Films worden om allerlei verschillende redenen gemaakt, maar het beste wat de bioscoop te bieden heeft, zal altijd een emotionele reactie oproepen; en Gregory Wilsons filmversie van Jack Ketchums The Girl Next Door is een van de beste voorbeelden daarvan; en de emotionele reactie die de film bij mij opriep, was woede. De regisseur dwingt zijn publiek naar een reeks verachtelijke wreedheden te kijken die zijn begaan ten behoeve van een onschuldig en onwaardig feest. Door de film kreeg ik de neiging mijn hand naar het scherm uit te steken en er iets aan te doen, en het feit dat ik deze film niet kon maken tot een van de meest hartverscheurende en ondraaglijke filmervaringen van mijn lange carrière als 'carrière'-filmer. Mainstream Hollywood heeft de neiging zich te specialiseren in aangrijpende emotionele drama's, bedoeld om het publiek tot tranen toe te roeren <0xE2><0x80><0x93> maar het feit dat alles hier volkomen rauw wordt gepresenteerd, betekent dat het publiek zijn eigen mening mag vormen, wat sommige kijkers blijkbaar niet heeft geraakt <0xE2><0x80><0x93> maar dat is wat de film uiteindelijk zo krachtig voor me maakte.<br />De film speelt zich af in de jaren vijftig en we richten ons op David Moran, een jonge jongen die een jong meisje ontmoet dat Meg Loughlin heet en bij haar zus intrekt na de dood van hun ouders. Haar aanwezigheid roept de matriarch van het gezin op, die het op zich neemt haar zoons (en een paar andere kinderen uit de buurt) te gebruiken om Meg te martelen en te mishandelen, terwijl er niets van de zaak wordt gemeld. Het eerste derde deel van de film is niet ver verwijderd van een drama over een groep kinderen in de zomer, maar naarmate de film vordert, wordt het al snel donker en tegen die tijd grijpt de film je bij de keel en laat je niet meer los tot de aftiteling. Het geweld dat in de film wordt getoond, is niet bijzonder expliciet; en dat is waarschijnlijk de reden waarom de film geen opzienbarende ontvangst kreeg van sommige kringen die hoopten op een exploitatiefilm. Maar wat we zien is meer dan genoeg, en het is de situatie die de film maakt tot wat hij is. Het acteerwerk is ook briljant; met de monsterlijke Blanche Baker aan het hoofd van een cast van jonge mensen. Elke film wordt door verschillende mensen op een andere manier bekeken; maar het verbaast me eerlijk gezegd dat sommige mensen die deze film hebben gezien er niet door beïnvloed zijn. _The Girl Next Door_ is beslist een van de onvergetelijkste en pijnlijkste films die ik ooit heb gezien, en om die reden zou ik hem een waarschuwende aanbeveling willen geven. Het is de moeite waard om hem te zien... maar je bent gewaarschuwd.
Films are made for a variety of different reasons but the best that cinema has to offer will invariably provoke an emotional response; and Gregory Wilson's film version of Jack Ketchum's The Girl Next Door is one of the best examples of a film to do that; and the emotional response that the film provoked in me was anger. The director forces his audience to watch a series of vile atrocities committed towards an innocent and undeserving party. The film made me want to reach into the screen and do something about it, and the fact that I couldn't makes this film one of the most gut-wrenching and unbearable movie watching experiences of my long movie watching 'career'. Mainstream Hollywood tends to specialise in searing emotional dramas designed to make its audience shed tears - but the fact that everything here is presented completely raw means that the audience is left to make their own minds up; which has apparently left some viewers unaffected - but it was what ultimately made the film so powerful for me.<br /><br />The film takes place in the fifties and we focus on David Moran; a young boy who meets a young girl named Meg Loughlin when she moves in next door with her sister after the death of their parents. Her presence incites the matriarch of the household; who takes it upon herself to use her sons (along with some other neighbourhood children) to torture and abuse Meg, while the case goes unreported. The first third of the movie is not too far removed from being a drama about a group of children in the summertime; but as the film moves on, things start to get dark pretty quickly and by then the film grabs you by the throat and doesn't let go until the credits role. The violence shown in the movie is not particularly explicit; and that's possibly why the film didn't get a rousing reception from some circles who were hoping for an exploitation flick. What we do see is more than enough, however, and it's the situation that really makes the film what it is. The acting is brilliant also; with the monstrous Blanche Baker heading up a cast of youngsters. Every film is looked at in different ways by different people; but I honestly am surprised that some people who saw this film were not affected by it. The Girl Next Door is surely one of the most unforgettable and painful films I've ever seen and for that reason I would give it a cautionary recommendation. It's well worth seeing...but you've been warned.