Er zijn maar twee redenen om deze film te zien: 1. Jean Gabin en 2. Een bijna feilloos voorbeeld van een zekere tijdgeest van de vroege jaren zeventig. Er zijn verscheidene films gemaakt in verschillende landen rond het basisthema: in een slecht systeem zijn het de onderdrukkers die verantwoordelijk zijn voor het scheppen van misdadigers, die in feite zelf het slachtoffer zijn van een gebrekkige samenleving, dus moeten misdadigers worden vrijgelaten en het systeem omvergeworpen <0xE2><0x80><0x93> er zal een nieuw, beter systeem komen waarin, bij gebrek aan beter, geen misdaad zal zijn omdat we er geen reden voor zullen hebben. Alles gebaseerd op een marxistische opvatting van misdaad in de moderne samenleving die, tussen twee haakjes, na veertig jaar nog steeds heerst onder de meeste criminologen in West-Europa. Dit alles wordt ons aangereikt door een uiterst hardhandige regisseur (Giovanni is verantwoordelijk voor het schrijven van een aantal van de beste scripts in de Franse filmwereld en had het regisseren aan regisseurs moeten overlaten), compleet met zinnen als: 'Mensen zullen op straat marcheren!' en Gabins laatste oordeel over de maatschappij: 'Het is een moordmachine.' Een volstrekt ongelooflijke misdadiger die na een straf van 10 jaar op het rechte pad probeert te komen, maar die poging wordt verijdeld door een volstrekt ongelooflijk kwaadaardige politierechercheur. Dit alles wordt gadegeslagen door een bejaarde reclasseringsambtenaar (Gabin) met een hart van goud. De plot is voorspelbaar, het einde onvermijdelijk, en alleen de slechtst denkbare Hollywood-moraliserende studio is beter in staat om je een boodschap in je strot te rammen. Hier lijkt de boodschap politiek te zijn, terwijl die in Hollywood vaak nogal religieus is, maar de techniek is hetzelfde, en vreemd genoeg kun je de duivel en God zelfs hier nauwelijks missen als je met een ongelukkige man werkt. Tenzij je een fan van de grote Jean Gabin bent, is het tijdverspilling.
There are only two reasons to see this film: 1. Jean Gabin and 2. An almost flawless example of a certain zeitgeist of the early 70:s. There has been several films made in several countries around the basic theme: in an evil system it's the oppressors that are responsible for creating criminals, who are actually themselves victims of a faulty society, therefore criminals should be set free and the system overturn - a new, better system shall come in which, by default, there will be no crime because we won't have any cause for it. All based on a Marxist conception of criminality in modern society that, by the way, still after 40 years rules among most criminologists in western Europe. All this is handed down to us by an extremely heavy-handed director (Giovanni is responsible for writing some of the best scripts in French cinema and should have left directing to directors), complete with lines such as "People will march on the streets!" and Gabin's final judgment on society "It's a killing machine". An utterly unbelievable criminal-turned-angel Delon tries to go straight after a 10-year sentence but the effort is shattered by an utterly unbelievably evil police detective. All this is witnessed by an elderly parole officer (Gabin) with a heart of gold. The plot is predictable, the end inevitable, and only the worst Hollywood-moralizing studio efforts are better at hammering a message down your throat. Here the message seems to be political while in Hollywood it's often rather religious, but the technique is the same, and strangely, you can hardly miss the Devil and God working around a hapless Man even here. Unless you're a fan of the great Jean Gabin, it's a waste of time.