Dit heb ik net op de dubbeldvd met 'Birth of the Blues' gezien.<br />Deze is verre van goed. Hij is beter dan de bijpassende film, maar dat is een zwak compliment. Crosby is zijn gebruikelijke innemende zelf en Astaire redt de film van een totale ramp. Elke keer dat hij een nummer doet, krijgen we een idee van wat dit oubollige 'liedjesboek' van Irving Berlin geweest had kunnen zijn. Crosby en Astaire schitteren in een schitterend eerbetoon aan het variété, 'A Couple of Song and Dance Men', en Astaire verblindt met het geweldige 'Puttin' On the Ritz'. De recensent die Joan Caulfields optreden om zeep heeft geholpen, had het verschrikkelijke scenario moeten doorprikken, waardoor Caulfield als een idioot tussen Crosby en Astaire heen en weer moet schuifelen. Met zo'n rol zouden we Ingrid Bergman hebben gehaat. Dit zou Astaires laatste film zijn geweest, maar een jaar of zo later kwam hij uit zijn pensioen en speelde hij samen met mij in 'Paasoptocht' en ten slotte in een nooit bekroond Berlijns'songbook' dat 'Steppin' Out With My Baby' omvat, een van Astaires grootste momenten. De grote snerp in deze film is dat Astaire verondersteld wordt dronken te zijn terwijl hij twee ongelooflijke dansnummers uitvoert. Ja, hij speelt zóóó dronken. Geen wonder dat hij met pensioen is gegaan. Wanneer-o-wanneer zal 'Paasoptocht' op dvd komen zodat ik me op de muzieknummers kan storten en het volkomen voorspelbare verhaal kan overslaan.
Just watched this on the double-bill dvd with "Birth of the Blues."<br /><br />This one is far from a keeper. It is better than the companion feature, but that is damming with faint praise. Crosby is his usual likable self and Astaire saves the film from total disaster. Every time he does a number we get an inkling of this umpteenth Irving Berlin "songbook"could have been. Crosby and Astaire shine in a wonderful tribute to vaudeville, "A Couple of Song and Dance Men," and Astaire dazzles in the great "Puttin' On the Ritz." The reviewer who knocked Joan Caulfield's performance should have skewered the terrible screenplay, which requires Caulfield to shuffle like a dim-wit between Crosby and Astaire. With a part like that, we would have hated Ingrid Bergman. This was to have been Astaire's final film, but he came out of retirement a year or so later to co-star in "Easter Parade" and finally do a never topped Berlin "songbook" that includes "Steppin' Out With My Baby," one of Astaire's greatest moments. The great howler in this film is that Astaire is supposed to be drunk while doing two incredible dance numbers. Right, he acts soooo drunk. No wonder he retired. When-oh-when will "Easter Parade" be on dvd so I can jump to the musical numbers and skip the totally predictable story.