Hoewel het allemaal over seks gaat, gaat Woody Allens boek Alles wat je altijd al over seks had willen weten (maar bang om te vragen) in feite over films. Woody gebruikt David Reubens boek, een popcultuurfenomeen uit het eind van de jaren zestig, alleen als uitgangspunt voor zijn op een na grootste passie: filmen. Hij legt zelfs het grootste deel van Reubens zelfhulp, non-fictie sekshandboek opzij en gebruikt alleen citaten uit de hoofdstukken als inspiratie voor zijn verschillende vignetten, elk bedoeld om een bepaald aspect van onze popmedia te illustreren. Wat het boek en de film echter wel gemeen hebben, is dat ze voortkomen uit hun tijd (postseksuele revolutie, prepolitieke correctheid) en dat hun visie op hun gemeenschappelijke onderwerp een beetje gedateerd is. <br /><br />Seks, de film, kan het best worden beschouwd als zeven afzonderlijke korte films; een paar zijn hilarisch of in elk geval slim, en een paar vallen gewoon uit de toon. De films die het meest van hun bron afdwalen, komen er slechter af. 'Are Transvestites Homoseksuals?' bijvoorbeeld is een tweederangs sitcom: een man van middelbare leeftijd wordt betrapt terwijl hij jurken past terwijl hij op bezoek is bij de nieuwe schoonouders van zijn dochter. Het is een eenmalig shot, hoewel de potige Lou Jacobi het materiaal tot het uiterste uitbuit als de wufte, in het zwart geklede papa. Ondertussen begint 'What Are Sex Perverts?' met een slim concept, maar wordt verslagen door zijn eigen onhandige pogingen om buitensporig te zijn. Getoond als een tv-spelletje uit de jaren vijftig <0xE2><0x80><0x93> korrelige zwart-witbeelden en alles <0xE2><0x80><0x93> 'What' 'Wat is Mijn Perversie?' lijkt authentiek, maar probeert seksuele afwijkingen te bagatelliseren voor een dubieus komisch effect. Door Woody's filmografie heen worden terzijdes gegooid die proberen gniffels te vinden in kwinkslagen over verkrachting of kindermishandeling of incest en andere niet-grappige seksuele tragedies, en onveranderlijk komen zulke onnodige pseudo-ad libs met een daverende klap neer. 'Wat is Mijn Perversie?' bestaat voornamelijk uit zulke ongemakkelijke kwinkslagen en bouwt op naar een grap over een rabbi die ervan afkomt door zijn vrouw varkensvlees te zien eten. Ik denk dat Woody de enige is die zulke goedkope aanvallen op rabbi's ook maar in de verste verte grappig vindt.<br />Gelukkig komen de rest van zijn grappen veel, veel beter uit. Het tafereel 'Werken Aphrodisiacs?' Woody maakt grapjes over Shakesperean-drama's en andere gelijksoortige kostuumdrama's, terwijl hij tegelijkertijd eer bewijst aan een van Woody's filmideeën, Bob Hope. Net als Hope brengt Woody geestige anachronistische oneliners als een wellustige hofnar die geil is op zijn koningin. Het stuk is niet zo goed geschreven, omdat Woody veel te veel vertrouwt op opzettelijk afschuwelijke woordspelingen, maar door Allens flauwe kamphumor over kuisheidsgordels af te zetten tegen de hoogdravende pompeusheid van het elizabethaanse drama werkt het op de een of andere manier goed.<br />De twee beste scènes werken ook goed omdat Woody ze dicht bij de stijl van hun inspiratiebronnen afstemt. 'Zijn de vondsten van artsen en klinieken die seksueel onderzoek doen accuraat?' De absurde premisse van een reusachtige gemuteerde vrouwenborst die het platteland terroriseert ('De room vertraagde hem en de melk doodde hem!') bouwt op tot de meest belachelijke, dwaze climax in elke Woody Allen-film. Het fragment wordt echter afgesloten met 'Wat gebeurt er tijdens de ejaculatie?', dat de uitdrukking'mechanische seks' tot het meest logische uiterste doorvoert. Het fragment imiteert de Kubrickiaanse kilheid van de hedendaagse sf-film, waarin het mannelijke menselijk lichaam wordt geportretteerd als een reusachtig, en niet speciaal geco<0xC3><0xB6>rdineerd, ruimtestation op een vleselijke missie om stoutmoedig te gaan waar andere mannen blijkbaar al zijn geweest. Nu Woody een kleine rol speelt (letterlijk) als een ongerust sperma dat op zijn eerste en enige missie wacht, is het een dwaas fragment, maar toch waar genoeg om het bijna waard te zijn om in een biologieles op te nemen.<br />Maar vanuit een enigszins ander perspectief zijn de resterende episodes misschien wel het intrigerendst. Ze zijn: 'Wat is sodomie?' en 'Hebben sommige vrouwen problemen bij het krijgen van een orgasme?'; het eerste gaat over een dokter (Gene Wilder) die een verhouding heeft met een schaap en het laatste over een vrouw (Louise Lasser) die in het openbaar opgewonden raakt van seks. Beide films zijn op zich amusant, maar de extra overweging is dat Woody ze gebruikt om het soort films te imiteren dat hij weldra gretig zou proberen te imiteren. 'Sodomy', dat op zijn eigen droge manier hilarisch is, verschilt niet zoveel van de hoogdravende toon of pretentieuze thematiek van Allens latere films als Interviews, een andere vrouw of echtgenoten en vrouwen. En als zodanig zou de afstandelijke verveling die hij van Bergman en Antonioni nabootst voor 'Orgasme' met dodelijke ernst in diezelfde films terugkeren. Het is merkwaardig dat Woody uiteindelijk de styling zou omarmen die hij eerst zo gemakkelijk belachelijk had kunnen maken. Misschien is dat de reden waarom hij zo vurig elk spoor van humor in die latere films vermeed, omdat hij besefte hoe gemakkelijk ze kunnen omslaan in zelfparodie.<br />Met zijn wellustige, dubbelzinnige benadering van seks weerspiegelt de film weinig van Reubens gladde, simplistische tekst en heeft hij in plaats daarvan meer gemeen met de pseudo-verwijfde vulgariteit van de 'Playboy' van die tijd. Toch heeft de film op zijn jeugdige manier iets bijna onschuldig ondeugends dat hem bijna curieus maakt <0xE2><0x80><0x93> vooral als je hem vergelijkt met de vulgaire maatstaven van vandaag de dag. Als zodanig is alles wat je altijd al over seks had willen weten een soort periodiek, een weerspiegeling van een tijd waarin het schandelijk smakeloos zijn iets unieks was en niet iets vermoeiend routinematigs.
Though it is all about sex, Woody Allen's EVERYTHING YOU ALWAYS WANTED TO KNOW ABOUT SEX* (BUT WERE AFRAID TO ASK) is really all about movies. Taking Dr. David Reuben's book, a pop culture phenomenon of the late 1960s, Woody uses it only as a starting point for indulging in his second greatest passion, film-making. Indeed, he tosses aside most of Reuben's self-help, non-fiction sex manual and only quotes chapter titles as inspiration for his various vignettes, each designed to parody some aspect of our pop media. What the book and the movie do have in common however is that they are products of their time (post-sexual revolution, pre-politically correctness) and as such their outlook on their common topic is a bit dated.<br /><br />SEX, the movie, is best thought of as being seven individual short films; a few that are hilarious or at least clever, and a couple that just fall flat. The ones that stray most from the movies as their source come off worse. For instance, "Are Transvestites Homosexuals?" is second rate sitcom: Middle-aged man is caught trying on dresses while visiting his daughter's new in-laws. It is a one-gag skit, though burly Lou Jacobi makes the most of the material as the giddy crossdressing poppa. Meanwhile, "What Are Sex Perverts?" begins with a clever concept, but is defeated by its own awkward attempts to be outrageous. Staged as a 1950's TV game show -- grainy, black-and-white images and all -- "What's My Perversion?" looks authentic, but tries to trivialize sexual deviancy for dubious comic effect. Scattered throughout Woody's filmography are tossed-off asides trying to find snickers in wisecracks about rape or child molestation or incest and other sundry unfunny sexual tragedies, and invariably such unnecessary pseudo-ad libs land with a resounding thud. "What's My Perversion?" is made up mostly of such discomforting quips and builds to a joke about a rabbi getting off by watching his wife eat pork. I think Woody is the only person who ever finds such cheap jabs at rabbis even remotely funny.<br /><br />Fortunately, the rest of he skits come off much, much better. The vignette "Do Aphrodisiacs Work?" makes fun of Shakesperean dramas and other similar costume epics; while simultaneously paying homage to one of Woody's screen idols, Bob Hope. Like Hope, Woody contributes wisecracking anachronistic one-liners as a lustful Court Jester with the hots for his Queen. The bit isn't well written with Woody relying far too heavily on intentionally awful puns, but playing Allen's low camp humor about chastity belts off the high-toned pomposity of Elizabethan drama somehow makes it work decently.<br /><br />The two best vignettes also work well because Woody plays them close to the style of their inspirations. "Are the Findings of Doctors and Clinics Who Do Sexual Research Accurate?" mimics cheesy, grade-D, drive-in horror movies of the sixties with mad scientist John Carridine hamming it up gleefully in a calculated self-parody. The absurd premise involving a giant mutant female breast terrorizing the countryside ("The cream slowed him up and the milk killed him!") builds to the most awesomely silly climax in any Woody Allen movie. The segment is topped however by "What Happens During Ejaculation?" which takes the phrase "mechanical sex" to its most logical extreme. The segment mimics the Kubrickian coldness of contemporary sci-fi, portraying the male human body as a giant, and not-particularly-coordinated, space station on a carnal mission to boldly go where other men have apparently come and gone before. With Woody taking a small role (literally) as an anxious sperm awaiting for his first and only mission, the segment is silly, yet true enough to almost be worthy of inclusion in a basic biology class.<br /><br />Yet, from a somewhat a different perspective the remaining episodes might be the most intriguing. They are "What is Sodomy?" and "Do Some Women Have Trouble Reaching Orgasm?"; the former being about a doctor (Gene Wilder) who has an affair with a sheep and the latter about a woman (Louise Lasser) who is aroused by sex in public places. Both are amusing in their own right, but the added consideration is that Woody uses them to parody the types of films he would soon eagerly try to imitate. "Sodomy," though hilarious in its deadpan way, is not all that different in stilted tone or pretentious theme from Allen's later efforts like INTERIORS, ANOTHER WOMAN or HUSBANDS AND WIVES. And as such, the aloof ennui that he mimics from Bergman and Antonioni for "Orgasm" would reappear with deadly earnest in those same films. It is curious that Woody would eventually embrace stylistics that he had first found so easy to ridicule. Maybe that is why he so ardently avoided any trace of humor in those later films, he realized just how easily they can lapse into self-parody.<br /><br />With its leering, bawdy approach to sex, the film reflects little of Reuben's glib, simplistic text and instead has more in common with the pseudo-sophisticated raunchiness of the "Playboy" magazine of the era. Yet in its juvenile way, there is something almost innocently naughty about the movie that makes it almost quaint -- especially when compared to today's standards of vulgarity. As such EVERYTHING YOU HAVE ALWAYS WANTED TO KNOW ABOUT SEX* is something of a period piece, reflecting a time when being outrageously tasteless was something unique and not something tiresomely routine.