Bitter Moon mag voor filmkijkers dan geen geweldige film zijn, voor mij is het een van Roman Polanski's leukste films. Het is een heel eclectische film, die iets uit verschillende genres combineert <0xE2><0x80><0x93> komedie, thriller, romance, drama <0xE2><0x80><0x93> en die samensmeedt tot een strak geënsceneerd, geloofwaardig verhaal.<br />Hugh Grant (ongetwijfeld de enige serieuze rol in zijn carrière) en Kristin Scott Thomas spelen een rol van Nigel en Fiona, een Brits stel dat op een cruiseschip naar India reist. Het zijn twee mensen met problemen en ze hopen dat de feestdagen hun leven een beetje aangenamer zullen maken.<br />Maar ze hebben de pech dat ze Oscar en Mimi ontmoeten, een onhandig stel. De verleidster Mimi flirt met Nigel, tot Fiona's grote afschuw. En de aan een rolstoel gekluisterde Oscar ziet in Nigel de perfecte vertolker van zijn levensverhaal.<br />Een groot deel van het verhaal van de film gaat over Oscar, een mislukte Amerikaanse schrijver, die Nigel vertelt hoe hij Mimi in Parijs heeft leren kennen en hoe ze verstrikt raakten in een seksuele haat-liefdeverhouding van escalerende seksualiteit, perversiteit en boosaardigheid. Het is een verhaal dat de diepten van de menselijke verdorvenheid raakt, het vermogen van de mens om anderen pijn te doen; maar het gaat tegelijkertijd over datgene wat het leven de moeite waard maakt: liefde.<br />Oscars verhaal toont het leven van twee mensen die volkomen uitgeput zijn door hun lust, tot hun begeerte omslaat in haat en haat en genot als ze elkaar pijn doen. Als Oscar genoeg krijgt van Mimi, probeert hij zich van haar te ontdoen, zwanger en zonder geld. Haar wraak, het misbruiken van een ongeluk dat hem invalide maakt, is al even wreed. En in dit wrede spel wordt duidelijk dat deze twee alleen elkaar hebben. De liefde is nog nooit zo paradoxaal geweest.<br />Peter Coyote en Emmanuelle Seigner spelen de hoofdrollen in deze film. Vooral Coyote speelt zijn meedogenloze personage zonder enig zelfmedelijden, zonder rechtvaardiging, en toch slaagt hij erin om een heleboel menselijkheid in hem te leggen.<br />'Visueel gezien is Bitter Moon niet het meesterwerk van Tess of Chinatown. Het is...' Polanski is een conventionelere film <0xE2><0x80><0x93> technisch gesproken tenminste; geen enkele doorsneefilm zou in de buurt komen van het onderwerp van deze film <0xE2><0x80><0x93> die in heel eenvoudige bewoordingen een buitengewoon verhaal vertelt. Ik zou dat niet slecht willen noemen, maar Polanski kan het beter. Maar als het gaat om het blootleggen van de duistere ziel van de mens, is het een klassieke Polanski.
Film viewers may not consider Bitter Moon a great movie, but for me it's one of Roman Polanski's most enjoyable movies. It's a very eclectic movie, grabbing something from many genres at the same time - comedy, thriller, romance, drama - and molding them into a tightly-plotted, plausible story.<br /><br />Hugh Grant (in arguably the only serious role of his career) and Kristin Scott Thomas play a Nigel and Fiona, a British couple travelling aboard a cruise ship to India. They're a couple with difficulties and hope that the holiday will spice up their life a bit.<br /><br />But they have the unfortunate luck of meeting Oscar and Mimi, an awkward couple. The temptress Mimi flirts with Nigel, much to Fiona's disgust. And the wheelchair-bound Oscar sees in Nigel the perfect listener to his life story.<br /><br />Much of the movie's narrative involves Oscar, a failed American writer, telling Nigel how he met Mimi in Paris and how they became caught in a love-hate sexual relationship of escalating sexuality, perversion, and viciousness. It's a story that plumbs the depths of human depravity, man's ability to inflict pain on others; but at the same time it's about the thing that makes life worth living: love.<br /><br />Oscar's narrative reveals the lives of two people completely exhausted by their lust until their desire turns to hatred and hatred to pleasure in hurting each other. When Oscar gets tired of Mimi, he tries to get rid of her, pregnant and without means. Her revenge, taking advantage of an accident that cripples him, is just as cruel. And in this game of cruelty it becomes obvious these two have no one else but each other. Love has never been more paradoxical.<br /><br />Peter Coyote and Emmanuelle Seigner dominate this movie. Coyote especially plays his ruthless character without any self-pity, without justifications, and yet still manages to instill a great deal of humanity in him.<br /><br />Visually speaking, Bitter Moon is not the masterwork that was Tess or Chinatown. It's a more conventional movie - technically speaking anyway; no mainstream movie would go near the subject matter of this movie - that tells an extraordinary story in very simple terms. I wouldn't call that bad, but Polanski can do better. But in terms of exposing the dark soul of man, it's vintage Polanski.