's Avonds, als het parfum van WILD ORCHIDS hangt, maakt een Javaanse prins de mooie vrouw van een Amerikaanse magnaat het hof.<br /><br />Hoewel het eigenlijk weinig meer is dan een verhaal over een romantische driehoeksverhouding, maken de voortreffelijke acteerprestaties en de voortreffelijke presentatie van de film dit tot een zeer aangename film.<br />Greta Garbo, exquise & sereen, toont opnieuw dat ze meer was dan alleen maar een perfect gebeeldhouwd gezicht. Ze was ook een zeer gedisciplineerde actrice die haar strak beheerste lichaam gebruikte om emotionele diepten en subtiele nuances over te brengen. Zelfs in wat voor haar een tamelijk onbelangrijke film was, is ze een wonder om naar te kijken, meer dan superlatiefisch, alle bijvoeglijke naamwoorden uitputtend. Ze is gewoon Garbo en dat is genoeg. Voor wat betreft het pure exotisch konden maar weinig Hollywood-sterren uit die tijd zich met Garbo meten. Nils Asther was een van hen. Hoewel hij uit Scandinavië kwam, was er iets in de botstructuur van zijn gezicht dat hem ideaal maakte voor Aziatische rollen. Hij had al veel succes gehad als matinee-idool tegen de tijd dat _WILD ORCHIDS_ werd opgenomen. Hij is een uitstekend acteur, maar hij schijnt er een hekel aan te hebben alle aandacht van de kijkers aan Garbo te besteden. (Zowel in Zweden als in Amerika moeten ze een paar interessante privé-gesprekken hebben gevoerd op de set.) Asther maakt van zijn karakterisering van de prins een boeiende mengeling van charme en lafheid <0xE2><0x80><0x93> een wezen dat heel goed in staat is zijn zwoele tegenspeler tot echtelijke ontrouw te verleiden. Voor Asther zou het moeilijk zijn om aan een rol in een film te beginnen, want zijn zware accent maakte het moeilijk voor MGM om hem effectief te casten en uiteindelijk zou hij naar Zweden terugkeren. Maar als hij de juiste rol kreeg, zoals in Frank Capra's _The Bitter Tea of General Yen_ (1933), was Asther in staat het natuurlijke talent te tonen dat hem zelden werd gevraagd te gebruiken.<br />Lewis Stone is het stevige steunpunt waarop zijn twee extravagante tegenspelers balanceren. Terwijl zij hartstocht en sensualiteit uitstralen, geniet hij van de eenvoudiger deugden: plichtsbesef, waardigheid en, als hij eindelijk in de gaten krijgt wat de prins allemaal uitspookt, gerechtvaardigde toorn. Hij slaagt erin dit alles te doordrenken met een rustig gevoel voor verwarde humor, wat zijn karakter des te menselijker maakt. De eersteklas-productiewaarden van de film brengen de hitte & het hedonisme van Java tot leven voor de kijker. Vooral de Javaanse dans is interessant. Het gebruik van geluidseffecten in deze late stomme film is van enige betekenis <0xE2><0x80><0x93> ze illustreren precies waar sommige filmpuristen vonden dat de bioscoop moest blijven: met muziek en effecten, maar absoluut geen dialoog.
During nights scented with the perfume of WILD ORCHIDS, a Javanese prince woos the beautiful wife of a visiting American tycoon.<br /><br />Although really little more than a story about a romantic triangle, the excellent acting & superb presentation make this a very enjoyable film.<br /><br />Greta Garbo, exquisite & serene, shows once again that she was more than just a perfectly sculpted face. She was also a very disciplined actress who used her tightly controlled body to convey emotional depths and subtle nuances. Even in what for her was a rather minor film, she is a marvel to watch, beyond superlatives, exhausting all adjectives. She is simply Garbo and that is enough.<br /><br />For sheer exoticism, few Hollywood male stars of the period could compete with Garbo. Nils Asther was one of these. Although Scandinavian, something about the bone structure of his face made him ideal for Asian roles. He had already enjoyed much success as a matinee idol by the time WILD ORCHIDS was filmed. A fine actor, he seems loath to accede all of the viewers' attention to Garbo. (Swedes both, they must have had some interesting private conversations on the set.) Asther makes his characterization of the Prince a compelling blend of charm & cowardice - a creature quite capable of seducing his sultry costar into marital infidelity. The onset of talkies would prove difficult for Asther, his heavy accent making it hard for MGM to cast him effectively and he would eventually return to Sweden. However, when given the right role, as in Frank Capra's THE BITTER TEA OF GENERAL YEN (1933), Asther was able to exhibit the natural talent he was seldom called upon to use.<br /><br />Lewis Stone is the solid fulcrum over which his two extravagant costars teeter. While they exude passion & sensuality, he revels in the simpler virtues - duty, dignity, and, when he finally catches on to the Prince's depredations, righteous wrath. He manages to infuse all this with a quiet sense of befuddled humor, which only makes his character all the more human.<br /><br />The film's first rate production values make the heat & hedonism of Java come alive for the viewer. The Javanese dancing is of particular interest. The use of sound effects in this late silent film is of some significance - they perfectly illustrate where some film purists thought the cinema should remain: with music and effects, but definitely no dialogue.