De Indianapolis-kampioen Joe Greer (James Cagney) heeft benzine in zijn bloed, uitlaatgas in zijn longen en zijn gedachten zijn bij de motoren. Het gebrul overstemt de zwakke pogingen van zijn vriendin (Ann Dvorak) om zijn aandacht te trekken. Ze is bang dat hij zijn leven op het spel zet voor een bloeddorstige menigte ('Ik wil dat je ophoudt met racen'), bang voor zijn familie ('Ze denken dat ik niet goed genoeg voor je ben') en bezorgd over de fles in zijn zak. Hij besteedt geen aandacht aan haar zelfopofferende toewijding. In bed is niet getrouwd...<br />Hij geniet van de bewondering van zijn jongere broer (Eric Linden) die van plan is in zijn voetsporen te treden. De aanblik van Lindens zelf in elkaar gezette auto vervult hem met afschuw, maar dan zegt de broedhen: 'Verpest je gezondheid niet.' Gewoonlijk antwoordt het grietje: 'Ik zal je laten zien of ik kan rijden of niet.'<br />Het verhaal lijkt stereotiep, maar autobiografieën van coureurs lijken op elkaar. Winnen of verliezen, sterven of overleven in de rolstoel, en in elke pit zit een slet... Hawks, een voormalige semi-professionele coureur, heeft een groot deel van de film op locatie opgenomen en bereikt authenticiteit. Als Cagney en Linden aan een homerace beginnen, wervelen ze een verstikkende stofwolk op. Cagney coacht zijn broer en behoedt hem voor immorele vrouwen. Geen maagdelijke kroonprinses kan beter bewaakt worden...<br />De opgewekte Joan Blondell <0xE2><0x80><0x93> in Cagney's ogen een 'racebaanbreedte' <0xE2><0x80><0x93> is woedend: 'Waarom blijf je bij hem? Hij houdt niet van je. Hij trouwt niet met je!' Maar Dvorak maakt het beste van haar positie als 'behandelde' vrouw. Ze verdraagt Cagney's speldenprikken, brengt zelfs de nacht door in een aparte hotelkamer. Blondell betrapt haar terwijl ze huilt: 'Hij denkt dat ik niet goed genoeg ben. Hij denkt dat ik een slechte invloed heb op zijn broer.' Op een dag stormt Cagney de kamer van Dvorak binnen. Blondell is er ook, zit met zijn benen op tafel een sigaret te roken. En Linden drinkt bier ('smaakt goed. Vijftig miljoen automobilisten kunnen zich niet vergissen'). Een orgie. Cagney kookt van woede, vloekt tegen Blondell en maakt het uit met Dvorak. Ze slaat hem, huilt, smeekt... Hij glimlacht minachtend naar haar ('Ik was goed genoeg voor hem. Niet voor zijn broer').<br />Blondell besluit Cagney een lesje te leren <0xE2><0x80><0x93> door zijn broer te verleiden!<br />Blondell besluit Cagney een lesje te leren <0xE2><0x80><0x93> door zijn broer te verleiden! Hoe oud denkt hij dat die jongen is? Zes?') maar de verleidster wordt verliefd ('Ik ben gek op die jongen') en dat is prima, want de jongen is ook verliefd op haar. Cagney belt Blondell op het tapijt: ('Die jongen heeft geen geld. Hij is niks voor jou') en bijt in graniet. Zelfs chantage werkt niet <0xE2><0x80><0x93> Linden is het zat om als een kind behandeld te worden ('Ik heb er geen spijt van. Hij had het mis. En ik zal hem vanavond laten zien.') Cagney begint dronken, zo dronken dat hij zijn talisman (babyschoentjes) vergeet en de dood van een vriend veroorzaakt in een spectaculaire scène ('Ze rijden door een zee van vlammen').<br />Het laatste deel van de film <0xE2><0x80><0x93> Cagney' Cagney is 'op de tobogan' (volgens de krantenkoppen) terwijl Linden een cake bakkend vrouwtje is, uh, een respectabele vrouw van Blondell. Dvorak raakt haar aan voor de rit ('Ik heb geprobeerd hem te vergeten, maar ik kan het niet'). Cagney rommelt in vuilnisbakken op zoek naar eten en eet rottende bananen. Oude vrienden bemoederen hem, maar hij vindt geen baan op de renbaan, zelfs niet als monteur. Dvorak, die nu serveerster is, biedt hem een gratis maaltijd aan <0xE2><0x80><0x93> soep, biefstuk, koffie <0xE2><0x80><0x93> en een schouder om op uit te huilen... Dvorak is een goede vrouw, maar ze is een beetje aan de oude kant.<br />... Maar de voorstellingen maken alles goed. Dvorak heeft veel stijl en Blondell is kwikzilver. Joe Greer is een complexe persoonlijkheid, zeker geen goede mixer, maar een groot acteur als Cagney aanvaardt de uitdaging, vraagt er zelfs om.
Indianapolis-champion Joe Greer (James Cagney) has gasoline in his blood, exhaust gas in his lungs and engines on his mind. The roar drowns out his girlfriend's (Ann Dvorak) feeble attempts to get her share of his attention. She's alarmed that he risks his life for a blood-thirsty crowd ("I want you to quit racing"), afraid of his family ("They think I'm not good enough for you") and concerned about the flask in his pocket. He pays no attention to her self-sacrificing devotion. Bedded is not wedded...<br /><br />He revels in the admiration of his kid brother (Eric Linden) who plans to follow in his footsteps. The sight of Linden's home-assembled car appalls him but when the brood-hen preaches: "Don't ruin your health" the chick usually replies: "I'll show you whether I can drive or not".<br /><br />The story seems stereotyped but autobiographies of racing drivers resemble each other. Win or lose, die or survive in the wheelchair, and there's a hussy in every pit...Hawks, a former semi-professional racer shot much of the film on location and achieves authenticity. When Cagney and Linden start in a home-race they whirl up an asphyxiating cloud of dust. Cagney coaches his brother and shelters him from immoral females. No virginal crown princess could be better guarded...<br /><br />The buoyant Joan Blondell - in Cagney's eyes a "racetrack-broad" is incensed: "Why do you stay with him? He doesn't love you. He doesn't marry you!", but Dvorak makes the best of her position as "kept" woman. She endures Cagney's pinpricks, even spends the night in a separate hotel room. Blondell catches her weeping: "He thinks I'm not good enough. He thinks I have a bad influence on his brother". One day Cagney bursts into Dvorak's room. Blondell is there, legs on the table, smoking a cigarette. And Linden drinks beer ("Tastes good. Fifty million drivers can't err"). An orgy. Cagney boils with rage, swears at Blondell and breaks with Dvorak. She slaps him, weeps, begs...He gives her a contemptuous smile...("I was good enough for him. Not for his brother").<br /><br />Blondell decides to give Cagney a lesson - by seducing his brother! ("how old does he think the boy is? six?") but the seductress falls in love ("I'm mad about the boy") which is fine since the boy's also in love with her. Cagney calls Blondell on the carpet: ("The kid has no money. He's nothing for you") and bites on granite. Even blackmail fails - Linden is weary of being treated like a child ("I'm not sorry. He was wrong. And I'm going to show him tonight"). Cagney starts drunk, so drunk that he forgets his talisman (baby shoes) and causes the death of a friend in a spectacular scene (They drive through a sea of flames).<br /><br />The last part of the film - Cagney's decline, remorse and resurrection - is so nuanced and touching that I can safely recommend this film. Cagney is "on the toboggan" (say the headlines) while Linden makes a cake-baking wifey, er, a respectable woman of Blondell. Dvorak touches her for the fare ("I tried to forget him but I can't"). Cagney rummages garbage cans for food and eats rotten bananas. Old friends patronize him but he does not find a job on the racetracks, not even as mechanic. Dvorak, now a waitress, offers him a free meal - soup, steak, coffee - and a shoulder to cry on ...<br /><br />...But the performances make everything good. Dvorak has much style and Blondell is quicksilver. Joe Greer is a complex character, certainly not a good mixer, but a great actor like Cagney accepts the challenge, even asks for it...