Het openingsnummer van de film, 'I'm Taking a Shine to You', stelt de vraag <0xE2><0x80><0x93> waarom is Ann Miller geen grotere ster geworden <0xE2><0x80><0x93> ze had het uiterlijk, de persoonlijkheid en het talent. Dit nummer is een geweldige introductie voor haar. Jammer genoeg werd er voor Ann niet meer gedanst tot haar oogverblindende tapdanssolo voor de finale van 'Speak Your Heart'.<br />Het verhaal is buitengewoon afgezaagd. Jack Oakie speelt Harry Miller, een talentloze songwriter en een tamelijk onsympathiek personage. Bob Burns is een hillbilly die in zijn slaap populaire liedjes componeert. Zonder dat hij het weet schrijven Miller en zijn ex-vriendin (Milton Berle) ze over en doen ze ze voor als Millers originelen. Bob Burns is natuurlijk verbaasd <0xE2><0x80><0x93> hij zou willen dat hij zulke liedjes kon schrijven. Hij wordt verliefd op Ann Miller (die er jong genoeg uitziet om zijn dochter te kunnen zijn), maar als ze zich verlooft met Kenny Baker, krijgt hij last van slapeloosheid. En zo komt het heel saaie, niet grappige deel van de film, wanneer Milton Berle en Jack Oakie het op verschillende manieren proberen om hem in slaap te krijgen. Er was gewoon te veel niet grappige clownerie van Berle.<br />Hermes Pan (duidelijk een film tussen Astaire en Rogers) maakte Miller tot een ster <0xE2><0x80><0x93> ze had duidelijk het talent vanaf het begin van haar carrière en verfijnde het alleen maar naarmate ze meer een professional werd.<br />Jane Froman was ook absoluut een hoogtepunt voor mij. 'Speak Your Heart' was een prachtig productienummer met Jane.' Ik kan alleen de film aanbevelen voor de twee acteurs die met hun geweldige optredens boven de banale verhaallijn uitstijgen.
The film's opening number "I'm Taking a Shine to You" poses the question - why didn't Ann Miller become a bigger star - she had the looks, personality and the talent. This number is a great introduction to her.Unfortunately, there was no more dancing for Ann until her dazzling tap solo for the "Speak Your Heart" finale.<br /><br />The story is extremely corny. Jack Oakie plays Harry Miller, a talentless songwriter and a pretty unlikable character. Bob Burns is a hillbilly who composes popular songs in his sleep. Unbeknown to him Miller and his off sider (Milton Berle) copy them down and then pass them off as Miller originals. Bob Burns, of course is amazed - wishing he could write songs like that.<br /><br />He falls in love with Ann Miller (who looks young enough to be his daughter) but when she becomes engaged to Kenny Baker, he develops insomnia. So comes the very boring, unfunny part of the film when Milton Berle and Jack Oakie try, by different means to get him to sleep. There was just too much unfunny clowning by Berle.<br /><br />Hermes Pan (obviously between Astaire and Rogers films) made Miller shine - she obviously had the talent from the start of her career and just refined it as she became more of a professional.<br /><br />Jane Froman was also definitely a highlight for me as well. "Speak Your Heart" was a beautiful production number with Jane's soaring vocals and Millers dazzling tap solo. I can only recommend the film for those two performers who rise above the trite storyline with great performances.