Ik heb net de dappere papa Laughton gezien in een paar van zijn films, alleen een beetje ouderwets. Ik raakte geïnteresseerd in papa Laughton toen ik 17 was <0xE2><0x80><0x93> ongeveer in de tijd van Pacino <0xE2><0x80><0x93> en in wiens leven Laughton de plaats van een mentor had, naar men zegt.<br />De eerste van deze twee films is JAMAICA INN. (De naam zou exotische meridianen kunnen suggereren; toch is het slechts een verhaal uit Cornwall over de barbaarse daden van de kustbewoners.) De tweede is THE BEACHCOMBER, die op het witte doek Laughton en zijn knappe vrouw, mevrouw Lanchester, herenigt. Neem dit maar aan van een Laughtoniaanse toneelmeester <0xE2><0x80><0x93> het zijn allebei films die je moet zien. <br /><0x3E><0x3E> JAMAICA INN is een gotische stoere bink in een victoriaanse jurk (de jaren 1820, nog niet eens het victoriaanse tijdperk) <0xE2><0x80><0x93> een daverende victoriaanse voorstelling die druipt van die eigenaardige bravoure van deze regisseur, een melodrama over schurken; en een bewijs dat de mindere Hitchcock verre te verkiezen is boven de uitmuntende uitspattingen van anderen. In dit melodrama is Hitchcock royaal rhetorisch <0xE2><0x80><0x93> en het begint krachtig, in wat je Hitchcocks 2e stijl zou kunnen noemen (die van de jaren veertig), met discussies over schoonheid, enz. Er is natuurlijk Laughton die zich uitleeft in een van die eigenaardige, kleurrijke, over-de-top-optredens van zijn hand; en deze periodefilm introduceert Maureen O'Hara, in wie Laughton, die het meisje wel mag, zijn zinnen had gezet. Zijn vrouw zei over mevrouw O'Hara: 'Ze ziet eruit alsof de boter niet in haar mond zou smelten, of waar dan ook.')<br />Zoals gewoonlijk had Hitchcock een moeilijke relatie met zijn acteur, met Laughton.<br />Ik denk vaak dat Laughtons enige volgeling, in termen van stijl en geestdrift, Burton had kunnen zijn; maar Laughton was lelijker, met hart en ziel en, geloof ik, meer begiftigd.
I have just seen brave daddy Laughton in a couple of his movies, only a bit antiquated. I got interested in daddy Laughton when I was 17by way of Pacino, in whose life Laughton had the place of a mentor, it is said. <br /><br />The first of the these two movies is JAMAICA INN. (The name might suggest exotic meridians; yet it is but a Cornish story about the barbarous deeds of the coast people.) The second is THE BEACHCOMBER, which reunites on screen Laughton and his pretty wife, Mrs. Lanchester. Take this from a Laughtonianthey're both movies to be seen.<br /><br />JAMAICA INN is a Gothic swashbuckler in a Victorian dress (--as a matter of fact, the 1820s, not quite yet the Victorian era--), a thundering Victorian show oozing with that peculiar brio of this director, a rogues melodrama; and a proof that the lesser Hitchcock is vastly preferable to others' accomplished outings. In this melodrama, Hitchcock is amply rhetoricaland it begins in force, in what could be termed Hitchcock's 2nd style (that of the '40s), with discussions of beauty, etc.. There's, of course, Laughton who indulges himself in one of those peculiar, colorful, overthetop performances of his ; and this period movie introduces Maureen O'Hara, whom Laughton, liking the girl, wanted in. (I can't refrain from quoting what Elsa Lanchester, Laughton's wife, said about Mrs. O'Hara:'--She looks as though butter wouldn't melt in her mouth, or anywhere else'.)<br /><br />As usually, Hitchcock had a difficult relation with his actorhere, with Laughton. <br /><br />I often think Laughton's only follower, in terms of style and gusto, could have been Burton; but Laughton was uglier, wholehearted and, I believe, more endowed.