Dit is voor alle kinderen die in de jaren zeventig zijn geboren en die zich niets meer herinneren en niet de last hoefden te dragen die onze vaders, moeders, oudere broers en zussen wel moesten dragen.<br />Jane Fonda wordt geëerd als een van de '100 vrouwen van de eeuw'.<br />Door BARBRA WALTERS.<br />Helaas zijn velen vergeten en nog talloze anderen hebben nooit geweten hoe mevrouw Fonda niet alleen het idee van ons land verraadde, maar ook specifieke mannen die in Vietnam hebben gediend en offers hebben gebracht.<br /><br />Het eerste deel hiervan is afkomstig van een F-4E-piloot.<br />De piloot heet Jerry Driscoll, een River Rat. <br />In 1968 was de voormalige commandant van de Overlevingsschool van de Amerikaanse luchtmacht krijgsgevangene in de Ho Lo-gevangenis, 'Hanoi Hilton'.<br />Hij werd uit een stinkende beerput van een cel gesleurd, schoongemaakt, te eten gegeven en in schone pyjama's gestoken, en kreeg opdracht om voor een Amerikaans 'Vredeactivist' die op bezoek was de 'zachte en humane behandeling' te beschrijven die hij had gekregen.<br />Hij spuugde naar mevrouw Fonda, kreeg een klap met een knuppel en werd weggesleept. Tijdens de daaropvolgende aframmeling viel hij voorover op de voeten van de kampcommandant, waardoor die officier door het dolle heen raakte.<br />In 1978 had de luchtmachtkolonel nog steeds last van dubbelzien (wat voorgoed een einde aan zijn vliegcarrière maakte) als gevolg van de fanatieke manier waarop de commandant een houten knuppel gebruikte.<br />Vanaf 1963-65, kol. Larry Carrigan zat in de 47FW/DO (F-4E's). Hij bracht 6 jaar door in het 'Hanoi Hilton', waarvan zijn familie alleen maar wist dat hij'vermist werd tijdens een actie'. Zijn vrouw leefde in de veronderstelling dat hij nog leefde. Zijn groep kreeg ook de gebruikelijke schoonmaak, te eten en kleren ter voorbereiding van een 'vredesdelegatie'-bezoek. Zij hadden echter tijd en bedachten een plan om de wereld te laten weten dat ze nog leefden en het overleefden. Elke man verstopte een klein stukje papier met zijn sociale-verzekeringsnummer erop in de palm van zijn hand.<br />Toen ze voor mevrouw Fonda en een cameraman werden geleid, liep ze langs de rij, schudde de mannen de hand en vroeg bemoedigende woordjes als: 'Ben' 'Hebben jullie geen spijt van die gebombardeerde baby's?' en 'Zijn jullie dankbaar voor de humane behandeling van jullie welwillende bewakers?' In de veronderstelling dat dit toneelspel moest zijn, gaven ze haar elk een snippertje papier. Ze nam ze allemaal aan zonder ook maar een moment te aarzelen. Aan het eind van de rij en nadat de camera's waren opgehouden met draaien, wendde ze zich tot de officier die de leiding had en overhandigde hem alle snippertjes papier.<br />Drie mannen stierven tijdens de daaropvolgende aframmelingen. Kolonel Carrigan was bijna nummer vier, maar hij overleefde het, en dat is de enige reden waarom we weten wat ze die dag heeft gedaan. Ik was adviseur voor economische ontwikkeling voor burgers in Vietnam en werd in 1968 in Zuid-Vietnam door de Noord-Vietnamese communisten gevangen genomen en meer dan 5 jaar gevangen gehouden.<br />Ik bracht 27 maanden in eenzame opsluiting door; een jaar in een kooi in Cambodja; en een jaar in een 'zwarte doos' in Hanoi. Mijn Noord-Vietnamese overweldigers vergiftigden en vermoordden opzettelijk een vrouwelijke zendelinge, een verpleegster in Ban me Thuot in Zuid-Vietnam, die ik begroef in de jungle bij de Cambodjaanse grens. Ooit woog ik maar ongeveer 80 kilo. (Mijn normale gewicht is 80 kilo.)<br />We waren Jane Fonda's 'oorlogsmisdadigers'. <br />Toen Jane Fonda in Hanoi was, vroeg de politieke officier van het kamp me of ik bereid was haar te ontmoeten.<br />Ik zei ja, want ik wilde haar vertellen over de echte behandeling die wij krijgsgevangenen kregen... en hoe anders die was dan de behandeling die de Noord-Vietnamezen kregen en die door haar werd nageaapt als'menselijk en mild'.<br />Daarom bracht ik drie dagen op mijn knieën op een rotsachtige vloer door, met mijn armen uitgestrekt met een groot stalen gewicht aan mijn handen, en geslagen met een bamboestok.<br />Kort na mijn vrijlating had ik de gelegenheid om Jane Fonda te ontmoeten. Ik vroeg haar of ze bereid was op tv met me te discussiëren. Ze heeft me nooit antwoord gegeven.<br />Deze ervaringen uit de eerste hand vormen geen voorbeeld van iemand die geëerd zou moeten worden als onderdeel van '100 Jaar Grote Vrouwen'. Opdat we niet vergeten... '100 Jaar Grote Vrouwen' zouden nooit een verrader moeten omvatten wiens handen bedekt zijn met het bloed van zoveel patriotten.<br />Er zijn maar weinig dingen waar ik een sterke intuïtieve reactie op heb, maar Hanoi Jane's deelname aan schaamteloos verraad is er een van. Neem alsjeblieft de tijd om het aan zo veel mogelijk mensen door te geven als je kunt. Het zal uiteindelijk op haar computer terechtkomen en ze moet weten dat we het nooit zullen vergeten. SAMPSON, BMSgt, USAF 716 Maintenance Squadron, Chief of Maintenance DSN: 875-6431 COMM: 883-6343.
This is for all the kids born in the 70's who do not remember, and didn't have to bear the burden that our fathers, mothers and older brothers and sisters had to bear. <br /><br />Jane Fonda is being honored as one of the '100 Women of the Century.' <br /><br />BY BARBRA WALTERS <br /><br />Unfortunately, many have forgotten and still countless others have never known how Ms. Fonda betrayed not only the idea of our country, but specific men who served and sacrificed during Vietnam <br /><br />The first part of this is from an F-4E pilot <br /><br />The pilot's name is Jerry Driscoll, a River Rat. <br /><br />In 1968, the former Commandant of the USAF SurvivalSchoolwas a POW in Ho Lo Prison the 'Hanoi Hilton.' <br /><br />Dragged from a stinking cesspit of a cell, cleaned, fed, and dressed in clean PJ's, he was ordered to describe for a visiting American 'Peace Activist' the 'lenient and humane treatment' he'd received. <br /><br />He spat at Ms. Fonda, was clubbed, and was dragged away. During the subsequent beating, he fell forward on to the camp Commandant's feet, which sent that officer berserk. <br /><br />In 1978, the Air Force Colonel still suffered from double vision (which permanently ended his flying career) from the Commandant's frenzied application of a wooden baton. <br /><br />From 1963-65, Col. Larry Carrigan was in the 47FW/DO (F-4E's). He spent 6 years in the 'Hanoi Hilton',,, the first three of which his family only knew he was 'missing in action'. His wife lived on faith that he was still alive. His group, too, got the cleaned-up, fed and clothed routine in preparation for a 'peace delegation' visit. They, however, had time and devised a plan to get word to the world that they were alive and still survived. Each man secreted a tiny piece of paper, with his Social Security Number on it, in the palm of his hand.<br /><br />When paraded before Ms. Fonda and a cameraman, she walked the line, shaking each man's hand and asking little encouraging snippets like: 'Aren't you sorry you bombed babies?' and 'Are you grateful for the humane treatment from your benevolent captors?' Believing this HAD to be an act, they each palmed her their sliver of paper. She took them all without missing a beat. At the end of the line and once the camera stopped rolling, to the shocked disbelief of the POWs, she turned to the officer in charge and handed him all the little pieces of paper.<br /><br />Three men died from the subsequent beatings. Colonel Carrigan was almost number four but he survived, which is the only reason we know of her actions that day.<br /><br />I was a civilian economic development adviser in Vietnam, and was captured by the North Vietnamese communists in South Vietnamin 1968, and held prisoner for over 5 years.<br /><br />I spent 27 months in solitary confinement; one year in a cage in Cambodia; and one year in a 'black box' in Hanoi. My North Vietnamese captors deliberately poisoned and murdered a female missionary, a nurse in Ban me Thuot, South Vietnam, whom I buried in the jungle near the Cambodian border. At one time, I weighed only about 90 lbs. (My normal weight is 170 lbs.) <br /><br />We were Jane Fonda's 'war criminals.' <br /><br />When Jane Fonda was in Hanoi, I was asked by the camp communist political officer if I would be willing to meet with her.<br /><br />I said yes, for I wanted to tell her about the real treatment we POWs received... and how different it was from the treatment purported by the North Vietnamese, and parroted by her as 'humane and lenient.' <br /><br />Because of this, I spent three days on a rocky floor on my knees, with my arms outstretched with a large steel weights placed on my hands, and beaten with a bamboo cane. <br /><br />I had the opportunity to meet with Jane Fonda soon after I was released. I asked her if she would be willing to debate me on TV. She never did answer me. <br /><br />These first-hand experiences do not exemplify someone who should be honored as part of '100 Years of Great Women.' Lest we forget...' 100 Years of Great Women' should never include a traitor whose hands are covered with the blood of so many patriots. <br /><br />There are few things I have strong visceral reactions to, but Hanoi Jane's participation in blatant treason, is one of them. Please take the time to forward to as many people as you possibly can. It will eventually end up on her computer and she needs to know that we will never forget. RONALD D. SAMPSON, CMSgt, USAF 716 Maintenance Squadron, Chief of Maintenance DSN: 875-6431 COMM: 883-6343