Altman zou met pensioen moeten gaan, net als Scorsese, en alle andere voormalige grote regisseurs die ieders tijd verdoen met hun nieuwe materiaal.<br />Deze te lange, niet-grappige bijna-boel begint met een halfuur pure verveling, in een soort van 'Driving Miss Daisy'-trant; met een oude vrouw en haar trouwe zwarte vriendin. Er gebeurt absoluut niets in dit deel van de film. Ik wou dat het zo was gebleven, want als er eenmaal dingen beginnen te gebeuren, wordt de film pas echt irritant. (Zoals Stings beroemde liedregel: 'Het leven was gemakkelijk toen het saai was' of 'Deze film was gemakkelijker toen het saai was'.) De al te bekende plot, die al is uitgemolken door de zichzelf nadoende Hitchcock <0xE2><0x80><0x93> van een onschuldige man die van moord wordt beschuldigd <0xE2><0x80><0x93> is gewoon te dom. Ook verkleint het de kans dat de grappen en de humor die hadden kunnen hebben, maar de grappen zijn grotendeels middelmatig, dus het maakt niet uit. Het andere grote probleem met de film is de nogal 'blabla'-cast: Julianne Moore, Glenn Close, O'Donnell, die 'country'-zanger, en het allerergste: Liv Tyler. Terwijl Moore overtuigend is als half achterlijke vrouw, is Close gewoon irritant in de zoveelste verdorven-van-het-zuiden-rol. O'Donnell is typisch nietszeggend, terwijl Tyler niet alleen een vreselijk slechte rol heeft, maar ook nog eens een slechte actrice is. Het is een krankzinnige zet van Altman om haar te casten als een of ander blank, achterlijk meisje uit het Zuiden. Charles Dutton heeft een erg clichématige rol: hij is ultra-vriendelijk, puur goedheid en intellectueel superieur aan zo ongeveer iedereen <0xE2><0x80><0x93> zonder dat hij zich zo voelt. En wat een irritant punt in de plot: de vader van de jongen wil niet luisteren naar wat de jongen heeft gezien. Bovendien is er die irritante sporadische sentimentaliteit waar elke film zonder kan. Wat een tijdverspilling.
Altman should go into retirement, as should Scorsese, and all the other former great directors who waste everyone's time with their new material.<br /><br />This overlong, unfunny near-mess starts off with a half-hour of pure tedium, in a sort of "Driving Miss Daisy" vein; with an old woman and her loyal black friend. Absolutely nothing happens in this part of the movie. I wish it had stayed that way, because once things start happening that is when the movie gets really annoying. (Like Sting's famous song-line: "Life was easy when it was boring", or "This film was easier when it was boring".) The overly familiar plot  already milked dry by the self-copying Hitchcock - of an innocent man accused of murder is just too stupid. It also sinks any chance that the gags and the humour might have; but the jokes are mostly mediocre so it doesn't matter. The other major problem with the movie is the rather "blah" cast: Julianne Moore, Glenn Close, O'Donnell, that "country" singer, and worst of all - Liv Tyler. While Moore is convincing as a semi-retarded woman, Close is simply annoying in yet another wicked-witch-from-the-South role. O'Donnell is typically bland, while Tyler is not only awfully miscast but a bad actress, as well. For Altman to cast her as some white-trash Southern girl is an insane move. Charles Dutton has a very cliché role: he is ultra-kind, pure goodness and is intellectually superior to just about everyone - without feeling that way. And what an annoying plot-point in the kid's father not wanting to listen to what the kid had witnessed. Plus, there is that annoying sporadic schmaltziness that any movie can do without. What a waste of time.