Hoewel de film vooral bekendstaat om de controverse die onvermijdelijk de kop opsteekt zodra hij ter sprake komt, is het in werkelijkheid een fantastische film. Je moet wel een beetje medelijden hebben met Brooke Shields, want haar hoofdrol in deze film heeft haar in psychologisch opzicht behoorlijk verknipt, maar ze levert wel een uitzonderlijke prestatie als twaalfjarig meisje dat in een hoerenkast in New Orleans woont. Ze wordt klaargestoomd voor een leven in het oudste beroep ter wereld door een gammele oude dame en zelfs door haar moeder (Susan Sarandon). Ondertussen komt een bizarre fotograaf (Keith Carradine) op de wereld om foto's te maken. Ik weet het niet, ik neem aan dat ze denken dat hij hun wat roem zal brengen, of in elk geval reclame, en omdat ze ervan uitgaan dat hij homoseksueel is en niet bedreigend. In de loop van de film bloeit zijn relatie met Shields op, maar je weet nooit precies wat hij in zijn schild voert. Persoonlijk denk ik dat hij een pedofiel was. Terwijl de prostituees altijd proberen Shields in een doorgewinterde hoer te veranderen, staat Carradine er altijd op dat ze een kind blijft. Toch is hij zeer zeker ook geïnteresseerd in een romantische relatie, ook al wil hij doen alsof het een vader-dochterrelatie is. Dus eigenlijk zou ik van Carradine moeten walgen, maar waarom voel ik me dan zo verdrietig als Sarandon aan het eind opduikt, nadat hij en Shields getrouwd zijn, om haar mee te nemen? Pretty Baby is emotioneel gezien een uiterst complexe film, en hij is schitterend geregisseerd door Malle, die heel goed mijn favoriete Franse regisseur zou kunnen zijn. Op het laatste moment van de film wordt Shields, die op het punt staat voor het eerst van haar leven een echt klein meisje te worden, door haar stiefvader gefotografeerd. Het laatste stilstaande beeld is net zo volmaakt als dat aan het eind van Truffauts The 400 Blows.
While best known for the controversy it inevitably ignites whenever it's mentioned, this is, in reality, a fantastic film. You have to feel a little sorry for Brooke Shields, as her starring in this essentially screwed her up psychologically something fierce, but she does give her one and only exceptional performance in it as a 12 year old girl living in a New Orleans whorehouse. She is being groomed for a life in the world's oldest profession by a rickety old madame and even her mother (Susan Sarandon). Meanwhile, a bizarre photographer (Keith Carradine) enters this world to take pictures. He's allowed to stick around every day because, I don't know, I suppose they think he might bring them some fame or at least advertisement, and because they assume he's a homosexual and nonthreatening. Over the course of the film, his relationship with Shields blossoms, but you're never really sure what his deal is. Personally, I do think he was a pedophile. While the prostitutes are always trying to turn Shields into a seasoned whore, Carradine is always insisting that she remain a child. Yet he is most certainly interested in a romantic relationship, as well, even while he wants to pretend it's a father/daughter relationship. So, really, I should probably be disgusted with Carradine, but why do I feel so sad when Sarandon shows up at the end, after he and Shields have been married, to take her away? Pretty Baby is an extremely complex film, emotionally, and it's gorgeously directed in a very subtle style by Malle, who might very well be my favorite French director. The final moment of the movie has Shields, about to become an actual little girl for the first time in her life, having her picture taken by her stepfather. The final freeze frame is every bit as perfect as the one that ends Truffaut's The 400 Blows.