BLOOD & SAND van 20th Century Fox uit 1941 is een remake van de stomme klassieker uit 1922 die Rudolph Valentino tot de grootste ster van de vroege filmgeschiedenis maakte. Prachtig gefotografeerd in levendige 3-film Technicolor door Ernest Palmer en Ray Renahan had de uitgebreide nieuwe versie de voor de hand liggende opvolger van de stomme filmster in de flitsende Tyrone Power. Geschreven voor het witte doek door Jo Swerling uit de roman van Vicente Blasco Ibanez werd de film met een zekere flair, dat moet gezegd worden, geregisseerd door Rouben Mamoulian die het jaar daarvoor zijn grootste succes met Tyrone Power had gehad toen hij hem regisseerde in de klassieke 'Mark Of Zorro'. <br />BLOOD & SAND vertelt het verhaal van een jonge, ambitieuze en nogal naïeve stierenvechter, Juan Gallardo (Power), die in de ban raakt van een beeldschone en aantrekkelijke vrouw uit de beau monde (Rita Hayworth) en zijn relatie met Carmen (Linda Darnell) <0xE2><0x80><0x93> het meisje dat altijd al van hem heeft gehouden <0xE2><0x80><0x93> verziekt. De film eindigt ermee dat Juan te laat ontdekt dat hij alleen maar een speeltje is voor de manipulatieve vrouw uit de beau monde. En als hij uiteindelijk in de ring door een stier wordt opgevreten, is het de vergevingsgezinde Carmen, zijn enige ware liefde, die naar hem toe komt om hem te troosten terwijl hij op sterven ligt.<br />BLOOD & SAND was een heel populaire film over de jaren van de Oorlog en is nog steeds een grote favoriet bij de fans van Power. Maar ik moet bekennen dat ik er nooit erg dol op ben geweest. Het lijdt geen twijfel dat Ty Power goed is als de aspiraties van de Matador en Hayworth, die als de aanlokkelijke Donna Sol het landschap aan flarden rijt. Maar met uitzondering van Anthony Quinn en die gedenkwaardige dansscène die hij met Hayworth doet, vond ik de rest van de cast <0xE2><0x80><0x93> vooral de jonge acteur Rex Downing, die Juan als jongen speelde <0xE2><0x80><0x93> niet overtuigend en totaal niet inspirerend. In feite was de hele film voor mij merkwaardig onbelangrijk! Bovendien is het erg slecht dat Juan tegen het eind door de stier wordt gespiest! Je ziet niet echt wat er met hem gebeurt. Werd hij in de rug of in de voorkant gespietst? Het is heel moeilijk te ontcijferen. En in de doodsscène die erop volgt, lijkt hij heel zuiver en ongeschonden.<br />Toch redt de grote Alfred Newman de dag met zijn geweldige score. Behalve dat zijn muziek de hitte, het stof en de passie van de arena vastlegt, verwerkt hij in zijn score ook de weelderige traditionele Spaanse gitaarmelodie 'Romance D'Amour'. Een innemend en zeer betoverend stuk dat voor meer effect werd gebruikt in 'Forbidden Games' in 1952, toen het werd gespeeld door het gitaargenie Narciso Yepes.<br />BLOOD & SAND kan in elk geval worden bewonderd om zijn ontzagwekkende kleurencinema, de geweldige muziek van Newman, de macht en de aanwezigheid van Tyrone Power, en de vloeiende schoonheid van Rita Hayworth.
20th Century Fox's 1941 production BLOOD & SAND is a remake of the 1922 silent classic that established Rudolph Valentino as the greatest star of early cinema. Beautifully photographed in vivid 3 strip Technicolor by Ernest Palmer and Ray Renahan the elaborate newer version had the obvious heir-apparent to the silent screen star in dashing Tyrone Power. Written for the screen by Jo Swerling from the novel by Vicente Blasco Ibanez it was directed with a certain amount of flair, it has to be said, by Rouben Mamoulian who just the previous year had had his greatest success with Tyrone Power when he directed him in the classic "Mark Of Zorro"<br /><br />BLOOD & SAND recounts the story of a young, ambitious and quite naive bullfighter Juan Gallardo (Power) who falls under the spell of a beauteous and attractive socialite (Rita Hayworth) wrecking his relationship with Carmen (Linda Darnell) the girl who has always loved him since childhood. The picture culminates with Juan discovering too late that he is only a toy for the manipulative socialite. And finally in the end when he is gored by a bull in the ring it is the forgiving Carmen, his only true love, that comes to his side to comfort him as he lays dying.<br /><br />BLOOD & SAND was a very popular picture of the War years and remains a great favourite with Power devotees. However I have to confess to never being very fond of it. There is little doubt Ty Power is good as the aspiring Matador and Hayworth chews up every bit of scenery in sight as the alluring Donna Sol. But with the exception of Anthony Quinn and that memorable dance sequence he does with Hayworth I found the rest of the cast - particularly the young actor Rex Downing who played Juan as a boy - unconvincing and altogether uninspiring. In fact the whole picture for me was curiously uninvolving! Also Juan being gored by the bull towards the end is very badly done! You don't really see what happens to him. Was he gored in the back or the front? It is very difficult to decipher. And he appears very clean and unmarked in his ensuing death scene.<br /><br />Nevertheless the great Alfred Newman saves the day with his terrific score. Besides his music capturing all the heat, dust and passion of the bullring the composer also incorporates into his score the sumptuous traditional Spanish guitar melody "Romance D'Amour". An engaging and totally ravishing piece that was used to greater effect in "Forbidden Games" in 1952 when it was played by guitar genius Narciso Yepes.<br /><br />BLOOD & SAND can at least be enjoyed for its awesome colour Cinematography, Newman's great music, the star power and presence of Tyrone Power and the flowing beauty of Rita Hayworth.