Slaves of New York is een beminnelijk, bitterzoet portret dat met de jaren beter wordt. Het vat de essentie van de kunstwereld aan het eind van de jaren tachtig goed samen: toekomstige supersterren, worstelende onbekenden, narcisten, sterfanaten, martelaren, gluiperds, losers en meelopers. Eleanors strijd om haar plaats in de wereld te vinden terwijl ze in de schaduw staat van haar maniakale vriendje is een verhaal zo oud als de tijd. Slaves of New York is een dun verhuld kunstwereldje 'A Star is Born' en er zijn veel personages om van te houden en te haten. De focus op Stash en Eleanor is zowel frustrerend als geloofwaardig. Stash is immens onzeker, Eleanor heeft stilletjes talent, de acteurs spelen hun rollen zo intens dat je moet opmerken dat de casting perfect is. Iedereen, van bijziende kunsthandelaars, luie femme fatales, opgeblazen weldoeners en concurrerende kunstenaars, wacht hier op zijn kans om zijn grote slag te slaan, of het nu gaat om laag te kopen en hoog te verkopen, toegang te krijgen tot de 'goede' galerie of de 'juiste' minnaar of muze te vinden. Het is bevredigend om te zien hoe Eleanor, door gewoon te zijn wie ze is, in feite haar ware roeping verwaarloost in een poging de weg te vinden in een wereld die zo meedogenloos en kritisch is. Uiteindelijk vindt ze bevrediging in haar lot in het leven en beseft ze dat dat op zichzelf al een kunst is die de moeite waard is.
Slaves of New York, is a lovable, bittersweet portrait that gets better with age. It captures the essence of the late 80s art world inhabited by those on the artist food chain: future superstars, struggling unknowns, narcissists, star-f*ckers, martyrs, creeps, losers and hangers-on. Eleanor's battle with finding her place in the world while in the shadow of her ego maniacal boyfriend is a story as old as time. Slaves is a thinly-veiled art-world "A Star is Born" and there are many characters to love and hate. The main focus on Stash and Eleanor is both<br /><br />frustrating and believable. Stash being immensely insecure, Eleanor being quietly talented, the actors portray their roles with such intensity, it must be noted that the casting is perfection. Everyone from myopic art dealers, lazy femme fatals, bloated benefactors and competitive artists are here waiting for their chance for their big score, whether it is buying low and selling high, getting into the "good" gallery or hooking up with the "right" lover or muse. It is satisfying in the end to see how Eleanor, by just being who she is, basically fumbles into her true calling while trying to navigate a world so cutthroat and critical. She eventually finds satisfaction with her lot in life and realizes that, that in itself, is an art worth mastering.