Explorers is weer zo'n juweeltje van de crimineel ondergewaardeerde Joe Dante. Nadat Dante met Gremlins de kassa's heeft laten rinkelen, heeft niets wat hij sindsdien heeft gedaan nog hetzelfde niveau van succes bereikt. Explorers was de eerste film die hij na Gremlins maakte, maar het publiek vond er niets aan. Dat is eigenlijk jammer, want ik vind het een van Dantes beste films. Misschien een tikkeltje onvolmaakt, maar het is een redelijk intelligente kinderfilm, om nog maar te zwijgen van heel charmant.<br />Explorers was een van de films die volgden op ET. Maar ik ben nooit echt een fan van ET geweest. Het leek me een beetje te berekenend, te veel gericht op het plezieren van het publiek, en te veel verzand in Spielbergs Spielbergs.' Ik heb altijd gevonden dat Joe Dante een verfrissend alternatief is voor Spielberg, vanwege zijn sluwe, oneerbiedige manier van vertellen. Hij brengt een gezonde dosis pessimisme naar Explorers, maar houdt het in evenwicht met de juiste hoeveelheid kinderlijke verwondering, die in handen van Spielberg overdreven sentimenteel zou zijn geworden.<br />De film begint in een surrealistische droom, waarin een jonge jongen, Ben Crandell (Ethan Hawkes filmdebuut) boven een schakelbord vliegt dat een duizelingwekkende verzameling kleuren, lichtflitsen en brekers is. Ben heeft geen idee wat de droom te betekenen heeft, maar hij voelt zich gedwongen een diagram van het schakelbord te tekenen. Hij deelt dit met zijn beste vriend Wolfgang Muller (de overleden River Phoenix) <0xE2><0x80><0x93> een jonge wetenschapper.<br />Nadat ze zich hebben aangesloten bij een andere jongen, Darren Woods, delen ze alle drie dezelfde dromen. Elke droom die ze hebben lijkt meer informatie over te brengen, en uiteindelijk komen ze tot de conclusie dat het wetenschappelijke gegevens zijn. Daardoor kunnen ze een perfecte bol van zichzelf in stand houdende energie construeren. Ze besluiten dat deze bol gebruikt kan worden om door de ruimte te reizen, in de veronderstelling dat dat misschien het doel van hun dromen is geweest. Ze bouwen een ruimteschip uit een Tilt-A-Whirl en gebruiken die om de bol in op te bergen. En ze gaan op een ongelooflijk avontuur.<br />Explorers is echt een heel charmante film. De eerste helft gaat over de drie jongens die geleidelijk aan bij elkaar komen en hun vaardigheden combineren voor het gemeenschappelijke doel van het verkennen van de ruimte. Dante regisseert deze scènes heel goed, de droomsequenties hebben een surrealistische, ontroerende schoonheid en de dialogen die onze helden met elkaar voeren, bevatten een verfrissend gebrek aan overdrijving.<br />Het idee dat drie kinderen een ruimteschip bouwen, spreekt me erg aan. Het feit dat de Donderweg, zoals ze hem noemen, is opgebouwd uit een kermisattractie met tv-schermen en wasmachinedeuren als ramen, lijkt de charme ervan alleen maar te vergroten. En de wetenschap is verrassend intelligent voor een kinderfilm. De scènes waarin ze de energiebal creëren, leiden tot een aantal schitterende special effects.<br />Twee scènes die me voor de geest komen, zijn waarin de bal uit de hand vliegt. Een keer in Wolfgangs laboratorium, waar hij tegen de muren ketst, en een andere keer is Wolfgang in de bol en neemt die hem mee op een reis boven de grond, en eronder!<br />Sommige special effects zijn echt magisch, wat des te indrukwekkender is als je bedenkt dat Explorers meer dan twintig jaar geleden is gemaakt. De aanblik van de ThunderRoad die over het Amerikaanse continent vliegt is opwindend, vooral als ze tegen een drive-in aan botsen en worden onderschept door een politiehelikopter, die ironisch genoeg voor een UFO wordt aangezien. Maar als de Donderweg in een baan om de aarde komt, neemt het verhaal een vreemde wending. Ze worden gevangen door een buitenaards schip, dat een paar indrukwekkende decors aan de wereld laat zien. Het buitenaardse schip is zo enorm groot dat je ervan schrikt, en er is een heel vreemde scène met een mechanisch spinnewezen, die Ben en Wolfgang de adem beneemt.<br />Dan ontmoeten we de buitenaardse wezens. Maar ze zijn niet wat we verwachten. Ze zijn extreem bizar. Heldergroen, antennes. Dat is op zich niet zo verrassend, maar als we buitenaardse wezens zien die stand-upcomedians spelen en Bugs Bunny citeren, is het moeilijk om niet te denken dat de film uit de koers is geraakt.<br />Explorers was een onafgemaakte film, omdat de studio de deadline had overschreden, dus...' Het is niet zo verwonderlijk dat het einde een beetje chaotisch aanvoelt. Eigenlijk is het een allegaartje van botsende stijlen. Flarden komedie vermengd met serieuze punten. Deze ruimtewezens hebben tv-uitzendingen van de Aarde opgepikt en zijn vertrouwd met een heleboel verschillende SF/horrorfilms. Vooral die waarin mensen ruimtewezens aanvallen. Ze hebben de Aarde niet bezocht omdat ze bang zijn dat de mensen echt zo zijn, en geloven dat we onszelf zullen vernietigen tenzij we onze manier van doen veranderen. Daarom communiceerden ze via dromen met de jongens, om een mens van dichtbij en persoonlijk te leren kennen.<br />Er ligt een mooie boodschap verborgen onder alle chaos en Little Richard-nummers aan het eind, als je goed genoeg zoekt. Door de hoeveelheid verwijzingen naar de film is dit het moment waarop Dantes kenmerkende grapjes naar voren komen. Het is leuk om te zien dat het deze keer een andere vorm aanneemt in plaats van alleen maar op de achtergrond te spelen. Het staat nu midden op het toneel.<br />Ik was een beetje teleurgesteld door de plotselinge, manische wending, maar ook een beetje geamuseerd toen ik ontdekte dat de twee buitenaardse wezens tieners waren die een joyride maakten met het ruimteschip van hun vader. Robert Picardo, die de stem van een van de buitenaardse wezens, Wak, heeft, maakt van hem een van Dantes meest gedenkwaardige creaties.<br />Explorers mogen dan een vreemd einde hebben, ik heb nog steeds het gevoel dat het een hoogtepunt in Dantes carrière is, en het is verfrissend om een kind met een beetje intelligentie te zien filmen. Wat tegenwoordig een zeldzaamheid is. Ook een groot thema van wijlen Jerry Goldsmith.
Explorers is yet another gem from the criminally underrated Joe Dante. After Dante struck box office gold with Gremlins, nothing else he has done since has achieved the same level of success. Explorers was the first film he made after Gremlins, but it failed to strike a chord with audiences. A shame really because I think it's one of Dante's best films. Slightly flawed perhaps, but it's a fairly intelligent kids film, not to mention quite charming.<br /><br />Explorers was one of a series of films that followed in the wake of ET. But I've never really been much of a fan of ET. It seemed a little too calculated to me, too geared to be a crowd-pleaser, and too mired in Spielberg's preoccupation with friendly aliens to work as a coherent story. I've always found Joe Dante to be a refreshing alternative to Spielberg because of his sly, irreverent style of storytelling. He brings a healthy dose of pessimism to Explorers but balances it with the right amount of child-like wonder, that in Spielberg's hands would have become excessively mawkish.<br /><br />The film begins inside a surreal dream sequence, where a young boy Ben Crandell (Ethan Hawke's film debut) is flying above a circuit-board that is a dizzying array of colours, electrical flashes and breakers. Ben has no idea what the dream means, but he feels compelled to draw a diagram of the circuit-board. He shares this with his best friend Wolfgang Muller (the late River Phoenix) a young scientist.<br /><br />After hooking up with another lad, Darren Woods, the three are all sharing similar dreams. Each dream they have seems to convey more information to them, eventually coming to the conclusion that it is scientific data. It allows them to construct a perfect sphere of self-sustaining energy. They decide that this sphere could be used to travel through space, theorising that may have been the purpose of their dreams. They build a spaceship out of a Tilt-A-Whirl and use it to encase the sphere. And take off on an incredible adventure.<br /><br />Explorers really is a quite charming film. The first half dwells on the three lads gradually coming together, and combining their skills for the common goal of exploring space. Dante directs these scenes very well, the dream sequences have a surreal, engaging beauty, and there is a refreshing lack of over-sentiment in the dialogue exchanged by our heroes.<br /><br />There is something so appealing to me about the premise of three children building a spaceship. The fact that the ThunderRoad, as they name it, is constructed from a fairground ride with TV screens and washing machine doors for windows seems to add to it's charm. And the science is surprisingly intelligent for a kids film. The scenes where they create the ball of energy lead up to some marvellous special effects sequences.<br /><br />Two scenes that spring to mind are the ball flying out of control. Once in Wolfgang's laboratory where it ricochets off the walls, and another where Wolfgang is inside the sphere and it takes him on a journey overground, and under!<br /><br />Some of the special effects are really magical, which is all the more impressive considering Explorers was made over 20 years ago. The sight of the ThunderRoad flying over the American continent is exhilarating, especially when they crash into a drive-in, and are intercepted by a police helicopter, ironically being mistaken for a UFO.<br /><br />But when the ThunderRoad goes into orbit, the story takes an odd turn. They are captured by an alien ship, which shows off some pretty impressive set designs. The alien ship has a vastness in scale that quite takes one aback, with a very weird scene with a mechanical spider thing that checks out Ben and Wolfgang.<br /><br />Then we meet the aliens. But they're not what we're expecting. They're bizarre in the extreme. Bright green, antennas. That in itself is not so unexpected, but when we have aliens performing stand-up routines and quoting Bugs Bunny, it's hard not to think the film's gone off course.<br /><br />Explorers was an unfinished film, because the studio moved up the deadline, so it's not too surprising the ending feels a bit chaotic. In fact it's quite a hodgepodge of clashing styles. Bits of comedy mixed with serious points. These aliens have picked up TV broadcasts from Earth, and are familiar with lots of different SF/horror films. Especially the ones where humans attack aliens. They didn't visit Earth because they're afraid humans are really like that, and believe we will annihilate ourselves unless we change our ways. Which is why they communicated through dreams to the boys, to get to know a human, up close and personal.<br /><br />There is a nice message buried under all the chaos and Little Richard numbers at the end if you look hard enough. With the amount of film references, this is where Dante's trademark in-jokes come to the fore. It's nice to see it taking on a different form this time rather than just playing in the background. It's allowed to take centre stage.<br /><br />I was a bit disappointed by the sudden manic change in direction but a bit amused to discover the two aliens were teenagers who took their Dad's spaceship for a joyride. Robert Picardo, who voices one of the aliens, Wak, makes him into one of Joe Dante's most memorable creations.<br /><br />Explorers may have an odd ending, but I still feel it's a high point in Dante's career, and it's refreshing to see a kids film with a modicum of intelligence. Which is a rare thing these days. Great theme from the late Jerry Goldsmith too.