Van de schrijver/regisseur van _Leprechaun_ krijgen we een nieuwe griezelfilm. Nadat Norbert, de zoon van een overleden buikspreker, in een gesticht is opgesloten omdat hij een jong kind heeft aangevallen, bevrijden zijn zus Angelina en hun Dummy hem en gaan op weg naar Las Vegas om Norbert en Dummy te plaatsen waar ze thuishoren: op het toneel.<br />Waar te beginnen... tja, ik heb in elk geval nog nooit zo'n film gezien. O, wacht, jawel, alleen maar verdeeld over vier (of meer) andere films. _Triloquist_ is een mix van _Pin..., The Devil's Rejects, Child's Play_ en _Dode Stilte_... alleen minder grappig en een stuk erger. Het probeerde grappig en geestig te zijn, maar dat lukte niet. Het probeerde choquerend en angstaanjagend te zijn, maar dat mislukte. Ik weet zeker dat het ook zijn best deed om goed gemaakt te zijn. En wat denk je? Ook dat mislukte. Afgezien van het nerveuze gelach van mijn 'O, dit kan echt niet waar zijn'-gedachten, was deze film helemaal niet grappig. De plot was grillig en stompzinnig, en kwam geen moment tot rust om zich te oriënteren voordat hij weer naar een zwakke plotwending ging. Het acteerwerk was vreselijk, behalve door de stomme die het goed deed met, eh, niet praten en er eng uitzag. De marionetteneffecten waren belachelijk slecht, en de pop zag eruit alsof hij gesmolten was en op een gegeven moment in een afvalverwerker was gestopt. De pop had niets van de charme, geestigheid of wreedheid van Mark Jones. In plaats daarvan was Dummy alleen maar lastig. Bah. Er valt niet veel goeds over te zeggen, behalve... nou ja... het is maar tachtig minuten.<br />Einde uitspraak: 3/10.
From the writer/director of Leprechaun, we're brought another pint-sized horror. After Norbert, the son of a dead ventriloquist, is locked up in an asylum for attacking a young child, his sister, Angelina, and their Dummy break him out and hit the road towards Vegas to put Norbert and Dummy where they belong: onstage.<br /><br />Where to begin. . . well, I've certainly never seen a film like this. Oh, wait, yes I have, just split up among four (or more) other films. Triloquist plays like a lower-quality mix of Pin..., The Devil's Rejects, Child's Play, and Dead Silence. . . only less funny and a lot worse. It tried to be quirky and cute, but it failed. It tried to be shocking and scary, but it failed. I'm sure it also tried to be well made. Guess what? Failed there too. Other than nervous laughs from my "Oh, it really can't be this bad" thoughts, this film was not funny at all. The plot was erratic and stupid, never settling to get its bearings before moving on to another weak plot turn. The acting was dreadful, except by the mute who did a good job of, um, not talking and looking creepy. The puppet effects were ridiculously bad, and the dummy looked like it had been melted and stuck down a garbage disposal at some point. Dummy didn't have any of the charm, wit, or brutality of Mark Jones's other creation Leprechaun. . . instead, Dummy was just a nuisance. Ugh. There really isn't much good to say, except. . . well. . . it's only eighty minutes.<br /><br />Final verdict: 3/10.