De grootste film aller tijden? Nou, waarschijnlijk niet, maar wel de invloedrijkste in mijn leven halverwege de jaren zeventig, toen ik hem voor het eerst op de Britse televisie zag. Charlton Heston is geweldig in zijn rol van Robert Neville, en de muziek is uitmuntend. Het verhaal zelf mag tegenwoordig dan een beetje gedateerd lijken, maar de religieuze analogieën doen het goed, zelfs in de meer spectaculaire tijden van nu.<br />SPOILERS: De laatste scène, waarin Neville op brute wijze wordt gedood door de leider van de vampiergemeenschap Matthias (Anthony Zerbe) was een echte schok voor me, maar de onderliggende hoop voor de toekomst compenseert dit in elk geval enigszins. Ik heb gehuild toen Neville stierf. Zelfs nu, terwijl ik naar de film kijk, blijft het naargeestige gevoel dat als een onderstroom door de hele film loopt, me bezighouden met de tragedie van het einde.<br />Dit was de beste, naar mijn mening zelfs de overtreffende trap van _Planet of the Apes_, en vele malen vermakelijker dan de vreselijke _Soylent Green_ (sorry, maar die vond ik echt niet leuk). Ik geloof echt dat de films die je ziet als je tussen de twaalf en de zestien bent, je altijd bijblijven, want het is de meest ontvankelijke periode van je leven. Tenminste, voor mij wel. Ik ben dol op deze film, altijd al geweest en zal dat altijd blijven. Eerlijk gezegd 10 van de 10. Hoewel ik misschien wel de enige ben die dit denkt... _lol_.
The greatest movie of all time?? Well, probably not, but certainly the most influential on my life back in the mid 70s when I first caught it on British television. Charlton Heston is awesome in his role of Robert Neville, and the musical score is outstanding. The story itself may seem a little dated these days, but its religious analogies stand up well even in today's more effects laden times.<br /><br />SPOILERS: The final sequence, as Neville is brutally killed by the leader of the vampire community Matthias (Anthony Zerbe) came as a genuine shock to me, but its underlying hopefulness for the future at least compensates some way for this. I cried and cried when Neville died. Even now when I watch the film, the bleak feeling which runs as an undercurrent throughout, never ceases to move me with the tragedy of the ending.<br /><br />This was Heston's best, in my opinion even surpassing Planet of the Apes, and many times more entertaining than the dreadful Soylent Green (sorry but I really didn't like that one). I really believe that the films you see when you are between 12 and 16 remain with you forever, because its the most impressionable time of your life. At least it was for me. I love this film, always did, always will. Quite honestly 10 out of 10. Though I may well be the only person who thinks this....lol