Dit is een klassiek voorbeeld van de triomf van stijl boven inhoud. De plot over een jonge Engelse aristocraat die in de tijd van de elizabethaanse elizabethaanse tijd is geschreven, beschrijft hoe de hoofdpersoon naar liefde en kameraadschap snakt en valt voor een Russisch meisje dat met zijn gevoelens speelt en uiteindelijk zijn hart breekt. Koningin Elizabeth biedt hem een huis en land aan als hij jong kan blijven en niet wegkwijnt. Als door een wonder wordt Orlando helemaal niet ouder en blijft hij jong (hoewel de reden hiervoor niet wordt uitgelegd). Hij krijgt een ambassadeurspost in het Oosten, sluit vriendschap met de heerser en geeft hun wapens om tegen een gemeenschappelijke vijand te vechten. Hij keert terug naar Engeland en valt in een diepe slaap en wordt wakker als een vrouw (ja, echt) en tijdens het paardrijden valt ze van haar paard en tot mijn verbazing komt Billy Zane op haar af en die overkomt hetzelfde. Ze voelen onmiddellijk iets voor elkaar en keren terug naar Orlando's huis om de liefde te bedrijven. Hij is een vrije geest en keert uiteindelijk terug naar Amerika. Dan reizen we in hoog tempo door de wereldoorlogen naar het huidige Londen, waar ze haar geschriften aan een publisher in de Docklands heeft gegeven en we zien haar en haar kind terugrijden naar het huis dat ze eeuwenlang heeft bezeten.<br />Ik heb waarschijnlijk een paar dingen weggelaten. Maar aan de andere kant had ik het gevoel dat er aan deze film een hoop emotionele diepte ontbrak. Ik vond Tilda Swinton als de man aan het begin van de film bij lange na niet geloofwaardig. Zelfs als Orlando van seks verandert, vond ik haar acteerwerk niet van de vereiste emotionele diepte hebben, al was dat waarschijnlijk deels te wijten aan het script. Ik vond een deel van de dialoog nogal afgezaagd. En hoewel het verhaal van Orlando interessant had kunnen zijn, leek deze negentig minuten durende film meer dan twee uur te duren. Zoals een andere recensent al zei: de hoofdpersoon maakt deze periodes mee, maar er is geen echt verband, je komt niet veel te weten over de periodes en hoe het leven was, omdat de film zich meer concentreert op Orlando's emotionele zoektocht. Ik ben ook niet echt een fan van films waarin de hoofdpersoon vaak terzijdes voor de camera maakt, in de meeste gevallen zijn die niet essentieel voor de plot en voegen ze niets toe aan de film.<br />Ik zou deze film 3,5 van de 10 geven. Hij is de tijd niet waard, tenzij je een fan bent van Virginia Woolfs boeken of geïnteresseerd in feministische films, maar zelfs dan is hij nog beter. Als je een veel betere Tilda Swinton-film wilt zien, raad ik je ten zeerste aan een film uit 2001 te bekijken, The Deep End, die ze samen met Goran Visnjic maakt.
Adapted from a novel by Virginia Woolf, this is a classic example of the triumph of style over substance. The plot concerning a young English aristocrat initially set in Elizabethan times charts how the character longs for love and companionship falls for a Russian girl who toys with his feelings and ultimately breaks his heart. Queen Elizabeth offers him a house and land if he can remain young and not wither away. Miraculously Orlando does not age at all and remains young (However the reason for this is not explained). He is given an then ambassador post in the East, forms a friendship with the ruler and gives them weapons to fight of a mutual enemy. He returns to England and falls into a long sleep and awakes as a female (yes really)and whilst out horse riding falls off her horse and amazingly along comes Billy Zane and the same thing happens to him they immediately feel something towards each other and return to Orlando's house and make love. He is a free spirit and ultimately returns to America. Then we quickly are rushed through the World Wars to the present day London where she has passed her writings to a publisher in the Docklands and we see her and her child riding off back to the House she owned for centuries. <br /><br />I have probably left a few things out. But then I felt there was a lot of emotional depth missing from this film. I did not for once find Tilda Swinton believable as a man in the beginning of the film. Even when Orlando changes sex I did not find her acting to be of the required emotional depth, although the script was probably partly to blame for this. I found some of the dialogue to be quite trite in places. And even though the story of Orlando could have been interesting this 90 minute film seemed like it was well over 2hrs. As another reviewer has stated, the character passes through these times but there is no real connection, you do not find out a great deal about the periods and what life was like as the film concentrates more on Orlando's emotional quest. Also I am not really a fan of movies where the protagonist often makes asides to the camera, in most cases it is not essential to the plot and adds nothing to the film.<br /><br />I would give this film 3.5 out of 10. It is not worth the time, unless you are a fan of Virginia Woolf's writing or interested in feminist movies, but even then there has been better. <br /><br />If you want to see a much better Tilda Swinton film I highly recommend you check out a 2001 movie called "The Deep End" she co-stars with Goran Visnjic.