Met Jean Arthur, Ruth Donnelly en Lionel Stander in de cast begint More Than A Secretary te lijken op een wegrestaurant, Mr. Deeds Goes To Town. Jammer dat het niet helemaal voldoet aan de maatstaven van die klassieker.<br />Maar dit was meer een voorbeeld van de pluisjes die Jean Arthur in haar carrière moest meedragen. Niet elke film kon een Mr. Deeds zijn.<br />Jean en Ruth Donnelly hebben een secretaresseopleiding, waar ze allerlei vrouwen afleveren, onder wie Dorothea Kent, een arme sloeber die Marie Wilson heet. Dorothea's typewerk en steno laten veel te wensen over, maar ze heeft wel andere talenten en die van hem zijn zeker decoratief genoeg. <br />Jean gaat werken voor de hoofdredacteur van het gezondheidsblad George Brent, die maniakaal is op het gebied van fitness, seksistisch in zijn opvattingen over vrouwen en een beetje puriteins. Maar Jean blijkt behoorlijk onmisbaar te zijn als de oplage van zijn blad begint te stijgen.<br />Maar dan dumpt Reginald Denny, die een jaloerse vrouw heeft, Dorothea weer bij George, die samen met Jean haar incompetentie moet slikken. Er moet iets gebeuren.<br />De hele zaak kwam me nogal dwaas voor. Waarom ze die trut niet gewoon ontslaan is me een raadsel. Misschien nemen Denny's hormonen de beslissing voor hem, maar die van Brent zeker niet.<br />Maar misschien ben ik te hard voor de film. In werkelijkheid werkte ik voor een vrouw die aan het hoofd stond van een staatsagentschap en die zo stom was dat ze het woord waarschijnlijk niet eens kon spellen. Ik had haar net zo kunnen zien als Kent, die Tina's Nail Salon aan Cropsey Avenue in Brooklyn runde. Maar ze had ook een baan omdat iemands hormonen op hol sloegen.<br />George Brent werd voor deze film door Harry Cohn van Warner Brothers geleend. Mijn enige vraag is waarom hij hiervoor een gunst van Jack Warner gebruikte. Of werd Brent gestraft?
With Jean Arthur, Ruth Donnelly, and Lionel Stander in the cast, More Than A Secretary starts to look like a road company Mr. Deeds Goes To Town. Too bad it isn't quite up to the standard of that comedy classic.<br /><br />But this was more an example of the fluff that Jean Arthur was asked to carry in her career. Not every film could be a Mr. Deeds.<br /><br />Jean and Ruth Donnelly run a secretarial school from which they graduate women of all kinds including Dorothea Kent, a poor man's Marie Wilson. Dorothea's typing and shorthand leave much to be desired, but she does have other assets and his certainly decorative enough. <br /><br />Jean goes to work for health magazine editor George Brent who is maniacal on the subject of fitness, sexist in his views of women, and something of a puritan. But Jean proves pretty indispensable as his magazine circulation starts to boom.<br /><br />But then Reginald Denny who has a jealous wife dumps Dorothea back on George who with Jean has to put up with her incompetence. Something has to give.<br /><br />The whole thing was rather silly to me. Why they don't just fire this bimbo is beyond me. Maybe Denny's hormones are making the decision for him, but Brent's certainly aren't.<br /><br />Maybe I'm too harsh on the film though. I in fact worked for a woman who headed a state agency and she was so stupid she couldn't probably spell the word. I could have seen her like Kent, running Tina's Nail Salon on Cropsey Avenue in Brooklyn. But she also was in her job because somebody's hormones went into overdrive.<br /><br />George Brent was borrowed from Warner Brothers by Harry Cohn for this film. My only question is why did he use a favor from Jack Warner for this. Or was Brent being punished?