Verschrikkelijke seks en romantische komedie waarin de romantiek wordt toegepast door naar close-ups te knippen van de ster Olivia de Havilland die met sterretjes in haar ogen naar haar G.I. kijkt, hoewel de seks nooit plaatsvindt omdat dit een hermetisch afgesloten 1956 is en mensen deden natuurlijk zulke dingen niet. Om te bewijzen dat haar vader, de ambassadeur, het bij het verkeerde eind heeft, gaat dochter Olivia uit met soldaat John Forsythe (onder het mom van een Frans model!) om te bewijzen dat hij geen'mucker' (of wolf) is. Daarna wordt het nog erger. Forsythes praatgrage vriend, die klinkt alsof hij auditie doet voor de rol van voice-over in een tekenfilm, raakt bevriend met een senator en zijn vrouw, terwijl Forsythe een confrontatie aangaat met iedereen met wie hij praat (hij is een wolf). Norman Krasna schreef en regisseerde deze misplaatste komedie, zonder ook maar één keer te lachen of een innemend personage te spelen (hoewel Myrna Loy haar best doet). Het ziet er goed uit op het grote scherm, maar het script is een stuk lood dat beledigend is voor iedereen, van Franse fandansers tot doedelzakspelers tot geile Amerikaanse soldaten die niet eens een voorstelling kunnen bijwonen zonder met de ma<0xC3><0xAE>tre d' te bekvechten over de entreeprijs.
Excruciating sex and romance comedy wherein the romance is applied by cutting to close-ups of star Olivia de Havilland gazing at her G.I. with stars in her eyes, though the sex never happens because this is hermetically-sealed 1956 and, of course, people didn't do such things. Out to prove her Ambassador father wrong, daughter Olivia goes out on a date with soldier John Forsythe (under the guise of a French model!) to prove he isn't a "mucker" (or, wolf). It gets worse from there. Forsythe's chatty buddy, who sounds like he's auditioning for a cartoon voice-over job, gets chummy with a senator and his wife while Forsythe has a confrontation with every person he talks to (he's far too intense and focused an actor to relax and be easy, and these fluffball surroundings have him looking like a deer in the headlights). Norman Krasna wrote and directed this misguided comedy, one without a single laugh or single engaging character (although Myrna Loy tries). It looks good in widescreen, but the script is a piece of lead, insulting to everyone from French fan dancers to bagpipe players to horny American G.I.s who can't even take in a show without arguing with the maître d' over their restaurant cover charge. * from ****