Oké, misschien ben ik een doetje of misschien had ik een geldige medische reden om flauw te vallen, maar het is een feit dat ik heel veel horrorfilms kijk en regelmatig vrijwilligerswerk doe voor een horrorblad, en dit is nog nooit eerder gebeurd. Ik had moeten flauwvallen voor Ichi de Moordenaar, of Brain Dead, of f*ck, zelfs voor de kakkerlak-scène in _Grendelshow_ <0xE2><0x80><0x93> maar nee, het onderdeel dat me buiten westen sloeg was 'Het meisje met de gouden borsten', een verhaal over een beeldschone griet die een borstimplantaat heeft waar iets vreselijk mis mee gaat. Na de episode ging ik naar de dokter, liet een bloedtest doen, een ECG, liet mijn bloeddruk meten, een volledig onderzoek... en kreeg te horen dat ik waarschijnlijk uitgedroogd was, mijn lichaamstype is mager en ontvankelijker. Ik maakte krankzinnige uren, ging naar middernachtelijke voorstellingen, het theater was benauwd en bla bla bla. Ik ben iemand die horrorscripts schrijft! Ik ben afgestompt geraakt als schrijver omdat ik het steeds moeilijker vind om mezelf bang te maken. Ik zou graag denken dat ik sterker ben, maar verdomme. Het gevoel kwam als een dimensionale draai <0xE2><0x80><0x93> alsof ik vocht om in mijn lichaam te blijven <0xE2><0x80><0x93> mijn perspectief pulseerde, ik raakte gedesoriënteerd, daarna kwam het onhandelbare verlangen om wat water in mijn gezicht te plenzen. Ik had op mijn plaats moeten blijven zitten. In plaats daarvan ging ik naar de hal, stortte neer, brak mijn wenkbrauw... en herinner me niets van de val. Om mijn waardigheid te bewaren <0xE2><0x80><0x93> en te zien of het echt een epileptische aanval was geweest, ging ik naar de tweede vertoning, en ik kan tot mijn genoegen zeggen dat ik het overleefde <0xE2><0x80><0x93> viel ik niet flauw en voelde ik me niet koortsig gedurende al die vijf verdiepingen, en ik genoot er behoorlijk van. Ik ben een groot liefhebber van griezelfilms, en deze heeft er meer dan genoeg van - hoewel ik graag meer bloed had gezien - de teergevoelige delen hadden uitvergroot kunnen worden, sadistischer gemaakt, vooral in het verhaal over de tapeworm - de film als geheel deed me denken aan die oude pulp-EC-thrillerstrips die ik als kind las. De belichting had echo's van Argento's Suspiria... De hoofdrollen waren behoorlijk eng, de stijl van de regisseur was vrij gevarieerd en voegde een paar interessante details toe aan het geheel, en ik hoop dat de mensen van _Tales from the Crypt_ dit team een nieuwe kans geven - dit keer met _takashi miike_ op het rooster om voluit te gaan in de melkachtige gruwel van de tieten.
Okay so maybe I'm a wimp or maybe I had legitimate medical reasons for fainting, but the fact is I do watch tons of horror films, volunteer regularly for a horror magazine, and this has never happened before. I should have fainted to Ichi the Killer, or Brain Dead, or f*ck, even the cockroach sequence in Creepshow- but no, the segment to knock me out was "The girl with the golden breasts" which was a story about this gorgeous chick who's boob implant goes horribly wrong. Following the episode I went to the doctor, got a blood test, EKG, had my blood pressure taken, a full out exam- and was told that I was probably dehydrated, my body type is lean and more susceptible. I was working crazy hours, attending midnight screenings, the theater was stuffy, and blah blah blah. I'm a guy who writes horror scripts! I've become jaded as a writer because I've found it increasingly hard to scare myself. I'd like to think I'm tougher than that, but damn. The feeling came on like dimensional twist- like I was fighting to stay in my body- my perspective was pulsing, disorientation followed, then the unfightable desire to go and splash some water on my face. I should have stayed in my seat. Instead, I went out to the lobby, came crashing down- busted open my eyebrow...and have no memory of the fall. To preserve my dignity- and see if it really was an epileptic thing, I attended the second screening, and am happy to say I survived- didn't faint or feel feverish throughout all the five stories, and enjoyed it quite a bit. I am totally into exploitation horror movies, and this one has plenty of it-- Though I would have liked to have seen more gore- the squeamish parts could have been expanded, made more sadistic, especially in the tape worm story-- the film as a whole reminded me of those old pulp EC horror comics I used to read as a kid. The lighting had echoes of Argento's Suspiria... The main score was effectively creepy, the director's styles were pretty varied adding some interesting textures to the whole, and I hope the people at Tales from the Crypt scoop up this team for another go at it- this time adding takashi miike to the roster to go full out into the lactating boob horror.