Misschien is het onrealistisch te verwachten dat een film de rijke diepte, het karakter en de structuur van een prachtige en hoogst onderhoudende roman kan overbrengen. Zo ja, dan is deze recensie misschien te hard over de film. Niettemin was dit, als iemand die intens van het boek heeft genoten en uitkeek naar de verfilming, een grote teleurstelling. De verfilming kwam ongeveer zeven jaar na de publicatie van het boek uit. Om het voor een modern publiek aantrekkelijker te maken, hebben de schrijvers van het script zich gedwongen gezien veel van de contexten en culturele referenties die het boek zo succesvol maakten, weg te laten. Dit haalt voor mij iets van de magie van het boek weg <0xE2><0x80><0x93> het leek zo'n passende roman voor de tijd waarin het werd gepubliceerd en het verliest iets van zijn relevantie en identiteit nu het in een moderner kader wordt geplaatst. Pia Miranda mag dan een goede actrice zijn en, voor zover ik uit interviews heb kunnen opmaken, een heel aardig mens, ze is niet in staat Josie de karakterdiepte en de dimensies te geven die ze volgens mij nodig heeft. Greta Scacchi's rol als Christina Allibrandi is volkomen vergeten en ze weet niet de vonk en de vurige passie over te brengen die hetzelfde personage in het boek uitstraalt. Anthony LaPaglia speelt een redelijke rol in wat een moeilijke rol moet zijn en, als ik het me goed herinner, zijn de respectievelijke acteurs en actrices die John Barton en Katia Allibrandi spelen ook heel goed. Het script en de dialogen, die in het boek zo succesvol zijn, zijn in deze film waardeloos. Het helpt ook niet dat de scriptschrijvers erop staan de volgorde van de gebeurtenissen in de film te veranderen, zodat ze niet meer zo logisch zijn als in het boek. Het is niet logisch om de zelfmoord van John Barton van tegen het einde van de roman naar het midden van de filmversie te verplaatsen, terwijl in de roman duidelijk wordt waarom de zelfmoord vlak voor het einde plaatsvindt. Bovendien is het succes van de roman mede te danken aan het feit dat er uiteindelijk zo veel vragen onopgelost zijn gebleven. Waarom vinden de scriptschrijvers het nodig om alles in de film een happy end te geven <0xE2><0x80><0x93> dat wil zeggen dat Jacob Katia Allibrandi ontmoet, dat Christina Allibrandi haar ware afkomst ontdekt en dat soort dingen? Waarom vinden de scriptschrijvers dat alles voor het filmpubliek uit de doeken moet worden gedaan en opgelost? Dit is geen slechte film, hij gaat alleen te vaak over de kop en bevat te veel onvervulde mogelijkheden. Persoonlijk had ik op veel meer gehoopt.
Perhaps it is unrealistic to expect a movie to adequately convey the rich depth, character and texture of a wonderful and highly entertaining novel. If so, perhaps then this review may be judging the movie too harshly. Nevertheless, as someone who thoroughly enjoyed the book and was looking forward to the movie adaptation, this was a big disappointment The movie adaptation came out approximately seven years after the book was published. To make it more palatable to a modern audience, the scriptwriters have therefore been forced to omit many of the contexts and cultural references contained in the book that made it such a success. This, to me, erases some of the magic of the book -it seemed such an appropriate novel for the times in which it was published and it loses some of its relevance and identity being moved forward into a more modern setting Pia Miranda may be a good actress and, from what I've seen from interviews, a very nice person but she isn't able to give Josie the character depth and dimension that I thought she required. Greta Scacchi's performance as Christina Allibrandi is entirely forgettable and fails to deliver the spark and fiery passion that the same character conveys in the book. Anthony LaPaglia gives a reasonable performance in what must be a difficult role and, if I remember, the respective actor and actress who play John Barton and Katia Allibrandi are also quite good The script and dialogue, so successful in the book, falls flat in this movie. It isn't helped by the fact that the scriptwriters insist on changing the sequence of events in the movie so that they don't make sense like they did in the book. Moving John Barton's suicide from close to the end of the novel to the middle of the movie adaptation makes no sense and serves no purpose, whereas it is evident in the novel why the suicide occurs close to the end. Furthermore part of the success of the novel is it left so many questions in the end unresolved. Why do the scriptwriters feel the need to give everything a happy ending in the movie -i.e. have Jacob meet Katia Allibrandi, have Christina Allibrandi find out her true heritage and the like? Why do the scriptwriters feel that everything has to be spelled out and resolved for the movie audience? This is not a terrible movie, it just falls flat too many times and contains too much unfulfilled potential. Personally I had hoped for much better