Na lange tijd (misschien 15 jaar, misschien meer) heb ik eindelijk deze film gezien, dank u wel internet (en een of andere onbekende vriend die hem 'in de lucht heeft gehangen'). Het is interessant om naar een film te kijken waar je jaren over hebt gelezen; in dit geval is het veel interessanter om hem af te doen als een anticommunistische brochure die niemand interesseert. En net als veel films over de geschiedenis van de film is dit een geweldige en verrassend onbekende film, typerend voor de beste periode in McCarey's carrière, wat betekent dat het een perfect bewerkte, prachtig rijmende, sierlijke film is. Het is bijna een perfect portret van Amerikaanse gezinnen in de jaren vijftig, beter (en daarvoor) dan 'Rebel zonder doel' van Nicholas Ray. en de gevolgen van generatiekwesties tussen vader en zoons, tussen het Amerika dat uit een oorlog komt en het nieuwe land dat naar de toekomst kijkt. Opmerkelijke bezetting, volmaakte Robert Walker en Dean Jagger en de bewegende Helen Hayes.
After a long period of time (maybe 15 years, maybe more) I have finally seen this film thank you to the internet (and some unknown friend who put it "in the air"). It's interesting watching a feature that you have been years reading about; in this case much more to knock it down as a an anti-communist pamphlet with no interest. And like many films along cinema history this is a great and surprisingly unknown film, typical of the best period in McCarey's career, which it means that it's a perfectly edited, wonderfully rhymed, gracefully shot film. It's almost a perfect portrait of American families in the 50's, better (and before) than Nicholas Ray's "Rebel without a cause" and the consequences of generation affairs between father and sons, between the America coming out of a war and the new country that looks upon the future. Remarkable cast, perfect Robert Walker and Dean Jagger and moving Helen Hayes.