De Italiaanse uitbuitingsscène in 'Jaws' was berucht omdat hij uit de bioscopen werd gehaald nadat de producenten een reclamecampagne van vele miljoenen dollars (die veel meer kostte dan de film zelf) hadden opgezet, die de aandacht trok van Steven Spielberg en Universal Pictures. Spielberg en zijn medewerkers spanden een rechtszaak aan tegen de makers van 'Great White' en lieten de film uit de bioscopen verwijderen.<br />Vic Morrow doet zijn beste Robert Shaw-imitatie als een 35-voeter (ja, 35-voeter) een populair toeristenstrand binnendringt en windsurfers en andere idioten begint te verslinden die graag van boten in het water vallen als ze een reusachtige haai in het rond zien zwemmen.<br />Ik kan me niet voorstellen waarom Universal een proces aanspande. De plot van 'Jaws' is net zomin de plot van 'Jaws' als die van 'Tentakels' van Ovidio Assonitis; in feite heeft 'Great White' veel gemeen met 'Tentakels'. Beide films bevatten soortgelijke regatta-rampscènes, waarin het hoofdpersonage door een groep windsurfers (of in het geval van 'Great White' windsurfers) stormt. Interessant genoeg onthullen beide films ook dat de filmmakers geen Amerikanen zijn vanwege de onrealistische weergave van Amerikaanse festiviteiten. Beide films vertonen bizarre Uncle Sam-achtige personages die een menigte lachende, juichende mensen bezighouden, en in deze film zelfs een juichende menigte uit New England die zowel met de Amerikaanse als met de Confederale vlag zwaait.<br />Nou, terug naar de film zelf; als je hem niet hebt gezien, vraag je je waarschijnlijk af hoe hij zou kunnen zijn. 'Als je ooit een Italiaanse exploitatiefilm uit de jaren zeventig of tachtig hebt gezien, stel je dan een van de ergste voor die je ooit hebt gezien, zoals 'Monster Shark' van Lamberto Bava of 'Killing Birds' van Joe d'Amato. De soundtrack heeft dezelfde soort pseudo-disco-thrillermuziek als in 'Tentacles', in feite lijkt de muziek er veel op. Maar het grootste probleem dat ik met 'Great White' had, is dat de haaieneffecten veel ambitieuzer zijn dan de film aankan. Toen de haai van Spielberg niet echt genoeg leek, begon hij eromheen te filmen en hem uit de film te knippen. De haai in 'Great White' staat zo vaak vooraan dat hij elke geloofwaardigheid die hij anders misschien had, tenietdoet. De film wordt geacht 35 voet lang te zijn, maar we krijgen nooit het idee dat hij zo groot is. De fragmenten die doorsneden worden door haaienbeelden komen niet overeen met de namaakhaai, en zelfs de haaienscènes komen niet overeen. Het ergste van alles is misschien nog wel dat de regisseur het hele lichaam van de haai in het beeld laat zien, en we kunnen gemakkelijk zien dat het niet meer is dan een model. Ik zou verder kunnen gaan, maar je snapt wat ik bedoel. De film probeert ons een paar gruwelijke aanvallen te geven, waaronder een waarbij beide benen van een man worden afgebeten, maar het is moeilijk om echt angst of spanning te voelen over een aanstaande dood door een namaakhaaienkop. Het is een beruchte scène waarin een helikopter in het water stort nadat de haai hem te pakken heeft gekregen, en het is een bizarre botsing van speelgoedmodellen. Als je dat combineert met het decorstuk van Vic Morrow, het typische Italiaanse dub-werk en de prullerige special effects, heb je een van de smakeloosste haaienparken die je je kunt voorstellen.
Italian exploitation riff on "Jaws" was notorious for being yanked from theaters after the producers mounted a multimillion dollar ad campaign (that looks like it cost a lot more than anything in the actual film) that attracted the attention of Steven Spielberg and Universal Pictures. Spielberg and crew took legal action against the makers of "Great White" and had the film removed from theaters.<br /><br />Vic Morrow does his best Robert Shaw impression when a 35 foot (yes, 35 foot) great white infiltrates a popular tourist beach and starts eating windsurfers and other ditzy people who like to fall off boats into the water whenever they see a giant shark fin circling.<br /><br />I can't imagine why Universal sued. While obviously similar, it's not really the plot from "Jaws" any more than Ovidio Assonitis's "Tentacles" was; in fact, "Great White" shares a lot in common with "Tentacles". Both films have very similar regatta disaster scenes, where their title creature rampages through a group of boaters (or in the case of "Great White", windsurfers). Interestingly, both films also reveal that the filmmakers are not American due to unrealistic depictions of American celebrations. Both films feature bizarre "Uncle Sam" type characters entertaining crowds of laughing, cheering people, and this one even shows a cheering New England crowd waving both American and the Confederate flag. Hmmmmm.<br /><br />Well, back to the movie itself; if you haven't seen it, you're probably wondering what it could be like. If you've seen any Italian exploitation pictures from the 70s or 80s, then just imagine one of the worst ones you've seen, such as Lamberto Bava's "Monster Shark" or Joe D'Amato's "Killing Birds". The soundtrack has the same kind of pseudo-disco thriller music that appeared in "Tentacles", in fact the music is very similar. But the biggest problem that I had with "Great White" is that the shark effects are way more ambitious than the film can handle. When Spielberg's shark didn't look real enough, he started filming around it and cutting it out of the picture. The shark in "Great White" is front and center so often that it ruins any credibility that it may have had otherwise. It's supposed to be 35 feet long, yet we never get the idea that it's that large. The bits that are intercut with shark stock footage do not match the fake shark, and even the fake shark scenes don't match. Perhaps worst of all, the director shows the entire body of the shark in the frame, and we can easily see that it's nothing more than a model. I could go on, but you get the idea. The movie tries to give us a few grisly attacks, including one where a man has both his legs bitten off, but it's hard to feel any real dread or tension over impending death by fake shark head. There's a notorious scene where a helicopter crashes into the water after the shark gets ahold of it, and it's a bizarre clash of toy models. Combine all this with Vic Morrow's scenery-chewing performance, the typical Italian dub job, and the shoddy special effects, and you've got one of the cheesiest sharkfests to rise from the depths.