Ik vind het fascinerend om te zien hoe Fellini het voor elkaar heeft gekregen om zo'n ongebruikelijke film te maken <0xE2><0x80><0x93> een film die niets te maken heeft met alle andere films over de oude Romeinen die in de jaren zestig zijn gemaakt. Hoewel Satyricon er zo surrealistisch uitziet, toont het ons een veel betere manier om te begrijpen hoe deze mensen 2000 jaar geleden werkelijk leefden en liefhadden, aangezien het ver verwijderd is van de antiseptische hollywoodstijl, waarin de geringste hint naar de werkelijke voorkeuren van veel Romeinen geheim werd gehouden (zoals de uitgeknipte scènes in 'Spartacus').
I find it fascinating to see how Fellini managed it to create such an unusual movie - a film that has nothing to do with all the other pictures of ancient Romans, made in the 60s. Although Satyricon looks so surreal, it shows us a much better way to understand how these people 2000 years ago actually lived & loved, as it's far away from the antiseptic hollywood-style, where the slightest hint to the real likings of many Romans was kept as a secret (like the cut out scenes in "Spartacus").