Met alle respect voor de HK Movie Association, die deze film op de 100 beste Chinese films van de afgelopen 100 jaar plaatst, geloof ik dat deze film nogal gedateerd is. Net als 'Lady Snowblood' (1973) die ik onlangs in mijn twee centen heb gezet, stonden ze destijds misschien in de voorhoede van hun respectievelijke genres, maar nu, zo'n 30 jaar later, zijn ze helemaal niet ouder geworden. Dat gebeurt, denk ik, vooral met genrefilms waarin technologie een belangrijke rol speelt. Drama's als 'Rebecca' (Hitchcock) of 'Now, Voyager' (Bette Davis) die nog steeds een van mijn favorieten zijn, gaan veel beter omdat ze eigenlijk niet beter worden door de technologie; ze hebben al geweldige regie, verhaal, tempo, acteerwerk, enzovoort. Ik wil ook een recensent uit Engeland tegenspreken die zei dat deze film veel meer Chinees is dan 'Crouching Tiger', dat te verwesterst is. Ik kan het niet meer met hem oneens zijn. Ik heb de wuxia-romans gelezen waarop veel van deze films zijn gebaseerd en ik moet zeggen dat 'Crouching Tiger' de lyriek en de essentie van de wuxia-wereld zonder enige westerse invloed prachtig vastlegt. Maar ik dwaal af.<br />Het tempo van deze film is echt te traag. Er is wel een vol uur besteed aan mensen, voornamelijk aan de mannelijke hoofdpersoon, die maar rondloopt in datzelfde dorpje. Een uur waarin er niet veel gebeurt om het verhaal te stuwen! Een groot deel van de drie uur durende film wordt in beslag genomen door mensen die van punt A naar punt B lopen, wat volkomen zinloos is. De scène in het bamboebos doet velen denken aan een soortgelijke scène in 'House of Flying Daggers' en is waarschijnlijk zijn inspiratiebron. Helaas werd het in de nieuwere film veel beter gedaan, dankzij een betere choreografie, draadwerk en kinetische energie die 'Zen' helaas ontbeert. Hetzelfde geldt voor alle andere scènes. Het einde is een anticlimax omdat er geen spanning is wanneer de ene partij de levende Boeddha (of zoiets) is. Het gebruik van negatieve film om een soort goddelijk ingrijpen aan te duiden is schokkend en een beetje lachwekkend. De titel geeft aan dat de film is gebaseerd op een boek dat is geschreven in de Mantsjoe-dynastie, waarschijnlijk aan het eind van de 18e of het begin van de 19e eeuw. Ik weet niet of er een directe vertaling van het boek is, maar het is wel in het Engels verkrijgbaar onder de titel 'Chinese Geesten en Liefdesverhalen' door Pu Songling (ik heb hem de Chinese Edgar Allen Poe gegeven). Het is een van de meest succesvolle boeken in de Chinese literatuur. Niet al zijn verhalen gaan over geesten, maar ze hebben allemaal een fantastisch element en de meeste hebben een moraal. Maar het boek bestaat uit allemaal korte verhalen en geen ervan is zo lang dat het een novelle zou kunnen zijn; dus een kort verhaal dat drie uur duurt, vergt heel veel opvulling, vandaar al dat lopen. Ik heb eigenlijk niet naar het verhaal gezocht waarop de film is gebaseerd, maar ik kan met zekerheid zeggen dat in de oude Chinese samenleving en ook in de verhalen van Pu geen enkele vrouw die uit een gerespecteerde familie komt (zoals het vrouwelijke personage) met een praktische vreemdeling zou slapen, NOOIT, tenzij ze een demon of een geest is, wat in zijn verhalen vrij vaak gebeurt en bijna altijd niet goed is. Het was waarschijnlijk in het echte leven gebeurd, toen ze zich sterk tot hem aangetrokken voelde, maar in feite had ze medelijden met zijn moeder en besloot ze hem haar maagdelijkheid te schenken. Ja, dat geloof ik niet! De dvd-kwaliteit van Tai Seng is afgrijselijk, wat waarschijnlijk ook bijdraagt aan mijn ontevredenheid. De overdracht is afschuwelijk; in sommige scènes is het beeld belicht (zoals in een VCD) en het ziet eruit alsof het altijd regent in donkere scènes, waarbij er gedurende de hele film een paar zwarte vlekken op het scherm staan. De grote vechtscène die zich's nachts in het verlaten huis afspeelt, is zo donker dat je er bijna niet naar kunt kijken. Bovendien is het geluid vaag en nauwelijks hoorbaar, zelfs niet als het volume op de hardste stand staat. De Chinese titel is vertaald als 'Heldin', maar de officiële Engelse titel is een betere omschrijving van de film, gezien het spirituele element in de film.
With all due respect to the HK Movie Association who puts this movie as #9 on the 100 best Chinese films of the last 100 year, I believe this movie is rather dated. As with "Lady Snowblood" (1973) which I put in my two cents recently, they might be at the vanguard of their respective genres at the time, but now, 30 odd years later, they haven't age well at all. This happens, I think, especially with genre movies where technology plays an important part. Dramas such as "Rebecca" (Hitchcock) or "Now, Voyager" (Bette Davis), which are still some of my all-time faves, fare much better because technology won't really make them better; they already have great direction, story, pacing, acting, etc.<br /><br />I also want to dispute a reviewer from UK who mentioned that this movie is much more Chinese than "Crouching Tiger" which is too westernized. I can't disagree with him more. Having actually read the wuxia novels that many of these movies are based on, I have to say "Crouching Tiger" beautifully captures the lyricism and essence of the wuxia world without any Western influence. But I digress.<br /><br />The pacing of this movie is really too slow. Fully an hour was devoted to people, chiefly of the male protagonist, walking around and around in that same little village. An HOUR of nothing much happening to propel the story! As a matter of fact, a large portion of the 3-hour movie time is eaten up by showing people walking from point A to point B which is totally pointless. The bamboo forest scene will remind many of a similar scene in "House of Flying Daggers" and is probably its inspiration. Alas, it was done much better in the newer movie, due to better choreography, wire works, and kinetic energy that "Zen" sadly lacks. Same argument for all the other set pieces. The ending is anticlimactic since there is no tension when one party is the living Buddha (or something like that). The use of negative film to denote some sort of divine intervention is jarring and a little laughable.<br /><br />During the opening credits, it indicates that this movie is based on a book which is written in the Manchu dynasty, probably in the late 18th or early 19th century. I don't know of a direct translation of the book but it is available in English with the title, "Chinese Ghost and Love Stories" by Pu Songling (I coin him the Chinese Edgar Allen Poe). It is one of the premiere books in Chinese literature. Not all his stories are about ghosts but all have a fantastical element and most have a moral to it. But the book are all short stories and none is long enough to be a novella; so stretching a short story to 3 hours entails lots and lots of padding; hence, all the walking. I haven't actually looked for the story that the movie is based on but I can say for sure that in old Chinese society and in Pu's stories as well, no woman who is from a respected family (as the female character is) would bed down with a practical stranger, EVER, unless she is a demon or a ghost, which does happen quite frequently in his stories and are almost always not a good thing. It probably had happened in real life when there was a strong attraction, but she was basically feeling pity for his mother and so decided to give her virginity to him. Yeah, I don't think so! The DVD quality from Tai Seng is abysmal which probably also contributes to my discontent. The transfer is horrid; pixilated (like in a VCD) in some scenes, looks like it's forever raining in dark scenes, some black spots permanently imprinted on the screen throughout the entire movie. The big fight scene that happens at the deserted house at night is so dark that is practically unwatchable. Moreover, the audio is muddy and barely audible even with volume turns to the loudest.<br /><br />The Chinese title is translated as Heroine but the official English title is a better description of the movie given the spiritual element in the movie.