Eerlijk gezegd dacht ik dat deze film erger zou zijn dan hij was. En hij was verschrikkelijk. Maar beter dan ik dacht. Ik had echt medelijden met de mensen die zo weinig geld in deze film hadden gestoken (die voor de tv had moeten worden gemaakt, de plot was zo klein en niet universeel). De film vertelde zowel hoe je jezelf moest zijn als hoe je cool moest zijn. Mijn oren brandden niet, mijn ogen vielen niet uit, maar ik wilde niet in het theater blijven. Eerlijk, het is een speeltje waar ik mee speelde toen ik klein was. Je kunt er geen film van maken. Maar ze deden een verrassend slecht-maar-niet-ziekmakend werkje. Ja, de sets waren goedkoop en stom, de actrices stonden praktisch op de B-lijst en speelden personages met even lege en onbenullige uitdrukkingen als zijzelf, maar het had erger kunnen zijn. Maar ik heb liever dat je deze film niet koopt. En dat ze hem nooit verspild hebben en de carrières van sommige mensen die eraan gewerkt hebben, hebben geruïneerd.
Honestly, I thought this movie would be worse than it was. And it was TERRIBLE. But better than I thought. I honestly felt bad for the people who put so little money into this movie (which should have been made for TV, the plot was so small and not universal). It sent messages about both how you should be yourself and how you should be cool. My ears weren't burning, my eyes weren't falling out, but I didn't want to stay in the theater. Honestly, it's a toy I played with when I was little. You can't make a movie out of it. But they did a surprisingly crappy-but-not-sickening job. Yeah, the sets were cheap and stupid, the actresses were practically B-lists, and typically, played characters with as empty and ditzy expressions as their own, but it could have been worse. But I'd prefer you don't buy this movie. And that they never wasted it and ruined the careers of some of the people who worked on it.