Hoewel ik mezelf bezwoer dat ik nooit meer een blik zou werpen op 'Men achter de zon' of een van de vervolgfilms, bekijk ik nu deel twee. Stel je voor! Ik denk dat de roep van de extremen gewoon te onweerstaanbaar was. Nu weet ik tenminste nog precies waarom ik deze gelofte heb afgelegd. Deze films zijn bijna onverdraaglijk. De franchise van 'Men achter de zon' zou net zo goed de meest controversiële en schokkende serie films kunnen zijn die ooit is gemaakt (misschien een verband met de 'Papoeavarken'-serie, maar dat kan ook) en gaat over verwerpelijk expliciete experimenten die tijdens de Tweede Wereldoorlog op gevangenen in een Japanse legerbasis zijn uitgevoerd. Die onvriendelijke Jappen ontwikkelen bacteriologische bommen om hun vijanden uit te schakelen en nog een heleboel ander ziek spul waar nitroglycerine en zo bij komt kijken. Er is een ultradun verhaaltje over een jonge soldaat die tegen zijn wil naar het kamp wordt gestuurd, maar dat is van ondergeschikt belang. Dit tweede hoofdstuk is minder afstotelijk dan het origineel, maar bevat nog steeds meer dan genoeg scènes om je maag om te draaien. Gelukkig zijn de make-up-effecten vaak goedkoop en ontegenzeggelijk nep. Het acteerwerk is zwak en de regie (van de Hongkongse B-film _Ho_ ) is afzichtelijk. Dit is een film zonder enige waarde. De enige reden waarom hij gemaakt wordt is omdat de dvd het goed doet in een cultfilm als de mijne.
Even though I swore to myself I would never lay eyes again on 'Men behind the Sun' or any of its sequels, I am now reviewing part 2. Go figure! I guess the call of the extremes just was too irresistible. At least now I clearly recall why I took this pledge. These films are almost unbearable. The 'Men behind the Sun' franchise might as well be the most controversial and shocking series of films ever made (maybe a tie with the 'Guinea Pig' series, though) and handles about despicably explicit experiments performed on prisoners in a Japanese army base during WWII. These unfriendly Japs are developing germ-bombs to disable their enemies and a whole lot of other sick stuff involving nitroglycerine etc There's an ultra-thin wraparound story about a young soldier who's sent to serve in the camp against his will but that's of minor importance. This second chapter is less repulsive than the original, but still contains more than enough sequences to make your stomach turn. Luckily the make-up effects are often cheesy and unquestionably fake. The acting is weak and the directing (by Hong Kong B-movie legend Ho) is atrocious. This is a film without any values. The only reason why it is made is because the DVD looks good in a cult-collection like mine.