Nadat ik kortgeleden Harryhausens _Sinbad_ -trilogie heb herlezen, ben ik tot de conclusie gekomen dat deze zich over het geheel genomen heel gunstig met de andere twee vergelijkt. Het is het meest epos van de trilogie en heeft de meest ambitieuze verhaallijn (POSILE SPOILER) waarin een reis wordt gemaakt naar een verloren wereld die verborgen ligt achter de ijskappen op de Noordpool (ongetwijfeld een idee dat gedeeltelijk is beïnvloed door Disneys _The Island at the Top of the World_ uit 1974). Harryhausens kunstzinnigheid is nog even groot als altijd en hij had eigenlijk een speciale onderscheiding moeten krijgen omdat hij Kassim de Baviaan en de Troglodyte zoveel karakter heeft gegeven. Het is echt opmerkelijk om ze te zien 'acteren'. Kinderen die veeleisend zijn, zullen de wezens misschien teleurstellend vinden, maar nu ik ouder ben, kan ik het fijne werk waarderen dat nodig was om ze te realiseren. Harryhausens marionettenwerk bezit een tastbaarheid die op dit moment nog maar net in de buurt van nabootsing komt.<br />Ik merk ook dat ik om de personages in deze film geef en om wat er met hen gebeurt. De houterigheid van het acteren en de dialoog van de vorige 2 films weerhield me er op de een of andere manier van om er veel om te geven. Deze film lijdt daar niet onder, want zowel het acteren als de dialogen zijn hier beter, hoewel er niets bijzonders aan de hand is. Jane Seymour is ook een lust voor het oog en ze is het best uitziende meisje van de hele trilogie.<br />Over het geheel genomen is deze film zeer aanbevolen voor jonge (maar niet erg jonge) kinderen en voor volwassenen die kinderen waren toen hij voor het eerst werd uitgebracht en die een paar nostalgische vibraties willen oproepen. Ik heb het gevoel dat deze film het best geschikt is voor een gevoel van episch avontuur en empathische personages, THE SEVEN VOYAGE OF SINBAD is het beste voor de monsters en THE GOLDEN VOYAGE OF SINBAD is waarschijnlijk het beste van de hele trilogie.
After having re-visited Harryhausen's Sinbad trilogy recently, I have decided that this one, overall, compares very favourably with the other two. It is the most epic of the trilogy and has the most ambitious storyline (POSSIBLE SPOILER) involving a voyage into a lost world hidden behind the ice sheets at the North Pole (no doubt an idea partly influenced by Disney's 1974 'The Island at the Top of the World').<br /><br />The creatures in this one are the least spectacular of the trilogy (THE SEVENTH VOYAGE & THE GOLDEN VOYAGE have better and more spectacular ones) but Harryhausen's artistry is as great as ever and he really should have been given a special accolade for imbuing Kassim the Baboon and the Troglodyte with so much character. It really is remarkable watching them 'act'. Demanding kids may find the creatures disappointing but now that I am older I can appreciate the fine work that went into realising them. Harryhausen's puppet work possesses a tangibility that CGI is only just now coming close to emulating.<br /><br />I also find that I care about the characters in this film and what happens to them. The woodenness of the acting and the dialogue of the previous 2 films in some way stopped me from caring very much. This picture does not suffer in the same way, as both acting and dialogue, while nothing special, are better here. Jane Seymour is also very easy on the eye and is the best looking Sinbad girl of them all.<br /><br />Overall, highly recommended for young (but not very young) children and for adults who were kids when it first came out and want to recapture some nostalgic vibes. I feel that this one is best for a sense of epic adventure and empathetic characters, THE SEVENTH VOYAGE OF SINBAD is best for the monsters and THE GOLDEN VOYAGE OF SINBAD is quite possibly the best of the trilogy overall.