Ik ben trots op de Braziliaanse cinema van de afgelopen jaren. Hoewel de Braziliaanse filmmakers te maken hebben met veel problemen, voornamelijk financiële, bewijzen ze dat het mogelijk is hier een echt hoog niveau van film te maken.<br />'Madame Satren' is gewoon een voorbeeld van deze nieuwe Braziliaanse cinematografie. Uitstekende fotografie, die de sfeer van de bars en nachtclubs van 30's uit Lapa (de traditionele bohémienbuurt van Rio de Janeiro, ook bekend om zijn geweld) goed op het doek overbrengt. De camera is op veel momenten 'dronken' en 'high', op andere momenten is hij in staat tederheid te tonen in een extreem gewelddadig en onbeheerst karakter (de scènes waarin Jo oro Francisco voor Laurita's baby zorgt). De bezetting is uitstekend, met een grote verdienste van de jonge Lázaro Ramos, die een personage speelt dat alles in zich heeft om tot vernieuwing of tot belachelijke acteerprestaties te leiden. Maar ook al lukt het Lázaro om op een realistische manier iemand tot leven te brengen die soms homoseksueel is met vrouwelijk gedrag en soms een angstaanjagende vechter, die met blote handen 3 of 4 tegenstanders aankan.<br />De hoofdprestatie van de film is naar mijn mening echter dat de regisseur de persoonlijkheid van Jooreo Francisco wilde laten zien, zonder zich al te veel zorgen te maken over het vertellen van een verhaal. De plot is bijna afwezig, we worden uitgenodigd om deel uit te maken van Jooreo Francisco's turbulente, gewelddadige en moeilijke leven via Lapa's verhaal. We kunnen begrijpen waarom Francisco, die later 'Madame Sattel' werd genoemd, zo leefde (ook al zijn we het er misschien niet mee eens). Hij had aan de ene kant de fascinatie voor een sprookjeswereld, met liedjes in het Frans en de zorg voor een baby, en aan de andere kant had hij te maken met straatgevechten, berovingen en uiteindelijk gevangenisstraf. Als het al moeilijk is voor iemand om arm, zwart en homoseksueel te zijn in het Brazilië van tegenwoordig, denk dan eens aan de jaren dertig!<br />Geweldige film, geweldig acteerwerk, geweldige fotografie, geweldige montage, het enige wat ik kan doen is het een 10 geven!
I feel proud about the Brazilian cinema of the last years. Although facing many difficulties, mainly financial ones, the Brazilian film-makers are proving that it is possible to make a truly high level cinema here.<br /><br /> "Madame Satã" is just another example of this new Brazilian cinematography. Excellent photography, which really brings to the screen the mood of 30's bars and nightclubs from Lapa (Rio de Janeiro traditional bohemian neighbourhood, known also for its violence). The camera is "drunk" and "high" in many moments, in others is able to show tenderness in an ultra violent and uncontrolable character (the scenes where João Francisco takes care of Laurita's baby). The cast is excellent, with a great merit of young Lázaro Ramos, performing a character that has everything to lead to exageration or to a ridiculous acting; even though, Lázaro manages to bring to life in a realistic way someone who is a homosexual with feminine behaviour in some times and in other times is a scary fighter, who could deal with 3 or 4 opponents bare handed.<br /><br /> The main achievement of the film, though, in my opinion, is that the director wanted to show the personality of João Francisco, not worrying too much in telling a story. The plot is almost absent, we are invited to make part of João Francisco's turbulent, violent and difficult life through Lapa's gethos and bars, dealing with prostitutes, police, thugs and dangerous people. We can understand why Francisco,later called "Madame Satã" lived that way (even though we may not agree with it) , having in one hand the fascination for a fairy tale world of fantasy, with songs in French and taking care of a baby and in the other hand dealt with streetfights, robbery and eventual imprisonments in jail. If it is difficult for someone to be poor, black and homosexual in nowaday's Brazil, imagine in the 30's!<br /><br /> Great movie, great acting, great photography, great editing, the only thing I can do is give it a 10!