Ik was diep onder de indruk van het verbluffende werk van regisseur Sabiha Sumar, die de harde en pijnlijk realistische werkelijkheid van deze film tot leven bracht. De film is ontdaan van alle glitter en glamour, maar weet toch een prachtige weergave te zijn van de harde werkelijkheid van het leven. Ik heb veel waardering voor de trouwscènes en de Mujra (ja, hoe intens deze film ook is, hij slaagt er nog steeds in een schattige Mujra en een prachtige trouwscène in te passen) en ze bereiden je min of meer voor op het deprimerende karakter van wat komen gaat.<br />Degene die Kiron Kher speelde in 'Rang De Basanti' moet verliefd zijn geworden op haar hartverscheurende optreden in 'Khamosh Pani' voordat hij dat deed. Dit personage deed me zo sterk denken aan haar personage uit 'RDB' <0xE2><0x80><0x93> een prachtige moeder, machteloos (behalve in gebed) en hulpeloos toekijkend hoe haar zoon een destructief pad bewandelt. Ze is opvallend intens, maar gelukkig ingetogen als de alleenstaande, ouder wordende moeder van een jonge jongen die Saleem heet en die volwassen wordt en dingen voor haar begint te verzwijgen. In het begin lijkt het allemaal onschuldig als we ontdekken dat Saleem er alleen maar tussenuit is geknepen om zijn liefje Zubeida (gespeeld door de even intense Shilpa Shukla) te ontmoeten in een verlaten gebouw, hun vaste ontmoetingsplek waar ze zitten te dromen over hoe hun leven eruit zal zien, en andere dingen doen, net als jonge mensen die verliefd zijn. Tot een goede vriend van Saleem hem introduceert bij een groep gevaarlijk islamitische fanatici en de problemen beginnen.<br />De transformaties op het witte doek zijn bijzonder spectaculair. Ze laten zien hoe Saleem eruitziet als de film begint (een mooie jonge man), hoe hij eruitziet als het fanatisme de liefde die hij voor zijn moeder en zijn geliefde heeft verzwelgt, evenals de liefde voor het leven zoals hij dat heeft gekend (een geest van de jongen die hij vroeger was) en ten slotte, jaren later, als een toevallige blik op een tv-scherm Zubeida opmerkt dat de man van wie ze ooit hield een religieuze toespraak houdt op een politieke zender (een vrijwel onherkenbare Saleem). Hoewel er veel rekwisieten aan Sumar zouden moeten worden gegeven voor het schitterend vastleggen van zulke vitale pictografische scènes, zou ook de acteur Aamir Ali Malik geprezen moeten worden voor het feit dat hij zich zo lang aan dit personage heeft vastgeklampt. Kiron Kher is in deze film zo goed dat het onmogelijk is om haar briljante acteerwerk in woorden te vatten. Om te zeggen dat ze een ster was, zou een understatement zijn.<br />De godsdienstoorlog tussen India en Pakistan is niet iets nieuws, maar wat me verbijsterde, was de mate van onwetendheid die de moslims in deze film tentoonspreidden. Sikhs uitlachen en hen de beste vrienden van Lice noemen, ging gewoon te ver! Hen ongelovigen noemen, alleen omdat jullie godsdienst anders is dan die van hen? Al dat moorden en vechten. Het lijkt allemaal zinloos omdat God naar ons luistert, ongeacht de manier waarop we tot hem bidden. Het was zo hartverscheurend om te zien wat er met de vrouwen en kinderen gebeurde toen de moslims Pakistan kwamen overnemen, dat het heel moeilijk was om die scènes te verwerken. En toen Ayeesha/Veero (Khers personage) eindelijk onder de druk bezweek, was het moeilijk om niet een traan van ongeloof te laten. Ze was verraden. Verraden door haar broers, verraden door haar zoon, verraden door haar vader, verraden door onwetendheid en de blindheid van de mensheid.
Stunning work by director Sabiha Sumar, I was blown away by the brutal and painfully upfront reality of this film. This film is stripped of all the glitz and glamour yet still it manages to be a beautiful portrayal of the harsh reality of life. I much appreciated the wedding scenes and the Mujra (yes, as intense as this film is, it still manages to chuck in a cute Mujra and a beautiful wedding) scene, they sort of prepare you for the depressing nature of what's to come.<br /><br />Whomever cast Kiron Kher in 'Rang De Basanti' must have fallen in love with her heart-wrenching performance in 'Khamosh Pani' first before doing so. This character reminded me so much of her character from 'RDB' - a beautiful mother, powerless (except for prayer) and helplessly watching her son go down a destructive path. She is strikingly intense yet thankfully subdued as the single aging mother of a young boy named Saleem who is coming of age and has begun to keep secrets from her. At first, it all seems harmless when we find out that Saleem has only been sneaking away to meet with his sweetheart Zubeida (played by equally intense Shilpa Shukla) in an abandoned building, their regular meeting spot where they sit and dream about how their lives will be, and do other things just like young people in love do. But it isn't until a close friend of Saleem's introduces him to a group of dangerously Islam fanatics that the trouble starts. <br /><br />The on screen transformations is particularly spectacular, in terms of the way Saleem looks when the film starts (a beautiful young man), to the way he looks when the fanaticism begins to swallow the love he has for his mother and lady love as well as for life as he knew it (a ghost of the boy he used to be) and finally, years later when a chanced glancing at a telly screen leads Zubeida to spot the man she once loved giving a religious speech on a political channel (a mostly unrecognisable Saleem). While much props should be given to Sumar for brilliantly capturing such vital pictographic scenes, actor Aamir Ali Malik should be lauded as well, for throwing himself held long into this character. Kiron Kher is so good in this film that it is impossible to put her brilliant acting into words. To say that she was stellar, would be an understatement. <br /><br />The religious war between India and Pakistan is not something new, but what baffled me was the level of ignorance that the Muslims displayed in this film. Making fun of Sikhs and calling them the best friends of Lice was just out of line! Calling them unbelievers just because your religion is different from theirs? All the killing and fighting. It all seems senseless because God listens to us all regardless of the way we pray to him. It was so heart-wrenching to watch what happened to the women and children when the Muslims came to take over Pakistan, those scenes were very hard to take. And when Ayeesha/Veero (Kher's character) finally caved into the pressure, it was hard not to shed a tear in disbelief. She was sold out. Sold out by her brothers, sold out by her son, sold out by her father, sold out ignorance and the blindness of mankind.