David Yallops 'Laat hem zijn gang maar gaan' was doorspekt met onnauwkeurigheden en halve waarheden, dus benaderde ik 'Chicago Joe' met enige schroom, om vervolgens tot de ontdekking te komen dat hij hier de meeste feiten juist had, zodat de hele film ten prooi zou vallen aan de rage van de jaren negentig voor de retrostijl van de jaren veertig, en niet in staat zou zijn het meest elementaire feit te bevatten dat de mensen tijdens de Tweede Wereldoorlog er niet uitzagen, spraken of zich gedroegen zoals ze zich een halve eeuw later zouden gedragen. Meneer K. Sutherland lijkt, wreed genoeg, in niets op een G.I.-deserteur, hij is eerder een tijdreiziger die het verleden bezoekt en probeert zich aan te passen om ontdekking te voorkomen. Juffrouw E.Lloyd, als je op de kruk van een accent mag afgaan, doet het veel beter als zijn liefje/muze. In werkelijkheid was er een grote gemeenschap van Amerikaanse deserteurs in en rond Londen en ze zouden 'Chicago Joe' al snel aan de wet hebben overgeleverd om de aandacht van zichzelf af te leiden. Velen van hen waren bezig met het op een na oudste beroep, met de bijkomstigheid van rondrijdende dronkaards en het minder gevaarlijke 'dasspel' en de aanwezigheid van een overduidelijke psychopaat in hun midden zou slecht zijn geweest voor de zaken. Als het zielige, zielige hulpje van 'Joe' vervult juffrouw Lloyd de belofte die wordt getoond in 'Ik wou dat je hier was', waarbij ze kwetsbaarheid verbergt onder een dun laagje cynisme. Terwijl de filmmakers zich een weg banen door 'Notable British Trials', zouden ze misschien een of twee van de bekende zaken willen bestuderen, zaken waarbij later onderzoek aanleiding tot bezorgdheid heeft gegeven in plaats van zaken waarbij de beklaagden hun lot meer dan verdiend hadden. Neem bijvoorbeeld dr. Crippen, er is absoluut geen bewijs dat de overblijfselen die in zijn open haard zijn gevonden die van zijn vrouw waren... dat zou toch zeker het beginpunt van een interessante film zijn...
David Yallop's "Let him have it" was riddled with inaccuracies and half - truths,consequently I approached "Chicago Joe" with some trepidation only to find that here he has got most of the facts right only for the entire movie to fall victim to the 1990's fad for faux 1940's retro,failing to grasp the most elementary fact that people during the second world war neither looked,spoke nor behaved anything like they would half a century in the future.Mr K.Sutherland is,brutally,nothing like a G.I deserter,rather he is a time - traveller visiting the past and trying to fit in to avoid discovery.Miss E.Lloyd, given the crutch of an accent to assume,does rather better as his moll/muse. In truth there was a good - sized community of American deserters centred around London and they would quickly have given "Chicago Joe" up to the Old Bill in order to divert interest away from themselves. Many of them were engaged in the second oldest profession with the sideline of rolling drunks and the less- hazardous "badger game" and the presence of an obvious psycho in their midst would have been bad for business. As "Joe"'s sad,pathetic sidekick,Miss Lloyd fulfills the promise shown in "Wish you were here",hiding vulnerability under a thin veneer of cynicism.Although perhaps not quite star - crossed lovers,they were certainly an ill - met couple,each egging the other on to further depravities until they take the final,irrevocable,step. As film makers grind their way through "Notable British Trials" they might care to study one or two of the well - known cases where subsequent investigation has given cause for concern rather than ones where the defendants richly deserved their fate.Take Dr Crippen for instance,there is absolutely no evidence that the remains found in his fireplace were those of his wife.....now that,surely,would be the starting point of an interesting movie...