Net als Der blaue Engel uit 1930 is Der Untertan gemaakt naar een beroemde roman van Heinrich Mann, de oudere en politiek meer geïnteresseerde broer van de twee Duitse schrijvers. Hier en daar gaat de film over de kritiek op een sociale eigenschap die als kenmerkend wordt beschouwd voor de Duitse achtergrond: de cultuurbarbaar die gefixeerd is op gezag en zich blindelings in oorlog en ondergang stort.<br />De film vertelt in afleveringen over het levensverhaal van Diederich Heutterling (Werner Peters), de jeugd en de universiteitsjaren van de zoon van een fabriekseigenaar en zijn geleidelijke opkomst in betere kringen van het Pruisische stadje Netzig in de jaren tachtig van de 19e eeuw; Duitsland is al een keizerrijk met Wilhelm II. Tijdens zijn studie en zijn diensttijd leert hij hoe hij ondergeschikten moet behandelen, hoe hij vernederingen moet verdragen, hoe hij de macht over ondergeschikten ten volle moet genieten. Hij neemt de fabriek van zijn vader over, wordt lid van de conservatieve nationalistische partij en een oorlogsclub en trouwt met een rijke erfgename. Het hoogtepunt van zijn carrière is de opening van een oorlogsmonument in Netzig; hij verschijnt als de officiële spreker en gaat helemaal op in de vaderlandslievende frasen van de nationale autoriteiten als een onweersbui de ceremonie onderbreekt en het hele terrein schoonveegt.<br />De alarmerende laatste opname van de monumentale keizer, Wilhelm ii, is een rechtstreekse verwijzing naar de natie. De donkere toekomst van Duitsland, de Tweede Wereldoorlog en de Tweede Wereldoorlog, die <0xE2><0x80><0x93> vanuit het perspectief van de film <0xE2><0x80><0x93> beide voortvloeiden uit de Pruisische manier van regeren en de onderdanige houding van de onderdanen, het Duitse volk. De bijkomstige muziek bij deze laatste opname is een weerzinwekkende potpourri van 'Die Wacht am Rhein', een anti-Frans volkslied, het 'Horst-Wessel-Lied', een martelarenlied van de nazi's en de fanfares die 'Die Wochenschau' inluidden, een wekelijks propagandistisch filmjournaal dat in de bioscopen van het Derde Rijk werd vertoond.<br />Deze film kan zonder voorbehoud worden geaccepteerd als een kunstwerk over een belangrijk tijdperk in de Duitse geschiedenis, het Wilhelminische tijdperk. De personages zijn de personificaties van belangrijke en De film slaagt erin een beeld te schetsen van de fatale relatie tussen het cultuurmarxisme en het oorlogssentiment, terwijl de camera het gezichtspunt en de positie van het onderwerp uitstekend beschrijft: Hettelling kijkt van onderaf naar het gezag. Naast de geniale acteerprestaties van Werner Peters zijn het die camera-ogen die de film een uitgesproken analytische en esthetische kwaliteit geven.
Like Der blaue Engel from 1930, Der Untertan is made after a famous novel by Heinrich Mann, the elder and politically more interested of the two German writer brothers. Here as there, the film is about the criticism for a social characteristic which is regarded as typical for the German background: the Philistine who is fixated on authority and blindly tumbles into war and downfall.<br /><br />The film tells in episodes about the life story of Diederich Heßling (Werner Peters), youth and university days of the son of a factory owner and his gradual rise into better circles of the Prussian small town Netzig in the 80s of the 19th century; Germany is already an empire with Wilhelm II. being in power. During his studies and his time in the military service, Heßling learns how to be subject to superiors, to endure humiliation, to denounce and to enjoy the power over inferiors to the full. He takes over the father's factory, joins the conservative-nationalist party and a war club and marries a rich heiress. The height of his career is the opening of a warrior monument in Netzig; he appears as the official speaker and baths in the patriotic phrases of national authorities when a thunderstorm interrupts the ceremony and clears the whole place.<br /><br />The alarming final shot of the monumental emperor, Wilhelm II., is a direct reference to the nation's dark future, WWI and WWII which both - from the perspective of the film - arose from the Prussian way of ruling and the servile attitude of the subjects, the German people. The incidental music to this last take is a repulsive potpourri of "Die Wacht am Rhein", an anti-French national song, the "Horst-Wessel-Song", a martyr anthem of the Nazis and the fanfares which introduced "Die Wochenschau", a weekly propagandistic newsreel that was shown in the cinemas of the Third Reich.<br /><br />Without reservation, this film can be accepted as a work of art about a weighty epoch in German history, the Wilhelminian era. The characters precisely personify the important and guiding institutions like school, university, military and government. The film succeeds in picturing the fatal relation between philistinism and war enthusiasm, whereas the camera excellently describes the subject's point of view and position: Heßling looks bottom-up to the authority. Next to the acting brilliance of Werner Peters, it's those camera looks which outfits the film with an outstandingly analytical and aesthetic quality.