Ik ben een fanatieke John Waters-fan, maar dit is niet mijn favoriete film van hem. Ik kan eigenlijk niets bedenken wat ik eraan zou willen veranderen, behalve dan dat ik hem misschien in de jaren vijftig of zestig had willen draaien, zodat Van Smith met zijn kostuummagie had kunnen werken. Persoonlijk beschouw ik deze film en Pecker als zijn zwakste punt. Maar zelfs mijn minst favoriete Waters-film is beter dan de meeste andere. Als een andere regisseur, bijvoorbeeld Robert Zemeckis of iemand anders, deze had geregisseerd, dan zou ik waarschijnlijk geen enkele belangstelling hebben gehad om hem te zien. Maar hé, elke film met de credits 'Geschreven en geregisseerd door John Waters' (in dit geval wordt het creditsaldo gestort over een afbeelding van een verpulverde vlieg die net is doodgeslagen door de titelfiguur... hij kiest toch altijd de beste shots voor zijn credits, of niet soms?) nou, ik ben er, wat de premisse ook mag zijn. Waters-films centreren zich vaak op'moeilijke' maar sympathieke vrouwelijke personages, en dit is geen uitzondering. Kathleen Turner doet het geweldig als Beverly Sutphin, een June Cleaver-achtige, toegewijde huisvrouw die niet eens kauwgom in huis toestaat, maar die een kort lontje heeft en een geheim plakboek bijhoudt (ik vraag me af of het uit Waters' persoonlijke collectie kwam) met knipsels over seriemoordenaars. De eerste helft van de film gaat over een week in haar leven, en over de verschillende buren en kennissen die ze afpoeiert omdat ze haar afpoeieren. Heb je ooit de neiging gehad om iemand te vermoorden als hij een parkeerplek van je stal, kwaad sprak over een lid van je familie, of een duidelijke overtreding van de fatsoensnormen beging? We handelen er niet naar (nou ja, _ik_ doe het in elk geval niet, misschien sommigen van jullie wel, maar ik weet er niets van) maar Seriemoeder doet het wel. Als je een Waters-fan bent, dan weet je ook dat crimineel gedrag, processen en seriemoordenaars onderwerpen zijn die hem na aan het hart liggen <0xE2><0x80><0x93> hij is een man die zichzelf een 'procesgroupie' noemt. Bij elke andere filmmaker zou het saai zijn geweest. Velen zouden zich waarschijnlijk zeer beledigd hebben gevoeld door een film over een sympathieke seriemoordenaar die voor de lol opereerde (vooral degenen die het slachtoffer van een geweldsmisdrijf kenden), maar de toon van de film is zo luchtig en overdreven dat alleen mensen zonder gevoel voor humor zouden kunnen denken dat hij moord zou goedkeuren. Wie anders dan Waters zou kunnen bedenken dat een slachtoffer wordt doodgeknuppeld met een stuk varkenskarbonade (omdat ze de fout maakte een film niet terug te spoelen voordat ze hem terugbracht naar de videotheek) terwijl ze naar een videoband van 'Annie' zat te kijken? Dit is niet de grappigste Waters-film die ik ooit heb gezien, maar hij heeft zijn momenten. Een van de grappigste zijn de scènes waarin Beverly haar buurvrouw Mink Stole kwelt met hilarisch obscene telefoontjes om haar tot waanzin te drijven. Ook heel amusant zijn de scènes waarin Beverly's luchtige manier van doen ('O, schat, de enige'serie' waar ik iets van weet is Rice Krispies!') in contrast staat met de geschokte blikken van haar familie en buren. Turner is het best op de momenten dat ze binnen een paar seconden van een onschuldige Donna Reed in Charles Manson verandert als iemand de fout maakt haar te ergeren <0xE2><0x80><0x93> kijk maar naar haar gezicht. Waters-fans moeten ook uitkijken naar cameo's/kleine rollen van Alan Wendel, Traci Lords, Susan Lowe, Mary Vivian Pearce (ik herkende haar alleen aan haar karakteristieke stem) en hoewel hij niet in de aftiteling voorkomt, lukt het Waters om in Don Knotts te spelen.<br />Dit is een van de weinige Waters-films die ik van tijd tot tijd huur in plaats van zelf te bezitten, maar het is nog steeds heel leuk. Ik neem altijd een van Waters' minder memorabele films bij een tienerfilm of iets met Jean-Claude Van Damme in de hoofdrol.
I am a hardcore John Waters fan, but this is not my favorite film of his. I can't really think of anything I would want to change about it, however, other than maybe setting it in the 50's or 60's so Van Smith could have worked his costume magic. I personally consider this film and Pecker to be his weakest. However, even my least favorite Waters film beats most movies. If another director, say Robert Zemeckis or someone had directed this, then based on the subject matter, I probably wouldn't have had any interest in seeing it. But hey, any movie containing the credits "Written and Directed by John Waters" (in this case, the credit is superimposed over an image of a pulverized fly who has just been swatted by the title character...he always picks the best shots for his credit, doesn't he?) well, I'm there, no matter what the premise is. Waters' films often center on 'troubled' but lovable female characters, and this one is no exception. Kathleen Turner does a great job portraying Beverly Sutphin, a June Cleaver-esque, devoted happy homemaker who doesn't even allow gum in her house, but has a short fuse and keeps a secret scrapbook (I wonder if it was from Waters personal collection) of clippings about serial killers. We don't know how long she's been killing, but the first half of the film follows a week in her life and the various neighbors and acquaintances she dispatches simply because they pi$$ her off. Ever momentarily had an urge to kill someone when they stole a parking spot from you, badmouthed a member of your family, or committed an obvious fashion violation? We don't act on it (well, *I* don't anyway, maybe some of you have and I just don't know about it) but Serial Mom sure does.<br /><br />Again, only Waters could have pulled this movie and subject matter off. If you're a Waters devotee, then you are well aware that criminal behavior, trials, and serial killers are subjects near and dear to his heart-this is a man who is a self-confessed "trial groupie". With any other filmmaker, it could have been boring. Many probably would have been extremely offended by a movie about a lovable serial killer played for laughs (especially those who knew the victim of a violent crime) but the tone of the movie is so light and over-the-top that only people with no sense of humor could think it might condone murder. Who else but Waters could think of a victim being bludgeoned to death with a slab of pork chop (because she made the mistake of not rewinding a movie before she returns it to the video store) while watching a videotape of "Annie"? This is not the funniest Waters movie I've seen, but it has its moments. Among the funniest are the scenes where Beverly torments her neighbor Mink Stole with hilariously obscene phone calls to drive her over the edge. Also very amusing are scenes where Beverly's whitebread manner ("oh honey, the only "serial" I know anything about is Rice Krispies!") contrasts with the horrified stares of her family and neighbors. Turner is best in the moments when she goes from a harmless Donna Reed to Charles Manson within seconds when someone makes the mistake of annoying her- just watch her face. Waters fans should also watch for cameos /small roles by Alan Wendel, Traci Lords, Susan Lowe, Mary Vivian Pearce (I only recognized her from her distinctive voice) and though he doesn't appear in the credits, Waters manages to work in Don Knotts.<br /><br />This is one of the few Waters films that I rent from time to time rather than own, but it's still lots of fun. I'll take one of Waters less memorable films over a teen slasher flick or anything starring Jean-Claude Van Damme any day of the week.