Ik kan niet genoeg zeggen over de kracht van deze film. Door mijn eigen worsteling met mijn seksualiteit, en het verbergen waartoe zovelen zoals ik gedwongen worden, bracht deze film me tot tranen. Er zijn zo veel dingen waarvan ik zou willen dat ze anders waren, zowel in mijn leven als in de manier waarop de film zich afspeelde, maar ze zijn allebei verrassend aangenaam, zelfs zoals ze zijn. Ik kan niet zeggen dat dit het mooiste stuk film ooit is, van dialoog tot productiewaarde, veel delen van de film zijn scheef (om nog maar te zwijgen van het vaak onbegrijpelijke Britse gemompel!), maar het heeft me de hoop gegeven dat ik als homoseksuele tiener op een dag het soort liefde zal vinden waarnaar ik op zoek ben.
I cannot say enough about the power of this movie. With my own struggle with my sexuality, as well as the hiding that so many like me are forced into, this movie brought me to tears. There are so many things I wish could be different, both in my life and in how the movie played out, but both are surprisingly pleasant even as they are. I cannot say that this is the greatest piece of cinema ever created, from dialog to production values, many parts of the movie are askew (not to mention the often indecipherable British mumbling!), but it has given me hope that as a gay teenager I will someday find the type of love I am looking for.