Relatief nieuw filmteam van regisseur Ariel Vromen en schrijver Joshua Leibner stort zich op de scène met een verbazingwekkend mooie kleine film die in feite onopgemerkt is gebleven. DANIKA is een verhaal dat de aandacht van de kijker opeist en die aandacht beloont met een prachtig geënsceneerde verrassing. Het is moeilijk om deze film te recenseren: bijna alles wat er over gezegd wordt, vermindert de impact van een frisse blik.<br /><br />Danika (de fantastische en veel te weinig gebruikte actrice Marisa Tomei) is een mooie, goedgeklede, succesvolle vrouw, geliefd door haar man Randy (Craig Bierko) en haar kinderen Kurt (Kyle Gallner), Lauren (Nicki Prian) en Brian (Ridge Canipe). Maar zelfs uit de openingsscènes kunnen we opmaken dat er iets mis is: Danika 'ziet' iets. Ze gaat op bezoek bij een jonge psychiater, Evelyn (Regina Hall) die haar in vertrouwen neemt <0xE2><0x80><0x93> de enige die accepteert dat Danika getuige is van verontrustende dingen. Een mengeling van cruciale fragmenten van rampzalige gebeurtenissen flitst door Danika's hoofd, evenals flashbacks naar een aantal jaren geleden, toen haar kinderen nog jong waren. Danika overcompenseert haar angsten door een overbezorgde moeder te zijn, een ongelukkige eigenschap die haar gezin in de war begint te brengen.<br />Het tempo van de film verandert in een reeks snelle gebeurtenissen als de reden voor Danika's komst. We zien eindelijk wat deze briljante, sterke vrouw tot het slachtoffer van een doodsbange, gestoorde psyche heeft gemaakt, en de manier waarop elk van de personages in het verhaal deze ontdekking beïnvloedt, is goed geïllustreerd. Het verrassende einde is adembenemend en zal de kijker blijven achtervolgen.<br />Marisa Tomei maakt deze zeer moeilijke, goed geschreven rol volkomen geloofwaardig. Ze is een actrice met enorme talenten. En de rest van de cast levert zulke voortreffelijke ensembleprestaties dat de regisseur, Ariel Vromen, de eer moet worden gegund dat hij een jong talent op het hoogtepunt van zijn carrière is. Ja, er zijn een paar gedeelten van de film die geloofwaardig zijn, maar daar gaat het bij waanvoorstellingen nu eenmaal om. Dit is een strak filmpje dat aandacht verdient.
Relatively new cinematic team of director Ariel Vromen and writer Joshua Leibner pounce onto the scene with a surprisingly fine little film that has basically gone unnoticed. DANIKA is a story that demands the viewer's careful attention and rewards that attention with a finely wrought surprise ending. This is a tough movie to review: almost anything that is said about it diminishes the impact of a fresh look.<br /><br />Danika (the superb and grossly underused actress Marisa Tomei) is a beautiful, well-dressed successful professional woman, loved by her husband Randy (Craig Bierko) and her children Kurt (Kyle Gallner), Lauren (Nicki Prian) and Brian (Ridge Canipe). Yet even from the opening scenes we can tell something is amiss: Danika 'sees' disturbing things, terrifying events and people that alter her attention to her job and her family. She visits a young psychiatrist Evelyn (Regina Hall) who becomes her confidant - the only person who accepts that Danika is witnessing disturbing sights. A mixture of critical pieces of disastrous events flash before Danika's eyes as well as flashbacks to some years back when her children were young. Danika overcompensates for her fears by being an overprotective mother, an unfortunate trait that begins to fracture her family.<br /><br />The pace of the film changes to rapid fire events as the reasons for Danika's visions become clear: we finally see just what made this brilliant and strong woman the victim of a terrified and disturbed psyche and the manner in which each of the characters in the story impacts this discovery is well-illuminated. The surprise ending scene is a stunner and one that will haunt the viewer.<br /><br />Marisa Tomei makes this very difficult, well-written role completely believable. She is an actress of enormous gifts. Likewise the remainder of the cast offers such fine ensemble work that credit must be given director Ariel Vromen for being a young talent on the rise. Yes, there are some portions of the film that beg credibility but then that is what delusional thinking is about. This is a tight little film that deserves attention. Grady Harp