Hoewel het misschien traag, overdreven intellectueel en ontoereikend in CGI is voor jongere, aan ADD lijdende kijkers, is deze remake des te bewonderenswaardiger omdat hij bij zijn wortels blijft. Dit is live tv, gemoderniseerd maar niet gehomogeniseerd... samengesteld met het beste van de huidige technologie, maar met de nadruk nog steeds op het script en de uitvoering. Zou er aan het eind een groot, groen CGI-monster hebben kunnen staan? Ja, ja, natuurlijk. Maar gelukkig vermijdt het zulke vermoeiende clichés.<br />Hoewel de oorspronkelijke Quatermass verloren is gegaan, is deze versie een heel eind op weg om de impact en de unieke vitaliteit van de live-versie te reconstrueren. Het verhaal is op een andere manier verdeeld, maar heel redelijk; de twee nieuwe afleveringen bieden een redelijke looptijd, gezien alle recaps en overbodige punten die zijn weggelaten in vergelijking met de oorspronkelijke kortere afleveringen. Het zorgvuldige ijsberen blijft dus grotendeels intact. Wetenschappelijke onthullingen stapelen zich op in een steeds sneller tempo, en leiden naar dezelfde verontrustende climax.<br />De optredens zijn allemaal voortreffelijk. De jongere versie van prof Quatermass is misschien de grootste schok, maar het werkt. Deze nieuwe Quatermass is heel erg het soort wetenschapper dat je ziet in al die rechtstreekse uitzendingen van NASA. Hij combineert de snelle geest en morele gevoeligheid van het oorspronkelijke personage effectief met de realiteit van het moderne leven.<br />Ik. Ik zou graag meer van dit soort dingen zien <0xE2><0x80><0x93> niet alleen de herontdekking van verloren meesterwerken als Quatermass, maar de directheid van de tv als levend medium, een directe verbinding tussen artiesten en publiek. De tv kan niet beter worden. Meer, meer, meer!
While it may be slow, overly-intellectual, and deficient in CGI for younger, ADD-prone viewers, this remake is all the more admirable for sticking to its roots. This is live TV modernized but not homogenized... assembled using the best of current technology, but with the emphasis still very firmly on script and performance. Could it have had a big green CGI monster at the end? Yeah, yeah, sure. But thankfully it avoids such tired clichés.<br /><br />While the original Quatermass is lost, this version goes a long way toward recapturing its impact, and the unique vitality of the live format. The story has been parceled out differently, but quite reasonably; the two new episodes offer an adequate running time, considering all the recaps and redundant credits that are omitted compared to the original shorter episodes. So the careful pacing remains largely intact. Scientific revelations accumulate at an accelerating pace, leading up to the same unnerving climax.<br /><br />The performances are all superb. The younger take on Prof Quatermass is perhaps the biggest shock, but it works. This new Quatermass is very much the kind of scientist you see in all those direct-from-NASA broadcasts. He effectively combines the quick wit and moral sensitivity of the original character with the reality of modern life.<br /><br />I'd love to see more of this kind of thing - not just the rediscovery of lost masterpieces like Quatermass, but the immediacy of TV as a live medium, a direct link between performers and audience. TV just doesn't get any better than this. More, more, more!