Eigenlijk bijna alles. Gewoonlijk geef ik geen commentaar op films die ik niet helemaal heb gezien, maar omdat ik momenteel in een bioscoop werk en de afgelopen paar dagen stukjes van deze onzin heb moeten verdragen, heb ik het gevoel dat ik meer dan genoeg heb gezien om er commentaar op te geven.<br />Ten eerste... als je op enig moment tijdens deze 'film' door de deuren van de zaal loopt, is het alsof je herhaaldelijk op je hoofd wordt geslagen door een gestoorde schurk die met een stuk hout staat te zwaaien. Je kunt letterlijk je bewuste geest in verslagenheid voelen wegzakken terwijl de afschuwelijke hersenloosheid ervan over je heen spoelt. Het is echt iets tastbaars. <br />Op geen enkel moment dat ik heb gezien, vertoonden de meisjes in de hoofdrol ook maar iets wat ook maar in de verste verte op acteertalent leek. Je kunt ze niet eens 'houterig' noemen, aangezien de term 'houterige acteur' op zijn minst enige vaardigheid impliceert, hoe armzalig ook.<br />Het enige wat deze film te bieden heeft, is de meest meelijwekkend oppervlakkige bevrediging voor de allerjongste meisjes. En het enige wat de film lijkt te leren, is dat oppervlakkig en oppervlakkig zijn de beste manier is om het 'goed te doen' in het leven.<br />En wat doet John Voight hier in godsnaam? Op welk moment was hij ervan overtuigd dat het maken van een tienerfilm op basis van een stel lelijke, slecht geklede en veel te opgemaakte poppen een goede carrièrezet was? Ik heb echt medelijden met mensen met kleine dochters... deze film moet wel de ergste soort hel voor ze zijn. Ouders... ik leef met jullie mee.<br /> zomer: Plot - Ronald McDonald, Acteren - Geen, Entertainment - Je zult ECHT blij zijn als het voorbij is.
Actually, almost everything. I normally don't comment on films I haven't seen all the way through, but since I currently work in a cinema and have had to endure snippets of this rubbish for the last couple of days I feel I have seen more than enough to comment on it.<br /><br />First off...walking through the auditorium doors at any point during this "movie" is like being battered repeatedly about the head by a deranged thug wielding a piece of two-by-four. You can literally feel your conscious mind sagging in defeat as the dreadful mindlessness of it washes over you. It really is a palpable thing.<br /><br />At no point that I saw did any of the lead girls display anything remotely like acting ability. They can't even be referred to as wooden, since the term "wooden actor" at least implies some ability, however dismal.<br /><br />All that this movie offers is the most pitifully superficial gratification for the absolute youngest girls. And all the movie seems to teach is that being superficial and shallow is the best way to "get on" in life.<br /><br />And what the heck is John Voight doing in here? At what point was he convinced that doing a teen movie based on a set of ugly, under-dressed and over made-up dolls was a good career move? I really pity people with small daughters...this movie must be the worst kind of hell for them. Parents....you have my commiserations.<br /><br />SUMMARY: Plot - Ronald McDonald, Acting - None, Entertainment - You'll be REAL happy when its over.