Gefilmd op locatie in de vulkanische woestijnen en bananenwouden van Centraal-Mexico ontkomt deze film al snel aan de westerse routine door zijn effectieve gebruik van complexe personages en ongebruikelijke decors. De meeslepende muziek en andere wereldse achtergronden creëren een epische sfeer. Het achtergrondschilderij dat gebruikt wordt in de openingstitels en opnieuw in de 'gouden mijn'-sequenties doet sterk denken aan de schilderijen van Frederick Churchward. De mysterieuze en onbereikbare Susan Hayward leidt een vreemde verzameling van morbide, peinzende avonturiers in een dodelijke queeste. Terwijl de verborgen verledens van de personages ontrafelen, offeren ze zich een voor een op om de partij te verzekeren van een ontsnapping aan vijandige indianen. We worden eraan herinnerd dat de minst gewilde leden van een genootschap de meest gewillige verdedigers kunnen zijn. Dit is een film over loyaliteit en verantwoordelijkheid, onder het grote doek met de westerse flitslichten. Coopers slotrede spreekt boekdelen.
Filmed on location in the volcanic deserts and banana jungles of central Mexico, this film quickly escapes Western routine through its effective use of complex characterization and unusual scenery. The sweeping musical score and other worldly backgrounds establish an epic atmosphere. The background painting used in the opening credits and again in the "gold mine" sequences strongly recalls the paintings of Frederick Churchward. Mysterious and unattainable Susan Hayward leads an odd assortment of morbidly pensive adventurers in a mortal quest. As the characters' hidden pasts unravel, they sacrifice themselves, one by one, to assure the party's escape from hostile Indians. We are reminded that a society's least wanted members may be its most most willing defenders. Beneath the big screen Western flash, this is a film about loyalty and responsibility. Cooper's ending speech says it all.