Onopgesmukte saaiheid, geschreven door Julian Mitchell uit zijn stuk, over het waargebeurde verhaal van de homoseksuele schooljongen Guy Bennett in het Londen van de jaren dertig, die later een spion werd voor de Russen. Directeur Marek Kanievska kiest ervoor de film kleurloos in flashbacks te vertellen, met een afstandelijke Rupert Everett die voortdurend zijn getuite lippen tuit en tuit in voortdurende bedachtzaamheid (hij heeft één uitdrukking om elke emotie uit te drukken). Het Britse stuk was erg populair, om redenen die hier niet duidelijk zijn. De gepolijste cinematografie van Peter Biziou en de mooie ondersteunende voorstellingen van Colin Firth (in zijn debuut) en Cary Elwes helpen ook, maar ik vond deze film buitengewoon kil en nogal onverschillig gemaakt.
Unrelieved stuffiness, written by Julian Mitchell from his play, chronicling the true-life account of homosexual prep-school lad Guy Bennett in 1930s London who later became a spy for the Russians. Director Marek Kanievska chooses to sequence the film colorlessly in flashback, with aloof Rupert Everett posturing and pursing his modulated lips in continual pensiveness (he has one expression to express every emotion). The British play was very popular, for reasons which are not evident here. The burnished cinematography by Peter Biziou and fine supporting performances from Colin Firth (in his debut) and Cary Elwes do help, yet I found this picture extremely cold and rather indifferently-made. * from ****