Het verstrijken van de tijd kon niet duidelijker worden benadrukt dan door de recente heruitgave door TCM van de zeldzaamheid uit 1935, 'Metropolitan'. Het heengaan van de geliefde Amerikaanse 'dorpssoundatura' Beverly Sills heeft TCM er misschien toe aangezet om de beroemdste van de twee films van de Amerikaanse 'dorpssoundatura' Lawrence Tibbett weer tot leven te wekken. (De andere film was 'Under Your Spell'.) Hij was een product van Bakersfield, Californië.<br />Het is jammer dat de naam zo gemakkelijk over het hoofd is gezien door velen die misschien tien jaar te laat geboren zijn om van zijn stem te kunnen genieten. Het is vandaag de dag onbegrijpelijk waarom zo'n schitterende stem in combinatie met een innemende persoonlijkheid niet heeft geleid tot een langere illustere carrière voor Mr. Tibbett, vooral in de ontluikende Hollywood-industrie. Het zou zeker hebben bijgedragen aan het in stand houden van een schatkamer vol geschiedenis voor muziekliefhebbers. Laat ik volstaan met te zeggen dat deze film zijn best doet om deze nalatigheid recht te zetten.<br />De heer Tibbett verschaft ons een duidelijke illustratie van de kracht van zijn stem en ook van zijn meesterlijke interpretatie van elk stuk, of het nu opera, aria, spiritual of lievelingsstuk is.<br />In deze film uit 1935 presenteert hij 'Largo al Factotum' uit 'The Barber of Seville'; 'The Toreador Song' uit 'Carmen' en de proloog uit 'I Pagliacci', 'Si Puo'. De tweede van een trilogie van spirituals van de bekende componist Jacques Wolfe, 'De Glory Road', wordt prachtig geïnterpreteerd door de heer Tibbett. En om aan de hoi polloi tegemoet te komen: de prachtige monoloog van een Britse veteraan uit het oude Birma, zoals verbeeld in een bekend gedicht van Rudyard Kipling en op muziek gezet door Oley Speaks, 'On the Road to Mandalay' krijgt de definitieve interpretatie van de grootste Amerikaanse bariton. (Paul Robeson wordt hier alleen genoemd omdat hij geacht werd een basbariton te spelen en niet in de gelegenheid was om in de Met te zingen).<br />Zowel Virginia Bruce als Alice Brady hadden goede stemmen in hun korte optredens, maar waren geen partij voor meneer Tibbett. MGM gaf juffrouw Bruce de gelegenheid om haar muzikale talent verder uit te buiten in de film van Eleanor Powell uit 1936, 'Born to Dance'. Zij was degene die de eer had om de Cole Porter-klassieker 'I've Got You Under My Skin' te introduceren. Bovendien was ze, als bekroning van haar schoonheid, het topmodel in de extravagante productie van 'A Pretty Girl is Like a Melody', met de wenteltrap in de 'The Great Ziegfeld' uit 1936. Ja, zij was degene die bovenaan stond.<br />Alice Brady ontdekte dat komedie voor haar in Hollywood meer voldoening gaf dan muziek en genoot dienovereenkomstig een lange en illustere carrière.<br />Diegenen onder u die moeite hebben om zich de Amerikaanse baritons van vroeger te herinneren, zullen daar onmiddellijk en met genoegen aan herinnerd worden als u het geluk hebt om 'Metropolitan' op TCM te zien.
The passage of time could not be emphasized more emphatically than with the recent reissue by TCM of the 1935 rarity, "Metropolitan". The passing of the beloved American 'hometown' coloratura Beverly Sills may have prompted TCM to resurrect the more noted of the two movies made by the American 'hometown' baritone, Lawrence Tibbett. (The other movie was "Under Your Spell".) He was a product of Bakersfield, California.<br /><br />It is unfortunate that the name has been so easily overlooked by many who may have been born ten years too late to enjoy his voice. It is incomprehensible today why such a magnificent voice coupled with a winning personality could not have resulted in a longer illustrious career for Mr. Tibbett, especially in the burgeoning Hollywood industry. It would certainly have helped to maintain a treasure trove of history for music lovers. Suffice it to say that this film does its best to rectify this oversight.<br /><br />Mr. Tibbett provides us with a clear illustration of the power of his vocal abilities and also of his masterful interpretation of any piece be it operatic aria, Negro spiritual, or drawing room favorite.<br /><br />In this 1935 movie he presents 'Largo al Factotum' from "The Barber of Seville"; 'The Toreador Song' from "Carmen" and the prologue from "I Pagliacci", 'Si Puo'. The second of a trilogy of spirituals by the noted composer, Jacques Wolfe, 'De Glory Road' is interpreted beautifully by Mr. Tibbett. And to accommodate the hoi polloi, the wonderful soliloquy of a British veteran of old Burma as imagined in a familiar poem by Rudyard Kipling and set to music by Oley Speaks, ' On the Road to Mandalay' is given its definitive interpretation by the greatest American baritone. (Paul Robeson is not considered here only because he was deemed to be a bass-baritone and did not have the opportunity to sing at the Met)<br /><br />Both Virginia Bruce and even Alice Brady had creditable voices in their brief stints but were no match for Mr. Tibbett. MGM gave Miss Bruce the opportunity to display her musical ability further in the 1936 Eleanor Powell movie, "Born To Dance". She is the one who had the honor of introducing the Cole Porter classic 'I've Got You Under My Skin'. Also, as a nod to her pulchritude, she was the crowning model in the extravagant 'A Pretty Girl is Like a Melody' production number with the spiraling staircase in the 1936 "The Great Ziegfeld". Yes, she was the one at the top.<br /><br />Alice Brady found that comedy was more rewarding for her in Hollywood than was music and enjoyed a long and illustrious career accordingly<br /><br />Those of you who may have difficulty recalling the American baritones of yesteryear will be instantly and pleasurably reminded if you are fortunate enough to catch a viewing of "Metropolitan" on TCM.