Deze film had een uitstekende cast; de acteurs speelden hun rollen heel overtuigend. Alles ging geweldig: de setting, de sfeer, het acteerwerk. Het stuk zelf was een echte afknapper: een man (Edmund O'Brien) woont nog steeds bij zijn moeder en zus, hoewel hij halverwege de twintig is. Zijn moeder is dominant; het is haar gelukt haar man weg te jagen, die bij de koopvaardij is gegaan en haar en hun twee kleine kinderen heeft achtergelaten. Haar volwassen zoon is nu humeurig en zwak; het gevolg van het feit dat hij is opgevoed door een bazige vrouw met waandenkbeelden. Zijn zus (Jane Wyman) lijdt aan een aandoening waardoor ze merkbaar mank loopt. Ze werd duidelijk beschermd door haar moeder, en nu...' Kirk Douglas speelt de opbeller die de dochter uiteindelijk afwijst tijdens hun blind date en een verhaal verzint over dat hij verloofd is om haar zo voorzichtig mogelijk af te schepen. Als de date op niets uitloopt, reageert de moeder zich af op haar zoon, die dan voorgoed vertrekt en, net als zijn vader, bij de koopvaardij gaat. Dit is in veel opzichten een heel triest toneelstuk. Het gaat over een vrouw die haar verstand heeft verloren nadat haar man haar in de steek heeft gelaten. Zij en haar kinderen wonen in een klein appartement midden in een smerige sloppenwijk. Haar dochter heeft te maken met het ongelukkige feit dat mensen zoals zij, die mank lopen, in het leven worden afgewezen en belachelijk gemaakt. Haar moeder heeft haar vertroeteld en ze is veranderd in een verlegen, zielige jonge vrouw. Haar zoon, die ongetwijfeld het grootste deel van zijn moeders frustraties heeft moeten verdragen, is uitgegroeid tot een doelloze, verbitterde jongeman. Als hij zijn zus probeert te koppelen aan een populaire vent met wie hij werkt, loopt het uit de hand. De manier waarop deze film eindigde, veranderde de betekenis. Het toneelstuk bood geen afdoende hoop voor de dochter. Er kwam geen andere heer op bezoek. Je kon alleen maar hopen dat ze gauw uit haar schulp zou kruipen en dat ze wat eigendunk zou krijgen doordat Kirk Douglas' personage haar de les las over haar goede eigenschappen. Misschien dat, nu de zoon uit beeld is, de gezinsdynamiek ten goede zal veranderen. Of misschien zal het veel erger worden. Het zette je aan het denken, en er zijn mogelijke positieve en negatieve uitkomsten; het is aan jou.
This film was excellently cast; the actors played their roles very convincingly. Everything about it was going great: the setting, mood; great acting. The play itself was a real downer; a man (Edmund O'Brien) is still living with his mother and sister although he's in his mid twenties. His mother is domineering; she succeeded in driving away her husband, who joined the merchant marine and left her and their two little kids. Her grown son is now moody and weak; the result of being raised by a bossy, delusional woman. His sister (Jane Wyman) suffers from a condition that causes her to limp noticeably. She was obviously sheltered by her mother and now she's introverted, lacks self-esteem, and lives in a lonely fantasy world. Kirk Douglas plays the gentleman caller who ultimately rejects the daughter during their blind date and makes up a story about being engaged to blow her off as gently as possible. After the date doesn't work out, the mother takes it out on her son, who leaves then forever and, like his dad, joins the merchant marine. This is a very sad play on many levels. It deals with a woman who lost her mind after her husband deserted her. She and her kids live in a cramped apartment in the midst of a squalid slum. Her daughter has to deal with the unfortunate fact that people like her, who limp, face rejection and ridicule in life. Her mother coddled her and she has regressed into a shy, pathetic young woman. Her son , who no doubt bore the brunt of his mother's frustrations has grown into an aimless, bitter young man. When he tries to set his sister up with a popular guy he works with, it blows up in his face. The way this movie ended changed the meaning. The play did not offer conclusive hope for the daughter. There wasn't another gentleman caller. One could only hope that she would soon come out of her shell and that she gained some self-esteem from being lectured on her good attributes by Kirk Douglas's character.Maybe now that the son is out of the picture, the family dynamics will change for the better. Or maybe things will get much worse. It made you think, and there are possible positive and negative outcomes; it's up to you.