'One Good Cop' is het verhaal van een agent van de narcoticabrigade in New York (Michael Keaton) die wraak neemt op de machtigste drugsdealer van de stad nadat zijn partner (Anthony LaPaglia) is doodgeschoten door een of andere mafkees die de voorraad van de dealer in zijn bezit had. Onvermijdelijk bleek het een verdomd saai politiedrama te zijn.<br /><br />Aan de ene kant heb je het verhaal van een dappere agent die bereid is het in zijn eentje op te nemen tegen deze gevaarlijke drugsdealer en zijn topfiguren. Maar deze plot, die aanmoediging biedt voor een aantal intense actiescènes of in elk geval voor een spannende thriller, wordt vertroebeld door het andere deel van de plot, dat probeert te concurreren om gelijke, zo niet meer aandacht. Dat wil zeggen, op het moment dat de partner van de agent wordt vermoord, blijken hij en zijn vrouw (Rene Russo) plotseling de pleegouders van de drie dochtertjes van die vent te zijn. Dus hebben we te maken met sentimentele familiemomenten, die de neiging hebben veel langer te duren dan zou moeten, en die echt alles in het grote verhaal (de wraak op de drugsdealer) in de weg staan. Het duurt ongeveer vijftig minuten voordat de film ook maar enigszins interessant wordt, want dan zie je eindelijk dat dit stomme verhaal helemaal nergens over gaat en waarom je er in godsnaam naar zou moeten kijken. Kijkers die op dat moment aan de film beginnen, zullen niet veel gemist hebben. Daarvoor was er niets in de film wat echt je aandacht trok.<br />Je zou denken dat als een machtige drugsdealer zich ook maar in de verste verte bedreigd voelde door één narcotica-agent die alleen werkte (hij leek niet eens een politieman met veel connecties en invloed), hij onmiddellijk zijn gorilla's achter die vent en zijn gezin aan zou sturen. Dat zou een heftig verhaal zijn geweest, maar nee. We moeten vijftig minuten luisteren naar een stel dat probeert een band te krijgen met drie kleine meisjes. Wat maakt het uit?
'One Good Cop' is the story of a New York narcotics agent (Michael Keaton) who takes revenge on the city's most powerful drug dealer after his partner of eight years (Anthony LaPaglia) was shot and killed by some goon who was high on the dealer's supply. Unforunately, what may've been a remotely engaging idea turned out to be one hell of a boring cop drama.<br /><br />On the one hand, you have this story of a ballsy cop who is willing to single-handedly take on this dangerous drug dealer and his top level goons. But this plot, which offers incentives for some intense action sequences or at least thriller appeal, is muddled by the other part of the plot which tries to compete for equal, if not more attention. That is, the when the agent's partner was killed, he and his wife (Rene Russo) suddenly find themselves to be the foster parents of that guy's three little girls. So, we have the family bonding sentimental moments, which tend to drag much longer than they should, and really get in the way of anything in the major story (the revenge on the drug dealer) getting accomplished. It takes about fifty minutes for the movie to even get remotely interesting, as they finally show you were the heck this dumb story is going and why the hell you should even watch it. Viewers starting the movie at this point, won't have missed much. Prior to that, there's nothing in the movie to really command your attention. <br /><br />You'd think once a powerful drug dealer felt even the least bit threatened by one narcotic agent working alone (he didn't even seem to be a cop with heavy connections and influence), then he would immediately send out his goons after this guy and family. That would've made an intense story, but no. We have to sit through fifty minutes of one couple trying to bond with three little girls. Who cares?