Deze film schreeuwt één woord: WARM. De kleuren, de plot, de personages, ze zijn allemaal heerlijk warm.<br />Ik heb deze film gezien met bejaarden die in de jaren veertig woonden. Ik heb hem een keer gezien met een joodse man die op Long Island was opgegroeid (zij het in het begin van de jaren dertig, niet in de jaren veertig). Alle commentaar was hetzelfde: dit was het leven in New York in oorlogstijd.<br />Vietnam was mijn oorlog, dus dit tijdperk was een mysterie voor me. Maar elke keer dat een genie als Woody Allen een film kan maken die niet alleen mij en mijn luidruchtige vrienden aan het lachen maakt, maar ook nog bulderend gelach van mijn lieve oude moeder, verdient hij een beetje fanfare.<br />Ik niet. En dan heb ik het nog niet eens over de massief gouden muziek.<br />Kijk deze film meteen!
This movie shouts one word: WARMTH. The colors, the plot, the characters, they are all wonderfully warm.<br /><br />I've watched this movie with senior citizens who were around in the forties. I once watched it with a Jewish guy who grew up on Long Island (albeit in the early 30's, not the 40's). All comments were the same: THIS was life in New York during wartime.<br /><br />Vietnam was my war, so this era was a mystery to me. However, any time a genius like Woody Allen can create a film that not only makes me and my rowdy friends laugh, but gets guffaws from my dear old Mom as well, it deserves a little fanfare.<br /><br />I didn't even mention the solid gold music.<br /><br />See this film at once!