Blue Car is een interessante film voor onze tijd. Ik liet de film achter met veel om over na te denken. In het begin dacht ik er beter door. Maar uiteindelijk kon ik niet over het feit heen komen dat de hoofdrolspeler vrijwillig en later zonder spijt handelt. Op de een of andere manier wordt van het publiek verwacht dat het zulke slechte keuzes vergeet en empathie of sympathie voelt. De film schetst een wereld die nu zo vreselijk ingewikkeld is in het opvoeden van kinderen, maar de schrijver moet verder dan louter gebeurtenissen en situaties. Jonge mensen die zelfs onder de ergste omstandigheden opgroeien hebben heldhaftige pogingen gedaan die het meer verdienen dat hun verhalen verteld worden.
Blue Car is an interesting movie for our times. I left the movie with much to think about. Initially, I thought better for it. However, in the end I could not get over the fact that the lead character does illegal acts voluntarily and without any regrets later. Somehow the audience is expected to forget such bad choices and feel empathy or sympathy. The movie does portray a world that is now so very complicated in the raising of children, but the writer needs to move beyond mere events and situations. Young people growing up in even the worst conditions have made heroic efforts that are more deserving to have their stories told.