Ik zag deze film op het International FilmFestival Rotterdam. Misschien kwam het door alle grote films die ik al had gezien, maar ik vond hem helemaal niet leuk. Hij zat vol clichés en ik zag niets origineels. Dit verhaal is al duizend keer verteld en kan <0xE2><0x80><0x93> in Nederland <0xE2><0x80><0x93> elke week in de 'ware verhalen'-films worden gezien. Bovendien vond ik de acteerprestaties van Maggie Cheung op zijn zachtst gezegd niet erg overtuigend. Vooral als gevoelige rock-'n-rolljunkie. Assayas heeft geprobeerd te laten zien hoe goed hij het gevoel van een rock-'n-rollfilm kan combineren met een menselijk drama in drie talen en een internationale setting. Ik wou dat hij zich meer op de plot had geconcentreerd en minder op de zogenaamde kosmopolitische setting, en zijn ex-vrouw niet had gecast in deze film. Ze is beter in rollen als femme fatale ('Irma Vep') of verbluffend'meisje van hiernaast' ('In de stemming voor liefde')
I saw this film on the International FilmFestival Rotterdam. Perhaps it was due to all the great films I already saw, but i did not like this film one bit. It was full of clichés and I didn't see anything original. This story has been told a thousand times and can - in Holland - be seen every week in the "true stories" movie-series. Furthermore I thought that the acting by Maggie Cheung was - to say the least - not very convincing. Especially as a sensitive rock 'n roll junkie. Assayas has tried to show how well he can combine the feeling of a rock 'n roll movie with a humane drama in three languages and an international setting. I wish he had focused more on the plot and less on the so-called cosmopolitan setting and hadn't cast his ex-wife in this film. She's better at roles as a 'femme fatale' ("Irma Vep") or stunning 'girl next door' ("In the Mood for Love")