Opnieuw brengt Doris D<0xC3><0xB6>rrie ons in de diepe absurditeit van het leven in het algemeen en liefdesaffaires in het bijzonder. Door nauwkeurige observatie en zorgvuldige opbouw laat ze de zwakte en de kracht van de personages zien. Twee voorbeelden: een van de krachtigste scènes is die waarin Linda (Franka Potente, Duitslands laatste aankomende ster) zich voor de Heilige Maagd uitstrekt tijdens de Semana Santa in Sevilla en om kracht en moed bidt. Als de ontrouwe echtgenoot op het punt staat ontdekt te worden en op zijn knieën Het is een van de beste satires op de maatschappij die ik ooit heb gezien en Doris Darnell zou heel goed kunnen worden gezien als het Europese equivalent van Woody Allen.
Once more Doris Dörrie makes us dive into the deep absurdity of life in general and love affairs more specifically. Through precise observation and careful staging she displays the weakness and the strength of the characters. Two examples: One of the most powerful scenes is when Linda (Franka Potente - Germany's latest shooting starlet) prosternates herself in front of the Holy Virgin during the Semana Santa in Seville and prays for strength and courage. When the unfaithful husband is about to be discovered and drops to his knees asking his daughter for help is another scene that made me both laugh and weep. "Bin ich schön" is one of the best satires on society I have ever seen and Doris Dörrie may well be seen as the European counterpart to Woody Allen.