Als een van de minst getalenteerde filmmakers aller tijden krijgt Andy Milligan een hoop harde kritiek over zich heen. Als ik alleen maar zijn, toegegeven, waardeloze griezelfilms had gezien, zou ik het beslist met hem eens zijn geweest. Maar na het lezen van 'The Ghastly One' (een van de beste biografieën aller tijden) en het zien van dit, een seksploitation-drama dat hij zelf heeft gemaakt, bijt ik op mijn tong. De man maakte films op budgets die H.G. Lewis ondenkbaar zou vinden en zijn misantropische wereldbeeld komt luid en duidelijk over. Elke Milligan-film, zelfs op z'n slechtst, zorgt voor een dwangmatige bezienswaardigheid, vooral als je de achtergrond van de man een beetje kent. Maar 'Fruitsalade op 42nd Street' is een werkelijk goede film, op een heel smerige manier. Het acteerwerk is goed, de personages zijn sympathiek, en de film heeft een echt unieke sfeer.<br />Een van de belangrijkste redenen voor het succes van de film is de centrale rol van Laura Cannon. Ze is sympathiek en komt over als een naïeve, onschuldige vrouw in een verdorven wereld. Voor iemand die zo berucht is om haar vrouwenhaat is het nogal vreemd om zo'n sympathieke vrouw te zien. Harry Reems (die het jaar daarvoor de hoofdrol had in de legendarische 'Deep Throat') is ook goed als de man die haar een uitweg uit het straatleven biedt. Milligans regie is nietszeggend, maar hij maakt veel gebruik van locatie-opnamen. De achtergrond van de man bestond uit toneelstukken en dat is te zien. 'Fleshpot on 42nd Street' zou een geweldige alternatieve theaterproductie zijn geweest.
Andy Milligan receives a lot of harsh criticism as one of the least talented filmmakers ever. If I had only seen his admittedly lousy horror films, I'd definitely agree. However, after reading "The Ghastly One" (one of the best biographies ever) and seeing this, a sexploitation drama he made, I completely bite my tongue. The man made films on budgets H.G. Lewis would find unthinkable and his misanthropic world view comes through loud and clear. Any Milligan film, even at their worst, makes for a compulsive viewing, especially if you are a bit familiar with the man's background. However, "Fleshpot on 42nd Street" is a legitimately good film, in a really scuzzy kind of way. The acting is good, the characters sympathetic, and it has a really unique vibe.<br /><br />One of the core reasons for the film's success is the central performance from Laura Cannon. Shes sympathetic and comes across as a naive innocent in a depraved world. For someone as notoriously misogynistic as Milligan, its rather odd to see such a likable female character. Harry Reems (who starred in the legendary "Deep Throat" the year before) is also good as the man who offers her an escape from the street life. Milligan's direction is bland, but he makes great use out of location filming. The man's background was in plays and it shows. "Fleshpot on 42nd Street" would've made a great alternative theater production. (8/10)