Als je in deze documentaire naar de pratende hoofden in archiefnieuwsclips van de tv kijkt, sta je er gewoon versteld van hoe duidelijk het is dat de regering-Bush heeft gelogen over de redenen waarom ze Irak zijn binnengevallen. Natuurlijk hebben we het voordeel dat we achteraf kunnen zeggen dat de massavernietigingswapens er niet waren. Maar wat echt opvallend is, is dat al die zogenaamde leiders van ons land <0xE2><0x80><0x93> Bush, Cheney, Rumsfeld, Rice, en ja, Colin Powell <0xE2><0x80><0x93> wisten dat ze logen.<br />Zoals Al Franken zo bondig zei: 'Het is één ding dat een president liegt over zijn seksleven. Het is iets heel anders om te liegen over de reden waarom we onze jonge mannen en vrouwen de strijd in sturen.' Wat deze documentaire doet door interviews met vooraanstaande deskundigen in de regering, het leger en de inlichtingendiensten, naast de vele ijzingwekkende uitspraken van de regering, toont zonder enige twijfel aan dat wat ze zeiden propaganda was, desinformatie <0xE2><0x80><0x93> de Grote Leugen <0xE2><0x80><0x93> uitgebazuind aan het Congres, de pers en het Amerikaanse volk.<br />De echte vraag is: waarom? Wat waren de werkelijke redenen voor Bush' invasie van Irak? Voordat ik probeer die vraag te beantwoorden, twee dingen. Eén, deze documentaire is uiterst overtuigend in zijn aanklacht tegen de regering Bush en zal bijna onmogelijk te zien zijn voor degenen die de oorlog steunden en dat zullen blijven doen. Het bewijs voor de enorme leugenachtigheid wordt zo duidelijk naar voren gebracht door mensen met en zonder overheidsbemoeienis <0xE2><0x80><0x93> mensen als oud-ambassadeur Joe Wilson, voormalig directeur van de CIA Stansfield Turner, antiterreurexpert Rand Beers, voormalig onderminister van Defensie Philip Coyle, voormalige vicepresident Patrick Lang en minstens nog een stuk of tien anderen <0xE2><0x80><0x93> dat alleen de meest geharde neoconservatieven en gelovigen met een geloofsovertuiging aan de geloofwaardigheid van de uitvlucht konden twijfelen. Overigens was het Wilsons vrouw, een undercoveragent van de CIA, die met opzet werd ontmaskerd door lekken uit de regering-Bush, om Wilson te straffen voor het feit dat hij de waarheid over massavernietigingswapens had verteld.<br />Twee, de werkelijke schuld, buiten de regering-Bush, ligt bij de pers en het Congres. Als er medailles voor lafheid zouden worden uitgereikt, zouden leden van de pers en het Congres kisten vol brons, zilver en goud hebben. De pers deed eenvoudig afstand van zijn verantwoordelijkheid voor de persunie uit angst voor represailles van de regering-Bush, terwijl het Congres niet tegen de propagandamachine van Bush durfde op te treden uit angst dat die als anti-Amerikaans zou worden bestempeld. In feite was hun lafhartige en onverantwoordelijke gedrag diep anti-Amerikaans, terwijl het in wezen pro-Bush was. Allebei hielden ze het Amerikaanse volk in onwetendheid over de werkelijke redenen voor de oorlog.<br />Oké, wat waren die redenen? Olie? Natuurlijk was dat een factor. Merk op dat andere verschrikkelijke dictators elders in de wereld niet door een Amerikaanse invasiemacht van hun macht worden ontdaan. De eerste president Bush deed dat toen hij Saddam Hoessein na de Golfoorlog aan de macht hield. Ja, maar dit is het begin van de stommiteit. De eerste Bush zag af van het afzetten van Saddam Hoessein omdat het in het belang van de Verenigde Staten werd beschouwd om hem aan de macht te houden. We hadden hem goed in de hand en hij fungeerde als buffer tegen de Iraanse theocratische ambities.<br /><br />Om de wereld de ontzagwekkende macht van het Amerikaanse leger te laten zien (de'shock and awe' die Rumsfeld bijna deed kwijlen) en onze bereidheid om indien nodig geweld te gebruiken? Ja. Dat is waarschijnlijk de belangrijkste psychologische en geopolitieke reden voor de invasie in Irak. Dat het immoreel was en onze bondgenoten nog verder van ons zou vervreemden en de overgrote meerderheid van de moslims over de hele wereld in vijanden zou veranderen, leek niet bij Bush en de neoconservatieven op te komen. Een ander effect is dat Iran ervan overtuigd is dat het kernwapens moet aanschaffen, want het is duidelijk dat de regering-Bush niet van plan is een land binnen te vallen dat die wapens heeft (bijvoorbeeld Noord-Korea en Pakistan).<br /><br />Om het Amerikaanse volk te sussen, van wie velen na 9/11 van nature een grote behoefte voelden om iets ondernomen te zien, wat voor actie dan ook, om kracht te tonen, als een stier die ronddraait en met zijn hoorns naar alles in de buurt zwaait. Absoluut.<br />Om ons falen om Osama bin Laden te pakken te krijgen en het algemene falen in Afghanistan te verdoezelen? Absoluut. Het opblazen van grote zandhopen in Afghanistan was NIET bevredigend, en het betreden van het door kernwapens geteisterde Pakistan om Bin Laden te pakken te krijgen was niet te verteren.<br />Om zaken te doen voor Halliburton en andere bedrijven in de buurt van Bush en leden van zijn regering? Nou, dat was een van de effecten van de oorlog.<br /><br />Om onbewust in de geest van voetbalmoeders te kruipen en ze een veiliger gevoel te geven door Amerikaanse soldaten (die voor dit soort dingen worden betaald) het doelwit te maken van terroristen in Irak in plaats van burgers in hun eigen land? Mogelijk. Ook dat was een deel van de oorlog. Ongetwijfeld om Bush te helpen in 2004 te winnen. Als president in een 'oorlogstijd' zou Bush een groot voordeel hebben boven elke Democraat. Een snelle 'overwinning' op Irak (gevierd aan boord van een vliegdekschip met Bush in vliegersuitrusting, rondstappend met een helm onder zijn arm, handen schuddend) zou hem een voorsprong geven op zijn vader, die zo dom was geweest zo'n mogelijk voordeel af te wijzen en de volgende verkiezingen te verliezen. In de documentaire wordt de Bush-parade uitgebreider en g<0xC3><0xAA>nanter getoond dan het avondnieuws destijds durfde te vertonen. Je moet het zien om het te geloven. Ik denk dat deze laatste reden de meest dwingende reden is waarom Bush ten strijde trok, of hij het beseft of niet: hij wilde winnen, niet zozeer de oorlog tegen het terrorisme, maar de volgende verkiezingen.
Watching the talking heads in archival news clips from TV in this documentary one is just amazed at how obvious it is that the Bush administration lied about its reasons for invading Iraq. Of course we have the benefit of hindsight and know for a fact that the weapons of mass destruction were not there. But the really striking thing is that all these so-called leaders of our country--Bush, Cheney, Rumsfeld, Rice, and yes, Colin Powell--KNEW they were lying.<br /><br />As Al Franken so succinctly said, "It's one thing for a President to lie about his sex life. It's another to lie about why we are sending our young men and women into battle."<br /><br />What this documentary does through interviews with leading experts in government, the military, and the intelligence communities, juxtaposed before, between and following the many dire pronouncements from the administration, is demonstrate beyond a shadow of a doubt that what they said was propaganda, disinformation--the Big Lie--dished out to the Congress,the Press and the American people.<br /><br />The real question is why? What were the real reasons for Bush's invasion of Iraq? Before I attempt to answer that question, two things, One, this documentary is utterly convincing in its indictment of the Bush administration and will be almost impossible to watch by those who supported the war and continue to support the war. The evidence for the massive mendacity is so vividly expressed by knowledgeable and experienced people within and without the government--people like former Ambassador Joe Wilson, former Director of the CIA Stansfield Turner, anti-terrorism expert Rand Beers, former Assistant Secretary of Defense Philip Coyle, retird Col Patrick Lang, and at least a dozen more--that only the most hardened neocons and faith-based True Believers could doubt the subterfuge. Incidentally, it was Wilson's wife, an undercover agent for the CIA, who was deliberately exposed by leaks from the Bush administration in order to punish Wilson for his expression of the truth about WMD.<br /><br />Two, the real blame beyond the Bush administration lies with the Press and with the Congress. If medals were given for cowardice, members of the Press and the Congress would have chests ablaze with bronze, silver and gold. The Press simply abdicated its Fourth Estate responsibility through fear of reprisals from the Bush administration, while the Congress dared not go against the Bush propaganda machine for fear that it would be labeled anti-American. In fact their cowardly and irresponsible behavior was deeply anti-American while it was solidly pro-Bush. They both kept the American people in ignorance about the real reasons for the war.<br /><br />Okay what were those reasons? Oil? Of course this was a factor. Notice that other horrendous dictators elsewhere in the world are not removed from power by an American invading force.<br /><br />To right the wrong that the first president Bush did when he kept Saddam Hussein in power after the Gulf War? Yes, but here is the beginning of the stupidity. The senior Bush pulled up short of deposing Saddam Hussein because keeping him in power was considered in the best interests of the United States. We had good control over him and he served as buffer to Iranian theocratic ambitions.<br /><br />To demonstrate to the world the awesome might of the US military (the "shock and awe" that had Rumsfeld practically drooling) and show our willingness to use force if necessary? Yes. This is probably the most important psychological and geopolitical reason for invading Iraq. That it was immoral and likely to further alienate our allies and turn the vast majority of Muslims throughout the world into enemies didn't seem to occur to Bush and the neocons. Notice that another effect has been to convince Iran that it needs to acquire nuclear weapons, since it is obvious that the Bush administration isn't about to invade a country that has them (e.g., North Korea, Pakistan).<br /><br />To mollify the American people, so many of whom naturally felt a great need after 9/11 to see some kind of action taken, any action to Show Strength, like a bull whirling around, swinging its horns at anything near.<br /><br />To smoke-screen our failure to get Osama bin Laden and the general failure in Afghanistan? Absolutely. Blowing up great mounds of dirt in Afghanistan was NOT satisfactory, and going into nuked-up Pakistan to get bin Laden was not palatable.<br /><br />To provide business for Halliburton and other corporations close to Bush and members of his administration? Well, that was one of the effects of the war.<br /><br />To subconsciously get into the minds of soccer moms and make them feel safer by making US soldiers (who get paid for this sort of thing) the target for terrorists in Iraq instead of civilians at home? Possibly. Again, that was part of the effect of the war.<br /><br />To help Bush win in 2004? Without doubt. Being a "war time" president would give Bush a big advantage over any Democrat. A quick "victory" over Iraq (celebrated aboard an aircraft carrier with Bush in pilot's gear strutting around with a helmet tucked under his arm shaking hands) would allow him to go one up on his father who foolishly abdicated such a possible advantage and lost the next election. BTW, film of the Bush strut is shown in the documentary more fully and more embarrassingly than the nightly news dared show it at the time. You have to see it to believe it.<br /><br />I think this last reason is the most compelling reason that Bush went to war, whether he realizes it or not: he wanted to win, not so much the war on terror, but the next election.