'Law and Order' (1932) <0xE2><0x80><0x93> een film met Walter Huston en Harry Carey <0xE2><0x80><0x93> had het Earp-schermpad opgevrolijkt met een dappere versie van de gebeurtenissen in '0.K. Corral', hoewel de echte personages nooit werden genoemd <0xE2><0x80><0x93> en 'Frontier Marshal' (1939) met Randolph Scott en 'Wichita' (1955) met Joel McCrea had het verhaal ook verteld.<br /><br />Maar voor de meeste moderne bioscoopbezoekers zijn het Corral-incident en de verwarde gebeurtenissen en motieven die ertoe leidden het best tot hun recht gekomen in vier films: 'My Darling Clementine' van John Ford (1946), 'Gunfight at the O.K. Corral' van John Sturges (1957), 'Hour of the Gun' van Sturges (1967) en 'Tombstone' van George P. Cosmatos (1993). Maar die vraag moet nog worden beantwoord: moet het Amerikaanse Westen op het witte doek worden weergegeven zoals het in werkelijkheid was, of moet het een vorm van mythologie blijven?<br /><br />Hollywoods versie van de geschiedenis is aanzienlijk in tegenspraak met de feiten, en het leven aan de grens in de negentiende eeuw lijkt eerder saai en monotoon dan opwindend en kleurrijk. Zeker, het leven in Tombstone, Arizona, in zijn hoogtijdagen als mijnstadje, moet allesbehalve gezond zijn geweest, met zijn enorme hoeveelheid ruwe arbeiders die hun verveling verdrijven met drinken en knokken, en die af en toe op elkaar schieten.<br /><br />In Kasdan' Earp is de rechtschapen verdediger van de wet, en Doc is een losbandige gokker. Niettemin zijn de mannen meelevend en respectvol, en ze hebben allebei een zekere waardigheid. Dennis Quaid liet zich tien kilo afvallen om vervolgens de beruchte Doc Holliday, die helaas aan de fles en in de laatste stadia van tuberculose is, zo goed mogelijk te portretteren.<br />'In dit geval hebben we te maken met Quaid die bij de geringste belediging vuur en woede uitstraalt, om vervolgens nog zwaarder in zijn zakdoek te ademen. Hij is een multidimensionaal menselijk wezen dat het grootste deel van de film levert.' Zijn personage heeft zijn eigen vermogens! Quaid doet het veel beter met het beschrijven van de gevolgen van Hollidays tuberculose. Kilmer lijkt in 'Tombstone' nooit iets ergers te hebben dan een zware griep, behalve wanneer het dramatisch noodzakelijk is dat hij er nog erger uitziet dan anders.<br />Earp (Kevin Costner) vindt Doc oprecht, maar desondanks komt hij tot een verstandhouding waarvan je het gevoel hebt dat die zal uitgroeien tot een onwillige gezamenlijke actie als de nood aan de man komt! De nood is duidelijk aanwezig in de schurkachtige Clantons en McLaurys! De weg is duidelijk geplaveid met dat rendez-vous bij de Corral! 'Wyatt Earp' van Lawrence Kasdan was een actiefilm, die zich richtte op de gebeurtenissen die leidden tot en leidden tot het beroemde vuurgevecht, waarbij Lawrence Kasdans 'Wyatt Earp' de nadruk legde op de man zelf en zijn leven vanaf zijn jeugd tot aan de confrontatie en verder. 'De film begint met de tiener Earp en gaat door tot hij oud en grijs is.'<br />De actie in Kasdans film is stevig en fris, mooi gefotografeerd en het verhaal goed verteld. Maar we denken altijd terug aan 'My Darling Clementine' van Ford, vanwege de andere kwaliteiten ervan, vanwege de ongehaaste pauzes en de 'tijd vrij' die we onderweg hebben genomen. Dit is Ford die zich te buiten gaat, zoals zijn gewoonte was, maar bij deze gelegenheid komen al die uitspattingen naar boven en worden ze met toverkracht overgedragen.<br />'My Darling Clementine' was een film van aanrakingen: Fonda, zittend, terwijl hij zijn laarzen rechttrekt en zijn evenwicht bewaart terwijl de wereld, voor zover die er is, aan hem voorbijgaat; Fonda, de vredestichter, zoals het hoort in de kerk; Fonda, die met een oeroud concept van hoffelijkheid zijn dame naar buiten leidt om te dansen.<br />Earp in Kasdans biopic is een gewone man die een mooie jonge vrouw ontmoet en met haar trouwt die kort na hun huwelijk aan tyfus sterft. Diep verbitterd over haar dood verandert hij van een dronken kerel in een paardendief, in een buffeljager en een postkoetschauffeur, naar Dodge City, Kansas, waar hij een van de beroemdste 'westerse mensen' aller tijden wordt.
"Law and Order" (1932), a film starring Walter Huston and Harry Carey, had blazed the Earp screen trail with a brave version of the 0. K. Corral happenings, although the true-life characters were never named "Frontier Marshal" (1939) starring Randolph Scott and "Wichita" (1955) with Joel McCrea also told the story <br /><br />To most modern cinema-goers, however, the Corral incident and the confused events and motivations which led to it have been best served by four films, John Ford's "My Darling Clementine" (1946), John Sturges' "Gunfight at the O.K. Corral," (1957), Sturges' "Hour of the Gun" (1967), and George P. Cosmatos' "Tombstone" (1993). But the question has yet to be solved: should the American West be depicted on the screen as it actually was, or should it continue to be a form of mythology? <br /><br />Hollywood's version of history is considerably at variance with the facts, and life on the frontier in the 19th century would appear to have been more dull and monotonous than exciting and colorful Certainly, life in Tombstone, Arizona, in its time of greatest prosperity as a mining town must have been anything but healthy, with its vast number of rough working men relieving their boredom with drinking and brawling, and occasionally shooting each other<br /><br />In Kasdan's epic Western, Earp is the upright defender of the law, and Doc, a dissolute gambler Nevertheless, the men are compassionate and respectful, and both have a kind of dignity Holliday is much more credible as the black sheep of an aristocratic Virginia family and a jaded idealist Dennis Quaid allowed himself to lose 30 pounds of his weight only to accurately portray the gun-notorious Doc Holliday, now, alas devoted to the bottle and in the latter stages of tuberculosis<br /><br />In this instance we have Quaid breathing fire and fury at the slightest hint of an insult before breathing more heavily into his handkerchief He's a multi-dimensional human being who provides most of the film's best moments His character has his own form of ability Quaid does a far better work of portraying the effects of Holliday's tuberculosis Kilmer, in "Tombstone," never seems to have anything worse than a bad flu, except when it's dramatically necessary for him to look bad in greater degree <br /><br />Earp (Kevin Costner) finds Doc sincere but nevertheless strikes up an understanding which one feels will blossom into grudging joint gun-action should the need arise The need is obviously there in villainous Clantons and McLaurys The path is well and truly pointed to that rendezvous at the Corral<br /><br />Kasdan's motion picture covers areas of Earp's life that George P. Cosmatos' film "Tombstone" does not even touch While "Tombstone" was an action picture, centering on the events leading up to and including the famous gunfight, Lawrence Kasdan's "Wyatt Earp" focused on the man himself and his life from childhood to the confrontation and beyondThe film starts with the teenage Earp and progresses through old age <br /><br />The action in Kasdan's film is firm and fresh, nicely photographed and the story well told But we always remember Ford's "My Darling Clementine" for its other qualitiesfor the unhurried lulls and the 'time off' taken on the way This is Ford indulging himself, as was his habit, but on this occasion the indulgences all come off and are imparted with magic<br /><br />"My Daring Clementine" was a film of touchesFonda, seated, adjusting his boots and his balance while the world, such as it is, goes by; Fonda, the peacemaker, right-and-properly in church; Fonda, with an old-world frontier concept of courtesy leading his lady in the out of doors dance<br /><br />Earp in Kasdan's biopic is an ordinary man who met and married a beautiful young woman who died of typhoid a short time after the marriage Profoundly bitter about her death, he goes from a drunken fellow to horse thief to buffalo hunter to stagecoach driver to Dodge City, Kansas where he became one of the most famous "Westerners" of all time...