Dit is Bela Lugosi's enige bijrol in kleur. Meer heeft het eigenlijk niet te bieden; het leuke van het vertolken van een lijk in een film (die een paar jaar later heel wat beter gedaan zou zijn door Sunset Blvd) is sowieso niet goed uitgevoerd.<br />Laura Van Ee (Mary Lamont) is een nerveuze, gespannen ex-danseres die denkt dat ze in haar kamer opgesloten zit door haar man Ward en haar vader, dokter Josef (George Zucco). Ze is gek, echt gek! Aangezien het haar lijk is dat vertolkt, kunnen we er wel van uitgaan dat we weten wat er van meet af aan met mevrouw Van Ee gebeurt.<br />Waarom is ze zo bang? 'Ik weet het niet zeker <0xE2><0x80><0x93> niemand weet het zeker <0xE2><0x80><0x93> maar iedereen vermoedt dat het allemaal iets met haar verleden te maken heeft, en iets met een zakdoek. En dan komen Bela Lugosi en een dwerg <0xE2><0x80><0x93> nee, wacht, professor Leonide en zijn trouwe metgezel, Indigo. En een gevatte, stoere verslaggever (Douglas Fowley) en zijn domme vrouwtje (Joyce Compton). Voeg daar nog een stuntelende ex-agent aan toe die openlijk een moord wil oplossen zodat hij weer 'echt' politiewerk kan gaan doen (Nat Pendelton) en je hebt alle ingrediënten voor een matige lowbudgetfilm.<br />Zo nu en dan herinnert de regisseur zich dat het eigenlijk een horrorfilm moet zijn, geen misdaadfilm, dus dan hoor je van die maffe pseudospookmuziek.' Waarschijnlijk is het bedoeld als een voorbode van de ondergang, of zoiets. Wat ergens wel logisch is, maar er is op dat moment niets engs aan de hand, dus het heeft weinig effect.<br />Ik heb horen vertellen dat Lamont, als de opgejaagde mevrouw Ee (ik ben dol op die achternaam) de enige acteur in de film is die ook maar een greintje spirit heeft (ha, ha), maar alsjeblieft zeg, 'hammy' is niet hetzelfde als'spirit' hebben. Lugosi speelt Lugosi, de lilliputter verdwijnt halverwege de film, er is een hoofd dat zogenaamd van zijn romp gescheiden is, en dat is het wel
This is Bela Lugosi's only starring feature in color. That's about all it has going for it, really; the schtick of having a corpse narrate the movie (Which would be done quite a bit better a few years later by Sunset Blvd.) isn't well executed, anyway.<br /><br />Laura Van Ee (Mary Lamont) is a nervous, tension-ridden ex-dancer who thinks she's imprisoned in her room by her husband Ward and her father in law Dr. Josef (George Zucco). She's mad, mad I tell you! Since it's her corpse that narrates, I think we can assume we know what happens to Mrs. Van Ee right from the get-go.<br /><br />Why is she so anxious? She's not sure - no one is - but everyone suspects it all has something to do with her past, and something to do with a handkerchief. Enter Bela Lugosi and a midget - no, wait, Professor Leonide and his faithful companion, Indigo. And a wisecracking, tough-guy reporter (Douglas Fowley) and his dim-bulb dame (Joyce Compton). Add in a bumbling ex-cop who overtly desires a murder so he can solve it and get back to "real" policework (Nat Pendelton), and you have all the ingredients for One Crappy Low Budget Movie.<br /><br />Every now and then the director remembers this is supposed to be a horror film, not a crime caper, so you hear this loopy pseudospooky music that's probably supposed to portend doom, or something. Which makes some sort of sense, but there's nothing creepy going on at the time, so it's hardly effective.<br /><br />I've heard tell that Lamont, as the haunted Mrs. Ee (love the surname) is the only actor with any kind of spirit (ha, ha) in the movie - but please, hammy isn't the same as being spirited. Lugosi plays Lugosi, the midget disappears halfway through the picture, there's a supposedly disembodied head, and that's about it. It's all over in an hour or so.