Ondanks alles kan 2001 worden beschouwd als het jaar waarin Bollywood in levenden lijve met Hollywood kennismaakte. Jaren later zullen filmhistorici, critici en fans zich deze film herinneren als een mijlpaal, een ongeëvenaarde prestatie. Deze ongelooflijke film moet echt op het witte doek te zien zijn om volledig te worden gewaardeerd.<br />Santosh Sivan, de getalenteerde filmer die in de Verenigde Staten het bekendst is vanwege de kaskraker 'The Terrorist' en in India vanwege zijn werk met regisseur Mani Ratnam, schakelt helemaal om. Terwijl 'The Terrorist' een klein, contemplatief drama was, is 'Asoka' groter dan groot, het tegenovergestelde ervan. Ik heb zelfs gelezen dat de oorlogsfilm de grootste is die ooit in de geschiedenis van de Indiase cinema is gemaakt. '<br />Asoka, een weinig bekende figuur in het Westen, was een bloeddorstige maniak die in de derde eeuw na Christus een bastion van vrede en tolerantie werd in het boeddhisme. De film is een reis, een karakterstudie, van Asoka's ontwikkeling tot aan de tijd dat hij de Boeddha voor het eerst omhelsde. Sommigen hebben geklaagd dat er in de film niets te vinden is over zijn bekering tot het boeddhisme, maar daar gaat het in feite niet om in de film. De gebeurtenissen die tot deze transformatie hebben geleid, zijn waar het in de film echt om gaat.<br />Bijzondere aandacht moet worden besteed aan de cinematografie en de montage <0xE2><0x80><0x93> het is niets minder dan buitengewoon. Sivan ademt de derde eeuw van India, en brengt leven in de brouwerij op een manier die misschien niemand anders met zo'n vitaliteit en schoonheid zou kunnen bewerkstelligen. Maar sommige delen van de montage zijn een beetje te MTV naar mijn smaak, met witte flitsen en jumpcuts die de shots onderbreken. Maar tijdens de vechtscènes werkt het goed. Het is een vreemde tweedeling tussen kunst en film. Je zult nooit meer zwaardvechten op dezelfde manier zien.<br />Let ook op het acteerwerk, dat is uitstekend. Kareena Kapoor bewijst dat ze een veel betere actrice is dan haar oudere zus Karisma, en Shahrukh Khan, momenteel India's grootste ster, geeft de voorstelling van zijn leven. Beide vertonen ongelooflijke nuances. Bovendien toont Suraj Balaje, die de jonge prins Arya speelt, een verrassende volwassenheid, en zelfs de komiek Johnny Lever, in een cameorol als soldaat, is uitstekend. Als je niet bekend bent met de Indiase filmindustrie, lijkt het acteerwerk misschien een beetje overdreven, maar hier toont de hele cast, vooral de bijrollen, een enorme terughoudendheid. Weet echter dat de overdreven acteerstijl, een essentieel onderdeel van de Indiase filmindustrie, rechtstreeks verband houdt met tradities die honderden en honderden jaren oud zijn, in de klassieke stijl van het Sanskriet en het Parsisch.<br />De onvermijdelijke vergelijkingen tussen 'Crouching Tiger, Hidden Dragon' en 'Asoka' zijn gerechtvaardigd. Dit is de eerste commerciële Indiase film die in de Verenigde Staten wordt uitgebracht, in dit geval via de onafhankelijke First Look Pictures, en hij staat op het punt een verder onbekende traditie van filmmaken in de Verenigde Staten over te brengen op een breed Amerikaans publiek. Beide films zijn weelderige reproducties van de geschiedenis, hoewel deze film is gebaseerd op een echte historische figuur en CTHD is gebaseerd op een roman. Beide films hebben een verbazingwekkende vechtchoreografie, 'Asoka's' zonder de hulp van computers. Persoonlijk ben ik bevooroordeeld ten opzichte van de commerciële Indiase film, omdat die veel meer een mystiek karakter heeft. Helaas, vanwege het imago dat de commerciële Indiase film in de Verenigde Staten heeft, zal hij misschien nooit het brede publiek bereiken dat deze film zo verdient. In de Hongkongse actiefilm worden zware doses vechtsporten gebruikt, maar in de Indiase film zitten liedjes, die veel weg hebben van musicals, maar in dit geval meer lijken op muziekvideo's. Er zitten vijf liedjes in de film, en die zijn misschien een afknapper voor mensen die niet bekend zijn met de Indiase filmindustrie. Maar ze zijn goed geïntegreerd in de verhaallijn, en ze behoren tot de beste filmi (Indiase filmliedjes) die ik ooit heb gehoord, omdat ze moderne en oude instrumenten combineren met een vleugje elektronica. De film verliest echt iets van zijn impact als ze worden ingekort <0xE2><0x80><0x93> zo belangrijk zijn ze. Ze zijn goed gefotografeerd (een term voor het filmen van musicalnummers in de Indiase filmindustrie) en zorgen voor een extra sfeer. De invloed van MTV is duidelijk in de montagestijl die het overneemt tijdens de songsequenties; dit kan het ritme en de impact van de film verstoren, maar ze maken deel uit van het algemene verhaal. Jammer genoeg geloof ik dat de songsequenties ernstig worden ingekort voor internationale distributie, hoewel ik het geluk had ze in het volledige digitale DTS-geluid te zien. Omdat de Indiase bioscoop een aantrekkingskracht moet hebben op zo'n groot mogelijk publiek (de 'alles-Indiase film') en omdat film kijken in India een familieervaring is, proberen films alle leden van de familie aan te spreken. Dit betekent dat gewelddadige scènes in komedies kunnen veranderen, dat veel genres vaak worden gecombineerd, en dat er vanwege de puriteinse samenleving geen seks of naaktheid te zien is, zelfs niet kussen op de lippen. Over het algemeen mag dit in de ogen van het Amerikaanse publiek smakeloos lijken, maar dit is een van de geneugten van de Indiase film. Het is echter vreemd dat de film, met zijn gebrek aan naaktheid of seks, die allemaal worden gesuggereerd maar nooit worden getoond, een R-status heeft gekregen. Ja, de film is heel gewelddadig, maar het geweld is heel gestileerd en gebruikt vaak de kracht van suggestie in plaats van daadwerkelijke representatie. Ik hoop oprecht dat als First Look de dvd uitbrengt, de film volledig ongecensureerd en compleet is, met alle liedjes. De laatste song van de film, 'Raat Ka Nasha', zou mijn Oscar voor de beste song zijn, een voorbeeld van superieure filmi. De film zelf verdient absoluut een Oscar voor de beste buitenlandse-taalfilm. Het is een grote bonus om een film van zulke hoge productiewaarden te zien, zonder enige verwijzing naar de westerse beschaving of westerse esthetiek. Ongelooflijk onderhoudend, iets voor iedereen (muziek, drama, romantiek, geweld), met ongeëvenaarde productiewaarden en een ontroerend verhaal, is 'Asoka' een dynamietervaring. Zo goed is het.
2001, in spite of everything, might be remembered as the year Bollywood met Hollywood in the flesh. Years from now, film historians, critics, and fans will remember this film as a landmark, an unparalleled achievement. This incredible film really needs to be seen on the big screen to be appreciated fully.<br /><br />Santosh Sivan, the gifted cinematographer best known in the USA for the art-house hit "The Terrorist," and in India for his work with director Mani Ratnam, switches gears completely. While "The Terrorist" was a tiny, contemplative drama, "Asoka" is bigger than big, a total opposite. In fact, I read that the war sequence was the largest of its kind ever filmed in the history of Indian cinema.<br /><br />Asoka, a little-known figure in the West, was a bloodthirsty maniac who became a bastion for peace and tolerance through Buddhism in the 3rd century, ce. The film is a journey, a character study, of Asoka's progression to the time when he first embraced the Buddha. Some have complained that there is nothing in the film about his conversion to Buddhism, but that is really not the film's point. The events that led up to this transformation are what the film is really about.<br /><br />Particular attention needs to be made to the cinematography and editing--it is nothing short of extraordinary. Done with an uncanny sensitivity, Sivan brings third century India to breathing, bustling life in a way that, perhaps, no one else could deliver with such vitality and beauty. However, portions of the editing are a little too MTV for my taste, with white flashes and jump-cuts interrupting establishing shots. It functions well, though, during the fight scenes. It is a strange dichotomy between art and commercial cinema. You'll never see swordplay in the same way again.<br /><br />Pay attention to the acting, too--it is excellent. Kareena Kapoor proves that she's a much finer actress than her older sister, Karisma, and Shahrukh Khan, currently India's biggest star, gives the performance of his life. Both show incredible nuances. Also, Suraj Balaje, who plays the young prince Arya, shows a surprising maturity, and even comedian Johnny Lever, in a cameo role as a soldier, is excellent. If you are not familiar with commercial Indian cinema, the acting may seem like it is a bit over the top, but here, the entire cast, especially the leads, shows tremendous restraint. Know, however, that the over-the-top acting style, a staple of commercial Indian cinema, has a direct connection to traditions that are hundreds and hundreds years old, in the classical styles of the Sanskrit and Parsee theater.<br /><br />The inevitable comparisons between "Crouching Tiger, Hidden Dragon" and "Asoka" are warranted. This is the first commercial Indian film to receive nationwide distribution in the US, in this case through the independent First Look Pictures, and it is poised to bring an otherwise unknown film-making tradition in the American mainstream to a wide US audience. Both films are sumptuous recreations of history, although this film is based on an actual historical figure and CTHD is based on a novel. Both films have amazing fight choreography, "Asoka's" done without the aid of computers. Personally, I am biased towards commercial Indian cinema because it holds much more of a mystique. Sadly, because of the image that commercial Indian cinema holds in the USA, it may never see the wide audience that this film so deserves.<br /><br />Whereas the Hong Kong action picture has heavy doses of martial arts, the commercial Indian film has songs, akin to musicals but, in this case, more like music videos. There are five songs in the film, and they may be a turn-off to those not familiar with mainstream Indian cinema. However, they are well-integrated into the story-line, and they are among the best filmi (Indian film songs) I have ever heard, combining modern and ancient instruments with just a touch of electronica. The film really loses some of its impact if they are cut--they are that important. They are well-picturized (term for the filming of musical numbers in Indian cinema), and provide additional atmosphere. The influence of MTV is apparent in the editing style that takes over during the song sequences; this may interrupt the film's rhythm and impact, but they are part of the overall story. Unfortunately, I believe that the song sequences are being cut severely for international release, although I was lucky enough to see them in full DTS digital sound. Because of the need for Indian cinema to appeal to as wide an audience as possible (the "all-India film"), and because film-going in India is a family experience, films try to appeal to all members of the family. This means that violent scenes can turn into comedy, many genres are often combined, and there is neither sex nor nudity, not even kissing on the lips, because of a puritanical society. Overall, this may be seem cheesy to American audiences, but this is one of the pleasures of commercial Indian cinema. It is strange, though, with its lack of any nudity or sex, which are all suggested but never shown, that the film received an R rating. Yes, it is VERY violent, but the violence is quite stylized and often uses the power of suggestion rather than actual representation. I hope sincerely that, when First Look releases the DVD, the film is completely uncut and complete, with ALL the songs.<br /><br />The film's last song, "Raat Ka Nasha," would be my Oscar pick for best song, an exemplar of superior filmi. The film itself definitely deserves an Oscar for Best Foreign-Language Film. It is a big bonus to see a film of such high production values devoid of any references to Western civilization or without any Western aesthetics. Incredibly entertaining, something for everyone (music, drama, romance, violence), with unparalleled high-quality production values and a moving story, "Asoka" is a dynamite cinematic experience. It is that good.