Het belangrijkste aan Yeelen is het feit dat het een van de weinige films is die het moeilijke onderwerp van het belang en de kracht van het symbolisme in het 'Afrikaanse Mysteriesysteem' aansnijdt. Maar terwijl de film begint met het uitleggen van het belang van de 'zuilen' in de oude Mali-samenleving, legt de regisseur vervolgens uit dat de'magie' een metafoor is voor iets wat echter is.<br />Voor degenen die dat niet weten, en ik weet niet zeker of de regisseur dat wel begrijpt, zijn de'magiezuilen' in de film in feite metaforen voor de macht en de operaties van de regering in het oude Afrika. De film doet alsof ze magisch zijn, wat misschien een populair steno is dat in Afrikaanse verhandelingen wordt gebruikt... Maar uiteindelijk slaagt hij er niet in ons 'achter de schermen' te brengen, als een manier om de Afrikaanse verhandelingen te ontkrachten.<br />Hetzelfde zuilensysteem van symboliek werd in Egypte gebruikt en werd later overgenomen door christenen en ook door de vrijmetselaars... en de film had beter zijn best moeten doen om de ware reden en het denken achter het symbolisme en de magie te onthullen. De film gaat alleen maar over de krachtmetingen met betrekking tot de zuilen alsof ze alleen maar magische eigenschappen hebben.<br />Ik vond de behandeling van de personages, hun verhandelingen en hun sociale relaties mooi en authentiek... en in feite niet te vergelijken met de gebruikelijke Hollywoodvertoningen. Amerikaanse filmmakers zouden veel kunnen leren van het kijken naar Yeelen. De meeste hedendaagse Afrikaanse films, beïnvloed door Amerikaanse en Europese films, hebben de neiging misleidend te zijn in hun interpretatie van de Afrikaanse gemeenschapsverhoudingen.<br />Maar de regisseur maakt de film opzettelijk ingewikkeld door de kijkers door middel van spanning te laten raden naar de chronologie van de gebeurtenissen. Hij laat nieuwe personages in scènes verschijnen zonder ze te introduceren, zodat je pas later de identiteit van de personages ontdekt. Dit leidt erg af.<br />Bovendien overdrijven veel figuranten, en soms zijn het tempo en het ritme van de film niet goed (misschien deels een probleem bij het monteren). Maar niet alleen de figuranten. Er is een echt zwakke scène in de film, waarin het hoofdpersonage door de savanne vlucht, slecht geacteerd... en slecht bewerkt. Het had een nachtscène kunnen zijn en een scène waarin een wanhopig dorstige en hongerige vluchteling water zoekt. In plaats daarvan komt het personage geen echte ontberingen tegen, ook al lijkt hij vruchteloos rond te strompelen en rent hij zelfs weg voor mensen te paard die hem betrappen terwijl hij zogenaamd koeien probeert te stelen? Een heel vreemde en ineffectieve scène. Ik zou hem helemaal hebben afgekapt.<br />Wat de film wel heeft dat ongelooflijk goed werkt, is dat hij een krachtig en ingewikkeld verhaal vertelt en erin slaagt het te vereenvoudigen. De landschappen in de film zijn adembenemend.<br />Een groter budget voor choreografie en decors zou sommige van de zwakheden hebben opgelost. De oorlogsscènes bijvoorbeeld, daar waren maar tientallen mensen bij betrokken... Wat als er honderden of duizenden extra's waren geweest, uitgedost in authentieke oude Afrikaanse militaire kledij? Of als de koning werkelijk een hof en een paleis had gehad, zoals in het oude Mali, in plaats van onder een boom te zitten?<br /><br />Bedankt, Kashagama.
The central thing about Yeelen, is the fact that it is the one of the few films that actually tackles the hard topic of the importance and power of symbolism of the "African Mystery System". However, whereas the film starts out by explaining the importance of the "pillars" in ancient Mali society, subsequently the director fails to explain that the "magic" is a metaphor for something more real.<br /><br />For those who don't know, and I am not sure the director understands this, the "magic pillars" in the film are actually metaphors for government power and operations in ancient Africa. The movie makes them out to be magical, which perhaps is a popular shorthand used in African discourse...but in the end fails to "take us backstage" as a way of demystifying African discourse. <br /><br />The same pillar system of symbolism was used in Egypt and was later adopted by Christians and as well the Freemasons...and the movie should have tried harder to reveal the real reason and thinking behind the symbolism and magic. The movie only deals with the power metaphors concerning the pillars as if they were magical properties only. <br /><br />I thought that the treatment of the characters, their discourse and social relations, was beautiful and authentic...and in fact unmatched by any of the usual Hollywood fare. American film makers could learn a lot watching Yeelen. Most contemporary African movies, influenced by American and European film, tend to be misleading in their interpretation of African community relations. <br /><br />However, the director deliberately complicates the film when, by trying to achieve suspense, he keeps viewers guessing about the chronology of events, drops new characters into scenes without introducing them, only for you to discover the identity of the characters several scenes later. This is very distracting.<br /><br />Moreover, many extras overact, and sometimes the tempo and rhythm of the film is off (partly an editing problem perhaps). But not just the extras. There is a really weak scene in the film, where the main character is fleeing through the savanna is badly acted...and badly edited. It could have used a night scene and a scene showing a desperately thirsty and hungry fugitive scouring for water. Instead, the character encounters no real hardship even though he is appears to be staggering around ineffectually, and even appears to outrun people on horses who catch him supposedly trying to steal cows? Really odd and ineffective scene. I would have cut it out altogether. <br /><br />What the film does have that works incredibly well, is that it tells a powerful and complicated story, and succeeds in simplifying it. The landscapes in the film are breathtaking. <br /><br />A bigger budget for choreography and sets would have resolved some of the weaknesses. For example, the war scenes involved only dozens of people...what if there had been hundreds or thousands of extras, decked out in authentic ancient African military gear? Or if the king actually had a court and palace, as was indeed the case in ancient Mali, instead of sitting under a tree? <br /><br />Thanks, Kashagama