Weer een groet uit het donker. Serieus, ik heb niets tegen schattige films met een boodschap. Wat ik niet kan uitstaan, zijn schattige films die niet schattig zijn. Voeg daar nog een irritante voice-over en kartonnen personages aan toe en ik ben absoluut ONBEKEND.<br />Op de een of andere manier komt een film geschreven en geregisseerd door het 'American Splendor'-team van Robert Pulcini en Shari Springer Berman, met in de hoofdrollen Scarlett Johansson, Laura Linney en Paul Giamatti, over als oppervlakkig, slecht geschreven en soms lachwekkend onkijkbaar. (gespeeld door de menselijke fakkel, Chris Evans) die een dode moeder heeft, een jeugd vol ellende op een kostschool voor hem, een paar misplaatste 'Mary Poppins'-tributen, en de briljante maar arme student antropologie (Scarlett) die alleen maar als kindermeisje wil werken, en jij hebt het in je om een goedkope zuurstofkanaalcomdram te worden. Alle partijen zouden zich moeten schamen.<br />De enige lichtpuntjes zijn de ijzige, rijke mama gespeeld door de getalenteerde Linney... als ze die glimlach of die blik laat zien, heeft dat wel enige impact; en de machtsbeluste rijke pappie gespeeld door de altijd uitstekende Giammatti <0xE2><0x80><0x93> deze keer met een bekakt accent! Toch zijn de momenten van hoop zwak en maar al te schaars. Scarlett en Evans zijn een lust voor het oog voor het twintig-en-nog-wat-publiek, maar geen van de betrokkenen zou zich ook maar in de verste verte op zijn gemak voelen met het eindproduct hier.
Greetings again from the darkness. Seriously, I have nothing against cute movies with a message. What I can't stand are cute movies that aren't cute. Throw in a grating voice-over and cardboard characters and I am definitely OUT.<br /><br />Somehow a film written and directed by the "American Splendor" team of Robert Pulcini and Shari Springer Berman, starring Scarlett Johansson, Laura Linney and Paul Giamatti comes across as shallow, poorly written and, at times, laughably unwatchable.<br /><br />The stereotypes are flowing big time with rich, snobby, out of touch, self-absorbed "upper east siders" on display at every turn. Throw in the "Harvard Hottie" (played by the human torch, Chris Evans) who has the dead mom, boarding school childhood misery going for him, a few misplaced "Mary Poppins" tributes, and the brilliant but poor Anthropology major (Scarlett) who just wants to find herself working as a nanny, and you have the makings of a cheap Oxygen channel comdram. All parties should be embarrassed.<br /><br />The only semi-bright spots are the icy rich mama played by the talented Linney ... when she flashes that smile or the stare, it does have some impact; and the power broker rich daddy played by the always excellent Giammatti - this time with a stuffy accent! Still the moments of hope are weak and all too infrequent.<br /><br />Scarlett and Evans are quite the eye candy for the twenty something crowd, but no one involved could possibly feel good about the final product here. Such a waste.