Het grote aan de films van de Tarkovski's is de poëzie in de beelden, de melancholieke schoonheid die bijna niet te verdragen is. Dat geldt voor veel van deze films: het water, het afval, de vreemde, spookachtige geluiden op de achtergrond, de honden, de lege kamers met metalen bedden en verrotte muren, de regen, de warmte van pure, verlegen liefde, de statische, fotografische beelden (soms zelfs gefilmde beelden), de gedichten, de filosofische discussies.<br />Het mislukken van Nostalghia toont de broosheid waarmee deze ingrediënten bij elkaar worden gehouden in films als _Solaris_ of _Stalker_. De dunne plotlijn wordt verscheurd, er is geen verband tussen de verbanningsplannen (wat een geweldige plot voor Tarkovskij had dit kunnen zijn! Domenico de krankzinnige is gewoon niet fascinerend. Je hebt het gevoel dat Andrej Eugenia niet kan begrijpen, net zoals Andrej de regisseur dat niet kan. De dialogen zijn afschuwelijk pseudo-intellectueel, de fixatie op het christelijke geloof is net indringend (vergelijk 'Stalker' maar eens met 'geloof', maar dan zonder de kerken) <0xE2><0x80><0x93> zelfs God zelf spreekt. Het verhaal van een brandende kaars door een vijver dragen en daarmee de wereld redden kan nauwelijks worden verteld zonder dat het belachelijk wordt. Andrejs dood is nauwelijks voorbereid, hoe jong en gezond hij er ook uitziet, het voelt aan als een deus ex machina. In één woord, 'Nostalghia' is saai en genotzuchtig. Misschien is het niet zo'n goed idee om je hoofdpersoon zo te noemen als je zelf bent (hoewel dat in 'Andrej Rubljow' geen probleem was) en hem de gedichten van je broer te laten lezen. Wat grote scènes in grote films hadden kunnen zijn, lijken hier louter zelfplagiaat. En er zijn scènes waarin Tarkovskij's genialiteit naar boven komt: het drinken van wodka onder de badbogen en het praten met een kind (een van de weinige scènes waarin Andrej tot leven komt); de laatste scène met de kaars; de scène in Domenico's huis. Als je nog nooit een film van Tarkovskij hebt gezien, kijk dan niet <0xE2><0x80><0x93> het zou kunnen voorkomen dat je zijn meesterwerken ziet. Drie sterren voor een blunderende film uit respect voor de kunstenaar.
The great about Tarkovskij films is the poetry in the pictures, the melancholic beauty which is almost too hard to bear. A lot of it is in this one: the water, the garbage, strange, haunting sounds in the background, the dogs, the empty rooms with metal beds and rotten walls, the rain, the warmth of pure, shy love, the static, photography-like pictures (sometimes even filmed pictures), the poems, the philosophical discussions.<br /><br />The failure of "Nostalghia" shows the fragility by which these ingredients are held together in films like "Solaris" or "Stalker". The thin plot line is torn apart, there is no connection between the plots of exile (what a great plot for Tarkovskij this could have been!) and the plot of saving the world by sacrifying yourself. Domenico the lunatic is just not fascinating. You feel that Andrej cannot understand Eugenia, just as Andrej the director can't. The dialogues are awfully pseudo-intellectual, the fixation on Christian faith just penetrant (compare "Stalker" which is all about faith, but without the churches) - even God himself speaks. The story of carrying a burning candle through a pool and thereby saving the world can hardly be told without exposing it to ridiculousness. Andrej's death is hardly prepared, as young and healthy as he looks this just feels like a deus ex machina. In a word, "Nostalghia" is boring and self-indulgent. Maybe it is not a good idea to name your protagonist like yourself (although there was no problem in "Andrej Rubljow") and letting him read your brother's poems. What could have been great scenes in great films look here like mere self-plagiarisms. And there are scenes where Tarkovskij's genius rises: drinking wodka in the bath arches and talking to a child (one of the few scenes where Andrej comes to life); the final scene with the candle; the scene in Domenico's house. If you have never seen a film by Tarkovskij before, don't watch this - it might keep you from seeing his masterpieces. Three stars for a blundered film in respect of the artist.