Bob Clampetts 'What's Cookin', Doc?' is een briljante tekenfilm met één grote fout. Het uitgangspunt is dat Bugs Bunny de Oscaruitreiking bijwoont in het volste vertrouwen dat hij een beeldje voor de beste prestatie zal winnen. Als de eer echter aan James Cagney wordt toegekend, haalt Bugs zijn neus op en probeert hij de kiezers over te halen van gedachten te veranderen door een clip van een van zijn vorige optredens te laten zien. Daar komt het probleem om de hoek kijken. Tot op dat moment is 'What's Cookin', Doc?' een tekenfilm geweest die bol stond van Clampetts kenmerkende energie. De clip die Bugs aan het publiek laat zien, is echter een slecht gekozen fragment uit Friz Frelengs 'Hiawatha's Rabbit Hunt' waarin heel weinig gebeurt. Hoewel deze perverse keuze waarschijnlijk een ingestudeerd grapje was, vertraagt het fragment uit Frelengs tekenfilm sterk 'What's Cookin', doc?'.<br />Afgezien van dit kleine gepieker, is 'What's Cookin', doc?' een geweldig kort filmpje. Na het succes van Chuck Jones' enige personage, Daffy Duck in de tekenfilm 'Duck Amuck', werden er een paar pogingen gedaan om een solo-auto voor Bugs te maken, wat resulteerde in het matte 'Rabbit Rampage' en 'Baton Bunny'. Dit was volkomen overbodig, aangezien Clampett de geweldige één-bunny-show al had gemaakt met 'What's Cookin', doc?'. Terwijl andere personages worden gezien in silhouet of worden gehoord buiten het scherm, draagt Bugs het grootste deel van 'What's Cookin', doc?' helemaal alleen, met een opmerkelijk energieke, van vorm veranderende voorstelling. Hij speelt Hollywood-sterren en speelt verschillende acteerstijlen, hij verandert van zelfvoldane, ontspannen nonchalance in ongelovige, door ego's gedreven razernij. Clampett maakt dit alles op zijn karakteristieke manier mooi. Bugs ziet er hier verbazingwekkend uit en springt met adembenemende soepelheid van de ene pose in de andere. Clampett gooit er ook een paar van zijn kenmerkende smerige grappen in, waarvan er een de slotgrap van de tekenfilm is. 'Wat is Cookin', doc?' is gedeeltelijk een meesterwerk, maar de gedeeltelijke briljantie ervan maakt de ongelukkige onderbreking van Frelengs saaie uittreksel ronduit om razend van te worden.
Bob Clampett's 'What's Cookin', Doc?' is a brilliant cartoon with one major flaw. The premise here is that Bugs Bunny is attending the Oscars, confident that he will win a statuette for best performance. When the honour is instead bestowed upon James Cagney, Bugs blows his top and attempts to convince the voters to change their mind by showing a clip of one of his previous performances. This is where the problem comes in. Up to this point, 'What's Cookin', Doc?' has been a cartoon bursting with Clampett's trademark energy. The clip Bugs shows to the audience, however, is a poorly chosen extract from Friz Freleng's 'Hiawatha's Rabbit Hunt' in which very little happens. While this perverse choice was likely an in-joke of some kind, the segment from Freleng's cartoon severely slows 'What's Cookin', Doc?' down.<br /><br />This little niggle aside, 'What's Cookin', Doc?' is a marvellous short. After the success of Chuck Jones's one character Daffy Duck cartoon 'Duck Amuck', a few attempts were made to create a solo vehicle for Bugs, resulting in the lacklustre 'Rabbit Rampage' and 'Baton Bunny'. This was entirely unnecessary since Clampett had already made the great one-bunny show with 'What's Cookin', Doc?'. While other characters are seen in silhouette or heard off screen, Bugs carries the bulk of 'What's Cookin', Doc?' entirely by himself with a remarkably energetic, shape-shifting performance. He impersonates Hollywood stars and pantomimes various acting styles, he shifts from smug, laidback nonchalance to disbelieving, ego-driven frenzy. Clampett makes this all characteristically beautiful. Bugs looks amazing here and snaps from one pose to another with breathtaking smoothness. Clampett tosses in a few of his trademark dirty gags too, one of which is the closing joke of the cartoon. 'What's Cookin', Doc?' is, in part, a masterpiece but its partial brilliance makes the unfortunate interruption from Freleng's uneventful excerpt positively infuriating.