Deze film was in alle opzichten verschrikkelijk. Het acteerwerk was ronduit verschrikkelijk (en dan bedoel ik ook echt verschrikkelijk). Vooral de hysterisch schreeuwende echtgenote was verschrikkelijk en de 'o, wat ben ik toch gemeen'-echtgenoot zou nooit meer mogen 'acteren'. Er wordt niet geijsbeerd, de film neemt belachelijke wendingen en de plot is gevuld met stomme morele lessen voor de niet-intelligente kijker. Alles is zo overdreven dat het bijna grappig was. Ik zeg bijna, want de film deprimeerde me volkomen door zijn slechtheid. Subtiliteit ontbreekt ernstig in deze film. Elke keer dat de slechte echtgenoot op het witte doek verschijnt, wordt er een 'dark father'-melodietje gespeeld. Alsof dat nog niet erg genoeg is, is het elke keer hetzelfde liedje. Dit is slechts een van de elementen die deze film tot een C-film maken. Blijf hier ten koste van alles vandaan.
This film was terrible in every way. The acting was downright terrible ( and I mean terrible). Especially the hysterical shouting wife was terrible and the Oh-I'm-so-mean husband shouldn't be allowed to ever 'act' again. There is no pacing, the movie takes ridiculous turns and the plot is filled with stupid moral lessons for the non-intelligent viewer. Everything is so over the top it was almost funny. I say almost, because the film depressed me completely by it's badness. Subtlety is seriously lacking in this movie. Every time the evil husband gets screen time a 'darth Vader' like tune is played. Like that isn't bad enough, it's the same tune every time. This is just one of the elements what makes this film a C-film. Stay away from this at all costs.