Ik was ook verbaasd over de lage kijkcijfers van dit geweldige filmpje. Ik zag het als een tiener midden in de jaren tachtig op de kabel en net als zoveel anderen kon ik niet ophouden met kijken naar dit verhaal tot het einde. Ook al ziet het er nu zo gedateerd uit, ik bedoel, hier geen stippeltjestelefoons, facebook of mobiele telefoons, de essentie van het verhaal is nog steeds goed, net als in 1984. Het acteerwerk is prima en de thema's zijn realistisch. Als ik voor mezelf spreek, als jong meisje dat opgroeide in New Orleans, kon ik me volledig inleven in de emoties van de twee hoofdpersonen, allebei New Yorkers, omdat de gevoelens universeel waren. Ik zal het wel krijgen (en laat ik het zo zeggen, ik hou niet zo van 'griezelfilmpjes'). Zoals iemand anders al heeft gezegd, verheug ik me er ook op dat mijn dochter deze film te zien krijgt. Het is nog steeds een van mijn lievelingsfilms & als ik hem op tv zie, moet ik er na al die jaren nog steeds naar kijken. Ik zou zeggen dat hij de tand des tijds heeft doorstaan.
I was also surprised to see the low rating of this great little film. I saw it as a teen in the mid 80's on cable and, like so many others, was unable to stop watching this story through to its end. Even though it now looks so dated, I mean, no dot coms, facebook or cell phones here, the meat of the story holds true now, as it did in '84. The acting is fine and the issues are realistic. Speaking for myself, as a young teen-aged girl growing up in New Orleans, I could totally relate to the emotions expressed by the two lead characters, both New Yorkers, because the feelings were universal. If you're a female, you'll probably get it (and let me just say, I don't usually enjoy 'chick-flicks'). Like someone else has already posted, I, too, look forward to my own daughter viewing this film. It's still one of my all-time faves & whenever I catch it on TV, I still have to watch it, all these years later. I'd say it has stood the test of time.