Het verhaal van de kelly gag wordt beschouwd als's werelds eerste lange speelfilm. Hij duurde tussen de vijfenzestig en zeventig minuten en werd destijds beschouwd als de langste film die ooit is gemaakt. Hij heeft negen jaar door Australië gezworven en was een enorm succes.<br />Tegenwoordig zijn er alleen nog fragmenten van over en het is moeilijk om de artistieke verdiensten van de film te beoordelen. Er zijn ongeveer negen minuten aan beelden <0xE2><0x80><0x93> sommige zijn gevonden op een vuilnisbelt in Melbourne. Sommige van deze beelden kunnen uitschieters zijn. De beelden worden bewaard door ScreenSound Australië, het National Screen and Sound Archive, in Canberra.<br />De reeksen vertonen wat enthousiast acteerwerk, hoewel het camerawerk statisch is (zoals de meeste films uit die tijd). Het meest opmerkelijke shot is waarschijnlijk dat van een priester die met een gewonde man over zijn schouder naar de camera toe loopt en er net voorbij gaat, wat een sterk gevoel van dramatiek en beweging creëert. De laatste scène van de schietpartij is ook goed gefilmd <0xE2><0x80><0x93> met Ned Kelly die zich bewegend en schietend naar de camera toe beweegt, terwijl soldaten naar de zijkanten vluchten.<br />Een opmerkelijke film, van groot historisch belang, die alle filmstudenten zouden moeten zien. Tot aan de Eerste Wereldoorlog, toen het aanvankelijk neutrale Amerika de filmdistributie begon te domineren, had Australië een van de meest bloeiende en innovatieve filmindustrieën ter wereld.
THE STORY OF THE KELLY GANG is believed to be the world's first feature length film. Running at between 65 and 70 minutes, it was billed at the time as the longest film ever made. It toured Australia for nine years and was an enormous success.<br /><br />Today only fragments survive, and it is hard to judge the film's artistic merits. About nine minutes of footage exists - some found on a garbage dump in Melbourne. Some of this footage may be out-takes. The footage is held by ScreenSound Australia, the National Screen and Sound Archive, in Canberra.<br /><br />The sequences show some enthusiastic acting, although the camera-work is static (like most films of the period). The most remarkable shot is probably when a priest, carrying a wounded man over his shoulder, walks toward and just past the camera, creating a strong sense of drama and movement. The final shoot-out scene is also well filmed - with Ned Kelly moving, and shooting, toward the camera, as troopers flee to the sides.<br /><br />A remarkable film, of great historical importance, that all film students should see. Up until World War 1, when initially neutral America began to dominate the world of film distribution, Australia had one of the most thriving and innovative film industries in the world.