Brad Davis speelt een politieman die de moordenaar van zijn vader opspoort, en heeft zo nu en dan te maken met uitdagende verkoopautomaten. Jonathan Banks toont zijn veelzijdigheid door dezelfde droge voorstelling te geven als iedereen gewend is, ondanks zijn ongebruikelijke stemgeluid. O, en dan is er nog Sharon Stone, die hier geen verrassingen in petto heeft. Directeur Puzo probeert wat visuele flair te tonen door slow-motion autosprongen te tarten, een la' Blues Brothers, en het komt net zo idioot over. De films belichten clichélocaties en -situaties, routinematig acteerwerk, en af en toe een wending hier en daar, maar echt, niets verlaat ooit het domein van de status-quo. Zelfs de matige vertolking van Adam Ant kon niet voorkomen dat deze middelmatige vertoning boven de middelmatigheid uitsteeg.
Brad Davis plays a cop here tracking down his fathers killer, and on occasion has various encounters with defiant vending machines. Jonathan Banks shows his versatility by giving the same dry performance were all accustomed to, despite an unusual vocal disposition. Oh, and then there's Sharon Stone,no surprises here. Director Puzo tries to show some visual flair with gravity defying slow-motion car jump's, a la' Blues Brothers, and it comes off just as silly. The films sports cliché' locations and situations, routine acting, and the occasional twist here and there, but really, nothing ever leaves the realm of the status quo. Even the off-casting of Adam Ant couldn't help rise this mediocre entry above it's ilk.