Nou, sinds de remake van Tarantino in de lucht hangt, is de toegankelijkheid van deze film een beetje toegenomen, en het is me gelukt om om middernacht een voorstelling bij te wonen. Als je een fan bent van _Italian Exploitation_, dan kun je die film zo ongeveer vanaf het begin bekijken. Ik ben er niet zo'n fan van, maar ik vond deze film wel een heel onderhoudend avontuur. En dat was precies wat er zo geweldig aan was: het moraliserende van de meeste films over de Tweede Wereldoorlog was weggevallen, je kon veel van de Amerikaanse heldenmythes over je heen laten komen... je kon ook een beetje van de, eh, betrokkenheid van de Italianen weglaten, blijkbaar... en je kreeg jongens met speelgoed die bruggen opbliezen en de hele weg kakelden.<br />Ik vond Nick vooral leuk. In een groep schurken overtrof hij hen allemaal met zijn soepele bewegingen, zijn eigenzinnige gezichtsuitdrukkingen en zijn schurkachtige manier van doen. Hij lijkt een beetje op wat Steve McQueen zou zijn geweest als Steve McQueen lelijk was en geen rotzak. Verder is hij precies zoals Steve McQueen. Ik kon het ook niet helpen dat ik genoot van de manier waarop Tony zich uitleefde in het personage, dat iedereen op zijn donder gaf en namen aannam.<br />Omdat het nu eenmaal de goedheid zelve is, zijn er ook meiden. Tijdens de scènes waarin de meiden een rol speelden, waren de meiden zinnig. Logisch.<br />Hoe dan ook, het motto zegt: 'Wat de Dirty Dozen ook hebben gedaan, ze hebben het viezer gedaan.' Het is waar dat deze gasten veel meer lol hebben en veel minder moeite hebben met wat ze doen, maar ik vind nog steeds dat het einde van de Dirty Dozen moreel verwerpelijk is, terwijl het opgewonden escapisme van deze film niet echt bijdraagt aan zo'n duistere afloop. Dus ja, deze gasten waren in elk geval een beetje cinematografischer verwijderd van het Total War-aspect van die ouwe Dirty Dozen. Deze gasten zijn letterlijk smeriger terwijl ze minder zanderig zijn.<br />-PolarisDiB.
Well, since Tarantino's remake is in the air, the accessibility of this film has widened a bit, and I managed to catch a midnight showing. If you're a fan of Italian Exploitation this will do well for you pretty much from frame one. I'm not so much of a fan, but indeed found this movie to be quite the entertaining adventure. And in fact that was what was so wonderful about it--lose the moralizing of most WWII movies, lose a lot of the American hero myth making.... um, lose a bit of the Italians', uh, involvement in it, apparently..... and you get boys with toys blowing up bridges and cackling madly the whole way.<br /><br />I especially liked Nick. In a group of rascals, he out-rascalled all of them with his smooth moves, quirky facial expressions, and rogueish ways. He's a little like what Steve McQueen would have been if Steve McQueen was ugly and not a badass. Otherwise, exactly like Steve McQueen. I also couldn't help but enjoy the shout-out to blaxploitation in the character of Tony, who kicked ass and took names.<br /><br />Being the exploity goodness it is, there's also broads. During precisely zero of the scenes involving broads did the broads make sense. Figures.<br /><br />Anyway, the tagline sez "Whatever the Dirty Dozen did, they did it dirtier" is true to the point that these guys have a lot more fun and a lot less issue with what they're doing, but I still find the ending to the Dirty Dozen to be extremely morally defunct, whereas the excited escapism of this movie doesn't really serve towards such a dark ending. So yeah, at least these guys were a little cinematically removed from the Total War aspect of ol' dubyadubyaeyeeye. These guys are literally dirtier while being less gritty.<br /><br />--PolarisDiB