Een stel oorlogsvrienden van middelbare leeftijd, aangevoerd door Charlie, arriveert in Wolf Lake voor hun jaarlijkse jachtpartij, maar de man die ze zouden ontmoeten is er niet. In plaats daarvan zijn er een jongeman, David en zijn vriendin, die het resort verzorgen. Als Charlie erachter komt dat David tijdens de oorlog in Vietnam is gedeserteerd, groeit zijn haat. Hij verliest zijn zoon in Vietnam en neemt zich voor de straf uit te delen voor het ontvluchten van zijn verplichtingen.<br />'Wolf Lake' is een van die slapers die een breder publiek zouden moeten hebben. Het zou verre van perfect kunnen zijn, aangezien het project een paar wankele problemen heeft, maar voor het grootste deel is het een handig in elkaar gezette en spookachtig cerebrale film. Het probleemgebied is voor het grootste deel ontstaan door de vreemd geplaatste flash forward-sequenties die binnen het verhaal in- en uitzoomen. Dit aspect bedierf in elk geval wat er komen gaat en vertroebelde het verhaal met verwarring. Het voelt alsof wij, de kijker, de details over het hoofd zien. In feite begint de film met het einde, dus het uiteindelijke resultaat is niet erg verrassend. Maar als je de recensie van een medegebruiker over de film leest, krijg je belangstelling voor het vermeende gereconstrueerde 'De erewacht'. Want het krakkemikkige bewerkingsproces was het enige dat de scherpte van de film aantastte. '<br />Ondanks het feit dat hij wist wat er ging gebeuren, was Burt Kennedy's bezadigde, kordate aanpak een tikkende tijdbom die op het punt stond te exploderen door de brandende spanning en de vernietigende acties die in de laatste helft van de film op de voorgrond traden. Het opbouwen van dit spannende kat-en-muisspel werd mogelijk gemaakt door een zorgvuldig volgekrabbeld script en een sensationele stormachtige draai van Rod Steiger. Hij komt echt in zijn meedogenloze, heethoofdige personage, maar het is moeilijk om hem echt te minachten, want de kwelling is echt van zijn gezicht af te lezen en we zien hoe die hem verscheurt. Telkens als hij en David Huffmans personage (David) samen naar het scherm kijken, zien we hoe intens hun confrontaties worden en hoe ze het vuur van de film voeden. Het is een conflict van twee generaties die staan te popelen om hun meningen over het veranderende gezicht van Amerika te spuien. De naargeestige, dreigende sfeer die van de prachtige achtergrond met het meer en de geïsoleerde bossen uitging, werd goed benut en de opzwepende muziek heeft een dodelijk venijn in het ritme. Alle rijke voorstellingen zijn goed gefundeerd en geconcentreerd. David Huffman als de kalme jongeman is overtuigend en de mooie Robin Mattson speelt de ongelukkige Linda. Jerry Hardin speelt de bezorgde en altijd aanwezige Wilbur voortreffelijk. Zijn personage is het stemmetje dat Charlie hier zou hebben als iets wat hij deed hem niet beviel. Richard Herd en Paul Mantee doen het goed in hun rollen. Als je in een vertrouwde omgeving op een ruwe manier wraak of overlevingstechnieken verwacht. Het begint met veel toespelingen en dan komen er een paar verontrustende momenten (zoals verkrachting). Er komt nog veel meer bij kijken en dat is maar goed ook. Kennedy geeft de situatie vorm met een verscheidenheid aan karaktertrekken die samengaan met uitstekende spanning en verwerpelijke prestaties.<br />Een paar hikjes kunnen niet voorkomen dat deze stimulerende ketel het verdient om uit de vergetelheid te worden gehaald. Bewonderaars van Steiger of Kennedy mogen dit niet missen. Aanbevolen.
A couple of middle aged war buddies led by Charlie arrive at Wolf Lake for their annual hunting trip, but the guy they were suppose to meet isn't there, but instead there's a young man, David and his girlfriend who are care-taking the resort. When Charlie finds out David was a deserter in the Vietnam War. Hate builds up within, as he lost his son in Vietnam and he takes it upon himself to hand out the punishment for fleeing his commitments. <br /><br />If there's a sorely under-valued and truly forgotten pearler, "Wolf Lake" is one of those sleepers that should have a wider audience. It might be far from perfect, as the project has some teetering problems, but for most part it's an adeptly crafted and hauntingly cerebral picture. The problem area mostly arose from the oddly placed flash forward sequences that cut in and out within the narrative. This aspect certainly spoiled what's about to come and clouded the story with confusion. Feels like we the viewer are missing out on details. Actually it begins with the ending, so it's not terribly surprising in the final outcome. But reading a fellow user's review on the flick, it has made interested in seeing the supposed re-edited "The Honor Guard". As the choppy editing that was worked in was the only thing that dampened the film's edge. <br /><br />Despite knowing what was going to happen, Burt Kennedy's sedately crisp direction was a ticking time bomb waiting to explode with the burning tension and scathing actions coming to the forefront in the closing half. Building up to this riveting game of cat and mouse was made possible by a studiously pressure filled script and a sensationally barnstorming lead turn by Rod Steiger. He really does get into his relentlessly, hot-headed character, but its hard to really despise him as the torment really shows in his face and we watch as it tears him apart. Whenever he and David Huffman's character (David) share the screen watch how intensely gripping their confrontations become and how they feed the film's fire. It's a conflict of two generations just waiting to crack over their opinions of the changing face of America. The bleakly threatening atmosphere spun out from the beautiful lakeside backdrop and isolated woodlands was made to great use and a stirring music score truly does hold a lethal sting in its rhythm. All the rich performances are well grounded and focused. David Huffman as the placid-minded young man David is convincing and a lovely Robin Mattson plays hapless Linda. Jerry Hardin superbly plays the concerned and always consciousness Wilbur. His character is the little voice that Charlie would here if something he was doing didn't sit to well. Richard Herd and Paul Mantee do well in their parts. If your expecting a rough revenge / survival exploitation vehicle amongst a familiar setting. Its starts off with a lot innuendo and then some disturbing moments (like rape) show up. There's way more too it and gladly so. Kennedy fleshes out the situation with a diverse range of traits fusing together with excellent suspense and convicted performances. <br /><br />A couple hiccups can't stop this stimulating potboiler from deserving to be picked out of obscurity. Admirers of Steiger or Kennedy shouldn't miss out on this one. Recommended.