We stoppen zelden een film voordat we een oordeel hebben geveld, maar we konden er gewoon niet tegen. De film is waarschijnlijk heel goed gemaakt, maar we zien de humor niet in extreem gestoorde mensen. Zelfzuchtige, zeer gestoorde persoonlijkheden raken mijn humor niet, alleen mijn sympathie, of misschien was er gewoon niet genoeg humor om hem ondanks het lijden van de mens onderhoudend te houden. Toen Woody Allen een arme, gestoorde sloddervos speelde, ging hij te ver en bestrooide hij zijn dialogen met geestige grappen. De personages in deze film hadden geen geestige zinnen en waren veel te echt. Het was bijna een documentaire over hoe je geen mens kunt zijn. Deze film is waarschijnlijk aantrekkelijk voor een kleiner publiek, we zijn er gewoon niet in geïnteresseerd.
We rarely stop a film before passing judgment, but we just couldn't take it. The film is probably very well created, but we don't see the humor in extremely dysfunctional people. Self-centered highly dysfunctional personalities don't touch my funny bone, just my sympathy or maybe there was just not enough wit to keep it entertaining in spite of the human suffering. When Woody Allen portrayed a poor twisted slob, he was over the top and peppered his dialog with witty jokes. The characters of this film had no witty lines and were much too real. It was almost like a documentary of how not to be a human being. This film probably appeals to a smaller audience, we're just not into it.