Je moet het Warren Beatty nageven, hij vereenvoudigt de term 'zelfstandig'. Hij zou het, net als veel van zijn tijdgenoten, rustig aan kunnen doen. In plaats daarvan: 'Bullworth'. Een van de meest buitensporig grappige satires die ik in lange tijd heb gezien. Satire? vroeg iemand me. Nou, ja, satire. Een realistische, gedurfde, heldere, meesterlijke satire. We leven in satirische tijden, we hebben geen keus. Er is een kunstenaar van Beatty's kaliber voor nodig om de zaken om te draaien en ons aan het lachen te maken en te laten huiveren bij deze puinhoop die we zelf hebben gemaakt. Nadat ik 'Bullworth' had gezien, voelde ik me gedwongen om een deel van Beatty's vroegere werk als acteur, producent of regisseur te bekijken. Van 'Mickey One' tot 'Reds', van 'Bonnie and Clyde' tot 'Shampoo'. Meneer Beatty's erfenis is er een van verbazingwekkende consistentie. Terwijl ik glimlachend genoot van zijn grappige vertolking van mevrouw Stone in 'De Romeinse lente van mevrouw Stone' met Vivien Leigh, dacht ik: die mooie man is niet zomaar een knap gezicht.
You have to hand it to Warren Beatty, he redefines the term "maverick". He could be, like many of his contemporaries, taking it easy. Instead, "Bullworth". One of the most outrageously funny satires I've seen in a long time. Satire? Somebody asked me. Well yes, satire. A realistic, daring, clearheaded, masterful satire. We live in satirical times, we have no choice in the matter. It takes an artist of Beatty's caliber to turns things around and makes us laugh and shiver at this mess of our own making. After seeing "Bullworth" I felt compelled to revisit some of Beatty's earlier work as an actor or producer or director. From "Mickey One" to "Reds" passing through "Bonnie And Clyde" and "Shampoo" not to mention "Heaven Can Wait" Mr. Beatty's legacy is one of amazing consistency. As I smiled enjoying his funny portrayal in "The Roman Spring of Mrs. Stone" with Vivien Leigh, I thought: that beautiful man is not just a pretty face.