Als je een boek filmt, heb je de mogelijkheid om de tekortkomingen van het verhaal te corrigeren zodat het past in de twee uur aandacht die het publiek nodig heeft. Twee weken lang een boek lezen, jezelf onderdompelen in een andere wereld, is een heel ander gevoel dan een verhaal voor je ogen zien ontvouwen.<br />Jammer genoeg heeft niemand de moeite genomen om van dit boek een geloofwaardig script te maken. Om te beginnen is er een eindeloze lijst van verzonnen namen: koningen, koninkrijken, steden, ridders, prinsen... Na de eerste minuut weet je niet waar je bent, naar wie je kijkt en zelfs in welk land je bent. Er ontstaat verwarring. Dat gaat verder met de volgende scène waarin de aspiraties van de ridder Tiuri zich voor één nacht in een kapel moeten schuilhouden. Geen onmogelijke taak. Maar na de eerste klop op de deur en een stem die om hulp fluistert, doet hij de deur open en heeft de test niet doorstaan. Geen innerlijke strijd, geen strijd met de andere ridders, alleen maar dom gedrag.<br />En na deze ongelooflijke daad volgen er nog vele. Als de hoofdfiguur, die natuurlijk degene moet zijn met wie het publiek zich identificeert, dit soort onverklaarbare beslissingen neemt, krijgt hij nooit enig mededogen. En hij is niet de enige met vreemd gedrag. De schurken die hem beroven, hem laten kiezen tussen een ring en een paard, en hem vrijlaten nadat hij zijn keuze heeft gemaakt! Dan zijn er de karakteriseringen. Geen enkel karakter krijgt enige diepgang. Niemand wordt gekweld door twijfel. Elke gedachte wordt hardop uitgesproken. De'schrijver' helpt Tiuri 'omdat er vreemde dingen gebeuren in het land'. Zelfs de rode ridder die besluit Tiuri niet te doden nadat hij hem heeft gered van de val van de rots, vertelt hem alsof het een materiële kwestie is in plaats van een morele: 'Nu kan ik je niet meer doden.' (Waarom, is zijn zwaard gestolen?) Nee, het is iets moreels, maar ik weet niet precies wat het is. De vriendschap die zich kan ontwikkelen tussen personages die elkaar nodig hebben, wordt hier volledig gemist. Tiuri en Piak, zijn, ja, wat? Helper? Hij helpt hem nooit. Zijn metgezel? Ze delen nooit iets. Ze rijden alleen maar naast elkaar door de eindeloze bossen.<br />De brief aan het eind van het verhaal blijkt niets te zijn wat niet op andere manieren aan de koning verteld had kunnen worden. De manier waarop het verraad door de koning wordt verwoord: 'Hij wilde hem vermoorden!' is ronduit pijnlijk. We kijken naar een film voor achtjarigen! (En zelfs zij zouden zich kunnen vervelen.) Het casten van niet echt mooie mensen is geen misdaad, zolang ze maar goed kunnen acteren of een verpletterend charisma hebben. De rol van Tiuri, een jongen naar wie we bijna de volle twee uur moeten kijken, wordt gespeeld door de niet zo knappe Yannick van de Velde, die niet erg goed kan acteren en ook niet over enig charisma beschikt. Hij is net een verwend, artistiek kind uit Amsterdam, compleet met pretentieuze vechtpartijen. Zijn haar is vreemd geel, hoewel de hele film de slechteriken op zoek zijn naar een jongen'met bruin haar'.<br />De rest van de cast bestaat uit tv-acteurs die nooit de tijd nemen om de tekst uit te spreken, omdat ze gewend zijn aan het 'zeg het maar'-regime. Met een goed script kom je daar wel mee weg. Met dit waardeloze schrift niet. (De enige uitzonderingen zijn Jeroen Willems als de Heer van de Toll en de eerste Broeder Martijn.) Om dit script te nemen: deze acteurs en actrices gaan naar Oost-Europa met alle middeleeuwse huurkostuums van Nederland ('voor al uw feesten en partijen' <0xE2><0x80><0x93> geen enkel kostuum lijkt speciaal voor deze film gemaakt te zijn) plus de lelijkste pruiken die ooit grenzen aan overmoed. Laten we hopen dat deze regisseur en deze producers daarvoor gestraft worden.
When filming a book, one has the possibility to correct the flaws of the story to make it fit the two hours attention span that the audience needs to have. Reading a book for two weeks, immersing yourself in another world, is a different feeling than watching a story unfold in front of your eyes.<br /><br />Sadly no one bothered with this book to make it into a believable script. First of all there is a never ending list of invented names: kings, kingdoms, cities, knights, princes... After the first minute you don't know where you are, whom you're watching and even in which country you are. Confusion is created. That goes on with the next scene in which the aspiring knight Tiuri just has to sit quiet in a chapel for one night. Not an impossible task. But with the first knock on the door and a voice whispering for help, he opens it and has failed the test. No internal struggle, no struggle with the other aspiring knights, just plain stupid behaviour.<br /><br />And after this unbelievable act, there follow many. If the main character, which of course needs to be the one with whom the audience identifies itself, takes these kind of inexplicable decisions, he never gets any compassion. And he is not the only one with strange behaviour. The scoundrels who rob him, let him choose between a ring an a horse, and set him free after he has made his choice! Then there are the characterizations. No character gets any depth. No one is tormented by doubt. Every thought is said out loud. The "writer" helps Tiuri "because strange things are happening in the country". Even the red knight that decides not to kill Tiuri after he has saved him from falling of the cliff, tells him as if it is a material issue instead of a moral one: "Now I cannot kill you anymore." (-Why, is his sword stolen? -No, it's something moral but I'm not sure what it is.) The friendship that can evolve between characters who need each other is missed here completely. Tiuri and Piak, his, yes, what? Helper? He never helps him. His companion? They never share anything. They just ride next to one another through the endless woods.<br /><br />The letter in the end turns out to be nothing that couldn't have been told to the king via other ways. The way that the treason is stated by the king: "He wanted to murder him!" is plain painful. We are watching a movie for eight year olds! (And even they might be bored.) To cast not really beautiful people is not a crime, as long as they either can act well or have a devastating charisma. The role of Tiuri, a boy we have to watch almost the full two hours, is played by the not so handsome Yannick van de Velde and he neither can act very well nor has any charisma of sorts. He is like a spoilt, artistic kid from Amsterdam, complete with pretentious brawl. His hair is strangely yellow although the whole film the evil people are looking for a boy "with brown hair".<br /><br />The rest of the casting is made up of TV-actors, never taking the time to deliver the lines, being used to the "just say them"-regime. With a good script you can get away with that. With this crappy writing you can not. (Only exceptions are Jeroen Willems as the Lord of the Toll and the first Broeder Martijn.) To take this script, these actors and head for eastern Europe with all the medieval rental costumes of Holland ("voor al uw feesten en partijen"- no costume seems to be made especially for this movie) plus the ugliest wigs ever made borders on hubris. Let's hope this director, these producers get punished for that.