Vandaag ben ik naar de bioscoop geweest om _Funny Games_ te zien, een zogenaamde filmversie van een Oostenrijkse film die zo'n tien jaar geleden is gemaakt en die ik ook niet heb gezien. Ik neem aan dat de aanhangers ervan zullen beweren dat het een 'zwarte komedie/horror' is. Ik moet toegeven dat ik niet een van die aanhangers ben. Sterker nog, toen ik de bioscoop verliet, had ik een overweldigend gevoel van walging voor zowel de maker als het publiek! Natuurlijk zal ik hier meer bijzonderheden over geven, maar laten we ons voorlopig op het verhaal concentreren. <br />Deze film gaat over een man en een vrouw en hun zoontje, die naar wat hun nogal luxueuze huis aan de rivier lijkt te zijn, rijden, zich er niet van bewust dat er twee gedegenereerden zijn die de gemeenschap terroriseren, één gezin tegelijk.<br />De psychopaten, Paul en Peter, zijn een stel zacht pratende blonde kerels die je in deze villa's zou verwachten <0xE2><0x80><0x93> wie weet, misschien is dat ook wel zo. Hoe dan ook, er is geen enkele katalysator voor de verschrikkingen die ze ontketenen, afgezien van een neerbuigende vastberadenheid om 'beschaafd te blijven' ten koste van hun slachtoffers, totdat ze hun ware bedoelingen onthullen. Dit verhaal had heel wat te vertellen kunnen hebben, en sommige technische aspecten van deze film zijn inderdaad heel effectief. Deze regisseur weet hoe hij de spanning moet opvoeren, hoe hij zijn publiek in een toestand van bijna catatonie moet brengen, hoe uiteindelijk de effectiviteit van zowel het verhaal van de wolf in schaapskleren als de kwaliteit van sommige opnamen verzadigd raakt van een behoefte om te vernederen en te martelen.<br />Een voorbeeld: in een scène waarin de twee schurken het over de kwaliteit van het lichaam van het vrouwelijke slachtoffer hebben, besluiten ze dat ze willen dat ze haar kleren uittrekt <0xE2><0x80><0x93> en om dat te bewerkstelligen, leggen ze een zak over haar zoon.' '... en het hoofd zo ver draaien dat die nogal luide kreten van pijn en angst te horen zijn. Stel je mijn absolute afgrijzen voor toen ik leden van het publiek, en in het bijzonder vrouwelijke leden van het publiek, hysterisch hoorden lachen.<br />'<br />Terwijl ik dit schrijf, denk ik dat ik tot de conclusie ben gekomen dat wat ik het meest onbevredigend vind, de mate is waarin de schurken vrijwel alles wat er in dit verhaal gebeurt, manipuleren. Zie je, er is niets bijzonder intelligents aan hen... alleen maar neerbuigend en onecht! Er is fysiek niets indrukwekkends aan hen: ik had inderdaad gehoopt en nog steeds geloofd dat iemand als Tim Roth hen tot op het bot had kunnen wurgen, golfclub of niet! Maar een paar keer is er sprake van erkenning van hun almachtige beheersing van alles en iedereen die ik in dit verhaal zo ongepast en belachelijk vond.<br />Op een gegeven moment praat een van de personages bijvoorbeeld rechtstreeks tegen de camera (en in verlengde zin natuurlijk ook tegen ons); op een ander moment slaagt een van de personages erin de handeling terug te spoelen als die ongunstig is, en hem zo te veranderen dat de man wordt doodgeschoten en de vrouw wordt vastgebonden en in het meer wordt gegooid.<br />En dan hebben we het einde. Maar raad eens: als publiek heb ik zo'n beetje het gevoel dat het m<0xC3><0xAD>jn recht was om de handeling te veranderen, en niet dat van een van die nietsnutten die hun afgrijzen hebben ontketend! Daarom zou ik graag teruggaan naar de scène waarin er een confrontatie is met die twee over de eieren, en de echtgenoot zijn chauffeur zijn chauffeur laat pakken en hun allebei hun hoofd eraf laat slaan VOORdat ze de kleine jongen kunnen vermoorden.<br />Om kort te gaan: bevoorrechte jonge duivels martelen en doden een gezin. Dat is waar deze film echt over gaat, en hoewel hij zich achter zijn 'uniekheid' kan verschuilen, is de waarheid dat er hier niets unieks is. Het is niet zo bloederig als 'Hostel' maar het voornaamste doel van zijn bestaan is om tegen dezelfde boom te blaffen! Een boom die, naarmate hij groeit, minder over onze eigen wereld zegt, en meer over ons! Ik raad u aan deze door te geven!
Today I went to the movies to see "Funny Games," an apparent shot for shot remake of an Austrian film produced ten years or so earlier which I also didn't see. I suppose its supporters will claim its a 'black comedy/horror.' I must admit, I am not one of these supporters. In fact, when I left the theater, I found myself feeling an overwhelming sense of disgust with both the film maker and the audience! Of course, I will get to more specifics on this, but for now, lets focus on the story.<br /><br />This film is about a husband and wife, and their young son going to what appears to be their rather lavish riverside home, unaware as they drive past their friends that there are a pair of degenerates who are terrorizing the community, one family at a time.<br /><br />The sociopaths, Paul and Peter, are a pair of soft spoken blonde haired guys who one would expect to see living in these mansions- who knows, perhaps they do. Either way, there isn't any kind of substantive catalyst to the horrors they unleash aside from a patronizing determination to 'remain civil' at the expense of their victims dignity, right until they reveal their true intents.<br /><br />This story could have had a lot to say, and indeed, some of the technicals of this film are quite effective. This director knows how to ratchet up the suspense, to prod his audience into a state of near catatonia, however ultimately the effectiveness of both the story of the wolf in sheep's clothing and the quality of some of the film making becomes saturated in a need to demean and torture would be victims.<br /><br />Case in point: in a scene where the two villains are debating the quality of the female victim's body, they decide they want her to take her clothes off- and to effect this, they stick a sack over her son's head and twist it to the point that these rather loud screams of pain and anguish can be heard. Imagine my absolute horror when members of the audience, and in particular, female members of the audience, could be heard laughing hysterically.<br /><br />While I write this, I think I've concluded that the thing that I find most unsatisfying is the degree that the villains manipulate pretty much everything that happens in this story. You see, there's nothing particularly intelligent about them...just condescending and fake! There's nothing physically impressive about either of them: indeed I had hoped and still believe that someone like Tim Roth could've throttled them to within an inch of their lives, golf club or not! But on a couple of occasions there is an acknowledgment of their omnipotent control of everything and anything that I found just so inappropriate and ridiculous in this story.<br /><br />For instance, at one point one of the characters talks directly to the camera (and of course, by extension, us); at another, one of the characters when the victims rise up (as one would naturally expect after they KILLED THEIR LITTLE BOY!!!) manages to rewind the action when it is unfavorable, and alter it so that the husband is shot dead, and the wife is bound and dropped into the lake.<br /><br />And then we have the ending. But guess what: as the audience, I kinda feel like it was MY right to alter the action, and not that of one of those nothings who unleashed their horror! Therefore, I'd like to go back to the scene where there is a confrontation with these two over the eggs, and have the husband take his driver and knock both of their heads off BEFORE they get to kill the little boy.<br /><br />To summarize: privileged young devils torture and kill a family. That really is all this film is about, and whilst it can hide behind its "uniqueness," truth is there is nothing unique here. Its not as gory as "Hostel," but its main purpose for being barks up the exact same tree! A tree that, as it grows, says less about our own world, and more about us! I'd recommend passing on this one!