De wolf huilde... en danste in het maanlicht. De Raaf keek toe... verrukt... door zijn grootse vertoon van dapperheid.<br />Vele winters geleden plukte een jonge Winomish-Indiaanse maagd wilde bloemen in een bosje in de buurt van haar dorp. Plotseling, vanuit haar ooghoeken, zorgde een plotselinge beweging ervoor dat haar hart bijna ophield met kloppen. Ze bleef roerloos staan, hevig bevend van angst, toen een enorme wolf met staalgroene ogen langzaam tot op een paar meter van haar mand kwam. De wolf ving haar geur op in de zachte bries en kwam steeds dichterbij. Het bonzende hart van de maagd sloeg een slag over toen de wolf plotseling werd afgeleid door een slanke zwarte raaf, die plagend dichtbij kwam vliegen en zich toen snel terugtrok naar een boomtak. De raaf gleed weer naar de wolf toe. Ze was wild en onvoorspelbaar. De wolf keek nieuwsgierig naar haar met berekenende ogen. De maagd hield haar adem in toen de wolf zijn lange grijze lichaam uitstrekte op het zachte, mossige gras... en zijn grote kop tussen zijn poten legde. De raaf, die niet onopgemerkt wilde blijven, fladderde brutaal dicht naar de wolf toe, kwam toen zachtjes tot rust op zijn zachte, grijze schouder, en ze zouden samen liggen... wolf en raaf... zich om elkaar heen vouwen... de gladde zwartheid van het mysterie van de raaf... en de onverwachte galanterie van de eenzame wolf.<br />Vele winters gingen voorbij en de jonge maagd was nu een oude Indiase squaw die in het open struikgewas speelde met haar enige kleindochter. Ze glimlachte wanneer ze in de donkere, mysterieuze ogen van dit halfbloedkind keek. Het meisje was ongewoon mooi en net zo betoverend als de blanke man die haar had verwekt. De oude vrouw had haar Hannah Raven genoemd, naar de twee culturen die ze omhelsd had. Terwijl ze uitkeek over het mossige gras, vertelde de oude vrouw het meisje het verhaal van de legende van de wolf en de raaf. Het was het lievelingsverhaal van het kind. Elke keer dat ze het hoorde, glimlachte ze en staarde naar het bos. Ze wist... dat hij haar zou komen halen... dus keek ze... en wachtte.<br />Dane Corvin kwam onverwacht naar Raven's Mountain. Hij was lang en knap en straalde de aantrekkelijke kracht uit van een ruige buitenman. Zijn lievelingsoom had hem grootgebracht en de schitterende schoonheid van de Puget Sound en de adembenemende bergen en bossen hadden Danes eenzame hart altijd weer naar de wortels van zijn jeugd gelokt. De indianen mochten hem meteen. Hij paste precies bij hun passies en hobby's. Hannah sloeg deze dappere vreemdeling zwijgend gade. Ze was vooral gefascineerd door zijn staalharde, groengouden ogen. Ze was gefascineerd door zijn kracht en zijn onverwachte dapperheid. Haar broer was op zijn hoede voor de nieuwkomer op de Berg, maar Hannah had hem onmiddellijk herkend. Hij was haar wolf!<br />De Winomish-indianen hadden altijd in de wateren van de Sound gevist. De federale wetten hadden hun praktijken verboden, maar vele manen lang was het een stamtraditie geweest. Het was uiteindelijk nodig geworden een FBI-agent te sturen om het illegale stropen en de verkoop van zalm te onderzoeken. Terwijl Dane druk bezig was bewijsmateriaal van de nietsvermoedende Indianen te verzamelen, observeerde Hannah in stilte. Dane had de mooie, bohémienachtige maagd opgemerkt en voelde zich aangetrokken tot haar aardse, sensuele schoonheid en artistieke uitstraling. Dane genoot van haar aanwezigheid en de mysterieuze, onvoorspelbare Hannah nam elke gelegenheid te baat om met de knappe vreemdeling te wandelen en te praten. Op een avond nam ze hem mee naar haar 'geheime plek' diep in de bergen. Ver weg van de waakzame ogen van de stam werden Dane en Hannah diep verliefd en begonnen een geheime, hartstochtelijke verhouding. Toen Dane's broer werd gearresteerd en naar de gevangenis werd gestuurd, hoorde Hannah dat Dane een federaal agent was. Ze voelde zich verraden en zei dat hij weg moest gaan en nooit meer terug moest komen.<br />De gebroken wolf reageerde op zijn verdriet door zich voor twintig lange winters uit Raven's Mountain terug te trekken. Toen hij eindelijk terugkeerde om bij zijn stervende oom te zijn, werd hij geconfronteerd met de uitstorting van zijn liefde en de hartstochtelijke momenten die hij met de mooie Hannah Raven deelde. Dane moet nu omgaan met... verborgen onthullingen... van alles wat er is gebeurd tijdens... Alle Winters Die Gebeurd Zijn.<br />Richard Chamberlain en Karen Allen spelen de hoofdrollen in dit sensuele en hartstochtelijke liefdesverhaal. Karen Allen was briljant als de bohémienkunstenaar en zijn mooie, aardse geliefde. Het personage Dane Corvin paste perfect bij Richard Chamberlain. Het was alsof hij in een heel echt deel van zichzelf was gegleden. Ik vond dit personage ongewoon kalm, geconcentreerd en uiterst boeiend. Het was moeilijk te ontcijferen waar Richard Chamberlain de acteur begon en Dane Corvin het personage eindigde. Ik geloof dat dat... schitterend acteren wordt genoemd. Hij en Karen Allen hadden een duizelingwekkende chemie op het scherm, en de seksuele spanning was elektrificerend! Martin Rabbett regisseerde deze schitterende film op briljante wijze, waarbij hij langzaam en visueel de aandacht en belangstelling van zijn publiek vastlegde. Nadat ik de roman had gelezen, die ik een beetje afgezaagd vond, was de film nog indrukwekkender. Het was verbazingwekkend om te zien tot welke diepten de regisseur en de acteurs dit aangrijpende liefdesverhaal konden doordringen. Dit was een buitengewone prestatie voor Martin Rabbett, en beslist een van Richard Chamberlains beste voorstellingen ooit!
The wolf howled...and danced in the moonlight. The Raven watched...enraptured...by his grand display of gallantry.<br /><br />Many winters ago, a young Winomish Indian maiden was picking wildflowers in an open thicket near her village. Suddenly, out of the corners of her magnificent brown eyes, a sudden movement caused her heart to almost cease beating. She stood motionless, shaking violently with fear, as a huge wolf with steely green-gold eyes, slowly walked within a few feet of her basket. Catching her scent on the gentle breeze, the wolf edged closer and closer. The maiden's pounding heart suddenly skipped a beat, as the wolf was abruptly distracted by a sleek black raven, who flew teasingly close, then quickly retreated to a nearby tree branch. The raven glided toward the wolf once more. She was wild and unpredictable. The wolf curiously watched her with calculating eyes. The maiden held her breath, as the wolf stretched out his long gray body upon the soft mossy grasses...and cupped his large head between his paws. The raven, unwilling to go unnoticed, fluttered brazenly close to the wolf, then gently came to rest on his soft gray shoulder, and they would lie together...wolf and raven...drawing around themselves...the sleek blackness of the raven's mystery...and the unexpected gallantry of the lone wolf.<br /><br />Many winters passed, and the young maiden was now an old Indian squaw, playing in the open thicket with her only granddaughter. She would smile when she looked into the dark mysterious eyes of this half-breed child. The girl was unusually beautiful and as bewitching as the white man who had fathered her. The old woman had named her Hannah Raven, for the two cultures she espoused. Looking out onto the mossy grasses, the old woman told the girl of the Legend Of The Wolf And Raven. It was the child's favorite story. Each time she heard it, she would smile, and stare off into the forest. She knew...he would come for her...so she watched...and waited.<br /><br />Dane Corvin came to Raven's Mountain unexpectedly. He was tall and handsome, exuding the appealing strength of a rugged outdoors-man. His favorite uncle had raised him, and the magnificent beauty of the Puget Sound and its breathtaking mountains and forests, had always lured Dane's lonely heart back to the roots of his childhood. The Indians took to him immediately. He fit right in with their passions and pastimes. Hannah quietly observed this gallant stranger. She was particularly fascinated with his steely green-gold eyes. She was captivated by his strength, and unexpected gallantry. Her brother was wary, even suspicious of the new-comer to the Mountain; but Hannah had recognized him immediately. He was her wolf!<br /><br />The Winomish Indians had always fished the waters of The Sound. Federal laws had deemed their practices illegal, but for many moons it had been a tribal tradition. It had finally become necessary to send a Federal Game Agent to investigate the illegal poaching and selling of salmon. While Dane kept busy gathering evidence from the unsuspecting Indians, Hannah quietly observed. Dane had noticed the beautiful bohemian maiden, and was attracted to her earthy, sensual beauty, and artistic flare. Dane enjoyed being in her presence, and the mysterious, unpredictable Hannah took every opportunity to walk and talk with the handsome stranger. One night she led him to her "secret place" deep in the mountains. Away from the watchful eyes of the tribe, Dane and Hannah fell deeply in love, and began a secret and passionate love affair. When Dane's investigation suddenly turned dangerous, and Hannah's brother was arrested and sent to prison, Hannah learned that Dane was a Federal Agent. Feeling betrayed, she told him to leave, and never come back!<br /><br />The broken hearted wolf reacted to his pain by retreating from Raven's Mountain for twenty long winters. When he finally returned to be with his dying uncle, he is faced with the fall-out of his love, and the passionate moments he shared with the beautiful Hannah Raven. Dane now has to deal with...hidden revelations...of all that has happened during...All The Winters That Have Been.<br /><br />Richard Chamberlain and Karen Allen starred in this sensual and passionate love story. Karen Allen was brilliant as the bohemian artist, and his beautiful, earthy love interest. The character of Dane Corvin was a perfect fit for Richard Chamberlain. It was as if he slipped into a very real part of himself. I found this character to be unusually calm, centered, and most captivating. It was difficult to decipher where Richard Chamberlain the actor began, and Dane Corvin the character ended. I believe that is called...magnificent acting. He and Karen Allen had dazzling on-screen chemistry, and the sexual tension was electrifying! Martin Rabbett brilliantly directed this magnificent film, slowly and visually capturing his audience's attention and interest. After reading the novel, which I felt was somewhat trite, the film was even more impressive. It was amazing to see the depths, to which the director, and actors took this poignant love story. This was an extraordinary achievement for Martin Rabbett, and definitely one of Richard Chamberlain's finest performances ever!!