Dit verhaal, dat duidelijk is geschreven als reactie op de aanval van Mark McGwire (en Sammy Sosa) op het enige homerunrecord van het honkbalseizoen, is over het algemeen een onderhoudend en goed geacteerd verhaal over de vriendschappelijke strijd tussen de teamgenoten van de Yankees, Mickey Mantle en Roger Maris, om het homerunrecord van Babe Ruth van 60 te verbeteren, in het jaar 1961.<br />Billy Crystal (die ook de regie voerde) toonde een verrassende handigheid als regisseur, waardoor de kijkers een zeer realistische glimp opvingen van het leven binnen de hogedrukpan van het Yankee Stadium en het honkbal in het algemeen. Maris (Barry Pepper) komt over als een brave jongen die eigenlijk liever niet in de schijnwerpers staat, maar die niettemin te maken krijgt met vijandige media en minder dan steunende huisfans, die geen van beiden Ruths record gebroken willen zien worden en die, als het al gebroken moet worden, liever Mantle ('de echte Yankee') het zien doen. Pepper was buitengewoon goed in deze rol. Thomas Jane speelde een even goede rol als de wildere Mantle, die halverwege het seizoen zelfs Maris' kamergenoot wordt, voornamelijk om te voorkomen dat hij in de problemen komt.<br />'Dit is een heel leuke honkbalfilm. Er is geen sprake van een dispensatie, want we weten al hoe het gaat aflopen, maar het is wel zo.' Het is de moeite waard om ernaar te kijken, al was het alleen maar om de spanning in de kleedkamer te zien toenemen en het effect op het team als geheel. Het is ook een interessante kijk op hoe de media helden creëren en vernietigen. Het is een beetje lang (iets meer dan twee uur) maar erg leuk.<br /><br />7/10/10.
Produced obviously as a response to the assault by Mark McGwire (and Sammy Sosa) on baseball's single season home run record, this is a generally entertaining and well-acted story of the friendly battle waged between Yankee teammates Mickey Mantle and Roger Maris to beat Babe Ruth's home run record of 60, back in the year 1961.<br /><br />Billy Crystal (who also produced) showed a surprisingly deft touch as a director, giving viewers a very realistic glimpse of life inside the pressure cooker of Yankee Stadium and major league baseball in general. Maris (Barry Pepper) comes across as an all around good guy who would really rather not be in the spotlight, who nevertheless has to deal with a hostile media and less than supportive home fans, neither of whom really want to see Ruth's record broken and who, if it is to be broken, would rather see Mantle ("the real Yankee") do it. Pepper was extremely good in this role. Thomas Jane put on an equally good performance as the wilder Mantle, who actually becomes Maris's roommate partway through the season, mainly to keep himself out of trouble.<br /><br />This is an enjoyable enough baseball movie. Suspense is lacking, because we already know how the thing is going to turn out, but it's worth watching if only to see the dressing room tension building and the effect on the team as a whole. It's also an interesting look at how the media creates and destroys heroes. It's a little bit long (slightly over two hours) but very enjoyable.<br /><br />7/10