Jim Jarmusch is uitstekend in het creëren van karakterconflicten en intrigerende, realistische dialogen. Maar wat ik in deze film het meest bewonder, zijn de openingsscènes van elk segment. Hij weet hoe hij de essentie van elke stad moet vangen en hoe hij de stemming moet vastleggen. National Geographic heeft niets in te brengen tegen Jarmusch' fotografische talent.<br />Alle segmenten zijn goed geschreven en sluiten aan bij de respectievelijke steden die de achterhoede vormen van de film: LA, NY, Parijs, Rome en Helsinki. Het segment in Helsinki is het deprimerendst en het is een beetje een afknapper dat de film op die manier moest eindigen. Het segment in Parijs steelt de show. Ongelooflijk camerawerk en fantastische dialogen. Al met al gaf de film me een hernieuwde waardering voor de bioscoop.
Jim Jarmusch does an excellent job in creating character conflict and intriguing, realistic dialogue. But what I admire most in this movie are the opening scenes of every segment. He knows how to capture the essence of every city and how to establish mood. National Geographic has nothing over Jarmusch's photographic talent.<br /><br />All segments are well written and tie in with the respective cities that are the back drop of the film: LA, NY, Paris, Rome and Helsinki. The Helsinki segment is the most depressing and it's kind of a bummer that the movie had to end on that note. The Paris segment steals the show. Incredible camera work and terrific dialogue.<br /><br />Overall, the movie gave me a renewed appreciation for cinema. Thanks Jarmusch.