Een film waarin Fredric March in zijn kuit wordt gebeten door een dreumes die vervolgens als een dolle konijn achter hem aan rent, kan alleen maar uitmuntend zijn. Om nog maar te zwijgen van Carole Lombards oogverblindende optreden (ik kan me trouwens niet herinneren dat ik haar ooit middelmatig heb gezien) <0xE2><0x80><0x93> wat een perfecte combinatie van plezier en schoonheid! De kleuren, zoals vertaald op de dvd, zijn fragiel en onzeker, wat een zekere poëzie toevoegt aan die anders zo grillige komedie. En wat de 'betekenis' betreft! Een paar van de voorpagina's die gewijd zijn aan de zogenaamd terminaal zieke Hazel Flagg (Carole Lombard) zouden alle kletskoek die bedoeld was als eerbetoon aan de onfortuinlijke Di, hebben kunnen inspireren. De details van de film zijn ook van het allermooiste soort. Een treffend voorbeeld is de paardenshow van de Helden (een ander eerbetoon aan de'stervende' Hazel Flagg), vijf minuten te kort, met Lady Godiva, Helena van Troje, Pocahontas en nog een paar anderen, die erin slagen om zo irrelevant en grappig te zijn als maar kan. Is het geheim van deze komedie, waar schoonheid een uiting van plezier is, voorgoed verloren? De subliem 'donker en knap' March, de verrukkelijk 'klassiek blond' Lombard die zich belachelijk maakt, en dat is een prestatie die geen enkele moderne komiek schijnt te kunnen leveren. Zeer aan te bevelen!
A film which has Fredric March bitten in the calf by a toddler who subsequently runs askance like a rabid rabbit can't be but excellent. Not to mention Carole Lombard's dazzling performance (I can't remember having seen her mediocre anyway) : how fun and beauty reach a perfect match ! The colors, as translated on the DVD, are fragile and uncertain, which adds a certain poetry to that otherwise quirky comedy. As for the "meaning" ! Some of the front pages devoted to the supposedly terminally ill Hazel Flagg (Carole Lombard) might have inspired all the drivel that was supposed to be a tribute to unfortunate Di. The details of the film are also of the neatest sort. One striking example is the Heroines on horses show (another tribute to the "dying" Hazel Flagg- five minutes short, featuring Lady Godiva, Helen of Troy, Pocahontas and some others, and managing to be as irrelevant and funny as can be. Is the secret of these comedy, where beauty is a showcase of fun, lost for good ? The sublimely "dark and handsome" March, the deliciously "classically blonde" Lombard revel in ridicule, and that's a feat no modern comedian seems able to perform. Highly recommendable !