Anthologiefilms werken zelden voor mij. De meeste zijn even oneffen als dertig kilometer slechte weg. VERPLAATSE ASSEN was weer zo'n hobbelige rit.<br />Zes mensen zitten gevangen in een kamer en moeten de verschrikkelijke dingen die hen zijn overkomen aan hun gastheer (Henry Gibson) vertellen. Wat volgt zijn vier segmenten onder leiding van auteurs die niet noodzakelijkerwijs bekendstaan om hun griezelfilms (misschien met uitzondering van Sean S. Cunningham). Elk segment gaat in op de banden tussen seks en dood die zo vaak voorkomen in griezelfilms. Een segment gaat over een vrouw met vampierborsten die met de lippen van een lamprei het bloed van haar minnaars opzuigt. Een andere vrouw valt voor een lijk dat haar meeneemt naar de hel terwijl ze op Japanse vakantie is. Een succubus valt voor Stanley Kubrick. En de laatste, arme vrouw deelt de onverzadigbare honger van haar tweelingbroer, een lintworm.<br />In het eerste deel worden de verwachtingen gewekt dat _Gevangen_ een veel luchthartiger film zal zijn. Verrassend genoeg werd dit deel geregisseerd door Ken Russell, hoewel het aanvoelde als iets van Joe Dante of Paul Bartel (het deed vooral denken aan Irvin Kershners _Hell Toupee_ -aflevering van _Amazing Stories_ ). De Sean S. Cunningham-episode voelde als een gaijin-imitatie van Hideo Nakata (DE RING) en die van John Gaeta werkte gewoon helemaal niet. Ik genoot van het Kubrick-gedeelte, met dank aan Monte Hellman <0xE2><0x80><0x93> een eeuwige Cashiers du Cinemart-favoriet <0xE2><0x80><0x93> behalve dat het horror-element op een later tijdstip leek te komen. Verbaasd dat dit geen TAAL VAN DE CRYPT werd genoemd: VERKRACHTE ASHES, dit is er een die door iedereen gemist kan worden, behalve door keiharde John Saxon-fans.
Anthology films rarely work for me. Most of them are as uneven as twenty miles of bad road. TRAPPED ASHES was yet another bumpy ride.<br /><br />Six people are trapped in a room and must relate terrible things that they've had happen to them to their host (Henry Gibson). What follows are four segments directed by auteurs not necessarily known for their horror chops (with the possible exception of Sean S. Cunningham). Each segment prominently features the ties between sex and death so prevalent in horror films. One features a woman with vampiric breasts whose lamprey mouthed nipples sucks the blood of her lovers. Another woman falls for a corpse who whisks her away to hell while on Japanese holiday. A succubus falls for Stanley Kubrick. And the last, poor woman shares the insatiable hunger of her fraternal twin, a tapeworm.<br /><br />The first segment sets up expectations that TRAPPED ASHES will be a much more lighthearted film. Surprisingly, this segment was directed by Ken Russell though it felt like something from Joe Dante or Paul Bartel (it was especially reminiscent of Irvin Kershner's "Hell Toupee" episode of "Amazing Stories"). The Sean S. Cunningham sequence felt like a pail gaijin aping of Hideo Nakata (THE RING) and John Gaeta's just didn't work at all. I enjoyed the Kubrick bit, courtesy of Monte Hellman - a perennial Cashiers du Cinemart fave - except that the horror element seemed like an afterthought.<br /><br />Surprised that this wasn't called TALES FROM THE CRYPT: TRAPPED ASHES, this is one that can be missed by all except die hard John Saxon fans.