De meeste Amerikaanse theaterliefhebbers denken dat Arthur Miller in 1947 met zijn grote stuk THE DOTH OF A SALESMAN tot grootheid is verheven. Het is in elk geval het stuk dat de mensen zich boven al zijn werk herinneren, zelfs de latere klassiekers als THE CRUCIBLE en A VIDEO VAN THE BRIGADIER. Maar in werkelijkheid gingen, net als THE GLASS MENAGERIE voorafgaande aan Tennessee Williams' A STREETCAR NAMED DESIRE, al mijn levens vooraf aan THE DOTH OF A SALESMAN.<br />Als Williams een tragische poëzie heeft gevonden in de ziel van zijn gevallen aristocratische personages <0xE2><0x80><0x93> zijn Amanda Wingfields en Blanche Dubois <0xE2><0x80><0x93> dan heeft Miller een mijn van macht gevonden in de mislukkingen van de Amerikaanse cult van het zakelijke succes. Het besef dat Joe Keller (Edward G. Robinson) na een leven van hard werken en strijd voor zijn bedrijf geen respect meer afdwingt wanneer hij geen grote bedrijven meer kan binnenhalen, heeft hem geleidelijk aan het besef bijgebracht dat hij na een leven van hard werken en strijd geen respect meer afdwingt wanneer hij geen grote bedrijven meer kan binnenhalen. In al mijn kinderen is Joe Keller (Edward G. Robinson) geen kleine jongen in de economie, zoals Willy Loman. Hij is de eigenaar van een fabriek <0xE2><0x80><0x93> op weg om miljonair te worden, wat (in 1948) het bewijs is van succes in Amerika. Maar terwijl Willy Loman een smerig geheim heeft dat hem het respect van zijn zoon als vader kost, heeft Keller een smerig geheim dat hem tot een misdadiger maakt.<br />De film/komedie speelt in 1945-1946. Zijn oudste zoon is in de Tweede Wereldoorlog omgekomen bij een vliegtuigongeluk. Zijn jongste zoon Chris (Burt Lancaster) is ook van streek na zijn militaire diensttijd <0xE2><0x80><0x93> hij is zich ervan bewust dat er iets mis is met de dood van zijn broer, maar hij weet niet precies wat. Hij is zich er ook van bewust dat zijn vader een geheime kant heeft <0xE2><0x80><0x93> een kant die hem aan het hart gaat. Het schijnt te maken te hebben met de rechtszaak in oorlogstijd van Kellers partner Herbert Deever (Frank Conroy). Het schijnt dat Keller en Deevers fabriek een groot overheidscontract had gekregen waarbij op een bepaalde datum vliegtuigmotoren moesten worden geleverd. Het was een zeer lucratief contract: het heeft hun bedrijf in feite opgebouwd. Maar er was een defect in de motoren <0xE2><0x80><0x93> wat Deever er niet van weerhield de levering van de defecte motoren af te maken. Als gevolg daarvan stortten twaalf vliegtuigen in de Stille Zuidzee neer, waarbij de piloten en bemanningen omkwamen. Deever belandde uiteindelijk in de gevangenis, maar de kritieke beslissing werd genomen zonder dat Joe Keller erbij was (hij was die dag ziek) en dus ging Keller niet naar de gevangenis.<br />Op de een of andere manier leken de Kellers, ondanks Chris' verbijstering over de dood van zijn broer in de oorlog, geen problemen te hebben. Joe is een blijkbaar succesvolle fabrikant en schijnt geliefd te zijn. Zijn vrouw Kate (Mady Christians) is altijd bereid om eventuele kleine moeilijkheden die zich voordoen glad te strijken. Maar Chris komt thuis met zijn vriendin Ann (Louise Horton). Dit maakt Joe en Kate van streek, hoewel ze hun best doen om hun gezicht in de plooi te houden: Ann is de dochter van de bajesklant Herb Deever. En soms gaat ook de boze, gekwelde George Deever mee (Howard Duff), die af en toe bij zijn vader op bezoek is geweest <0xE2><0x80><0x93> en het verhaal van de defecte motoren vanuit een ander perspectief heeft gehoord. En dat perspectief roept vragen op over 'die goeie ouwe' Joe Keller.<br />Tot 1945 kwam het onderwerp van overheidscontracten en corrupte kostenbesparingen zelden op het toneel of op het scherm voor. Maar tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het een groot probleem vanwege de enorme overheidscontracten die Washington voor de oorlogsinspanningen had afgesloten. In feite maakte de Amerikaanse senator die belast was met het onderzoek naar verspilling en corruptie in deze contracten, in de publieke belangstelling een grote naam. Hij was een senator uit Missouri die Harry S. Truman heette, en in 1944 was hij zo'n prominente figuur geworden dat de F.D.R. erop stond dat hij zijn plaatsvervanger zou worden bij de Democratische Nationale Conventie. Ze wonnen, en binnen een jaar had Truman een hogere functie dan vice-president.<br />Maar het onderwerp kwam nooit eerder in de film ter sprake. Vreemd genoeg was er in de jaren dertig een film over het 'besmeurd vlees'-schandaal in de Spaans-Amerikaanse oorlog, dat de carrière van Russell Alger, minister van Oorlog in McKinley's regering, had geschaad. Die film heette: IK HOU VAN EEN VROUW. De vleesconservenfabrikant die bij die film betrokken was, werd gespeeld door Edward G. Robinson, nota bene. Maar dat schandaal was het enige van oorlog profiterend schandaal dat op het scherm kwam. Dus toen Miller die film maakte, was het, als je het zo wilt noemen,'maagdelijk terrein'.<br />Miller maakte er natuurlijk een morele kwestie van <0xE2><0x80><0x93> zoals Joe Keller oog in oog komt te staan met zijn zonde tegen zijn partner, zijn land, de oorlogsinspanningen en zijn eigen zoons. En uiteindelijk komt hij erachter dat de materiële winst te kostbaar was <0xE2><0x80><0x93> zoals hij beseft dat de dode piloten allemaal zijn zoons waren.
Most American theater lovers think that greatness descended upon Arthur Miller in 1947 with his great play THE DEATH OF A SALESMAN. It certainly is the play that people remember above all his work, even such later classics as THE CRUCIBLE and A VIEW FROM THE BRIDGE. But as a matter of fact, just like THE GLASS MENAGERIE preceded Tennessee Williams' A STREETCAR NAMED DESIRE, ALL MY SONS preceded THE DEATH OF A SALESMAN.<br /><br />If Williams found a tragic poetry in the soul of his fallen aristocratic characters - his Amanda Wingfields and Blanche Dubois - Miller found a mine of power in the failures of the American cult of business success. In SALESMAN it is Willy Loman's gradual realization that a lifetime of hard struggle and strife serving his company did not result in his being shown any respect when he can no longer bring in any large business. In ALL MY SONS, Joe Keller (Edward G. Robinson) is not a small peg in the economy like Willy Loman. He is the owner of a factory - on his way to being a millionaire which (in 1948) is the proof of success in America. But while Willy Loman has a dirty secret that cost him his son's respect for him as a father, Keller has a dirty secret that makes him a criminal.<br /><br />The film/play takes place in 1945 - 46. Keller's oldest son has died in World War II, in an military aviation crash. His younger son Chris (Burt Lancaster) has returned too from military service upset - he is aware that something is wrong about the death of his brother, but he is not sure what. He is also aware that his father has a secretive side - one that he is sensitive about. It appears to be connected to the wartime trial of Keller's partner Herbert Deever (Frank Conroy). It seems that Keller and Deever's plant got a big government contract that required the delivery of airplane motors at a particular date. It was a very lucrative contract: in fact, it built their company. But there was a defect in the motors - which did not prevent Deever from completing the delivery of the defective motors. As a result, twelve planes crashed in the South Pacific, killing their pilots and crews. Deever ended up going to prison, but the critical decision was made without Joe Keller being present (he was ill that day) and so Keller did not go to prison.<br /><br />Somehow, despite Chris's perplexity about his brother's death in the war, the Kellers would seem not to have any problems. Joe is an apparently successful manufacturer and seems well liked. His wife Kate (Mady Christians) is always ready to smooth over any little flurries of difficulties that may pop up. But Chris comes home with his girl friend Ann (Louise Horton). This is upsetting to Joe and Kate, though they try to put their best face on it: Ann is the daughter of jailbird Herb Deever. And sometimes tagging along is angry, troubled George Deever (Howard Duff), who has occasionally visited his dad - and has heard the story of the defective motors from a different perspective. And that perspective raises issues about "good old" Joe Keller.<br /><br />Up to 1945 the subject of government contracts and corrupt cost cutting rarely popped up on stage or screen. But during World War II it became a big issue because of the huge government contracts that Washington set up for the war effort. In fact, the U.S. Senator in charge of investigating waste and corruption in these contracts made a really big name for himself in the public eye. He was a Senator from Missouri named Harry S. Truman, and by 1944 he had become such a prominent figure that F.D.R. insisted he be his running mate for the Democratic National Ticket. They won, and within a year Truman had a higher office than Vice President.<br /><br />But the subject never really came up before in film. There was, oddly enough, a film in the 1930s about the Spanish American War "tainted meat" scandal that damaged the career of Secretary of War Russell Alger in McKinley's Administration. This was I LOVED A WOMAN. The meat packer profiteer involved in that film was played by Edward G. Robinson of all people. But that scandal was the only war profiteering one that came to the screen. So when Miller did this film it was, if you will, "virgin territory".<br /><br />Miller, of course, turned the issue into a morality situation - as Joe Keller comes face to face to his sin against his partner, his country, the war effort, and his own sons. And he does, in the end, learn that the material gain was too costly - as he realizes, the dead pilots were all his sons.