Ik geloof geen seconde in het eindresultaat, maar deze film zal alles doen wat nodig is om ons te laten geloven dat de relatie tussen de 44-jarige Nora Baker en de 27-jarige Max Baron kan werken. De leeftijdsverschil is niet zo moeilijk te accepteren als hun etnische en financiële verschillen. Baron is een rijke, succesvolle joodse zakenman en Nora is serveerster in een hamburgertent. Maar de film probeert ons met al zijn macht te laten geloven dat ze inderdaad een liefdevolle relatie kunnen onderhouden, ondanks alle beproevingen die voor hen liggen. Ze hebben allebei verlies geleden in hun leven, ze vinden elkaar aantrekkelijk en als ze samen zijn, zijn de chemie en de passie gewoon magnetisch. is het idee van wie en wat ze buiten de persoonlijke relatie zijn.<br />Susan Sarandons optreden als serveerster is een succes, omdat ze laat zien dat ze onbevreesd, dynamisch en onvolmaakt is... maar ze vraagt niet om medelijden en accepteert dat het leven niet altijd iedereen een goede beurt geeft. Ze gaat achter de jongere man aan, houdt van hem, is dankbaar dat hij nog steeds bij haar thuis komt logeren. Die agressiviteit om te krijgen wat ze wil zonder zich zorgen te maken over wat anderen zouden kunnen zeggen (al is ze erg kwetsbaar en heeft ze geen vertrouwen in de kracht van een blijvende relatie). Spader krijgt eindelijk de kans om een sympathiek personage te spelen dat gewoon weer iets wil voelen. Met Nora heeft hij die vreugde en staan de sterren op één lijn.<br />Ik moet zeggen dat er in deze film een heleboel goed gaat. De dialoog stelt Sarandon in staat haar personage verder uit te breiden dan een cliché. Je mag haar graag, ondanks de fouten die je misschien scherp ziet. Spader is in staat uit te breiden naar onbekend terrein als iemand om wie we kunnen geven in plaats van om wie we een hekel hebben. Er is ook een geweldige bijrollen bezetting die de film met kleur vult. Maar tot onze schrik is deze film ook seksueel hartstochtelijk en laat niet zien hoe dierlijk de aantrekkingskracht is die deze twee op elkaar hebben.
While I don't believe the end result for a second, this film will do whatever it takes to make us believe the relationship between 44 year old Nora Baker and 27 year old Max Baron can work. The age-gap isn't as difficult to accept as their ethnic and financial differences. Baron is a wealthy, successful Jewish business exec and Nora is a waitress at a hamburger joint. The film, though, with all it's might, tries to make us believe that, yes, they can still maintain a loving relationship despite all the certain trials that lie ahead. Both have had loss in their life, both find each other attractive, and when they are together the chemistry and passion is simply magnetic. It's the idea of who and what they are outside the personal relationship.<br /><br />Susan Sarandon's performance as the waitress is a winner because she shows her as fearless, dynamic, and flawed..but she doesn't ask for pity and accepts that life doesn't always deal everyone a great hand. She goes after the younger man, loves him, she is thankful he continues coming by her house to stay. That aggressiveness to go after what she wants without worrying about what others might say(..though, she is very vulnerable and doesn't have faith in the strength of the relationship lasting). Spader finally has a chance to portray a likable character who just wants to feel something again. With Nora, he has that joy and the stars are aligned.<br /><br />I will say that this film has lots of things going for it. The dialogue does allow Sarandon to expand her character beyond a cliché. You like her despite whatever faults you might see glaringly. Spader is able to expand into uncharted territory as a person we can care about instead of loathe. There's also a marvelous supporting cast which fill the film with color. But, startlingly, this film is also sexually passionate and pulls no punches showing the animal attraction these two have for each other.