Dolph Lundgren maakte zijn regisseursdebuut met de Defender. Een geweldige kleine actiefilm die in feite was waar zijn fans op hadden gehoopt, een triomfantelijke terugkeer naar zijn beste werk. Nu toont zijn tweede film dat het niet alleen maar een flits in de pan was, of een toevalstreffer. Ja, mensen, Dolph Lundgren, die op de toneelafdeling nooit als een grote ster werd beschouwd, heeft nu bewezen dat hij een meer dan capabele regisseur is, zelfs door te suggereren dat zijn nieuwe rol een kans op het grote werk verdient.<br />De plot van de Mechanik is als volgt: Nick Cherenko (Lundgren) is een ex-spetznaz, parachutist, die in Afghanistan heeft gediend. Hij woont nu in zijn vaderland Rusland, waar hij met zijn vrouw en zoon als monteur werkt (vandaar de titel). Tijdens een drugsdeal waarbij de Russische maffiabaas Sasha betrokken is, worden zijn vrouw en kind gedood in het kruisvuur, waarbij Sasha Nicks vrouw neerschiet. Nick spoort Sasha en zijn mannen later op, doodt hen en laat Sasha met een akelig kogelgat in zijn gezicht achter, in de veronderstelling dat hij dood is. Zeven jaar later werkt Nick illegaal als monteur in L.A. als hij wordt benaderd om een klus te doen. Hij moet de ontvoerde Julia ophalen, de dochter van een rijke zakenvrouw. Nick weigert, tot hij ontdekt wie haar heeft ontvoerd, Sasha. Hij reist naar Rusland en ontmoet daar Burton (Ben Cross) die hem van een wapen voorziet.' De plot is eenvoudig, maar de schrijver Bryan Hill geeft meer aandacht aan de personages, duidelijk in de stijl van regisseurs als Michael Mann. Er zijn geweldige karakterscènes, en een paar voortreffelijk gespeelde scènes tussen de actiescènes die zich op het karakter richten. Het zijn het soort rustige momenten dat je nooit in actiefilms ziet, waaronder een geweldige scène waarin Nick en zijn mannen zich ontspannen, een soort rust voor de storm. De dialoog is ook innemend.<br />De film ziet er fantastisch uit. De uitgespoelde kleuren doen dit denken aan de wrede 70's. s wraakfilms als Death Wish en Get Carter. Cinematographer Ross Clarkson heeft ervoor gezorgd dat dit veel meer weg heeft van een lowbudgetfilm. Op dezelfde manier heeft Dolphs visuele stijl zich nog meer ontwikkeld sinds zijn opwindende debuut. Hij filmt de film met overtuiging, waarbij hij stylistisch appeltjes uit verschillende boomgaarden plukt, niet zomaar, zoals veel regisseurs doen, alleen maar appeltjes uit John Woo's boomgaard (die vent heeft geen appels meer aan zijn bomen, dat kan ik je wel vertellen), maar Dolph verwijst naar een gevarieerde groep, van Woo tot Mann, tot Peter Yates en moderne onafhankelijke regisseurs als de Bourne-films Doug Liman en Peter Greengrass.<br />De actie is uitstekend, een stap hoger dan in de Defender. Ook nu weer is er meer dan genoeg, maar de actie is anders van stijl. Deze keer is het, in tegenstelling tot een belegeringsfilm, een keiharde wraakfilm, dus de actie bestaat uit bloederige en gewelddadige schietpartijen, waarbij elke kogel, zoals zo zelden in zijn vorige films, zijn eigen kogelgat heeft. Ramen barsten, splinters vliegen in het rond, borstholten barsten open en dingen vliegen in het rond. De vechtscènes zijn schitterend georkestreerd en maken realistisch gebruik van vechtsporten. Het wordt allemaal in één of twee bewegingen gedaan. Geen opzichtige Van Damme-trappen, maar arm- en schouderstoten en nekbreken. Ook zijn er een paar achtervolgingen in auto's die indruk maken.<br />De muziek van Elia Cmirel is sfeervol en doet verrukkelijk denken aan zijn werk in Ronin, eenvoudig, ingetogen en effectief. Hij speelt zijn rol alsof hij er trots op is dat hij deze film heeft gescoord. Dit is waarschijnlijk de beste score van Dolph, vooral in de context van het feit dat het een echt goed filmpje is. Wat de geluidsmix betreft is dit, net als Defender, pure klasse. Het gebruik van het geluid is uitstekend, terwijl de algehele montage van de film gelikt is, goed getimed en nooit over de schreef gaat.<br />De cast is goed. Dolph Lundgren geeft waarschijnlijk zijn beste voorstelling. Hij overdrijft niet, zoals veel actiesterren hebben gedaan, maar hij verhoogt zijn niveau en doet het goed. Olivia Lee is een opkomende ster die het goed doet als Julia. De rest van de cast is ook uitstekend. Ben Cross voegt er echte klasse aan toe. Hij krijgt een goede rol als dronken Brit, Burton. Burton is verliefd op een hoer, die hen helpt om in Sasha's club te komen om Julia op te halen. Cross is uitstekend in een rol die belangrijker is dan ik had gedacht. Hij is komisch en toont overtuiging in de dramatische scènes, en zijn aanwezigheid is een echte bonus voor een stuk dat al van hoge kwaliteit is.<br />Deze film laat echt zien dat de toekomst van Lundgren er rooskleurig uitziet, mocht hij zijn eigen films blijven regisseren. Zijn geldinkomsten stellen hem in staat te bepalen hoe hij zijn actie wil filmen, wat betekent dat elke cent wordt uitgegeven en er tijd wordt vrijgemaakt voor meer gedetailleerde opnamen. Lundgren laat zien dat hij het waard is nog een kans te krijgen op het grote doek in een film waarvan Van Damme en Seagal alleen maar kunnen dromen. In een over het algemeen goed jaar voor films heeft Dolph dat zeldzame ding geproduceerd, een fatsoenlijke, goed gemaakte DTV-film. En dat niet alleen, hij heeft het twee keer gedaan! Dit is in zekere zin Lundgrens beste werk!
Dolph Lundgren made his directorial debut with the Defender. A great little action movie that was really what his fans could have hoped for, a triumphant return to his best. Now his second film shows that it wasn't merely a flash in the pan, or a fluke. Yes people Dolph Lundgren, never considered much kop in the acting department has now proved he is a more than capable director, even suggesting that his new role deserves him a shot at the big time.<br /><br />The Mechanik's plot is thus: Nick Cherenko (Lundgren) is an ex-spetznaz, parachutist, who served in Afghanistan. He now lives in his homeland of Russia, with his wife and son working as a mechanic (hence the title.). During a drug deal involving Russian mobster Sasha, his wife and child are killed in the crossfire, Sasha gunning down Nick's wife. Nick later hunts down Sasha and his men, wiping them out and leaving Sasha assumed dead, with a nasty bullet hole in the face. Seven years later Nick is working in LA, illegally, as a mechanic when he is approached to do a job. He is to retrieve the kidnapped Julia, daughter of a wealthy businesswoman. Nick refuse until he discovers who kidnapped her, Sasha. He travels to Russia and meets with Burton (Ben Cross) who will supply him with weapon's and assembles a team of mercs to help Nick get back Julia, while at the same time finishing what he did 7 years previously, killing Sasha. The plot is simple yet writer Bryan Hill allows more focus on characters, clearly in the style of directors like Michael Mann. There are great character moments here, and some superbly played out scenes in amongst the action scenes focusing on character. it's the sort of quiet moments never seen in DTV action films, including a great dinner sequence where Nick and his men relax and unwind, a kind of calm before the storm. The dialogue is also engaging.<br /><br />The film looks fantastic. The washed out colours, make this reminiscent of brutal 70's revenge flicks like Death Wish and Get Carter. Cinematographer Ross Clarkson has made sure this looks far beyond it's small budget. Similarly Dolph's visual style has developed even more since his exciting debut. He shoots the film with conviction, stylistically picking little apples from different orchards, not simply, as many directors do, picking from merely John Woo's orchard (that guy has no apples left on his trees I can tell you), but Dolph gives reference to a varied group, from Woo, to Mann, to Peter Yates and to modern indie directors like the Bourne films' Doug Liman and Peter Greengrass.<br /><br />The action is excellent, a step up from the Defender. Again it's plentiful, yet the action is different in style. This time as opposed to a siege movie, this is an ass battering revenge flick so the action consists of bloody and violent shootouts, where like so rarely in his previous movies, every bullet has it's own bullet hole. Windows shatter, splinters fly, chest cavities burst open and things blow up. The fights scenes are brilliantly paced and use martial arts realistically. it's all done in one or two moves. No flashy Van Damme kicks, it's arm breaks, shoulder tosses and neck breaks. Also the film has some vehicular chases that impress too.<br /><br />The music from Elia Cmirel is atmospheric, and delightfully reminiscent of his work in Ronin, simple, low key and effective. He doesn't go through the motions here, he creates a score, as if proud to be scoring this movie. This is possibly Dolph's best score, particularly in the context of it being a genuinely good little film. In terms of the sound mix, this, like Defender, is pure class. The use of sound is excellent, while the general editing of the film is slick, well paced and never goes overboard.<br /><br />The cast are good. Dolph Lundgren gives probably his best performance. He doesn't over-stretch himself as many action stars have been prone too, yet he raises his level of performance and does well. Olivia Lee is a rising up and comer who does well as Julia. The remainder of the cast are also excellent. Real class is also added by Ben Cross. He is given a good role as drunk Brit, Burton. Burton is in love with a hooker, who helps get them into Sasha's club to retrieve Julia. Cross is excellent in a role more significant than I thought it would be. He is comical and shows conviction in the dramatic scenes and his presence is a real bonus to an already quality piece.<br /><br />This film really does show the future to be bright for Lundgren, should he carry on directing his own movies. His cash cow power allows him to get his way on how he wants to film his action, meaning every last penny is spent, and time is taken for more elaborate set-ups. Lundgren shows himself worthy of another shot at the big time in a film Van Damme and Seagal could only dream of having on their CV's. In a generally great year for films, Dolph has produced that rare thing, a decent, well made, DTV movie. Not only that but he has done it twice! This is Lundgren's best by some way! ****