Van de regisseur Phil Grabsky vernemen we dat hij wilde weten hoeveel waarheid er zat in de film Amadeus. Ik hoop dat hij dat niet heeft gedaan. Amadeus mag dan fictie zijn, het was een hartstochtelijke, fascinerende en emotioneel diepgaande film over Mozart. Deze zeer geprezen documentaire is echter een zielloze, triviale en saaie vertelling van Mozarts leven door middel van citaten uit zijn brieven, doorspekt met commentaren van deskundigen. Er zit geen dramatische verhaallijn in, geen originele benadering en er zijn vreselijke opnamen van het moderne Salzburg, Wenen en willekeurige mensen op straat. Er zijn veel te veel regisseurs, operazangers en historici die allemaal, niet altijd even interessant en elkaar soms tegensprekend, zo ingelijst zijn dat je je instinctief van je scherm terugtrekt. Afgezien van het feit dat ik de chronologische volgorde van Mozarts werken ken, heb ik geen beter beeld van de man zelf: het is een lange opsomming van data en feiten. De enige interessante beelden zijn wanneer muzikanten de emotionele impact van Mozarts muziek uitleggen. Daarna mag een of andere Duitse professor zijn gemeenplaatsen weer met ons delen.<br />Als Mozart sterft, zien we een reeks beelden van sneeuw op bomen, dat is het niveau van creativiteit dat Grabsky kan produceren.
From director Phil Grabsky we learn that he wanted to find out how much truth there was to the movie Amadeus. I hope he hadn't. Amadeus may be fiction, but it was a passionate, captivating and an emotionally deep film about Mozart. This highly praised documentary however is a soulless, trivial and dull recounting of Mozarts life through quotes of his letters, interlaced with comments of experts. It has no dramatic exposition, no original approach and terrible shots of modern day Salzburg, Vienna and random people on streets. There are way too many directors, opera singers and historians, who all have there say, not always too interesting and sometimes contradicting each other, who are so closely framed you instinctively withdraw from your screen. Apart from knowing the chronological order of Mozart's works, I have no better view on the man itself: it's a long enumeration of dates and facts. The only interesting footage is when musicians explain the emotional impact of Mozart's music. After which some German prof is allowed to share his platitudes again.<br /><br />When Mozart dies we see a string of shots of snow on trees, that's the level of creativity Grabsky is able to produce. Ouch.