Het is zo gemakkelijk, vind je niet, om de camera te gebruiken om te doen wat je wilt, ook al is het nooit meer dan een ruig hondenverhaal. Je kunt een actrice nemen die iemand speelt die al dood is, en haar voor de camera zetten en de stem van iemand anders gebruiken. Het komt erop neer dat de twee belangrijkste gebeurtenissen van deze film, 1) dat Alain Alice' toenaderingspogingen accepteerde zoals hij deed, en 2) dat ze niet alleen in het huis zouden blijven maar ook de bloedvlek op de muur zouden achterlaten, deze twee gebeurtenissen verpesten de film. Tot het eerste halfuur is het geweldig. Ik heb duidelijke ideeën over hoe het moet, maar mijn ideeën niet.' Het maakt niet uit, want ik kan het niet opnieuw filmen.
It's so easy, isn't it, to use the camera to do whatever you want, even if it is never more than anything else than a shaggy dog story. You can take an actress who's playing a person already dead, and stick her in front of the camera and use somebody else's voice. The bottom line is that the two major events of this film, 1) that Alain would accept Alice's overtures as far as he did, and 2) that they would not only stay in the house but leave the bloody stain on the wall, these two events ruin the film. Up to the first half hour it's great. I have clear ideas how to fix it up, but my ideas don't matter because I don't get to re-film it.