Deze film moet worden gezien door iedereen die gelooft dat hij of zij een verlichte intellectueel is. Hij helpt de kijker niet alleen om de cultuur die in het zuiden van de Verenigde Staten heerst echt te begrijpen, maar stimuleert ook het zelfonderzoek dat nodig is om je bewust te worden van je innerlijke persoonlijkheid. Duvall geeft niet alleen een onmiskenbaar en krachtig beeld van een verscheurde man, maar ook van een man die tegelijkertijd gedreven en zelfverzekerd is. Je hoeft niet diep religieus te zijn om te genieten van de buitengewone acteertalenten van deze man. Duvalls boze gesprek met God in zijn slaapkamer, alleen, is een voorbeeld van zijn uitzonderlijke acteertalent, en de emotie en tederheid die kenmerkend zijn voor de beste eigenschappen van het christendom zijn overal aanwezig. Regelmatig betrapte ik mezelf erop dat ik met open mond naar een bepaalde scène zat te kijken en in stilte alles bewonderde wat deze rol voor Duvall betekende en me verwonderde over de grootsheid van de uitvoering. De film is, en zal dat ongetwijfeld altijd blijven, een levenslange favoriet van me. Hij vertegenwoordigt wat films, in elk geval af en toe, zouden moeten zijn: gebeurtenissen, gebeurtenissen die je aan het denken zetten, over jezelf, over je plaats in de wereld, en over de machtige en betekenisvolle instellingen die zo vaak ons leven beïnvloeden.
This movie should be seen by every person who believes him or herself to be an enlightened intellectual. It functions to assist the viewer in truly understanding not only the culture pervading the southern United States, but also compels the self exploration necessary for achieving an awareness of one's inner personality. Duvall presents an undeniable and powerful image not only of a man torn, but of a man simultaneously driven and assured. One need not be deeply religious to revel, if in nothing else, the extraordinary acting talents of this man. Duvall's angry conversation with God in his bedroom, alone, is a case study in his exceptional acting ability, and the emotion and tenderness which characterizes Christianity's best features is present throughout. Frequently I found myself watching a particular scene with my jaw dropped, silently admiring everything this role meant to Duvall, and marveling in the magnificence of its execution. The movie is, and I've no doubt will remain, a lifetime favorite of mine. It represents what movies should, occasionally at least, be: events, events that make you think, think about yourself, think your place in the world, and the powerful and meaningful institutions which so often influence our lives.