Ik vond de film ondanks de dramatisering fascinerend, maar helaas vergaten en negeerden de scenarist en de regisseur het einde van de film door het verhaal eenvoudigweg te beëindigen met een leuke _Stem Over_, en een achtervolgingsshot van de jongen die de vervagende buitenlucht in rent. Er zaten fundamentele fouten in het vertellen van een verhaal, en soms moet je het publiek geven wat het wil of meent te willen. Bijvoorbeeld: het zou goed zijn geweest om te zien hoe de dokter zijn dochter ontmoette. Het zou goed zijn geweest om een biografie te zien of te lezen over het leven van de jongen in 2004, zoals het verhaal over zijn leven in 1987.<br />'Het publiek heeft altijd gelijk... vandaar de film.' 's armzalige 1,7-millimeter kasregister.
I thought the film even with the dramatization was compelling, but unfortunately the scriptor and director forgot or ignored the end of the film by simply ending the story with a cute Voice Over, and tracking shot of the young boy running into the fade out. There were basic errors in story telling, and some times you have to give the audience what they want or perceive to want. example: It would have been good to see the doctor meet up with his daughter. It would have been good to see or read a bio of the young boy's life in 2004 as the story was written about his life in 1987. <br /><br />The audience is always right. . .hence the film's pitiful 1.7mill box office.