Om te beginnen met de gebruikelijke uitleg en verontschuldiging over waarom Holmes bestaat in de'moderne' tijd, reist het personage naar Washington om te helpen bij het oplossen van een zaak waarin een Britse agent van de geheime dienst een kostbare microfilm heeft verstopt. Het is niet echt Conan Doyle, maar het is heel snel en scherp geschreven.<br />Jammer genoeg zijn er niet veel momenten van sfeer, en de film is net zo nietszeggend geschoten als elke andere film uit de jaren veertig en wekt geen mysterieuze sfeer op. Watson is iets meer een komische hansworst dan gewoonlijk, maar ik vind het amusant, ook al past het niet bij het oorspronkelijke beeld van het personage. De vaderlandslievende toespraak aan het eind (typisch voor de moderne Sherlock Holmes-films uit de Tweede Wereldoorlog) voelt aan alsof er een spijker in wordt geslagen en is verrekte weinig subtiel.
Beginning with the usual explanation/apology as to why Holmes exists in the 'modern' day, the film has the character travel to Washington to help solve where a British Secret Service agent hid a precious microfilm. It's not exactly Conan Doyle but it's very fast moving and sharply written.<br /><br />Unfortunately there are not many moments of atmosphere and the film is blandly shot like any other 40s movie and doesn't affect an air of mystery. Watson is a bit more of a comical buffoon than usual, but I find it entertaining even if it doesn't fit the original image of the character.<br /><br />The patriotic speech at the end (typical of the modern, WWII Sherlock Holmes movies) does feel tacked on and is pretty damn unsubtle.