In het begin leek dit een plezierige film met een goed uitgangspunt, maar het wordt al snel duidelijk dat de verhaallijn op een volkomen voorspelbare en meer dan een beetje ongelooflijke manier wordt gefabriceerd.<br />De onderhandse en uitgekiende manier waarop dr. Lipman zich in zijn nieuwe gezin probeert te dringen om een donor te vinden voor zijn leukemie is veel te belachelijk <0xE2><0x80><0x93> hij is duidelijk ernstig ziek, maar toch verspilt hij kostbare dagen met om de hete brij heen draaien en zijn broer in de val te lokken met een bloedtest, in plaats van meteen schoon schip te maken... met duidelijke resultaten.<br />Het acteerwerk is om te beginnen al aardig, maar tenzij je een beetje traag bent zul je zien wat er gebeurt.' Na 10 minuten komt het en daarna voelt het een beetje als een belediging voor de intelligentie van de kijker.
At first this seemed like an enjoyable film with a good premise but it quickly becomes clear that the storyline is being manufactured in a wholly predictable, and more than a little, unbelievable way.<br /><br />The underhand and drawn out way Dr Lipman goes about ingratiating himself into his new family in order to obtain a donor match for his leukaemia is way too ridiculous - he's obviously severely ill yet he wastes precious days beating around the bush and tricking his brother into a blood test instead of coming clean immediately ... with obvious results.<br /><br />It's got some nice acting to begin with but unless you're a little slow you'll see what's coming after 10 minutes and after that it kinda feels like an insult to the viewer's intelligence.