Deze vaardige, gevoelvolle film is voornamelijk in close-ups opgenomen, de gezichten van de mensen, de handen die hun werk doen. Pinda's roosteren, linoleum leggen.'s Avonds gaan sommigen van hen naar buiten om deel te nemen aan nachtleven of culturele activiteiten. Er is een uitbarsting van leven in een verder levenloos bestaan. Maar er is een overweldigend gevoel van bijziendheid, de camera trekt zich zelden terug om een breder beeld te geven. Ik nam dit op als parallel aan de noodzakelijke bijziendheid van het leven in een totalitaire staat. Je wilt je niet bewust zijn van de context. Je hebt altijd de CDR, de spionnen, de informanten die bereid zijn elke antiregeringsactiviteit of elk gesprek te rapporteren. Je kunt je beter op je werk concentreren. In een van de huizen staat een televisie aan, een clip van een rally van Fidel wordt eindeloos herhaald, alleen bekeken door een stokoude vrouw die al dan niet blind is. Een groot verlicht bord boven de stad luidt: REVOLUCION. De letters zijn vervaagd, het accent op de 'o' is niet verlicht. Dit moet opzettelijk zijn van de kant van de filmmaker. De revolutie is mislukt. Tegen het einde zie je twee mannen's avonds in de regen zitten met het standbeeld van John Lennon, de verloren hoop en dromen naar vrijheid en spontaniteit. Helemaal aan het eind beuken de golven tegen de zeewering <0xE2><0x80><0x93> de wereld dringt binnen, hoe lang kan Cuba het tegenhouden?
This skillful, soulful film is shot mostly in closeups, the faces of the people, the hands doing their work. Roasting peanuts, lining track. At night some of them go out and participate in nightlife or cultural activities. There's a burst of life in an otherwise lifeless existence. But there's an overwhelming feeling of myopia, the camera seldom pulls back to give a wider view. I took this to parallel the necessary myopia of having to live in a totalitarian state. You don't want to be to aware of the context. There's always the CDR, the spies, the informants ready to report any anti-government activity or conversation. Better concentrate on your work. A TV is going in one of the houses, a clip of a Fidel rally is playing endlessly, watched by only by a very old woman who may or may not be blind. A large lighted sign over the city reads, REVOLUCION. The letters are faded, the accent on the "o" is unlit. This has to be intentional on the part of the filmmaker. The revolution has failed. Toward the end you see two guys sitting at night in the rain with the statue of John Lennon, the forlorn hopes and dreams for freedom and spontaneity. At the very end waves crashing on the seawall--the world is pushing in, how long can Cuba hold it off?