Voor iedereen die de fout begaat om bij deze film aanwezig te zijn: ik had net besloten om acteur te worden en ik wist er heel weinig van. Ik studeerde journalistiek in het junior college en volgde een theatercursus om een date te krijgen met een meisje dat ik leuk vond en dat geïnteresseerd was in acteren. Ik reed met een vriend naar de auditie van Terror on Tour (origineel 'Clowns' genoemd) en de regisseur (Don Edmunds) vroeg me om te lezen. Ik zei tegen hem dat ik als acteur nog niet klaar was om een film te maken en dat ik niets wist van acteren, laat staan van filmen. Hij castte me en haalde me over om het te doen. Ik was duidelijk verschrikkelijk. Ik deed alles na en deed alsof ik gek was. Daarbovenop, een jaar na de eerste filmopnamen, toen ik iets meer over acteren wist, belden ze me terug om twee belangrijke scènes op te nemen (makkelijk te zien omdat mijn haar veel korter was <0xE2><0x80><0x93> het ging van '79 tot '80 zei men). Ik moest mijn dialogen schreeuwen omdat er harde rockmuziek op de achtergrond te horen zou zijn. De andere vent in de scène was producer Sandy Cobe die geen acteur was en die niet goed met schreeuwen kon omgaan terwijl hij zich harde muziek voorstelde. Uiteindelijk vergaten ze de muziek erbij te doen zodat het leek alsof ik meer over acteren heen was dan over de rest van de film. Toen ik de film zag, stond ik op het punt mijn pogingen om acteur te worden helemaal op te geven. De enige reden dat ik het niet deed, was dat ik dacht dat ik misschien een kans had om te leren het goed te doen als ik kon zien hoe afschuwelijk ik was. De bandleden waren echte bandleden en hadden nooit eerder geacteerd, dus kon je ze hun acteerwerk vergeven. Van de rest van de cast was er (naar mijn mening) één goede acteur: Jeff Morgan. Tijdens het filmen leek hij echt in het moment te zijn en op een eerlijke manier met je te communiceren als je met hem praatte. Toen ik de film zag, had ik het gevoel dat ik het in zijn optreden kon zien. Ik heb nooit meer iets van hem gehoord en ik weet niet wat hij nu doet, maar ik denk wel dat hij aan de verschrikkingen van het acteren in deze griezelfilm is ontsnapt. Ik hoop opnieuw dat degene die me in deze film moet zien, zal begrijpen dat mijn verschrikkingen nog steeds bestaan.<br /><br />Larry Thomas.
For anyone who makes the mistake of sitting though this movie: I had just decided to become an actor and I knew very little about it. I was majoring in journalism in Junior college and took a theatre class to get a date with a girl I liked and got interested in acting. I drove a friend to the audition of Terror on Tour (originally called "Clowns") and the director (Don Edmunds) asked me to read. I told him I wasn't ready as an actor to do a film and didn't know anything about acting much less film acting. He cast me and talked me into doing it. I was patently awful. I over acted every word and indicated like crazy. Above that a year after initial filming when I knew a little more about acting they called me back to shoot two pick up scenes (easy to spot as my hair was much shorter--it went from '79 to '80 nuff said). I was told to yell my dialog as there would be loud rock music playing in the background. The other guy in the scene was producer Sandy Cobe who wasn't an actor and couldn't really handle yelling while imagining loud music. In the end they forgot to add the music so it seemed like I was over acting even more than in the rest of the film. When I saw the film I came very close to quitting trying to be an actor altogether. The only reason I didn't quit is that I figured if I could spot how awful I was maybe I had a chance to learn to do it right. The band members were a real band and had never acting before so you could forgive them their acting. Of the rest of the cast there was (in my opinion) one good actor. Jeff Morgan. In filming he actually seemed to be in the moment and connecting on an honest level when you were talking to him. When I saw the film I felt I could see it in his performance. I never heard from him again and don't know what he's doing now but I do think he escaped the horror of the acting in this horror film. Again I hope whoever has to see me in this film will understand my horror that it still exists.<br /><br />Larry Thomas