Als Duitser weet ik hoe slecht Duitse films meestal zijn. Dit is een van de heel erg heel erg weinige uitzonderingen. Wat het een uitzondering maakt is: geen overdadige moraliteit, geen sentimentaliteit buiten het realisme, GOED BEMANNEN (allemaal nieuwkomers, dus nepotisme deed het niet zoals in veel andere Duitse films), een origineel verhaal. Is er een geur van dageraad in de Duitse filmindustrie?
As a German myself I know how bad usually German movies are. This one is one of the very very very few exceptions. What makes it an exception is: no overdoing morality, no sentimentality beyond realism, GOOD ACTORS (all of them newcomers, so nepotism didn't do it as in many other German movies), an original story. Is there a scent of dawn in German Filmindustry ?