Als je deze film om geen enkele andere reden als een volmaakt voorbeeld zou willen zien, zijn er twee dingen. Ten eerste zou je een acteur met een twijfelachtig talent niet moeten laten schrijven, produceren en spelen in zijn eigen film. Ten tweede zou je een film niet moeten maken... punt uit. Ik denk dat ik Rick Yune een tien geef voor zijn inspanning, gezien het feit dat hij het verhaal schreef, de film produceerde en er de hoofdrol in speelde. Daar is een hoop werk voor nodig. Maar dat is geen excuus voor zijn matte optreden en de gebrekkige dialoog van de hoofdrol en zo'n beetje alle personages. Zelfs Keith David, een getalenteerde karakterspeler die bijna altijd een waardeloze rol lijkt te kiezen, kon niet veel doen, zelfs niet in de vrij beperkte tijd die hij had. In de tijd dat Yune zijn naam overal op dit ding zette, had hij dingen kunnen doen als... o, ik weet het niet... leren werken met een vechtchoreograaf. De jonge Chance, gespeeld door de belachelijk-heten-maar-zo-getalenteerde jonge vechtkunstenaar Boo Boo Stewart, verspilt zijn tijd door al in het begin indruk te maken met zijn vaardigheden. Dan gooit Yune dat allemaal overboord door de vechtkunst van een zak met hamers tentoon te spreiden. De actiesequenties die er zijn, komen niet bijzonder over en sommige zijn bijna slaapverwekkend. Jammer genoeg had deze film een voorbeeld kunnen zijn van de mogelijkheden van meer dan alleen Yune, maar hij valt uit de toon en valt steeds verder terug tot je niet meer...' Het kan me niet eens schelen hoe het afloopt. Nou ja, mij in elk geval niet.
If for no other reason one should view this movie as a perfect example one two things. First being why you should not let an actor of questionable talent write, produce, and star in his own film. Second would be how not to make a movie...period. I suppose I'll give Rick Yune an "A" for effort seeing as how he wrote the story, produced the film, and starred in it. That's got to take a lot of work. That does not, however, excuse his lackluster performance and the stinted dialogue of the lead and pretty much all characters. Even Keith David, a talented character actor who almost always seems to pick lousy roles, couldn't do much even with the rather limited time he's on screen. In the time Yune spent putting his name all over this thing he could've done things like...oh, I don't know...learned how work with a fight choreographer. The young Chance, played by the ridiculously-named-but-very-talented young martial artist Boo Boo Stewart, wastes his time impressing with his skills early. Then Yune pitches all of that out the window by displaying the martial arts skills of a bag of hammers. What action sequences there are do not come off as anything special and some almost yawn-inducing. Sadly this movie could have been a showcase for the potential of more than just Yune, but it trips out of the gate and just continues falling farther and farther back until you don't even care how it ends. Well, at least I didn't.