Dat mag dan een van de dieptepunten in de geschiedenis van de Britse televisie zijn; 12 'beroemdheden' worden naar een of ander exotisch tropisch eiland gevlogen om te zien of er sprake is van een wederzijdse aantrekkingskracht, die hopelijk tot seksuele aantrekkingskracht leidt. Het woord 'beroemdheid' had ooit een veel eerbiediger betekenis voor het grootste deel van de twintigste eeuw; voornamelijk voor degenen die roem hadden verworven omdat ze die verdienden, door eindeloos hard werken en grote bekwaamheid op het door hen gekozen terrein. In de eenentwintigste eeuw, vooral in Groot-Brittannië, wordt het nu voornamelijk geassocieerd met smakeloze, onaantrekkelijke, hardnekkig zinloze uitvluchten voor mensen die hun naam graag zien in even verwerpelijke roddelbladen of c-____-tijdschriften. Het wordt veel erger dan alle andere godslasterlijke Angelsaksische krachttermen bij elkaar.<br />En zo kwam het dat ITV, een van de belangrijkste Britse tv-stations, besloot om twee seizoenen lang deze ongelooflijke dwaling tentoon te spreiden. En nog schandelijker, op de hoogtepunten van de kijkcijfers. De jonge mannen en vrouwen die te zien waren, waren op een enigszins oppervlakkige manier aantrekkelijk, maar alle hoop op iets anders wat je zou kunnen verwachten van een goed tv-programma (d.w.z. karaktervolle of grappige persoonlijkheden, geweldig amusement, interessant incident, et cetera) was vanaf de nanoseconde dat het begon vervlogen. En elke hoop op het zien van vuile zaakjes tussen de deelnemers veroorzaakte onmiddellijk teleurstelling; misschien wist iedereen die erbij betrokken was dat hun lucratieve salarissen als een pingpongbal op en neer zouden stuiteren als ze zich hadden overgegeven aan het meest basale menselijke gedrag. Als dergelijke gebeurtenissen hadden plaatsgevonden en door het publiek waren gezien, zouden sommige mensen misschien op zijn minst een gevoel van persoonlijke bevrediging hebben gehad; zoals het ook was, zelfs in zwaar bewerkte vorm, waren we getuige van een geestdodend saaie verspilling van luchtruimte, met individuen die over het algemeen zo egocentrisch, leeghoofdig of bruut irritant waren dat gefrustreerde kijkers zoals ik wensten dat de titel was veranderd in C______**DROWNING, waar je elke dag kon opbellen om te melden welk slonzig, weerbarstig lid van dit zootje ongeregeld in de nabije Oceaan kon worden gegooid om daar te blijven spartelen, waarmee we er hopelijk voor zouden zorgen dat we nooit meer naar dit soort shows zouden hoeven te kijken.<br />Om de lijst van mensen die aan deze twee series deelnamen als 'Z' te beschrijven. De lijst is niet accuraat; als iemand op een dag een nieuwe letter (of letters) vindt die na 'Z' komt, dan is dat duidelijk passend. Momenteel zijn er 26 letters in het Engelse alfabet; als we ooit bij de 1000e komen, dan heb je wat dit programma betreft die trog bereikt.<br />Wie waren de ergste overtreders? Met zoveel concurrentie is het zo moeilijk, maar Paul Danan, wanhopig genoeg om de hoofdrol in beide series te spelen, is de nominale winnaar; zo verbazend zelfvoldaan en irritant dat zelfs een prostituee die hij net 1000.000 heeft betaald zich wel twee keer zou bedenken voor ze zich met hem inliet, maar hij...' Op de voet gevolgd door Abi Titmuss (beroemd om haar wellustige imago, maar merkwaardig zwijgzaam hier, misschien vanwege de pondtekens in haar ogen), Alicia Douvall (een groezelige groupie), Calum Best (tienderangs playboy en een slechte imitatie van wijlen zijn vader George, maar zonder het weergaloze voetbaltalent), en Sophie Anderton. Ja, het ex-model snotterde, mopperde, sneerde en jammerde ons de oren van het hoofd, hoewel zij misschien wel de reden was waarom de tv-bazen tot de conclusie kwamen dat zelfs dit verschrikkelijke spektakel onder de laagste gemeenschappelijke noemer viel. Bij de tweede serie werd zelfs het 'C'-woord achterwege gelaten, omdat de producenten zich genoodzaakt zagen de stiefzoons en stiefdochters van acteurs en voetballers over te halen om ons niet te vermaken. En wie er won, nou ja, wat maakte het uit? Ik weet dat uiteindelijk niemand heeft gewonnen; de verliezers waren het Britse kijkerspubliek en de producenten die waarschijnlijk een paar miljoen pond hebben uitgegeven aan dit verbazingwekkend zinloze geleuter, dat beter had kunnen worden gebruikt voor echt getalenteerde acteurs, schrijvers en regisseurs, die waardevolle programma's maakten. Nu het is afgelast, zullen de tv-bazen soortgelijke bedragen uitgeven aan het eerste, of aan meer'reality'-programma's? Ik ben bang dat ik er niet aan durf te denken.<br /><0x3E> RAPTING:1 van de 10.
This may rank as one of the low points in the history of British TV;12 "celebrities" are flown off to some exotic tropical Island to see if there is any mutual attraction with each other,hopefully leading to sexual attraction.The word "celebrity" once had rather more respectful meaning for most of the 20th Century;mainly with those who had achieved fame because they deserved it,through endless hard work and great ability at their chosen field.In the 21st Century,particularly in the UK,it is now mostly associated with tawdry,dislikable,intractably pointless excuses for human beings most interested in seeing their names in equally reprehensible tabloid newspapers or c_______ magazines.(You notice I've blanked that word beginning with "c" out.To me,it's becoming far more offensive than all other profane Anglo-Saxon expletives combined)<br /><br />And so it was that ITV,one of Britain's main terrestrial TV stations,decided to inflict this unbelievably awful dross for two seasons.And even more disgracefully,at peak viewing times.The young males and females displayed were attractive in a slightly superficial manner,but all hopes of anything else you would want from a good TV programme (i.e. character-filled or funny personalities,great entertainment,interesting incident,etc.) was doomed from the nano-second it began.And any hopes of seeing any dirty deeds between the contestants produced instant disappointment;maybe everyone involved knew their lucrative pay cheques would've bounced like a ping-pong ball if they had indulged in the most basic of human behaviour.<br /><br />If such happenings had taken place and been seen by the viewing public,some people may have at least had a sense of personal gratification;as it was,even in heavily edited form,we witnessed a mind-numbingly dreary waste of air space,with individuals who were mostly so self-absorbed,vacuous or brutally annoying that frustrated viewers like myself wished the title had been changed to C________ DROWNING,where you could phone in to nominate every day which seedy,resistible member of this motley crew could be thrown in the nearby Ocean and just left to flounder,thereby ensuring we would hopefully never have to watch people like this in shows like this again.<br /><br />To describe the list of people who took part in these two series as "Z" list is not accurate;if any person one day finds a new letter (or letters) to come after "Z",then that will be clearly apt.Currently,there are 26 letters in the English alphabet;if we ever get to the 1,000th,then you'll have reached that trough as far as this programme is concerned.<br /><br />Who were the worst offenders? With so much competition,it is so difficult,but Paul Danan,desperate enough to star in both series,is the nominal winner;so amazingly smug and irritating that even a prostitute he's just paid £1,000,000 would think twice about associating with him,but he's closely followed by Abi Titmuss (notorious for her lascivious public image,but curiously reticent here,maybe because of pound signs in her eyes),Alicia Douvall(grubby groupie),Calum Best(tenth-rate playboy and a poor imitation of his late father George,but minus the peerless footballing talent),and Sophie Anderton.Yes,the ex-cokey model blubbed,scowled,sneered and caterwauled all her way out of our hearts,though she may have been the reason why TV bosses concluded that even this awful spectacle went below the lowest common denominator.By the second series,even the "C" word was dropped as the producers were reduced to persuading the stepsons and stepdaughters of actors and footballers to non-entertain us all.As for who won,well who cares? I know that deep down nobody won in the end;the losers were the British viewing public,and the producers who most probably spent several million pounds on this amazingly pointless drivel,which could have been better used on genuinely talented actors,writers and directors,making worthwhile programmes.Now that it's cancelled,will TV bosses spend similar amounts on the former,or more "reality" shows? I'm afraid I'm dreading to think....<br /><br />RATING:1 out of 10.