De wereldeconomie stortte in door de oliecrisis, Richard Nixon had zijn hoofd op het blok gelegd en er woedden oorlogen in Vietnam, Ulster, Cyprus en Cambodja. Als je een geile puber was, was er dan een betere manier om aan de waanzin te ontsnappen dan door een smerige pre-Multiplex-bioscoop binnen te glippen, met Barrats sherbertfontein in de hand en Pearl and Dean-advertenties in je oren, en de prachtige nieuwe wereld van de toegeeflijke maatschappij te verkennen? De Vreugde van de Seks was nog maar net in de openbaarheid gebracht, Aids was nog vele jaren ver weg... wat voor vleselijke geneugten kon je beleven in die tijd met zijn hoge verwachtingen? De hoofdpersoon, de jonge Timmy Lea, was in alle opzichten typerend, en zijn demi-gewaad en zijn rubberen lippen vormden geen belemmering om meer hits te scoren dan Tiger Woods. Robin Askwith, voorheen een figurant in _Carry On Girls_, wordt aan ons voorgesteld als een of andere Engelse dekhengst in de dagen van Slade en drie dagen per week. Hij is geen loser, verzekert het themalied ons, hij 'wint gewoon nooit'. Hij schrobt ramen in heel Merrie England, kijkt in een slaapkamer en ziet een slecht gemonteerde film van een of ander naakt meisje dat zichzelf zit te oliën. Zijn werk brengt hem in contact met ontelbare uitgebluste huisvrouwen wier 'botten' en 'beezers' onveranderlijk tevoorschijn komen ten behoeve van onze (mogelijk uitgebluste) Cassanova. Je vraagt je af of de immer aanwezige dreiging van een kernoorlog met de Sovjet-Unie deze vrouwen ertoe heeft aangezet om voor de echte grote klap zo veel mogelijk'smoel' te trekken. Hoe dan ook, Timmy's zwager Sid (Tony Booth) wordt binnenkort vader, maar dat weerhoudt hem er niet van om achter de rokken aan te jagen. Timmy zelf spuwt met zoveel aplomb seksistische pogingen tot humor uit: 'Wat een klopperij!' Er zit een zeker bizar genie in Askwiths optreden. Er is vaardigheid voor nodig om een hoofdrol te spelen in zo'n ongelooflijk charmante neanderthaler. Timmy probeert het, maar merkt dat hij verliefd wordt op de blonde Liz (geen Engelse Bardot, maar nog altijd lichtjaren verwijderd van zijn niveau) die het altijd maar niets vindt dat haar vriendje naaktschoolmeisjes versiert en zo. Elders maken homofobie en racisme dat je je afvraagt of de scriptschrijvers niet gewoon hebben besloten om mee te doen aan een pubquiz van het National Front. En wat de seks betreft... tja, in het onwaarschijnlijke geval dat er in 2014 een veertigjarig jubileum van een dvd komt <0xE2><0x80><0x93> mag ik een tagline voorstellen? (om de 'rot' in erotica te stoppen). Maar als er één ding is dat _Bekentenissen_ interessant maakt, dan is het wel dat het, afgezien van de schunnigheid en de grove humor (waardoor _Carry Ons_ er net zo uitziet als _The Simpsons_ ) een blik biedt op het stedelijke Engeland van de jaren zeventig, compleet met de ergste Ken Loach-film in termen van zijn dystopische somberheid. Sid en Timmy Lea worden omringd door afbladderend fluweelbehang en afgrijselijke meubels in hun sociale huurwoning, terwijl de appartementen van sommige van de 'vogels', waarvan ze de ramen schrobben, schitterend afschuwelijk zijn. Misschien was er in die verre tijden een overvloed aan wilde seks te krijgen. Kijk naar deze film en kom tot de conclusie dat het een kleine consolidatie was.
ahhh...dear old nineteen seventy four. The world's economy was crumbling under the impact of the oil shock, Richard Nixon's head was on the block and wars were raging in Vietnam, Ulster, Cyprus and Cambodia. If you were a randy adolescent, what better way to escape the madness than by slipping into a grotty pre-Multiplex era cinema, Barrat's sherbert fountain in hand, Pearl and Dean ads in your ears and explore the wonderful new world of the permissive society? The Joy of Sex had just been published, Aids was still many years away...what carnal delights could be had in those bell-bottomed, glammed up times? And if Confessions of a Window Cleaner's protagonist, young Timmy Lea, was at all typical, then being a demin-clad, rubber lipped minger was no barrier to scoring more hole-in-ones than Tiger Woods. Robin Askwith, previously a bit-part actor in Carry On Girls is introduced to us a what passes for an English stud in the days of Slade and three day weeks. He's no loser, the theme song assures us, he just 'doesn't ever win.' Scrubbing windows up and down Merrie England, he looks into a bedroom and sees a badly edited film of some nude girl oiling herself. His work puts him in contact with innumerable clapped out housewives whose 'botties' and 'beezers' are invariably popped out for the benefit of our (possibly clapped up) Cassanova. One wonders if the ever present threat of nuclear war with the Soviet Union spurred these women into getting as much 'crumpet' as possible before the real big bang. Anyway, Timmy's brother-in-law, Sid (Tony Booth) is soon to be a father but that doesn't stop him from chasing the skirt. Timmy himself spouts sexist attempts at humour 'What a knocker factory!' with such aplomb, there is a certain weird genius to Askwith's performance. It takes skill to portray a leading character who is such an unbelievably charmless neanderthal. Timmy puts it about but he finds himself falling for the blond Liz (no English Bardot but still light years out of his league) who inevitably takes a dim view of her boyfriend eying up nude school girls and so forth. Elsewhere, casual homophobia and racism make you wonder if the script writers just decided to sit in on a National Front pub quiz. As for the sex...well in the unlikely event of a 40th anniversary DVD in 2014 may I suggest a tag-line? (putting the 'rot' into erotica). But if one thing does make Confessions interesting is that, away from the smut and the crass humour (the likes of which make the Carry Ons look like The Simpsons) Confessions offers a view of 1970s urban England to complete with the angriest Ken Loach movie in terms of its dystopian bleakness. Peeling flock wallpaper and horrid furniture surround Sid and Timmy Lea in their council house while the apartments of some of the 'birds' whose windows they scrub are resplendently ghastly. Maybe there was a surfeit of wild sex to be had in those far off times. Watch this movie and conclude that it was small consolidation.