Zoals ik al eerder heb gezegd, Franse films kunnen heel goed zijn, of zoals deze, waarin de regisseur meer geïnteresseerd lijkt in een esoterische opzet om iets te produceren wat uiteindelijk niets is. De film begint met mogelijkheden, maar ontaardt in een reeks angsten die de hoofdpersoon probeert op te lossen. Dit leidt tot een zeer onsamenhangende film, waarin niets van belang gebeurt en de kijker een vorm van rationeel denken moet gebruiken om de verhaallijn te begrijpen. Experimentele cinema heeft zijn plaats, maar het is een groot misverstand om deze film als een soort nieuwe golf te beschouwen. Ik geloof dat er een cultus bestaat van films maken en kijken naar 'nieuwe kleren, net als de keizer'. De industrie is doordrongen van het feit dat begin, midden en eind onbelangrijk zijn en dat ze steeds meer avant-garde lijken te worden naarmate ze meer geaccepteerd worden. Technieken zijn prima, maar ze moeten worden toegepast binnen het kaderwerk van een echt verhaal dat in een geloofwaardige vorm wordt verteld met het plezier of de dwang van de toeschouwer als voornaamste drijfveer. Het is een dunne scheidslijn tussen kinderachtige onzin en dit soort films, maar een poging om de meesters van eerdere succesvolle producties te beschrijven zou veel meer succes hebben dan deze banale poging om modernistisch te zijn en toch verstoken te blijven van echte incidenten.
As I have said previously French films can either be very good or like this one where the director seems more concerned with an esoteric format to produce what is in the end nothing.The film starts with potential but degenerates into a series of angst that the main character is attempting to resolve.This leads to a very disjointed movie where nothing of consequence happens and the viewer is left to employ some form of rational to begin to understand the story line. Experimental cinema has a place but to regard this movie as some form of new wave is a gross misunderstanding. I believe that there is a cult of film making and watching that "like the Emperors new clothes" permeates the industry where begin,middle and end are inconsequential and there more avant Gard they appear the more they are accepted.Techniques are fine but they must be employed within the frame work of a genuine story told in believable format with the enjoyment or compulsion of the watcher paramount.It is fine line between puerile rubbish and this type of film but an attempt to relate to the masters of previous successful productions would lead to far more success than this banal attempt to be modernistic and yet void of real incident.