Ik ben momenteel Proust aan het bestuderen, en ik keek hier zo naar uit. Ik dacht dat die andere recensie wel fout moest zijn, omdat het zo slecht was. Maar dat was niet zo! Ik ben dol op trage, zwaarwichtige Franse films. Maar deze ging me echt te ver, sloeg me met een grote, dikke, saaie paal tegen de grond en liet me achter aan de kant van een van de vele lange wegen die ik de acteurs eindeloos en zonder een woord te zeggen had zien afrijden. Uiteindelijk moest ik hem op de videorecorder bekijken, want er gebeurt niets, minuten achter elkaar niets. Ik benijd een regisseur/tekstschrijver die Proust op zich neemt niet, want zoveel van de rijkdom van zijn personages en verhalen ligt in het innerlijk. Ik moet op z'n minst proberen die diepten over te brengen door iets anders dan statische beelden van acteurs die niets doen en niets zeggen.
I'm currently studying Proust, and so looked forward to this. I figured the other review HAD to be wrong about how bad this was. But they weren't! I love slow, ponderous French movies. But this one absolutely killed me, bludgeoned me with a big fat dull fence post and left me by the side of one of the many long roads I'd watched the actors drive interminably and wordlessly down. I finally had to watch it on fast forward, because NOTHING HAPPENS time and time and time again for minutes at a stretch. I don't envy a director/scriptwriter who takes Proust on, because so much of the richness of his characters and stories is interior. But, God! You've got to at least TRY to convey those depths by something other than static shots of actors doing and saying nothing. Boo. Hiss. Just awful.