Omdat ik geen trailers of iets anders had gezien behalve de gebruikelijke reclames op bioscoopfolders, verwachtte ik een grappige film toen we naar Disturbia gingen. Maar wat ik kreeg was een klassieker van een film die spanning, een paar wendingen, een beetje romantiek en een snufje humor had.<br />Kale ziet zijn vader op een verschrikkelijke manier sterven en zelf gaat hij ook bijna dood, maar de littekens willen niet genezen en hij raakt in de war en als hij een schoolmeester aanvalt, wordt hij huisarrest opgelegd.<br />Al snel beginnen ze met de hulp van zijn beste vriend en nieuwe buur/liefdesrelatie een van de buren te onderzoeken. Wat zich ontvouwt is een verhaallijn die je tot het eind intrigeert.<br /><br />Een geweldige film.
Having seen no trailers or anything apart from the usual blurb on cinema leaflets I was fully expecting a humorous film when we went to see Disturbia. But what I got was a classic piece of film making that had had suspense, a few twists, a bit of romance, and a dollop of humour.<br /><br />Kale sees his father die in an horrific way and one in which he himself nearly dies too, but the scars won't heal and he goes off the rails, and when he attacks a school teacher he is placed on house arrest.<br /><br />Soon with the help of his best friend and new neighbour/love interest they start to investigate one of the neighbours. What unfolds is a string storyline to keep you intrigued to the end.<br /><br />A great film