Wat is de geschiedenis van de film toch wispelturig! Te bedenken dat deze meest intense misdaadthriller volkomen over het hoofd is gezien. Ik zou niet zeggen onderschat, want het lijkt erop dat iedereen die hem heeft gezien het met me eens is.<br />Ik werd tien minuten voor de film op tv begon wakker, knipte het licht aan en dacht: oké, cool, een James Cagney-film. Ik was niet voorbereid op de achtbaanrit door een peilloze nacht. Of op de gewelddadige manier waarop de coureurs de leegte in stuiteren. De slotscène is volkomen klassiek met dialogen en onthullingen die de film de donkerste regionen van de noir in slingeren.<br />Alles aan deze film is gehypet. Cotter (Cagney) heeft geen fles champagne, hij heeft een jeroboam, hij heeft...' Hij heeft een revolver, hij heeft een automatisch pistool, hij heeft niet één liefje, hij heeft er twee, we rijden niet 100 kilometer per uur, we rijden 100 kilometer per uur, en in een auto zo groot als een praalwagen op de kermis. De man is een volslagen psychopaat, maar niet op de Robert Ryan-manier die je tegen zijn personage inneemt, maar op de Cagney-manier, waarbij het voor hem allemaal één groot spel is.<br />Er zijn een heleboel volkomen hypnotiserende scènes in deze film. Twee springen er alleen al vanwege de opwinding uit <0xE2><0x80><0x93> dit is het gedeelte waarin je hardop kirt. Als Barbara (Holiday Carleton) een pot koffie naar Cotter gooit, zegt hij: 'Geen room?' En dan is er die scène waarin Helena (Margaret Dobson) hem mee uit neemt voor een ritje in haar sportieve autootje. Ze zet hem op honderd om hem bang te maken, en dan stampt hij met zijn voet op de hare en zet hem op honderdtien, terwijl zij als een bezetene zwenkt.<br />Sommige mensen hebben opgemerkt dat het ingelijste beeld van de rechtszaal niet werkt. Maar voor mij is het pure wreedheid, de regisseur verspilt geen tijd aan de details van rechtszaken, hij gebruikt ze alleen om meteen al duidelijk te maken dat het allemaal slecht zal aflopen. Het is een compleet treinongeluk van een film, er is geen eerlijke man te zien, en het nonchalante karakter van het geweld schokt je gewoon. Mensen doodsteken is net zoiets als het vuilnis buitenzetten, het is gewoon een klusje.<br />Er is ook klassieke steun van Ward Bond, in deze film ziet hij er altijd uit alsof hij je gaat verneuken en je weggooien. Deze rol staat los van de gebruikelijke ondersteunende rollen die hij krijgt, ofwel hanige (Fort Apache), ineffectieve (Johnny Guitar), onnozele burgerwacht (On Dangerous Ground).<br />Oké, we hebben meiden met lef, we hebben dialogen om een moord voor te doen, we hebben volslagen magnetisme van de hoofdrolspeler (zoals alleen Cagney dat kan zijn) en we hebben totale, anthracitische, ebony, pikzwarte noir.
How fickle film history is! To think that this most intense crime thriller has been totally overlooked. I wouldn't say underrated, because it seems that everyone who has watched it agrees with me.<br /><br />I woke up ten minutes before this movie started on TV, flicked the switch, and thought, OK cool, a James Cagney movie. I wasn't prepared for the roller-coaster plunge through abyssal night. Or the violent way with which the riders carom off into the void. The ending scene is totally classic with dialogue and revelation that pitches the film into the darkest reaches of noir.<br /><br />Everything about this movie is hyped, Cotter (Cagney) hasn't got a bottle of champagne, he's got a jeroboam, he hasn't got a revolver, he's got an automatic, he hasn't got one honey, he's got two, we don't do 100 kilometers per hour, we do 100 miles per hour, and in a car the size of a carnival float. The guy's a total psycho, but not in the Robert Ryan way that turns you against his character, in the Cagney way where it's all like some big game to him.<br /><br />There are a lot of totally mesmerising scenes in this movie. Two stand out just for the sheer exhilaration factor - this is the bit where you coo out loud. When Barbara (Holiday Carleton) throws a pot of coffee at Cotter he says, 'No cream?', so she throws the cream at him, 'No sugar?' so he gets the sugar, and finally 'No cigar?'. I was on the floor. Then there is the scene where Helena (Margaret Dobson) takes him out for a drive in her sporty little number. She takes it up to a hundred to scare him, and then he stamps his foot on hers and takes it to 110 whilst she frantically swerves.<br /><br />Some people have commented on how the framing device of the court-case doesn't work. But for me it's total brutality, the director doesn't waste time with the minutiae of court proceedings, he just uses them to makes plain right from the very start that its all gonna end badly. It's a complete train wreck of a movie, there isn't an honest man in sight, and the casual nature of the violence just shocks you. Cutting kills people like he's taking out the trash, it's just another chore.<br /><br />There's also classic support from Ward Bond, in this movie he always looks like he's gonna screw you up and toss you away. This role stands apart from the usual supporting roles he gets, either buffoonish (Fort Apache), ineffectual (Johnny Guitar), foolishly vigilante (On Dangerous Ground).<br /><br />OK so we got broads with pzazz, we got dialogue to die for, we got utter magnetism from the lead actor (as only Cagney can be), and we've got total, anthracitic, ebonic, pitch-black noir. 11/10