Dit is een drama om over te jubelen. Ik heb zoiets niet eerder op de televisie gezien en ik verwacht het ook niet meer te zien. Het was fantastisch. Het was bijna volmaakt <0xE2><0x80><0x93> maar niet helemaal.<br />Het is zeldzaam dat een Jane Austen-drama zo dicht bij volmaaktheid op elk niveau komt en zo trouw blijft aan de oorspronkelijke roman. Het grootste deel van de dialoog in de serie is van Jane Austen zelf en elke scène is opgenomen en volgt dezelfde chronologische volgorde. Het drama wijkt slechts in twee gevallen van de roman af. Om onze kennis van de personages Darcy (Colin Firth) en mijnheer Collins (David Bamber) te vergroten, worden er twee scènes aan toegevoegd; om aan te tonen dat Darcy niet alleen maar een slappe aristocraat is, maar een echte man die Elizabeths liefde waard is, zien we hem zich te buiten gaan aan mannelijke bezigheden, schermen en zwemmen in zijn privé-meer (het verbaast me waarom zoveel vrouwen lijken te kwijlen bij het zien van zijn natte-hemdscène); en om aan te tonen dat mijnheer Collins een idiote, bekrompen preutse man is, zien we hem beven van schaamte en afschuw als hij toevallig Lydia (Julia Sawalha) in ongeklede staat tegenkomt. Het is de trouw aan het origineel die dit drama zo goed maakt. Niemand heeft ooit een strak geconstrueerde roman geschreven. De reeks climaxen maakt het moeilijk het boek neer te leggen; net als de ene plotlijn zijn climax bereikt, komt er een volgende op gang. En het duel van geestigheid en scherpe dialoog tussen Darcy en Elizabeth (Jennifer Ehle) terwijl ze elkaar leren kennen, is betoverend. En dan komt dat moment. Ze zit aan de piano om vriendschap te sluiten met Darcy's zus Georgiana (Emilia Fox), als hij haar blik vasthoudt met een zwijgende verklaring van zijn liefde en bewondering. Dit vergde een knap staaltje redactioneel vermogen; een fractie van een seconde, te lang of te kort, en de scherpte van dat moment zou verloren zijn gegaan. Het is interessant om Colin Firths Darcy te vergelijken met die van Lawrence Oliviers Darcy in de Hollywood-film. Olivier portretteert hem ten onrechte als aantrekkelijk verlegen en verlegen. Maar Darcy was in geen enkel opzicht verlegen, hij was alleen maar trots en had alle reden om een hoge dunk van zichzelf te hebben. Hij kon zich onmogelijk voorstellen dat iemand uit een lagere sociale laag, die in een klein provinciestadje woonde, zijn gelijke kon zijn <0xE2><0x80><0x93> tot hij Elizabeth ontmoette!<br />Maar ik had het gevoel dat er één zwakke schakel in de keten van voortreffelijk acteerwerk was: Alison steadman. Velen zullen het daar niet mee eens zijn, maar ik denk dat ze overdreef en haar mevrouw Bennet veranderde in een zenuwslopende, zenuwslopende karikatuur. Maar afgezien daarvan kan ik deze video van harte aanbevelen. Mis hem niet. Zoiets zult u niet nog eens zien. Ik moet alleen de charmante pianomuziek van Carl Davis noemen, die zo mooi de herinnering oproept aan een prachtige periode in de geschiedenis (voor de rijken).
This is a drama to rave about. I've not seen its like on television before; nor do I expect to see its like again. It was superb. It was almost perfect - though not quite.<br /><br />It is rare to find a Jane Austen dramatisation that comes so near to being perfect on every level and that stays so true to the original novel. The greater part of the dialogue in the series is Jane Austen's own and every scene is included and follows the same chronological order. The drama departs from the novel in only two instances. In order to extend our knowledge of the characters of Darcy(Colin Firth), and Mr Collins(David Bamber), two scenes are added; to demonstrate that Darcy is not just an effete aristocrat but a real man worthy of Elizabeth's love we are shown him indulging in manly pursuits; fencing, and swimming in his private lake (it puzzles me why so many women seem to drool over his wet-shirt scene); and to demonstrate that Mr Collins is an idiotic, narrow- minded prude we are shown him trembling with embarrassment and horror when he happens to come across Lydia (Julia Sawalha) in a state of dishabille. David Bamber makes Mr Collins deliciously toadying and obsequious. A remarkable piece of acting.<br /><br />It is its faithfulness to the original that makes this drama so good. No one has ever written a more tightly plotted novel. Its series of climaxes make the novel difficult to put down; just as one plot-line reaches its climactic conclusion, another is building. And the duel of wits and sharp dialogue between Darcy and Elizabeth (Jennifer Ehle) as they get to know each other is entrancing. And then comes that moment. She is at the piano befriending Darcy's sister, Georgiana (Emilia Fox), when he holds her gaze with a silent declaration of his love and admiration. This involved a fine piece of editor-timing; a split second either way, either too long or too short, and the poignancy of that moment would have been lost. It is interesting to compare Colin Firth's Darcy with that of Lawrence Olivier's Darcy in the Hollywood film. Olivier falsely portraits him as appealingly shy and self-conscious. But Darcy was in no way shy, he was just proud, with every reason to have a good opinion of himself. He found it impossible to imagine that anyone in a lower strata of society, living in a small provincial town, could be his equal - until he met Elizabeth!<br /><br />However, I felt there was one weak link in the chain of superb acting; Alison steadman. Many will disagree but I think she over-acted, turning her Mrs Bennet into a nerve- grating, neurasthenic caricature. But apart from that, I heartily recommend this video. Don't miss it. You'll not see its like again. I must just mention the charming piano music by Carl Davis, so beautifully evocative of a beautiful period in history (for the rich).