Misschien is 'Death Wish' wel de beste moordfilm die ooit is gemaakt. Het is niet het met actie gevulde sensatiefestijn dat films als 'Kill Bill' of 'The Punisher' willen zijn, maar het is een meeslepende, soms bedwelmende kijk op de opvattingen van onze maatschappij over gerechtigheid.<br />Charles Bronson is Paul Kersey, een architect uit New York wiens vrouw wordt vermoord door een groep overvallers die hun appartement plunderen, een aanval waardoor ook zijn dochter catatonisch wordt. De moordenaars worden nooit gepakt en Kersey blijft gebroken achter. Hij neemt een baan aan bij een projectontwikkelaar in New Mexico om zijn gedachten af te leiden van zijn problemen, en terwijl hij daar werkt, wordt zijn sluimerende fascinatie voor vuurwapens opnieuw gewekt wanneer zijn cliënt Ames Jainchill (Stuart Margolin) hem zijn persoonlijke collectie laat zien en hem een paar schoten laat lossen. Hij is ook getuige van een live-re<0xC3><0xBC>nie van een schietpartij in het Wilde Westen, waarbij aan het eind van het geweer recht werd gedaan in de wildernis.<br />Kersey keert al snel terug naar New York, een beetje opgevrolijkt door zijn bezoek en klaar om zijn leven weer op te pakken. Maar de straten zijn nog steeds vol met boeven, en Kersey weet dat Manhattan niet de beste plek is om's nachts te zijn. Hij ontdekt dat Jainchill hem een.32-revolver cadeau heeft gedaan, en gebruikt die vervolgens om een man te doden die hem probeert te beroven. Kersey beseft al snel dat zijn wraakactie een louterende werking heeft, want de media melden zijn moorden en andere burgers komen in actie, terwijl politieagent Frank Ochoa (Vincent Gardenia) aan het hoofd staat van een speciale eenheid die de vigilante gevangen moet nemen en in de toekomst het geweld moet stoppen.<br />'Death Wish' was een produkt van zijn tijd: een Nixon-achtige knieknikreactie op de ongebreidelde misdaad, die een enorme hit bleek te zijn. Maar als je het zo afdeed, zou je de werkelijke kracht van de film verloochenen. Het gaat over de vraag of vigilantisme al dan niet als sociaal goed kan worden gebruikt, en hoe een burger zich op de juiste manier tegen criminele aanvallen kan verdedigen. Belangrijker nog is dat de film de keerzijde van vigilantisme laat zien, waarbij Ochoa zich zorgen maakt dat de mensen zo door het dolle heen zullen raken dat ze iedereen gaan aanvallen die er verdacht uitziet.<br />Maar de film speelt op veilig als het om Kerseys'slachtoffers' gaat. Ze zijn stuk voor stuk duidelijk een straatrover die zijn leven bedreigt of alleen maar zijn geld wil. Maar de film begeeft zich op onduidelijk terrein door te kijken naar de daadwerkelijke daden die Kersey onderneemt. In het begin loopt hij alleen maar in valstrikken die door overvallers zijn opgezet of toevallig gebeurt er een misdaad; later is het duidelijk dat hij eigenlijk een aanval uitlokt door zichzelf tot doelwit te maken. En het zelfverdedigingsaspect van zijn daden wordt al even vaag als hij overvallers doodt die al op de vlucht zijn. Hij wil ze straffen voor hun misdaden, wat op zich al moreel onrustbarend kan zijn.<br />Maar om 'Death Wish' te begrijpen, moest je de tijd begrijpen. Het moordcijfer was erg hoog in New York City en veel overvallers hadden er weinig moeite mee hun slachtoffers te doden. De misdadigers in de film zijn ook niet al te sympathiek, de meesten van hen duidelijk hippies of andere sociale ongewenste elementen, waarschijnlijk verslaafd aan de drugs van hun ' Het is moeilijk om medelijden te hebben met iemand die bereid is je voor een paar uurtjes plezier te vermoorden. Ik weet zeker dat het publiek in New York, en waarschijnlijk in het hele land, het leuk vond om hun wraakfantasieën via Kersey uit te leven.<br />Ik moet zeggen dat Bronson, die normaal gesproken als houterige acteur wordt bekritiseerd, een opmerkelijk goede voorstelling geeft. Dat komt misschien door zijn vriendschap met regisseur Michael Winner, die ook een aantal van zijn andere films heeft gedirigeerd. Het is waarschijnlijk te danken aan het feit dat de film niet is geschreven als een actieheldenvoertuig, en dat het verhaal daarom een personage vereist dat meer geworteld is in de werkelijkheid. Kersey is geen superheld - hij is gewoon een man die probeert iets te betekenen voor de wereld.<br />En hij is ook niet helemaal goed bij zijn hoofd. De film maakt duidelijk dat Kersey ook een beetje gestoord is, en je vraagt je af hoe ver hij zou gaan om te doen wat hij denkt dat goed is. De vervolgfilms waren er meer op gebrand hem af te schilderen als een onfeilbare kruisvaarder tegen het kwaad, zonder enig voorwendsel van sociaal commentaar en met alleen maar aantallen slachtoffers, maar hier laten ze tenminste zien dat iemand die bereid is een moordpartij te ontketenen niet helemaal goed bij zijn hoofd is, ongeacht de schuld van zijn slachtoffers.<br />De ondersteunende rollen zijn ook uitstekend. Een heel jonge Jeff Goldblum spijkert zijn rol als een van de overvallers die Kersey's appartement binnendringen, meteen eng en afstotelijk. Gardenia is een mooie rol voor Bronson, die van Ochoa een intelligente agent maakt die niet onsympathiek is voor Kersey's kruistocht, vooral als hij ziet hoe het aantal moorden na de moorden daalt. Christopher Guest, die later de hoofdrol zou spelen in kaskrakers als 'This is Spinal Tap', 'Best in Show' en 'A Mighty Wind', heeft tegen het eind van de film een kleine, maar gedenkwaardige rol als politieagent. In feite doet iedereen het goed.<br />Uiteindelijk zal uw plezier in 'Death Wish' waarschijnlijk zowel afhangen van uw politieke opvattingen als van uw kijk op de misdaad. Het is een film waarin de criticus wordt beoordeeld op basis van zijn recensie, wat maar goed is ook, neem ik aan. Hij is tegelijkertijd fascinerend en nog steeds heel toepasselijk.<br />Negen van de tien sterren. 's beste solofilm en zeker een zeer inspirerend stuk, dat zowel mensen die er alleen maar naar willen kijken vanwege de straatrovers als mensen die er alleen maar naar willen kijken omdat het fascistisch is, ontgaat.
Perhaps "Death Wish" is unquestionably the best vigilante film ever made. It's not the action-packed thrill-fest that movies like "Kill Bill" or "The Punisher" seek to be, instead it's a haunting, sometimes intoxicating look at our society's views on justice.<br /><br />Charles Bronson is Paul Kersey, a New York architect whose wife is killed by a group of muggers ransacking their apartment, an attack that also leaves his daughter catatonic. The killers are never caught, and Kersey is left shattered.<br /><br />He takes a job working for a land developer in New Mexico to get his mind off his troubles, and while there his long dormant fascination with guns is renewed when his client Ames Jainchill (Stuart Margolin) shows off his personal collection and lets him crack some shots off. He also witnesses a live reenactment of an Old West shootout, where frontier justice was administered at the end of the gun.<br /><br />Kersey soon arrives back in New York, livened up a bit from his visit and ready to resume his life. But the streets are still filled with thugs, and Kersey knows that Manhattan is not the best place to be at night. He discovers that Jainchill has given him a .32 revolver as a present, and subsequently uses it to kill a man trying to mug him. Kersey soon realizes the cathartic release of enacting vigilante revenge as the media reports his killings and other private citizens take action, all while police officer Frank Ochoa (Vincent Gardenia) leads a task force to capture the vigilante and stop future violence.<br /><br />"Death Wish" was a product of its day -- a Nixon-era knee jerk reaction to rampant crime that turned out to be quite a hit. But to dismiss it simply as that would be to deny the film its true power. It asks the question of whether or not vigilantism can be used as a social good, and just how can a citizen properly defend himself from criminal attacks. More importantly, to the movie's credit it does introduce the downside of vigilantism, with Ochoa worrying that people will be whipped into such a frenzy that they'll start attacking anyone who looks suspicious.<br /><br />The movie does play it safe when it comes to Kersey's "victims" however. Every one of them is clearly a mugger, threatening his life or just wanting his money. But the movie does enter into ambiguous territory by looking at the actual actions Kersey takes. At first he just stumbles into traps set up by muggers or happens on a crime taking place; later on the other hand it's clear that he's actually inviting attacks by making himself a target. And the self-defense aspect of his actions becomes equally cloudy when he kills muggers that are already fleeing. He wants to punish them for their crimes, which itself can be morally troubling.<br /><br />But to understand "Death Wish" you had to understand the times. Murder rates were very high in New York City, and many muggers had little problem killing their victims. The criminals in the film are not overly sympathetic either, most of them clearly hippies or other social undesirables, probably hooked on drugs from their "free love" days and now stuck in the bitter reality of narcotic dependency now that the good times are over. It's hard to feel sorry for someone willing to kill you just for a couple hours worth of pleasure. I'm sure the movie's audiences in New York, and probably across the country, enjoyed living out their revenge fantasies vicariously through Kersey.<br /><br />It should be said that Bronson, normally criticized as a wooden actor, gives a remarkably strong performance. This may be due to his friendship with director Michael Winner, who also helmed several of his other films. But it's probably due to the fact that the movie was not written as an action hero vehicle, and because of this the story demanded a character more grounded in reality. Kersey is not a superhero -- he's just one man trying to make a difference in the world.<br /><br />Also, he's not all there, either. The movie makes it clear that Kersey is a little deranged as well, and one wonders just how far he might go to do what he thinks is right. The sequels were more interested in making him out to be an infallible crusader against evil, abandoning any pretext of social commentary and just offering body counts, but here at least the movie shows that someone willing to go on a shooting spree isn't quite right in the head, regardless of the guilt of his victims.<br /><br />Supporting roles are excellent as well. A very young Jeff Goldblum nails his performance as one of the muggers who invades Kersey's apartment, immediately scary and repellent. Gardenia is a nice foil for Bronson, making Ochoa an intelligent officer not unsympathetic to Kersey's crusade, especially when he sees how the crime rate plummets following the killings. Christopher Guest, who would go on to star in hit mockumentaries like "This is Spinal Tap," "Best in Show" and "A Mighty Wind" has a small but memorable role as a police officer towards the end of the movie. In fact, everyone does a good job.<br /><br />Ultimately, your enjoyment of "Death Wish" will probably rely both on your politics and views toward crime. It's a movie where the critic is judged based on his review, which is just as well I suppose. It's at once fascinating, and still very timely.<br /><br />Nine out of ten stars. Bronson's best solo movie and certainly a very thought-provoking piece, which is lost on both people who only want to watch it for the mugger killings and those who just dismiss it a fascist trash.