Deze film moet gezien worden om hem te kunnen geloven. Hij faalt op alle niveaus. Gelukkig heeft Joe Brooks de regie, het schrijven en de hoofdrol zelf gedaan, dus zijn er minder mensen die hem de schuld kunnen geven.<br />Als romantische hoofdrol heeft Joe ongeveer evenveel aantrekkingskracht als een potplant. Zijn tegenspeelster, Shelley Hack, doet alsof ze voor de film poseert voor een doos All Brans. Het is behoorlijk slecht als de meest professionele acteerprestatie in een film wordt geleverd door een klein meisje (Danielle Brisebois). De muziek klinkt nog steeds als langgerekte jingles, en het klassieke stuk dat hij componeert om zijn ware talent te tonen, zou beter passen bij een groep musici in plaats van een orkest. Als je zijn dramatische gebaren ziet terwijl hij dit oorverscheurende opus in de opnamestudio dirigeert, als de verbijsterde Shelley Hack naar hem grijnst als een opgezette fuut, is een van de meest onbedoeld hilarische scènes die ooit zijn gefilmd.<br /><br />Joe hoopte duidelijk op nog zo'n tophit als 'You Light Up My Life', maar het onverklaarbare succes daarvan werd niet geëvenaard door de huiveringwekkende klaagzang die de herkenningsmelodie van deze film is. Ik weet niet wie het heeft gezongen, maar hij zingt het niet zo vaak als hij eronder lijdt. Hij lijkt zich door een bijzonder hevige aanval van constipatie heen te worstelen terwijl hij zich inspant om de misselijkmakende tekst eruit te gooien. Maar ik betwijfel of zelfs Debby Boone dit nummer draaglijker had kunnen maken.<br />Toen ik een paar jaar geleden deze film op HBO zag, moest ik hem gewoon hebben. Ik kijk mijn bandje af en toe af om met grote ogen van verbazing te zien hoe echt afschuwelijk een film kan zijn. Als liefhebber van slechte films heb ik een hoge dunk van dit pervers-interessante cinematografische meesterwerk <0xE2><0x80><0x93> het is het plan 9 van de eerste orde van romantische films, en werkelijk een van de slechtste films die ooit gemaakt zijn.
This movie has to be seen to be believed. It fails miserably on every level. Fortunately, Joe Brooks handled the direction, writing, and lead acting role himself, so there are fewer people to blame for it.<br /><br />As a romantic lead, Joe has about as much appeal as a potted plant. His leading lady, Shelley Hack, acts as though she were posing for the picture on front of a box of All Bran. It's pretty bad when the most professional acting performance in a movie is delivered by a little girl (Danielle Brisebois).<br /><br />Joe plays a jingle writer who dreams of being a serious musician, even though all of his "serious" songs still sound like extended jingles, and the classical piece he composes to show off his true talent would be better suited for a group of musical saw players instead of an orchestra. Watching his dramatic gestures as he conducts this ear-splitting opus in the recording studio, as the dazzled Shelley Hack grins at him like a stuffed loon, is one of the most unintentionally hilarious scenes ever filmed.<br /><br />Joe was obviously hoping for another big chart-topper like "You Light Up My Life", but its inexplicable success was not to be matched by the cringe-inducing dirge that is this film's theme song. I don't know who performed it, but he doesn't sing it as much as he suffers through it. He seems to be battling his way through a particularly intense bout of constipation as he strains to expel the stomach-churning lyrics. But I doubt if even Debby Boone could've made this song any more tolerable.<br /><br />When I saw this movie on HBO several years ago, I just had to have it. I watch my tape every so often just to gape in wide-eyed amazement at how truly awful a movie can be. As a bad-movie lover, I hold this perversely-entertaining cinematic messterpiece in high esteem -- it's the PLAN 9 FROM OUTER SPACE of romantic movies, and truly one of the worst films ever made.