Ik wilde deze film echt graag mooi vinden. Ik zag hem in een gemeenschapshuis waar de regisseur aanwezig was. Het meeste was gefilmd in mijn stad. Philippe Spurrells bedoeling was prijzenswaardig, hij zei dat hij mensen wilde informeren over de geschiedenis van de zwarten in Canada. Maar je moet wel onderhoudend en samenhangend zijn.<br />Dit is wat er misging: in de eerste plaats, en het ergst, het tijdperk. Het is krankzinnig dat iemand krankzinnige blanken in 1968 in een boerenschuur een kolonie zwarte slaven kon laten houden. Het fictieve stadje Ste-Harmonie is een korte busrit van Montreal, geen afgelegen oerwouddorp dat alleen te bereiken is via een voetpad. Alles viel gewoon in duigen. En waarom zou je een verhaal verzinnen dat nooit is gebeurd en het presenteren als een geschiedenisles? Is er niet genoeg echte geschiedenis om te onderzoeken? Ik kan wel tien manieren bedenken om dit verhaal te vertellen die geen gelach of gekreun zouden hebben ontlokt.<br />En dan waren er nog vreemde anachronismen zoals het feit dat James in 2006 geen mobiele telefoon had. Hij moet in een bar de oude draaischijftelefoon gebruiken. En raad eens? Mensen op het platteland hebben draadloze telefoons, net als stadsmensen. En de bus! Er zijn geen bussen van Montreal naar plattelandsstadjes en die zijn er al minstens 30 jaar niet meer. Het is alsof de regisseur verdwaald is in de tijd van Green Acres. <br />Om de film zijn recht te geven: hij zag er heel mooi uit, met een uitstekende buitenopnamen en realistische rekwisieten. Ik heb begrepen dat hij voor vrijwel niets gemaakt is, wat repetities en zelfs dialogen herschrijven onmogelijk zou maken. En hoewel het grootste deel van de cast aan de houten kant was, was de hoofdrolspeler best aardig.<br />Eerlijk gezegd vond ik het uiteindelijk toch wel leuk om het grootste deel van The Descendant te zien, hoewel ik er geen bewondering voor kon opbrengen. Er zit talent in de film, nog erg rauw, maar waarschijnlijk de moeite waard om te ontwikkelen. Geef deze man wat geld, een goed script, goede acteurs en ik weet zeker dat hij een carrière voor zich heeft.<br />Laten we deze film groeipijn noemen en op de volgende wachten.
I really wanted to like this movie. I saw it in a community hall with the director present. Most of it was filmed in my town. Philippe Spurrell's intention was commendable, which he stated was to educate people on the history of blacks in Canada. But you've got to be entertaining and coherent.<br /><br />Here's what went wrong: first and most glaringly, the era. It's insane that anyone could have crazy white people holding colonies of black slaves in a farm shed in 1968. The fictional town of Ste-Harmonie is a short bus ride from Montreal, not a remote jungle village accessible only by footpath. It just made everything fall apart. And why invent a story that never happened and present it as a history lesson? Isn't there enough real history to explore? I can think of a dozen ways to tell this story that wouldn't have elicited laughs or groans.<br /><br />Then there were odd anachronisms like James not having a cell phone in 2006. He has to use the old rotary dial phone in a bar. Guess what? People in the country have cordless phones just like city folk. And the bus! There are no buses from Montreal to rural towns and there haven't been for at least 30 years. It's as if the director is lost in a Green Acres time warp.<br /><br />To give the movie its due, the look of it was very nice with great outdoor cinematography and realistic props. I understand it was made for practically nothing, which would preclude re-shoots and even dialogue rewrites. And though most of the cast was on the wooden side, the lead actor was pretty decent.<br /><br />To be honest, in the end I rather enjoyed watching most of The Descendant, though I couldn't admire it. There's talent there, as yet very raw but probably worth developing. Give this man some money, a good script, good actors and I'm sure he has a career ahead of him.<br /><br />Let's call this movie growing pains and wait for the next one.