The Untouchables is een goed in elkaar gezet, goed geacteerd gangsterverhaal van regisseur Brian (Scarface) De Palma. Eén ding dat je bij een De Palma-film vrijwel altijd kunt garanderen, is flamboyantheid, en dit is geen uitzondering. De regisseur, die niet tevreden is met een meeslepend verhaal, heeft er een aantal van zijn typische bravourestukken in gestopt, en het beste daarvan is een werkelijk uitmuntende schietpartij op een treinstation.<br /><br />Agent Eliot Ness (Kevin Costner) werkt in het tijdperk van de drooglegging in Chicago als hij zich realiseert dat een groot deel van de misdaad, met name de clandestiene handel, onopgemerkt blijft. De meeste agenten in de stad hebben zich niet gerealiseerd dat het gebeurt of hebben ervoor gekozen een oogje dicht te knijpen. Ness komt er al snel achter dat de criminele onderwereld wordt bestuurd door de meedogenloze gangster Al Capone (Robert De Niro), die mannen aan beide kanten van de wet niet durven te tackelen. Geholpen door een hechte groep van drie trouwe vrienden, de Ierse agent Malone (Sean Connery), de gladde George Stone (Andy Garcia) en de betrouwbare Oscar Wallace (C.M. Smith), voert Ness oorlog tegen Capone en zijn bendevrienden. Terwijl andere wetshandhavers doen alsof er niets aan de hand is, gaan Ness en zijn mannen in actie tegen de smokkelaars, illegale drankstokers en schutters die de straten van de stad terroriseren. Capone is er niet blij mee, hij richt zijn aandacht op het uitroeien van deze lastige wetshandhavers die een deuk hebben geslagen in zijn lucratieve criminele imperium.<br />Het zal niemand verbazen dat het hier om high-class acteerwerk gaat. Costner doet wat er van hem als Ness wordt verwacht, maar Connery en De Niro gaan nog een paar stappen verder. Connery's ervaren Ierse agent is een geweldige rol (de rol die de grote Schot zijn enige Oscar opleverde), terwijl De Niro demonstreert hoe hij het kwaad kan uitbeelden zoals alleen hij dat kan (het feit dat hij met een honkbalknuppel een collega doodslaat is schokkend en uiterst verontrustend). Billy Drago is ook memorabel als de meest psychopathische handlanger van Capone, Frank Nitti (hij krijgt niet alleen een paar krachtige scènes, hij sterft ook de meest uitzonderlijke dood in de hele film). De Palma levert talloze flitsende scènes, waaronder een smokkeloverval op de grens tussen de Verenigde Staten en Canada, de schermutseling op het dak tussen Ness en Nitti, en de eerder genoemde treinscène. De muziek is opwindend en past goed bij de gebeurtenissen op het scherm. Er zijn af en toe misrekeningen, zoals Connery's belachelijk lange slachtpartij (als er nog meer kogels komen, is hij een wandelend brok lood) en een paar slappe 'familie'-intermezzo's met Ness die bedoeld zijn om zijn liefdevolle, zorgzame kant te laten zien, maar die alleen maar storend zijn. Maar over het geheel genomen is The Untouchables een goede film die waarschijnlijk De Palma's beste werk uit de jaren tachtig vertegenwoordigt.
The Untouchables is a well-made, well-acted gangster story from director Brian (Scarface) De Palma. One thing you can virtually always guarantee from a De Palma movie is flamboyance, and this is no exception. Not content with a compelling story, the director has thrown in a series of his typically bravura set pieces, the best of which is a truly outstanding railway station shootout. <br /><br />Treasury agent Eliot Ness (Kevin Costner) is working in Prohibition-era Chicago when he realises that a fair bit of crime, particularly bootlegging, is going unnoticed. Most of the city cops either haven't realized it's happening or have chosen to turn a blind eye. Ness soon learns that the criminal underworld is controlled by ruthless gangster Al Capone (Robert De Niro), who men on both sides of the law fear to tackle. Aided by a trusty band of three loyal pals, Irish cop Malone (Sean Connery), suave George Stone (Andy Garcia), and reliable Oscar Wallace (C.M Smith), Ness wages war on Capone and his gangland cronies. While other law enforcers pretend nothing is going on, Ness and his men swoop into action against the smugglers, bootleggers, and gunmen terrorising the city streets. Capone is not pleased - he turns his attention to stamping out these troublesome law enforcers who have put a dent in his lucrative criminal empire.<br /><br />Unsurprisingly, the acting here is high-class. Costner does what's required as Ness, but Connery and De Niro go a few steps further. Connery's experienced Irish cop is a wonderful role (indeed, the role which deservedly won the big Scot his only Oscar), while De Niro demonstrates how to portray evilness as only he can (his baseball bat slaying of an associate is shocking and disturbing in the extreme). Also memorable is Billy Drago as Capone's most psychopathic henchman Frank Nitti (not only does he get some powerful scenes; he also dies the most extraordinary death in the whole film). De Palma provides numerous flashy sequences, including a smuggling raid on the US-Canadian border, the rooftop skirmish between Ness and Nitti, and the afore-mentioned railway sequence. Ennio Morricone's music score is exciting and well-suited to the events on screen. There are occasional misjudgements, like Connery's ludicrously prolonged slaying (any more bullets and he's be a walking hunk of lead) and some slushy "family" interludes with Ness which are intended to show his loving, caring side but which only interfere with the proceedings. On the whole, though, The Untouchables is a fine movie which probably represents De Palma's best work of the '80s.