Dit is zo'n film waar je een tijdje over na moet denken. Toen ik er per ongeluk naar begon te kijken, dacht ik eerst dat het het ergste was wat ik ooit had gezien, vanwege de slechte montage. (Ik denk dat ze dat voor het effect hebben gedaan.) De opbouw was ook bizar. Het was ook zo'n film waar je ofwel van houdt ofwel een hekel aan hebt. Ik had er eerst een hekel aan, maar op het eind besefte ik dat ik er zelfs van genoot. Ik schoof de onbeduidende details opzij, zoals de enorme fout in de winter, en verscheidene andere onbelangrijke details, en uiteindelijk genoot ik ervan. Ik denk dat de hele film werkte als een perceptie die de ervaring veranderde, die de plot langzaam ontrafelde tot aan het einde, die alles met elkaar verbond. Dat is alleen mijn mening. Dus als je de film bekijkt, denk je misschien dat hij beter is dan op het eerste gezicht. En kijk ook naar de camee van Al Franken!
This is one of those movies that you have to sit and think about for awhile. Initially when I accidentally started watching it, I thought it was the worst thing I had ever seen, what with the poor editing job. (I think that may have been done for effect.)The sequencing was bizarre as well. It was also one of those movies that you either love or hate. I hated it initially, then right at the end, I realized that I actually enjoyed it. I threw aside the petty details, such as the huge winter mistake, and several other minor details, and ended up enjoying it. I think that the whole movie acted as a perception altering experience, slowly unraveling the plot until the end, tying everything together. That is just my opinion. So, if you look into the movie, you may think it's better than the first glance. Also, look for the Al Franken cameo!