De Best Picture-winnaar is vooral bekend vanwege het samenstellen van de eerste all-star cast in Hollywood. Hoewel de cast indrukwekkend is, heeft de film echt veel meer te bieden dan alleen de namen op de luifel. De film is een prachtige collage van verhalen van verschillende personages die in het Grand Hotel in Berlijn logeren, die zowel artistiek als emotioneel succes hebben. Het goed uitgebalanceerde script geeft de personages alle ruimte om zich te ontwikkelen, maar verbindt ze ook perfect met elkaar. Belangrijker dan het feit dat ze allemaal sterren zijn, is dat de acteurs ook allemaal heel goede acteurs zijn. Lionel Barrymore is bijna hartverscheurend als stervende man die voor het eerst van zijn leven echte vrienden maakt. Joan Crawford geeft een beminnelijke rol als lieve secretaresse, die bijna alles doet om wat extra geld te verdienen. Wallace Berry is om razend van te worden als keiharde zakenman, maar hij blijft niet eendimensionale slechterik. Greta Garbo doet het ook goed in de film, als de eerste ballerina die alleen wil zijn. Elke artiest doet zijn best om je te laten meeleven met het personage en met wat ze doormaken. De verhaallijnen vullen elkaar zo goed aan dat de film nooit onsamenhangend aandoet. In plaats daarvan hebben we altijd het gevoel dat we naar een groots schilderij kijken dat uit vele delen bestaat.
Best Picture winner more known for putting together the first all star cast in Hollywood. Though the cast is impressive, the movie really does have a lot more to offer than just the names on the marquee. Intertwining the stories of several different characters staying in the Grand Hotel in Berlin, the film is a wonderful collage that succeeds both artistically and emotionally. The well balanced script gives each character room to develop on their own, but also connects them perfectly to one another. More important than being all stars, the performers are all very good actors as well. John Barrymore is charming as a hotel thief down on his luck. Lionel Barrymore is nearly heartbreaking as a dying man who makes some real friends for the first time in his life. Joan Crawford gives a lovable performance as a sweet secretary, who'll do almost anything to get some extra cash. Wallace Berry is infuriating as the hard headed business man, yet he keeps from being a one dimensional bad guy. Greta Garbo also does a decent job in the film as the prime ballerina who just wants to be alone. Each performer does a good job of making you care about the character and what they are going through. Their converging story lines complement each other so well that the film never feels disjointed. Rather, we always feel that we are watching one grand picture made up of many parts.