Ik heb kortgeleden op Radio Canada Shake Hands with the Devil gezien, en dat was een heel sterke tegenhanger van Hotel Rwanda, dat ik nog maar een paar dagen eerder had gezien. Het is verbazingwekkend hoe landen die de holocaust afkeuren, die Irak en Afghanistan centra van kwaad noemen die moeten worden binnengevallen en bevrijd, er schijnbaar rustig bij zitten en toestaan dat er in heel Afrika herhaaldelijk volkerenmoord wordt gepleegd. Wat de reden ook mag zijn <0xE2><0x80><0x93> geen middelen of belangen, een poging om gemeenschappelijke bondgenoten tot bedaren te brengen, of gewoon apathie omdat het 'geen westers probleem' is <0xE2><0x80><0x93> het vervult me met angst als ik de resultaten zie. En om te zien hoe CNN en de media Irak en de Aziatische tsunami vierentwintig uur per dag verslaan en van Rwanda en Darfur op de achterpagina's een voetnoot maken, is niet minder dan gruwelijk.<br />Eén scène in het bijzonder is me bijgebleven <0xE2><0x80><0x93> het is de scène tijdens het onderzoek in Rwanda, waar een Belgische senator Dallaire de mantel uitveegt over de dood van een paar Belgische vredebewakers, die volgens hem gered hadden kunnen worden. Het verbaasde me absoluut dat deze zelfingenomen en egocentrische man dacht aan het verlies van twee mannen terwijl bijna een miljoen mensen werden afgeslacht. Ik zie de Belgische regering niet smeken dat de VN tussenbeide komen...<br />In Darfur is het dezelfde situatie: de VN willen niet ingrijpen, en dus wordt hun onderzoek en rapportage belemmerd door bureaucratische rompslomp, voornamelijk omdat China oliecontracten heeft met de Soedanese regering en Rusland wapens aan hen heeft verkocht. Het ziet ernaar uit dat de enige les die de voorgaande genocides van de afgelopen eeuw ons hebben geleerd, is dat als er genocide komt, je aan de kant moet staan die die uitvoert en ervoor moet zorgen dat je belangen gewaarborgd zijn...<br />Bravo voor Dallaire, die de moed en de _cojones_ heeft om terug te keren naar Rwanda en ons zijn prestaties en deze verbazingwekkende en belangrijke documentaire te geven.
I saw Shake Hands with the Devil not long ago, on Radio-Canada, and it was a very strong counter to Hotel Rwanda, which I had seen just days earlier. It amazes how countries that stand up and decry the Holocaust, that call Iraq and Afghanistan centers of evil that must be invaded and liberated, seem to sit quietly and allow genocide to occur repeatedly throughout Africa. Whatever the reason may be - no resources or interests, an attempt to pacify mutual allies, or simple apathy because it's 'not a Western problem', it fills me with anguish to see the results. And to see CNN and the media giving Iraq and the Asian tsunami 24/7 coverage while making Rwanda and Darfur a footnote on the back pages is nothing short of horrendous.<br /><br />One scene in particular really stuck with me - it's the scene during the Rwandan inquest, where a Belgian senator starts to harangue Dallaire over the deaths of a couple of Belgian peacekeepers, who he claimed could have been saved. It absolutely astounded me to see this self-righteous and self-centered man thinking about the loss of two men while nearly a million were butchered. And to blame Dallaire, who was handicapped by the UN who refused to give him support or a mandate...it boggles the mind. I didn't see the Belgian government pleading for the UN to intervene...<br /><br />In Darfur it's the same situation - the UN doesn't want to intervene, so they swamp their investigation and reports in red tape, mainly because China has oil contracts with the Sudanese government and Russia has sold arms to them. It looks like the only lesson that the previous genocides of the last century has taught us, is that if there's going to be genocide, get on the side that is committing it and make sure that your interests are secured...<br /><br />Bravo to Dallaire for having the courage and cojones to return to Rwanda and to give us his outstanding and this astonishing and important documentary. 9/10.