Als je naar een film als Kuch Naa Kaho kijkt, word je eraan herinnerd dat Bollywood-artiesten, als het op lafheid aankomt, zo ongeveer aan de top staan. Ze hebben het zakelijk inzicht en het creatieve vermogen om films te maken die zowel de kritische kijker als de kassa's bevallen. Maar ze missen de overtuiging die past bij wat hun instinct zegt. Ze missen de overtuiging om film te maken. Maar ergens onderweg hebben ze genoeg technische vaardigheden ontwikkeld om glossy commercials van 3 uur te maken met af en toe wat jingles. Ze zullen een groot deel van hun energie besteden aan het zoeken van locaties, het inhuren van figuranten, het op de markt brengen van de film aan de distributeurs, het verkopen van muziekrechten, het verkopen van televisierechten, het opnemen van de 7-8 jingles (voornamelijk door hun lengte te kwalificeren als liedjes), het co<0xC3><0xB6>rdineren van de kleuren van de kostuums en de productieontwerpen, het maken van rekwisieten en posters en lokkers... maar het script en de personages zijn van geen belang. Je kunt films maken om het publiek te plezieren dat jouw intelligentie niet volledig uitroeit en toch het eindproduct (zo schijnen ze het te noemen, want ze maken geen films meer) hebben dat in wezen Bollywoodachtig is.<br />Aishwariya Rai is een levend voorbeeld van het menselijke gedrag dat van 'Bollywood-heldinnen' verwacht wordt. Ze heeft een smetteloze huid, ze kan goed dansen en ze kan kleuren co<0xC3><0xB6>rdineren. En net als je hondje kan ze glimlachen, huilen, zwijgen en heel schattig zijn, precies op het juiste moment. Maar als het op karakterbeschrijvingen aankomt, weet ze niet waar ze moet beginnen, omdat zij noch het script er belangstelling voor heeft.<br />Volgens de bijbel van Bollywood heeft God de mens geschapen, en daarna schiep Hij een betere versie en toen nog een en nog een, tot Hij de mens vervolmaakte. En toen, omdat God niet meer de enige volmaakte entiteit was (de mens die zich bij Hem aansloot in die elitaire club), kwamen ze samen en schiepen de vrouw. De mens gaf de ontwerpspecificaties en God, die de technische kennis bezat, hield zich eraan. De mens voerde aan dat hij met de vrouwen zou moeten leven om zijn zin te krijgen. Het personage van Abhishek Bachan in de film is zo'n man. Hij kan gewoon geen kwaad doen <0xE2><0x80><0x93> en hij kan ook alle kwaad rechtzetten dat Ash's personage heeft gedaan. Abhishek Bachan is een acteur met een enorm potentieel <0xE2><0x80><0x93> wat zelfs duidelijk is, gezien de beperkte reikwijdte van de films die hij tot nu toe heeft gemaakt. Maar of hij wil geen beter script kiezen, of misschien komen die nog niet zijn kant op. Hopelijk zullen we zien dat hij ons laat zien waartoe hij in staat is, voordat hij door zijn commerciële flops de vergetelheid in zakt.<br />Rohan Sippy, zoon van Ramesh Sippy, heeft de naam van zijn vader geërfd, maar niet zijn talent voor het maken van films. Maar Sippy sr. had Salim-Javed als schrijvers. Hopelijk heeft hij in de toekomst tenminste het lef om iets verfrissends en onderhoudends te doen.<br />O, trouwens, het script lijkt te zijn geschreven op de sets die Sharmishtha Roy op weg naar de opnamen van een van de Chopra- of Johar-films heeft opgepikt. De filmbeelden zijn gemaakt met behulp van een sjabloon dat is afgeleid van de DDLJ, KKHH en KKKG-stal. En de getalenteerde componisten van Shankar-Ehsaan-Loy hebben tot nu toe hun slechtste soundtrack gemaakt, geloof ik. Nou ja, die past in elk geval bij de rest van de naargeestige elementen van de film.<br />Als je naar een romantische komedie wilt kijken, kijk dan naar Chupke Se.
When you watch a film like Kuch Naa Kaho, you are reminded that when it comes to cowardice, Bollywood artists are pretty much on the top. They have the business acumen and the creative ability to make films which are pleasing to the discerning viewer as well as the cash registers. But they lack the conviction to go with what their gut says. They lack the conviction to make cinema. But somewhere along the way, they have developed enough technical skills to make glossy 3-hour commercials with intermittent jingles.<br /><br />They will spend so much of their energy on scouting locations, hiring casting coups, marketing the film to the distributors, selling music rights, selling television rights, recording the 7-8 jingles (mostly it is their length that qualifies them as songs), color-coordinating the costumes and production designs, creating hoardings and posters and teasers... but the script and the characters are of no importance. You can make films to please the box-office that don't completely massacre your intelligence as well and still have the final product (that's what they seem to call it, because they don't make films anymore ) be intrinsically Bollywoodish.<br /><br />Aishwariya Rai is a living example of the depth of human-like behaviour expected from "Bollywood heroines". She has flawless complexion, dancing skills and color coordination skills. And just like your pet dog, she can smile, cry, be silent and get all cutesy, on cue. But when it comes to character portrayal, she wouldn't know where to begin because neither her nor the script are interested in it.<br /><br />According to the Bollywood Bible, God created man, and then he recreated a better version and then another and another till he perfected man. And then, since God was not the only perfect entity (man joining him in that elite club) anymore, they both got together and created woman. Man gave the design specifications and God having the technical knowhow, adhered to them - Man argued that he would have to live with the women so he should have his way. Abhishek Bachan's character in the movie is one such man. He just can't do no wrong - and also he can right all the wrongs done by Ash's character. Abhishek Bachan is an actor with tremendous potential - which is evident even from the limited scope his films have given him to perform, so far. But either he doesn't want to choose better scripts or perhaps they are not coming his way yet. Hopefully we will see him show us what he is capable of before his streak of commercial duds sinks him into oblivion.<br /><br />Rohan Sippy, son of Ramesh Sippy, has inherited the father's name but not his knack for filmmaking. But then Sippy Sr. had Salim-Javed as writers. Hopefully in future he will have the at least the guts to do something more refreshing and entertaining.<br /><br />Oh by the way, script seems to have been created on the sets which Sharmishtha Roy picked up on her way to the shoot from one of the Chopra or Johar films. The cinematography has been taken from a template derived from the DDLJ, KKHH and KKKG stable. And the talented composers Shankar-Ehsaan-Loy have given their worst soundtrack to date I believe. Well at least it blends in with the rest of the dismal elements of the film.<br /><br />If want to watch a romantic comedy, watch Chupke Se instead. 4/10.