Ik wilde die film zo graag zien nadat ik die geweldige trailer had gezien. Ik bedoel, een musical in twee kleuren, de eerste die ooit voor Warner Brothers is gemaakt! The King of Jazz heeft geen plot. Nada. Noppes. In plaats daarvan is het een hele stapel musicalnummers en komische sketches. De hele film draait om een vent die populair was in die tijd, Paul Whiteman, en zijn orkest. Het enige wat ik echt leuk vond aan deze film is het decor. Dat was echt gaaf, maar algauw omhult het ene stomme musicalnummer na het andere wat daar goed aan is en wordt het een HELE GOEDE avond. Nou, we hebben tenminste een heel erg jonge Bing Crosby te zien gekregen. Dat.' En dat is zo'n beetje alles wat dit zo interessant maakt.
I oh so wanted to see this film desperately after seeing the awesome trailer for it. I mean, a two color musical, the first ever made for Warner Brothers! The King Of Jazz has no plot. Nada. Nil. Instead it's a whole pile of musical numbers and comedic skits. The whole thing is centered around a guy who was popular at the time, Paul Whiteman, and his orchestra. The one thing I really liked about this movie is the set design. THAT was truly gaga, but soon lame musical number after lame musical number envelops what good that does and makes this an AWFULLY uncomfortable sit through. Well, at least we got to see a very very young Bing Crosby. That's about all that makes this watchable.