Arthur scheurt over een kustweg en vliegt de bocht uit, om in het ziekenhuis zijn ogen weer te openen. Terwijl hij buiten westen was, sprak zijn onderbewustzijn en onthulde zijn verborgen ik als een emotionele doos van Pandora. In een dromerige, verwarde toestand vecht hij tegen de absurditeit om een blijvend, jeugdig trauma te ontrafelen.<br />De Zwarte Doos is oogverblindend en opgenomen met de snelheid van een videocassette. Het is echt een uitstekende film, die heen en weer slingert tussen fascinerend en gruwelijk. Er zijn talloze voorbeelden van prachtige aandacht voor details, die her en der verspreid liggen. Ongetwijfeld vanwege deze aandacht voor details doen de onvolkomenheden zich ook zelf aan, maar ze zijn vergeeflijk. Maar niet alle misstappen zijn dat. Het belangrijkste is dat de verhaallijn niet goed genoeg is. De film kan ruim een uur een wat mager verhaal bevatten vanwege de boeiende presentatie, maar tegen het eind is het bijna onmogelijk om niet teleurgesteld te zijn door de simplistische afsluiting. Echt jammer, gezien de inspanning die in deze productie is gestoken. Aarzel niet er niettemin naar te kijken, aangezien u beloond zult worden met een heleboel aandachtige details en een goed gebruik van beeldspraak met de helaas paranoïde José Garcia in het midden.
Tearing down a coastal lane, Arthur flies out of the bend only to open his eyes again in hospital. While he was out cold, his unconscious spoke, revealing his hidden self as an emotional Pandora's box. In a dreamy, confused state he battles absurdity to unravel a lingering, youthful trauma.<br /><br />Visually stunning and cut at video-clip speed, you are in for quite a rush of a film. Oscillating between captivating and horrific, "The Black Box" is really well made. There are countless little examples of beautiful attention to detail scattered around. No doubt because of this attention to detail, the imperfections reveal themselves as well, but they are forgivable. But not all missteps are.<br /><br />Most importantly, the story-line is not good enough. The film can get away with a somewhat flimsy story for a good hour because of the captivating presentation, but towards the end, it is almost impossible not to be disappointed by the simplistic wrap-up. A real shame, considering the effort which went into this production. Do not hesitate to watch it none the less, as you will be rewarded with plenty an attentive detail and good use of imagery with the unfortunately paranoid José Garcia stuck in the middle.