Deze uitmuntende compilatie, passend geïllustreerd door een andere Amerikaanse culturele gigant, Orson Welles, bevat het beste van de Looney Tunes uit de jaren veertig, niet alleen Bugs, maar ook Sylvester, Tweetie, Daffy, Porky en Foghorn: 'What's Cookin' Doc', 'A Wild Hare', 'A Corny Concerto', 'Rhapsody Rabbit', 'I Saw A Putty Tat', 'Walky Talky Hawky', 'My Favorite Duck', 'Hair Raising Hare' en 'Old Grey Hare' (zie mijn afzonderlijke recensies).<br />Als onderdeel van de culturele geschiedenis is deze semidocumentaire ontoereikend <0xE2><0x80><0x93> er wordt geen poging gedaan om de subversieve kracht van deze oneerbiedige, luchthartige, gewelddadige, prachtige tekenfilms te verklaren in de context van Disney-dominerende _I-animation_ en sombere, met propaganda doorspekte Tweede Wereldoorlog <0xE2><0x80><0x93> waar veel van deze tekenfilms stilzwijgend naar verwijzen en ingewikkelde waarheden onthullen die andere 'echte' films niet konden onthullen. Er is geen analyse van de glorieuze pretenties van zowel Hollywood als de hogere cultuur, noch van Bugs' androgyne proteanisme, noch van het feit dat de tekenfilms een zekere mate van nieuwe uitvindingen behielden, terwijl ze toch leken vast te zitten in herhalingen van formules; noch van de krachtige psychoanalytische premissen van beide korte films, waarin een wild, ongrijpbaar, wetteloos dier optreedt voor onze onderdrukte verlangens, vooral niet als we de Tweede Wereldoorlog in verband brengen met de naoorlogse wereld van Joe McCarthy en zijn makkers.<br />De tussenliggende nostalgische fragmenten brengen onschuldige anekdotes en grappen ten gehore, en zetten de tekenfilm op het juiste, gezuiverde niveau. De tekenfilms zelf lijken zelf triomfantelijk een dergelijk project.
This superb compilation, appropriately narrated by another American cultural giant, Orson Welles, features the best of the 1940s Looney Tunes output, not just Bugs, but Sylvester, Tweetie, Daffy, Porky and Foghorn: 'What's Cookin' Doc', 'A Wild Hare', 'A Corny Concerto', 'Rhapsody Rabbit', 'I Saw A Putty Tat', 'Walky Talky Hawky', 'My Favorite Duck', 'Hair Raising Hare' and ''Old Grey Hare' (see my individual reviews).<br /><br />As a piece of cultural history, this semi-documentary is inadequate - there is no attempt to explain the subversiveness of these irreverent, flippant, violent, beautiful cartoons in the context of Disney-dominating ick-animation and gloomy, propaganda-laden World War Two - to which many of these cartoons tacitly refer, revealing complicated truths other 'real' films couldn't dare, such as the barbaric effect fighting barbarians can have on 'our' side; there is no analysis of the glorious pretention-pricking of both Hollywood and high culture, or Bugs' androgynous proteanism, or how the cartoons retained a level of fresh invention while seemingly locked in repetitive formulae; of the powerful psychoanalytic premisses of each short, in which a wild, elusive, lawless animal stands in for our stifled desires, especially as World War Two gives on to the post-war world of Joe McCarthy and chums.<br /><br />Rather, the in-between nostalgic bits celebrate harmless anecdote and japery, putting animation on its proper, neutered level. The cartoons themselves triumphantly bely such a project.