Nog niet zo lang geleden heb ik een geweldige documentaire gezien over Australische exploitatiefilms met de titel 'Not Quite Hollywood: the True, Untold Story of Ozploitation' en die kan ik iedereen aanbevelen en het heeft me echt gestimuleerd om een heleboel titels op te sporen waar ik nog nooit van had gehoord. 'Snapshot' is er een van; een merkwaardige mengeling van psychothriller en melodrama die toevallig kort na het enorme kassucces van 'Halloween' uitkwam en dus 'The Day After Halloween' moest heten om extra geld en contanten te verdienen aan het succes van John Carpenters klassieker. Deze film heeft duidelijk helemaal niets te maken met Halloween, Michael Myers of Haddonfield en hopelijk zullen niet al te veel mensen zich laten verleiden door deze goedkope marketingtruc. Ik weet niet eens zeker of 'Snapshot' wel als horror bestempeld kan worden, want de film kent nauwelijks echte momenten van angst. Ondanks het nog steeds relatief geringe aantal onafhankelijke cultfilms die rond die tijd in Australië werden geproduceerd, is 'Snapshot' een adequate en professionele prestatie met de juiste productiewaarden, respectabele prestaties en een ambitieuze verhaallijn. De film is zo ambitieus dat het drama de overhand krijgt en de thrillerelementen nooit echt tot hun recht komen. 'Snapshot' is meer een satirisch portret van de louche en oneerlijke reclame- en modellenindustrie dan een bloedstollende thriller. Regisseur Simon Wincer ('Harlequin', 'Harley Davidson en de Marlboro Man') lijkt nooit op te houden met het uitvergroten van het melodramatische universum rond de hoofdfiguur Angela, maar er is eigenlijk maar heel weinig actie. De negentienjarige Angela wordt door een welbespraakte man gestrikt om een topless-advertentie voor parfum te maken en krijgt prompt een baan aangeboden als het gezicht van een parfummerk. Angela is erg enthousiast en trekt bij haar fotograaf in, vooral omdat ze genoeg heeft van haar dominante moeder en haar armzalige baantje bij de kapsalon. Ze past zich snel aan haar nieuwe, chique leventje aan en hoeft zich niet eens meer druk te maken over haar stalkende ex-vriendje en zijn (niet zo) onopvallende ijscowagen. Ze komt er echter achter dat dit in de eerste plaats een verrotte wereld is vol hebzucht, verraad, valse beloften, seksuele intimidatie, chantage en gevaar. Zoals gezegd is 'Snapshot' een eenvoudig, rechttoe rechtaan coming-of-agedrama dat valselijk wordt aangekondigd als een echte horrorfilm. Tegen het eind zijn er twee opmerkelijke scènes, maar ze lijken nauwelijks de moeite van het kijken waard. Dit zou een interessante en boeiende kijkervaring kunnen zijn, maar je kunt van tevoren maar beter weten dat je een serieuze film verwacht in plaats van een hersenloze hakbijl-imitatie.
Quite recently I watched a marvelous documentary on Australian exploitation cinema entitled "Not Quite Hollywood: the True, Untold Story of Ozploitation"  which I highly recommend to anyone  and it really stimulated me to track down a lot of titles I've never even heard about before. "Snapshot" is one of them; a peculiar psycho-thriller/melodrama hybrid that coincidentally came out shortly after the huge box office success of "Halloween" and thus had to be re-titled "The Day After Halloween" in order to make extra money and cash in on the success of John Carpenter's classic. Obviously this movie has absolutely nothing to do with Halloween, Michael Myers or Haddonfield and hopefully not too many people will be beguiled by this cheap marketing scam. I'm not even too sure "Snapshot" fully qualifies as horror, since the film barely features any genuine moments of fright. Despite the still relatively low number of independent cult movies produced in Australia around that time, "Snapshot" is an adequate and professional accomplishment with proper production values, respectable performances and ambitious story contents. Heck, the film is so ambitious that the drama overrules and the thriller elements never really even come through. "Snapshot" is much more of a satiric portrait of the sleazy and dishonest advertising/modeling industry than it is a nail-biting suspense thriller. Director Simon Wincer ("Harlequin", "Harley Davidson and the Marlboro Man") seemingly never ceases to enlarge the melodramatic universe surrounding the main character Angela, but actually there's very few action. 19-year-old Angela is lurid into shooting a topless modeling ad by an eloquent and she promptly gets offered a job as the face of a perfume brand. Angela is very enthusiast and moves in with her photographer, especially since she's tired of her domineering mother and dead-end job at the hair dresser salon. She rapidly adapts to her new classy life and doesn't even have to bother anymore about her stalking ex-boyfriend and his (not-so) inconspicuous ice cream van. However, she learns this is predominantly a rotten world full of greed, betrayal, false promises, sexual harassment, blackmail and danger. As said, "Snapshot" is a plain straightforward coming-of-age drama falsely advertised as a genuine horror movie. There are two noteworthy sequences near the very end, but they hardly seem worth waiting for. This could be an interesting and compelling viewing experience, but then you better know beforehand to expect a serious-toned film instead of a brainless slasher imitation.