Deze film lijdt onder het probleem waar veel lowbudget-onervaren-regisseurs aan lijden: lange pauzes waarin niets gebeurt in een poging tot de betere delen van de film te komen. Deze heeft dat probleem niet, waardoor het moeilijk is om de hoogtepunten uit te zitten. Maar de hoogtepunten zijn een paar van de meest geïnspireerde films van John Water: de surrealistische verschijning van 'De keizer van Praag', gespeeld door een kleine jongen in vol ornaat die de rol van Lady Divine speelt, en de totaal ongevraagde camee van 'Lobstora', de enorme kreeftenrekwisiet die, net als bijna iedereen in de eerste films, de rol van Divine speelt. Ik vond deze scènes veel interessanter dan de film in zijn geheel, ondanks het (misschien onbedoelde) sociale commentaar van de openingsscène. Hier bezoekt een menigte 'nette' mensen het carnaval van perversies en zien gruwelen die variëren van de 'Puke Eater' tot de 'homoseksuelen'. Elke attractie wordt met dezelfde walging bekeken door de mensen uit de buitenwijken, maar ze maken geen aanstalten om de show te verlaten, wat lijkt te wijzen op Waters' fascinatie voor de fascinatie van het Amerikaanse publiek voor de periferie van de maatschappij.
This film suffers from what a lot of low-budget-inexperienced-director films suffer from: long intervals in which nothing happens in an attempt to get to the better parts of the movie. This one has it is spades, which makes it hard to sit through to get to the highlights. But the high points are some of the most inspired of any John Water's flick: the surreal appearance of "The Emperor of Prague," played by small boy in full monarch regalia who guides Lady Divine, and the completely unsolicited cameo of "Lobstora," the enormous lobster prop who, like nearly everybody in the early films, has its way with Divine. I found these scenes far more interesting than the film as a whole, despite the (possibly unintentional) social commentary of the opening sequence. Here, a crowd of "straights" visit the Carnival of Perversions and witness horrors ranging from the "Puke Eater" to the "Homosexuals." Each attraction is viewed with similar disgust from the suburbanites, yet they make no effort to leave the show, which seems to call to Water's fascination with the American public's fascination with the fringe of society.