Ik geef toe dat het perspectief van de film me een beetje verbaasde. Het hele verhaal leek uit te gaan van de logische conclusie dat de vier hoofdpersonen uiteindelijk met elkaar zouden gaan rollebollen, met als hoogtepunt Alice' verwachte suggestie aan de andere drie dat ze een orgie zouden houden. Het hele verhaal leek een viering van de seksueel vrije jaren zestig te zijn, waarin Bob en Carol in wezen van een open huwelijk genoten <0xE2><0x80><0x93> ze hadden niet alleen affaires, maar vertelden elkaar ook over hun affaires en ontmoetten soms zelfs elkaars minnaars <0xE2><0x80><0x93> en in wezen probeerden Ted en Alice over te halen zich bij hen aan te sluiten in deze levensstijl van vrijheid. Uiteindelijk gebeurde het niet. Het maakte me van streek <0xE2><0x80><0x93> ik was blij met het einde van de film, maar toch ook verbaasd. De blijvende boodschap die ik uit de film kreeg was dat seks zonder liefde uiteindelijk een leeg iets is, maar liefde zonder seks is iets prachtigs. Dus de slotscènes waarin de vier besluiten dat hun vriendschap het onmogelijk maakt om een seksuele relatie te beginnen, en het oogcontact dat ze maken met vreemden terwijl ze op weg zijn naar het concert van Tony Bennett, met op de achtergrond het slotlied ('What The World Needs Now Is Love'). Ik vond het einde prachtig en vond het volkomen toepasselijk. Ik vond ook het begin van de film prachtig, met de ontmoetingssessie die absoluut hilarisch was. Als de respectievelijke hoofdpersonen waren Robert Culp & Natalie Wood & Elliott Gould & Diane Cannon van begin tot eind fantastisch, en hun optredens maakten een interessant verhaal nog interessanter. Het enige waar ik nooit echt achter ben gekomen, was het besluit om de film te openen met het 'Hallelujakoor'. Wat was de relevantie? Ik wist het niet. Maar dat was een klein punt in een grote film.
I admit that I was a bit puzzled by the perspective of this movie. All the way through, it seemed to be building to the logical conclusion that the four main characters were going to end up swinging together, culminating in Alice's expected suggestion to the other three that they have an orgy. All the way through it seemed to be a celebration of the sexually free-wheeling 60's, with Bob and Carol essentially enjoying an open marriage - not only having affairs but telling each other about them and sometimes even meeting each other's lovers - and basically trying to convince Ted and Alice to join them in this lifestyle of freedom. Then, in the end, it didn't happen. That didn't upset me - I was pleased by the ending of the movie, but still surprised. The lasting message that I got from the movie was that, ultimately, sex without love is an empty thing, but love without sex is a wonderful thing. Thus, the concluding scenes of the four deciding that their friendship made it impossible to begin a sexual relationship and the eye contact they make with strangers while on their way to the Tony Bennett concert, while all the way the closing song ("What The World Needs Now Is Love") plays in the background. I loved the ending and thought it perfectly appropriate. I also loved the beginning of the movie with the encounter session which was absolutely hilarious.<br /><br />Robert Culp & Natalie Wood & Elliott Gould & Diane Cannon as the respective title characters were fantastic all the way through, and their performances made an interesting story even better. The only thing I never really figured out was the decision to open the movie with the "Hallelujah Chorus"? What was the relevance? I wasn't sure. Small point, though, in an overall great movie.