Deze film, die al vier jaar oud is, (met succes, denk ik) onderzoekt het giftige potentieel van slechts één voorwerp in het dagelijks leven. Er zijn talloze andere verontreinigingen, met het groeiende probleem van e-afval dat vroeg of laat op iedereen van invloed zal zijn. Er is zelfs een zwarte markt voor e-afvalverwerking, die afgedankte hightechonderdelen naar de ontwikkelingslanden stuurt voor ruwe deconstructie. Een commentator noemde 'Blauwe Vinyl' 'links'. Eigenlijk zou hij of zij het moeten opmerken: de filmmaker merkt op dat volwassen speelgoed kankerverwekkende stoffen zou kunnen bevatten. Dat zou een grote opsteker kunnen zijn voor de rechtse partij, die over het algemeen niet blij is met zulke dingen: tientallen vibrators die afgedankt of teruggehaald moeten worden.
This film, already four years old, (successfully I think) explores the toxic potentiality of only one everyday item. There are scores of other contaminants out there, with the growing problem of e-waste something that will impact on everyone sooner or later. There is even a black market in e-waste disposal that sends discarded high-tech components to the developing world for crude deconstruction. One commentator referred to "Blue Vinyl" as "lefty." Actually, he or she should take note: the filmmaker notes that adult toys might contain carcinogens. This could be a big boost for the right, who generally don't approve of such items: scores of vibrators having to be discarded or recalled.