Had Luis Bunuel ooit een slechte film gemaakt? Ik heb veertien van zijn films gezien en ze zijn stuk voor stuk geweldig, gewoonweg fantastisch, te beginnen met de beroemdste korte film, Un chien andalou, 17 minuten, en eindigend met zijn zwanenzang, 'That obscure object of desire' (1977). Bunuel maakte films in Frankrijk, zijn geboorteland Spanje en in Mexico, waar hij naartoe moest emigreren nadat Franco in Spanje aan de macht was gekomen. Al zijn films zijn uniek briljant, maar ze hebben stuk voor stuk zijn magische touch, ongeacht de periode van zijn leven waarin ze zich afspelen.<br />'El Bruto' Pedro 'El Bruto' is een jonge, harde slachthuisarbeider die wordt uitgebuit door een tirannieke landeigenaar die zijn vader zou kunnen zijn en aan wie hij erg loyaal is. Hij wil Don Andres graag helpen om de arme huurders uit hun huis te zetten en hun huizen te laten bewonen door Don Andres. Pedro is een eenvoudige man die niet gewend was om veel na te denken en de motieven van de anderen te analyseren, maar hij zal leren en zijn ogen zullen opengaan. Pedro zal een niet al te duister object van verlangen worden van twee vrouwen: de gepassioneerde en wilskrachtige Paloma, de jonge vrouw van Don Andres, en de vriendelijke en zachtaardige Meche, wier vader Pedro per ongeluk doodt terwijl hij de klus voor Don Andres opknapt. Zoals in het melodrama wordt verwacht, wordt een van de vrouwen geminacht en is de hel nog niet zo kwaad als zij, en het onvermijdelijke einde staat voor de deur. Het allerlaatste shot van de film, met zijn raadselachtige ironie, is pure Bunuel <0xE2><0x80><0x93> alleen zou hij de film op dezelfde manier afronden.
Had Luis Bunuel ever made a bad movie? I've seen fourteen his films and every one of them is great, simply fantastic, starting with the most famous short film, 17 minutes long "Un chien andalou" (1929) and ending with his swan song, "That obscure object of desire" (1977). Bunuel made films in France, his native Spain, and in Mexico where he had to immigrate after Franco came to power in Spain. Each of his films is uniquely brilliant but all of them have in common his magic touch no matter what period of his life they belong.<br /><br />"El Bruto" is no exception and it is a strong combination of a surreal melodrama and political film which could also be viewed as a modern retelling of the Frankenstein's story. Pedro "El Bruto" is a young tough slaughterhouse laborer who is exploited by a tyrannical landowner who may be his father and to whom he is very loyal. He is eager to help Don Andres to evict the poor tenants form their houses that belong to Don Andres. Pedro is a simple man who was not used to think a lot and analyze the motivations of the others but he will learn and his eyes will open. Pedro will become a not so obscure object of desire of two women, passionate and strong-willed Paloma, the young wife of Don Andres and the kind and gentle Meche, whose father Pedro accidentally kills while doing the job for Don Andres. As is supposed to be in the melodrama, one of the women is scorned and hell hath no fury as she does and the inevitable ending is coming. The very last shot of the movie with its enigmatic irony is pure Bunuel - only he would finish the film the way he did.