Dit is absoluut mijn favoriete film met Robert Cummings. Hij is hysterisch en innemend in elke scène. Bob speelt een advocaat die net is gescheiden van Rosalind Russell en vastbesloten is om haar terug te winnen. Zij daarentegen is vastbesloten om federaal rechter te worden en wil niets met hem te maken hebben. Een typisch voorbeeld van de echtscheidingsretorische films die in de jaren veertig werden gemaakt.<br />Dan hebben we Gig Young als de rivaal voor Russells genegenheid, Clem Bevans als Mr. Roogle (het rijmt op bugel) en Marie McDonald die er een grappige draai aan geeft als de getuige die Bob blijft stalken. De cast is over het algemeen in een opperbeste stemming en heeft een paar geweldige momenten. Maar wees gewaarschuwd, dit is lang niet het beste werk van Rosalind Russell. Ondanks het feit dat ze een paar fantastische voorstellingen heeft gegeven (Tante Mame, Trouble With Angels, enz.) is ze hier niet erg sterk en dit is een situatie waarvan ik vind dat er een andere actrice in had moeten zitten. (Jammer dat Carole Lombard er al niet meer is <0xE2><0x80><0x93> ze zou EXACT zo goed zijn geweest.) Soms gaan de wendingen een beetje te ver en wordt het nogal saai als je hem herhaalt, maar dit is het griezelgenre <0xE2><0x80><0x93> het is niet de bedoeling dat het realistisch is. Het is een grappige film die me nog steeds aan het lachen maakt, hoe vaak ik hem ook zie. Wat wil je nog meer?
This is absolutely my favorite film of Robert Cummings. He's hysterical and lovable in every scene he is in. Bob plays a lawyer who is newly divorced from Rosalind Russell, and is determined to win her back. She on the other hand is determined to become a federal judge and wants nothing to do with him. A typical setup for the divorce-remorse films that came along in the 40s.<br /><br />Then there's Gig Young as the rival for Russell's affection, Clem Bevans as Mr. Roogle (it rhymes with bugle) and Marie McDonald adding a funny twist as the witness who keeps stalking Bob. For the most part, the cast is on top of their game and has some great moments. However, be forewarned, this is not Rosalind Russell's best work by a long shot. Despite the fact that she's given some wonderful performances (Auntie Mame, Trouble With Angels, etc) she's not very strong here and this is one situation where I really think another actress should have been cast. (Too bad Carole Lombard was already gone - she would have been PERFECT.) Some time the twists go a bit too far and get rather tedious on repeat watchings, but this is the screwball genre - it's not supposed to be realistic. It's a fun movie that still makes me laugh no matter how many times I see it. What more can you ask for?