Dit is voornamelijk een vlakke film die, dat weet ik zeker, als scenario veel beter zou zijn geweest. Hij doet zo zijn best om grillig absurd te zijn dat hij zichzelf beschadigt, en de verzameling malle personages voert meestal alleen maar de schijn op. Middelmatige prestaties in de meeste rollen geven het hele gebeuren iets van een acterend 101-huiswerk, de gebeurtenissen ontvouwen zich zonder enige opbouw en zelfs normale, fatsoenlijke acteurs hebben hier hun spel verprutst. Eén plotlijn is zo stereotiep racistisch dat hij aanstootgevend is, zelfs met een enigszins vergoelijkende wending die grappig had kunnen zijn.<br />Timothy Olyphant is hier de enige uitblinker, die op een organische manier een personage bouwt dat me echt interesseert. Hij maakte zoveel indruk op me dat ik nu in andere projecten naar hem op zoek zal gaan. Christina Ricci, die altijd op haar hoede is, krijgt in het script weinig steun voor haar maffe karakter. Maar toch, zonder deze twee zou _No Vacancy_ behoorlijk onuitvoerbaar zijn.
This is a mostly flat movie that, I'm sure, read much better as a screenplay. It is trying so hard to be quirkily absurd that it does itself injury, and the collection of silly characters are mostly just going through the motions. Mediocre performances in most roles lend a sense of Acting 101 homework to the whole proceedings, events unfold without any build-up and even normally decent actors have lowed their game here. One plot line is so stereotypically racist as to be offensive, even with a slightly redeeming plot twist that might have been funny.<br /><br />Timothy Olyphant is the only standout here, organically building a character that actually interested me. He impressed me enough that now I will look for him in other projects. Christina Ricci, always watchable, is given little in the script to support her nutty character. Still, without these two, No Vacancy would be pretty unwatchable.