Bewaar spoilers! Om te beginnen moet ik toegeven dat ik nog nooit een Takashi Miike-film heb gezien die ik niet goed vond. Maar deze was echt heel anders, precies zoals ik hem persoonlijk heb ervaren.<br />Af en toe een fragment uit de Tweede Wereldoorlog en de rest, tussen scènes met Miike-achtig geweld door, de 'goede' jongens die de'slechte' Izo van het begin tot het eind vermoordt.<br />De scène waarin hij op een Japanse school verschijnt, bijvoorbeeld, de kinderen die ongetwijfeld zijn opgevoed als aanbidders van de dictatoriale weinige leiders, die de democratie verachten. Natuurlijk wist ik door het continu<0xC3><0xBC>m van de scène precies hoe ik me voelde vanaf het begin van de film, een onvrijwillige slachtpartij, maar met een reden.<br />Ondanks de obscene scènes kon ik de manier waarop Izo niet werd afgeschilderd als een absoluut slecht of goed mens wel waarderen. De keuze was aan de kijker.<br />Misschien ligt het aan mij, maar ik heb echt genoten van elke seconde van de film. Ik vroeg me alleen af hoe mensen dit'saai' of 'zinloos' kunnen vinden. Het is heel persoonlijk hoe je een film ervaart, en het metaforische deel is misschien een product van mijn verwrongen geest, maar ik raad je ten zeerste aan om te kijken, te zien, te horen en te ontdekken hoe je deze ervaart, vooral als je van Miikes films houdt.:) En de soundtrack zelf is geweldig, de Japanse gitarist/zanger met een jammerende stem en een overdreven emotionele manier van zingen heeft echt zijn werk gedaan, terwijl hij zichzelf bleef herhalen, wat de kracht van zijn songs alleen maar versterkte, om nog maar te zwijgen van de manier waarop hij echt op de snaren van zijn gitaar slaat.<br />Dit is geen Ichi de Moordenaar met alleen spetters en een verknipt plot, er is veel meer. Dit wordt ongetwijfeld het volgende op mijn dvd-lijstje. Totaal tien punten van tien, de beste film van 2004.
!Contains spoilers! For starters, I got to admit that I haven't seen a Takashi Miike film that I didn't like. But this one was really something really different, in the very way I personally experienced it.<br /><br />The occasional clips of the WW2 and the rest, in between scenes of Miikeish violence, the "good" guys the "evil" Izo is killing from the beginning to the very end.<br /><br />The scene where he appears in a Japanese school for example, the kids who surely have been taught as worshipers of the dictatorial few leaders, despising democracy. Of course the continuum of the scene really made me sure of what I felt like from the quite beginning of the film, involuntary slaughter but for a reason.<br /><br />Despite the more obscene scenes, I really appreciated the way how Izo was not represented as an absolute evil person, nor good, it was left for the viewer to decide.<br /><br />Maybe it's just me, but I really did enjoy the every single second of the film, just wondering how people find this one "boring" or "pointless". Of course it's very personal how one experiences a film, and the metaphoric part may be a product of my twisted mind, but I strongly recommend to watch, see, hear and find out how you experience this one, especially if you're into Miike's films. :) And the soundtrack itself is awesome, the Japanese guitarist/singer with a wailing voice and overemotional way of singing really made its job, yet repeating itself, which just really increased the power of his songs not to mention the way he really beats his guitar's strings.<br /><br />This is no Ichi the Killer with just splatter and a little twisted plot, there's very much more than that. This one will be next on my DVD shopping list for no doubt.<br /><br />Total ten points of ten, the best film of 2004 IMHO.