Ik vond de film goed en vond hem goed gemaakt. Hij ging niet zozeer over anarchie als wel over de overgangsrite naar de volwassenheid van één kind. de anarchie en het nihilisme waren slechts de achtergrond. de film bracht de reis, de overgang van het leeftijdsproces, waar de hoofdpersoon doorheen gaat, goed in beeld. puck had een verleden waarin hij deel uitmaakte van de een of andere groep, en hij voelde zich erg op zijn gemak als lid van dit anarchistische collectief. de film schetst zijn persoonlijke groei, hoe hij voor zichzelf begint na te denken en ontevreden raakt met het collectief. Hij doet een paar aarzelende stappen bij de groep vandaan en keert terug <0xE2><0x80><0x93> nadat hij op problemen is gestuit als hij in zijn eentje op pad gaat of door andere leden wordt meegetrokken. Uiteindelijk, als het erop aankomt, een crisissituatie die de rest van zijn leven zal beïnvloeden, groeit hij in zijn eigen huid en kiest hij resoluut zijn eigen weg.
i liked the movie and think it was well done. it was not so much about anarchy as it was about the rite of passage into adulthood of one kid. the anarchy and nihilism were just backdrops. the film did a nice job of depicting the journey, the coming of age process, that the main character goes through. puck had a history of being a part of one group or another, and he was very comfortable as part of this anarchist collective. the movie depicts his personal growth, how he begins to reflect and think for himself and become discontent with the collective. he takes a few tentative steps away from the group, and returns - after coming up against challenges when he strikes out on his own or gets pulled back in by other members. finally when it comes down to the line, a crisis situation that is going to affect the rest of his life, he grows into his own skin and decisively chooses his own path.