De enige IJslandse film die ik ooit ben tegengekomen. Dat wil zeggen, deze en twee (teleurstellende) vervolgfilms. En wat een ONTSNAPPENDE film. Wauw. De vikingfilm aan het eind van alle vikingfilms. Geen van de andere films die sindsdien zijn gemaakt (Bomen groeien op de Stenen, 13 Warrior, De Padvinder _yikes!_, de vervolgfilms op deze film) heeft veel indruk gemaakt.<br />Vijf afleveringen van When The Raven Flies:<br /><br />1. De vikingclichés van (horende) helmen, glanzende zwaarden, sloepen met draken op het voorschip en de vreemde galopperende hengsten hebben plaatsgemaakt voor een authentiek, nuchter ontwerp: bontmutsen, zwarte roestige hakbijlen/messen, kleine oceaanvaarders en van die nieuwsgierige IJslandse pony's. Het is heel vreemd om de personages erop te zien rijden. De voeten van de vikingkrijgers raken bijna de grond, en ze rijden in een vreemde draf.<br />Wat ons dichter bij het leven brengt dat we toen hadden kunnen hebben.<br />En heb ik al verteld dat de regisseur in bijna elke rol gedenkwaardige, ruige gezichten heeft gekozen? Hier geen lange, blonde halfgoden, alleen smerige overlevenden op een ruig eiland.<br />2. Een wijze plot: Een IJslandse film over vikingen? Een kans om te pronken met IJslandse moed, deugd en heldhaftigheid, toch? Fout. De held komt eigenlijk uit Ijsland, en zijn verhaal gaat over een vikingslachtoffer dat wraak neemt op de daders.<br />De plot vereist minimale kennis van de IJslandse en Noorse geschiedenis. Hij speelt aan het eind van de 800ste eeuw. Terwijl de politieke macht in Noorwegen wordt geconsolideerd rond één koning, wordt IJsland gekoloniseerd door kolonisten, jagers, handelaars, politieke vluchtelingen... en Ierse slaven. IJsland werd beschouwd als een los en afgelegen deel van het jonge koninkrijk.<br />De intrige is een beetje moeilijk te volgen na een eerste. Ontspan je <0xE2><0x80><0x93> later (naarmate de personages in aantal afnemen) zal het allemaal duidelijk worden.<br />3. Stijl: dit gruwelijke en fascinerende verhaal over wraak is <0xE2><0x80><0x93> ja <0xE2><0x80><0x93> een Spaghetti Western. Alle trucjes uit het spaghetti-western handboek. En ik bedoel het als een compliment. Dit staat op één lijn met Sergio Leone op een goede dag. En hoe goed past het bij het materiaal. Praten wordt tot een macho minimum beperkt. Close-ups van fronsende gezichten en staalharde ogen die in de geest van hun tegenstanders proberen door te dringen. Stil. Plotselinge gewelddadige uitbarstingen. Bitterzoet einde. Het hoofdpersonage, 'Guest', krijgt niet eens een echte naam. Clints naamloze personage in de Dollar-films, weet iemand dat?<br />Dit is een arctisch eerbetoon aan Sergio Leone. Bravo!<br />4. Uithoudingsvermogen: 24 jaar later en de film staat nog steeds overeind. Een paar bloed- en geronnen-effecten zijn een beetje aan de dwaze kant, een paar tweedejaarsbewerkingen. Een paar synthetische muziek en idem dito drums verstoren de sfeer af en toe een beetje. Mijn dvd-versie heeft geen stereo/surround-geluid. Het beeld is laserdisc-scherp, geen dvd-scherp of HD-scherp.<br />En dat waren alle gebreken. Ik bedoel alle gebreken. De film van Den Kvite Viking is zo frikkerig sterk dat het bovenstaande er niet echt toe doet.<br />5. De regisseur heeft nog steeds niet zoiets indrukwekkends gemaakt als deze film. De vervolgfilm uit 1988, In the Shadow of the Raven, had een groter budget/productie. Maar mist het Leone-achtige gevoel van urgentie. Kijk zelf maar. De laatste film in zijn trilogie, Den Kvite Viking, had momenten van geïnspireerde casting/design/mood etc. (een sprekend houten Jezusbeeld springt eruit), maar wordt totaal overschaduwd door een traag en weinig overtuigend plot. Jammer. Des te meer reden om het origineel te waarderen en te vereren!<br />Zie het voordat ze Nicholas Cage in een remake casten!
The only Icelandic film I've ever come across. This and it's two (disappointing) sequels, that is. And what an OUTSTANDING film. Wow. The viking film to end all viking films. None of the others made since (Trees Grow on the Stones Too, 13 Warrior, The Pathfinder *yikes!*, the sequels to this film) have been up to much. <br /><br />Five VIRTUES of When The Raven Flies:<br /><br />1. Design wise: The viking clichés of (horned) helmets, shiny swords, dragon headed longboats, and the odd galloping stallions are replaced with an authentic, down-to-earth design: Fur caps, black/rusty cleavers/knives, small ocean going merchant vessels, and those curious Icelandic ponies. It is quite odd seeing the characters ride them. The viking warriors feet almost touch the ground, and they ride in a weird trotting style. <br /><br />Which help bring us closer to what life could have been like back then.<br /><br />And did I mention how the director has chosen memorable, gritty faces in almost every role? No tall blond semi-gods here, just dirty survivors in a harsh country/island. <br /><br />2. Plot wise: An Icelandic film about vikings? A chance to show off Icelandic courage, virtue and heroism, right? Wrong. The hero is from IRELAND, rather, and his story is about a viking victim getting back at the perpetrators. <br /><br />The plot requires minimum knowledge about Icelandic/Norwegian history. It's set during the late 800s AD. While the political power in Norway is being consolidated around one king, Iceland is being colonized by settlers, hunters, traders, political refugees...and Irish slaves. Iceland was considered a loose and distant part of the young kingdom.<br /><br />The intrigue be a little hard to follow a first. Relax - it will all make sense later on (as characters dwindle in number). <br /><br />3. Style wise: This gruesome and captivating story of revenge is - yes- a SPAGHETTI WESTERN. Every trick in the Spaghetti-Western handbook. And I mean it as a compliment.This is on par with Sergio Leone on a good day. And how suitable for the material. Talking is kept to a macho minimum. Closeups of frowning faces and steely eyes trying to penetrate the minds of opponents. Quiet. Sudden violent outbursts. Bittersweet ending. The main character, "Guest", isn't even presented with a proper name. Clint's nameless character in the Dollar movies, anyone? <br /><br />This is an Arctic homage to Sergio Leone. Bravo!<br /><br />4. Endurance: 24 years on and the film is still standing strong. Some bloods'n gore effects are little on the silly side, some sophomore editing. Some synth music and ditto drums upsets the mood a little at times. My DVD version has no stereo/surround sound. The picture is laser disc fine, not DVD or HD fine. <br /><br />And those were all the flaws. I mean ALL the flaws. The\is film is so frikkin' strong none of the above really matters.<br /><br />5. The director still hasn't made anything nearly as impressive as this film. The 1988 sequel, In the Shadow of the Raven, had a bigger budget/production. But lacks the Leone-ish sense of urgency. See for yourself. The last film in his trilogy, Den Kvite Viking, had moments of inspired casting/design/mood etc (a talking wooden Jesus effigy stands out), but is totally overwhelmed by a slow and unconvincing plot. Shame. The more reason to love and revere the original! <br /><br />See it before they cast Nicholas Cage in a remake!