Het is een kruising tussen 'Jackass' en 'De Verschrikkelijke Waarheid' <0xE2><0x80><0x93> de tv-serie van Michael Moore, niet de klucht van Cary Grant en Irene Dunn. Twee grappenmakers die de WTO belachelijk willen maken, reizen de hele wereld rond om lezingen te geven op kleine bijeenkomsten <0xE2><0x80><0x93> een CPA-conferentie in Australië, een collegezaal in een universiteit <0xE2><0x80><0x93> en zich voor te doen als vertegenwoordigers van de WTO. Ze geven bizarre presentaties die licht moeten werpen op de onrechtvaardigheid van de handelsorganisatie.<br />Helaas vertelt de documentaire ons niet echt waarom de WTO slecht is, zodat de grappenmakers zich nooit gerechtvaardigd voelen. De grappenmakers zijn onwillig en vriendelijk en maken zichzelf nog belachelijker dan de WTO. Als ze bijvoorbeeld met studenten praten, presenteren de grappenmakers een door de WTO goedgekeurd plan om menselijk afval te recyclen en er hamburgers van te maken. Dit wordt geacht de WTO in een kwaad daglicht te stellen, maar het lokt alleen maar hoongelach uit naar de sprekers.<br />Is de WTO werkelijk van plan om de mensen met gereconstrueerde menselijke uitwerpselen te voeden? Natuurlijk niet, dus de satire werkt niet. Satire is een karikatuur om kritiek te leveren, maar het object van spot in de film <0xE2><0x80><0x93> de WTO <0xE2><0x80><0x93> wordt nooit echt verklaard of gedefinieerd. Als gevolg daarvan zijn de grappen doelloos en slagen ze er niet in als satire.<br />Sla deze maar over. De goede bijschriften op het omslag zijn onverklaarbaar. Het doet me denken aan de kritische loftuitingen aan het adres van 'Bulworth' en 'Dogma', die beide slecht geënsceneerd waren, maar geprezen werden omdat de boodschap van de films door de critici werd onderschreven.<br />Lees meer op http://solipsisticblog.blogspot.com.
It's "Jackass" meets "The Awful Truth"--the Michael Moore television show, not the Cary Grant/Irene Dunn farce. Two pranksters who want to make the WTO look foolish, go around the world speaking at small engagements--a CPA conference in Australia, a college classroom--pretending to be reps of the WTO. They present outlandish presentations that are meant to shine light on the injustice of the trade organization.<br /><br />The documentary, unfortunately, does not really tell us why the WTO is evil so the pranks never feel justified. The pranksters are reluctant and soft-spoken and make themselves look more foolish than the WTO. For instance, when speaking to the college students, the pranksters present a WTO-endorsed plan to recycle human waste and turn it into to hamburgers. This is supposed to make the WTO look bad, but really just invites ridicule toward the speakers.<br /><br />Has the WTO actually planned on feeding reconstituted human waste to people? Of course not, so the satire does not work. Satire is truth caricatured in order to critique, but the object of ridicule in the film--the WTO--is never really explained or defined. As a result, the pranks are aimless and fail completely as satire.<br /><br />Skip this one. The good blurbs on the cover are inexplicable. It reminds me of the critical praise given to "Bulworth" and "Dogma," both poorly directed, but praised because critics supported the message of the films.<br /><br />Read more at http://solipsisticblog.blogspot.com/.