Een smakeloze en ronduit verontrustende pre-code film waarin Barbara Stanwyck de hoofdrol speelt en die een ongelooflijke show weggeeft.<br />Stanwyck speelt de dienstdoende nachtzuster die de zorg heeft voor de twee kleine kinderen van een nalatig en dronken sletje. De vader van de kinderen is dood; de chauffeur van het gezin, gespeeld door de gehate Clark Gable, heeft de touwtjes in handen en hij wil dat de kinderen doodgaan zodat hij het geld van de trust kan innen dat voor hen bestemd was. Daarom liggen de kinderen weg te kwijnen van de honger, terwijl een nutteloze werkster rondhangt en Stanwyck het ziekenhuis zover probeert te krijgen dat het tussenbeide komt. Als Stanwyck er niet was geweest, zou de film waarschijnlijk meteen in het vergeetboek zijn geraakt. Stanwyck werpt zich letterlijk in de rol van redder, krijgt klappen, wordt tegen een muur gesmeten, terwijl ze zelf ook een paar klappen uitdeelt. Dit is een film van het sensationele soort van Warners, met veel suggestieve dialogen, beelden van Stanwyck en haar verpleegstersvriendje, de brutale Joan Blondell, in hun ondergoed, en een wereld waarin dingen als moord oké zijn zolang ze maar om de juiste reden worden gepleegd. De film is zeker geen meesterwerk, maar hij heeft wel die energie en schittering die de Warners-films uit die tijd kenmerkten, en hij werkt op zijn eigen bescheiden wijze
A tawdry and downright disturbing pre-code film that stars Barbara Stanwyck giving one hell of a ferocious performance.<br /><br />Stanwyck plays the titular night nurse, assigned to care for the two small children of a negligent and drunken floozy. The children's' father is dead; the family chauffeur, played by a hateful Clark Gable, is running things, and he wants the children to die so that he can collect the trust money that was intended for them. Therefore, the children are wasting away from starvation while a useless maid dithers around and Stanwyck tries to get the hospital to intervene.<br /><br />The film would probably be instantly forgettable if not for the fierce performance of Stanwyck, who throws herself (quite literally) into the role of savior, taking punches, getting thrown into a wall, all while dishing out some punches of her own. This is film-making of the sensational Warners variety, featuring lots of suggestive dialogue, shots of Stanwyck and her nurse buddy, the saucy Joan Blondell, in their underwear, and a world in which things like murder are o.k. as long as they're done for the right reason. The movie is certainly no masterpiece, but it does have that energy and sizzle that characterized Warners films from this time period, and it is effective on its own modest terms.<br /><br />Grade: B+