Het feit dat iemand de tijd heeft genomen om deze film als entertainment te creëren, is waarschijnlijk het ziekste wat ik ooit heb gehoord. Is dit een 'horror'-film? Echt? Is hij echt gemaakt om door mensen te worden bekeken en op de een of andere manier te worden genoten?<br />Ik begrijp dat mensen een duistere kant hebben, dat we gefascineerd zijn door het concept van gruwelen en pijn, en dat we ons er soms niet van kunnen losmaken. Het is tenslotte maar een film... Kijken naar iets als The Texas Chainsaw Massacre, of zelfs een psychologische thriller als Rosemary's Baby, oké, dat is prima. Het is rommelig, maar de'slechteriken' zijn duidelijk gewoon filmpersonages, iets wat iemand heeft verzonnen (het kan me niet schelen hoeveel ze er 'gebaseerd op een waargebeurd verhaal' bij verzinnen). De film werd een daverend succes.<br />Leatherface werd bij zijn geboorte in een vuilcontainer achtergelaten, had een degeneratieve gezichtsziekte waardoor zijn gezicht... nou ja, afviel, en zijn hele leven werd uitgelachen. Hard. En wat Rosemary's Baby betreft, tja, we weten allemaal dat de duivel de incarnatie van het kwaad is...<br />En de vrouw in deze film? Ze was depressief, had een paar slechte huwelijken achter de rug en te veel kinderen. Met andere woorden, ze zou gemakkelijk een echte vrouw kunnen zijn.<br />Wacht, dat is waar ook <0xE2><0x80><0x93> dat is ze. Haar echte naam is Gertrude Baniszewski, en ze heeft echt een meisje in haar kelder gemarteld en doodgeslagen met de hulp van haar kinderen (en een van de vriendjes van haar dochter). Het kan me niet schelen hoe depressief je bent, dat is gewoon ziek.<br />Dus mijn gelukwensen aan de filmmakers: jullie hebben ervoor gekozen een film te maken, voor het vermaak en mogelijk voor de winst, gebaseerd op de echte moord op een jong meisje door een of andere verknipte vrouw en een stel kinderen. Dat is geweldig. Ik weet zeker dat Sylvia Likens, het meisje dat daadwerkelijk doodgemarteld is, blij is dat haar verhaal voortleeft in onze herinnering en dat mensen zullen betalen om het te zien. Nee, ik heb niet betaald om deze film te zien, en ik heb er ook niet voor gekozen om tot het eind te blijven zitten. En ja, ik weet hoe de film eindigt. Sta me toe de laatste zin te citeren, als het hoofdpersonage peinzend bij de rivier zit waar hij 'Meg Laughlin' (alias Sylvia Likens) al die jaren geleden heeft ontmoet: 'Ik zal nooit het geschenk van Meg Laughlin vergeten, hoewel ik gekweld word door de kwelling om opnieuw te falen... iemand te laten falen... Maar zoals ze me heeft geleerd, gaat het erom wat je het laatst doet.' Uh-huh, natuurlijk heeft ze je dat geleerd.<br />Je hebt geprobeerd iets positiefs aan de situatie te ontdekken, schrijvers, goed gedaan. Jammer dat die figuur er in het echte leven niet was... Eerlijk gezegd kan ik geen goede reden bedenken om naar deze film te kijken. Middelmatige cinematografie, gemiddeld acteerwerk, een ongelooflijk verontrustende plot... Als je meer wilt weten over de moord, moet je de nieuwsberichten lezen. Maar blijf uit de buurt van deze film.
The fact that someone took the time to create this movie as entertainment is, quite possibly, the sickest thing I've ever heard. This is a "horror" movie? Really? It was actually made to be watched by people and enjoyed in some way? .<br /><br />I get that people have a dark side, that we're fascinated with the concept of horror and pain, and sometimes can't pull ourselves away from watching it. After all, it's just a movie...Watching something like the Texas Chainsaw Massacre, or even a psycho thriller like Rosemary's Baby, OK, that's fine. It's messed up stuff, but the "bad guys" are clearly just film characters, something someone made up (I don't care how much they plaster "based on a true story" across the Chainsaw Massacre - they took INCREDIBLE historical and artistic licenses in its production).<br /><br />Leatherface was left in a dumpster at birth, had a degenerative facial disease that caused his face to...well, fall off, and was made fun of his entire life. Harsh. As for Rosemary's Baby, well, we all know the Devil is the incarnation of evil...<br /><br />And the woman in this film? She was depressed, had some bad marriages under her belt, and too many kids to show for it. In other words, she could easily be a real woman.<br /><br />Wait, that's right - she is. Her real name is Gertrude Baniszewski, and she really did torture and beat a girl to death in her basement with the help of her children (and one of her daughter's boyfriends). I don't care how depressed you are, that is just sick.<br /><br />So congratulations to the filmmakers: you have chosen to make a movie, for entertainment and possibly profit, based on the real murder of a real young girl by some messed up woman and a bunch of kids. That's so great. I'm sure that Sylvia Likens, the girl who was actually tortured to death, is glad her story will live on in our memories, and that people will pay to see it.<br /><br />Some closing facts: No, I did not pay to see this film, nor did I choose to sit through to the end. And yes, I know how the film ends. Allow me to quote the last line, as the main character sits thoughtfully by the river he met "Meg Laughlin" (aka Sylvia Likens) on so many years before: "I will never forget the gift of Meg Laughlin, though I am plagued with the torment of failing again...failing somebody...But as she taught me, it's what you do last that counts." Uh-huh, of course she taught you that.<br /><br />You tried to find something positive about the situation, writers, good job. Too bad that character wasn't there in real life...<br /><br />Honestly, I can think of no good reason to watch this film. Mediocre cinematography, average acting, incredibly disturbing plot...If you want to know about the murder, just go read the news reports. But stay away from this movie.