'Staatsvermaak' is van het begin tot het eind een goed in elkaar gezette gangsterfilm. Van de openingsscène van de dagparade van de betreffende heilige tot de legendarische parallelmontage aan het eind, en alles daartussenin. Het is een vrij lange film, SOG verveelt nooit, maar zuigt je op, en hoewel hij niet ver afwijkt van het gangstergenre van plot en personages, heeft hij een heel eigen sfeer. Dat komt door de geweldige score van Morricone en de geestige dialogen. SOG is soms hilarisch, maar neemt zichzelf over het geheel genomen serieus. De soundtracks van Morricone zijn niet voor niets legendarisch, en hoewel dit zeker niet een van zijn beste is, voegt het wel veel klasse aan het beeld toe. Ik ben ervan overtuigd dat velen van u het met me eens zullen zijn dat de muziek sterk doet denken aan zijn werk in _The Untouchables_ en nog meer aan zijn werk in _Once Upon A Time In America_ (het grootste werk dat Leone ooit heeft gemaakt). Het terugkerende thema wekte bij mij altijd nostalgische en melancholieke droefheid op, het kruipt snel onder je huid en blijft daar de rest van de film. Het past goed bij de thema's van het schip en het verlangen naar het geluk van de jeugd die vaak in het script voorkomen.<br />_Staat of Grace_ is niet zomaar een gangsterfilm uit de fabriek met een gedenkwaardige score. De vergelijking met andere klassiekers, vooral 'The Departed' Het is onvermijdelijk, en misschien is dit alleen maar de blijde verrassing (ik weet zeker dat je begrijpt wat ik bedoel), maar naar mijn zeer bescheiden mening overtreft het de nieuwste aanwinst van Scorsese. De cast is hier een belangrijke factor; Oldman levert een adembenemende prestatie als de gangster met het vette haar en Penn en Harris zijn ook memorabel. Als grote fan van Penn en Oldman kan ik niet geloven dat ik deze film niet eerder heb ontdekt. De rol van Torturror is klein, dus fans, wees niet al te enthousiast als je zijn naam ziet.<br />_State of Grace_ is beslist een genrefilm, maar niet 'alleen' een genrefilm. Hij behoort tot de top en moet daarom worden erkend.<br /><br />_9/10_.
'State Of Grace' is a well-crafted gangster film from start to finish. From the appropriate saint-paddy's day parade opening-scene to the legendary parallel montage in the end, and everything in between. A fairly lengthy film, SOG never bores but sucks you in and though it doesn't stray far away from the basic gangster genre plot lines and characters, it's got a very own feel to it. This is due to the great Morricone score and the witty dialog, SOG is hilarious at times but overall takes itself seriously. Morricone's soundtracks are legendary for a reason and though this is certainly not one of his best, it does add a lot of class to the picture. I'm sure many of you will agree that the music is very reminiscent of his work in The Untouchables and even more so his work in Once Upon A Time In America (the greatest thing Leone has ever accomplished). The recurring theme always stirred up feelings of nostalgia and a melancholious sadness with me, it quickly gets under your skin and stays there for the rest of the movie. It goes well with the themes of hearth ship and longing for the happiness of youth often appearing in the script.<br /><br />State Of Grace isn't just a run in the mill gangster movie with a memorable score. The comparison with other genre classics, especially 'The Departed' is unavoidable, and this may just be the right-after-credits-exhilaration (I'm sure you know what I mean) speaking but in my very humble opinion it simply outclasses Scorsese's latest baby. A huge factor here is the cast; Oldman delivers a knock-out-of-the-park performance as the greasy-haired nut case gangster and both Penn and Harris are memorable too. Being a huge Penn and Oldman fan, I can't believe I didn't discover this film sooner. Torturror's role is small so fans, don't get too excited when you see his name.<br /><br />State of Grace is definitely a genre movie, but not 'just' a genre movie. It belongs to the top of the cream and should be recognized for it.<br /><br />9/10