Drie lichtelijk genotzuchtige verhalen met een lesbisch thema. Het probleem hier is dat lesbiennes niet alleen een thema zijn in deze verhalen, het is het thema, en een enkele (en voorspelbare) overheersende houding verschaft elk drama zowel premissen als conclusies. Het is niet zo dat deze houding verkeerd is, eerder dat hij de drama's berooft van de kwaliteiten van adem en morele dubbelzinnigheid die kenmerkend zijn voor alle echt krachtige verhalen. Vanessa Redgrave is uitstekend in het eerste deel, dat je daardoor raakt, hoewel je nooit het gevoel hebt dat er nooit een andere mogelijkheid is dan het uiteindelijke einde; de andere twee verhalen laten je ongeïnteresseerd achter. Een echt goede film maakt dat de kijker zich wat minder op zijn gemak voelt en wat minder zeker is van zichzelf; maar de algehele toon is er een van feestvreugde, en daarvoor is het werk te zwak.
Three slightly self-indulgent stories with a lesbian theme. The problem here is that lesbianism is not just a theme of these stories, it is the theme, and a single (and predictable) prevailing attitude provides each drama with both premise and conclusions. It is not that this attitude is wrong, rather that it robs the dramas of the qualities of breath and moral ambiguity that mark all truly powerful stories. Vanessa Redgrave is excellent in the first part, which thereby moves you although you never feel there is never any scope for anything other than the eventual ending; the other two tales pass without interest. Truly good film makes the viewer feel a little more uneasy and a little less certain about themselves; but the overall tone here is one of celebration, and its a weaker work for that.