Toen Peter Sellers in 1980 overleed, was hij van plan nog een Clouseau-film te maken. Waarschijnlijk vond hij het idee vreselijk, hoewel hij het script al had geschreven. Sellers wist dat hij voor altijd en eeuwig de onhandige Franse inspecteur zou spelen, maar hij vond het vreselijk dat zijn optredens in bijvoorbeeld Dr. Strangelove of Been there uit de herinnering van het publiek zouden verdwijnen. Want zoals andere acteurs die worden betrapt op herhalingen van dezelfde rol (denk aan Basil Rathbone als Sherlock Holmes of Anthony Perkins als Norman Bates) hebben gezegd: die herhalingen gaan steeds weer in hetzelfde tempo door, en dat maakt de talenten van de acteurs er niet groter op. Wat zo vreemd is aan _Trail of the Pink Upper_, is dat het een postume wederopstanding van Sellers is dankzij Blake Edwards, die beter had moeten weten. Sommige dode acteurs zijn na hun dood in films weer opgedoken, zoals Jean Harlow in _SARATOGA_, maar meestal waren ze aan het filmen toen ze ziek werden en stierven. In _Trail of the Pink Upper_ besloot Edwards om gebruik te maken van fragmenten en watgeknipte scènes om een plot voor een nieuwe film op te bouwen.<br />Voor de derde keer in de serie zou de echte 'Roze Panter' verschijnen. De steen waaraan Claudia Cardinale zich in de eerste film probeerde vast te klampen, is het middelpunt van een roofoverval <0xE2><0x80><0x93> een geslaagde roofoverval. Clousseau wordt erop uitgestuurd om de roof op te lossen. Maar zijn vliegtuig stort kennelijk in zee. Is de grote detective dood of niet?<br />Joanne Lumley speelt de Franse televisiejournaliste Marie Jouvet. Ze krijgt opdracht de verdwijning van Clousseau te onderzoeken en erachter te komen wie erachter kan zitten. Er zijn veel mogelijke personages: hoofdinspecteur Dreyfus (Herbert Lom, die weer stuiptrekt), het hoofd van de Franse maffia (Robert Loggia), die nog steeds worstelt met hun nederlaag van Clousseau in 1978, en zelfs sir Charles en nu lady Lytton (David Niven en Capuchine, herenigd voor deze tweede film). Cato (Burt Kwouk) en Clousseaus vroegere assistent Hercule Lajoy (Graham Stark) worden geïnterviewd. En de fragmenten worden toegevoegd in een trieste poging om eenheid te scheppen in de chaos.<br />Want het was een echte chaos.<br />Het kwam erop neer dat Sellers (in 1982) in de rol schijnbaar onvervangbaar was. Het publiek identificeerde hem met de Franse detective die de Engelse uitspraak van 'apie' verkeerd uitsprak als'minkie'. Het publiek dat de film zag, kon hem alleen maar als een curiositeit beschouwen. Ze zouden hem kunnen oprekken tot een poging om een groot komisch acteur te eren. Maar ze vonden hem waarschijnlijk ook sjofel, en dat was hij ook. De andere films die eraan vooraf waren gegaan, hadden geprofiteerd van de energie die Sellers' personagebeschrijvingen uitstraalden (een nogal subtiele, overigens: mensen zijn geneigd te vergeten dat Clousseau onhandig en arrogant was, dat hij een briljant detective was <0xE2><0x80><0x93> luister maar naar zijn gesprek met Lajoy in een scène uit _A Knock in the Dark_, over de verdachte Maria Gambrelli <0xE2><0x80><0x93> we weten dat Clousseau verliefd op haar is, maar hij wijst er scherp op dat ze geen motief had voor de moord waarvan ze wordt beschuldigd). De scènes waarin Sellers aan het werk was, hadden zijn energie, maar er waren hiaten wanneer Lumley of de rest van de cast worstelde met de geestloze plot.<br />De acteurs doen het niet slecht. De beste is Richard Mulligan als de bejaarde vader van Clousseau (die graag wat tijd met de verslaggever zou willen doorbrengen) en Lom natuurlijk. Stark is een oude beroepsdief (kijk maar naar zijn latere werk bij VICTOR/VICTORIA als een hatelijke en achterdochtige kelner). Hier is hij Lajoy, die van zijn pensioen geniet. Hij speelt een gemakkelijke rol samen met Lumley (je zou willen dat er meer achter zat). Zij is ook heel goed, maar haar rol is verward door het script (haar beste rol is niet bij Loggia <0xE2><0x80><0x93> een trieste verloren kans voor twee goede acteurs <0xE2><0x80><0x93> maar vlak voordat ze beseft dat haar taxichauffeur haar moet ontvoeren). Ze heeft ook een moment waarop ze Lom (die dat niet kan) onder ogen moet komen. Het kan me geen donder schelen of ze Clousseau vinden) waar ze zijn trekkende oog nabootst.<br />Maar waarom ze Niven er weer bijhaalden, is me een raadsel. Hij was nog maar een jaar of zo dood, aan de ziekte van Lou Gehrig. Hij had niet meer die fantastische herenstem van hem, dus Rich Little speelde voor hem. Je luistert en je beseft dat het niet Niven is. Dat is dubbel triest.<br />Het had in twee opzichten anders kunnen zijn. In 1982 waren de rollen van zowel Clousseau als Sir Charles Lytton nog niet helemaal in elkaar genaaid door Sellers en Niven. Een film met de titel INSPECTEUR CLOUSSEAU was halverwege de jaren zestig gemaakt, met Alan Arkin in de hoofdrol, die misschien weer beschikbaar was om de rol te spelen. En in het begin van de jaren zeventig had de derde Pink Panther-film Sir Charles en Lady Lytton weer tot leven gewekt, met de juwelendief in de rol van Christopher Plummer. Er zou een hercasting nodig zijn geweest. Als ze dat hadden gedaan (waarschijnlijk als de acteurs beschikbaar waren of wanneer ze beschikbaar waren), zou er meer tijd aan het script zijn besteed. Helaas was dat hier niet het geval.<br />Edwards zou hierna nog een Pink Panther-film maken, die minder succes had dan deze. Daarna ging hij wijselijk aan andere projecten werken. In deze laatste twee films hebben ze Jacques Clousseau nooit gevonden. De laatste twee films waren zo verschrikkelijk dat ze het niet verdienden de redding van Insp. Clousseau te verdienen. Afgezien van een enkele keer dat ze op de televisie te zien waren, zijn ze nu allebei vergeten (net als Arkins enige poging om de rol te spelen). Maar Steve Martin heeft de rol een paar jaar geleden overgenomen, en Kevin Klein de rol van Lom als Dreyfus. Martin zal binnenkort te zien zijn in een vervolg op zijn eerste Pink Panther-film. Veel succes met hem <0xE2><0x80><0x93> hij heeft grote rollen te vervullen.
When Peter Sellers died in 1980 he was planning on another Clouseau film. He probably hated the idea, although he was writing the script. Sellers knew that his signature role for all time would be the stumble-bum French Inspector, but he hated how it hid his performances in, say, DR. STRANGELOVE or BEING THERE from the memory of the public. For as other actors caught in repeat performances of the same part (think of Basil Rathbone as Sherlock Holmes or Anthony Perkins as Norman Bates) have said, those repeat roles are just going through the same paces again and again, and don't help stretch the performers talents.<br /><br />What is odd about TRAIL OF THE PINK PANTHER is that it is a posthumous resurrection of Sellers due to Blake Edwards, who should have known far better than to do this. Some dead actors have managed to reappear after they died in films, like Jean Harlow in SARATOGA, but usually they were shooting the film when they got sick and died. In TRAIL OF THE PINK PANTHER Edwards decided to use outtakes and some cut sequences to build up a plot for a new film. <br /><br />Supposedly, for the third time in the series, the actual "Pink Panther", the stone that Claudia Cardinale was struggling to hold onto in the first film, is the center of a robbery - a successful one. Clousseau is sent to solve the robbery. But his plane apparently crashes into the sea. Is the great detective dead or not? <br /><br />Joanne Lumley plays French television journalist Marie Jouvet. She is assigned to investigate the disappearance of Clousseau and who might be behind it. There are many potential characters: Chief Inspector Dreyfus (Herbert Lom, twitching again), the head of the French Mafia (Robert Loggia) - still struggling from their defeat by Clousseau in 1978, and even Sir Charles and now Lady Lytton (David Niven and Capuchine, reunited for this second film). Cato (Burt Kwouk) and Clousseau's old assistant Hercule Lajoy (Graham Stark) are interviewed. And the clips and outtakes are added in a sad attempt to give unity to the mess. <br /><br />For it was a real mess.<br /><br />Basically, Sellers was (in 1982) seemingly irreplaceable in the role. The public identified him with the French detective who mispronounced the English pronunciation of "monkey" as "minkey". The public watching the film could only consider it a curiosity at best. They might stretch it into an attempt at honoring a great comic actor. But they probably also thought it shabby, which it was. The other films preceding it had benefited from the energy of Sellers characterization (rather subtle one, by the way: people tend to forget that clumsy and arrogant as Clousseau was, he was a brilliant detective - listen to his conversation with Lajoy in a sequence from A SHOT IN THE DARK regarding the suspect Maria Gambrelli - we know Clousseau is in love with her, but he points out very sharply she had no motive for the murder she has been accused of). The sequences with Sellers at work had his energy, but the gaps appeared when Lumley or rest of the cast struggled with the vapid plot.<br /><br />The actors are not doing badly. Best is Richard Mulligan as the elderly father of Clousseau (who would like to make time with the reporter), and Lom of course. Stark is an old scene stealing pro (look at his subsequent work in VICTOR/VICTORIA as a snide and suspicious waiter). Here he is Lajoy enjoying his retirement. He shares an easy sequence with Lumley (one wishes there was more to it). She is quite good too, but her role is confused by the script (her best sequence is not with Loggia - a sad lost opportunity by two good performers - but just before when she realizes her taxi driver is being forced to kidnap her). She also has a moment confronting Lom (who can't give a damn about finding Clousseau) where she mimics his twitching eye.<br /><br />But why they trotted out Niven again is beyond me. He was within a year or so of his death, from Lou Gehrig's disease. He no longer had that wonderful gentleman's voice of his, so Rich Little was dubbing for him. You listen and you realize it is not Niven. That is just doubly sad.<br /><br />It could have been different in two ways. In 1982 the roles of both Clousseau and Sir Charles Lytton were not totally sewed up by Sellers and Niven. A film called INSPECTOR CLOUSSEAU had been made in the middle 1960s starring Alan Arkin, who might have been available to attempt the role again. And in the early 1970s, the third Pink Panther film had resurrected Sir Charles and Lady Lytton with the jewel robber being played by Christopher Plummer. A bit of recasting would have been needed. If they had done it (presumably if the performers were available or when they were) more time might have been spent on the script. Sadly that was not the case here.<br /><br />Edwards would make another "Pink Panther" film after this, which did less box office than this one did. Then, wisely, he went onto other projects. They never did find Jacques Clousseau in these last two films. The last two films were so terrible they did not deserve to merit the recovery of Insp. Clousseau. Now, aside from an occasional viewing on television both are forgotten (as is Arkin's one attempt at the role). However, Steve Martin took over the role a few years ago, with Kevin Klein taking over Lom's role as Dreyfus. Martin will shortly be seen in a sequel to his first "Pink Panther" film. Good luck to him - he has big shoes to fill.