Eerst was er een tv-serie, _Wanted Dead or Alive_, gemaakt aan het eind van de jaren vijftig, met een opkomende jonge ster, Steve McQueen, die de heldhaftige premiejager Josh Randall speelt. Hier, in deze actiefilm uit 1987, vinden de gebeurtenissen plaats in de moderne tijd en heet het personage van Rutger Hauer Nick Randall. Hij wordt in feite onthuld als de achterkleinzoon van het personage van McQueen uit de oude tv-serie, maar het verband wordt nauwelijks genoemd en is absoluut niet relevant voor de plot van deze film. Toch zou dat niet uitmaken als de nieuwe en bijgewerkte _Wanted Dead or Alive_ een goede film was. Misschien als de actie opwindend was, of als de verhaallijn een paar nieuwe ideeën en invalshoeken had, of zelfs als de film als geheel enig gevoel voor tempo en doel had. Maar nee! _Wanted Dead Or Alive_ is een extreem gedachteloze, extreem zinloze vertoning die je tanden doet knarsen van wanhoop.<br /><br />Ex-CIA-agent Nick Randall (Rutger Hauer) werkt nu als premiejager in zijn eentje, een wolvin. Hij leeft van de ene baan naar de andere in een enorm pakhuis vol motorfietsen en fitnessapparatuur. Zijn messcherpe bestaan komt nog dichter bij het randje als de Arabische terrorist Malak Al Rahim (Gene Simmons) gebouwen en mensen in het centrum van L.A. begint op te blazen. Eerst worden er bij een bomaanslag in een bioscoop 140 mensen afgeslacht; later stelt Rahim voor om een chemische fabriek te vernietigen, waarbij zo'n 30.000 onschuldige mensen om het leven komen! Een van Randalls vroegere CIA-collega's, Philmore Walker (Robert Guillaume), gaat naar onze humeurige held toe en smeekt hem om Rahim op te sporen. Randall stemt toe, maar is zich er aanvankelijk niet van bewust dat de autoriteiten van plan zijn hem te bedriegen, aangezien ze reden hebben om hem nog minder te mogen dan de terrorist! Rahim reageert niet al te vriendelijk op de tussenkomst van deze premiejager en doodt een paar van zijn naaste medewerkers, waardoor Randall zo kwaad wordt dat hij zijn geld in de steek laat en zijn tegenstander te lijf gaat, puur voor de persoonlijke bevrediging. In de meeste opzichten is _Wanted Dead Or Alive_ een vrij afschuwelijke film. Hij is niet geschikt voor actiefans, omdat de actie een goedkoop, amateuristisch tintje heeft. Hij is niet geschikt voor spanningsfans, omdat er geen opwinding is, alleen maar een hoop lawaai en rotzooi. Hij is niet geschikt als thriller voor 'denkende' mensen, omdat hij zo'n nadruk legt op hersenloosheid. En hij is niet geschikt voor mensen die zich met plezier het oude tv-programma herinneren, omdat het vrijwel niets met het programma gemeen heeft, behalve het feit dat er een premiejager in voorkomt die Randall heet. Het script van Michael Patrick Goodman, Brian Taggert en regisseur Gary Sherman gaat nergens heen <0xE2><0x80><0x93> het vormt niet eens een interessant contrast tussen de held en de schurk. In een film als _Die Hard_, die een jaar later werd uitgebracht, geeft de kat-en-muis-psychologie die tussen de held en de slechterik wordt toegepast het verhaal een gevoel van focus en creëert echte spanning. In deze film is daar geen sprake van. Rahim en Randall hebben nauwelijks scènes samen, en hun strijd tegen elkaar heeft voor het publiek geen enkele belangstelling, behalve dan voor een al te korte laatste confrontatie waarin de goede man een, toegegeven, nieuwe manier bedenkt om zich van zijn aartsvijand te ontdoen. Gene Simmons als de Arabische terrorist ziet er gepast wild uit, maar verder is het een niets van een rol. Hauer is net zo'n mislukkeling als de held: hij draagt een cool leren jasje en woont in een vrijgezellenflatje, maar meer diepgang en betekenis zit er niet in het personage! Voor een antiterrorismefilm is dit een bom die zo snel mogelijk tot ontploffing moet worden gebracht, liefst op een eiland dat zo ver mogelijk van intelligente beschavingen verwijderd ligt.
First there was a TV show called Wanted Dead Or Alive, made in the late 1950s, with an upcoming young star named Steve McQueen playing heroic Wild West bounty hunter Josh Randall. Here, in this 1987 actioner, the events take place in modern times and Rutger Hauer's character is named Nick Randall. He is, in fact, revealed as the great-grandson of McQueen's character from the old TV show, but the link is barely mentioned and has absolutely no relevance to the plot of this film. Still, that wouldn't matter if the new and updated Wanted Dead Or Alive was any good. maybe if the action was exciting, or the storyline had a few new ideas and angles, or even if the film as a whole had any sense of pace and purpose. But no! Wanted Dead Or Alive is an ultra-mindless, ultra-pointless offering that makes one grind one's teeth with despair.<br /><br />Ex-CIA operative Nick Randall (Rutger Hauer) now works as a lone-wolf bounty hunter in L.A. He lives in between jobs in a huge warehouse full of motorcycles and gym equipment. His knife-edge existence teeters even closer to the edge when Arab terrorist Malak Al Rahim (Gene Simmons) starts blowing up buildings and people in downtown L.A. First 140 people are slaughtered in a cinema bombing; later Rahim proposes to destroy a chemical plant, wiping out some 30,000 innocent lives in the process! One of Randall's old CIA colleagues, Philmore Walker (Robert Guillaume), approaches our moody hero and pleads with him to track down Rahim. Randall agrees, but is initially unaware that the authorities intend to double-cross him as they have reason to like him even less than the terrorist! Rahim doesn't take too kindly to the interference of this bounty hunter and kills a few of his nearest and dearest, leaving Randall so angry that he forsakes his money and goes after his adversary purely for the personal satisfaction of it.<br /><br />Wanted Dead Or Alive is a pretty awful movie on most levels. It doesn't deliver for action fans, because the action has a cheap, amateurish feel about it. It doesn't deliver for suspense fans because there is no excitement, just lots of noise and mayhem. It doesn't deliver as a "thinking-man's" thriller because of its insistence on mindlessness. And it doesn't deliver for those who fondly remember the old TV show because it has virtually nothing in common with it other than the fact that it features a bounty hunter named Randall. The script by Michael Patrick Goodman, Brian Taggert and director Gary Sherman goes nowhere - it doesn't even build up an interesting contrast between the hero and the villain. In a movie like Die Hard, which came a year later, the cat-and-mouse psychology played out between hero and villain gives the story a sense of focus and creates real tension. In this one, there's none of that.. Rahim and Randall have barely any scenes together, and their battle against each other carries no interest for the audience at all, other than an all-too-brief final showdown in which the good guy comes up with an admittedly novel way of disposing of his nemesis. Gene Simmons as the Arab terrorist looks suitably wild, but beyond that it's a nothing of a role. Hauer is similarly wasted as the hero  he wears a cool leather jacket and lives in a pretty mean bachelor pad, but that's about as deep and meaningful as the character gets! As anti-terrorism action movies go, this is one BOMB in urgent need of detonation, preferably on some island as far from intelligent civilisation as possible.