Solas is een Spaans verhaal over de onderlinge verhoudingen tussen een zuipende vrouw van vijfendertig, haar heilige moeder, haar verdorven vader en een eenzame buurman. De eerste hoofdpersonen hebben niet alleen te maken met moederlijke denkbeelden, maar ook met wanhoop, vervreemding en verlies van geluk, veroorzaakt door een anonieme wereld. In het begin lijkt het verhaal grimmig en traag, en je denkt: o god, wat is dit een verdomde rotfilm! Maar op een of ander ongrijpbaar punt raak je eraan verslingerd! Solas is een van de ontroerendste films die ik ooit heb gezien. Het acteerwerk, de karakters en de dialogen (voor zover ik dat uit de ondertiteling kon opmaken) zijn onbetaalbaar. Solas is rustig meesterlijk, een lonend hartstochtelijk werk. Gewoon terugdenken aan hoe de personages begonnen en dat vergelijken met hoe ze eindigden is ontzagwekkend.
Solas is a Spanish story of the interrelationships between a hard drinking thirty five year old woman, her saintly mother, her wicked father and a lonely neighbour. The initial themes deal not only with motherly concepts, but with desperation, alienation and loss of happiness caused by an anonymous world. The tale seems stark and slow at first, and you think, O Lordy, this is a bit bloody grim! But at some indifinable point, you're hooked! Solas is one of the most moving films I've seen. The acting, characterisation and dialogue (as far as I could tell from the subtitles) is priceless. Solas is quietly masterful, a rewarding work of passion. Simply recalling how the characters started out and comparing that with how they ended up is awe inspiring. 10/10