Nou, er zijn heel wat films gemaakt over de conflicten tussen hindoes en moslims in India, en dit is er een van. Wat verfrissend is, is de eerlijkheid die sommige filmmakers in hun verhalen leggen <0xE2><0x80><0x93> iets wat John Matthan begon met 'Sarfarosh'. 'Dev' is misschien wel de meest openhartige in dit onderwerp.<br />Het verhaal gaat over een eerlijke politieman, Dev (het klinkt als een cliché, maar het is eigenlijk veel meer dan dat!), die er alleen maar in gelooft zijn plicht te doen. Verschillende factoren belemmeren zijn'missie' in het leven <0xE2><0x80><0x93> factoren waar we allemaal mee te maken hebben, zoals de ambitie van anderen, hebzucht naar macht, verwrongen ideologieën en pure pluimstrijkerij. Ik weet zeker dat velen van ons daar in ons werk mee te maken hebben gehad! Het is een verhaal in de trant van de huidige situatie tussen hindoes en moslims in India <0xE2><0x80><0x93> er worden verwijzingen naar Gujarat gemaakt, de politie werkt nauw samen met politici die geweld plegen enz. Er worden verschillende lagen aan toegevoegd, in de vorm van persoonlijk verlies voor de goeden (en de slechten!), misleide jeugd (een zeer goed uitgevoerde subplot, die naadloos in het hoofdverhaal past) en de onvermijdelijke romance (die eveneens goed in het verhaal past)!<br />Het scenario is op zijn zachtst gezegd briljant. Met Dev (Bachchan) & Inder (Om Puri) aan weerszijden van het hek over het onderwerp moslims in India, zijn hun discussies openhartig, open en provocerend. Dit is een kwestie die velen van ons op een gegeven moment met iemand of de ander zouden hebben besproken. Al die argumenten worden naar buiten gebracht, openhartiger, openhartiger en duidelijker dan ooit tevoren. De uitwisselingen zijn in de meeste gevallen provocerend. Beide partijen hebben het gevoel dat hun standpunt in deze kwestie volkomen gerechtvaardigd is, en lange tijd kan de kijker de kant kiezen die hij of zij het liefst ziet. Maar dan laat Nihalani ons eindelijk zien waar hij staat, naarmate het verhaal zich verder ontvouwt.<br />Nihalani gebruikt zijn magie hier echt. Hij gaat terug naar zijn Tamas-tijd, toen Om Puri zijn moeder op een karretje droeg ('thela'). Hier laat hij Fardeen hetzelfde met Kareena doen, in een bijna identieke situatie. Hij bezoekt ook de beroemde Banquo's spookscène uit _Macbeth_. Uiterst goed gedaan!<br />Amitabh Bachchan verbijstert me. Hij heeft zichzelf helemaal opnieuw uitgevonden als acteur. De boze jongeman is nu alles behalve dat! 'Jong' is al een paar jaar geleden verleden tijd (hij is nu godbetert grootvader!) en de woede heeft plaatsgemaakt voor een smeulende frustratie. Hij raast en tiert niet meer zoals vroeger (het was de noodzaak van het moment dat hij dat deed). Hier geeft hij een waarlijk natuurlijke voorstelling - hij komt over als een gewone jongen, klein in vergelijking met het systeem, maar toch weigert hij eraan toe te geven. Hij gaat door waar hij is opgehouden met 'Khakee'.<br />Om Puri is zoals gewoonlijk uitstekend. Het was altijd 'paisa-wasool' als Amitabh en Om Puri samen op het witte doek stonden! Rati Agnihotri speelt maar een kleine rol en past goed bij het personage. Kareena is heel aantrekkelijk met haar alledaagse uiterlijk. Fardeen Khan schijnt alleen in de filmindustrie te zitten vanwege zijn afkomst en zijn aantrekkelijke uiterlijk. Hij is duidelijk een miscast, zoals hij tot nu toe in elke film lijkt te zijn geweest. Ik vraag me af of er een Indiase remake van 'Mannequin' komt, waar hij de titelrol kan spelen! En alleen de titelrol - het kom-tot-leven-personage zou een gezichtsuitdrukking nodig hebben!<br />Hartelijk dank aan Nihalani voor de nieuwe en onbekende gezichten. Vooral Kareena's vriendin is goed. Helaas weet ik niet hoe de actrice heet... Ehsaan Khan is een fatsoenlijke vent, maar hij acteert te veel in een emotioneel geladen scène. Ik weet zeker dat hij in de loop van de tijd beter zal worden.<br />Al met al is dit een heel goede film, en het zijn het script en het acteerwerk dat hem echt tot leven brengen!
Well, there are a lot of movies that have been made about the Hindu-Muslim conflicts in India, and this is one of them. What is refreshing is the honesty some film-makers put into their stories - something John Matthan started with 'Sarfarosh'. 'Dev' is perhaps the most open about the issue.<br /><br />The story is about an honest cop, Dev (sounds clichéd, but is actually much more than just that!), who just believes in doing his duty. Various factors hamper his 'mission' in life - factors which all of us can relate to, such as others' ambition, greed for power, skewed ideologies and plain sycophancy. I'm sure many have faced these at our places of work! It is this basic story, set into the current Hindu-Muslim situation in India - references to Gujarat are made, the police is hand-in-glove with politicians instigating violence etc etc. Various layers are added, in the form of personal loss to the good guy (and the bad guy!), misguided youth (a very well managed sub-plot, which is seamlessly integrated into the main story) and the inevitable romance (also well integrated into the story)!<br /><br />The scripting is brilliant to say the least. With Dev (Bachchan) & Inder (Om Puri) on opposite sides of the fence on the issue of Muslims in India, their discussions are frank, open and thought provoking. (How well both of them acted is something I shall get into a little later!) This is an issue many of us would have debated with someone or the other at some point in time. All those arguments are brought out into the open - more frankly, candidly and clearly than ever before. All the exchanges are most thought provoking. Both sides feel fully justified in their stand on the issue, and for a long while, the viewer is left to choose the side he/she prefers. But then, Nihalani finally shows us where he stands, as the story unfolds further.<br /><br />Nihalani really works his magic here. He goes back to his Tamas days, when Om Puri carried his mother on a push cart ('thela'). Here, he has Fardeen doing the same with Kareena, in an almost identical situation. He also re-visits the famous Banquo's ghost scene from Macbeth. Exceedingly well done!<br /><br />Amitabh Bachchan stupefies me. He has totally re-invented himself as an actor. The angry young man is anything but that now! 'Young' went quite a few years ago (he's a grandfather now, for god's sake!), and the anger has given way to a smoldering frustration. He no longer raves and rants like he used to (it was the need of the hour when he did that). Here, he gives a truly natural performance - he comes across as just another guy, dwarfed by the system yet refusing to give in to it. He carries on from where he left off with 'Khakee'. <br /><br />Om Puri is excellent as usual. It was 'paisa-wasool' all the way whenever Amitabh and Om Puri shared screen time together! Rati Agnihotri plays a small role, and fits the character well enough. Kareena is very attractive in a plain-jane look. Fardeen Khan seems to be in the industry only because of his lineage, and attractive looks. He is clearly mis-cast, as he seems to have been in every movie that I have seen him in so far. I wonder if there will be an Indian re-make of 'Mannequin' where he can play title role! And only the title role - the come-alive character would need expressions!<br /><br />Kudos to Nihalani to bring out new and unknown faces - Kareena's friend is especially good. Unfortunately, I do not know the actress' name... Ehsaan Khan, though decent, resorted to over-acting in emotionally charged scene. I'm sure he can improve over time. <br /><br />All in all, this is a very good movie and it is the script and the acting which really carry it through!