Hoewel je zou denken dat 'Te veel echtgenoten' in dezelfde trant is als 'Mijn favoriete vrouw', is het in werkelijkheid gebaseerd op een toneelstuk van Somerset Maugham. De sterren van deze film uit 1940 zijn Jean Arthur, Melvyn Douglas, Fred MacMurray en Harry Davenport. Nadat haar eerste man, Bill Cardew (MacMurray) op zee is omgekomen, trouwt zijn treurende, eenzame weduwe Vicky zes maanden later met zijn vriend en zakenpartner, Henry Lowndes (Douglas). Tjonge, wat is ze verbaasd als Bill nog in leven blijkt te zijn. Net als haar nieuwe man en haar vader (Davenport). Dan is het aan de verwarde Vicky om te beslissen welke echtgenoot ze wil.<br />Dit is een heel amusante komedie met geweldige optredens van alle sterren. Melvyn Douglas, een van de echt grote Amerikaanse acteurs, moest dit soort films maken tot hij eindelijk oud genoeg was en de wereld kon laten zien hoe sensationeel hij was. Hij is heel geestig en zijn stem slaat over als hij van streek is. De mannen gedragen zich als ruziënde kinderen, spelen een spelletje om de ander te slim af te zijn en zitten Vicky overal achterna. Als Bill de met tierelantijntjes versierde logeerkamer ziet, twijfelt hij aan Henry's verwijfde smaak. 'Wat is dit voor stof?' vraagt Bill, terwijl hij een stuk gordijn omhooghoudt. Arthur doet het uitstekend als een enigszins duizelingwekkende vrouw die van beide mannen houdt, en Davenport als haar ernstig kijkende, bezorgde vader. MacMurray heeft me altijd een saaie man geleken, maar hij doet het uitstekend als de teruggekeerde echtgenoot die een jaar lang op een eiland is gestrand.<br />Veel beter dan ik had verwacht, en Arthurs fans zullen ervan smullen.
Though one might suspect "Too Many Husbands" as being in the same vein as "My Favorite Wife," it's actually based on a Somerset Maugham play. The stars of this 1940 film are Jean Arthur, Melvyn Douglas, Fred MacMurray and Harry Davenport. After her first husband, Bill Cardew (MacMurray) was lost at sea, his grieving, lonely widow Vicky marries his friend and business partner, Henry Lowndes (Douglas) six months later. Boy is she surprised when Bill shows up alive. So is her new husband and her father (Davenport). It then falls to the confused Vicky to decide which husband she wants.<br /><br />This is a very amusing comedy with terrific performances from all the stars. Melvyn Douglas, one of the truly great American actors, had to do this type of film until he finally reached old age and could show the world how sensational he was. He's very funny, his voice cracking when he's upset. The men act like quarreling children, playing games of oneupmanship and chasing Vicky everywhere. Seeing the frilly guest room, Bill questions Henry's effeminate taste. "What's this fabric?" Bill asks, holding up a piece of curtain. "DOTTED SWISS!" Henry yells in a booming voice. In another scene, Bill impresses Vicky by jumping over furniture, causing Henry to give it a try. He falls flat on his face. Arthur does an excellent job as a somewhat dizzy woman who loves both men, and Davenport is a riot as her sober-faced, worried father. MacMurray has always seemed bland to me, but he holds his own as the returning husband who's been stranded on an island for a year.<br /><br />Much better than I thought it would be, and Arthur fans will love it.