'A Taste of Blood' (1970) is een relatief bloedeloze zeldzaamheid voor Herschell Gordon Lewis, alias 'The Wizard of Gore'. De film, die bijna twee uur lang is en duidelijk door Lewis is ontworpen als een soort epische vampiersaga, vertelt het verhaal van John Stone, een slijmerige zakenman uit Florida, die per post twee flessen cognac van zijn Britse voorouders ontvangt. Hij drinkt de flessen leeg zonder te beseffen dat het Mickey Finneds met het bloed van Dracula zelf zijn geweest, en al snel begint hij, met een blauwe huid en met een rekening van honderd jaar oud te vereffenen, de afstammelingen van de vijanden van de oude nekbreker op te sporen. Die gemanipuleerde drank, moet ik eraan toevoegen, komt niet echt als een verrassing in de film... niet nadat we hebben gehoord dat Stone's bloed niet van hem is. De middelste naam van Lewis' film is Alucard. (Dit stelt de kijker in de gelegenheid de rollen te verwachten van dr. Nietsneknarf en mr. Namflow, wat godzijdank nooit gebeurt!) Hoe dan ook, met slechts een handvol bloederige moorden zou deze film nauwelijks aantrekkingskracht uitoefenen op Lewis' gebruikelijke rabiate fans. Evenmin zou hij aantrekkingskracht uitoefenen op iemand die op zoek is naar een goed in elkaar gezette film. In werkelijkheid is de film heel goedkoop gemaakt, verschrikkelijk bewerkt, beweegt zich in een gletsjertempo en is nooit angstaanjagend. Lewis' richting is sloom en zijn cameraposities zijn die van een voetganger; het ergste van alles is dat dezelfde paar muziekfragmenten eindeloos worden herhaald, als op een bandje, op het punt van afleiding, en de nachtfotografie is lachwekkend. Dus waarom de drie sterren? Nou, de film is ook behoorlijk geacteerd (in elk geval voor een film van H.G. Lewis), is af en toe sfeervol, en de drie hoofdpersonen (Stone, zijn hitsige blonde vrouw en zijn beste vriend) zijn enigszins interessant. De film had een 1/2 uur korter moeten zijn, maar met veel meer finesse had deze Dracula-up iets anders kunnen zijn dan de bloedeloze levensverlenger die hij vaak is. O... ik moet ook vermelden dat die gezegende maniakken van Something Weird het weer eens voor elkaar hebben gekregen: ze hebben weer een filmische zonderling gered en er een mooie dvd van gemaakt. Mooi werk, jongens!
"A Taste of Blood" (1970) is a relatively goreless rarity for Herschell Gordon Lewis, aka "The Wizard of Gore." At almost two hours in length and clearly designed by Lewis as some kind of epic vampire saga, it tells the story of John Stone, a smarmy Florida businessman who receives two bottles of brandy in the mail from his British ancestors. He drinks the bottles off, little realizing that they have been Mickey Finned with the blood of Dracula himself, and soon, blue-skinned and with a 100-year-old score to settle, he starts to track down the descendants of the old neck nosher's enemies. That doctored booze, I should add, comes as no real surprise in the film...not after we learn that Stone's middle name is Alucard. (This sets the viewer up to expect appearances by Dr. Nietsneknarf and Mr. Namflow, which mercifully never happen!) Anyway, with only a handful of mildly bloody killings, this film should barely appeal to Lewis' usual rabid fans. Nor should it appeal to anyone looking for a well-put-together film. In truth, the picture is very cheaply made, terribly edited, moves at a glacial pace and is never frightening. Lewis' direction is lackadaisical and his camera positionings are pedestrian; worst of all, the same few snippets of music are repeated endlessly, as if on a tape loop, to the point of distraction, and the day-for-night photography is laughable. So why the three stars? Well, the film is also decently acted (for an H.G. Lewis movie, anyway), is at times atmospheric, and the three leads (Stone, his hotty blond wife and his best friend) are somewhat interesting. The picture should have been a 1/2 hour shorter, but with a lot more polish, this Dracula update could have been something other than the bloodless life-drainer it often is. Oh...I should also mention that those blessed maniacs at Something Weird have done it again, rescuing another cinematic oddball and making another fine-looking DVD out of it. Way to go, guys!