Het eerste wat mijn vader deed toen de aftiteling was afgelopen (blijf aan het eind van de aftiteling omdat er voor die tijd geen verhaal meer is), was me op mijn rug kloppen en dankjewel zeggen omdat ik hem had overgehaald om naar Aaja Nachle te gaan, want hij had al heel lang niet meer zo'n goede film gezien. Omkara niet meegerekend, was dit waarschijnlijk de beste film die ik dit jaar had gezien. Hij was opbeurend en prachtig gedaan, vooral die scène met Laila en Majnu, die ik nog een keer wilde zien. Madhuri (die ik nog te jong vond om in haar hoogtijdagen op waarde te schatten) was levendig en elegant en het was een feest om haar te zien dansen en haar gezichtsuitdrukking te zien. De plot is gebaseerd op verhalen die al sinds het begin van de cinema de ronde doen. Het is grappig en inspirerend en het sprak me meer aan dan Chak De India vanwege het dans/theater-aspect. Ik vind dat Anil Mehta het geweldig heeft gedaan. Toen ik het theater verliet, zei iedereen maar hoe geweldig het was en dat gaf me vreemd genoeg een trots gevoel, want ik vind dit een echte non-conformistische film en als hij het goed doet, en dat moet ook wel, dan komt dat door de film.' Het is niet vanwege de kracht van de sterren (Madhuri niet), gimmicks, of omdat het deel uitmaakt van een of andere trend.
The first thing my dad did when the credits were done rolling (do stay through the end of the credits because they don't tie up a storyline until then), was to pat me on the back and say thank you for pushing him to come see Aaja Nachle because he hadn't seen such a good film in a long time. Not counting Omkara, this was probably the best film I've seen this year. It was uplifting and beautifully done, especially the Laila-Majnu part, which I wanted to watch again. Madhuri (who I was too young to appreciate in her hey-day) was vivacious and elegant and seeing her dancing and her expressions were such a treat. She's surrounded by the stalwarts of Hindi parallel cinema- Raghubir Yadav, Irrfan Khan, Konkona Sen Sharma, Ranvir Shorey, Vinay Pathak, etc, and I won't even bother saying anything about Akshaye Khanna because I'm just too damn biased. The plot drew from stories that have been around since the beginning of cinema. It's cute and inspiring and it appealled to me more than Chak De India because of the dance/theatre aspect of it. I think Anil Mehta did a wonderful job. As I was leaving the theatre, everyone kept saying how wonderful it was, and that oddly made me feel proud because I think this a truly non-conformist film and if it does well, which it should, it does completely on it's own merit, not because of star-power (Madhuri excluded), gimmicks, or because it's part of some trend. So, do go see it!