Waar moet ik beginnen? Dit had een film moeten zijn vol komedie, spanning, romantiek en verrassingen. De enige verrassingen die ik uit de ervaring haalde, waren een paar positieve recensies. Ik was er oprecht van overtuigd dat, aangezien ik met stomheid geslagen was door de epische slechtheid van deze film, iedereen er op zijn minst een hekel aan zou hebben. Maar dat was niet zo. Ebert gaf hem 2,5. En dat is niet eens een van de 10. Hij is de afgelopen jaren nogal onbetrouwbaar geweest, dus ging ik naar de 'gebruikerscommentaren'-sectie van IMDb om mijn amateurkijkers wat gezond verstand bij te brengen... om er vervolgens achter te komen dat velen van hen aan dezelfde ziekte leden. Nou, zo egocentrisch ben ik nou ook weer niet. Dat begrijp ik, gewoon omdat ik dat niet ben.' Het feit dat je niet van een film houdt, wil nog niet zeggen dat het een slechte film is. Maar zeg nou zelf, wat kun je er nou aan vinden?<br />**** Richard Dreyfuss speelt Micah, een goochelaar/dief (klinkt als een D&D-personage) die in 1977 een diamantroof pleegt (vraag: waarom droeg hij geen masker? Wilde hij gepakt worden? En laat ik nou niet beginnen over de pure dwaasheid van de ballon-invalshoek), dan zijn dochter oppakt en samen met haar de diamanten met een foto in een veld begraaft. Het publiek wordt (heel duidelijk) tot het einde van de film van de foto weggehouden. Waarom precies is een raadsel, aangezien de foto absoluut geen verrassingen in petto heeft. Micah zit nog steeds in de gevangenis, maar hij heeft een nieuwe vriend: Christian Slater, die de rol van Finch speelt. Samen ontsnappen ze (in een van de absolute toppers van de meest debiele ontsnappingsscènes die je maar kunt bedenken om te filmen <0xE2><0x80><0x93> en ik maak maar een kleine overdrijving) en nemen een nieuwe identiteit aan om zich voor de politie verborgen te houden terwijl ze de diamanten terughalen. De identiteit die Slater aanneemt is die van (dum dum dum dum) Cletis Tout, een journalist die de zoon van een maffiabaas die een prostituee vermoordde op video heeft gezet en die voor zijn moeite door de maffia is omgelegd. Er zou een hoop hilariteit ontstaan omdat de maffia nu probeert Slater te vermoorden, in de veronderstelling dat hij de echte Tout is, terwijl Slater de diamanten probeert te pakken te krijgen. Voeg daar Portia De Rossi aan toe als de dochter van Dreyfuss (en de 'ik haat hem zonder aanwijsbare reden, nee wacht, nu hou ik van hem zonder aanwijsbare reden'-relatie met Slater <0xE2><0x80><0x93> en ik gebruik de term'relatie' luchtig; Tom Cruise had meer chemie met de vis in 'Jerry Maguire'), een pijnlijke cameo van RuPaul, een redelijk grappige maar triest ondergewaardeerde Billy Connolly, een maffiabaas met alle dreigende aanwezigheid op het scherm van _American Pie_. Chris Klein, twee maffiabazen die meer in aanmerking komen voor een vervolg op Home Alone en een soundtrack die klinkt als achtergrondmuziek bij een computerspel, en dan wordt bijna de hele film afgedraaid als een reeks flashbacks die Slater vertelt aan maffiabaas Critical Jim (gespeeld door Tim Allen, die voortdurend klassieke films <0xC3><0xA0> la Remington Steele citeert) en het publiek zich nodeloos afvraagt hoeveel van wat Slater zegt waar is, als er al iets waar is, en wat voor soort plotwending er in het verschiet ligt (onnodig afvraagt omdat _Spoiler_ het allemaal waar is en er geen plotwending in het verschiet ligt) en het allemaal eindigt met een clichématig treinstationeinde...<br />Nou ja, wat kan ik zeggen? Er zat niets origineels of interessants in het script. Er zat niets prijzenswaardigs in het acteerwerk. Er was ook niets wat de personages geloofwaardig maakte; a) geloofwaardig, of b) iemand om wie het publiek misschien zou geven. De muziek was niet interessant. De plot bracht me alleen maar in de war en maakte me op de verkeerde momenten aan het lachen. Niet kopen. Niet huren. Niet kijken.
Where to begin? This was supposed to be a movie filled with comedy, suspense, romance and surprises. The only surprises I got out of the experience were reading some positive reviews about it. I was honestly confident that, having being dumbfounded myself at this movie's epic badness, everyone else would have at the very least disliked it. Not so. Ebert gave it 2 1/2 stars. And that's not out of 10. He's been rather unreliable these past few years, so I turned to the 'user comments' section of IMDb to find some sanity amongst my fellow amateur viewers...only to find many of them sick with the same malady. Now, I'm not really that egocentric. I understand that just because I don't happen to like a movie doesn't mean it's a bad movie. But honestly, what can you like about this one?<br /><br />The plot was absolutely laughable. (***Some Spoilers***) Richard Dreyfuss plays Micah, a magician/thief (sounds like a D&D character) who pulls off a diamond heist in 1977 (Question - Why didn't he wear a mask? Did he want to get caught? And don't get me started about the pure silliness of the balloon angle), then picks up his daughter, and together they bury the diamonds with a photograph in a field. The audience is (very obviously) kept from seeing the photograph until near the end of the movie. Quite why is a mystery, as the photograph holds absolutely no surprises.<br /><br />Fast forward 25 years. Micah is still in jail, but has a new buddy - Christian Slater, playing Finch. Together they escape (in one of the absolute hands down most moronic escape sequences to make it to film - and I'm only using a little hyperbole), and take on new identities to hide out from the law while retrieving the diamonds. The identity that Slater assumes is that of (dum dum DUM) Cletis Tout, a journalist who videotaped the son of a mob boss killing a prostitute and got whacked by the mob for his trouble. Hilarious hijinks supposedly ensue as the mob now try to kill Slater, thinking he is the real Tout, while Slater tries to get the diamonds. Throw in Portia De Rossi as Dreyfuss's daughter (and the 'I hate him for no apparent reason, no wait, now I love him for no apparent reason' relationship with Slater - and I use the term 'relationship' lightly; Tom Cruise had more chemistry with the fish in 'Jerry Maguire'), a painful cameo by RuPaul, a moderately funny though sadly underused Billy Connolly, a mob boss with all the menacing screen presence of American Pie's Chris Klein, two mob button men more cut out for a Home Alone sequel and a soundtrack that sounds like background music from a computer game, then have almost the entire movie played out as a series of flashbacks that Slater is telling mob hitman Critical Jim (played by Tim Allen, who is constantly quoting classic movies a la Remington Steele) and have the audience needlessly wonder at how much of what Slater is saying is true, if anything, and what kind of plot twist might be in store (needlessly wonder because *Spoiler* it's all true and there is no plot twist), and end it all with a cliched train station finish...<br /><br />Well, what can I say. There was nothing original or interesting in the script. There was nothing laudable in the acting. There was nothing that made any of the characters either; a) believable, or b) someone the audience might care about. The music was forgettable. The plot succeeded only in confusing me and making me laugh at the wrong moments. Don't buy it. Don't rent it. Don't watch it.