Nadat hij voorraden heeft afgeleverd op een verlaten maar bewoond eiland, besluit kapitein Thorne Sherman (James Best) wijselijk dat het, nu er een dreigende orkaan op het punt staat aan land te komen, verstandig zou zijn om in elk geval één nacht te blijven, tot alles overgewaaid is. Dr. Marlowe Craigis (Baruch Lumet) en zijn dochter Ann (Ingrid Goude) lijken echter alleen maar oog te hebben voor de _Kapitein_, een onheilspellend gevoel in de lucht, onderstreept door een effectieve muziekscore. Het zal niet lang duren voordat we te horen krijgen dat het eiland de bakermat is van een wetenschappelijk experiment dat op de klippen is gelopen: reusachtige gemuteerde spitsmuizen met griezelige hoektanden en bedekt met dreadlocks die amok maken op het eiland. Ze lopen vrij rond omdat de alcoholische assistent van de dokter een deur heeft opengelaten waardoor een paar van de wezens zijn ontsnapt, en met hun vruchtbare voortplantingsvermogen zijn ze veranderd in een paar honderd vraatzuchtige moordende feeksen.<br />Deze film is niet zozeer slecht als wel dwaas, bijna alsof het verhaal al vliegensvlug is verzonnen door elke acteur een stukje van de puzzel te geven en hem dan te vertellen dat hij moet improviseren om te zien wat er gebeurt. Dit is nooit duidelijker te zien dan in de ontsnapping van de overlevenden, waarbij ze gebruik maken van omgekeerde metalen olievaten die aan elkaar zijn gebonden om naar de boot van de kapitein te schuifelen. Het kwam me heel goed uit dat het wetenschappelijke arsenaal op het eiland ook lasapparatuur bevatte, precies op het moment dat het nodig was.<br />De film overdoseerde aan een heleboel maffe close-ups van afzichtelijke hoektanden en oogballen die door gaten in de muur tuurden. Nu we het daar toch over hebben, de tent waar de goede dokter en zijn staf woonden, was een eerbiedwaardig stukje architectuur. Op een gegeven moment werd er gezegd dat de muren van adobe waren, dus dat ze zich er naar believen doorheen konden bijten was voor de'spitsmuizen' niet echt een probleem. De dieren zelf leken me meer op Afrikaanse jakhalzen, hondachtig van uiterlijk met de voornoemde hoektanden en haar dat niet goed zat. Om het allemaal nog wat dreigender te maken bevatte hun mutatie ook een hoge graad van gif in hun speeksel, dus als je alleen maar je huid openhaalde, was je er geweest <0xE2><0x80><0x93> een leuk detail!<br />Een paar verder tamelijk respectabele karakteracteurs kwamen in deze klerefilm terecht; James Best verscheen minstens één keer in vrijwel elke western uit de jaren vijftig en zestig van de twintigste eeuw. Ik vond altijd dat hij precies de juiste uitstraling had voor een strandfilm, als de sjacherende grappenmaker. Ken Curtis deed dubbel werk als producer en speelde de dronken Jerry Farrell, die in de eerste plaats verantwoordelijk was voor de ontsnapte feeksen. Je wist gewoon dat hij zijn verdiende loon zou krijgen voordat het allemaal voorbij was. Grappig, maar hij zag er veel aantrekkelijker uit als de bebaarde, lijzige hulpsheriff Festus Hagen in _Gunsmoke_.<br />Hé, het heeft opwinding, het heeft drama, het heeft plezier, het heeft moordzuchtige feeksen! Je bent jezelf een screening schuldig, al was het alleen maar om te zien hoe ver we zijn gekomen met de technologie van de film. Verwen jezelf zelfs met een dubbele film, bedoeld voor de Texaanse filmmaatschappij die deze saga heeft geproduceerd, je kunt het slechter treffen dan met een dubbele openingsscène van _The Killer Shrews_ en _The Giant Gila Monster_!
After delivering supplies to a desolate but inhabited island, Captain Thorne Sherman (James Best) wisely decides that with a threatening hurricane about to make landfall, it would make sense to stick around at least for one night until things blow over. However Dr. Marlowe Craigis (Baruch Lumet) and his daughter Ann (Ingrid Goude) seem intent on the Captain sailing, an ominous feeling in the air punctuated by an effective musical score. It won't be long before we learn that the island is home to a science experiment gone wrong, giant mutant shrews with grisly fangs and covered with dreadlocks running amok on the island. They run free because the alcoholic assistant to the doctor left a door open by which a few of the creatures made their escape, and with their prolific reproductive prowess, have turned into a couple hundred ravenous killer shrews.<br /><br />This film is not so much bad as silly, almost as if the story was made up on the fly by giving each actor a piece of the puzzle and then telling them to wing it to see what happens. This is never more apparent than in the survivors' getaway using overturned metal oil drums strapped together to shuffle their way down to the captain's boat. It struck me as quite convenient that the scientific arsenal on the island included welding equipment just when it was needed.<br /><br />The film overdoses on a lot of goofy close up shots of hideous fangs and eyeballs peering through holes in the wall. Speaking of which, the joint the good doctor and his staff inhabited was a venerable piece of architecture. At one point it was mentioned that the walls were made of adobe, so biting their way through at will was not really a problem for the "shrews". The animals themselves more closely resembled African jackals to my mind, canine in appearance with the aforementioned fangs and hair gone wrong problem. To add a touch more menace, their mutation included a high degree of poison in their saliva, so the mere break of skin meant you were a goner - nice touch! <br /><br />Some otherwise fairly respectable character actors got mixed up in this turkey of a movie; James Best appeared at least once in virtually every TV Western of the 1950's and 60's. I always thought he had just the right look for beach movies as the hustling wise guy. Handling double duty as producer, Ken Curtis portrayed drunken Jerry Farrell, responsible for the escaped shrews in the first place. You just knew he was going to get his before it was all over. Funny, but he looked much more appealing as the bearded drawling deputy Festus Hagen on "Gunsmoke".<br /><br />Hey, it's got excitement, it's got drama, it's got fun, it's got killer shrews! You owe yourself a screening if for nothing more than to see how far we've come with movie making technology. In fact, treat yourself to a double feature as intended by the Texas film company that produced this saga, you can do worse than a double header of "The Killer Shrews" and "The Giant Gila Monster"!