'Tranen van de Zwarte Tijger' is een uitbundige, geestdodende en uiterst cinematografische parodie op genres. East meets West en Sam Peckinpah meets Douglas Sirk in Wisit Sasanatiengs briljante, zeer gestileerde werk.<br /><br />In een buitensporig palet van kostuums, make-up, decors en kleuren (hete neonlichten en koele pastelkleuren, sommige digitaal gefabriceerd) is dit het verhaal van Rumpoey, een meisje dat in rijkdom is geboren, en haar liefde voor Dum, een boerenjongen. Als jongvolwassene wordt Dum (Thai Heartthrob Chartchai Ngansam) lid van een band die zich bezighoudt met wapengerei, The Tigers, terwijl Rumpoey wordt verloofd met een gladde, knappe kapitein van de politie, Kumjorn. Het grootste deel van de film lijkt zich af te spelen in het begin van de jaren zestig, hoewel de misdadigers uitsluitend uit het Amerikaanse Wilde Westen afkomstig zijn (zij het met handvuurwapens). 'Tranen van de Zwarte Tijger' is een absurde, surrealistische, melodramatische en merkwaardig aangrijpende film die in een weelderige, zuurstokkleurige coating is gegoten.
"Tears of the Black Tiger" is a florid, mind-bending and highly cinematic parody of genres. East meets West and Sam Peckinpah meets Douglas Sirk in Wisit Sasanatieng's brilliant, highly stylized work.<br /><br />In an outrageous palette of costumes, make-up, sets and colors (hot neons and cool pastels, some digitally manufactured), this is the tale of Rumpoey, a girl born into wealth, and her love for Dum, a peasant boy. As young adults, Dum (Thai heartthrob Chartchai Ngansam) joins a gun-slinging outlaw band known as The Tigers, while Rumpoey is betrothed to a slick, handsome police captain, Kumjorn.<br /><br />Much of the film appears to be set in the early 1960s, though its outlaws are strictly of the American Wild West variety (albeit with hand-held rocket launchers). Imbued with a sense of great fun, "Tears of the Black Tiger" is camp, absurd, surreal, melodramatic and strangely poignant, served up in a sumptuous, candy-colored coating.