De film sleept zich voort en de twee onderzoekers in de poëzie lijken op de een of andere manier nieuwe aanwijzingen en bewijzen te vinden die het leven van weinig bekende dichters veel beter afschilderen dan ik je over mezelf zou kunnen vertellen. Dit alles is verzameld uit liefdesbrieven die ze allebei bewaarden. Je moet echt zien hoe ze overhaaste conclusies trekken en op de een of andere manier op de een of andere manier met deze aanwijzingen op de proppen komen als ze met hun vingers knippen. De belangrijkste figuur hierin was vrij goed in Erin Brokovich, maar ik denk dat hij zich hierin een beetje verloren voelde. Paltrow was somber, kil en over het algemeen geen erg sympathieke vrouw. Op de een of andere manier belanden die twee binnen 2 dagen samen in bed en betuigen ze hun deelneming in hun zonden terwijl het publiek zich afvraagt waarom ze die wortelkanaalbehandeling niet hadden afgezegd. Al met al geen goed verhaal om uit te putten.
The movie drags on and the two poetry researchers somehow seem to stumble upon new clues and evidence that paint the lives of little known poets much better than I could tell you about myself. All of this is gathered from love letters that were kept by each. You really have to see how they jump to conclusions and somehow come up with these clues pretty much when they snap their fingers. The main guy in this was pretty good in Erin Brokovich, but I think he was a little lost in this. Paltrow was broody, cold, and overall not a very likeable woman. Somehow, within 2 days these two wind up in bed together and commiserate in their sins while the audience thinks about how they wish they hadn't canceled that root canal they had scheduled. Overall, just not a good story to draw from.