Ik vraag me nog steeds af of we deze film moeten vergelijken met 'Beautiful Thing'. Ik denk omdat ze allebei broos zijn en de volwassenheid naderen. In feite had Beautiful Thing een paar waardeloze acteerprestaties en een paar saaie momenten; hé jongens, herinneren jullie je 'Wild Reeds' nog? Dat was ook een film die de volwassenheid bereikte, met bijna dezelfde plotlijn als 'Get Real'. 'Get Real' was goed geregisseerd, heel goed acteerwerk en een aangepast scenario van een toneelstuk. Met een paar verknipte momenten, en ik weet zeker dat mensen, vooral homo's, met het hoofdpersonage zullen meevoelen en zich in hem kunnen verplaatsen; een heel groot verschil met een film. Maar 'Get Real' had ook een paar fouten. Sommige scores waren te gekunsteld, de scène waarin ze langzaam dansten en ' 'You're so beautiful for me'-liedjes; Aretha Franklin die de woorden vrijheid na de bevrijding zingt, enz. Ik zet mezelf in de rol van de sportman, en die bleke, maffe homo zal voor geen goud 100 pond willen betalen; en dan nog iets: zou jij een openbaar toilet afstruinen voor een vluggertje terwijl je je schooluniform aanhoudt? Als je zo discreet wilt zijn over je seksuele voorkeuren, ga dan naar de andere kant van de stad, of als je zo verliefd bent op de knappe sportman, man, dan zou je er alles voor overhebben om die relatie te houden. Sommige scènes spreken elkaar op zo'n voor de hand liggende manier tegen dat je je in de film afvraagt wat er aan de hand is. Maar _Get Real_, met al zijn gebreken, redt zichzelf omdat het je een goed inzicht geeft in hoe anderen het vinden om verstoten te worden, van elkaar vervreemd te zijn, en hoe je met de maatschappij omgaat omdat je jezelf bent. Een goede moraal uiteindelijk; een goed gevoel over de hele wereld; doet me denken aan 'SLC PUNK', waar ik helemaal achter stond.
Still wondering if we need to compare this film with "Beautiful Thing".I guess because they're both british and coming of age? Actually Beautiful Thing had some cheesy acting and some dull moments; hey guys remember "Wild Reeds" hu?, that was a coming of age movie too, close to the same plot line as Get Real. Get Real was well directed, very good acting and script adaptation from a play. With some twisted moments and I'm sure that people, especially gay dudes, will find themselves relating and empathizing with the main character; a totally big + in a movie. But, Get Real had a few faults as well. Some of the scores were too contrived, the scene when they were slow dancing and "You are so beautiful to me" song plays; Aretha Franklin singing the words freedom after the coming out scenario, etc. I'm putting myself in the jock's place, and no way this dude will go for a 100 pound, pale, goofy gay guy; another thing is would you cruise a public bathroom for a quickie leaving your private school uniform on? If you want to be so discreet about your sexual preferences, hey get your butt across town, or if you are so in love with the good looking jock, man, you would do anything to keep the relationship. Some of the scenes contradict themselves in such obvious ways that through the flick you find yourself asking, what is going on? However, Get Real with all it's faults, saves itself because it gives you good insight of how others feel being alianated, estranged and how to deal with society for being themselves. A good moral in the end; an all around feel good scene; reminds me of "SLC PUNK", which I found myself totally relating to.