Monogram's Charlie Chan-films hadden tegen het eind de neiging te lijden onder een gebrek aan belangstelling. De intriges eindigden verward en rommelig, meer gericht op Birmingham Brown en de zoon van de Chan-zoon die dwaze dingen zei terwijl Charlie wijze dingen zei. Hier is de film gelukkig gezegend met een fatsoenlijk mysterie, andere sets dan de meeste andere, en een aantal goede ondersteunende voorstellingen, met name van de altijd fantastische en helaas niet zo bekende John Davidson.<br />Hier hebben we de dood van een schaakexpert en diverse andere gebeurtenissen die deze film tot een van de betere latere Chan-films maken. Ik wil niet te veel zeggen, want ik vind het leuk om te kijken, en deze film is zeker de moeite van het kijken waard. <br /><br />7 van de 10.
Monogram's Charlie Chan films tended to suffer towards the end by lack of caring. The plots ended up confused and messy aimed more at Birmingham Brown and the Chan son of the film being silly while Charlie said wise things. Here, thankfully, the film is blessed with a decent mystery, different sets than most of the others, and several good supporting performances, in particular by the always wonderful, and sadly not well known John Davidson.<br /><br />Here we have the death of a chess expert and assorted other goings on that make this one of the better later Chan films. I don't want to say too much since the joy here is in the watching, and this film is certainly worth watching.<br /><br />7 out of 10