Nadat ze door een bende gangsters is aangevallen en verkracht, wendt een aerobicsinstructrice die Sandy heet zich tot haar nieuwe vriend Sam, een expert op het gebied van karate, met het verzoek haar te helpen. Na enige training in de oosterse vechtsporten besluiten zij en haar kersverse karatemagnaten om deze gangsters hun eigen soort gerechtigheid te geven, aangezien de politie niets tegen hen wil ondernemen. Ook moet worden opgemerkt dat de plot nooit, zelfs niet één enkel moment, overtuigend wordt in zijn weergave van de gebeurtenissen.<br />Ik zweer dat ik mijn hersencellen letterlijk voelde wegsmelten toen ik naar dit kaasfestijn keek, toen het dat was.' In deze film wordt de filmploeg gevormd door leden van bijna alle verschillende rassen (moeten uiteindelijk toch geen onderscheid maken als het gaat om het aantal mannelijke smeerlappen) en alle mannen in de film die echt in staat lijken te zijn om te vechten, lijken voor het grootste deel ook totaal onbekwaam als man, dragen roze T-shirts of sweatshirts, doen aan aerobics en in wezen alles wat onze hoofdrolspeelster Sandy hun vraagt te doen. Het is interessant dat alleen de verwijfde mannen in een positief licht werden geportretteerd. Misschien als middel om al die mannelijke smeerlappen die thuis zitten te kijken tevreden te stellen, lijkt de camera voortdurend naar vrouwen te gluren terwijl ze werken naar het punt waarop je oprecht verwacht dat dit elk moment in een volledige pornofilm kan veranderen (de muziek leent zich zelfs voor deze suggestie). Maar dat gebeurt nooit. Er is zelfs geen naaktheid te zien.
After being attacked and raped by a gang of hoodlums, an aerobics instructor named Sandy turns to her new friend Sam, a karate expert, for help. After some martial arts training, she and her newfound karate cohorts decide to bring their own brand of justice to these hoodlums since the police won't do anything about them. It should also be noted with regards to the plot that never ever, not even for one single moment, does it become convincing in its portrayal of events.<br /><br />I swear I could feel my brain cells literally melting away as I watched this cheese fest that is when it wasn't being utterly overwhelmed by the almost vomiting inducing level of political correctness constantly a presence in this film. Indeed, the gang is made up of members from nearly every different race (must not discriminate after all when it comes to male sleaze balls) and all the guys in the film who seem to be actually able to fight seem to also be totally ineffectual as males for the most part, wearing pink t-shirts or sweatshirts, doing aerobics and basically anything our leading lady Sandy asks them to do. It's interesting that only the effeminate men seemed to be portrayed in a positive light. Possibly as a means to appease all those male sleazes watching at home, the camera does seem to continuously leer at women as they work out to the point you honestly expect this to turn into a full blown porno film at any moment (the music even lends itself to this suggestion). However it never does. In fact, it doesn't even have any nudity.