De film 'All My Sons' is tijdloos in het vertellen van een naoorlogs verhaal over twee gezinnen waar nooit een eind aan de oorlog kwam. Edward G. Robinson speelt 'Joe Keller', de eigenaar van de fabriek die tijdens de oorlog defecte vliegtuigonderdelen aan het leger verkocht. Zijn zakenpartner ging de gevangenis in, maar Robinsons personage 'Joe Keller' was ziek thuis op de dag dat de slechte onderdelen werden verzonden. Eddie Robinson geeft zoals altijd een vlekkeloze vertolking van een scherpzinnige en hardwerkende fabriekseigenaar die zijn levensbloed door de winstmarges van zijn bedrijf laat stromen. 'Joe' weet alles wat er in de fabriek gebeurt en is nog nooit van zijn leven een dag ziek geweest, zei Joe. Waarom was hij dan ziek op de dag dat de defecte onderdelen werden verzonden? Joe's vrouw, 'Kate', kan niet accepteren dat een van hun zoons, Larry, die als piloot in de Stille Oceaan was verdwenen, inderdaad dood was en niet'vermist'. De oorlog was 3 jaar geleden afgelopen, maar 'Kate' kon niet accepteren dat haar zoon nooit meer thuis zou komen, nooit meer. De oorlog zou voor Kate nooit eindigen. Larry, de'vermist-piloot', was van plan geweest te trouwen met 'Ann Deever', die Kellers zakenpartner was. Joe en Kate hebben nog een zoon, 'Chris Keller', gespeeld door Burt Lancaster. Chris en Ann begonnen verliefd op elkaar te worden toen Ann in het reine kwam met haar eerste liefde, de broer van Chris, die in de oorlog is gesneuveld. Het feit dat Ann en Chris willen trouwen is voor mevrouw Keller onverdraaglijk. Kates reactie op het feit dat Ann en Chris verloofd zijn, is te vergelijken met het zien van haar vermiste zoon in een doodskist. Robinsons vertolking van 'Joe Keller' laat niets aan de verbeelding over. Hij wil dat de enige zoon die hij nog heeft een bloeiende zaak erft, iets waarmee Joe Keller de waarde van zijn leven kon meten. Alles in Joe's leven was gebaseerd op halve waarheden, ontkenning en ten slotte succes in termen van rijkdom en reputatie als zakenman. Toen de oorlog aan de gang was, had Joe het lucratieve bedrijf nodig dat voortkwam uit de behoefte van het leger aan productie. Zijn partner ging naar de gevangenis, nou ja, dat was niet Joe's schuld. Herb Deever lag weg te rotten in de gevangenis, maar Ann Deever was bereid om te trouwen met Joe's overlevende zoon, Chris. Joe denkt dat het een manier is om Herb, nou ja, Herbs dochter, Ann, te betalen. Ann zou het bedrijf door een huwelijk krijgen, met Chris. Joe vond dat prettig, maar Kate vond het heiligschennis dat Ann met Chris trouwde in plaats van te wachten op 'Larry', haar zoon, de broer van Chris en Anns eerste verloofde. Larry was dood, maar Kate wilde het niet horen. Anns broer, George (Howard Duff) kwam ook terug, maar hij was kwaad nadat hij zijn vader, Herb, in de gevangenis had bezocht. Hij gaf Joe overal de schuld van, inclusief het feit dat het de succesvolle Joe Keller voor de wind ging, en dat de vader van Ann en George wegkwijnde in de gevangenis. George was er niet blij mee dat zijn zus in het gezin trouwde dat de andere kant op keek, terwijl hij en Anns vader de schuld op zich namen en naar de gevangenis gingen voor het sturen van slechte onderdelen voor militaire vliegtuigen, die tijdens de oorlog tientallen mannen lieten neerstorten en doden. Edward G. Robinson levert altijd, en deze film is geen uitzondering. De bijrollen, vooral Mady Christians, die Kate Keller speelt. Het verhaal van de moeder met een gebroken hart en de liefhebbende echtgenote is geloofwaardig en verontrustend. Het christelijke beeld van een moeder die wacht tot haar zoon terugkomt uit de oorlog, geeft me het gevoel dat ik ineenkromp, omdat ik zelf ook een moeder ben. Ik durfde niet met haar om te gaan omdat ze zo geloofwaardig was. Het gaf me een ongemakkelijk gevoel, wat een eer is voor het acteertalent van christenen. Het verhaal gaat over de Tweede Wereldoorlog, die volgens iedereen een rechtvaardige oorlog was, omdat Amerika was aangevallen. Het gaat niet over de oorlog in Europa of de oorlog in de Stille Oceaan. Het gaat over de gevolgen van de oorlog voor de mensen aan 'het thuisfront'. De oorlog tussen de families en de moeder die maar bleef geloven dat haar vermiste zoon niet dood was. Een man die zichzelf ziet als een volledig succesvol zakenman, een man met een gezin, en een man die zijn land heeft gediend toen hij tijdens de oorlog een rol speelde in het geheel. De dingen ontrafelen zich stukje bij beetje, tot uiteindelijk hun hele wereld om hen heen in elkaar stort, alsof ze ook in een verscheurde, gebombardeerde stad leefden. De oorlog blijft voor deze mensen hangen. Ik kan de film 'All My Sons' van harte aanbevelen voor kijkers van twaalf jaar en ouder. Deze film heeft veel te bieden. Hij is van mij en ik ben er keer op keer naar teruggegaan.
The movie, "All My Sons", is timeless in the telling a post war story about two families for which the war was never ending. Edward G. Robinson portrays "Joe Keller", the manufacturer who owns the plant that sold faulty airplane parts to the military during the war. His business partner went to prison, but Robinson's character, "Joe Keller", was home sick the day the bad parts were shipped. Eddie Robinson gives a flawless performance, as always, playing a sharp minded and hard working plant owner who's life's blood flows through the profit margins of his business. "Joe" knows everything that goes on at the plant and was never sick a day in his life, so Joe said. Why, then, was he out sick the day the faulty parts were shipped? Joe's wife, "Kate", is unable to accept the fact that one of their sons, Larry, who went missing in action as a pilot in the Pacific theater, was indeed, dead and not, "missing". The war had ended 3 years earlier, but "Kate" could not come to terms with the truth that her son was never coming back home, ever again. The war would never end for Kate. Larry, the "missing pilot", had planned to marry "Ann Deever", who's father was Keller's business partner, who went to prison while "Joe Keller",(Robinson) was acquitted of any wrong doing at the trial because he was home sick. Folks around town suspect Joe's hands weren't clean, and Joe got away with it while Herb was made the fall guy. Joe and Kate have another son, "Chris Keller", played by Burt Lancaster. Chris and Ann began falling in love, as Ann came to terms with her first love, Chris' brother, was killed in the war. The fact that Ann and Chris want to get married is unbearable to Mrs. Keller. Kate's reaction to Ann and Chris being engaged is akin to seeing her missing son in a coffin. Robinson's portrayal as "Joe Keller" leaves nothing to the imagination. He wants the only son he has left to inherit a booming business which was all that Joe Keller could measure the worth of his life by. Everything in Joe's life was built on half truths, denial and finally, success in terms of wealth and reputation as a businessman. When the war was on, Joe needed the lucrative business that came from the military's need for production. His partner went to jail, oh well, that wasn't Joe's fault. Herb Deever was rotting in jail, but Ann Deever was ready to marry Joe's surviving son, Chris. Joe figures that as a way to pay Herb, well, Herb's daughter, Ann. Ann would be getting the business in marriage, to Chris. Joe liked that, but Kate saw it as sacrilegious for Ann to marry Chris instead of waiting for "Larry", her son, Chris' brother, and Ann's initial fiancée. Larry was dead, but Kate wouldn't hear it. Ann's brother, George, (Howard Duff) came back home too, but he was angry after visiting his father, Herb, in prison. He blamed Joe for everything, including the fact that the successful Joe Keller was doing great, and Ann's and George's father was wasting away in prison. George wasn't happy about his sister marrying into the family that looked the other way while his and Ann's father took the rap and went to prison for sending bad parts for military airplanes, which crashed and killed dozens of men in the war. Edward G. Robinson never fails to deliver, and this film is no exception. The supporting cast, especially Mady Christians, who plays "Kate Keller", the brokenhearted mother and the loving wife, is believable and disturbing. Christians portrayal of a mother waiting for her son to come back from the war, gives the feeling that made me cringe, for the fact that I, too am a mother. I was afraid to relate to her because she was so believable. It made me uncomfortable, which is a credit to Christians' acting ability. Burt Lancaster looked stunning, and also gave a decent performance. Howard Duff, who played, "George Deever", the son of the imprisoned business partner, and Ann the fiancée's brother was terrific in his role. Howard Duff's character was the impetus for causing the Keller family, and his sister Ann, to face the truth, and face the ugly things that happen from fighting a war. The story takes place after World War II, which by all accounts, was a just war, as America had been attacked. It isn't about the war in Europe or the war in the Pacific. It is about the war's effects on the people on, "the home front". The war between families and the mother who couldn't stop believing that her missing son wasn't dead. Eddie Robinson is great as, "Joe", a man who sees himself as a total success in business, family, and in service to his country when he provided parts for the cause during wartime. Things unravel little by little until finally, their entire world crumbles around them, as if they were also living in a war torn, bombed out city. The war comes home to stay for these people. I highly recommend the movie, "All My Son's", for viewers of ages 12 and older. This movie has a great deal to offer. I own it, and have gone back to it time and time again.