Wie van ons, die de serie heeft gezien en zonder voorbehoud heeft geaccepteerd wat het was, heeft er niet van gedroomd om samen met Alan Carter in de cockpit van een Eagle te zitten, een helpende hand te bieden aan dr. Russell van de medische afdeling, in gesprek te zitten met professor Bergman en overste Koenig terwijl ze de mysteries en gevaren van het onbekende overdenken, of zich gewoon op een van de computerterminals van Maanbasis Alpha te installeren en de verschillende databases te bestuderen, alleen maar om je eigen horizon te kunnen verbreden? Space: 1999 opende al die deuren voor me, en nog veel meer. verwachtingen.
Who among us, who has seen the series and accepted it for what it was without reservation, has not dreamed of riding shotgun with Alan Carter in the cockpit of an Eagle, lending a helping hand to Dr. Russell in the Medical Section, sitting in conference with Professor Bergman and Commander Koenig as they contemplate the mysteries and menaces of the unknown, or simply planting yourself at one of Moonbase Alpha's computer terminals and poring over its various databases, just so that you could broaden your own horizons? Space:1999 opened all those doors for me, and far more besides. A rare jewel among shows of the science-fiction genre, which still had the courage to try even when it fell short of the viewers' expectations...