Dit was de tweede Bollywood-film die ik zag, en hij staat nog steeds bovenaan. Het is een heel basale verhaallijn, maar met een verbazingwekkende diepgang. Het is het verhaal van drie vrienden die net zijn afgestudeerd. Akash gelooft niet in de liefde en lijkt te denken dat hij een speler is. De hele film lang kun je bijna door hem heen kijken... hij is bang om gekwetst te worden. Sameer wil niets liever dan liefhebben en bemind worden. Maar hij is net zo dwaas als Akash, want hij werpt zich op de verkeerde meisjes. Siddharth is de verlegene, die de complexiteit van de liefde lijkt te begrijpen. Als hij verliefd wordt op een oudere vrouw, brengt hij een nieuw aspect in het verhaal: liefde is onzelfzuchtig en vraagt niets terug. In de hele film zie je hoe deze drie verhalen zich ontwikkelen, waardoor het publiek zich afvraagt: 'Wat is liefde?'<br />De film is betiteld als een hippe film met moderne kleding en kapsels. Dat is waar, maar het is ook een zeer artistieke film die nooit een beat mist of een kans op diepgang. Een acteur heeft ooit gezegd dat een acteur iemand moet zijn die een spiegel vasthoudt, zodat het publiek zichzelf kan zien. Ik denk niet dat het mogelijk is om naar deze film te kijken zonder een beetje van Akashs cynisme, van Sameers naïviteit en van Siddharth te zien. Dit is een must <0xE2><0x80><0x93> niet alleen voor Bollywood-fans, maar ook voor hopeloze romantici en cynici. Dit zal je aan het denken zetten.
This was the second Bollywood film I saw, and it remains at the top. It is a very basic storyline, but with amazing depth. It is the story of three friends, just graduated from college. Akash does not believe in love, and seems to facy himself a player. Throughout the film, you can almost see through him... he is afraid of being hurt. Sameer wants nothing more than to love and be loved. However, he is just as foolish as Akash, as he throws himself at all the wrong girls. Siddharth is the shy one, who seems to comprehend the complexity of love. When he falls for an older woman, he brings a new aspect to the story: love is selfless and asks nothing in return. Throughout this movie, you see these three stories develop, causing the audience to wonder, 'What is love?' <br /><br />It has been hailed as a hip movie with modern clothes and hairstyles. While this is true, it is also a highly artistic movie that never misses a beat or an opportunity for depth. An actor once said that an actor should be a person who holds a mirror, so the audience can see themselves. I hardly think it possible to watch this movie without seeing a little bit of Akash's cynicism, Sameer's naivete, and Siddharth's willingness to fight for love in ourselves. This is a must-see not only for Bollywood fans, but for hopeless romantics and cynics alike. This one will make you think.