Schrijver John Hughes, die misschien beter bekend is van zijn populaire maar overschatte serie 'Home Alone', scoort hier met een charmante en verrukkelijke romantische komedie met de knappe komiek Frank Whaley in de hoofdrol. Jim (Whaley) verliest op komische wijze zijn zoveelste baantje. Zijn vader legt hem een ultimatum voor. Als Jim nog één baantje verliest, wordt hij het huis uit geschopt. Jim heeft al toegegeven dat hij het heerlijk vindt om thuis te wonen, omdat de accommodatie vier sterren heeft. Omdat hij door zijn incompetentie het grootste deel van zijn schepen achter zich heeft verbrand bij de plaatselijke zakenlieden, heeft Jim weinig keus meer. En we vinden onze held als 'nachtbraker' bij niemand minder dan de plaatselijke Target-winkel. Nou, dat leidt tot allerlei ongelukken en hilarische situaties die keurig worden uitgevoerd door de onhandige en overdrijvende maar op korte termijn sympathieke Jim. En dan komt de verpletterende belangstelling, geportretteerd door de fantastische Jennifer Conelly. Josie is de dochter van een plaatselijke hoge piet, maar ze lijkt niet onder de indruk van wat het leven in het kleine stadje North Carolina te bieden heeft. Ze is Jims oogappel, en zo'n beetje ieder ander mannenoog binnen het bereik van zijn blik. Conelly zag er in deze rol echt mooi uit. Dat was voordat ze zo was afgevallen dat ze nu twee biljartkeus had in plaats van benen. Tegenwoordig ziet Conelly eruit alsof ze de afgelopen drie jaar twee crackers per dag heeft gegeten. En de neus die haar gezicht scherper en puntiger doet lijken past niet bij haar. Maar ze ziet er hier fantastisch uit, zoals Whaley ontdekt nadat ze hem voor de nacht in de winkel hebben opgesloten om voor de spullen te zorgen en op te ruimen. Josie heeft zichzelf namelijk in de winkel opgesloten in een mislukte poging tot winkeldiefstal. En het blijkt dat zij en Jim de enige twee mensen in het gebouw zijn. De dialoog tussen Jim en Josie is verfrissend, ook al is die niet realistisch. Jim is ongelooflijk verbaasd als Josie hem aanwijst als de leugenaar van de stad. Ook al bedoelt ze het niet als een belediging. Maar Jim behandelt haar als een persoon in plaats van als een seksobject, en dat is iets waar Josie niet aan gewend is. De twee gaan samen naar een tv-diner voor de presentatie van de elektronica, en zelfs naar een langzame dans. En je kunt je voorstellen hoe Jim zich zou voelen in de aanwezigheid van zo'n beeldschone vrouw. Hij wil niet dat de zon opkomt. Het is natuurlijk niet volmaakt. Iedereen zou moeilijk kunnen geloven dat schoonheidskoningin Josie zou vallen voor de nurkse, uilskuikenachtige Jim. En de acteurs zijn te serieus voor komische nootjes. Maar het punt is dat je het wilt geloven, en dat draagt alleen maar bij aan de charme van de film. Uiteindelijk begint de hele zaak te ontrafelen en ontaardt de film in de Hughes-traditie van klungelige inbrekers en andere stompzinnige onzin, en is de magie verloren. Maar de opschorting van het ongeloof zorgt er korte tijd voor dat we in deze bescheiden oase van romantiek leven, en er is geen Amerikaan met rood haar die zich niet inbeeldt dat hij daar is met Conelly. Maar tussen de capabele capriolen van Whaley door en de opmerkelijke schoonheid van de adembenemende Conelly zitten meer dan genoeg momenten voor een film die beslist een paar topmomenten heeft. Dank aan Hughes voor het bedenken van een goed uitgangspunt in plaats van het vinden van de perfecte acteurs om er een succes van te maken. Een zeer aangename en originele romantische komedie.
Writer John Hughes, Perhaps better known for his popular yet overrated 'Home Alone' series scores here with a charming and delightful romantic comedy starring clever comedian Frank Whaley. When the town liar Jim ( Whaley ) loses his umpteenth job in comical fashion. His father lays down an ultimatum. If Jim loses one more job he will be kicked out of the house. Where Jim has already confessed that he loves living at home since the accommodations are four star. Having burned most of his bridges with the local businessmen through his incompetence Jim has few options left. And we find our hero as 'Night clean up boy' at none other than the local 'Target' store. Well this leads to all types of mishaps and hilarious situations which are executed nicely, by the clumsy and exaggerating yet imminently likable Jim. Enter the crush interest, portrayed by the fabulous Jennifer Conelly. Josie is the daughter of a local bigwig, yet she seems disenchanted by what life in the small North Carolina Town has to offer. She is the apple of Jim's eye, and just about every other male's eye within the range of vision. Conelly really looked beautiful in this role. It was before she had dieted down to where she now has two pool cues for legs. Nowadays Conelly looks as if she's had two crackers a day for the last three years. And the nose job which makes her face seem sharper and pointier does not become her. But she looks amazing here as Whaley discovers after they've locked him inside the store for the night, to look after things and tidy up. Josie, you see, in an act of rebellion has locked herself inside the store in a botched shoplift attempt. And it turns out her and Jim are the only two people in the building. The dialogue between Jim and Josie is refreshing even if it isn't realistic. Jim is incredulously surprised when Josie identifies him as the town liar. Even though she doesn't mean it as an insult. But Jim does treat her like a person instead of a sex object and this is something that Josie is not used to. The two share TV Dinners in front of the electronics presentation and even a slow dance. And you can relate to the way Jim would feel in the presence of such a gorgeous creature. He does not want the Sun to come up. It's not perfect of course. Anyone would have a hard time believing that beauty Queen Josie would fall for the twerpish bullshitting Jim. And the actors are being too serious for comedic license. But the thing is, you want to believe it, and that only adds to the film's charm. Eventually, the whole thing starts to unravel and the film degenerates into the Hughes tradition of bungling burglars and other stupid nonsense, and the magic is lost. But for a brief time the suspension of disbelief makes us exist in this modest oasis of romance, and there's no red blooded American male who didn't imagine himself there with Conelly. But between the capable antics of the sidesplitting Whaley and the remarkable beauty of the breathtaking Conelly. They are more than enough to carry a film that definitely has some top moments. Credit Hughes for coming up with a good premise than finding the perfect actors to make it work. A very enjoyable and original romantic comedy. 7 out of a possible 10 T.H.