Weer heeft Wes Anderson een interessante en vreemde film gemaakt, met inbegrip van het karakter, het script en de plot. Hij keert terug naar de vertrouwde thema's van het gezin (voornamelijk het herstellen van relaties met ouders/kinderen). De film is niet altijd gemakkelijk te begrijpen en het einde laat sommigen misschien zoeken naar meer. Er is sprake van karakterontwikkeling, maar er lijken wat gaten te zijn en de plot lijkt soms vooruit te schieten. Maar voor degenen die metaforen kunnen begrijpen en ambiguïteit kunnen tolereren, kunnen kijkers de film tevreden verlaten.<br />Zoals gewoonlijk is de charme van de film te danken aan de vreemde personages en het script, en dankzij de cinematografie en de kleuren van India is het een prachtige film om te zien.
Once again, Wes Anderson has created a film that has interesting and odd, including its character, script, and plot. He returns to familiar themes of family (mainly mending relationships with parents/children). The movie is not always easy to understand and the ending may leave some seeking more. There is character development, but there seem to be some holes and the plot seems to jump forward at times. But for those who can comprehend metaphors and tolerate ambiguity, viewers may leave the film satisfied.<br /><br />As usual, the movie's charm comes from its oddball characters, and script and thanks to the cinematographry and colors of India, it is a beautiful movie to watch.