Ik hoef er maar twee cent in te stoppen. Dit is zonder enige twijfel mijn favoriete programma, en normaal heb ik een hekel aan televisie.<br />Maar dit is de moeite van het zien waard. Een deel ervan is absoluut hysterisch grappig, een ander deel is wreed echt en voor een deel echt ontroerend. De personages zijn onbuigzaam geschreven en geacteerd, en de verhaallijn klinkt niet één keer vals.<br />Ik las een recensie waarin stond dat F&G niet zozeer aanvoelde als een programma over de jaren tachtig als een product van de jaren tachtig. En ze hadden gelijk. Er is nog steeds overal '70'-spul' en sporen van de jaren zestig, als je goed oplet. Ik vind dit geweldig. Het is niet zoals het bal dat op 1 januari 1980 werd afgelast en iedereen over de hele wereld zich onmiddellijk uitkleedde en een nudistenfeest gaf om al die 70-dingen en alle andere bezittingen die ze in de afgelopen 10 jaar hebben verworven te verbranden.<br />Het schrijven is perfect. Het script heeft een behoorlijk aantal regeltjes, maar de humor voelt nooit geforceerd en de schrijver bezit het bruikbare talent om situaties te creëren waarin we niet helemaal zeker weten of we moeten lachen, ineenkrimpen of huilen.<br />En het acteren is ook heel goed. De casting directors moeten een jaar bezig zijn geweest om zo'n getalenteerde en volkomen onbekende cast te vinden. Ze hebben er ook goed aan gedaan om tieners te casten die er echt uitzien als tieners, bijna ongehoord in de wereld van 'One Tree Hill', 'Gossip Girl' et cetera. Ik ben me er terdege van bewust dat er binnenkort een nieuw stel van 25 jaar oud op de middelbare school zal spelen. Ik kan het nauwelijks bijhouden.<br />Maar de kinderen in Freaks and Geeks zien eruit alsof ze net uit het zesde lesuur zijn gekomen, en ze hebben vannacht niet veel slaap gehad.<br /><br />Linda Cardenelli is stralend en maakt zich geen zorgen over het feit dat ze altijd aardig moet zijn, alleen over het feit dat ze altijd gelijkgestemd moet zijn, en dat doet ze voortreffelijk.<br />Een jonge Seth Rogen zorgt voor wat droge humor bij de meeste eerdere episodes, en toont tijdens de laatste een echt dramatisch talent. <br />John Francis Daley brengt een groot deel van zijn tijd op het witte doek door, waar hij met grote ogen om zich heen kijkt. Maar in tegenstelling tot veel jonge acteurs die dat doen, wekt hij de indruk dat hij alles om zich heen in zich opneemt, dat hij elke seconde aan nieuwe dingen wordt blootgesteld. Zozeer zelfs dat je zou willen dat je hem daartegen kon beschermen. In de scène waarin hij en zijn vrienden een pornofilm in handen krijgen, is hij bijna vernietigend.<br />Martin Starr en Samm Levine zijn, er is geen ander woord dat ik kan gebruiken, perfect. Martin Starr is de moeite waard om in zijn eentje naar te kijken, volmaakt lief en sociaal onbeholpen. Samm Levine begint je echter geleidelijk aan te irriteren als een kind met voldoende zelfvertrouwen om volkomen geloofwaardig te zijn.<br />Jason Segal is ook goed. Lief in het begin en een beetje eng naarmate de serie vordert. Maar dat siert hem, denk ik.<br />James Franco brengt wat extra's in de traditionele rol van de slechterik. Tot dit jaar zou ik hebben gezegd dat dit en zijn rol als James Dean de hoogtepunten van zijn acteercarrière waren. Hij is waarschijnlijk het enige kind in de cast dat wat extra's toevoegt aan de schoonheid, maar hij maakt het goed door ons een personage te laten zien dat een beetje te gebroken is om zijn best te doen in wat dan ook. Hij wisselt op een interessante manier Linda Cardenelli af in de rol van de heteroseksuele man. En dat doet hij perfect als er een beroep op hem wordt gedaan. Hij en Busy Phillips zijn verpletterend in hun vertolking van twee kinderen die niet echt bij elkaar blijven omdat ze elkaar leuk vinden, maar omdat ze elkaar wanhopig nodig hebben. Die zich aan elkaar vastklampen voor steun, liefde, seks en al het andere goede in hun leven.<br />Alles bij elkaar is het perfect als in een tv-serie. Bijna iedereen kan zich waarschijnlijk wel inleven in ten minste één van deze personages en iets opsteken van dit programma.
I just have to put my two cents in. This show is without a doubt my favorite, and I normally hate television.<br /><br />But this is worth seeing. Some of it is absolutely hysterically funny, some of its is brutally real and part truly touching. The characters are uncompromisingly written and acted, and the storyline doesn't ring false once.<br /><br />I read a review that said that F&G didn't feel so much like a show about the 80's as a product of the 80's. And they were right. There's still " 70's stuff" everywhere and traces of the 60's, if you pay attention. I love this. Its not like the ball dropped on January first in 1980 and everyone across the world immediately stripped down and had a nudist party to burn all there 70's cloths and and any other belonging they may have acquired over the past 10 years.<br /><br />The writing is perfect. The script has its fair share of one liners but the humor never feels forced and the writer possesses the useful talent of setting up situations where we are not entirely sure whether to laugh, cringe or cry.<br /><br />And the acting is very good too. The casting directors must have been up for a year to find a cast so talented and completely unknown across the board. They also did well to cast teenagers who actually look like teenagers, almost unheard of in the world of " One Tree Hill" " Gossip Girl" etcetera. I'm fully aware there will be a fresh set of 25 year old playing high school students along shortly. I can barely keep up.<br /><br />But the kids in Freaks and Geeks look like they just wandered out of 6th period, and didn't get much sleep last night.<br /><br />Linda Cardenelli is luminous and doesn't worry about always being likable, only about always being relatable, and does exquisitely.<br /><br />A young Seth Rogen provides some dry humor for most of the earlier episodes, and shows some genuine dramatic talent during the latter ones.<br /><br />John Francis Daley spends a lot of his time on screen gazing around him with wide eyes. But unlike a lot of young actors who do this, he gives the impression of absorbing everything around him, being exposed to new things every second. So much so that you kind of wish you could protect him from some of it. In scene where he and his friends get hold of a porn movie he is almost devastating.<br /><br />Martin Starr and Samm Levine are, there is no other word I can use, perfect. Martin Starr is worth watching the show for on his own, perfectly sweet and socially awkward. Samm Levine however, gradually gets under your skin as a kid with to much self confidence to be entirely believable.<br /><br />Jason Segal is good, too. Sweet at the beginning and slightly scary as the series goes on. But I guess thats to his credit.<br /><br />James Franco brings alittle extra to the traditional bad-boy role. Intill this year I would have said that this and his role as James Dean were the high points of his acting career. He's probably the only kid in the cast who's alittle to beautiful, but he makes up for it by showing us a character who's a bit to broken to try as hard as he can at anything. He also interestingly alternates with Linda Cardenelli in the role of the straight man. And does so to perfection when he's called on to. He and Busy Phillips are devastating in their portrayal of two kids who don't stay together some much because they like each other, but because they need each other desperately. Who cling together for support, love, sex and everything else good in their lives.<br /><br />Altogether, its perfection as far a TV series' go. Almost anyone can probably relate to at least one of these characters, and get something out of this show. highly recommended.