Bij de filmversie van 'South Park' moest ik <0xE2><0x80><0x93> en dit is niet overdreven <0xE2><0x80><0x93> zo hard lachen dat ik van mijn stoel viel. Ik lachte zo hard dat het pijn deed.<br />A) Als je satire gebruikt om zinnige opmerkingen te maken over censuur en individuele verantwoordelijkheid, is dit de beste film die ik ooit heb gezien.<br />B) Het is de beste filmmusical die is gemaakt sinds MGM uit de massaproductie is gestapt. Het multinationale productienummer van 'Kyles moeder is een stomme trut in D-mineur' is de toegangsprijs waard.<br />C) Het is een fantastische, onbevreesde schop onder de kont van de politieke correctheid.<br />Roger Ebert schreef dat hij zich heel schuldig voelde omdat hij lachte, omdat hij niet wist of het allemaal 'een bedoeling' had. Hij was kennelijk popcorn aan het kopen toen Kyle ronduit zei wat de bedoeling van de film was: dat ouders niet langer de schuld moeten geven aan'slechte invloeden' en 'ouders' moeten worden door met hun kinderen te praten.<br />De grappen zijn non-stop, de liedjes zijn geweldig en er is een ongelooflijk ontroerend moment met Kenny aan het eind. Let niet op de huidige slapheid van het tv-programma; dit is een vijfsterrenfilm (zelfs in een viersterrensysteem).
The movie version of "South Park" had me --- and this is not exaggeration -- laughing so hard I was falling out of my chair. I was laughing so hard it *hurt*.<br /><br />A) For using satire to make valid points about censorship and individual responsibility, this is the best movie I've ever seen.<br /><br />B) It's the best movie musical made since MGM left the mass-production business. The multi-national production number of "'Kyle's Mom is a Stupid Bitch' in D Minor" is worth the price of admission.<br /><br />C) It's a fabulous, fearless boot to the butt of Political Correctness.<br /><br />Roger Ebert wrote that he felt very guilty about laughing, not knowing if it all "had a point." He apparently was buying popcorn when Kyle flat out stated the point of the movie: that parents need to quit blaming "bad influences" and start *being parents* by talking to their kids.<br /><br />The gags are non-stop, the songs are terrific and there is an unbelievably touching moment involving Kenny near the end. Ignore the current lameness of the TV show; this is a five-star movie (even on a four-star system).