Mijn vrouw en ik zijn dol op horrorfilms, en dan ook nog eens slechte, maar dit is een mislukking op alle niveaus.<br />Het begint met slechte filmbeelden, als we het 'gelukkige stel' naar het hotel zien zoeken. De hele uitwisseling wordt van achter elke schouder van de acteurs gefilmd. En tijdens de controle en de eerste dialoog met de buurman krijgen we nauwelijks een duidelijk beeld van de gezichten van de acteurs, behalve in de spiegel van het hotel.<br />De eerste helft van de film bestaat uit een slechte herhaling van het oplichtende beeld. Die eikel van een vriend van hem blokkeert schrijvers en wordt een zuiplap, terwijl de vriendin hen allebei steunt (we zien geen emotionele band tussen de acteurs en we hebben geen enkele reden om aan te nemen dat ze zelfs maar met elkaar naar bed gaan, laat staan dat ze een relatie hebben). Er gebeuren vagelijk vreemde dingen, er komt en gaat een paarse koelievlek op het bed (die volgens ons bloed is), de'schrijver' ziet spoken en we ontdekken dat de'schrijver' niet echt aan het schrijven is.<br />Op dat moment wordt de vriendin ziek en het verhaal ook. De bf-ster gaat naar buiten en vertrekt, en de gf-ster, die geen werk heeft (omdat ze al zo lang ziek is), moet het veronderstelde kwaad in de kamer alleen het hoofd bieden. In de enige succesvolle sprongscène neemt de gf een douche en vindt in de douche achter zich een vieze, grijsharige hippie.<br />De klimatologische scène van de film is weinig meer dan de geest van de moeder van de gf die haar vertelt dat ze weg moet gaan, afgewisseld met een andere geest die haar zegt dat ze moet blijven en de gf die op de vloer loopt te ijsberen of te rollen.<br />Ik heb het gevoel dat deze film het slachtoffer is van een uitzonderlijk gebrek aan visie van de kant van de schrijver/regisseur/redacteur. Het lijkt erop dat er een heleboel veelbelovende elementen in zaten, maar dat die niet door de schrijver, de regisseur of de redacteur zijn ontwikkeld.
My wife and I love horror movies and bad ones at that, but this is failure on all levels.<br /><br />It starts with bad cinematography, as we see the "happy couple" looking for the hotel. The whole exchange is shot from behind each actors shoulder. And throughout the couples check and initial dialogue with the neighbor we hardly get a clear shot of the actors faces, except in the hotel mirror.<br /><br />The first half of the film amounts to a bad retelling on the shining. Jerk of a boyfriend has writers block and becomes a drunk, while the girlfriend supports them both (we see no emotional connection in the actors or reason for us to believe they are even sleeping together, let alone in a relationship). Vaguely odd things happen, a purple coolaid stain on the bed (which we are to believe is blood) comes and goes, the "writer" sees ghosts, and we discover the "writer" isn't really writing.<br /><br />At this point the girlfriend gets sick and so does the plot. The bf freaks out and leaves, and the gf, jobless (because she has been sick for so long), is left to face the supposed evil of the room alone. In the only successful jump scene of the move the gf takes a shower only to find a dirty, gray-haired hippy squatting in the shower behind her.<br /><br />The climatic scene of the film is little more than the ghost of the gf's mother telling her to leave alternated with another ghost telling her to stay and the gf pacing or rolling on the floors.<br /><br />I feel this film is victim of a singular lack of vision on the part of the writer/director/editor. It seems that a lot of promising elements were here, but they failed to be developed by either the writer, the director, or the editor.