Zelfs als Leonard Maltin deze film meer waarde toekent dan KING KONG ESCAPES (1967) wanneer hij het opneemt tegen de BOMBONEN van die laatste, leek ik toch meer van die ene te genieten; let wel, beide films zijn in wezen verschrikkelijke films <0xE2><0x80><0x93> maar de KONG-film had tenminste nog een flinke dosis camp in zich, terwijl dit alleen maar saai is (ondanks de megalomane buitenaardse wezens en een overvloed aan monsters).<br />In zekere zin is de film een herhaling van Honda's eigen MONSTER ZERO (1965), die ik enige tijd geleden heb gezien en waarin u ook een interplanetaire poging tot wereldoverheersing te zien kreeg waarbij een stel Toho-monsters betrokken waren. Hier krijgen we echter een grotere variëteit van het laatste: de dinosaurussen Anguirus, Baragon, Gorosaurus, Godzilla (samen met zijn irritante kleine nakomeling Minilla) en de vliegende Rodan, de spin Kumonga, de slangachtige Manda en de worm Mothra. Hoewel ze allemaal uiteindelijk door de buitenaardse wezens worden gehersenspoeld om hun kwade wil uit te voeren en zo een aantal van's werelds belangrijkste steden te vernietigen, leveren de laatsten hun eigen monster op <0xE2><0x80><0x93> Koning Ghidorah <0xE2><0x80><0x93> voor de grote finale (waarin het het tegen iedereen opneemt, maar waar natuurlijk de verliezer uit tevoorschijn komt). Dat gezegd hebbende, krijgen alleen Godzilla Snr. en Rodan een fatsoenlijke rol in de film! <br />Hoewel het vergezeld gaat van een typische opzwepende melodie, komt de handeling vaak eerder verwarrend dan opwindend over (om nog maar te zwijgen van onbedoeld hilarisch tijdens de climax van de monsterkliek). Wat de plot betreft, die is allemaal nogal saai en saai en lui: alle Aardse monsters zijn handig bijeengebracht op een eiland dat bestudeerd moet worden (ja, probeer maar eens een bloedmonster te krijgen van Godzilla, of Rodan, wat dat aangaat)... maar dan slagen de buitenaardse wezens (die van nature over een superieure intelligentie en een angstaanjagende zelfverzekerdheid beschikken, want ze zijn ervan overtuigd dat het monstergezelschap Koning Ghidorah niet bij kan houden!) erin om ze allemaal in te passen met een conditioner achter de oren!! Ten slotte waren misschien de meest amusante elementen voor mij het feit dat het eilandpersoneel (dat de individuele bewegingen van de monsters op een monitor weergeeft) in staat is om tijdens een demonstratie voorzichtig te kruisen tussen aanvaller en prooi (een rijdende trein); de filmmakers hadden de ruimtewezens kunnen grimeren of op zijn minst een masker kunnen opzetten om hun maar al te duidelijke Aziatisch uiterlijk te verbergen (in het script wordt niet gesuggereerd dat ze zo'n vermomming hebben aangenomen om onopgemerkt onder de Aardlingen te blijven); ook horen we in een kinderfilm een heleboel menselijke personages de ruimtewezens vervloeken (zeker, het is Japans, maar de implicatie is onmiskenbaar).
Even if Leonard Maltin rates this higher than KING KONG ESCAPES (1967)  giving it ** against the latter's BOMB  I seemed to enjoy that one more; mind you, both are essentially dreadfulbut, at least, the KONG film had a good deal of campiness going for it  whereas this is merely dull (in spite of megalomaniac aliens and a plethora of monsters)! <br /><br />In a way, the film is a rehash of Honda's own MONSTER ZERO (1965), which I watched some time ago  where you also had an interplanetary attempt at world domination that saw the involvement of a clutch of Toho Studios monsters. Here, however, we get a greater variety of the latter: dinosaurs Anguirus, Baragon, Gorosaurus, Godzilla (along with its annoying baby offspring Minilla) and the flying Rodan, the spider Kumonga, the snake-like Manda and the worm Mothra. Though all these are eventually brainwashed by the aliens to do their evil bidding, destroying several of the world's leading cities in the process, the latter provide their own monster  King Ghidorah  for the grand finale (during which it takes on all comers but, obviously, emerges the loser). That said, only Godzilla Snr. and Rodan receive any decent exposure throughout the film! <br /><br />While it is accompanied by a typically rousing score, the action often comes across as confusing rather than exciting (not to mention unintentionally hilarious during the climactic monster mash). As for the plot, it's all quite dreary  and lazy: all the Earth monsters have conveniently been assembled on an island to be studied (yeah, right  just try to get a blood sample from Godzilla, or Rodan, for that matter)...but, then, the aliens (naturally possessing superior intelligence and frightening assurance  they must have missed MONSTER ZERO, for they're deluded into thinking that the monster ensemble can't hold a candle to King Ghidorah!) manage to fit all of them with a conditioning device behind the ears!! <br /><br />Finally perhaps its most amusing elements to me were the fact that the island personnel (channeling the monsters' individual movements on a monitor) are able to judiciously cross-cut, for suspense purposes, between attacker and prey (a moving train) during a demonstration; the film-makers could have fitted the aliens with make-up or, at least, a mask so as to hide their all-too-obvious Asian countenance (there's no suggestion in the script that that they may have adopted such a disguise in order to go undetected among the Earthlings); also, for a kiddie film, a lot of the human characters are heard cursing the aliens (sure, it's in Japanese, but the implication is unmistakable).