Helaas doet deze film zijn best om een armeluisfilm over de Coen-broers te zijn, maar het haalt niets uit. Het lage budget compenseert niet het ontoereikende script, dat te veel weg heeft van een poging om zo veel mogelijk vreemde personages in deze korte film te stoppen.<br />Het verhaal gaat over een van elkaar vervreemd gezin dat op bezoek gaat bij zijn dochter/zus in New York en allemaal zien ze op tegen de ontmoeting vanwege alle trauma's uit het verleden. We weten eigenlijk niet veel over het verleden omdat het alleen maar oppervlakkig wordt behandeld en te veel grappige momenten de looptijd van deze film in beslag nemen. Katie Holmes speelt de hoofdpersoon, een enigszins onwetend, bitterzoet meisje dat een manier moet vinden om een redelijk goed Thanksgiving-diner te bereiden en hopelijk op tijd klaar te zijn met de bereiding van haar Turks, zodat ze de familie kan ontmoeten. Zo begint de lange, krankzinnige, krankzinnige zoektocht die zal eindigen wanneer de twee elkaar zullen ontmoeten.<br />Dit wil niet zeggen dat deze film zijn momenten heeft. Hij heeft echt heel goede delen, maar het is alsof de schrijver/regisseur de boot helemaal heeft gemist doordat hij zoveel tijd heeft besteed aan de opbouw, en de climax kwam veel te snel. Helaas bestaat de opbouw uit een stel komische momenten met pogingen tot lieve menselijkheid en een heleboel voor de hand liggende momenten waarin de film niet meer is dan een script waarin gebeurtenissen gewoon niet gebeuren en mensen zich niet op een bepaalde manier gedragen. Dat is niet natuurlijk. Net als bij de Coen-films draait het in deze film allemaal om de personages, maar in tegenstelling tot de Coen-films wordt er weinig moeite gedaan om ervoor te zorgen dat de personages doen, zeggen en doen wat de echte personages zouden doen. In plaats daarvan gaat het schrijven en de regie meer over de tophumor en een poging tot één clou.<br />Deze film had veel belovends. Een paar heel goede momenten en Holmes blinkt inderdaad uit in haar rol, wat eigenlijk ook zo is. Het graaft heel diep, maar redt de film. De meeste commentaren hier zijn helaas oppervlakkig, dezelfde mensen die gewoon een goede Hollywood-achtige feelgoodfilm willen met een oppervlakkige 'diepte'. Het einde is voorspelbaar, belachelijk en lost helaas niets op en is niet meer dan een goedkope ruk aan de hartsvanger die de meeste recensenten hier in de luren heeft gelegd met een'stijl' die niet indrukwekkend is. En ze leefden nog lang en gelukkig. Het is jammer dat deze film volkomen vergeten is en een kans gemist.
Unfortunately this movie tries too hard to be a poor man's Coen brothers movie but doesn't hold a candle and goes nowhere. The low budget does not make up for an inadequate script that feels too much like an attempt to put as many oddball characters into this short movie as possible.<br /><br />The story is about an estranged family going to visit their daughter/sister in New York and each is dreading the encounter because of all the past trauma. We don't really know too much about the past because it's only dealt with on a surface level and too many attempts at funny moments preoccupy the running time of this film. Katie Holmes plays the protagonist, a somewhat clueless bittersweet girl who needs to find a way to cook a reasonably good Thanksgiving dinner and hopefully to get her Turkey done in time to meet the family. Thus begins the long crazy nutty quest that will end when the twain shall meet.<br /><br />This isn't to say that this movie doesn't have its moments. It really does have very good parts but it is as though the writer/director missed the boat entirely in spending so much time on the build-up and the climax ended far too quickly. Unfortunately the build-up is a bunch of comic moments with attempts at sweet humanity and a whole lot of obvious moments where the movie is merely a script where events just don't happen and people don't act a certain way. It's not natural. Like the Coen Brothers this film is all about the characters but unlike the Coen Brothers there is precious little real effort made to make sure that the characters act, say and do what the real characters would. Instead, the writing and direction goes more for over the top humor and an attempt at one punchline.<br /><br />This film had a lot of promise. Some very good moments and Holmes does shine in her part, which actually doesn't delve very deep but saves the film. Most of the comments here are unfortunately shallow, the same people who just want a good Hollywood like feelgood movie with shallow "depth." The ending is predictable, preposterous and unfortunately resolves nothing and is a mere cheap tug at the heart strings which suckered in most of the reviewers here with "style" that isn't impressive. And they lived happily ever after. It's too bad this movie is completely forgettable and an opportunity missed.