Carrières in de filmwereld nemen soms onverwachte wendingen. Het is hoogst onwaarschijnlijk dat iemand die _The Arousers_ heeft gezien had kunnen vermoeden dat regisseur en schrijver Curtis Hanson op een dag zou opklimmen tot de A-lijst van Hollywood. De richting toont weinig flair (om vriendelijk te zijn) terwijl het scenario vrijwel niet bestaat.<br />Tab Hunter, de ster van Warner Brothers in de jaren vijftig, dook na zijn vertrek uit de studio's in de vergetelheid, waar hij een nieuwe hoop had gevonden in de vorm van Troy Donahue. Ze geloofden niet in zijn acteertalent en gebruikten zijn legendarische uiterlijk alleen als lokaas voor het ontluikende en lucratieve tienerpubliek van die tijd. En dat ondanks het feit dat hij zich met elke film leek te ontwikkelen tot een acteur met beslist potentieel. Ik heb onlangs een onopvallende vroege film gezien van zijn 'Lafayette Escradille', met in een heel kleine rol met nauwelijks tekst een onbekende jonge acteur die Clint Eastwood heet <0xE2><0x80><0x93> inderdaad, onverwachte wegen.<br />Ondanks het dunne materiaal en de zwakke acteurs (op één Nadyne Turney na) levert Hunter een opmerkelijk scherpzinnige prestatie. In het licht van het feit dat hij een homo is, heeft het spelen van een personage dat ongevoelig is voor de charmes van de talloze sexy vrouwen die zich aan hem opdringen, iets ontroerends. Hoewel de redenen voor zijn psychopathische gedrag niet voortkomen uit latente homoseksualiteit, maar uit een bijzonder halfbakken verwijzing naar zijn moeder, heeft Hanson misschien iets van Hunters seksualiteit gebruikt om hem in deze rol te plaatsen.<br />Er is echt geen reden om dit uit te zoeken, tenzij je geïnteresseerd bent in de uiteenlopende carrières van Hanson of Hunter. Anderen kunnen uit de buurt blijven.
Careers in the movies on occasion take unexpected routes It is highly unlikely that anyone watching "The Arousers" would have guessed that it's director and writer Curtis Hanson would one day join the ranks of Hollywood's A list. The direction shows little flair, (to be kind), while the screenplay virtually non existent.<br /><br />Tab Hunter, the golden boy of Warner Brothers of the fifties, plunged towards obscurity after leaving the studios who had found a new hopeful in the form of Troy Donahue. They had no belief in his acting ability and solely utilized his legendary looks as bait for the burgeoning and lucrative teen audiences of the time. This, despite the fact that with each movie he seemed to be developing as an actor with definite potential. I recently watched an unremarkable early movie of his "Lafayette Escradille" featuring in a very minor role with hardly any lines at all, a nondescript young actor by the name of Clint Eastwood - unexpected routes indeed.<br /><br />Despite the thin material and weak supporting players (other than one Nadyne Turney), Hunter turns in a remarkably astute performance. In the light of his coming out as a gay man, there is an added poignancy in his playing a character who is impervious to the charms of the numerous sexy females who throw themselves on him. While the reasons for his psychopathic behavior do not stem from latent homosexuality but rather some extremely half baked mention of his mother, perhaps Hanson utilized something of Hunter's sexuality in casting him in this role.<br /><br />There really is no reason to search this one out unless you have some interest in the varied careers of Hanson or Hunter. Others may steer clear.