1970 was een goed jaar voor sciencefiction voor kinderen; Jon Pertwee trok een overhemd met ruches aan en een cape om de derde 'Dr. Who' te worden, terwijl op het andere kanaal Michael Mackenzie streed tegen het kwaad als de raadselachtige goochelaar 'Tarot' in 'Ace Of Wands'. Ook was er die goed onthouden serie van A.T.V.<br />Het uitgangspunt van 'Timeslip' was het volgende: een paar jonge mensen <0xE2><0x80><0x93> Liz Skinner ( Cheryl Burfield) en Simon Randall ( Spencer Banks) <0xE2><0x80><0x93> ontdekten het bestaan van een gat in de tijd bij de verlaten marinebasis van St.-Oswald. Ze reizen eerst naar de Tweede Wereldoorlog, dan naar een wetenschappelijke basis op de Zuidpool in het jaar 1990, gevolgd door een parallel universum waar de opwarming van de aarde Engeland in een subtropisch paradijs heeft veranderd, en ten slotte naar de jaren zestig. Elke keer ontmoeten ze een toekomstige versie van zichzelf of mensen die ze kennen, zoals luitenant Traynor ( Denis Quilley). Hun enige band met 1970 is mevrouw Skinner ( Iris Russell) die een telepathische band heeft met haar dochter Liz.<br />De serie was intelligent geschreven, eerst door Bruce Stewart, toen door Victor Pemberton (schrijver van de 'Dr. Who'-klassieker 'Fury From The Deep'). Het was verfrissend zonder paternalistisch te zijn tegenover zijn publiek, en verbazingwekkend voorspellend voor de komst van klonen, klimaatverandering en virtuele werkelijkheid. Het misbruiken van de wetenschap was een belangrijk thema, belichaamd door de sinistere professor Morgan C. Devereaux (John Barron), die een drug had ontwikkeld <0xE2><0x80><0x93> HA57 <0xE2><0x80><0x93> om het menselijk bestaan te verlengen.<br />De gedenkwaardige momenten zijn Simon en Liz' eerste ontmoeting met de tijdbarrière (die een griezelig zoemend geluid maakt), de marinebasis die door de nazi's onder de voet wordt gelopen om een supergeheime laser te stelen, Liz die haar dode vader in ijs bewaart, dr. Edith Joynton (Peggy-Thorpe-Bates) die in een paar minuten tijd veroudert, de kamer waar mensen in een schijndood worden gehouden terwijl ze Elisabethaanse kleren dragen, de bejaarde Traynor die uit een geheime kamer tevoorschijn komt om Het Grote Plan te saboteren, en het zien van planeten aan de nachtelijke hemel (later naverteld in de aflevering van 'Dr. Who' 'De Gestolen Aarde'). In de laatste aflevering werd een belangrijke onthulling over Traynor gedaan die de kijkers schokte.<br />Door dit alles klinkt 'Timeslip' misschien een beetje aan de zware kant. Het had ook zijn lichtere momenten, zoals Simons g<0xC3><0xAA>ne toen hij ontdekte dat zijn toekomstige ik ooit iets met Liz had. Maar de toon was het grootste deel van de tijd enorm grimmig.<br />'Timesip' Het had geen speciale effecten nodig van het soort dat je in moderne producties aantreft. Het had iets beters <0xE2><0x80><0x93> ideeën. De eer moet niet alleen naar de schrijvers gaan, maar ook naar Ruth Boswell, wier geesteskind dit was.<br />Burfield en Banks gaven charmante voorstellingen, terwijl wijlen Denis Quilley een dreiging uitstraalde als 'Traynor'. Er moet een speciale vermelding worden gemaakt van wijlen John Barron (beter bekend als 'C.J.' uit 'The Fall & Rise of Reginald Perrin') wiens 'Devereaux' een generatie kinderen de stuipen op het lijf joeg (inclusief ikzelf).<br />Het bleek zo populair dat het een seizoen van 26 afleveringen lang werd uitgezonden en hoewel er geen nieuwe series werden gemaakt, voorzag een strip in het pas gelanceerde 'Look-In'-magazine de fans van verdere avonturen van de onverschrokken jongelui. <br />Ondanks het feit dat ze in kleur zijn, zijn alle afleveringen nu monochroom, op één na. Gelukkig is de hele serie op D.V.D. gezet. Sommige recensenten die beter zouden moeten weten (zoals Brian J.Robb van 'Dreamwatch') mopperden dat het'saai' was. Hoewel 'Het jaar van de burn-up' aan het eind een beetje lang duurt, ben ik het daar niet mee eens.<br />'Babylon Five' en 'Battlestar Galactica' kregen lof voor hun gebruik van'verhaalbogen'. Waarom zou je 'Timeslip' niet een kans geven en zelf zien dat het nauwelijks een recente vernieuwing is?
1970 was a good year for children's sci-fi; Jon Pertwee donned frilly shirt and cloak to become the third 'Dr.Who', while over on the other channel Michael Mackenzie battled evil as the enigmatic magician 'Tarot' in 'Ace Of Wands'. Also around was this well-remembered series from A.T.V.<br /><br />The premise of 'Timeslip' was this; a pair of young people - Liz Skinner ( Cheryl Burfield ) and Simon Randall ( Spencer Banks ) - discover the existence of a hole in time near the deserted naval base of St.Oswald. Passing through, they are spirited at first to World War Two, then to a scientific base at the South Pole in the year 1990, followed by a parallel universe where global warming has turned England into a sub-tropical paradise, and finally to the 1960's. Each time they meet future versions either of themselves or people they know, such as Commander Traynor ( Denis Quilley ). Their one link with 1970 is Mrs.Skinner ( Iris Russell ) who shares a telepathic bond with her daughter Liz.<br /><br />The show was intelligently scripted, firstly by Bruce Stewart, then Victor Pemberton ( author of the 'Dr.Who' classic 'Fury From The Deep' ). It was refreshingly unpatronising towards its audience, amazingly predicting the coming of cloning, climate change, and virtual reality. The abuse of science was a major theme, embodied by the sinister Professor Morgan C.Devereaux ( John Barron ), who had created a drug - HA57 - designed to prolong human existence.<br /><br />Memorable moments include Simon and Liz's first encounter with the time barrier ( which makes an eerie buzzing sound ), the naval base overrun by Nazis out to steal a top secret laser, Liz finding her dead father preserved in ice, Dr.Edith Joynton ( Peggy-Thorpe-Bates ) aging to death in mere minutes, the room where people are held in suspended animation while dressed in Elisabethan clothes, the aged Traynor emerging from a secret room to sabotage The Master Plan, and the sight of planets in the night sky ( later copied by the 'Dr.Who' episode 'The Stolen Earth' ). The final episode saw a major revelation about Traynor that shocked viewers. <br /><br />All of which may make 'Timeslip' sound a bit on the heavy side. It had its lighter moments too, such as Simon's embarrassment on discovering that his future self was engaged at one time to Liz. But the tone was powerfully grim for most of the time.<br /><br />'Timesip' had no need of special effects of the sort you find in modern productions. It had something better - ideas. Credit must go not only to the writers but Ruth Boswell, whose brainchild this was.<br /><br />Burfield and Banks gave charming performances, while the late Denis Quilley exuded menace as 'Traynor'. Special mention must be made of the late John Barron ( better known as 'C.J.' from 'The Fall & Rise Of Reginald Perrin' ) whose 'Devereaux' terrified a generation of children ( myself included ). <br /><br />It proved popular enough to run for an extended 26-part season and, although no further series were made, a comic-strip in the newly-launched 'Look-In' magazine provided fans with further adventures of the intrepid youngsters.<br /><br />In spite of being made in colour, all but one of the episodes exists now in monochrome. Thankfully, the entire series is on D.V.D. Some reviewers who should know better ( such as Brian J.Robb of 'Dreamwatch' ) grumbled that it was 'boring'. While the 'Year Of The Burn-Up' drags a bit towards the end, I do not share that view.<br /><br />'Babylon Five' and 'Battlestar Galactica' won praise for their use of 'story arcs'. Why not give 'Timeslip' a go and see for yourself that it is hardly a recent innovation?