'The Little Shop of Horrors' van Roger Corman (1960) werd in minder dan vijf dagen met een piepklein budget opgenomen, maar toch is het een heel grappige, altijd onderhoudende juweeltje van een film. De softcore remake uit 1972, 'Please Don't Eat My Mother', lijkt ook een praktisch niet-bestaand budget te hebben, maar het is bijna nooit grappig en het is een hele klus om ernaar te kijken. In dit goedkope niemendalletje leren we Henry Fudd kennen, een joodse voyeur van middelbare leeftijd die bij zijn kwijlende moeder woont en in feite zijn tijd doorbrengt met het aangapen van geile stelletjes die 'het' doen in de grote buitenwijken van L.A. Hij krijgt een plant met een verleidelijke vrouwenstem in zijn bezit en net als Seymour Krelboin in 'Corman' van Corman komt hij in het bezit van een vrouw. In zijn oorspronkelijke film is hij al snel in het bezit van steeds grotere diersoorten die hij kan eten en laten groeien. Deze kamerplant is al snel zo'n acht meter hoog, en het is vrij moeilijk om hem in zijn slaapkamer voor mama verborgen te houden... Hoe dan ook, deze film heeft absoluut geen noemenswaardige FX; de monsterplant ziet eruit als een project van de vierde klas van de lagere school. We krijgen niet eens te zien hoe de plant zijn menselijke slachtoffers aanvalt; hoe ze uiteindelijk in de plant terechtkomen is me een raadsel. Maar waarom zou je deze film als een gewone film bekritiseren? De film is in wezen alleen maar een excuus om een paar tamelijk saaie gesimuleerde seksscènes te laten zien, aan elkaar geknoopt door een heel stom verhaal. Ik moet zeggen dat het heel vreemd is om deze pornoscènes te zien, met een mannelijk en vrouwelijk frontaal beeld, afgewisseld met jeugdig-humoristische scènes. Ik kan me niet voorstellen aan wie deze film vandaag de dag de voorkeur zou geven, in deze tijd van porno-dvd's en sciencefiction-horrorfilms met eersteklas FX. Als je wilt zien waar die arme mensen met hun regenjassen vroeger genoegen mee moesten nemen, moet je dat maar eens bekijken. Afgezien van de indrukwekkende titel is er weinig interessants te zien. Trouwens, is het niet vreemd dat Buck Kartalian, de ster van de film, onlangs een vent speelde die Henry heette in CBS' 'HOE IK JE MOEDER  tegenkwam'?
Roger Corman's "The Little Shop of Horrors" (1960) was filmed in under five days with the teensiest of budgets, yet it is a very funny, consistently entertaining little gem of a movie. The 1972 soft-core remake, "Please Don't Eat My Mother," looks to have a practically nonexistent budget, too, but it is hardly ever funny and something of a chore to sit through. In this cheesy cheapie, we meet Henry Fudd, a middle-aged Jewish voyeur who lives with his kvetching mother and basically spends his time ogling horny couples "doing it" in the great outdoors of L.A. He comes into possession of a plant with an alluring female voice and, like Seymour Krelboin in Corman's original, soon finds himself procuring ever-larger animal species for it to consume and grow on. This houseplant is soon around 8' tall, and pretty hard to conceal from Mom in his bedroom.... Anyway, this film has absolutely no FX to speak of; the monster plant looks like a 4th grade papier-mache project. We never even get to see the plant attack its human victims; how they wind up inside the plant at all is a mystery to me. But why even critique this movie like a regular film? The flick is essentially just an excuse to show some fairly boring simulated sex scenes, strung together by a very silly story. I must say that it is very strange to see these X-rated scenes, with full male and female frontal, alternating with juvenile-humor vignettes. I can't imagine who this picture would appeal to today, in this age of XXX-rated DVDs and sci-fi/horror films with top-notch FX. If you want to see what the poor raincoat crowd had to settle for back when, I guess check it out. Beyond the awesome title, there's little of interest here. By the way, isn't it strange that Buck Kartalian, the film's star, recently played a guy named Henry on CBS' "HOW I MET YOUR Mother"?