Vroege Bergman, en vanaf het begin is duidelijk dat er een kunstenaar aan het werk is. Het eerste gespreksonderwerp, met alle 5 wachtende vrouwen in dezelfde kamer, is een schot voor de boeg van bijna 4 minuten, waarin verschillende vrouwen praten. Er zijn ook al een paar typische Bergman-houdingen, waarbij de ene vrouw intens praat en de andere wezenloos langs haar heen staart, schijnbaar verloren in haar eigen innerlijke wereld. Dat is allemaal goed en wel, maar zodra ik de eerste monoloog van de moeder hoorde, die haar ogen ten hemel slaat en zegt dat ze haar man niet kan bereiken', zelfs niet om zijn ogen uit te krabben, gaat mijn Bergman-radar meteen naar de rode zone. En ja hoor, er staat ons een hele reeks groepstherapieën te wachten, want elke vrouw vertelt over een belangrijke episode uit haar leven met haar man. Maar het is een heel elegante film, en gaandeweg krijg je er sympathie voor, ook al beschrijven alle verhalen ontrouw en kille, burgerlijke levens. Mijn oog viel op Eva Dahlbeck, die ik onlangs ook in Sommarnst<0xC3><0xA4>tte smetkes heb gezien. Hier, op haar tweeëndertigste, is ze gloeiend heet. Over het geheel genomen is het een film die Bergman-geliefden niet mogen missen, zij het voornamelijk om historische redenen. Zijn volgende film was Monika, dus van deze kan gezegd worden dat hij aan zijn gouden periode begon. IMDb meldt dat Eva Dahlbeck onlangs een scheiding heeft aangevraagd, na, ahem, 67 jaar huwelijk. Ga je gang, meid!
Early Bergman, and from the onset it is clear an artist is at work. The first conversation piece, with all 5 waiting women in the same room, is a long shot approaching 4 minutes, with various of the women talking. There are also already some typical Bergman postures, with one woman talking intensely and the one next to her staring vapidly past her downwards, seemingly lost in her own inner world. All that in well and good, but as soon as I heard the first monotonous monologue from the mother, her eyes turning to heaven, speaking of how she can not reach out to her husband", not even to scratch his eyes out, my Bergman-radar immediately hit the red zone. And surely enough, we are in for group therapy all the way, as each woman tells of one significant episode from their lives with their husbands. But it is a very elegant movie, and along the way you become quite sympathetic, even though all the stories describe infidelity and frigid bourgeous lives. My eye was caught by Eva Dahlbeck, who I also recently saw in Sommarnöje sökes. Here, at 32, she is sizzlingly hot. Overall it is a movie not to be missed by Bergman lovers, if mainly for historical reasons. His next movie was Monika, so this one can be said to commence his golden period. For the trivia-consumers: IMDb informs that Eva Dahlbeck has recently filed for divorce, after, ahem, 67 years of marriage. You go, girl!