Ja, deze film is bijna niet om aan te zien. De niet-bewerkte video en audio vormen een van de meest onbevredigende ervaringen ooit. Dit zou een documentaire moeten zijn, maar wat ben ik van deze film te weten gekomen? Als er een band was die ik niet herkende, werd me niet verteld wie ze waren. Ik weet niet wanneer de voorstelling werd opgenomen, of waar, of wie de muzikanten zijn, of wat hun invloeden waren. We komen er niet achter waarom deze generatie door de filmmakers 'blanco' werd genoemd. Er zijn geen opnamen van het publiek, dus we komen er niet achter wat voor effect de muziek had op degenen die er wel waren. Dit is geen documentaire, het is opgesloten zitten in een huis van iemand die je niet kent. '... en dan halen ze hun eigen films van hun kinderen tevoorschijn.'
Yes, this film is all but unwatchable. The unsynched video and audio make for one of the most unsatisfying experiences ever. This is supposed to be a documentary, but what did I learn from this film? If there was a band I didn't recognize, I wasn't told who they were. I don't know when the performance was shot, or where, or who the musicians are, or what their influences were. We don't learn why this generation was called blank by the filmmakers. There are no shots of the audience, so we don't learn what effect the music was having on those who were actually there. This isn't a documentary, it's being trapped at someone's house who you don't like and they pull out their home movies of their kids.