De Alibi voelt aan als een premisse op zoek naar een plot: Steve Coogan is een ex-bajesklant die een gat in de markt heeft gezien en nu alibi's verschaft voor overspelige echtgenoten en echtgenotes, om vervolgens in beeld te komen voor moord als een van zijn cliënten per ongeluk een vrouw vermoordt. Met een soortgelijke plot als die van Coogans eerdere boek, moet de man die wordt verdacht van een misdrijf dat hij niet heeft gepleegd, zijn cliënten gebruiken om zichzelf te redden... Het is het soort film dat Peter Sellers in het begin van de jaren zeventig gemaakt zou kunnen hebben toen zijn carrière in het slop raakte, en je zou verwachten dat je die in een vliegtuig zou zien. De rol van Peter Falk heeft zijn zwakke punten als conventionele acteur en hij heeft weinig lol, zonder dat hij slim genoeg is om dat te compenseren. Maar James Brolin zou de Peter Falk-imitaties in het vervolg maar achterwege laten.
The Alibi feels like a premise in search of a plot: Steve Coogan's an ex-con man who's spotted a gap in the market and now provides alibis for cheating husbands and wives only to find himself in the frame for murder when one of his clients accidentally kills a woman. With a similar plot engine to Coogan's earlier The Parole Officer  man suspected of a crime he didn't commit has to use his clients to save him  it's the kind of US film Peter Sellers might have made during the early 70s lull in his career and which you'd expect to see on an airplane. But while it highlights Coogan's weaknesses as a conventional leading man and is very short on laughs without have a smart enough payoff to compensate, it's brisk and harmless enough. But James Brolin really should lay off the Peter Falk impersonations in future.