Afgezien van de klassieke moorden (vooral de eerste met zijn bloedige afrekening) heeft deze film een originele, gewaagde structuur (indertijd bekritiseerd omdat hij niet begrepen werd), waarbij het verhaal af en toe gevolgd wordt door kleinere personages en dan weer overgaat in schijnbaar losstaande subplots <0xE2><0x80><0x93> een halve eeuw voor Tarantino's zogenaamde semi-officiële speelfilm (1994), maar ook voor Luis Bunuels THE PHANTOM OF LIBERTY (1974).<br />Dennis O'Keefe is een geweldige hoofdrol als speurneus; de film is eigenlijk meer een thriller, aangezien de moorden geen basis hebben in het bovennatuurlijke (zoals het geval was bij de vorige twee Lewton/Tourneur-samenwerkingen). Hoewel Jean Brooks ogenschijnlijk de heldin is, wordt Margo meer in beeld gebracht en haar rol is een stuk interessanter: haar optreden als de gedoemde artieste <0xE2><0x80><0x93> waarbij ze vaak haar toevlucht neemt tot haar vriendin Isabel Jewell, de waarzegster, die altijd de doodskaart blijkt te zijn! <0xE2><0x80><0x93> is heel ontroerend. James Bell laat zijn cruciale rol als museumconservator/dierendeskundige (die vergelijkbaar is met de korte doktersrol die hij speelde in I WALLED MET A ZOMBIE VEN1943); ook Abner Biberman als de eigenaar van de ontsnapte luipaard, die tijdens zijn veelvuldige drinkgelagen een black-out krijgt en denkt dat hij misschien de moordenaar is, is goed. De sfeer van het kleine stadje wordt schitterend weergegeven in een studio-studio (met alleen een paar oubollige elementen in het script die de plaatselijke kleur moeten accentueren, zoals het te vaak gebruiken van Margo's castagnetten <0xE2><0x80><0x93> zo vaak dat ze zelfs een motief worden <0xE2><0x80><0x93> of het verjaardagslied dat wordt gezongen voor het tweede slachtoffer van het titulaire schepsel&ster8230; maar vooral voor de razendmakend domme moeder van het kleine meisje <0xE2><0x80><0x93> die haar onschuldige en angstige dochter een vroegtijdig graf injaagt!); de 'buiten'-bezieling krijgt dan nog een extra vreemd tintje door plaats te vinden te midden van een processie die wordt aangevoerd door een groep dorpelingen in capes! De film van Leslie Halliwell en Leonard Maltin geeft vreemd genoeg aan dat de looptijd slechts 59 minuten is; maar de twee keer dat ik de film heb gezien, was het altijd de lange versie van 66 minuten! William Friedkins Audio Commentary is een goede luisteroefening, ondanks zijn neiging om de actie op het scherm te beschrijven (hoewel die bijna altijd wordt geaccentueerd door zijn eigen interpretatie van de gebeurtenissen); dit was zijn lievelingsfilm onder de Lewton-gruwelen <0xE2><0x80><0x93> en in feite wordt hij onder fans erg onderschat <0xE2><0x80><0x93> maar persoonlijk vond ik hem meteen geweldig!
Apart from its classic murder sequences (particularly the first with its bloody pay-off), this one has an original, audacious structure (criticized at the time because it was not understood) with the narrative following minor characters every once in a while and veering off into seemingly unrelated subplots - a half-century prior to Tarantino's would-be seminal PULP FICTION (1994), but also Luis Bunuel's THE PHANTOM OF LIBERTY (1974)!!<br /><br />Dennis O'Keefe is a wonderful lead as the sleuth figure; in fact, the film is actually more of a thriller since the murders do not have a basis in the supernatural (as was the case with the previous two Lewton/Tourneur collaborations). Though Jean Brooks is ostensibly the heroine, Margo is given more screen-time and her role is a lot more interesting: her performance as the doomed artiste - frequently resorting to her fortune-teller friend Isabel Jewell, who unfailing turns up the death card! - is quite moving. James Bell underplays his pivotal role as the museum curator/animal expert (which is similar to the brief doctor part he essayed in I WALKED WITH A ZOMBIE [1943]); also fine is Abner Biberman as the owner of the escaped leopard, who blacks out during his frequent drinking binges and thinks he may be the murderer.<br /><br />The small-town atmosphere is brilliantly captured on a studio set (marred only by some corny elements in the script intended to accentuate the local color, such as the over-use of Margo's castanets - to the point where they even become a motif - or the birthday song delivered to the second victim of the titular creature&#8230;but, especially, the infuriatingly stupid mother of the little girl - who bullies her innocent and fearful daughter to an early grave!); the 'outdoor' climax, then, is given an added touch of strangeness by taking place in the midst of a procession headed by a group of caped villagers!<br /><br />Curiously, both the Leslie Halliwell and Leonard Maltin film guides give the running-time as a mere 59 minutes; however, the two times I've watched the film, it's always been by way of the full-length 66-minute version! William Friedkin's Audio Commentary is a good listen, despite his tendency to describe the on-screen action (though almost always accentuated by his own interpretation of events); this was his favorite among the Lewton horrors - and, in fact, it's very much underrated among fans but, personally, I loved it immediately!