Ik heb al eerder gezegd dat ik Figgis een van de interessantste regisseurs vind. Hij heeft zijn successen en zijn mislukkingen, maar hij is bereid om te experimenteren en iets anders te doen.<br />Dit is geen uitzondering. Burrows mag dan zijn liefje zijn geweest, maar in dit opzicht is ze uitmuntend. En je kunt er altijd op rekenen dat Mullan uitblinkt. Je bent je bewust van de oorsprong van het theater, maar de uitvoeringen hebben de overhand.
I've previously commented that I find Figgis to be one of the most interesting directors around. He has his hits and misses, but he's willing to experiment and do something different.<br /><br />This is no exception. Burrows may have been his bird, but she's excellent in this. And you can always rely upon Mullan to excel. You're aware of the theatrical origins, but the performances override that.