Ik had het boek een keer eerder gelezen toen het net uit was (ik had ook Angels & Demons gelezen, waar ik nauwelijks meer van had genoten dan van TDC), en een week voor het uitkwam besloot ik het nog een keer te lezen om het verhaal op te frissen. Tjonge, dat was een vergissing. Door de film in te gaan met een nieuwe kennis van het verhaal werd mijn frustratie alleen maar groter. Ron Howards interpretatie van het boek was helemaal verkeerd. Ik had het gevoel dat hij belangrijke stukjes informatie had weggelaten. Hij had zich bijvoorbeeld meer kunnen richten op de symboliek van Pagen, de Prior en eh... hoe zit het met Da Vinci? Ook het beruchte Micky Mouse-horloge komt even in beeld, maar wordt niet genoemd. De film (waarvan ik zelfs het boek al gelezen had) viel tegen. Het script was op z'n zachtst gezegd nietszeggend. Ik denk dat de macht van de ster over mijn verwachtingen overschaduwde. Over het geheel genomen had Da Vinci me niet bevredigd.
I had read the book once before when it was first released (I had also read Angels & Demons which I enjoyed only slightly more than TDC), and a week before it's release decided to read it again to brush up on the story. Boy was that a mistake. Going into the movie with a fresh knowledge of the story only amplified my frustration. Ron Howards interpretation of the book was all wrong. I felt he left out key bits of information. For instance, he could have focused more on the Pagen symbolism, the Prior and umm how about Da Vinci? Also, the infamous Micky Mouse watch makes a brief appearance but no mention is made.<br /><br />The movie (w/o even reading the book)fell flat. The script was bland at best. I think that the star power over shadowed my expectations. Overall Da Vinci left me unsatisfied.