hilarisch gewoon. Joan Crawford speelt de keiharde, bitchy zangeres/actrice Jenny Stewart. Ze behandelt iedereen als oud vuil <0xE2><0x80><0x93> maar dat komt doordat ze (zucht) eenzaam is. Alleen pianospeler Tye Graham (Michael Wilding) kijkt dwars door haar heen. En <0xE2><0x80><0x93> o ja <0xE2><0x80><0x93> hij heeft BLIND!!!! O, de ironie! Natuurlijk haat ze hem en wordt dan verliefd op hem. Het leidt aan het eind tot een volkomen voorspelbare wending die leidt tot een happy end waarbij je om insuline schreeuwt!<br />Crawford heeft in haar carrière heel wat slechte films gemaakt <0xE2><0x80><0x93> maar geen ervan was zo leuk als deze! Ze overdrijft nog meer dan anders (geloof het of niet) en ploetert zich door de film heen. Het is een verschrikkelijke film met een echt beroerd script, maar Crawford is zo over de top dat het moeilijk is om er niet van te genieten. Haar 'zingende' nummers zijn ongelooflijk. Toen ze haar eerste nummer 'Follow Me' zong, barstte ik in lachen uit! Het is zo overduidelijk niet haar stem en Crawfords overdreven acteerwerk is gewoon ongelooflijk. Toch kan ze goed lipsyncen. Het hoogtepunt (bij wijze van spreken) is het lied en de dans van 'Two Face Woman' met Joan EN het hele koor in een zwart gezicht! Het is gewoon te belachelijk om serieus te nemen. En als Joan aan het eind de zwarte pruik afrukt om dat vlammend rode haar te laten zien, bereikt het nieuwe hoogten! De rest van de cast valt in het niet bij Crawfords theatrale gedoe. Die arme Gig Young valt nauwelijks op. Wilding is eigenlijk best goed <0xE2><0x80><0x93> hij complimenteert Joan zelfs met haar overacting. Marjorie Rambeau (die Joans moeder speelt) is ook heel goed en is zelfs genomineerd voor een nominatie voor de beste bijrol. En Joans 'onhandige' danspartner is regisseur Charles Walters.<br />Dit is absoluut geen goede film, maar hij is in vlammende technicolor, heeft een hilarisch stompzinnig verhaal en Joan gaat helemaal uit haar dak! Een must see voor kampvolgers. Maar ik kan er alleen maar een 7 aan geven. Ja, het is leuk, maar het is ZO STOM!
**PLOT SPOILERS** Just hilarious. Joan Crawford plays hard-boiled bitchy singer/actress Jenny Stewart. She treats everybody like dirt--but that's cause she's (sigh) lonely. Only piano player Tye Graham (Michael Wilding) sees right through her. And--oh yes--he's BLIND!!!! Oh the irony! Naturally she hates him then falls in love with him. It leads up to a totally predictable twist at the end that leads to a happy ending that will have you screaming for insulin! <br /><br />Crawford made plenty of bad films in her career--but none was as much fun as this one! She overacts even more than usual (believe it or not) and bulldozes her way through the film. It's a terrible film with a truly rotten script but Crawford is so over the top it's hard to not enjoy. Her "singing" numbers are unbelievable. When she "sang" her first number "Follow Me" I broke out laughing! It is SO obviously not her voice and Crawford's overdone acting during it is just incredible. Still she DOES lip sync well. The high point (so to speak) is the song and dance of "Two Face Woman" with Joan AND the entire chorus in black face! It's just too jaw-droppingly silly to take seriously. And when Joan tears off the black wig at the end to show that blazing red hair it hits new heights of camp! The rest of the cast falls by the wayside of Crawford's histrionics. Poor Gig Young barely registers. Wilding is actually pretty good--his nice underacting actually compliments Joan's overacting very well. Marjorie Rambeau (playing Joan's mother) is very good also and was actually nominated for a Best Supporting Actress for this. Also Joan's "clumsy" dance partner is director Charles Walters.<br /><br />This is most definitely not a good picture but it's in blazing Technicolor, has a hilariously stupid story and has Joan going full blast! A must see for camp followers. I can only seriously give it a 7 though. Yeah it's fun but it's SO stupid!