Hoewel deze film academisch verantwoord en goed gedocumenteerd lijkt, wordt er niet één keer melding gemaakt van wat naar mijn mening algemeen wordt beschouwd als het meest praktische alternatief voor petroleumbrandstof: de omzetting van steenkool in synthetische brandstoffen met behulp van het Fischer-Tropsch-proces. Dit proces bestaat al sinds de jaren twintig van de vorige eeuw en is geëxploiteerd door landen als Duitsland en Japan tijdens de Tweede Wereldoorlog, en door Zuid-Afrika tijdens de Apartheid en daarna. Ik heb begrepen dat er alleen al in de Verenigde Staten enorme voorraden steenkool zijn, genoeg om het land minstens een eeuw van dergelijke brandstof te voorzien. Hoewel het duurder is, kan het op dit moment niet wedijveren met het gebruik van petroleum, en daarom is het niet vaak geëxploiteerd. Maar in deze film wordt de kracht van zonne-energie, waterstof en wind als onpraktische alternatieven afgedaan en kunnen of willen ze niet ontwikkeld worden voor we allemaal plotseling verhongeren, bevriezen, amok maken of wat ze dan ook voorstellen dat er over twintig jaar zal gebeuren als de oliereserves plotseling uitgeput raken. Toch wordt er geen melding gemaakt van een belangrijke technologie die er al is, die een vrij grote hoeveelheid energie gebruikt en waarvan de verfijning en verbetering lichtjaren verwijderd zijn van de hopeloosheid die door een van hun deskundigen wordt gesuggereerd, die de uitdagingen waarmee we geconfronteerd worden bij het overleven van de oliereserves vergelijkt met het koloniseren van Pluto
While this film may seem academically sound and well-researched, it does not once mention what I thought was rather widely regarded as the most practicable alternative to petroleum fuel, the conversion of coal into synthetic fuels using the Fischer-Tropsch process. This process has been around since the 1920s and has been exploited by oil starved nations such as Germany and Japan during the second world war, and by South Africa during Apartheid and after. I understand there are enormous reserves of coal in the United States alone, enough to provide such fuel for the country for at least a century. While more expensive, it cannot currently compete with the use of petroleum, and has therefore not been widely exploited. In this film, however, power from solar, Hydrogen, and wind sources are all dismissed out of hand as impracticable alternatives and cannot, or will not, be developed before we all suddenly starve, freeze, run amok, or whatever they suggest is going to happen in twenty years when oil reserves are suddenly depleted. Yet, there is no mention of a significant technology which is already in place, using a resource in rather great abundance, and whose refinement and improvement is light years from the hopelessness suggested by one of their experts, who likens the challenges we face in surviving the depletion of oil reserves to that of colonizing Pluto in ten years...