Mark Twain was een man die soms geen enkel idee uit zijn hoofd kreeg. Hij hield van de kwestie van tweelingen en van wisselende geboorten. Die komt in veel van zijn fictie voor en er schijnen maar weinig mensen commentaar op te geven. In een van zijn eerste schetsen vertelt hij een nieuwsgierige verslaggever dat de tragedie van zijn leven de vreemde dood van zijn tweelingbroer was <0xE2><0x80><0x93> de jongen had maar één teken op zijn lichaam dat hem van zijn broer onderscheidde <0xE2><0x80><0x93> Twain laat het aan de verslaggever op zijn eigen lichaam zien en zegt dat het de jongen was die zogenaamd op mysterieuze wijze was gestorven en begraven. De verslaggever vertrekt na dat nieuwtje. Natuurlijk is de roman (die het onderwerp werd van deze film en van verscheidene andere) degene die door de mensen wordt beschouwd als het verhaal van Twains 'tweelingen die van plaats verwisselen'. Dat is niet zo. In de jaren tachtig van de negentiende eeuw schreef hij een stuk dat 'The Amazing Twins' heette, over een Italiaanse Siamese tweeling. Het stuk (dat niet een van zijn beste is) maakte deel uit van de kiem die leidde tot zijn laatste grote roman uit Mississippi, 'Pudd'nhead Wilson'. Hij verdeelt de twee Italianen in twee Italiaanse tweelingbroers die opduiken in de stad in Mississippi waar de actie zich afspeelt. Hij gebruikt ook het'verwisseld bij de geboorte'. 'en gebruikt het in het hoofdverhaal van Chambers de slaaf die door zijn moeder Roxey wordt verwisseld met de jonge Tom Driscoll, de rijke erfgenaam.<br />' Tweelingen komen ook voor in 'Tom Sawyer Detective' <0xE2><0x80><0x93> dat was gebaseerd op een oude 17de-eeuwse Deense moordzaak waarbij een tweeling betrokken was.<br />' Maar het is 'The Prince and the Pauper' (1876) dat wordt genoemd als Twains 'tweelingverhaal'. Ik denk dat het komt doordat de andere stukken minder belangrijk zijn of (net als Wilson) vol staan met andere interessante kleine dingen <0xE2><0x80><0x93> zoals het gebruik van vingerafdrukken om de mysteries van de intrige op te lossen (een eerste in 1894). Hier staat het centraal in Twains kijk op een ontstellend, onrechtvaardig sociaal systeem in het Engeland van de Tudors. <br /><0x3E> Hendrik VIII is stervende en zijn zoon Edward, de prins van Wales, beseft dat hij zijn wijze vader spoedig zal verliezen en de teugels van de regering zal overnemen. De waarheid is natuurlijk dat hij nog te jong is (in 1547 is hij pas 11) en dat hij pas in zijn eentje kan regeren als hij volwassen is (vermoedelijk 21). Hij zal een 'beschermheer' nodig hebben en de hertog van Norfolk en de graaf van Herford zijn de voornaamste gegadigden.<br /><0x3E> In de film is de wijze oude Henry Stephenson Norfolk en de sluwe, machtsbeluste Claude Rains Hertford. Henry (Montague Love) benoemt beide tot raadsheer, maar noemt Norfolk niet boven Hertford (of andersom). Rains begint dus te strijden om een positie in een confrontatie met de eerste hertog van Engeland.<br />In werkelijkheid lag het ingewikkelder. Norfolk was in 1547 uit de gratie bij Henry (hij stond terecht <0xE2><0x80><0x93> zijn zoon, de graaf van Surrey, was het jaar daarvoor geëxecuteerd <0xE2><0x80><0x93> maar Henry's eigen dood redde Norfolk). De twee kandidaten waren de hertog van Somerset (Edward Seymour), bloedverwant van Edward VI via zijn moeder, en John Dudley, hertog van Northumberland, die ervan droomde de Dudley-familie en de Tudors voorgoed bij elkaar te brengen door de drie prinsessen Mary en Elizabeth, en Lady Jane Grey, aan zijn zoons uit te huwelijken. Op een dag zou dit plan in zijn gezicht ontploffen (zie _TUDOR_ ROSE). De ondergang van Edward was verbonden met een gelijksoortig onnozel plan van zijn broer, admiraal Sir Thomas Seymour, om met prinses Elizabeth te trouwen (zie JONGEN BESS).<br />Terwijl Edward op het droeve nieuws wacht, ontmoet hij in Twains verhaal Tom Canty, een jongen die bijna precies op hem lijkt (hier voor de verandering gespeeld door de Mauch-tweeling). Voor de grap trekken ze andere kleren aan, zodat ze allebei kunnen zien hoe de andere helft van de bevolking leeft. Tom is al snel over zijn toeren, waardoor zijn nicht Jane aan zijn geestelijke gezondheid gaat twijfelen en Hertford voldoende onthuld om te beseffen dat de valse koning zijn eigen sleutel tot de macht is. Edward wordt helaas gedwongen de armoede van Toms sociale klasse te verdragen, maar ook de wreedheid van Toms familie. Edward wordt gespeeld door zijn vader John Canty (Barton McLaine) die een beroepsdief is. Maar Edward wordt al snel geholpen door een jonge schildknaap, Miles Herndon (Errol Flynn) die naar zijn voorouderlijk huis probeert terug te keren om zijn bezittingen terug te krijgen van een hebzuchtige broer.<br />De kronkelige plot toonde veel van de onderkant van het Engelse Tudor-leven dat in veel van de vroege Tudor-geschiedenisfilms nauwelijks aan de orde kwam (behalve in de intriges aan het hof). Er zat ook veel humor in <0xE2><0x80><0x93> kijk maar naar het verhaal over het nut van 'het Grote Zegel van Engeland', wat typisch Twain-humor is. Ik heb het gevoel dat deze versie van het verhaal heel goed is <0xE2><0x80><0x93> misschien wel de beste van de verschillende versies van het boek die op het scherm zijn verschenen.
Mark Twain was a man who sometimes could not get a notion out of his head. He loved the issue of twins and switching births. It pervades much of his fiction, and few seem to comment on it. In one of his early sketches he tells an inquisitive reporter that the tragedy of his life was the strange death of his twin - the boy had one only one mark on his body that differs him from his brother - Twain shows it to the reporter on his own person, and says that was the boy who supposedly died mysteriously and was buried. The reporter leaves after that tidbit.<br /><br />Of course the novel (which became the subject of this film and several others) is the one that people think of as Twain's "twins switching" story. It isn't. He would write (in the 1880s) a piece called "Those Amazing Twins" about a pair of Italian Siamese twins. The piece (which is not one of his best) became part of the germination that led to his last great Mississippi novel "Pudd'nhead Wilson". He separates the twin Italians into two twin brother Italian counts who turn up in the Mississippi town where the action goes. He also takes the "switched at birth" motif and uses it in the main story of Chambers the slave switched by his mother Roxey with young Tom Driscoll the wealthy heir. <br /><br />Twins pop up too in "Tom Sawyer Detective" - which was based on an old 17th Century Danish murder case involving twins.<br /><br />But it's "The Prince And The Pauper" (1876) that is recalled as Twain's "twin story". I think it's because the other pieces are minor or (like Wilson) full of other interesting small matters - like the business of the use of fingerprints to settle the mysteries of the plot (a first in 1894). Here it is central to Twain's looking at an appalling, inequitable social system in Tudor England.<br /><br />Henry VIII is dying and his son Edward, Prince of Wales is aware that he is going to soon lose his wise father and take over the reins of government. Of course the truth is he is still too young (in 1547 he is only 11) and he really can only rule in his own right when he reaches adult age (presumably 21). He will need a "Protector" and the Duke of Norfolk and the Earl of Herford are the leading contenders. <br /><br />In the film wise old Henry Stephenson is Norfolk and crafty, power-seeking Claude Rains is Hertford. Henry (Montague Love) appoints both to the governing counsel, but does not name Norfolk over Hertford (or the reverse). So Rains starts jockeying for position in a confrontation with England's premier Duke.<br /><br />In reality it was more complicated. Norfolk was on the outs with Henry in 1547 (he was facing execution - his son the Earl of Surrey was executed the year before - but Henry's own death saved Norfolk). The two contenders were the Duke of Somerset (Edward Seymour), blood uncle to Edward VI through his mother, and John Dudley, Duke of Northumberland, who dreamed of placing the Dudley family and the Tudors permanently together by marrying the three Tudor heiresses, Princesses Mary and Elizabeth, and Lady Jane Grey, to his sons. One day this plan would blow up in his face (see TUDOR ROSE). Somerset's doom was tied to a similar hair-brained scheme of his brother Admiral Sir Thomas Seymour regarding marrying Princess Elizabeth (see YOUNG BESS). <br /><br />Edward, in Twain's story, while waiting for the sad news, meets Tom Canty, a boy who looks almost exactly like him (here played - for a change - by the Mauch Twins). As a lark they change clothes so each can see how the other half live. Tom is soon over his head, causing his cousin Jane to question his sanity, and revealing enough to Hertford to realize that the false-King is his own key to power. Edward is unfortunately forced to endure the poverty of Tom's social class, but also the brutality of Tom's father John Canty (Barton McLaine) who is a professional thief. But Edward is soon helped by a young squire, Miles Herndon (Errol Flynn) who is trying to return to his ancestral home to regain his possessions from a greedy brother.<br /><br />The twisty plot did show much of the underside of English Tudor living that many of the other early Tudor history films barely touched on (except to show the intrigues at court). It also had plenty of humor - look at the business about the usefulness of "the Great Seal of England", which is typical Twain humor. I feel this version of the story is quite good - possibly the best of the different versions of the novel that have reached the screen.