In tweeënhalf uur schildert Clint Eastwood een provocerend stuk over heldhaftigheid en oorlogspropaganda. De film vertelt drie verhalen: ten eerste de slag van Iwo Jima tijdens de Tweede Wereldoorlog, waar duizenden soldaten (Japanse en Amerikaanse) sneuvelden bij de'verovering' van dat eiland. In de stijl van Saving Private Ryan (Spielberg is producent van Flags) krijgt de kijker een verbazingwekkende blik op een oorlog met veel bloed, ingewanden en computeranimaties. Ten tweede is er het verhaal van een zoon van een van de vlagveroveraars op dat eiland, die andere overlevenden van die slag interviewt om zijn vader wat beter te begrijpen. Dat is heel ontroerend, maar het valt een beetje in het niet bij de uiteindelijke verhaallijn. Dit is de plek waar de veteraan-regisseur Eastwood echt opvalt. Net als zijn meditatie over geweld dat onvergeeflijk is, bestudeert Flags de heldhaftigheid van soldaten die toevallig in de schijnwerpers van de oorlogspropagandamachine komen te staan. Sommigen zullen zeggen dat Eastwood een anti-oorlogsfilm heeft gemaakt of zelfs een anti-Amerika-film, maar ze hebben het mis. Flags is heel kritisch over de manier waarop de oorlog aan het publiek wordt verkocht. Er is niets eervols aan doden of gedood worden op het slagveld. Het enige wat ertoe doet, is dat je je vrienden in je peloton beschermt en dat zij jou beschermen. Flags is een van de beste oorlogsfilms die ik ooit heb gezien, misschien zelfs beter dan Ryan, omdat het...' Het is nooit sentimenteel en altijd eerlijk in zijn beschrijving van de soldaten en de oorlog in het algemeen.
In two and a half hours Clint Eastwood paints a thought provoking piece on heroism and war-propaganda. The film tells three stories: first it is the WW II battle of Iwo Jima where thousands of soldiers (Japanese and American) died 'conquering' that island. In the style of Saving Private Ryan (Spielberg is a producer of Flags) the viewer gets a astounding look at war with a lot of blood, guts and CGI. Second is the story of a son of one of the flag raisers on that island, who interviews other survivors of that battle to understand his dad a little better. This is very moving stuff, but stands a little pale in comparison to the final storyline. This is where veteran-director Eastwood really shines. Like his meditation on violence Unforgiven, Flags takes a closer look at heroism where soldiers by chance get into the spotlight of the war-propaganda-machine. Some may say that Eastwood made an anti-war film or even an anti-America film, but they're wrong. Flags is very critical on the way war is sold to the public. There's nothing honorable about killing or to be killed on the battlefield. The only thing that matters is that you protect you're friends in your platoon and that they protect you. Flags is one of the best war movies I ever saw, maybe even better than Ryan, because it's never sentimental and always honest in its portrayal of the soldiers and war in general.