Dit zag ik in het begin van de jaren negentig. Ik herinner me vaag dat ik dacht dat het niet erg goed was. Maar omdat er een tijd was dat ik CITY OF THE LIVING DOOD voor het eerst zag en het gewoon afdeed als B-filmspul (Hé, kijk niet zo, wat wist ik toen?), besloot ik de Italiaanse SPECTERS nog een keer te proberen. Blijkt dat ik het de eerste keer bij het rechte eind had: het is niet erg goed.<br />Man, deze film had zoveel mogelijkheden: catacomben en oude mythologie over demonische hocus pocus, een paar coole doodsscènes, Sergio Stivaletti die de make-up deed en monster-FX's, Donald Pleasance, een sporadisch aanwezige onheilspellende drone-achtige soundtrack, de verplichte seksscène (borsten!) met de blonde hoofdrolspeelster... En de film heeft zelfs een coole titel.<br />Maar het is een verrekte kloterige klerezooi van een film! In deze film is er praktisch niets wat ook maar een beetje logisch klinkt. Geen van de coole ideeën is goed uitgewerkt. Mensen gaan gewoon van de ene locatie naar de andere zonder enige uitleg. Donald Pleasance had niets te zoeken in deze film, behalve dan dat hij een vermoeide, oude professor speelde die zat te mompelen over dingen die toch niemand kan volgen. Zelfs het bevroren, schokkende einde is helemaal losgerukt van de plee (sorry, dat is een Belgische uitdrukking waarin 'plee' Brits Engels is voor 'toilet').<br />Ik zuchtte diep na deze tweede bezichtiging. Dit had een geweldige horrorfilm uit de jaren tachtig kunnen zijn. Maar het zou nog steeds beschouwd kunnen worden als een bezichtiging die de moeite waard was, al was het maar voor één keer. Voornamelijk vanwege de opmerkelijke elementen die ik in mijn tweede alinea heb genoemd. Bovendien is er een scène die lijkt op (oké, gebruik het woord 'oplichting' als je wilt) een andere scène uit _ALIEN_, denk ik (denk: als Skerritt op zoek gaat naar het buitenaardse wezen in de buizen, met iemand die zijn bewegingen op een monitor in de gaten houdt). En Johnny Depps doodsscène in _A NightMARE ON ELMS STREET_ heeft duidelijk ook een belangrijke invloed (weer: oplichting) gehad op een soortgelijke (veel kortere) scène in _SPECTERS_.<br />SFX's maestro Sergio Stivaletti slaagt er weer in om te overtuigen, voor het grootste deel. De 'hoofdverpletterende' scène was leuk (hoewel ze net een seconde te vroeg ophielden). Op een gegeven moment duikt er een slijmerig lijk op. De ene doodsscène die in de wijnkelder begint, is goed gemaakt. En zelfs zijn demonische schepsel aan het eind lijkt slim bedacht. Hoewel dat moeilijk te zeggen was, omdat we er slechts een paar glimpen van opvingen.<br />Dus in zekere zin is dit typerend voor de Italiaanse horror van de jaren tachtig, het bovennatuurlijke. Maar het is ongeveer drie keer zo onsamenhangend als wat we van deze kerels gewend zijn. Aan de andere kant, als het je is gelukt om Fulci's mindere bovennatuurlijke inspanningen (ex: MANHATTAN BABY) uit te zitten, dan kun je het ook best uithouden om spettri uit te zitten.
I saw this one back in the early 90's. I vaguely remember thinking it wasn't very good. But since there was a time when I first saw Fulci's CITY OF THE LIVING DEAD and just dismissed it as B-movie rubbish (Hey now, don't give me that look -- what did I know back then?), I decided to give the Italian SPECTERS another try. Turns out I was right the first time: It's not very good.<br /><br />Man, this movie had so much potential: Catacombs setting and ancient mythology about demonic mumbo-jumbo, some cool death scenes, Sergio Stivaletti doing the make-up and monster-FXs, Donald Pleasance, a sporadically present ominous drone-like soundtrack, obligatory sex-scene (boobies!) with the blond leading lady,... And the movie even has a cool title.<br /><br />But it's a hot-damn friggin' total mess of a movie! Practically nothing makes the slightest bit of sense in this one. None of the cool ideas are properly worked out. People just shift from one location to another without explanation. Donald Pleasance had no business in this film, except for playing a tired, old professor mumbling about stuff that nobody's able to follow anyway. Even the frozen shock ending is totally torn from the loo (sorry, that's a Belgian expression in which "loo" is British English for "toilet").<br /><br />I sighed immensely after this second viewing... This could have been great 80's horror stuff. Yet, it might still be considered a worthwhile one-time-only viewing. Mainly for the noteworthy elements I mentioned in my second paragraph. Plus there's a scene that resembles (ok, use the word rip-off if you desire so) another scene from ALIEN a lot (think: when Skerritt goes searching for the alien in the air-ducts, with someone watching his moves on a monitor). And Johnny Depp's death-scene in A NIGHTMARE ON ELMS STREET clearly served as a major influence (again: rip-off) for a similar (much briefer) scene in SPECTERS too.<br /><br />SFXs maestro Sergio Stivaletti does manage to convince again, for the most part. The "head crushing"-scene was nice (though they cut away just a second too soon). There's a gooey corpse popping up at some point. The one death-scene that starts off in the wine-cellar was well crafted. And even his demonic creature at the end seemed nifty. Though that one was hard to tell, as we're merely offered a few glimpses on it.<br /><br />So in a way, this is typical 80's Italian horror of the supernatural kind. But it's about three times more incoherent than what we're used to from these guys. Then again, if you've managed to sit through Fulci's lesser supernatural efforts (ex: MANHATTAN BABY), then you'll do just fine sitting through SPETTRI too.