De openingsfilm van het Melbourne Queer Film Festival van 2006: dit is een veel te lang, doelloos en onsamenhangend stuk wol.<br />Het gevoelige thema van de puberale seksualiteit in de oorspronkelijke roman is smaakvol uitgewerkt. Larry Clark, noteer.<br />Als je een fan van de oorspronkelijke roman bent, hoef je geen moeite te doen. Hoewel de personages en de hoofdlijnen van de plot hetzelfde blijven, slaan de delen ertussen nergens op of is de context ervan volledig veranderd.<br /><br />De jonge hoofdrolspelers waren weliswaar charmant, maar leken verward en kreupel door het slecht georkestreerde en regelrechte bipolaire script.<br />Als ik 'flauwekul' hoor en die g-verdomde muzak weer hoor, barst mijn hoofd in Cronenberg-stijl uit elkaar.<br />CONCLUSIE: Houd van het boek, film BITES ARSE. Twee sterren op de lijst: een voor de film die gemaakt zou worden, de andere voor de jonge acteurs die hun uiterste best deden. Had zoveel meer verwacht van de schrijver/regisseur van het (lees: fantastische) melodrama 'Desperate Remedies' (1995). Sorry, meneer Main.
The opening night film of the 2006 Melbourne Queer Film Festival, this is an overlong, aimless and rambling piece of fluff.<br /><br />THANKFULLY the original novel's touchy theme of emerging adolescent sexuality was tastefully handled. Larry Clark, TAKE NOTE.<br /><br />- If you're a fan of the original novel, don't bother. While the characters and major plot points remain the same, the parts in between these make no sense or have had their context COMPLETELY changed.<br /><br />- The young lead actors, while charming, seemed confused and crippled by the badly paced and downright bi-polar script.<br /><br />- If I hear "fubbulous" and that g-damned muzak played again, my head shall explode Cronenberg-style.<br /><br />CONCLUSION: Love the book, movie BITES ARSE. Two star rating: one for the film getting made, the other for the young actors giving it their best. Expected so much more from the writer/director of the ABSOLUTELY SPANKING (read: fantastic) melodrama "Desperate Remedies" (1995) Sorry Mr. Main.