Daar zat ik dan, te genieten van een bizarre en bizar gedetailleerde film met bizarre animatie en een bizarre mix van stijlen (waaronder echte gezichten die voor de uitdrukkingen waren gefotografeerd), en de aftiteling begint te rollen en ik denk: 'Wacht eens even, is dit muziek van Joanna Newsom?' Niet lang daarna ontdekte ik: 'Het is, het is Joanna Newsom!' Nou, muziek is niet wat een film maakt, zelfs niet een korte animatiefilm als deze, maar iedereen die weet wie Joanna Newsom is (en velen zullen dat doen, gezien de kritieken die haar album 'Ys' vorig jaar kreeg) zullen onmiddellijk de stemming en de toon van deze korte film begrijpen, die gaat over een Japanner in New York die probeert te leren en zich aan te passen aan een nieuwe omgeving.<br />'Het is niet het verhaal dat...' 'City Paradise' is meer dan een animatiefilm, het is een koortsdroom. Soms is het mythisch, schrijnend en tegelijkertijd verontrustend absurd.<br />Niet dat Newsoms muziek daarvoor nodig is. De animatiefilm alleen al is net zoiets als een slechte trip onder invloed van drugs. Maar als dit soort dingen zo goed samengaan en zoveel verschillende stijlen en talenten omvatten, is het een baken voor gestoorde creativiteit, de kans dat iemands unieke smaak andere muzen vindt om een nieuwe expressie te creëren.<br />- PolarisDiB.
So there I was, enjoying this weird and weirdly detailed movie with weird animation and a weird mix of styles (including real faces photographed for the expressions), and the credits start rolling when I think, "Wait a minute, is this music Joanna Newsom?" Not long afterwards, I discovered, "It is, it is Joanna Newsom!" Well, music isn't what makes a movie, even a short animation like this one, but anyone who knows who Joanna Newsom is (and many should considering the critical acclaim her album "Ys" received last year) will immediately understand the mood and tone of this short, which is about a Japanese in New York trying to learn and adapt to a new environment. <br /><br />It's not the story that's the point, or the relative clarity in the moments (in Newsom's work, the lyrics, in this movie, moments like when the heroine tries to learn music), it's the saturated tone of it all. "City Paradise" is more than an animation, it's a fever dream. It's at times mythical, poignant, and yet disturbingly absurd.<br /><br />Not that it needs Newsom's music to make it so. The animation alone is like suffering a bad acid trip. But when things like this come together so well and involve so many different styles and talents, it stands out as a beacon for deranged creativity, the chance that one person's unique taste will find other muses to create new expression.<br /><br />--PolarisDiB