Ik wil hem bijna een tien geven omdat hij het zo afschuwelijk vindt, maar het feit dat hij het zo serieus opvat maakt het juist zo erg. Ik kan er niets aan doen, maar ik kijk ernaar. Het is geweldig! Ik zit te wachten op de volgende 2000 hoofdstukken, maar hij noemt het 'hip-hopera'. Er is geen beweging in de muziek na een hoofdstuk, hij rijmt een paar keer achter elkaar op hetzelfde woord. Vanuit muzikaal oogpunt is het ronduit afschuwelijk, maar het feit dat het een kluchtige, onbedoelde lachbui is, maakt het helemaal te gek! Mijn favoriete zin is wanneer de lilliputter (en ik vind het geweldig dat hij 'de lilliputter' wordt genoemd) zegt: 'O god, ik geloof dat ik in mijn broek heb geplast. Hoe kon hij die zin met een uitgestreken gezicht uitspreken?
I almost want to give it a ten for being so perfectly horrible but the fact that he takes this so seriously makes it so bad. I can't help but watch it. It's great! I'll be waiting for the next 2000 chapters, but he calls it "hip-hopera". There is no movement to the music after a chapter ends, he rhymes the same word several times in a row. It's plain awful from a musical standpoint but the fact that it's a farcical, unintentional laugh riot, makes it totally awesome! My favorite line is when the midget (and i love that he's referred to as "the midget") says "oh god, I think I just shitted on myself. How could he sing that line with a straight face?