Ik keek naar de film in een park op mijn laptop, en uiteindelijk trok hij massa's mensen die naar de hysterisch lachende buitenlander staarden. Ik dacht dat ik, nadat ik hem al een keer had gezien, het best nog een keer kon proberen terwijl ik op een bus wachtte, maar dezelfde ongebreidelde hysterie volgde. Zodra de bus stopte, liep ik rechtstreeks naar de eerste dvd-winkel en kocht mijn eigen exemplaar.<br />Voor een film over een gemaskerde worstelaar is er verrassend weinig goedkoops aan deze film. We volgen een vertrapte bankier die zijn zelfrespect in de sport investeert. We zien hoe de sport eerst op een heel realistische, alledaagse manier wordt behandeld, zonder dramatische muziek of camerastandpunten, en we zien hoe belachelijk het eigenlijk is. Naarmate de film zich ontwikkelt en meer gestileerd wordt, heeft hij geen groots beeld van worstelen geschetst, maar laat hij het als werkelijkheid zien.<br />Hierdoor worden de vechtscènes één aspect, terwijl de echte kern van de film de fysieke komedie is waarin de hoofdpersoon in zijn dagelijks leven respect probeert te krijgen. Hoewel een paar belangrijke scènes zich in de ring afspelen, spelen de beste zich af op kantoor, op straat of in het park. Wat toon, tempo en humor betreft, zou ik deze film de Office Space van de Koreaanse bioscoop noemen.
I watched this film in a park on my laptop, and ended up attracting crowds of people staring at the hysterically laughing foreigner. I figured after having already seen it once, it would be safe to try again as I was waiting on a bus, but the same unrestrained hysterics ensued. As soon as the bus stopped, I made a beeline for the first dvd shop and bought my own copy.<br /><br />For a film about a masked wrestler, there is surprisingly little cheesiness to this film. We follow a downtrodden banker as he invests his self esteem in the sport, and first see it treated in a very realistic, everyday way, without dramatic music or camera angles and are allowed to see the inherent ridiculousness of it. As the film builds up, and becomes more stylized, it hasn't made a grand statement about wrestling, but allows it to be seen as reality.<br /><br />With this, the fight sequences become one aspect, while the real heart of the movie are the Mr. Bean like physical comedy bits where the main character tries to get respect in his everyday life. While a few key scenes take place in the ring, the best bits are in the office, on the street or in the park. In tone, pacing and style of humor, I'd call this film the Office Space of Korean cinema.