De film werd gemaakt door Juliano Mer, de zoon van Arna Mer. Arna Mer, een Joodse vrouw die in de oorlog van 1948 vocht en na de oorlog van 1967 haar leven wijdde aan het helpen van Palestijnse vluchtelingen. Een van haar wapenfeiten was het oprichten van een kindertheater in de stad Jenin op de Westelijke Jordaanoever in de jaren tachtig. In oude opnamen keert Juliano Mer terug naar het vluchtelingenkamp na de dood van zijn moeder en na een vernietigende operatie van de Israëlische strijdkrachten om de kinderen te controleren die de toneelgroep Arna's Kinderen hebben bezocht, die zijn opgegroeid onder de Israëlische bezetting. Sommigen sloten zich aan bij militante groeperingen, gingen op zelfmoordmissie of werden gedood terwijl ze hun huis verdedigden. Hoewel de film zeer politiek is, kiest hij geen partij en is hij niet dogmatisch, maar gewoon menselijk en echt.
The movie was made by Juliano Mer, Arna Mer's son. Arna Mer, a Jewish woman who fought in the 1948 war dedicated her life to helping Palestinian refugees after the 1967 war. Among her feats was establishing a children's theater in the West Bank city of Jenin during the 80s. Using old footage, Juliano Mer returns to the refugee camp after his mother's death and after a devastating Israel Defense Forces operation, to check up on the kids who attended the drama group - Arna's Children, who have grown up under Israeli occupation. Some joined militant groups, went on suicide missions or were killed while defending their home. Though highly political, the film does not take sides and is not dogmatic, just humane and real.