Dit zag ik op het filmfestival van Montreal in 1998 en ik vond het een ontroerende en uitdagende film over de complexiteit van de persoonlijke en politieke reactie op een langlopend en verdeelde kwestie. Deze goed geacteerde en ge cinematografische film voegde een dimensie toe die in andere vertolkingen van de 'problemen in Noord-Ierland' zelden aan de orde is gekomen. Hij complimenteert 'De zoon van elke moeder' en 'In de naam van de vader' met een ontroerend verhaal over de langdurige en willekeurige gevolgen van geweld en een poging de grenzen ervan als politieke strategie in twijfel te trekken. Dit is geen simplistische film en zijn kracht komt voort uit de diepte van zijn kritiek op alle spelers in deze aanhoudende politieke strijd.
I saw this at the 1998 Montreal Film Festival and found it a moving and challenging film on the complexities of personal and political response to a longstanding and divisive issue. Well acted and cinematographed, this film added a dimension that has been rarely touched upon in other depictions of the "troubles in Northern Ireland." It compliments "Every Mother's Son" and "In the Name of the Father" with a moving story of the long-lasting and indiscriminate effects of violence and an attempt to question its limits as a political strategy. This is not a simplistic film, and its power comes from the depth of its critique of all the players in this ongoing political struggle.