Mijn verdere verkenning van de _noir_ brengt me uiteindelijk bij Frank Sinatra's enige echte essay over deze stijl, die eigenlijk heel goed lijkt te passen bij zijn nerveuze, energieke stijl van die tijd. Hier is hij de leider van een groep moordenaars die van plan zijn de president uit de weg te ruimen voor een smak geld als hij in het Californische stadje Suddenly aankomt. Tegenover hem staan de sheriff van het stadje, de altijd oplettende Sterling Hayden en agent Carney van de geheime dienst, die toevallig bevriend is met Pop van James Gleason, een voormalige agent die nu met pensioen is en eigenaar is van het huis op de heuvel dat Sinatra en zijn groep van plan zijn te gebruiken om hun daad te voltrekken (met een krachtig geweer). Het grootste deel van de film speelt zich af in het huis, waar zich tussen Sinatra en Hayden een gespannen gijzelingssituatie afspeelt. Het is allemaal vrij gedisciplineerd en strak geregisseerd; regisseur Lewis Allen wordt meestal niet als een van de groten van het genre genoemd, en in de korte tijd dat de film draait, lijkt hij inderdaad niet te weten wat hij met al die veel te grote acteurs aan moet, maar de basis werkt goed, en Sinatra's gekwelde, zweterige en nerveuze karakterisering maken de film tot een must voor liefhebbers van de psychopaat.
My continuing exploration of noir finally brings me to Frank Sinatra's only true essay at the style, which actually seems to fit his nervous, energetic style of the time quite well. Here he is the leader of a group of assassins planning on taking out the President for cold hard cash as he stops in the small California town of Suddenly. Opposing him are the town's sheriff, the always watchable Sterling Hayden, and Secret Service agent Carney, who happens to be friends with James Gleason's Pop, a former agent now retired who owns the hilltop house that Sinatra and company plan on using to carry off their deed (with a high-powered rifle).<br /><br />Most of the film ends up taking place in the house, as a tense hostage situation plays out through the back and forth between Sinatra and Hayden. It's all fairly well paced and taut; director Lewis Allen isn't usually named as one of the greats in the genre and indeed he doesn't seem to know what to do with all of the too-large cast in the short running time, but the basics work out pretty well, and Sinatra's tormented, sweaty and nervous characterization makes the film a must for devotees of the psychopath. DVD (rather poor quality) rental.