Ik ben ontzet als ik zie dat de algehele IMDb-score voor deze film maar 5,2 is (bewerking: nu 4,9! Waanzin! Latere bewerking: o, nu is het 5,4, nog steeds verschrikkelijk. O, en nu is het 5,9, in elk geval gaat het de goede kant op!). Hopelijk zal het nageslacht er welwillender tegenover staan. Het is een heel goede, goed geacteerde, goed geschreven en goed gefilmde film. Maar kennelijk is hij te subtiel voor veel kijkers.<br />De humanitaire situatie die hij laat zien is werkelijkheid. De personages zijn misschien fictief en ze zijn misschien niet representatief voor de doorsneehulpverlener <0xE2><0x80><0x93> maar dat is ook niet de bedoeling. Dit is een verhaal over die twee mensen, en hoe hun gevoelens voor elkaar voortkomen uit het humanitaire werk waar ze bij betrokken zijn. Er is geen onderscheid te maken tussen het liefdesverhaal en de hulpacties, want ze wordt verliefd op hem vanwege zijn betrokkenheid bij die initiatieven. Het is waar dat ze aan het eind in Tsjetsjenië meer belangstelling voor hem heeft dan voor de plaatselijke situatie, maar daar zijn twee heel goede redenen voor: ten eerste was ze, anders dan in Ethiopië en Cambodja, daar alleen om hem te vinden; ze was daar niet betrokken bij hulpacties, dus het was duidelijk dat ze alleen maar aan zijn veiligheid dacht. En ten tweede, en dat is nog belangrijker, als ze erin was geslaagd hem te redden, had hij kunnen doorgaan met de man te zijn op wie ze verliefd was geworden, met zijn moedige inzet om dood en lijden te bestrijden. Dus, herhaal ik, het liefdesverhaal en het humanitaire onderwerp van deze film kunnen niet van elkaar worden gescheiden.<br />En het feit dat ze haar eigen familie in de steek liet; het was echt geen gelukkig gezin! Haar overspelige echtgenoot vertegenwoordigde, zowel in Angelina's karakter als in meer figuurlijke zin, de verlammende betekenisloosheid van een triviale, onhandige en vaak liefdeloze huiselijke situatie, vergeleken met het belang van het redden van levens en het zijn in het gezelschap van oneindig meer inspirerende mensen. <br />(En wat een verfrissende verandering om haar man <0xE2><0x80><0x93> Linus Roach <0xE2><0x80><0x93> te zien in de rol die zo veel vrouwen in de gebruikelijke Hollywood-film spelen: de kleurloze, passieve achtergrond van de mannelijke held. Fijn om het eens van de andere kant te zien.)<br />Het einde van de film was onverwacht, en toch had het achteraf gezien niet anders kunnen aflopen. Als de film serieus was over het onderwerp <0xE2><0x80><0x93> de steunbetuigingen zowel als het liefdesverhaal <0xE2><0x80><0x93> dan had hij een dergelijk einde nodig. De overlevende dochter houdt de hoop op een uiteindelijk gelukkig einde levend.<br />Ik vind het triest dat zo veel mensen de film niet hebben 'gekregen'. Veel van de kritiek die ertegen ingebracht werd, betrof scènes die bedoeld waren om die reactie op te roepen, en die later in de film aan de orde komen. Er is een ontwikkeling gaande; de personages groeien in de loop van het verhaal, en de film ook. Veel mensen hebben dat kennelijk niet in de gaten.<br />Dit was een extreem goed gestructureerde, zeldzame, tot nadenken stemmende en ontnuchterende film, die gelukkig in deze tijd gemaakt kon worden (en ik heb net de dvd gekocht). Maar wat jammer dat hij zo'n ongevoelige publieke reactie uitlokte.<br />9 van de 10.
I am appalled to see that the overall IMDb rating for this movie is only 5.2 (edit: now down to 4.9! Madness! Later edit: Ah, now it's up to 5.4 - still abysmal. Oh, and now it's up to 5.9 - going the right way, at least!). Hopefully posterity will be kinder to it than that. It is a very good, well-acted, well-written and well-filmed movie. Apparently, though, it is too subtle for many viewers.<br /><br />The humanitarian situation it shows is reality. The characters may be fictional, and they may not be representative of the typical relief worker - but they aren't supposed to be. This is a story of those particular two people, and how their feelings for each other grow out of the humanitarian work they are embroiled in. There's no separating the love story from the relief efforts, because she falls in love with him because of his commitment to those efforts. It's true that, at the end in Chechnya, she is more interested in him than in the local situation, but there are two very good reasons for this: One, unlike in Ethiopia and Cambodia she was only there to find him; she wasn't involved in some relief work there, so obviously his safety was foremost in her mind. And two, and more importantly, if she managed to save him, he could have continued being the man she fell in love with; continued his courageous commitment to fight death and suffering. So, I repeat, the love story and the humanitarian subject matter of this movie cannot been separated.<br /><br />And the thing about her leaving her own family; fer crying out loud, it wasn't a happy family! Her cheating husband represented, both to Angelina's character and in a wider metaphorical sense, the numbing meaninglessness of a trivial, awkward and frequently loveless domestic situation, compared to the importance of saving lives and being in the company of infinitely more inspiring people.<br /><br />(And what a refreshing change to see her husband - Linus Roach - in the kind of role that so many women portray in the usual Hollywood movie, being the colorless, passive backdrop to the male hero. Gratifying to see it reversed, for once.)<br /><br />The ending of the movie was unexpected, and yet, in retrospect, it couldn't have ended any other way. If the movie were serious about its subject matter - the relief efforts *as well* as the love story -, it required an end of that sort. The surviving daughter keeps the hope for an eventual happy end alive.<br /><br />I'm saddened that so many people did not "get" the movie. Many of the criticisms leveled against it are of scenes that were *meant* to evoke that response, and which are addressed later in the movie. There's a development going on; the characters are growing in the course of the story, and so is the movie. Many people apparently couldn't perceive that.<br /><br />This was an extremely well-structured, rare, thought-provoking and sobering type of movie that I'm thankful could get made in this day and age (and I've just bought the DVD). But what a pity it met with such an insensitive public response.<br /><br />9 out of 10.