Mijn partner en ik hebben kaartjes gewonnen voor de voorvertoning van de film over Sydney, dus daar zijn we gisteravond heen gegaan (maandag 16 oktober).<br />Laat ik beginnen met te zeggen: 'Dat zijn 88 minuten van mijn leven die ik nooit meer terug zal krijgen'<br /><br />Ik was van plan een geweldige Australische film te gaan zien, maar in plaats daarvan vond ik het een verlammend saaie, voorspelbare 'komedie' (en ik gebruik die term luchtig).<br />Het was meer een afspiegeling van een horde is-geweest-'comedians'. (en ik gebruik die term ook luchtig) die zonder plichtplegingen hun namen en posities op radiostations in heel Australië hebben gebruikt om de film aan de man te brengen als het beste wat er is sinds het snijden van brood.<br /><br />Stel je voor dat je 88 minuten lang het gras ziet groeien en dan deze film ziet.<br /><br />Ik denk dat ik er meer van zou hebben genoten als mijn vingernagels een voor een werden afgerukt door een zuurbad dan van dat afgrijselijke stuk van 'De Australische Filmindustrie'.
My partner and I won tickets to see the Sydney sneak preview so off we went last night (Monday 16th October) <br /><br />Let me begin by saying 'that is 88 minutes of my life that I will never get back" <br /><br />I was set to see a great Aussie flick; instead I found it mind numbingly boring, predictable 'comedy' (and I use that term lightly) <br /><br />It was more of a reflection on a horde of has been 'comedians' (and I use that term lightly also) who have unceremoniously used their names and positions on radio stations around Australia to tout the movie as being the best thing since sliced bread <br /><br />Suggest you spend 88 minutes watching the grass grow than see this movie <br /><br />I think I would have enjoyed having my fingernails ripped off one by one followed by an acid bath more than that ghastly piece of 'Australian Film making'