Ik heb net de film _Praktisch denken_ gezien. Mijn perspectief is het volgende: ik heb het boek niet gelezen, maar wel een aantal 'gebruikersrecensies' die dat wel hebben gedaan, en het lijdt geen twijfel dat het script aanzienlijk afwijkt van de strekking van het boek. Misschien verklaart dit waarom er grote sprongen uit de werkelijkheid zijn gemaakt, in de hoop dat de kijker geen bezwaar zou hebben tegen de'sprongen & rukjes' van wat een realistische 'kijk' naar de unieke wereld van de 'heksen' zou moeten zijn, ook al zijn ze van goede wil en doelbewustheid. Kijk maar naar de conclusie (een gebruiker/kijker zei dat die een beetje op de benadering van Disney leek) als voorbeeld. De ene kant van het verhaal gaat over hekserij, en de andere kant is lichter van toon, en beide verhalen hebben hun eigen gevolgen, die deze verhaallijn kennelijk probeerde te laten zien. De romantische kant was om de een of andere reden niet overtuigend, en ik weet niet zeker of dat het probleem van Aidan Quinn was; dat werd waarschijnlijk veroorzaakt door het script. Verhalen als deze brengen geen andere religieuze perspectieven naar voren, zoals: ALS ER HEKSEN ZIJN, MOET HET DAN NIET ZO ZIJN DAT GOD DE EERSTE MOED EN HET HEELAL IS? Of je nu joods, christelijk, moslim of een ander is die in een uiteindelijk opperwezen gelooft, als je te maken hebt met een of andere vorm van bovennatuurlijke macht zonder 'het opperwezen' in de formule van het verhaal op te nemen, dan is het echt niet geloofwaardig. Ik gaf hem een 4.
I've just watched this film, PRACTICAL MAGIC. My perspective is the following: Having not read the book, but having read a number of 'user comments' who have, there's no doubt that the script veers considerably from the thrust of the book. Perhaps this explains why there were considerable leaps from reality, hoping the viewer would not mind the 'jumps & jerks' from what was supposed to be a realistic 'peek' at the unique world of 'witches' even though they be of good heart and purpose. Just look at the conclusion (one user/viewer said it was somewhat like Disney's approach) as an example. There no doubt is a 'dark' side to witchcraft, as well as a lighter side, both of which produce their own consequences, which it seemed this story line was trying to present. The romantic side for some reason, was unconvincing, which I'm not sure was Aidan Quinn's problem; this was likely caused by the script. Stories such as this fail to bring in other religious perspectives such as, IF THERE ARE WITCHES, ISN'T IT LIKELY THAT THERE IS GOD AS WELL, supposed to be the ultimate supreme power and being? Wether you are Jewish, Christian, Muslim or any other who believes in an ultimately supreme being, dealing with any form of supernatural power without including 'the supreme being' in the formula of the story, really is quite without credibility. I gave it a 4.