Voordat ik dit zag, had ik 'The Singing Detective' van Potter gezien. (Nee, niet die verrekte versie van Robert Downey jr., maar de voortreffelijke Britse tv-acteur.) Dus ik wist dat ik interessante personages, bizarre gebeurtenissen en een onvoorspelbare plot kon verwachten.<br />LOYC heeft in de eerste plaats een geweldige cast, wat (zoals zo vaak) van essentieel belang was om dit soort scripts te kunnen schrijven. Ewan McGregor levert in zijn veel jongere jaren de beste prestatie uit zijn carrière (naast 'Trainspotting'); in zekere zin is het jammer dat hij in het begin van zijn carrière zo veel belovend was, maar hoewel hij altijd erg sympathiek was, was hij in de vele volgende films sub par. De man die de neurotische, stotterende Welshmen speelt, is gewoon briljant. Ik genoot erg van die rol; bijna elke scène met hem was een hilarische vreugde. De acteur die de primitieve, domme korporaal speelt, is ook heel goed. De legerjongens van middelbare leeftijd werden gespeeld door bekende gezichten, heel goede acteurs, en als laatste, maar niet minst, hebben we hier Louise Germaine die de femme fatale speelt. Ze was een perfecte keuze: haar onschuldige gezicht paste heel goed bij de oppervlakkigheid en domheid van haar rol, en bovendien was ze heel sexy. (Een paar naaktscènes met haar waren geen nadeel.) Ik vraag me af waarom ik haar nauwelijks ergens anders heb gezien dan in deze tv-serie... De muziek klinkt in het begin misschien vreemd, maar als je er eenmaal aan gewend bent, geeft het je een prettige afleiding van de spanning die er hangt. De liedjes zijn voor het merendeel heel aardige 50s-gouwes, dus er is niets aan de hand. (Geen Madonna of Aerosmith, godzijdank, en dat soort rotzooi had ik natuurlijk ook niet verwacht...) Als je iets wilt dat echt, origineel, onvoorspelbaar (maar niet op een idiote 'Saw'-achtige manier), heel goed geacteerd en zelfs een beetje slonzig is, moet je niet verder zoeken.
I had seen Potter's "The Singing Detective" before viewing this. (No, not the damn Robert Downey Jr. version, but the superb British TV 6-parter.) So I knew I could expect interesting characters, bizarre events, and an unpredictable plot.<br /><br />LOYC has a terrific cast, first and foremost, which was essential (as so often) to be able to pull off this kind of script. Ewan McGregor, in his very much younger days, presents the best performance of his career (alongside "Trainspotting"); in a way it's a pity that he showed so much promise early on but, although always very likable, he was sub-par in many movies that followed. The guy that plays the neurotic, stuttering Welshmen is simply brilliant. I enjoyed that character very much; nearly every scene with him was a hilarious joy. The actor who plays the primitive, daft corporal is very good, too. The middle-aged army guys were played by familiar faces, very good actors, and last, but not least, we have Louise Germaine here playing the femme fatale. She was a PERFECT choice: her innocent face matched her character's shallowness and stupidity very well, plus a very sexy woman. (A couple of nude scenes with her were not a drawback.) I wonder why I've barely seen her anywhere apart from this TV series...<br /><br />The musical sequences may appear strange at first, but once one gets accustomed to them, they actually give us a nice distraction from some of the tension that goes on. The songs are to the most part quite pleasant 50s oldies, so no harm done. (No Madonna or Aerosmith, thank God, nor would have I expected that kind of crap, of course...) If you want something genuine, original, unpredictable (but not in an idiotic "Saw" kind of way), very well-acted, and a little seedy even, look no further.