Sayaka is de nieuwe bewoner van appartement 1303. Nadat ze in haar nieuwe appartement is getrokken <0xE2><0x80><0x93> dat ze voor een gereduceerde prijs heeft gekregen (klinkt dat bekend?) <0xE2><0x80><0x93> begint Sayaka met een feestje. Nadat ze de 'Tatami-kamer' heeft bezocht, ontvangt ze haar gasten door hondenvoer van de vloer te eten en een motorhelm op te zetten (?), springt ze van de dertiende verdieping en stort ze zich in de dood.<br />Sayaka's zus Mariko (Noriko Nakagoshi) begrijpt niets van de plotselinge zelfmoord van haar zus. Na een paar extreem lange rouwscènes besluit Mariko wat speurwerk te doen. Ze komt er al snel achter dat Sayaka de vijfde vrouw was die in het appartement is gestorven, allemaal onder soortgelijke omstandigheden. Haar reis brengt haar naar het appartement en een rechercheur (Arata Furuta) die <0xE2><0x80><0x93> voor één keer <0xE2><0x80><0x93> Mariko's verhaal gelooft. Onafhankelijk van elkaar zetten ze zich in om het mysterie van appartement 1303 te ontrafelen, terwijl ze tegelijkertijd proberen niet de volgende slachtoffers te worden.<br />Nadat ik de eerste paar openingsscènes van deze film had gezien, dacht ik dat dit wel eens goed zou kunnen zijn. Het leek wel alsof de regisseur een soort parodie op J-Horror aan het maken was. De dood van Sayaka leek omgeven te zijn door kitscherige boventonen. Van de maffe gezichten die de personages trokken tot de manier waarop de dingen een beetje overdreven werden, tot de bizarre sterfscène. Helaas, het mocht niet zo zijn, afgezien van de opening en een paar scènes aan het eind (die een beetje deden denken aan Sam Raimi's Evil Dead 2... alleen in stijl) 1303, waarna de film ontaardt in een typische J-horrorfilm, doorspekt met clichés uit het genre.<br />Ja, deze film heeft ze allemaal: enge dromen, telefoontjes van dode meisjes, een soort vloek, een wraakzuchtige geest met lang haar, en natuurlijk het obligate enge meisje. Alles in deze film is een mengeling van eerdere Aziatische horrorfilms, want regisseur Ataru Oikawa brengt niets nieuws in het genre. Ik wou dat hij het idiote begin had gevolgd.' s logische volgende stap (een griezelfilm over Aziatische gruwelen zou geweldig zijn als hij goed werd gemaakt) maar in plaats daarvan kiest Oikawa ervoor om de paden te volgen die in J-Horror al zijn uitgestippeld.<br />_Bottom Line_ <0xE2><0x80><0x93> Alleen voor genrefans. Het oude liedje.
Sayaka is the new tenant of the fated Apartment 1303. After moving into her new apartment-which she got at a discounted price (sound familiar?), Sayaka kicks things off with a party. After visiting the "Tatami room," she entertains her guests by eating dog food off the floor and donning a motorcycle helmet(?), she then leaps off the thirteen floor, plunging to her death.<br /><br />Sayaka's sister Mariko (Noriko Nakagoshi), is puzzled by her sisters sudden suicide. After some extremely long grieving scenes, Mariko decides to do some detective work. She quickly finds out that Sayaka was the fifth woman to die in the apartment, all of who died under similar circumstances. Her journey leads her to the apartment as well as a detective (Arata Furuta) who-for once-believes Mariko's story. Independently, the two set out to unravel the mystery of Apartment 1303 while trying not to become it's next victims.<br /><br />After watching the first few opening scenes in this movie, I thought this might be good. It seemed as if the director was doing kind of a parody of J-Horror. The death of Sayaka seemed to be ringed with campy overtones. From the goofy faces the characters made to the way things were overacted just a bit, to the weird death scene. Alas, it was not to be, besides the opening and a few scenes toward the end (which kind of reminded of Sam Raimi's Evil Dead 2... in style only) 1303 then degenerates into the typical J-horror flick, riddled with genre cliché's. <br /><br />Yes, this film has them all; scary dreams, phone calls from dead girls, a grudge type curse, a long haired vengeful ghost, and of course, the obligatory creepy little girl. Everything in this film is a mix of previous Asian horror films as Director Ataru Oikawa brings nothing new to the genre. I wish he would have followed the goofy beginning to it's logical next step (A spoof movie of Asian horror would be great if done right) but Oikawa instead elects to follow paths already forged out in J-Horror. <br /><br />Bottom Line- For genre fans only. Same old song and dance.