In het huis van de Callaways gaat het niet goed. David (Robert De Niro) en Alison (Amy Irving) hebben een gespannen relatie. Als die uitmondt in zelfmoord, kort na het begin van de film, pakt David, een psycholoog, zijn jonge dochter Emily (Dakota Fanning) in en vertrekt vanuit New York City naar het landelijke noorden van de staat New York om opnieuw te beginnen. Helaas was de zelfmoord nog maar het begin van hun problemen. Het lijkt erop dat iets kwaadaardigs hen het bos in is gevolgd.<br />Verstoppertje is geen typische thriller. Het grootste deel van de tijd is het een veel rustiger, trager drama, dat bijna geheel berust op stevige, complexe optredens van twee acteurs, van wie er een <0xE2><0x80><0x93> Fanning <0xE2><0x80><0x93> nog maar 10 jaar oud was toen hij de film maakte! Het gaat ook heen en weer tussen thriller en horror (die trouwens berucht zijn om hun grijze grens) en hangt gedeeltelijk af van je interpretatie van de film. Het einde wordt gemarkeerd door een slimme wending die de meeste kijkers niet zien aankomen en die aangenaam meer vragen zal opwerpen dan beantwoorden, lang nadat je de film hebt gezien. Die feiten zouden sommige potentiële kijkers kunnen afschrikken, maar iedereen die in staat is het tempo te vertragen en goed acteerwerk te waarderen in een dichte, griezelige omgeving zal worden beloond. De film was een tien van de tien voor mij.<br />Nieuwkomer Ari Schlossberg heeft gezegd dat hij in de stad is opgegroeid, dus alleen al het idee van de bossen en kinderen in het algemeen jaagt hem angst aan. Dat zijn misschien ongebruikelijke gevoelens, maar regisseur John Polson heeft ze met opmerkelijk gemak vertaald in _Hide and Seek_. De landelijke omgeving voelt griezelig aan vanaf het moment dat David en Emily arriveren, en door Fannings uitmuntende acteerwerk verandert ze geleidelijk van een schattig kind in een eng, pseudo-gothisch monster, nog sluwer dan een geboren New Yorker die de metro in glipt voordat je de laatste stoel kunt pakken. Natuurlijk is De Niro ook goed, maar dat spreekt vanzelf. Verstoppertje geeft beide artiesten de kans om te laten zien wat ze kunnen, maar de grootste verrassing is misschien wel dat Fanning De Niro stap voor stap aankan. De rest van de cast zakt ook niet in elkaar, maar zij vormen niet het middelpunt. Hun rol is meer om de noodzakelijke kleine duwtjes te geven om de volgende oogverblindende prestaties van onze sterren te rechtvaardigen.<br />Hoewel ik niet uitgebreid kan praten over verschillende subteksten en interpretaties zonder spoilers te geven, variëren ze van puur psychologische tot bovennatuurlijke. Het is de moeite waard om op te merken dat er maar weinig van wat je op het scherm ziet gebeuren ook echt gebeurt, en dat er misschien iets sinisterders aan het werk is dat in de film nooit volledig wordt verwoord. <br />Schlossberg heeft gezegd dat _The Shining_ (1980) een van de vele invloeden op dit script is, en dat er zelfs een paar keer naar dat meesterwerk is verwezen. Dat zijn grote schoenen om te proberen te vullen. Hoewel de stijl en de inhoud van _Hide and Seek_ heel anders zijn dan _The Shining_ <0xE2><0x80><0x93> _Hide and Seek_ is zelfs nog ingetogener <0xE2><0x80><0x93> is het ook een langzamere film, die veel van zijn effectiviteit ontleent aan de dikke sfeer en de prijzenswaardige prestaties, en fans van Kubricks grote horrorfilm zullen hier ook genoeg aan hebben.
All's not well at the home of the Callaways. David (Robert De Niro) and Alison (Amy Irving) have obvious tension in their relationship. When it leads to suicide shortly after the film begins, David, a psychologist, packs up his young daughter Emily (Dakota Fanning) and heads from New York City to bucolic upstate New York to try to start over. Unfortunately, the suicide was just the start of their problems. It seems that something evil may have followed them into the woods.<br /><br />Hide and Seek is not your typical thriller. For much of its length, it is a much quieter, slower-paced drama, resting almost entirely on meaty, complex performances from two actors, one of whom--Fanning--was only 10 years old while making the film! It also is veers back and forth from thriller to horror territory (which have a notoriously gray border anyway) depending partially on one's interpretation of the film. The ending is marked by a clever twist that most viewers may not see coming, and which will pleasantly broach more questions than it answers long after you have seen the film. Those facts might turn some potential viewers off, but anyone able to slow down and appreciate fine acting housed in a dense, creepy environment will be rewarded. The film was a 10 out of 10 for me.<br /><br />Newcomer screenwriter Ari Schlossberg has said that he grew up in the city, so just the idea of the woods, as well as children in general, frighten him. Those may be unusual sentiments, but director John Polson has translated them with remarkable ease into Hide and Seek. The country setting feels eerie from the moment David and Emily arrive, and Fanning's outstanding performance has her gradually changing from a cute kid to a scary little pseudo-Goth monster more slyly than native New Yorker slipping into the subway car before you to grab the last seat. Of course De Niro is good, too, but that goes without saying. Hide and Seek gives both performers a chance to show their range, but the biggest surprise is perhaps that Fanning can match De Niro step for step. The rest of the cast doesn't slouch, either, but they're not the focus. Their role is more to provide the necessary little nudges to justify our stars' next dazzling feats.<br /><br />While I cannot talk at length about various subtexts and interpretations without giving spoilers, they range from the purely psychological to the supernatural. It is worth noting before watching that little of what you see playing out on the screen may be actually happening, and there may be something more sinister at work that is never fully stated in the film.<br /><br />Schlossberg has said that among his many influences for this script were The Shining (1980), and in fact, that masterpiece is directly referenced a few times. Those are big shoes to try to fill. While the style and content of Hide and Seek are very different than The Shining--Hide and Seek is even more understated--that's also a slower-paced film that finds much of its effectiveness from its thick atmosphere and commendable performances, and fans of Kubrick's great horror film should find enough to enjoy here as well.