Deze film is echt geweldig! Ik begin met de verhaallijn. Die is op zich al geweldig, de acteurs doen er niet toe. Jacey is een meisje van zestien dat in het geheim een prachtig jongetje heeft gekregen. Haar moeder vond dat het beter was om het geheim te houden en het niet aan de vader te vertellen, dus dat hebben ze gedaan. Jacey zou de baby ter adoptie aanbieden, maar toen puntje bij paaltje kwam, kon ze haar Zoon niet weggeven, dus besloot haar moeder dat zij de baby zou opvoeden en dat Jacey gewoon terug zou gaan naar de middelbare school en een normaal leven zou leiden, alsof het nooit was gebeurd. Ze verhuizen, maar er verandert niets. Jacey wil nog steeds haar baby, ze wil moeder worden. In de film zie je het leven van twee van haar leraren, coach Bob en Mrs. Cooper, die getrouwd zijn. Ze proberen al een jaar een baby te krijgen en kunnen niet zwanger worden. Ze wilden een baby adopteren, maar de biologische moeder veranderde op het laatste moment van gedachten. Jacey krijgt een hechte band met dit gezin, hoewel ze hen in het begin niet lijkt te willen leren kennen. Aan het eind van de film beseft Jacey wat het beste is voor haar zoon en laat ze hem adopteren door de Coopers, maar ze blijft een belangrijk deel van zijn leven. '<br />Danielle Parabaker speelt Jacey zo goed dat je echt een band met haar krijgt. Nu huil ik nooit, maar aan het eind, als Jacey besluit dat de Coopers haar zoon mogen adopteren, is ze zo verdrietig, maar ook zo gelukkig. Ik moest huilen omdat ik het gevoel had dat ik met haar kon meeleven, alsof ik mijn zoon weggaf, dat is waar Danielle haar ware talent laat zien. Helemaal aan het eind, toen ze de thuisvideo maakten van Charleys eerste dag op Kindergarden, was ik helemaal in tranen! Ik kan deze film van harte aanbevelen!
This movie is completely amazing! I'll start with the storyline. The storyline in itself is awesome, never mind the actors. Jacey is a 16 year old girl who has had a beautiful baby boy, in secret. Her mother thought that it would be best that they kept it a secret and not to tell the father, so they did. Jacey was supposed to put the baby up for adoption but when push came to shove she just couldn't give her Son away, so her mum decides that she will raise the baby and Jacey will just go back to High School and lead a normal life, like it never happened. They move away but nothing changes, Jacey still wants her baby, she wants to be a mother. Throughout the movie it shows you the lives of two of her teachers, coach bob and Mrs cooper her councillor who are married. They have been trying for a baby for a year and cannot conceive, they were going to adopt a baby but the birth mother changed her mind at the last minute. Jacey becomes close to this family, although at the start she doesn't seem to want to know them. At the end of the movie, Jacey realises what is best for her son and lets the Coopers adopt him but she is a strong part of his life.<br /><br />Danielle Parabaker plays Jacey so well, you can definitely connect with the character. Now, I next to never cry but at the end when Jacey decides to let the Coopers adopt her son,Charley, is so sad but yet happy. It made me cry because I felt like I could relate to her, like I was giving away my son, thats where Danielle really shows her true talent. I totally lost it at the very end when they were making the home video of Charley's first day at Kindergarden, I was in tears the whole scene!! Defiently recommend this movie!