De arrogante en verachtelijke fetisj-fetisj-fotograaf Roger Neale (een mooie, slijmerige foto van Joseph Farrell), zijn parmantige assistente Maura Holloway (de verrukkelijk pittige Rachael Robbins), de beminnelijke, moreel hoogstaande flikker Sam Rogan (de aardige Rob Monkiewicz) en drie mooie modellen <0xE2><0x80><0x93> de lieve, naïeve Bridget (de altijd aanbiddelijke Misty Mundae), de wezenloze Lauren (de blonde schoonheid Heidi Kristoffer) en de gedweeë Jennifer (de aantrekkelijke brunette C.J. DiMarsico) <0xE2><0x80><0x93> gaan voor een fotoshoot naar een vervallen en verlaten oud gebouw. Natuurlijk blijkt dat gebouw te worden bezocht door de kwaadaardige en verdorven sadist Rossiter (een verrukkelijk aandoenlijke draai van Kevin G. Shinnick). De eerste tweederde van de film verloopt in een sloom tempo, er is geen noemenswaardige spookachtige sfeer, de special effects zijn niet om over naar huis te schrijven, en het saaie, saaie script wordt bedolven onder een saaie overdaad aan banale praatjes. Pas als Rossiter in de laatste derde scène weer opleeft en de dames bruut begint te martelen, komt de film eindelijk op gang, maar tegen die tijd is het al te laat om de algehele verveling te verdrijven. De cast doet zijn best met het saaie materiaal, zowel de humeurige score van Jon Greathouse als de gelikte cinematografie van M.A. Morales zijn goed genoeg, en daar gaat-ie dan.' Deze film is een aardig staaltje van lekkere vrouwelijke naaktheid (Misty ziet er zoals gewoonlijk heel lekker uit in haar verjaardagspakje), maar over het algemeen is deze film te klef en te saai.
Arrogant and despicable sleazeball control freak fetish photographer Roger Neale (a nicely slimy portrayal by Joseph Farrell), his perky assistant Maura Holloway (the delightfully spunky Rachael Robbins), amiable, morally uptight lug Sam Rogan (likable Rob Monkiewicz), and three beautiful models -- sweet, naive Bridget (the always adorable Misty Mundae), vacuous Lauren (blonde looker Heidi Kristoffer), and meek Jennifer (fetching brunette C.J. DiMarsico) -- go to a rundown and abandoned old building for a photo shoot. Of course, said building turns out to be haunted by vicious and depraved sadist Rossiter (a deliciously hammy turn by Kevin G. Shinnick). While the premise certainly has promise, alas said promise is severely undermined by writer/director Brett Piper's lackluster execution: the sluggish pace crawls along for the first two thirds of the picture, there's no spooky atmosphere to speak of, the special effects are strictly so-so, and the drab and uneventful script gets bogged down in a dull surplus of insipid talk. Only when Rossiter gets revived in the last third and begins brutally torturing the ladies does this flick finally start cooking, but by then it's too little too late to alleviate the general tedium. The cast do their best with the blah material, both Jon Greathouse's moody score and M.A. Morales' polished cinematography are up to speed, and there's a decent smattering of yummy female nudity (Misty in particular as usual looks quite scrumptious in her birthday suit), but overall this movie is too poky and plodding. A merely passable time-waster.