'Upper World' is vandaag de dag bijna onbekend, maar het is een interessante en aangename film met een sterke cast en een goed geconstrueerd verhaal.<br />Een plutocratische spoorwegmagnaat (Warren William) loopt weg van zijn vrouw (Mary Astor) en begint een verhouding met een goedgehumeurd revuemeisje (Ginger Rogers). Het revuemeisje heeft een louche, opportunistische beschermer (J. Carroll Naish) die van plan is haar een beetje te chanteren. Als hij met zijn chantage begint, gaan er wapens af en vallen er twee mensen dood, waardoor de magnaat in een situatie komt die zijn reputatie zal ruïneren.<br />De film, die in het begin van de jaren dertig werd gemaakt, is heel discreet over de aard van de relatie van het revuemeisje met de twee mannen in haar leven, maar dat doet geen afbreuk aan de verhaallijn. De film heeft echter twee zwakke punten. In de eerste plaats had Warren William, hoewel hij een echte filmster was, geen talent voor close-ups, waarin zijn wolfachtige glimlach vervreemdend werkt en zijn goede werk in middelmatig beeld tenietdoet. In de tweede plaats is het einde een bedrog en een ontwijking van de dramatische kwesties die de film heeft opgeroepen. Latere films als 'A Place in The Sun' en verscheidene onder regie van Fritz Lang waren veel vastbeslotener om het drama tot een plausibele afloop te brengen.<br />'Upper World' toont een jonge Ginger Rogers die net aan haar samenwerking met Fred Astaire was begonnen. Katherine Hepburn. De beroemde opmerking dat Ginger Fred sex-appeal gaf terwijl hij haar les gaf, is hier van belang, want Ginger is in deze film veel sexyer dan in een van haar musicals. (In haar enige musicalnummer in 'Upper World' draagt Ginger een onthullende jurk die haar benen flatteert terwijl de camera op dijhoogte naar haar lonkt.) Mary Astor is zoals altijd voortreffelijk en brengt de hunkering van haar personage naar sociale status over, terwijl ze tegelijkertijd menselijk blijft. Het publiek begrijpt waarom de magnaat <0xC3><0xBC>berhaupt met haar is getrouwd. Zowel John Qualens optreden als corrupte conciërge als dat van J. Carroll Naish als de chanteur vormen een interessant contrast met hun werk in de films van John Ford.<br />'Upper World' Het is een kleine film, maar hij zou beslist de aandacht van fans van Ginger Rogers en Mary Astor trekken.
"Upper World" is almost unknown today, but is an interesting and enjoyable movie with a high powered cast and a well constructed story.<br /><br />A plutocratic railroad tycoon (Warren William) is drifting away from his social-climbing wife (Mary Astor) and begins a liaison with a good-natured showgirl (Ginger Rogers). The showgirl has a sleazy, opportunistic protector (J. Carroll Naish) who plans a little blackmail. When he springs his shakedown, guns go off and two people fall dead, leaving the tycoon in a situation which will ruin his reputation.<br /><br />Made in the early 1930s, the film is very discreet about the nature of the showgirl's relationship with the two men in her life, but this does not damage the narrative flow. (If remade today, of course, the sex angle would be graphic and blatant.) The film does however have two weaknesses. First, although he had genuine screen presence, Warren William had no talent for close-ups, where his wolfish smile is alienating and undoes his good work in medium shot. Second, the ending is a cheat and an evasion of the dramatic issues the film has raised. Later movies like "A Place In The Sun" and several directed by Fritz Lang were much more resolute in following the drama through to a plausible conclusion.<br /><br />"Upper World" presents a young Ginger Rogers who was just beginning her partnership with Fred Astaire. Katharine Hepburn's famous remark that Ginger gave Fred sex-appeal while he gave her class is relevant here, because Ginger is much sexier in this movie than in any of her musicals. (In her one musical number in "Upper World", Ginger wears a revealing dress which flatters her legs while the camera ogles her at thigh height.) Mary Astor, as always, is excellent, and brings out her character's craving for social status while keeping her human. The audience does understand why the tycoon married her in the first place. Both John Qualen's performance as a corruptible janitor and J. Carroll Naish's as the aspiring blackmailer make interesting contrasts with their work in John Ford movies.<br /><br />"Upper World" is a minor movie, but should certainly be sought out by fans of Ginger Rogers and Mary Astor.