Hoe kun je een hele film over Ben Hogan maken zonder iets van zijn geest te vangen? Niets van zijn wezen? Op de een of andere manier is het de makers van deze afschuwelijke 'bijrol' gelukt. Oké, Ford is fysiek geen partij voor Hogan. Hij is wel gesloten genoeg, maar dat is dan ook alles. Maar de filosofieën die Ford in de film uitdraagt, en zijn wittebroodsweken en referentiepunten, zijn volkomen vreemd aan Hogans eigen achtergrond of zijn wezen. De complexe relatie tussen Hogan en zijn ongelukkige vrouw wordt ook slecht weergegeven. Als je daar Dennis O'Keefe bij optelt, en de homogenisering van een van de grootste comebackverhalen in de sport, is het een complete witwasoperatie. Als je iets wilt weten over Ben Hogan en wat hem dreef, moet je niet naar Follow The Sun kijken.
How can you make an entire movie about Ben Hogan and capture nothing of his spirit? Nothing of his essence? Somehow, the makers of this awful "tribute" movie managed to do just that. Okay, Ford is a poor physical match for Hogan. He is tight-lipped enough, but that's about it. But the philosophies espoused by Ford in the film, and his white-bread demeanor and points of reference are totally alien to Hogan's own background or his life essence. The complex relationship between Hogan and his unhappy wife is also misrepresented badly. Throw in Dennis O'Keefe and the homogenization of one of the greatest comeback stories in sports is a complete whitewash. If you wish to learn anything about Ben Hogan and what made him tick, avoid Follow The Sun.