De eerste vijftien minuten van de dialoog waren om te kreunen... dit, in combinatie met de dreunende stem van Nic Cage, is genoeg om de kijker snel uit te zetten.<br />Gelukkig kun je deze niet beoordelen aan de hand van het openingsnummer. Zodra Astro Metro City verlaat, begint de film pas echt. Dit is verrassend intelligent, leuk, nostalgisch en innemend.<br />De film slaagt erin een aantal nogal ingewikkelde ideeën over robotica aan de orde te stellen, waardoor de kwaliteit van het verhaal echt naar een hoger niveau wordt getild. De personages hebben een paar tinten grijs die zeer gewaardeerd worden.<br />De animatie is sterk, hoewel hij soms een beetje te westers aandoet, en het zou leuk zijn geweest om wat meer animatiestijl te zien. Jammer genoeg laat het ontbreken van een klassiek muziekthema een gapend gat achter.
The first fifteen minutes of its dialogue was groan-inducing...this, combined with Nic Cage's droning voice is enough to turn the viewer off quickly.<br /><br />Fortunately, you can't judge this one by its opening act. As soon as Astro leaves Metro City, the film really picks up. This is surprisingly intelligent, fun, nostalgic and engaging.<br /><br />The film manages to canvass some rather complex ideas regarding robotics, which really raise the quality of the story to a higher level. Characters have some shades of grey which are much appreciated.<br /><br />The animation is strong, though it is a little too Western in appearance at times, and it would have been nice to see a bit more anime style.<br /><br />Unfortunately, the lack of the classic music theme does leave a gaping hole.