Om de een of andere reden is 'Reddingsboot' een betrekkelijk obscure en verwaarloosde Hitchcock-film gebleven. Toegegeven, het tempo is niet te vergelijken met dat van een North By Northwest of Rear Window, maar het niveau van het drama is even hoog als dat van welke andere Hitchcock-film dan ook, vroeg of laat. De scène waarin de moeder wakker wordt in Tallulahs bontjas en vraagt waar haar kleine Johnny is, was een van de meest hartverscheurende scènes die ik ooit in een film heb gezien, en ik heb heel wat films gezien. De film, die zich op wonderbaarlijke wijze tot zijn eigen negen personages ontwikkelt, roept ook vragen op die gericht zijn op de kijker, met de nadruk op de vraag hoe ieder van ons in die bepaalde situaties zou reageren. Persoonlijk vond ik de film weer een Hitchcock-meesterwerk, en ik zou hem zeker vier van de vier sterren geven.
For some reason, "Lifeboat" has remained a relatively obscure and overlooked Hitchcock film. True, the pace is nothing like a North By Northwest or Rear Window, but the level of drama provided is as high as any of Hitchcock's films, early or late. The scene where the mother wakes up in Tallulah's fur coat and asks where her little Johnny is was one of the most gut wrenching scenes I've ever seen in a movie, and I've seen plenty of movies. The movie, while wonderfully developing its own nine characters, also raises questions aimed at the viewer, pointedly questioning how each one of us would react in those certain situations. Personally, I thought the movie was another Hitchcock masterpiece, and I would definitely give it four out of four stars.