Ik was blij toen ik deze film hier in de Verenigde Staten op de kabel vond. Ik begrijp waarom hij in Amerikaanse bioscopen weinig aandacht kreeg. De welkome on-Amerikaanse smaak, als van een niet-gepasteuriseerde blauwe kaas, was verrukkelijk, maar helaas geen kassucces. Kresten, de hoofdrolman, is een moderne stedelijke man in de wereldomvattende zin van het woord. Mobiele telefoons zijn in de film aan de orde van de dag. Maar de dynamiek tussen hem en Liva, de vrouwelijke hoofdrolspeelster, die een prostituee is die als huisslaaf is ingehuurd, illustreert enkele fundamentele verschillen tussen Amerikaanse en Deense culturen. De seksualiteit in de film is zeer reëel, ook al is die vluchtig. De debielenbroer, misschien overdreven gespeeld, lijkt een anachronisme in vergelijking met de Amerikaanse geestelijke hygiënenormen, overal buiten het Ozarkgebergte. Ik was vooral gefascineerd door de scherpe tegenstelling tussen stad en land in een hoogontwikkeld land met de omvang van sommige Amerikaanse staten. Het oudste beroep ter wereld werd ook beschreven zonder de typische Amerikaanse stekeligheden. Het leek gewoon een baan. Ten slotte zijn de titels waarschijnlijk de mooiste die ik in jaren heb gezien. Ze zijn gemaakt als multimediaschilderijen op film, compleet met vliegen die eromheen kruipen. Briljant en mooi. Ik kan deze film van harte aanbevelen.
I was pleased to find this film on cable here in the US. I understand why it got little notice in American theaters. Its welcomed unAmerican flavor, like a unPasteurized blue cheese, was delightful, but not box office unfortunately. Kresten, the lead male character, is a modern urban male in a global sense. Cell phones are commonplace in the film. However, the dynamic between him and Liva, the female lead, who is a prostitute hired as a domestic, illustrates some basic differences between American and Danish cultures. The sexuality in the film is very real, even though it is fleeting. The moronic brother, perhaps overplayed, seems an anachronism in comparison to American mental hygiene standards, anywhere outside of the Ozarks. I was particularly fascinated by the sharp dichotomy between city and country in a highly developed nation the size of some American states. The world's oldest profession was also portrayed without all the typical American barbs. It just seemed like a job. Finally, the credits are probably the most stunning I have seen in years. They are done as multimedia paintings on film, complete with flies crawling around them. Brilliant and beautiful. I highly recommend this film.