Wat is er zo anders aan deze romantische/fantastische donkere komedie die de Britse (en Europese ook nog, want hij speelt zich af op het Europese continent in 1996) enthousiaste obsessie met voetbal als decor gebruikt en zo een emotioneel dramatische fantasiewereld van'stel dat' en verwachting voor het hoofddrama van grillige romantiek biedt? Het voetbal (compleet met beeldmateriaal van het Engelse nationale elftal in actie) en de essentie van de sfeer blijven trouw aan de nauwkeurigheid van de beoogde decors en bieden een geweldige gelegenheid om de personages te laten meespelen door middel van hun verschillende belangstelling voor het Britse nationale sportprogramma, waardoor de personages overlopen van verwachting over elkaars prestaties.' De relatie tussen de personages van Neil Morrisey en Rachel Weisz sprankelt, want hoe grillig hun aantrekkingskracht als geliefden zich ook ontwikkelt en afneemt op verschillende momenten, je krijgt het gevoel dat Weisz voor een deel een fantasie is (er zitten ook elementen in de verhaallijn die daarop wijzen) voor Morriseys zuipende zuipschuit (niet zo heel anders dan het concept in _Fever Pitch_ ) en dat zijn en de nationale fantasie van succes voor hun voetbalteam een weerspiegeling is van hun relatie. Elke extatische overwinning in de voetbalwereld is een stap in de goede richting voor hun relatie. Helaas eindigt het allemaal met een onbeantwoorde hartstocht. Een fantasiedroom die geweldig was zolang hij duurde. Zowel voor het team als voor Morrissey's personage, Martin.<br />Over het geheel genomen zou ik zeggen: kijk naar deze film als je van _Fever Pitch_, _Mike Bassett_ of _An Evening with Lineker_ houdt, hoewel deze film meer gewaardeerd zou moeten worden vanwege de sterke acteerprestaties van de vrouwelijke hoofdrol dan van de mannelijke.
What's so different about this romantic/fantasy dark comedy is it that uses the British (and European at that - it was set in Euro 1996) enthusiastic obsession with soccer as a backdrop, and thus provides an emotionally dramatic fantasy setting of 'what ifs' and anticipation for the main drama of quirky romance. The football (complete with stock footage of England's National Team in action) and essence of the atmosphere stay true to the intended settings' accuracy and makes for a great opportunity to play off the characters via their differing interest in the British National Sport ensuring that the characters brim with a level of anticipation of each others' next direction that mirrors the results of the team they barrack for, the 3 Lions of England. The relationship between Neil Morrisey's and Rachel Weisz's characters sparkles because however quirkily their attraction as lovers fleet on and subsides off at different times, one gets the feeling that Weisz is partly a fantasy (there are storyline elements that also drop hints of this) for Morrisey's pint chugging bloke (not too unlike the concept in Fever Pitch) and that his and the nation's fantasy of success for their Football team mirrors their relationship. Every ecstatic victory in the football world is a progressional step for their relationship. Sadly, by fate, it all ends up as a case of unrequited passion. A fantasy dream that was great while it lasted. Both for the team, and ergo, for Morrissey's character, Martin.<br /><br />Overall, i'd say watch this one if you loved Fever Pitch, Mike Bassett, or An Evening with Lineker, although this one should be appreciated for its strong acting performances by the female lead rather than the male.