Drieënhalve ster lijkt misschien een hoge score voor een film die op het eerste gezicht een en al glamour en popmuziek is. Maar als je dieper kunt kijken, zie je een film over tienerangst, hunkering en de kwellingen van het opgroeien in een tijd waarin niets ertoe doet. De film volgt een groep tieners op een schokkende dag in hun leven, een dag waarvan ze geloven dat die in een apocalyps zal eindigen. We ontmoeten verschillende personages en kijken geamuseerd en soms met afschuw naar wat er met hen gebeurt. Er gebeuren een heleboel rare dingen, zoals een vent in een hagedissenpak die mensen met zijn straalpistool tot as verpulvert, een door xtc opgewekt spelletje'schop tegen het blik'. Het is moeilijk om de invloed van REPO MAN niet in deze film te zien, die Los Angeles afschildert als een apocalyptische woestenij en de inwoners als door drugs en seks bezeten gekken. Elke personage heeft een ondeugd die uiteindelijk tot een ondergang of een ontwaken leidt, en deze film laat ons prachtig de wanhoop van zelfmoord zien, de diepten van innerlijke beroering en de bevrediging van een liefde die eindelijk wordt verwezenlijkt. En dan wordt het uiteindelijk allemaal weggenomen. Araki gebruikt verbazingwekkende beelden en een prachtige popsoundtrack om zijn personage aan ons over te brengen.' Ik had geen idee waar hij het over had, maar aan het eind van de film begreep ik op de een of andere manier alles wat hij probeerde te zeggen. Nergens is een weelderige, erotische visuele vertoning met vreemde personages en vreemde dialogen. Het is grappig, brutaal, schokkend en intens seksueel. Soms zijn zijn metaforen duidelijk en soms niet, en hoewel dit beslist geen film is die iedereen zal bevallen <0xE2><0x80><0x93> als je een open geest hebt <0xE2><0x80><0x93> verdient hij het om gezien te worden.
Three and a half stars may seem like a high rating for a film that on the surface is all gloss and pop music. If you can look deeper though you'll see a film that's about teen angst, yearning and the tortures of growing up in an age where nothing matters. The movie follows a group of teens through one harrowing day in their lives, a day that they believe will end in apocalypse. We meet several characters and watch in amusement and sometimes horror at what happens to them. There's a lot of weird stuff going on, like a guy in a lizard suit who zaps people into ashes with his ray gun, an Ecstasy induced game of 'kick the can', strange cameos by former television stars (John Ritter plays a televangelist!) and a group of punk rock psychos straight out of REPO MAN. In fact it's hard not to see REPO MAN'S influence throughout this film, which portrays Los Angeles as an apocalyptic wasteland and its residents as drug and sex crazed loonies. Each character has a vice that eventually leads to either a downfall or an awakening and this film beautifully shows us the desperation of suicide, the depths of inner turmoil and the satisfaction of a love that is finally realized. Then, in the end, it's all taken away. Araki uses amazing visuals and a beautiful pop soundtrack to convey to us his character's emotions and by the end of the film, somehow I understood everything that he was trying to say. Nowhere is a lush, erotic visual piece with strange characters and strange dialogue. It's funny, brash, shocking and deeply sexual. Sometimes his metaphors are obvious and sometimes not and while this is definitely not a movie that every one will enjoy-if you have an open mind- it deserves to be seen.