Ik spreek geen Frans. Maar toen ik voor één avond in Montreal was en niets te doen had, vroeg ik om een Canadese film die ik kon bekijken. Uiteindelijk keek ik naar Un dimanche neur Kigali. Ik kon de film volgen zonder dat ik de taal hoefde te kennen <0xE2><0x80><0x93> tot het einde. Spoiler die komt <0xE2><0x80><0x93> ik was totaal verbaasd over het einde. Ik begreep niet waarom de hoofdrolspeler deed wat hij deed <0xE2><0x80><0x93> tot ik een paar andere opmerkingen in de film las en erachter kwam wat de 'belofte' was die eerder in de film was gedaan. Al met al vond ik die film goed. We hebben allemaal onze eigen mening over 'leven en dood'. Maar gezien alles wat de twee hoofdrolspelers hebben doorgemaakt en hun sterke band van liefde en overlevingsdrang, vraag ik me af of ze die kracht hadden moeten/kunnen toestaan om hen verder te laten gaan dan het moment en de nieuwe uitdagingen (aids, verminkende littekens enzovoort) onder ogen te zien.
I don't speak French. Yet, when I found myself in Montreal for one night with nothing to do, I asked around for a Canadian Film that I could check out. I ended up watching Un dimanche à Kigali. I was able to follow the film without needing to have known the language -- until the end. **Spoiler coming -- I was totally surprised at the ending. I couldn't understand why the leading man did what he did -- until I read some of the other film comments and found out about the "promise" made from earlier on in the movie. Overall, I liked that movie. We all have our different opinions about "life and death", BUT, considering ALL that the two protagonists have gone through and their strong bond of love and sense of survival, I wonder if they should/could have allowed that strength to carry them beyond the moment and face the new challenges (AIDS, disfiguring scars, etc).