Eerst was ik teleurgesteld. Met wat deze film probeerde te doen, schoot hij gewoon tekort. Naarmate de film vorderde, werd ik steeds bozer op de stereotiepe voorstelling van de samoerai en het gebrek aan begrip voor het Japan van de Meiji-periode. Door de al te simplistische weergave van de gebeurtenissen lijkt Pearl Harbor wel een documentaire. Er wordt niet uitgelegd waarom de samoerai boos zijn, waarom ze meer in opstand komen dan 'Japan is zijn weg aan het kwijtraken'. Het feit dat Japan, na meer dan 250 jaar van bijna totale isolatie van de rest van de wereld, in 1853 met geweld voor de buitenlandse handel opengesteld was, wordt gewoon genegeerd. De snelle toevloed van westerse ideeën, wetenschap, technologie en personeel, en de spanning die dit veroorzaakte, worden als onbelangrijk beschouwd. De vernederende voorwaarden van de Ansei-verdragen, waar Japan toe gedwongen werd, worden terloops en buiten de context genoemd. De traditionalistische tegenstand, het geweld, de omverwerping van het shogunaat <0xE2><0x80><0x93> het wordt allemaal samengevat in een stel woedende samoerai-rebellen. Dat weet ik niet, want in de film wordt geen van die dingen genoemd. In plaats daarvan laat de film de beperking van paardenstaarten zien en herhaalt hij dat 'Japan aan de verliezende hand is'. De politiek van het Meiji-tijdperk in Japan is ook gruwelijk gecondenseerd in een stel gladde Japanse zakenlieden die geld willen verdienen door het Westen te vertroetelen. De rol van de keizer is vreselijk overdreven; zijn positie was bijna geheel ceremonieel en hij speelde vrijwel geen rol in het politieke proces. Het is absurd dat hij een verdrag bespreekt met een buitenlandse diplomaat. Ik zou door kunnen gaan, maar ik heb niet veel ruimte meer.
At first, I was disappointed. With what this movie was trying to do, it was just falling short. As the film drew on, I became increasingly angry with the director's stereotypical portrayal of the samurai and lack of understanding of Meiji Period Japan. The oversimplifications in the film make Pearl Harbor look like a documentary. There is no discussion of why the samurai are angry, why they rebel beyond "Japan is losing its way." The fact that, after more than 250 years of almost total isolation from the rest of the world, Japan had been forcibly opened to foreign trade in 1853 is simply ignored. The rapid influx of Western ideas, science, technology and personnel and the tension this caused is considered to be of no importance. The humiliating terms of the Ansei Treaties that Japan was forced into are mentioned in passing and out of context. The traditionalist backlash, the violence, the overthrow of the shogunate--all are condensed into a bunch of angry samurai rebelling. Why are the samurai rebelling? Is it because they were stripped of their titles of nobility? Or because they were no longer permitted to carry swords? Or because they lost their government stipends? Perhaps because Saigo Takamori wasn't allowed to invade Korea? We don't know, because the movie mentions none of these things, choosing instead to depict the restriction against ponytails while reiterating that "Japan is losing its way." The politics of Meiji Period Japan are also horribly condensed into some oily Japanese businessmen out to make a buck by coddling to the West. The Emperor's role is horribly exaggerated; his position was almost entirely ceremonial and he played virtually no part in the political process. For him to discuss a treaty with a foreign diplomat is absurd. I could go on, but I'm running out of space.