'Just for the Hell of It' is niet bepaald het cinematografische meesterwerk waar Herschell Gordon Lewis om bekendstaat. Lewis maakte zichzelf onsterfelijk onder horrorfanaten als 'The Godfather of Gore'; een bijnaam die hij verdiende omdat hij de eerste was die horrorfilms regisseerde waarin bloed, ingewanden en geronnen bloed letterlijk van het scherm spatten. Films als 'Blood Feast', 'Tweeduizend maniakken', 'The Gore Gore Girls' en 'The Gruesome Twosome' vertegenwoordigen werkelijk het repertoire en het levenswerk van HG Lewis, terwijl 'Just for the Hell of it' niet meer is dan een snel geproduceerd en nonchalant uitgesponnen verhaal om te profiteren van de huidige populaire trend van misdaadromans over jeugdige delinquenten. Het is eigenlijk geen echt verhaal en vooral het eerste volle uur van de film voelt aan als een compilatie-aflevering van 'America's Funniest Home Videos: The Bad Kids Edition'. Het is in feite niet meer dan een serie amateuristisch gemonteerde fragmenten waarin een bende jeugdige schurken streken uithaalt en kleine vergrijpen begaat in hun gebied. In het begin zijn hun streken nogal meelijwekkend en lachwekkend (mensen natspuiten met een tuinslang, taarten in de mond van een verkoopster smeren), maar geleidelijk aan veranderen ze in zware misdaden en tegen het eind van de film gaan ze zelfs over op bendeverkrachting en moord. De bendeleden noemen zichzelf 'Destruction Inc.' wat een heel toepasselijke naam is aangezien ze er zeker van houden allerlei dingen te breken, variërend van mensen ontvoeren tot mensen vermoorden. De 'plot' begint zich pas te ontvouwen als de film een uur bezig is, als een moedige jongen het opneemt tegen de kwaadaardige bende, maar vervolgens valselijk wordt beschuldigd, bedreigd en op wraak uit is. De moraal van het verhaal: kijk de andere kant op als er geweld in je buurt wordt gepleegd!'_Just for the Hell of it_'is een prima film als je van goedkope en extreem goedkope 60-filmuitbuiting houdt, maar hij bevat beslist te veel te lange opvullingen en herhalingen. Het is gewoon doodsaai om een stel mensen vijf hele minuten lang al het meubilair in één en dezelfde kamer te zien slopen. De acteerprestaties zijn beneden de maat, zoals te verwachten valt van dit soort filmproducties uit de sloppenwijken, maar het is toch heel grappig hoe deze 'jonge delinquenten' worden geportretteerd door acteurs en actrices die allemaal minstens achter in de twintig zijn. De laatste misdaad van de bendes op het strand en vooral de ontknoping vormen de onmiskenbare hoogtepunten van 'Just for the Hell of it', omdat deze scènes schokkend en smerig zijn, en het gebruik van make-upeffecten in deze scènes maakt eindelijk duidelijk dat je naar een film van H.G. Lewis kijkt! De herkenningsmelodie is ook heel opwindend en pakkend, dus daar geef ik ook een extra punt voor.
"Just for the Hell of It" isn't exactly the cinematic masterpiece Herschell Gordon Lewis will be remembered for. Lewis made himself immortal among horror/cult cinema fanatics as "The Godfather of Gore"; a nickname he earned because he was the first one to direct horror movies where blood, guts and gore literally burst from the screen. Movies like "Blood Feast", "Two-Thousand Maniacs", "The Gore Gore Girls" and "The Gruesome Twosome" truly represent HG Lewis' repertoire and lifework, whereas "Just for the Hell of it" is merely just a rapidly produced and nonchalantly elaborated story to cash in on the contemporary popular trend of juvenile delinquency thrillers. There's no actual story and particularly the first full hour of the film feels like a compilation episode of "America's Funniest Home Videos: The Bad Kids Edition". It's basically just a series of amateurishly edited together clips showing a gang of youthful thugs pulling pranks and committing petty crimes in their area. At first their pranks are quite pitiable and laughable (wetting people with a garden hose, smearing pies in a salesgirl's face) but they gradually turn into harsh crimes and near the end of the film they even turned to gang-rape and murder. The gang members refer to themselves as "Destruction Inc" which is quite the apt name since they surely like to break all kinds of stuff, varying from people's mailboxes, living rooms, snack bars, boats and even baby-carriages. The "plot" only just starts to unfold itself after an hour into the film, when a courageous boy stands up against the vicious gang but then gets falsely accused, threatened and targeted for vengeance. Moral of the story: look the other way when violence is being committed near you! "Just for the Hell of it" is an okay film if you're into cheap and extremely low-budgeted 60's exploitation, but it definitely contains too many overlong sequences of padding and repetitiveness. It's just plain boring to watch a bunch of people demolish all the furniture in one and the same room for five whole minutes. The acting performances are below par, as to be expected from this type of poverty row film production, but it's nevertheless quite funny how these "juvenile" delinquents are depicted by actors and actresses who're all at least in their late twenties. The gangs' last crime on the beach and particularly the denouement form the undeniable highlights of "Just for the Hell of it" because these sequences are shocking and vile, and the use of make-up effects in these scenes finally state clear that you're watching a H.G Lewis' flick! The theme song is also very exhilarating and catchy, so I'll give an extra point for that as well.