Een van de mooiste voorbeelden van de komedie uit de jaren dertig, en een uitstekende bewerking van een verhaal dat al vele malen is verteld, _His Girl Friday_, is Hollywood op zijn best. Het combineert Grant en Russell perfect met een uitstekend scenario van Charles Lederer, gebaseerd op Ben Hecht en Charles MacArthurs toneelstuk uit 1931, _The Front Page_, het soort studiomagie dat zich kan voordoen wanneer de groten der aarde het beste werk toewijzen aan de beste kandidaten. Russell is het archetype dat Russell haar reputatie als snel pratende dame met een machinegeweer en een scherpe tong heeft opgeleverd. Hildy gaat trouwen met Bruce, gespeeld door Bellamy, maar haar ex, Walter, heeft haar nog steeds nodig als zijn sterreporter om de executie van een veroordeelde moordenaar te verslaan. Elk vroeg journalistiek stereotype is in volle hevigheid afkomstig van verslaggevers die voor niets terugdeinzen om hun verhaal te krijgen, tot en met de stadsredacteur met een zonneklep en mouwomslagen. Gene Lockhart, Ernest Truex en Clarence Kolb zijn allemaal in topvorm, maar zelfs de beste bijdragen van de hoofdrolspelers vallen in het niet bij die van Grant en Russell. Ze zijn allebei verrukkelijk in deze stijlvolle slapstickklucht die eerder was gefilmd als _The Front Page_ (en later, opnieuw als _The Front Page_ in 1974, en als _Switching Channels_ ). Het leverde ook een massa imitators op, niet in de laatste plaats _Moonlighting_ van tv. De scripts van scenarioschrijver Lederer hebben zelfs nu nog iets fris nadat hij in 1995 een remake zag van zijn script _Kiss of Death_ en in 2001 met _Ocean's Eleven_, waarvoor Lederer in 1960 het script schreef.
One of the finest examples of 1930s comedy, and an excellent adaptation of a story that has been told many times, *His Girl Friday* is Hollywood at its best. Perfectly pairing Grant and Russell with an excellent script by Charles Lederer, based on Ben Hecht and Charles MacArthur's 1931 play, *The Front Page*, it is the kind of studio magic that could occur when the powers-that-be assigned the best work to the best candidates. Grant, whom I found arrogant and repellant later in his career  not to mention redundant  is at his suave-and-smooth best here as Walter Burns, newspaper editor,, with the perfect foil in Rosiland Russell. As Hildy Johnson, Burns' ex-wife, Russell plays was in the process of cutting her teeth developing characters like this. Hildy is the archetype that gave Russell her reputation as a fast-talking dame, with machine gun delivery, and a smart-mouthed answer for everything. Hildy is off to marry Bruce, played by Bellamy, but her ex, Walter, still needs her to be his star reporter and cover the execution of a convicted killer. Every early journalistic stereotype is in full force  from reporters who would stop at nothing to get their story, to the city editor with a visor and sleeve-garters. Gene Lockhart, Ernest Truex and Clarence Kolb are all in fine form, but even the finest supporting performances pale against Grant and Russell. They are both delightful in this stylish slapstick farce that had previously been filmed as *The Front Page* (and later, again as *The Front Page* in 1974, and as *Switching Channels*). It also spawned a slew of imitators, not the least of which was TV's *Moonlighting*. Screenwriter Lederer's scripts have a freshness even today  1995 saw a remake of his script *Kiss Of Death* and 2001 brings us *Ocean's Eleven*, which Lederer wrote the script for in 1960.