Maak je niet druk om deze film. Van een getalenteerde maar wild inconsequente Boorman en een goede cast komt een slecht geschreven, geregisseerde, geacteerde, onrealistische, voorspelbare en sentimentele film. Ongeacht de slechte dingen die dit middenklassegezin aan het begin van de Tweede Wereldoorlog overkomen in een Londense buitenwijk, ze komen er altijd glimlachend en gelukkig uit.<br />Om eerlijk te zijn, zit er een zekere diepte in het verhaal, maar die komt nooit tot uiting: een tienerdochter wordt volwassen en beleeft escapades die ermee te maken hebben, een ongelukkig huwelijk, enzovoort. Als je geïnteresseerd bent in wat poeha over het Engeland van de Tweede Wereldoorlog en geen realisme in welke vorm dan ook wilt, kun je misschien genieten van dit stukje leven vanuit het gezichtspunt van een jonge jongen. Doe verder geen moeite.
Don't bother with this movie. From a talented but wildly inconsistent Boorman and a good cast comes a poorly written, directed, acted, unrealistic, predictable and sappy movie. No matter what bad things happen to this middle class family in a London suburb at the start of WWII, they always come out smiling and happy.<br /><br />To be honest, there are hints at some depth to the story, but they never come to fruition: a teenage daughter's coming of age and related escapades; an unhappy marriage; etc. If you're interested in some fluff about WWII England and don't want realism in any form, you might enjoy this slice of life from the view of a young boy. Otherwise, don't bother.