Uit persoonlijke ervaring weet ik dat de meeste onafhankelijke films tegenwoordig veel te prekerig en opzichtig zijn. Het is bijna alsof de nieuwe bloedverwante regisseurs 'kijk naar mij' schreeuwen in plaats van 'kijk naar mijn verhaal'. Toen ik de kans kreeg om 'Praey' te zien, was ik aangenaam verrast. De verfrissende jonge regisseur Tiffany Sinclair heeft een volledig ontwikkeld verhaal geschreven met grotendeels volledig ontwikkelde personages. Ik zal u niet vervelen door te proberen de plot te vertellen, heel eenvoudig gezegd gaat het verhaal over een vrouw met een missie, die wraak wil nemen op een verdorven schurk, terwijl ze onderweg allerlei enge en/of engelachtige personages tegenkomt. Enigszins verzonnen, maar nooit uit het hoofd geleerd, vermengt het verhaal ongelijke hoeveelheden drama, angst, bloed en het bovennatuurlijke, en uiteindelijk is het voor fans van elk genre meestal bevredigend. Sinclair voegt net genoeg spoken, angsten en onverwachte wendingen toe om de gebeurtenissen fris en inventief te laten lijken. Sinclair zelf en Prawin Adhikari zijn de acteurs die je moet zien en beiden geven martelend geloofwaardige optredens waardoor je van ellende in elkaar zou moeten krimpen. De rest van de cast is niet zo memorabel, maar dat is normaal voor dit soort flinterdunne producties, maar ze hebben zelden of nooit een negatieve invloed op het plezier dat het publiek aan het verhaal beleeft. Misschien herken je de naam Tiffany Sinclair nog niet, maar ze heeft met 'Praey' al heel wat potentieel op het scherm gezet en je zult in de nabije toekomst nog veel van haar horen. Haar vaardige gebruik van een intieme maar niet opdringerige camera en haar vermogen om boeiende optredens van de cast te krijgen, zullen van Sinclair een topper maken.
From my personal experience, most independent films these days tend to be overly preachy and showoff-ish. It's almost as though the new blood directors are shouting "look at me" rather than "look at my story." When I had an opportunity to watch "Praey" I was pleasantly surprised. Refreshing young director Tiffany Sinclair has laid out a fully developed story with mostly fully developed characters. I won't bore you by trying to tell the plot, quite simply the tale centers on a woman with a mission, seeking revenge on a sordid villain, while meeting all kinds of creepy and/or angelic characters along the way. Somewhat derivative but never rote, the story mixes unequal amounts of drama, terror, gore and the supernatural and winds up mostly satisfying to fans of each genre in the end. Sinclair adds just enough spooks and scares and unexpected twists to make the proceedings feel fresh and inventive. Sinclair herself and Prawin Adhikari are the actors to watch and both give excruciatingly believable performances that should have you cringing in pain right along with them. The rest of the cast is not as memorable but are about par for these shoestring productions but rarely, if ever, negatively impact upon the audience's enjoyment of the story.<br /><br />You may not recognize the name Tiffany Sinclair just yet but she has put plenty of potential on the screen with "Praey" and you should hear a lot from her in the near future. Her deft use of an intimate but non-intrusive camera and her ability to get compelling performances from her cast should make Sinclair a hot commodity.