Warren Beatty's _BULWORTH_ is de krankzinnigste politieke satire die ik ooit heb gezien. Het is eigenlijk meer een statement dan een satire, en gaat over een aantal belangrijke economische kwesties, met name de positie van de Afro-Amerikanen in ons land. Beatty gaat veel te ver als de Californische senator Jay Bulworth, een man die ten onder gaat aan de monotonie van de moderne politiek. Hij is toevallig ook herkozen, dus hij bezoekt kerken, clubs in South Central en de achterbuurten van L.A., die voor het merendeel ongepland zijn en zijn staf razend maken, aangevoerd door de getalenteerde acteur Oliver Platt. Het statement gaat over de vraag of er in dit land wel of geen vrijheid van meningsuiting bestaat. Bulworth zegt wat hij denkt en wat hij werkelijk voelt, maar de gevolgen kunnen zowel verhelderend als fataal zijn. Dat is waar de film op aanstuurt.<br />Beatty's optreden is goedbedoeld en energiek, en hij heeft in veel van zijn toespraken een goed komisch gevoel voor humor, maar het is soms een beetje gekunsteld. Je kunt merken dat hij alles in het werk stelt om van Bulworth een gestoorde, paranoïde profeet van het volk te maken. Halle Berry is het kalme middelpunt van de film. Er zit meer achter haar dan je op het eerste gezicht zou denken. En het belangrijkste is dat zij het middelpunt vormt van het Afrikaans-Amerikaanse besef dat Bulworth echt het 'echte werk' zou kunnen doen met betrekking tot de manier waarop hij hen economisch kan helpen. Bulworth heeft veel scènes in de 'buurt', de meeste heel grappig, maar ook heel realistisch. Dat is natuurlijk pure politieke fantasie.<br />BULWORTH heeft veel te zeggen en doet dat ook op een heleboel effectieve manieren, maar zijn buitensporigheid is soms zijn zwakke punt. Zeker, Bulworth zegt en doet wat we zouden willen dat Clinton of Dole zouden doen: onophoudelijk hun mening geven op het grootste openbare podium dat er is. Maar is dat mogelijk? Niet echt, vertelt de film ons. Er zijn een paar geweldige individuele scènes, de beste is die waarin Beatty en co. een club in South Central betreden. Ze zijn daar zo misplaatst en Beatty denkt dat hij dat niet is, dat er gelachen wordt. Het door een Oscar bekroonde script van Beatty zelf is vlot geschreven en de film is buitengewoon goed geregisseerd. Er wordt geen seconde lang bij stil gestaan en Bulworths krankzinnige waanzin heeft een bepaalde opzet. De boodschap is in wezen de gebruikelijke regeringsaangelegenheid, wildcards zijn niet toegestaan en de mogelijkheid van een leider die in vrije (en ik bedoel vrije) taal spreekt, is praktisch onmogelijk. Als er politici waren zoals Bulworth, zou het stemproces in de Verenigde Staten een heel stuk agressiever zijn.
Warren Beatty's BULWORTH is the craziest political satire I have ever seen. It is actually more of a statement than a satire, touching on several important economic issues, most importantly the African-American place in our country. Beatty goes way over-the-top as California Senator Jay Bulworth, a man who is destroyed by the monotony of modern politics. He also happens to be up for re-election, so he tours churches, South Central clubs, and the ganglands around L.A., most of which are unplanned and infuriating to his staff, led by talented actor Oliver Platt. The statement is the question of whether or not free speech really exists in this country. Bulworth speaks his mind and what he really feels, but the consequences can be both enlightening or fatal. This is what the film is driving at.<br /><br />Beatty's performance is well-meaning and energetic, and he displays a good comedic sense in many of the speeches, but it is, at times, a bit contrived. You can tell he is putting his all into making Bulworth a crazy, paranoid prophet of the people. Halle Berry is the calm point of the movie. There is more to her than meets the eye. Most importantly, she is the centerpiece of the African-American realization of how Bulworth could really be the 'real deal' in regards to how he can help them economically. BULWORTH has many scenes in the "hood", most extremely funny, but also brutally realistic. This, of course, is pure political fantasy.<br /><br />BULWORTH has a lot to say and does so in a lot of effective ways, but its outrageousness is sometimes its flaw. Sure, Bulworth says and does what we wish Clinton or Dole would do: speak their mind relentlessly on the biggest public stage there is. But is this possible? Not really, the movie tells us. There are some great individual sequences, the best being Beatty and co.'s entrance into a South Central club. They are so out of place and Beatty assumes he's not, so laughs begin to ensue. The Oscar-nominated script by Beatty himself is fast-paced and the film is extremely well edited. It does not dwell on one point for two long and there is some method to Bulworth's demented madness. Basically, the message is government business as usual, no wildcards allowed, and the possibility of a leader who mires in free (and I mean free) speech rendered virtually impossible. If their were any politicians like Bulworth, the voting process in the United States would be a hell of a lot more aggressive.