Oké, je kunt me stom noemen. Of wat dan ook. Maar ik bleef kijken naar dat kronkelende ding dat ik een zieke slang zou willen noemen, gewoon omdat het niet erg logisch was. Maar die spionagedingen zijn altijd een beetje zo, moeilijk te maken omdat het een soort goedkope goocheltrucs zijn, wat laat je zien en wat verberg je en als je te veel verbergt is het saai of verwarrend en laat je te veel zien en dan is er geen mysterie meer. Het eerste en belangrijkste was al dat gebrabbel over codes. Er zou een cryptoloog aan te pas moeten komen om driekwart van de dialoog te volgen, mijn hoofd bleef maar tollen, de stamper met de garde heeft het juiste brouwsel, et cetera, et cetera, et cetera, zoals de koning van Siam zou zeggen. Maar het was best wel leuk, en zonder in de war te raken zou ik deze figuren waarschijnlijk niet geloofd hebben. Maar toen begon die toestand met die rit over het platteland, die eindigde in de schuur en zo, de film begon echt te ontrafelen. Uiteindelijk had ik het gevoel dat ik op een kermis stond en halverwege een kermisattractie werd geduwd, en ik moest beide handen op mijn zakken houden met maar één portefeuille, zo paranoïde dat ze misschien de achterzakken zouden gebruiken om erbij te kunnen, die sluwe jongens. Ik liet me er niet door in de luren leggen, ik was gewoon paranoïde. Als dit een uitstapje van Tom Stoppard naar Pinterland is, haal dan je schouders op. Dubbele schouderophalen. En je moet ook altijd voorzichtig zijn met flashbacks die zich opstapelen, zoals deze baby ze maar bleef opstapelen: weer een film die draait om een verdwijning, maar dan zonder een enkele flashback, en die heel wat meer effect krijgt, L'' Aventura <0xE2><0x80><0x93> in feite zijn er bepaalde opvallende overeenkomsten, zelfs tussen de vriend en de vriend van de overledene, die in elkaars armen eindigen, hoewel de ene meestal een meesterwerk is en de andere een misslag. Kate Winslet speelt echter haar gebruikelijke opvallende rol. Zonder haar zou ik de film na een kwartier hebben afgezet. Maar elke keer dat ze op het scherm verschijnt, is het de moeite waard om naar te kijken.
Okay, call me stupid. Or whatever. But I kept watching this twisting writhing thing I would a sick snake, simply because it did not make much sense. But these spy things are always a bit like that, tough to make because they are kind of cheap magician tricks, what do you show and what do you hide and if you hide too much its boring or confusing and you show too much and there is not a mystery. The first and foremostest was all the jabberwocky about codes. It would take a cryptologist to follow three quarters of the dialog, my head kept spinning, the pestle with the mestle has the brew that is true, et cetera et cetera et cetera, as the King of Siam would say. But it was kind of fun, and without being confused I suppose I would not have believed these characters. But then the business with the drive in the country, winding up in the barn, and all that, the movie really started to unravel. In the end I felt I was on some carnival midway hustled into a sideshow, and had to keep both hands over my pockets with just one wallet, so paranoid they were somehow gonna use the back pockets maybe to get to it, these tricky guys. In udder words, was not taken in, just paranoid. If this is a Tom Stoppard excursion into Pinterland, shrug. Double shrug. Also you always have to be careful about flashbacks piled upon flashbacks, the way this baby kept stacking them up: another movie that revolves around a disappearance, though without a single flashback, and gets it effects a lot more successfully , L"Aventura, in fact there are certain parallels that are fairly striking, even down to the girl friend and boy friend of the gone one winding up in each others arms, though one is a masterpiece, mostly, and this one a mismash. Kate Winslet however turns in her usual striking performance. Without her I would have shut it down after fifteen minutes. But anytime she is on screen, it's worth watching.