Als een film beweert dat hij 'gebaseerd is op een waargebeurd verhaal', roept dat bij veel mensen een Pavlov-reactie op, waardoor ze gaan geloven dat wat ze te zien krijgen echt is gebeurd. Ik zie het als een marketingtruc. Natuurlijk geloof ik dat er een Frank Hopkins was en dat hij bekendstond om zijn langeafstandsraces. Maar dat wil nog niet zeggen dat hij in Arabië voor geld een race van 1.000 kilometer heeft gelopen.<br />O, ik vond deze film wel leuk. Hij deed me eraan denken dat mijn tolerantieniveau voor nauwkeurigheid van film tot film varieert. Wat me ergerde aan 'Hidalgo' waren de blauwe ogen van Viggo Mortensen in het hoofd van Frank Hopkins, de zoon van de dochter van een indianenhoofdman. Als ik les kreeg over dominante/restrictieve genen, was het voorbeeld dat altijd werd gebruikt dat bruine ogen dominanter zijn dan blauwe ogen. Frank Hopkins kon geen blauwe ogen hebben gehad.<br />Aan de andere kant kon het me niet schelen of de taferelen in Arabië voornamelijk een product van de verbeelding van de schrijver waren. Voor zover ik weet, was Arabië in de jaren negentig van de negentiende eeuw misschien wel veel bruter dan het in de film werd afgeschilderd, omdat het nog steeds onder de duim van een in verval rakend Ottomaanse Rijk lag. De film laat een ras in Arabië zien, dus we moeten veel Arabische personages zien. In een van de scènes was Omar Sharif te zien als sjeik Riyadh die een roman over het Wilde Westen leest. Dat is ook wat de filmmakers hier hebben gemaakt. De enige scène waarvoor deze Amerikaan volledige nauwkeurigheid zou eisen, is de slachtpartij bij Wounded Knee. Wat ze daar lieten zien, had beter echt kunnen gebeuren.<br />Ondanks de blauwe ogen van Mr. Mortensen is hij geloofwaardig als een laconieke cowboy. Zuleikha Robinson als de dochter van de sjeik is mooi en Omar is grappig. En laten we het paard niet vergeten. Het krijgt genoeg speeltijd en close-ups om zijn titel te verdienen.<br />Een goed avontuur.
When a movie proclaims it is "based on a true story", this sets a Pavlovian response in many people to get them to believe that what they are about to see is what really happened. I see it as the marketing ploy it is. Sure I believe there was a Frank Hopkins and that he was renowned for long-distance horse racing. But that doesn't mean he ran in a 1000-mile race over in Arabia for lucre.<br /><br />Oh, I liked this movie. It got me to thinking about how my tolerance level for accuracy varies from movie to movie. For "Hidalgo", what annoyed me was Viggo Mortensen's blue eyes in the head of Frank Hopkins, supposedly the son of an Indian chief's daughter. Whenever I was taught about dominant/recessive genes, the example always used was that brown eyes are dominant over blue eyes. Frank Hopkins couldn't have had blue eyes.<br /><br />On the other hand, I didn't care if the scenes in Arabia were mainly figment's of the writer's imagination. For all I know, Arabia may have been much more brutish in the 1890's than was depicted in the film as it was still under the thumb of a decaying Ottoman Empire. The film depicts a race in Arabia so we have to see many Arab characters. One scene showed Omar Sharif as Sheik Riyadh reading a dime novel about the Wild West. That's what the moviemakers have made here as well.<br /><br />The once scene this American would demand complete accuracy for is the massacre at Wounded Knee. What they showed there better have actually happened.<br /><br />Despite Mr. Mortensen's blue eyes, he is believable as a laconic cowboy. Zuleikha Robinson as the sheik's daughter is beautiful and Omar is fun. And let's not forget the horse. It gets plenty of screen time and close ups to earn its title billing.<br /><br />Good adventure.