De Driller-moordenaar is een film waarvan de reputatie eraan voorafgaat. Degenen die hem nooit hebben gezien, verwachten een schokkend bloedbad. Degenen die hem wel hebben gezien, weten wel beter. Deze film was een prominent lid van de beruchte lijst van Video Nasty-films uit het begin van de jaren tachtig van de vorige eeuw. Maar de film verwierf zijn nare status voornamelijk vanwege de filmische cover van een zwerver die in zijn hoofd werd geboord en ook omdat hij een pakkende en gedenkwaardige titel had, waarover de Britse tabloids zich konden opwinden als ze een artikel produceerden over de gevaren die deze nieuwe soort gewelddadige films voor de beschaving zoals wij die toen kenden, inhielden. De feitelijke inhoud van de film is echter een heel andere zaak. Dit is geen met bloed doordrenkte gruweldaad. Het geweld is minimaal, zij het bij één gelegenheid sterk. Het is voornamelijk een portret van een schilder die door zijn omgeving tot waanzin wordt gedreven. Ten tweede is het een interessant historisch kiekje van de New Yorkse punkscene aan het eind van de jaren zeventig en de groezelige straten van die tijd. Een van de belangrijkste problemen van de film is dat de mensen die denken dat ze het leuk zullen vinden, dat over het algemeen niet zullen doen, terwijl degenen die ervan zouden kunnen genieten het waarschijnlijk nooit zouden oppikken. De Driller Killer is een film die niet aan de verwachtingen voldoet.<br />Op technisch niveau is hij erg rauw. Dit is op zich geen groot probleem, want de setting is zo smerig dat de film profiteert van de doe-het-zelf-punkhouding in termen van beeld en geluid. Het acteerwerk is ook primitief, maar lijkt ook weer niet helemaal misplaatst. Maar deze beperkingen, samen met het tot op de draad versleten verhaal, maken van het kijken naar The Driller Killer een ervaring die je misschien niet al te snel wilt herhalen. De combinatie van exploitatie en kunstgalerie op een laag budget is zeker interessant, maar uiteindelijk een beetje doelloos.<br />Als je een fan bent van exploitatiefilms, moet je deze film zeker bekijken, maar wees je er alsjeblieft van bewust wat deze film niet is <0xE2><0x80><0x93> het is geen hersenloze slasher of seriemoordenaarsfestijn. Het is een hybride van filmhuiscinema, punkrock en stadse vervreemding. Gefilmd door een excentrieke regisseur/acteur. Het zal veel mensen teleurstellen, maar er zullen er ook een paar beloond worden.
The Driller Killer is a movie whose reputation precedes it. Those who have never seen it expect a shocking gore-fest. Those that have seen it know differently. This film was a prominent member of the notorious Video Nasty list from early 80's Britain. However, the film attained it's nasty status primarily because of the graphic cover of a hobo being drilled in the head and also because it had a catchy and memorable title which the British tabloids could bandy about whenever they produced an article about the dangers that this new breed of violent films posed to civilisation as we then knew it. The actual content of the movie, on the other hand, is another matter entirely. This is not a blood-drenched atrocity. The violence is minimal, if on one occasion strong. It is mainly a portrait of a painter being driven mad by his surroundings. Secondly, it is an interesting historical snapshot of the late 70's New York punk scene and the grimy streets of the city at that time. One of the main problems of the movie is that the people who think they will like it, generally won't, while those that might enjoy it probably would never pick it up in the first place. The Driller Killer is a movie that does not play to expectations.<br /><br />On a technical level it is very raw. This in itself is not a major problem as the setting is so scuzzy that the film benefits from the DIY punk rock attitude in terms of look and sound. The acting too, is primitive but, again, doesn't seem entirely out of place. But these limitations, along with the threadbare narrative, do make the experience of watching The Driller Killer one that you may not want to repeat very quickly. The mix of exploitation and art-house on a low budget is certainly interesting but ultimately a bit aimless.<br /><br />If you are a fan of exploitation cinema then certainly check this movie out but please be aware of what this film is not - it isn't a mindless slasher or serial killer gore-fest. It is a hybrid of grind-house cinema, punk rock and urban alienation. Filmed by a maverick director/performer. It will disappoint many but reward a few.