De Late Show is een van de meest onderschatte films aller tijden. Het ietwat gecompliceerde detectiveverhaal heeft vergelijkingen opgeroepen met Chinatown, wat zowel oneerlijk als ongelukkig is. Dit is een film die op zichzelf staat.<br />Het acteerwerk is over het algemeen heel goed en de rollen van de hoofdrollen zijn bijzonder sterk. Een dialoog die bij minder zelfverzekerde acteurs geforceerd of afgezaagd had kunnen overkomen, is hier geloofwaardig en vaak grappig. Art Carney en Lily Tomlin zijn leuk om naar te kijken als een kibbelend detectiveduo dat evenzeer door wederzijdse eenzaamheid tot elkaar is gebracht als door alles wat de plot hun toewerpt. Beiden zijn in staat hun personages interessant te houden zonder het te overdrijven. Het zou voor mevrouw Tomlin extra gemakkelijk zijn geweest. Tomlin mag dan overdrijven met haar vertolking van de nogal wispelturige Margo, maar zij slaagt erin de eigenaardigheden van haar personage in evenwicht te brengen en het er moeiteloos uit te laten zien.<br />Robert Benton is op de academie voorgedragen voor een prijs voor zijn scenario, maar hij verdiende echt meer erkenning voor het regisseren van een film waarin hij de stemming precies goed heeft en waarin hij erop vertrouwt dat zijn acteurs hun werk goed doen. Dat was geen geringe prestatie voor een werk dat film noir moet zijn met een beetje komische timing.<br />Ik heb deze film gezien toen hij bijna dertig jaar geleden voor het eerst werd uitgebracht en heb hem kortgeleden nog eens bekeken. In een tijd waarin zoveel films afhankelijk zijn van computerbeelden en intriges die door marketingafdelingen verzonnen lijken te zijn, was het verfrissend om een film te herontdekken die op sterke regie en voortreffelijk acteerwerk teruggrijpt.
The Late Show is one of the most underrated films of all time. It's somewhat convoluted detective plot has raised comparisons to Chinatown, which is both unfair and unfortunate. This is a film that stands out on its own.<br /><br />The acting is generally very good, and the performances by the leads are particularly strong. Dialogue which might have seemed forced or corny with less assured actors is believable and often funny here. Art Carney and Lily Tomlin are fun to watch as a bickering detective duo brought together as much by mutual loneliness as by anything the plot throws at them. Both are able to keep their characters interesting without overdoing it. It would have been especially easy for Ms. Tomlin to go over the top with her depiction of the rather flighty Margo, but she manages to balance her character's peculiarities and make it look effortless.<br /><br />Robert Benton received an academy award nomination for his screenplay, but he really deserved more recognition for directing a film in which he gets the mood just right, and trusts his cast to do their jobs well. This was no mean feat for a work that needs to be film noir with some comic timing.<br /><br />I saw this film when it first came out nearly 30 years ago, and then watched it again recently. At a time when so many films rely on computer generated images, and plots that seem dreamed up by marketing departments, it was refreshing to rediscover a film that relies on strong direction, and outstanding acting.