Dat een film die zo slecht geschreven, slecht gefilmd en slecht geacteerd is, zelfs maar op het witte doek is gebracht, is verbijsterend! Ik had het album toen het uitkwam, maar de film is nooit bij mij in de buurt vertoond. De afgelopen 29 jaar heb ik ernaar verlangd om deze film te zien, en ondanks alle gebreken was het buitengewoon leuk om te zien. Het meeste ervan is vrij voorspelbaar. Vampierprins staat op het punt de troon van de onderwereld te erven. Vampier ontmoet mensenmeisje. Vampier wordt mens. Vampier, nu mens, houdt meisje. De muziek van Harry Nilsson is briljant <0xE2><0x80><0x93> een paar van zijn beste nummers <0xE2><0x80><0x93> maar de setting is gekunsteld, en in het geval van de climax is het ronduit maf. Er is een korte periode van een paar minuten aan het eind van de film die echt heel goed is <0xE2><0x80><0x93> van het einde van de operatie tot het einde van de film. Ik zou hem moeten bestempelen als een must-see voor Nilsson-fans of voor fans van die rare direct-pre-disco-periode in het begin en midden van de jaren zeventig. Maar ik zou hem niet classificeren als een van die films waar je keer op keer naar kijkt.
That a film this poorly written, poorly shot, poorly directed,<br /><br />and poorly acted was even brought to the screen is stupefying! I had the album when it came out, but the movie never played anywhere near me. For the past 29 years I have longed to see this film, and in spite of all its faults, it was extremely fun to watch. Most of it is pretty predictable. Vampire prince is set to inherit the throne of the netherworld. Vampire meets human girl. Vampire turns human. Vampire, now human, keeps girl. Harry Nilsson's musical score is brilliant - some of his best songs, but the settings for them are contrived, and in the case of the climax scene, downright goofy. There is a brief period of a few minutes toward the end of the film that are really quite good - from the end of the operation to the end of the movie. I'd have to rate it a must-see for Nilsson fans or for fans of that weird immediately-pre-disco period of the early/mid- 70s. I would not, however, classify it as one of those films you watch over and over.