Dit is een prachtige film uit de Sovjet-Unie, die een eenvoudige soldaat in de loop van minder dan een week volgt. Pvt. Aljosja Skvortsov rent op het slagveld weg van een aanstormende Duitse tank. Hij is doodsbang, maar het lukt hem in zijn paniek in een vossenhol te springen, waar hij een bazooka-achtig kanon vindt en de tank vernietigt. Even later verschijnt er een andere Duitse tank en ook die vernietigt hij. De Duitse tanks die niet geraakt zijn raken in paniek en trekken zich haastig terug. Later wordt de soldaat naar de generaal gebracht, waar hij wordt gefeliciteerd en te horen krijgt dat hij een medaille krijgt voor zijn moed. In plaats daarvan vraagt Skvortsov of hij misschien een pasje kan krijgen om zijn moeder te bezoeken <0xE2><0x80><0x93> en de generaal stemt ermee in.<br />Maar de pas is maar voor een paar dagen en hoewel Skvortsov erop staat dat hij binnen een dag of zo thuis kan zijn, is er een oorlog aan de gang en duurt het veel langer om thuis te komen dan hij had verwacht. In feite wordt hij van het ene tafereeltje naar het andere gebracht <0xE2><0x80><0x93> het wordt allemaal prachtig en met zoveel gevoel verteld. Een soldaat die hem van het front ziet wegrijden, smeekt hem op weg naar huis even te stoppen om zijn vrouw wat zeep te brengen en haar te vertellen dat alles goed met hem is. Hoe dit allemaal op zijn pootjes terechtkomt, was verbazingwekkend eerlijk en ontroerend. Nog ontroerender was de eenbenige veteraan die hij tegenkomt en die ook op weg naar huis is. De man gelooft niet dat zijn vrouw hem terug zou willen hebben <0xE2><0x80><0x93> vooral niet vanwege zijn verwonding. Maar Skvortsov is zo'n fatsoenlijke vent dat hij de tijd neemt om de man te dwingen naar huis te gaan en niet weg te lopen. Dit leidt tot een van de ontroerendste herenigingen die je ooit zult zien. Bovendien ontmoet de jonge soldaat toevallig een knappe jongedame in de trein en wordt verliefd op haar (dat doet denken aan de film THE CLOCK). Uiteindelijk komt hij thuis voor een al te kort moment waarop je waarschijnlijk een paar tranen zult vergieten.<br />De film is fantastisch en eerlijk. In plaats van de yankee-propagandafilm die het zou zijn geweest als hij tijdens de oorlog was gemaakt, zijn er een paar jaar verstreken en de film heeft een realistischer thema. De extreme dapperheid, angst, fatsoen en slechtheid van mensen worden allemaal onderzocht en als gevolg daarvan lijkt de film zo echt. Bovendien is het hele beeld van de oorlog zo goed tot zijn recht gekomen. De Duitse tanks zijn eigenlijk Duitse tanks (dankzij de talloze tanks die tijdens de oorlog door vluchtende Duitsers zijn achtergelaten) <0xE2><0x80><0x93> iets wat je gewoon niet in Amerikaanse films ziet omdat ze niet beschikbaar zijn. De slagvelden zien er grimmig en levendig uit. En in een goede poging tot realisme eet een van de soldaten vlees uit blik waar duidelijk een Amerikaans etiket op zit (iets wat Stalin in een film nooit zou hebben toegestaan <0xE2><0x80><0x93> want hij is de enige die de Russen kon verslaan, althans zo zou het geportretteerd zijn als de film voor zijn dood in 1953 was gemaakt).<br />Ik kan deze film gunstig vergelijken met veel van de grote oorlogsfilms waarin echte mensen worden onderzocht, zoals THE BEST YEARS OF OUR LIVES of de recente film GENERAY AT THE GATES. Een meesterwerk van eerlijkheid en menselijkheid.
This is a wonderful movie from the Soviet Union that follows one simple soldier for the course of less than a week. Pvt. Alyosha Skvortsov is on the battlefield running from an oncoming German tank. He is scared half to death but manages, in his panic, to jump into a fox hole where he finds a bazooka-like gun and destroys the tank. Moments later, another German tank appears and he dispatches that one as well! The German tanks not hit are in a panic and make a hasty retreat. Later, the private is brought to the general where he is congratulated and told he would get a medal for his bravery. Skvortsov instead asks if perhaps he could have a pass to see his mother--and the general agrees.<br /><br />However, the pass is only for a few days and despite Skvortsov insisting he could make it home in a day or so, there is a war on and it takes so much longer to get home than he anticipated. In fact, he is taken from touching vignette to touching vignette--all told marvelously and with such heart. One soldier who sees him heading away from the front begs him to stop on the way home and bring some soap to his wife and tell her he is okay. How this all works itself out was amazingly honest and touching. Even more touching was the one-legged veteran he meets who is also on the way home. The guy doesn't believe that his wife would like him back--particularly with the injury. But, Skvortsov is such a decent guy that he takes time out of his leave to force the guy to go home and not run away. This leads to one of the most touching reunions you'll ever see. Additionally, the young soldier also happens to meet a pretty young lady on a train and falls in love with her (reminiscent of the film THE CLOCK). Ultimately, he does arrive home for an all-too-brief moment where you'll likely shed a tear or two.<br /><br />The film is marvelous and honest. Instead of the jingoistic propaganda film this would have been had it been made during the war, a few years had passed and the film has a more realistic focus. The extreme bravery, fear, decency and bad in people are all explored and as a result the film seems so real. Also, the whole look of the war was achieved so well. The German tanks are actually German tanks (thanks to countless tanks abandoned by fleeing Germans during the war)--something you just don't see in American films because they aren't available. The battlefields look stark and vivid. And, in a good nod to realism, one soldier eats canned meat that clearly has an American label on it (something Stalin NEVER would have allowed in a film--since he ALONE is why the Russians prevailed, or so it would have been portrayed if the film had been made before his death in 1953).<br /><br />I can compare this film favorably to many of the great war films that explore real human beings--such as THE BEST YEARS OF OUR LIVES or the recent film ENEMY AT THE GATES. A masterpiece of honesty and humanity.