Dit is het zoveelste voorbeeld van de voortdurende neerwaartse spiraal van Eddie Murphy's ooit zo opwindende carrière. Murphy zal altijd scripts in handen krijgen en hij zal altijd in films werken, maar de ooit zo nerveuze komiek is al lang geleden zijn scherpte kwijtgeraakt. Dit verhaal speelt zich af in de toekomst, waar de Aarde de Maan bevolkt en een voormalige smokkelaar genaamd Pluto Nash (Murphy) een nachtclub overneemt van een vriend en Nash er een groot succes van maakt en er geld mee verdient. Een jonge vrouw en zangeres in spe genaamd Dina Lake (Rosario Dawson) vraagt om een baan, maar het enige wat Nash haar geeft is de kans om serveerster te worden. Een paar gangsters hebben de plaatselijke zaken opgekocht en ze willen Nash' club, maar hij weigert.' Dus blazen ze de tent op en proberen hem te vermoorden, maar Nash, Dina en een robot die Bruno heet (Randy Quaid) ontsnappen en de gangsters proberen hem te vinden. Deze film is geregisseerd door Ron Underwood, die meestal goed overweg kan met luchtige komedies als deze, maar deze film is van het begin af aan waardeloos. De special effects zijn goed, maar niet al te indrukwekkend. Veel scènes zijn duidelijk gefilmd op een geluidspodium en in één shot neemt Underwood zijn toevlucht tot acteurs die aan draden worden gehesen voor het zwaartekrachteffect. Was dat in de jaren zestig niet ook al niet zo? En die arme Randy Quaid moet een geile, overgevoelige robot spelen. Werd er nu echt van ons verwacht dat we het amusant zouden vinden dat hij probeert het met andere robots aan te leggen? Maar de grote tekortkoming komt van Murphy zelf. Deze ooit zo opwindende komiek is altijd zo betrouwbaar geweest bij zenuwslopende optredens, maar hier speelt hij zijn personage volkomen oprecht. Als je dit ziet, zit je steeds te wachten tot Murphy iets geestigs zegt, maar dat gebeurt nooit. Het ziet ernaar uit dat Murphy heeft besloten een actiester te worden of de romantische hoofdrol te spelen. Murphy is saai geworden om naar te kijken en het is triest om naar zijn films te kijken. Pam Grier duikt op als Murphy's moeder, maar zij heeft niets te doen. Ze heeft misschien twee scènes en dan gaat ze er (letterlijk) vandoor. Deze film verspilt kansen en het script heeft niets nieuws te bieden. Samen met Murphy's saaie en saaie optreden was deze film op sterven na dood!
This is just another example of the continuing downward spiral of Eddie Murphy's once exciting career. Murphy will always have scripts handed to him and he'll always be working in films but the once edgy comedian has lost his edge a long time ago. This story takes place in the future where Earth has populated the Moon and a former smuggler named Pluto Nash (Murphy) takes over a nightclub from a friend and Nash makes it a big success and moneymaker. A young woman and aspiring singer named Dina Lake (Rosario Dawson) asks for a job but all Nash gives her is the opportunity to waitress. Some mobsters have been buying up the local business's and they want Nash's club but he won't sell. So they blow the place up and try to kill him but Nash, Dina and a robot named Bruno (Randy Quaid) escape and the mobsters try and find him. This film was directed by Ron Underwood who is usually reliable with lightweight comedy like this but this film fails from the outset. The special effects are adequate but not overly impressive. Many of the scenes are clearly filmed on a soundstage and in one shot Underwood resorts to actors being hoisted by wires for the gravity effect. Didn't they stop doing that in the 60's? And poor Randy Quaid has to play a horny and overly sensitive robot. Were we really suppose to find it amusing that he tries to get it on with other robots? But the big flaw comes from Murphy himself. This once exciting comedian use to be so reliable for edgy performances but here he plays his character totally straight. As you watch this you keep waiting for Murphy to say something witty and off the cuff but it never happens. It looks like Murphy has decided to try and be an action star or be the romantic lead. Murphy has become boring to watch and its sad to watch his films now. Pam Grier pops up as Murphy's mother but she has nothing to do. She has maybe two scenes and then she runs off (Literally). This film wastes opportunities and the script has nothing new to offer. Along with Murphy's boring and drab performance this film was dead on arrival!