Niemand kon zeggen dat Mank geen gevarieerde carrière had: in de jaren dertig werd hij gegeseld omdat hij het had gewaagd Scott Fitzgerald te herschrijven (in zijn hoedanigheid van Producer van _Three Comrades_, Scotts enige solo-auteurscredits, voelde hij zich verplicht een aantal scènes 'op te ruimen') en in de jaren zestig werd hij ingeschakeld om _Cleopatra_ te herschrijven en 'te redden', maar in de tussentijd schreef hij eerst, schreef toen en regisseerde een zeer smakelijk stuk dat culmineerde in zijn _Twee magnum opi_ _A Letter To Three Wives And All About Eve_. Ergens in _The Night_ dateert het van 1946, hetzelfde jaar dat zijn tweede regisseursproject Dragonwyck werd vrijgegeven en het is een prachtstuk. Mank verzamelde de knapste bijrollen die ooit in één film waren gepropt, variërend van Whit Bissell tot Harry Morgan, Jeff Corey en de uitmuntende Josephine Hutchinson. Vooraan staan de wat stijve John Hodiak <0xE2><0x80><0x93> zijn acteerprestaties zijn er niet op vooruitgegaan door zijn huwelijk met Ann Baxter <0xE2><0x80><0x93>, de nieuwe Nancy Guild, Lloyd Nolan en Richard Conte, en Mank houdt de ballen in de lucht en laat weinig tijd over voor lastige vragen <0xE2><0x80><0x93> zoals: waarom zou Conte <0xE2><0x80><0x93> die drie jaar ongestraft een moord heeft kunnen plegen, Hodiak introduceert bij een vriend van de recherche (Nolan) in de wetenschap dat Hodiak tot op de bodem wilde uitzoeken waarom juist hij, Conte, verantwoordelijk was voor de moord. Dit is het soort film, populair in die tijd, waarin een hoofdpersoon, die mogelijk een moordenaar is, bevriend raakt met een meisje/vrouw dat hem nog nooit eerder heeft gezien <0xE2><0x80><0x93> zoals Alad Ladd en Veronica Lake in The Blue Dahlia en/of waarin een straatmeid als Guild hier, de uitdrukkingen 'privé-oog' en'schurk' aan haar moet uitleggen. Dit alles doet niets af aan een aangename rit en het is er een om aan je boodschappenlijstje op de Blockbuster toe te voegen.
No one could say Mank didn't have a checkered career: In the 1930s he was castigated for daring to re-write Scott Fitzgerald (in his capacity as Producer on Three Comrades, Scott's only solo writing credit, he felt obliged to 'tidy' up several sequences) and in the 1960s he was the guy brought in to re-write and 'salvage' Cleopatra but in between he initially wrote then wrote and directed some very tasty fare indeed culminating in his two magnum opii A Letter To Three Wives And All About Eve. Somewhere In the Night dates from 1946, the same year his second directorial effort Dragonwyck was released and it's well up to snuff. A lot of 'amnesiac' films are, by definition, forgettable, but not this one. Mank assembled as tasty a supporting cast as had ever been shoehorned into one film ranging from Whit Bissell through Harry Morgan, Jeff Corey to the standout Josephine Hutchinson. Leading from the front are the slightly wooden John Hodiak - marriage to Ann Baxter didn't improve his acting -, newcomer Nancy Guild, Lloyd Nolan and Richard Conte and Mank keeps the balls spinning in the air leaving little time for awkward questions - like why would Conte - who'd got away with murder for three years, introduce Hodiak to a detective friend (Nolan) knowing that Hodiak was trying to get to to bottom of the very murder for which he, Conte, was responsible. This the kind of movie, popular at the time, in which a protagonist who is possibly a murderer is befriended by a girl/woman who's never met him before - for example Alad Ladd and Veronica Lake in The Blue Dahlia and/or in which a street-wise gal like Guild here, has to have the expressions 'private eye' and 'shamus' explained to her. None of this detracts from an enjoyable ride and it's one to add to your Blockbuster shopping list.