Hoewel ik Meryl Streep altijd als een groot actrice heb beschouwd, overstijgt ze mijn lof in deze film. Om haar haar tekst te zien spreken, om niet alleen haar Pools te horen, maar ook haar Duits met een Pools accent, en later haar Engels met een Pools accent, is adembenemend. Afgezien van die vaardigheid is er haar overbrenging naar het personage, Sophie, en naar de belangrijkste test als actrice: het opnemen van de onuitsprekelijke sfeer van een plek <0xE2><0x80><0x93> het kamp in Auschwitz <0xE2><0x80><0x93> van enorme pijn, onbeschrijflijke vernedering en de uiteindelijke aanvaarding van de dood van haar kind om een ander kind te redden. Ik weet zeker dat de schrijver van het boek ook heeft gehuild toen hij zijn schepping tot leven zag komen als Meryl Streep.
While I've always thought of Meryl Streep as a great actress, she surpasses my praise in this film. To see her speak her lines, to hear the delicate phrasing of not only her Polish, but her German with a Polish accent, then later, her English with a Polish accent, an altogether brutally difficult accomplishment, leaves me breathless. Beyond that skill, there's her transference to the character, Sophie, and to the main test as an actress, the absorption of the unspeakable atmosphere of a place -- the camp at Auschwitz -- of wholesale pain, indescribable humiliation, and the final acceptance of death of her child to save another. I'm sure the author of the book wept too in seeing his creation come to life as Meryl Streep.