Animal Instinct heeft een hele rits personages voor zo'n ordinaire film. De verrukkelijke Shannon Whirry (de camera aanbidt elke centimeter van haar sappige, verrukkelijke lichaam) is de verveelde vrouw van een onderbetaalde agent die verteerd wordt door geld en wat het brengt. David Carradine is een drugsdealende pooier die een stripclub runt en genoeg heeft van gemeenteraadslid Jan Michael Vincent, die een kruistocht voert tegen tietenbars om gekozen te kunnen worden als burgemeester. Maxwell Kaulfield is de echtgenoot van Whirry, die haar in bed betrapt met de kabelmonteur en tot de ontdekking komt dat hij opgewonden raakt als hij ziet hoe zijn vrouw hete seks heeft met andere klanten. De ontmoetingen met machtige mannen zoals advocaten, artsen en andere prominente clientèle bieden Kaulfield de kans om gemakkelijk wat geld te verdienen en te proberen via Carradine, Vincent, geld los te krijgen als ze hem op de band hebben terwijl hij het bed deelt met een onbekende vrouw met een masker voor. Met zijn gladde voorwendsel krijgt regisseur Gregory Dark de kans om soft-seks te filmen tussen Whirry en een heleboel mannen (...en Delia Sheppard die aanbiedt om haar mee te nemen naar Parijs!). We zien haar in een heleboel lingerie en heel vaak naakt. Aan het eind van de film komt John Saxon langs, een advocaat die Whirry en Kaulfield vertegenwoordigt en de pers een lulverhaal op de mouw speldt over een vrouw. Carradine lijkt zich volkomen thuis te voelen in deze vulgaire vertoning en Whirry is tamelijk op haar gemak en ongeremd voor de camera, wat voor een juichend publiek, neem ik aan (tenzij je je stoort aan en/of gestoord wordt door het naakte lichaam van een beeldschone vrouw). Het materiaal is vrij vulgair, maar wordt op zo'n verleidelijke manier gefotografeerd, voornamelijk omdat Whirry naar mijn mening je aandacht trekt. En ze heeft een zachte stem en zachte lippen die haar hypnotische greep op je alleen maar sterker kunnen maken als je bereid bent haar te laten gaan, zodat ze haar toverspreuk kan gebruiken. De film wordt in flashback verteld met Whirry, die door een journalist wordt geïnterviewd, terwijl zij ons terugbrengt naar de oorsprong van haar verhaal. Veel van de seksscènes zijn nogal kort en worden niet al te expliciet. Vincent en Saxon hebben rollen die niet zo belangrijk zijn, met elk van hen in de film misschien hooguit vijf minuten. Carradine maakt echter heel veel indruk, hij is zo'n kwaadaardig, giftig wezen en heeft een paar gedenkwaardig verdorven dialogen, waarin zijn personage vol genegenheid over zijn beroep spreekt, over wat voor soort man hij is, en zijn trots duidelijk naar voren komt in de manier waarop hij over zichzelf praat.
Animal Instincts has quite a cast of characters for such a trashy movie. The delectable Shannon Whirry(the camera worships every inch of her succulent, ravishing body)is the bored wife of an underpaid cop who is consumed with money and what it brings. David Carradine is a drug-dealing pimp who operates a strip club and is tired of councilman Jan Michael Vincent, on a crusade against titty bars so that he can be elected mayor. Maxwell Kaulfield is the cop husband of Whirry who catches her in bed with the cable repair man and finds that he is aroused seeing his wife having hot sex with other johns. Setting up camera equipment and recording Whirry's trysts with powerful men such as lawyer, doctors, and other prominent clientèle offers an opportunity for Kaulfield to make some easy cash, and attempts to blackmail, through Carradine, Vincent when they have him on tape screwing around with an unknown woman in a mask. Sleazy premise provides director Gregory Dark with a chance to film soft-core sex between Whirry and a host of men(..and Delia Sheppard who actually offers to take her to Paris!). We get to see her in lots of lingerie and plenty times naked. John Saxon stops by at the tail end of the movie, an attorney representing Whirry and Kaulfield, feeding the press a cock-n-bull story about a woman's case of nymphomania due to a reaction towards a prescribed drug and how her husband was actually attempting to help her with such a problem by addressing what it was that affected their sex life. Carradine seems right at home in this smut and Whirry is rather comfortable and uninhibited in front of the camera performing..for quite a jubilant audience, I presume(..unless you are bothered and/or disturbed by the naked body of a gorgeous woman). The material is quite raunchy, but photographed in such a seductive way, mainly because, in my opinion, Whirry commands your attention. And, she has this smooth voice and soft lips which can only heighten her hypnotic grasp over you if you are willing to let go, allowing her to work her magic spell. The film is told in flashback with Whirry interviewed by a journalist, as she returns us to her story's origins. Many of the sex scenes are cut rather short, not getting too explicit. Vincent and Saxon have roles that aren't that significant, with each maybe in the movie five minutes tops. Carradine, however, makes quite an impression, he's such a maleficent, poisonous creature, and has some memorably depraved dialogue, where his character speaks fondly of his profession, the kind of man he is, pride evident in how he talks about himself.