Patrick Yau is een groot en getalenteerd regisseur. Ik heb nog nooit iets anders van hem gezien dan dit, The Longest Nite (1997), maar tot zijn andere werken behoort ook The Odd One Dies and Expect the Unexpect the Unexpect the Unexpect the Unexpect the Unexpect the Unexpect the Unexpect the Unexpect the Unexpect the Unexpect the Longest Nite, die ook door fanatici en specialisten van HK is toegejuicht. The Longest Nite alleen al toont het talent van de regisseur en dit is zonder meer een van de interessantste en gedenkwaardigste HK-films van het eind van de jaren negentig.<br />Tony Leung en Lau Ching Wan spelen de twee hoofdrollen. Tony is een geweldige acteur met een glad en vriendelijk gezicht, maar zijn personage hier is allesbehalve vriendelijk of vriendelijk. Hij speelt een rauwe, gewelddadige en corrupte politieman die een of andere mysterieuze triadenoorlog oplost, waarbij hij zelf ook op de een of andere manier betrokken is. Ook arriveert er al snel een mysterieuze vreemdeling met een kale kop in Macau (Lau), en al snel staan deze twee mannen tegenover elkaar en de tijd. Het gebeurt allemaal tijdens één nacht vol verdorvenheid, geweld en schijnbaar geen hoop op een betere morgen.<br />Ik denk dat de plot en het verhaal erg moeilijk te volgen zijn na één keer kijken, en hoe minder ervaring je hebt met Engels (ondertitels), hoe vaker je deze film zult moeten zien om de hele plot en de wendingen te begrijpen. Ik heb dit nu twee keer gezien en er zijn nog steeds elementen die ik niet kan verklaren, maar ze zijn niet zo belangrijk als de dingen die deze film geeft en al heeft en die ik al kan zien.<br />De film mist elk denkbaar stukje van de gebruikelijke opbeurende humor en slapstickpogingen. De film is zo serieus en korrelig als maar kan, en de film wordt geproduceerd door de legendarische Johnnie To, een regisseur/producer die gespecialiseerd is in dit soort korrelig en duister spul in de bioscoop van Hongkong. Een van zijn meest ongelooflijke prestaties is de trilogie The Big Heat (1988) met Waise Lee in de hoofdrol, die tot mijn persoonlijke favorieten van Hongkong behoort in zijn krankzinnigheid en over-de-top donkere en helse sfeer. Johnnie heeft ook veel andere grote films gemaakt, waaronder _The Heroic Trio_ (1993) en het vervolg daarop, beide geregisseerd door het choreografiegenie Ching Siu Tung.<br /><br />_The Longest Nite_ heeft een mooie soundtrack die niet veel lijkt op de muziek van Giorgio Moroder in _De Palma's Scarface_ (1983), en die heel goed bij de sfeer van de film past. Maar het sterkste element in _The Longest Nite_ is de fotografie en de bliksem, die vaak prachtig zijn in de handen van een getalenteerde regisseur uit Hongkong. Lamb (Danny Lee, 1992), City on Fire (Ringo Lam, 1986) of Red to Kill (Billy Tang, 1993) zouden niet zo krachtig zijn als ze nu zijn zonder het gebruik van spookachtige kleuren, zoals blauw, dat mist en mist in zich opneemt, meestal het licht, of moet ik zeggen, de duisternis, dat door de ramen naar binnen valt. De laatste vuurgevechten tussen de twee hoofdrolspelers in The Longest Nite behoren tot de beste scènes die ik de laatste tijd in de bioscoop in Hongkong heb gezien, en het gebruik van blauw is precies zo krachtig als maar enigszins mogelijk is.<br />De gewelddadige en wrede wereld waarin de film zich afspeelt is vaak expliciet, maar nooit onnodig beeldend en uitbuitend. Het is geen bloed dat over de muren sproeit, maar een realistische nasleep als iemand besluit iemand anders pijn te doen. Geweld werkt in deze film ook nooit zoals het in het echte leven werkt. THE LONGEST NITE verheerlijkt helemaal geen geweld, het laat alleen mensen zien die zo wanhopig en zwak zijn dat ze het vaak gebruiken, en dus is de film (en het einde) ook behoorlijk pessimistisch. Anders dan in veel actiefilms in Hollywood, zoals die van Steven Seagal, heeft verdorvenheid en geweld in THE LONGEST NITE altijd gevolgen en gevolgen. De langste film van het jaar is een welkome aanvulling op het korrelige triadengenre van de Hongkong-bioscoop en dankzij de geweldige en geloofwaardige personages, schitterende beelden en algehele eerlijkheid zal hij vele keren worden bekeken zonder zijn kracht en impact te verliezen. Ik geef deze film graag 8/10 en misschien zal mijn waardering na de volgende bezichtigingen stijgen.
Patrick Yau is a great and talented director. I haven't seen anything else by him yet than this, THE LONGEST NITE (1997), but his other works include The Odd One Dies and Expect the Unexpected, which have also been hailed by HK fanatics and specialists. However, THE LONGEST NITE alone shows the director's talent and this is easily among the most interesting and memorable HK films of the late 90's.<br /><br />Tony Leung and Lau Ching Wan are the two leads here. Tony is a wonderful actor with smooth and kind face, yet his character here is anything but nice or kind. He plays a rawly violent and corrupted policeman who solves some mysterious triad war in which he is himself somehow related, too. Also a mysterious bald headed stranger soon arrives in Macau (Lau), and soon these two men are against each other and time. It all happens during one night filled with depravity, violence and seemingly no hope for a better tomorrow..<br /><br />I think the plot and story is very hard to follow after one viewing and the less you are experienced with English (subtitles), the more times you will have to see this film in order to understand the whole plot and its turns. I have seen this twice now and still there are elements which I cannot yet explain, but they're not so important as the things this film gives and has are already visible to me.<br /><br />The film lacks every imaginable bit of the usual lightening humor and slapstick attempts. The film is as serious and gritty as they come, and the film is produced by the legendary Johnnie To, a director/producer specialized in this kind of gritty and dark stuff in Hong Kong cinema. One of his most incredible achievements is a triad thriller The Big Heat (1988) starring Waise Lee, which is among my personal all time Hong Kong favourites in its insanity and over-the-top dark and infernal atmosphere. Johnnie has done many other great films, too, which include The Heroic Trio (1993) and its sequel, both directed with the choreography genius Ching Siu Tung.<br /><br />THE LONGEST NITE features a nice soundtrack which is little like Giorgio Moroder's music in De Palma's Scarface (1983), and it adds very well to the atmosphere of the film. But the strongest element in THE LONGEST NITE is the photography and lightning, which are often very gorgeous in the hands of a talented Hong Kong director. Films like Dr. Lamb (Danny Lee, 1992), City on Fire (Ringo Lam, 1986) or Red to Kill (Billy Tang, 1993) would not be as powerful as they are now without the usage of haunting colors like blue which bath in fog and mist, usually the light, or should I say darkness, coming through windows. The final gun battle between the two protagonists in THE LONGEST NITE is among the greatest scenes I've seen in Hong Kong cinema in recent times, and it features exactly this usage of blue nearly as powerfully as possible.<br /><br />The violence and brutal world the film is set in is often off putting but never gratuitously graphic and exploitative. There's no blood spraying all over the walls, but realistic aftermath when someone decides to hurt some other. Violence never pays in this film as it doesn't in real life either. THE LONGEST NITE doesn't glorify violence at all, it just depicts people who are so desperate and weak they use it very often, and so the film (and ending) is pretty pessimistic, too. Unlike in many Hollywood action no-brainers, like the Steven Seagal films, in THE LONGEST NITE wickedness and violence always has its consequences and results.<br /><br />THE LONGEST NITE is very welcome addition to the gritty triad films genre of the Hong Kong cinema and due to its great and believable performances and characters, gorgeous visuals and overall honesty, it will last many viewing times without losing its power and impact. I gladly give this 8/10 and maybe my rating will rise after subsequent viewings.