Het commerciële succes van documentaires in de afgelopen jaren heeft geleid tot een vloedgolf van geld voor verschillende projecten die vijf jaar geleden nog nooit in de bioscoop zouden zijn vertoond. Deze overhaaste beslissing heeft geleid tot veel films die de methode benaderen als jonge polemisten die weinig begrip hebben voor de vorm van de documentaire. De presentaties hebben de neiging meer weg te hebben van leerboeken dan van kunstwerken ('Enron, de slimste mannen in de zaal', 'Uitgeverij').<br />De beste documentaires zijn die met een indirecte presentatie van een wereld waar je misschien maar weinig van weet. Het doel is vaak om je te verrijken, de beste documentaires laten je geïnspireerd achter. Kwaliteitsdocumentaires werken zowel van binnenuit als van buitenaf. Het eerste type laat een bron zien wiens verhaal een wereld of een beeld geeft van een wereld die we nooit eerder hebben mogen aanschouwen. Het tweede type laat een glimp zien van verschillende gezichtspunten van een onderwerp en verandert deze gezichtspunten naarmate het onderwerp verder wordt verhelderd. 'The Mistress of War' en 'A Brief History of Time' zijn prachtige voorbeelden van binnenstebuitenpresentaties. 'Harlan County, USA' en 'Fast, Cheap and Out of Control' zijn verbazingwekkend buiten de verhaallijnen.<br />'Wordplay' is de beste documentaire die ik heb gezien sinds 'The Mistress of War' en dit kwam als een complete verrassing. Ik had een boekpresentatie verwacht van een puzzelobsessief persoon over mensen als hij en hun inspiratie. Ik kreeg een wonderbaarlijke, begrijpelijke verkenning van een wereld waar ik weinig van wist van een vent die tot op heden vooral beroemd is geworden door het filmen van sexy Maxim-babes.<br />De film is een buitenopname van de kruiswoordpuzzelwereld met vier beelden vanaf de rand. Je hebt de geschiedenis van de vorm die zich concentreert op de ontwikkeling door de New York Times en de eerste en huidige Crossword Editors van de krant. Dan heb je de constructeurs, de jongens die deze puzzels in vorm weven, de filosofen van de kunst. Je ziet een beeld van de fans, en de besten zijn Ken Burns, Bill Clinton, de Indigo Girls, Jon Stewart en Mike Mussina. En dan zijn er nog de fanatici, de pastiche van intellectuele mafkezen die er een wetenschap van maken en jaarlijks deelnemen aan het wereldkampioenschap.<br />De film loopt kriskras langs de randen van deze schuine beelden naar het middelpunt van wat een voetgangerpresentatie van het wereldkampioenschap van 2005 had kunnen zijn. De regisseur verandert dit in een meditatie op de strekking die je krijgt als je met succes puzzels oplost en je tegelijkertijd toestaat partij te kiezen voor een of meer van de fanatici. Ik werd er volledig door gebiologeerd, voelde opwinding, teleurstelling, inspiratie, waardering en vooral respect voor deze cast van mafkezen. Het uiteindelijke effect van deze ervaring was een brede glimlach die ik op mijn gezicht voelde toen het avontuur ten einde liep. De energie hiervan komt door het verbazingwekkende gebruik van het jongleren met splitscreens dat ik niet eens zal proberen uit te leggen. Kijk maar.<br />En ik heb in geen jaren een kruiswoordpuzzel geprobeerd.<br />Ik hoop echt dat deze man een nieuw niveau van filmen heeft bereikt en alles krijgt wat hij nodig heeft voor toekomstige projecten. Ik voel me vereerd dat ik op deze manier aan hem ben voorgesteld in plaats van in een prikkelende Maxim-video.<br />Niet dat er iets mis is met rek.
The commercial success of documentaries in recent years has led to a spate of money moving into various projects that would have never been seen in theaters five years ago. This rash has lead to many films that approach the method as novice polemicists that have little understanding of the documentary form. The presentations tend to feel more like textbooks than works of art ('Enron, the Smartest Guys in the Room', 'Outfoxed').<br /><br />The best documentaries are those with oblique presentations of a world you may know little about. The goal is often to leave you illuminated, the best leave you inspired. Quality documentaries work either from the inside out or the outside in. The first type presents some source whose story offers up a world or view of a world that we never had the privilege to see before. The second category presents glimpses of various views of a subject and alters these viewpoints as it moves toward illuminating the topic. 'The Fog of War' and 'A Brief History of Time' are marvelous examples of inside out presentations. 'Harlan County, USA' and 'Fast, Cheap, and Out of Control' are amazing outside in story lines.<br /><br />'Wordplay' is the best documentary I have seen since 'The Fog of War' and this came as a complete surprise. I expected a textbook presentation by a puzzle obsessor about those like him and their inspiration. I got a wondrous, understandable exploration of a world I knew little about from a guy whose major claim to fame to date was filming hot Maxim babes.<br /><br />The film is an outside in presentation of the crossword world using four views from the edge. There is the history of the form that centers on its development by the NY Times and the paper's first and current Crossword Editors. Then you have the constructors, the guys who weave these puzzles into shape, the philosophers of the art. You see a view from the fans, the best of which are Ken Burns, Bill Clinton, the Indigo Girls, Jon Stewart, and Mike Mussina. And there are the fanatics, the pastiche of intellectual weirdos who make a science out of it and participate annually in the World Championship.<br /><br />The film crisscrosses the edges of these oblique views toward a center of what could have been a pedestrian presentation of the 2005 championship. The director actually turns this into a meditation on the zing one gets from successfully doing puzzles while allowing you to take sides with one or more of the fanatics. I found myself utterly mesmerized by this, feeling exhilaration, disappointment, inspiration, appreciation, and most importantly, respect for this cast of zanies. The net effect of this experience was a huge smile that I felt on my face as the adventure wound down. The energy of this comes from the amazing use of juggling split screens that I won't even attempt to explain. Just see it.<br /><br />And I haven't tried to do a crossword puzzle in years.<br /><br />I certainly hope this guy has graduated to a new level of film-making and is given whatever he needs for future projects. I am so honored to have been introduced to him in this way rather than in a titillating Maxim video.<br /><br />Not that there is anything wrong with .