'xXx2: The Next Level' (Revolution Studios en Columbia Pictures hebben om voor de hand liggende redenen de ondertitel van 'State of the Union' voor internationale gebieden veranderd) is van de regisseur van 'Die Another Day', die verschrikkelijk was; producent Neal H. Moritz, wiens laatste project 'Point Pleasant' was, is een vervolg op het verschrikkelijke 'xXx' en is uitgerust met Samuel L. Jacksons bewering dat hij er een hekel aan heeft om met rappers films te maken. Je kunt het hem niet kwalijk nemen.<br />Het is geen verbetering om in Vin Diesel (zijn personage is uitgeschreven door iemand die zegt dat hij in Bora Bora is vermoord) voor de IJskubus te kiezen; niet alleen is hij niet de meest expressieve acteur, maar hij is ook niet zo overtuigend in de actie (wanneer hij iets doet). Als je door Scott Speedman achternagezeten wordt, weet je gewoon dat Speedman hem in het echte leven ook zo te pakken zou krijgen (met zijn vingers knipt). Eerlijk is eerlijk, voor Mr. Cube is hij verreweg de enige die hier iets op aan te merken heeft; het scenario van Simon Kinberg lijkt niet alleen gericht te zijn op emotioneel en intellectueel onvolgroeide dertienjarigen, maar het is ook nog eens door hen geschreven, en de plot begint idioot en loopt van daaruit door <0xE2><0x80><0x93> de schurkachtige minister van Defensie, gespeeld door Willem Dafoe, is zo'n pantomime van een schurk dat je verbaasd bent dat hij niet maniakaal in de lach schiet als hij een toespraak houdt voor Jackson.<br /><br />Ontkenning is één ding, maar als je een film hebt waarin je verwacht dat mensen geloven dat tanks kunnen worden bereden als motoren... en dat werkt in zulke malle draaikolken als personages die hun dood laten faken zodat ze in de buurt kunnen zijn voor de climax (waarom zouden ze ze daar niet gewoon vermoorden?)... en dat heeft een finale die afhangt van een auto en een presidentiële kogeltrein die in hetzelfde spoor passen ondanks het feit dat de auto een compacte maar snelle sportwagen is... in dit geval is het gewoon onmogelijk. Toegegeven, het helpt niet dat genoemde scènes incompetent worden uitgevoerd dankzij schokkend slechte special effects en beroerde regie; sommige van de miniatuurtjes zijn overduidelijk, en ik hoop vooral dat de hoofdeffecten van Industrial Light and Magic niet de CGI-kogeltreinopnamen hebben gemaakt. En wat betreft de manier waarop sommige shots van de film overgaan in iets wat op een video lijkt en dan weer terug...<br />De cast is ook niet veel soeps, hoewel het leuk is om Peter Strauss als de president te zien (al dan niet omdat hij niet klinkt alsof hij er ook maar een woord van gelooft); Xzibit helpt niet alleen dat dit gedeeltelijk lijkt op 'Pooier mijn rit: de film', maar hij kan ook niet acteren, Dafoe heeft het niveau van Special Guest Villain, en Jackson belt het door. Wat de vrouwelijke personages betreft, Nona Gaye en Sunny Mabrey worden min of meer gedefinieerd door hun decolleté en door het feit dat de een goed is en de ander (die eruitziet als een kruising tussen Nicolette Sheridan en Rachel Bilson) niet. (De film kan niet eens echt jongensachtig zijn; om de een of andere reden staat de meest sexy vrouw in de film (Masuimi Max, die de vriendin van Xzibit speelt en die helpt bij de overval op de kaaswagen met artilleriegranaten) niet in de aftiteling.) En de vermoeiende, met koevoeten bewerkte rapnummers helpen ook niet echt, zeker niet vergeleken met de score van Marco Beltrami. (Ironisch genoeg klaagt onze held op een gegeven moment over de muziek van het vrouwelijke strijkkwartet Bond; zij zijn niet verantwoordelijk voor het gehoorverlies.)<br />'xXx2: Whatever' is zo oninteressant en absurd dat het ondanks zijn pogingen om relevant te zijn (onze held beweert dat Dafoe 'World War IV' aan het uitbroeden is) zo irrelevant is. De enige manier om er doorheen te komen is door te lachen; de aanblik van de IJskubus in pak en stropdas (met paraplu!) is grappiger dan zijn opzettelijke poging tot komedie later in dezelfde scène. Om het nog erger te maken, laat de laatste scène de deur wijd openstaan voor een derde film... als het toch gebeurt, waarom zou je Scarlett Johansson of Charlotte Church dan niet als de nieuwe Triple X casten? Het is niet zo dat realisme hier de belangrijkste factor is.
"xXx2: The Next Level" (Revolution Studios and Columbia Pictures changed the subtitle from "State of the Union" for international territories, for obvious reasons) comes from the director of "Die Another Day," which was terrible; producer Neal H. Moritz, whose last credited project was the dire (and thankfully now-cancelled) "Point Pleasant"; is a sequel to the dreadful "xXx"; and comes equipped with Samuel L. Jackson's stated dislike of making movies with rappers. On this showing, you can't blame him.<br /><br />Trading in Vin Diesel (his character is written out by someone saying that he got killed in Bora Bora) for Ice Cube is no improvement; not only is he not the most expressive actor, but he's not that convincing in action (when he's being chased by Scott Speedman you just KNOW that Speedman would catch him like that (snaps fingers) in real life). In fairness to Mr. Cube, he's far from the only thing wrong with this; Simon Kinberg's screenplay seems not only to have been aimed at emotionally and intellectually stunted 13-year-olds but written by them as well, with the plot starting idiotically and continuing from there - the villainous Secretary of Defence played by Willem Dafoe is so pantomime villainous that when he makes a speech to Jackson you're surprised he doesn't laugh maniacally.<br /><br />Suspending disbelief is one thing, but when you have a movie that expects people to believe that tanks can be handled like motorbikes... and which works in such daft plot turns as characters having their deaths faked just so they can be around for the climax (why not just kill them there?)... and that has a finale which depends on a car and a Presidential bullet train being able to fit on the same track despite the car being a compact if speedy sports car... in this case it's just impossible. Admittedly it doesn't help that said scenes are incompetently executed thanks to shockingly bad special effects and shoddy direction; some of the miniatures are glaringly obvious, and I particularly hope that lead effects house Industrial Light and Magic didn't do the CGI bullet train shots. And as for the way some of the shots go from film to what looks like video and back again...<br /><br />The cast isn't much good either, although it's fun to see Peter Strauss as the President (in spite or because of his not sounding like he believes a word of this); Xzibit not only helps parts of this seem like "Pimp My Ride: The Movie" but he can't act, Dafoe is Special Guest Villain level, and Jackson phones it in. As for the female characters, Nona Gaye and Sunny Mabrey are pretty much defined by their cleavage and by the fact that one's good and the other (the one who looks like a cross between Nicolette Sheridan and Rachel Bilson) isn't. (The movie can't even be laddish properly; for some reason the sexiest woman in the movie (Masuimi Max, who plays Xzibit's girlfriend and who helps out with the robbery of the artillery-carrying cheese truck) isn't listed in the credits.) And the tiresome, crowbarred-in rap numbers don't help, certainly not compared to Marco Beltrami's score. (Ironically, at one point on hearing the female string quartet Bond our hero complains about the music; they are not to blame for the aural wrongs.)<br /><br />"xXx2: Whatever" is so unexciting and so absurd that despite its stabs at relevance (our hero claims Dafoe is hatching "World War IV"), the only way to get through it is as a laugher; the sight of Ice Cube in a suit and tie (with umbrella!) is funnier than his intentional attempt at comedy later in the same scene. To make it worse, the last scene leaves the door wide open for a third movie... if it does happen, why not cast Scarlett Johansson or Charlotte Church as the new Triple X? It's not like realism is a key factor here.