'Décalage Horaire' of 'Jet Lag' ging in september 2002 in première op het filmfestival van Toronto.<br />'Decalage Horaire' van Danielle Thompson is een eenvoudige, maar niet per se simplistische ode aan de liefde. Het verhaal gaat over twee tegenpolen die elkaar ontmoeten op het vliegveld Charles de Gaulle tijdens een staking. Ze worden voortdurend door het lot bij elkaar gebracht en uiteindelijk brengen ze een nacht samen door (seks komt niet in aanmerking) en tijdens het wachten beseffen ze dat ze meer gemeen hebben dan ze dachten.<br />Félix (Jean Reno) is een Franse man die in de Verenigde Staten woont. Hij zit achter een vrouw aan van wie hij denkt dat hij nog steeds houdt. Rose (Juliette Binoche) is een schoonheidsspecialiste die een enkele reis naar Mexico heeft geboekt, ze is wanhopig op de vlucht voor een man van wie ze niet meer houdt.<br />Als Félix geeft Reno een stuurse vertolking van een man die op het randje balanceert, gevangen tussen de chronische verveling van zijn leven en de teleurstelling van een mislukte romance. Zijn chemie met Binoche is magnetisch, en verrassend, het is zoveel sterker dan de combinatie van Chocolat en Binoche-Depp.<br />De onthulling van de film is echter Juliette Binoches geweldige beurt als Rose. De schoonheidsspecialiste die zich achter een masker van louche make-up verbergt en pas echt mooi wordt op de dag dat ze het afzet. In haar eerste succesvolle komische rol (in Chocolat was ze tenslotte een tragischer figuur) slaagt Binoche erin een heerlijk grappige en charmante jonge vrouw te creëren, met een vertederende, onuitstaanbare kant. Keer op keer voert Reno haar de tekst en komt ze terug met de beste momenten uit de film. Twee delen die opvallen zijn wanneer Felix aanneemt dat Rose een prostituee is en wanneer ze met hem haar make-up bespreekt. Binoche zal waarschijnlijk door César voor haar rol worden genomineerd, en omdat dit zo'n verandering van richting voor haar is, kan ze zelfs winnen.<br />Het beste aan _Décalage Horaire_ is dat het niet alleen maar sentimenteel is, het is ironisch van toon is winnend en veel interessanter. s directon verzekert me dat ze tekenen van volwassenheid vertoont sinds 'La buche', terwijl haar schrijven nog even scherpzinnig is als altijd.<br />Het einde in mexico bij de klanken van Macy Grays geduchte 'I try' is een gedenkwaardig einde, want het is direct en het is puur genot.<br /> Viva la Binoche!
"Décalage Horaire" or "Jet Lag" premiered at the Toronto Film Festival in September 2002.<br /><br /> Danielle Thompson's "Decalage Horaire" is a simple, yet not necessarily simplistic, ode to love. The story concerns two opposites who meet at Charles de Gaulle Airport during a strike. They are constantly thrown together by fate ending up spending a night together (sex does not enter the equation) and during the course of their wait realising they have more in common than they thought.<br /><br /> Félix (Jean Reno) is a French man living in the US. He is chasing after a woman he belives he still loves. Rose (Juliette Binoche) is a Beautician who has a one-way ticket to Mexico, she is desperately running away from a man she no longer loves.<br /><br /> As Félix, Reno gives a sullen performance as a man on the edge, caught between the chronic boredom of his life and the disappointment of a failed romance. His chemistry with Binoche is magnetic, and surprising, it's so much stronger than the Binoche-Depp pairing of Chocolat.<br /><br /> The revelation of the film however is Juliette Binoche' terrific turn as Rose. The beautician who hides behind a mask of colouful makeup and only becomes truly beautiful the day she removes it.<br /><br /> Binoche in her first successful comic role (in Chocolat afterall she was a more tragic figure) succeeds in creating a wonderfully funny and charming young woman, with an endearingly vunerable side. Time after time Reno feeds her the lines and she returns with the best moments of the film. Two parts which stand out are when Felix assumes Rose is a prostitute and when she discusses her make-up routine with him. Binoche will probably be César nominated for her role, and because this is such a change in direction for her she may even win.<br /><br /> The best thing about "Décalage Horaire" is that it is not merely sentimental, it's ironic tone is winning and much more interesting. Thompson's assured directon shows signs of maturity since "La buche", while her writing is as astute as ever.<br /><br /> The ending in mexico to the strains of Macy Gray's redoubtable "I try" is a memorable ending, for it's immediacy and it's pure sheer pleasure.<br /><br /> Viva la Binoche!