Ik heb zojuist 'If These Walls Could Talk' voor het eerst gezien en ik ben diep onder de indruk. Deze film zou verplichte lectuur moeten zijn voor iedereen die denkt dat abortus een gemakkelijke keuze is of dat vrouwen die een ongeplande zwangerschap ondergaan het recht hebben om zelf te kiezen.<br />Sissy Spacek heeft fantastisch werk geleverd met het portretteren van de meest over het hoofd geziene ongeplande zwangerschapspopulatie: de ouder wordende carrièremoeder die moet kiezen of ze het opofferen van nog een kind wil opofferen. In dit verhaal waardeerde ik de boodschap dat kiezen voor een kind ook een keuze is. De rol van Anne Heche in het laatste verhaal was de meest 'typische'. Demi Moore was de enige van de drie: de alleenstaande studente die moest worstelen met haar eigen morele en persoonlijke dilemma's wanneer ze een keuze moest maken over haar zwangerschap. Hoewel ze de meest voorkomende demografische groep vrouwen afbeeldde die een ongeplande zwangerschap onder ogen moeten zien, was haar rol prachtig en oprecht geacteerd. Maar de meest aangrijpende en hartverscheurende van de drie verhalen was dat van Demi Moore als jonge weduwe die de moeilijkste beslissing van haar leven moet nemen: niet alleen haar carrière en reputatie op het spel zetten, maar ook de relatie met haar schoonouders, die haar in huis hebben genomen als een van hen door de baby van haar overleden man ter wereld te brengen.' Haar strijd is verontrustend, en elke vrouw die zich de donkere dagen voor Roe versus Wade herinnert, zal de pijn, de angst en vooral de wanhoop van haar personage voelen. In dit verhaal wordt duidelijk waarom het zo noodzakelijk is om abortus veilig en legaal te houden.<br />Wat me het meest aan deze film opviel, was niet alleen het realisme in alle drie de situaties, maar ook hoe in elk van de verhalen werd aangetoond dat 'Pro-Keuze' niet altijd 'Pro-Abortus' is; een feit dat degenen onder ons die een vrouw steunen, niet ontgaat. De strijd die elke vrouw in deze film aangaat is uniek, en hoewel een andere recensent ten onrechte opmerkte dat elk geval 'cliché' was, zal ik aanvoeren dat elk geval 'echt' was. Verkrachting en incest zijn niet de oorzaak van de meeste ongeplande zwangerschappen, en een groot aantal vrouwen die voor abortus kiezen, is de wettelijke leeftijd om dat te doen. Deze film zou 'cliché' zijn geweest als elke acteur een kleurling met een laag inkomen had geportretteerd, wat duidelijk onrealistisch is. Elke dag gebeuren er in onze samenleving mensen die wensen dat dat het geval was <0xE2><0x80><0x93> en deze scène in de film toont ons tot in de kleinste details de hypocrisie van die mening.<br />Ik was verbaasd dat deze film, vooral het laatste verhaal, niet over andere voortplantingsgerelateerde kwesties als geboortebeperking ging. Maar ik was buitengewoon tevreden over de manier waarop het laatste verhaal de kijkers onderwees over de realiteit van de abortusprocedure (met inbegrip van de verplichte counseling) <0xE2><0x80><0x93> een realiteit die niet verder afstond van de afschuwelijke voorstellingen die velen in het anti-keuzekamp voorgeschoteld kregen. En nu we het daar toch over hebben: ik was blij met deze film, die liet zien dat niet alle mensen die tegen abortus zijn stereotiepe, onhandelbare gekken zijn, maar dat de meest radicale leden van deze groep ironisch genoeg meestal mannen zijn. En een opmerking van een figuur over adoptie trof me echt toen ik ooit werkte in een tehuis voor in de steek gelaten en mishandelde kinderen dat, zoals zoveel tehuizen in dit land, uit zijn voegen barstte: 'De laatste keer dat ik het controleerde, was er geen tekort aan kleine zwarte baby's.' Deze film moet in primetime worden uitgezonden en in het Witte Huis van Bush worden vertoond, al was het alleen maar om te laten zien dat abortus geen zwart-witkwestie is, dat de discussie eromheen niet door protest, geweld of een verbod kan worden beslecht, en dat het beperken van het wettelijke recht van een vrouw op voortplanting de zaak alleen maar ingewikkelder zal maken, maar niet het einde van abortus zal betekenen. Iedereen die ooit te maken heeft gehad met een ongeplande zwangerschap zal het daarmee eens zijn, en iedereen die dat niet is, zal leren dat hun mening afhankelijk kan zijn van de omstandigheden.
I have just seen 'If These Walls Could Talk' for the first time, and I am completely in awe. This film should be mandatory viewing material for any person who thinks that abortion is an easy choice or that women faced with an unplanned pregnancy should have their right to choose taken away from them.<br /><br />Sissy Spacek did a wonderful job portraying the most overlooked unplanned pregnancy demographic: the aging career mother who must choose whether or not to make the sacrifice of raising another child. In this story I truly appreciated the message that choosing to have a child is also pro-choice. Anne Heche's role in the final story was the most 'typical' of the three: the single college student who must struggle with her own moral and personal issues when making a choice about her pregnancy. While she portrayed the most common demographic of women who face an unplanned pregnancy, her role was beautifully and honestly acted. But the most riveting and heartbreaking of the three stories featured Demi Moore as a young widow who must make the hardest decision in her life-- to risk not only her career and reputation but the relationship of her in-laws who have taken her in as one of their own by carrying to term the baby of her dead husband's brother, or to risk her life by choosing what was once a barbaric and incredibly dangerous procedure due to the illegality of abortion. Her struggle is disturbing, and any woman who remembers the dark days before Roe v. Wade will feel her character's pain, fear, and especially her desperation. This story in particular showcases why keeping abortion safe and legal is so very necessary.<br /><br />What struck me most about this film was not only the realism in all three situations, but how each one of the stories showed that "Pro-Choice" is not always "Pro-Abortion"; a fact that those of us who support a woman's right to chose will be all too glad to point out while those of the stauncher anti-choice fold may be a little slow to admit. The struggle that each woman faces in this film is unique, and while another reviewer mistakenly commented that each instance was merely 'cliché', I will argue that each instance was REAL. Rape and incest are not the causes for most unplanned pregnancies, and a great number of women who choose abortion are of legal age to do so. This film would have been 'cliché' if every actor had portrayed a low-income person of color, which is clearly unrealistic. And while violence against abortion providers isn't an every day occurrence, there are people in our society who wish that were the case-- and including this scene in the film shows us, in graphic detail, the hypocrisy of that opinion.<br /><br />I was surprised that this film, especially the final story, didn't tackle other reproductive choice-related issues such as birth control. However, I was extremely pleased with how the final story educated viewers on the realities of the abortion procedure (mandatory counseling and all)-- a reality which couldn't be further from the horrific depictions offered up by many in the anti-choice camp. Speaking of which: I was grateful for this film showing that not all people who oppose abortion are stereotypical, out of control lunatics, but that the most radical in this faction tend to be, ironically, male. And one comment made by a character regarding adoption truly hit home for me as I once worked in a residential facility for abandoned and abused children that was, like so many others in this country, bursting at the seams: "The last time I checked, there wasn't a shortage of little black babies".<br /><br />This film needs to be aired during prime time and piped into the Bush White House, if for no other reason than to show that abortion is not a black and white issue, that the argument surrounding it cannot be settled through protest, violence or prohibition, and that restricting a woman's legal right to reproductive choice will only complicate matters further but will not be an end to abortion. Anyone who has ever been faced with an unplanned pregnancy will agree, and anyone who hasn't will learn that their opinion can be subject to change depending on their circumstances.