Ik geloof dat Karan Johar en Nikhil Advani hebben geprobeerd een kruising te maken tussen drama en parodie. Let wel, het zou een giller zijn geweest als ze de serieuze Bollywood-huilebalken hadden afgekraakt die voor een dubbeltje per stuk worden uitgeschud. Maar ze willen de koek en eten die ook op. Ze willen de Bollywood-huilebalk bespotten en toch het publiek behagen dat wil geloven dat het echt is. Uiteindelijk raakte ik een beetje in de war omdat ze soms serieuze dingen lieten zien maar achter de schermen lachten en op andere momenten hun eigen script te serieus namen. Het lijkt allemaal verwarrend en rampzalig. Maar het eindproduct is niet al te slecht, en dat komt door het enorme talent van de cast en de crew.<br /><0x3E><0x3E> Er zijn te veel films gemaakt waarin de ouden van dagen in de Verenigde Staten zich ritueeler aan de Indiase tradities houden dan die in India, en de jongeren kiezen er handig voor om tussen ultramodern (wat dat ook mag betekenen!) en ultratraditieus te zijn, zoals het script voorschrijft. Ze laten ook het arme meisje uithuwelijken en naar India gaan (een of andere traditionele familie uit India zal om haar hand vragen), wat niet erg logisch is, want het lijkt in strijd met het doel om de hele familie uit India weg te halen. Kal Ho Naa Ho neemt al die zogenaamd serieuze films voor zijn rekening (met inbegrip van Karan Johar's _Kal Ho Naa Ho_ ). De verwaande Naina (Priety), de verwarde Rohit (Saif), de serieuze grootmoeder en ik moet wel heel brutaal zijn om te zeggen: de ultieme weldoener Aman (niemand minder dan Shah Rukh) <0xE2><0x80><0x93> ze zijn stuk voor stuk een karikatuur. En ze hebben die rollen al eerder gespeeld. Het is moeilijk om ze heel serieus te nemen, want je krijgt het gevoel dat de regisseur en de schrijver achter de camera's staan te grinniken terwijl ze deze scènes filmen.<br />En dan is er nog de tamelijk grappige, lange komedie over een onterechte homoseksuele relatie tussen Saif en Shah Rukh. Dat 'O... Kantabhen' maakt het helemaal te gek. Ik lachte als een gek. Is er een inside joke tussen Karan en Nikhil?<br />Ik weet niet of ik moet zeggen dat de casting perfect is of dat de voorstelling perfect is voor de parodie. Elke keer als ik denk dat niemand ooit zo theatraal kan acteren als Shah Rukh, doet hij het zelf. Zijn optredens zijn zo onnatuurlijk en gekunsteld dat ze zelfs grappig zijn. Met al die parodieën om ons heen vraag ik me af of Karan en Nikhil hebben besloten Shah Rukh uit te melken tot hij niets meer waard is en hem nog meer te sarren! Saif Ali Khan speelt briljant in zijn herhaling van Dil Chahta Hai, en Priety Zinta in een aantal van haar eigen rollen ook. Dan besluit het duo van schrijver en regisseur om de zaken serieus te nemen en het probleem is dat ik nog steeds niet kan ophouden met lachen. Dat maakt het ongemakkelijk. Ze nemen elke dramatische scène, blazen die buiten proporties op - zoals gebruikelijk is in Bollywood - en blijven dat doen lang nadat het al zijn dramatische mogelijkheden heeft uitgeput. Dat maakt de tweede helft van de film een beetje ongemakkelijk om naar te kijken. Vooral als Shah Rukh het ziekenhuis verlaat om Saif en Priety te gaan overtuigen, voelde ik me erg ongemakkelijk. Dan laten ze Saif Ali Khan zien in die ik-ben-20-jaar-ouder-dan-dus-ik-heb-grijze-haren-pruik die gewoon te veel is!<br />Al met al was het een interessante film. Op de een of andere manier heb ik het gevoel dat de filmmakers meer plezier hadden bij het maken van de film dan wij bij het kijken. Ik wou dat ik erbij betrokken was! 7 van de 10.<br />PS: Het enige probleem dat ik met de homograp heb, is dit: India is een van de weinige landen waar mannen niet zo geremd en gespannen zijn als die uit Europa of de Verenigde Staten. Na deze film ben ik bang dat Indiase mannen zich veel meer bewust zullen worden van niet-seksuele intimiteit tussen elkaar. Het is jammer!
I believe that Karan Johar and Nikhil Advani have tried to do a cross between drama and parody. Mind you, it'd have been a hoot if they lampooned the serious Bollywood tearjerkers that are churned out dime a dozen. But they want the cake and eat it too. They want to parody the Bollywood tearjerker and still cater to the section of audience that wants to believe it to be real. I ended up getting a bit disoriented because at times they were showing serious stuff but were laughing behind the scenes and at other times, they took their own script too seriously. It all seems confusing and disastrous. But the end product is not too bad and that is due to the tremendous talent of the crew and cast.<br /><br />Too many movies have been shown where the old ones in US adhere to Indian traditions more ritualistically than those in India and the young ones conveniently go between being the ultra modern (whatever that means!) and ultra traditional as the script demands. They also have the poor girl married off and going to India (Some traditional family from India will ask for her hand) which doesn't make much sense because it seems to defeat the very purpose of uprooting the entire family from India. Kal Ho Naa Ho takes every one of these supposedly serious stuff (including Karan Johar's own DDLJ) and pokes fun at them. The uppity Naina (Priety), the confused Rohit (Saif), the serious grandmother and I must make bold to say, the ultimate do-gooder Aman (none other than Shah Rukh) - everyone of them is a caricature. And they have done these roles before. It is hard to take them very seriously because you get the feeling that the director and the writer are chuckling behind the cameras even as they are filming these scenes.<br /><br />And then there is the pretty funny, long comedy track of a mistaken homosexual relationship between Saif and Shah Rukh. That "O ... Kantabhen" just puts it way over the top. I laughed like crazy. Is there an inside joke there Karan and Nikhil?<br /><br />I don't know if I should say the casting is perfect or the performance is perfect for the parody. Every time I think nobody can ever act more theatrical than Shah Rukh, he out does himself. His performances are so unnatural and stilted that they are actually funny. With all the parodying going on, I am wondering if Karan and Nikhil decided to milk Shah Rukh for all he is worth and make him ham it up even more! Saif Ali Khan acts brilliantly in his repeat performance of Dil Chahta Hai and so does Priety Zinta of a number of her own roles.<br /><br />Then, the writer-director duo decide to take things seriously and the problem is I still can't stop laughing. That makes it uneasy. They take every dramatic scene, blow it out of proportion - as is the convention of Bollywood standards - and keep showing it long after it has exhausted all its dramatic potential. This makes the second half of the movie a bit uneasy to watch. Particularly when Shah Rukh leaves the hospital to go convince Saif and Priety, I was very uneasy. Then they show Saif Ali Khan in that I'm-20-years-older-so-I-need-gray-hairs wig that is just too much!<br /><br />Overall, it was an interesting movie. Somehow I feel that the filmmakers had more fun making it than we have watching it. Makes me wish I was involved in the process! 7 out of 10.<br /><br />PS: The only issue I have with the gay joke is this - India is one of the few countries where men are not as inhibited and uptight as those from Europe or US. After this movie, I am afraid that Indian guys are going to become a lot more self-conscious about non-sexual intimacy between each other. It is a pity!