'X-Men'-regels! Onder leiding van 'The Usual Suspects'-regisseur Bryan Singer legt deze eersteklas filmische versie van de populaire Marvel Comic-serie een heel nieuwe norm op voor het filmen van superheldensaga's. In tegenstelling tot de nodeloos overdreven, nog lang en gelukkig, geïnspireerde franchises van 'Superman' en 'Batman', verschilt 'X-Men' van 'Superman' omdat Marvel Comics superhelden met tragische gebreken schiep. Niet alleen componeert Singer een onderhoudend maar intelligent verhaal over titanen van Goed en Kwaad die strijden voor de heerschappij en het lot van de mensheid op het spel zetten, maar hij pakt ook belangrijke culturele aspecten aan van de plot die de subtekst van onverdraagzaamheid versterken. Uiteindelijk wordt 'X-Men' beschouwd als de beste superheldenfilm die ooit is gemaakt, dankzij een sterrencast onder leiding van Shakespeare-achtige zwaargewichten onder leiding van Patrick 'Star Trek: The Next Generation'. Stewart en Sir Ian 'Richard III' McKellen, special effects in 'Matrix'-stijl, die de plot eerder complimenteren dan overschaduwen, en een geletterd schrift dat kinderlijke blunders afweert. Het is duidelijk dat fanatieke liefhebbers van de animatieserie (1992-1998) of het stripboek zelf kunnen klagen over de verschillende vrijheden die Singer en scenarist David Hayter zich met dit onderwerp veroorloofden.<br />In de intro vertelt Patrick Stewart dat 'in de niet al te verre toekomst' genetische mutaties de 'volgende fase van de evolutie' in gang zullen zetten. Als de volgende evolutionaire fase van het leven zullen mutanten, ook wel bekend als de _Homo superior_, te lijden hebben van vervolging omdat ze niet alleen anders zijn, maar ook potentieel gevaarlijk. Het vooroordeel dat de mensheid koestert ten aanzien van deze mutanten dient als allegorie voor ons huidige klimaat van politieke, raciale en seksuele onverdraagzaamheid, evenals de onzekerheid die oudere tieners en jongere twintigers ervaren wanneer ze op zoek zijn naar hun plek in de maatschappij. Sommige critici hebben de krachtmeting tussen professor X (Stewart) en Magneto (McKellen) vergeleken met de rivaliteit tussen Martin Luther King en Malcolm X in de turbulente jaren zestig, terwijl anderen mutanten hebben gezien als symbolen van elke onderdrukte groepering die gedwongen is zichzelf te identificeren, of ze nu geclassificeerd worden als homoseksuelen, communisten, joden of eigenaren van vuurwapens. Net als de beroemde proloog van 'Star Wars' vat Stewarts voice-over de oorsprong van de 'X-Men' keurig samen, Als de jonge Erik Lensherr (Brett Morris, die griezelig veel op de oudere Ian McKellen lijkt) merkt dat hij van zijn ouders wordt gescheiden terwijl de nazi's op het punt staan hen te vergassen, ervaart hij zo'n tot dan toe onbekende angst dat hij met zijn vingertoppen een onzichtbaar krachtveld opwekt. Hij vernietigt de hoge, met ijzerbeslag verstevigde hekken terwijl verscheidene soldaten hem in bedwang proberen te houden. Ten slotte slaat een van de nazi's hem met de kolf van zijn geweer in het gezicht en raakt hij bewusteloos. Niettemin worden de bewakers door zijn bovennatuurlijke krachten verdoofd. Deze grimmige scène in Auschwitz gaat terug tot 'Schindler's List' (1193), terwijl het vertoon van paranormale krachten teruggrijpt op 'Carrie' van Brian De Palma. Bij het inleiden van de film wordt duidelijk dat het concentratiekamp een gevoelige snaar heeft geraakt. Het is duidelijk dat deze verschrikkelijke, sombere scène niet de gebruikelijke manier is om een oppervlakkige film over een stripalbum af te ronden.<br />Flash-forward door de tijd brengt Singer ons naar het heden in Washington D.C. Dr. Jean Gray (Golden Eyes statige Famke Janssen), een telepathische mutant met telekinetische krachten, spreekt het Congres toe over het controversiële onderwerp van de registratie van mutanten. Senator Robert Kelly (Bruce Davidson van 'Willard') gelooft dat mutanten met hun buitengewone fysieke en mentale vermogens de mensheid in gevaar brengen. De fanatieke Kelly eist dat alle mutanten zichzelf moeten identificeren. Bovendien voert hij campagne om ze te laten registreren, omdat je er niet van op aan kunt dat ze hun krachten op een verantwoordelijke manier beheersen. Sommige mutanten, zo redeneert hij, kunnen je gedachten afluisteren en je gedachten lezen. Terwijl Kelly steun probeert te krijgen voor zijn voorgestelde wetgeving, kijkt dr. Charles Xavier (Patrick Stewart) stilletjes toe vanaf het balkon. Xavier zit weliswaar in een rolstoel, maar hij is een supertelepathicus die kan doen waar Kelly het bangst voor is. Xavier kan niet alleen je diepste gedachten lezen, maar hij kan ook het lichaam van een ander beheersen en er met het gemak van een buikspreker doorheen praten.<br />In tegenstelling tot de cynische Erik Lensherr, alias Magneto, die volhoudt dat oorlog tussen mensen en mutanten onvermijdelijk is, beweert Xavier dat mutanten en mensen in harmonie kunnen samenleven. Wat Xavier betreft zijn mensen als Kelly goedbedoelende maar verkeerd ingelichte mensen. Xavier heeft in Westchester, New York, een School voor Begaafde Jeugd opgericht, waar hij jonge mutanten leert hun potentieel destructieve neigingen te beteugelen. Een aantal van zijn oud-leerlingen, Cyclops (James Marsden van '27 Dresses') die een speciale zonnebril draagt om zijn dodelijke laserstraalogen te beschermen; Storm (Halle Berry van 'Die Another Day') die het weer in de hand heeft en bliksembots inzet; en dr. Jean Grey die als instructeurs fungeren als ze geen boodschappen voor Xavier doen. Kortom, in een model van economie stelt Singer de karakters vast en creëert hij het algehele conflict tussen hen terwijl hij vragen opwerpt over de enorme omvang van de segregatie! Bovendien brengt hij een aantal amusante brokjes humor in het verhaal die de personages tot leven brengen zonder afbreuk te doen aan de verhaallijn.<br />Het conflict in het scenario van David Hayter dat ertoe leidt dat Magneto en Xavier opnieuw met elkaar op de vuist gaan, gaat over twee mutanten die door het lot bij elkaar zijn gebracht. Een tienermeisje in Meridian, Mississippi, ontdekt dat haar aanraking dodelijk kan zijn. Marie (Anna Paquin van 'The Piano') die ook wel 'Rogue' wordt genoemd, kan het leven uit mensen zuigen. Vol afschuw over haar onverklaarbare macht gaat ze op pad en ontmoet uiteindelijk Logan (Hugh Jackman), een ruige kooivechter met de bijnaam 'Wolverine', een asociale, aan geheugenverlies lijdende eenling die op zoek is naar zijn verleden.<br />Directeur Bryan Singer ploetert zich door 'X-Men' heen om elke gedachte te verdrijven dat het gewoon een stripverhaal is. Op elk gebied overtreft hij zijn voorgangers, van de briljante casting tot de bedachtzame plot. Stewart en McKellen verfraaien 'X-Men' en geven het de waardigheid die Alec Guinness bij 'Star Wars' bracht. Als Magneto en Xavier praten, klinken hun gesprekken als het mondelinge equivalent van een schaakpartij. 'X-Men' slaat aan omdat Singer en Hayter superieure dramatische elementen op de beste Aristotelische manier samenvoegen; de helden hebben moeite om te winnen.
"X-Men" rules! As directed by "The Usual Suspects" helmer Bryan Singer, this top-drawer cinematic adaptation of the popular Marvel Comic series sets a whole new standard for filming superhero sagas. Unlike the gratuitously overblown, happily-ever-after, D.C. Comics inspired "Superman" and "Batman" franchises, "X-Men" differs because Marvel Comics forged superheroes with tragic flaws. Not only does Singer orchestrate an entertaining but intelligent yarn around titans of Good and Evil battling for supremacy with the fate of mankind at stake, but he also tackles important cultural issues integral to the plot that enhance its subtext about intolerance. Ultimately, "X-Men" qualifies as the best superhero comic book movie ever produced, thanks to a stellar cast led by Shakespearean heavyweights Patrick "Star Trek: The Next Generation" Stewart and Sir Ian "Richard III" McKellen, "Matrix" style special effects which compliment rather than eclipse the plot, and a literate script that parries childish pratfalls. Obviously, hardcore aficionados of either the animated TV series (1992-98) or the comic book itself may complain about the various liberties that Singer and scenarist David Hayter take with the subject matter.<br /><br />Over the opening credits, Patrick Stewart narrates that "in the not too distant future" genetic mutations will trigger the "next stage of evolution." As the next evolutionary stage of life, mutantsa.k.a. Homo superiorwill suffer persecution because they are not only different but also potentially dangerous. The prejudice that mankind manifests toward these mutants serves as an allegory for our current climate of political, racial, and sexual bigotry as well as the uncertainty that older teenagers and younger twentysomethings encounter as they search for their niche in society. Some critics have compared the showdown between Professor X (Stewart) and Magneto (McKellen) with the rivalry between Martin Luther King and Malcolm X during the turbulent 1960s, while others have recognized mutants as symbols of any oppressed group forced to identify themselves, whether they be classified as homosexuals, communists, Jewish, or firearms owners. Like the famous "Star Wars" prologue, Stewart's voice-over neatly encapsulates the origins of the "X-Men" and the inherent conflicts confronting them.<br /><br />While "Superman" and "Batman" unfolded in linear fashion, starting from the beginning, Singer picks up "X-Men" somewhere in the middle. The setting is Poland in 1944, and the Nazis are parading helpless Jews into the gas chambers for extermination. When young Erik Lensherr (Brett Morris, bearing an uncanny resemblance to the older Ian McKellen) finds himself separated from his parents as the Nazis are about to gas them, he experiences such heretofore unknown terror that he emanates an invisible force field with his fingertips. He destroys the high, iron, barb-wired gates while several soldiers struggle to restrain him. Finally, smashing Lensherr in the face with his rifle butt, one Nazi sentry knocks him unconscious. Nevertheless, his supernatural powers stun the guards. This grim scene in Auschwitz hearkens back to "Schindler's List (1193), while the show of paranormal power recalls Brian De Palma's "Carrie." As introductions go, the concentration camp scene grips with its poignancy. Clearly, this horrific, downbeat scene is not the usual way to kick off a superficial movie about a comic book franchise.<br /><br />Flash-forwarding through time, Singer brings us to contemporary Washington, D.C. Dr. Jean Gray ("GoldenEye's statuesque Famke Janssen), a telepathic mutant with telekinetic powers, address Congress on the controversial subject of mutant registration. Senator Robert Kelly (Bruce Davidson of "Willard") believes mutants with their extraordinary physical and mental prowess endanger humanity. The fanatical Kelly demands all mutants be required to identify themselves. Moreover, he campaigns for registering them since they cannot be trusted to supervise their powers responsibly. Some mutants, he argues, can eavesdrop on your mind and read your thoughts. While Kelly drums up support for his proposed legislation, Dr. Charles Xavier (Patrick Stewart) watches quietly from the balcony. Although confined to a wheelchair, Xavier is a super-telepath that can do what Kelly fears the most. Not only can Xavier read your innermost thoughts, but he also can exert control of another person's body and speak through them with the ease of a ventriloquist.<br /><br />Unlike the cynical Erik Lensherr, a.k.a. Magneto, who insists war between humans and mutants is inevitable, Xavier contends that mutants and humans can co-exist in harmony. As far as Xavier is concerned, people like Kelly are well-meaning but misinformed. Xavier has established a School for Gifted Youth in Westchester, New York, where he teaches young mutants to curb their potentially destructive urges. Some of his long-time students, Cyclops (James Marsden of "27 Dresses") who sports special sunglasses to shield his lethal laser beam eyes; Storm (Halle Berry of "Die Another Day") who controls weather and deploys lightning bots; and Dr. Jean Grey serve as instructors when they aren't running errands for Xavier. Concisely, in a model of economy, Singer establishes the characters and creates the overall conflict between them while broaching questions about the enormity of segregation! Moreover, he inserts several amusing tidbits of humor that flesh out the characters without detracting from the storyline.<br /><br />The conflict in David Hayter's screenplay that prompts Magneto and Xavier to clash again concerns tow mutants thrown together by fate. A teenage girl in Meridian, Mississippi, Marie (Anna Paquin of "The Piano") discovers her touch can kill. Also known as 'Rogue,' she can drain the life out of people. Horrified by her inexplicable power, she hits the road and eventually meets Logan (Hugh Jackman), a rough-hewn cage fighter nicknamed 'Wolverine,' an anti-social amnesia-stricken loner searching for his past.<br /><br />Director Bryan Singer toils throughout "X-Men" to dispel any notions that it is just another disposable comic book epic. He triumphs in every department from superb casting to thoughtful plotting. Stewart and McKellen embellish "X-Men" and provide it with the kind of dignity that Alec Guinness brought to "Star Wars." When Magneto and Xavier speak, their conversations sound like the oral equivalent of a chess match. "X-Men" hits the mark because Singer and Hayter fuse superior dramatic elements in the best Aristotelian fashion; its heroes experience a tough time winning.