Als ouder die gedwongen wordt om een behoorlijk aantal kinderen te vermaken, is het altijd een opluchting om iets te vinden wat tenminste draaglijk is voor een volwassene. Toen mijn zoon verliefd werd op de Care Bears, heb ik de pijnlijke Care Bears Movie (1985) een paar keer moeten aanhoren, en daarna nog een paar martelende video's van afleveringen van het tv-programma uit het midden van de jaren tachtig.<br />Maar toen kregen we de dvd van Journey to Joke-a-lot, en het openingsnummer van Jane Siberry trok meteen mijn aandacht. Toen bleek het verhaal innemend, en niet al te weeïg, met leuke liedjes. En er is zelfs een parodie op scènes uit 2001: A Space Odyssey! Dus ik kan zeggen dat het mijn verwachtingen verre overtrof en ik kan het aanbevelen als iets wat op zijn minst redelijk vermakelijk is voor zowel volwassenen als kinderen.
As a parent forced to endure a fair amount of kids entertainment, it is always a relief to find something that is at least tolerable to an adult. When my son became infatuated with the Care Bears, I had sit through the painful Care Bears Movie (1985) a number of times, and then through some excruciating videos of episodes from the mid-80s TV show.<br /><br />But then we got the DVD of Journey to Joke-a-lot, and the opening song by Jane Siberry immediately caught my attention. Then the story turned out to be engaging, and not too cloying, with enjoyable songs. And there's even a parody of scenes from 2001: A Space Odyssey! So I can say it greatly exceeded my expectations and I can recommend it as something at least passably entertaining to adults as well as children.