"Huurling voor gerechtigheid" <0xE2><0x80><0x93> zeker een kandidaat voor het oxymoron van het jaar <0xE2><0x80><0x93> is de eerste Stephen Seagal-film die ik heb gezien sinds de uitmuntende "The Foreigner" en ik ben teleurgesteld te moeten zeggen dat de lieve jongen zijn liefde voor het vouwgroen weer eens zijn artistieke gevoel heeft laten overwinnen. Wat ben jij voor iemand, Steve? Dat is niet echt een retorische vraag want hij is duidelijk Stephen Fry op steroïden <0xE2><0x80><0x93> fysiek in plaats van intellectueel begrijp je wel. Nu ben ik oud en kwabbig, maar mijn excuus is dat ik ook arm en anoniem ben, ik ga niet naar de sportschool (ik zou niet weten wat ik moest doen als ik daar ooit zou komen) en ik ga niet naar de sportschool.' Een personal trainer, een levenscoach of een van die andere onmisbare hulpjes voor de roem van de showbiz, heeft meneer Seagal niet. Hij is een 'Action Movie'-ster, geen bankzitter, maar toch is zijn reserveband groter dan die van de Hummer van David Beckham. Maar ik mag hem nog steeds, vreemd hè? Een genegenheid, gesmeed in de witte hitte van zijn meesterwerk 'Under Siege' heeft nog steeds de overhand. Liefde is zeker vreemd, maar 'Huurling voor gerechtigheid' gaat een stap te ver, zelfs voor zo'n trouwe aanbidder. De eerste tien minuten deden me meer lachen dan de hele film 'The Bucket List'. Een blonde dame met gespierde dijen en een soort circuskostuum springt op en neer op vrachtwagens en vermoordt zwaarbewapende soldaten, waarna ze op een nogal mysterieuze manier uit ons gezichtsveld verdwijnt. Die vent van Bros had zich moeten beperken tot meisjes die nog geen puber zijn, want daar zit meer toekomst in dan in acteren. De film is gecensureerd (ik aarzel om het woord 'gecensureerd' te gebruiken) als het soort videospelletje dat je in de Amusement Arcade op de pier van Brighton aan een defecte videorecorder zou kunnen vinden. Nou, er zijn wel vreemdere dingen gebeurd, en als het ooit in de openbaarheid komt, lees het dan eerst hier.
"Mercenary for justice"- surely a candidate for oxymoron of the year -is the first Stephen Seagal movie I have seen since the excellent "The Foreigner" and I am disappointed to report that the dear boy has let his love for the folding green overcome his artistic sensibilities once more.What are you like,Steve? That is not actually a rhetorical question because what he is like is clearly Stephen Fry on steroids - physically rather than intellectually you understand.Now I am old and flabby,but my excuse is that I'm also poor and anonymous,I don't go to the gym(I wouldn't know what to do if I ever got there)and I don't have a personal trainer,a life coach or any other of those completely essential adjuncts to showbiz fame.Mr Seagal has no such cop outs.He is an "Action Movie" star,not a bleeding couch potato yet his spare tyre is bigger than the one on David Beckham's Hummer. But I still kind of like him,strange isn't it?An affection forged in the white heat of his masterpiece "Under Siege" still holds sway. Love is certainly strange,but "Mercenary for Justice is a step too far,even for so staunch an admirer. The first ten minutes made me laugh more than the whole of "The Bucket List".A blonde - haired lady with muscular thighs and some sort of circus costume jumps on and off lorries killing highly - armed soldiers before disappearing from our ken rather mysteriously.That bloke from Bros should have stuck to causing pre - pubescent girls to lose bladder control because there's more future in that for him than in acting. The movie is cut(I hesitate to use the word "edited") like the kind of video game you might find on a malfunctioning machine in the Amusement Arcade on Brighton Pier. And our hero?Needs to hang up his black combat pants at least until he can find a proper movie to work in.Perhaps "Under SIege 3",set in a Franciscan Monastery where the chief monk geezer is holed up in the bell tower with an Ingram and Britney Spears.No?Well stranger things have happened,and if it ever comes to pass remember you read it here first.