Ik ben net om twee uur's nachts teruggekomen van een festivalvoorstelling van de film die om halfzes begon, en ik kan nog steeds niets anders bedenken dan zoeken naar alles en iedereen over deze uitzonderlijke film die ik min of meer bij toeval tegen het lijf ben gelopen. Ik kan slechts twee punten samenvatten: het is een uitstekend maar gemakkelijk te volgen overzicht van de recente Italiaanse geschiedenis, en een waarlijk ontroerende, op een niet-banale en niet-stereotyperende, niet-populaire manier een film over de waarde van vriendschap, intimiteit, familie. Deze film maakt dat je wilt leven, dat je de mensen van wie je houdt wilt koesteren en dat je je bewust bent van de gevolgen van je daden. Ik heb tot nu toe op mezelf gerekend) en dit is een les om het beste van jezelf te houden in het leven. Een ware inspiratie! Bravo.
Having just returned at 2 am from a festival showing of the movie that started at 5:30, I still can think of nothing but looking for anything and everything about this exceptional film that I came across more or less by accident. I can only sum up two points: it is an excellent yet easy-going overview of recent Italian history, and a truly moving, in an unbanal and unstereotypical, unpopcorny way, movie about the value of friendship, closeness, family. This film makes you want to live, to cherish the people you love and to be aware of the consequences of your acts. City living makes sour cynics out of teenage optimists (I'd count myself in until now), and this one is a lesson of keeping the best of yourself throughout life. A true inspiration! Bravo.