Dit is een ongecompliceerde en ontroerende film, en een traktatie voor iedereen die het leuk vindt om acteurs <0xE2><0x80><0x93> vooral een van deze twee <0xE2><0x80><0x93> scènes op kleine schaal te zien spelen die herkenbaar zijn uit het dagelijks leven. Ze spelen goed samen en ik vermoed dat de manier waarop de regisseur hen aan het werk heeft gezet hier de hand in heeft. De film speelt in St. Louis, wat ongebruikelijk is.<br />De film wordt vaak ondergewaardeerd en de centrale relatie wordt bespot als onwaarschijnlijk. Ik vind dat oneerlijk en mis de bedoeling van de film.<br />Het is een eenvoudig verhaal over klasse, een ander sociaal milieu en hoe de sociale kringen van mensen de keuzes beïnvloeden die we in het leven maken. Dit stel lost deze kwesties op door naar een andere stad te verhuizen, maar niet iedereen kan zo gemakkelijk voor deze optie kiezen.<br />Is hun relatie onaannemelijk? Afgezien van het voor de hand liggende feit dat Susan Sarandon (Nora) er meestal stralend uitziet en er op film waarschijnlijk nooit beter heeft uitgezien, is Spaders personage (Max) niet zo kakkerig als hij lijkt en heeft meer met Nora gemeen dan je op het eerste gezicht zou denken. Er is natuurlijk hun gedeelde verdriet, maar Max' moeder (Edith) komt in twee scènes voor en zij is, geloof ik, de sleutel tot het begrijpen van hun relatie. <br />Edith heeft een Brooklyn-accent dat erop wijst dat Max zelf uit een arbeidersmilieu komt, en verder heeft hij ambivalente gevoelens ten opzichte van haar <0xE2><0x80><0x93> om te beginnen voelt ze zich niet op haar gemak in formele sociale situaties. Ik denk dat dit erop wijst dat Max' aantrekkingskracht op Nora lang niet zo oppervlakkig is als het misschien lijkt. Verder zie ik een overeenkomst in het gezicht van de acteurs, vooral rond de ogen en de mond, die sociaal psychologen vaak aanhalen als een voorbode van verliefdheid.<br />Wat betreft de vraag of de film goed is... Ik denk dat hij de vreugden, spanningen en compromissen van de eerste stadia van een relatie heel overtuigend weergeeft. Ze hebben veel seks, ze hebben ruzies, ze maken het weer goed, ze ontmoeten elkaars vrienden, ze ergeren elkaar, ze werken zich door allerlei kwesties heen. Het is geen Oorlog en Vrede, maar het weerspiegelt wel het leven van alledag op een heel harmonieuze manier. Het heeft een paar komische trekjes <0xE2><0x80><0x93> 'de sandwich' doet je aan iets denken <0xE2><0x80><0x93> een solide chemie tussen de twee sterren, en een paar ontroerende observaties, zoals wanneer Max teder Nora's bezittingen verkent en hij aan Garbo in _Queen Christina_ moet denken.<br />Als je van een ontroerend liefdesverhaal houdt, goed geacteerd, met een afstand en zonder in de weg te lopen, en met een vriendelijke onderstroom van sociaal commentaar, dan is _The White Palace_ het proberen waard. Als je de stemming nagaat, zul je zien dat heel wat mensen het met me eens zijn!
This is a straightforward and touching film, and a treat for anyone who enjoys watching actors - especially either of these two - playing small scale scenes recognisable from every day life. They play well together and I suspect the way the director enabled them to work had a hand in this. Unusually, the film is set in St. Louis.<br /><br />The film is often under rated and its central relationship derided as implausible. I believe this is unfair and misses the point of the film.<br /><br />It's a simple tale of class, differing social milieu and how people's social circles influence the choices we make in life. This couple resolve these issues by moving to another city, but not all of us can so readily choose this option.<br /><br />Is their relationship implausible? Well aside from the obvious point that Susan Sarandon (Nora,) looks radiant most of the time, and probably never looked better on film, Spader's character (Max,) is not quite as preppy as he appears, and has more in common with Nora than first meets the eye. There is of course, their shared grief, but Max's mother(Edith,) appears in two scenes, and she is, I believe, a key to understanding their relationship.<br /><br />Edith has a Brooklyn type accent which points to Max having something of a working class background himself, and further, he has ambivalent feelings towards her - for one thing, she is uncomfortable in formal social settings. I think these suggest that Max's attraction to Nora is not nearly as left field as it may appear. Further, I see a facial similarity between the actors, especially around the eyes and mouth, which social psychologists often cite as a predictor of couple attraction.<br /><br />As to whether the film is any good...? I think it portrays the joys, tensions and compromises of the early stages of a relationship very convincingly. They have a lot of sex, they have rows, they make up, they meet each other's friends, they annoy each other, they work their way through issues. It's not War and Peace, but it does reflect every day life quite consonantly. It has some inspired comic touches - "the sandwich" springs to mind - a solid chemistry between the two stars, and some touching pieces of observation such as when Max tenderly explores Nora's belongings reminiscently of Garbo in Queen Christina.<br /><br />If you fancy a touching love story, well acted, with stand back and don't get in the way direction, and with gentle undercurrents of social commentary, then The White Palace is worth a shot. If you check the voting for it, you'll see that quite a few people agree with me!