Een van de sterkste post-Vietnam-films die ik ooit heb gezien. Als een onofficiële vervolg op Coppola's _Apocalypse Now_ begint de film met een nachtmerrieachtige droomsequentie die uiteindelijk overgaat in een echte nachtmerrie. Dit is een langzaam verlopende reis naar armoede, ellende en de psychologische littekens die de overlevenden van de gruwelen van de oorlog hebben opgelopen. Met elk beeld wordt de situatie voor de mensen in de film erger. En tot aan de 'grand finale' vraag je je af wanneer de hel zal losbarsten.<br />Ik moet er wel op wijzen dat dit een lowbudgetproductie is. Maar omdat elke dollar ontbreekt, is de crew erin geslaagd er gevoel aan toe te voegen. Dit is een sterke film, en je zult ervan houden of hem haten. Ik ben er dol op.
One of the strongest post-Vietnam movies I have ever seen. Like an unofficial sequel to Coppola's Apocalypse Now, the movie starts off with a nightmarish dream sequence that eventually passes over into a real nightmare. This is a slow-paced journey into poverty, misery and the psychological scars that mark the survivors of the horrors of war. With every frame, the situation grows worse for the people in the movie. And up until the "grand finale", you find yourself wondering when hell will break loose.<br /><br />It must be pointed out that this is a low budget production. But with every dollar missing, the crew have managed to add feeling. This is a strong movie, and you'll either love it or hate it.<br /><br />I love it.