Nou, het was een donkere, sombere novemberavond. Ik zat op de bank en dacht: wat zal ik doen? De wijzers van de klok stonden net op één uur. Ik leunde achterover en vroeg me af of ik door naar deze film te kijken opgewonden en opgewonden zou worden van actie, of dat mijn hart zou bonzen van angst voor de onbekende machten van de menselijke geest.<br />Geen van deze verwachtingen werd ingelost. De eerste 20 minuten van de film ben ik bezig uit te zoeken of het de schuld is van de filmregisseur, de regisseur, de acteurs of de componist. Ik denk dat het een beetje <0xE2><0x80><0x93> sorry <0xE2><0x80><0x93> een heleboel van alles was. Het verhaal van deze film <0xE2><0x80><0x93> een zweempje van een verhaal <0xE2><0x80><0x93> is afschuwelijk oppervlakkig en mist doelbewust alle goede wendingen die een rilling over je rug zouden kunnen doen lopen. Zelfs zo'n eenvoudig moment als een duel op leven en dood tussen twee beste vrienden gaat voorbij zonder dat de kijker merkt dat er iets gebeurt. De acteurs waren <0xE2><0x80><0x93> nou ja, ze voldeden aan de eisen van het scenario. Ze liepen, praatten, ademden om niet te stikken, maar meer ook niet. Van J. Reinhold kon je tenminste meer verwachten. Wat de man achter de camera betreft <0xE2><0x80><0x93> ik aarzel om hem een director of photography te noemen <0xE2><0x80><0x93> die kon mooie zonsondergangen of feestfoto's maken. Geen film. Te veel statische opnamen, te veel fouten in de beeldmontage. En de muziek <0xE2><0x80><0x93> het spijt me. Dat was er niet. Alleen een paar maten van het huisfeest van een of andere stonede dj, die deed alsof hij de film begeleidde.<br />Het is me gelukt om naar deze tragische poging te kijken, maar ik denk er nog steeds over om een verzekering af te sluiten voor de schade aan mijn gezondheid. Als ik slaap, kan ik de tijd beter gebruiken.
Well, it was a dark gloomy November night. I was sitting in my sofa thinking what shall I do. The clock's pendulum just made hands align on 1am. I reclined back, wondering whether by watching this movie, I become excitedly thrilled with action or my heart would throb with fear of the unknown powers of human mind.<br /><br />None of these expectations fulfilled. First 20 minutes of the movie I spend figuring out whether it is screenwright's, director's, actors' or componist's fault. I guess it was a bit - sorry - a LOT of all. The screenplay - I can't talk about a story as there ain't a hint of story to this movie - is horribly shallow, purposefully missing all good hooks that could send a shiver down your spine. Even such a straightforward moment as a mortal duel between two best friends passes without the viewer barely noticing anything happened. Actors were - well, matching the screenplay's standards. They walked, talked, breathed to not to suffocate, but that was it. One could expect more at least from J. Reinhold. Regarding the guy behind the camera - I hesitate to call that one a Director of Photography - he could shoot nice sunsets or party pictures. Not a movie. Too many static shots, too many mistakes in picture composition. And the music - I am sorry. There was none. Just some two beats sampled off some stoned DJ's houseparty, pretending to accompany the movie.<br /><br />I managed to watch this tragical attempt, but I'm still considering claiming a health damage insurance. Sleeping, I'd make better use of the time.