Ik kreeg deze film, op zoek naar wat hij werd genoemd: een donkere komedie. Hij had zijn donkere momenten, maar er werd meer gegniffeld dan gegrinnikt, en er werd helemaal niet gelachen. Dit is veel meer een drama, zij het een drama van het absurde. De fragmenten in de kadertekst werkten eigenlijk heel goed en leverden bijna alle humor op die het script bood.<br />Het acteren was inderdaad goed, wat me ertoe brengt aan te nemen dat er ook een goede richting was. De voornaamste tekortkoming hier was het verhaal.<br />Plotse samenvatting: mensen doen domme, destructieve dingen met elkaar. Mensen maken verkeerde keuzes. Mensen doen elkaar pijn. Abortus is pijnlijk, en een kind afstaan voor adoptie kan ook behoorlijk krankzinnig zijn. Is het leven niet grappig? Al met al geen pijnlijke film, maar zeker niet de komedie die ik had verwacht. Het heeft wel iets van een comedy of een soap <0xE2><0x80><0x93> als je daarvan houdt, vind je dit misschien leuker dan ik.
I got this movie, looking for what it was advertised as - a dark comedy. It had its dark moments, but it got more winces than chuckles, and no laughs at all. This is much more a drama, if a drama of the absurd. The sidebar text bits actually worked pretty well, and provided almost all of the humor that the script offered.<br /><br />The acting was, indeed, well-done - which leads me to assume that there was some good direction happening as well. The primary failing here was the story.<br /><br />Plot synopsis: People do silly, destructive things to each other. People make bad choices. People hurt each other. Abortion is hurtful, and giving a child up for adoption can be pretty crazy-making, too. Ain't life funny? All in all, not a painful movie, but certainly not the comedy I'd expected. It does have the feel of a sitcom or soap opera - if you like watching those, you may well like this more than I did.