Zoals zoveel andere regisseurs die in de jaren zeventig op de top van hun kunnen waren (Tobe Hooper, John Carpenter, Lucio Fulci, enz.), is het werk van Dario Argento de laatste tijd ongelooflijk saai en ongekunsteld. 'Sleepless' van vorig jaar was een rampzalige poging om terug te keren naar de _giallo's_ die hem beroemd maakten, en 'The Phantom of the Opera' (wat is dit, de MILLIONTH-versie?) is een troebele, warrige en onverschillige poging tot 'kunst'. Recensies die zeggen dat dit Argento's slechtste film is, zijn niet onnauwkeurig <0xE2><0x80><0x93> hij is zo saai dat ik het grootste deel doorspoel, en ik spoel nooit films door. Het script ontwikkelt zich voortdurend in verschillende richtingen, het acteerwerk is gewoonweg verschrikkelijk, de pogingen tot humor zijn onbeholpen en niet grappig, en het hele gebeuren speelt zich af met het uiterlijk en de sfeer van een soapserie. Door en door is dit allemaal verschrikkelijke troep, zonder enige waarde.
Like so many other directors who peaked in the 1970s (Tobe Hooper, John Carpenter, Lucio Fulci, etc.), Dario Argento's recent work has been incredibly artless and boring. Last year's "Sleepless" was a disastrous attempt at returning to the giallos that made him famous, and "The Phantom of the Opera" (what is this, the MILLIONTH version?) is a murky, muddled, and indifferent stab at 'art.' Reviews that say this is Argento's worst film are not inaccurate--it's so dull I fast-forwarded through most of it, and I NEVER fast-forward through movies. The script is constantly pulling itself in different directions, the acting is downright terrible, the attempts at humor are awkward and unfunny, and the whole thing plays out with the look and feel of a soap opera. Through and through, this is terrible crap, with no redeeming value.<br /><br />Zero/10