Dit is een film die zo pervers en volkomen onplezierig is, dat hij soms een freakshow wordt. Hij is soms ook moeilijk te volgen en laat veel losse eindjes achter. Een mooie, maar gestoorde jonge vrouw erft een verlaten bordeel dat eigendom is van haar walgelijke, perverse oom. Als ze de voornamelijk grove geheimen van het leven en het gebouw van haar oom ontsluiert, begint ze onder de spanning haar verstand te verliezen, hoewel er misschien ook nog iemand op de achtergrond achter haar aan zit. De personages zijn allemaal in de war en onmogelijk om echt iets om te geven, en ik betrapte mezelf erop dat ik hoopte dat het gebouw zou ontploffen en de meeste van de ondersteunende personages zou doden. Maar je moet de eer geven die je toekomt. Jennifer Jason Leigh geeft een uitstekende vertolking van een jonge vrouw die getraumatiseerd is door een aantal mysterieuze gebeurtenissen in haar jeugd, ook al zal niemand verbaasd zijn over wat dat trauma is als het aan het licht komt. Leigh laat je echt voelen met haar personage en je met haar identificeren. Wat ook meehelpt, is dat de film een beetje stijl heeft, met gelikte cinematografie en een paar spannende scènes. Het is alleen jammer dat die verdiensten verspild worden aan een verhaal dat het niet waard was om te schrijven, laat staan om te filmen en er toegangsgeld voor te vragen.
This is a film so perverted and completely unpleasant, it at times becomes a freak show. It's also hard to follow at times, and leaves a lot of loose ends. A beautiful but disturbed young woman inherits an abandoned whorehouse owned by her disgusting pervert uncle. As she uncovers the mostly gross secrets of her uncle's life and building, she begins to lose her mind under the strain, though someone in the background might be after her, as well. The characters are all messed up and impossible to really care about, and I found myself hoping that the building would blow up and kill most of the supporting characters. But one has to give credit where credit is due. Jennifer Jason Leigh gives an excellent performance as a young woman traumatized by some mysterious events in her childhood, even though no one will be surprised by what that trauma is when it's revealed. Leigh actually makes one feel for her character and root for her. Also helping somewhat is that the film has some style going for it, with slick cinematography and a few suspenseful scenes. It's just too bad these merits are wasted on a story that wasn't worth writing, let alone filming and charging admission for.