Ik heb deze film net gezien in een voorvertoning voor de SF Film Society en ik was er diep door geroerd. Het was een meesterlijk verhaal dat een diep persoonlijke zoektocht naar identiteit combineerde met een historisch verslag van een nationale schande. Zoals anderen hebben opgemerkt, was ik ook tot 1985 in Noord-India (Delhi & Kanpur) en zelfs omdat ik er zo dichtbij was, was ik me niet bewust van de omvang van de wreedheden en de diepe medeplichtigheid van de regering tot ik deze film zag. Dit is echt een onverkend hoofdstuk in de Indiase geschiedenis in de media, vergeleken met de vele films over hindoe-moslimrellen zoals Bombay, Mr. & Ms. Iyer, Hey Ram etc. Maar het waren ook de kleine, maar verfijnde details die een snaar in me raakten. Anderen hebben geklaagd dat Khanna te houterig lijkt, maar hij doet me denken aan mensen die ik op de universiteit in Delhi heb gekend (waaronder ikzelf misschien) en een paar scènes tussen hem en Sen Sharma vertonen een diepe intimiteit zonder de onrealistische fysieke uitingen die je maar al te vaak in andere Indiase films ziet. En de relaties tussen de familieleden kwamen me heel echt voor <0xE2><0x80><0x93> de genegenheid tussen moeder en dochter en tussen moeder en grootmoeder was ontroerend en tastbaar. En ja, het tempo lijkt in het begin traag, maar de opbouw is geweldig (hoewel de muziek tijdens de openingsscènes wel wat minder dramatische bastonen zou kunnen gebruiken) en de scènes bij de dhaba en in de jhuggis zijn eersteklas, net als de vertolking van Gobind door Yashpal Sharma.<br />Al met al is deze film een must-see voor iedereen die geïnteresseerd is in de Indiase cinema en de Indiase geschiedenis.
I just saw this film in a preview for the SF Film Society, and was deeply moved by it. It was masterful storytelling combining a deeply personal search for identity with a historical retelling of a national disgrace. As others have commented, I too was in North India till 1985 (Delhi & Kanpur) and even being so close, I was unaware of the extent of the atrocities and the deep complicity of the government till I saw this movie. This really is an unexplored chapter in Indian history in the media, compared to the many films about Hindu-Muslim riots such as Bombay, Mr & Ms Iyer, Hey Ram etc and kudos to Shonali Bose for exploring this issue. <br /><br />But it was also the small but exquisite touches that touched a chord in me. Others have complained that Khanna seems too wooden, but he reminds me of people I have known at college in Delhi (including perhaps myself), and a couple of scenes between him and Sen Sharma portray a deep intimacy without the unrealistic physical displays too often seen in other Indian movies. And the relationships between the family members seemed very real to me - the affection between mother and daughter and between mother and grandmother was touching and palpable. And yes, the pace seems slow at first, but the build up is terrific (although the music during the opening scenes could do with a little less of the dramatic bass undertones) and the scenes at the dhaba and in the jhuggis are first rate, as is the portrayal of Gobind by Yashpal Sharma. <br /><br />Overall, this film is a must-see for anyone interested in Indian cinema and in Indian history.