Het idee achter Saathiya is absoluut een nieuw idee: wat gebeurt er nadat de tortelduifjes zijn getrouwd? Dit heeft de film met bijna iedereen een succes gemaakt. Het knappe uiterlijk van de sterren heeft ertoe bijgedragen dat de film populair is geworden bij de jeugd.<br />De reden waarom ik Saathiya tekort vind schieten, is dat de film niet in de buurt komt van de oorspronkelijke Tamilfilm Alaipayuthey (2000). Ik heb Alaipayuthey meer dan 10 keer gezien en na de eerste keer herinnerde ik me elke scène en dialoog. In vergelijking daarmee was Saathiya een film die je zo weer vergeet. Ik was erg teleurgesteld over de kwaliteit, want ik ben een grote fan van Hindi-films en had vol spanning op Saathiya's première gewacht.<br />Ten eerste, de chemie tussen de sterren <0xE2><0x80><0x93> wat voor chemie? Rani leek zo oud in vergelijking met Vivek. Als je Madhavan en Shalini in Alaipayuthey zag, zou je denken dat ze een echt stel waren. Ondanks het leeftijdsverschil van 10 jaar tussen de Tamil-sterren, was daar niets van te merken. Madhavan was toen 30 en zo realistisch in zijn vertolking van een verliefde jongeman <0xE2><0x80><0x93> zowel fysiek als emotioneel. Shalini, die toen nog maar 20 was, had gemakkelijk de rol van student kunnen spelen. Rani en Vivek speelden hun rollen misschien met overtuiging, maar een groot deel van de film was afhankelijk van de chemie tussen hen, en die was er niet. Een aantal scènes in Alaipayuthey bracht een glimlach op je lippen vanwege de interactie tussen de geliefden. Het verhaal van mijn tweede ontmoeting met Saathiya. De incidenten in Saathiya leken zo nep. Ik had het gevoel dat Shaad Ali de incidenten had veranderd in een poging om Saathiya van Alaipayuthey te onderscheiden. Maar één ding zou iedereen inmiddels moeten weten: niemand mag een product van Mani Ratnam vervormen. Hij is tenslotte de beste filmer.<br />De bijrollen bevielen me ook niet. Ze speelden hun rollen niet met volle overtuiging. Rani's moeder en zus zagen er niet uit als mensen uit de middenklasse die het financieel moeilijk hadden. De moeder droeg een duur uitziende sari, terwijl de zus zich meer gedroeg als een rijk feestbeest. Ik ben een indiaan die in het buitenland woont en misschien een verouderde kijk heb op de traditionele indiaanse eigenschappen. Maar er is toch zeker niet veel verschil tussen een Tamil en een traditioneel Hindi-gezin? Hoe komt het dat er in Saathiya neergekeken wordt op de liefde van de ouders, maar dat Rani kleren (korte broeken) mag dragen die afkeurenswaardig lijken voor zulke traditionele ouders?<br />Al deze factoren samen verwaterden de realiteit van de film. Voor diegenen onder jullie die het niet met me eens zijn: kijk naar Alaipayuthey.
The idea behind Saathiya is definitely a new one - what happens after the lovebirds marry? This has made the movie a success with nearly everyone. The stars' good looks helped make the movie popular with the young.<br /><br />The reason I find Saathiya lacking is that it simply does not come anywhere near the level of the original Tamil movie - Alaipayuthey (2000). I watched Alaipayuthey more than 10 times and remembered every scene and dialog in it after the first viewing. In comparison, Saathiya was a forgettable movie. I was very disappointed by its quality because I am a big fan of Hindi movies and had been eagerly awaiting Saathiya's release.<br /><br />Firstly, the chemistry between the stars - what chemistry??? Rani seemed so old compared to Vivek. If you saw Madhavan and Shalini in Alaipayuthey, you would think they were a real couple. Despite a 10-year age gap between the Tamil stars, there was no hint of that. 30 years old then, Madhavan was so realistic in his portrayal of a love-struck young guy - physically and emotionally. Shalini, being only 20 then, could easily showcase the role of a college student. Rani and Vivek might have played their roles with conviction but a significant portion of the movie depended on the chemistry between them, which was lacking. A number of the scenes in Alaipayuthey brought a smile to your lips because of the interaction between the lovers.<br /><br />My second grouse with Saathiya is the story. The incidents in Saathiya seemed so fake. I got the feeling that Shaad Ali changed the incidents in an attempt to differentiate Saathiya from Alaipayuthey. But everyone should know one thing by now - no one should distort a Mani Ratnam product. He is, after all, the best movie maker.<br /><br />I did not like the supporting characters either. They failed to play their roles with 100% conviction. Rani's reel mother and sister did not look or act like middle-class people who were financially struggling. The mother wore expensive-looking saris, while the sister acted more like a rich party animal.<br /><br />I am an Indian living overseas who might have outdated views on the traditional Indian qualities. But, surely there is not much of a difference between a Tamil and a Hindi traditional family. How is it that in Saathiya, love is looked down on by the parents but Rani is allowed to wear clothes (shorts) that should seem objectionable to such traditional parents? <br /><br />All these factors combined diluted the reality of the movie. For those of you who disagree with me, watch Alaipayuthey.