Dwaas en robot achtervolgen in de ruimte. Dat was de samenvatting die de digitale kabel me gaf, maar ik keek er toch naar.<br />Eh, ja, echt een heel erg slechte film. Een van die films die in alle opzichten misgaan: acteerwerk, effecten, scenario, set. En de coup de gr<0xC3><0xA2>ce in mijn boek, het zinloze doden van een hond. En het is jammer, want de hond was de enige fatsoenlijke acteur in de film. Ik geloofde echt dat het een hond WAS. In tegenstelling tot 'wetenschapper' Farrah Fawcett, of wat Keitel in godsnaam ook mocht zijn. In het begin, met zijn houterige en monotone gestalte, dacht ik dat hij de robot was en dat Douglas misschien de gek was. Ook leek geen van de acteurs samen te werken, het was bijna alsof ze allemaal afzonderlijk waren neergeschoten om hun nietszeggende tekst te lezen, en daarna met de magie van de Parent Trap-technologie uit de jaren tachtig aan elkaar waren geplakt voor het eindproduct. Ik durf te wedden dat ze elkaar zelfs nooit in levenden lijve hebben ontmoet. Het hoogtepunt was Fawcetts naaktscènes, maar de film wilde ons die niet eens laten zien zonder Kirk Douglas' ouwemannenkont te laten zien. Ze geven met de ene hand, en stompen ons met de andere in de kruisstreek. Het slechte acteerwerk wordt versterkt, dat wil zeggen, het wordt slechter, door een script dat zo versleten is dat Fawcett het in een van de slaapkamerscènes moet dragen (ril). De woorden waren er alleen maar om de ruimte op te vullen tussen de acteurs die in zichzelf praatten. Dit was bij lange na geen hersenschim... het leek meer op een gek en een robotpaar in de ruimte. In een tijd waarin je films als _The Black Hole_ of _2001_ had, wilde je eigenlijk meer van een sciencefictionfilm, en _Saturnus 3_ bood alleen maar intense maagkrampen en licht ontvlambare winderigheid. We weten dat het de toekomst en de ruimte zijn dankzij de aanwezigheid van felgekleurde buizen die alle sets omlijsten. Wat is het toch met die buizen dat dat gevoel van toekomstige vooruitgang geeft aan waardeloze setontwerpers? Ik denk dat het goedkoop spul is om te krijgen. De rest van de decors bestond uit zwarte geluidsstudio's met af en toe een buizen- en metalen roostervloer. Ik bedoel, als zelfs de decors je kwaad maken, weet je dat het een slechte film wordt. En laten we de effecten niet vergeten. De robot Hector... ik bedoel, kom op. ABS?? Waarom zou een robot buikspieren moeten hebben? En het hoofd is gewoon zo'n robotarm met twee kerstlichtjes als ogen... waarom zou je de buikspieren sculpteren en er dan geen hoofd aan geven? Het is vrij duidelijk een vent in een pak met een robotarm op zijn hoofd. En als ik zeg 'gek' en 'achtervolging door robots', denk ik dat 'volgen' een beter woord is, aangezien er weinig snelle beweging is waar het deze robot betreft. Nogmaals, kostuums en ruimteschepen maken me zo kwaad dat ik geloof dat mijn haat voor deze film zich als een kankergezwel verspreidt over alle gebieden van de produktie... het ergste gehannes dat ik ooit heb gezien, en de catering was pretentieus en smakeloos...<br /><br />hoest...<br /><br />Al met al een heel slechte film... goed voor wat voor slechte films dan ook. Vrede.
Madman and robot chase couple in space. This was the synopsis digital cable gave me, but I went ahead and watched it anyway.<br /><br />Um, yeah, truly a very very bad movie. One of those films that just fails in every aspect possible; acting, effects, script, sets. And the coup de grace in my book, the pointless killing of a dog. And it's a shame, because the dog was the only decent actor in the flick. I truly believed that it WAS a dog. Unlike "scientist" Farrah Fawcett, or whatever the hell Keitel was supposed to be. At first, with his wooden portrayal and monotone, I thought HE was the robot and maybe Douglas would be the madman. Also none of the actors seemed to be working together, it was almost as if each person was shot separately reading their insipid lines, and then with the magic of 1980s Parent Trap technology, spliced together for the finished product. I bet they never even met each other in person. The high point was Fawcett's nude scenes, but the movie wouldn't even let us have that without showing Kirk Douglas's old man butt. They give with one hand, and punch us in the jimmy with the other. The shoddy acting is enhanced, that is to say made shoddier, by a script so threadbare, they let Fawcett wear it in one of the bedroom scenes (shudder). The words were just there to fill space between the actors who were talking to themselves. This was by no stretch of the imagination a cerebral pick...it pretty much was madman and robot chase couple in space. In a time where you had films like the Black Hole or even 2001, you kinda wanted more from a sci-fi, and Saturn 3 offered nothing but intense stomach cramps and volatile flatulence. We know it is the future and space due to the presence of brightly colored tubes framing all the sets. What is it about tubes that imparts that feeling of future advancement to crappy set designers? My guess, cheapass to procure. The remainder of the sets were just black soundstages with the occasional pipe and metal grid floor. I mean, when even the sets anger you, you know it's gonna be a bad movie. And let's not forget effects. The robot Hector...i mean come on..ABS?? Why would a robot need abs? And the head is just one of those robot arms with two christmas lights for eyes...why sculpt the abs and then give it no head? It's pretty obviously a dude in a suit with a robot arm on his head. And when I say madman and robot chase, I think pursue is a better word, as there's little fast movement where this robot is concerned. Again, costumes and spaceship models anger me in such a non-specific way that I believe it's my hatred for this movie spreading like a cancer through all areas of production...worst gaffing i've ever seen, and the catering was pretentious and tasteless...<br /><br />cough...<br /><br />All in all, a very bad movie...good for whatever bad movies are good for. Peace.