Ik weet dat ik tegen de draad in ga, omdat de meeste commentaren gunstig waren, maar deze film is ongeveer even plausibel als de Tandenfee. Ik had gelezen dat de film voorspelbaar zou zijn, maar het was erger dan dat.<br />Oké, ik moet toegeven dat ik de eerste tien minuten van het programma heb gemist. Ik kwam binnen op het moment dat de twee rechercheurs (oké, één rechercheur en een man van de reparatieafdeling van Maytag) naar het appartement van Cheryl Draper terugkeerden en haar vertelden dat ze niets hadden gevonden. Ik geloof er niets van. Rechercheurs van de politie zijn van nature en door hun opleiding heel achterdochtig, en ze maken bergen van molshopen. Je zult niet veel rechercheurs vinden die een beschuldiging van moord zonder meer van de hand wijzen. De moordenaar schreef een brief aan zichzelf, zogenaamd van haar, deels om in haar appartement te kunnen komen en de deur open te kunnen doen. Eenmaal in haar appartement gebruikte hij haar typemachine om de tweede brief aan zichzelf te schrijven, die hij vervolgens naar zichzelf op de post deed. Er zou worden aangetoond dat hij op haar typemachine was geschreven. Het punt is dat er niet werd aangetoond dat hij de kans had de eerste brief op haar typemachine te schrijven, dus de lettertypen zouden niet overeenkomen.<br />Dat de geestelijke gezondheid van Cheryl Draper in twijfel zou worden getrokken, was even voorspelbaar als een zonsopgang. Dat ze, op het politiebureau, terwijl haar geestelijke gezondheid in twijfel werd getrokken, aan ACT zou beginnen alsof ze niet helemaal goed bij haar hoofd was, was ook voorspelbaar, met voorspelbare resultaten.<br />Als de rechercheur de helft van de tijd had besteed aan het onderzoeken van de zaak in plaats van haar ervan te overtuigen dat ze het zich verbeeldde of droomde, had hij de zaak misschien eerder opgelost. Als mensen dromen, beseffen ze niet dat ze dromen, maar als ze wakker worden, weten ze wel dat het een droom was.<br />Grote spoiler: de echte afknapper kwam aan het eind, toen Cheryl werd achtervolgd door de menigte. Aan het hoofd van de meute stond de moordenaar, vastbesloten om haar te vermoorden. Ze rent een gebouw in de bouw binnen en gaat de trap op, waar ze uiteindelijk geen trap meer heeft en geen ruimte om te rennen. Ze zit in de val, en wat een handige plek voor de moordenaar om haar van het dak te gooien. Goed. Ik denk dat de schrijver van deze Dreck een nare droom heeft gehad en naar een psychopaat zou moeten worden verwezen.
I know I'm going against the grain here, because most of the comments have been favourable, but this movie is about as plausible as the Tooth Fairy. I knew from reading the premise that the movie would be predictable, but it was worse than that.<br /><br />OK, I have to admit, I missed the first ten minutes of the program. I came in where the two detectives, (OK, one detective and a Maytag repair man) returned to the apartment of Cheryl Draper, and told her they found nothing. I don't buy it. Police detectives are by their nature and training very suspicious, and make mountains out of molehills. You won't find many detectives willing to dismiss an allegation of murder out of hand.<br /><br />Spoilers follow: The murderer wrote a letter to himself, purportedly from her, in part so that he could get into her apartment and slip the latch. Once in her apartment, he used HER typewriter to write the second letter to himself, which he then mailed to himself. It would be shown to have originated on her typewriter. The thing is, it was not shown that he had an opportunity to write the first letter on her typewriter, so the typefaces would not have matched.<br /><br />That the sanity of Cheryl Draper would be called into question was as predictable as a sunrise. That she would, in the police station, with her sanity questioned, begin to ACT as though she were not quite right in the head was also predictable, with predictable results.<br /><br />If the detective had spent half as much time looking into the case, rather than trying to convince her that she imagined or dreamed it, he might have solved the case sooner. When people are dreaming, they don't realize that they are dreaming, but when they wake up, they do know that it was a dream.<br /><br />BIG spoiler here: The real downer came at the end, when Cheryl was being chased by the crowd, at the head of the pack was the murderer, bent on killing her. What does she do? She runs into a building under construction, and goes up the stairs, where she will ultimately run out of stairs and room to run. She will be trapped, and what a convenient place for the murderer to pitch her off the roof. Right. I think the writer of this Dreck had a bad dream, and should be referred to a pshrink.