Dit is een van de redenen waarom ik de pc-games mis die aan het begin van het decennium zijn gemaakt. Er was een sfeer die alleen die nooit al te duidelijke grafische beelden en die pc-luidsprekersmuziek te bieden hadden. En dit spel geeft die sfeer perfect weer. Het was hartstochtelijk om te spelen, en zelfs verslavend, het zorgde voor uren plezier en veel nadenken, zelfs wanhoop. Aan het eind is het volkomen bevredigend, in de traditie van de schitterende grafische avonturen van lucasarts (zoals de spectaculaire Indiana Jones en het lot van Atlantis).
This is one of the reasons I miss the pc games made on the beginning of the decade. There was an atmosphere that only those never too clear graphics and that pc speaker music could offer. And this game shows that atmosphere perfectly. It was passionating to play it, and even addictive, it provided hours of good fun and many thinking, even despair. At the end, it's completely satisfying, in the tradition of lucasarts' magnificent graphical adventures (like the spectacular Indiana Jones and the Fate of Atlantis).