MRA Entertainment, de distributeur die verantwoordelijk is voor de verkoop van Yo Puta (of simpelweg Whore, zoals het hier wordt genoemd) op dvd, heeft hier een sterk argument om valse reclame te maken. In tegenstelling tot de nogal charmante coverfoto die op de IMDb-pagina staat, zijn op de Region 4 PAL-dvd zowel Daryl Hannah als Denise Richards zo prominent aanwezig dat je bijna zou denken dat ze de sterren van de show zijn. Hoewel zij de grootste namen in de film zijn, zijn hun optredens weinig meer dan bladwijzers voor interviews. Dat deze geïnterviewden zo weerzinwekkend zijn, zowel in woordkeuze als lichamelijkheid, ondermijnt de hele film. Net als we geïnteresseerd raken in wat de betaalde acteurs doen, gaat de film over op interviews met echte puta's, die er meestal alleen in slagen om het beroep zo weerzinwekkend te laten lijken als ik zeker weet dat velen het vinden. Het laat me koud, want ik heb er geen enkele persoonlijke ervaring mee, maar deze film heeft me hoe dan ook niet bekeerd, want het lijkt meer op een studentenfilm. Eentje die heel goed verdiende slechte punten zou opleveren.<br />De plot die de weinige niet-archiefbeelden voortstuwt, draait om Richards' personage, een studente antropologie van halverwege de twintig. Ze heeft geld nodig om de rekeningen te betalen en heeft een buurvrouw die in de prostitutie werkt. Omdat ze geen andere manier heeft om uit het financiële moeras te komen (zoveel kan ik me wel voorstellen) probeert ze uiteindelijk de prostitutie. Dat is letterlijk de hele plot, en die wordt uitgesmeerd over zoveel archiefopnamen van prostituees die over hun werk praten dat de hoofdlijn meer opvulling lijkt. Er is één archiefopname die eruitziet als iets wat je van een van die websites krijgt die ik hier niet zal noemen. Je kent ze wel, van die websites met thema's die draaien om gewone attributen van modellen. De meeste bieden gratis monsters aan, dus je kunt zien wat voor goeds er in Yo Puta te vinden is zonder voor een huursite te betalen. En dat brengt me bij mijn advies aan Hannah en Richards. Ontsla je agenten en doe dat nu meteen. Hannah weet al dat ze een ouwe zeur is, en hoewel haar verschijning in films die ik niet zal ophemelen door hier te vermelden haar een beetje een kick heeft gegeven, lijkt ze graag terug te willen. Tenminste, te oordelen naar haar verschijning hier. Richards' carrière is volledig de mist in gegaan, en na het zien van The Third Wheel kan ik mijn gezicht niet in de plooi houden als ik dit onrechtvaardig noem. Joaquim de Almeida heeft weinig meer dan een verlengde cameo, waarin hij een rijke klant speelt. En deze drie acteurs vormen in feite het totaal van de legitieme acteurs in de film, tenzij je de figuranten meetelt. Aangezien er drie acteurs zijn wier carrières, laten we het zo zeggen, in een dipje verkeren, is een afgeronde, dynamische cast geen goede omschrijving. Zoals al eerder gezegd, doet de cast veel minder dan de regie in handen nemen. Gezien het feit dat een film over een onwettig bedrijf dat veel sociale problemen met zich meebrengt, in het gunstigste geval een sympathieke invalshoek nodig heeft, is dit heel slecht nieuws.<br />Ik zou een opmerking kunnen maken over de cinematografie, maar aangezien die voornamelijk bestaat uit één persoon die voor de camera staat en spreekt, zijn er op dit gebied eigenlijk geen mogelijkheden om creatief te zijn. We hadden op zijn zachtst gezegd geen behoefte aan de beelden van een prostituee op een toilet met een duidelijk blauw geschermde achtergrond. Dit versterkt de lelijkheid van het driedubbele onderwerp, wat wel het laatste is wat deze persoon nodig heeft. De muziek is beurtelings irritant of gewoon onverschillig. Maar de echte klapper is dat er twee mensen worden beschuldigd van het schrijven van deze troep. Natuurlijk, er is sprake van een dialoog, maar geen mens die bij zijn volle verstand is zou moeten toegeven dat hij het heeft geschreven. Ik heb nog nooit gehoord van de redacteur die aan Yo Puta heeft gewerkt, maar er komen twee mogelijkheden bij me op met betrekking tot de manier waarop het in elkaar is gezet. Of deze redacteur heeft de ene na de andere band met nauwelijks samenhangende beelden laten lopen, en in dat geval is het de schuld van de regisseur, of hij heeft de beelden gewoon zo in elkaar gezet dat er geen overgang is, als een soort practical joke.<br />Ik gaf Yo Puta een twee uit tien. Net als Baise Moi probeert hij aan te tonen dat hij extreem is. Hij geeft niets om die bewering te staven en eindigt dus als weinig meer dan een slappe sliert vermicelli. Ik zou hem niet eens aanbevelen om hem voor niets te zien.
MRA Entertainment, the distributor responsible for selling Yo Puta (or simply Whore as it is known here) on DVD, build a strong case for false advertising here. As opposed to the rather charming cover picture that appears on the IMDb entry, the Region 4 PAL DVD cover features both Daryl Hannah and Denise Richards so prominently that one could be forgiven for thinking they are the stars of the show. Although they are the biggest names in the film, their performances are little more than bookmarks for interviews. That these interviewees are so repugnant both in verbiage and physicality undermines the whole film. Just as we are getting interested in what the paid actors are doing, the film cuts away to interviews with actual putas who mostly only succeed in making the profession seem as repulsive as I am sure many feel it is. I am indifferent, having had no personal experience with it of any kind, but this film did not convert me either way because it comes off more as a student film. One that would get some very well-earned bad marks.<br /><br />The plot that drives what little non-archival footage there is revolves around Richards' character, a mid-twenties student in anthropology. She needs money to pay the bills, and has a neighbour who works in prostitution. Having no other means to get herself out of the financial quagmire (this much I could relate to), she eventually tries prostitution. That is literally all there is to the plot, and it is stretched out over so much archival footage of prostitutes talking about their work that the main plot feels more like filler. There is one piece of archival footage that looks like the sort of thing one gets from one of those websites I will not mention here. You know the kind, the sort that have themes revolving around common attributes of models. Most of them offer free samples, so you can see what good there is in Yo Puta on said sites without paying for a rental.<br /><br />Which brings me to my advice to both Hannah and Richards. Fire your agents, and do so now. Hannah already knows being a has-been, and while her appearance in films I will not glorify by mentioning here gave her a bit of a kick-start, she seems anxious to go back. At least judging by her appearance here. Richards' career has utterly tanked, and after seeing The Third Wheel, I cannot keep a straight face while calling this unjust. Joaquim de Almeida has little more than an extended cameo, portraying a rich customer. And these three actors basically make up the sum total of the legitimate actors in the film, unless you count the extras. Since three actors whose careers are, let us just say, in a lull does not a rounded, dynamic cast make. As previously mentioned, the interview cast do a lot less than pick up the slack. Given that a film about an illegitimate trade that brings many social problems needs a sympathetic focus at the best of times, this is very bad.<br /><br />I would make statements about the cinematography, but since it mostly consists of one person standing before the camera and speaking, there really aren't any opportunities to be creative in this department. We could have done without the footage of one prostitute on a toilet with an obviously blue-screened backdrop, to say the least. This amplifies the ugliness of the subject three-fold, which is the last thing this particular individual needs. The music is by turns irritating or simply indifferent. But the real kicker is that two people are credited with writing this piece of crap. Sure, there is dialogue here, but no human being in their right mind should own up to having written it. I have never heard of the editor who is credited with working on Yo Puta, but two possibilities occur to me regarding the way it was cut together. Either this editor gave up after reel upon reel of barely cohesive footage, in which case it is the directors fault, or he simply cut the footage together in such a manner as to give it no transition, as a sort of practical joke.<br /><br />I gave Yo Puta a two out of ten. Like Baise Moi, it tries to make a claim to being extreme. It gives nothing to back this claim up with, and thus winds up little more than a limp noodle. I would not even recommend seeing it for free.