Albert Brooks weet nog steeds hoe hij een geweldige oneliner moet afdraaien, maar er is iets met deze man gebeurd sinds de grote 'Verdedig uw leven'. Hij lijkt kwaad op alles en iedereen en heeft slechts een handvol momenten van mededogen over voor degenen die hem geen kwaad kunnen doen (in dit geval zijn kinderen). Andie MacDowells sinusoïde carrière gaat verder, aangezien deze voorstelling aan de goede kant van het gemiddelde staat (haar volgende zal onveranderlijk aan de slechte kant zijn). Het grootste plezier dat deze film te bieden heeft, is Sharon Stone. Ze is een perfecte afspiegeling van de grillige, zorgeloze levensstijl van een dochter van Zeus. Voor haar lichtvoetigheid en de twee of drie grappige moppen (plus geweldige cameo's van James Cameron en Martin Scorsese) geef ik de Muse 3/10.
Albert Brooks still knows how to spin off a great one-liner but something has happened to this man since the great "Defending Your Life". He seems angry at everyone and everything with only a handful of compassionate moments reserved for those who can't do him any harm (in this case, his children). Andie MacDowell's sinusoidal career moves on, this performance being on the good side of average (her next will invariably be on the bad). The greatest pleasure this movie has to offer is Sharon Stone. She perfectly portrays the flighty, carefree lifestyle of a daughter of Zeus. It is for her luminescence and the two or three funny jokes (plus great cameos by James Cameron and Martin Scorsese) that I give The Muse 3/10.