Melanie komt van de universiteit en gaat lesgeven op een school waar ze 'een frisse neus' wil halen. Het punt is dat ze een voetveeg is en dat de leerlingen haar daarom niet gehoorzamen en de andere leraren haar daarom uitlachen. Melanie probeert bevriend te raken met haar buurvrouw, maar ze doet te veel haar best en is te aanhankelijk. De manier waarop deze film is opgenomen beviel me niet, maar tegen het eind raakte ik eraan gewend. Het viel me ook op dat er geen plot of verhaallijn is. Ze lost haar problemen helemaal niet op en ze is weer terug bij af. Aan de andere kant vond ik het acteerwerk en de poging van Melanie om te midden van de chaos die ze doormaakte een vriendin te vinden wel leuk. Ik vond deze film leuk omdat hij anders was dan andere films die ik meestal zie en omdat ik de manier waarop hij is gemaakt begrijp. Het is een onafhankelijke film en echt geweldig. Ik zou haar vriendin zijn geweest omdat ze me een aardig mens leek.
Melanie comes from college to start teaching at a school where she wants to be "a breath of fresh air." The thing is that she's a doormat and a pushover and that's why the students don't obey her and why the other teachers make fun of her. Melanie tries to be friends with her neighbor but she tries too hard and is too clingy. I didn't like the way this film was shot but I got used to it by the end. I also noticed that there is no plot or storyline. She doesn't solve any of her problems at all and she's back where she started from. On the other hand, I did like the acting and the attempt of Melanie to find a friend amidst the chaos she was going through. I did like this movie because it was different from other movies that I usually see and I understand about the way it was shot. It's an independent film and a really great one. I would have been her friend because she seemed like a nice person.