Ik heb zelden zo van een film genoten als ik er ook zo veel op aan te merken had. De belangrijkste redenen dat ik Irina Palm leuk vind, zijn Marianne Faithful en Miki Manojlovic. Ze zijn fantastisch, bescheiden en oprecht in hun rollen van respectievelijk handjobbist en eigenaar van een seksclub. Ik aarzel om hen prostituee en pooier te noemen, omdat dat een grove overdrijving van hun feitelijke beroep zou zijn. Het zijn grove overdrijvingen die deze verder zo verrukkelijke film enigszins beschadigen in zijn pogingen om het leven van haar ernstig zieke kleinzoon te redden.<br />Ik schrijf 'kennelijk' omdat ik uit deze film de conclusie trok dat het geven van hand-jobbs voor de kost niet zo slecht is. Getrouwd) krijgt in haar confrontaties met zowel haar vrienden als haar zoon, wanneer de waarheid over haar roeping aan het licht komt, de morele overhand. Haar zoon zet zichzelf voor schut, overdrijft enorm en reageert overdreven als hij ontdekt dat zijn moeder in een seksclub werkt. Hij ziet haar in een gewone dagjurk door de club lopen. Alle andere vrouwen zijn halfnaakt, maar haar zoon concludeert dat ze als hoer werkt. Hij noemt haar een hoer, schreeuwt het zonder een enkele vraag tegen haar. Als publiek zien we dit vertoon van belachelijke emotie als misplaatst. Het lijkt haar niet te kunnen schelen of haar zoon leeft of dood is, en ze neemt het voor haar schoonmoeder op. Maggie is deze vernederende manier van leven in gegaan om haar kleinzoon te redden. Dat is het belangrijkste.<br />Maggie vindt kracht en een nieuw, authentiek leven door te weigeren haar zoon en kleinzoon naar Australië te vergezellen, en in plaats daarvan naar de seksclub terug te gaan en de eigenaar van de club te kussen (waarschijnlijk wordt ze verliefd op hem) die, in antwoord op Maggies verklaring dat ze zijn glimlach leuk vindt, waarmee ze hun ontluikende intimiteit bevestigt, zegt: 'Ik vind dat je goed werkt.' Lieve hemel.<br />Dorka Gryllus is ook geweldig als de jonge veteraan van het werk in de roemruchte holen. Maar nadat ze haar karakter en haar relatie met Maggie heeft ontwikkeld, wordt ze abrupt aan de kant gezet. De twee waren bevriend geraakt, maar Louisa (D. Gryllus) wordt onrealistisch ontslagen omdat Maggie blijkbaar al haar cliënten heeft weggehaald. Op weg naar buiten vervloekt Louisa Maggie, die geen idee heeft waarom. Als Maggie Louisa later bij haar thuis benadert in een vervallen woningbouwproject (is dat niet de plek waar je een geluksvogel zou verwachten?) om misschien een poging tot verzoening te wagen, opent Louisa in reactie daarop een blik vol klassenbewuste wormen, maar wordt vervolgens buitengesloten, uitgeschakeld en uit de rest van de film geschrapt.<br /><br />Het script voor Irina Palm (palm, hand-job, snap je?) moet stevig in de wang geplant zijn. Voor degenen die nieuwsgierig zijn: er wordt in de film geen penis getoond, alleen maar armbewegingen en zorgvuldige camerahoeken die doen vermoeden dat de afmetingen van de onzichtbare een tot twee voet lang moeten zijn. De opkomst van deze zachtaardige, vijftigjarige grootmoeder die zelfs het f-woord niet kan uitspreken, van niemand tot de 'beste rechterhand in Londen', met mannen in lange rijen om haar diensten te aanvaarden, is absurd. Zo'n soort vaardigheid is het gewoon niet. Het is een heel klein onderdeel van een grotere talentenpool.<br /><0x3E> Maggie draagt het grootste deel van de film haar rechterarm in een mitella, omdat ze aan 'penis elleboog' lijdt, wat verwant is aan tennis elleboog, maar dan van een andere roeping. De details van dit eenvoudige en ontroerende verhaal hoef je je niet af te vragen, je kunt je alleen maar onderdompelen in de prachtige voorstellingen te midden van het (onverklaarbaar gekozen) enigszins ruige milieu.
Rarely have I enjoyed a film this much when I also found so much wrong with it. The biggest reasons for liking Irina Palm are Marianne Faithful and Miki Manojlovic. They are terrific, both humble and genuine in their roles of hand-jobbist and sex-club owner, respectively. I hesitate to call them prostitute and pimp because that would grossly overstate their actual vocations. It's gross overstatements that slightly mar this otherwise delightful film about a woman who, apparently, stoops to a pretty low standard in her efforts to save the life of her gravely ill grandson.<br /><br />I write "apparently" because I couldn't help but conclude from this film that giving hand-jobs for a living is not all that bad. Maggie (M. Faithful) receives the moral high ground in her confrontations with both her friends and her son when the truth of her vocation is revealed. Her son makes a fool of himself, vastly over-acting and over-reacting when he discovers his mother working in a sex club. He sees her dressed in a typical day dress walking through the club. All the other women are half naked, but her son concludes that she is working as a whore. He calls her a whore, screams it at her without a single question. As the audience, we see this display of ridiculous emotion as misplaced. Maggie's daughter-in-law, who up to this point didn't seem to care if her son lived or died, rises to the defense of her mother-in-law. Maggie entered this degrading lifestyle to save her grandson. That's what is important.<br /><br />Maggie finds strength and a new, authentic life in refusing to accompany her son and grandson to Australia, and instead returns to the sex club and kisses (and presumably falls in love with) the sex club owner, who, in response to Maggie's declaration that she likes his smile, affirming their budding closeness, says "I like the way you work." Gracious me.<br /><br />Dorka Gryllus is also wonderful as the young veteran of glory hole work. But after developing her character, and her relationship with Maggie, she is abruptly tossed aside. The two of them had become friends, but Louisa (D. Gryllus) is unrealistically fired because, apparently, Maggie has taken away all her clients. On her way out, Louisa curses Maggie who has no idea why. When Maggie later approaches Louisa at her home in a run down housing project (isn't that where you'd expect a glory hole worker to live?) to attempt reconciliation perhaps, Louisa opens up a can of class-consciously aware worms in response, but then is shut out, turned off, and eliminated from the rest of the film entirely.<br /><br />The script to Irina Palm (palm, hand-job, get it?) has to have some tongue planted firmly in cheek. For those who are curious, there are no penises shown in the film, only arm movements and careful camera angles that suggest the size of the unseen units must average one to two feet in length. The rise of this mild-mannered, fifty-year-old grandma who can't even say the f-word, from nobody to the "best right hand in London", with men in long queues to receive her services is absurd. It's just not that kind of skill. It's a very small segment of a larger talent pool.<br /><br />Maggie wears her right arm in a sling for most of the film, suffering from "penis elbow", which is akin to tennis elbow only from a different vocation. Enjoy the film. Don't sweat the details of this simple and touching story, just soak in the wonderful performances amidst the (inexplicably chosen) mildly raunchy milieu.