Ik klaag niet of zo. Soms vind ik het heerlijk om een hele reep chocola op te eten, tot ik er misselijk van word. Een vriend van me noemde deze film zo, en ik had gewoon het gevoel dat hij de spijker op zijn kop sloeg. Er zijn wel duizend hoofdpersonen, en duizend verhaallijnen, en er zijn wel duizend cinematografische hulpmiddelen... en uiteindelijk is er geen hoofdpersonage, geen verhaallijn, geen visuele taal. Net zoals je geen spijt krijgt van het eten van te veel chocola. Moet je zien... niet dat het voor iedereen is, denk ik. De personages zijn door de jaren heen goed ontwikkeld, en best grappig. Het enige wat ik echt over deze film te klagen heb, is dat dat hele babygedoe nergens op slaat... Je zult wel zien waarom.
I'm not complaining or anything. sometimes i love to eat a bunch of chocolate, until i feel sick. a friend of mine referred to this movie this way, and i just felt he completely hit the point. It has like a thousand protagonists, and a thousand story-lines and uses a thousand of cinematographic tools... and in the end, there is not a protagonist nor a storyline nor a visual language. just like eating too much chocolate, still you won't regret about doing so. Must see... i guess not like it's for everybody. Characters, through a lot, are well developed, and kind on funny. the only real complain i have about this movie is that the whole baby thing, doesn't make sense at all... you'll see why.