Als er één ding is waar ik niet tegen kan in een film, dan zijn het nodeloze vervolgen die een franchise uitmelken. Het is nog erger als een vervolg bijna genoeg is om een franchise te ruïneren, zoals de derde Ninja Turtles-film. De derde film ontdeed de eerste film van alle ernst die er nog van over was en versterkte de pioniersgeest van de tweede film. In deze aflevering van de Ninja Turtle-trilogie moet het team een toverstok gebruiken om terug te reizen naar het feodale Japan van de zeventiende eeuw om April te redden die per ongeluk was geteleporteerd. Het lijkt op dit moment overduidelijk dat de filmmakers op dit moment bijna geen ideeën meer hadden.<br />Naar mijn persoonlijke mening voelt deze tijdreistrailer als een grote uitvlucht. Het is alsof de filmmakers nooit eerder met de franchise te maken hebben gehad (of het nu om films, cartoons of strips gaat), en in plaats van te putten uit bestaande populaire verhalen, dacht de schrijver/regisseur Stuart Gillard bij zichzelf: 'Wat zou een WACKY-avontuur voor deze jongens zijn? DUH! Tijdreizen!' Als ik nooit meer een komedie zie die voor de rest van mijn leven gebaseerd is op de routine van vis-uit-water, zal ik een gelukkig mens zijn. Het grootste deel van de humor van de film is gebaseerd op het feit dat de Turtles in het zeventiende-eeuwse Japan terechtkomen, en dat vijf mannen uit Japan in ruil daarvoor kennismaken met de moderne tijd. Waarom konden de filmmakers niet iets... ik weet niet... onderhoudends kiezen? Ik had veel liever gezien dat het Baxter Stockman/Mousers-verhaal naar het witte doek werd gebracht, in plaats van de 'krankzinnigheid' van Ninja Turtles die paarden proberen te berijden.<br />Een positief punt is dat Elias Koteas terugkeert als Casey Jones, een van mijn favoriete personages uit de eerste film. Koteas speelt in werkelijkheid een dubbele rol: Casey Jones en Whit, een van Walkers bemanningsleden in Japan. Koteas brengt wat humor in de film en maakt zelfs sommige delen van de film aangenaam. Paige Turco keert voor een tweede keer terug als April O'Neil, hoewel ze het deze keer wat meer overdrijft en vaker wel dan niet irritant overkomt. James Murray neemt de plaats in van Kevin Clash (die het personage in zowel _I_ als _II_ heeft gespeeld). In plaats van de stem van een Japanse oude man waar we aan gewend waren geraakt, klinkt het nu alsof Splinter een man is met een ernstige vorm van keelontsteking. Het leidt af en het is een beetje een teleurstelling.<br />De derde film is een grote teleurstelling voor de Ninja Turtle-franchise. De serie ging er bijna aan onderdoor, totdat Kevin Munroe hem in 2007 nieuw leven inblies met zijn CGI-film. Als het om de Ninja Turtles gaat, zou ik willen dat filmmakers ons minder slapstick in de stijl van _Three Stooges_ zouden geven en zich meer zouden concentreren op fatsoenlijke verhalen en geweldige actiescènes. En alsjeblieft, geen tijdreizen meer.
If there's one thing I can't stand in film, it's unnecessary sequels created to continue milking a franchise. It's even worse when sequel is nearly enough to ruin a franchise, such as the third Ninja Turtles film. The third film removed any sense of seriousness left over from the first film and amplified the campiness of the second film. In this installment of the Ninja Turtle trilogy, the team must use a magic scepter to travel back to 17th century feudal Japan to rescue April who had teleported on accident. It seems blatantly obvious at this point that the filmmakers were running out of ideas by this point.<br /><br />In my personal opinion, this time travel plot line feels like a major cop-out. It's as if the filmmakers had no previous experiences with the franchise (whether it be the movies, cartoons, or comics) and, rather than pull from existing popular story arcs, writer/director Stuart Gillard thought to himself, "What would be a WACKY adventure for these guys? DUH! Time travel!". If I never see another comedy that relies on the tired fish-out-of-water routine for the rest of my life, I'll be a happy man. The bulk of the movie's humor relies on the Turtles being tossed into 17th century Japan, and five men from Japan being introduced to modern times in exchange. Why couldn't the filmmakers have gone with something, I don't know...entertaining? I would've much preferred to see the Baxter Stockman/Mousers story arc brought to the big screen instead of the "zaniness" of Ninja Turtles trying to ride horses.<br /><br />On a positive note, Elias Koteas returns as Casey Jones, one of my favorite elements from the first film. Koteas is actually in a double-role: Casey Jones and Whit, one of Walker's crew members in Japan. Koteas brings some humor to the movie and actually makes some parts of the movie enjoyable. Paige Turco returns for a second run as April O'Neil, though she seems to be hamming it up a bit more this time and comes off as irritating more often than not. Probably my biggest complaint on the film's recasting was Splinter's voice; James Murray replaced Kevin Clash (who had voiced the character in both I and II). Rather than the voice of a Japanese elder that we became accustomed to, it now sounds as if Splinter is a guy with a bad case of laryngitis. It's distracting and a bit of a let-down.<br /><br />The third film is a major disappointment for the Ninja Turtle franchise. It practically killed the series until Kevin Munroe revived it in 2007 with his CGI film. When it comes to the Ninja Turtles, I wish filmmakers would give us less Three Stooges-style slapstick and concentrate more on decent stories and creating great action sequences. And, please, no more time travel.