Het verhaal over twee jongemannen in Engeland <0xE2><0x80><0x93> Philip (Angus Macfayden) en Eliot (Corey Parker) <0xE2><0x80><0x93> die verliefd op elkaar worden. Philip vertelt zijn ouders <0xE2><0x80><0x93> zijn moeder denkt dat het een ramp is <0xE2><0x80><0x93> zijn vader (Brian Cox) <0xE2><0x80><0x93> die merkwaardig stil blijft. Het blijkt dat hij ook homo is en dat het feit dat zijn zoons uit de kast zijn gekomen hem tot een beslissing dwingt.<br />Laag-bij-de-gronds drama. Ik heb het op tv gezien (een beetje bewerkt) en in het begin van de jaren negentig heb ik het op dvd gezien. Ik vond het mooi, maar ik kan niet zeggen dat ik erg onder de indruk was. Om te beginnen was het laag-bij-de-grondse aspect van het verhaal té laag-bij-de-gronds. Alles leek gedempt. Macfayden en Parker waren (verrassend) slecht in hun rollen. Ik heb nooit geloofd dat die kerels elkaar zelfs maar mochten, laat staan dat ze van elkaar hielden. Het heeft niet het emotionele gewicht dat het zou moeten hebben. De gelukkige afloop leek mij ook te mooi om waar te zijn.<br />Toch was het dapper om in 1991 zo'n film te maken en uit te geven. Hij was goed geregisseerd en goed geschreven. Cox was ook uitstekend in zijn rol. Dus het is interessant in termen van homofilms <0xE2><0x80><0x93> het portretteert homomannen op een realistische manier (vooral als de stoere, mannelijke Macfayden er een speelt), maar het komt niet overtuigend genoeg over. De moeite van het bekijken waard, maar ga er niet voor op de loop.
Story about two young men in England--Philip (Angus Macfayden) and Eliot (Corey Parker)--falling in love. Philip tells his parents--his mother thinks it's a disaster--his father (Brian Cox) remains strangely quiet. It turns out HE'S gay too and his sons coming out is forcing him into a decision.<br /><br />Low-key drama. I caught it on PBS (slightly edited) and then saw it complete on VHS in the early 1990s. I liked it but can't say I was too impressed. For starters the low-key aspect of the story was TOO low-key. Everything seemed muted. Macfayden and Parker were (surprisingly) terrible in their roles. I never believed these guys even liked each other, let alone love each other. So a crucial turn halfway through didn't carry the emotional weight it should have. The happy ending all around seemed too pat for me also.<br /><br />Still it was brave to make a movie like this back in 1991 AND get it distributed. It was well-directed and well-written. Also Cox was excellent in his role. So, it IS interesting in terms of gay cinema--it portrays gay men in a realistic manner (especially having hunky, masculine Macfayden play one) but it just doesn't come across strongly enough. Worth a viewing but don't go out of your way.