In tegenstelling tot veel van de komische komedies uit de jaren dertig is deze een beetje anders, omdat het zowel grappig als uitstekend sociaal commentaar is. De film drijft de spot met de cultus van de beroemdheid, maar ook met de wispelturige en korte aandachtsspanne van het publiek. De film begint met een leuke scène <0xE2><0x80><0x93> waarin een buitenlandse potentaat wordt geëerd tijdens een chic diner. Maar de 'beroemdheid' blijkt bedrog te zijn en de verslaggever die (Frederic March) verantwoordelijk is voor het promoten van deze schijnvertoning wordt gedegradeerd door de hoofdredacteur van de krant, Walter Connelly (die, zoals gewoonlijk, erg grappig is in zijn ondersteunende rol als een keiharde baas wiens zenuwen tot het uiterste gespannen zijn). Later is March in staat zijn baas nog één kans te geven, terwijl hij hem ervan overtuigt dat hij een nieuw en waargebeurd menselijk verhaal heeft dat de krant kan promoten <0xE2><0x80><0x93> een knappe jongedame die sterft aan radiumvergiftiging! De jongedame blijkt de geschifte Carole Lombard te zijn en vlak voordat March haar komt interviewen, hoort ze van haar suffe dokter (Charles Winninger) dat hij een verkeerde diagnose heeft gesteld en dat ze toch zal blijven leven. March weet dit NIET en belooft in alle onschuld Lombard mee te nemen naar New York en een beroemdheid van haar te maken. 'Je vertelt hem de waarheid en je gaat naar de grote stad om je te laten verwennen en je krijgt ook nog de sleutel van de stad!' Het sneeuwt allemaal heel snel tot een landelijke obsessie met deze'stervende' vrouw en op dit moment is het te laat om de waarheid te vertellen!<br />Dit gaat alleen maar over het eerste deel van de film. Hoe dit alles met succes wordt opgelost zonder dat ze in de gevangenis belanden, zul je zelf moeten zien. En als het je interesseert, dit is later herschreven door Martin en Lewis als _Living it up_. Persoonlijk gaf ik de voorkeur aan de versie uit 1937 vanwege het uitstekende acteerwerk en het snelle tempo. Geen geweldige film, maar wel een heel goede.' Dat zal ze zeker bevallen.
Unlike many of the screwball comedies of the 1930s, this one is a bit different because it is both funny AND excellent social commentary. The film makes fun of the cult of celebrity as well as the fickle and short attention-span of the public. The film begins with a cute scene--as a foreign potentate is being honored at a fancy dinner. However, the "celebrity" turns out to be a hoax and the reporter responsible (Frederic March) for promoting this fake is demoted by the newspaper boss, Walter Connelly (who, as usual, is very funny in a supporting role as a blow-hard boss whose nerves are frayed).<br /><br />Later, March is able to convince his boss for one more chance, as he convinces him he has a new and TRUE human interest story the newspaper can promote--a pretty young lady dying from radium poisoning! The lady turns out to be wacky Carole Lombard and just before March shows up to interview her, she finds out from her dopey doctor (Charles Winninger) that he was wrong in his diagnosis and she will live after all. March does NOT know this and innocently promises to take Lombard to New York and make her a celebrity. Well, as Lombard's life in Vermont is pretty dull, she doesn't tell him the truth and goes to the big city to be wined and dined as well as being given the key to the city!! It all snowballs very quickly into a nationwide obsession with this "dying" woman and at this point it's too late to tell the truth! <br /><br />This is only about the first 2/3 of the film. How all this is successfully resolved without them ending up in prison is for you to see for yourself. Also, if you are interested, this was later remade by Martin and Lewis as LIVING IT UP. I personally preferred the 1937 version because of its excellent acting and fast pace. Not a great film, but a very good one that's sure to please.