Deze transportbandprogrammeur van MGM heeft niet eens fatsoenlijke decors om het oog af te leiden, zoals de norm was bij deze luxueuze studio's. het script is een kletspraatje op een niveau dat niet te vergelijken is met een ondermaatse tv-komiek uit de jaren zeventig, en veel te uitgerekt. powell was altijd al een klassenummer, maar MGM had het in 1943 al opgegeven met powell, toen het duidelijk was dat het publiek in oorlogstijd niet gecharmeerd was van haar gebrek aan charisma. Helen werd een 'huishoudelijk woord voor glamour, maar het ontbreken van de vonk van een persoonlijkheid verhinderde haar een ster te worden', volgens de beroemde filmhistoricus Leslie Halliwell. en nu de glamour hier ontbreekt, is ze alleen maar saai.
very dull, this conveyor belt programmer from MGM does'nt even have decent sets to distract the eye, as was the norm with this plushest of studios. the script is a piffle on a par with a substandard 70's TV sitcom, and badly overextended. powell was always a class act, but MGM had given up on lamarr by 1943, when it was evident wartime audiences were not excited by her lack of charisma. hedy became a 'household word for glamour, but lacking the spark of personality prevented her from becoming a box office star' according to famed film historian leslie halliwell. and with glamour lacking here, she's merely dull. avoid. she was better - just - in h.m. pulham esq., or white cargo even,