Peter Graves houdt aan het eind van de film de meest dramatische toespraak uit de 50's. Hij zoomt in op 60 minuten (van een film van 70 minuten) om alle actie en het aangrijpende einde van 'It Conquered the World' te kunnen zien!<br />Hij leerde het bijna te laat... dat de mens een gevoelswezen is. En daardoor het grootste in het heelal. Hij leerde te laat voor zichzelf dat de mens zijn eigen weg moet vinden om zijn eigen fouten te maken. Er kan van buitenaf geen gave van volmaaktheid komen. En als de mens zo'n volmaaktheid zoekt, vindt hij alleen de dood... vuur... verlies... desillusie; het einde van alles wat er is gebeurd. De mens heeft altijd het einde van zwoegen en ellende gezocht, maar het kan niet gegeven worden. Het moet worden bereikt! Er is hoop, maar die moet van binnenuit komen... van de man zelf.'
Peter Graves gives the most dramatic speech of the 50's at the very end of this flick. Fast forward to 60 minutes (of a 70 minute movie) to catch all the action and the harrowing conclusion of..."It Conquered the World"!<br /><br />"He learned almost too late...that man is a feeling creature. And because of it the greatest in the universe. He learned too late for himself that men have to find their own way to make their own mistakes. There can't be any gift of perfection from outside theirselves. And when men seek such perfection, they find only death...fire...loss...disillusionment; the end of everything thats gone forward. Men have always sought the end of toil and misery, but it can't be given. It has to be achieved! There is hope, but it has to come from inside...of the man himself."<br /><br />