Ik ben over het algemeen vrij vergevingsgezind als het om romantische komedies gaat, vooral die uit Hollywood. Ze zijn vaak op de rand van banaal, voorspelbaar en dom, maar de komedies die niet helemaal onbekwaam zijn, slagen er nog steeds in om de kijker met wisselende mate te amuseren. Jammer genoeg valt 'Mijn moeders nieuwe vriend' ver onder de maat en is het zelfs niet een beetje amusant.<br />Ten eerste is het niet nodig dat een film als deze slim of bijzonder realistisch is, maar hij moet wel enigszins integer zijn, zodat we echt in de personages kunnen geloven. Hier, in de proloog, zien we Henry Durand (Colin Hanks), die duidelijk een hechte band heeft met zijn moeder, Marty (Meg Ryan), die het huis uit gaat en mama achterlaat om bij de FBI te gaan werken. Drie jaar later keert Henry terug naar huis <0xE2><0x80><0x93> kennelijk zonder in al die tijd ook maar één keer bij zijn moeder op bezoek te zijn geweest of met haar te hebben gepraat. Nu weet ik zeker dat de FBI een zekere mate van geheimhouding vereist, maar het is zeker niet nodig dat hun agenten drie jaar lang alle communicatie met hun naasten afsnijden. De schijnheiligheid van de opzet vermindert elke kans op empathie met een van de personages.<br />Ten tweede zijn de personages zelf zo ongeveer de meest onsympathieke die ik ooit in een romantische komedie heb gezien. Ik zou liever een weekend opgesloten zitten in een cel met Barbara Stone (Bette Midlers personage in 'Ruthless People'). ) dan 15 minuten met de onuitstaanbaar egocentrische, geestloze Marty Durand. Ryan is hier gewoon verschrikkelijk, en meestal geniet ik van haar optredens. Ze overdrijft Marty's komische kwaliteiten met tics en theatrale stembuigingen die veel te overdreven zijn, en ze lijkt haar beperkte talent voor fysieke komedie kwijt te zijn. Misschien is het mes uitgeschoten en hebben de chirurgen iets anders uit haar gezicht gesneden toen ze haar gezicht opnieuw ontwierpen. Ze ziet eruit alsof ze probeert op Michelle Pfeiffer te lijken en daar jammerlijk in faalt. Het moet het slechtste optreden van haar carrière zijn, en waarschijnlijk het slechtste van het jaar. Hanks, die misschien probeert Ryans irritante optreden te compenseren, is zo levenloos als een presse-papier. Hij kijkt nors en nors de film door. Antonio Banderas en Selma Blair hebben niet genoeg te doen om veel indruk te maken, hoewel Banderas in de warboel van de verhaallijn tenminste nog een beetje charmant weet te zijn. De enige echt grappige rol in de film is die van Trevor Morgan, in een klein rolletje als de jonge dekhengst waar Ryan mee omgaat.<br />De film stapelt slechte moppen op elkaar en slaat dood wat de eerste keer niet echt grappig was <0xE2><0x80><0x93> de Italiaanse kok die smacht naar Marty, de grapjes van de FBI-agenten over hoe sexy Marty schijnt te zijn, enzovoort. Ik denk dat dat komt omdat het niets anders te doen heeft. Er is gewoon niets aan de hand, geen romantiek, bijna geen komedie, zeker geen spanning, en in de eerste vijf minuten hebben we alle logica verloren. Het enige wat deze film kan aanbevelen, is de zenuwinzinking van een ooit zo getalenteerde actrice. Daar zit een zekere fascinatie in: Ryans optreden is een langzaam bewegend wrak. Ik hoop dat ze weer bij haar positieven komt en de volgende keer beter voor de dag komt.
I'm usually pretty forgiving when it comes to romantic comedies, especially those out of Hollywood. They often are borderline insipid, clichéd, predictable, and dull-witted, but those that aren't completely inept still manage to entertain to varying degrees. Unfortunately, "My Mom's New Boyfriend" falls way below the grade and fails even at being mildly amusing.<br /><br />First, it isn't necessary for a movie like this to be smart or particularly realistic, but it should have some integrity so that we can actually believe in the characters. Here, in the prologue, we see Henry Durand (Colin Hanks), who clearly has a close relationship with his Mom, Marty (Meg Ryan), leaving home and Mom behind to start a job with the FBI. Flash forward three years, and Henry returns home -- apparently, without even once having visited or talked to his Mom in all that time. Now I'm sure the FBI requires a certain amount of secrecy, but it sure doesn't require its agents to cut off all communication with their nearest and dearest for three years. Right off the bat, the phoniness of the set-up sinks any chance at viewer empathy with any of the characters.<br /><br />Second, the characters themselves are about the most unlikeable I can think of in any romantic comedy I've ever seen. I'd rather spend a weekend locked in a cell with Barbara Stone (Bette Midler's character in "Ruthless People") than 15 minutes with the insufferably egotistical, vapid Marty Durand. Ryan is just awful here, and I usually enjoy her performances. She badly overplays Marty's zany qualities with ticks and vocal histrionics that are way over-the-top, and she seems to have lost whatever limited gifts she had for physical comedy. Maybe the knife slipped and the surgeons cut something else out when they were redesigning her face. She looks like she's trying to look like Michelle Pfeiffer and failing miserably. It has to be the worst performance of her career, and probably the worst of the year. Hanks, perhaps trying to counterweight Ryan's annoying performance, is as lifeless as a paperweight. He glowers and scowls through the film. Neither Antonio Banderas nor Selma Blair have enough to do to make much of an impression, though Banderas manages at least to be somewhat charming through the muddle of the storyline. Actually, the only genuinely funny performance in the film is from Trevor Morgan, in a small part as a young stud Ryan dates.<br /><br />The film piles bad jokes one on top of the other and beats to death what wasn't particularly funny the first time -- the Italian chef who pines for Marty, the FBI agents' jokes about how hot Marty supposedly is, etc. I guess it does this because it has nothing else to do. There's just nothing going on here, no romance, almost no comedy, certainly no suspense, and we lost logic in the first five minutes. The only thing that can recommend this movie is seeing the crack-up of a once gifted actress. There's a certain fascination in that, Ryan's performance is a slow-moving train wreck. I hope she gets it together and comes back in better form next time.