Er is een opmerkelijke afwezigheid van polemiek in deze film, die hem tot iets mythisch maakt... het onderwerp misschien distilleert tot iets wat we onder ogen moeten zien. Niemand zou iets aan te merken moeten hebben op de uitvoeringen hier, maar ik was het meest onder de indruk van het zorgvuldig vermijden van politieke standpunten door de regisseur. Het is het tegenovergestelde van wat bijvoorbeeld Costa-Garvas deed met 'Vermist'. Er zijn geen toespraken of lezingen, maar kijken naar illusies en vertrouwen in oude systemen die worden afgepeld is heel krachtig. En heel, heel triest.<br />We hebben deze film nodig (of we het nu leuk vinden of niet). Abu Ghraib is gebeurd. En het niet aanvaarden van de morele consequenties leidt tot een zeer verontrustende conclusie.<br />Tommy Lee Jones is hier verbazingwekkend. Susan Sarandon is, voor een klein deel, een levendige persoonlijkheid. Charlize Theron lijkt niet geschikt voor deze rol (zou een vrouw die zo mooi en intelligent is dat ze deze rol zou kunnen spelen?), maar ze voegt een ander mooi personage aan haar werk toe.<br />Hoewel de film een heel interessante structuur heeft, dat wil zeggen dat er mobiele-telefoonfilms worden gebruikt om de plot verder te brengen, en wat we zien is niet helemaal duidelijk, dus we willen meer te weten komen, net als de personages in de actie, koos Haggis ervoor cruciale informatie voor het publiek achter te houden tot het einde van de film. Ik weet niet of dat de structuur van de film versterkt. We hebben nog een hoop te verwerken in de laatste ogenblikken, en als we hadden geweten wat de hoofdpersoon van het begin af aan wist, zou onze reis met hem een diepere resonantie hebben gehad, zouden zijn motieven en interne conflicten duidelijker zijn geweest.<br />Ik hoop dat de mensen dit zien. Ik weet dat deze oorlog ons land altijd heeft verdeeld. Maar de mannen en vrouwen die daar hebben gevochten of gevochten moeten dit verhaal verteld krijgen. We hebben onze hachelijke situatie op een oneerlijke manier de hunne gemaakt. Het is heel ongelukkig en felicitaties lijken niet op hun plaats. Maar de filmmakers en acteurs verdienen bewondering en onze dank.
There is a remarkable absence of polemic in this film which elevates it to something mythic...perhaps distills the subject matter to something we should face. No one should be able to fault the performances here, but I was most impressed with the director's careful avoidance of political point of view. It's the opposite of what, say, Costa-Garvas did with "Missing." There are no speeches or lectures, but watching illusions and faith in old systems being peeled away is very powerful. And very, very sad.<br /><br />We need this film (whether we like it or not). Abu Ghraib happened. And not accepting the moral consequences leads us to a very troubling conclusion.<br /><br />Tommy Lee Jones is amazing here. Susan Sarandon, in a small part, makes a vivid presence. Charlize Theron seems miscast (would a woman this beautiful and smart be in this job?), but she adds another fine character to her work.<br /><br />While there is a very interesting texture to the film, that is, cell phone movies are used to move the plot forward, and what we see is not quite clear so we want to find out more, just like the characters in the action, Haggis chose to withhold crucial information from the audience until the end of film. I'm not sure that strengthens the film's structure. We're left with a lot to process in the final moments, and had we known what the central character knew from the beginning, our journey with him might have had deeper resonance, his motives and internal conflicts clearer.<br /><br />I hope people see this. I know that this war has always divided our nation. But the men and women who fought or fight there need to have this story told. We've made our predicament unfairly theirs. It's a very unhappy thing and congratulations seem out of place. But the filmmakers and performers deserve admiration and our thanks.