Natuurlijk verlangde ik er onwillekeurig naar om 'But, I'm a Cheerleader' nog een keer te zien terwijl ik 'Save Me' bekeek. Hoewel 'Save Me' uit twee verschillende genres bestaat <0xE2><0x80><0x93> hard drama en komedie <0xE2><0x80><0x93> en ze allebei hetzelfde uitgangspunt hebben: onwillige homoseksuele deelnemers die worden opgenomen in een 'Go Rechtstreeks Voor God'-tehuis. Natuurlijk is 'Save Me' realistischer gesitueerd in het leven van de rechtgeaarde homoseksuelen (RuPaul was alleen maar zo grappig als de voormalige homoseksuele man die een heteroseksuele levensstijl voorstaat), maar helaas kiest 90 procent van de films de kant van de christenen. Als ze daarom filmen, dan is dat hun goed recht; ze hebben recht op vrijheid van meningsuiting. Maar het was pijnlijk duidelijk dat dit een film was over het leren kennen van jezelf, het accepteren van je seksualiteit en tolerantie. Net zo duidelijk was wie er met wie zou eindigen (en dat komt van het allereerste shot dat deze persoon op het scherm te zien was). Ik wil geen spoilers geven, en iedereen die hier 10 minuten naar kijkt, weet dat al, maar het enige personage met wie ik de Mark van Chad Allen graag had willen zien, was de zwaargebouwde Lester. Maar al te vaak vinden de aantrekkelijkste (en meestal de meest oprechte acteurs/macho's) mannen de liefde in deze homofilms. Eén opvallende uitzondering, een film waar ik dol op was, 'Big Eden', en die film krijgt veel lof voor het doorbreken van de stereotiepe, clichématige en voorspelbare vorm, zoals gezien in 'Save Me'. We krijgen wat diepgang in Lesters personage, zelfs een moment uit zijn leven, en leren hem kennen.' 's Zoekt naar liefde en het bestaan van liefde tussen mannen. Dit zou voor de schrijvers van 'Save Me' een perfecte gelegenheid zijn geweest om van het gebaande pad af te wijken, mij te verrassen en het als origineel stuk te "redden". Nou ja, hoe dan ook, ze gingen voor het, eh, rechte pad en toonden hun verlossing door een beetje goed te acteren. Je kunt het slechter treffen dan met 'Save Me'.
Of course, I couldn't help myself longing to re-watch 'But, I'm a Cheerleader' while viewing 'Save Me.' Though two different genres  'Save Me' is hard drama, while 'Cheerleader' is strictly comedy  they both present the same premise: unwilling homosexual participants admitted into a "Go Straight for God" isolated home. Sure, 'Save Me' tackles the straight-converted more realistically (RuPaul was just laugh-out-loud as the former gay male leading men to a heterosexual lifestyle) but unfortunately, 90% of the film sides with the Christians. If they were shooting for that, more power to them; they have a right to free speech. However, it was painfully obvious this was a movie about knowing oneself, accepting your sexuality, and tolerance. Equally as apparent was who was going to end up with whom (and this is coming from the very first shot this person was on screen.) Not to give any spoilers, and anyone watching 10 minutes of this will already figure this out, but the one character I would've liked Chad Allen's Mark end up with, was the heavy-set Lester. Too often, the most attractive (and usually, most straight acting/macho) men find love in these gay-themed films. One notable exception, a movie I absolutely loved, 'Big Eden,' and a big kudos goes out to that film for breaking the stereotypical, clichéd and predictable mold, as seen in 'Save Me.' We get some depth into Lester's character, even a Lifetime moment, and learn he's searching for love and the existence of love between men. This would've been a perfect opportunity for the 'Save Me' writers to steer off the beaten path and surprise me and "save" it as an original piece. Well, anyways, they went for the, ah hem, straight path and showed redemption with somewhat good acting. You could do worse than 'Save Me.'