Ik wist er voor het eerst van (afgezien van Leslie Halliwells filmgids) door de poster in een dik plakboek van mijn vader, met advertenties uit de tijd dat zulke films op Malta werden uitgebracht. Het was nooit in mijn buurt vertoond en daarom moest ik wachten tot ik de dvd in handen kreeg om het te bekijken; hoewel ik geen fan van Musicals was en het onappetijtelijke plattelandsmilieu van het verhaal me niet aanstond, had ik er altijd belangstelling voor gehad omdat het gebaseerd was op een stripverhaal, en het moest wel gestileerd zijn en vol kleurrijke personages (met even beschrijvende namen) zitten. De liedjes zijn vrij goed (een van de beste nummers is dat de meisjes smeken om hun mannen te verlossen van narcistische bodybuilders, met inbegrip van de toekomst <0xE2><0x80><0x93> ren <0xE2><0x80><0x93> Euro-Cult <0xE2><0x80><0x93> van de stoere Gordon Mitchell! <0xE2><0x80><0x93> terug te brengen tot onbehouwen maar inschikkelijk country-volk), hoewel de dansscènes (gechoreografeerd door Michael Kidd) weer te lang duren en de bijna twee uur durende film uitloopt. Zoals ik al zei in mijn recensie van de eerdere en minder geslaagde versie uit 1940, is de plot deze keer veel ingewikkelder. We krijgen niet alleen een poging om de gemeenschap te evacueren om plaats te maken voor A-Bomb-tests (een aardig element van subjectiviteit), maar Abner, Keith Sam (Stubby Kaye) en later veel mensen uit Dogpatch gaan naar Washington om de regering een essentieel product van eigen bodem te presenteren (de stad werd beschouwd als het meest nutteloze deel van de Verenigde Staten) en vervolgens om de naïeve Abner te redden uit de klauwen van de megalomane generaal Bullmoose (Howard St. John). De seksualiteit komt hier nog meer tot uiting bij een aantal geweldig uitziende en schaars geklede dames (Leslie Parrish als Daisy Mae, Carmen Alvarez als Moonbeam McSwine, Julie Newmar als Stupefyin Son Jones en, het allermooiste, Stella Stevens als Bullmoose als Appassionata von Climax!). Tussen twee haakjes, de pummelige Aardbeving-McGee is deze keer niet zo grotesk; maar Abner Sons ouders zien er nog steeds uit alsof ze op een andere planeet thuishoren, en Robert Strauss (heel populair rond deze tijd) duikt op onder zware (maak die smerige) make-up als Daisy Mae Sons opportunistische naaste bloedverwant, terwijl Jerry Lewis een heel korte ongeregistreerde camee speelt als een sullig uitziend personage dat Itchy McRabbit heet! Tussen haakjes, net als in RED GARTERS (1954; hieraan vooraf ging een bezichtiging) waren er personages die voortdurend refereerden aan <0xE2><0x80><0x93> The Code of the West Blaze, de mensen van Dogpatch leven bij <0xE2><0x80><0x93> The Code of The Hills Blaze...
I first knew about this (apart from Leslie Halliwell’s Film Guide) via its poster in a bulky scrapbook of my father’s containing adverts from the time such films were released in Malta. It’s never been shown in my neck of the woods and, therefore, I had to wait till I got hold of the DVD to check it out; despite not being a Musicals fan and the unappetizing backwoods milieu of the narrative, I’d always been interested in it – being based on a comic strip, it was bound to be stylized and filled with colorful characters (with equally descriptive names).<br /><br />The songs are pretty good (one of the best numbers is the girls’ plea to turn their men from narcissistic bodybuilders – including future “Euro-Cult” stalwart Gordon Mitchell! – back into uncouth but amenable country-folk) – though, once again, the dance sequences (choreographed by Michael Kidd) go on too long and cause the almost two-hour film to drag. As I said in my review of the earlier and lesser straight 1940 version, the plot is much more elaborate this time around – not only do we get an attempt to evacuate the community to make way for A-Bomb tests (a nice touch of topicality) but Abner, Marryin’ Sam (Stubby Kaye) and later many of the people of Dogpatch go to Washington to present the Government with an essential homegrown product (the town had been deemed “the most useless in the U.S.A.”) and then to save the naïve Abner from the clutches of megalomaniac General Bullmoose (Howard St. John).<br /><br />Sexuality is even more to the fore here – with several great-looking and scantily-clad ladies (Leslie Parrish as Daisy Mae, Carmen Alvarez as Moonbeam McSwine, Julie Newmar as Stupefyin’ Jones and, best of all, Stella Stevens as Bullmoose’s moll Appassionata von Climax!). Incidentally, the loutish Earthquake McGoon is less of a grotesque this time around; Abner’s parents, though, still look like they belong on another planet – also, Robert Strauss (very popular around this time) turns up under heavy (make that filthy) make-up as Daisy Mae’s opportunistic close relative, whereas Jerry Lewis does a very brief uncredited cameo as a dopey-looking character called Itchy McRabbit! By the way, just as RED GARTERS (1954; a viewing of which preceded this), had characters constantly referring to “The Code Of The West”, the people of Dogpatch live by “The Code Of The Hills”…