David Hamilton is zo onder de indruk van zichzelf als fotograaf, dat hij zichzelf ervan heeft overtuigd dat hij een goede film kan maken. Nou, hij heeft het mis. Ik heb bijvoorbeeld een theorie dat hij een keer een goed gebruik van een uitzoomende foto in een film heeft gezien en dacht dat als één uitzoomende foto goed is, vijfenzeventig van die foto's geweldig moeten zijn! Opnieuw heeft hij het mis. Er is één opname waarop Sarah (Maud Adams) met haar dochter Laura (Dawn Dunlap) in bed ligt te praten. De camera laat Sarah praten en vervaagt dan langzaam tot zwart, om vervolgens over te schakelen naar Laura in bed, die direct op haar moeder reageert en het gesprek voortzet. Misschien had Hamilton het gevoel dat de dialoog daardoor meer resonantie zou krijgen. Nogmaals, hij heeft het mis. Het is me opgevallen dat Hamilton het in deze film vaak mis heeft. De film faalt op zoveel niveaus dat ik ze hier niet allemaal kan opsommen. Het enige wat ik kan zeggen is dat u deze film koste wat kost moet mijden.
David Hamilton is so impressed with himself as a photographer, that he has convinced himself he can make a good film. Well, he's wrong. For example, I have a theory that he saw a good use of a fade out in a movie once and thought that if one fade out is good, then 75 of them must be great! Again, he's wrong. There is one sequence where Sarah (Maud Adams) is speaking to her daughter Laura (Dawn Dunlap) who is lying in bed. The camera shows Sarah talking and then slowly fades out to black only to shift to Laura in bed as she responded directly to her mother and continues the conversation. Maybe Hamilton felt this would make the dialogue have more resonance. Again, he's wrong. I've noticed that Hamilton is wrong a lot in this film. The movie fails on so many levels that I cannot begin to list them all here. All I can say is that you should avoid this movie at all costs. I give it a 1/10.