Dames en heren van de jury, de aanklager betoogt dat de film die voor u ligt een onbetwistbare dwaling is, de zwakste film die ooit is gemaakt door Alfred Hitchcock, de meester van de misleiding. Het zou in veel mindere carrières een lage carrière zijn, dus het is des te schokkender dat de carrière in kwestie die van de grootste filmregisseur is.<br />Een blinde oorlogsveteraan, een steunpilaar van de samenleving die Paradine heet, wordt vergiftigd in zijn bed aangetroffen. De vermoedelijke moordenaar, zijn mooie vrouw Maddalena (Alida Valli), wordt door een verliefde advocaat, Anthony Keane, gespeeld door Gregory Peck, verdedigd, die zijn beste kans op het winnen van de zaak ziet in het aan de jury laten zien van het ware karakter van zijn cliënt en het ontmaskeren van de bediende van het slachtoffer als de echte moordenaar. Het zoemende geluid dat je hoort is dat van Johnnie Cochran die in zijn graf ronddraait. Je hoofd doet misschien ongeveer hetzelfde voordat je deze kalkoen naar huis ziet gaan. Hitchcock heeft een paar minder succesvolle films gemaakt; 'Jamaica Inn' werd genoemd als een van de vijftig slechtste films aller tijden door Michael en Harry Medved. Maar 'Jamaica Inn' heeft tenminste een paar leuke voorstellingen en kleurrijke decors om een ondervoede plot te compenseren. De bombastische, statische procedure van 'The Paradine Case' vergt geduld en een bereidheid om gaten in de plot die breder zijn dan Charles Laughton over het hoofd te zien.<br />Het acteerwerk is houterig, met alleen Laughton als een slechtgehumeurde rechter die af en toe scoort. Dat is alles.' Hij doet het alleen maar omdat hij zich beperkt tot het optrekken van een wenkbrauw of het onderdrukken van een grijns, terwijl Peck, Valli en de rest van de cast afwisselend hun eendimensionale rol in loodzware ernst spelen, of zich te veel laten gaan wanneer het script van producent David O. Selznick een van zijn haarspeldbochten neemt.<br />Het script is hier het ergste, met regels die de veronderstelde intelligentie van de personages ondergraven. Peck krijgt een paar uitgelezen huilbuien, zoals wanneer iemand de waarschijnlijkheid aanvoert dat de Kroon zal proberen te bewijzen dat Maddalena haar man heeft vermoord, omdat hij haar daarvoor in de gevangenis heeft gezet en zo.<br />'Ze is geen moordenares,' barst Keane uit. 'Ze is een te mooie vrouw... Ik hoop alleen maar dat de Kroon haar naam één keer zal bezoedelen, één keer maar.' Er zijn ook onzinnige gesprekken zoals dit, tussen Keane en een andere advocaat, gespeeld door Charles Coburn, die Peck, Valli en een jonge Louis Jourdan naar de kroon steekt omdat ze de slechtste voorstellingen geven. 'Heb je er wel eens over nagedacht wat je van foto's kunt leren?'<br />De film lijkt er vaak op gericht de schoonheid van Valli te verkopen, een actrice die bekender is om haar centrale rol in 'The Third Man', maar nauwelijks een schoonheid in de orde van Garbo, ondanks haar zware accent. Als Keane haar voor het eerst ontmoet, wordt de geleerde raadsman ertoe gedreven te zeggen: 'De heer Paradine had nooit kunnen begrijpen wat voor offer je bracht (door met hem te trouwen). Hij had je nooit gezien.' Ja, afgezien van het geld was ze Moeder Teresa.<br />De eerste helft van de film verloopt traag, wat alleen maar te danken is aan de Engelse aristocratische interieurs die Hitchcock altijd zo goed heeft gefotografeerd. Er zijn een paar redelijke vroege scènes in het proces, maar daarna ontaardt de hele procedure in anarchie en nog meer hakkelend acteerwerk. De ene onthulling na de andere, terwijl er tranen en zweet over de vertrokken gezichten stromen. Het is allemaal zo onlogisch. Het kan je echt niet schelen hoe het afloopt, als het maar eindigt.<br />Ze zeggen dat scènes in een rechtszaal in elke film gegarandeerd drama hoogtepunten zijn, maar 'De zaak-Paradine' is een duidelijke uitzondering. Je zou nooit denken dat de hoofdrolspeler in deze film door zou gaan naar de roem in de filmrechtbank van...' To Kill A Mockingbird', of dat de regisseur bezig was aan een opmerkelijke 30-plus serie waarin hij enkele van de grootste films aller tijden maakte.<br />Hitchcock heeft dit kennelijk onder contractuele verplichting aan Selznick gemaakt, en dat is te zien. U bent echter niet onder een dergelijke verplichting uit om het te zien. De vervolging houdt op.
Ladies and gentlemen of the jury, the prosecution contends the film before you is an indisputable dud, the weakest film ever made by the Master of Suspense, Alfred Hitchcock. It would be a career low in many lesser careers, so it's more startling the career in question is that of filmdom's greatest director.<br /><br />A blind war veteran, a pillar of society named Paradine, is found poisoned in his bed. The suspected murderer, his beautiful wife Maddalena (Alida Valli), faces the Crown defended by a smitten barrister named Anthony Keane, played by Gregory Peck, who feels his best chance of winning the case is to let the jury see his client's true character and expose the victim's valet as the real killer.<br /><br />That whirring sound you hear is Johnnie Cochran spinning in his grave. Your head may be doing much the same before you see this turkey come home to roost. Hitchcock did make some less-then-successful films; "Jamaica Inn," was named one of the 50 worst films of all time by Michael and Harry Medved. But "Jamaica Inn" at least has some fun performances and colorful settings to make up for an undernourished plot. The turgid, static proceedings of "The Paradine Case" require patience and a willingness to overlook plot holes wider than Charles Laughton.<br /><br />The acting is wooden almost across the board, with only Laughton as an ill-tempered judge scoring occasionally. That's only because he limits himself to raising an eyebrow or suppressing a grin while Peck, Valli, and the rest of the cast alternate between performing their one-dimensional roles in leaden fashion, or else overemoting whenever producer David O. Selznick's script takes one of its hairpin turns.<br /><br />The script is the worst thing here, with lines that undercut the supposed intelligence of the characters. Peck is given some choice howlers, like when someone raises the likelihood the Crown might try to prove Maddalena killed her husband, having put her in jail for it and all that.<br /><br />"She's not a murderess," Keane explodes. "She's too fine a woman...I only hope the Crown does try to foul her name once, just once."<br /><br />There's also nonsensical exchanges like this, between Keane and another attorney played by Charles Coburn, who rivals Peck, Valli, and a young Louis Jourdan for giving the worst performance. "Have you ever thought about what you can learn from photographs?" "Ah, yes, the social footsteps of time." Huh?<br /><br />The film often seems focused on selling the beauty of Valli, an actress better known for her central role in "The Third Man" but hardly a stunner on the order of Garbo despite her thick accent. When Keane first meets her, the learned counsel is moved to utter: "Mr. Paradine could never have understood the sacrifice you were making (by marrying him.) He had never seen you." Yeah, apart from the money, she was Mother Teresa.<br /><br />The first half of the film is slow going, helped only by the English upper-class interiors Hitchcock always photographed well. There's some decent early scenes in the trial, but then the proceedings erupt into anarchy and more hammy acting. Revelations fly one after another, while tears and sweat pour down grimacing faces. None of it makes much sense. You really don't care how it ends, just so that it ends.<br /><br />They say courtroom scenes are surefire drama highpoints in any film, but "The Paradine Case" is a clear exception. You would never think the lead actor in this film would go on to glory in the cinematic courtroom of "To Kill A Mockingbird," or that the director was in the midst of a remarkable 30-plus-year run of making some of the greatest films ever known.<br /><br />Hitchcock obviously made this under contractual obligation to Selznick, and it shows. You, however, are under no such obligation to view it. The prosecution rests.