Filmrecensie: Salaam Namaste: wat is er nieuw?<br />Vandaag hebben we een publiek dat op zoek is naar niet in kaart gebrachte gebieden met films die gebaseerd zijn op verschillende thema's. In zo'n scène ziet het concept van een 'intelligente' relatie er veelbelovend uit, maar als je verder graaft, kom je tot de ontdekking dat andere jongens jongens zijn en meisjes meisjes. Harry ontmoette Sally en ze kloonde heel veel (en ook invloeden) van blazer Hum Tum, Saathiya, Chalte Chalte, Kal Ho Na Ho et al. Debutant-schrijver-regisseur Siddhartha Raj Anand probeerde een serieus onderwerp aan te snijden en slaagde er op de een of andere manier in de aandacht vast te houden tot er wat geestige, slimme oneliners en hilarische situaties kwamen waarin de film nog steeds zijn uitgangspunt vindt. Hij zou moeten worden toegejuicht omdat hij het onderwerp seks voor het huwelijk aansneed zonder pretentieus te zijn. Dat alles heeft gezorgd voor een bioscoopproductie en een nri-publiek. De hoofdpersonen lijken erg op Hum Tum-personages en de introductie van ondersteunende personages is erg KHNH-type. Alle ondersteunende nri-personages worden hansworsten. Jongens zijn ondeugend en onverantwoordelijk en Meisjes zijn straatslim, de vrouw van deze tijd. O, alsjeblieft, niet weer. Als de heldin roept, staat er ook een Ganpati-idool op de voorgrond en een Alaap op de achtergrond. Laat me niet lachen! Hebben nieuwe regisseurs dit allemaal nodig? Na het interval raakt alles in de war als de regisseur zich met het vertellen van verhalen gaat bezighouden en te veel thema's en subplots probeert te behandelen zonder ook maar één daarvan fatsoenlijk recht te doen. Zo zie je maar weer, buitenechtelijke relatie die op de klippen loopt, zwangerschap voor het huwelijk, bevrijding van vrouwen, de ontwikkeling van het vaderschap in de held, talloze gedwongen situaties om het paar weer bij elkaar te krijgen en zoveel andere dingen die met doodsscènes en dialogen gebeuren dat de film een heel voorspelbaar pad volgt en eindigt met dezelfde vaak herhaalde opmerking. Op een gegeven moment gaat de film zelfs naar het territorium van Kya Kehna. Het ergste van alles is de climax in een operatiezaal waar een bevallingssituatie tot een bespotting wordt gemaakt en de scènes volledig aan de galerie zijn gewijd. Een algemene film zou niet boven middelmatig kunnen uitstijgen. Hoewel de uitvoeringen keurig zijn, heeft het onderwerp een veel jonger stel nodig en niet hetzelfde paar. Preity Zinta zou in elk geval een paar fatsoenlijke zwangerschapskostuums moeten krijgen. Javed Jaffrey is een verrassingspakket dat het publiek in rep en roer houdt en dat geldt ook voor Arshad Warsi. Behalve het eerste lied, rust in vrede, zijn alle liederen geforceerd. Dit is voor de producenten, trek alsjeblieft je sokken op voor het te laat is. Accepteer die eerste hype, moedig recensies aan en neem geen platen op. van de afdrukken krijgt fantastische openingen in de film en slaagt erin zichzelf te bedekken onder 'gevonden'-label, maar het is niet elke dag zondag. Beter, kijk uit!
Film review: Salaam Namaste: what's new ?<br /><br />Today we have a ready audience who are seeking uncharted territories with films based on diverse themes. In such a scene, a concept of 'live-in" relationship looks promising but when you dig further what you are subjected to is another guys are guys and gals are gals type of Harry meet Sally clone very much on the lines (and influences too) of  Hum Tum, Saathiya, Chalte Chalte, Kal Ho Na Ho et al. Surprising again it is coming from country's No. 1 movie production factory. Debutant writer-director Siddhartha Raj Anand, tried to delve into a mature topic and somehow manages to hold interest till interval with his some witty, smart, one-liners and hilarious situations when the film is still finding its premise. He should be applauded for dealing with topic of sex before marriage without being pretentious. All that took care of metro-based multiplex and NRI audience. Lead characters are very similar to Hum Tum ones and supporting characters' introduction is very KHNH type. All supporting NRI characters are made buffoons. Guys are naughty and irresponsible and Girls are street-smart, today's woman. Oh please, not again. Also, when heroine cries there is a Ganpati idol in the foreground and a Alaap in the background score. Gimme a break ! Do new generation directors require all this ? Post-interval everything goes haywire when director gets into story-telling and tried to deal with too many themes and subplots without doing decent justice to even one of them. Thus you get to see, extra-marital relationship going sour, pregnancy before marriage, women liberation, evolution of fatherhood in hero, numerous forced situations to get couple back together and so many other done to death scenes and dialogs that film follows a very predictable path and ends at same common oft-repeated note. At one point film even goes to the territory of Kya Kehna. Worst of all is the climax based in an operation theater where giving birth situation is made a mockery and sequence is completely dedicated to gallery. Overall film could not rise above mediocre. Though, performances are neat, the subject requires a much younger couple and not the same repeated pair. At least, Preity Zinta should be given some decent pregnancy costumes. Though Javed Jaffrey is a surprise packet keeping audience in splits and so is Arshad Warsi. Except first song, rest all songs are forced. Now, this is for the producers, please pull up your socks before it is too late. Agreed that initial hype, encouraging reviews and record no. of prints gets film terrific openings and it manages to cover itself under "hit" tag yet everyday is not Sunday. Better, watch out !