Sebastian is zo'n film die je één keer ziet en dan heel lang niet meer vergeet. Ik zag hem in de jaren zeventig, en ik kon er pas weer van genieten toen ik hem in de jaren negentig op tv zag. Toch herinnerde ik me de hippe sfeer van de jaren zestig in Londen, de intellectueel stimulerende plot over codebrekers, Susannah Yorks luchtige, enigszins wispelturige Rebecca in minirokje die eigenlijk heel slim is, Bogardes koele academische Sebastian met daaronder een ziedende passie, en Jerry Goldsmiths rechtse soundtrack.<br /><br />Net als bij een lichter LeCarre-verhaal krijg je spanning over de Koude Oorlog, maar dan met een naoorlogse Britse zelfkritiek. Ze zijn dan misschien niet meer het Rijk dat ze ooit waren, maar ze hebben wel een beetje deskundigheid op het gebied van cryptografie waar de Amerikanen hen graag voor willen compenseren. Donald Sutherland speelt een NSA-type in Fylingdale Moor, die Sebastian (letterlijk) op de hoogte brengt van de laatste onderschepte berichten van een Russische satelliet. Hij is meteen onder de indruk als Sebastian het ingebouwde signaal hoort dat geheime informatie met de gewone Spoetnik-piepjes vermengt. Tussen dit belangrijke plot van West en Oost zit de go-go-scène uit het eind van de jaren zestig, waarin Sebastians voormalige minnares een popzangeres is die net haar beste tijd achter de rug heeft, zijn rechterhand een beetje een linkse sympathisante is en zijn nieuwe vriendin, Rebecca, een voor-hippe vrije geest die vastbesloten is hem uit zijn Oxford Don-kapsel te trekken. De Rebecca van Susannah York is vrolijk, maar heeft een opvliegend karakter dat heftig reageert op Sebastians emotieloze gewichtigdoenerij. Haar ware diepgang wordt pas zichtbaar als ze zich stilletjes uit haar leven terugtrekt om voor haar baby te zorgen, zonder de hulp van zijn vader, Sebastian, die uit haar leven is verdwenen. Ik heb het gevoel dat dit de beste rol is in Yorks ongelijke carrière.<br />Wat de film echt een stap verder brengt, is de muziek van Jerry Goldsmith. Zijn instrumentale 'First Day at Work' is precies de juiste combinatie van stadse opwinding en geestdrift die Rebecca en een schare mooie en intelligente meisjes omringt als ze aan het werk gaan als cryptoanalisten in Sebastians hightech-schuilkelder. Hoewel de rest van de soundtrack niet voldoet aan zijn Blue Max of Wind and the Lion-normen, zet dit ene nummer alleen al Goldsmiths 'First Day at Work' in een heel ander daglicht. De soundtrack is beter dan de meeste filmmuziek.<br />Ik zou deze in mijn top 100 van beste films zetten, vanwege de cast, de sfeer, de muziek en de kijkcijfers. Ik hoop dat hij binnenkort op dvd uitkomt.
Sebastian is one of those movies you see once and remember for a long time. I saw it back in the seventies, and didn't get to enjoy it again until I caught it on TV in the nineties. Still, I remembered its groovy sixties-London atmosphere, its intellectually stimulating plot about codebreaking, Susannah York's breezy, mini-skirted, somewhat flighty Rebecca who is actually quite smart, Bogarde's coldly academic Sebastian with passion seething underneath, and Jerry Goldsmith's right-on soundtrack.<br /><br />Like a lighter LeCarre story, you get Cold War tension, but with a post-war British self-deprecating viewpoint. They may not be the Empire they once were, but they do have a bit of expertise in cryptography that the Yanks would be willing to compensate them for. Donald Sutherland plays an NSA type at Fylingdale Moor who turns Sebastian on (literally) to the latest intercepts from a Russian satellite. He's immediately impressed when Sebastian hears the embedded signal that carries classified data piggy-back with the normal Sputnik beeps. Mixed in with this main West versus East plot is the late-sixties go-go scene, with Sebastian's former paramour a pop singer a little past her prime, with his right-hand girl a bit of a leftist sympathizer, and with his new girlfriend, Rebecca, a pre-hippy free spirit determined to pry him out of his Oxford Don shell. Susannah York's Rebecca is fun-loving but has a flame-hot temper that reacts explosively to Sebastian's unemotional pomposity. Her true depth is shone later when she quietly removes herself to care for her baby, without the assistance of its father, Sebastian, who has dropped out of her life. I feel it's the best role of York's uneven career.<br /><br />What really takes the movie a step above, is Jerry Goldsmith's score. His instrumental "First Day at Work" catches just the right combination of urban excitement and spritly spirit that accompanies Rebecca and a bevy of beautiful and brainy girls as they make their way in to begin their work as cryptanalysts working in Sebastian's high-tech sweatshop. While the rest of the soundtrack is not up to his Blue Max or Wind and the Lion standards, this one tune alone puts Goldsmith's soundtrack above most movie music.<br /><br />I would put this one in my list of top 100 movies for its cast, its atmosphere, its music, and its re-watchability. I hope it comes out on DVD soon.