Klapisch' _Ni pour ni contre_ is beslist geen film noir, maar een regelrechte 'roof', een _coup du siècle_, zonder enig oorspronkelijk standpunt. Het verhaal is een armzalige rechtvaardiging voor een reeks prachtig gefilmde, zeer heldere, kleurrijke en zonnige fotografische scènes die de esthetiek van deze'meer dan volmaakt'-bende, hun handlangers en hun 'Appat'-filmheldin evenaren.<br />Er is geen enkele rechtvaardiging voor het gebruik van een camera in de eerste _coup_ -scène, behalve dan de manier waarop dit zeer specifieke onschuldige meisje door deze bende criminelen wordt gerekruteerd. Er verschijnen nog meer onsamenhangende scènes in de film, die je niet hoeft te bekritiseren uit angst om tegenwoordig te realistisch te klinken. In tegenstelling tot andere rooffilms gaat er na de overval niets ongewoon verkeerd om de chaos die daarop volgt te rechtvaardigen.<br />De pogingen om een kameraadschap tussen de gangsters op te bouwen schieten ook te kort en tonen duidelijk aan dat er te veel mensen bij het schrijven van deze film betrokken waren.<br />Al met al is deze film Klepisch' kijk op een genre dat hij nooit eerder heeft geprobeerd (Amerikaanse misdaadfilms, in de verste verte geen film noirs, en zeker geen thrillers of poolfilms) en hij slaagt daar niet al te best in.
Not at all a film noir, Klapisch's "Ni pour ni contre" is a run off-the-mill "heist", "coup du siècle" movie, with no original standpoint. The story is a poor justification for a series of beautifully filmed, very bright, colorful and sunny photographic scenes that parallel the aesthetics of this "more than perfect" gang, their associates and their "Appat" film heroine.<br /><br />There is no justification for the use of a camera in the first "coup" scène, other than the set up of how this very particular innocent girl is being recruited by this band of criminals. Other incoherent sequences appear through the movie that one doesn't get to criticize for fear of sounding too realistic nowadays. Contrarily to other heist movies, nothing goes unusually wrong after the robbery to justify the mess up that ensues.<br /><br />The attempts at building a camaraderie between the gangsters also falls short and shows clearly that too many people were involved writing this movie.<br /><br />All and all, this movie is Klepisch's take at a genre he never tried before (american crime movies, not film noirs by any means, and surely not thrillers or polars), and he succeeds less-than-averagely.