Ik zeg niet dat het acteerwerk perfect was, ik probeer niet te zeggen dat het verhaal op de meest professionele manier of volgens de regels van het filmen werd verteld. Het was helemaal geen snelle Hollywood-film met veel explosies en snelle, slimme dialogen.<br />Maar op de een of andere manier, anders dan de meeste films met een paar uitzonderingen, kon hij je in een bepaalde stemming brengen. Een stemming van ongemak, omdat je één werd met het personage John Murdoch, voornamelijk dankzij het acteerwerk van Sewell. Misschien komt het doordat ik deze film altijd tot ver na middernacht heb gezien, maar ik denk dat het deel uitmaakt van de ultieme ervaring.<br />'Het punt is dat ik...' Ik heb maar één keer eerder zo'n gevoel gehad over een film, en helaas kan ik me de titel van die film niet herinneren, alleen dat hij eindigde met een beeld van een oceaan en een man alleen op het strand, zodat we nooit zouden weten of hij zijn meisje ooit nog zou zien of niet. Ik vind het heerlijk als een film die enorme berg aan emoties in je hart legt, en evenveel vragen in je hoofd. Dat gevoel, die stemming.<br />De meeste acteurs hebben slechte recensies gekregen voor deze film, niet in de laatste plaats op dit forum. Maar naar mijn mening doet Rufus Sewell zijn rol heel goed. Eerst zo onzeker, en dan langzaam opklimmend in zijn rol. Keither Sutherland, in een tamelijk ongemakkelijke rol van een bange, zwakke dokter, doet het verbazingwekkend goed. William Hurt is hard en getekend, maar van binnen zacht. Ik denk dat de acteurs meer over hun rol vertellen dan over het script zelf.<br />Over het algemeen lijken alle acteurs dat gevoel te hebben gevangen, dat gevoel dat het hele beeld kleurt, dat het beeld maakt. Je kijkt er niet naar. Je zit erin. Je bent John Murdoch.<br />Ik wil graag eindigen met een citaat.<br />John Murdoch: 'Wanneer was de laatste keer dat je je herinnert dat je overdag iets hebt gedaan?'<br />Het laat min of meer zien hoe het is. Als je het niet hebt gezien, moet je het zien, midden in de nacht! Als je het overdag hebt gezien, zie het dan's nachts nog eens. Niet omdat je moe bent, maar omdat het donker is.
I'm not saying the acting was perfect, i'm not trying to say the story was told in the most professional way or all by rules of film-making. It wasn't at all an up-tempo film Hollywood style with lots of explosions and rapid smart dialogs.<br /><br />But, somehow, unlike most films with few exceptions, it had the capability of putting you in a certain mood. A mood of inconvenience, because you become one with the character John Murdoch, mostly thanks to Sewell's acting. Maybe it's because when I've seen this movie, it's always way past midnight, but I guess it's part of the ultimate experience from it.<br /><br />The thing is I've only felt this way about a movie once before, and unfortunately, I can't remember the title of that movie, only that it ended with a picture of an ocean, and an alone man on the beach, leaving us never knowing if he would ever meet his girl again or not. I love when a picture put that enormous hill of emotions in your heart, and just as many questions in your head. That feeling, that mood.<br /><br />Most of the actors has received bad reviews for this movie, not least on this forum. But in my opinion, Rufus Sewell is doing his part very well. First so uncertain, then slowly growing into his role. Keither Sutherland, in a pretty uncomfortable role as a scared, weak doctor does it surprisingly good. William Hurt is hard and scarred, but soft on the inside. I guess the actors are telling more about their parts than the script itself. <br /><br />Generally, all the actors seem to have captured this feeling, this sense, that colors all throughout the picture, making the picture. You are not watching it. You are in it. You are John Murdoch.<br /><br />I'd like to end with a quote<br /><br />John Murdoch: "When was the last time you remember doing something during the day?"<br /><br />It sort of reveals the touch of it. If you haven't seen it, see it, in the middle of the night! If you've seen it daytime, see it again at nighttime. Not because you're tired, but because it's dark.