Mulberry Street was de volgende halte op mijn rit door Horrorfest. Dit is niet alleen de inleiding waar ik me het meest op heb verheugd, maar ook de film die ervoor zorgde dat ik <0xC3><0xBC>berhaupt naar een van de Horrorfest-films wilde gaan. En ik kan tot mijn vreugde zeggen dat hij volledig aan mijn verwachtingen heeft voldaan.<br />Voordat ik met de recensie begin, zal ik deze film ophemelen. Kort en goed, ik vond hem geweldig en hij maakte me bang. Als je denkt dat hij je niet bang zal maken van wat je er tot nu toe over hebt gelezen, lees het dan in mijn woorden. Of lees de hele recensie, die het (weer) zal ophemelen, en hopelijk smul je ervan.' Ik zal er nog net zo van genieten als vroeger. Vooruit...<br />De film speelt zich af in Manhattan, waar mensen worden aangevallen door ratten. Eerst gebeuren er hier en daar kleine incidenten, waarna degenen die zijn gebeten, veranderen in een ratachtige gedaante (Het is een kleine mix van 28 Days Later, Dawn of the Dead en... nou ja, Ratten.) 6 bewoners van een oud appartementencomplex dat is aangewezen voor sloop (als onderdeel van een stadsvernieuwingsprogramma) proberen door de aanval van rattenmensen heen te komen die nu door de straten, muren en alle waren ertussenin zwerven. Ik weet dat het klinkt als een kruising tussen een B-film, Willard en een Sci-Fi Channel Original-film, maar het is zo.' In feite is hij echt heel goed.<br />Om te beginnen zijn de personages uitmuntend, om verschillende redenen. Het zijn geen superhippe tieners of stereotypen of iets wat je normaal gesproken in een horrorfilm aantreft. Het zijn gewone mensen, het soort mensen dat je aantreft in, nou ja, het gemiddelde deel van de grote stad. Ze gedragen zich als gewone mensen, hebben geen uitzonderlijke gaven (een van hen is een voormalige bokser, zijn dochter komt terug van een veteranencentrum nadat ze in Irak heeft gevochten (een klein subplot van de film is dat ze tijdens alle chaos probeert het appartementencomplex binnen te komen), en dat is het wel zo'n beetje. En ten slotte gedragen deze mensen zich niet als imbecielen of zo. Ze gedragen zich zoals jij of ik in zulke situaties zouden doen. Bovendien is de karakterontwikkeling geweldig. Je begint echt om deze mensen te geven (vooral om de twee oude kerels die boven een appartement delen. Geweldige twee) en je wilt dat ze het redden.<br />De sfeer is geweldig. Een deel van de tijd is het nogal claustrofobisch, met de piepkleine appartementen die volgepropt zijn met ruimte, of de restaurants en bars die in ruimtes zijn gepropt die half zo groot zijn als gewone winkels. In wezen gebouwen in het centrum van New York. De verlichting is echt en niet te fel, en helpt de spanning op te bouwen. Ik schrijf dat toe aan het beperkte budget van deze film. En dat is nog iets, deze film had een klein budget, en dat hij zo veel heeft opgeleverd, is nogal verbazingwekkend). De muziek is precies goed en bereikt precies de juiste climax.<br />Ten slotte is deze film eng. Ik bedoel echt eng. Ik ben in een heel kort tijdsbestek niet echt bang geweest voor een film (ik bedoel, ik ben dol op de Saw-films, maar ik vind ze eerder interessant dan eng. En 1408 deed me huiveren, maar niets ernstigs. Verdomme, _August Underground_ en _Cannibal Holocaust_ waren gewoon experimenten om te leren, meer niet). Er waren een paar schrikreacties na de sprong, maar zelfs na de sprong bleef het eng. Het bleef je bij, en je werd zenuwachtig als er niets gebeurde. Het is goed spul als een film dat voor elkaar krijgt. Ik ben sinds _The Shining_ niet meer zo van slag geweest door een film (hoewel ik _The Shining_ pas een paar jaar geleden voor het eerst zag, maar toch...).<br />Niet dat er geen gedeelten waren die beter hadden kunnen zijn. Het einde (letterlijk, de laatste minuten) was een beetje een open einde, en niet bevredigend genoeg. De kwaliteit van de film had beter kunnen zijn, omdat hij op sommige punten nogal korrelig leek (ik weet niet zeker hoe deze film was opgenomen, en ik weet zeker dat het weer te maken had met budgetbeperkingen en zo). En... nou ja, ik kan echt niets anders bedenken. Ik heb een paar negatieve opmerkingen over het camerawerk gehoord (in de momenten van actie en zware bewegingen wordt het een meer handzame, bibberige variant. Blijft eigenlijk de hele tweede helft van de film zo), maar ik denk niet dat het bij lange na zo slecht was als de mensen zeggen. De eerste keer dat je hem gebruikt, is hij een beetje schokkerig en irritant, maar je raakt eraan gewend en algauw merk je het verschil niet eens meer.<br />Dus, tot slot, ik ben dol op deze film. Hij was zo goed als een lowbudget horrorfilm maar kan zijn. Niet alleen geloof ik dat dit de beste film van Horrorfest is (ik). Ik heb Unearthed en Tooth and Nail tot nu toe alleen nog maar gezien, maar de andere twee hebben grote plannen. Ik geloof dat het een van de beste horrorfilms is die ik in een paar jaar tijd heb gezien. Het is maar een beperkte productie, dus het publiek zal niet zo groot zijn als het verdient, maar als je de kans krijgt om ernaar te kijken, doe dat dan. Je zult ervan genieten en je zult er bang van worden.
Mulberry Street was the next stop on my ride through Horrorfest. This is not only the entry that I've been most looking forward to, but the movie that made me want to go to any of the Horrorfest movies at all. And I'm happy to say that it fully lived up to my expectations.<br /><br />Before I begin the review, I will be hyping this movie. In short and up front, I loved it and it scared me. If you don't think it will scare you from what you may have read about it until now, then see it on my words. Or read the whole review, which will (once again) hype it up, and hopefully you'll still enjoy it as much as I did. Moving along...<br /><br />The movie takes place in Manhattan, and people are being attacked by rats. First small incidents here and there take place, then those who have been bitten begin to degenerate into a rat-like form (It's a little mix of 28 Days Later, Dawn of the Dead, and... well, Rat Creatures.) 6 tenants of an old apartment complex that has been marked for demolition (as part of an urban renewal program) try to make it through the onslaught of rat people that now prowl the streets, walls, and every ware in between. I know, sounds like a cross between a B-Movie, Willard, and a Sci-Fi Channel Original Movie, but it's actually really good.<br /><br />To begin with, the characters are excellent, for several reasons. They aren't super-hot teens or stereotypes or anything you'd normally find in a horror movie. They're just regular people, the kind you'd find in, well, the more average part of the big city. They are acted like regular people, don't have any outstanding abilities (ones a former boxer, his daughter is coming back from a vet center after fighting in Iraq (a small subplot of the film is her attempting to get to the apartment complex during all the chaos), and that's about it). And finally, these people don't act like morons or anything. They act like you or me would act in situations like that. Plus, the character development is great. You really start to care for these people (especially the two old guys sharing an upstairs apartment. Love those two), and you want them to make it.<br /><br />The atmosphere is great. Part of the time it's rather claustrophobic, with the tiny apartments crammed with space, or the restaurants and bars that are shoved into spaces that are half the size of regular shops. Downtown New York City buildings, essentially. The lighting is real and not too bright, and helps build tension. The creatures (or mutated people, or whatever you want to call them) look pretty scary, but you never get a really good look at them (I'll chalk that up to the limited budget of this film. Which is another thing, this film had a tiny budget, and that it pulled off so much is pretty amazing). The music is just right, and climaxes at just the right points.<br /><br />Finally, this film is scary. I mean really scary. I haven't been genuinely freaked about by a film in a ling time (I mean, I love the Saw movies, but I find them interesting rather than scary. And 1408 had me shaking, but nothing heavy. Hell, August Underground and Cannibal Holocaust were just learning experiments, nothing more). It had some jump scares, but it kept getting freaky even after the jump. It stuck with you, and your were nervous when nothing was happening. It's good stuff when a movie pulls that off. I really haven't been this freaked out by a movie since The Shining (albeit I only first saw The Shining only a couple years ago, but still...) <br /><br />Not to say there weren't some parts that could've been better. The ending (literally, the last minutes) was a bit open-ended, and not satisfying enough. The quality of the film could have been better, as it seemed pretty grainy at parts (I'm not sure how this film was shot, and I'm sure it once again had to do with budget limitations or the like). And... well, I can't really think of anything else. I've heard some negative remarks about the camera-work (in the moments of action and heavy movement, it goes to a more hand-held, shaky variety. Kinda stays this way throughout the second half of the movie, really), but I don't think it was nearly as bad as people say. It's a little jarring and annoying the first time it's used, but you get used to it. and soon you don't even notice the difference.<br /><br />So, in conclusion, I love this film. It was about as good as low-budget horror films can get. Not only do I believe that this is the best film of Horrorfest (I've only seen Unearthed and Tooth and Nail so far, but the others have some big shoes to fill), I believe that it's one of the best horror movies I've seen in a few years. Being on the limited run that it is, it won't get the wide audience that it deserves, but if you get a chance to watch it, watch it. You will enjoy it, and it will scare you.