Toen de film voor het eerst werd uitgebracht, zag ik Woodstock in een bioscoop met mijn oudoom. Ik zat in de achtste klas. Hij nam me mee omdat we allebei gitaar speelden en allebei van muziek hielden. Het was een hele ervaring <0xE2><0x80><0x93> vooral een paar van de 'vrije liefde'-scènes <0xE2><0x80><0x93> maar we vonden het prachtig en hij was vooral onder de indruk van Jimi Hendrix.<br />Ik had dit jaar de kans om de film in een bioscoop te zien. Het was zo'n geschenk om terug te gaan in de tijd en het gevoel van die tijd weer op te roepen. Hoewel vier uur een lange tijd is, zijn de extra beelden van Jimi Hendrix en de dromerige scènes van Janis Joplin aan het eind de moeite waard. Ja, Woodstock is voor elke rockfan en voor iedereen die wil zien hoe het was om deel uit te maken van een 'liefdes'-beweging. Het lijkt achteraf zo onwerkelijk, maar degenen onder ons die het hebben meegemaakt <0xE2><0x80><0x93> vergeet het niet. Ga naar Woodstock en geniet ervan.
when the movie was first released, I saw Woodstock in a theater with my great uncle. I was in 8th grade. He took me to see it because we both played guitar and shared a love of music. It was quite an experience - especially some of the "free love" scenes, but we loved it and he was especially awed by Jimi Hendrix.<br /><br />I had a chance to see the director's cut in a theater this year. It was such a gift to go back in time and recapture the feeling of that time. While four hours is a long time, the extra footage of Jimi Hendrix and the dreamy scenes of Janis Joplin near the end are worth it.<br /><br />Yes, Woodstock is ESSENTIAL viewing for any rock fan and for anyone who wants to capture the real sense of what it was like to feel part of a generational "love' movement. It seems so unreal in retrospect, but those of us who lived it - remember it. See Woodstock and enjoy.