Ik voel me eigenlijk schuldig dat ik geen contact met deze film heb gezocht. Ondanks de ogenschijnlijke diepte die in andere commentaren hier (en op de pagina's van Film Comment) wordt opgemerkt, liet deze experimentele Thaise film me onaangedaan en zelfs een beetje geïrriteerd achter. Misschien was ik niet'met mijn hart' aan het kijken, zoals een ander commentaar suggereerde dat nodig was.<br />De enige troost voor mij was de gelegenheid om een realistische glimp op te vangen van het platteland van Thailand, en sommige scènes waren inderdaad prachtig gefotografeerd.<br /><br />Ik ben niet onbekend met experimentele en niet-romantische structuren in films, maar merkte dat ik een groot deel van dit stuk snel doorspoelde, vooral de laatste 'folkloristische' helft.<br /><br />Ondoorgrondelijk en lusteloos gedraaf staan niet altijd gelijk aan een gevoelvolle, ontroerende filmervaring, en dat kan ik niet. Ik vraag me af of een deel van de loftuitingen voor deze film afkomstig is van degenen die bereid zijn zich te laten overdonderen door iets ondoorgrondelijk kunstzinnigs.<br />Er zit niet echt veel in deze film, er gebeurt niet echt veel, en het wordt aan de kijker overgelaten om zijn eigen zintuiglijke of emotionele belichting op de structuur te projecteren, voor zover die er is. Ik was niet in staat om deze sprong te maken, koelbloedige klootzak die ik ben.
I actually feel bad that I did not connect with this film. For all its perceived depth noted in other comments here (and in the pages of Film Comment magazine), this experimental Thai film left me unmoved and even a bit irritated. Perhaps I was not "viewing with my heart," as another commenter suggested was necessary.<br /><br />The one redeeming factor for me was the opportunity for a realistic glimpse of rural Thailand, and some scenes were indeed beautifully photographed.<br /><br />I am no stranger to experimental and non-narrative structures in film, but found myself fast-forwarding through much of this piece, especially the latter "folkloric" half.<br /><br />Inscrutable and languidly paced do not always equal a soulful, moving film experience, and I can't help but wonder if some of the praise for this one comes from those willing to be blown away by anything impenetrably arty.<br /><br />There really is not a lot to this film, not much happens per se, and it is left to the viewer to project one's own sensory or emotional illuminations onto the structure, what little there is. I was unable to make this leap, cold-hearted bastard that I am.