De film zelf heeft een goed verhaal. Andy Garcia is Michael Hunter, een psychiater die zijn zoon verliest door zelfmoord. Daardoor is hij drie jaar lang kapot, hij gaat van zijn vrouw scheiden en besteedt niet de juiste aandacht aan zijn dochter. (We zijn allemaal mensen, toch?) Door een voorval krijgt hij een patiënt die hem aan zijn zoon doet denken. Het lijkt goed te gaan met de jongen, maar hij heeft een problematisch verleden. Hij zal over een paar weken worden ontslagen en Hunter moet erachter komen of dat klopt. Wij als kijkers zeggen nee, heel snel, dat het niet klopt en hopen dat Hunter er ook voor de deadline achter komt...<br />Het lijkt misschien niet zo origineel en misschien is het dat wel.' Maar ik denk er nog steeds over na, 12 uur nadat ik het gezien heb, en persoonlijk vind ik dat geweldig in dit tijdperk van popcornfilms...<br />Andere aspecten die bij een film horen, zoals bliksem en acteren zijn echt geweldig! Vincent Kartheiser is waarschijnlijk gecast vanwege zijn ogen, maar hij geeft echt een ijzingwekkende voorstelling.
The movie in itself has a solid story. Andy Garcia is Michael Hunter a psychiatrist who loses his son by suicide. That leaves him devastated for three years, divorcing his wife and giving not the proper attention to his daughter. (We're all human, right?) By incident he gets a patient that reminds him of his son. This kid seems to be OK, but he has a troubled past. He will be released in a few weeks and Hunter must find out if that is correct. We as viewers no pretty soon, that it is not and hope that Hunter finds out before the deadline as well...<br /><br />It may not seem as original and maybe it isn't, but I am still thinking about it, 12 hours after I saw it and personally I think that is great in this era of popcorn films...<br /><br />Other aspects that are part of a movie, like lightning and acting are really great!! Vincent Kartheiser was probably cast because of this eyes, but he really gives a chilling performance.