Op zoek naar iets anders? Zoek dan niet verder! HOMEBODIES is een absolute juweel van een film die in de loop der jaren helaas steeds moeilijker te vinden is geworden. In feite is hij maar één keer in Amerika op dvd uitgebracht, in 1984, door Embassy Home Entertainment. Nu de band 25 jaar oud is, denk ik dat het tijd wordt dat iemand deze uit de vergetelheid redt en hem al op dvd uitbrengt. Waarom we een dozijn speciale edities nodig hebben van films als 'Friday the 13th Part 20' en een geweldige film als deze door de mazen van het net kan glippen, zal ik nooit helemaal begrijpen. In Cincinnati, Ohio, is een bouwbedrijf bezig met de bouw van een enorme wolkenkrabber. Aan de overkant van de straat heeft de gemeente een blok huurkazernes afgekeurd. Een voor een worden de gebouwen gesloopt nadat de bejaarde bewoners uit hun comfortabele huizen zijn gesleurd om tegen hun zin in een kleurloos, gezuiverd nieuw appartement te gaan wonen. Maar de huurders van een van de gebouwen die gesloopt gaan worden, zullen zich niet zonder slag of stoot gewonnen geven. We hebben het tenslotte over hun huis. Ze wonen er al dertig jaar. En aangezien niemand zich om hen en hun welzijn lijkt te bekommeren, waarom zouden ze dan een wederdienst bewijzen? Mattie (Paula Trueman), die de hele dag bij de bouwplaats op pruimen zit te kauwen, is getuige van een dodelijk ongeluk en smeedt vervolgens met haar vriendinnen een complot om de verwoesting van hun huis te vertragen. Van het een komt het ander en algauw nemen ze hun toevlucht tot het neersteken van een kille maatschappelijk werker en het levend begraven van een rijke projectontwikkelaar in nat cement! Je zou kunnen zeggen dat de film vergezocht is, maar dat zijn de meeste donkere komedies, en de film slaagt erin om vaardig een mengeling te maken van sociaal drama, horror en zwarte komedie op een onderhoudende, tot nadenken stemmende en unieke manier.<br />Een van de grote plussen hier is dat het lot van de bejaarde met een laag inkomen wordt getoond in een grimmig, hoewel heel realistisch en aannemelijk licht. Deze mensen worden vaak gekoeioneerd, op hun nummer gezet en behandeld als ze er niet toe doen, dus ondanks hun moorddadige plannen is er nooit een moment waarop we ons niet identificeren met de mensen die erbij betrokken zijn en met hen meevoelen. Een ander groot pluspunt is de cast en het niveau van de karakters. Veel genrefilmers denken ten onrechte dat het publiek voor deze films alleen maar gepassioneerde jonge mensen wil zien paraderen, en niet een stelletje bejaarden. Ze hebben het mis. Hier hebben we zes ervaren karakteracteurs die in staat zijn om die ongrijpbare dingen aan hun rollen toe te voegen die alleen maar te maken hebben met ervaring.<br />Trueman als de pittige, onvoorspelbare en steeds labieler wordende Mattie lijkt het middelpunt van de film te zijn en ze doet het uitstekend. Ian Wolfe is net zo goed als de conciërge van het gebouw, Ruth McDevitt als zijn vrouw (ook het geweten van de groep), William Hansen als een schrijver die weduwnaar is, en de blinde Peter Brocco en Frances Fuller als een vrouw met pleinvrees die nog steeds met haar overleden man praat en het gebouw al twintig jaar niet meer heeft verlaten. Elk van de spelers brengt een menselijk element in hun rol, en de personages zijn niet alleen huurders. Ze hebben hun eigen kleine microkosmos in het gebouw gecreëerd en zijn allemaal even afhankelijk van elkaar om zich te redden. Als ze hun omgeving verstoren, verwoesten ze hun leven, dus waarom zouden ze het erg vinden als een stel inhalige grote pruiken of wie dan ook met hen ten onder gaat? Co-sterren Douglas Fowley, Linda Marsh en de oudgediende horror- en sf-ster Kenneth Tobey als de bouwmeester leveren ook uitstekende prestaties in minder sympathieke rollen.<br />Rare, unieke, bedachtzame, heel goed geschreven, geregisseerd en met een bescheiden budget gemaakte film; deze onafhankelijk geproduceerde film is waarschijnlijk niet voor iedereen geschikt, maar voor fans van zowel horrorfilms als zwarte komedies kan ik hem niet genoeg aanbevelen. Het is de zoektocht waard.
Looking for something different? Then look no further! HOMEBODIES is an absolute gem of a film that has unfortunately become difficult to find over the years. In fact, it's been released on a home viewing format in the States just one time - in 1984 - by Embassy Home Entertainment. Now that the tape is 25-years-old, I think it's about time someone rescued this one from complete obscurity and put it out on DVD already. Why we need a dozen special edition reissues of films like "Friday the 13th Part 20" and a great film like this is able to slip through the cracks is something I'll never quite understand. <br /><br />In Cincinnati, Ohio, a construction company is busy at work erecting a huge skyscraper. Across the street, the city has condemned a block of tenement buildings. One by one, the buildings are being demolished after its elderly citizens are dragged from the comfort of their homes to live in some colorless, sanitized new apartment home against their wishes. However, the tenants of one of the buildings set to be torn down are not going down without a fight. This is, after all, their home we're talking about. They've been living there 30 years. And since no one seems to care about them and their welfare, why should they return the favor? Mattie (Paula Trueman), who spends her days sitting by the construction site munching on prunes, witnesses a fatal accident and then conspires with her friends to rig similar accidents to delay the destruction of their home. One thing leads to another and before long they're resorting to stabbing a cold social worker and burying a wealthy land developer alive in wet cement! One could accuse the film of being far-fetched, but most dark comedies are, and the film manages to skillfully blend social drama, horror and black comedy together in an entertaining, thought-provoking and unique way.<br /><br />One of the big pluses here is that the plight of the low-income elderly is shown in a grim, though very realistic and plausible, light. These people ARE often bullied, pushed around and treated if they don't matter, so despite their murderous schemes, there's never a moment where we don't identify with, and sympathize for, the people involved. Another huge plus is the cast and level of characterization. Many genre filmmakers mistakenly believe the target audience for these films only want to see hot young things strutting their stuff, not a bunch of senior citizens. They're wrong. Here we get six veteran character actors capable of adding those intangibles to their roles that only come with experience. <br /><br />Trueman as the spunky, unpredictable and increasingly more unstable Mattie seems to be the centerpiece of the film and she does an excellent job. Just as good are Ian Wolfe as the building superintendent, Ruth McDevitt as his wife (also the conscience of the group), William Hansen as a widowed writer, blind Peter Brocco and Frances Fuller as a wig-wearing agoraphobic who still talks to her dead husband and hasn't left the building in 20 years. Each of the performers bring a human element to their role, and the characters aren't just tenants. They're created their own little microcosm in the building and each depend on one another in equal measure to simply get by. To disrupt their environment is to destroy their lives, so why should they care if a bunch of greedy big wigs or whoever else go down with them? Co-stars Douglas Fowley, Linda Marsh and veteran horror/sci-fi star Kenneth Tobey as the construction boss also deliver fine performances in less-sympathetic roles. <br /><br />Quirky, unique, thoughtful, very well-written, directed and acted on a modest budget; this independently-produced film is probably not going to be for all tastes, but for fans of both horror flicks and black comedies, I can't recommend this one enough. It's worth the search.