Ik heb het net gezien op het Outfar Film Festival in Phoenix, en ik moet zeggen dat ik teleurgesteld was. De plot had het begin van een echt boeiend verhaal: de knappe studentikoze zoon van een vooraanstaand lid van de Southern Right-senatoren is een homoseksueel die zich schuilhoudt, en hij doet zijn uiterste best om de herverkiezing van zijn vader te ruïneren. Afhankelijk van hoe het verhaal in elkaar zat, verwachtte ik sympathie voor de zoon te voelen, of woede jegens degenen die zijn privé-leven binnendringen voor politiek gewin. Of het had zo in elkaar kunnen zitten dat je het gevoel kreeg dat de'verborgen zaak' zijn verdiende loon had gekregen. Helaas vernietigde de manier waarop de film in elkaar zat elke kans om een boeiend verhaal te schrijven of ook maar iets te voelen voor de betrokken personages. Het verhaal wordt verteld door een nogal onhebbelijke verslaggever die Henry, de zoon van de senator, interviewt. Terwijl hij de gebeurtenissen beschrijft die voorafgingen aan zijn uitje, verdwijnen wij de scènes in en uit. Dit format is in het verleden al een paar keer met succes toegepast. Maar deze keer werkt het niet. Tegen het eind van de film had ik het gevoel dat ik een slechte documentaire had gezien, dat ik alleen maar getuige was geweest van de gebeurtenissen en dat ik niets voelde voor de mensen die erbij betrokken waren. Het andere probleem is dat de hoofdpersonen bijna schizofreen lijken. Het ene moment gooit Henry het pak met de das van de Jonge Republikein in het zwembad; het volgende moment krijgt hij een band met hem en huurt hij een hoer voor hem in als hij hoort dat hij...' We ontmoeten Anthony als een 'buitenstaander' als Act Up!-activist; daarna zien we hem als de gevoelige beste vriend van een door aids getroffen vrouw. Vervolgens vertelt hij haar dat hij ook seks heeft gehad met haar vriendje, waardoor ze aids heeft gekregen; daarna zien we hem voor Henry zorgen, die hij had gezworen te 'uit te schakelen'.<br />Tegen de tijd dat Henry uit de kast komt, keek ik op mijn horloge en wachtte ik op de aftiteling. Jammer. Goed plot, tot in de kleinste details verkeerd. Volgende keer beter.
I just saw this at the Outfar Film Festival in Phoenix, and I have to say I was disappointed. The plot had the making of a really engrossing story: The handsome college-age son of a Southern Right-wing Senator is a closeted gay, and is "outed" in an attempt to destroy the re-election of his father. Depending on how the story was scripted, I anticipated feeling sympathy for the son, anger toward those who invade his private life for political gain. Or, the could have scripted so that one feels the "closet-case" got what he deserved. Unfortunately, the way the film was scripted and filmed destroyed any chance of achieving an engrossing story or feeling anything for the characters involved. <br /><br />The story is told in the form of a rather obnoxious reporter interviewing Henry, the senator's son. As he describes the events leading up to his outing, we fade in & out of the scenes. This format has been used successfully several times in the past. It doesn't work this time. By the end of the film I felt as thought I'd watched a bad documentary, just witnessing the events, feeling nothing for the people involved. The other problem is the main characters seem almost schizophrenic in their personalities. One moment Henry is throwing the suit & tie clad Young Republican into the pool; the next moment he's bonding with him and hiring him a hooker when he learns he's still a virgin. We first meet Anthony as an "out there" Act Up! activist; we next see him a sensitive best friend of an AIDS-stricken woman. Next he's telling her that he also had sex with her boyfriend that gave her AIDS; we next see him caring about Henry, whom he had vowed to "out".<br /><br />By the time Henry is outed, I was looking at my watch and waiting for the ending credits. Too bad. Good plot done wrong in about every detail. Better luck next time.