Ik heb vandaag _Bin ich schon schon?_ gezien en ik ben het volkomen oneens met de andere criticus. Ik vind deze film MOOI (Dat is een beter woord om hem te beschrijven) omdat hij gemaakt is van kleine dingen en niet probeert je een lesje te leren of je twee uur lang te vermaken, je verlaat de bioscoop met een warm gevoel in je hart... Niemand had me Spanje laten zien, zoals Doris D.R. dat deed... Gewoon, eenvoudig en toch verbijsterend... Misschien begreep ik haar omdat ik uit een land kom dat net als Spanje leeft van kleine rituelen. De muziek is ook fantastisch, zoals in elke D.R.
I've just seen "Bin ich schön?" today and I totally disagree with the other critic. I think this film is BEAUTIFUL (That's the better word to describe it) because it's made of small things and tries not to give a lesson or just entertain you for two hours, you will leave the cinema with your heart touched... No one had showed me Spain, the way Doris Dörrie did... Plain, simple and yet astonishing... Perhaps I understood her because I come from a country that lives of small rituals like Spain does. The music is also fantastic, like in every Dörrie film.