Ik heb de hele film gezien. Het eerste uur en 25 minuten zijn volkomen zinloos, en daarna wordt de film interessanter. Maar dit hoogtepunt van 1h25m is Wallace' ontmaskering van het idee dat een gelukskoekje zou moeten voorkomen dat je aan boord van een vliegtuig stapt. Dat is ongeveer het diepste wat deze film bereikt in het contrast tussen een quasi-wetenschappelijk wereldbeeld en een quasi-luddistische wereldbeeld ('Ik zal geen elektrische deken kopen, want dat soort comfort scheidt je gewoon op een heel directe manier van de werkelijkheid af', en in plaats van onder de zon en de maan en de hemel en de sterren te leven, leven we in een fantasiewereld die we zelf hebben gecreëerd',!? In plaats daarvan kun je beter naar _Waking Life_ kijken of een inleiding lezen over kritisch denken of filosofie.
I've watched whole film. The first 1 hour and 25 minutes are completely pointless, and after that, the movie gets more interesting. However, this 1h25m pinnacle is Wallace's debunking of the idea that a bad fortune cookie should prevent you from boarding a plane. That's about as profound as this film gets in contrasting a quasi-scientific world view to a quasi-luddite one ("I won't get an electrical blanket because that kind of comfort just separates you from reality in a very direct way [...] and instead of living under the sun and the moon and the sky and the stars, we're living in a fantasy world of our own making" (!?) Watch Waking Life instead, or just read some introduction to critical thinking or philosophy.