De overgrote meerderheid van de films gaat of verzuipt, afhankelijk van wat er op het scherm te zien is. Voor dat soort films maakt het niet uit wat hun literaire erfenis is, omdat ze geen antecedenten hebben, in tegenstelling tot een vervolg of een film die gebaseerd is op een tv-serie. 'The Claim' begint met het bruinige uiterlijk van sommige eerdere westerns van Clint Eastwood en lijkt bijna te proberen dat gevoel na te bootsen. De naam van een stad, Kingdom Come, doet bijna onmiddellijk denken aan _Pale Rider_, zonder de soberheid van die film. Niemand kan iets aan te merken hebben op de achtergrond van deze film <0xE2><0x80><0x93> die van de Sierra Nevada. Er is hoop dat dit meer zal worden dan een fatsoenlijke film met een toereikend budget en goede acteurs, omdat hij met de bbc wordt geassocieerd. Hij heeft in elk geval een uitstraling die naar authenticiteit streeft. Dus hoe zal het uitpakken?<br />De Britse onderbouw van deze film kan twee dingen doen: optellen en weg zijn we, of de stijve Britse lip die je aantreft in soundbites uit het parlement met de woorden 'hier, hier'. Nou, het 'hier, hier' krijgt hier het knikje. Zelfs met zijn naaktheid is de film te conservatief, wat wijst op een misverstand over hoe het oude Amerikaanse westen aanvoelt. Degene die het script heeft geschreven, had de eerste Clint Eastwood-films (zoals 'The Outlaw Josey Wales') beter moeten bestuderen. Hij is gewoon te beschaafd en mist rauwheid.<br />Nastassja Kinski krijgt de derde vermelding in deze film. Haar rol is de lijm die deze film bijeenhoudt. Heel in het begin, voor degenen die naar haar op zoek zijn, wordt ze minder dan een seconde in het 1/8e profiel gezien en houdt zich dan uit alle macht vast aan een open wagen die over de onverharde weg hobbelt met haar en haar dochter achterin. Op zijn best is deze rol tweedimensionaal en mist ze duidelijk diepgang, omdat er geen diepgang was in de weergave van een stervende vrouw. Zodra ze te zien krijgt dat ze bloed ophoest, is het duidelijk gedaan met de hoop dat ze iets kan maken van de rol als Clint Eastwood in _Honkytonk Man_ <0xE2><0x80><0x93> dat kan ze niet. Ze doet wat ze moet doen met een overtuigende hoestbui.<br />De andere acteurs, met meer gedefinieerde en moeilijker rollen, zijn gewoon niet opgewassen tegen de taak om ze op een overtuigende manier te spelen. Ze zijn niet opgewassen tegen de situatie. Wes Bentley, als Dalglish, is niet geloofwaardig. Hij lijkt zich meer op zijn gemak te voelen om tussen het acteren door aan tafel te zitten in Campanile, een restaurant in Los Angeles. Het lijkt er niet op dat hij het lef heeft om iemand zonder pardon te vermoorden, laat staan de leiding te nemen over een spoorwegmaatschappij in het wilde westen. Milla Jovovitsj als Lucia kan ermee door. Er zit geen elektriciteit in haar spel, zelfs niet met haar gouden tandprothese. Peter Mullan als Daniel Dillon is veel te conservatief. De rol vraagt om meer emotionele expressie, of in elk geval een hint daarvan. Sarah Polley, die in die tijd een jonge actrice van een jaar of twintig was, moet dolblij zijn geweest met de rol en wordt niet al te zwaar op de schaal van prestaties gedrukt.<br />'De Claim' Het is een film die in het begin heel veel weg heeft van een volle beker water, maar aan het eind van de film besef je dat er een gat in de bodem van de beker zit omdat alles eruit is gedruppeld. Simpel gezegd: er ontbreekt hartstocht en emotionele inhoud.
The vast majority of movies either sink or swim, depending upon what is up on the screen. For those kinds of films, it makes no difference what is their literary legacy because they presuppose no antecedent, unlike a sequel or a film based upon a tv series. "The Claim" begins with the brownish look of some of the earlier Clint Eastwood westerns and seems to almost attempt to emulate some of that feeling. Naming a town, Kingdom Come, almost immediately brings to mind Pale Rider with "The Claim" lacking the austerity of that film. No one can fault the backdrop of this movie - the Sierra Nevada's. There is hope that this will be more than a decent film with an adequate budget and good actors because it is associated with the BBC. It certainly has a look to it that strives for authenticity. So how does it turn out?<br /><br />The British underpinning of this movie can either take one of two forms: tally ho and away we go or the stiff British lip that one finds in sound bites from its parliament with those "here, here." Well, the 'here, here" gets the nod here. Even with its nudity, the film is too conservative, indicating a misunderstanding of the feel of the old American west. Whoever wrote the script should have studied the early Clint Eastwood movies (such as "The Outlaw Josey Wales") more thoroughly. It is just too genteel and lacks rawness. <br /><br />Nastassja Kinski receives third billing in this film. Her role is the glue that holds this movie together. Very early on, for those looking for her, she is seen in 1/8th profile for less than a second and then holding on for dear life as an open ended wagon bounces along the dirt road with her and her daughter in the back. At best, this role is two dimensional and clearly lacks depth because none was called for in the portrayal of a dying woman. As soon as she is shown coughing up blood, it is obviously curtains for her with the hope that she can make something out of the role like Clint Eastwood in "Honkytonk Man" - she can't. She does what she has to with a convincing cough. <br /><br />The other actors, with more defined and difficult roles, are simply not up to the task to pull them off in a convincing manner. They fail to rise to the occasion. Wes Bentley, as Dalglish, is not credible. He would appear to be more comfortable waiting on tables in between acting jobs at Campanile, a restaurant in Los Angeles. He doesn't appear to possess the mental grit to cold heartedly kill someone, much less spearhead the laying out of a railroad in the wild west. Milla Jovovich as Lucia is passable. There is no electricity in her performance even with her prosthetic gold tooth. Peter Mullan as Daniel Dillon is way too conservative. The role calls for more emotional espression or at least the hint of it. Sarah Polley being a young actress of 20 or so at the time, must have been thrilled to get the role and isn't pushed very hard on the performance scale. <br /><br />"The Claim" is a movie that is very much like a full cup of water in its beginning, but by the end of the movie one realizes that there is a hole at the bottom of the cup because everything has dribbled away. Simply put, it lacks passion and emotional content.