Een geheimzinnig uitziend wezen wordt uit Chinatown gekocht en als huisdier mee naar huis genomen, de Mogwai heeft drie regels die te allen tijde in acht moeten worden genomen.<br /><br />Zorg dat hij niet in het licht komt, vooral niet in het zonlicht, want dat zal hem doden.<br />Zorg dat hij nooit nat wordt.<br />Zorg dat hij na middernacht nooit te eten krijgt.<br />Natuurlijk lopen de zaken in het honderd en wat er dan gebeurt, is een woeste invasie van Gremlins die het stadje Kingston Falls volledig verwoest. Wat me het meest opvalt aan Gremlins is de mengeling van klanken, de komedie vermengt zich op briljante wijze met het schattige, en dan wordt alle sereniteit vernietigd door het bloedbad dat wordt aangericht. Hoewel het moet worden gezegd dat een deel ervan geschikt is voor elke horrorfilm. De regisseur baseert zich op de oude stadslegendes van kleine Gremlins die met machines rommelen om mensen te ontmaskeren, en creëert zo een 'Spielbergiaanse' parodie die aan het amusementsfront een royale bijdrage levert. Geniet van een paar van de grappen en de sociale verwijzingen die de schrijvers op regelmatige momenten in het stuk naar voren brengen. Maar bovenal: geniet van de pret en geniet van de genialiteit van de wezens in pre-cgi 1984.
A mysterious looking creature is purchased from Chinatown and taken home as a pet, the Mogwai comes with three rules that must be observed at all times;<br /><br />Keep him out of light, especially sunlight as it will kill him.<br /><br />Never get him wet.<br /><br />Never ever feed him after midnight.<br /><br />Naturally things go belly up and what happens next amounts to a riotous invasion of Gremlins causing no end of destruction to the small town of Kingston Falls. What strikes me the most about Gremlins is the blend of tones, the comedy mixes brilliantly with the cute factor, and then all the serenity is destroyed by the carnage unleashed. While it has to be said that some of it is fit to grace any horror movie. Playing heavily on the old urban legends of little Gremlins messing with machines to unsurp humans, director Joe Dante creates a "Spielbergian" parody that delivers royally on the entertainment front. Have fun with some of the in jokes, and enjoy the social references that the writers throw in at frequent moments within the piece. But most of all, just run with the fun and enjoy the brilliance of the creatures in pre-cgi 1984. 8/10