Een trio verhalen <0xE2><0x80><0x93> een populaire filmgimmick in de jaren vijftig <0xE2><0x80><0x93> met elkaar verbonden door een oceaanstomer en drie verschillende personages aan boord. James Mason is intens en grauwend als een veeleisende impresario die valt voor de onfortuinlijke ballerina Moira Shearer, die, zonder dat hij het weet, aan een slechte rikketik lijdt; Leslie Caron speelt gouvernante voor het ondankbare joch Ricky Nelson, beiden op magische wijze getroffen door de krachten van Ethel Barrymore, die de reputatie heeft een heks te zijn; Kirk Douglas (als Pierre!) is een voormalige ster aan de trapeze die de suïcidale Pier Angeli opleidt tot zijn nieuwe partner onder de grote toppen. De eerste twee afleveringen lijden aan een zwak verhaal (de hoofdpersonen schijnen zich informatie te herinneren die ze niet zouden mogen weten), terwijl het laatste hoofdstuk wordt bezoedeld door een verkeerde invalshoek (Douglas en Angeli lijken zich niet erg op hun gemak te voelen bij deze gymnastische toeren). Maar de M-G-M-productieglans is in topvorm en de film ziet er goed genoeg uit om te eten. Na een lange aftiteling (geïllustreerd met het silhouet van een boomtak!), nemen de kleurenbeelden het over, als in een droom, en het effect is hypnotiserend. Dat geldt niet voor de dialoog, die zwaar leunt op de melodramatische zwier (Agnes Moorehead tegen de dokter: 'Paula moet dansen, anders gaat ze dood!', waarop de dokter ernstig antwoordt: 'Als ze dat doet... dan gaat ze dood!'). Douglas is in zijn angst zo veranderlijk dat hij onbedoeld amusant is, terwijl de norse Angeli is opgemaakt als een lijk in een stomme film. Toch wordt men bijna tegen zijn wil in deze luxueuze zak met kunstjes gelokt en het resultaat is voor kenners van de jaren vijftig een bron van vermaak.
Trio of stories--a popular movie gimmick in the 1950s--linked by an ocean-liner and three disparate characters on-board. James Mason is intense and snarling as a demanding ballet impresario who falls for ill-fated ballerina Moira Shearer, who, unbeknownst to him, is suffering from a bad ticker; Leslie Caron plays governess to ungrateful brat Ricky Nelson, both magically touched by the powers of Ethel Barrymore, reputed to be a witch; Kirk Douglas (as Pierre!) is a former star of the trapeze who trains suicidal Pier Angeli to be his new partner under the Big Top. The first two episodes are hurt by a weak narrative (the protagonists appear to recall information they should not be privy to), while the last chapter is hurt by miscasting (neither Douglas nor Angeli looks quite comfortable doing these gymnastic moves). However, the M-G-M production gloss is in peak form, and the picture looks good enough to eat. After a lengthy credits sequence (illustrated with the silhouette of a tree branch!), the color visuals take over, as if in a dream, and the effect is hypnotic. Not so the dialogue, which is heavy on the melodramatic flourish (Agnes Moorehead to the doctor: "Paula must dance or she will die!", to which the doctor replies gravely, "If she does...she will!"). Douglas is so mercurial in his angst that he's amusing unintentionally, while sullen Angeli is made up to look like a corpse in a silent movie. Still, one is drawn into this sumptuous bag of tricks almost against his will, and the overall results are fun for '50s connoisseurs. *** from ****