Om de film goed te kunnen bespreken, is het praktisch onmogelijk om niet te zeggen dat de film over het hiernamaals gaat. Een klein aantal mensen bevindt zich op een cruiseschip en heeft geen idee waar ze heen gaan of waarom. Na een tijdje wordt het de ene passagier duidelijk dat ze allemaal dood zijn, maar de meesten geloven hem niet. Uiteindelijk komen ze aan, worden beoordeeld en naar hun respectievelijke bestemmingen gestuurd (hoewel dat in concept niets weg heeft van de traditionele ideeën over het hiernamaals).<br />Ik ben een groot tegenstander van filmverfilmingen. In de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw werden films vaak opnieuw gemaakt <0xE2><0x80><0x93> soms slechts een paar jaar na de première van de oorspronkelijke film. In praktisch alle gevallen was de remake echt onnodig en deed niets om het oorspronkelijke idee te verbeteren, dus ben ik een grote fan van de originelen. Maar zoals de meeste regels zijn er uitzonderingen en BUITEN OPENBARE BOODSCHAPPEN is zo'n film. De oorspronkelijke behandeling van het toneelstuk was een beetje theatraal, maar het grootste probleem was het laatste deel van de film. Alle personages die beoordeeld moesten worden waren lang niet zo sympathiek of onsympathiek als in de remake (tussen TWEE WERELDS) en hun eindoordeel leek nogal saai en een anticlimax. Na al die opbouw leek de conclusie voor velen erg vlak te zijn. Vooral de egoïstische societyvrouw was een grote teleurstelling <0xE2><0x80><0x93> en haar man was niet aanwezig bij deze grote 'ondanks-de-daad'. Hoewel niet zo'n grote afknapper, was de akelige zakenman ook een afknapper. Ongeveer de enige personages die niet zo heel veel verschilden waren die van Leslie Howard (samen met de dame die ervoor koos met hem mee te gaan) en het stel dat een zelfmoordpoging deed.<br />Hoewel het een interessant idee is, hapert de film niet alleen vanwege de beroerde betalingen voor verschillende personages, maar ook omdat de film zo kaal en goedkoop was (hoewel dit deels kan worden toegeschreven aan het feit dat dit zo'n vroege Talkie-film was). Er is vooral geen muziek (niet geheel ongehoord in zo'n 1930-film) en het lijkt allemaal zo vlak en geënsceneerd. Bovendien zijn de modellen van de schepen misschien wel de slechtste die ik ooit op film heb gezien sinds de begintijd van de film <0xE2><0x80><0x93> met duidelijke schilderijen en speelgoedachtige schepen die niemand voor de gek kunnen houden.<br />Over het geheel genomen dus geen bijzonder goede film. Een beetje saai, een beetje theatraal, een beetje goedkoop en een beetje een afknapper. Hoewel ik geen grote fan ben van de latere film, _Tussen twee werelden_, was het een goede film en hij was lichtjaren beter dan deze opgeblazen film.
SPOILER ALERT!!!!! To really discuss the movie adequately, it's practically impossible not to mention that the film is about the afterlife. A small number of people find themselves on a cruise ship and they have no idea where they are headed or why. After a while, it becomes obvious to one passenger that they are all dead but most won't believe him. In the end, they arrive and are judged and sent on to their respective destinations (though conceptually, it's nothing like traditional notions of the afterlife).<br /><br />I am a huge opponent of movie remakes. In the 1930s and 40s, films were often remade--sometimes only a few years after the original film debuted. In practically every case, the remake was really unnecessary and did nothing to improve the original idea, so I am a huge fan of originals. However, to most rules, there are exceptions and OUTWARD BOUND is such a film. This original treatment of the play was a bit stagy but its main problem was the last third of the movie. All the characters who were to be judged weren't nearly as likable or unlikable as they were in the remake (BETWEEN TWO WORLDS) and their final judgment seemed rather anticlimactic and dull. After all that buildup, the conclusion seemed to fall very flat for many. In particular, the selfish society woman was a big disappointment--and her husband wasn't present for this big "comeuppance". While not as big a letdown, the nasty business man was also a letdown. About the only characters who weren't that different were Leslie Howard's (along with the lady who chose to go with him) and the couple who attempted suicide.<br /><br />While an interesting idea, the film falters not just because of the lousy payoffs for several characters, but also because the film was so stark and cheesy (though some of this can be attributed to the fact that this was such an early Talkie). In particular, there is no incidental music (not completely unheard of in some 1930 films) and it all seems so flat and staged. Also, the ship models might just be the worst I have ever seen on film since the very early days of cinema--with obvious paintings and toy-like ships that wouldn't fool anyone.<br /><br />So overall, not a particularly good film. A bit dull, a bit stagy, a bit cheap and a bit of a letdown. While I am not a huge fan of the later film, BETWEEN TWO WORLDS, it was a good film and was light-years better than this turgid film.