Fredric March gaf een schitterende voorstelling, waarschijnlijk de beste van zijn carrière, als Norman Maine, de acteur wiens carrière zowel in de nasleep als in die van zijn vrouw Vikki Lester ligt, in de nasleep van deze, de eerste 'officiële' versie van 'A Star is Born' (de film uit 1932 'What Price Hollywood' vertelde ruwweg hetzelfde verhaal). March toont precies de juiste mate van vrijpostigheid, van wetendheid, en een combinatie van ego en het bijna volledige gebrek aan ego van een echte acteur. Het is een wonderbaarlijk stuk werk.<br />Als Lester is Janet Gaynor aandoenlijk leeg, maar de sterkwaliteit die ze zou moeten vertonen lijkt opvallend afwezig (in de musicalversie uit 1954 was Judy Garland bijna te veel een ster). Het lijkt ondenkbaar dat ze March op het witte doek zou kunnen overschaduwen (zelfs met zijn drankprobleem). Als Lester een ster is en mogelijk een groot actrice, houdt Gaynor het geheim voor zich.<br />Het script voor deze versie is gedeeltelijk geschreven door Dorothy Parker en Alan Campbell en het is goed te zien. Het is een wrange en soms woeste film over films, heel cynisch voor een belangrijke studiofilm uit die tijd. Hij is heel goed geregisseerd door William Wellman, die de beste rollen uit de bijrollen haalt, in het bijzonder Lionel Stander als een harteloze, slijmerige studioknaap. Dit blijft de beste van de drie versies tot nu toe.
Fredric March gave a magnificent performance, probably the best of his career, as Norman Maine, the actor whose career is in the descendant as that of his wife, Vikki Lester, is in the ascendant in this, the first 'official' version of "A Star is Born", (the 1932 film "What Price Hollywood" roughly told the same story). March displays just the right degree of brashness, of knowingness, and a combination of ego and a real actor's almost complete lack of ego. It's a miraculous piece of work.<br /><br />As Lester, Janet Gaynor is touchingly blank but the star quality she is meant to display seems conspicuously absent; (in the 1954 musical remake Judy Garland was almost too much a star). It seems inconceivable that she could eclipse March on screen (even with his drinking). If Lester is a star and possibly a great actress Gaynor keeps the secret to herself.<br /><br />The script for this version was partly written by Dorothy Parker and Alan Campbell and it shows. It's an acerbic and, at times, savage movie about the movies, quite cynical for a major studio picture of it's day. It is very well directed by William Wellman who draws first-rate performances from the supporting cast, in particular Lionel Stander as a heartless, slime-ball studio hack. This remains the best of the three versions to come thus far.