Je moet deze film van dichtbij bekijken, anders loop je het risico dat je iets heel belangrijks over het hoofd ziet. Ik heb hem van heel dichtbij bekeken en toch heb ik het 'wie-is-de-klootzak' over het hoofd gezien. Net als Hercule Poirot van Agatha Christie, die ook zo'n rare lul was, verzamelt de grote Nero graag de namen van alle verdachten en vertelt ze stuk voor stuk hoe het is gegaan en noemt dan de naam van de schuldige. Op de een of andere manier ging de grote finale recht over mijn kleine spitse hoofd: ik heb nog steeds niet het flauwste vermoeden wie de slechterik is. Toch beschouw ik dit als een heel goede film: ik vond de locaties en de oude auto's prachtig. Wat een geweldige studie had Nero. Ik zou een maandsalaris geven voor die rode stoel.
One must watch this film closely or run the risk of missing something very relevant. I watched very closely and still missed the whodunnit part. Like Agatha Christie's Hercule Poirot [another weirdo dick], big Nero likes to gather all the suspects' together and tell each one how the caper went down and then name the guilty party. Somehow, the big finale went straight over my little pointy head: I still don't have the vaguest inkling who the baddie is. Still, I consider this a very good film: loved the locales and old cars. What a great study Nero had. I'd give a month's pay for that red chair.