Ik heb alle 'Western Classic'-commentaren gehoord, maar ik zou het een Classic uit de jaren zeventig van het oude westen willen noemen. In tegenstelling tot sommige echte westernklassiekers als 'The Searchers', 'Rio Bravo', 'Openen Range' en andere, bezorgde deze film me een nare smaak in mijn mond, zowel vanwege de personages als het zogenaamde realisme. Het lijkt erop dat elk personage in deze film een belangrijke tekortkoming had die hem of haar ongelooflijk maakte in zijn rol. Een kind met een moeder die weduwe is en dat regelmatig met de wagen en het team racet? Hoe lang gaat dat nog duren voordat hij een geruïneerde wagen, een dood paard en een financiële ruïne heeft? Dat hij zonder zelfs maar een oliejas of een slaapzak naar Colorodo gaat? Een spoorbaas die z'n mannen met z'n tweeën dicht bij een vuurgevecht laat komen en die een groentje de nachtwacht in z'n eentje laat doen nadat-ie net vier mannen aan veedieven heeft verloren? De kolonisten voor wie die mannen zijn gestorven hebben niet eens het fatsoen om ze te begraven en toen was de druppel die de emmer deed overlopen de jongen die na de begrafenis z'n geweer weggooit. Goeie Verdriet!!! Hij zit tussen z'n huis en Colorado, heeft een paar schietpartijen achter de rug en besluit z'n geweer weg te gooien en naar huis te gaan(?)!!! Dit gaat gewoon te ver om een vredesverklaring af te leggen voor het einde van een bloederige film. De cowboys zijn bijna al hun geweren kwijt, vijf mannen en paarden, en tweehonderd dollar; hij zou op z'n minst de paarden, de geweren en het geld bij elkaar kunnen rapen en ze naar de chauffeurs kunnen brengen.<br />Ik zou nog wel even door kunnen gaan, maar het komt erop neer dat iedereen die de chauffeurs tegenkomt doodgeschoten moet worden en sommige van de chauffeurs kunnen zelf wel een flinke vleeswond gebruiken. Dat de cowboys vuil en stoffig zijn in plaats van schoon en in dure hemden, maakt het nog niet realistisch. Ik voelde me echt loodzwaar nadat ik deze film had zitten kijken.
I've heard all the "Western Classic" comments but I would call it a Seventies Classic view of the old west. Unlike some real Western classics like "The Searchers", "Rio Bravo", "Open Range" and others, this film left me with a bad taste in my mouth both because of characters and the so called realism. It seems like every character in this movie had either a major flaw that made them unbelievable in their role. A kid with a widow mom that regularly races the wagon and team? How long is that going to go on before he's got a wreaked wagon, a dead horse, and financial ruin? Taking off for Colorodo without even a slicker or a bedroll? A trail boss that lets his men get close to a shootout between themselves and lets a green kid take the night watch alone after just losing four men to rustlers? The settlers the men died for don't even have the decency to bury them and then the final straw was the kid throwing his gun away after the burial. Good Grief!!! He's out between home and Colorado, been thru several gun fights and he decides to throw his gun away and head home(?)!!! This is just going too far to make a peace statement for the end of a bloody movie. The wranglers have lost nearly all their guns, five men and horses, and $200; he could at least round up the horses, guns and money and take them back to the drivers.<br /><br />I could go on and on, but basically, everyone the drivers run into needs to be shot and some of the the drivers could use a good flesh wound themselves. Just because the cowboys are dirty and dusty instead of clean and in fancy shirts, doesn't make it realistic. I really felt lead on after sitting thru this movie.