Hotel for Dogs speelt heel veilig en houdt zich aan de beproefde formule van een kinderfilm. Voor veel kijkers zal het beste aan de film de schattige en knuffelige honden zijn die allerlei kunstjes vertonen die ze tijdens hun training hebben geleerd. Die honden zijn veel indrukwekkender dan het saaie verhaal, dat gebaseerd is op een hopelijk overtuigender boek van Lois Duncan. De dialogen missen flair, het acteerwerk is zoals te verwachten was eenvoudig, en de personages bieden slechts bescheiden amusement in vergelijking met hun hondencollega's. Volwassenen zullen het waarschijnlijk moeilijk vinden om de misselijkmakende zoete conclusie of de onmogelijk kunstmatige mechanica achter de werking van het hondenhotel te weerstaan, maar het publiek zal waarschijnlijk tevreden zijn. De 16-jarige Andi (Emma Roberts) en haar 11-jarige broer Bruce (Jake Austin) zijn heen en weer geslingerd tussen weeshuizen en pleegouders (vijf in de afgelopen drie jaar) zonder troost of voldoening te vinden. Bernie (Don Cheadle), de vriendelijke maatschappelijk werker die over hun plaatsingen gaat, probeert de kinderen tot rede te brengen, die niet tevreden zijn met hun nieuwste familie van huiveringwekkende wannabe-rocksterren (Lisa Kudrow en Kevin Dillon) die non-stop in hun appartement vervelende bandrepetities houden en dwangmatig de kasten en kasten in hun huis op slot doen. Het broer-en-zusteam heeft ook in het geheim een hond als huisdier, Vrijdag, die geautomatiseerde apparaatjes gebruikt die door de mechanische Bruce zijn geconstrueerd om eten te krijgen en verborgen te blijven. <br />Voordat de school begint, stuit het onruststokende duo (ze krijgen geld voor hondenvoer door frauduleuze goederen te verpanden) op een leegstaand hotel met een aantal honden erin. Andi en Bruce besluiten voor hun nieuwe hondenfamilie te zorgen en sluiten zich aan bij twee werknemers van de nabijgelegen dierenwinkel (Johnny Simmons en Kyla Pratt) en de nieuwsgierige Mark (Troy Gentile) om een uitgebreid zelfvoorzienend asiel te bouwen voor ongewenste, achtergelaten en loslopende honden. Aanvankelijk lijkt het of ze meer hebben afgebeten dan ze kunnen kauwen, vooral als de wrede hondenbeulen, zeurende pleegouders en irritante agenten de ongelooflijk grote groep honden in het vervallen oude gebouw beginnen op te merken.<br />'Het beoogde publiek waarschijnlijk wel.' Hoe kan een 11-jarige jongen zulke ingewikkelde mechanische apparaten bouwen? Is het echt zo gemakkelijk om tientallen honden te trainen in het gebruik van die apparaten? Is het gewoon geluk dat geen van de honden medische hulp nodig heeft? Is het echt oké voor kinderen om misdaden te plegen zoals inbreken, het betreden van verboden terrein en zelfs mishandeling, zolang het maar gebeurt met de bedoeling om verdwaalde dieren te redden? Deze film is duidelijk niet voor mij bedoeld, maar de afgezaagde dialoog (Kevin Dillon mompelt de afgezaagde zin: 'We're in deepdoo', nadat hij in een enorme afvalbak is gevallen), de voorspelbaarheid van Bernies rol, het sentimentele einde en de muziekmontage van Kill Bill (Tomoyasu Hotei' 'Battle without Honor or Humanity', dat onmiddellijk herkenbaar is als 'Battle without Honor or Humanity', zijn enorme afleidingen, vooral als je alleen maar een paar schattige honden amok wilt zien maken.<br />- Mike Massie.
Hotel for Dogs plays it very safe and sticks to a tried-and-true children's movie formula. For a great many viewers the best thing about the film will be the cute and cuddly dogs that perform various tricks  their training is easily more impressive than the humdrum story, based on a hopefully more consequential Lois Duncan book. The dialogue lacks flair, the acting is expectedly simple, and the characters provide only modest entertainment in comparison to their canine costars. Adults will probably find it difficult to withstand the sickeningly sweet conclusion or the impossibly artificial mechanics behind the inner workings of the dog hotel, but the target audience is likely to be pleased. <br /><br />16-year-old Andi (Emma Roberts) and her 11-year-old brother Bruce (Jake Austin) have bounced back and forth between orphanages and foster parents (five in the last three years) without finding comfort or satisfaction. Bernie (Don Cheadle), the kindly social worker who governs their placements tries to reason with the children, who aren't content with their newest family of quiver-inducing wannabe rockstars (Lisa Kudrow and Kevin Dillon) who conduct obnoxious band practice in their apartment nonstop, and compulsively lock up the cupboards and cabinets in their home. The brother and sister team have also been secretly keeping a pet dog, Friday, who uses automated gadgets constructed by the mechanically inclined Bruce to get food and to remain hidden.<br /><br />Before school starts up, the troublemaking duo (they get money for dog food by pawning fraudulent goods) comes across an abandoned hotel with several canine occupants. Deciding to look after their newfound family of dogs, Andi and Bruce join forces with two employees from the nearby pet store (Johnny Simmons and Kyla Pratt) along with nosey Mark (Troy Gentile), to build an elaborate self-maintained shelter for unwanted, abandoned and stray dogs. Initially it seems they've bitten off more than they can chew, especially when cruel dog pound troops, nagging foster parents and pesky cops begin to take notice of the incredibly large gathering of dogs at the dilapidated old building. <br /><br />The target audience probably won't be asking the questions that popped into my mind: How can an 11-year-old kid build such intricate mechanical contraptions? Is it really that easy to train dozens of dogs to use said electrical gadgets? Is it simply luck that none of the dogs need medical attention? Is it really okay for children to commit crimes such as breaking and entering, trespassing, and even assault, as long as it's done with the intent of saving stray animals? Clearly this film wasn't designed for me, but the trite dialogue (Kevin Dillon mutters the stale line, "We're in deep doo doo," after falling into an enormous animal waste bin), the predictability of Bernie's role, the sappy ending and the Kill Bill music montage (Tomoyasu Hotei's instantly recognizable "Battle Without Honor or Humanity") are huge distractions  especially when one just wants to see some adorable dogs running amok. <br /><br />- Mike Massie