Niet geketend door het realisme noch ermee belast, onderzoekt regisseur Frances-Anne Solomon bedachtzaam de kwestie van de Black-on-Black-misdaad binnen de zwarte gemeenschap, die zeker de nationale grenzen overschrijdt. Niettemin blijft Solomon in 'A Winter Tale' - de openingsfilm voor het African Diaspora Film Festival van dit jaar in New York City - de nadruk leggen op de Black Canadian-aangelegenheden. Haar consequente gebruik van intieme scènes herinnert het publiek eraan dat zo'n universeel thema geworteld is in een specifieke locatie die het waard is van dichtbij bekeken te worden.<br />De film begint met de dood van een jonge jongen als gevolg van verdwaald geweervuur in de buurt van een drugspand. In plaats van vrouwelijke personages toe te staan de pijn en het verdriet van het moment uit te spreken, legt Solomon de geschokte geluiden en de doordringende stilte vast van de pijn, de tranen en de worstelingen van mannen. Solomon negeert de gezichtsuitdrukkingen niet. Sterker nog, ze maakt op de meest veelzeggende momenten goed gebruik van visuele hulpmiddelen. Haar zorgvuldige weergave van een misdaad die misschien alleen een krantenartikel waard is, is de reden voor het bekijken van de film.<br />Na zijn dood richt een jonge gemeenschapsbouwer, Gene Wright, een lokale steungroep op, uitsluitend voor mannen. Wright denkt dat deze onfortuinlijke moord mannen door de generaties heen zal stimuleren om de problemen van de gemeenschap aan te pakken. De eerste bijeenkomst voldoet echter niet aan de verwachtingen. Het is alleen in een plaatselijk eethuis, mejuffrouw G.' Het is in deze intiemere omgeving dat de film laat zien hoe misdaden binnen de gemeenschap met elkaar verweven zijn en blijvende gevolgen hebben binnenshuis, ondanks het gekscheren en het spel dat in de eetgelegenheid wordt gespeeld. Te midden van de dringende noodzaak om de recente moord aan te pakken, heeft elke sleutelfiguur moeilijke thuissituaties die geen troostende of herkenbare oplossingen hebben.<br />In een vraag-en-antwoordsessie na de première merkten enkele toeschouwers op dat het leerzame potentieel van de film verloren zou kunnen gaan als gevolg van een of andere expliciete inhoud. Als reactie hield de regisseur het huidige formaat van de film aan om te laten zien dat deze expliciete beelden niet holistisch veeleisend zijn. Ik denk dat de scherpe precisie van Solomons film ook duidt op de innovatieve verbeeldingskracht van de kunstenaar, ook al wordt die gevoed door waargebeurde verhalen.<br />'In A Winter Tale' brengt Solomon samen met haar getalenteerde cast een complex maar gemeenschappelijk verhaal dat de interpretatieve vrijheid van het publiek respecteert door de dynamische levens van elk personage in stand te houden.
Neither chained by realism nor burdened by it, director Frances-Anne Solomon thoughtfully explores the issue of Black-on-Black crime within the Black community, which certainly transcends national boundaries. Nevertheless, in "A Winter Tale"the opening night presentation for this year's African Diaspora Film Festival in New York CitySolomon remains specific to Black Canadian affairs. Her consistent use of intimate scenes reminds the audience that such a universal theme is grounded in a specific location that is worthy of close-up attention. <br /><br />The film opens with the death of a young boy as a result of stray gunfire near a drug location. Instead of allowing female characters to pronounce the pain and mournfulness of the moment, Solomon captures the devastated sounds and piercing silence of men's pain, tears and struggles. Solomon does not ignore facial dialogue. In fact, she makes good use of visual resources at the most telling moments. Her thoughtful portrayal of a crime that might only merit a blurb in newspapers is the reason for viewing the film. <br /><br />Following the death, a young community-builder, Gene Wright, starts a local support group exclusively for men. Wright thinks that this unfortunate homicide will galvanize men across generations to address problems of the community. The first meeting, however, fails expectations. It is only within a local eatery, Miss G's Caribbean Take Away, that the men start to come together. It is in this more intimate setting that the film shows how crimes within the community are intertwined and have lasting effects within the home despite the bantering and play that goes on in the eatery. Amidst the urgent need to address the recent killing, each key male character has difficult issues of home that do not have comforting or identifiable resolutions. <br /><br />In a question-and-answer session following the premiere screening, some audience members observed that the instructive potential of the film might be lost due to some explicit content. In response, the director upheld the current format of the film in order to show how these explicit images are not holistically demanding. Likewise, I think that although driven by true-to-life narratives, the edgy exactitude of Solomon's cinematography indicates the artist's innovative imagination. <br /><br />In "A Winter Tale," Solomon along with her talented cast deliver a complex yet common story that respects the audience's interpretative freedom by preserving the dynamic lives of each character. (Courtesy of SeeingBlack.com)