Deze film was geweldig. Absoluut fantastisch, om precies te zijn. Ik geloof niet dat ik ooit zo woedend op een filmpersonage ben geweest als op Wilbur. Wat een volslagen debiel! Hij is grappig en bijna beminnelijk, maar hij laat zich niet beïnvloeden door de toegeeflijkheid van zijn broer, tot op het punt waarop zijn egoïsme, als de ultieme ironie, Harbour ertoe drijft zelfmoord te plegen. Dat maakt me kwaad. Wat me nog kwader maakt, is dat ik Wilbur tot het eind toe echt aardig vond.
*** CONTAINS SPOILERS *** This movie was great. Absolutely marvellous, in fact. I don't think I have ever been so infuriated with a movie character before as I was with Wilbur. What an utter b**tard! He is funny and almost lovable, but sponges unaffected on his brother's indulgence to the point where his selfishness, as the ultimate irony, drives Harbour into committing suicide. That makes me angry. What makes me even more angry, is that up until the very end I actually liked Wilbur.