Als Charles Dance niet de volmaakte, ietwat nurkse, flitsend aantrekkelijke en aristocratische Maxim de Winter was geweest, zou ik dit niet eens twee sterren hebben gegeven. Oké, de kostuums en de decors waren fantastisch, Manderley was sensueel en de koude, beukende zee rondom Manderley was schitterend en onheilspellend! Maar verder...<br />Ik denk dat mijn grootste probleem zit in de Emilia Fox als de tweede mevrouw de Winter. Ze leek kleurloos, nietszeggend en slap en miste wat ik altijd had beschouwd als een essentiële vriendelijkheid die Max oorspronkelijk had aangetrokken. Af en toe was de chemie tussen Fox en Dance goed, vooral in de huwelijksbedscènes, maar over het geheel genomen creëerden de regie en het acteerwerk een tweede mevrouw de Winter die ik niet begreep.<br />En Diana Rigg. De veelgeprezen voorstelling liet me koud; hoewel, om eerlijk te zijn, zowel in haar als in Fox' geval vermoed ik dat een groot deel van het probleem lag in het script en de regie, die neigden te cadenseren en te talmen tot het punt waarop het mij bedrieglijk leek.<br />En, zuchtend, op een gegeven moment werd Friths schurkachtigheid een beetje over de top, en hij sloeg telkens weer dezelfde toon aan, dezelfde gezichtsuitdrukkingen, dezelfde grijns, dezelfde slijmerige charme, wat allemaal heel effectief was in zijn eerste scène, maar niet goed werkte bij herhaling. In feite bracht ik het grootste deel van de film door, een herhaling van een van mijn favoriete verhalen, en ik keek op mijn horloge om te zien hoe lang ik het nog vol moest houden.
If Charles Dance hadn't been the perfect, slightly crotchety, dashingly attractive and aristocratic Maxim de Winter, I wouldn't have even given this 2 stars. Well, okay, the period sets and costumes *were* wonderful, Manderley *was* luscious, and the cold, crashing sea around Manderley gorgeous and ominous! But beyond that ...<br /><br />I think my main problem is with the Emilia Fox as the second Mrs. de Winter. She seemed colorless, insipid and wimpy and lacked what I'd always believed was an essential sweetness which originally attracted Max. Occasionally the chemistry between Fox and Dance was good, especially the marriage bed scenes, but overall the direction and performance created a second Mrs. de Winter that made little sense to me.<br /><br />Also, Diana Rigg's much-touted performance left me cold; although, to be fair, in both her case and Fox's, I suspect that a large part of the problem was in the script and direction, which tended to be cadenced and lingering to the point where it seemed contrived to me.<br /><br />And, sigh, at a certain point Frith's villainy became a bit over the top, and he habitually hit the same note again and again, the same facial expressions, the same sneer, the same smarmy charm, all of which was very effective in his first scene, but didn't wear well with repetition.<br /><br />Essentially, I spent most of the movie, a retelling of a favorite story of mine, checking my watch to see how much longer I needed to endure it.