Stir Crazy was een van de eerste films die ik ooit heb gezien, hij kwam uit het jaar dat ik geboren werd en ik associeer 1980 altijd met de tijd dat ik op de wereld kwam en met Stir Crazy. Ik was een jaar of drie, vier en mijn grootvader huurde de video (in het begin van de jaren tachtig was dit ONGELOOFLIJK geavanceerd). Hoewel het eigenlijk een pornofilm is, met vloeken, naaktheid en volwassen thema's, vond ik het op zo'n jonge leeftijd hilarisch en ik heb hem maar een paar keer gezien. In de loop der jaren heb ik hem steeds vaker gezien en ik ben er pas een paar dagen geleden aan toegekomen om de dvd te kopen. En nu, op de leeftijd van 26, is de film nog net zo grappig als hij altijd was. Er is geen enkel onplezierig moment van het begin tot het eind, ook al wordt de laatste akte serieus en spannend.<br /><br />Gene Wilder en wijlen Richard Pryor spelen Skip Donahue en Harry Munro, twee losers uit New York die geen geld verdienen met hun droombaan als schrijver en acteur. Ze zitten vast aan beledigende baantjes in de dienstverlenende sector en worden allebei op dezelfde dag, op hetzelfde moment, om verschillende redenen ontslagen. Skip, de ogenschijnlijke damesversierder en de eeuwige optimist, haalt Harry over om het als hun grote kans te zien om aan New York te ontsnappen en naar L.A. te gaan 'waar ze alleen maar geld op je inzetten'. In hun roestige, vervallen combi halen ze het tot Glenboro, een gat in de provincie, een woestijnstadje, waar ze prompt worden aangeklaagd wegens bankroof. Hun advocaat is volkomen nutteloos en voor ze het weten zitten ze letterlijk in de gevangenis. Skip beseft de ernst van de situatie pas als ze in hun cel worden gelaten. Maar als Skip laat zien dat hij onontdekte talenten heeft als rodeokampioen, dwingt de corrupte Warden hem om mee te doen aan de jaarlijkse rodeowedstrijd, waardoor Skip, Harry en een paar anderen de kans krijgen om te ontsnappen.<br />De chemie tussen Wilder en Pryor is krankzinnig. Skip is onschuldig, optimistisch, romantisch en ziet in alles het goede. Harry is cynisch en reactionair en is vaak het echte slachtoffer van Skips onmogelijk goedmoedige persoonlijkheid. Alles wat ze zeggen en doen is briljant en elke scène heeft iets speciaals dat je je altijd zult herinneren. Het is letterlijk onmogelijk om er een in het bijzonder uit te pikken, omdat ze allemaal even geweldig zijn als elkaar.<br />Het is moeilijk te geloven dat Sidney Poiter, de auteur, deze film heeft geregisseerd. Ik heb nog nooit een komische komedie gezien, dus het is altijd weer een verrassing als je Stir Crazy ziet.<br />Er zijn zoveel dingen die Stir Crazy goed doet. Het is niet zomaar een komische film, het is een komedie.' Het is ook een karakterdrama met prachtige surrealistische en authentieke momenten (de massa-massa-massamoordenaar Grossberger die 'Down in the Valley' overtreedt en net zo timide blijkt te zijn als een jong katje).<br />Als je Stir Crazy niet grappig vindt, ben je dood. En als je het nooit hebt gezien... ben je zeker geen filmfanaat.
Stir Crazy was one of the first films I ever remember watching, it came out the year I was born and I always associate 1980 with the time I came into the world and Stir Crazy. I was about 3 or 4 and my grandfather rented the video (back in the early 80s, this was INCREDIBLY sophisticated). Even though it's pretty much an adult film, with swearing, nudity and adult themes, I found it to be hilarious at such a young age and I watched it few times. Over the years I've watched it more and more and I only just got round to buying the DVD a few days ago. And now, at 26, the film is still just as funny as it always was. There is not a single unfunny moment from the beginning to the end, even though the last act gets serious and suspenseful.<br /><br />Gene Wilder and the late Richard Pryor play Skip Donahue and Harry Munro, two NYC losers who are making no money in their dream jobs of play-write and actor. Stuck with insulting service jobs they both get fired on the same day, at the same moment, for various reasons. Skip, the apparent ladies man and ever the delusional optimist, talks Harry into seeing it as their big chance to escape NYC and head for LA 'where you smile and they just POUR money on you'.<br /><br />In their rusted, derelict combi, they make it as far as Glenboro, a hicksville backwater desert town, where they are promptly framed for bank robbery. Their lawyer is utterly useless and they are in jail before they know it, literally. Skip only realizes the seriousness of the situation as they are being shown into their cell. But when Skip shows he has undiscovered talents as a rodeo champ the crooked Warden forces him to compete in the annual rodeo competition, giving Skip, Harry and some others a chance to escape.<br /><br />The chemistry between Wilder and Pryor is insane. Skip is innocent, optimistic, romantic and sees the good in everything. Harry is cynical and reactionary and is frequently the real victim of Skip's impossibly good-natured personality. Everything they say and do is brilliant and every scene has something special about it that you'll remember always. It's literally impossible for me to pick out one in particular as they are all as great as each other.<br /><br />It's hard to believe that auteur actor Sidney Poiter directed this movie. I've never really seen in do a crazy, comedic performance, so for him to be so on-the-ball and humorous behind the camera is always a surprise when watching Stir Crazy.<br /><br />There's so many things that Stir Crazy has going for it. It's not just a crazy comedy, it's also a character drama with wonderfully surreal and authentic moments (mass-mass-mass murderer Grossberger sining 'Down in the Valley' and proving to be as timid as a kitten being one of them).<br /><br />If you don't find Stir Crazy funny, you're dead. And if you've never seen it...you're certainly no movie buff.