Mario Bava is een van mijn favoriete regisseurs en misschien wel de beste horrorregisseur die ooit heeft geleefd. Zijn repertoire omvat simpelweg meer meesterwerken dan dat van welke andere horrorregisseur ook. Zijn meest essentiële meesterwerk is 'La Maschera Del Demonio' (ook wel bekend als 'Zwarte Zondag') uit 1960 (mijn keuze voor de grootste horrorfilm ooit), maar zijn filmografie bevat talloze andere meesterwerken die er dicht bij in de buurt komen, zoals de vernuftige Giallo-milestone 'Blood and Black Lace' (1964), talloze prachtige griezelverhalen, zoals 'Kill Baby... Kill! (1966) of 'The Whip And The Body' (1963), of de briljante, akelige misdaadthriller 'Cani Arrabiati' (ook wel bekend als 'Rabid Dogs') uit 1974, om maar een paar van de fantastische films te noemen die de filmwereld aan deze geweldige man te danken heeft. Reazione A Catena, alias 'A Bay of Blood', alias 'Twitch of The Death Nerve' (dit is volgens zeggen de film met de meeste a.k.a. titels) uit 1971, is bij lange na niet een van mijn favorieten uit Bava, maar verdient niettemin een voldoende van 9 van de 10. 'A Bay of Blood' is niet zo mooi en somber als sommige van Bava's andere films, en voor mij persoonlijk is hij ook niet zo fascinerend. Toch kan niet worden ontkend dat deze film immens vermakelijk en zelfs nog invloedrijker is. De plot, die draait om bloedige moorden onder de bewoners van de baai, mag dan niet de meest complexe aller tijden zijn, maar hij is beslist krankzinnig genoeg om iedere ware horrorfan te bevredigen. En de manier waarop de film wordt uitgevoerd is zonder meer briljant. 'A Bay of Blood' is buitengewoon bloederig, maar toch heel stijlvol, en houdt gedurende de 85 minuten een morbide en aangrijpende sfeer in stand. Het grootste aspect van 'A Bay of Blood' zijn echter waarschijnlijk de extreem gestoorde personages.<br />Als er één film is waaraan het Slasher-genre zijn bestaan te danken heeft, dan is het deze wel. De baai is een uitstekende locatie voor een dergelijke film, en maakt het nog duidelijker welke films Slashers als 'Vrijdag de 13e' 'A Bay of Blood' wordt soms aangeduid als een Giallo. Het is zeker geen typisch voorbeeld van Horrors meest glorieuze subgenre, dat eigenhandig werd uitgevonden door Bava zelf, maar het valt niet te ontkennen dat 'A Bay of Blood' veel Giallo-elementen bevat. Het is ook een van de eerste films die aspecten bevat van de toekomstige Slasher-film, en samen met Sergio Martino's ongelooflijk gemene Giallo 'Torso' (1973) is het dé film die het genre het meest beïnvloedde. Vanaf de eerste minuut heeft de film een verrukkelijk morbide sfeer en een ongelooflijk macaber gevoel voor humor. 'A Bay of Blood' is een van de bloederigste films van het begin van de jaren zeventig, en schandalig gewelddadig voor zijn tijd. Bijlen worden recht in gezichten geramd, kelen worden doorgesneden, en dat wordt allemaal in detail getoond. Vergeet niet dat dit een paar jaar geleden is gemaakt, voordat Gialli van Dario Argento echt bloederig werd, te beginnen met zijn meesterwerk 'Profondo Rosso', en 'A Bay of Blood' richt zich zelfs nog meer op geweld in detail. De voorstellingen zijn misschien niet het belangrijkste aspect van 'A Bay of Blood', maar de cast bestaat uit een aantal grootheden uit de Italiaanse filmwereld, met name de grote Luigi Pistilli (een van mijn favoriete acteurs), de mooie Claudine Auger, en Laura Betti, die ook de hoofdrol had in Bava's 'Hatchet For The Honeymoon'. Zoals ik al zei, is 'A Bay of Blood' lang niet een van mijn favoriete films van Mario Bava. Toch is dit een wrede en stijlvolle mijlpaal die in zijn eentje alle Amerikaanse slasherfilms de grond in boort, en die geen Horror-fan mag missen.
Mario Bava is one of my all-time favorite directors and arguably THE greatest Horror director who ever lived. This man's repertoire simply includes more masterpieces than that of any other Horror director. His most essential masterpiece is "La Maschera Del Demonio" (aka. "Black Sunday") of 1960 (my choice for the greatest Horror film ever), but his filmography includes countless other masterpieces that come very close, such as the ingenious Giallo-milestone "Blood And Black Lace" (1964), numerous wonderful Gothic-tales, such as "Kill Baby... Kill! (1966) or "The Whip And The Body" (1963), or the brilliantly nasty 1974 crime thriller "Cani Arrabiati" (aka. "Rabid Dogs"), just to name some of the fantastic films the world of cinema owes to this great man. While "Reazione A Catena" aka. "A Bay Of Blood" aka. "Twitch Of The Death Nerve" (this is reported to be the film with the most a.k.a. titles) of 1971 is not nearly one of my favorites from Bava, it nonetheless deserves a solid rating of 9 out of 10. "A Bay Of Blood" is not quite as beautiful and moody as some of Bava's other films, and, to me personally, it is not quite as fascinating either. Yet, it cannot be denied that this film is immensely entertaining and even more influential. The plot, which revolves around bloody murders among the inhabitants of the eponymous Bay, may not be the most complex ever, but it sure is demented enough to satisfy every true Horror fan. And the manner the film is executed is nothing short of brilliance. "A Bay Of Blood" is extremely gory, yet very stylish, and maintains a morbid and gripping atmosphere throughout its 85 minutes. The greatest aspect of "A Bay Of Blood", however, are probably the ultra-demented characters.<br /><br />If there is one film that the Slasher-genre owes its existence to, it is this one. The bay is a superb location for a film of the kind, and makes it even more clear which film Slashers like "Friday the 13th" were inspired by. "A Bay Of Blood" sometimes is labeled as a Giallo. It is certainly not a typical example for Horror's most glorious sub-genre which was single-handedly invented by Bava himself, but it is also undeniable that "A Bay Of Blood" does include many Giallo elements. It is also one of the first films to include aspects of the future Slasher flick, and, along with Sergio Martino's awesomely nasty Giallo "Torso" (1973), it is THE film that influenced the genre the most. From the first minute, the film has a delightfully morbid atmosphere and an incredibly macabre sense of humor. One of the goriest films of the early 70s, "A Bay Of Blood" is outrageously violent for its time. Hatchets get smashed directly into faces, throats get slashed, and all that is shown in explicit detail. Remember, this was made several years before Dario Argento's Gialli became really gory starting with his masterpiece "Profondo Rosso", and "A Bay Of Blood" even puts a stronger focus on violence in explicit detail. The performances may not be the most important aspect of "A Bay Of Blood", but the cast includes several greats of Italian genre cinema, most memorably the great Luigi Pistilli (one of my favorite actors), the beautiful Claudine Auger, and Laura Betti, who also starred in Bava's "Hatchet For The Honeymoon". As mentioned above, "A Bay Of Blood" is not nearly one of my favorite films by Mario Bava. Even so, this is a brutal and stylish milestone that single-handedly buries all American slasher films, and that must not be missed by any Horror fan.