Potter moet inderdaad een'vereiste smaak' zijn. Ik vond deze miniserie echt moeilijk te volgen. Ik herinner me de jaren dertig en de rondreizende verkopers die een hand in hand bestaan leidden, misschien werden er onplezierige herinneringen opgeroepen? De muziek hield mijn aandacht vast <0xE2><0x80><0x93> zwierde min of meer mee... Ik was blij dat ik Arthur uiteindelijk ook zag swingen:) Ik ben waarschijnlijk geen fan van Hoskins. Hij lijkt altijd te proberen een stijve te krijgen. Ik vond dat Cheryl een heel gepolijste voorstelling gaf. Vanaf het moment dat ze verscheen kon de kijker een onderdrukte ik voelen die uit elkaar wilde barsten! (Heel verrassend toen haar alter ego Bonnie Parker verscheen, hm!)<br />Ik moet de filmversie zien, misschien zou een verandering van hoofdacteur iets uitmaken. Het is naar mijn mening geen gedenkwaardig verhaal.
Potter must indeed be an "aquired taste".I found this mini-series really hard going.I recall the 1930s and the traveling salesmen who led a hand to mouth existence,maybe unpleasant memories were evoked? The music held my attention-sort of swung along...I was glad to see Arthur swing in the end also:-)I'm probably not a Hoskins fan.He always seems to try to hard. I thought Cheryl gave a very polished performance .From the moment she appeared the viewer could sense a repressed self bursting to get out! (Quite a surprise when her alter-ego Bonnie Parker emerged,eh!)<br /><br />I must see the movie version,maybe a change of principal actor might make a difference.It is not a memorable tale in my opinion.