De Russische film _Balad of a Soldier_ van Grigori Chukhrai begint met een sombere en terneergeslagen voice-over die ons informeert over een situatie waarin de moeder van een jonge jongen nooit de kans zal krijgen om het nogal epische verhaal te vertellen dat haar voorbestemde zoon haar moet vertellen. Ze staart treurig over een brede weg die in de verte verdwijnt, terwijl ze op de rand staat van de plek waar haar dorp en haar woongebied en de wildernis elkaar ontmoeten; een verlangende blik op haar gezicht en een ongemakkelijk gevoel van macht over een nogal eenzame figuur die zich in ons midden heeft gevestigd. De jongsten en de besten staan helemaal vooraan; net als de rest blijven de arme, in zekere zin even dappere burgers thuis en huilen om de ziel van het land; de situatie en die aan het front ontvouwen zich in feite tot een van de interessantste verhalen die ik ooit heb gezien. <br /><br />De jongeman vooraan in het stuk is een zekere soldaat Aljosja Skvortsov (Ivasjov), een jongen wiens oorlogsfeiten inderdaad een mooi verhaal zouden zijn om aan een moeder te vertellen; vriend of vriend van een moeder in die zin dat in de hitte van het conflict twee nazi-tanks worden vernietigd door voornoemde jongeman, die op deze jonge leeftijd zowel de realiteit als de verantwoordelijkheid voor het vechten aan het Easatern Front op zich heeft genomen. Na deze heldhaftige daden krijgt Aljosja zes dagen verlof en gaat op eigen gelegenheid naar huis terug in de hoop een taak te kunnen volbrengen die in het huis van zijn familie in het dak is verankerd. De film is beslist anti-oorlog en maakt er een zielloze en lege ervaring van als de avonturen van een jonge man worden verkend op de reizen die hij maakt tussen de verrichtingen van een strijdlustig type, en ons er dus geleidelijk aan van op de hoogte stelt dat elke eerdere 'angst' die we misschien hadden voor wat we uit deze periode van de Sovjet-Unie konden verwachten, onnodig was.<br />De film zal zich richten op Aljosja's geboorte. Hij reist in een minuut en op een zorgvuldige manier, waarbij hij één zo'n moment waarneemt waarop het hem niet lukt het moment te bepalen waarop het kennelijk nodig is iemand om te kopen, hij bijna wordt betrapt en de situatie rechtzet alvorens voornoemde les later onder andere omstandigheden toe te passen. Dit proces van vallen en opstaan past in het geheel van de studie, terwijl Aljosja's naïviteit hem in een vrolijke en euforische stemming ziet op het moment na het verlenen van het zesdaagse verlof, vrolijk de extra last op zich neemt om onderweg een geschenk van de ene soldaat aan hun partner over te dragen; iets waarvan we ons uiteindelijk zullen realiseren dat het alleen maar uitstel van de leiding is en dat het zijn leven nodeloos in gevaar brengt. De extra last van een karweitje is van betekenis in die zin dat het een vreemde taak is waarvoor Aljosja naar huis terugkeert, en dat hij door zich bezig te houden met een taak van iemand anders het risico loopt dat hij niet in staat zal zijn de plicht te vervullen die hij zichzelf heeft opgelegd <0xE2><0x80><0x93> maar het maakt allemaal deel uit van een leerproces.<br />De film van Tsjoekhrai is eerder het slachtoffer van de 'kleine man', of de armere en meer gegronde figuren zoals Aljosja en degenen die hij ontmoet <0xE2><0x80><0x93> hij heeft medelijden met hen en presenteert hun situatie als minder dan wenselijk; terwijl statige figuren zoals soldaten en anderen van verschillende gradaties van gezag hard zijn, schijnbaar onbuigzaam, en het nogal moeilijk vinden de ware aard van de menselijke emotie te begrijpen. Zonder al te veel weg te geven: als een bepaalde vrachtwagen die ongeduldig aan het eind van de film blijft rondhangen ook maar iets wist over wat bepaalde mensen tot dan toe hadden doorgemaakt, zouden ze beslist meer berouw hebben gehad dan ze in werkelijkheid tonen. Chukhrai's weergave van twee soorten mensen, werelden van elkaar verwijderd, maar verbonden in één land, is zowel sluw als geïnspireerd.<br />In plaats daarvan concentreert de film zich op Aljosja's relatie met een jong meisje dat hij ontmoet terwijl hij zich verstopt in een vrachttrein op weg naar huis: zij is Sjoera (Prokhorenko). De banden die de twee met elkaar verbinden zien er onmiddellijk verband uit, dingen die ze gemeen hebben vanaf het begin; ze vangen dat gevoel op dat je een band kunt krijgen met iemand vanaf het begin, als je gaat beseffen dat jullie zogezegd dezelfde boot delen. Ze stappen allebei zonder bevelschrift in de goederentrein; ze zullen allebei dezelfde gevolgen ondervinden als ze gepakt worden en ze proberen allebei alleen maar naar een huiselijk oord te komen. De aanvankelijke opwinding, in elk geval voor het publiek, bij het samenkomen van deze twee is deels wreed, deels wonderbaarlijk onderbroken door de trein.' De grote houten deur wordt opengerukt door een wachter aan de buitenkant, die vervolgens een gesprek aanknoopt met Aljosja, voordat hij zelf in staat is zijn kennismaking met Sjoera te hernieuwen.<br />De twee raken met elkaar verbonden als de trein verder stoomt, alvorens te stoppen bij een aantal stations, alvorens langzaam te keren en er weer uit te rijden. Het feit dat de zaak zich in een geweldig tempo ontwikkelt, met, zoals Chukhrai zelf heeft opgemerkt, de nerveuze energie van de amateur-toneelspeler die een heel mooie en heel natuurlijke, vooruitstrevende handeling op een schitterende manier uitvoert.
Grigori Chukhrai's Soviet film Ballad of a Soldier begins with a downbeat and downcast voice-over informing us of a situation in which a young boy's mother will never have the chance to have recited to her the rather epic story her fateful son has to tell. She gazes, ruefully, down a broad road leading off into the distance as she stands on the brink of where her town and general dwelling area meets wilderness; a longing look on her face and an uneasy establishment of power over a rather forlorn figure established within us. Just as you dread a Soviet era period piece set during The Second World War in which war heroism from the country's youngest and finest is at the very forefront; as the rest of those those poor, equally brave in some sense civilians stay at home and weep for the very soul of the nation; the situation and those on the front, Ballad of a Soldier actually opens up into one of the more interesting coming of age tales I've seen.<br /><br />The young man at the forefront of the piece is a certain private by the name of Alyosha Skvortsov (Ivashov), a boy whose war exploits would indeed make a fine story to tell any mother; friend or friend of a mother in the sense that in the heat of conflict, two Nazi tanks are wiped out by the said young man who has both the reality and responsibility of fighting on the Easatern Front thrust onto him at this early age. Following these heroic acts, Alyosha is granted a six day leave and takes it upon himself to return home in hope to complete an errand that is embedded at his family's house in the roof requiring mending. Thus begins Alyosha's travels, a sort of circular journey as he leaves the front with the intent of coming back again blended with that of a straight, singular line journey or 'road movie' as he ventures from 'A' to 'B'; discovering and finding new experiences and emotions in the process. The film is decidedly anti-war, rendering it a soulless and empty experience if a young man's coming of age adventures are explored on the travels he makes inbetween exploits of a combative ilk, and thus gradually informing us that any prior 'dread' we may have had in what to expect from this period Soviet piece, was unnecessary.<br /><br />The film will focus on Alyosha's travels in a minute and careful manner, observing one such instance in which the failure to identify the moment when it is apparently necessary to bribe someone, almost getting caught out and rectifying the situation before applying the said learning later on under different conditions. This trial and error process nestles in with the overall study, while Alyosha's naivety will see him, in a gleeful and euphoric mood at the time following the granting of the six day leave, happily take on the extra burden of delivering a gift from one soldier to their partner along the way; something that we will eventually come to realise merely delays the lead as well as put his life at needless risk. The extra burden of a chore is significant in the sense it is an odd job Alyosha is returning home for, and in preoccupying himself with one of someone else, risks the threat being unable to fulfil a duty set by himself - but it's all part of a learning process.<br /><br />If anything, Chukhrai's film victimises the 'little guy', or the poorer and more grounded characters such as Alyosha and those he encounters - it pities them and presents their situation as less than desirable; whereas stately figures such as soldiers and others of various degrees of authority are hard-nosed, seemingly uncompromising and find it rather difficult to understand the true nature of human emotion. Without giving too much away, if a particular truck impatiently loitering nearer the end knew anything about what certain people had been through up to that point, they'd surely had more remorse than they actually exhibit. Chukhrai's representation of two classes of people, worlds apart, but bound within the same nation is both sly and inspired.<br /><br />Rather, the film focuses on Alyosha's relationship with a young girl he meets whilst stowing away on a cargo train returning home: she is Shura (Prokhorenko). The ties binding the two of them see an immediate connection, items they have in common from the offset; capturing that sense of being able to bond with someone from the offset as you come to realise the two of you are sharing the same boat, so to speak. Both are boarding the goods train without warrant; both of them will suffer the same repercussions if caught and both of them are merely trying to get to a homely place. The initial thrill, at least for the audience, in these two coming together is part-cruelly, part-wonderfully interrupted by the train's large, wooden door being torn open by a guard on the outside who then engages in talk with Alyosha, before he himself is able to renew acquaintances with Shura.<br /><br />The two bond as the train steams on ahead, before stopping at a number of stations, before slowly turning over and heading on out of them again. The cut away shots of the moving, travelling train representative of both characters' forward moving journey and furtherance of their development; the stop-start nature of the mode of transport in question as it pauses at regular intervals for whatever reason is representative of their initial on-off truce with one another, two stowaways in equal measure and two people forced into sharing a space throughout the development process together. The fact of the matter being that it cracks along at a tremendous rate, with, as cited by Chukhrai himself, the nervous energy from the amateur acting talent propelling what is a very beautiful and very natural progressive act caught magnificently.