In de loop der jaren heb ik de film tijdens de feestdagen een paar keer gezien. Ik zou hem plaatsen in de top tien van de Peanuts-films die Charles Schulz heeft gemaakt. Als kind kon ik me Charlie Brown voorstellen, die alleen maar toast en popcorn kon maken. Na het lezen van de opmerking over Woodstock die de kalkoen opeet, viel me nog iets anders op, iets wat me enigszins ontging. In deze film nodigt Charlie Brown al zijn vrienden uit voor het eten. Maar Charlie Browns enige etnische vriend is Franklin, die Afro-Amerikaans is. Franklin zegt in de film niet meer dan twee regels. Toch is het, gezien het feit dat de film al bijna dertig jaar oud is, begrijpelijk dat er zo weinig multi-eetbare mensen in voorkomen.
Throughout the years I have see the film a few times during the holidays. I would rank it as one of the top ten Peanuts films that Charles Schulz did. As a child I could relate to Charlie Brown whose cooking skills only include making toast and popcorn. After reading the comment about Woodstock eating the turkey, I noticed some thing else slightly distrubting. In this film short Charlie Brown invites all his friends for dinner. Yet Charlie Brown's only ethnic friend is Franklin, who is African American. Franklin does not say more than two lines in the film. Yet considering the film is nearly 30 years old this limited inclusion of multi-ethinic persons is understandable.