Mijn vriendin heeft iets met de Olsen-tweeling (nee, niet dat soort dingen) en ik besloot om mee te doen en samen met haar naar New York te gaan kijken. Wat ik zag? Een makkelijk te verteren, gemakkelijk te vergeten, malle en nogal stomme kleine film. Precies wat ik verwachtte.<br />De tweeling is verdeeld in de meest originele barbie-wilde-meisjestypes die uiteindelijk besluiten dat ze echt van elkaar houden. Je weet wel, na 90 minuten (o, als het maar 1 minuut had geduurd!) van ruziemaken en zo.<br />In deze film is iedereen gelukkig, dus de meisjes ontmoeten een paar leuke jongens en zelfs de slechteriken hebben een zekere charme (het is Andy iedereen! Man, waar heb je gezeten?). En als de meisjes in Harlem verdwalen, laten ze gewoon hun haar knippen. Uh-huh.<br />Alleen te zien vanwege Levy en onze belangrijkste man, meneer Andy Richter. Anders: au. 3/10.
My girlfriend has a thing going for the Olsen twins (no, not that kind of thing), and I decided to go along with it and watch New York minute with her. What I got? An easy to digest, easy to forget, silly and rather stupid little movie. Just what I expected.<br /><br />The twins are divided into the extremely original barbie-wild girl types who decide in the end they truly love each other. You know, after 90 minutes (oh, if it only lasted 1 minute!) of arguing and stuff.<br /><br />Everybody's happy in this one, so the girls meet some cute guys and even the bad guys have a certain charm (it's Andy everybody! Man, where have you been?). And when the girls get lost in Harlem they're just gonna get their hair cut. Uh-huh.<br /><br />Only watchable because of Levy and our main man, Mr. Andy Richter. Otherwise: ouch. 3/10.