Collosal had van de filmer Bill Rebane uit Wisconsin met hilarische'speciale' (ziekte)effecten en een spraakzaam scenario, waarvan het belachelijke verhaal voortploetert in een kwijnend tempo dat de meeste geduld vergt dat ooit is opgebracht door een ongelukkige toeschouwer die toevallig gaat zitten om ernaar te kijken. Het verhaal heeft een slot dat zo ongelooflijk afgezaagd is dat je je in stilte afvraagt of je een invasieverhaal nog onhandiger zou kunnen afsluiten. Vijf personages houden het vol in een hut terwijl hun land ten prooi valt aan Martiaanse indringers van 'binnen-aarde'. Wacht maar tot je de theorie hoort van die malloot van een Stan (Paul Bentzen) die eeuwen geleden dacht dat Mars vlak bij de aarde was, dat hij moest vertrekken en besloot zijn nieuwe thuis te maken in het centrum van onze wereld. Hoe dan ook, een piloot, Jake (Nick Holt) runt een service waarbij hij kampeerders op een vakantie in de besneeuwde wildernis trakteert. Hij zorgt voor de verweesde tiener Sarah (Debbi Pick) als een vaderlijke figuur. Stan, samen met Sarahs liefderijke Eric (Karl Wallace) en lul van een Andy (Robert Arkens) maakten zich op om naar huis te gaan toen Jake een waarschuwing kreeg van een misselijke piloot die erop stond dat hij niet zou landen vanwege een geheimzinnige ziekte die zich over het hele platteland van Amerika had verspreid. Terwijl ze in de hut blijven, ver van de beschaving, lopen de gemoederen hoog op en het zoeken naar voedsel is moeilijk. Wat het nog erger maakt is dat Andy in Jakes vliegtuig opstijgt en de effecten van een straal voelt die door de Martianen is gebruikt, met als gevolg een crash. Als hij midden in de rimboe zit, zonder eten, zonder benzine, zal Jake het besluit nemen een sneeuwscooter te gebruiken, in de hoop dat hij hulp voor hen kan vinden.<br />Rebane zet bepaalde gebeurtenissen buiten de plot naast elkaar met betrekking tot de blokhutfiguren, gekleurde stoom en rode lichtballen die mensen vreemd doen, zelfs doen verdwijnen. De vliegende schotels zijn van de Ed Wood-school, een hele g<0xC3><0xAA>nante vertoning, waarbij zelfs het kleinste beetje geloofwaardigheid dat Rebane met de ontwikkeling van zijn personages probeerde te bereiken, verloren gaat.<br />Ik hou van een goed verhaal dat zich afzondert, en de omgeving van een blokhut, afgesneden van de beschaving, in de winterse wildernis biedt zeker een goede achtergrond. Ik denk dat een bekwame regisseur, zelfs met een fatsoenlijke (.. 'Ik heb het niet over een extravagant budget. Ik heb het over het raamwerk waarmee Rebane moet werken, de personages die worden opgeroepen door de dreiging van een invasie, die proberen te onthullen wat er buiten hun bereik gebeurt, buiten de grenzen van de rest van het land, maar hij weet niet hoe hij zelfs maar een zweem van spanning moet oproepen, en het verschrikkelijke gebruik van ongepaste, harde, irritante muzikale arrangementen levert een ervaring op die nog erger is. Ik wilde gewoon dat er een eind aan kwam, want de film is niet gebaseerd op een uitgangspunt dat in de handen van een meer getalenteerde regisseur zou kunnen werken. Ik weet zeker dat het script te ambitieus was, gezien het feit dat de financiële middelen voor deze film duidelijk beperkt waren...' Als je een invasiefilm wilt maken, moet je meer produceren dan kleurige stoom en rode lichtbollen om ons te overtuigen van de verschrikking die de mensheid bedreigt).
Collosal bore from Wisconsin filmmaker Bill Rebane with hilariously awful "special" (ill)effects and a talky script whose ridiculous story plods along at a languishing pace that demands the most amount of patience ever conceived from any unfortunate viewer who happens to sit down to watch it. It features an ending so unbelievably corny, you'll be left in silence wondering if it was possible to conclude an invasion story any more ineptly. Five characters are holding up in a cabin as their country falls prey to Martian invaders from "inner Earth"..just wait to you hear the theory of goofball Stan(Paul Bentzen)regarding Mars being right near Earth centuries ago, having to leave, deciding to make their new home within the center of our world. Anyway, a pilot, Jake(Nick Holt)runs a service where he treats campers to his lodge for a vacation in the snowy wilderness. He looks after orphaned teenager Sarah(Debbi Pick)as a fatherly figure. Stan, along with Sarah's love-interest Eric(Karl Wallace)and prick Andy(Robert Arkens)were preparing to return home when Jake encountered a warning from a sickened airstrip operator who insisted he not land due to a mysterious plague spreading across rural America. As they remain in the cabin, away from civilization, tempers flare and the search for food has been difficult. What makes matters worse is when Andy takes off in Jake's plane, feeling the effects of a ray used by the Martians with the result being a crash. Left in the middle of nowhere, without food, running out of gas, Jake will make the decision to use a snowmobile, hoping to find help for them.<br /><br />Rebane juxtaposes certain happenings outside of the plot regarding the log cabin characters, colored steam and red balls of light which cause people to act strangely, even disappearing. The flying saucers are of the Ed Wood school, quite an embarrassment, removing even the slightest bit of credibility Rebane attempted to establish with the development of his characters.<br /><br />I like a good isolation story, and the setting of a log cabin, cut off from civilization, within the wintry wilderness certainly provides a good backdrop. I think a competent director, with even a decent(..nothing extravagant)budget, can utilize the framework Rebane has to work with, characters effected by the threat of invasion, attempting to uncover what is occurring outside their radius to the rest of the country, but he doesn't know how to produce even a hint of suspense and the terrible use of inappropriate, loud, obnoxious musical arrangements produces even worse an experience. I simply wanted it to end, because the film doesn't capitalize on a premise that could work in a more talented director's hands. I'm sure the script was too ambitious, considering the monetary means for this movie was obviously limited(..if you are to make an invasion movie, then you have to produce more than colorful steam and red balls of light to convince us of the terror that threatens mankind).