Prins van Perzië <0xE2><0x80><0x93> De Twee Tronen was een van de meest verwachte games van 2005 en voor mij een van de meest teleurstellende. Een goede game die weinig frisheid in het spel brengt.<br />UbiSoft zou beslist geprezen moeten worden voor de verbeteringen die dit spel heeft gebracht in vergelijking met de vorige titels. Grafisch ziet het spel er veel soepeler uit en speelt het veel soepeler, maar er zijn geen noemenswaardige technische verbeteringen.<br />De muziek heeft ook een veel meer Perzisch tintje, vergeleken met De Krijger in jezelf. Een aspect dat 99 procent van de fans misschien als een verbetering beschouwt... maar ik maak deel uit van die 1 procent. Al met al is het een esthetische keuze die de omgeving meer diepte geeft, maar omdat 50 procent van de actie plaatsvindt terwijl je de hoofden van willekeurige wezens afhakt, voelde het metalen ritme van WW gewoon beter (imo).<br />De Duistere Prins brengt ook een nieuwe dynamiek in de wereld, omdat de vaak humoristische verbale confrontaties tussen de Prins en zijn gecorrumpeerde zelf me ertoe brachten een minuut of twee op te houden met spelen, gewoon om beter te kunnen genieten van hun gekibbel. Rick Miller verdient een eervolle vermelding omdat hij de duistere persoonlijkheid van de Prins tot leven heeft gewekt.<br />Wat ik daarentegen niet echt leuk vond aan het spel... zou een beetje controversieler zijn. Yuri Lowenthal bijvoorbeeld. Begrijp me niet verkeerd, zijn stem is eersteklas, maar wat ik echt teleurstellend vond, was dat ik verwachtte een veel volwassener Prins te zien in deze derde en laatste aflevering. In plaats daarvan werd ik behandeld met een 'jongere' Prins, zowel qua stem als qua gedrag. Ik begrijp dat hij een moeilijke tijd heeft doorgemaakt in Krijger Binnen, en na zijn overwinning op de dood voelde hij zich weer vrij... maar het voelde gewoon alsof hij van 18 (Zand der Tijd) naar 24 (Krijger Binnen) ging, terug naar 18 in Twee Tronen. Het voelde niet goed.<br />Een andere kritiek die ik heb, is het snelheidsmoordsysteem. Hoewel het een interessant concept is, is het vanuit verschillende gezichtspunten nogal slecht uitgevoerd. Ten eerste is het pijnlijk repetitief. Vecht met 5-10 wezens en je hebt er al genoeg. Om nog maar te zwijgen over het feit dat het ongelooflijk frustrerend is om een snelle moord te verknoeien en dan gedwongen te zijn je doelwit te bevechten met de ongelooflijk ondoeltreffende dolk, waar de doelwitten geen schade van ondervinden. Bazen maken de boel wat levendiger, omdat de meeste wat dynamischer zijn, maar er zijn zo weinig bazen en ze zitten zo ver uit elkaar dat ik het niet echt de moeite waard vond om 5 uur repeterende game te spelen voor één dynamische rol. Een systeem waarbij ik mijn eigen combinaties kon maken zou orgastisch zijn geweest, maar ik denk dat dat te veel wensdenken is. Mijn laatste kritiek zou gericht zijn op de rechtlijnigheid van het spel. Tijdens de hele ontwikkeling werd ons beloofd dat we vrij door de straten van Babylon zouden zwerven. Wat ons werd voorgeschoteld was een van de meest rechtlijnige ervaringen in de afgelopen 2-3 jaar in videogames. O, en het spel zelf is zo misdadig kort dat het in 5 uur af te maken is, terwijl _Vijand in de ruimte_ of _Zand van de tijd_ een dikke 10 uur in beslag neemt.<br />Al met al was het net zo'n goed spel als de andere titels van _Prins van Perzië_, en ook een van de beste van 2005, maar het was veel minder dan ons was beloofd, en VEEL BETER dan ik had verwacht. Ondanks alle lof die het kreeg, vraag ik me af hoe het zit met de game-gemeenschap. <br />)<br />(Onder redactie van 2 december 2008, origineel uit Febuary 2006)
Prince of Persia - The Two Thrones was one of the most anticipated games of 2005, and one of the most disappointing for me. A good overall game that brings very little freshness to the scene.<br /><br />UbiSoft should definitely be praised for the upgrades this game has brought compared to the previous titles. Graphically, the game looks and plays much smoother, but there are no real new technical enhancements to speak of.<br /><br />The music also returns to a much more Persian feel, compared to Warrior Within. A feature that 99% of the fans might consider an improvement... but I'm part of the 1%. As an overall aesthetic choice, it does bring more immersiveness to the environment, but since 50% of the action takes place while you chop off the heads off random creatures, the metal beat of WW just felt more adequate (imo).<br /><br />The Dark Prince also brings about a new dynamic to the world, as the often humorous verbal encounters between the Prince and his corrupted self caused me to stop playing for a minute or two, just to better enjoy their bickering. Rick Miller is to be commended for brining the Prince's dark persona to life.<br /><br />What I didn't really enjoy about the game on the other hand... would be a bit more controversial. Yuri Lowenthal for example. Don't get me wrong, his voice acting is top-notch, what really disappointed me is that I was expecting to see a much more mature Prince in this third and final installment. Instead, I was treated with a 'younger' Prince of both voice and behavior. I understand how he went through a rough time in Warrior Within, and after his victory over death he felt free once again... but it just felt like he went from 18 (Sands of Time) to 24 (Warrior Within) back to 18 in Two Thrones. It didn't feel right.<br /><br />One other criticism I have is the speed kill system. Although an interesting concept, it was rather poorly executed, from several standpoints. Firstly, it is painfully repetitive. Fight 5-10 creatures, and you already got enough of it. Not to mention that it's incredibly frustrating to screw up a speed kill, and then be forced to fight your target with the incredibly ineffective dagger, from which the targets take no damage. Bosses liven things up a bit, since most of them are a bit more dynamic, but the bosses are so few and far between it didn't really feel like the trade-off of 5 hours of repetitive gameplay to get me to one dynamic part was worth it. A system where I could be able to build my own combos would of been orgasmic, but I guess that's just too much wishful thinking.<br /><br />My last criticism would be pointed at the game's linearity. Throughout development, we were promised free-roaming through the streets of Babylon. What we were served was one of the most linear experiences in the past 2-3 years in video games. Oh, and the game itself is so criminally short it can be finished in 5 hours, whereas Warrior Within or Sands of Time take a solid 10+ hours.<br /><br />Overall it was as good a game as the other Prince of Persia titles, one of the best of 2005 as well, but it was much less than we were promised, and WAY LESS than I had anticipated. For all the praise it got, it makes me wonder about the gaming community.<br /><br />(Edited on 2nd December 2008, original on Febuary 2006)