The Hills have Eyes deel 2 is een ongelooflijk saaie en ongeïnspireerde film die, zoals de meeste vervolgfilms, wanhopig probeert het origineel voor een paar dollar extra uit te melken. Craven heeft het voortdurend over het rauwe origineel en redigeert zelfs hele delen van de film. Het lijkt wel of die ouwe Wes verdomd goed weet dat dit vervolg inferieur is en hij de jaren zeventig overslaat <0xE2><0x80><0x93> het enige tijdperk in zijn carrière waarin hij werkelijk briljante films heeft gemaakt. We zijn weer in de woestijn, slechts een paar kilometer verwijderd van de eerste tragedie die de familie Carlton overkwam, en de kannibalen (met inbegrip van de charismatische griezel Michael Berryman) houden zich nog steeds schuil. Op het menu staat deze keer een groep tieners die aan het motorracen zijn en op weg zijn om hun gloednieuwe formule voor superbrandstof te demonstreren. Een deel van de groep bestaat ook uit het inmiddels beschaafde meisje dat aan het eind van deel één het gezin in de bergen in de steek laat. Ik neem aan dat je geen graad in de exacte wetenschappen nodig hebt om te zien dat dit vervolg totaal niet de rauwe en schokkende impact van het origineel heeft. Er is heel weinig bloederigs, vreselijke pogingen om er humor in te brengen en echt irritante karaktertekeningen. In deze film wordt heel duidelijk dat Craven een overdreven pretentieuze regisseur is die zich niet eens geneert om zijn eigen slimme uitgangspunten te herhalen. De enige keer dat hij hier min of meer eenzelfde kwaliteitsniveau bereikt, is tijdens de scène waarin een blind, paranormaal begaafd meisje door een verlaten gebied loopt en alleen de lijken van haar vrienden tegenkomt.
The Hills have Eyes part 2 is an unbelievably dull and uninspired film that, like most sequels, desperately tries to milk the original for a few extra dollars. Craven makes constant references to his raw original and even edits entire sequences into this film. It seems like old Wes damn well knows this sequel is inferior and he misses the 70'sthe only era in his career he actually delivered brilliant movies. We're back in the desert, only a few miles away from the initial tragedy that overcame the Carlton family, and the cannibals (including the charismatic creep Michael Berryman) are still lurking around. On the menu this time are a group of motorcycle-racing teenagers, on their way to demonstrate their brand-new developed formula of super fuel. Also part of the posse is the now civilized girl who abandoned the mountain-family near the end of part one. I guess it doesn't require a degree in rocket science to immediately spot this follow-up completely lacks the raw and shocking impact of the original. There's very few gore, dreadful attempts to bring insert humor and truly annoying character drawings. In this film, it becomes very clear that Craven is an overly pretentious director who's not even embarrassed to repeat is own clever premises. The only time he more or less reaches a similar quality-level here is during the sequence where a blind psychic girl stumbles around a forsaken area, with nothing but her friends' dead bodies on her way.