Tijdens mijn leven veranderde de moord op John F. Kennedy alles. Amerika verloor zijn onschuld op die ochtend in Dallas, meer dan veertig jaar geleden, en ik verliet deze film met de gedachte dat de filmmakers misschien onbewust vooruitkeken naar een tijd waarin zo'n gebeurtenis in de moderne tijd misschien niet zozeer een kwestie van gissingen was, maar iets bijna onvermijdelijks. Voorzorgsmaatregelen voor de moord op de president in 1963 waren waarschijnlijk gelijk aan wat er in dit verhaal werd onthuld, maar wie zou op het idee zijn gekomen om de bovenste verdiepingen van het schoolboekenmagazijn te controleren? Interessant genoeg werd de naam Dwight Eisenhower in 'Plotseling' nooit genoemd.<br />Er was ook een unieke opmerking in de film van Frank Sinatra. Johnny Baron. Terwijl hij met sheriff Tod Shaw (Sterling Hayden) spreekt over de gewichtige aard van zijn bedoelingen, verklaart Johnny: '... de eerste man die ze met een raket naar de maan schieten, zal ook moeite doen, het is alleen nog nooit eerder gedaan'. Twee griezelig profetische opmerkingen die door hetzelfde verhaal worden gemaakt om binnen de komende tien jaar te worden verwezenlijkt.<br />Bij het lezen van sommige opmerkingen van andere posters op dit bord, werd ik getroffen door het aantal mensen dat bezwaar maakte tegen de openlijke boodschap van het beeld over wapens, vooral het aantal keren dat het onderwerp in het hele verhaal werd aangesneden en versterkt. Na een tijdje leek het allemaal nogal geforceerd, en ik herinner me hoe een western uit 1957 het onderwerp veel effectiever aansneed zonder dat het je opviel. Ik heb het over de serieafleveringen van 'Colt.45', waarin Wayde Preston zijn beroep als rondreizende wapenhandelaar verdedigt <0xE2><0x80><0x93> 'Als wapens verboden zijn, zullen alleen bandieten wapens hebben'. Dat idee hoefde de rest van de aflevering niet te worden herhaald.<br />Al met al vond ik het verhaal over het algemeen spannend, maar ik moest wel een aantal scènes onder de loep nemen die niet helemaal geloofwaardig overkwamen. Meteen nadat Carney en de sheriff waren neergeschoten, werden de Bensons en Shaw zonder toezicht in een andere kamer achtergelaten, net iets te lang om geloofwaardig te zijn. Een soortgelijke scène deed zich voor in 'The Desperate Hours' van 1957, met Bogey aan het roer en even onbekwame trawanten aan het roer. Ik weet zeker dat veel kijkers de uitwisseling van Pops verborgen pistool als een beetje vergezocht opvatten. Maar voor mij was het toppunt dat Pidge het verdwaalde schot afvuurde en het pistool door de zaal gooide, en Johnny Baron zich geen zorgen maakte over wie erachteraan zou gaan. In die fractie van een seconde wist je gewoon dat Johnny verdiende wat hij kreeg.
In my lifetime, the assassination of John F. Kennedy changed everything. America lost it's innocence on that Dallas morning over forty years ago, and I came away from this movie with the thought that maybe the film makers were subconsciously looking ahead to when such an event in modern times might not be so much conjecture, but something almost inevitable. Precautions for the assassination of the President in 1963 were probably about on a par with what was disclosed in this story, but who would have thought to check the upper floors of the Book Depository building? Interestingly, the name of Dwight Eisenhower was never mentioned in "Suddenly".<br /><br />There was also a unique observation made in the picture by Frank Sinatra's character, Johnny Baron. Speaking to Sheriff Tod Shaw (Sterling Hayden) about the momentous nature of his intent, Johnny declares - "...the first man they shoot to the moon in a rocket will take pains too, it's just never been done before". Two eerily prophetic observations made by the same story to become realized within the coming decade.<br /><br />In reading some of the comments from other posters on this board, I was struck by the number of those who took issue with the picture's overt message about guns, particularly the number of times the subject was brought up and reinforced throughout the story. It did seem heavy handed and forced after a while, and I remember how a 1957 TV Western broached the subject much more effectively without getting in your face. I refer to the series opener of 'Colt .45', when Wayde Preston defends his occupation as a traveling gun salesman - "When guns are outlawed, only outlaws will have guns". That idea didn't have to be repeated for the rest of the episode.<br /><br />Overall, I found the story to be generally suspenseful, but had to question a number of scenes that didn't quite ring true. Right after Carney and the Sheriff were shot, the Benson's and Shaw were left unsupervised in another room just a bit too long to be credible. A similar scene occurred in 1957's "The Desperate Hours" with Bogey at the helm in charge of similarly inept henchmen. I'm sure many viewers picked up on the cap-gun exchange for Pop's hidden pistol as being something of a stretch. The topper for me though was when Pidge fired the errant shot and threw the gun across the room, and Johnny Baron didn't bother to worry about who might go after it. In that split second, you just knew that Johnny deserved whatever he got.