Terwijl ik naar 'Bleeder' keek, moest ik denken aan Paul Schraders proefschrift, waarin hij Bresson, Dreyer en Ozu vergeleek. De reden was de nederigheid van de personages. Terwijl Louis (Levino Jensen) een vulkaan is, en Leo (Kim Bodnia) een vulkaan om te zijn <0xE2><0x80><0x93> omdat hij het gevoel heeft dat hij door zijn vriendinnen in de val wordt gelokt <0xE2><0x80><0x93> vechten zij daar tegen innerlijke gevoelens, zij worden door hen opgejaagd en lijden, zij wijzen het leven zelf af voor kortstondige uitbarstingen van geweld. Aan de andere kant heb je Lenny (Mads Mikkelsen) en Lea (Liv Corfixen), die zo vervreemd zijn van een stedelijke samenleving, dat zij zich terugtrekken in escapisme <0xE2><0x80><0x93> Lenny-trogfilms, Lea-trogboeken. Zij wijzen de levenstrogafstand af van zichzelf en anderen. Daarom dacht ik aan Bresson, Dreyer en Ozu.<br />Toen 'Bleeder' begon, zei ik tegen de film: 'Indruk maken op mij, me in mijn ballen trappen', net als 'Pusher' deed. Maar nee. Waar 'Pusher' een aanval was, is 'Bleeder' verleidelijk, als een trage borrel. In 'Pusher' praatten ze voortdurend, in 'Bleeder' uitgedrukt in houding en gedachten. Ze zeggen alleen wat gezegd moet worden, ze drukken de rest uit.<br />De verhaallijn is eenvoudig, ook al bestaat die uit meerdere lagen. Louise krijgt een baby en Leo kan er niet mee leven. Hij vindt zichzelf weerzinwekkend en merkt dat hij zijn omgeving niet meer in de hand heeft. Op een avond, als hij op bezoek is bij zijn neef Louis in de nachtclub, is hij er getuige van dat er een man wordt neergeschoten, wat een katalysator wordt voor zijn ondergang. Zijn vijandigheid jegens Louise verandert in haat en hij slaat hem in elkaar, waardoor hij het kind loslaat. Als Louis hiervan hoort, vermoordt hij Leo, niet snel, maar langzaam door hem een hiv-virus te injecteren. Als Leo beseft wat er is gebeurd, het verlies van zowel Louise als zijn Kind, plus zijn dood, neemt hij de leiding weer over, maar op een manier die ik niet zal verklappen.<br />Er is ook een liefdesverhaal tussen Lenny en Lea, twee verlegen en gereserveerde mensen.<br />Wat 'Bleeder' tot een meesterwerk maakt, is het acteerwerk. Mads vervreemdde zich 3 maanden lang van zichzelf door in een videotheek te werken en alleen te wonen en films te kijken. Liv werkte 2 maanden in een cafetaria en Kim gaf zichzelf zo veel dat hij Leo werd; nadat het filmen was opgehouden, ging hij naar een ziekenhuis voor psychiatrische behandeling. Het is een nieuw soort acteurs, die alles wat ze hebben gebruiken om de rol te spelen die ze spelen, net als in de Dogmafilm 'Festen'.<br />Ik hoop dat het een groot internationaal publiek zal trekken, want het verdient het. Het is een meesterwerk.
While I watched "Bleeder", I came to think of Paul Schrader's thesis, where he compared Bresson, Dreyer and Ozu. The reason was the humility of the characters. While Louis (Levino Jensen) is a volcano, and Leo (Kim Bodnia) is a Volcano to be - because of his feeling of entrapment by his girlfriends pregancy - they fight there inner feelings, they are hunted by them and suffer, they dismiss life itself for momentary outburts of violence. On the other side you have Lenny (Mads Mikkelsen) and Lea (Liv Corfixen), who are so alienated by an urban society, that they withdraw themselves into escapism - Lenny trough movies, Lea trough books. They dismiss life trough distance to themselves and others. That was why I thought of Bresson, Dreyer and Ozu.<br /><br />When "Bleeder" began I said to the film: Impress my, kick me in the nuts; just like "Pusher" did. But no. Where "Pusher" was an assault, "Bleeder" is seductive, like a slow drink. In "Pusher" they talked constantly, in "Bleeder" the express them selves through attitude and thought. They only say what has to be said, they express the rest.<br /><br />The storyline is simple, even though it is multilayered. Louise is having a baby, and Leo can't live with it. He finds he repulsive, and finds himself out of control with his surroundings. One night while visiting his cousins Louis nightclub, he witnesses a man getting shot, which becomes a catalyst for his downfall. His alienation towards Louise becomes hatred, and he beats he up, causing he to loose there child. When Louis hears of this he kills Leo; not quick, but slowly by injecting him with HIV-virus. When Leo realises what has happend; the loss of both Louise and his Child, plus his death, the takes control again; but in a way I won't tell.<br /><br />There is also a lovestory between Lenny and Lea, two shy and private persons.<br /><br />What does "Bleeder" a masterpiece is the acting. Mads alienated himself for 3 month by working in a videostore and living alone and watching movies. Liv worked in a diner for 2 month, and Kim gave himself so much, that he became Leo; after the filming stopped he commited himself to a hospital for psychiatric treatment. It is a new breed of actors, that give all they have to be the part they play, just like seen in the Dogmafilm "Festen".<br /><br />I hope that it will gain a large international audience, since it deserves it. It is a masterpiece.