Bimalda's Do Bigha Zameen wordt in Indiaanse films als een juweel beschouwd. De film heeft een licht socialistische thematiek, zoals de meeste films uit die tijd. Als de jongere generatie Chinezen, Oost-Europeanen en Russen zich afvraagt waarom ze zoveel Indiase films met dit socialistische thema hebben gezien, dan is dat waarschijnlijk het antwoord. Do Bigha Zameen won de eerste Oscar ooit voor een film. De film kreeg een speciale vermelding op het filmfestival in Cannes. De film gaat over een boer Shambhu (Balraj Sahni), die zwaar is getroffen door een hongersnood in Bengalen. De werkelijke reden van zijn verdriet is dat de Zaminder (landeigenaar) zijn land wil kopen onder het voorwendsel dat Shambhu hem geld heeft geleend. Shambhu moet terugbetalen en daarom verhuist hij naar de stad.<br />De film schetst een zeer waarheidsgetrouw beeld van India van voor de onafhankelijkheid (en het begin van de post-onafhankelijkheid). De samenleving is agrarisch, maar de boeren zijn voornamelijk arm omdat ze heel kleine landerijen hebben en geen geld hebben. De boeren waren goedgelovig, terwijl de landeigenaar, de geldschieter en de brahmanen slinks waren. Veel mensen verhuisden naar de steden, hetzij in de verwachting daar een fortuin te verdienen, hetzij omdat ze de wreedheden van de machthebbers niet konden overleven. De film heeft een thema dat te vinden is in werken van bekende Indiase schrijvers als Munshi Premchand of Sarat Chandra Chaterjee. De meest memorabele scène uit de film is die waarin Shambhu zich tot het uiterste inspant en een hand aan een rikshaw trekt. De ruiter op de riksha biedt Shambhu steeds meer geld om sneller te trekken omdat hij (waarschijnlijk) achter zijn vriendin aan zit in een andere rikshaw. Let op de emoties van Shambhu, zijn glimlach in afwachting van meer geld. Vergelijk dit met de rijke klasse die zich absoluut geen zorgen maakt over de benarde toestand van de lagere klasse. De lagere klasse is dan niet meer dan een machine die bediend kan worden door er muntjes in te doen. De rikshaw maakt een wiel los en Shambhu raakt gewond.<br />Dit Dit is kunst, geen thriller. Je moet deze film niet zien om het verhaal, maar om de regie en de acteerkwaliteiten van Balraj Sahni en Nirupa Roy (Shambhu's vrouw).<br /><br />In al deze ontberingen laat Shambhu zijn rechtschapenheid, die de moraal van de film is, niet varen. Shambhu's zoon steelt geld om zijn vader te helpen en krijgt dan verwijten van zijn vader. Shambhu's moraal is het enige dat hem tot het einde toe bijblijft.<br />De film valt op door de prestatie van Balraj Sahni en omdat het weer een van de Bimal Roy-films is, kun je alleen maar het beste verwachten. Persoonlijk kan ik alle Bimal Roy-films aanbevelen. Net als bij andere films van hem worden kunst en commerciële cinema samengevoegd om een film te produceren die nog steeds als een maatstaf wordt beschouwd.<br />Ten slotte betekent de naam van de film Twee Bigha van Land. Bigha is een eenheid van land. Bigha verschilt van staat tot staat. In Bengalen, waar de film zich afspeelt, is 3 Bigha één Akko. Dus bezit Shambhu slechts 2,7 kilometer.
Bimalda's Do Bigha Zameen is considered a gem in Indian movies. The movie has a slight socialist theme as did most movies of that time. If the younger generation of Chinese, Eastern Europeans and Russians wonder why they saw so many Indian movies this socialist theme, probably is the answer. Do Bigha Zameen won the first ever Filmfare award. The movie got a special mention at the Cannes film festival. The movie is about a farmer Shambhu (Balraj Sahni), who has been hit badly by a famine in Bengal. The real reason of his sorrow is that the Zamindaar (land owner) wants to acquire his land on the pretext that Shambhu had taken some loan from him. Shambhu has to pay back and hence he moves to the city.<br /><br />The movie paints a very true picture of pre-independence (and early post independence) India. The society is agrarian yet the farmers are poor mainly because of the fact that they have very small land holdings and they are unlettered. The farmers were gullible while the land owner, money lender and the Brahmins were guile. A lot of people moved to the cities either in the anticipation of turning there fortunes or because they could not survive the atrocities of power holders. The movie has a theme that can be found in works of notable Indian authors Munshi Premchand or Sarat Chandra Chaterjee.<br /><br />The most memorable scene from the movie is when Shambhu pushes himself to his limits pulling a hand pulled rikshaw. The rider on the riksha offers Shambhu more and more money to pull faster because he is chasing (probably) his girlfriend in another rikshaw. Note Shambhu's emotions, his smile in anticipation of getting more. Compare this with the rich class which is not worried the least about the lower class' plight. The lower class is no more then a machine that can be operated by putting in quarters. The rikshaw looses a wheel and Shambhu is injured.<br /><br />This is the kind of movie that can not be spoilt even if I were to write the entire story down for you. This is art not suspense thriller. You must watch this movie not for the story but the direction and the acting abilities of Balraj Sahni and Nirupa Roy (Shambhu's wife).<br /><br />In all these hardships Shambhu does not loose his righteousness which is the moral of the movie. Shambhu's son steals money to help his father only to be reproached by his father. Shambhu's morality is the only thing that remains his own till the end.<br /><br />The movie is notable for Balraj Sahni's performance and since it is another of Bimal Roy's movies you can expect only the best. Personally I recommend any of the Bimal Roy movies. Like other movies by him, art and commercial form of cinema are merged to produce a movie that is still looked upon as a benchmark.<br /><br />Finally the name of the movie means Two Bigha of Land. Bigha is a unit of measuring land. Bigha varies from state to state. In Bengal where the movie is based 3 Bigha is one Acre. So Shambhu owns only 2.7 sq. kilometres.