Kario (Pulse) lijkt op geen enkele Japanse horrorfilm die ik ooit heb gezien. Ik ben dol op de Ju-On-serie, maar de angsten komen van enge geesten die uit het niets opduiken. Het zijn goede films, maar die angsten zijn na een tijdje uitgewerkt. Maar in Kairo duiken de geesten niet plotseling op en worden ze niet vergezeld door harde muziek. Ze zijn er gewoon en tjonge, wat zijn ze eng. Soms doen ze niets, ze staan daar alleen maar te staren. Het geeft een gevoel van onbehagen en houdt de kijker voortdurend op zijn hoede.<br />Het zijn niet alleen de geesten die uniek zijn, het verhaal is ongelooflijk interessant en intelligent. Maar het is niet lineair, logisch en het verklaart niet alles (al hoeft dat ook niet). Het is echt aan ons om te beslissen wat we gaan doen. Dat is juist zo goed aan deze film, hij is heel anders dan de meeste horrorfilms. Vergeet alle recente Amerikaanse horrorfilms, hoewel sommige uitstekend zijn, zijn die eigenlijk heel anders. Deze film is in sommige opzichten bijna een droom. Hij gaat heel langzaam (hij loopt in iets minder dan 2 uur) en er zijn niet veel schrikbeelden. Soms lijkt het verhaal misschien onlogisch, maar ik ben het daar niet mee eens.<br />Kairo is eigenlijk een apocalyptische horrorfilm die veel lijkt op de Britse horrorfilm 28 Days Later uit 2002 (vervang zombies gewoon door geesten). Net als 28 Days Later bevat deze film een zeer diepgaande sociale boodschap, maar in tegenstelling tot 28 Days Later gaat deze film over eenzaamheid en hoe mensen afstandelijk worden door het gebruik van technologie. Er wordt ook zwaar de nadruk gelegd op het kwaad van zelfmoord.<br />Kiyoshi Kurosawa heeft een intelligente, unieke horrorfilm gemaakt die niet de aandacht krijgt die hij verdient. Als je bereid bent om een film te zien die je daarna in verwarring brengt, kijk dan niet verder dan Kairo.<br /><br />41dem2/51.
Kario (Pulse) is unlike any Japanese horror I have seen. As much as I love the Ju-On series, the scares come from creepy ghosts that pop-up from unseen places. They are good movies, but those scares wear off after awhile. However, in Kairo the ghosts don't pop up suddenly and they aren't accompanied by loud music. They are just there and boy are they creepy. Sometimes they do nothing, they just stand there, staring. It creates a feeling of unease and constantly keeps the viewer on edge.<br /><br />It's not just the ghosts that are unique, the story is incredibly interesting and intelligent. But it is not linear, logical and it doesn't explain everything (it doesn't have to, though). It really leaves it up to us what to decide. This is what is so good about this movie, it's much unlike most horror films. Forget all the recent American horror films, although some are excellent they really aren't like this. This film is almost like a dream in some ways. It goes at a very slow pace (clocking in just under 2 hours) and there aren't a lot of scares. At times the story may seem illogical but I beg to differ.<br /><br />Kairo is really an apocalyptic horror much like the 2002 British horror film 28 Days Later (just replace zombies with ghosts). Also like 28 Days Later, this film carries a very profound social message but unlike 28 Days Later this one is about loneliness and how people become distant through the use of technology. There's also a heavy emphasis on the evils of suicide.<br /><br />Kiyoshi Kurosawa has created an intelligent, unique horror film that doesn't quite get the attention it deserves. If your willing to experience movie that will leave your unsettled and weired out afterwards, look no further than Kairo.<br /><br />4½/5