Een rijke directeur ervaart een midlifecrisis, probeert het allemaal van zich af te zetten en sticht een relatie met een collega. De bezetting is vrij goed: Douglas als de vermoeide directeur, Kerr als zijn begrijpende vrouw en vooral Dunaway als zijn ma<0xC3><0xAE>tresse. Kerr laat brutaal meer dan haar ziel zien. Ook Boone en Cronyn zijn in de buurt, maar de hele cast is verspild aan dit onzinnige drama. Kazan probeert de boel wat op te vrolijken met gelikt, irritant amateuristisch camerawerk, maar faalt jammerlijk, niet geholpen door het saaie bronmateriaal, de eigen rommelige bestseller van de regisseur. De plot is onsamenhangend en oninteressant en de film duurt veel te lang.
A rich executive experiences a mid-life crisis, tries to chuck it all, and rekindles a relationship with a co-worker. The cast is pretty good: Douglas as the weary executive, Kerr as his understanding wife, and especially Dunaway as his mistress. Kerr boldly bares more than her soul. Also on hand are Boone and Cronyn, but the entire cast is wasted in this nonsensical drama. Kazan tries to liven things up with slick, annoyingly amateurish camera work but fails miserably, not helped by the lackluster source material, the director's own trashy, best-selling novel. The plot is rambling and uninteresting and the film drags on much too long.