Een stad zonder naam, een jonge vrouw zonder geschiedenis, een huis apart <0xE2><0x80><0x93> een vreemd eiland in een zee van bomen. Ik hou van het ontbreken van verwijzingen naar externe dingen in dit systeem. De wereld van deze film is waterdicht. Ik moet denken aan het beroemde verhaal van W. Somerset Maugham, 'Appointment in Samarra', waarin een man, nadat hij in de straten van Bagdad de Dood tegen het lijf is gelopen, naar Samarra vlucht om zijn toorn te ontlopen, maar in plaats daarvan de Dood tegen het lijf loopt die hem in Samarra opwacht, en wiens woede over het gedrang in Bagdad slechts een verrassing blijkt te zijn, aangezien hij had verwacht de man in Samarra later op de dag te zien. De verzegelde aard van deze film vereist een focus op onvermijdelijkheid.<br /><0x3E> Een jonge vrouw, Iris, dwaalt in haar eentje door de havenwijk van de stad, over verouderde jaagpaden, langs de gigantische rompen van de internationale scheepvaart; buiten het werk komt ze nog het dichtst in de buurt van echt contact met anderen: ze staart naar prostituees achter spiegelglas, of overweegt een bar binnen te gaan. Er is iets wreeds aan het isolement van Iris door de filmmaker. Toen ik _In The City of Sylvia_ recenseerde, een even mooie film met een geïsoleerd personage, zei ik dat de filmmaker óf de Golden Lion in Venetië had moeten winnen, óf op brute wijze was vermoord; ik heb hier dezelfde gevoelens.<br /><0x3E> Vandaag is het zondag en ik ben er. We hebben in een verlaten kantoorgebouw gezeten om deze recensie te schrijven, zogenaamd om te studeren voor examens, maar toch een beetje treuzelend. De ochtendstraten zijn bijna leeg, een witte condensatiestreep zinspeelt op verre avonturen waar ik nooit deel van zal uitmaken, de rivier is vol lege boten. Er is niets goeds aan alleen zijn; de schoonheid ervan is slechts een subtiele vorm van wreedheid.<br />De soundtrack van de film is gemaakt door Beth Gibbons uit Portishead; de gebroken entropische melodie is precies goed; je hoort alleen maar fragmenten van teksten.<br />Iris krijgt werk als de enige werknemer in het vreemde, apart staande laboratorium. Het laboratorium biedt een eenvoudige dienst aan waarbij mensen tegen een vergoeding voorwerpen kunnen laten bewaren en opslaan. Dat lijkt me nogal pervers. Herinneringen, waar deze film naar het schijnt over gaat, zijn pervers. Onlangs heb ik drie gedichten geschreven aan een vrouw van wie ik houd, die, zoals ik later vernam, niet bij me wil zijn, ik heb ze haar nooit gegeven. Een collega zegt dat ik ze moet verbranden, en dat is misschien het beste wat ik kan doen, maar perversheid dwingt me ze te bewaren, mezelf te kwellen. Herinneringen worden kleverige smurrie waarin je gevangenzit, uiteindelijk wordt ze hard en verandert in amber. Mensen (voornamelijk kinderen) die in het heden kunnen leven, weten werkelijk niet hoeveel geluk ze hebben.<br />Sommigen hebben de film erotisch genoemd, hoewel het erotische in het heden even ongrijpbaar is als een voorbijdrijvende wolk op een zonnige dag. Marc Barbé's conservator blijft ondoorgrondelijk en verstoken van hartstocht tijdens seksscènes. Seksscènes met hem zijn niet meer of minder sensueel dan het zien van een spin die een vlieg in zijn cocon opsluit. Een nogal verontrustende foto van boven laat ons een beeld zien van zijn hoofd op Iris' lichaam, hij verteert haar alleen maar. <br />Andere aspecten van het erotische zijn fetisjistisch, de aandacht voor de schoenen die Iris voor haar werk moet dragen, haar kleding, die de zeeman die's ochtends in haar kamer slaapt tijdens haar afwezigheid voelt en ruikt. De film deed me denken aan de twee beroemde fetisjistische schilderijen van Magritte, _Het rode model_ en _Filosofie in het Boudoir_, die allebei kleding laten zien die de vrouwelijke vorm voorstelt. (Filosofie in het Boudoir deed me ook denken aan _In de stad van Sylvia_.)<br />Mahjong kwam in het spel, zoals in alle goede surrealistische films (verwijzing naar _The Blue Villa_ van Robbe-Grillet). Dat kan wel, als je Iris als bloemtegel wilt zien en de laboratoriumdeur als witte drakentegel (dat is een blanco tegel in Mahjong, of een blanco tegel met een rechthoekige rand). Die zijn symbolisch, maar ik wil de film niet bederven door te vertellen hoe.<br />Kijk niet naar deze film, zorg dat alle kopieën worden verbrand!
A city with no name, a young woman with no history, a house apart - a strange island in a sea of trees. I like the lack of references to anything external to this system. The world of this movie is airtight. I'm reminded of the famous story retold by W. Somerset Maugham, "Appointment in Samarra", where a man, upon bumping into Death in the streets of Baghdad, flees to Samarra to avoid his wrath, but instead runs into Death who is waiting for him in Samarra, and whose anger at the jostling in Baghdad is revealed to have been mere surprise, as he had been expecting to see the man in Samarra later in the day. The sealed nature of this film demands a focus on inevitability.<br /><br />A young woman, Iris, wanders alone in the port area of the city, along superannuated towpaths, past the gigantic hulks of international shipping; outside of work the closest she comes to really being with others is staring at prostitutes behind plate glass, or contemplating entering a bar. There's something brutal about the isolation of Iris by the filmmaker. When I reviewed In The City of Sylvia, similarly a beautiful movie with an isolated character, I said that the filmmaker should either have won the Golden Lion at Venice or have been brutally murdered; I've similar feelings here.<br /><br />Today is Sunday and I've been sat in a deserted office building writing this review, ostensibly here to study for exams, but procrastinating somewhat. The morning streets are almost empty, a white contrail hints at faraway adventures that I'll never be part of, the river is full of empty boats. There is nothing good about being alone; the beauty of it is only a subtle form of cruelty.<br /><br />The soundtrack of the movie is done by Beth Gibbons of Portishead; its fractured entropised lilt is just right; you only ever catch fragments of lyrics.<br /><br />Iris gets work as the sole employee in the strange set aside laboratory. The laboratory offers a simple service whereby people may come and, for a fee, have items preserved and stored away. This seems quite a perverse thing to do. Memory, which it seems this film is about, IS perverse. Recently I wrote three poems to a woman I love, who I later learnt has no desire to be with me, I never gave them to her. A colleague tells me I should burn them, and that is perhaps the best thing to do, but perversity wills me to preserve them, to torture myself. Memory becomes viscous ooze in which you are trapped, finally it solidifies and turns into amber. People (mostly children) who can live in the moment, truly do not know how lucky they are.<br /><br />Some have called the film erotic, however the erotic whilst present, is as intangible as a passing cloud on a sunny day. Marc Barbé's conserver remains inscrutable and devoid of passion during sex scenes. Sex scenes with him are no more or less sensual than seeing a spider cocooning a fly, trapped for inclusion in its larder. One quite disturbing picture from above shows us an image of his head on Iris' body, he is merely consuming her.<br /><br />Other aspects of the erotic are fetishistic, the focus on the shoes that Iris is made to wear for her work, her clothing, which the sailor who sleeps in her room in the morning feels and smells in her absence. The movie brought to mind for me Magritte's two famous fetishistic paintings, The Red Model, and Philosophy in the Boudoir, both of which show clothing suggesting the female form. (Philosophy in the Boudoir also came to mind during In The City of Sylvia).<br /><br />Mahjong came into play as it does in all good surreal movies (cross-reference to Robbe-Grillet's The Blue Villa). You could if you want see Iris as a flower tile, and the laboratory door as the white dragon tile (which is a blank tile in Mahjong, or blankness with a rectangular border). These are symbolic, but I don't want to spoil the movie by mentioning how.<br /><br />Do not watch this movie, arrange to have all copies burnt!