Finian's Rainbow deed het goed op Broadway in 1947. Maar het ging over racisme, en niemand wilde er een film van maken. Ik kan me niet voorstellen waarom Warner Brothers dacht dat Finians tijd in 1968 eindelijk gekomen was. Misschien wilden ze gewoon een musical aanpassen voor de oude Fred Astaire. Ze namen een 'doortastend' besluit, dat denk ik tenminste, om alle rassendiscriminatie-dingen te houden. En om een musical uit 1947 extra aantrekkelijk te maken voor het publiek uit de hippietijd huurden ze Francis Ford Coppola in, die onder de 30 was en dus te vertrouwen was voor hippies. Op dat moment had hij nog maar twee films geregisseerd, een studentenfilm die in de bioscopen draaide en wat geld verdiende, en Dementia 13, een vrij goede horrorfilm.<br />In een notendop - een pistache zou ongeveer passend zijn voor de diepte van dit verhaal - zijn de kwajongensachtige oude Ier Astaire en zijn dochter Petula Clark, die ouder was dan Coppola, zojuist aangekomen in de'mythische' staat Missitucky. Ze huren een stuk land in Rainbow Valley, dat bevolkt wordt door een absurd schoon stelletje interraciale deelpachters. Finian heeft een pot goud gestolen van de kabouters en is van plan die in Rainbow Valley te begraven, omdat het dicht bij Fort Knox ligt. Het is zijn krankzinnige overtuiging dat het goud zal groeien door het hier te begraven. Hij wordt achternagezeten door de popsterretje uit Monkees (uitgevonden door publiciteitsmensen) Tommy Steele (32 jaar) als een kabouter die sterfelijk wordt, want dat gebeurt er als je drie wensen vervullend goud wordt gestolen.<br />Steele is verreweg het beste personage in de film. Ik vind het heerlijk om een volwassen man te zien ravotten en dollen. Hij heeft een paar close-ups die volgens mij van Harpo-kwaliteit zijn. Alles wat hij zegt is grappig en zijn liedjes zijn echt schattig.<br />De liedjes zijn geschreven door E.Y. Harburg en gecomponeerd door Burton Lane. Harburg schreef de liedjes van de Tovenaar van Oz (gecomponeerd door Harold Arlen). Harburg had duidelijk iets met regenbogen. Harburg kende W.S. Gilberts werk als schrijver van licht satirische gedichten en was er meteen weg van. Hij zei dat hij verbaasd was toen hij hoorde dat Arthur Sullivan muziek had gecomponeerd die bij dat krankzinnige gedoe paste. De liedjes zijn geweldig en reden genoeg om deze lange film van twee uur en vijfentwintig godvergeten minuten te gaan zien. En Tommy Steele. Petula is goed. Het hangt van je smaak af, maar Fred Astaire is niet slecht. Hij was nog beter toen hij nog ouder was, zoals in Ghost Story.<br />De film is CLUELESS en vaak EMBARRASSING. Hij is _Without Guts_ en probeert te veel aan te spreken. De montage is abnormaal slap; de scènes schuifelen eeuwig voort. Een van de subplots die voor het script zijn toegevoegd, gaat over de deelpachters die proberen een tabaksras te ontwikkelen dat op menthol is gefokt. We worden verondersteld met hen mee te leven omdat hun kankergezwel niet zal branden en ons niet zal verblijden als het uiteindelijk op onverklaarbare wijze in een rokerige vlam uitbarst. Een van de wensen wordt verkeerd geïnterpreteerd en verandert een racistische senator in een zwarte man, waarna een andere wens wordt gebruikt om hem terug te keren nadat hij zijn lesje heeft geleerd en zijn houding is bijgesteld. Petula's jonge held van het moment is 40 en heeft nephaar. Voor een beetje Ierse gril kijk je voor de lol naar de Disney-film Darby O'Gill and the Little People.
Finian's Rainbow did well on Broadway in 1947. But it was about racism, and nobody wanted to make a movie of it. I can't imagine what made Warner Brothers think that in 1968 Finian's time had finally come. Maybe they just wanted to adapt a musical for old Fred Astaire. They made a "bold" decision, or at least I'm sure they thought so, to retain all the racial discrimination stuff. And to give a 1947 musical added appeal for hippie-era audiences they hired Francis Ford Coppola, who was under 30 and could therefore be trusted by hippies. At that point he had directed only two features, a student film which played in theaters and made some money, and Dementia 13, a pretty good horror movie.<br /><br />In a nutshell -- a pistachio would be about right for the depth of this plot, waggish old Irishman Astaire and his daughter Petula Clark, who was older than Coppola, have just arrived in the "mythical" state of Missitucky. They lease some land in Rainbow Valley, which is populated by an absurdly clean-cut bunch of interracial sharecroppers. Finian has stolen a crock of gold from the leprechauns, and means to bury it in Rainbow Valley because of its proximity to Fort Knox. It is his demented belief that burying it here will cause the gold to grow. He is pursued by Monkees-type pop star (invented by publicists) Tommy Steele (age 32) as a leprechaun who is turning mortal because that's what happens when your 3-wish-granting gold is stolen.<br /><br />Steele is easily the best thing in the movie. I love to see a grown man scamper and cavort. He has a couple of close-ups which I think are Harpo quality. Everything he says is funny and his songs are just the cutest.<br /><br />The songs are written by E.Y. Harburg and composed by Burton Lane. Harburg wrote the Wizard of Oz songs (composed by Harold Arlen). Harburg obviously had a thing about rainbows. Harburg first knew and loved W.S. Gilbert's work as a writer of light satiric verse. He professed to be amazed when he learned that Arthur Sullivan composed music that went along with that crazy stuff. The songs are great and reason enough to see this long two hour twenty five god damn minute movie. And Tommy Steele. Petula's good. It depends on your taste but Fred Astaire isn't bad. He was better when he was even older, like in Ghost Story.<br /><br />The movie is CLUELESS and often EMBARRASSING. It is Without Guts and tries to appeal too broadly. It is abnormally flabbily edited; scenes shuffle along forever. One of the subplots added for the screenplay is about the sharecroppers trying to develop a strain of tobacco that is pre-mentholated. We're supposed sympathize because their minty cancer leaves won't burn and rejoice at the end when they inexplicably burst into smoky flame. One of the wishes gets wasted mistakenly turning a bigot senator into a black man, then another wish spent to turn him back after he learns his lesson and his attitude gets adjusted. Petula's young hero boyfriend is 40 and has fake hair. For good Irish whimsy type fun watch the Disney movie Darby O'Gill and the Little People.