Ik zal er geen doekjes om winden. Zonder 'Newhart' gebeurt er niets met 'Seinfeld'. Ik wil niet beweren dat de programma's in geen enkel opzicht identiek waren, maar ze hebben veel meer gemeen dan je op het eerste gezicht zou denken.<br />'Seinfeld' had in elk geval de stedelijke omgeving van New York City, maar als je je kunt voorstellen dat het in een Bed & Breakfast in Vermont gebeurde, met een iets oudere man in de titelrol, dan zie je de overeenkomsten. Een wereldwijze, humoristische man te midden van een stel maffe figuren die zich in zijn leven verstrikken. Over welke show heb ik het? Precies.<br />Nu had 'Newhart' heel wat meer te bieden dan 'Seinfeld'. Het publiek kende Bob van zijn Grammy-winnende komedies, zijn gastoptredens in alle variétéprogramma's van die tijd en zijn twee sitcoms. De eerste was een milde komedie uit het begin van de jaren zestig en de tweede, beroemder en geliefder, uit de jaren zeventig, zat vol dubbelzinnige toespelingen en was naar televisiemaatstaven vrij gewaagd, ook al waren dr. Robert Hartley en zijn beeldschone vrouw Emily getrouwd. Het leek een blik in een 'echte' relatie, met ups en downs en charme, en het was echt lachwekkend en beminnelijk.<br />'Newhart' was anders, en dat was ook de bedoeling. Toch vergeleken velen de actrices die de echtgenotes van meneer Newhart speelden oneerlijk met de actrices uit deze twee programma's: Mary Frann. Gedurende de hele serie was Joanna de tegenspeelster van Suzanne Pleshettes Emily. Het was niet de bedoeling dat de karakters op die manier met elkaar werden vergeleken. Het was een ander tijdperk, voor de televisie, voor het land en zelfs voor de ster. Joanna's rol in 'Newhart' was een steunpilaar waar Innkeeper Dick zich aan vast kon klampen wanneer alles uit de hand liep, terwijl Emily en dr. Bob elkaar en hun vrienden en situaties om beurten met een duivelse vrolijkheid uit de jaren zeventig bestookten.<br />Toen 'Newhart' begon, werd het op video opgenomen en had het meer iets van een'soap-opera'. De beelden zijn vreemd in vergelijking met de rest van de serie. Bovendien waren de personages in dat eerste seizoen wat alledaagser, en de afwisselend hartverwarmende/moeilijke verhaallijnen schoten heen en weer tussen de clichés uit de jaren vijftig en de clichés uit de jaren tachtig! Maar toen ze overschakelden op film en er de getalenteerde Peter Scolari en Julia Duffy aan toevoegden, ging het er heel anders aan toe! De grappigste dialogen en de grappigste momenten in een comedy van... zo'n beetje elk tijdperk. Briljant geschreven, en goed gespeelde optredens, zelfs met de vaste personages Larry, Darryl en Darryl.<br />Laten we het hebben over de beroemde laatste aflevering, die aantoonbaar de grootste 'laatste' aflevering is van elk tv-programma dat ooit is gemaakt. Maar de vraag is: waarom is hij zo geweldig? Je moet een paar feiten weten. <br /><0x3E> Er waren twee andere programma's uit die tijd die een soortgelijke plotwending gebruikten rond de tijd van het einde van 'Newhart': het medische drama van NBC, 'St. Elsewhere' (van dezelfde productiemaatschappij als 'Newhart' <0xE2><0x80><0x93> MTM) en CBS's eigen nachtsoap, 'Dallas', die een belangrijk verhaal had over het personage van Patrick Duffy, Bobby Ewing.<br /><0x3E> Zonder in detail te treden over de plot van die andere serie (voor het geval je die programma's niet hebt gezien), kan ik zeggen dat als de 'St. Elsewhere' en 'Dallas'-twisten niet zo waren uitgespeeld als ze waren, het einde van 'Newhart' niet zo'n ongelooflijke explosieve impact zou hebben gehad. Je lacht niet alleen om het concept, je lacht ook om de context van het concept in de geschiedenis. Met andere woorden, je lachte niet alleen op dat moment in het programma, maar het was een grote, vette grap op de hele televisie zelf!<br />Echt, dit was een briljante, briljante laatste lach. Hij is zo adembenemend onverwacht, en toch zo perfect passend, dat het bijna onmogelijk is om niet te denken dat hij op de een of andere manier al vanaf de eerste aflevering was gepland! Dat maakt het alleen maar nog grappiger!<br />Misschien wel het beste van alles, ze deden het voordat iemand het idee kreeg dat een programma sentimenteel 'eer aan zichzelf betoonde' of 'beroemdheidscommentaar' gaf, en ze slaagden erin om zich aan hun dertig minuten durende format te houden, in plaats van uit te breiden. het programma om het uit te melken.<br />Genius.
I'm going to go out on a limb here and make a bold statement. Without "Newhart," "Seinfeld" doesn't happen. Now, I'm not saying the shows were identical by any means, but they share a lot more than you would think at first glance.<br /><br />Certainly "Seinfeld" had the urban setting of New York City, but if you can imagine it happening at a Vermont Bed & Breakfast, with a slightly older fellow in the title role, you can see how the parallels do exist: A world-weary, humorous guy at the center of a bunch of wacky characters that entangle themselves in his life. Which show am I talking about? Exactly.<br /><br />Now, "Newhart" had a lot more going for it than "Seinfeld" did when they started. Audiences knew Bob from his Grammy winning comedy album, guest appearances on every variety show of the day and his two sitcoms: the first being a standard gentle comedy from the early sixties and the more famous and beloved one from the 1970s filled with winking innuendo, and was pretty racy by television standards, even though Dr. Robert Hartley and his beautiful wife Emily were married. It seemed like a look into a "real" relationship, with the ups the downs and the charm, and it was genuinely laughable and lovable.<br /><br />"Newhart" was different, and it was supposed to be. Even so, many unfairly compared the actresses who played Mr. Newhart's wives on these two programs: Mary Frann's Joanna to Suzanne Pleshette's Emily, throughout the run. Really, the characters were never meant to be compared in that way. It was a different era, for television, for the nation, and even for the star. On "Newhart," Joanna's role was as a pillar of strength for Innkeeper Dick to hang onto when everything was going crazy, while Emily and Dr. Bob took turns skewering each other and their friends and situations with devilish 70s glee.<br /><br />When "Newhart" began, it was shot on videotape and had more of a "soap opera lighting" look to it. The visuals are odd in relation to the rest of the series. Also, the characters that first season were more pedestrian and the alternating heartwarming/difficult story lines flip-flopped between borderline 1950s trite or 1980s mean! But when they switched to film and they added the talented Peter Scolari and Julia Duffy, things took off! Some of the wittiest dialogue and funniest moments in a sitcom of... just about any era. Brilliant writing, and well played performances, even with the stock characters Larry, Darryl and Darryl.<br /><br />Let's get to the famed final episode, which is arguably the greatest "last episode" of any television show ever created. But the question is, why is it so great? You need to know a couple of facts.<br /><br />There were two other programs of the era that utilized a similar plot twist device around the time of "Newhart's" end: NBC's medical drama, "St. Elsewhere" (from the same production company as "Newhart" - MTM) and CBS's own nighttime soap, "Dallas," which had an important storyline involving Patrick Duffy's character, Bobby Ewing.<br /><br />Without going into specific detail about any of what these other show's plots were about (in case you haven't seen those programs), I can say that if the "St. Elsewhere" and "Dallas" plot points were not played out the way they had, "Newhart's" ending, though still funny, wouldn't have had the incredible explosive impact it had. It was a joke with an exponential punch line: you're not just laughing about the concept, you are laughing about the context of the concept in history. In other words, you were laughing not only at the moment within the show, but it was a big fat joke on all of television, itself!<br /><br />Really, this was one brilliant, brilliant last laugh. It is so breathtakingly unexpected, yet perfectly fitted, it's almost impossible to think that it wasn't somehow planned from the first episode! That only makes it that much funnier!<br /><br />Perhaps best of all, they did it before anyone conceived the notion of a program sentimentally "paying tribute to itself," or having "celebrity commentary," and they managed to stick to their thirty minute format, not "expanding" the program to milk it.<br /><br />Genius.