De oorspronkelijke uitbuitingsklassieker <0xE2><0x80><0x93> hoewel op bijna elk niveau verre van aangenaam <0xE2><0x80><0x93> gaat over een stel kerels die katten veranderen in mensenvlees dat monsters verslindt omdat het kattenvoer dat ze maken van mensen afkomstig is. De katten kunnen er niet genoeg van krijgen en als het met vlees besmette voedsel op is, keren de katten zich tegen hun eigenaars. In bijna elk niveau is dit een voorbeeld van de absolute bodem van het materiaal dat in het begin van de jaren zeventig in films werd gebruikt. De regisseur Ted Mikel is een broodschrijver, maar hij is zo'n sympathieke man (ik mag hem over het algemeen graag, dankzij zijn glimlach die interviews en commentaartracks oplevert) dat je de rotzooi die hij meestal produceerde wel kunt verontschuldigen. Mikels wilde films maken en het kon hem niet schelen hoe ze uitvielen, zolang hij maar iets produceerde. Nog meer macht voor hem, maar ik wou dat hij ons niet onderwierp aan de films die weinig meer zijn dan zijn eigen homevideo's.
The original exploitation classic-though far from enjoyable on almost any level concerning some guys who turn cats into human flesh eating monsters because the cat food they make is made with people. The cats can't get enough and when the flesh tainted food runs out the cats turn on their owners. Poorly put together on almost every level this is an example of the absolute bottom of the barrel material that used to actually play movie theaters in the early 1970's. Director Ted Mikel is a hack, but is so lovable a person (I generally like the guy thanks to his smile inducing interviews and commentary tracks) that you can pretty much excuse the garbage he mostly turned out. Mikels wanted to make films and he didn't care how they turned out so long as he was producing something. More power to him, but I wish he wouldn't subject us to the ones that are little more than his home movies