Gisteravond weer gezien, nadat ik het origineel 23 jaar geleden in de bioscoop had gezien, toen ik 18 was! Maar ik ben het nooit vergeten en heb onlangs de video op Amazon gekocht, en ik heb er nog meer van genoten, misschien omdat het me deed denken aan de nostalgie van de jaren tachtig. Ik hou van die hele bizarre opzet, van de vreemde toevalligheden (bijvoorbeeld dat stukje krant dat hij op zijn arm heeft dat gaat over een man die wordt verscheurd door burgerwachten in precies dat gebied waar hij niet weg kan <0xE2><0x80><0x93> en dan zegt die rare vrouw 'ik brand het af' <0xE2><0x80><0x93> nog meer verwijzing naar brandwonden). Ik hou van de 'Berlijnse club'. en het idee van het gips van Parijse bagelpapiertjes <0xE2><0x80><0x93> dat deed me zo denken aan die pretentieuze tijd! Er waren zoveel onderdelen die me in lachen deden uitbarsten. Ik zou zelfs kunnen gaan zitten om er nog eens naar te kijken.
Saw this film again last night after watching the original in the cinema 23 years ago, as an 18 year old! I never forgot it though and recently bought the video on Amazon, and enjoyed it even more, maybe as it brought back a nostalgia for the 1980s. I love the whole bizarre set up, the weird coincidences (for example the piece of newspaper stuck on his arm which talks about a man being ripped apart by vigilantes in the very area he can't get away from - and then the weird woman says 'I'll burn it off' - yet more reference to burns) Love the 'Berlin club', and the idea of the plaster of Paris cream cheese bagel paper weights - so evocative of that pretentious era! There were so many parts that made me laugh out loud. In fact, I might sit down and watch it again.