De echte vraag is deze: als een regisseur die berucht is om zijn slechte films uiteindelijk een goede maakt, verdient hij dan een grootse loftuiting? Mijn antwoord is nee. _Position_ was bedoeld als twee films, en dat is het ook. Helaas is het regisseur Neil LaBute gelukt om maar één van die films te maken die de moeite waard zijn. De film, die zich afspeelt in het heden met flashbacks naar de negentiende eeuw, gaat over twee literaire experts met een voorliefde voor Victoriaanse poëzie die een schokkend geheim ontdekken over een gerespecteerde negentiende-eeuwse dichter. Het grootste deel van de film is uitstekend, voornamelijk dankzij een voor zijn doen uitzonderlijk goede regie van LaBute en uitstekende acteerprestaties van Jennifer Ehle en de altijd geweldige Jeremy Northham (als er rechtvaardigheid bestond, zou deze man een grote ster zijn).<br />Jammer genoeg worden de hedendaagse personages niet gespeeld door acteurs van zulk kaliber. Ik neem aan dat Gwyneth Paltrow af en toe oké zou moeten zijn, maar Neil LaBute-clanlid Aaron Eckhart was een absoluut rampzalige keuze om de hoofdrol te spelen. Hij had duidelijk geen inzicht in een personage dat geacht wordt zo geraffineerd te zijn, en speelde hem in plaats daarvan als een stereotiepe, cartoonachtige Amerikaanse slons die om onverklaarbare redenen dol is op Engelse poëzie (en een geleerde is op de koop toe! Voeg daar nog een paar echt slechte boeken aan toe, dialogen en een scenario dat lijdt aan hiaten in de logica, en je hebt een frustrerende film die goed had kunnen zijn maar dat uiteindelijk niet is. Je zult lachen om alle verkeerde stukken.
The real question is this: If a director infamous for making bad films finally makes one that's sorta OK, does he deserve rich praise? My answer is no. Possession was meant to be two movies, which it is. Unfortunately director Neil LaBute managed to only make only one of those movies worth watching. Set in the present with flashbacks to the 19th century, the film is about two literary experts with a love of Victorian poetry who discover a shocking secret about a revered 19th century poet. The "period" portion of the film is excellent, mainly due to some uncharacteristically good directing by LaBute and excellent acting by Jennifer Ehle and the always great Jeremy Northham (if there was any justice this guy would be a major star).<br /><br />Sadly the modern day characters are not played by actors of such caliber. Gwyneth Paltrow I suppose should be given credit for being occasionally OK, but Neil LaBute cohort Aaron Eckhart was a positively disastrous choice to play the lead. He clearly had no insight into a character who is supposed to be this sophisticated, and instead played him as a stereotypically cartoonish American male slob who inexplicably loves English poetry (and is a scholar to boot!) Add in some truly bad writing, dialogue and a screenplay that suffers from logic gaps and you've got a frustrating movie that might have been good but ultimately isn't. You'll be laughing at all the wrong parts.