De meeste recensies van deze film zullen verklaren waarom deze film beter is dan de oorspronkelijke Amerikaanse film 'Fingers'. Maar in plaats van naar 'The Beat that my Heart Skipped' te kijken om een zeldzame Franse remake van een Amerikaanse film te zien, kijk naar deze film om een van de aangrijpendste acteerprestaties van de afgelopen jaren te zien. Romain Duris, die een heel ander personage speelt dan in 'L'Auberge espagnole', is absoluut fenomenaal: hij speelt een rol die op grond van de plotbeschrijving banaal en sentimenteel zou kunnen zijn, en die het korrelig en geloofwaardig maakt.<br />Als je kijkt, zie je alle ongewone camerastandpunten die het algemene gevoel van instabiliteit dat de hoofdfiguur ervaart, benadrukken. <br />Wie had kunnen denken dat het zo goed samenging om mensen met koekenpannen in elkaar te slaan en Bach te spelen?
Most reviews of this film will explain why this film is better than the original American film "Fingers." But instead of watching "The Beat that my Heart Skipped" to see a rare French remake of an American film, watch this film to see one of the most gripping acting performances of the last several years. Romain Duris, playing a very different character than he did in "L'Auberge espagnole," is absolutely phenomenal: he takes a role that could be (based on the plot summary) corny and sentimental and makes it gritty and believable.<br /><br />While you're watching, notice all the unusual camera angles that highlight the general feeling of instability that the main character is experiencing.<br /><br />Who knew that beating people up with frying pans and playing Bach could be so compatible?