Nadat ik deze film vele, vele malen had gezien sinds ik hem voor het eerst zag, kwam ik tot de conclusie dat deze film in wezen mijn gevoelens weergaf over de reden waarom ik de 90's/Post-Millenium American Pseudo-Culture afkeurde en nog steeds afkeur. Eerst begreep ik het niet (de metaforen en zo), maar nadat ik hem de afgelopen paar jaar talloze malen had gezien, heb ik begrip gekregen voor deze werkelijk opmerkelijke film.<br /><br />Critici hebben deze film door de jaren heen afgeschilderd als een 'glorieuze verheerlijking van zinloos geweld', terwijl de film zelf in feite het 90's equivalent is van Kubricks 'Dr. Strangelove', waarin hij de paranoia van een natie in satire verandert en die vervolgens zo goed mogelijk ontmantelt. Iedereen die op dit moment deze recensie leest, heeft de film waarschijnlijk toch al gezien, dus ik zal de plot niet herhalen, maar ik zal proberen het concept van de film uit te leggen, aangezien het heel duidelijk is dat er een paar mensen zijn die deze film niet begrijpen.<br />De jaren negentig <0xE2><0x80><0x93> Tien jaar na de Reagan-jaren en een tijd waarin de volgende generatie zich vestigt en zich wentelt in de sporen van overdaad die het vorige decennium achter zich heeft gelaten. Waar blijft de Westerse Beschaving? Het media sensationalisme en de tegencultuur van mensen die naar auto-ongelukken kijken.<br />Oliver Stone speelt heel erg in op het idee van'seriemoordenaar verandert in mediaverhaal in popicon'. Wat Oliver Stone weet te doen, is het negatieve uit de jaren negentig weergeven, met name de Amerikaanse pseudocultuur van de jaren negentig. Je hebt Rodney King, O.J. Simpson, Tonya Harding, Waco, The Menendez Brothers... en al die dingen zijn met elkaar verbonden door één medium: de televisie van de jaren negentig. Het sensationalisme van de media heeft het grootste deel van de westerse beschaving verzadigd, en we leven in een wereld waarin het belangrijker is om beroemdheden op de voorpagina van tijdschriften te zien staan of rechtse tv-evangelisten die ons vertellen dat we ze geld moeten geven, dan dat we ons concentreren op de echte problemen die er in deze wereld bestaan. 'Natural Born Killers' heeft hiermee te maken. 'Natural Born Killers' speelt in op de vraag: 'Waarom keken wij, de mensen, op een dag in 1994 naar CNN en zagen we een wit paard door de straten van Los Angeles rijden?' Op zijn beurt speelt 'Natural Born Killers' in op de cultuurvraag: 'Waarom blijven mensen staan om naar auto-ongelukken te kijken?' Het stelt ook de vraag: 'Is die vent op de televisie gek omdat hij 90 fabrieksarbeiders heeft vermoord of ben ik gek omdat ik een wit paard door de straten van Los Angeles zie rijden?' Er zijn dus 3 vragen die 'Natural Born Killers' opwerpt zonder dat veel mensen ze echt begrijpen. Wat de film doet <0xE2><0x80><0x93> in plaats van deze vragen te beantwoorden <0xE2><0x80><0x93> is de kijker voor zichzelf laten beslissen of de seriemoordenaar op televisie gek is omdat hij mensen vermoordt, of dat wij gek zijn omdat we een seriemoordenaar op televisie zien praten.<br />Waarom hebben de critici dan zo'n hekel aan deze film? De critici hebben een hekel aan deze film omdat ze zichzelf in Wayne Gale zien. Robert Downey jr. geeft in zijn karakterisering van Wayne Gale een accuraat beeld van de absolute valse hysterie en het valse machismo van tabloidsfiguren als Geraldo Riviera en Oprah Windfrey e.a. Hij speelt het archetypische mediahoofd dat op redacties woont, in mobiele telefoons praat, sigaretten rookt, koffie drinkt, televisie kijkt en een bedrieglijk privéleven leidt. Een andere reden waarom de critici deze film verafschuwen, is de subversieve boodschap die hij in het script weergeeft. De schrijvers groeiden op in de jaren vijftig en zestig, toen de paranoia van de Koude Oorlog nog overal op de loer lag. Na de Koude Oorlog begonnen diezelfde mensen zich af te vragen: 'Nou, wie is er nu de vijand?' Sommigen begonnen te beseffen dat de vijand zich niet 10.000 kilometer verderop in een berg verstopte, het probleem zat niet vast aan een heel groot metalen voorwerp dat boem doet! Maar het feit dat de echte vijand zich in de bedrijven en de media bevindt, dat de echte macht van een natie niet in de leider maar in de televisie schuilt, verklaart dit op een subversieve manier, namelijk dat zij het probleem zijn, en veel leden van de algemene media waren daar niet blij mee omdat zij waren waar de film over ging.<br />Waarom veracht het grote publiek deze film? Omdat dezelfde mensen die deze film haten dezelfde mensen zijn die de filmmakers uitlachten toen ze hem maakten. Als het personage Mickey op de televisie zijn interview geeft en de film overgaat op een eenvoudig zwart-witbeeld van een magazijn van een typisch Amerikaans gezin dat rond de televisie zit, zijn het dezelfde mensen die deze film haten als het typische Amerikaanse gezin dat rond de televisie zit en naar het interview kijkt, als hersenloze zombies aan de televisie gekluisterd.<br />Over het geheel genomen <0xE2><0x80><0x93> is deze film briljant en vertelt hij precies hoe het is.
After viewing this film many, many times since I first saw it I came to the conclusion that this film basically put on screen my feelings as to why I disliked and still continue to dislike the 90's/Post-Millenium American Pseudo-Culture. At first I did not understand it (the metaphors and such) but having viewed it countless times over the past few years I have developed an understanding of this truly remarkable film.<br /><br />Critics over the years have panned this film as a 'glorification of meaningless violence', when in fact the film itself is basically the 90's equivalent to Kubrick's 'Dr. Strangelove', where it turns the paranoia of a nation into satire and then deconstruct it in the best way possible. Everybody who is reading this review right now has probably seen the film anyway so I won't reiterate the plot, but what I will do is try and help explain the concept of the film since it's quite obvious that there are a few people out there who don't understand this film.<br /><br />The 90's - A decade after the Reagan years and a time for the next generation to settle down and basque in the trails of excess that the previous decade left behind. What are we left with in Western Civilization? Media sensationalism and the counter-culture of people who watch car crashes.<br /><br />Oliver Stone very much plays on the idea of 'serial-killer-turns-media-story-turns-pop-icon' which has been quite evident in the cases of people such as Charles Manson and Richard Ramirez. What Oliver Stone manages to do is portray the negative in the 90's, particularly American pseudo-culture in the 90's. You have Rodney King, O.J Simpson, Tonya Harding, Waco, The Menendez Brothers... and all these things are linked by a single medium, 90's television. The sensationalism of the media saturates most of Western Civilization today, and we live in a world where it's more important to see celebrities on the front of magazines or right-wing televangelists telling us that we need to give them money than it is to focus on the real issues that exist in this world. 'Natural Born Killers' relates to this. What 'Natural Born Killers' plays on is the question - 'why did we, the people, turn on to CNN and watch a white bronco cruising through the streets of Los Angeles one day in 1994?'. In turn, 'Natural Born Killers' plays on the culture-question - 'why do people stop to see car crashes?'. It also asks the question - 'Is that guy on television crazy because he's killed 90+ people or am I crazy for watching a white bronco cruise through the streets of Los Angeles?'. So there are 3 questions that 'Natural Born Killers' raises without a lot of people really understanding them. What the film does - instead of answering these questions - is let the viewer decide for himself or herself whether the serial killer on television is crazy for killing people or we are crazy for actually watching a serial killer talk on television.<br /><br />So why do the critics despise this film? The critics despise this film because what they see on the film is themselves in Wayne Gale. Robert Downey Jnr accurately portrays the absolute false hysteria and false machismo of tabloid figures such as Geraldo Riviera and Oprah Windfrey et al, in his characterisation of Wayne Gale. He plays the archetypal media figurehead that lives in newsrooms, talking into mobile phones, smoking cigarettes, drinking coffee, watching television and living deceitful private lives. Another reason why the critics hate this film is because of the subversive message that it portrays in the script. The writers grew up in the 50's and 60's when the paranoia of Cold War was still in their faces everywhere they went. After the Cold War was over these same people started asking themselves, "well, who is the enemy now?". Some of them started realising that the enemy wasn't 10,000 miles away hiding in a mountain, the problem was not attached to a very large metal object that goes 'boom!', but rather the fact that the real enemy is in the corporations and media, the real power of a nation doesn't rely in the leader but the television. 'Natural Born Killers' subversively explains this, that THEY are the problem, and many members of the mainstream media didn't like because they were what the film was about.<br /><br />Why do the general public despise this film? Because the same people who hate this film are the same people who the film-makers were laughing at when they made it. When the character of Mickey is on the television giving his interview, and the film cuts to a simple black and white image from a stock house of a typical American family sitting around the television, the same people who hate this film are the typical American family sitting around watching the interview, glued to the television like mindless zombies.<br /><br />Overall - this film is brilliant and it tells it exactly how it is.