Voor het toneelstuk van mijn school, _One-Act (Fall)_, kozen we voor een holocaustvoorstelling en we streden erom in de regionale competitie. Om in de stemming te komen keken we naar holocaustfilms en gingen we naar het Anne Frank-museum. Dat was een van de eerste films die we keken, en het was zo geweldig. Als je naar films kijkt, kun je jezelf er meestal gemakkelijk van overtuigen dat alles goed komt en dat het toch allemaal nep is, of dat het nooit is gebeurd. In deze film is dat niet mogelijk. Het is wel gebeurd, en als je je daarvan bewust bent en eraan denkt, zal dat de blijvende wonden genezen en ervoor zorgen dat zoiets nooit meer gebeurt. Deze film zet ons allemaal aan het denken over het verleden, het heden, de toekomst en het leven in het algemeen. De fijnere dingen in het leven zijn geen materiële bezittingen, maar familie, vrienden en liefde, die de basis van alles zou moeten zijn. Deze film is gewoon verbazingwekkend en zo diepzinnig.
For my school's One-Act (Fall) play, we chose to do a Holocaust play and compete with it at region competition. To get into the spirit of the time, we watched Holocaust films and traveled to the Anne Frank museum. This was one of the first films we watched, and it was so amazing. Usually when watching films, you can easily reassure yourself that everything's going to be OK, and that it's all fake anyway; or that it never happened. That's not possible in this movie. It did happen, and being aware that it did and remembering will help heal the lasting wounds and make sure something like that never happens again. This movie makes us all think about the past, the present, the future, and life in general.The finer things in life are not material possessions, but family, friends, and love that should be the foundation for anything.This movie is simply amazing and so profound.