Ik kan een heleboel tekortkomingen in een film vergeven, maar wauw, deze was slecht. Ik kan me geen slechtere cast voorstellen dan Sandler. Alle anderen waren geweldig (nou ja, Cloris Leachman kwam niet verder dan het cliché van de dronken moeder), maar Sandlers aanwezigheid hier verpestte het. '50 First Dates' werkte veel beter voor hem <0xE2><0x80><0x93> de halfgekke vent die de dame weet te charmeren dankzij zijn onvolmaaktheid. Hier probeert hij een charmante heilige van een getrouwde kok te zijn, 'doet hij zijn best', zonder enig idee te hebben hoe aantrekkelijk hij is voor een vrouw. Het enige probleem is dat hij NIET aantrekkelijk is. Ik voelde geen chemie tussen Flor en John. Het hele concept van een cultuur die een gemeenschappelijke basis vindt, gaat hier verloren. Dat komt voornamelijk doordat Sandler zo slecht uit zijn woorden komt dat het heel moeilijk te geloven is dat een vrouw die nauwelijks Engels heeft geleerd iets kan verstaan van wat hij zegt. Twee dingen die hier steeds weer terugkomen zijn 1-Sandler die midden in een gesprek plotseling iets roept, wat Flor bang maakt of haar amuseert, en 2-Sandler die 'Ho, wacht-wacht-wacht...' roept, telkens als een gesprek op het punt staat zijn genadige einde te bereiken en de ander elegant probeert weg te lopen.<br />Leoni doet het goed bij Deborah, maar toch is haar personage zo tweedimensionaal. We krijgen geen idee waarom ze zo disfunctioneel is. Meredith Baxter-Birney deed het veel beter in een Lifetime-tv-film over een boulimiepatiënt. Ik denk dat iemand die film heeft gezien en geprobeerd heeft Leoni's personage na te doen.<br />Ik had graag meer van Flors kant van de stad willen zien, om er meer diepgang aan te geven. Het lijkt wel alsof er maar heel weinig aandacht is besteed aan elk aspect van deze film: de casting, het scenario, de regie, wat dan ook. Voor mij is het allemaal nada.
I can forgive a lot of flaws in a movie, but whew, this one was bad. I can't think of worse casting than Sandler. Everybody else was great (well, Cloris Leachman took the drunk-mom cliché about as far as it would go), but Sandler's presence here ruined it. "50 First Dates" worked a lot better for him -- the semi-goofy guy who manages to charm the lady by virtue of his imperfection. Here, he's trying to be a charming saint of a married chef, "doing the best he can," not having any idea of how attractive he is to a woman. The only problem is, he's NOT attractive. I felt no chemistry between Flor and John. The whole concept of one culture finding a common ground just gets lost here. This is mainly because Sandler is so completely inarticulate, it's very hard to believe that a woman who's barely learned English can understand anything he says. Two devices that repeat themselves over and over here are 1-Sandler suddenly shouting out something in the middle of a conversation, which either scares Flor or amuses her, and 2-Sandler yelling "Whoa, wait-wait-wait..." every time a conversation is about to reach its merciful conclusion and the other person is trying to walk away gracefully.<br /><br />Leoni does a good job with Deborah, but still, her character is so two-dimensional. We get no sense of why she's so dysfunctional. Meredith Baxter-Birney did a much better job in a Lifetime TV movie about a bulimic. I think someone must have watched that movie and tried to model Leoni's character after it.<br /><br />I would have liked to see more of Flor's side of town, to give it added depth. It seems as if very little thought went into any aspect of this film -- casting, screen writing, direction, anything. For me, it's nada.