Vijf jongens uit Manchester, Engeland, hebben een hazewindhond geërfd die blijkt uit te blinken op de hondenrenbaan; om het inschrijfgeld voor de race te kunnen betalen, besluiten ze een muziekgroep op te richten. Onschuldige kletskoek, vrolijk ingekleurd tegen de achtergrond van Londen in de jaren zestig (met merkwaardige, maar niet geheel misplaatste mode-achtige intermezzo's en muzikale montages). Herman's Hermits is geen opwindende of formidabele popband <0xE2><0x80><0x93> keurig in het pak en kraakhelder, ze hebben nauwelijks een eigen persoonlijkheid <0xE2><0x80><0x93> maar hun acteerwerk is hier beter dan in 'Hold On!' van 1966, en de hit 'There's a Kind of Hush (All Over the World)' wordt mooi uitgevoerd. De oudere leden van de cast, onder wie Stanley Holloway, krijgen de ruimte om te schitteren, en het script heeft enige pit en aantrekkingskracht.
Five lads from Manchester, England have inherited a greyhound who proves to have prowess on the dog-track; to raise the money for the racing entrance fee, they decide to form a music group. Inoffensive piffle, brightly-made against '60s London backdrops (with curious but not entirely misplaced fashion lay-out interludes and musical montages). Herman's Hermits are not an exciting nor formidable pop band--buttoned-down and squeaky-clean, they barely have personalities--but their acting is better here than in 1966's "Hold On!" and the hit "There's a Kind of Hush (All Over the World)" is prettily performed. The older folks in the cast, including Stanley Holloway, are given room to shine, and the script has some heart and appeal. ** from ****