Ik kijk graag naar dvd's met zo weinig mogelijk informatie over wat ik te zien krijg. Ik vermijd graag vooropgezette meningen en verwachtingen en laat het materiaal zich voor me ontvouwen, zoals het leven dat doet.<br />In dit geval wist ik, zodra ik de dvd in de speler had gestopt, dat ik een stand-upcomedy van Steve Harvey te zien zou krijgen. Ik wist niets over Harvey persoonlijk. Ik had hem in minstens één film gezien, _Johnson Family Vacation_ (2004), en dat vond ik wel oké, maar niet erg goed. Ik had zijn stand-up nooit gezien. Maar ik geniet meestal erg van stand-up, dus ik was klaar voor een leuke avond.<br />In dit geval werkte mijn strategie om vooropgezette meningen te vermijden een beetje averechts. Gedurende minstens de eerste 10 minuten van Don't Trip probeerde ik erachter te komen wat er in godsnaam aan de hand was <0xE2><0x80><0x93> ik had het gevoel dat ik per ongeluk in een timeshare-verkooppraatje of een marketingbijeenkomst op meerdere niveaus terecht was gekomen <0xE2><0x80><0x93> als je weet dat er een bijbedoeling achter steekt, en dit is niet zomaar een verzameling min of meer willekeurige mensen die in het algemeen met elkaar in contact staan.<br />Ik wist niet dat Harvey religieus was, dus de opmerkingen aan het begin van de dvd brachten me een beetje van mijn stuk, maar oké, hij noemt God graag in zijn programma's. Maar toen bleef hij religieus materiaal maken, wat ik heel vreemd vond. Ik wist niet dat hij zó religieus was. En ik lachte eigenlijk nergens om. Dat is alles.' Het is een slecht voorteken voor een optreden. Toch was er een enorm publiek bij zijn show. Het duurde even voor ik doorhad dat dit gefilmd was tijdens een religieus 'festival' (een gospelfestival) en dat Harvey gewoon een van de artiesten was.<br />Ik denk dat ik gewoon in de verkeerde demografie zit. Ik ben helemaal niet religieus. Ik ben een atheïst, iemand die het niet erg vindt om over religie te discussiëren, en iemand die sommige religieuze mensen daadwerkelijk heeft overgehaald om hun standpunten te veranderen. Ik verkies de ethiek van Anton La Vey (de oprichter van de officiële Kerk van de Duivel) boven de christelijke ethiek. Ik ben een hedonist. Ik heb dingen gedaan die in mijn eigen werk kunnen worden geïnterpreteerd als anti-godsdienst en pro-satanist (ook al is het niet zo eenvoudig bedoeld). Voor mij komen religies neer op mythologie en bijgeloof (en ik vind het leuk om op verschillende manieren met mythologie om te gaan).<br />Aan de andere kant vind ik het leuk om alles te ervaren, inclusief religieuze films en religieuze muziek. Ik was dol op The Work and the Glory (2004). Ik vond The Second Chance (2006) heel goed (en ik ben trouwens dol op de muziek van Steve Taylor). Ik vond The Last Sin Eater (2007) goed. Ik vond dat de mensen te hard waren in The Gospel (2005), die ik best een goede film vond. Het is het enige evangelie dat ik niet leuk vind. Dus het is niet zo dat ik iets niet leuk zal vinden alleen omdat het religieus is.<br />Maar ik vond het grootste deel van Don't Trip niet grappig. Er waren gedeelten waar ik om moest grinniken. En een paar keer, als Harvey serieus werd, dacht ik dat hij iets waardevols te zeggen had (zoals de toespraak over het niet ontmoedigen van de ambities van je kinderen). Helaas kwam Harvey net zo vaak op mij over als een soort lul. Maar misschien probeerde hij alleen maar grappig te zijn. Ik weet het niet. De mensen in het enorme publiek (zo'n 16.000 mensen) leken hem wel hilarisch te vinden <0xE2><0x80><0x93> gezien de manier waarop de reacties van het publiek in de film werden verwerkt, tenminste.
I like to watch DVDs with as little information about what I'm about to see as possible. I like to avoid preconceptions and expectations and just let the material unfold before me like life does.<br /><br />In this case, as soon as I put the DVD in the player, I knew I was in store for some stand-up comedy from Steve Harvey. I didn't know anything about Harvey personally. I'd seen him in at least one film, Johnson Family Vacation (2004), and I thought that was okay, but not very good. I'd never seen his stand-up. However, I usually enjoy stand-up a lot, so I was ready for a good time.<br /><br />In this case, my "avoid preconceptions" strategy backfired a bit. For at least the first 10 minutes of Don't Trip, I was trying to figure out what the hell the deal was--I felt like I had stumbled into a timeshare sales pitch or multi-level marketing meeting by accident--when you know there's some ulterior motive occurring, and this isn't just a collection of more or less random people interacting in a general way.<br /><br />I didn't know Harvey was religious, so the comments at the beginning of the DVD threw me off a bit, but okay, he likes to mention God at his shows. But then he kept doing religious material, which seemed very odd to me. I didn't know he was _that_ religious. And I wasn't really laughing at anything. That's a bad omen for stand-up. Yet there was this huge audience at his show. It took me awhile to figure out that this was filmed at a religious "festival" (a gospel "Megafest"), and apparently Harvey was just one of the acts.<br /><br />I suppose I'm just in the wrong demographic for this. I'm not at all religious. I'm an atheist, one who doesn't mind arguing religion, and one who has actually convinced some religious folks to change their views. I prefer Anton La Vey's (the founder of the official Church of Satan) ethics to Christian ethics. I'm a hedonist. I've done things that can be interpreted as anti-mainstream-religion and pro-Satanist in my own artwork (even though it's not meant quite that simply). To me, religions basically amount to mythology and superstition (and I think it's fun to interact with mythology in various ways).<br /><br />On the other hand, I like experiencing everything, and that includes religious films and religious music. I loved The Work and the Glory (2004). I thought The Second Chance (2006) was very good (and I love Steve Taylor's music, by the way). I thought The Last Sin Eater (2007) was okay. I thought people were unduly harsh on The Gospel (2005), which I thought was a pretty good film. I love all kinds of gospel music--The Winans, Mahalia Jackson, The Staple Singers, Aretha Franklin's gospel, The Carter Family and Johnny Cash's gospel, Dr. Charles G. Hayes--I don't think there's any gospel I do not like. So it's not as if I won't like something just because it's religious.<br /><br />But I just didn't find most of Don't Trip funny. There were some parts that made me chuckle. And a couple times, when Harvey got serious, I thought he had something valuable to say (such as the speech about not discouraging your children's ambitions). Unfortunately, just as often, Harvey came across to me as something of a jerk. But maybe he was just trying to be funny. I don't know. The people in the huge audience (about 16,000) sure seemed to find him hilarious--at least given the way the audience reaction shots were edited into the film.