Ik keek naar deze film zonder veel verwachtingen. Ik ben door de meeste Tagalog-films al een paar keer teleurgesteld dat het moeilijk is om te veel te verwachten. Dus keek ik met een open geest naar deze film met een vriend. En tjonge, wat stond ons een echte teleurstelling te wachten.<br />Voordat ik ga raaskallen, moet ik zeggen dat de film er niet slecht uitziet. Zoals bijna alle recente Filippijnse films, zag deze film er ook duur uit. De cinematografie en de montage waren goed, de regie was gemiddeld en het acteerwerk was goed gezien het materiaal waarmee de acteurs moesten werken. Aga's vertolking van Ians personage was ontroerend in een zin die ik zelf ook gebruikte. Ik weet zeker dat de Filippijnse yuppies zich met hem konden identificeren. Maricels (Joana) vertolking was haar gebruikelijke drama. Niets spectaculairs. Angelica (Karyn) heeft een knap gezicht, maar ze kon niet huilen om haar leven te redden.<br />Wat me nog het meest ergerde, afgezien van de muziek, was de plot. Het basisverhaal was een schande voor de intelligentie van vrouwen over de hele wereld. Ja, het is een deugd om te vergeven en te vergeten. Ja, liefde moet alles overwinnen. Maar er moet ook evenwicht worden gevonden met betrekking tot moraal en waarden.<br />Deze film bespotte hoe mannen redenen konden verzinnen waarom ze hun echtgenoten of hun vriendinnen zouden bedriegen. Onbereikbaarheid van je partner is geen reden om op zoek te gaan naar iemand anders. Het kan een reden zijn om een relatie te beëindigen, maar zeker geen reden om vreemd te gaan. Niet dat er een reden is om vreemd te gaan, hoor.<br />Maricel portretteerde een intelligente, succesvolle vrouw die ooit was bedrogen door de man van wie ze hield. En dan, plotseling, valt ze voor een getrouwde man. Dat is onlogisch. Hoe kan iemand die zogenaamd zoveel heeft geleden dezelfde overspelige fout maken die ooit tegen haar is gemaakt? Hoewel het in de meest onwaarschijnlijke situaties in het echte leven kan gebeuren, hebben de schrijvers van de film geen redelijke impuls kunnen creëren bij Maricel.' In de scène waarin Joana en Ian elkaar voor het eerst ontmoetten, zei de eerste: 'Pwede ba tayong magpakuha ng stretcher?' Geen enkele zichzelf respecterende dokter zou in zo'n situatie zo twijfelend klinken.<br />Aga, daarentegen, speelde een rijke, pas getrouwde playboy die problemen heeft met zijn vader. Aga speelt de rol van een rijke playboy zo goed dat we bijna geloven dat hij dat in het echte leven ook is (wie weet). Maar het probleem met dit in verband met deze film is dat zo'n oppervlakkige karakterisering van Aga's personage geen gebruik maakte van Aga's acteertalent. Kan hij niet gewoon ophouden met schattig te spelen in elke film en binnenkort een serieuze acteur zijn? Net als in deze film leek Ian, van wie werd verwacht dat hij de toch al stabiele zaken van zijn familie zou mijden om naam te maken, in zijn privéleven oppervlakkig en onvolwassen te zijn. De schrijvers hadden de pijn van het personage, veroorzaakt door zijn vader, in hun voordeel kunnen gebruiken door Aga's personage dieper te maken, gekweld door schuldgevoelens en in het algemeen logisch. Maar in hun poging het publiek te laten meevoelen met het verraad van het personage, vergaten de schrijvers het personage zelf.<br />Wat Angelica's personage betrof, nou, een eerdere opmerking hierover was heel toepasselijk. Karyns personage was op zijn zachtst gezegd nog niet volledig ontwikkeld. Hier hebben we een slimme vent die alles heeft wat zijn hartje begeert en die een mooi meisje ontmoet dat zoveel jonger is dan hij. Ze gaan met elkaar naar bed en dan, boem! Ze zijn getrouwd? Hoe komt dat? Wat heeft deze ongrijpbare vrijgezel ertoe gebracht om een relatie te beginnen met dit schijnbaar losbandige meisje? Opnieuw is er geen logica in te ontdekken. Om er berouw over te hebben is er simpelweg een gebrek aan progressie.<br />De film onderschat de intelligentie van het Filippijnse publiek ernstig. De tijd dat mensen tevreden leken te zijn met een happy end is voorbij. Losse einden moeten deze keer naadloos in elkaar passen. De tijd dat filmbezoekers voornamelijk bestaan uit yaya's en manongs is voorbij. De ontwikkelde Filippino's proberen onze filmindustrie te waarderen. Geef ons goede verhalen. Geef ons redelijke verhalen. Geef ons een reden om terug te komen. Hou op met ons oude verhalen te vertellen. En hou alsjeblieft op met het aanmoedigen van mannelijk machismo op zijn slechtst.<br />Het is nooit goed om je vrouw te bedriegen en te verwachten dat je vergeven wordt, alleen maar omdat je spijt hebt. Zelfs niet als je een kind hebt. Vrouwen moeten begrijpen dat kinderen geen reden zijn om in een huwelijk te blijven. Je verliest je waardigheid niet als je trouwt.
I watched this movie with not much expectations. I've been let down several times by most Tagalog movies that it's hard to expect too much. So with an open mind, I watched this movie with a friend. And boy were we in for a real disappointment.<br /><br />Before I start ranting, credit must be given to where it is due. The over all look of the movie is not bad. Like almost all recent Filipino movies, this movie also looked expensive. The cinematography and editing were good, the direction was average and the acting were good given the material that the actors had to work with. Aga's portrayal of Ian's character was moving in a sense that I'm sure Filipino yuppies were able to identify with him. Maricel's (Joana) portrayal was her usual drama. Nothing spectacular. Angelica (Karyn) is a pretty face but she could not cry to save her life.<br /><br />What irked me the most, aside from the musical score, was the plot. The basic storyline was a disgrace to the intelligence of women all over the world. Yes, it is a virtue to forgive and forget. Yes, love should conquer all. But balance must also be made with respect to morals and values.<br /><br />This movie patronized how men could conjure up reasons why they would cheat on their spouses or their girlfriends. Unavailability of your partner is not a reason for anyone to go looking for someone else. It may be a reason for a termination of a relationship but definitely not one for cheating - not that there's any reason to cheat, mind you.<br /><br />Maricel portrayed an intelligent, successful woman who was once betrayed by the man she loved. And then all of a sudden, here she is falling for a married man. That's illogical. How could someone who have supposedly suffered so much commit the same adulterous mistake once made against her. Though it may happen on real life in the unlikeliest of situations, the writers of the movie failed to create a reasonable impulse on Maricel's character for the audience to comprehend her actions. In addition to this, in the scene where Joana and Ian first met, the former said:"pwede ba tayong magpakuha ng stretcher?" No self respecting doctor would sound so doubtful in this kind of situation.<br /><br />Aga, on the other hand, played a rich, recently married playboy who has issues with his father. Aga plays the role of a rich playboy so well we almost believe that in real life, he is (who knows). But the problem with this with regard to this movie is that such shallow characterization of Aga's character failed to utilize Aga's acting skills. Can he just stop playing cute in each and every movie and be a serious actor soon? Like in this movie, Ian, who was supposed to have shun his family's already steady business to make a name for himself appeared to be shallow and immature in his personal life. The writers could have used the character's pain brought by his dad to their advantage by making Aga's character deeper, wrought by confusion, racked by guilt and generally logical. But somehow, in their attempt to make the audience sympathize with the character's betrayal, the writers forgot the actual character.<br /><br />As to Angelica's character, well a former comment on this was so apt. Karyn's character was not fully developed, to say the least. Here is a smart guy who has everything in the world going for him who met a pretty girl who is so much younger than him. They slept together and then boom! They're married? How come? What compelled this elusive bachelor to get hitch with this seemingly loose girl? Once again, there is no logic here. To be contrite about it, there is simply a lack of progression.<br /><br />The movie seriously underestimates the intelligence of the Filipino audience. Gone are the days when people seem to be satisfied with a happy ending. Loose ends NEED to be tied seamlessly this time. Gone are the days when movie patrons comprise mainly of yayas and manongs. The educated Filipinos are trying to appreciate our film industry. Give us good stories. Give us reasonable tales. Give us a reason to come back. Stop feeding us rehash of old tales. And please, stop advocating male machismo at its worst.<br /><br />It is NEVER okay to cheat on your wives and expect to be forgiven just because you're sorry. Even if you have a child. Women need to understand that children are not a reason to stay in a marriage. You don't lose your dignity when you get married.