The Scorpion with Two Tails heeft alles in zich om een geweldige Giallo te worden. Afgezien van de intrigerende titel is de film ook nog eens geregisseerd door Sergio Martino, dezelfde man die een paar van de beste Giallo's van de jaren zeventig heeft gemaakt met films als The Strange Vice of Mrs. Wardh. De film is geschreven door Ernesto Gastaldi, wiens naam voor elke Giallo-fan veel zal betekenen omdat hij veel van de beste films heeft geschreven die het genre te bieden heeft, en bovendien hebben we zelfs een voorstelling van cultacteur John Saxon. Maar Martino had duidelijk geen aanleg voor het regisseren van films in 1982, Gastaldi had een slechte dag en het personage van John Saxon duurt maar twee minuten! Net als de eerdere Giallo, The Dead Are Alive, concentreert deze film zich op de oude 'Etruskische' beschaving. Joan Barnard, de vrouw van Arthur Barnard; een beroemde archeoloog heeft problemen. Ze lijdt aan nachtmerries die zich concentreren rond oude graftombes. Haar ellende neemt toe als haar man uit Italië opbelt en zijn nek wordt gebroken tijdens een telefoongesprek! Dan reist ze naar Italië om onderzoek te doen.<br />Deze film is kennelijk uit een televisieserie geknipt, en ik kan alleen maar aannemen dat ze de ergste delen erin hebben gelaten! Er is nauwelijks sprake van enige opwinding, en dat zorgt ervoor dat de film heel moeilijk te begrijpen is. Voeg daar nog een paar uiterst weinig enthousiaste optredens aan toe (onenig in vergelijking met de Italiaanse horrornormen!) Het is echt jammer, want deze film past in een paar verschillende stijlen, en als Martino het allemaal wat beter had gedaan, had dit zeker bij zijn meer gewaardeerde filmscores gepast. Een van de weinige pluspunten van deze film is de muziek, maar als je die eenmaal van _The Beyond_ kent, is de geloofwaardigheid snel vervlogen! De film slaagt er in elk geval in om door te strompelen met een fatsoenlijke finale, maar als je die eenmaal achter de rug hebt...' De eerste vijfentachtig minuten van de film heb ik zitten kijken, het zou wel eens het beste einde aller tijden kunnen zijn en de meeste mensen zou het waarschijnlijk niets kunnen schelen. Over het geheel genomen is dit absoluut niets om deze film voor aan te bevelen en ik raad iedereen aan hem over te slaan!
The Scorpion with Two Tails has all the makings of a great Giallo. Aside from the intriguing title, it's also directed by Sergio Martino; the same man who made some of the best Giallo's of the seventies with films such as The Strange Vice of Mrs Wardh, it's written by Ernesto Gastaldi; whose name will mean a lot to every Giallo fan worth their salt as he has written many of the best films that the genre has to offer, and on top of that - we've even got a performance from cult actor John Saxon. However, Martino clearly didn't have his penchant for directing by 1982, Gastaldi was having an off day and John Saxon's character lasts all of about two minutes! Like the earlier Giallo, The Dead Are Alive, this film focuses on the ancient 'Etruscan' civilisation. Joan Barnard, the wife of Arthur Barnard; a famous archaeologist is having problems. She's suffering from nightmares that focus around ancient tombs. Her woes increase when her husband calls from Italy and ends up getting his neck snapped mid-phone call! She then travels to Italy to investigate.<br /><br />This film was apparently cut down from a television series, and I can only assume that they left the worst parts in! There's barely any excitement to speak of whatsoever, and this ensures that the film is very hard to care about. Add in some extremely unenthusiastic performances (unenthusiastic even by Italian horror standards!) and some silly fantasy crap and what we've ended up with here is one of the worst Giallo's ever made! It's a real shame too as this film blends in a few different styles and if Martino could have just pulled it all together better, this could definitely have sat alongside his more esteemed film credits. One of the few saving graces in this film is the music; but once you recognise it from The Beyond, the credibility soon dries up! At least the film manages to limp through with a decent finale; though once you've sat through the first eighty five minutes of the film, it could be the best ending of all time and most people would be unlikely to care. Overall, this is absolutely nothing to recommend this film for and I recommend that everyone skips it!