Er zijn Franse regisseurs die het durven: Fran<0xC3><0xA7>ois Ozon is er een van, en zelfs als hij zijn kunst tot het uiterste op de proef stelt ( _les amants criminels_ ), blijft zowel zijn scenario, zijn regie als zijn beheersing van het vak krachtig.<br />Dit arme ding heeft een zweem van een scenario en vertoont enkele van de ergste voorstellingen die je in een hedendaagse Franse film kunt zien: om te zeggen dat de acteurs overdrijven zou een eufemisme zijn: je zou ze moeten (maar dat moet je niet doen als je verstandig genoeg bent om je die kalkoen te besparen) moeten zien gillen (van pijn) en ze 'diep' moeten zien. Ook belemmerd door het veelvuldig gebruik van de stem van een klein meisje bij lelijke beelden, belachelijke montage, duistere motieven van de personages.<br />_HORRIBLE_.
There are French directors who dare:François Ozon is one of them ,and even when he pushes his art to extreme limits (les amants criminels),both his screenplay ,his directing and his mastery remain powerful.<br /><br />This poor thing has a ghost of a screenplay,and features some of the worst performances that can be seen in a contemporary French movie:to say that the actors overplay would be an euphemism: you should (but you must not if you are wise enough to spare you this turkey)see them scream,grimace (with pain) and look "deep" .Also handicapped by frequent use of a little girl's voice over .Ugly pictures,absurd editing,obscure motives of the characters.<br /><br />HORRIBLE.