De ballade van de Soldaat is een mooie, humanistische kijk op de oorlog zoals een jonge Russische soldaat die ervaart. De jonge soldaat is alles wat een padvinder moet zijn: betrouwbaar, loyaal, behulpzaam, vriendelijk, hoffelijk, vriendelijk, gehoorzaam, vrolijk, zuinig, dapper, schoon en eerzaam. Nou, misschien moet hij de eerwaarde dan maar houden.<br />Nadat hij erin geslaagd is een stel van zijn kameraden te redden van een wisse dood door toedoen van de nazi's, wordt de jonge soldaat naar het huis van de generaal geroepen. Daar vertelt de generaal hem dat hij de naam van de jongen opgeeft voor een medaille voor betoonde moed. Prima, zegt de jongen, maar mag ik dan nu naar huis, naar mijn moeder? De generaal aarzelt, maar aangemoedigd door de soldaten om hem heen laat hij de jongen naar huis gaan en laat hem beloven dat hij zijn moeder zal opzoeken en binnen vier dagen naar het front terug zal komen.<br />Dus gaat de jongen naar huis, en onderweg doet hij gunsten voor sommige van zijn kameraden, hij helpt een lieftallig jong meisje in nood, en hij verspreidt over het algemeen goede wil. Hij komt op tijd thuis om zijn moeder een knuffel te geven <0xE2><0x80><0x93> er is een ongelooflijke scène waarin hij en zijn lieve oude moeder (die een baboesjka draagt) door een korenveld naar elkaar toe rennen. Dan veegt hij haar tranen weg en zegt tegen haar dat hij terug moet. Onmiddellijk. Een belofte is een belofte. Wat een film. Als je deze kunt zien zonder te huilen om het menselijk tekort, dan ben je gewoon niet menselijk!
Ballad of a Soldier is a fine, humanistic view of war as experienced by a young Russian soldier. The young soldier is everything a Boy Scout should be: trustworthy, loyal, helpful, friendly, courteous, kind, obedient, cheerful, thrifty, brave, clean and reverend. Well, maybe hold the reverend.<br /><br />Having managed to save a bunch of his comrades from certain death at the hands of the Nazis, the young soldier is called to the general's hq. There, the general tells him he's putting the lad's name in for a medal of valor. Fine, says the boy, but could I please go home to see my mother?<br /><br />The general hesitates, but encouraged by the soldiers surrounding him, he lets the boy go home, making him promise to get to see his mother and come back to the front within four days.<br /><br />So the lad goes home, and along the way he does favors for some of his comrades, he helps a lovely young maiden in distress, and he generally spreads good will. He gets home in time to give his mom a hug - there's an incredible scene with him and his dear old mom (wearing a babushka) running toward each other through a field of wheat. Then he wipes away her tears, and tells her he's got to go back. Immediately. A promise is a promise.<br /><br />What a film. If you can watch this one without crying over the human condition, you're just plain not human!