to come and work for him, but never arrived and seems to have vanished. Although Mitchell's character is not a detective, this plays a lot like a detective film, and director Cahn is a master at pacing, so despite the miniscule budget (Havana is evoked by a few small sets and a few California exteriors with Spanish-language signs on them!), the film plays like a good little paperback-original mystery novel--especially so since Mitchell provides voice-over narration here and there to speed things along and to mention things that would be too expensive to show on camera. As always, Mitchell treats the role with the greatest respect, digging into the character and turning what could have been a generic role into someone the viewer cares about and roots for. Michael Granger is also excellent as the honest, professional Cuban police investigator who stays on the case himself and keeps running into Mitchell along the way. The film also features legendary 50s leading lady Allison Hayes (Gunslinger, The Unearthly, Attack of the 50 ft. Woman)as a woman who once knew Mitchell and was married to the missing man. Although a low-budget programmer that is only 67 minutes long and was no doubt made in a few weeks, PIER 5, HAVANA provides good, honest, hard-boiled entertainment and plays like a good 1950s detective TV show. Director Edward L. Cahn was the best kind of journeyman director, a true pro who could take a talented cast, a few small sets, and a genre-based script, and turn it all into a solid, unpretentious feature film that still entertains and engages decades after it was made. If you come to this film with enough willing suspension of disbelief, it won't matter that the punches thrown in the fight scenes miss by at least eight inches--the sound effects are synched accurately so you THINK the punch must have landed, and the scene has moved on before you have time to analyze it. I'll take honest entertainment like this over CGI effects any day of the week. This film was probably made for less than the bottled water budget on the last Eddie Murphy film. Bravo to director Cahn and star Cameron Mitchell!