De eerste twee bedrijven van de film zijn geweldig, waarin ze een gespannen situatie creëren waarin de kijker gespannen wacht op de dramatische climax. En dan gaat het helemaal mis! Mijn enige bezwaar is dat het einde volkomen ongeloofwaardig is. Niemand, niemand, zou zich vrijwillig aanbieden voor dit onzekere lot. Ik kan niet geloven dat deze man, de hoofdpersoon, zo radeloos zou zijn dat hij zich vrijwillig zou aanbieden om hetzelfde lot te ondergaan als zijn raadselachtig afwezige vriendin. Ze was duidelijk dood; ze heeft nooit geprobeerd contact te maken met haar oude leven. Dus of hij is de wereld of niet. Als de hoofdpersoon wordt geconfronteerd met de keuze om uit te zoeken wat er met Saskia is gebeurd door precies dezelfde behandeling te ondergaan, had ik de film bijna uitgezet. Het enige wat ik kon denken was dat er nog een derde keus was: de ontvoerder tot moes slaan, hem mee terugnemen naar jouw appartement en hem martelen om de informatie uit hem te krijgen. Dat ik er niet mee instem om te sterven door toedoen van dezelfde klootzak die jouw meisje heeft vermoord. Hé, misschien ben ik gewoon te Amerikaans om de emotionele schade die deze man heeft aangericht te kunnen waarderen.' Het enige wat ik weet, is dat mijn eigen behoefte om te weten onmiddellijk zou kunnen worden vervangen door een eeuwigdurende moordlustige aandrang om me te concentreren op de ontvoerder die deze leegte in mijn leven heeft veroorzaakt. Ik zou me zeker niet levend laten begraven. En waarom begraaft deze ontluikende moordenaar mensen eigenlijk? Waarom doet hij al die moeite om zijn slachtoffers gewoon te kunnen begraven? Zou hij niet liever hun verdriet zien? Ik denk dat al die figuren alleen maar vlakke, onnadenkende interpretaties zijn van hoe echte mensen zich in een vergelijkbare situatie met dezelfde motieven zouden gedragen. Ik denk dat deze film geschreven is door een aap zonder menselijk inzicht en het idee dat mensen echt bang zijn voor deze prutsfilm doet me meer twijfelen aan de bioscoopbezoekers dan ik al doe. Persoonlijk denk ik dat het gestoorde buurjongetje uit Toy Story psychologisch veel opwindender is dan dit buitenlandse vod.
some people are amazed by this movie, even chilled, but i thought it was a complete waste of my time. the entire first two acts of the film are great, setting up a tense situation where the viewer is intently waiting to see the dramatic climax. and then the whole thing goes to hell! my only qualm is that the ending is entirely unbelievable. no one, NO ONE, would volunteer for this uncertain fate. i can't believe that this man, the protagonist, would be so distraught that he'd volunteer to suffer the same fate as his mysteriously absent girlfriend. she was obviously dead; she never tried to make contact with her old life. so, either he is the world's laziest suicide, unable to commit the act himself, or he's an idiot. as i watched the movie, when the protagonist is presented with the choice of finding out what happened to Saskia by undergoing the exact same treatment, i almost turned the movie off. all i could think was that there was a third choice: beat the kidnapper into a pulp, take his ass back to your apartment, and torture the information out of him. not agree to die at the hands of the same bastard who killed your girl. hey, maybe i'm just too American to appreciate the emotional damage motivating this man's inexhaustible search, but all i know is that, given the same situation, my own need to know could be instantly replaced by an undying homicidal urge that i would gladly focus on the kidnapper who created this void in my life. i certainly wouldn't sign up to be buried alive. and just why does this budding killer bury people in the first place? he goes through all that preparation so he can just bury his victims? wouldn't he rather see their anguish? i just think all these characters are flat, thoughtless interpretations of how real people would conduct themselves in similar situation with similar motivations. i think this movie was written by a monkey with no human insight and the idea that people are genuinely frightened by this schlock causes me to doubt moviegoers more than i already do. personally, i think the deranged neighbor kid from Toy Story is more psychologically thrilling than this foreign rag.