Gewoon de ene betekenisloze, ondoorgrondelijke scène na de andere. Ik was er vrij zeker van dat het uiteindelijk allemaal op zijn pootjes terecht zou komen, en daarom verheugde ik me op het slot. Er zijn verschillende manieren om alles wat je hebt gezien te interpreteren (waarvan bijna niets echt is gebeurd), maar ik kon niets harmonisch bedenken. Dus mijn consternatie steeg toen ik alleen maar een donker gat zag en de aftiteling verscheen.<br />De hoofdfiguur heeft een heleboel episodes die duidelijk waanvoorstellingen zijn, maar er zijn ook veel rationele taferelen waarvan sommige worden tegengesproken door andere rationele taferelen. Iedereen die deze film leuk vindt, kan zich geen buil vallen aan de plot, want het enige waar we uiteindelijk zeker van kunnen zijn, is dat Jeff Daniels denkt dat hij dat is.
Just one meaningless, inscrutable scene after another. I was quite confident that it would all come together in the end, which is why I was looking forward to its conclusion. There are several ways to interpret everything that was seen (almost none of which may have actually happened) but I wasn't able to come up with anything harmonious. So my consternation spiked when all I saw was a dark hole, and the credits rolled.<br /><br />The main character has a lot of episodes which are clearly delusions, but then there are many rational-looking scenes some of which are contradicted by other rational-looking scenes.<br /><br />Anyone who likes this movie cannot care one toss about the plot, since in the end, the only thing we can be sure of is that Jeff Daniels thinks therefore he is.