Met al die getalenteerde mensen die bij deze productie betrokken zijn, begrijp ik niet hoe het zo vreselijk mis kan zijn gegaan. Maar dat is wel gebeurd.<br />Er zitten veel bespottelijke aspecten aan de plot, en andere recensenten hadden gelijk toen ze zeiden dat het verhaal nogal chaotisch is, zonder duidelijke aanwijzingen over hoeveel tijd er tussen de gebeurtenissen is verstreken. Ik ergerde me aan het verhaal, dat ongelooflijk gekunsteld en melodramatisch is. Ten eerste is er geen echte reden waarom Sylvia zich als een jongen zou gaan kleden <0xE2><0x80><0x93> o, natuurlijk, de autoriteiten zullen haar vader minder snel in de gaten krijgen als hij met een 'zoon' reist. Zeker. Maar moet de oude man zich niet identificeren als hij de grens oversteekt? Zouden ze hem dan niet toch aanhouden? Is het niet logischer dat h<0xC3><0xAD>j zijn uiterlijk/identiteit verandert?<br />Sylvia offert veel op om haar vader te beschermen en te helpen, inclusief het geld dat haar dode moeder haar heeft nagelaten <0xE2><0x80><0x93> niet dat hij het gebaar echt waardeert <0xE2><0x80><0x93> maar hij neemt het gewoon aan en begint haar weer te commanderen. Die vent is zo onsympathiek en WEAK. Hij laat zijn kind voor hem zorgen en doet geen moer voor haar. De hele film lang zien we hem verkeerde beslissingen nemen en nooit echt verantwoordelijkheid nemen <0xE2><0x80><0x93> en dan de laatste uitvlucht (die ik niet zal onthullen). Op de een of andere manier moeten we met hem meevoelen (omdat Sylvia dat doet), maar het is onmogelijk om medelijden te hebben met het grootse gebaar van een stomme idioot voor een goedkope sloerie die...' Sylvia's karakterontwikkeling heeft er ook onder te lijden, want het is moeilijk te begrijpen waarom ze zo veel van haar vader houdt, terwijl hij nooit iets om haar welzijn heeft gegeven. Ik denk dat we de simplistische verklaring moeten accepteren dat haar personage Goed en Pure Hart is. De ware motieven van andere personages, zoals Monkley (Cary Grant), zijn ook vaag en niet verklaard.<br />Kan het acteren boven zulke slechte teksten uitstijgen? Niet echt. Edmund Gwenn is prima als de vader, maar er is geen lol aan om naar hem te kijken. Cary Grant doet het goed (met weinig televisietijd en een rol die...' Ik vind het niet zo'n geweldige rol, maar ik denk niet dat Katharine Hepburn het erg goed deed in haar dubbele rol. Eerlijk gezegd leek ze niet erg overtuigend als meisje, of als jongen! Als laatste gilt en schreeuwt ze en rent rond, maar in mijn ogen lijkt ze eerder een hyperactief kind (van beide seksen) dan een man. Dit geldt ook aan het begin van de film, als ze nog een meisje is <0xE2><0x80><0x93> ze is ingetogener en heeft een zachte stem, maar de hoge toon van haar stem weet vooral JOUTH uit te drukken, meer dan GENDER. Het fysieke acteerwerk is ook nogal oppervlakkig <0xE2><0x80><0x93> sierlijke passen als een vrouw (bijna een parodie op de bewegingen van een meisje) en galopperende sprongen als een man. Er is geen subtiliteit.<br />Als ik hoor dat een film een flop is geworden, zoals 'Sylvia Scarlett', wil ik dat steunen, want ik ben van nature een voorstander van de underdog (en trouwens, zo veel waardeloze films zijn flops). Ik dacht ook dat deze film misschien een stap in de goede richting was en iets slims te zeggen had over de rollen van de seksen. Nou, ik werd teleurgesteld. 'Sylvia Scarlett' is NIET een onderschat juweel. Soms is een flop gewoon een flop. En sommige films kunnen maar beter vergeten worden.
With all the talented people involved in this production, I don't know how it could've gone so terribly wrong. But it did.<br /><br />There are many ludicrous aspects to the plot, and other reviewers were right in saying that the pacing is very choppy, with no clear indication of how much time has elapsed between events. I was irritated by the story, which is incredibly contrived and melodramatic. First, there's no real reason for Sylvia to start dressing like a boy - oh sure, the authorities will be less likely to spot her father if he's travelling with a "son". Riiight. But doesn't the old man have to provide identification when he crosses the border? Wouldn't they detain him then anyway? And wouldn't it make more sense for *him* to change his appearance/identity? <br /><br />Sylvia sacrifices much in order to protect & help her father, including giving him the money her dead mother left her - not that he really appreciates the gesture - just takes it and resumes ordering her around. This guy is so unlikable and WEAK. He lets his kid take care of him and doesn't do a damn thing for her. Throughout the film we see him making bad decisions, and never really taking responsibility - and then the final cop-out (which I won't reveal). Somehow we're meant to sympathize (since Sylvia does), but it's impossible to feel sorry for a silly fool's grand gesture over a cheap floozy who's not attractive or interesting enough to inspire such passion in the first place. It's incomprehensible. Sylvia's character development also suffers, as it's difficult to understand why she loves her father so much when he never cared about *her* welfare. I guess we're supposed to accept the simplistic declaration that her character is Good and Pure of Heart. The true motivations of other characters, like Monkley (Cary Grant), are also fuzzy and unexplained.<br /><br />Can the acting rise above such bad writing? Not really. Edmund Gwenn is fine as the father, but no fun to watch. Cary Grant does a good job (with little screen time and a role that's shallow, as written) playing a shady Cockney thief - very different from his typical cultured sophisticate role! But I don't think Katharine Hepburn did very well with her dual role. Honestly, she didn't seem terribly convincing as a girl, *or* as a boy! As the latter, she whoops and hollers and runs around, but to me, this makes her seem like a hyperactive child (of either sex), rather than specifically *male*. Ditto at the start of the film when she's still a girl - she's more demure and softspoken, but the high pitch of her voice mostly succeeds in conveying YOUTH, moreso than GENDER. Hepburn's physical acting is also rather superficial - dainty steps as a female (almost a parody of a girl's movements), and galloping leaps as a male. There's no subtlety.<br /><br />When I hear that a movie flopped at the box office, like "Sylvia Scarlett" did, I want to support it, because I naturally root for the underdog (and besides, so many crappy movies are box office hits). I also thought this film might be ahead of it's time and have something smart to say about gender roles. Well, I found myself disappointed. "Sylvia Scarlett" is NOT an underrated gem. Sometimes, a flop is just a flop. And some films are better off forgotten.