Deze surrealistische afdaling in de waanzin begint met een cameraman die wanhopig graag een onzichtbare angst wil ontdekken die kennelijk de oorzaak is geweest van de zelfmoord van een man in het openbaar. Een wandeling door de ondergrondse doolhof van tunnels van Tokio leidt hem naar een aan de ketting gelegd meisje, verborgen in een kleine spleet in een of andere fantasiewereld. Hij neemt haar mee naar huis en begint haar dierlijke gedrag te bestuderen, terwijl zijn leven een bizarre wending neemt in de richting van het ergste. Hij krijgt mysterieuze telefoontjes over het meisje en ervaart een pervers genoegen als hij beseft dat ze alleen maar bloed zal consumeren. Ik moet zeggen dat deze film me nogal verbijsterd en teleurgesteld heeft achtergelaten. Ik neem aan dat het feit dat de hoofdfiguur krankzinnig is een goed excuus is om de bizarre factor tot het uiterste door te drijven, maar als een film zo weinig zin heeft als deze, kan ik hem niet aanbevelen. Wat een puinhoop!
This surreal descent into madness begins with a cameraman desperately longing to discover an unseen fear that had apparently caused a man's public suicide. A hike down into Tokyo's subterranean maze of tunnels leads him to a chained up girl, concealed in a small crevice in some kind of fantasy world. He brings her home and begins to study her animal-like behavior while his life takes a bizarre turn for the worst. He begins receiving mysterious phone calls concerning the girl and develops a perverted pleasure when he realizes that she will only consume blood. I have to say, this movie left me rather baffled and disappointed. I guess, the fact that the main character is insane might be enough of an excuse to push the bizarre factor to the extreme, but when a movie makes as very little sense as this one did, I cannot recommend it. What a mess!