Ik denk dat deze film op deze pagina's een beetje overschat wordt, want hoewel het een goed gemaakte, plezierige inspanning is en beter in elkaar gezet dan veel andere slashers, vooral de laatste tijd, is het niet bepaald een groots, onderschat juweel. De plot en de algemene gang van zaken zijn voorspelbaar, maar meeslepend, als een gretige lezer van pulp gruwelen wordt achtervolgd door een misvormde, moordzuchtige schrijver. De film heeft een keurig jaren-vijftiggevoel, hoewel hij is bijgewerkt met meer schrikbeelden en wat bloedvergieten. Regisseur Tibor Takacs heeft voortdurend het gevoel dat de werkelijkheid intrigeert, en hoewel niets bijzonder verrassend is, heeft de film zo'n goed geoliede, gemakkelijke opbouw dat het bijna onmogelijk is er niet in meegesleept te worden. Het acteren is een traktatie, Jenny Wright is voortdurend aantrekkelijk als de heldin, Clayton Rohner is effectief in de clichématige, ongelovige vriendjesrol en Randall William Cook is een schitterende, griezelige schurk. De dialoog is af en toe wat stijfjes, maar het past allemaal bij de soort oubollige toon. Ik had beslist meer bloed willen zien, want hoewel de moorden goed zijn gefilmd en de zeldzame vaardigheid bezitten effectief te zijn zonder visueel te zijn, zijn het er niet veel en zijn er eigenlijk maar drie opvallende, gruwelijke momenten. De eerste moord is een knaller en helaas zijn de latere niet zo goed, maar ze passen wel in de context. Het helpt dat de effecten, ontworpen door Randall Willaim Cook, behoorlijk briljant zijn als ze wel verschijnen. De film is jammer genoeg een beetje onderschreven, ik had meer achtergrond en meer uitleg kunnen gebruiken voor wat er aan de hand was, en misschien ook wat meer tijd om de personages wat meer te ontwikkelen. Het is leuk zolang het duurt, maar het gaat nogal snel voorbij en naderhand had ik een aantal vragen over diverse plot- en karakterpunten. Toch kan ik hier niet al te streng over zijn, want ik heb er gewoon heel veel van genoten. De moeite waard om een horloge voor te kopen, hoewel je beter geen vuurwerk kunt verwachten.
I think this film gets a wee bit overrated on these pages, for though it is a well made, enjoyable effort and better put together than many slashers, especially the late period ones, it is hardly some great underrated gem. The plot and general course of events are predictable but compelling, as an avid reader of pulp horror finds herself pursued by a disfigured, murderous writer. The film has a neat Fifties pulp feel to it, though updated with more scares and a bit of bloodshed. Director Tibor Takacs maintains a constant sense of reality bending intrigue and though nothing is especially surprising, the film has such a well oiled, easy flow that its near impossible not to get caught up in it. The acting helps a treat, Jenny Wright is constantly appealing as the heroine, Clayton Rohner is effective in the clichéd unbelieving boyfriend role and Randall William Cook makes for a splendidly creepy villain. The dialogue is occasionally stilted, but it all fits the sorta campy tone. I could definitely have done with more gore, for while the kills are well filmed and have the rare skill of being effective without being graphic, there aren't too many and there are only really three notable grisly moments. The first kill is a cracker and sadly the later ones aren't as good, but they still just about work in the context. It helps that the effects, designed by Randall Willaim Cook, are pretty ace when they do appear. The film is sadly a bit underwritten, I could have done with more background and more explanation for what was going on, as well as perhaps some downtime to develop the characters a bit more. Its good fun while it lasts but it does rather streak by and afterwards I did have a number of questions about various plot and character points. Still, I can't really be too harsh on this one because very simply, I enjoyed it quite a lot. Worth a watch, though best not too expect fireworks.