'Place Vendome' neemt in het begin een paar vreemde beslissingen. Je zou verwachten dat een thriller die zich afspeelt in de Parijse juwelenindustrie glamoureus en sexy is, maar Nicole Garcia heeft andere ideeën. In plaats daarvan presenteert ze de industrie als corrupt, afgestompt en vol neerslachtige, louche mensen. Deals vinden plaats achter gesloten deuren, in goedkope hotelkamers en schemerig verlichte kantoorsuites. Garcia doet er alles aan om deze sfeer verstikkend te maken <0xE2><0x80><0x93> in het begin zijn er maar weinig buitenscènes. Als de actie even naar Londen verschuift, zijn er geen beslissende beelden. De enige aanwijzing dat we niet meer in Parijs zijn, is dat de dialoog overschakelt op Engels.<br />Dit is ongetwijfeld een poging om het milieu realistischer te maken. Het lukt, maar ten koste van het feit dat de belangstelling voor de film wegebt. Er wordt weinig verhaallijn gecreëerd en de ingetogen belichting, die waarschijnlijk bedoeld is om een noir-sfeer te creëren, wordt in plaats daarvan duister.<br />De voornaamste belangstelling ligt, zoals te voorspellen was, bij Catherine Deneuve, in alweer een midlifecrisisrol. Natuurlijk houdt ze de aandacht vast als de oude prof die ze is, maar dat is op zich al een probleem. We worden voorgesteld aan verschillende mysterieuze personages als Deneuve niet in beeld is, maar die lijken daarbij vergeleken levenloos en oninteressant.<br />En toch werkt het laatste halfuur echt. Er wordt veel uitgelegd over de motivaties van de personages in een spookachtige flashbackscène, die zich afspeelt in een meedogenloos winterlandschap. Daarna ontwikkelt de film zich eindelijk tot wat spanning. Maar dit lijkt te weinig, te laat. Dit is een verspilde kans.
"Place Vendome" makes a few strange decisions early on. You would expect a thriller set in the Paris jewel industry to be glamorous and sexy, but Nicole Garcia has other ideas. Instead, she presents the industry as corrupt, jaded and full of downbeat, sleazy people. Deals take place behind closed doors, in cheap hotel rooms, and dimly-lit office suites. Garcia does everything to make this atmosphere suffocating - there are few outdoors scenes initially. When the action shifts briefly to London, there are no establishing shots. The only clue that we're no longer in Paris is that the dialogue switches to English.<br /><br />This, no doubt, is an attempt to add realism to the milieu. It succeeds, but at the cost of draining the film of interest. Little narrative momentum is created, and the low-key lighting, presumably aimed at creating a noir atmosphere, ends up murky instead.<br /><br />The main interest lies, predictably enough, with Catherine Deneuve, in yet another mid-life crisis role. Of course, she holds the attention like the old pro she is, but this is itself a problem. We're introduced to various mysterious characters when Deneuve is off-screen, but they seem lifeless and uninteresting by comparison.<br /><br />And yet, the final half-hour actually works. Much is explained about the characters' motivations in a haunting flashback scene, set in an unforgiving wintry landscape. Following on from that the film finally develops some tension. However, this seems to be too little, too late. This is a wasted opportunity.