Jordan Hawley schreef en regisseerde deze duistere 'comedy' over de huidige stand van de liefde/haatrelaties in Los Angeles (of het onvermogen om die te creëren) met ongeveer evenveel zwier als de uienringen van gisteren. De verhaallijn is zo vaak gebruikt dat de banden versleten zijn.<br /><br />De ghostwriter van L.A., Owen (Paul Schneider) is een 'aardige vent' die niet in staat is een bevredigende liefdesrelatie te onderhouden. Geïrriteerd door zijn levensstijl besluit hij een ploert te worden: dat moeten vrouwen (en mannen) willen. Hij keert zijn aardige-mannentactiek om en begint iedereen te vertellen hoe hij zich voelt <0xE2><0x80><0x93> en dat is meestal negatief! Maar in zijn overplaatsing zit zijn kamergenote Allison (Poppy Montgomery) die biseksueel is en dus niet helemaal beschikbaar. Hij besluit Los Angeles te verlaten en naar de oostkust te verhuizen, waar hem een lucratieve deal te wachten staat om de memoires van een beroemde man te schrijven. Op het laatste moment ontmoet hij ene Val (Jennifer Westfeldt), een dierenactiviste: de chemie is er, maar ze hebben allebei een tegenstrijdig programma. Owen is eerlijk tegen haar, een factor die haar niet verjaagt, maar beide wegen leiden naar andere delen van de wereld. Als hij na een teleurstellende ervaring aan de oostkust terugkeert naar LA, keren de weegschaal en de verrassingen zich. En het einde is een mengeling van dwaas en onbevredigend. Het is de bedoeling dat dit soort films onderhoudend zijn en een deel van de dialoog is intelligent, zij het wrang. Alleen is het idee van een relatieonderzoek onder deze omstandigheden zo versleten dat de film geen vernieuwende gedachten opwekt. Na ongeveer een half uur verloor dit 'publiek' zijn belangstelling.
Jordan Hawley wrote and directed this dark 'comedy' about the current state of love/hate relationships in Los Angeles (or inability to create same) with about as much panache as yesterday's onion rings. The storyline has been used so many times that the tread is off the tires.<br /><br />LA ghostwriter Owen (Paul Schneider) is a 'nice guy' who sustains an inability to form a satisfactory love relationship. Exasperated with his life style he decides to become a cad: that must be what women (and men) want. He reverses his nice guy tactic and begins telling everyone he encounters just how he feels - and that is usually negative! The only person who doesn't but into his change is his roommate Allison (Poppy Montgomery) who is bisexual and therefore not wholly available. He decides to leave Los Angeles and move to the East Coast where a lucrative deal awaits him to write the memoirs of a famous man. At the last moment he meets one Val (Jennifer Westfeldt), an animal activist: the chemistry is there but each has a conflicting program. Owen is honest with her, a factor that does not chase her away, but both part ways to other parts of the world. Upon return to LA after a disappointing experience on the East Coast, tables turn and surprises arise. And the ending is a mixture of silly and unsatisfying.<br /><br />Movies like this are meant to entertain and some of the dialogue is clever albeit acerbic. It just that the idea of relationship examination under these terms is so worn out that the movie just doesn't spark any innovative thoughts. After about thirty minutes into the film this 'audience' lost interest.