'Deze stad is als een geketend wild dier, Molly,' zegt maarschalk Calem Ware tegen zijn hospita terwijl ze zijn eieren met spek voor zijn ontbijt bakt. 'Ze vecht niet meteen terug. Ze ligt daar maar te grommen, wachtend op een kans om zich op je te storten.'<br />'Wees voorzichtig, Calem,' is Molly's nuttige advies.<br />Een Wetteloze Straat is het verhaal van Calem Ware (Randolph Scott) en zijn vastbeslotenheid om orde en recht naar Medicine Bend te brengen. Zonder dat Ware het weet, is er een groepering in de stad die vastbesloten is om alles wijd open te zetten. Er is geld bij betrokken - veel geld. Dat betekent dat er met Ware moet worden afgerekend. De zaak voor Ware wordt nog ingewikkelder door de komst van Tally Dickerson (Angela Lansbury), een zangeres die met haar groep gaat spelen in het nieuwe operagebouw van de stad. Negen jaar geleden waren de twee man en vrouw, en toen liet Tally hem in de steek. Ze zijn nog steeds getrouwd. 'Ik wist niet hoe het was voor een man om zijn brood te verdienen met zijn geweer,' zegt Tally tegen Caleb als ze elkaar weer ontmoeten, 'om als een levend doelwit over straat te lopen. Ik ging elke dag een beetje meer dood en ik ging's nachts nog meer dood.' Zelfs Lansbury kan niet veel met zulke zinnen.<br />De film zit zo vol met slechte tekst dat we er geen minuut in geloven. Het script zit vol met personages die elkaar vertellen wie ze zijn en wat hun motivatie is, in plaats van dit te demonstreren. Met regelmatige tussenpozen rent een uit ademnood geraakte mindere naar Caleb toe om aan te kondigen dat er weer een crisis op komst is. Godzijdank hebben we Scotts standvastigheid om in te geloven en de grijnzende smerigheid van John Emery, die een van de slechteriken speelt, om van te genieten. De tekst is zo slecht dat zelfs een goede actrice als Angela Lansbury klinkt als iemand uit een soapserie. We hebben Lansbury één keer zien zingen en dansen, maar ik zou zweren dat haar zingen een titel had, een vreemde beslissing. <br />Hoewel ik dacht dat de film misschien interessant zou zijn met het vreemde duo van een 57-jarige Randolph Scott en de 30-jarige Angela Lansbury, leek het koppelen me ongemakkelijk en onwaarschijnlijk. De bescheiden genoegens van de film zijn afkomstig van een handjevol ervaren karakteracteurs, zoals Wallace Ford, die een gedenkwaardige dood stierf in een stoomkamer in _Blood on the Sun_, Ruth Donnelly, altijd goed in veel films als het vaak opvliegende maar goedhartige moederlijke type, en natuurlijk Emery. Ik heb altijd bewondering gehad voor de manier waarop hij Ingrid Bergman in _Spillbound_ probeerde te versieren.
"This town is like a wild animal in chains, Molly," says Marshal Calem Ware to his landlady while she fries his bacon and eggs for breakfast. "It doesn't fight back right away. It just lies there and snarls, waiting for a chance to pounce on you." <br /><br />"Be careful, Calem," is Molly's helpful advice. <br /><br />A Lawless Street is the story of Calem Ware (Randolph Scott) and his determination to bring law and order to Medicine Bend. Unknown to Ware, there is a faction in town determined to run things wide open. Money -- big money -- is involved. This means Ware has to be taken care of. A hired killer with a draw as fast as Calem's might be the answer. Complicating matters for Ware is the arrival of Tally Dickerson (Angela Lansbury), a music hall singer engaged to play with her troupe at the town's new opera house. Nine years ago the two were man and wife, then Tally left him. They're still married. "I didn't know what it was like for a man to make his living with his gun," Tally tells Caleb when they meet again, "walking the streets a living target. I died a little more each day and I died more at night." Even Lansbury can't do much with lines like that. <br /><br />The movie is packed with such poor writing that we don't believe a minute of it. The script is full of characters who tell each who they are and what motivates them, instead of demonstrating this. At frequent intervals an out-of-breath minor character rushes up to Caleb to announce another crisis is at hand. Thank goodness we have Scott's steadfastness to believe in and the smiling sleaziness of John Emery, playing one of the bad guys, to enjoy. The writing is so poor it makes even a fine actress like Angela Lansbury sound like someone from a daytime soap opera. We have Lansbury singing and dancing once, but I'd swear her singing was dubbed, a strange decision. <br /><br />Although I thought the movie might be interesting with the odd duo of a 57-year-old Randolph Scott with the 30-year-old Angela Lansbury, the pairing seemed uncomfortable and unlikely. The film's modest pleasures come from a handful of long-time character actors, such as Wallace Ford, who died a memorable death in a steam room in Blood on the Sun, Ruth Donnelly, always good in many movies as the often irascible but good-hearted motherly type, and, of course, Emery. I always admired the way he tried to put the moves on Ingrid Bergman in Spellbound.