Soms ontdek je dat een film niet zo goed is, maar beter dan je had verwacht, soms ga je naar de film in de verwachting dat het een onvergetelijke ervaring zal zijn en verlaat je de bioscoop met een gevoel van 'het was heel goed, maar het had beter kunnen zijn'. Prins van Egypte past in het laatste geval.<br />Het is er allemaal: de visuele impact, de fantastische scènes (die in de Rode Zee is niet minder dan geweldig), de emoties die verbonden zijn met een bekend verhaal, enzovoort. Maar dit zou de beste film uit de geschiedenis van de animatie kunnen zijn, en dat is het niet.<br />Ten eerste is deze Mozes een schaduw, hij zou het middelpunt van het verhaal moeten zijn, maar hij heeft het gevoel dat hij er alleen maar doorheen loopt; zelfs zijn zus Mirian is expressiever dan hij. De persoonlijkheid van iemand die door God is uitverkoren om Zijn volk te bevrijden en juist om die reden zijn verleden moet weggooien, zou veel beter onderzocht kunnen worden.<br />Er zijn ook te veel muzikale scènes. Ik weet dat ze anders zijn dan andere partituren, zolang ze maar af en toe op een opera lijken, maar dat zou geen excuus moeten zijn om bijna de hele plot ermee te vullen. De scène in het allereerste begin en de laatste, met de ingestudeerde hit 'wanneer je gelooft', zijn heel mooi; maar de scène met de priesters is volkomen vreemd aan de sfeer van de film. En, erger nog, het deel waarin de plagen worden getoond is een verspilling van goede cinematografische mogelijkheden: het zit allemaal vol met liedjes en muziek. Het lijkt erop dat ze niet wisten hoe ze de scène moesten spelen en toen besloten er een musical van te maken. Ik begrijp echt niet waarom geanimeerde verhalen altijd met die afschuwelijke Broadway-stijl vervlochten moeten zijn.<br />Maar begrijp me niet verkeerd, je moet deze film zien, en op het grote scherm. Hoewel de plot voornamelijk wordt gefilmd vanuit een visueel gezichtspunt, zijn er memorabele scènes die je helemaal in vervoering kunnen brengen en die de prijs van het kaartje waard zijn. Anders zou je, als je op de video wacht, kunnen denken dat dit gewoon weer een van die scènes is.
Sometimes you discover that a movie is not that good but better than you expected, sometimes you go to the movies expecting an unforgettable time and leave the theater with a "it-was-very-good-but-could-be-better" feeling. Prince of Egypt fits the last case.<br /><br />It's all there: the visual impact, the fantastic scenes (the one in the Red Sea is no less than wonderful), the emotions attached to a very known story, etc. But this could be the best of all the movies in animation history and it isn't.<br /><br />First of all, this Moses is like a shadow, he should be the soul of the story but feels like he's just passing through it; even his sister Mirian is more expressive than him. The personality of someone who has been chosen by God to free His people and, for that very reason, must throw his past away, could be much better explored.<br /><br />There are too musical scenes too. I know they're different from another scores, as long as they're sometimes close to an opera act, but this shouldn't be an excuse to fill almost the entire plot with them. The one in the very beginning and the last, with the made-to-be hit "when you believe", are very fine; but the one with the priests is completely strange to the movie's mood. And, worse, the part that shows the plagues is a waste of good cinematography possibilities: it's all filled with songs and music. It seems like they didn't know how to do the scene and then decided to make a musical out of it. I really don't understand why animated stories must always be entwined with that horrible Broadway style.<br /><br />But don't misunderstand me, you should watch this movie, and in the big screen. Although the plot is filmed mostly with a visual point of view, there are memorable scenes that can make you feel fully delighted and they're worth the price of the ticket. Otherwise, if you wait for the video, you might think this is just another one.