In tegenstelling tot bijna iedereen die hier zijn of haar mening heeft gegeven, heb ik deze film gezien omdat ik een grote (en een beetje geobsedeerde) fan van James Dean ben, en geen fan van James Franco. Ik had een briljante, inzichtelijke film verwacht over de persoon achter de persona van James Dean. In plaats daarvan zag ik een chaotische film die hintte in plaats van onthulde, een acteur die imiteerde in plaats van gevangen te nemen. Ik dacht dat James Frnaco gelijkenis (boven de mond) zou doorgeven aan Dean. zijn huwelijk, de avond dat hij ontdekte dat ze zwanger was, zijn vriendschap met Natalie Wood en liz taylor) en vele andere dingen worden terloops genoemd in plaats van opgehelderd. Bijvoorbeeld, zijn ontmoeting met Roger Brooks (sp.?) is waarschijnlijk een minuut lang en brengt de kijker in verwarring, zonder te onthullen dat james dean in feite biseksueel was. zijn relatie met christine wit lijkt ook nooit een reden te hebben om te eindigen, en lijkt veel prominenter dan die met Pier in de film. Ik dacht dat deze film geen doel had; hij was slecht - niet in het bijzonder door slecht acteerwerk of regie, maar door het gebrek aan doel. Moet het een studie zijn van zijn legende? Of een inzichtelijke kijk op zijn privé-leven? Moest het de dingen die hij deed verklaren, of ons alleen maar laten weten wat ze waren?<br />Wat me echt dwarszat, was dat dit een briljante, inzichtelijke studie had kunnen zijn over het persoonlijke leven en/of de legende van een popster. Jammer.<br /><br />Uitmuntendheid: C.
Unlike most everyone else who commented here, i saw this film because I am a major (and a bit obsessed) James Dean fan, not a James Franco fan. I was expecting a brilliant, insightful film about the person behind the persona of james dean. instead, i saw a chaotic film that hinted instead of revealed, an actor who imitated instead of captured. I thought James Frnaco might have passing resemblence (above the mouth) to Dean. But instead of trying to recreate the energy, the essence that Dean projects, he merely imitates and mimics his movements. Many turningpoints and poignant moments of Dean's life are entirely skipped (his watching Pier Angeli's wedding, the night he found out she was pregnant, his friendship with natalie wood and liz taylor) and many things are slightly hinted at instead of cleared up. for example, his encounter with roger bracketts (sp?) is probably a minute long, and confuses the viewer, never revealing that in fact, james dean was bisexual. his relationship with christine white also never seems to have a reason for ending, and seems much more prominent than the one with Pier, in the film. I thought this film had no focus; it was bad not particularly due to bad acting, or directing, but the lack of purpose. Is it supposed to be a study of his legend? Or an insightful look into his personal life?Was it supposed to explain the things he did, or merely let us know what they were?<br /><br />What really p***ed me off was that this could have been a brilliant insightful study of the personal life and/or the legend of a pop culture star. Too bad.<br /><br />Grade: C