Dit is echt een derderangs rotzooi, gemaakt voor de televisie. Om te beginnen is er geen 'Lachen op de drieëntwintigste verdieping' of een andere verdieping <0xE2><0x80><0x93> en voor een Neil Simon-stuk is dat beschamend. Nathan Lane is, Nathan Lane, een korte, luide Jackie Gleason die een karikatuur lijkt van Sid Caesar in Sids Show of Shows-tijd. Het moet manisch en geïnspireerd zijn, maar het is alleen maar luid en zinloos. Alle recensies hier schijnen te impliceren dat er een geweldige cast van uitstekende karakterspelers achter Lane stond en hielp bij het oppeppen van de show terwijl ik dat helemaal niet geloof. Een bijna beledigende poging om iets toe te voegen aan dit treinongeluk is de toevoeging van de legendarische Joe McCarthy-show van Edward R. Morrow onder en tussen de overacting van Lanes lemming die op het zeepersonage af rent. Dan wordt het allemaal terzijde geschoven voor een keurige en laffe afsluiting. Mijn moeder zou beter kunnen schrijven. Het enige, enige positieve element in deze kletskoek is het zeer behendig gespeelde personage van Lanes broer (Harry Price) gespeeld door de karakteracteur Richard Portnow. Geen van de andere recensenten heeft het ook maar over die vent gehad, maar hij is de enige act in de hele show die ook maar een stuiver waard is <0xE2><0x80><0x93> iedereen rent als een gek te veel op en neer om Lane bij te houden en die vent steelt de hele film onder hen vandaan met een rustig knikje en een schaapachtige grijns. Als je je om de een of andere reden verplicht voelt je tijd te verdoen met het kijken naar deze mer - Verlies Portnow niet uit het oog, hij is de enige reden om het uit te zitten!
This is really a 3rd rate, made-for-television mess. First of all, there is NO 'Laughter on the 23rd Floor' or any other floor - and for a Neil Simon play that is shameful. Nathan Lane is, Nathan Lane, a short loud mouthed Jackie Gleason sounding caricature of Sid Caesar during Sid's Show of Shows era. It's supposed to be manic and inspired, but it's just loud and pointless. All the reviews here seem to imply that a great cast of fine character actors stood behind Lane and help boost the show along  I don't buy that at all. None of the assorted 'fine character' actors helped anything, all their words and actions are forced to the point of being painful, their lines were very poorly delivered and none of them were believable for even one second  for which I blame director Richard Benjamin. An almost insulting attempt at adding substance to this train wreck is the tossing in of Edward R. Morrow's legendary Joe McCarthy Show underneath and in between the overacting of Lane's lemming running toward the sea character. Then it's all tossed aside for a nice tidy and gutless ending  My mother could write better than this. The one, single redeeming element in this claptrap is the very deftly played character of Lane's brother (Harry Price) played by character actor Richard Portnow. None of the other reviews even mention this guy but his is the ONLY performance worth a plug nickel in the whole show - everybody is running around frantically overacting their asses off to keep up with Lane and this guy steals the whole film out from underneath them with a quiet nod and a sheepish grin. If for some reason you feel compelled to waste your time watching this  Don't take your eyes of off Portnow, he is the ONLY reason to sit through it!