The Flesh and the Fiends, ook wel Mania genoemd, is een van die aangename verrassingen. Het is een heel goede film met uitstekend acteerwerk, een grondig, tot nadenken stemmend script, een spannende invalshoek en een nogal schokkende, bijna verknipte, perverse stemming. Ik was oprecht verbaasd hoe goed deze film was, omdat ik er zo weinig over had gehoord. Maar ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat ik het een zeer plezierige, verontrustende, afschuwelijke film vond. Waar te beginnen? Laten we eerst met het verhaal beginnen. Het verhaal gaat over oude zaken (bijvoorbeeld The Body Snatcher met Boris Karloff) over die twee beruchte lijkenrovers van Schotland Burke en Hare en de dokter die lijken nodig heeft om te helpen bij het vinden van geneesmiddelen voor de zieken: dr. Knox. Deze film is vrij trouw aan die verhalen. Wat deze film echt tot leven brengt, zijn drie rollen die worden gespeeld door drie zeer begaafde acteurs: Peter Cushing, Donald Pleasance en George Rose. Rose speelt Burke en Pleasance speelt Hare, en ik geloof niet dat ik twee mannen ooit zulke verachtelijke, gedegenereerde mannen heb zien spelen als deze twee. Ze druipen allebei van de olie en werpen een smet op het blazoen met hun vertolkingen van harteloze, kille, onwetende mannen die niet willen werken en tot de ontdekking komen dat er gemakkelijk geld te verdienen is met grafroof. Algauw ontdekken ze dat het nog gemakkelijker is om gewoon te doden en dan lijken op te graven (in feite graven ze in deze film niet éen lijk op). Rose heeft vooruitstekende tanden en een heel vreemde, zenuwtrekkende lach. Hij is gewoon weerzinwekkend en dat is een van zijn beste rollen in de film. Hetzelfde kan gezegd worden van Pleasance, die met zoveel overtuiging een slechte man speelt. Hij en Rose passen als handschoenen bij elkaar. Maar hoe goed deze twee ook zijn, de echte ster van de film is die geweldige, ondergewaardeerde Britse filmster, Peter Cushing, die het stoïcisme zo gemakkelijk doet lijken. Cushing speelt dr. Knox als een harteloze man die zich alleen met wetenschap bezighoudt en nooit echt wil nadenken over waar de lichamen waar hij voor betaalt vandaan komen. Cushing speelt die rol in verscheidene scènes tot in de puntjes. Mijn favoriet is de scène waarin hij met 'collega's' over hun medische tekortkomingen debatteert en zegt: 'Ze hebben allemaal een slechte gezondheid.' Ik hou van zijn vermogen om zo arrogant en toch zo geestig en overtuigend te zijn. Cushing doorstaat in deze film zelfs een soort catharsis die hij doet zoals alleen hij dat kan. Directeur John Gilling, een groot regisseur van Hammer-films, laat ons zien waarom hij zulke goede films moest maken als _Plaag van de Zombies_. Hij is heel zeker van zichzelf achter de lens en weet hoe hij moet ijsberen en spannende scènes moet creëren. _Mania_ is een heel goede film die, ondanks het bovengemiddelde acteerwerk en de regie, je een beetje aan het denken zou moeten zetten over een aantal filosofische/morele/ethische vragen. Vragen die vandaag de dag misschien van vorm zijn veranderd, maar in een of andere vorm nog steeds bestaan.
The Flesh and the Fiends, also known as Mania, is one of those pleasant surprises. It is a very good film with excellent acting, a thorough, thought-provoking script, suspenseful direction, and quite a jarring, almost twisted/perverted mood. I was genuinely surprised just how good this film was, because I had heard so little about it. But I can honestly say that I found it a highly enjoyable, disturbing, horrific film. Where to begin? Let's start first with the story. The story covers old ground here(The Body Snatcher with Boris Karloff for instance precurses this)about those two infamous body snatchers of Scotland Burke and Hare and the doctor who needs dead bodies to help find cures for the sick - Dr. Knox. This film is pretty faithful to those stories. What really helps this come alive is three characterizations done by three highly gifted actors: Peter Cushing, Donald Pleasance, and George Rose. Rose plays Burke and Pleasance plays Hare and I do not think I have seen two men play such vile, degenerate men as well as these two do. They both ooze oil and shed scales with their portrayals of heartless, cold, ignorant men who don't want to work and find that there is easy money in grave robbing. Soon they find it is even easier to just kill then dig up bodies(in fact they do not dig up ONE body in this film). Rose is snaggle-toothed and has a real weird twitching laugh. He is just plain repulsive and this is one of his finest characterizations in film. The same can be said for Pleasance who also plays a bad man with such conviction. Both he and Rose fit like gloves together. But as good as these two are, the real star of the film is that wonderful, under-appreciated British screen stalwart Peter Cushing, who makes cold stoicism seem so easy. Cushing plays Dr. Knox as a heartless man only concerned with science and who never really wants to think about where these bodies that he pays for come from. Cushing plays the role to the hilt in several scenes. My favorite is where he argues with "colleagues" about their medical shortcomings, saying, "incline your heads to the right Gentlemen. There you will find the door. I suggest you use it." I love his ability to be so arrogant and yet so witty and convincing. Cushing even goes through some kind of a catharsis in this film which he does as only he can. Director John Gilling, a great Hammer film director, shows us why he was to make such good films as Plague of the Zombies. He is very sure behind the lens and knows how to pace and create suspenseful scenes. Mania is a very good film that, despite its above-average acting and directing, should make you think a bit about several philosophical/moral/ethical questions. Questions that may have changed shape today but still exist in some form.