Het is af en toe een beetje gegoochel, zelfs met de harde hand; de verbanden tussen de vijf verhalen zijn willekeurige, bijna vage inleidingen tot een ander moraliteitsverhaal, maar desondanks is er heel wat om van te houden. Roberto Benigni is uitstekend als de excentrieke taxichauffeur die van het gezelschap van pompoenen en schapen houdt, en zijn grappige segment wordt heel mooi naast het meer invoelende en rauwe einde geplaatst. Mijn favoriete segment is echter het even grappige New Yorkse segment met Giancarlo Esposito in de hoofdrol, dat in wezen een culturele botsing is tussen een New Yorker uit de arbeidersklasse en de eerste avond van een buitenlandse immigrant die een taxi bestuurt. Het brengt zowel de humor als het drama perfect in evenwicht, een harmonie die in de rest van de film niet zo succesvol wordt geëvenaard. Het verhaal over twee verschillende levens die zich in één nacht met elkaar vermengen is zowel origineel als geestig (filmen over de hele wereld en in inheemse talen moet worden toegejuicht), aangrijpend en erg grappig.
It's at times a little telegraphed, even heavy handed; the links between the five stories being arbitrary, almost tenuous introductions to another morality tale, but there's lots to like regardless. Roberto Benigni is excellent as the offbeat cab driver who likes the company of pumpkins and sheep, and his funny segment is juxtaposed quite beautifully with the more heartfelt and raw finale. My favourite segment, however, is the equally funny New York section starring Giancarlo Esposito, which is basically a culture clash between a working-class New Yorker and a foreign immigrant's first night driving a taxi. It balances both the humour and drama perfectly, a harmony which isn't met so successfully in the rest of the film. Yet, Jim Jarmusch's tale about disparate lives intermingling during one night is both original, bold (filming across the world and in native languages has to be applauded), poignant, and very funny.