In de tijd dat er nog geen godvergeten rotfilms waren, zoals _The Punisher_, was er een andere film waarin een man werd gespeeld die zijn vrouw had laten vermoorden door een bende en die gerechtigheid wilde, maar die die op zijn eigen manier wilde afdwingen. Die film heette _Doodswens_. En in plaats van een held die zich niet al te veel leek aan te trekken van die moord (hoewel het voornamelijk de acteur Tom Jane was die werd vermoord) hadden we de coole driedimensionale Charles Bronson. 'Driedimensionaal?' zul je je misschien afvragen. En ik zeg 'zeker' dat hij huilde om zijn vrouw voordat hij een heleboel zakkenwassers in de straten van New York ging vermoorden. Waar het op neerkomt is dat Bronson in deze film en in alle andere Death Wish-films die ik ook erg leuk vind, een rotzak was. We weten dat deze film vanaf het begin geweldig zal zijn, als Bronson een biljet van twintig dollar inwisselt voor twee rolletjes kwartjes, zodat hij ze in een sok kan stoppen en ze op het gezicht van een of andere gast kan smijten. Het is briljant. Ze doen tegenwoordig niet meer aan rauwe actie in films, en ik denk dat die film daarom zo verfrissend kan zijn, ook al is hij in de jaren zeventig gemaakt. Ongetwijfeld zal iedereen die goede actiefilms met een slechte slechterik in de hoofdrol kan waarderen, deze film net zo waarderen als ik.
Before god awful pieces of trash like The Punisher, there was another film that showed a man who's wife was murdered by a gang and wanted justice, but wanted to deliver it in his own way. That film was Death Wish. And instead of a hero that didn't seem to care too much about this killing (though it was mostly just the actor, Tom Jane)we had the cool three dimensional Charles Bronson. You may ask yourself, "three dimensional?". And I say "sure" he cried about his wife before he went on to kill a great many scum bags on the streets of New York. The bottom line is that Bronson was a bad ass in this film and all the rest of the Death Wish films which I also enjoy very much. We know that this movie will be great from the beginning when Bronson cashes in a 20 dollar bill for two rolls of quarters so that he can stuff them in a sock and smash it across some dude's face. It's brilliant. They don't do they kind of raw action in movies anymore, and I guess that's why this movie can be so refreshing even if it was made in the seventies. There's no doubt that anyone who appreciates good action flicks with a bad ass main character will appreciate THIS movie the way I do.