Ik was een grote fan van die serie voordat ik erin verscheen. Ik krijg nog steeds brieven en kaarten van fans, ook al heb ik de serie in 1988 verlaten. Roy Clarke is een van de grootste komedieschrijvers van zijn generatie, hij verkent het Britse klassensysteem, de ouderdom en de relaties tussen mannen uit Yorkshire en de vrouwen van wie ze houden. De eerste series gingen over verveling, pensioen, het leven in Yorkshire en vriendschap tussen mannen met verschillende achtergronden. Toen de serie werd overgenomen door Alan J. W. Bell, die alle afleveringen produceerde en regisseerde, werd de komedie breder. Prachtige slapstick en onwaarschijnlijke romantiek werden de sterke centrale thema's. In 1987 had de serie regelmatig kijkcijfers die net onder de 20 miljoen lagen, en tot op de dag van vandaag heeft de serie een cultstatus. Ik heb in de serie ook een paar geweldige vrienden gemaakt: Jane Freeman (die mijn tante Ivy speelde), Bill Owen (die ik helaas mis), Peter Sallis (die me zoveel heeft geleerd toen we samen op het toneel stonden), Thora Hird (die geweldige verhalen vertelde over haar jeugd in de Co-op als verkoopassistente), Joe Gladwyn (die me de mooiste verhalen vertelde over de eerste muziekhal en variététheaters) om er maar een paar te noemen... Ik denk dat een van de beste eigenschappen van deze show is dat iedereen van elke leeftijd ernaar kan kijken en iets amusants kan vinden, populair gezinsamusement is tegenwoordig zeldzaam en dit is een juweeltje.
I was a big fan of this series before i appeared in it. I still get letters and cards from fans despite leaving the show in 1988. Roy Clarke is one of the greatest comedy writers of his generation, he explores the British class system, old age, and the relationships between Yorshiremen and the Women they love brilliantly. The early shows were about boredom, retirement, life in Yorkshire and friendship between men of differing backgrounds. When the show was taken over by Alan J W Bell ,who produced and directed all the episodes i appeared in, the comedy broadened. Wonderful slapstick and unlikely romance became the strong central themes. In 1987 the show regularly had viewing figures just below 20 Million, and it continues to have a cult following to this day. I made some wonderful friends on the series too, Jane Freeman (who played my Auntie Ivy), Bill Owen (who i sadly miss) Peter Sallis (who taught me so much when we worked on stage together) Thora Hird (who told great stories of her early life in the Co-op as a sales assistant) Joe Gladwyn (who told me the most wonderful tales of early music hall and variety shows) to name just a few... I think one of the best qualities of this show is that anyone of any age can watch it and find something amusing, popular family entertainment is rare these days and this is a gem.