Het sprookje kwam goed tot zijn recht in deze uiterst charmante queestefilm, die zulke opvallende individuele scènes heeft dat ik denk dat de regisseurs een achtergrond in het theater moeten hebben. Er is een charmante (in essentie accuraat) demonstratie van de co<0xC3><0xB6>peratieve aard van het dorpsleven, van relaties in de buitenwijken, van het verlangen dat vrouwen hebben naar een leven dat een beetje magie en avontuur bevat. Fiona Gordon heeft de gratie van een danseres, en het lot van haar man is zowel pathetisch als nobel, en ook grappig. Nadat ik de film had gezien, moest ik steeds denken aan kleine stukjes die me aan het lachen maakten, en prachtige evocaties van... ijsbergen?
the fairytale was well to the fore in this completely charming quest film, which has such striking individual scenes that i think the directors must have a background in theatre drama. There s a charming(and accurate in essence) demonstration of the co operative nature of french village life, of suburban relationships, of the desire that women have for a life which contains a little of magic and adventure.Fiona Gordon has the grace of a dancer, and the plight of her husband is both pathetic and noble, as well as funny. after watching the film i kept remembering little pieces that made me laugh, and beautiful evocations of.... icebergs?