Lauren (Melanie Lynskey) woont in een rustige, welgestelde buurt en besluit een pyjamafeestje te geven voor haar collega's. Helaas komen er maar twee opdagen: haar pittige vriendin Gina (Sheeri Rappaport) en het stille nieuwe meisje Grace (Mary Lynn Rajskub). Zou het gebrek aan gasten te wijten zijn aan het bekende feit dat er een seriemoordenaar rondwaart op het dak met een kruisboog in zijn handen? Helaas praten ze er te veel over en horen ze voetstappen van boven komen.<br />Deze film heeft eindelijk een dvd-uitgave gekregen in de Verenigde Staten. De titel veranderde van toepasselijke Claustrofobie in de misleidende Serial Slayer. De verpakking, met een boosaardige Vin Diesel-lookalike met een kruisboog die bij een donker, griezelig huis staat, is ook misleidend. Deze film is in feite een subversieve poging van het slasher-genre. De angst is voornamelijk psychologisch en niet van het soort dat je in een gewone slasher zou zien: de film speelt zich uitsluitend overdag af, er zijn maar een paar personages in een besloten ruimte, het perspectief van de moordenaar wordt nooit getoond en er is weinig geweld en bloed te zien. Helaas is dit interessante concept slecht uitgevoerd. De film is duidelijk in korte tijd gemaakt met een weinig-voor-de-hand-liggend budget, dus het is begrijpelijk, maar het is nauwelijks een effectieve thriller. Het grootste probleem met Serial Slayer is de ongelooflijke plot. Een seriemoordenaar op een dak die zijn slachtoffers uit hun huis lokt zodat hij ze met een kruisboog kan neerschieten, is een geweldig uitgangspunt. Het is ook een goed idee om overdag een slasherfilm te draaien, zodat de moordenaar zich niet in het donker kan verschuilen. Het combineren van deze twee concepten werkt niet, in elk geval niet in de context die in dit verhaal is gecreëerd. Volgens een radiobericht aan het begin van de film heeft deze seriemoordenaar al een handvol slachtoffers gemaakt. Het is dus logisch dat de buurt een beetje leeg is, want de meeste mensen zouden waarschijnlijk ergens anders heen gaan tot de moordenaar is gepakt. Maar kennelijk rijdt er niemand door deze buurt (inclusief de politie, die het gebied waarschijnlijk in de gaten zou moeten houden), want niemand ziet een man op het dak op klaarlichte dag.<br />Maar wat belangrijker is, waarom zou je in godsnaam een slaapfeestje houden in een buurt waar iedereen weet dat er een moordenaar rondloopt? In het begin zijn er een paar grappige gesprekken (ik neem aan dat het daarom op IMDb staat als 'komiek' <0xE2><0x80><0x93> maar dit is geen horror/komiek!) tussen de meisjes over de hysterie van een seriemoordenaar en de kans om slachtoffer te worden, wat in elke andere context acceptabel zou zijn, maar hier klinkt het gewoon belachelijk. Ze bespreken ook hoe de slachtoffers uit het verleden allemaal buitenshuis zijn vermoord, wat hun blijkbaar een gevoel van veiligheid geeft... hoewel geen van de ramen op slot is, lijken deze vrouwen er voor de volle honderd procent van overtuigd dat de moordenaar niet zal inbreken om hen te vermoorden. Er zijn een paar lachwekkende momenten waarop de personages de aandacht van de buren proberen te trekken, die absoluut nergens op slaan. Als je langs een paar van deze belachelijke panden kunt komen, zouden sommige scènes in deze film waarschijnlijk heel spannend kunnen zijn.<br />Het acteerwerk in Serial Slayer is ongelukkig. Alle drie de hoofdrolspeelsters hebben in het verleden bewezen dat ze verdomd goede actrices zijn. Waarschijnlijk door gebrek aan tijd, goede regie en afgrijselijke dialogen, zijn hun optredens hier heel oppervlakkig en hun angst is helemaal niet geloofwaardig. Sommige interacties tussen de personages zijn amusant en je zou willen dat de film het karakterstuk zou worden dat hij zo duidelijk nastreeft.<br />Een ander enorm probleem met de film is het einde. Nadat ik de film had gezien, sloeg ik het commentaar van de regisseur over en was ik geschokt dat ik het einde helemaal verkeerd had geïnterpreteerd. Jammer genoeg was de manier waarop ik het einde zag veel opwindender en veel logischer dan wat het einde in werkelijkheid bleek te zijn. Het is niet de bedoeling dat het dubbelzinnig is en openstaat voor interpretatie, het is gewoon slecht gedaan. Bij nader inzien heeft de film ook een kleine 'comeback'-act van Judith O'Dea (Barbara in de oorspronkelijke Night of the Living Dead), maar dat is niet iets om over naar huis te schrijven. Zoals ik al eerder zei, is deze film extreem lowbudget (gemaakt met digitale video in de hand) en ik weet zeker dat de cast en de crew ontzettend hard hebben gewerkt om hem op tijd af te krijgen, dus ik vind het vervelend om erover te zeuren. Het heeft een cool concept en een beetje spanning, als je het niet-zintuiglijke gedrag van de hoofdpersonen kunt omzeilen. Maar het is niet echt een goed gemaakte film. In plaats daarvan huur ik Slumber Party Massacre.<br />Mijn cijfer: 2,5/10.
Lauren (Melanie Lynskey) is house sitting in a quiet, wealthy neighborhood and decides to throw a slumber party for her officemates. Unfortunately, only two show up: her spunky friend, Gina (Sheeri Rappaport), and the quiet new girl, Grace (Mary Lynn Rajskub). Could the lack of party guests be due to the well-known fact that there is a crossbow-wielding rooftop-loitering serial killer on the loose in the area? Unfortunately, they spend too much time discussing this, and they hear footsteps coming from above.<br /><br />This film has finally received a DVD release in the US. The title change was changed from the appropriate Claustrophobia to the misleading Serial Slayer. The packaging, which features an evil Vin Diesel lookalike with a crossbow standing by a dark and creepy house, is also misleading. This film is actually an attempted subverison of the slasher genre. The terror is mostly psychological and not the type you would see in an ordinary slasher: the film takes place entirely during the day, there are only a few characters in an enclosed space, the perspective of the killer is never shown, and there is little on-screen violence and gore. Unfortunately, this interesting concept is poorly executed. The film obviously was made in a short period time on little-to-no budget, so it is understandable, but it is hardly an effective thriller.<br /><br />The main problem with Serial Slayer is the unbelievable plot. A rooftop serial killer who draws his victims out of their homes so he can shoot them with a crossbow is a great premise. Having a slasher film set during the day, so that the killer cannot lurk in the darkness, is also a neat idea. Combining these two concepts does not work, at least in the context that is set up in this story. According to a radio announcement at the beginning of the film, this serial killer has already claimed a handful of victims. So it makes sense that the neighborhood is a little empty, as most people would probably go elsewhere until the killer is caught. However, apparently nobody drives through this neighborhood (including cops, who should probably be patroling the area), because nobody notices a guy on the roof in broad daylight.<br /><br />But more importantly, why the hell would you have a slumber party in an area where everyone knows there is a killer on the loose? Early-on, there are some funny conversations (I'm assuming this is why it is listed as a "comedy" on IMDb--but this is no horror/comedy!) between the girls about serial killer hysteria and the chances of being a victim, which would be acceptable in any other context, but it just sounds ridiculous here. They also discuss how the past victims were all killed outside of their homes, which apparently brings them a sense of safety...even though none of the windows are locked, these women seem 100% convinced that the murderer is not going to break-in and kill them. There are several laughable instances where the characters try to draw the attention of the neighbors that make absolutely no sense. If you can get past some of these ridiculous premises, then some scenes in this movie could probably be really suspenseful.<br /><br />The acting in Serial Slayer is unfortunate. All three lead women have proved in the past that they are damn fine actresses. Probably due to lack of time, good direction, and horrible dialogue, their performances here are really low-key and their fear is not at all believable. Some of the interactions between the characters are amusing and you wish the film would become the character piece that it is so obviously striving to be.<br /><br />Another huge problem with the movie is the ending. After watching the film, I skipped around the director's commentary and was shocked that I completely misinterpreted the ending. Sadly, the way I saw the ending was much more exciting and made much more sense than what the ending actually turned out to be. It isn't meant to be ambiguous and open to interpretation, it is just poorly done.<br /><br />On a side note, the movie also features a small "comeback" performance by Judith O'Dea (Barbara in the original Night of the Living Dead), but it is nothing to write home about. As I said before, this movie is extremely low-budget (made with hand-held digital video) and I'm sure the cast and crew worked extremely hard to get it done in time, so I hate to rag on it. It has a cool concept and a little bit of suspense, if you can get past the non-sensical behavior of the lead characters. But it is really not a well made film. Rent Slumber Party Massacre instead.<br /><br />My Rating: 2.5/10