Oké, in de eerste plaats is deze film niet voor iedereen weggelegd. Maar als hij voor jou is, en je kunt omgaan met het gewelddadige geweld en de angstaanjagende blik op de meest beschadigde menselijke psyche, dan zul je versteld staan.<br />Het was zo verontrustend als de pest. Ik werd er misselijk van (en ik wilde niet in deze val lopen <0xE2><0x80><0x93> ik was gewaarschuwd dat het filmisch was). Die mensen doen zo normaal over wat ze doen, en dat bracht me gewoon van mijn stuk. Deze film heeft een heel unieke en weinig geziene kijk op seriemoordenaars, en die nieuwe benadering maakt hem zo angstaanjagend krachtig.<br />De dame wil foto's in de kelder ophangen waar ze mensen martelen. Dat soort kleine details tijdens de film herinneren het publiek eraan dat er iets helemaal mis is met de hoofden van deze twee personages. (En eerlijk gezegd typte ik bijna'mensen' in plaats van 'personages' omdat ze veel te echt zijn. De documentairestijl geeft het ook dat extra-echte gevoel.) Ik trok een grimas.<br />De man en de vrouw kibbelen, als een echt stel. Hij strooit met ideeën over hoe ze hun moorden moeten aanpakken en zij wil het graag zien en leren. Tussen hun moorden door hebben ze 'liefdesmomenten' met hun twee kinderen. 'Je moet die troep opruimen'... Deze personages lijken buitenshuis waarschijnlijk normaal, maar ze zijn zo subtiel'verknipt'. Het is het soort mensen dat je, als je ze in de supermarkt of op straat zou tegenkomen zonder te weten wie ze zijn, een gevoel zou geven dat zegt: 'Blijf uit de buurt <0xE2><0x80><0x93> ik weet niet waarom je alleen maar uit de buurt moet blijven.' En de groteske geluidseffecten en het kerstcadeautje van de vrouw... Je moet het zien om het te geloven. Gewone woorden schieten hier tekort.<br />En nu <0xE2><0x80><0x93> over op de esthetische aspecten van de film (en ja, geloof het of niet, die zijn er ook): de belichting en de kleur zijn schitterend (is dat het juiste woord voor een film als deze?). De hele film heeft een ontzadelde, ietwat kleurloze uitstraling die je helpt om je in de warrige wereld van de thuisvideo-makende seriemoordenaar te begeven. Het is gemakkelijk voor de ogen, maar het is het enige wat het is.<br />De hele film is opgenomen in de stijl van een huisvideo, wat de hele tijd voor een lichte camerabeweging zorgt. Het werkt goed, waardoor alles veel echter aanvoelt, maar het zorgt er ook voor dat de film af en toe een beetje langzaam gaat.<br />De muziek op de achtergrond in het begin doet denken aan... heel oude tekenfilms. Zoals het soort waarin een van de personages van nature ondeugend is. Het roept vanaf het begin een echt interessant gevoel op, alsof alles een beetje in de war is. En het is heel subtiel. De muziek verkondigt nooit dat de personages iets dramatisch of slecht doen.<br />De acteurs zijn fenomenaal. Ze hebben me er volledig van overtuigd. En de manier waarop de film begint <0xE2><0x80><0x93> boven het zwart, met het verhaal... dat zet je in de stemming voor de duisternis die zal volgen.<br />Ter afsluiting: deze film voelde veel te echt aan en dat gaf een heel ongemakkelijk gevoel (nou ja... dat woord is in dit geval te tam...). Maar wauw. Gewoon wauw. Verontrustend op een niveau dat ik niet eens kan bevatten, omdat deze personages gewoon zo... verkeerd waren. En dit is een verbazingwekkend enge film, niet vanwege het bloed en het geronnen bloed, maar vanwege de manier waarop deze film de donkerste en eerlijk gezegd walgelijkste delen van de mensheid vastlegde. Hij is misselijkmakend omdat hij echt is <0xE2><0x80><0x93> omdat er zulke mensen zijn. Verdorie, ik weet bijna zeker dat ik er een of twee ben tegengekomen in de supermarkt <0xE2><0x80><0x93> wij waarschijnlijk allemaal. Dus deze film is op zich al verbazingwekkend <0xE2><0x80><0x93> ook al is het jouw kopje thee. Zo niet, vermijd hem dan als de pest; maar als je klaar bent voor een duik in het duister en alles waar we bang voor zijn maar waar we nooit over praten, kijk dan naar deze film. Je zult niet teleurgesteld worden.
Okay, first off, this film is not everybody's cup of tea. But if it is yours, and you can handle the graphic violence and frightening look at the human psyche at its most damaged, then you'll be amazed.<br /><br />It was disturbing as hell. It made me sick to my stomach (and I wasn't going into this blind--I'd been warned it was graphic). These people act so normal about what they're doing and that just threw me. This film has a very unique and little-before-seen take on serial killers and this fresh new approach is what makes it so frighteningly powerful.<br /><br />The lady wants to put pictures up in the basement where they torture people. Wow, she's a regular freak, though, isn't she? Little details like that throughout the film remind the audience that something is so very wrong in these two character's heads. (And actually, I nearly typed 'people' instead of 'characters' because they are way too real. The documentary style gives it that extra-real feel as well.) I was grimacing through the whole thing.<br /><br />The husband and wife bicker, like a real couple. He throws out ideas on how to approach their murders and she's eager to see and learn. Between their murdering sprees they have "loving" moments with their two children. "You need to clean up that mess"... These characters probably seem normal outside the house but they're so subtly "off." They're the type of people who would, if you were to pass them in the grocery store or on the street without knowing who they are, give a gut feeling that says "STAY AWAY--don't know why just STAY AWAY." And the grotesque sound effects and the wife's Christmas present.... You'll need to see it to believe. Normal words fail me here.<br /><br />Now--on to the aesthetic parts of the film (and yes, believe it or not, there ARE some): The lighting and color is gorgeous (is that the right word for a film like this?). The entire film has a desaturated, slightly off-color look which helps bring you into this off-kilter world of the home-video-making serial killer. It's easy on the eyes but it's the only thing that is.<br /><br />The entire movie was shot home-video style, which lends for a slight camera shake throughout. It works well, making everything feel much more real, but also causes the film at times to move a bit slowly.<br /><br />The music in the background at the beginning is reminiscent of...really old cartoons. Like the kind where one of the characters is mischievous by nature. It evokes a really interesting feeling from the get-go, sort of like everything is off-kilter. And it's very subtle. The music never proclaims the characters are doing something dramatic or evil.<br /><br />The actors are phenomenal. They totally made me believe it. And the way the film opens--over black, with narration...it sets the mood for the dark that will follow.<br /><br />In closing, this film felt way too real and that made it very uncomfortable (well...that word's too tame in this case...). But wow. Just wow. Disturbing on a level I can't even contemplate because these characters were just. so. WRONG. And this is an amazingly scary movie, not because of the blood and gore, but because of the way this film captured the darkest and frankly most disgusting parts of humanity. It's sickening because it's real--because there are people like that. Heck, I'm pretty sure I've passed one or two in the supermarket--we probably all have.<br /><br />So, this film is AMAZING in its own right--again, if it's your cup of tea. If not, avoid it like the plague; but if you're ready for a dip into the dark and everything we fear but never talk about, then watch this film. You won't be disappointed.