Er is niets leuks aan deze film. Zelfs de seksscènes waar zo vaak over gesproken wordt, beginnen saai te worden, omdat ze zo gratuit en repetitief zijn. Het script is slecht en geen van de psychologische reacties van de personages lijkt te kloppen. Niemand zou het personage van Lorenzo, de schrijver die zulke jeugdige autobiografische verhalen schrijft, serieus kunnen nemen. En hoe zit het met de gaten in de plot en de losse eindjes? Waarom valt de hond van het gezin plotseling het jonge meisje aan met wie het al jaren samenwoont? Wat heeft het voor zin om het lot van de oppas, haar moeder en Carlos (die letterlijk in een gat verdwijnt) openbaar te maken? De film probeert diepzinnig te zijn, maar faalt jammerlijk.
There is nothing to like about this movie. Even the much talked about sex scenes start to get boring, since they are so gratuitous and repetitive. The film is poorly scripted and none of the psychological reactions of the characters ring true. No one could take seriously the character of Lorenzo the novelist who writes such juvenile autobiographical stories. And what about the plot holes and loose ends? Why the hell does the family dog suddenly attack the young girl, with whom it had lived for years? What purpose does it serve to leave open the fate of the babysitter, her mother and Carlos (who literally disappears down a hole)? The movie tries to be deep, but fails embarrassingly.