De eerste scène in de eindeloze reeks is verrassend lichtvoetig, met de obscene humor en onschuldige toespelingen die later het handelsmerk van de franchise zouden worden. Toekomstig dokter William Hartnell is de legersergeant die op het punt staat met pensioen te gaan en een weddenschap afsluit dat zijn peloton als hun opleiding voltooid is als beste uit de bus zal komen. Zoals te voorspellen was, zijn de rekruten in plaats daarvan volkomen nutteloos en komen ze niet verder dan hun oefeningen, wat de film een merkwaardig voorloper maakt van de 'Politieacademie'-films. Afgezien van de immer irritante Bob Monkhouse zijn de acteurs best aardig, met name Kenneth Connor (altijd mijn favoriet in Carry On-er) als een hypochonder die achterna wordt gezeten door de kantinedame Dora Bryan; en Charles Hawtrey, die zoals gewoonlijk een geweldige tijd heeft. Helaas is de film saai, af en toe nogal saai en niet erg grappig. En dat is een beetje een nadeel.
The first entry in the endless series is surprisingly light on the smutty humour and harmless innuendo that later became the franchise's stock in trade. Future Doctor Who William Hartnell is the army sergeant on the verge of retirement who makes a wager that his platoon will come out on top when their training is complete. Predictably, the recruits are instead totally useless and shamble through their exercises, which makes the film a curious forerunner to the 'Police Academy' movies. The ever-annoying Bob Monkhouse aside, the cast are likable enough, in particular Kenneth Connor (always my favourite Carry On-er) as a hypochondriac chased by canteen lady Dora Bryan; and Charles Hawtrey, who has a whale of a time as usual. Unfortunately the movie is flat, pretty dull at times and not very funny. Which is a bit of a drawback.