'Spider Labyrinth' is een vreemde, trage maar boeiende thriller van het Giallo-type, die geen grote namen heeft in de productie (behalve misschien een ster als je een insider bent met special effects-tovenaar Sergio Stivaletti), maar hij staat niettemin bekend als een van de grootste onontdekte juweeltjes van de Italiaanse horrorfilm van het eind van de jaren tachtig. Rond die tijd raakte de inspiratie voor de Giallo (in wezen een film met een achtervolging en een achtervolging, met nog wat extra handelsmerken) op, maar deze film brengt enige verbeeldingskracht in het subgenre door occulte subplots toe te voegen. Zoiets als wat Sergio Martino in het begin van de jaren zeventig al probeerde te bereiken met 'All the Colors of the Dark'. De plot begint met een korte, maar sfeervolle flashback/droomsequentie die de hoofdpersoon onmiddellijk verduidelijkt. Alan Whitmore is een Amerikaanse professor die oude, dode talen bestudeert. Hij maakt deel uit van het project van zijn universiteit dat Intextus heet, en waarbij professoren van over de hele wereld samenwerken om een specifieke, lang geleden verloren gegane taal te vertalen en te begrijpen. Van de correspondent in Boedapest <0xE2><0x80><0x93> en prof. Roth <0xE2><0x80><0x93> is al heel lang niets meer vernomen, en aangezien zijn inbreng bijzonder fundamenteel is, wordt Alan opgedragen naar Hongarije te reizen en hem te ontmoeten. Alan komt in een griezelige, vijandige omgeving aan, maar komt niettemin in contact met Roth via zijn vriendelijke en verbluffend mooie secretaresse Genevieve. Kort daarna, prof. Roth wordt onder mysterieuze omstandigheden vermoord aangetroffen en Alan wordt geleidelijk aan steeds dieper meegezogen in een (spinnenweb) van occulte samenzweringen. In het begin traag en onduidelijk ontvouwt 'Spider Labyrinth' zich op wonderbaarlijke wijze tot een enorm macabere en zenuwslopende thriller. Gezien de plot (en misschien na een paar kleine veranderingen) en enkele kwaadaardige personages, had dit het laatste hoofdstuk in Dario Argento's Drie Moeders-trilogie moeten zijn! Directeur Gianfranco Giagni mag dan een relatief onbekende naam zijn in de Italiaanse horrorindustrie, hij bewijst prompt dat hij in staat is om gedurende de hele film een lugubere sfeer te handhaven en bouwt zelfs evenredig meer spanning op voor een letterlijk hypnotiserende climax. De sinistere filmlocaties in Boedapest vormen de ideale setting voor een verhaal als dit, maar al het andere is puur Giagni's verdienste (zoals, bijvoorbeeld, lege schommels en speelgoedballetjes die uit zichzelf op en neer stuiteren). En dan, als laatste maar niet minst, het werk van Sergio Stivaletti op de afdeling special effects. De effecten en vooral die tijdens de finale zijn schokkend en meesterlijk misselijkmakend. Ik ben altijd een grote fan geweest van Sergio Stivaletti's 'kunst' en opnieuw overtrof hij zichzelf met zijn eigen vakmanschap. Als je van horror houdt, en ik bedoel horror met een hoofdletter H, dan garandeer ik je dat je met open mond en wijd open ogen naar de laatste vijftien minuten van 'Spider Labyrinth' zult staren. Bravo, meneer Stivaletti!
"Spider Labyrinth" is a strange and slow but engaging Giallo-type thriller that doesn't have any big names involved in the production (except maybe  if you're an insider  special effects wizard Sergio Stivaletti) but it nevertheless stands as one of the greatest undiscovered gems of late 80's Italian horror cinema. Around this time, the Giallo (which is essentially a stalk & slash movie with some additional trademarks) ran low on inspiration, but this movie brings some imaginative diversity to the sub genre by adding occult sub plots. Sort of like Sergio Martino already attempted to achieve in the early seventies with "All the Colors of the Dark". The plot opens with a brief but atmospheric flashback/dream sequence immediately clarifying the protagonist's link and phobia for large spiders; a small detail that will prove very relevant later in the film. Alan Whitmore is an American professor studying ancient dead languages. He's part of his university's project called Intextus, which concerns professors from all around the globe collaborating to translate and comprehend one specific long lost language. The correspondent in Budapest  Prof. Roth  hasn't been heard of in a long time and, since his input is particularly fundamental, Alan is assigned to travel to Hungary and meet up with him. Alan arrives in an overall uncanny and hostile environment, but nevertheless comes into contact with Roth through his amiable and stunningly beautiful secretary Genevieve. Shortly after, Prof. Roth is found murdered under mysterious circumstances and Alan gradually becomes sucked deeper and deeper into a (spider's) cobweb of occult conspiracies. Slow and indistinctive at first, "Spider Labyrinth" marvelously unfolds into a hugely macabre and unnerving thriller. Considering the plot (and perhaps after a few slight changes) and some of the malignant characters, THIS should have been the final chapter in Dario Argento's Three Mothers trilogy! Director Gianfranco Giagni may perhaps be a relatively unknown name in the Italian horror industry, but he promptly proves himself to be capable of maintaining a grisly atmosphere throughout the film and even proportionally builds up more tension towards a literally mesmerizing climax. The sinister Budapest filming locations form the ideal setting for a tale like this, but everything else is entirely Giagni's accomplishment (like, for example, empty swings and toy balls bouncing seemly by themselves). Then, last but not least, there's the work of Sergio Stivaletti in the special effects department. The effects  and particularly those during the finale  are shocking and masterfully nauseating. I've always been a big fan of Sergio Stivaletti's 'art' and once again he surpassed himself his own craftsmanship. If you like horror, and I do mean Horror with a capital H, I guarantee you'll be staring at the last fifteen minutes of "Spider Labyrinth" with your mouth and eyes wide open. Bravo, Mr. Stivaletti!