Wat deze 'nieuwe' Poirots zo bijzonder maakt, is dat we veranderingen in het bronmateriaal moeten verwachten. Heel vaak vind ik het niet erg als die veranderingen zin hebben of iets aan het verhaal toevoegen, of als de verandering vergezeld gaat van een bijzonder aangrijpende vertolking. Helaas zijn geen van die dingen van toepassing op de veranderingen in 'Taken bij de branding'. Ik moet bekennen dat dit nooit een van mijn favoriete Christie-romans is geweest. Ik heb de meeste personages altijd nogal onsympathiek gevonden en hier slaagt de film erin ze nog onsympathieker te maken! Het is een nogal traag bewegend verhaal en de film doet niets om het te bespoedigen. Er wordt een heel donkere toon aangeslagen, wat wel toepasselijk is, denk ik, maar veel van onze buitenbeentjes veranderen in karikaturen en er zijn (in tegenstelling tot de overgrote meerderheid van deze aanpassingen) maar weinig voorstellingen om van te genieten. Elizabeth Spriggs is leuk, 'Rosaleen' is sympathiek gedaan, maar de anderen zijn ofwel schepsels uit een pantomime (Kathy, Lionel en vooral David die alleen een snor nodig heeft om te draaien) of een toneelstuk van Noel Coward (Jeremy, Frances en Lynn). Opnieuw hebben degenen die verantwoordelijk zijn voor het aanpassen van deze specifieke Christie de behoefte gevoeld om de uiteindelijke ontknoping vol te proppen met zo veel mogelijk extra onthullingen - elke Cloade moet een akelig geheim hebben dat door Poirot moet worden onthuld, en de meeste daarvan moeten ongetwijfeld steken in het duister zijn! Aangezien Rosaleen in deze versie wordt gered, vonden de schrijvers van het script dat de andere sterfgevallen in dit verhaal een beetje saai waren en hebben ze daarom de dynamiek van de intrige geïntroduceerd om Poirots snor van gerechtvaardigde woede te doen trillen. Ik ben het natuurlijk eens met alle andere recensenten die erop wijzen dat de dood van Gordon Cloade en zijn huiselijke moord een huiselijke moord is in plaats van een 'ongeluk'. Dit is een van Christie's titels die zorgvuldig is doordacht en alle aanwijzingen bevat die men nodig heeft <0xE2><0x80><0x93> we hebben in de eerste plaats te maken met een avonturier en een opportunist! Ik kan me voorstellen dat een bomaanslag in de jaren dertig niet langer zinnig is, maar de oorspronkelijke verklaring van de gasexplosie werkte net zo goed <0xE2><0x80><0x93> waarom zou je er een moord van maken? We moeten er echter aan denken dat de filmmakers de bedoeling hebben 'de verhalen relevanter en toegankelijker te maken voor een modern publiek' en ik neem aan dat dat alles verklaart?!?<br />Met gemak het ergste van het seizoen.
One thing about these 'newer' Poirots is that we must expect changes to the source material. Quite often I don't mind the changes if they make sense or add something to the story or if the change is accompanied by some particularly affecting performance. Unfortunately none of these things apply to the changes made to 'Taken At The Flood'. I have to confess that this was never one of my favourite Christie novels. I always found most of the characters fairly unpleasant and here the film manages to make them even more so! It's quite a slow moving story and the film does nothing to hurry it along. A very dark tone is adopted which is appropriate enough I suppose but so many of our misfit characters tip over into caricature and (unlike the vast majority of these adaptations) there are few performances to savour. Elizabeth Spriggs is fun, 'Rosaleen' is sympathetically done but the others are either creatures from pantomime (Kathy, Lionel and especially David who just needs a moustache to twirl) or a Noel Coward play (Jeremy, Frances and Lynn).<br /><br />Once again those responsible for adapting this particular Christie have felt the need to cram the final denouement with as many extra revelations as they possibly can - each Cloade must have a nasty secret to be uncovered by Poirot, most of which must surely be stabs in the dark! As Rosaleen is saved in this version, the scriptwriters obviously felt that the other deaths in this tale are a little bland and so introduced the dynamite plot to set Poirot's moustaches quivering in righteous anger. I agree of course with all other reviewers who point out that making the deaths of Gordon Cloade and his household domestic murder instead of 'accident' shows a complete lack of understanding of what the book is actually about. This is one of Christie's titles which was carefully thought out and contains all the clues one needs - we are dealing first and foremost with an adventurer and opportunist! I appreciate that as this series seems firmly fixed in the thirties, a war bombing is no longer sensible but the original explanation of the gas explosion worked just as well - why make it murder? We must remember however that the film-makers are aiming to 'make the stories more relevant and accessible to a modern audience' and I suppose that that must explain everything?!? <br /><br />Easily the worst of the season.