Hekserij is een serie interviews met, en een advertentie voor, een paar kerels die zichzelf 'onafhankelijke filmmakers' noemen als ze zich goed voelen, en anders gebruiken ze termen als 'guerilla' of'subversief'. Dit is vooral een documentaire over verloren zielen, over mensen die zelden of nooit begrijpen hoe ver hun bereik hun greep te boven gaat.<br />Deze kerels zijn allemaal in de ban van een handvol horrorklassiekers uit de jaren zestig en zeventig, en ze proberen deze films en hun concepten verder te ontwikkelen. Maar dat is een misplaatste gedachte. Films als _Night of the Living Dead_ of _Thawning of the Dead_ geven op zichzelf al vrij volledige verklaringen. Het doen van een of meerdere imitaties, hoe vleiend ook, voegt niets van waarde toe aan het origineel en levert geen enkele zinvolle bijdrage aan het genre, of aan het maken van films.<br />Ten tweede lijkt het dat deze ongewassen jongeren, ondanks hun boze, bittere aanbidding van deze originele films, de films om te beginnen niet echt begrijpen. The Texas Chainsaaw Massacre gaat bijvoorbeeld over veel meer dan sommige maniakken en verdwenen tieners; het gaat over het vermogen van beperkte, eigenzinnige persoonlijkheden om meer ontwikkelde persoonlijkheden te vernietigen, en over de neiging van de verslindende mentaliteit, zoals die in vele vormen verschijnt, om dingen van waarde te consumeren zonder er iets voor terug te geven. Een ander voorbeeld: de film _Night of the Living Dead_ gaat alleen oppervlakkig gezien over sjofele geesten; de kern van de film gaat veel meer over de manier waarop mensen reageren op een wijdverbreide ramp en de vernietiging van hun status quo door zich tegen elkaar te keren. Beide films vragen de kijker na te denken over de mate waarin roofdierachtige, genadeloze neigingen de menselijke samenleving hebben verzadigd.<br />Dit alles gaat kennelijk voorbij aan de ongelukkige, lichtelijk geïrriteerde persoonlijkheden die het onderwerp zijn van horrorfilms. Ze zien zichzelf als subversievelingen die het evangelie van de horror prediken, terwijl daar niets subversiefs aan is. Dergelijke films, naar hun eer en geweten, zijn al erkend als goede, waardige films door de filmcritici. Er zijn geen krachten die zich verzamelen om het oorspronkelijke Texas CHAINSAW-complot aan te klagen of aan te vallen. Het feit dat die er ooit waren, getuigt simpelweg van de schokkende aard van de films.<br />Het is in feite alleen de eigen paranoia van deze kerels en hun natuurlijke status van overbodige, incapabele mensen die hen ertoe brengen hun standpunten in termen van 'wij tegen hen' te verwoorden. Hoewel ze misschien graag denken dat ze een dramatische keuze hebben gemaakt en een gevaarlijk, subversief pad zijn ingeslagen, hebben ze zich niet afgekeerd van de grote filmmaatschappijen, omdat de grote filmmaatschappijen hen nooit hebben willen hebben. Ze zien niet in dat ze in termen van vernieuwing niets te bieden hebben, omdat hun perspectief de voorwaarde mist dat iemand in de amusementswereld, of iemand met de capaciteiten om verhalen te vertellen, <0xC3><0xBC>berhaupt iets te bieden zou moeten hebben. Ze hebben minachting voor de doorsneefilmer en filmbezoekers omdat ze sommige horrorklassiekers van 30 jaar geleden niet hebben omarmd, en het ontgaat hen dat als deze films direct waren geaccepteerd en algemeen geliefd zouden zijn, ze zelf niet zo geobsedeerd zouden zijn.<br />Als ze echt subversief wilden zijn, zouden ze proberen de intelligentste films te maken die ze konden maken. Ze zouden eindeloos studeren en de wereld uitputten op zoek naar waardevol materiaal dat mensen dingen zou leren die ze niet wisten. Ze zouden proberen intellectuele films te maken over weinig bekende historische gebeurtenissen, of wetenschappelijke concepten. Ze zouden geen eindeloze stroom slechte zombiefilms maken, waarvan het uiteindelijke doel alleen maar is om de lege plekken op de nieuwe planken van Hollywood Video op te vullen.<br />Maar dit zijn mannen die zich met hand en tand aan hun illusies vastklampen; een van hen wil nog steeds lang haar als een rockster, hoewel hij van boven kaal is, wat een metafoor is voor de manier waarop deze mannen de waarheid uit de weg gaan; dat ze geen grote filmmakers zijn die wachten tot ze worden ontdekt, maar eerder geobsedeerd door een geërodeerde fantasie. Kale Klootzak geeft zelfs een spetterende imitatie van een rockster weg, maar dan gericht tegen een of andere fastfoodvent in een drive-in. Het is precies hetzelfde als de drive-in van Tenacious D., maar hij meent het echt.<br />Waarschuwing: terwijl Joe Bob Briggs en Sid Haig in de aftiteling te zien zijn, komen ze maar een paar seconden in de film voor.
HORROR BUSINESS is a series of interviews with, and an advertisement for, some guys who call themselves "independent film-makers" when they're feeling mellow, otherwise they use terms like "guerilla", or "subversive". More than anything else, this is a documentary about lost souls, about people who rarely, if ever, understand how far it is that their reach exceeds their grasp.<br /><br />All of these guys are under the spell of a handful of horror classics from the '60's and 70's, and they seek to further develop these films and their concepts. But this is misguided thinking. Films like NIGHT OF THE LIVING DEAD or DAWN OF THE DEAD make pretty complete statements all on their own. Making one or several imitative efforts, however flattering, adds nothing of value to the original, and does not make any meaningful contribution to the genre, or to film-making at all.<br /><br />Secondly, it seems that these unwashed youths, for all of their angry, bitter worshipfulness of these original films, don't really understand the films to begin with. For example, THE Texas CHAINSAW MASSACRE is about far more than some maniacs and some lost teens; it is about the ability of limited, wrongheaded personalities to destroy more developed ones, and the tendency of the devouring mentality, as it appears in its many forms, to consume things of value while contributing nothing in return. For another example, it is only on the surface that NIGHT OF THE LIVING DEAD is about shambling revenants; the soul of the film is far more about the how people react to widespread disaster and the destruction of their status quo by turning on each other. Both of these films ask the viewer to consider to what degree have predatory, merciless tendencies saturated human societies.<br /><br />All of this is apparently lost on the hapless, vaguely aggravated personalities that are the subject of HORROR BUSINESS. They imagine themselves as subversives preaching the gospel of grindhouse horror, when there's nothing subversive about that. Such films as they honor have already been acknowledged to be fine, worthy films by the movie critic community. There are no forces massing up to denounce or attack the original Texas CHAINSAW MASSACRE. The fact that there ever were is simply a testament to the shocking nature of the films.<br /><br />It is really only these guys' own paranoia, and their natural status as superfluous, ineffectual people that causes them to frame their perspectives in such "us vs. them" terms. While they may like to think that they have made some dramatic choice and went down some dangerous, subversive path, they haven't turned away from mainstream film-making, because mainstream film-making never wanted them to begin with. They do not see that they have nothing to offer in terms of innovation, because their perspective lacks the stipulation that someone in entertainment, or any kind of story-telling capacity, should have to have anything to offer in the first place. They hold mainstream film-making and filmgoers in contempt for not embracing some horror classics from 30 years ago, and it is lost on them that if these films had been accepted outright and loved universally, they themselves would not be obsessing over them today.<br /><br />If they really wanted to be subversive, they would try to make the most intelligent films they could. They would study endlessly and mine the world for worthy material that would teach people things they didn't know. They would seek to make intellectual films about little known historical events, or scientific concepts. They wouldn't make an endless stream of bad zombie films, whose ultimate purpose is merely to fill out the empty spaces on the new release shelves at Hollywood Video.<br /><br />But these are men who hold to their illusions with a death-grip; one guy still wants to have long rock star hair though he's basically bald on top, which is a metaphor for how these guys avoid facing the truth; that they are not great filmmakers waiting to be discovered, but rather mere obsessives with eroded imaginations. Balding Guy even throws a hissy-fit like a prima donna rock star, except that it is directed at at some fast food guy in a drive-thru window. It is exactly like the Tenacious D. drive-thru skit, but he is actually serious.<br /><br />Warning: while Joe Bob Briggs and Sid Haig are featured in the credits, they are only in the film for a few seconds each.