Als de hoofdpersonen andere namen hadden gehad en elke aflevering een strekking hadden gehad als 'het gebruiken van ideeën uit een roman van Ngaio Marsh', zou ik het een veel hoger cijfer hebben gegeven. Het zou tenminste draaglijk geweest zijn in plaats van een travestie. Ik huurde de set met grote verwachtingen, ondanks de plexiglazen foto van een heer die er bijna volkomen anders uitzag dan het beeld dat ik me van Roderick Alleyn had gevormd, en zat toen slechts met moeite twee afleveringen uit.<br />Waar moest ik beginnen? Patrick Malahide zag er niet bepaald uit als de rol van Alleyn, maar hij had hem zeker kunnen spelen, gegeven een script dat de essentie van het personage weergaf. Belinda Lang: zelfde probleem: Troy wordt verondersteld bijna absurd mooi te zijn, maar ze maakt zich niet druk over haar uiterlijk, maar met de juiste scripts en de juiste make-up zou Lang het er vast heel goed van afgebracht hebben. William Simons zag er precies goed uit voor inspecteur Fox, maar nogmaals... deze drie belangrijke personages zijn gewoon niet de personen uit de boeken.<br />Alleyn wordt verondersteld 'flauwekulachtig' te zijn en de mensen te doen denken aan een Spaanse grande die monnik is geworden'maar met een paar interessante herinneringen'. Iedereen die hem voor het eerst ontmoet, denkt dat hij een aristocraat is, niet een politieman (hij is allebei), als ze niet beter weten (of zien dat inspecteur Fox bij hem is). 's Maakt altijd grappen die boven de hoofden van het televisiepubliek uit zouden komen. Mensen vertrouwen hem instinctief en willen hem in vertrouwen nemen.<br />Ik zag niets van dit alles: manifesteerde iets van dit alles zich in latere programma's? Ik zou in dezelfde trant kunnen doorgaan over Troy en mr. Fox, en ja, enzovoort, enzovoort... maar tenzij de tv-versies zich snel ontwikkelden tot de personages die ik tien jaar heb gekend en van wie ik heb gehouden, zijn ze niet iemand die ik ken, en ook niet iemand die ik graag zou willen kennen.<br />(Waren alle programma's gesitueerd in de jaren vijftig? Die indruk kreeg ik, en hoewel dat misschien nodig was om de productie betaalbaar te maken, ontwricht het de verhalen van hun juiste plaats. De romans lijken vooral gebonden te zijn aan hun plaats in tijd en ruimte, en als je ze daarvan afsnijdt, wordt een groot deel van hun charme weggenomen.)<br />Als je een van de boeken hebt gelezen en ervan hebt genoten, overweeg dan niet om een van deze boeken te gaan lezen. Zo'n lijden verdien je niet.
If the principal characters had had different names and each episode a credit such as "using ideas from a novel by Ngaio Marsh," I would have given it a much higher rating. It would have at least been bearable rather than a travesty. I rented the set with great hopes despite the box-art picture of a gent who looked almost completely unlike my mental picture of Roderick Alleyn, and then only with difficulty sat through two episodes.<br /><br />Where to begin? Patrick Malahide hadn't quite the looks for the role of Alleyn, but certainly could have pulled it off given a script that captured the character's essence. Belinda Lang: same problem: Troy is supposed to be almost absurdly beautiful but careless about her appearance, but with the right scripts and makeup crew I'm sure that Lang could have managed quite well. William Simons looked just right for Inspector Fox, but again... these three vital characters are simply not the ones in the books.<br /><br />Alleyn is supposed to be "faun-like" and remind people of a Spanish grandee turned monk "but with some interesting memories." Everyone first meeting him thinks he's an aristocrat, not a policeman (he is both), if they don't know better (or see that Inspector Fox is with him). He's prodigiously learned but wears his learning lightly, passionately fond of the theater; he's forever making jokes that would be above the heads of a television audience. People instinctively trust him and want to confide in him.<br /><br />I saw none of this: did any of it manifest in later shows? I could go on in a similar vein about Troy and Mr. Fox, and indeed on and on... but unless the TV versions rapidly evolved into the characters I have known and loved for a decade, they are not anyone I know, nor particularly would want to know.<br /><br />(Were all the shows set in the Fifties? That's the impression I got, and although that may have been necessary to make the production affordable, it wrenches the stories out of their proper places. The novels seem especially tied to their settings in time and space, and severing them from those removes a good part of their charm.)<br /><br />If you've read and enjoyed any of the books, don't even contemplate watching any of these. You don't deserve such suffering.