Inderdaad geen slechte documentaire (nauwelijks een echte film, de plot is alleen maar een excuus voor het verband tussen de verschillende flamencoscènes). Antonio Canales is verrassend goed als Caco, en de andere personages zijn in geen enkel opzicht van belang voor het verhaal. Orestes, Caco's neef met hersenverlamming, is in werkelijkheid de neef van Antonio Canales. Onmiskenbare epische smaak in deze ontsnappings/flamenco-reis. Mooie details, zoals de mooie landschappen in Cadiz en de verwijzingen naar Caco's familielid die in de Spaanse steden van Noord-Afrika'verdween'. Geweldige en niet zo commerciële flamencozangers, zoals La Paquera(R.I.P.) en La Caita. Speciale aandacht voor het slotlied, 'Naci en Alamo'.
Indeed, not a bad documentary (barely a real film, the plot is just an excuse to the connection of the different flamenco scenes). Antonio Canales is surprisingly good as Caco, and the other characters are of no relevance to the story whatsoever. Orestes, Caco's nephew with cerebral palsy, is actually Antonio Canales' nephew. Undoubtable epic flavor in this escape/flamenco journey. Good details, as the nice landscapes in Cadiz and the references to Caco's relative "exiled" in the Spanish cities of North Africa. Great and not so commercial flamenco singers, such as La Paquera(R.I.P) and La Caita. Special attention to the closing song, "Naci en Alamo".