'The Two Mrs. Carrolls' is het tweede schermpaar van Humphrey Bogart en Alexis Smith, en vreemd genoeg is het Smiths personage dat in beide films de 'andere vrouw' is. Het gebeurde voor het eerst in 'Conflict' van 1945, maar op die film was het Bogeys personage dat de achtervolging inzette, terwijl hier Cecily Latham (Smith) het huwelijk van Geoffrey Carroll met de tweede mevrouw Carroll van de titel binnendringt. Maar tegen die tijd was Sally Morton (Barbara Stanwyck) al de 'andere vrouw' van de eerste mevrouw C., die we alleen kennen van het 'Angel of Death'-schilderij. Bogeys personage, dat een hoofdstuk uit 'Blauwbaard' beslaat, is een kunstenaar die zijn slachtoffers schildert voordat ze bezwijken voor een melkcocktail met scherpe punten.<br />' Hij heeft nooit duidelijk gemaakt hoe de scheikundige Blagdon (Barry Bernard) erachter is gekomen dat meneer Carroll de klant is die voor zijn recepten tekent als Fleming. Maar als hij zo scherpzinnig was, had hij ook moeten concluderen dat als meneer Carroll zo gestoord was dat hij zijn eerste vrouw door vergiftiging om het leven bracht, het niet zo'n grote stap zou zijn om een drogist om zeep te helpen. Jammer, maar hij heeft de duimschroeven net iets te strak aangedraaid.<br />Nigel Bruce is heel goed in het neerzetten van een plattelandsdokter die een kijkje komt nemen bij de Carrolls, je zou kunnen zeggen dat hij het helemaal goed doet. Het is dr. Tuttles onverzadigbare obsessie met een inbreker uit Ashton en een wurger uit Yorkshire die Mr. Het idee voor zijn afscheidsplannen voor vrouw nummer twee. Had hij de telefoonlijn maar een minuut eerder doorgesneden.<br />Misschien is de verrassende vertolking in dit verhaal van de actrice die dochter Bea speelt, een ongewoon vroegrijpe Ann Carter. Als je naar haar keek, was het bijna onmogelijk te geloven dat een kind kon praten met de taal die zij gebruikte. Maar het was een beetje irritant om te zien hoe meegaand ze was bij elk idee dat haar vader naar voren bracht, vooral toen ze naar school ging. Ik denk dat ze wat schade had kunnen aanrichten toen het vuurwerk eenmaal was begonnen. 1.<br />Bogart en Stanwyck zijn oprecht bekwaam in hun rol; Stanwyck zet in het bijzonder een tandje bij als het duidelijk wordt dat ze een moordslachtoffer zou kunnen worden. De twee hadden over het algemeen een goede chemie samen en leken beter bij elkaar te passen dan de indringer die Cecily bij meneer Carroll had kunnen zijn. Schrijf dat maar toe aan een uitstekende rol van Alexis Smith, want deze kijker vond het moeilijk om zich in haar personage in te leven. Bogart-fans zouden er plezier in kunnen scheppen om zijn rol hier te vergelijken met die van een gelijksoortig personage in de voornoemde 'Conflict', een film die voor mijn gevoel de sterkste van de twee is.
"The Two Mrs. Carrolls" is the second screen pairing of Humphrey Bogart and Alexis Smith, and oddly, it's Smith's character who's the 'other woman' in both films. It occurred the first time in 1945's "Conflict", but in that picture, it was Bogey's character who did the pursuing, while here, it's Cecily Latham (Smith) who intrudes on Geoffrey Carroll's marriage to the second Mrs. Carroll of the title. By that time though, Sally Morton (Barbara Stanwyck) had already been the 'other woman' to the first Mrs.C., who we only know by the 'Angel of Death' painting. Taking a chapter from "Bluebeard", Bogey's character is an artist who paints his victims before they succumb to a spiked milk cocktail.<br /><br />It's never made clear how chemist Blagdon (Barry Bernard) figures out that Mr. Carroll is the customer who signs for his prescriptions as Fleming. But if he was that sharp, he should also have concluded that if Carroll was deranged enough to kill his first wife by poisoning, then knocking off a druggist wouldn't be much of a stretch. Too bad, he turned the screws just a little too tight for his own good.<br /><br />Nigel Bruce is quite adequate depicting a country doctor who looks in on the Carroll's, you might call his performance right as rain. It's Dr. Tuttle's single minded obsession with an Ashton burglar and a Yorkshire strangler that gives Mr.C the idea for his farewell plans for wife number two. If only he'd have cut the phone line a minute sooner.<br /><br />Perhaps the surprise performance in this tale belongs to the actress portraying daughter Bea, an unusually precocious Ann Carter. Watching her, it was almost impossible to believe that a child could converse with the language she used. It was somewhat irritating though to see how compliant she was with every single idea her father advanced, especially going away to school. I think she could have done some damage once the fireworks started.<br /><br />Bogart and Stanwyck are genuinely competent in their roles; Stanwyck in particular turning things up a notch when it becomes clear that she could wind up a murder victim. The pair had generally good chemistry together, and seemed to be a better match than the intruder Cecily might have been with Mr. Carroll. Chalk that up to a fine performance by Alexis Smith, as this viewer found it hard to warm up to her character. Bogart fans might have some fun comparing his performance here against his similar character in the aforementioned "Conflict", a film which for my two cents is the stronger of the two.