Ik heb die film lang geleden in de bioscoop gezien. In feite was het zo lang geleden dat het hoofdthema nog steeds een B-film bevatte. En hier was 'The Plank'. Vreemd; ik kan me dit herinneren, maar niet de B-film die erin voorkwam.<br />De film van Eric Sykes bevatte een wie-is-wie van Britse komedies uit die tijd. Elk van hen raakt op een gegeven moment op een of ander toneel betrokken bij deze houten plank in een reeks banale, samengestelde kluchten. Eerlijk gezegd vond ik het zelfs toen al kinderlijk gekunsteld. Dat is waarschijnlijk de reden waarom ik het me herinnerde. Zo'n twintig jaar later zag ik het op de televisie en de stunts waren tamelijk pijnlijk om aan te zien.<br />Het is een soort stomme film. Het zou bij tijd en wijle zelfs voor surrealisme kunnen doorgaan. Maar het idee werkt niet helemaal. Als de Fransen dit hadden gedaan, zou het resultaat naar mijn idee een absolute schreeuw om aandacht zijn geweest. Maar het is niet het soort concept waar wij Britten zo goed in zijn. En dit is het bewijs.<br />De regisseur heeft het puikje van het komische talent tot zijn beschikking. Ieder van hen zou een theater in de gangpaden kunnen laten rollen; maar hier zijn zij, en hun unieke vaardigheden, allemaal ondergeschikt aan Sykes' ouderwetse soort voorspelbare variétéhumor, en ze zijn gewoonweg verspild.<br />Hoewel het in 1967 werd uitgebracht, vertegenwoordigde het een simplistische, jeugdige 'opvoering' die 10 jaar eerder al aardig op zijn pootjes terecht was gekomen. Hoe aardig hij ook was, Eric Sykes was een komiek die gewoon niet met zijn tijd mee kon. Als hij nog in de tijd van het lichte amusement zou leven, zou hij nog steeds dit soort dingen maken. In 1969 kwam Monty Python, met moderne komieken en frisse komedies. Beide stijlen worden achter elkaar beoefend en vertegenwoordigen twee verschillende generaties, die slechts door slechts 2 jaar van elkaar gescheiden zijn.<br />Als je de kans krijgt om'spot de komiek' te spelen, is dit item op zichzelf al een quiz, maar als komisch amusement is het een beetje een ramp, tenzij je onder de 5 bent.<br />Ik vermoed dat ze het prachtig zullen vinden in Albanië.
I saw this movie at the cinema long ago. In fact, it was so long ago that the main feature still included a B-movie companion. And here 'The Plank' was it. Oddly; I can remember this, but not the A-movie it supported.<br /><br />Eric Sykes' effort included a who's-who of British comedy from the time. Each of them become involved at some stage or another with this plank of wood in a series of banal set-piece gags. Frankly, I found it childishly contrived even then. Which is probably why I remembered it. Some 20 years later I saw it on television and the stunts were quite painful to behold. Sphincter-puckering is the term.<br /><br />It's a sort-of silent movie. It might even pass for surrealism at times. But the idea doesn't quite work. If the French had done this, I suspect the result would have been an absolute scream. But it's not the kind of concept we Brits are particularly good at. And this is the proof.<br /><br />There's the cream of comic talent at the director's disposal. Any one of several could have a theatre rolling in the aisles; but here they, and their unique skills, are each subordinated to Sykes' old-fashioned brand of predictable variety-hall humour, and they are simply wasted.<br /><br />Although it was released in 1967, it represented a simplistic, juvenile 'take' that had pretty-well run its course 10 years earlier. As nice a bloke as he was, Eric Sykes was a comedian who simply couldn't move with the times. If he were in light entertainment even today, this is still the stuff he would be producing. By 1969 came 'Monty Python', with modern comedians and fresh comedy. Both styles observed back-to-back represent two different generations yet separated by just 2 years.<br /><br />As a chance to play 'spot the comedian' this item is a quiz in itself, but as comedic entertainment it's a bit of a disaster, unless you're under 5 years old. <br /><br />I suspect they'll love it in Albania.