Allan Quatermain and the Lost City of Gold is een vervolg op J.Lee Thompsons bomb-bombing King Solomon's Mines uit 1985. Richard Chamberlain en Sharon Stone worden herenigd voor dit abominabele vervolg, dat op de een of andere manier nog erger is dan het toch al afgrijselijke origineel. In feite gaat deze film verder dan alleen maar slechtheid en verdient hij een plekje op de lijst van de grootste sukkels die zich bezighielden met andere g<0xC3><0xAA>nante zaken als Tarzan the Ape Man (1981), Inchon en Myra Breckenridge. Ik zou dit in de slechtste 50 films aller tijden plaatsen, misschien zelfs wel in de slechtste 30!<br />Quatermain (Chamberlain) en zijn sexy sidekick Jessie (Stone) gaan op zoek naar de eerste.' De film gaat over Quatermains lang verloren gewaande broer, die verdween toen hij diep in de Amazone een mythische, verloren stad van goud probeerde op te sporen. Hun zoektocht voert hen door oerwouden, onontgonnen tunnels en stroomversnellingen. Uiteindelijk vinden ze de stad, maar ze ontdekken dat de bewoners ervan leven in angst voor de wrede, tirannieke religieuze leiders. Quatermain leidt een opstand en helpt de bewoners van de verloren stad hun vrijheid terug te winnen.<br />De film heeft een echt goedkope en smakeloze uitstraling die doet denken aan een lowbudgetfilm over hetzelfde thema (bijvoorbeeld _Rovers van de Heilige Berg_. Bovendien heeft iedereen zich schuldig gemaakt aan luie optredens, vooral Chamberlain en Stone, die alleen maar de eigenschappen naar voren brengen die ze in de vorige film hebben opgebouwd, zonder te proberen een manier te vinden om hun personages verder te ontwikkelen. James Earl Jones voelt zich duidelijk niet op zijn gemak als woeste krijger, Henry Silva loopt rond met een verdwaasde en verwarde uitdrukking op zijn gezicht, en die arme oude Robert Donner wordt gereduceerd tot de meest g<0xC3><0xAA>nante beroving die je je kunt voorstellen in zijn humorloze, komische, ondersteunende bijrol. Ieder jungle-zoektochtcliché uit het boek wordt ingeschakeld voor dit naargeestige uitstapje, maar het effect is gewoonweg afschuwelijk. Op verschillende punten kun je zelfs merken dat je tanden knarsen van wanhoop! Zelfs _Trader Horn_ (1973) is origineler dan dit!
Allan Quatermain and the Lost City of Gold is a sequel to the 1985 J.Lee Thompson bomb King Solomon's Mines. Richard Chamberlain and Sharon Stone are reunited for this abysmal follow-up, which somehow contrives to be even worse than the already-awful original. In fact, this movie goes beyond mere badness and earns itself a spot in the list of all-time clunkers occupied by other such embarrassments as Tarzan the Ape Man (1981), Inchon and Myra Breckenridge. I would place this in the worst 50 films of all-time, possibly even within the worst 30!<br /><br /> Quatermain (Chamberlain) and his sexy sidekick Jessie (Stone) set off in search of the former's long-lost brother, who vanished while trying to locate a mythical lost city of gold deep in the Amazon. Their quest takes them through jungles, undeground tunnels, and along river rapids. Eventually they find the city, but find that its inhabitants live in fear of the cruel, tyrannical religious leaders. Quatermain leads a revolt and helps the inhabitants of the lost city to win back their freedom.<br /><br /> There's a real cheap 'n' tacky look to the film which reminds one of low-budget TV movies on the same theme (e.g Robbers of the Sacred Mountain). Furthermore, everyone is guilty of giving lazy performances, especially Chamberlain and Stone who merely trot out the characteristics they built in the earlier film without trying to find a way to develop their characters further. James Earl Jones looks distinctly uncomfortable as a fierce warrior, Henry Silva wanders around looking dazed and confused, and poor old Robert Donner is reduced to the most embarrassing mugging imaginable in his humorless comic relief supporting role. Every jungle quest cliche in the book is resurrected for this dismal jaunt, but the effect is simply awful. At several points, you might actually find yourself grinding your teeth with despair! Even Trader Horn (1973) is more original than this!