Op het randje, dat wel, maar WHIRLPOOL is nog steeds heel leuk. De kwijlende Gene Tierney raakt in de ban van de geschifte hypnotiseur José Ferrer en doet al snel wat hij van haar vraagt. Het feit dat de film zichzelf zo serieus neemt, is een deel van het plezier. Regisseur Otto Preminger lijkt zich er niet van bewust te zijn dat hij NIET EEN ANDERE LAURA aan het maken is. Maar toch, Tierney is opvallend en haar lichtelijk excentrieke persoonlijkheid leent zich uitstekend voor dit soort rollen. Ze was altijd op haar best als ze vrouwen speelde die al dan niet ECHT KUT waren! Ferrer is zijn gewoonlijk wat kwajongensachtige zelf, maar deze keer werkt het in zijn voordeel. Hoe moet je anders een hypnotiseur spelen? Richard Conte heeft een slechte rol als Tierney's dokter-echtgenoot. Het zou de rol kunnen zijn - hij schijnt de vaagste dokter te zijn die je je kunt voorstellen.
Borderline camp to be sure, WHIRLPOOL is still a lot of fun. Kleptomaniac Gene Tierney finds herself under the spell of wacky hypnotist Jose Ferrer and is soon doing his evil bidding. The fact that the film takes itself so seriously is part of the enjoyment. Director Otto Preminger seems unaware that he's NOT making another LAURA. Still, Tierney is striking and her slightly off-kilter personality lends itself nicely to this type of role. She was always at her best playing women who may or may not be REAL BAD! Ferrer is his usually hammy self, but this time it works in his favor. How else should one play a hypnotist? Richard Conte is badly cast as Tierney's doctor husband. It might be the role --- he seems to be the dimmest doctor imaginable.