Onmiddellijk na de gebeurtenissen van Ringu (1998) gaat in Ringu 2 Mai Takano (Miki Nakatani) verder met het onderzoek naar de gebeurtenissen van Ringu. Aan het begin van de film zijn Reiko (Nanako Matsushima) en Yoichi Asakawa (Katsumi Muramatsu) nog steeds 'op de vlucht' na hun beproevingen in Ringu. Zowel de politie als Mai hoopt hen te vinden. Intussen ligt Masami Kurahashi (Hitomi Sato), een van de twee meisjes vanaf het begin van Ringu, nu in een psychiatrische inrichting, heeft de politie de stoffelijke resten van Sadako Yamamura's (Rie Inou) lichaam, proberen ze door middel van forensische modellen haar leven te reconstrueren, en hebben ze een man gevonden die zogenaamd Sadako's vader is, Takashi (Yoichi Numata). Zoals uit de bovenstaande beschrijving blijkt, is het van het grootste belang dat je eerst naar Ringu kijkt voordat je naar Ringu 2 gaat. Je kunt ook kijken naar Ringu 0: Basudei (2000) vóór Ringu, en voor de lol naar de oorspronkelijke 'Ring 2', Rasen/Spiral (1998) voor of na dit'vervangende vervolg' (dat werd gemaakt toen het publiek ontevreden was over de heel andere toonzetting van Rasen/Spiral).<br />In tegenstelling tot Rasen/Spiral is Ringu 2 zo dicht bij Ringu in de buurt dat het eerder een 'tweede helft' lijkt dan een vervolg. Ook in tegenstelling tot Rasen/Spiral vind ik dat Ringu 2 veel onevenwichtiger is. Er zijn lange stukken waarin de film buitengewoon saai is. Maar er zijn ook briljante momenten, en bovendien wordt Ringu's stuwkracht extra gewaardeerd. Ze komen allemaal gemiddeld uit, zodat Ringu 2 een 8 of een 'B' krijgt, net als Rasen/Spiral.<br />Veel fans waren niet tevreden met het feit dat Rasen/Spiral naar het gebied van de sf-films vertrok, waarbij ze min of meer een wetenschappelijke verklaring gaven voor wat een 'Ring-virus' bleek te zijn. Ze vonden dat het een deel van het mysterie van de eerste film verpestte. In dat licht is het merkwaardig dat veel van diezelfde fans Ringu 2 veel beter vinden. Er is ook een poging gedaan om de vloek te verklaren, en die eindigt ook in sf-land. Het is zelfs een film die amusant lijkt op de sf-elementen uit John Boormans ondergewaardeerde Exorcist II: The Heretic (1977). In een groot deel van de film wordt de Ring-vloek min of meer losgelaten, terwijl de focus wordt gevormd door Yoichi als een surrogaatschurk, misschien net zo 'bezeten' als Regan was, maar dan door een iets andere kracht.<br />Maar ik moet toegeven dat de verklaring voor de vloek in Ringu 2 heel anders is dan in Rasen/Spiral, en ondanks de sf-film zijn de sterke 'onderzoeks'-elementen van het detectivegenre, waar velen in Ringu zo van hielden, door de hele plot heen verweven. De sf-film is psychologischer dan de medische sf-film van Rasen/Spiral. Er wordt veel gepraat over intentie en er worden theorieën over intentie fysiek gemanifesteerd. In de Japanse ontologie is het zo dat'mentale energie', emoties en gedachten kunnen worden onderdrukt en vervolgens zo 'geconcentreerd' kunnen worden dat ze, als ze uitwendig worden losgelaten, gevaarlijk kunnen zijn voor anderen. Sadako, de voorzitter van de Ringu-criminelen, is het belangrijkste, meest geconcentreerde voorbeeld hiervan, voornamelijk omdat ze dertig jaar in een echte isoleercel heeft gezeten om haar gedachten effectief te begraven. Is dit een poging om een subtekst te geven over het onderdrukken van je 'echte gevoelens en verlangens' in de Japanse samenleving? Misschien, maar als zodanig werkt het niet zo goed omdat de punten in de film zo beverig, dubbelzinnig en zelden gerealiseerd worden.<br />Dus moeten we Ringu 2 meer op zijn oppervlakteniveau evalueren. Een groot deel van de film is een tamelijk burgerlijk drama. Vroege, ogenschijnlijk gruwelijke gebeurtenissen <0xE2><0x80><0x93> zoals het doorzoeken van Reiko's appartement, de dood van ondersteunende personages, mogelijke'spoken'-verschijningen en de bovennatuurlijke gebeurtenissen rond Masami in het psychiatrisch ziekenhuis <0xE2><0x80><0x93> komen maar al te vaak over als een beetje vlak, bijna banaal. Ringu 2 is in elk geval een slow cooker. Het wordt beter, maar heel geleidelijk.<br />Tegen de tijd dat we bij een bepaalde, zeer belangrijke dood komen, is de film op volle toeren aan het draaien, maar dat is bijna een uur in een film van 90 minuten. Vóór dat moment is Ringu 2 veel dichter bij een 7, of een 'C', zo niet iets lager. Ik zal niet zeggen wie er in deze cruciale scène sterft, maar hij wordt prachtig uitgewerkt. We zien het lichaam nooit echt, maar in plaats daarvan laat Nakata ons zien hoe helderrood bloed langzaam over het plaveisel vloeit, door scheuren naar beneden sijpelt en kuilen vult.<br />Van hier tot aan het eind is Ringu 2 veel gelijkmatiger, vaak een negen of hoger. Het grootste deel van het 'atmosfeer' of 'griezelige' materiaal arriveert in dit laatste half uur tot veertig minuten, zoals de videoband van een ander jong meisje dat plotseling verandert, waarbij haar hoofd op een bizarre, heftige manier schudt, een effect dat voor het eerst populair werd in Jacob's Ladder (1990). Een ander opvallend moment is in het 'hotel' van de familie Yamamura, waar zowel Sadako als haar moeder griezelig verschijnen. Tegen de tijd dat de climax zich aandient, is de film heel opwindend, en Nakata verruilt dramatische sciencefiction voor meer geconcentreerd, afschuwelijk surrealisme. Net als bij Ringu is er een climaxscène in een put, maar deze is veel raadselachtiger, mogelijk bedoeld als een symbolische reis naar de kern van de opgekropte emoties die met Sadako verbonden zijn (tegenovergesteld aan een meer'reis naar de hel'-achtige symboliek van Ringu), met de verschijning van een lichtgevende 'ring' die de fysieke manifestatie en ontlading van de emoties door het oog van een persoon vertegenwoordigt (ogen zijn in de hele film belangrijke ring-achtige metaforen/symbolen). In de finale combineert Nakata de ringsymbolen ook letterlijk met de alomtegenwoordige watersymbolen van de serie <0xE2><0x80><0x93> water dat hoogstwaarschijnlijk wordt gebruikt om een soort verenigende'spirituele' symboliek te symboliseren. 'ether' ('kamic' is misschien een beter woord) die de wereld doordrenkt. Natuurlijk laat hij ook nog een opening voor een volgend vervolg open.<br />In tegenstelling tot veel andere films is het onmogelijk om Ringu 2 in afzondering 'behoorlijk' te beoordelen. Het moet in de context van Ringu worden gezien. Het is op zich misschien geen uitmuntende film, maar als je hem in combinatie met de serie bekijkt, staat hij zeker boven het gemiddelde.
Taking place immediately after the events of Ringu (1998), Ringu 2 features Mai Takano (Miki Nakatani) continuing the investigation into the events of Ringu. At the beginning of the film, Reiko (Nanako Matsushima) and Yoichi Asakawa (Katsumi Muramatsu) are still in "hiding"/"on the run" after their ordeals in Ringu. Both the police and Mai are hoping to find them. Meanwhile, Masami Kurahashi (Hitomi Sato), one of the two girls from the beginning of Ringu, is now in a mental hospital, the police have the remains of Sadako Yamamura's (Rie Inou) body, they're trying to recreate her living appearance through forensic modeling, and they've located a man who is supposedly Sadako's father, Takashi (Yoichi Numata).<br /><br />Series note: As should be apparent from the above description, it's imperative that you watch Ringu before seeing Ringu 2. You may also wish to watch Ringu 0: Basudei (2000) before Ringu, and for fun, the original "Ring 2", Rasen/Spiral (1998) before or after this "replacement sequel" (this one was produced when audiences were dissatisfied with the very differently toned Rasen/Spiral).<br /><br />Unlike Rasen/Spiral, Ringu 2 is so close in tone to Ringu that it seems more like a "second half" than a sequel. Also unlike Rasen/Spiral, I think that Ringu 2 is much more uneven. There are long swaths where the film is extremely bland. But there are also moments of brilliance, plus there is added value from the momentum of Ringu. They all average out in the end so that Ringu 2 earns an 8, or a "B", just as Rasen/Spiral did.<br /><br />Many fans were dissatisfied with Rasen/Spiral heading off into sci-fi territory, on the way providing something of a scientific explanation for what turned out to be a "Ring virus". They thought it ruined some of the mystery from the first film. It's curious in that light that many of those same fans like Ringu 2 much better. There is also an attempt here at explaining the curse, and it also ends up in sci-fi land. There's even a seen that amusingly resembles sci-fi elements from John Boorman's underrated Exorcist II: The Heretic (1977). For much of the film, the Ring curse is more or less abandoned while the focus becomes Yoichi as a surrogate villain, perhaps as "possessed" as Regan was, just by a slightly different force.<br /><br />Admittedly, though, the explanation for the curse in Ringu 2 is much different than it was in Rasen/Spiral, and despite the sci-fi, the strong mystery genre "investigation" elements that many loved so much in Ringu are woven throughout the plot. The sci-fi here is more psychological than Rasen/Spiral's medical sci-fi. There is a lot of talk of intentionality and theories of intentionality being physically manifested. The film's ontology has it so that "mental energy", emotions and thoughts can be suppressed and subsequently "concentrated" to such an extent that when released externally, they can be dangerous to others. Sadako, the chairperson of the Ringu villains, is the principal, most focused example of this, primarily because she's had 30 years in a veritable isolation chamber to effectively bury her thoughts. Is this an attempt to provide a subtext about the suppression of one's "real feelings and desires" in Japanese society? Maybe, but it doesn't work very well as such because the points are so shakily, ambiguously and infrequently realized in the film.<br /><br />So we have to evaluate Ringu 2 more on its surface level. A lot of the film is a fairly pedestrian drama. Early ostensibly horrific events--such as the perusal of Reiko's apartment, deaths of supporting characters, possible "ghost" appearances, and the supernatural events surrounding Masami in the mental hospital--too often come across as a bit flat, almost banal. Ringu 2 is nothing if not a slow cooker. It improves, but very gradually.<br /><br />By the time we get to one particular, very significant death, the film is cooking with full gas, but that's nearly an hour into a 90-minute film. Before that point, Ringu 2 is much closer to a 7, or a "C", if not slightly lower. I won't mention who dies in this pivotal scene, but it is beautifully realized. We never really see the body, but instead Nakata shows us bright red blood slowing flowing across pavement, trickling down cracks, filling up depressions.<br /><br />From here to the end, Ringu 2 is much more even, often a 9 or above. The bulk of the "atmospheric" or "creepy" material arrives in this last half hour to forty minutes, such as the videotape of another young girl suddenly changing, her head bizarrely, violently shaking similarly to an effect first made popular in Jacob's Ladder (1990). Another standout moment is at the Yamamura family "hotel", when both Sadako and her mother eerily appear.<br /><br />By the time the climax rolls around, the film is quite exciting, and Nakata forgoes dramatic sci-fi for more focused, horrific surrealism. Like Ringu, there is a climactic scene in a well, this one much more enigmatic, possibly meant to be a symbolic journey to the core of the pent-up emotions associated with Sadako (opposed to a more "journey to hell"-styled symbolism of Ringu), with the emergence from a light-filled "ring" representing the physical manifestation and release of the emotions through a person's eye (eyes are important ring-like metaphors/symbols throughout the film). In the finale, Nakata also more literally combines the ring symbolism with the series' ubiquitous water symbolism--water more than likely being used to represent a kind of unifying "spiritual" ("kamic" might be a better word) ether that permeates the world. Of course, he still leaves an opening for another sequel as well.<br /><br />Unlike many films, Ringu 2 is impossible to evaluate "properly" in isolation. It must be contextualized with Ringu. It may be far from an excellent film on its own, but it's certainly above average when viewed in conjunction with the series.