We hebben allemaal de schimpscheuten, het jargon en de schimpscheuten gehoord van 'on-vet'-mensen, of zelfs van kleine kinderen. Woorden als 'varken', 'dikke kont', 'pukkel' en 'lekkere kont' steken tot op het bot. Dan zijn er nog de kleine geluidjes die uit mensen komen als wij dikke mensen in de buurt zijn, het 'boem, boem, boem' als je langs hen loopt, of zelfs het staren en gegiechel. Hoe graag we ook willen dat het ons niet beïnvloedt, het zal altijd gebeuren. Vet is een van de laatste 'aanvaardbare' vormen van discriminatie. We hebben volwassenen in praatprogramma's over de situatie horen praten, zoals Tyra Banks. We hebben ook artikelen gezien, van Leslie Lampert, maar deze film, To Be Fat Like Me, bekeek het perspectief van een tiener. Kaley Cuoco en Caroline Rhea (van wie bekend is dat ze zelf moeite heeft met gewicht). Kaleys personage, Ali (gebaseerd op een bestaande persoon), is een knappe, populaire 'jock' die een beurs nodig heeft om te kunnen studeren, omdat haar moeder zes jaar geleden ziek is geworden. Haar moeder, gespeeld door Caroline Rhea, was dik en toen bij haar diabetes werd vastgesteld, deed ze niets aan haar eten en belandde ze in het ziekenhuis. Haar doktersrekeningen hebben het collegegeld gekost, dus heeft Ali er een enorme hekel aan dat ze dubbele diensten moet draaien en een softbalbeurs nodig heeft om te kunnen studeren. Als een scout van een universiteit haar komt opzoeken, raakt Ali's been gewond terwijl ze naar een basisplaats glijdt. Haar beurs wordt ingetrokken, althans zo lijkt het. Ze krijgt de kans om een documentaire te maken om een beurs te winnen, en terwijl ze toekijkt hoe haar broer wordt gepest vanwege zijn gewicht, besluit ze undercover te gaan als dik meisje om te bewijzen dat gewicht niets met populariteit te maken heeft. Haar buurvrouw is visagiste en helpt haar met haar dikke mantelpakje, dat ze voor haar familie verbergt.<br />Ali gaat naar de zomerschool, op een andere school dan waar ze niet wordt herkend, en wordt al snel begroet met'moos' en 'boems'. terwijl ze naar haar plaats loopt. Ze raakt bevriend met een ander dik meisje, en haar vriendin is een 'nerd', en er bloeit een vriendschap op, terwijl ze de hele tijd verbergt dat ze de documentaire doet en dat ze eigenlijk een mager, populair, mooi meisje is.<br />Ali leert dat dik zijn niet gemakkelijk is en dat het alles te maken heeft met populariteit op de middelbare school. Ze leert ook dat liegen tegen haar vrienden en familie niet acceptabel is, en dat de mensen op wie ze echt kon rekenen niet achter haar zullen staan als ze tegen hen liegt.<br />Hoewel veel mensen dit als een anti-vetfilm zagen, vond ik het een goed beeld geven van hoe het is om dik te zijn op de middelbare school. Ik voelde alle negatieve gevoelens die ik op de middelbare school had gehad terugkomen terwijl ik keek. Deze film raakte echt aan wat dikke mensen voelen als ze in de spiegel kijken, hoe hun verminderde zelfrespect kan zijn als mensen ons voortdurend treiteren, en hoe het is om in een winkel te winkelen waar we niet de service krijgen die we verdienen vanwege ons gewicht.
We've all heard the slurs, the slang, and the taunts coming from "anti-fat" people, or even little kids. Words like "porker", "fat ass", "tubby" and "lard ass" sting to the bone. Then there are the little noises that emerge from people when we fat people are around, the "boom, boom, boom" when you walk by them, or even the stares and giggles. No matter how much we don't want it to effect us, it always will. Fat is one of the last "acceptable" forms of discrimination. We have seen adults on talk shows delve into the situation, such as Tyra Banks. We have also seen articles, by Leslie Lampert, but this movie, To Be Fat Like Me, looked into a teenager's perspective.<br /><br />To Be Fat Like Me stars Kaley Cuoco and Caroline Rhea (who has been known to struggle with weight herself). Kaley's character, Ali (based on an actual person), is a pretty, popular, "jock", who needs a scholarship to be able to go to college, due to her mother getting ill six years earlier. Her mother, played by Caroline Rhea, was fat, and when diagnosed with diabetes, did nothing to improve her eating, and ended up in the hospital. Her medical bills wiped out the college fund, so Ali has a huge resentment that she must work double shifts and rely on a softball scholarship to be able to go to "State".<br /><br />During the game in which a college scout comes to see her, Ali's leg is injured, while sliding to a base. Her scholarship is blown, or so it seems. An opportunity to make a documentary to win a scholarship is presented to her, and while watching her brother get bullied because of his weight, she decides that she will go undercover as a fat girl to prove that weight has nothing to do with popularity. Her neighbor is a makeup artist and agrees to help her with her fat suit, which she hides from her family.<br /><br />Ali goes to summer school, at a different school as not to be recognized, and is quickly greeted by "moos" and "booms" as she walks to her seat. She befriends another fat girl, and her friend a "geek", and a friendship blossoms, all the while, she hides that she is doing the documentary and that she is really a thin, popular, pretty girl.<br /><br />Ali learns that being fat is not easy, and has everything to do with popularity in high school. She also learns that lying to her friends and family is not acceptable, and that the people she could truly rely on won't stand by her if she lies to them.<br /><br />Although many people saw this as an "anti-fat" movie, I think it showed a good perspective as to what it's like to be fat in high school. I could feel all of the negative feelings I felt in high school coming back as I watched. This movie really touched on what us fat people feel when we look in the mirror, what our diminished self esteem can be like when people continually taunt us, and what its like to shop in a store where we don't get the service we deserve because of our weight.