Ik had het gevoel dat ik deze film moest recenseren, omdat hij door veel recensenten op deze site grotendeels verkeerd werd begrepen. Om te beginnen is dit geen film die je alles laat zien en je als een klein kind door de plot loodst. (Kinderen, ga nu alsjeblieft weg, dit is een volwassen film)<br /><br />Een van de redenen waarom ik zo van deze film heb genoten, is dat hij je als kijker in beslag neemt door je te dwingen alle gebeurtenissen die zich voordoen te overdenken. Proberen alle toevalligheden aan elkaar te passen en wijs te worden uit alle gebeurtenissen die zich voor je ogen afspelen, is een van de beste aspecten van de film. Ook al lijkt het erop dat de meeste personages niets met elkaar gemeen hebben en geen echte relatie met elkaar hebben, hun werkelijke verband ligt in hun handelingen. De onzichtbare draden van George Clooney raken bijvoorbeeld vrijwel elk personage in de film, ook al is er geen echte interactie tussen hen. Er is een diep onderliggend thema van verraad en een 'grote broer'-complex dat veel van de personages in de film ontwikkelen of tonen. Wat het acteren betreft speelt elke acteur zijn rol heel goed, en ik denk dat sommige kijkers teleurgesteld waren omdat ze een meer ontwikkelde Brad Pitt- of George Clooney-relatie verwachtten, zoals het geval is bij de meeste van hun films. Wat de humor betreft, die ligt in een duister hoekje onder de karakterdialoog. Deze film maakt het beste gebruik van wat ik graag'situationele komedie' zou noemen. (Zoals de 'geheime informatie' naar de Russen brengen (De ambassade!) zodat ze een soort beloning kunnen innen). De korte scènes met de cia zijn heel amusant, want die zitten het grootste deel van de film aan de zijlijn om de rotzooi op te ruimen die is achtergebleven na het schijnbaar eenvoudige ontslaan van ene meneer Cox.<br />Ik ben altijd aangenaam verrast door hoe origineel deze film was en hoe hij bijna de draak steekt met al die stereotiepe Hollywood-bullshit van tegenwoordig. Een van de manieren waarop je kunt zien of een film goed is, is door hem meerdere keren te bekijken en elke keer weer iets nieuws of amusants in het verhaal te ontdekken. Als je op zoek bent naar een verhaal dat meer dan oppervlakkig is (waar de gebroeders Coen berucht om zijn) dan ben je hier aan het juiste adres. Voor alle anderen bij wie het denken pijn doet in het hoofd, ga naar de nieuwe Transformers-film kijken.<br /><br />Als je echt de moeite had genomen om tijdens de film op te letten, had je kunnen zien dat Clooney, als hij de kast opendoet, als eerste naar zijn pistool grijpt dat aan de muur hangt. En omdat hij bij de luchtmacht heeft gediend, zorgt zijn training ervoor dat hij instinctief schiet voordat hij kan nadenken. (Dit kan ook deels te wijten zijn aan zijn paranoia om door spoken te worden gevolgd).
I felt like I needed to review this movie because it has been largely misunderstood by many of the reviewers on this site. First off, this is not a movie that is going to show you everything and baby step you through the plot. (Children please leave now, this is an adult movie)<br /><br />Part of the reason why I enjoyed this movie so much is because it engages you as the viewer by forcing you to consider all the event that are happening. Trying to piece all the randomness together and make sense of all the events unfolding in front of you is one of the best aspects of the movie. (shocking as it may be we are forced to use our brains!). Even though the majority of the characters appear to have nothing in common and no real relationship with each other, their true connections lie in their actions. George Clooney's invisible threads for instance touch pretty much every single character in the movie even if there is no real interaction between them. There is a deep underlying theme of betrayal and a "big brother" complex which many of the characters develop or exhibit throughout the movie.<br /><br />As far as the acting goes each actor plays their role very well and I think that some viewers were disappointed because they were expecting a more developed Brad Pitt / George Clooney relationship as is the case with most of their movies. As for the humor, it lies in a darker corner underneath the character dialogue. This film makes best use of what I would like to call "situational comedy". (Like taking the "classified information" to the Russians (The embassy!) so that they could collect some sort of reward). The brief scenes with the CIA are quite amusing as they mostly sit on the sidelines throughout the movie and clean up after the mess which is left behind after the seemingly simple firing of one Mr. Cox.<br /><br />I am always pleasantly surprised by how original this movie was and how it almost makes fun of all the stereotypical Hollywood bull**** that is filled with most movies today. One of the ways you can tell a movie is good is if you watch it multiple times and still find something new or amusing in the story each time.<br /><br />Bottom-line: If you are looking for a story that is more than skin deep (which the Coen brother are notorious for) then you have come to the right place. For everyone else where thinking hurts your head, go watch the new Transformers Movie.<br /><br />** On a side note** To the one reviewer who thinks Clooney shoots Brad out of no where, if you had actually bothered to pay attention during the movie you could see that when Clooney opens the closet the first thing he grabs for is his gun hanging on the wall. Then because of his yeeaars of service as an air marshal his training kicks in and out of instinct he shoots before he thinks. (This may be also partly due to his paranoia of being followed by spooks)