Een liefdesverhaal over twee mensen (James Earl Jones en Lynn Redgrave) die in hetzelfde pension belanden (dat wordt gerund door Margot Kidder in een van haar beste voorstellingen ooit), nadat ze zijn afgewezen door de maatschappij en door de mensen op wie ze rekenen voor steun. Als ze verliefd worden, moeten ze omgaan met de ongebruikelijke manieren waarop ze een doel voor zichzelf hebben gecreëerd <0xE2><0x80><0x93> precies de redenen waarom de maatschappij hen heeft afgewezen <0xE2><0x80><0x93> terwijl ze ook geconfronteerd worden met hun vooroordelen over leeftijd, ras en seks.<br />Ik heb deze film gezien op het USA Film Festival van 2000 en ik heb er met volle teugen van genoten. Alle voorstellingen zijn eersteklas, net als het scenario, het script en de muziek. Het is niet waarschijnlijk dat deze film een brede distributie krijgt, omdat er geen natte tieners in voorkomen en ook geen harde rock-'n-roll, maar als je de kans krijgt om hem te zien, doe dat dan.
A love story about two people (James Earl Jones and Lynn Redgrave) who end up in the same boarding house (run by Margot Kidder in one of her best performances ever), after being rejected by society and the people whom they have counted on for support. As they fall in love they have to deal with the unusual ways that each of them have created purpose for themselves--the very reasons society has rejected them--while also facing their prejudices about age, race, and sex.<br /><br />I saw this film at the 2000 USA Film Festival and thoroughly enjoyed it. All the performances are first-rate, as is the cinematography, the script and the music.<br /><br />This film is unlikely to get wide distribution, due to the fact that it does not feature wet teenagers or loud rock-and-roll, but if you do get the opportunity to see it, do. You'll be glad you did.