De film begint met een Robin Hood-achtige bandiet die strijdt tegen de krachten van het kwaad (advocaten en dergelijke). Als hij wordt neergeschoten en op sterven ligt, geeft hij zijn erfenis door aan zijn zoon. Deze jongen groeit op tot Tim McCoy en zet zijn vaders eenmanskruistocht voort tegen advocaten, bankiers en telefonische verkopers (oké, de laatste kwam niet voor in de film).<br />Oké, ik kan maar beter meteen toegeven dat ik geen grote fan ben van B-westerns <0xE2><0x80><0x93> vooral niet van de reeks films van Gene Autry, Roy Rogers en dergelijke. Ik heb niets tegen ze, maar na een paar gezien te hebben, zie ik gewoon niet veel verschil. Ik besloot voor de lol naar mijn eerste film met Tim McCoy te kijken en merkte dat het eigenlijk niet anders was. Net als in de typische seriefilm lijkt Tim nooit iemand neer te schieten, behalve in de hand, hij vangt mensen die hem proberen te vermoorden en pakt hun wapens <0xE2><0x80><0x93> en laat ze dan gaan, en schiet nooit iemand neer, tenzij het absoluut niet anders kan. Nu begrijp ik dat hij een brave jongen speelt, maar dit is een belachelijke manier van doen. Zo schiet een man bijvoorbeeld op hem terwijl hij op zijn paard zit. McCoy doet alsof hij van het paard is gevallen en is gestorven. En als de dader het lijk komt zoeken, wordt hij door Tim gepakt. Ik sloeg hem niet, ik schoot hem niet neer, ik schreeuwde niet tegen hem <0xE2><0x80><0x93> ik pakte gewoon zijn wapens af en zei tegen hem dat hij kon oprotten! Zo geweldig is niemand! Als Gandhi in het oude Westen had gewoond, zou hij vast en zeker een vent die hem zo te grazen probeerde te nemen een kogel door zijn kop hebben gejaagd <0xE2><0x80><0x93> of hem in elk geval een beetje hebben toegetakeld! Het totale en totale gebrek aan realisme of geweld van welke soort dan ook maakt dit een film die alleen bestemd is voor het minst veeleisende publiek.<br />Waar het op neerkomt is dat Tim McCoy in het echte leven een geweldige vent was (kijk maar naar zijn records van de Tweede Wereldoorlog en de Tweede Wereldoorlog) maar dat hij op het witte doek het charisma van een blok blauwe kaas heeft! In vergelijking met hem lijken Autry, Rogers and the Lone Ranger net Howie Mandel op crack <0xE2><0x80><0x93> wat is hij saai! Het is net alsof hij alleen maar door de film loopt en ervoor probeert te zorgen dat zijn bloeddruk onder de 100/70 blijft. Verrek, die vent zweet zelfs nooit!
The film begins with a Robin Hood-like bandit fighting the forces of evil (lawyers and the like). When he's shot and lies dying, he passes on his legacy to his son. This kid grows up to become Tim McCoy and carries on his father's one-man crusade against lawyers and bankers and telemarketers (okay, the last one wasn't in the film).<br /><br />Okay, it's best I admit up front that I am not a huge fan of B-Westerns--especially the series films of Gene Autry, Roy Rogers and the like. I have nothing against them, but after seeing just a few I just can't see much difference between them. On a lark, I decided to watch my first Tim McCoy film and found that it really wasn't any different. Like the typical series film, Tim never seems to shoot anyone except in the hand, he catches people trying to murder him and takes their guns--then lets them go, and never slugs anyone unless it absolutely can't be helped. Now I understand that he's playing a good guy, but this routine is ridiculous. For example, in one case, a man shoots at him as he's riding his horse. McCoy pretends to have fallen off the horse and died. And, when the perpetrator comes to look for the body, he's caught by Tim. Tim doesn't hit him, shoot him or even yell at him--just takes his guns and tells him to git! No one is THAT wonderful! If Gandhi had lived in the Old West, I bet he would have plugged a guy who tried to bushwhack him like this--or at least busted him up a bit!! The complete and total lack of realism or violence of any kind make this a film only for the most undemanding audience.<br /><br />The bottom line is that although in real life Tim McCoy was a great guy (look at his WWI and II record for proof of this) but he has all the on-screen charisma of a block of blue cheese! By comparison, he makes Autry, Rogers and the Lone Ranger look like Howie Mandel on crack--he's THAT dull! It's like he's just walking through the film, trying to be sure to keep his blood pressure under 100/70. Heck, the guy never even breaks a sweat!