Op historisch niveau is het een persoonlijk verhaal, en als puur amusement werkt 'Cabaret' uitstekend. De scène speelt zich af in Berlijn, Duitsland, slechts twee jaar voordat Hitler aan de macht zou komen. Het is het Berlijn waar Christopher Isherwood woonde en over schreef: armoede, drugs en alcohol, misdadigers, smeerlappen, vechten op straat, geslachtsziekten, de prostitutie van beide seksen, de wanhoop om aan de filmindustrie te ontsnappen, de tijdelijke ontsnapping aan de hardheid van het leven in 'ondeugende' nachtclubs als de Kit Kat Club, die het allemaal samenvat. Het is een slechte scène, en misschien een goed voorbeeld van de reden waarom zoveel Duitsers behoefte hadden aan een Hitler. Het is geen enkele verbale verwijzing naar Hitler, en toch is de aanwezigheid van de groeiende nazibeweging rondom deze decadente mislukkelingen in deze film altijd aanwezig. Maar je kunt het die apolitieke mensen niet kwalijk nemen. De personages van Liza Minelli en Michael York zijn zo behoeftig, zo wanhopig op zoek naar persoonlijk geluk in het leven. Ze kunnen zich niet druk maken om wat er in het grotere geheel gebeurt. Afgezien van de ceremoniemeester van de Club: de hoofdpersoon van Joel Grey is een semi-bovennatuurlijk, alziend, spottend personage, dat op de een of andere manier precies lijkt te weten wat de verdere vernietiging van Duitsland inhoudt. Zijn angstaanjagende, alwetende grijnzende gezicht duikt regelmatig op om ons daaraan te herinneren. Het muzikale nummer 'Tomorrow Belongs To Me' is zo'n effectieve illustratie van de aantrekkingskracht die deze nieuwe nazi-hoop uitoefende op verarmde, hulpbehoevende Duitsers, en toch hebben we de boosaardige, knikkende grijns van de ceremoniemeester om ons er, achteraf, aan te herinneren waar het werkelijk toe leidde. Net zoals elk muzieknummer (afgezien van de prachtige choreografie en presentatie) ons doet denken aan de wanhoop in het leven van Sally Bowles en in het grootste deel van Duitsland. 'Money Makes The World Go Around' is een volmaakt muzieknummer, en zo'n illustratie van de afschuwelijke financiële toestand van Duitsland in die tijd. Op het podium van de KitKat herinnert het hysterische genot van het decadente publiek ons eraan dat alle seksuele fatsoensnormen zijn verdwenen (inclusief in het leven van de hoofdpersonen, die nu verwikkeld zijn in een triootje met een van de weinige Duitsers die nog enige rijkdom bezitten). Iedereen die een voorbeeld wil zien van de artistieke hoogten die de film kan bereiken, moet naar 'Cabaret' gaan.
On a historical level, a personal-story level, and as pure entertainment "Cabaret" works perfectly. The scene is Berlin, Germany, only two years before Hitler would come to total power. It is the Berlin that Christopher Isherwood lived in and wrote about: poverty, drug and alcohol escapism, criminals, sleazebags, fighting in the streets, venereal disease, the prostitution of both sexes, the desperation to escape through the film industry, the temporary escape from the harshness of life in "naughty" nightclubs like The Kit Kat Club, which encapsulates it all. It's a bad scene, and a good example of, perhaps, why so many Germans felt in need of a Hitler. There's not a single verbal reference to Hitler, and yet the presence of the growing Nazi movement all around these decadent misfits is ever present in this film. But you can't blame any of these apolitical people for that. Liza Minelli and Michael York's characters are so needy, so desperate just to find some personal happiness in life. They can't be bothered with what's going on in the bigger picture. Except for the Master Of Ceremonies at the Club: Joel Grey's character is a semi-supernatural all-seeing character, mocking, seeming to somehow know EXACTLY the further destruction Germany's headed for. His scary all-knowing grinning face pops in regularly to remind us. The musical number "Tomorrow Belongs To Me" is so effective an illustration of the appeal this new Nazi hope held for impoverished suffering Germans, and yet we have The Master Of Ceremonies' evil nodding grin to remind us, in retrospect, what it really led to.Just as every musical number (aside from being so beautifully choreographed and presented) reminds us of the desperation in Sally Bowles' life and in most of Germany. "Money Makes The World Go Around" is a perfect musical number, and so illustrative of the horrendous financial state of Germany at the time. Joel Grey's raunchy "Two Ladies" on the Kit Kat stage to the hysterical delight of the decadent crowd reminds us that all sexual propriety has broken down (including in the lives of the main characters, now involved in a threeway with one of the few Germans who still has some wealth intact). Everyone who wants an example of the artistic heights that film can reach should see "Cabaret".