In Seoul, en in elke andere grote Zuid-Koreaanse stad, zijn er louche buurten. Weinig plaatselijke bewoners willen hun bestaan toegeven. Maar Kim Ki Duk doet dat wel. En hij doet nog meer. Hij laat ons zien hoe ze werken, hoe onschuldige jonge vrouwen in de val lopen van de 'business', hoe een gevoel van hulpeloosheid over de prostituees neerdaalt en hoe pijnlijk onwelkom en irrelevant hun vriendjes, hun echtgenoten, hun gezinnen worden.<br />Een film maken met deze thema's lijkt misschien niet een winnende beslissing. Maar dit is het terrein van de bekroonde regisseur Kim, en hij doet met het onderwerp wat hij wil. Uiteindelijk loopt alles goed af, want dat gebeurt zelden in het leven, dus verwacht dat ook niet. Nee, er is geen sprake van een mooie, voor de hand liggende conclusie, want Kim weet wel beter.<br />Ik zag dat deze film stukjes celluloid bevat die van de vloer van de snijkamer zijn opgeraapt nadat Kims vermaarde '3-Iron' was gemaakt. Verwacht in dit opzicht een paar onverwachte scènes. Helaas is de film van het begin af aan lelijk, met een onschuldige jonge vrouw (de schitterende actrice en Kims favoriet Seo Won) die tegen haar wil in de prostitutie wordt gebracht door onwaarschijnlijke omstandigheden. Ze is geen gewillige prostituee en ze komt tijdens het hele verhaal in opstand, tot haar grote ontzetting. Maar Kim is hier zo bedreven in. De lelijkheid wordt prachtig, het geluid verandert in stilte, de schuldigen veranderen in onschuld en de echt onschuldigen blijven onschuldig. Mijn adem stokt bij zo'n ontzagwekkende presentatie. Van Kim verwachten we dit. Toch kan hij het overdrijven. Waarom, vraag ik, brengt Kim een vrouw altijd in levensgevaar? Is dat een noodzaak voor zijn verhalen, zijn fabels? En zo ja, wat probeert hij ons dan te leren? In elk geval meer dan het feit dat er in zijn vaderland'sexploitatie' bestaat.<br />'Bad Guy' is een prachtige film, maar ik geef hem slechts 7 van de 10 omdat Kim blijkbaar geobsedeerd is geraakt door seksueel geweld (zie 'The Isle', 'Coast Guard' en 'Address Unknown'). Bovendien wordt er veel te veel nadruk gelegd op voorspelbare vechtscènes. Natuurlijk, zulke scènes kunnen een doel dienen, maar in 2002 moet Kim weten dat hij zijn toevlucht niet hoeft te nemen tot de afgrijselijke presentatie die hij ervan maakt. Ik waardeer wat hij probeert te bereiken: een contrapunt voor zijn waarlijk mooie scènes. Maar moeten we ons echt keer op keer over de kop laten slaan door seksuele wreedheid? Misschien doet zijn eigen cultuur dat wel, en net als wat _Mean Streets_ en _Taxi Driver_ Amerika in de jaren zeventig boden, zou Kim in 2000 iets soortgelijks voor de Zuid-Koreaanse samenleving moeten doen. We kunnen alleen maar hopen.<br />Kim neemt risico's door de wereld de donkere onderbuik van de hedendaagse Koreaanse cultuur te laten zien. Daarvoor verdient hij lof. Maar hij is in staat om zoveel meer te presenteren, en dat is precies wat er aan deze film ontbreekt. Kim moet ophouden shock als zijn handelsmerk te gebruiken en terugkeren naar zijn sublieme talenten, zoals het presenteren van onwaarschijnlijke helden en heldinnen. De meeste van zijn kijkers zijn, daar ben ik van overtuigd, helemaal weg van schaamteloze seks- en geweldscènes. 'We snappen het, meneer Kim, dank u, bied ons nog iets meer. We weten dat u dat kunt. Zorg dat die scènes iets betékenen. Dat maakte u in de eerste plaats zo aantrekkelijk; vergeet dat niet.'<br />Snel, als terzijde, als iemand vanwege de overeenkomst in titels denkt dat 'Bad Guy' lijkt op 'Old Boy' van Park Chan Wook, vergeet het dan maar. Deze twee films lijken totaal niet op elkaar, behalve dat ze allebei goed zijn.<br />Deze film is gewoon goed (niet geweldig) en zou door Kim Ki Duk-fans met gemengde gevoelens ontvangen moeten worden.
In Seoul, and in every other major South Korean city, there are red light districts. Few local folks will admit to their existence. But Kim Ki Duk does. And he does even more. He shows us how they work, how innocent young women get trapped by the "business," how a sense of helplessness descends upon the prostitutes, and how painfully unwelcome and irrelevant their boyfriends, their husbands, their families, become.<br /><br />To make a film with these themes central may not seem like a winning decision. However, this is award-winning director Kim's territory, and he does with the subject matter what he will. No, it's not pretty, so don't expect it to be. No, it doesn't end up with everything working out happily, because life rarely does, so don't expect that either. No, there is no fine, pat conclusion, because Kim knows better.<br /><br />I noticed that this film contains bits of celluloid that was picked up off the cutting room floor after Kim's renowned "3-Iron" was made. Expect some unexpected scenes in this regard. Unfortunately, the film is ugly from the beginning, with an innocent young woman (the magnificent actress and Kim favorite Seo Won), taken into prostitution against her will through unlikely circumstance. She is not a willing prostitute and she rebels throughout the plot, much to her dismay. But Kim is so adept at this. Ugliness becomes beautiful, noise turns to stillness, the guilty transform to innocence and the truly innocent remain so. I gasp at such awesome presentation. From Kim, we expect this. Still, he can overdo it. Why, I ask, does Kim always place a woman in mortal peril? Is this a must for his stories, his fables? If so, what is he trying to teach us? Certainly, I hope, more than the fact that "sexploitation" exists in his home country.<br /><br />"Bad Guy" is a beautiful movie, but I only grant it 7 of 10 because Kim has apparently become obsessed with sexual violence (reference "The Isle," "Coast Guard" and "Address Unknown"). Also, there is just too much emphasis placed on predictable fight scenes. Sure, such scenes can serve a purpose, but by 2002, Kim should know he doesn't need to resort to the horrific presentations he makes them. I appreciate what he is trying to accomplish: a counterpoint to his truly beautiful scenes. But do we really need to be hit over the head with sexual brutality again and again? Perhaps his own culture does and, like what Mean Streets and Taxi Driver offered America in the 70's, Kim is trying to do something similar for South Korean society in the 2000 oughts. We can but hope.<br /><br />Kim takes risks in showing the world the dark underbelly of contemporary Korean culture. He is to be commended for that. But he is capable of presenting so much more, and that is precisely what this film lacks. Kim needs to stop using shock as his stock in trade, and return to his more sublime talents, such as presenting unlikely heroes and heroines. Most of his viewers are, I am sure, quite over blatant scenes of sex and violence. "We get it, Mr. Kim, thank you, offer us something more. We know you can. Make those scenes MEAN something. That is what made you attractive in the first place; do not forget it."<br /><br />Quickly, as an aside, if anyone supposes, simply because of the similarity of titles, that "Bad Guy" is similar to "Old Boy" by Park Chan Wook, forget it. These two films are nothing alike, except that they are both good.<br /><br />This film is just good (not great) and should be received by Kim Ki Duk fans with mixed reactions.