Vergeef een oude westerling de beeldenstorm als hij een Chinese film vergelijkt met een Japans cultureel fenomeen. Ik kijk met grote ogen, ik kan er niets aan doen. Maar deze film deed me denken aan de goede oude tijd, toen ik Dragonball de Manga las <0xE2><0x80><0x93> voordat dezelfde manga te stom en te saai werd en te ver ging met dat hele 'er is altijd een sterkere vijand'-gedoe. In die tijd was Dragonball een eigenzinnig, grappig, karikaturaal stoeipartijtje in de oosterse vechtsporten. En dat geldt ook voor deze film. Het is een genoegen om ernaar te kijken. Verwacht alleen geen realisme... De film had een vreemde uitwerking op me <0xE2><0x80><0x93> achteraf gezien leek hij voorspelbaar, maar toen ik ernaar keek, was dat niet het geval. Sterker nog, het sloeg moeiteloos hoeken om waarvan ik niet eens wist dat ze er waren, terwijl het voortdurend nieuwe interessante en kleurrijke personages introduceerde voor ons vermaak.
Forgive an old westerner for the iconoclasm of comparing a Chinese movie to a Japanese cultural phenomenon. I'm round-eyed, I can't help it. But this movie reminded me of the good old days, when I used to read "Dragonball" the Manga - before the same manga became overly stupid and boring and went too far with the whole "there's always a stronger enemy" thing. Back in the day, Dragonball was a quirky, funny, cartoony romp through martial arts. And so is this movie. It's a pleasure to watch. Just don't expect realism... the movie had a strange impact on me - it seemed predictable in retrospect, but it was nothing of the sort, while I was watching it. In fact, it effortlessly turned corners I didn't really see were there, all the while regularly introducing new interesting and colorful characters for our entertainment.