Franchot Tone is een veelbelovende aanklager die een schimmige organisatie op het spoor is die de Kruisvaarders heet. Het acteerwerk is vrij goed, maar de onophoudelijke vaderlandslievende kletskoek zorgt voor een saaie tirade, vooral omdat er nooit veel duidelijkheid is over wat de Kruisvaarders doen en hoe of waarom ze politieke macht hebben. En de vreemde voice-overs en andere incidentele onhandigheid van de regisseur maken het kijken lastig.<br />**Spoiler** De hoofdfiguur is niet ontevreden of op enigerlei wijze een buitenstaander. Hij wordt nooit verleid door de schimmige 'kruisvaarders'-organisatie die hem (om onduidelijke redenen) in een machtspositie brengt. Hij wordt wel verleid door de femme fatale, maar dat gebeurt niet. We hebben het gevoel dat het de hele tijd al slecht zal gaan, maar de held wordt niet voortdurend achtervolgd. Dat maakt het allemaal tot een suspensie, geen thriller en zeker geen film noir.
Franchot Tone is an up-and-coming prosecutor hot on the trail of a shadowy organization called the Crusaders. The acting is pretty good, but the relentless patriotic claptrap makes for a boring diatribe, especially since there's never really much clarity about what the Crusaders are doing and how or why they have political power. And the weird voice-overs and other occasional directorial clumsiness make for difficult viewing.<br /><br />For those in doubt, this is not film noir. ***Spoiler*** The main character is not disaffected or an outsider in any way. He is never seduced by the shadowy "Crusader" organization that puts him in a position of power (for no apparent reason). He does gets seduced by the femme fatale, but it doesn't even cause him to lose his fiancée. We have a feeling things are going to go bad all along, but the hero isn't under constant pursuit. Those things all make it a suspenser, not a thriller and certainly not film noir.