Ik hoorde voor het eerst over deze film in het begin van de jaren tachtig, toen ik naar een aflevering van het programma 'Siskel en Ebert' zat te kijken. Een van hen (ik weet niet meer wie) beschreef hem gunstig als een van hun onontdekte juweeltjes. Wonderbaarlijk genoeg verscheen hij een paar weken later op HBO. Mijn vrouw en ik dachten allebei: 'Wat een charmante film!' Pas veel later besefte ik dat hij opnieuw was opgenomen met 'zachtere' Schotse accenten voor het Amerikaanse publiek. Ik vond alleen dat de dialoog een beetje gekunsteld was vanwege de alledaagse taal. Voor mij maakte dat de film alleen maar charmanter.<br />Gordon John Sinclair als Gregory is een klassieker. De gekwelde uitdrukking op zijn gezicht als hij eindelijk genoeg moed bij elkaar heeft geraapt om Dorothy (Dee Hepburn) mee uit te vragen, net als ze de doucheruimte in komt, is pure tienerangst! Iedere man of jongen die ergens ter wereld hetzelfde dilemma heeft ervaren, kan zich uitstekend in Gregory inleven. Nog beter is zijn geveinsde onverschilligheid als hij beseft dat Dorothy hem laat zitten, terwijl ze op de vakbond onder de enorme klok staat te wachten.<br />Dee Hepburns optreden als Dorothy vertoont dezelfde gekmakende ambivalentie die elke jongen ervaart als hij een meisje mee uit vraagt, en hij weet echt dat het hem onverschillig laat. De beste vertolking is misschien wel die van het script, met de subtiele aanwijzingen van regisseur Bill Forsyth over wie 'Gregory's Meisje' werkelijk is.<br />De kijker weet aanvankelijk niet eens zeker wie Madeline (Gregory's zus) is. De veelbetekenende blikken die Susan (Clair Grogan) ontfutselt en haar heimelijke en clandestiene gesprekken met Dorothy beginnen het verhaal te vertellen.<br />De ondersteunende voorstelling van Robert Buchanan als Gregory's beste vriend Andy is bijna een stelende voorstelling. Ik heb me altijd zijn klassieke zin herinnerd: 'Negen doelpunten achter elkaar, en wat doen ze? Zet de keeper in de steek en zet een meisje op de voorlijn!' Met zijn Schotse accent klinkt'meisje' als een rollende 'gare-ell'. Geweldig! Misschien is de beste scène in de hele film wel de 'zwaartekracht tartende' dans van Gregory en Susan in het park aan het eind. Wat een verbeeldingskracht en hoe volkomen, typisch en heerlijk puberaal! Ik wou bijna dat ik weer een tiener was.
I first learned of this film back in the early 1980's, while watching an episode of the "Siskel and Ebert" movie review show on PBS. One of them (I can't remember which)favorably reviewed it as one their undiscovered gems. Miraculously, it appeared on HBO a few weeks later. My wife and I both thought, "What a charming movie!" I didn't realize until much later that it had been re-dubbed with "softer" Scots accents for American audiences. I just thought the dialog was a bit stilted due to colloquial speech. For me, this just added to the charm.<br /><br />Gordon John Sinclair performance as Gregory is a classic. The anguish displayed on his face when he finally garners enough courage to ask Dorothy (Dee Hepburn) for a date, just as she enters the shower room is pure, teen-age angst! Any man or boy, who has experienced the same dilemma, anywhere in the world, can empathize superbly with Gregory. Even better is his feigned indifference when he realizes Dorothy stands him up, while waiting beneath the huge clock at the union.<br /><br />Dee Hepburn's performance as Dorothy displays the same infuriating ambivalence any boy has experienced when asking out a girl, he truly knows is indifferent to him.<br /><br />Perhaps the best performance is that of the script, with the subtle clues, thrown in by director Bill Forsyth, as to who really is "Gregory's Girl".<br /><br />The viewer is not even sure at first, who Madeline (Gregory's sister)is. The knowing glances stolen by Susan (Clair Grogan) and her furtive and clandestine conversations with Dorothy begin to tell the tale.<br /><br />The supporting performance by Robert Buchanan as Gregory's best friend Andy, almost steal the show. I always remembered his classic line: "Nine losses in a row and what do they do? Sack the goalie and put girl on the forward line!" In his Scottish brogue "girl" comes out as a rolling "gare-ell." Great stuff! <br /><br />Perhaps the best scene in the entire movie is Gregory's and Susan's "gravity defying" dance in the park near the end. What imagination and how utterly, typically, and wonderfully adolescent! I almost wish I was a teen-ager again.