BICENTENNIAL MAN (1999)***<br />**Starring: Robin Williams, Sam Neill, Wendy Crewson, Embeth Davidtz en Oliver Platt, geregisseerd door Chris Columbus. Tijdsduur: 133 minuten.** Geclassificeerd als PG (voor milde taal en wat seks-gerelateerd materiaal)<br />**Door Blake French:**<br />Chris Columbus is heel goed in het regisseren van tranentrekkers. Hij heeft een voorgeschiedenis van het maken van films als 'Stepmom' en 'Mrs. Doubtfire'. 'Bicentennial Man' wordt verkeerd geadverteerd als een bescheiden familiekomedie. Hoewel het in het begin onbevredigend is, wordt de film geleidelijk aan steeds indringender naarmate we ontdekken dat de film in werkelijkheid gaat over innerlijke emoties, het veranderen van tijden, hoe mensen door de tijd heen veranderen en de betekenis van het leven vanuit een oorspronkelijk standpunt. Het is een lieve, ontroerende productie met veel gevoel en een welgevormde boodschap.<br />In het begin lijkt _De eeuweling_ over een futuristisch gezin te gaan dat een androïde robot koopt die het huishouden moet doen en hen moet bedienen. Het gezin bestaat uit twee kinderen, een genaamd Jongejuffrouw, en de ouders die Meneer en Mevrouw worden genoemd. Ze adopteren Andrew in de verwachting dat hij net zo is als alle andere androïden in de buurt. Bijna elk huishouden heeft er een. Maar Meneer merkt al snel dat Andrew bepaalde eigenschappen heeft die hem uniek maken, anders dan elke andere androïde die hij ooit heeft gezien. Andrew bezit creativiteit en een emotionele persoonlijkheid, elementen waarvan men aanneemt dat deze robots die niet bezitten. In de film wordt de familie die Andrew adopteert niet goed geïntroduceerd, wat voornamelijk de reden is waarom ik me nooit echt zorgen heb gemaakt over de personages. Maar de reden waarom ik me niet echt op de familie heb gericht, is het feit dat 'Tweeëntwintigste Man' niet gaat over de familie die Andrew koopt, maar over Andrew zelf.<br />Een terugkerende zwakke plek in de film is onze verlammende nieuwsgierigheid, die alleen maar groter wordt naarmate het script vordert. Het publiek wil meer informatie over de reden waarom Andrew zo anders is dan de andere robots. Er zijn natuurlijk voor de hand liggende redenen, maar wat ik wilde was een verklaring waarom hij bijzonder is. Een honger naar informatie die nooit op gepaste wijze wordt bevredigd.<br />De film gaat ongeveer een generatie verder. Sir en Ma'am worden volwassen en Jongejuffrouw wordt een volwassen vrouw. Er veranderen veel dingen voor Andrew. Hij begint zich af te vragen wat er achter zijn gezinsleven ligt. Hij verlangt naar emotionele reacties op zijn gezicht en het idee van vrijheid. Sir heeft Andrew alles geleerd over de dood, seks, liefde, humor en tijd. Hij wil geleidelijk aan meer en meer onafhankelijkheid. Op dat moment begint Andrew belangstelling te krijgen voor het omzetten van een mechanisch wezen in een biologisch wezen.<br />De leeftijd waarop je je make-up gaat bijwerken is geloofwaardig en ontzagwekkend. Ik kon mijn ogen nauwelijks geloven toen ik zag dat Sam Neill...' In de film speelt een oude man de hoofdrol. Hoewel ik begrijp dat de filmmakers geen andere betrouwbare optie hadden, vond ik de sprongen in de tijd die het vergt, niet prettig. De tijdsverschillen dwingen ons uit massieve plotstukken te stappen, waarvan sommige belangrijk zijn voor de karakterontwikkeling.<br />Er zijn een paar echt grappige momenten in 'Bicentennial Man'. De meeste doen zich voor wanneer de film een beetje emotioneel zwaar wordt, om de spanning in het publiek te verlichten. Dat is een verstandige keuze van de schrijver; de kijkers die deze film voor een familiekomedie houden, zullen enige bevrediging putten uit deze geïsoleerde, humoristische momenten. Ik wilde meer informatie over hoe de robot Andrew geleidelijk aan'menselijk' wordt. Ik voelde me beroofd van een heleboel fatsoenlijk, belangwekkend materiaal. Ik voelde me zo omdat de scènes waarin we wel het voorrecht hebben om Andrew opnieuw uitgevonden te zien, heerlijk inventief en interessant zijn. De film had wat meer op dat materiaal moeten leunen.<br />De film bevat superspannende optredens van de hele cast. Robin Williams biedt een emotioneel accuraat acteerwerk dat de verwarring en de verbeelding van de androïde Andrew tot leven brengt. De bijrollen zijn ook gevuld met uitstekende optredens van Sam Neill, Wendy Crewson, Embeth Davidtz en Oliver Platt.<br />Ook al kan ik toegeven dat 'Bicentennial Man' van de band 'Broadway' is. Hoewel de film een aantal zwakke motieven bevat, was ik toch een beetje verbaasd dat hij veel negatieve recensies kreeg. Dit is geen slechte film, maar wel een die ik niet had verwacht. De film is vanaf het allereerste begin een effectieve conclusie; het is de enige logische climax voor zo'n verhaal. Hoewel hij de kijkers een gevoel van welbehagen geeft, vond ik dat hij te veel spirituele en biologische vragen opriep. Maar over het geheel genomen is de film een goed uitgewerkt idee dat meer waardering verdient van het publiek dan het krijgt.<br />Aan u gepresenteerd door Touchstone Pictures en Columbia Pictures.
BICENTENNIAL MAN (1999) ***<br /><br />Starring: Robin Williams, Sam Neill, Wendy Crewson, Embeth Davidtz, and Oliver Platt Directed by Chris Columbus. Running Time: 133 minutes. Rated PG (for mild language and some sex-related material) <br /><br />By Blake French:<br /><br />	Chris Columbus is very good at directing tearjerkers. He has a history of constructing such movies as "Stepmom" and "Mrs. Doubtfire." "Bicentennial Man" is being misadvertised as a humble family comedy. Although it starts out unsatisfying, the film gradually becomes more and more penetrating as we discover the film is really about inner emotions, the changing of times, how people change over time, and the meaning of life from an original point of view. "Bicentennial Man" is a sweet, touching production with lots of heart and a shapely message.<br /><br />	At first "Bicentennial Man" looks to be about a futuristic family who buys an android robot that is supposed to do housework and serve them. The family of four includes two children, one named Little Miss, and the parents who are called by the name of Sir and Ma'am. They adopt Andrew expecting him to be similar to all the other androids in the area. Nearly every household has one. However, Sir soon notices certain features about Andrew that make him unique, different from any other android he has ever seen. Andrew occupies creativity and emotional personality, elements that these robots are presumed not to contain.<br /><br />	The film doesn't contain a good an introduction to the family who adopts Andrew, which is mainly the reason why I was never entirely concerned for the characters. But the reasoning behind the lack of focus on the family is due to the fact that "Bicentennial Man" isn't about the family who buys Andrew, but a narrative of Andrew himself.<br /><br />	A running flaw in the film is our foundering curiosity that only grows more ponderous as the script progresses. The audience desires more information about why Andrew is so different from the other robots. There are obvious reasons, sure, but what I wanted was an explanation of why he is special. A lust for information that is never appropriately granted.<br /><br />The film skips ahead a generation or so. Sir and Ma'am age and Little Miss grows to be a full grown woman. Many things change for Andrew. He begins to wonder what lies beyond the likes of his household. He longs for emotional reactions to take place on his face and the concept of freedom. Sir has taught Andrew about death, sex, love, humor, and time. He gradually wants more and more independence. This is where Andrew starts becoming interested in turning from a mechanical being to a biological being.<br /><br />	The age advancing make-up is believable and awe-inducing. I could hardly trust my eyes that Sam Neill wasn't an old man in the movie. However, although I can see that the filmmakers had no other reliable option, I disliked the jumps in time the it takes. The time gaps force us out of massive plot pieces, some of which are important to the character development.<br /><br />	There are some really funny moments in "Bicentennial Man." Most of them appear when the picture becomes a bit emotionally heavy, in order to relieve such tension in the audience. This is a wise choice in the writer's part; the viewers who do mistake this movie as a family comedy will gain some satisfaction from these insulated humorous moments. <br /><br />	I wanted more information on how the robot Andrew gradually becomes ''human.'' I felt cheated out of a lot of decent, noteworthy material here. I felt this way because the scenes where we do have the privilege to see Andrew reinvented are wonderfully inventive and interesting. The film should have leaned towards that material a little more. <br /><br />	The movie features super charged performances by the entire cast. Robin Williams offers an emotionally accurate acting job that brings the confusion and imagination of the android Andrew to life. The supporting cast is also filled with fine performances with Sam Neill, Wendy Crewson, Embeth Davidtz, and Oliver Platt.<br /><br />	Even though I can admit that "Bicentennial Man" contains several flawed motives, I still was a little surprised that the film opened to many negative reviews. This isn't a bad movie, just a differently anticipated one. The movie sets up its effective conclusion from the very beginning; it is the only logical climax for such a story. Although it leaves viewers with a sense of well-being, I thought it posed too many spiritual and biological questions. Overall, however, the movie is a well-depicted idea that deserves more appreciation from audiences than its receiving. <br /><br />Brought to you by Touchstone Pictures and Columbia Pictures.