Toen ik Schaduw van de Collosus voor het eerst zag, had mijn broer het van een vriend geleend. Mijn broer was in gevecht met een van de Collosi en ik kon mijn ogen niet van het scherm afhouden. Het was absoluut geweldig! Mijn broer had het spel gekocht, maar ik was er niet bij, omdat ik op dat moment nog geen PS2 had. Maar nu heb ik eindelijk dit echt unieke spel kunnen spelen.<br />Toen ik begon te spelen, viel me onmiddellijk één ding op. Geen laadschermen terwijl je door de uitgestrektheid van deze enorme wereld dwaalt! Ik had dit nog nooit gezien. Zelfs de Final Fantasy-spellen, die volgens mij een van de beste spellen zijn die ooit zijn gemaakt, hebben tientallen laadschermen, en het gebied dat ze beslaan is daarbij vergeleken miniem! Vervolgens viel het me op dat elk onderdeel van dit spel eruitzag als een schilderij in wording. Er was zelfs een moment dat ik moest stoppen toen ik een ravijn met stormwolken erboven in liep. Het was gewoonweg prachtig.<br />Ook zijn de meeste kolossi in dit spel gewoonweg verbazingwekkend. Mijn eerste gedachte was: 'Hoe ter wereld kan ik dat verslaan? Het is gigantisch!' Ten slotte mijn klachten, die weinig zijn in vergelijking met veel andere spellen. Kijk gewoon naar je personage terwijl hij rent. Het is waarschijnlijk een bijverschijnsel van het feit dat je geen laadschermen hebt, maar toch zat het me dwars. (2) Als je eenmaal in staat bent op een Colossi te klimmen, ben jij het tegen je greep, in plaats van de Colossi zelf. Je zou denken dat ze naar je zouden grijpen of zoiets! (3) De camera in dit spel zou je helemaal gek kunnen maken! Ik weet dat als je de rechterstok in dezelfde positie houdt, de camera vast blijft zitten, maar als je dat probeert terwijl je ook de driehoekige knop vasthoudt, is het bijna onmogelijk! Maar als puntje bij paaltje komt, is dit beslist een leuk spel en de moeite waard om twee keer door te spelen, zo niet nog een paar keer. Ik zou ook geen bezwaar hebben tegen een tweede spel, vooral niet als de drie fouten die ik heb genoemd zijn hersteld.
When I first saw Shadow of the Collosus, my brother had borrowed it from a friend. My brother was battling one of the Collosi and I could not find it in me to tear my eyes away from the screen. It was absolutely HUGE! Inevetibly, my brother bought the game but I was left out as I did not own a PS2 at the time. I have, however, finally been able to play this truly unique game.<br /><br />When I began play, I immediately noticed one thing. No loading screens as you roam throughout the expanse of this huge world! I had NEVER seen this before. Even the Final Fantasy games, which I consider to be some of the best games ever made, have dozens upon dozens of loading screens, and the area they cover is minuscule in comparison! Next, I noticed how every single part of this game looked like a painting in the making. There was even a time when I HAD to stop while entering a canyon with stormy clouds above. It was simply beautiful.<br /><br />Also, most of the colossi in this game are simply amazing. My first thought was, "How in the world am I going to be able to beat that!? It's huge!" Finally, my complaints, which are few compared to many other games. (1) Some of this game is fairly choppy. Just watch your character as he runs. It is most likely a side effect of having no loading screens but it still bothered me. (2) Once you are able to get on a Colossi, it is you vs. your grip, rather than the Colossi itself. You would think that they would make a grab at you or something! (3) The camera in this game could drive you absolutely mad! I know that if you hold the right stick in the same position the camera will remain fixed, but try doing that while also holding on to the triangle button, it's nearly impossible! When all is said and done, though, this is definitely a fun game and worth playing through twice, if not several more times afterward. I would not be opposed to a second game as well, especially if the three flaws I stated are fixed.