Terwijl ik naar die afschuwelijke film zat te kijken, moest ik een paar keer aan Bugs Bunny denken. Toen de film was afgelopen, besefte ik waarom ik die gedachten had: Bugs stak af en toe zijn hand in zijn lichaam en haalde er iets uit wat hij nodig had om zijn verhaal te kunnen vertellen. Dat kon een snijbrander zijn, die volledig functioneerde, of een bowlingbal of een wapen. Dat gold ook voor _Three Burials_. Als het verhaal zich ontwikkelt tot het weg-aspect van de film, krijgen we'verrassingsapparaten' zoals... een blinde man die luistert naar een radio in de rimboe ergens in Mexico... hoe deze alleenwonende, oude, verarmde, blinde man de brandstof kon vinden om de... vermoedelijke... generator te laten draaien omdat zijn door kanker geteisterde zoon hem in geen zes maanden had opgezocht is een ander verhaal... De niet-professionele scenarist... van deze film... Arriaga, grijpt dan opnieuw naar de brander wanneer de Barry Pepper-figuur 'ontsnapt' uit gevangenschap en een grot binnengaat om zich te verbergen, maar wordt gebeten door een ratelslang!... hoe deze verslagen man, ontmoedigd, uitgeput, ondervoed, zonder hoed rijdend in de Mexicaanse zon overdag, vervolgens zonder hoed op een paard en op onbekende uren rijdend over ruw terrein, een beet van een ratelslang kon overleven, is ook een geweldig verhaal... Er zijn meer fantasierijke uitvindingen zoals deze genoemd worden, maar er zijn ook andere problemen met deze film. Herhaalde flashbacks kunnen aanvaardbaar zijn bij het vertellen van een verhaal, maar alleen wanneer de vraag wordt beantwoord: 'Zou het verhaal beter werken als het op een meer lineaire manier werd verteld?' Tijdens de eerste delen van _Drie Begrafenissen_ was ik een paar keer in de war toen personages waarvan ik net het een en ander te weten was gekomen, in de tijd werden teruggezet. Voor deze kijker was de verwarring die dit veroorzaakte de moeite niet waard en het verhaal zou duidelijker zijn geweest als ze het rechtstreeks hadden verteld... Bovendien is dit krakende apparaat later helemaal uit de film verdwenen! Nu iets anders: maakt Arriaga een politieke statement door vrijwel alle blanke Amerikanen op de een of andere manier als gebrekkigen af te schilderen, terwijl alle latino's goedaardig, edelmoedig en over het algemeen goedaardig zijn? Meer nog: het personage dat door Jones wordt gespeeld, is officieel krankzinnig. Echt een rare gast. Vervolgens: in korte maar talrijke flashbacks wordt de relatie tussen Pete en Melquiades getoond als een diepe relatie van wederzijds vertrouwen en genegenheid. Hoe moet je dan omgaan met de dubbelhartigheid van Melquiades om Pete te vertellen over zijn niet-bestaande familie in Jimenez? Is dat iets wat je een goede vriend zou aandoen als hij over je dood praat en hoe zou je dan willen dat je familie op de hoogte werd gebracht? Het is pathologisch en roept vragen op over het karakter van M. Ten slotte: er vinden drie begrafenissen plaats. De laatste, na alle saaie ellende die Pete heeft doorgemaakt om het te laten gebeuren, is een halfbakken klus omdat het lichaam niet eens diep/voltooid is begraven. De plaatselijke dieren zouden zijn stoffelijke resten hebben opgegeten en over de hele omgeving hebben verspreid, aangenomen natuurlijk dat er nog iets eetbaars over zou zijn na al het amateuristische balsemen dat heeft plaatsgevonden. PS: Waarom is het nodig om het lijk steeds weer te laten zien?
Several times while watching this awful movie I thought of Bugs Bunny. After the movie was over I realized why I had these thoughts: Bugs would occasionally 'reach' into his body and pull out something he needed to further the story. It could be a blowtorch, fully operative, or a bowling ball or a weapon. So too with Three Burials. When the story advances to the road aspect of the movie, we get 'surprise' devices like .... finding a blind man listening to a radio in the boonies somewhere in Mexico .....how this living-alone, elderly impoverished sightless man was able to find the fuel to run the .....presumed..... generator since his cancer-ridden son hadn't visited in six months is a different story problem...... The sub-professional screenwriter .....of this movie....., Arriaga, then reaches for the blow torch again when the Barry Pepper character 'escapes' from captivity and enters a cave to hide only to be bitten by a rattlesnake! .....how this beaten-up man, dispirited, exhausted, malnourished, riding without a hat in the daytime Mexican sun then slung over a horse and riding for unknown hours, over rough terrain, could survive a rattlesnake bite is another story whopper too...... There were other fanciful inventions like the ones mentioned but on to other problems with this movie. Repeated flashbacks can be acceptable in telling a story but only when the question is answered, "Would the story work better being told in a more linear fashion"? During the early parts of Three Burials I was confused several times when characters I was just beginning to learn about were time shifted backwards. For this viewer, the confusion this caused wasn't worth the effort itself and the story would have been clearer had they told it straight forward. .....Plus, later on, this creaky device is just dropped from the movie altogether!..... Something else now: Is Arriaga making a political statement by showing virtually all of the white Americans as defectives in one way or another while all the Latino's are benign, generous and overall, good guys? More: The character played by Jones is certifiably insane. Really weird guy. Next: In brief but numerous flashbacks they show the relationship between Pete and Melquiades as a deep one of mutual trust and affection. How then to deal with the duplicity of Melquiades in telling Pete about his non-existent family in Jimenez? Is this something you would do to a good friend when talking about your death and how you would want your family notified? It's pathological and calls into question M.'s character. Finally: Three burials take place. The final one, after all the tedious agony Pete's gone through to have it occur, is a half-ass job with the body not even deeply/fully buried. The local animals would have his remains eaten and spread all over the place, assuming of course, that there would be anything edible after all the amateur embalming that has taken place. PS: Why the need to show the corpse over and over again?