De meest gezochte ster van Malibu, Jamie Kennedy als Bradley 'B-Rad' Gluckman, speelt een prominente rol in zijn verborgen camerashow in de WB. B-Rad is een joods-Amerikaanse man die het goede leven in Malibu leidt, maar hij en zijn blanke vrienden gedragen zich allemaal zwart en omarmen de hiphopcultuur. B-Rads ongewenste rapoptredens veroorzaken problemen voor de gouverneurscampagne van zijn vader, dus huurt het campagneteam twee zwarte acteurs in om een ontvoering op touw te zetten en te proberen B-Rad 'zwart te maken' door hem door de SoCal-wijk te laten lopen.<br />Kennedy speelt zijn rol heel goed en maakt een hilarische figuur (hij zou meer van dit soort werk kunnen gebruiken, in plaats van rotzooi als _Son of the Mask_ ), waarmee hij de 'blanke suburb hiphopfan' van Amerika tot in de puntjes weergeeft. Anderson en Diggs spelen PJ en Sean, de twee zwarte Julliard-acteurs die leren hoe ze zich moeten gedragen om hun zwendel op B-Rad authentiek te laten lijken. Shandra (Hall) voegt zich bij hen, die eigenlijk in Compton woont (ik denk, w/e, een of andere bende in LA), en die hen een weekend in haar huis laat logeren.<br />Een van de grappigste dingen in de film is het sterke contrast tussen B-Rad en Sean & PJ, omdat B-Rad denkt dat hij zwart is ondanks het feit dat hij blank is, terwijl Sean en PJ zwart zijn maar zich heel 'blank' gedragen, d.w.z. met correcte grammatica, mooie kleren, dure schoolopleiding, enz. Het is heel grappig om te zien hoe Sean en PJ hun gangsta-personages perfectioneren.<br /><br />Ik zal het doen. Ik wil niet dieper ingaan op de personages en hun acteurs, maar ik moet zeggen dat ze het allemaal goed deden. Eén ding dat me wel dwarszat, was waarom Shandra met B-Rad ging, dat sloeg nergens op... het was slechte romantiek van de kant van de schrijver. Afgezien daarvan gaat het allemaal redelijk logisch in zijn werk. Maar dit is geen drama, het is een komedie, dus het gaat om de humor. Deze film was heel grappig, ik lachte de hele eerste helft hardop. Hij heeft een heleboel geweldige scènes, en oneliners ('Kop of munt?' 'Tizizails!... Ik wil munt, alsjeblieft.') Ik had het gevoel dat de tweede helft te sterk was, omdat ze te veel tijd besteedden aan het inpakken van de plot, niet genoeg aan humor, maar al met al was het nog steeds best grappig. Het enige wat ik echt stom vond was de pratende rat? Wat krijgen we nou? Probeerden ze alleen maar een rol te krijgen voor Snoop Dogg?<br />Al met al is het de moeite waard om naar te kijken, en ik zou het nog een keer doen. Om de humor te kunnen waarderen moet je vertrouwd zijn met blanke kinderen die zich voordoen als zwarten en een of andere hiphopcultuur, wat misschien de lagere kijkcijfers verklaart die ik hier heb gezien.
Malibu's Most Wanted stars Jamie Kennedy as Bradley "B-Rad" Gluckman, prominently featured in his hidden camera show on the WB. B-Rad is a Jewish-American living the high life in Malibu, yet him and his white friends all act black and embrace hip-hop culture. B- Rad's unwanted rap performances causes problems for his father's governor campaign, so the campaign team hires two black actors to stage a kidnapping on B-Rad and attempt to "scare him black" by taking him through the SoCal hood.<br /><br />Kennedy performs his role very well and makes a hilarious character (He could use more work like this, not crap such as Son of the Mask), reflecting the "white suburban adolescent hiphop fan" demographic of America to a T. Anderson and Diggs play PJ and Sean, the two black Julliard actors that learn how to be "hood" in order to make their scam on B-Rad authentic. Joining them is Shandra (Hall) who actually lives in Compton (I think, w/e, some LA hood), who lets them stay in her house for the weekend.<br /><br />One of the funniest things in the film is the stark contrast between B-Rad and Sean & PJ, as B-Rad thinks he's black despite being white, whereas Sean and PJ are black but act very "white", i.e. proper grammar, nice clothes, expensive schooling, etc. Watching Sean and PJ perfect their gangsta personas is quite funny.<br /><br />I won't go any deeper into the characters and their actors, I will say that they all did a good job though. One thing that bothered me though was why Shandra got with B-Rad, it makes hardly any sense...it was bad romance on the writer's part. Other than that it flows decently plot-wise. This isn't a drama though, it's a comedy, so humor is where it matters. This movie was very funny, I was laughing out loud the entire first half. It's got a bunch of great scenes, and one-liners ("Heads or tails?" "Tizizails! .......I want tails, please.") I didn't feel the second half was too strong, as they spent too much time trying to wrap the plot up, not enough time on humor, but all in all it was still pretty funny. The only thing I thought was really stupid was the talking rat? What the hey? Were they just trying to get a part for Snoop Dogg to play?<br /><br />All in all, it's worth watching, and I'd watch it again. To appreciate the humor, one has to be familiar with white kids posing as blacks and some hip-hop culture, which might account for some of the lower ratings I've seen on here.