Helaas vond ik de dinsdagen met Morrie nogal teleurstellend. Ik woon in Michigan, waar Mitch Albom in alle media een belangrijke rol speelt, dus de hype rond de film was behoorlijk groot. De film zelf was echter zo zwak dat ik op zoek ging naar andere dingen om mijn tijd mee door te brengen. De Mitch Albom-figuur is niet duidelijk omlijnd, we weten dat hij schrijver is en een vriendin heeft, maar verder niet veel. Morrie, gespeeld door Jack Lemmon, had veel potentieel, maar het leek verspilde moeite. Veel van de Morrie-ismen die hij uitspuwt klinken als het gebabbel van iemand die niet bij zijn verstand is. Veel groots klinkende ideeën zoals 'Zonder liefde gaan we allemaal dood' en 'Niet alleen sterven', en dan bedoel ik echt. Morrie komt over als die ene sentimentele figuur in je familie die iedereen probeert te negeren als je bij elkaar bent. Andere hoogtepunten: de afschuwelijke overdrijving van de jongen die de jonge Morrie speelt ('O, hij heeft zo'n brede glimlach, hij moet wel gelukkig zijn' of 'Hij huilt, hij moet wel niet gelukkig zijn') en de uiterst humoristische methode om Morrie twintig jaar jonger te maken (denk maar aan Jack Lemmon met haarextensions in de stijl van Steve Wonder).<br />De legioenen Oprah-volgers, van wie de meesten geen eigen mening hebben, zullen het een ontroerend verhaal vinden. Probeer er gewoon onbevooroordeeld naar te kijken, dan zul je zien hoe ranzig het is.
Unfortunetly, I found Tuesdays with Morrie to be quite disappointing. I live in Michigan, where Mitch Albom is quite a force in all medias, so the hype surrounding the movie was quite large. However, the movie itself was so weak I was looking for other things to occupy my time while it was on. The Mitch Albom character is not clearly defined, we know he is a writer, and has a girlfriend, not much else. Morrie, played by Jack Lemmon had a lot of potential but it seemed wasted. Many of the Morrie-isms that he spouts sound like the babbling of someone that is unconcious. Lots of grand sounding ideas like "Without love, we all die" and "Don't die alone", I mean really. Morrie comes off sounding like that one sappy person in your family that everyone tries to ignore when you get together. Other quality highlights: The horrible overacting of the boy that plays young Morrie ("Oh, he's got a huge smile, he must be happy" or "He's crying, he must not be happy" is the range displayed) and the very humorous method for making Morrie 20 years younger (think Jack Lemmon with Steve Wonder style hair extensions).<br /><br />The legions of Oprah followers, most without minds of their own, will find it to be a great touching tale. Just try to go into it with an open mind, and you'll see how rank it is. (2 out of 10)