En als je denkt zoals ik nu denk, dan moet je dat ook doen! Star Wars: Clone Wars is een van de boeiendste tekenfilms die ik de afgelopen jaren heb gezien, vandaar dat ik de naam heb gekozen die George Lucas bijna dertig jaar geleden heeft bedacht. Ik ben eigenlijk niet zo'n fan van SW's _Expaned Universe_ omdat het de bedoeling is om de mogelijkheden te verkennen die de film te boven gaan (die op zijn beurt het ritme van de algehele presentatie van de saga verstoort). Clone Wars, dat ook als een _Expaned Universe_ wordt aangeduid, bewijst het tegenovergestelde. Vanwege het feit dat deze zogenaamde Microseries dichter bij de volgende twee films (Episode II en III) in de buurt blijven dan bij iets anders, zullen fans van de films blij zijn te horen dat de film trouw blijft aan de geest van de Star Wars-mythologie, ondanks extra subplots en nieuwe personages.<br />Star Wars: Clone Wars beschrijft de avonturen van Anakin Skywalker, zijn mentor Obi-Wan Kenobi, de geliefde droids Threepio en Artoo en de rest van de personages uit de eerste twee films (gelukkig voor Jar Jar Binks-haters is hij nergens te zien) tijdens de gebeurtenissen van de Clone Wars: grootscheepse veldslagen tussen de mechanische Separatist en het leger van de Republiek (klonensoldaten). Afgezien van zijn rol als brug tussen Episodes II en III, slaagt de Microserie er ook in om de omvang van deze universele oorlog, die slechts kort wordt genoemd in Episode IV: Een Nieuwe Hoop, visueel uit te breiden. Over structuur gesproken, de Clone-oorlogen zijn verdeeld in twee delen: Deel I (vindt enige tijd na de Slag bij Geonosis plaats) en Deel II (beëindigt uiteindelijk de verhaallijn van De Aanval op de Clones, de rest vindt enige tijd voor de Wraak van de Sith plaats). Het is het beste dat je alles bekijkt vanaf de oorspronkelijke trilogie en de eerste twee afleveringen van de prequeltrilogie, voordat je zowel de Microserie als de komende film onder handen neemt.<br />Maar goed, terug naar de recensie.<br />Voor deel I is de animatie bijna vlekkeloos. De meeste personages en achtergronden zijn nauwgezet karikaturen/reproducties van de eerste twee films, ondanks hun radicale uiterlijk (wat de serie in feite een stripboekgevoel geeft, dankzij de zeer getalenteerde Paul Rudish van Dial M For Monkey, het korte segment van Dex' Lab dat veel inspiratie biedt voor Clone Wars). De belangrijkste hoogtepunten zijn de duels met de lichtzwaarden: ze zijn allemaal prachtig nagebootst uit de film en opgepept met de 'Samoerai Jack'-merken, die het origineel tot een hit maken onder de kijkers. Ook zullen veel fans voor het eerst een glimp opvangen van een van de gevaarlijkste schurken in het universum van Star Wars: General Grievous. Het enige nadeel van deel I is de lengte; elk hoofdstuk duurt maar 3 minuten, korter dan de gebruikelijke looptijd van de meeste conventionele tekenfilms. De enige manier om je honger te stillen is om naar de versie van een uur te kijken, die in totaal uit 20 hoofdstukken bestaat (hoewel sommigen misschien verwachten dat het hele verhaal te onsamenhangend aanvoelt).<br />Vol. Net als het eerste boek is Vol. 1 II niet anders, behalve dat het langer is doorgegaan en er een paar kleine veranderingen zijn aangebracht (Anakins haar is nu langer en hij draagt een outfit die lijkt op die van Darth Vader, de eerste verschijningen van Griebels lijfwachten, klonen van gardisten die nu op stormtroepers lijken, enz.). Hoewel Vol. 1 II de kwaliteit van de voorgaande 20 hoofdstukken bewaart, voelt het iets korter in termen van lengte en sfeer omdat de meeste situaties zich slechts in twee werelden afspelen (een ervan dient als proloog op Wraak van de Sith als opperkanselier Palpatine door Griebel wordt ontvoerd). I slaagt erin om diepte toe te voegen aan het tragische personage Anakin, wiens weg naar de Duistere Kant bijna onvermijdelijk is. Persoonlijk vind ik het concept van de 'Spookhand' erg goed, waarin Anakins mechanische rechterhand verbonden kan worden met de mythe van een mysterieuze stam, waardoor de nalatenschap van de Skywalker veel legendarische status krijgt.<br />Afgezien van de authentieke licentie gaat Clone Wars vergezeld van de klassieke John William-plaat en andere aanvullende platen die doen denken aan andere tekenfilms die je maar kunt bedenken. Misschien is het enige wat me dwarszit de kunstmatige synthetische muziek op bepaalde delen van de hele plaat. Het zou een veel grotere ervaring zijn geweest als de hele plaat volledig was georkestreerd. Het acteerwerk is grotendeels afkomstig van acteurs uit de Star Wars-videogames (behalve van Anthony Daniels, die zijn rol als Threepio weer op zich neemt), maar is naar alle maatstaven vrij goed.<br />Als echte fan van Star Wars wil ik de regisseur van deze verbazingwekkend revolutionaire Microseries, Genndy Tartakovsky, bedanken omdat hij weer eens heeft bewezen dat 2D-animatie echt een enorm verschil kan maken als we bereid zijn het ene in een totaal ander perspectief te bekijken. Ook George Lucas en de hele crew van Clone Wars bedankt!
And if you think the way I'm thinking right now, you should be! Star Wars: Clone Wars is one of the most captivating cartoon shows I've seen in recent years, hence gracing the name that George Lucas has conceived almost three decades ago. In fact, I am not really a big fan of SW's Expanded Universe since its purpose is to explore the possibilities beyond the movies (which in turn ruins the rhythm of the saga's overall presentation). Clone Wars, also labeled as an Expanded Universe, otherwise proves the other way round. Due to the fact that this so-called Microseries sticks closer to the next two movies (Episodes II and III) than anything else, fans of the movies will be delighted to know that it remains true to the spirit of the Star Wars mythology despite additional sub-plots and newer characters.<br /><br />Star Wars: Clone Wars chronicles the adventures of Anakin Skywalker, his mentor Obi-Wan Kenobi, the beloved droids Threepio and Artoo and the rest of the characters from the first two films (fortunately for Jar Jar Binks-haters, he is nowhere to be seen) during the events of the Clone Wars: full-scale battles between the mechanical Separatist and the Army of the Republic (clone troopers). In addition to its role as a bridge between Episodes II and III, the Microseries also visually succeeds in enlarging the scope of this universal war only mentioned briefly in Episode IV: A New Hope. Speaking of structure, Clone Wars is divided into two parts: Volume I (takes place some time after the Battle of Geonosis) and Volume II (Chapter 21 ultimately concludes the story arc of Attack of the Clones, the rest takes place some time before the events of Revenge of the Sith). If you (especially newcomers) are completely confused with the chronological storyline, it's best that you watch everything from the original trilogy and the first two episodes of the prequel trilogy before tackling with both the Microseries and the upcoming movie.<br /><br />Anyway, back to the review.<br /><br />For Vol. I, the animation is almost flawless. Most of the characters and background settings are painstakingly caricatured/reproduced from the first two movies despite their radical looks (which in fact giving a comic book feeling to the series, thanks to the truly talented Paul Rudish of Dial M For Monkey fame, the short-lived segment of Dex's Lab that heavily inspires Clone Wars). Perhaps one of Clone Wars' major highlights is the lightsaber duels: they are all beautifully recreated from the movies while being spiced up with the 'Samurai Jack' trademarks that make the original a hit amongst viewers. Also, many fans will take a first glimpse on one of the most dangerous villains in the Star Wars universe: General Grievous. The only drawback of Vol. I is its length; each chapter only runs for 3 minutes, shorter than the usual running time for most conventional cartoon shows. The only way to satisfy your appetite is to watch the one-hour version, which crams 20 chapters altogether (although some may expect that the whole story feels too disjointed).<br /><br />Vol. II, like the first one, is no different, except for its extended running time and some minor changes (Anakin's hair is now longer and he wears an outfit similar to Darth Vader's, the first appearances of Grievous' bodyguards, clone troopers now bear their resemblance to stormtroopers, etc.). While it maintains the quality of the previous 20 chapters, Vol. II feels slightly shorter in terms of its overall length and atmosphere due to the fact that most of the situations only take place in two worlds (one of them serves as a prologue to Revenge of the Sith as Supreme Chancellor Palpatine is kidnapped by Grievous). However, Vol. II succeeds in adding depth to the tragic character Anakin whose path to the Dark Side is almost inevitable. Personally, I really like the 'Ghost Hand' concept, in which Anakin's mechanical right hand can be related to the myth of a mysterious tribe, hence giving much legendary status to the Skywalker legacy.<br /><br />Aside from its authentic license, Clone Wars is accompanied by the classic John William score as well as other additional score that is reminiscent to other cartoon shows you can think of. Perhaps the only thing that bugs me is its artificial synthesized music on certain parts of its entire run. It would have been a much greater experience if the whole score were fully orchestrated instead. The voice acting, while mostly provided by actors from the Star Wars video games (except for Anthony Daniels who reprises his role as Threepio), is pretty well done by any standards. <br /><br />As a true Star Wars fan, I wish to thank the director of this amazingly revolutionary Microseries, Genndy Tartakovsky for proving once again that 2D animation can actually make a huge difference if we are willing to look at one thing in a completely different perspective. Kudos to George Lucas and the entire crews of Clone Wars as well!