Ik vond James Spaders vertolking goed; hij toont een kwetsbaarheid waarvan ik niet wist dat hij die had. Al die weemoedige blikken in de verte, en de algehele uitstraling van een man die door het leven is ingehaald <0xE2><0x80><0x93> dat is ontroerend, moet ik zeggen! Dat zachtere element dat hij in zijn rol brengt, was een aangename afwisseling na hem voor de zoveelste keer de rol van viezerik te hebben zien spelen... De film zelf doet hier en daar denken aan Pretty Woman en is een aangename verrassing. Een losbandige slaper in het cv van Sarandon.<br />Het heeft dat hele motief van 'je kunt niet rationaliseren van wie je houdt' waar ik me in mijn dagelijks leven maar al te goed van bewust ben... (natuurlijk)<br /><br />Het hele ' De yuppiefilosofie die sommige van de hoofdrolspelers aanhangen is een aardig commentaar op de wereld van de oppervlakkigheid van de yuppies waar James Spaders personages zelf vaak in ondergedompeld zijn geraakt. De film had gemakkelijk een of ander saai melodrama kunnen zijn, maar deze thema's vormen een verfrissend en onverwacht contrapunt.
I liked James Spader's performance; demonstrating as it does a vulnerable quality I didn't know he had. All those wistful looks off into the distance, and the general aura of a man beaten down by life make for something that  I have to say - is pretty touching! This softer element he brings to the part was a nice change from seeing him do the sleazeball routine for the umpteenth time... The movie itself is reminiscent of Pretty Woman in spots, and is a pleasant surprise. An offbeat sleeper on Sarandon's resume.<br /><br />It's got that whole 'you can't rationalise who you love' motif, which I'm all too aware of, in my everyday living... (of course)<br /><br />The whole 'keeping things around for show as an empty token of status' philosophy of some of the protagonists pals is a nice comment on the world of yuppie superficiality that James Spader's characters themselves have often been found immersed in. The movie could easily have been just another bland melodrama, but these themes provide a refreshing and unexpected counterpoint.