In de begintijd van de geluidsfilms wisten de studio's niet hoe ze het nieuwe medium moesten gebruiken. In plaats van normale sprekende stemmen en normale acteurs, voelde Hollywood de behoefte om het publiek met geluid te overweldigen. Een heleboel vaudevillekomieken die met de grootste snelheid spraken, werden voor de camera's geduwd om te profiteren van het feit dat het publiek de acteurs nu kon horen praten. Sommige van deze vroege komieken zijn ronduit afschuwelijk, terwijl andere alleen maar vreemde curiositeiten zijn. Rain orSHI valt in de categorie van gewoon ronduit afschuwelijk.<br />De meeste schuld voor het feit dat deze film zo verschrikkelijk en moeilijk om te zien is, komt op de schouders van de regisseur, Frank Capra. Terwijl Capra in het stille tijdperk grote dingen deed voor Harry Langdon, maakte hij vanaf het midden van de jaren dertig enkele van de meest iconische Amerikaanse films van die tijd (het gebeurde op een avond, de heer Smith gaat naar Washington, mr. JOHN DOE en vele anderen), maar zelfs grote regisseurs hebben hun gebreken <0xE2><0x80><0x93> en deze film was zonder meer een gebrek.<br />De film gaat in naam over een circus dat chronisch op de rand van een faillissement verkeert. Maar de hele show was de vaudevillian, Joe Cook. Terwijl een van de recensenten Cook hilarisch vond, was hij gewoon te veel <0xE2><0x80><0x93> als een reusachtige migraine. Hij praatte en praatte en praatte en praatte. Waarschijnlijk vond hij de film wel goed. Maar ik vond hem niet grappig en vond dat de regisseur meer nadruk had moeten leggen op de getalenteerde leden van de cast. Dat, of hij had Cook gewoon een stomp op zijn mond moeten geven en tegen hem moeten zeggen dat hij zijn kop moest houden! Vreselijk geijsbeer, irritante dialogen en niets om blij mee te zijn <0xE2><0x80><0x93> dit is echt een van de pijnlijkste films die ik ooit heb gezien. Ik bleef alleen maar kijken omdat ik aannam dat het beter zou worden <0xE2><0x80><0x93> maar dat werd het niet.
In the early days of sound films, studios really didn't know how to use the new medium. Instead of normal speaking voices and normal actors, Hollywood felt a need to overwhelm the audience with sound. A lot of vaudeville comics who spoke a mile a minute were shoved in front of the cameras to take advantage of the fact that audiences could now hear the actors speak. Some of these early talkies are downright dreadful while some others are just odd curios. RAIN OR SHINE falls into the category of just plain dreadful.<br /><br />Most of the blame for this film being so terrible and tough to watch falls on the shoulders of its director, Frank Capra. While Capra did great things for Harry Langdon during the silent era and from the mid-1930s on he made some of the most iconic American films of the era (IT HAPPENED ONE NIGHT, MR. SMITH GOES TO WASHINGTON, MEET JOHN DOE and many others), but even great directors have their duds--and this film was definitely a dud.<br /><br />The film is nominally about a circus that is chronically on the verge of bankruptcy. However, the entire show was the vaudevillian, Joe Cook. While one of the reviewers thought that Cook was hilarious, he was simply too much--like a giant migraine. He talked and talked and talked and talked. If you liked this sort of in your face routine again and again, then you'd probably like the film. However, I didn't think he was funny and felt the director should have placed more emphasis on the talented members of the cast. That, or simply punched Cook in the mouth and told him to shut the heck up!! Terrible pacing, annoying dialog and nothing to like--this is truly one of the most painful films I have seen. I only kept watching because I assumed it would get better---it didn't.