Gelukkig heb ik deze film niet gehuurd of betaald. Een vriendin van me, die ik echt heel graag mag, raadde hem me aan en leende hem aan me uit. Ik moet zeggen dat ik nu alles wat ze zegt en doet in een ander licht bekijk. De hele plot is een reeks imitaties en personages die Dana Carvey gemakkelijk aankan, maar de grappige scènes van deze film hadden op zijn best een stand-upcomedy van drie minuten kunnen zijn. Ik heb de hele film alleen maar bekeken om er met mijn vriendin over te kunnen praten. De hoogtepunten waren het Robert Shaw-gedoe en een heel klein stukje van het Al Pacino-gedoe. De eerste keer dat Brent Spiner een scheet liet, misschien. Maar de scène in de Turtle Club en een deel van de dialoog waren zo stompzinnig dat ik weigerde mijn zesjarige dochter naar de film te laten kijken. Die hoort absoluut in de top honderd thuis.
Fortunately, I neither rented nor paid a dime to see this movie. A friend of mine who I actually like highly recommended it and lent it to me. I must say that I now evaluate everything she says and does in a different light. The whole plot is a series of impersonations and characters that Dana Carvey can easily handle, but this movie's funny points could have been a 3 minute stand-up routine at best. I only watched the whole thing to be able to discuss it with my friend. The highlights were the Robert Shaw bit and a very small amount of the Al Pacino bit. The first time Brent Spiner farted, maybe. But the Turtle Club scene and some of the dialog was so mindless that I refused to let my six year old watch the movie. It definitely belongs in the bottom 100 of all time.