De laatste keer dat ik deze film zag, moet bijna vijftien jaar geleden zijn geweest. In die tijd, hoewel ik de titel helemaal vergeten was, waren er aspecten van deze film die in mijn geheugen bleven hangen en waarschijnlijk een paar willekeurige dromen veroorzaakten; ik herinner me niet echt dat ik als kind de plot volgde, maar ik herinnerde me dat ik hem A) heel mooi vond en B) ongelooflijk donker. Bepaalde scènes en personages zijn me met hardnekkige volharding bijgebleven <0xE2><0x80><0x93> een zwerm kwallen die hun slachtoffers lijken te elektrocuteren of doodbranden in plaats van ze te vergiftigen; de dood van twee jeugdige personages die me het besef bijbrengen dat, net als in de film _Cube_, alle personages vervangbaar zijn; en het beeld dat me waarschijnlijk het meest heeft achtervolgd, de scène tegen het eind waarin een gedwongen cocon wordt gebruikt die boekdelen spreekt over ouderlijke dwang en een koppige weigering om rede te zien. Veel recensenten hebben het verhaal vergeleken met _Romeo en Julia_, en hoewel ik de analogie als kind niet zou hebben begrepen, doe ik dat nu wel.' Ik weet zeker dat ik me het besef herinner dat het conflict, hoe majestueus en almachtig de strijdende partijen (Zee en Vuur in dit geval) ook zijn, niets meer is dan een kinderlijke vete, een zinloze en zinloze schermutseling die waarschijnlijk nooit een echte overwinning zal opleveren. Behoorlijk verontrustende thema's voor een film die zogenaamd voor kinderen is bedoeld! Nu ik de titel(en) heb herontdekt, zou ik deze film met alle plezier opnieuw willen zien, al was het alleen maar vanwege de oude tijd. Het komt zelden voor dat een film zo'n diepe indruk op me maakt, en voor al diegenen die ook door deze film zijn geraakt, zou ik hem aanbevelen in een dubbeldvd met Watership Down van Martin Rosen, een even mooie en huiveringwekkende animatiefilm.
The last time I saw this film must have been nearly fifteen years ago. During that time, although I had forgotten the title entirely, there were aspects of this film that stuck in my brain and likely contributed to a few random dreams; I remember not really following the plot as a child, but I recalled finding it A) very beautiful, and B), unbelievably dark. Certain scenes and characters have stayed with me with dogged persistence---a swarm of jellyfish that seem to electrocute or burn their victims to death rather than poisoning them; the deaths of two juvenile characters that hammer home the realization that, like in the film *Cube*, every last character is expendable; and the image that probably haunted me most of all, the scene towards the end involving a forced cocooning that speaks volumes about parental coercion and a pigheaded refusal to see reason. Many reviewers have compared the story to Romeo & Juliet, and although I wouldn't have understood the analogy as a child, I'm sure I recall the realization that, however majestic and omnipotent the combatants (Sea and Fire, in this case), the conflict presented is nothing more than a childish feud, a pointless and senseless sparring match that will probably never see a true victory. Pretty disturbing themes for a film allegedly for children! Now that I have recently rediscovered the title(s), I would greatly enjoy finding this film again, if only for old time's sake. It's rare that a film leaves such a long impression on me, and for all those out there who also were touched by this film, I'd recommend it in a double billing with Martin Rosen's *Watership Down*, a similarly lovely and chilling animation.