In tegenstelling tot de eerste opmerking op deze pagina, gebruikte de regisseur Luis Bunuel niet twee verschillende actrices om de hoofdrol te spelen om 'de ene actrice voor haar kalme aard en de andere actrice voor haar introverte kant' te laten zien.<br />Hoewel dit een vaak herhaalde misvatting is, is het in de verste verte niet waar. In Luis Bunuels autobiografie 'Mijn laatste zucht' (een fantastisch boek, nog steeds in druk) bespreekt de regisseur de reden voor deze unieke regisseurshouding en vindt hij het grappig dat zoveel 'fans' ervan uitgaan dat de keuzes zijn gebaseerd op de introverte actrice of op zijn verlangen om iets duisters te'verkondigen'. In werkelijkheid werden er maar twee actrices gebruikt, omdat de hoofdrolspeelster halverwege de productie ermee ophield, nadat ze vele kritieke scènes had voltooid. Luis was buiten zichzelf van woede over de verspilde tijd en geld aan het opnieuw filmen, dus nam hij een vervanger in dienst om alleen de ontbrekende scènes te filmen en regisseerde die, ongeacht wie er in een bepaalde scène speelde. Het kwam hem goed van pas, want het eindresultaat was briljant.
Contrary to the initial comment on this page, the director Luis Bunuel did not use two different actresses to play the lead role as a plot device to show "One actress for her placid nature and another actress for her tempermental side."<br /><br />While this is an oft-repeated misconception, it's not remotely true. In Luis Bunuel's autobiography, "My Last Sigh" (A fantastic book, still in print) the director discusses the reason for this unique directorial device, and how funny he finds it that so many "fans" assume that the choices were based on the actresses temperment or his desire to "express" something obscure. In truth, two actresses were used simply because the lead actress quit partway through production after having completed many critical scenes. Luis was beside himself over the wasted time and money in reshooting, so he hired a replacement to shoot only the missing scenes, and edited them irregardless of who was acting in a given scene. It served him well, as the end result was brilliant.