Deep Valley is een soort pastorale _noir_ die zich afspeelt in een bergachtig dal, zo uit de boeken van de gebroeders Grimm. Ida Lupino is een introverte, ongemanierde jonge vrouw die in haar eentje in een bouwvallige boerderij woont. Haar onhandigheid wordt gesymboliseerd door haar gestotter. In de buurt is een nieuwe snelweg in aanbouw, aangelegd door een bende dwangarbeiders. Een van hen (Dane Clark) ontsnapt; Lupino beschermt hem. De natuur volgt haar eigen koers, net als de lange arm van de wet. De film in Deep Valley is weelderig en beeldend, en de score, door Max Steiner met een vleugje Wagnerisme, zou je uit je luie stoel kunnen doen opspringen. Jean Negulesco regisseert met zijn gebruikelijke, gepolijste professionaliteit. Het is moeilijk om er veel enthousiasme voor op te brengen. In feite is het een stil en triest verhaaltje dat in zijn landelijke achterlijkheid blijft en ons niet wenkt.
Deep Valley is a kind of pastoral noir set in a mountainous glen right out of the Brothers Grimm. Isolated with her valetudenarian mother and coarse father in a tumbledown farmhouse, Ida Lupino is an introverted, unsocialized young woman whose awkwardness is symbolized by a stutter. Nearby a new highway is under construction by a forced-labor gang of convicts. One of them (Dane Clark) escapes; Lupino shelters him. Nature takes it course, as does the long arm of the law. The cinematography in Deep Valley is lush and evocative, and its score, by Max Steiner in an access of Wagnerism, may blow you out of your easy chair. Jean Negulesco directs with his usual high-gloss professionalism. But worthy as Deep Valley is, it's hard to work up much enthusiasm for it. Basically it's a quiet and sad little story that remains in its rural backwater and doesn't beckon us in.