Ik keek vanavond naar die film op het Sundance Channel en kon niet geloven hoe volstrekt alledaags deze film eigenlijk is. Ik bedoel, kom op, wie kan het nou echt iets schelen of deze twee kerels de ware liefde vinden of niet? Ik had het gevoel dat ik naar een zeer middelmatige versie van een poging tot The Brothers McMullen zat te kijken en plotseling merkte ik dat ik Ed Burns veel meer waardeerde dan ik ooit had gedacht.<br />De film draait om twee broers die samen in L.A. wonen, gespeeld door de gebroeders Martini. Vanaf het begin zien we dat hun leven lijkt te draaien om de vrouwen met wie ze uitgaan. Maar daar houdt de film op. Het lijkt niet de drijvende kracht te zijn achter hun zoektocht naar betekenisvolle relaties, er lijkt geen verleden tussen de twee te zijn <0xE2><0x80><0x93> afgezien van de zwangerschapstest in het begin, die verklaart dat hun grootmoeder hun de bijnamen van Geit op Vuur en Lachende Vis heeft gegeven. En we beseffen ook dat hun ouders overleden zijn. Maar er worden in de film geen familiekwesties opgerakeld, en er is ook geen enkele richting, van welke aard dan ook.<br />Ik ben stomverbaasd dat dit naar Toronto is gegaan en een prijs heeft gewonnen. Wat gebeurt er met de beste festivals? Worden ze allemaal gerund door mensen die je kent? Want als deze film naar Toronto is gegaan, moet iemand aan de touwtjes hebben getrokken. Of misschien heb je alleen maar 'Martin Scorcese-cadeaus' nodig. Ik hoef natuurlijk niet te zeggen dat ik deze film aan niemand zou aanbevelen. Als je geïnteresseerd bent in dit soort films, er zijn er zo veel die deze film uit het water blazen. Glimlachende Vis? Ze zouden met de vis mee moeten zwemmen.
I watched this movie tonight on the Sundance Channel and could not believe how absolutely pedestrian this film truly is. I mean come on, who can really care about whether these two guys find true love or not? I felt like I was watching a very mediocre version of an attempt at The Brothers McMullen and all of a sudden, I found myself appreciating Ed Burns alot more than I ever thought I would.<br /><br />The film centers around two brothers who live together in L.A. played by the Martini brothers. From the outset, we see that their lives seem to revolve around the women they're dating. But that's about where the movie stops. There doesn't seem to be any driving force for their quest for meaningful relationships, there doesn't seem to be any back history between the two - besides from the V.O. at the beginning that explains that their grandmother gave them the nicknames of Goat on Fire and Smiling Fish. And we also realize that their parents are deceased. But no family issues are ever bought up in the film, nor for that matter is any direction of any type.<br /><br />I'm utterly amazed that this went to Toronto and won an award. What is happening to the top festivals? Are they all being run by who you know? Because for this film to have gone to Toronto someone had to have been pulling strings. Or perhaps having "Martin Scorcese presents" is all you need. Needless to say, I would not recommend this movie to anyone. If you're interested in this kind of film, there are so many out there that blow this one out of the water. Smiling Fish? They should be swimming with the fish.