Je zou niet zeggen dat dit de grootste liefdesgeschiedenis van Korea in 2005 is. Gebaseerd/Geïnspireerd door een waargebeurd verhaal (in de afgelopen weken waren er al een paar van zulke films geweest), is You are My Sunshine een typische melodramatische romance, met zo'n leuke en mooie hoofdrolspeelster, dat je wel betoverd moet zijn als je aan hun reis van liefde begint.<br />Het doet denken aan een vaak gestelde vraag: of het beter is om lief te hebben, of om bemind te worden. Seok-joong (Hwang Jeong-min) is een vriendelijke, eenvoudige boer uit de bergen, die ervan droomt om te trouwen met de vrouw van zijn dromen en zich te vestigen op een veeboerderij. Hij is roekeloos in zijn verliefdheid en overweegt naar het buitenland te gaan om een Filippijnse vrouw te zoeken, net als een van zijn vrienden heeft gedaan. Maar hoe dan ook, kort daarna ontmoet hij Eun-ha (Jeon Do-yeon), een 'koffiemeisje' dat ook bijklust als karaoke-hostess en hij valt als een blok voor haar.<br />Eun-ha is een complexe vrouw met een duister verleden, maar hoewel ons niet precies is verteld wat, uit de beschrijving van Do-yeon, is er geen genie voor nodig om het te raden. Ze is extreem op haar hoede en ijzig, omdat ze de hoop op mannen heeft verloren, maar uiteindelijk raakt ze geroerd door de oprechtheid van Seok-joong. Wie zegt dat de gemiddelde man dat lekkere ding niet zou kunnen strikken, als hij hardnekkig zijn best doet en er een dikke huid van krijgt? En een dikke huid heeft hij zeker, want ondanks tegenwerpingen van zijn bejaarde moeder trouwt hij met haar. De film begeeft zich vervolgens op een ander niveau en kijkt naar maatschappelijke vooroordelen tegen mensen met bepaalde beroepen, en naar onjuiste informatie over de ziekte aids. Eun-ha's verleden haalt haar in (met hier en daar een verwijzing naar Banderas-Jolie's Originele Zonde) en Seok-joong hoort dat ze de ziekte heeft gekregen. Eun-ha verdwijnt en de dorpsbewoners raken in de war omdat ze een hiv-test moeten ondergaan, en geven Seok-joong de schuld van de introductie van de ziekte.<br />Het is altijd moeilijk als je het verleden van je af wilt schudden, maar toch wordt achtervolgd door de geest ervan. Je bent op zoek naar een nieuw en ideaal leven, en dat is het.' Het is altijd heerlijk om bij een geliefde te zijn. Je weet dat het romantische gedeelte pauzeert en dat het melodrama begint na de introductie van de ex-vriend, en dat het ijsberen van de film te lijden heeft onder de ontdekking van de ziekte daarna.<br />Ik wachtte op scènes die de traanbuizen zullen aanzetten. Er waren meer dan genoeg mogelijkheden, zoals de nietszeggende zoektochten, het verlangen, het verlies, maar die bouwden allemaal de emoties op tot die ene scène aan het eind, waar je echt de verloren liefde voelt, dat je zo dichtbij en toch zo ver weg bent, het verlangen om je geliefde in je armen te houden, hem te omarmen in warmte, hem te beschermen tegen kwaad en hem te overstelpen met je liefde. Verdomde macht, en echt hartverscheurend, hoewel het er in het begin een beetje komisch uitzag.<br />Als het alternatief voor een andere Koreaanse romance, Daisy, was deze iets intiemer en volwassener, en minder opzichtig. Als je zin hebt in een ouderwetse huilebalk, dan is Je bent Mijn Zonneschijn je keus tussen die twee.
Touted as the biggest love story in Korea in 2005, it is no surprise why the hype. Based/Inspired by a true story (there had been a handful of such movies in the recent weeks), You are My Sunshine is your typical melodramatic romance, with leads so cute and pretty, you can't help but be captivated as you embark on their journey of love.<br /><br />It brings to mind a frequently asked question, whether it is better to love, or be loved. Seok-joong (Hwang Jeong-min) is a affable, simple minded hillbilly farmer, who dreams of getting married to the woman of his dreams, and settling down in a cattle ranch. Luckless in love, he contemplates going abroad to look for a Filipino wife, just as one of his buddies did. But anyhow soon after, he meets Eun-ha (Jeon Do-yeon), a "coffee" girl who also moonlights as a karaoke hostess, and falls head over heels with her.<br /><br />Eun-ha is a complex woman with a shady past, but although we were not told exactly what, from Do-yeon's portrayal, it doesn't take a genius to warrant an accurate guess. She's extremely guarded and frosty, having lost hope in men, but eventually gets touched by Seok-joong's sincerity. Who says your average joe couldn't snag that hot babe, if he tries doggedly hard, and is thick skinned about it? And thick skinned he sure is, as he forges ahead in marriage despite objections from his aged mother. The movie then moves onto a different plane, looking at societal prejudices against people of certain trades, as well as misinformation about the disease AIDS. Eun-ha's past catches up with her (shades of Banderas-Jolie's Original Sin here), and Seok-joong learns of her being inflicted with the disease. Eun-ha disappears, and the village folk gets flustered in having to undergo HIV testing, putting the blame of the introduction of the disease on Seok-joong.<br /><br />It's always difficult when you want to shake off the past, but yet get haunted by its ghost. You're seeking a new and ideal life, and it's always blissful to be with a loved one. You know the romance bit pauses and the melodrama sets in after the introduction of the ex-boyfriend, and the pacing of the movie suffered with the discovery of the illness thereafter.<br /><br />I was waiting for scenes which will turn on the tear ducts. There were ample potential ones like the uneventful searches, the longing, the loss, but they were all building up the emotions to that one scene near the end, where you really feel the love lost, of being so close yet so far, the longing feeling to hold your loved one in your arms, to embrace them in warmth, to keep them safe from harm and to shower them with your love. Damn power, and really heart-wrenching, although it sort of looked comedic at the start.<br /><br />As the alternative to another Korean romance Daisy, this one tended to be a little more intimate mature, and being less flashy. If you're up for some good old fashioned weepy, then You are My Sunshine is your choice between the two.