Het publiek zal kreunen om het personage van Mary Donnell. Bette Davis is normaal gesproken degene die op de eerste plaats komt <0xE2><0x80><0x93> en in de eerste helft van de film is ze absoluut zichzelf. Als weduwe van een gangster is Donnell een superbekwame juridisch secretaresse geworden voor een gerespecteerde advocaat in een grote firma. Ze weert ongewenste aandacht van de pers af en gedraagt zich over het algemeen vrij goed als een stoere alleenstaande vrouw in de grote stad.<br />Ze wordt de ma<0xC3><0xAE>tresse van haar getrouwde baas in het advocatenkantoor (hoewel het Hays-kantoor ongetwijfeld de verwijdering van elk greintje seksuele inhoud hier heeft vereist, moet het voor iedereen vrij duidelijk zijn wat er aan de hand is). In de tweede helft van de film, die zich richt op Jack Merrick (Henry Fonda), van wie Donnell altijd heeft gehouden, bereikt ze hoogtepunten van zelfopoffering die je naar de wc doen wankelen om over te geven.<br />Dit is het soort film dat soapseries een slechte naam bezorgt.
Audiences will groan at the character of Mary Donnell. Bette Davis is normally looking out for number one--and she's definitely her good old self in the first half of the movie. The widow of a gangster, Donnell has become a super-competent legal secretary for a respected attorney in a big firm. She fends off unwanted press attention and generally handles herself quite well as a tough single girl in the big city.<br /><br />She becomes the mistress of her married boss at the law firm (although the Hays Office undoubtedly required the removal of any breath of sexual content here, it should be pretty obvious to all what is going on). In the second half of the movie, which focusses on Jack Merrick (Henry Fonda), whom Donnell has always loved, she achieves peaks of self-sacrifice that will send you staggering to the bathroom to throw up.<br /><br />This is the sort of film that gives soap opera a bad name.