Zelfs toen ik de film jaren geleden voor het eerst zag, was ik niet erg onder de indruk. Nu ik hem opnieuw heb gezien, ben ik minder onder de indruk, maar vergeef ik de onbekwaamheid van de film wel. Het is weer zo'n horrorfilm die geïnspireerd is op 'Texas Kettingzaag Bloedbad', maar hij begrijpt niet waarom 'Texas' zo effectief was. In de plaats daarvan zien we Leatherface in plaats van Buddy (Joe B. Barton) een smerige vetzak die een slachthuis runt en plaatselijke indringers vermoordt. Ondanks een degelijke openingsscène is het een en al geweld, en de geweldsscènes hebben geen enkele kwaliteitscontrole. Het is bloederig, ja, maar niets ervan is overtuigend, schokkend of zenuwslopend. Als de film half zo goed was als de posterkunst beloofde, zou ik hem niet met mijn literaire schep begraven. Ik ben dol op horror, en ik wil altijd dol zijn op de volgende horrorfilm die ik zie, maar als je ergens dol op bent, wil dat nog niet zeggen dat je ook dol bent op alle kinderen ervan.
Even when I first saw it years ago, I wasn't too impressed. Now that I've seen it again, I'm less impressed but more forgiving of its ineptness. Once again, it's another horror pic inspired by "Texas Chainsaw Massacre", but it doesn't understand why "Texas" was so effective. It substitutes Leatherface with Buddy (Joe B. Barton) a filthy fatso who runs a slaughterhouse and kills local interlopers. Despite a solid opening sequence, it is all over the place, and the scenes of violence have no quality control whatsoever. It's bloody, yes, but none of it is convincing, shocking or unnerving. If the film was half as good as what the poster art promised, I wouldn't be burying it with my literary shovel. I love horror, and I always want to love the next horror film I see, but a love of something doesn't imply you love all its children.