Deze film was niet naar de maatstaven van vandaag, maar naar wat een kijker in 1912 kan hebben ervaren, want wat ze op het scherm zagen, het flikkerende licht dat tamelijk nieuw was voor hun wereldbeeld, ving de geest van Shakespeares Richard in bloederig detail (nou ja, halfbloedig, maar waarschijnlijk door de verbeelding tot bloederig gemaakt).<br />De speciale traktatie hier ligt in de man die de film inleidt <0xE2><0x80><0x93> zowel op het scherm zonder kostuum, als toen de film werd gedraaid door het land reisde om hem in te leiden en tussen de bedrijven door tegen het publiek te spreken <0xE2><0x80><0x93>, de 19e-eeuwse toneelspeler Frederick Warde. Een jeugdige 61-jarige toen hij de film maakte, bochelt hij rond en verzint en creëert op het scherm emotie via hand- en gezichtsuitdrukkingen. Shakespeare mag dan tevreden hebben gestraald op deze uitverkoren Richard, een collega-toneelspeler die, volgens een interview dat op de dvd staat, de woorden met zijn lippen moest vormen om de rol volledig te kunnen vertolken, ook al zou geen geluid de voorbijglijdende decennia overleven.<br />De film bevat een geïnteresseerd gebruik van achterlichten, terwijl de geesten van al zijn recente slachtoffers beschuldigend, eensgezind en vastberaden naar Richard wijzen, vlak voordat hij naar buiten gaat om zich bij hen te voegen in het hiernamaals. Geweldige kostuums in deze film, voor zijn tijd of voor welke tijd dan ook, en wie kan zeggen dat ze niet in de buurt komen van de originelen uit de afgebeelde periode.<br />Er blijft een interessante academische vraag over. Hoewel de enige overgebleven afdruk in handen kwam van het American Film Institute (AFI) van een serieuze verzamelaar, William Buffum (Buffum geïnterviewd in de extra's op de dvd), vraag ik me af waar hij hem vandaan heeft. Misschien heb ik de verklaring over het hoofd gezien, maar het kan een ruil zijn geweest met een andere verzamelaar. De filmgeschiedenis is alle betrokkenen dank verschuldigd.
High-scored this movie not by today's standards, but by what a viewer in 1912 may have experienced. For what they saw on screen, the flickering light fairly new to their worldview, captured the spirit of Shakespeare's Richard in gory detail (well, semi-gory, but probably upped to gory by the imagination).<br /><br />The specific treat here lies in the man who introduces the film--both on screen without costume and, when the film played, traveled the country to both introduce it and speak to the audience between reels)--the 19th-Century stage actor Frederick Warde. A youthful 61 when he made the film, he hunchbackingly runs and plots and creates on-screen emotion via hand and facial expressions. Shakespeare may have beamed well-pleased at this chosen Richard, a fellow thespian who, according to an interview reproduced on the DVD, had to mouth the words to fully capture the role even though no sound would survive the flowing decades.<br /><br />The film contains an interested use of backlighting, as the ghosts of all his recent victims point accusingly, in unison and determination, at Richard just before he goes out to join them in the back-lit-hereafter. Great costumes in this film, for its time or any other, and who can say they don't come close to the originals of the depicted era.<br /><br />An interesting scholarship question remains. Although the only surviving print came into the hands of the American Film Institute (AFI) from a serious print collector, William Buffum (Buffum interviewed in the extras on the DVD), I'm wondering where he got it. May have missed the explanation, but it may have come in a trade with another collector. Film history owes a thanks to all involved.