Het was gewoon een rare film over een of andere gestoorde moordenaar. Hij dacht er de hele tijd aan dat hij zijn therapeut zou vermoorden en het kwam voortdurend terug in scènes, maar het was een van die slappe flashbacks waarbij ze je niet vertellen dat het een flashback is en je denkt dat het nu gebeurt. Het is een beetje verwarrend, maar niet in een diepe zin. Het is meer een gevoel van idiotie en tijdverspilling. Zoals: waarom kijk ik nog steeds naar die rotzooi? Ik weet eigenlijk niet waarom ik de film heb afgemaakt. die grenier moet echt eens een nieuwe haarstijl proberen. Ik bedoel, hij heeft mooi haar, maar hij heeft maar één keer zijn haar laten knippen en dat is gewoon achterlijk. Hij zou een paar broodjes kunnen nemen of zelfs een bakje. Ik denk dat de film achterlijk was.
you'd actually have to have experienced this weird crap in your real life in order to enjoy it. it was just a weird movie about some killer idiot. he was always thinking about murdering his therapist and it was constantly flashing back to scenes, but it was one of those lame flashbacks where they don't tell you it's a flashback and you think it's happening now. it's kind of confusing, but not in a deep sense. it's more like a sense of idiocy and waste of time. like, "why am i still watching this crap?" i'm actually at a loss for words as to why i finished the film. the grenier fellow really needs to try a new hair style. i mean, he has nice hair, but he only has one haircut and that's just retarded. he could get some corn rolls or a bowl cut even. i think the movie was retarded.