Playing for Time verdiende een bioscoopvertoning, maar als tv-kost, misschien wel een van de beste, stond het hoog op de lijst met The Autobiography of Miss Jane Pittman. Omdat ik joods ben, kreeg ik veel bijval toen ik Vanessa Redgraves schitterende voorstelling toejuichte, maar je moet de kunst van de politiek scheiden. Hoewel mevrouw Redgrave uiterlijk helemaal niet op de echte Fanelon lijkt, heb je onwillekeurig het gevoel dat ze de rol heeft gecast. Mijn enige kritiek is het soort nieuwsberichtjes dat wordt gebruikt om de rijdende treinen af te beelden. Eersteklas film.
Playing for Time deserved theatrical release, but as TV fare, perhaps among the finest, ranking up there with The Autobiography of Miss Jane Pittman. Being a Jew, I received a lot of flak for applauding Vanessa Redgrave's magnificent performance, but one needs to separate the art from the politics. While physically Ms. Redgrave does not at all resemble the real Fanelon, one can't help feeling that she captured the role. My only criticism is the newswreel type footage used to depict the moving trains. First rate movie