1/2 uit 1/2**<br /><br />Naschokken 2: Aftershocks is schokkend goed gemaakt voor een film die rechtstreeks op video is uitgebracht. Als het vervolg op de geliefde Tremors kun je gemakkelijk zeggen dat het lang niet zo goed is, maar het is een respectabele voortzetting die na een relatief langzame start de pret van het origineel weerspiegelt zonder een schaamteloze herverfilming te zijn. Kevin Bacon en iets van de chemie in de karakters die zo goed werkten, ontbreken, maar het is een film die gemakkelijk te bekijken is, en vaak grappig en opwindend.<br />Als de film begint, speelt Earl Bassett (Fred Ward), die, in tegenstelling tot zijn partner Valentine Mckee, niet meespeelde. Maar een jongeman die Grady Hoover heet (Christopher Gartin) komt bij hem aan de deur en vertelt hem dat hij een aanbod heeft gekregen om een paar wormen te doden die rondscharrelen in een Mexicaanse olieraffinaderij. Bassett stemt in met de voorwaarden en gaat met Grady samenwerken.<br />Als ze aankomen, treffen ze Kate Reilly (Helen Shaver), een wetenschapper die de wormen in de omgeving bestudeert en ook de eigenaars van de olieraffinaderij assisteert. In het begin is het voor Bassett en Grady betrekkelijk gemakkelijk om de wormen te doden, maar na een paar problemen krijgen ze de hulp van de wapenfanaat Burt Gummer (Michael Gummer). Ondertussen beginnen de wormen te muteren tot wezens die al even dodelijk zijn en die boven de grond een nieuwe dreiging vormen.<br />Het eerste wat opvalt aan Tremors 2 is dat het eruitziet als een bioscoopuitgave. Bijna alles aan de film is vrij goed gedaan en uitgevoerd. Ik weet zeker dat de film een laag budget heeft gekregen, maar wat belangrijk is, is dat hij er niet goedkoop uitziet, waardoor ik me afvraag waarom Universal deze niet gewoon in de bioscopen heeft uitgebracht. Misschien had hij niet de mogelijkheid om een groter publiek te trekken, want er is op dit moment geen Kevin Bacon, maar het publiek kijkt altijd naar een film om de kwaliteit, niet om de hoofdrolspeler, in elk geval meestal niet.<br />S.S. Wilson regisseert de film, en hoewel hij niet kan tippen aan het ongelooflijke werk dat Ron Underwood heeft geleverd, doet hij het nog steeds uitstekend achter de camera. Niet slecht, als je bedenkt dat hij nog nooit eerder heeft geregisseerd (en daarna ook nooit meer). Hij weet wel iets van de sfeer van het origineel te vangen zonder dat de film op een oplichtersfilm lijkt. Wat betreft de manier waarop hij de actie aanpakt, moet ik zeggen dat die behoorlijk goed is. De film duurt een beetje te lang om bij de nieuwe mutaties te komen, dus tot die tijd beginnen de opwinding en de spanning niet echt, maar de actie is opwindend als die er is, vooral in het laatste halfuur.<br />'Over mutaties gesproken...' Het is in wezen een middelgroot wezen met benen en een enorme eetlust, maar het mist wat gezichtsvermogen en geluid betreft. Ze kiezen hun maaltijden aan de hand van wat er warmte afgeeft, en dat principe is natuurlijk ook van toepassing op mensen. Dit ontwerp van de wezens is duidelijk geen verbetering ten opzichte van de graboids, maar het is niettemin leuk om de filmmakers iets nieuws te zien doen, en de effecten zijn over het algemeen goed. De computeranimatie is soms een beetje cartoonachtig, maar leidt niet erg af, vooral niet als je bedenkt dat deze film zichzelf niet serieus neemt.<br />Het script van Brent Maddock en S.S. Wilson voorziet in de humor, een van de aspecten waar deze serie zo populair om is. Het is duidelijk dat Maddock en Wilson hoopten dat Grady de geliefde komische verademing zou zijn, vergelijkbaar met bijvoorbeeld Kevin J. O'Connor uit Deep Rising. Helaas is dat niet gelukt. Het personage is te irritant, hoewel Gartin wel een paar goede zinnen weet te produceren. Zijn acteerprestaties zijn het probleem niet, vooral het script, dat hem vaak tot niets anders dan jammeren aanzet. Wat Helen Shaver betreft, zij is oké en heeft een goede chemie met Ward die wat meer ontwikkeling had moeten krijgen.<br />Het script heeft wel wat andere grote problemen. Om te beginnen hadden ze nooit moeten proberen de oorsprong van de graboids uit te leggen. Elke uitleg zou lachwekkend zijn geweest, en dan...' Dat is een van de redenen waarom er in de oorspronkelijke film geen rol voor hem was weggelegd. Het scenario, dat soms knap is, heeft niet per se veel verbeeldingskracht, en soms lijkt het bijna alsof de film zich alleen maar laat leiden door de verhaallijnen, maar gelukkig is dat de laatste 35 minuten niet het geval. Als de opwinding en de humor de overhand krijgen, zetten ze Tremor 2 boven de gebruikelijke recht-op-video-onzin tot een solide escapisme.<br /><br /><0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E>
** 1/2 out of ****<br /><br />Tremors 2: Aftershocks is shockingly well-made for a film that went straight-to-video. As the sequel to the much beloved Tremors, it's easy to say that it's not nearly as good, but it is a respectable continuation that, after a relatively slow starts, mirrors the fun of the original without being a blatant rehash. It is missing Kevin Bacon and some of the character chemistry that worked so well, but it stands as a movie that is easily watchable, and often funny and thrilling.<br /><br />As the film begins, it features a rather low and depressed-looking Earl Bassett (Fred Ward), who, unlike his partner Valentine Mckee, didn't profit from the appearance of the giant worms, now known as graboids. But a young man named Grady Hoover (Christopher Gartin) arrives at his door and tells him of an offer to kill some graboids scurrying around a Mexican oil refinery. Bassett agrees to the terms and teams up with Grady.<br /><br />When they do arrive, they meet up with Kate Reilly (Helen Shaver), a scientist who is studying the graboids in the area and is also assisting the owners of the oil refinery. At first, killing the graboids is relatively easy for Bassett and Grady, but after a little trouble, they enlist the help of gun fanatic Burt Gummer (Michael Gummer). Meanwhile, the worms begin to mutate into creatures that are equally deadly, giving rise to a new menace aboveground.<br /><br />The first thing that is noticeable about Tremors 2 is that it has the look of a theatrical release. Almost Everything about it is fairly well-done and accomplished. I'm sure the movie was given a low budget, but what's important is that it doesn't look like cheap, which makes me wonder why Universal didn't just go ahead and release this one in theaters. It may not have had the possibility of larger box office draw because there's no Kevin Bacon around this time, but audiences consistently watch a movie for its quality, not for the main star, at least not usually.<br /><br />S.S. Wilson handles the directing reins for this movie, and while he doesn't match the incredible job Ron Underwood did, he still does a solid job behind the camera. Not bad, considering he never directed before this (nor did he ever do so afterward). He does capture some of the feel of the original without making the movie feel like a rip-off. As for how he handled the action, I'd have to say it's pretty good. The movie takes a little too long to get to the new mutations, so none of the thrills really begin until then, but the action is exciting when it's there, most particularly in the final half-hour.<br /><br />Speaking of the mutations, it's basically a medium-sized creature with legs and a huge appetite, but lacks when it comes to eyesight and sound. They choose their meals by whatever gives off heat, and of course, that principle applies to humans. This creature design is obviously not an improvement over the graboids, but it's nonetheless nice to see the filmmakers do something new, and the effects are actually good, for the most part. The CGI is sometimes a little cartoonish, but isn't very distracting, especially considering that this film isn't taking itself seriously.<br /><br />Brent Maddock and S.S. Wilson's script supplies the humor, one of the aspects this series is popular for. Tremors 2 is funny, thanks to Fred Ward's fine and entertaining performance, as well as Michael Gross's return. It's obvious Maddock and Wilson were hoping that Grady would be the much-loved comic relief, similar to, say, Kevin J. O'Connor from Deep Rising. No dice, unfortunately. The character's too annoying, though Gartin does get off some good lines. His performance isn't the problem, mostly the script, which often relegates him to doing nothing but whining. As for Helen Shaver, she's okay and has some good chemistry with Ward that should have used a little more development.<br /><br />The script does have some other major problems. For one thing, they should never have tried to explain the origin of the graboids. Any explanation would have been laughable, and there's a reason why none was offered in the original film. The screenplay, while sometimes clever, doesn't necessarily have a lot in the way of imagination, and sometimes it almost feels like the movie is just going through the moitions, but thankfully, that's not quite the case in the last 35 or so minutes. When the thrills and humor kick in, they push Tremors 2 above the usual straight-to-video crap up to solid escapism.<br /><br />