Dit is een film die me de eerste keer amuseerde, me bij verdere bezichtigingen verrukte en in mijn achting blijft stijgen. De luchtige toon van het script verbergt diepten die verrassen. Stillman slaat precies de juiste toon aan in een verhaal dat aankomt op pijn en angsten die oprecht afschrikwekkend zijn (scheiding van ouders, onbeantwoorde liefde etc.) alsmede de komische waarde van de ernst en zwakheden van zijn personages, die precies de juiste afstand bewaren zodat de komedie vlak voor de boeg blijft; dit alles leidt tot de bescheiden maar charmante triomf van de verlegen en deugdzame hoofdpersonen. Het verband met Mansfield Park (het boek, niet de film) is opgemerkt door enkele waarnemers, met een verhaal dat draait om het kattenkwaad dat sommige jonge mensen uithalen als hun ouders afwezig zijn, en de beproevingen die dit met zich meebrengt voor de jonge hoofdrolspelers. Maar dit is niet Austens verhaal, niet echt. Stillman heeft iets gedaan wat Austen ook had kunnen doen als ze in onze tijd filmmaker was geweest. Maar met zijn eigen verhaal, zijn eigen tijd en normen, zijn eigen wereld, zijn eigen heerlijke gevoel. Gezien het budget waarmee Stillman moest werken, is dit een meesterwerk.
This is a movie that amused me the first time around, delighted me on further viewings, and continues to grow in my esteem. The script's light tone hides depths that surprise. Stillman strikes just the right note in a story that touches on pains and fears that are genuinely daunting (divorce of parents, love unrequited, etc) as well as the comic value of his characters' earnestness and foibles, keeping just the right distance so that comedy keeps just ahead; all leading to the modest but charming triumph of the shy and virtuous protagonists. <br /><br />The link to Mansfield Park (the book, not the movie) has been noted by some observers, with a story centered on the mischief some young people get up to while their parents are absent, and the trials this brings for the young protagonists. But this isn't Austen's story, not really. Stillman has done something like what Austen might have wanted to do, had she been a filmmaker in our time. But with his own story, his own times and mores, his own world, his own delightful touch. Considering the budget Stillman had to work with, this is a masterpiece.