De film voelde aan als een documentaire <0xE2><0x80><0x93> hij was eenvoudig en rechttoe rechtaan. 'Osama' liet veel aspecten van het leven tijdens de bezetting van de taliban zien, door de ogen van een 12-jarig Afghaans meisje, binnen 1 uur en 22 minuten <0xE2><0x80><0x93> het is meer dan de meeste Hollywood-films binnen 2 uur weten over te brengen. Voor een debuutfilm bracht w-d Siddiq Barmak een rustige, ontroerende film <0xE2><0x80><0x93> het is misschien niet meteen duidelijk na het zien van de film met de droefheid en het onrecht dat hij op zo'n zware last draagt. Terwijl ik de plot van de film opnieuw vertelde aan iemand die de vertoning miste, drong het tot me door hoe beknopt de film vertelt/onthult wat de vrouwen en kinderen, en mannen, moesten verdragen onder zo'n gruwelijk regime. Het armoedeniveau en de ongelukkige situatie/perikelen zijn bijna onbeschrijflijk.<br />De vertolking van Osama door Marina Golbahari is indrukwekkend: de verbijstering en angst op haar gezicht, de zeldzame glimlach die we zien, haar gejammer en gehuil en gehuil <0xE2><0x80><0x93> meestal op een woordeloze manier gebracht. De andere kindacteur, Arif Herati, die degene speelde die haar voor problemen probeerde te behoeden voor de andere jongens, gaf een korte maar overtuigende _ Espandi_. Er zijn ook Osama's moeder en grootmoeder, de buren en de mannen die 'hulpeloos' waren ondanks het feit dat ze wilden helpen <0xE2><0x80><0x93> de rollen en scènes zijn allemaal ontroerend ontroerend. Er zijn spannende momenten en je vraagt je af wat er daarna zal gebeuren <0xE2><0x80><0x93> de uitkomst kan voorspelbaar zijn, maar de hoeveelheid drama en menselijkheid neemt niet af. Als een opluchting was er een jongensles in een Turks bad bij <0xE2><0x80><0x93> spannend en intrigerend door elkaar. Barmak gaf ons een goed geregisseerde film die geen kans voorbij liet gaan om inzicht te geven in de culturele aspecten van het volk.<br />'Osama' doet ons denken aan andere soortgelijke 'harde' films: 'The Circle' 2000 van de Iraanse regisseur Jafar Panahi (ook wel bekend als 'Dayareh') is een empathisch verhaal over de mishandeling/misère van vier vrouwen in een onsympathieke samenleving; het docudrama 'In this World' van regisseur Michael Winterbottom, dat in 2003 in de Sundance-serie werd uitgebracht, gaf ons een onverschrokken kijk op'menselijke vrachtsmokkel' van een Afghaanse vluchteling, de 16-jarige Jamal, met de hardnekkige hoop op een beter bestaan in Groot-Brittannië; Xavier Kollers _derJourney of Hope_, de Academy Award voor de beste buitenlandse film van 1991, is een hartverscheurend verhaal over het bestendigen van/verminderen van hoop.<br />In een ander opzicht is het misschien hoopvoller, hoewel de ingrediënten nog steeds armoede, de ontberingen van Afghaanse vluchtelingen en het meisje dat zich voordoet als jongen om werk te krijgen zijn, hebben we _Baran_ 2001, een andere waardevolle filmische ervaring van de Iraanse filmmaker Majid Majidi ('Children of Heaven' en 'Color of Paradise').
The film felt like a documentary - it was simple and straightforward. "Osama" captured many aspects of what life is like during Taliban's occupation, through the eyes of a 12-year old Afghan girl, within 1 hr. 22 mins. - it's more than most Hollywood movies manage to get across in 2 hrs. For a debut feature, w-d Siddiq Barmak delivered a quietly poignant film - it may not be evident at first impression right after seeing the film with the sadness and injustice it burdensomely carries. As I was re-telling the film's plot to someone who missed the showing, it came to me how succinctly the film tells/exposes what the women and children, and men, had to tolerate under such atrocious regime. The poverty level and misfortunate situation/predicaments are almost unspeakable. <br /><br />The portrayal of Osama by Marina Golbahari is impressive: the bewilderment and fear on her face, the rare break into a smile we get to catch, her wailing and cry and crying - mostly delivered in a speechless manner. The other child actor, Arif Herati, who played the one who tried to shield her from trouble by the other boys, gave a brief but convincing Espandi. There's also Osama's mother and grandmother, and the neighbors, and the men who were 'helpless' in spite of wanting to help - the roles and scenes are all touchingly stirring. There are suspenseful moments and one wonders what would happen next - outcome could be predictable yet its share of drama and humanity lessen not. As a relieving contrast, a coming of age boys lesson in a Turkish bath setting was included - suspense and intrigue a-mixed. Barmak gave us a well-paced film, missing not a chance to provide insight to the cultural aspects of the people.<br /><br />"Osama" brings to mind other similar 'hard medicine' films: Iranian director Jafar Panahi's `The Circle' 2000 (aka "Dayareh"), is the empathetic telling of the mistreatment/misfortune of four women in an unsympathetic society; director Michael Winterbottom's docudrama `In this World' released through 2003 Sundance Series, gave us an unflinching look into 'human cargo smuggling' of an Afghan refugee, 16-year old Jamal, with the persistent slim hope of a better livelihood in Britain; Xavier Koller's `Journey of Hope," the 1991 Academy Award's Best Foreign Film, is a heartbreaking tale of enduring/diminishing hope. <br /><br />On a different note possibly more hopeful, though family poverty, hardships of Afghan refugees and girl posing as boy to obtain work are still the ingredients, we have "Baran" 2001, another worthwhile filmic experience from Iranian filmmaker Majid Majidi ("Children of Heaven" and "Color of Paradise".)