Paul Kersey (Charles Bronson) leidt een vreedzaam bestaan in Manhattan, als een eerlijke aristocraat, tot een kleine bende zijn vrouw en dochter op brute wijze aanvalt. De dochter overleeft het, maar de gebeurtenis heeft haar in een shocktoestand gebracht en de vrouw is verdwenen. Kersey besluit het heft in handen te nemen en wordt een burgerwacht die zich met een geladen zilveren.32 pistool in de hand in de donkere, troosteloze straten van New York waagt. Wat de film wil zeggen, is dat moord niet de beste oplossing voor een misdaad is. Naast Bronson zelf zijn er veel sterke acteurs (Vincent Gardenia, Hope Lange, Steven Keats, Stuart Margolin, enz.). Ik was ook onder de indruk van de ultrastijlvolle muziek van Herbie Hancock, die de muziek zichzelf laat uitdrukken en het is leuk om naar te luisteren. Jeff Goldblum maakt hier zijn filmdebuut als een van de demente straatrovers.
A quiet and very savage thriller that examines the peaceful life that a honest Manhattan archtitect, Paul Kersey (Charles Bronson) lives until a small gang viciously attacks his wife and daughter. The daughter survives, but the event left her in a state of shock and the wife is gone. Kersey decides to take matters into his hands and becomes a vigilante, who ventures out onto the dark and bleak streets of New York City with a loaded silver thirty-two pistol in hand. What the movie is trying to suggest is that murder isn't the best solution to crime. The performances are strong all around besides Bronson himself (Vincent Gardenia, Hope Lange, Steven Keats, Stuart Margolin, etc.). I was also impressed with the ultra-stylish musical score by Herbie Hancock, who lets the music express itself and it's fun to listen to. Jeff Goldblum makes his movie debut here as one of the demented muggers.