Als echte filmliefhebber kan ik het feit accepteren dat sommige van de beste films die ooit zijn gemaakt ook buitengewoon moeilijk om naar te kijken kunnen zijn <0xE2><0x80><0x93> hetzij vanwege de inhoud en/of de emotionele reactie die ze oproepen. De meeste films zoals deze ontvangen mijn lof en loftuitingen, zelfs als het me tijd kost om bij te komen van de eerste keer dat ik ze heb gezien.<br />Maar naar mijn mening is _A Clockwork Orange_ de meest verontrustende film die ik ooit heb gezien, en het wordt er niet veel gemakkelijker op als ik hem keer op keer bekijk. De briljante regie en het fantastische verhaal maken het onmogelijk om hem kritisch te beoordelen, maar de film verontrust me tot in het diepst van mijn wezen. Ik hoop bijna dat ik niet de enige ben die zo denkt <0xE2><0x80><0x93> om echt van deze film te 'genieten' moet je wel verdomd ongevoelig zijn voor afzichtelijke beelden, vooral als het gaat om verkrachting en buitensporige uitbuiting van het vrouwelijk lichaam.<br />Als er één ding is waar ik een grote hekel aan heb tegen Stanley Kubrick, is het de manier waarop hij het naakte vrouwenlichaam op het scherm behandelt. Het wordt onpersoonlijk, koud, gedevalueerd <0xE2><0x80><0x93> goedkoop en gemakkelijk te exploiteren. Denk aan deze voorbeelden <0xE2><0x80><0x93> A Clockwork Orange: 5 gangsters rukken de kleren van het lijf en verkrachten een jonge vrouw tot een klassieke wals; de melkbar met naakte vrouwenbeelden en automaten; Alex' dagdroom dat hij in de Romeinse tijd is; het snelle menage-a-trois; de naakte, stoïcijnse'verleidster'. En dan heb ik het nog niet eens gehad over het 'humoristische' winter-wonderland-einde van de dagdroom van publiek exhibitionisme. Dat is gewoon A Clockwork Orange. Tel daar de naakte vrouw in de badkuip in The Shining bij op, samen met scènes die een derde van de looptijd van Eyes Wide Shut beslaan, en dan heb je een aardig idee van de afkeuring van het vrouwenlichaam waar ik het over heb.<br />Ik denk aan Spartacus, Full Metal Jacket, 2001, dr. Strangelove, zelfs Barry Lyndon, en ik wil Kubrick voor altijd de hemel in prijzen. Die man is een filmgenie. Maar omdat A Clockwork Orange zo'n nadelige invloed op me heeft, moet ik het van me afzetten en kan ik het niemand aanbevelen. Hoe gevoeliger je bent voor wat je op het scherm ziet, des te meer zal deze film je diep, heel diep verontrusten. Ik heb hem nu drie keer gezien, de eerste keer meer dan twaalf jaar geleden, en het is niet gemakkelijker om hem nu te zien dan toen. En helaas, omdat hij zo verontrustend is, kan ik niet genieten van de grootsheid die de film werkelijk bevat.<br />Ik heb het boek van Anthony Burgess gelezen omdat het een waarlijk briljant verhaal is. Ik was verbaasd toen ik ontdekte dat het laatste hoofdstuk van het boek opzettelijk buiten de film werd gehouden. Ik was ook verbaasd toen ik ontdekte dat de auteur een hekel aan de film had, zoals hij in de inleiding van het boek zegt. Voor hem is 'De Notenkraker' geworden wat Tsjaikovski 'De Notenkraker' noemde <0xE2><0x80><0x93> wat hij als een van zijn minst belangrijke werken beschouwt, is zijn beroemdste en bekendste werk geworden.<br />Vraagt u zich nooit af wat 'een sinaasappel met een uurwerk' betekent? In de inleiding van het boek legt de heer Burgess de metafoor uit. Een sinaasappel is zoet, verfrissend en sappig <0xE2><0x80><0x93> bevredigend en verrukkelijk. Maar hij is organisch en kan deze zoetheid niet voor eeuwig verschaffen <0xE2><0x80><0x93> uiteindelijk zal hij vergaan en wegrotten. De mens kan een organisch voorwerp niet laten functioneren als een anorganisch voorwerp, of als iets wat door de mens is gemaakt, of 'een uurwerk'. De term 'een sinaasappel met een uurwerk' is daarom een oxymoron en een paradox <0xE2><0x80><0x93> het impliceert dat de mens iets organisch heeft omgevormd tot een beheersbaar, anorganisch proces. Het experiment waar Alex aan begint, door hem van zijn vrije wil te beroven, creëert in feite 'werkelijke sinaasappels' uit menselijke wezens - hij is gedwongen de hele tijd vriendelijk, zachtaardig en moreel te zijn.<br />Laatste gedachten: Ik ben de LDS (of'mormonen') en het is de moeite waard om iets te zeggen over de overtuigingen van de LDS-religie als ze betrekking hebben op dit concept... Men gelooft dat Lucifer in het pre-aardse leven heeft voorgesteld dat iedereen die naar de aarde komt, gedwongen wordt goed te doen, zodat iedereen waardig zal zijn om na de dood terug te keren naar Gods aanwezigheid, zodat er dus 'geen zielen verloren zullen gaan' - maar hij wilde de eer voor dit plan opstrijken. Jezus wilde dat iedereen een vrij beroep zou hebben om van zijn eigen beslissingen te leren, en hij maakte het zichzelf moeilijk om niet alleen als voorbeeld maar ook als offer degene te zijn die een volmaakt leven moest leiden - en alle glorie gaat naar God, niet naar hemzelf. Dat de mensheid van haar vrij beroep wordt beroofd, is het oorspronkelijke plan en uiteindelijke doel van de duivel. Dus de film en het boek stellen de ultieme vraag: wat is er nog meer slecht - iemand die al zijn gedachten en energie en handelingen erop richt om iets slechts te doen, of iemand die alleen maar denkt en voelt en goed doet?<br />Mijn antwoord: sla de film over en lees het boek - dat is een veel stichtelijker ervaring. En je komt ook te weten wat er in het laatste hoofdstuk gebeurt!
As a true film buff, I can accept the fact that some of the greatest movies ever made can also be extremely difficult to watch -- whether from its content and/or the emotional response it generates. Most movies like this usually receive my adolation and praise, even if it may take me time to recover from the first viewing<br /><br />But in my opinion, A Clockwork Orange takes the grand prize as the most disturbing movie I've ever seen, and it does not get much easier with repeat viewing. The movie's brilliance in directing and storytelling makes it impossible to dismiss critically, yet the film disturbs me to the core. I would almost hope that I am not alone in this opinion -- to truly 'enjoy' this movie you'd have to be pretty damn callous to hideous imagery, especially when it comes to rape and excessive exploitation of the female body.<br /><br />If there's one very big dislike I have against Stanley Kubrick, it is way in which he treats the naked female body onscreen. It becomes impersonal, cold, devalued -- cheapened and readily exploitable. Think of these examples -- A Clockwork Orange: 5 gangsters rip the clothes off and rape a young woman to a classical waltz; the milk bar with naked women statues and dispensers; Alex's daydream of being in Roman times; the high-speed menage-a-trois; the naked, stoic 'temptress' onstage approaching Alex; and the 'humorous' winter-wonderland end-scene slow-motion daydream of public exhibitionism. That's just A Clockwork Orange. Throw in the naked woman in the tub in The Shining, along with scenes totalling a full one-third of the running time of Eyes Wide Shut and you should have a pretty good idea of the devaluation of the female body I'm referring to.<br /><br />I think of Spartacus, Full Metal Jacket, 2001, Dr. Strangelove, even Barry Lyndon, and I just want to praise Kubrick forever. The man is a cinematic genius. But, because of how adversely A Clockwork Orange affects me, I must dismiss it and can't recommend it to anyone. The more sensitive you are to what you see onscreen, the more this movie will deeply, deeply disturb you. I've seen it three times now, my first time being over 12 years ago, and it's no easier to watch now than then. And sadly, because it is so disturbing, I am deprived of enjoying the greatness that the movie really does contain.<br /><br />I read the book by Anthony Burgess because the story is truly brilliant. I was surprised to find out that the book's final chapter was purposely left out of the film. Also, I was surprised to find that the author disliked the film, as he alludes in the book's introduction. He feels that "A Clockwork Orange" has become to him what "The Nutcracker" was to Tchaikovsky -- what he considers as one of his least important works has become his most famous and recognized.<br /><br />Ever wonder what is meant by "a clockwork orange"? Mr. Burgess explains the metaphor in the book's introduction. An orange is sweet, refreshing, and juicy -- fulfilling and delicious. But it is organic and cannot provide this sweetness forever -- it will eventually expire and rot. Man cannot make an organic object function like an inorganic object, or something man-made, or 'clockwork'. The term 'clockwork orange' is therefore an oxymoron and a paradox -- it infers that man has converted something organic into a controllable, inorganic process. The experiment Alex goes through, by robbing him of free-will, effectively creates 'clockwork oranges' out of human beings -- he is forced to be sweet, gentle, and moral all the time.<br /><br />Final thoughts: I am LDS (or 'Mormon'), and it's noteworthy to mention something about the beliefs of the LDS religion as it pertains to this concept... It is believed that in pre-earth life, Lucifer proposed that everyone who comes to earth be forced to do good, so that everyone will be worthy to return to God's presence after death, therefore 'no souls will be lost' -- however, he wanted the credit for this plan. Jesus wanted each person to have complete free-agency in order to learn from their own decisions, and he voluteered himself to be the one who must live a perfect life as THE example as well as be the atoning sacrifice -- and all glory go to God, not to himself. To have mankind robbed of its free-agency is the Devil's original plan and ultimate goal. So, the movie and the book asks this supreme question: What's more evil -- a person who focusses all his thoughts and energy and actions on doing bad, or forcing this person to only think and feel and do good?<br /><br />My answer: Skip the movie and read the book -- it's a far more edifying experience. And you also get to know what happens in the final chapter!