Het komt zelden voor dat een film me aan het huilen brengt, laat staan aan het snikken. Deze film onthulde een paar van de mooiste beelden van vergeving, genade en vrijheid. Elk personage was een venster naar mijn hart. Alle dingen die ik haat aan mezelf, mijn koppige wil <0xE2><0x80><0x93> mijn onbaatzuchtigheid <0xE2><0x80><0x93> en mijn vermogen om te haten. Er waren ook dingen die ik hoopte te zijn <0xE2><0x80><0x93> gracieus, buitengewoon vergevingsgezind en altijd hoopvol. Ik geloof dat de beste films zijn die je urenlang stil maken. Die je laten weglopen <0xE2><0x80><0x93> niet om de film zelf te analyseren <0xE2><0x80><0x93> maar om jezelf te verkennen. Deze film maakte indruk op mijn leven <0xE2><0x80><0x93> niet alleen op mijn dag of mijn toptienlijstje.
It is a rare thing for a movie to bring me to tears, let alone, full fledged sobs. This movie revealed some of the most beautiful pictures of forgiveness, grace and freedom. Each character was a window into my heart. All the things I hate about myself, my stubborn will - my innability to forgive - and my capacity to hate. There was also the things that I would hope to be -- gracious, exceedingly forgiving, and always hopeful. I believe that the best movies are the ones that make you quiet for hours. That you walk away - not analyzing the movie itself - but exploring yourself. This movie made an impact on my life - not just my day or my top ten list.