Het is een waarheid als een koe dat de films van Victor Sjostrom het conflict tussen de natuur en de maatschappij dramatiseren, maar zijn behandeling is minder simplistisch dan op het eerste gezicht lijkt. Zo wordt de maatschappij in 'The Outlaw and his Wife' geregeerd door een wrede, landrovende baljuw die bedienden met een zweep afranselt omdat ze een schaap hebben verloren; maar het is ook een plaats die rijk is aan opsmuk, kostuums en rituelen, waar gemeenschappen zich kunnen uiten.<br />Evenzo kan de natuur een plek van vrijheid zijn voor sociale buitenstaanders, een idyllische idylle voor geliefden en een ontzagwekkende achtergrond, maar het stroomt ook over in de eenzame zwerver die op het punt staat te worden verkracht, of in de afgrond en de sneeuw die kunnen doden. Sjostrom verschuift voortdurend indrukwekkend tussen de verschillende registers - de natuur als zowel werkelijke aanwezigheid als symbolische achtergrond; plot als zowel sociale weergave als spirituele reis - en behoudt daarbij de vertrouwde pleziertjes van de actie.
It is a truism that Victor Sjostrom's films dramatise the conflict between nature and society, but his treatment is less simplistic than might be first apparent. For instance, society in 'The Outlaw and his Wife' is ruled by a brutal, land-grabbing Bailiff who whips servants for losing a sheep; but it is also a place rich in pageantry, costume and rite, where communities can express themselves. <br /><br />Similarly, nature might be a site of freedom for social outsiders, a sustaining idyll for lovers, and an awe-inspiring backdrop, but it also overflows in the lonely vagrant who comes close to rape, or the cliff and snows that can kill. <br /><br />Throughout Sjostrom shifts impressively between registers - nature as both real presence and symbolic backdrop; plot as both social depiction and spiritual journey - while retaining familiar action pleasures.