Ik ben het eens met de opmerking dat deze'sequel' uit 1941 op de klassieker uit 1937 in feite een betere film is, ondanks de afwezigheid van Cary Grant. Deze film zit vol getalenteerde mensen <0xE2><0x80><0x93> Joan Blondell, Roland Young, Carole Landis, Billie Burke, George Zucco, Patsy Kelly, Eddie Anderson, Dennis O'Keefe, Rafela Ottiano, die allemaal hun momenten hebben om te schitteren. Blondell is de enige bonafide grote filmster in de groep, maar het is vooral een ensemblefilm op een manier die je niet vaak ziet in films uit die periode. Voornamelijk een slapstick, het werkt ook als een mysterie, ik was verbaasd over de identiteit van de moordenaar. Anderson en Burke zijn bijzonder geestig en Blondell is een schat, heel uitdagend en heel sexy, ze ziet er een paar pondjes zwaarder uit dan in haar Warner Bros.-films uit de jaren dertig, maar die extra rondingen staan haar fantastisch en maken haar nog Mae West-achtiger dan ze al was.
I agree with the comments that this 1941 "sequel" to the 1937 classic is actually a better film despite the absence of Cary Grant. This movie is loaded with talented people - Joan Blondell, Roland Young, Carole Landis, Billie Burke, George Zucco, Patsy Kelly, Eddie Anderson, Dennis O'Keefe, Rafela Ottiano, all of whom have their moments to shine. Blondell is the only bona fide major movie star in the group but it's very much an ensemble cast picture in a way you don't often see in movies from the period. Mainly a slapstick comedy, it works as a mystery too, I was surprised by the murderer's identity. Anderson and Burke are particularly funny and Blondell is a delight, very sassy and very sexy, she looks a few pounds heavier than in her 1930's Warner Bros. films but those extra curves look sensational on her, making her more Mae West-like than ever.