Dit is een waardeloos stuk werk. Niet hatelijk, want het stimuleert niet actief asociaal gedrag, en ook niet slecht genoeg om onbedoeld amusant te zijn. Het is een rechtstreekse poging om een goedkope film in elkaar te flansen, zonder er tijd of moeite in te steken, en met genoeg bezoekers om winst te maken.<br />Een handjevol archeologen, onder leiding van John Agar, graaft plaquettes op en decodeert ze, hoewel wat we zien geen enkele gelijkenis vertoont met enig spijkerschrift dat een Sumeriër zou kunnen hebben gezien. De andere wetenschappers kijken over John Agars schouder terwijl hij een bijzonder raadselachtige plaquette leest en toespelingen maakt op Het Gilgamesj-epos. Dit brengt hen ertoe een berg te beklimmen die eruitziet als K-2, om op zoek te gaan naar meer aanwijzingen. Bij de top worden ze bijna bedolven onder een lawine, maar die laat ook een verwoeste Sumerische stad zien.<br />Tot dusverre zo typerend voor de SF/fantasiefilms uit de jaren vijftig van Warner Brothers, en niet zonder belang. Maar dan breekt het ijs onder de voeten van een van de wetenschappers en hij stort zich in een gat dat zo diep is dat Agar, die achter zijn zaklantaarn naar binnen gluurt, de bodem niet kan zien.<br />Ik vraag u <0xE2><0x80><0x93> de ervaren bergbeklimmer <0xE2><0x80><0x93> wat zou u onder deze omstandigheden doen? Een lid van uw team is in wat een bodemloze put lijkt gevallen. Dit is wat ZE doen. Met niet meer dan een zaklantaarn en wat klimspullen laten ze zich een voor een 'honderd voet' in de zwarte put zakken, zonder dat ze er op een andere manier uit kunnen komen dan door zich hand over hand omhoog te hijsen. Hoe John Agar dat van plan is laat hij in het midden - laat staan die dikke Nestor Paiva.<br />Het handjevol mannen van middelbare leeftijd vindt het lijk van hun collega. Niemand neemt de moeite om te rouwen of commentaar te leveren op het verlies. Ze hebben trouwens niet veel tijd, want voor je het weet ontdekken ze een verloren beschaving van bleke Sumeriërs die op paddenstoelen leven, op één mooie meid na (Cynthia Patrick, de beste actrice van het stel) die er redelijk menselijk uitziet en iets van een kleurtje heeft. De Soemerische koning benoemt haar tot Agars gemalin. Als Agar zich terugtrekt, gaat zij met hem mee en hij moet haar voorzichtig afweren, want hij is tenslotte een man van principes. Het blijkt dat de Soemeriërs besluiten dat al hun bezoekers moeten sterven - maar ze zijn bang voor 'het vuur van Ishtar', waarmee ze de zaklantaarn bedoelen.<br />Maar waarom doorgaan? Het verslechtert tot een van Edgar Rice Burroughs' half schizofrene romans. 'Tarzan gaat naar Mars' of zoiets. Veel taferelen van beestachtige half-hoministen die in de lavaputten werken en gegeseld worden door hun Soemerische meesters. Soemerische soldaten die de archeologen najagen met zwaaiende zwaarden, maar tegengehouden worden door het vuur van Ishtar.<br />Ik weet niet hoe het afloopt. Ik ben de eigenaar van de dvd en ik kan mezelf er niet toe brengen hem uit te kijken. Ik heb echt mijn best gedaan om hem belachelijk genoeg te vinden om er een glimlach aan te ontlokken, maar ik kon geen enkel gevoel opwekken, behalve dan een hevige verveling.<br />Het is moeilijk voor te stellen dat dit bedoeld was om door iemand van boven de negen of tien te worden gezien.
This is one shoddy piece of work. Not hateful, because it doesn't actively promote antisocial behavior, and not bad enough to be unintentionally amusing either. It's a straightforward attempt to cobble together a cheap movie, while putting no time or effort into it, and drawing in enough patrons to make a profit.<br /><br />A handful of archaeologists, led by John Agar, are digging up and decoding plaques with "cuneiform" writing on them, though what we see bears no resemblance to any cuneiform that a Sumerian might have seen. The other scientists look over John Agar's shoulder while he reads a particularly puzzling plaque and rattles off allusions to The Gilgamesh Epic. This prompts them to climb a mountain that looks like K-2 in order to search for more clues. Near the peak, an avalanche almost buries them, but it also exposes a ruined Sumerian city.<br /><br />So far, so typical of Warner Brothers' 1950s SF/fantasy flicks, and not without interest. But then the ice breaks under the feet of one of the scientists and he plunges into a hole so deep that Agar, peering in behind his flashlight, can't see the bottom.<br /><br />I ask you -- the experienced mountain climber -- what would you do under these circumstances? A member of your team has fallen into what appears to be a bottomless pit. Here's what THEY do. With no more than a flashlight and a bit of climbing equipment, one by one, they lower themselves "hundreds of feet" into the black pit with no way of getting back up except by hoisting themselves hand over hand. How John Agar expects to do that is left unexplained -- never mind chunky Nestor Paiva.<br /><br />The handful of middle-aged men find their colleague's dead body. Nobody bothers to mourn or comment on the loss. They don't have much time anyway because, before you know it, they discover a lost civilization of pale Sumerians who live on mushrooms, except for one beautiful babe (Cynthia Patrick, the best actor in the bunch) who looks reasonably human and has something resembling a tan. The Sumerian king assigns her to be Agar's consort. When Agar retires, she goes with him and he must gently fend her off because, after all, he's a man of principle. It turns out that the Sumerians decide all their visitors must die -- BUT -- they are afraid of "the fire of Ishtar," meaning the flashlight.<br /><br />But why go on? It deteriorates into one of Edgar Rice Burroughs' half-schizophrenic novels. "Tarzan Goes to Mars," or something. Lots of scenes of beastly half-hominids laboring among the lava pits and being whipped by their Sumerian masters. Sumerian soldiers chasing the archaeologists waving swords but being held back by the fire of Ishtar.<br /><br />I don't know how it ends. I own the DVD and I can't bring myself to finish watching it. I really tried to find it ridiculous enough to raise a smile but I couldn't generate any feeling except a fierce boredom.<br /><br />It's hard to imagine that this was intended to be seen by anyone over the age of nine or ten.