Deze film heeft goede bedoelingen, maar faalt op een gebied dat te groot is om te negeren: het acteerwerk en het scenario. Toen ik hem op een filmfestival zag, moest het publiek herhaaldelijk lachen om de clichés ('Ik kan niet geloven dat ik daar zojuist getuige van ben geweest.') en het overspannen, eendimensionaal acteerwerk. De regisseur had blijkbaar tegen zijn spelers gezegd dat ze er dreigend uit moesten zien, en o, wat zagen ze er dreigend uit. De actrice die James' vriendin speelde, was zo afschuwelijk dat ik me voor haar schaamde. Sommige van de 'afschuwelijke' elementen waren amateuristisch en dwaas, en ontlokten opnieuw ongemakkelijk gegiechel. De cinematografie is prachtig, maar vaak niet in overeenstemming met het thema (zoals een personage dat door gouden korenvelden zweeft). Jammer, want het basisverhaal is fascinerend.
This film has great intentions but fails in areas too major to ignore: acting and script. When I saw it at a film festival, the audience repeatedly laughed at the corny lines ("I can't believe I just witnessed that.") and overwrought, one-dimensional acting. The director apparently told his cast to look menacing, and oh, did they look menacing. The actress who played James' girlfriend was so awful that I felt embarrassed for her. Some of the "horror" elements were amateurish and silly, again eliciting uncomfortable giggles. The cinematography is beautiful but often not in sync with the theme (such as a character gliding through golden cornfields). Too bad, because the basic story is fascinating.