Van Craig Lucas, die ons _Longtime Companion_ en _Prelude to a Kiss_ heeft gebracht, komt deze film, die veel duisterder van toon is en als film veel uitdagender. Peter Sargaard speelt een homoseksuele scenarist die net zijn script heeft verkocht, _The Dying Gaul_ genaamd. Het vertelt het verhaal van de dood van zijn geliefde aan aids, en is gebaseerd op een metafoor die verband houdt met het beroemde Romeinse beeldhouwwerk met die titel. Het bijzondere van het beeldhouwwerk is dat het een stervende soldaat van het vijandelijke leger voorstelt, en daarom wordt het meestal gebruikt om het vermogen tot empathie met je vijand uit te beelden. Vergeet dat niet, kinderen, het is niet per ongeluk gekozen. En dus stelt Jeffery, de producent die het script van Campbell Scott koopt, als voorwaarde dat Robert het personage van de stervende man vervangt door een vrouw, want 'iedereen heeft de pest aan homo's', en 'iedereen komt niet naar de film om zich rot te voelen of om iets te leren, je moet ze naar de film lokken en ze dan een lesje leren'. Ook dat zijn aantekeningen om in gedachten te houden. In eerste instantie weigert Robert, maar er wordt hem een miljoen dollar geboden, en dat geld heeft hij nodig. Hij is van plan een deel ervan te gebruiken voor de opvoeding van zijn zoon, die hij had toen hij met een vrouw getrouwd was. Later komen we erachter dat zijn overleden minnaar de broer van zijn ex-vrouw was, wat met zorg wijst op Roberts relatie met hem. En zoals veel mensen met een plooibare moraal beweert Robert boeddhist te zijn.<br />Algauw worden we voorgesteld aan Jeffery's vrouw Elaine, gespeeld door Patricia Clarkson. We zien haar een paar keer in een witte bikini (wie had kunnen denken dat ze zo'n slank, soepel lichaam had?). Je zult merken dat zij de enige is van wie het lichaam onbedekt en seksueel beschikbaar is, maar het wordt al snel duidelijk dat niemand, en zeker haar man niet, geïnteresseerd is. Dat leidt tot het soort trieste isolement en bittere wrok dat je zou verwachten.<br />Algauw wordt Robert voorgesteld aan Elaine, tijdens een screening van een van Jeffery's films. Elaine stelt zich op als een vertrouwelinge van Robert, iemand die begrijpt hoe hij zich voelt en achter zijn principes staat (ze is zelf scenarioschrijfster geweest). Ze laat hem weten dat een van de manieren waarop hij de pijn van de dood van zijn geliefde verdooft is door chatrooms af te struinen, en ze krijgt de naam van zijn favoriete chatroom.<br />...Spoilers van nu af aan! Ondertussen blijft Jeffery Robert lastigvallen, en later horen we dat Robert heeft toegegeven. Later op de avond van de screening verzint Elaine een naam en treft Robert in de chatroom aan. Ze vraagt of hij een vriendin heeft, en dan blijkt dat hij <0xE2><0x80><0x93> haar echtgenoot is! Het acteerwerk van Elaine in deze scène, en in de rest van de film, is werkelijk uitmuntend.<br />Gedreven door een complex web van emoties die tegelijkertijd goed gedoseerd en toch nooit goed verwoord worden, verzint Elaine een nieuwe internetnaam, 'ArckAngel', en schrijft Robert een brief waarin ze beweert zijn overleden minnares te zijn. Dit leidt tot een emotionele draaikolk van hernieuwd verdriet en schuldgevoel, zowel over het veranderen van zijn script als over zijn affaire met Jeffery. Elaine blijft Roberts vriendin en vertrouwelinge, en de hele toestand wordt steeds strakker, smeriger en lelijker. Het einde kwam als een verrassing voor me, maar het is wel een einde waar je nog lang over na zult denken en waar je nog lang over na zult denken.<br /><br /> Terug naar het thema van empathie voor je vijand. Elaine begrijpt Roberts pijn zonder meer, al verzet ze zich ertegen vanwege haar eigen situatie. Robert krijgt een helder beeld van Elaines hartzeer, al heeft hij ook nu weer zijn eigen redenen om zich er niet door te laten raken. Aan het eind van de film denk ik dat we een beeld moeten krijgen van Jeffery's situatie, maar ik weet niet zeker of het werkt. Het laatste beeld van de film is Jeffery die de houding van De Stervende Galliër imiteert. Het is goed en het werkt structureel, maar ik weet nog steeds niet of het ook emotioneel werkt. Mijn vriend en ik hadden tijdens het eten een lang gesprek over de vraag of het een prestatie of een mislukking van de film was dat we geen van beiden geraakt werden door de hachelijke situatie van het personage. Ik voelde met elk personage mee, maar ze hebben allemaal zo'n morele tekortkoming dat het moeilijk is echt empathie voor ze te voelen, waardoor de film op een emotioneel afstandelijk, cerebraal niveau blijft. Nogmaals, is dit doelbewust? Noch ik, noch mijn vriend kon het met zekerheid zeggen.<br />De structuur en de metaforische betekenis van het verhaal zullen je veel stof tot nadenken geven als de film is afgelopen. Het is tegenwoordig ongebruikelijk dat een film zo goed uitgedacht en op zo veel niveaus interessant is, en het lijkt een van de beste prestaties te zijn op het gebied van homofilms, die eindelijk van coming-outverhalen en verhalen over knappe meiden naar serieuzere kost gaan. Ik weet niet zeker of het uiteindelijk allemaal werkt, maar de diepgang van de personages, het interessante en goed doordachte verhaal en de uitstekende acteerprestaties maken dit allemaal de moeite waard.<br />- Kijk naar andere recensies op mijn website over slechte en goedkope films, Cinema de Merde, cinemademerde.com.
From Craig Lucas, who brought us Longtime Companion and Prelude to a Kiss, comes this movie, which is much darker in tone and much more challenging as a film than either of those. Peter Sargaard stars as a gay screenwriter who has just sold his script, called The Dying Gaul. It tells the story of his lover's death from AIDS, and is based around a metaphor related to the famous Roman sculpture of the title. The thing about the sculpture is that it sensitively depicts a dying soldier of the enemy's army, and so is normally taken to represent the ability to have empathy for one's enemy. Keep this in mind kids, it wasn't chosen by accident.<br /><br />So Jeffery, the producer who buys the script, played by Campbell Scott, makes a condition of the sale that Robert change the dying character to a woman, as "everyone hates gays," and "people don't come to movies to feel bad or to learn, you have to lure them in and then deliver a lesson." These, also, are notes to keep in mind. At first Robert refuses, but he is offered a million dollars, and he needs that money. He intends to use part of it for the education of his son, who he had when married to a woman. We later find out that his lover who died was the brother of his former wife, which carefully hints at Robert's shifty morals. And, like many people with malleable morals, Robert professes to be a Buddhist.<br /><br />Soon we are introduced to Jeffery's wife Elaine, played by Patricia Clarkson. She is shown, several times, in a white bikini (who knew she had such a slender, lithe body?). You will note that she is the only one who's body is exposed and sexually available, yet it soon becomes clear that no one, least of all her husband, is interested. This leads to the kind of sad isolation and bitter resentment you might expect.<br /><br />Soon Robert is introduced to Elaine, when they go a screening of one of Jeffery's movies. Elaine positions herself as a confidant to Robert, one who understands how he feels and stands for his principles (she was formerly a screenwriter herself). She elicits from him that one of the ways he dulls the pain of being bereft by his lover's death is by perusing chatrooms, and she gets the name of his favorite one. <br /><br />...Spoilers from here on out! Meanwhile, Jeffery is coming on hard to Robert, and we find out later that Robert has given in. Later the night of the screening, Elaine invents a name and finds Robert in the chatroom. She asks if he's seeing anyone, and it's revealed to her that he is--her husband! Clarkson's performance in this scene, and really all throughout the movie, is superb.<br /><br />Driven by a complex web of emotions that are at once well-drawn and yet never spelled out, Elaine invents a new screen name, "ArckAngel," and writes Robert, claiming to be his dead lover. This sends Robert into an emotional spin of renewed grief and guilt, both at changing his screenplay and having the affair with Jeffery. Elaine continues as Robert's friend and confidant, and the whole mess starts getting more taut, more sordid, and more ugly. The ending came as a surprise to me, but one that will leave you with a lot to think about and piece back together.<br /><br />So let's get back to the theme of empathy for one's enemy. Elaine definitely gets to understand Robert's pain, though she is resistant to feeling it because of her own situation. Robert comes to gain a clear understanding of Elaine's heartache, though again he has his own reasons for not letting himself be moved by it. At the end I believe we are supposed to gain an understanding of Jeffery's situation, but I'm not quite sure it works. The final image of the movie is Jeffery mimicking the posture of The Dying Gaul. It's good and it works in a structural way, but I'm still unsure whether it works emotionally. My friend and I had a long discussion over dinner about whether it was an accomplishment or a failure of the film that neither of us were moved by the character's predicaments. I felt for each of the character's, yet they are all so morally flawed that it is difficult to truly feel empathy for them, which keeps the movie on an emotionally distant, cerebral level. Again, is this purposeful? Neither me nor my friend could tell for sure.<br /><br />The structure and metaphorical significance of the story will give you a lot to think about after the film is over. It's unusual for a film to be so well-thought out and interesting on so many levels these days, and it seems to be one of the best entries in the field of gay films, which finally seems to be heading away from coming-out stories and tales of pretty twits into more serious fare. I'm not sure it all works in the end, but the depth of the characters, the interesting and well-thought-out writing and structure, and the excellent performances all make this definitely one worth watching. <br /><br />--- Check out other reviews on my website of bad and cheesy movies, Cinema de Merde, cinemademerde.com