Ian McEwans aangrijpende en onthutsende psychologische thriller is helaas veranderd in een frustrerend saaie film. Ondanks een geslaagde verfilming van het schokkende ballonongeluk dat het verhaal in gang zette, slaagt regisseur Roger Michell er na deze stijlvolle opening niet in om ook maar iets van de psychologische spanning op te roepen die het boek zo'n bestseller heeft gemaakt. Personages die in druk veelzijdig en gekweld lijken, lijken op het scherm alleen maar saai en humorloos. In plaats van iemand te laten zweten van angst, is de 'temperatuur' van de film ijskoud (en dan heb ik het niet over de rillingen). Ik denk niet dat dit noodzakelijkerwijs de schuld van de acteurs is: hoewel ze niet in staat zijn de film op te roepen tot iets wat op het leven lijkt, geven Daniel Craig en Samantha Morton hun rollen als Joe en Claire toch een intense en integere uitstraling. Helaas lijkt Rhys Ifans me gewoon niet goed gecast als geschifte einzelg<0xC3><0xA4>nger Jed <0xE2><0x80><0x93> Ifans is van het verkeerde soort geschift. Ook kan ik me niet herinneren dat Jeds dreiging of waanzin in de roman zo snel zo expliciet wordt gemaakt. In McEwans afgemeten proza sluipt het stilletjes naar je toe in plaats van dat het wordt gefaxt zoals hier. Veel van het innerlijke drama van de inzinking van Joe en Claire gaat in de vertaling ook verloren. Het resultaat is een opeenvolging van maaltijden en etentjes die de achtergrond vormen voor een kroniek van Joe's aftakeling, zonder dat het bijzonder goed lukt die te verhelderen. En het feit dat Joe nooit naar de politie gaat (of zelfs maar lijkt te overwegen de politie in te schakelen), zelfs niet als Jed hem stalkt, is een belangrijke zwakke plek in de plot die in de nuances van het boek gemaskeerd wordt, maar op het scherm een fatale rol speelt. Het is moeilijk je in te leven in een personage dat de dingen zo gemakkelijk uit de hand laat lopen.<br />De vriend met wie ik de film heb gezien, vond het een leuke film en werd helemaal in beslag genomen door het verhaal, maar aan de andere kant had hij het boek niet gelezen. Het kan zijn dat deze film zonder enige voorafgaande kennis van de roman op zichzelf als een thriller van de laagste orde kan worden beschouwd, maar ik kan me niet voorstellen dat deze verfilming van _Enduring Love_ een blijvend succes wordt.
(Contains slight spoilers) Ian McEwan's gripping and disturbing psychological thriller has, alas, been turned into a frustratingly dull movie. Despite a successful depiction of the shocking balloon accident that sets the story in motion, director Roger Michell fails after this stylish opening to generate any of the psychological tension that made the novel such a page-turner. Characters that seemed multi-faceted and tormented in print seem merely bland and humourless on screen. Far from making one sweat with fear, the basic "temperature" of the film is glacial (and I don't mean chilling). I don't think this is necessarily the fault of the actors: while they are unable to kickstart the film into something resembling life, Daniel Craig and Samantha Morton nevertheless bring intensity and integrity to their roles as Joe and Claire. Rhys Ifans, unfortunately, seems to me simply miscast as flaky loner Jed - Ifans is the wrong kind of flaky. Nor can I recall Jed's menace or madness being made so explicit so quickly in the novel. In McEwan's measured prose it kind of sneaks up on you quietly rather than being telegraphed as it is here. Much of the inner drama of Joe and Claire's relationship breakdown is similarly lost in translation. One is left with a sequence of meals and dinner parties which provide the backdrop for a chronicle of Joe's deterioration, without particularly managing to illuminate it. And the fact that Joe never goes to the police (or even seems to consider involving them) even when Jed's stalking of him is well-established and increasingly disruptive, is a major plot weakness that's masked in the nuances of the novel but on screen looms fatally large. It's hard to empathise with a character who lets things get out of hand so easily.<br /><br />The friend I saw the movie with enjoyed it and was engrossed in the story, but then again he hadn't read the book. It may be that without any prior knowledge of the novel this film works as a low key thriller in its own right, but I can't see this adaptation of "Enduring Love" becoming an enduring success.