Als een film goed gemaakt is, is het een visuele traktatie. Vanaf films als _Mahabharata_ en _Jodhaa Akbar_ tot de recente _Jodhaa Akbar_, hebben deze films de kracht om je terug te voeren in de tijd om die tijd te herbeleven. Wat veel kijkers van dit genre van streek zou kunnen maken, is de buitensporige regisseurslicentie die sommige filmmakers gebruiken om de scheidslijnen tussen feiten en fictie te vervagen. Toch zou ik nog steeds zeggen dat _Jodha Akbar_ een geweldige prestatie is en een goed gemaakte film!<br />Het verhaal is gebaseerd op de populaire folklore en gaat over de jonge Mughal-keizer Jalaluddin Mohammed (Hrithik) die trouwt met de prinses van Amer Jodha (Aishwarya), een verbintenis die is gearrangeerd voor politiek gewin. Maar weinigen van beiden weten dat dit huwelijk een vurige romance zou ontketenen tegen de achtergrond van de transformatie van de jonge Jalal tot een almachtige keizer Akbar, die druk van familie, religieuze leiders & bestuurlijke kwesties omzeilde.<br />Als zodanig heeft het verhaal geen begin en geen einde waar de gemiddelde bioscoopbezoeker naar zou zoeken. In feite is er van alles een beetje. Je kunt romantiek vinden, actie met inbegrip van zowel menselijke als dierlijke duels, oorlogen op grote schaal, liederen, geweldig ogende hoofdrolspelers en, het belangrijkste, de weelde en verheerlijking van de heerschappij van Akbar. Maar het zou ook geen documentaire kunnen worden genoemd, aangezien het concept van Jodha in het leven van Akbar op zichzelf fictief is. Maar het hoogtepunt is één man die het meest opvalt in de film, Hrithik Roshan, die opnieuw zijn sterkwaliteiten heeft bewezen. Zijn talent en harde werk zijn zichtbaar in elk kader waarin hij zich bevindt, of hij nu Jodha het hof maakt of op het slagveld staat. Je zou werkelijk geloven dat hij Shahenshah-E-Hindustan (Keizer van India) is. Zijn scène zonder hemd met het zwaard en de oefenwedstrijd tussen het eerste en het tweede paar zijn buitengewoon prijzenswaardig.<br />De Hrithik-Ash-chemie die in Dhoom 2 te zien was, is hier niet alleen voortgezet, maar heeft een heel ander niveau bereikt. Aishwarya heeft een goede keus gemaakt om een trotse en uitdagende prinses te spelen. De chemie en het regisseursgenie komen tot uiting in scènes waarin Akbar erkent dat hij niet kan lezen en schrijven, in zijn verwarring wanneer hem arati wordt aangeboden, in de schermutselingen en in scènes waarin het paar hun privémomenten heeft.<br /><br />Met een speeltijd van drieënhalf uur en een heleboel subplots lijkt Jodha Akbar af en toe wat onsamenhangend te zijn. Het zou beter zijn geweest als het script minstens een halfuur voor het begin van de film was ingekort. De liedjes, Jashn-E-Bahaara, Azeem-O-Shaan Shahenshah en de sufi Khwaja mere Khwaja springen eruit. Als het geen kassucces wordt, zal de film beslist de geschiedenis ingaan als een goed gemaakte film. Alleen aanbevolen voor een zeer geduldig publiek!
Period films, when well made are a visual treat. Right from the likes of Mughal-E-Azam till the recent Jodhaa Akbar, these flicks have the power to transport one back in time to relive those ages. What might disconcert many viewers of this genre is the excessive directorial license used by some movie makers to blur lines between fact and fiction. Nevertheless, I would still say that Jodha Akbar is a great effort and a well made film! <br /><br />Based on the popular folklore, the story is about young Mughal Emperor Jalaluddin Mohammed (Hrithik) getting wedded to the princess of Amer Jodha (Aishwarya), a match arranged for political gain. But, little do both know that this marriage would spark off a fiery romance in the backdrop of young Jalal metamorphosing into an all powerful Emperor Akbar thwarting pressures from family,religious heads & administrative issues.<br /><br />As such, the story neither has a beginning nor an end that any average moviegoer would look for. In fact, there is a little bit of everything. You can find romance, action including both human and animal duels, large scale wars, songs, great looking lead pair, and most importantly, the opulence and glorification of Akbar’s reign. But, it wouldn’t qualify as a documentary either, since the concept of Jodha in Akbar’s life is in itself fictitious.<br /><br />The highlight however, is one man who stands out the most in the movie, Hrithik Roshan who has once again proved his star prowess. His talent and hard work is visible in every frame that he is in, be it romancing Jodha or on the battlefield. You would really believe him to be Shahenshah-E-Hindustan (Emperor of India). His shirtless scene with the sword and the sparring contest between the lead pair are extremely praiseworthy.<br /><br />The Hrithik-Ash chemistry seen in Dhoom 2 has not just been continued here but has taken to a different level altogether. Aishwarya made a great choice to play a proud and defiant princess. The chemistry and the directorial genius can be seen in scenes where Akbar acknowledges his ignorance to read and write, his confusion when offered arati, the sparring and scenes when the couple have their private moments.<br /><br />With a three and a half hour runtime and lots of sub-plots, Jodha Akbar at times, seems dragged. A tighter script chopping off at least half hour from the film could have helped. The songs, Jashn-E-Bahaara, Azeem-O-Shaan Shahenshah and the sufi Khwaja mere Khwaja stand out. If not a blockbuster, the movie will definitely go down in history as a well made movie. Recommended for a very patient audience only!