Dit is een goed verhaal over een man wiens vriend op hem wedt dat hij de liefde zal vinden met een van de volgende tien mannen die hij ontmoet. Ik geloof niet dat het zo erg is dat ik tijdens de film helemaal vergat dat er gewed was, en alleen maar genoot van Jason Stuarts reacties op de vreemde mannen. Sommige dates zijn echt hocus pocus (die van David Faustino) en sommige zijn behoorlijk realistisch (zoals de woede-aholic, een overdrijving van een type dat echt bestaat).<br />De meeste scènes waren geïmproviseerd, maar ik heb het echt niet gemerkt <0xE2><0x80><0x93> ik kwam er later achter, toen ik naar de extra dvd's keek. Ik denk dat ik het vooral leuk vond omdat ik niet echt een film verwachtte toen ik erin stapte. Hoewel het duidelijk is dat dit een lowbudgetfilm is, is er niet veel voor nodig om een goed verhaal te vertellen en mijn belangstelling vast te houden. Ik merkte dat ik een zwak had voor die 'gemiddeld uitziende man van achter in de dertig'. Ik ben blij dat ik het heb nagetrokken.
This is a good story about a man whose friend bets him that he will find love with one of the next ten men he meets. I don't think it's such a bad thing that throughout the film I completely forgot that a bet was made, and just enjoyed watching Jason Stuart's reactions to the strange men. Some of the dates are really hokey (David Faustino's), and some of them are pretty realistic (like the rage-aholic, an exaggeration of a type that really exists).<br /><br />The majority of the scenes were improvised, but I honestly didn't notice--I found out after, watching the DVD extras. I think the main reason I liked it was because I went into it not expecting much of a movie at all. While it is certainly apparent that this is low budget, it doesn't take much to tell a good story and keep me interested. I found myself rooting for this "late thirties average looking" guy. I'm glad I checked it out.