De film is goed geschoten, maar dat compenseert op geen enkele manier een toekomstig verhaal. Het probleem is dat er geen goede richting in de film zit. We weten niet waarom Yella zich van haar man losmaakt, en als zodanig weten we ook niet waarvoor ze op de vlucht is, noch weten we waar ze heen gaat. Meestal vind ik het leuk om niet te weten waar de film heen gaat, maar hier lijkt het allemaal zinloos, omdat we niet eens weten waar het personage vandaan komt.<br />De openingsscène, waarin Ben Yella in zijn auto volgt, zet wel een toon, maar ik denk dat die niet bevredigend verklaart waarom Yella van hem weg wil. Het lijkt er zelfs op dat Yella hem kwijt wil: op twee punten breekt Ben in in haar hotelkamer en Yella lijkt zich daar veel te goed bij te voelen. Eén gat in de plot, althans in mijn ogen, was: hoe is het hem in vredesnaam gelukt om in haar hotelkamer te komen?! Ik betwijfel of hij gewoon naar de receptie is gelopen en om de sleutel heeft gevraagd. Naderhand lijkt Yella er verder niets meer aan te doen: ze vraagt niet of ze haar kamer mag veranderen, ze vraagt zelfs niemand om raad.<br />Yella's 'valse baan' wordt ook niet goed uitgelegd, we weten alleen dat er onderhandelingen zijn en dat er enveloppen met geld worden uitgewisseld. Tot op zekere hoogte is dat acceptabel, want Yella krijgt geen goede verklaring voor wat...' De twee hoofdpersonen wonen in een hotel en het viel me op dat ze geen van beiden ooit hun deur dichtdoen. Dat is vreemd, vooral als je bedenkt dat Yella haar stalker-ex probeert te verlaten. En nog vreemder is het dat de ex heeft bewezen dat hij in staat is om haar kamer binnen te komen, zelfs als de deur dicht is. Die hoteldeuren die op een kier stonden, zorgden voor een moment waarop ik dacht: nu begint de pret. En op dat moment verlaat Yella haar kamer en gaat op zoek naar haar gezelschapsdame. Uiteindelijk leek het erop dat ze enig initiatief nam en haar eigen leven zou gaan leiden, en dat ze zich niet door anderen zou laten commanderen. (Tot dan toe was het altijd haar gezelschapsdame geweest die op zoek ging naar haar gezelschapsdame.) Maar wat volgde was slechts een optocht van nieuwe directiekamers, waarbij Yella de tweede viool speelde.<br />Als Yella haar liefde uitspreekt tegenover haar nieuwe gezelschapsdame, verloor ik alle sympathie die ik voor haar had, want het is duidelijk dat ze een typische zwakke vrouw is die voor 'de slechterik' valt, en ze probeert niet eens haar lot te veranderen. Nadat ze bij de slechterik van de stalker is weggegaan, valt ze voor de slechterik die geld van zijn werkgever steelt, en ze lijkt te hopen dat haar leven plotseling beter zal worden.
The movie is well-shot, but in no way does that compensate for a future story. The problem is that there is no good direction in the film. We don't know why Yella separates from her husband, and as such we don't know what she's running away from, nor do we know where she is heading. Usually, not knowing where the film is going is something I enjoy, but here, it all seems pointless, as we don't even know where the character is coming from.<br /><br />The opening sequence, where Ben follows Yella in his car does set a tone, but I think it does not satisfactorily explain why Yella wants to move away from him. To some extent, it doesn't even seem like Yella wants to lose him: at two points Ben breaks into her hotel room, and Yella seems far too acquiescent. One plot hole, at least to me, was how on earth did he manage to get into her hotel room?!? I doubt he just walked up to the reception and asked for the key. Afterwards, Yella doesn't seem to do anything further about it: she doesn't ask for her room to be changed, or even seek advice from anyone.<br /><br />Yella's 'dodgy job' isn't explained well either, all we know is that there are negotiations, and envelopes of money are exchanged. To some extent, this is acceptable, because Yella isn't given any good explanation of what's happening, and so, we can also be left in the dark. But, considering how much of the film seems to take place in fancy boardrooms, some slight revelation, in due time, of what is actually going on would've been appreciated.<br /><br />The two lead characters live in a hotel, and what struck me is that neither of them ever close their doors. This is puzzling, especially considering that Yella is, it would seem, attempting to leave her stalker ex. Even more so when the ex has proved that he is capable of entering her room, even when the door is closed. These hotel doors left ajar did provide for one point where I thought 'now the fun begins', and that is when Yella leaves her room and seeks out her companion. Finally it seemed that she took some initiative and would be in charge of her own life, and not drift around being controlled by others. (To that point, it had always been her companion seeking her out.) Yet, what followed was just a parade of new board rooms, with Yella playing second fiddle.<br /><br />When Yella proclaims her love to her new-found companion, I lost any sympathy I had for her, because it is obvious that she is the typical weak female, falling for 'the bad guy', and she doesn't even try to change her fate. After leaving the stalker bad guy, she falls for the bad guy who steals money from his employer, and seems to hope that all of a sudden life will become better.