'Dr. Dolittle 2' gaat verder met het verhaal van dr. Dolittle (Eddie Murphy), een dierenarts-dokter die met dieren kan praten. Het vervolg begint met een wasbeergangster die dr. Dolittle probeert te rekruteren om een bos te redden dat door een houthandel zal worden overgenomen. Dr. Doolittle sleept de houthandel voor de rechter en er wordt een overeenkomst gesloten: als dr. Dolittle Ava, de enige beer van de westkust van de Stille Oceaan, kan koppelen, zal het bos gered worden op grond van de Wet op de Bedreigde Soorten. Er volgen grappen en grollen als Dolittle een circusbeer, Archie, in het wild probeert te introduceren om het bos te redden.<br />'Directeur Steve Carr' De intenties van de regisseur van deze film lijken te bewijzen dat alles mogelijk is als je er je best voor doet. Dat zie je aan Dolittle' pogingen om een beer weer in het bos te introduceren, die door mensen is grootgebracht. Een ander voorbeeld is wanneer de dieren een aantal komische scènes uitvoeren waarin ze de verwoesting van het bos (binnen- en buiten het bos) tegengaan, maar met de serieuzere bedoeling om hun huis te redden. Een ander perspectief dan dat van de regisseur is het onderliggende idee dat het belangrijk is om de bossen en hun bewoners te behouden. Zoals in deze film te zien is, worden veel dieren, zoals de Western Pacific Bear, uitgeroeid.<br />Hoewel deze film goede bedoelingen had, was het in werkelijkheid gewoon een slechte film. De dieren waren leuk, maar veel van de 'komische' scènes deden te veel hun best om grappig te zijn. Deze film was eigenlijk bedoeld voor kinderen, maar er waren veel volwassen situaties in deze film. Afgezien van Eddie Murphy waren de meeste acteurs buitengewoon irritant vanwege hun afgezaagde dialogen en slechte karaktertrekken. Het enige positieve aan deze film waren de thema's; met een beetje inspanning kun je een heel eind komen en het belang van bosbehoud. 'Dr. Dolittle 2' is een armzalig vervolg en ik zou deze film alleen aanbevelen aan iemand met een 'piep'-gevoel voor humor.
"Dr. Dolittle 2" continues the story of Dr. Dolittle (Eddie Murphy), a doctor-gone-veterinarian who can talk to animals. The sequel begins with a raccoon gangster trying to recruit Dr. Dolittle into saving a forest that is going to be taken over by a lumber company. Dr. Doolittle takes the lumber company to court and an agreement is made: if Dr. Dolittle can get the lone Western Pacific bear, Ava, to mate, the forest will be saved under the Endangered Species Act. Comedy and action ensues as Dolittle tries to introduce a circus bear, Archie, into the wild in order to save the forest.<br /><br />Director Steve Carr's intentions of this movie seems to prove anything can be possible if one puts effort into it. This is shown by Dolittle's attempts to reintroduce a bear which has been raised by humans back into the forest. Another example is when the animals perform various comic scenes of stopping forest destruction (both inside and outside forest), but with the more serious intentions of saving their home in mind. A different perspective from the director is the underlying idea explaining it is important to preserve the forests and their inhabitants. As seen in this movie, many animals, such as the Western Pacific Bear, are becoming extinct.<br /><br />While this movie had good intentions, in reality it was just a bad movie. The animals were cute, but many of the "comedy" scenes were trying a little too hard to be funny. This movie was supposed to be for kids, but there was a large amount of adult situations in this film. Excluding Eddie Murphy, most of the actors were extremely annoying thanks to corny dialogue and poor character expressions. The only positive about this movie were the themes; a little effort can go a long way and the importance of forest preservation. "Dr. Dolittle 2" is a poor sequel and I would only recommend this movie to someone with a "cheep" sense of humor.