Ik hoor dat veel mensen snakken naar de een of andere mysterieuze originele versie van deze film, die ongeveer 4 uur zou duren. Nou, de DEFA heeft kortgeleden een originele versie van een dvd uitgebracht, en die gaat nog steeds precies 1 uur en 30 minuten door. Als je denkt dat de Engelse versie een slechte titel had <0xE2><0x80><0x93> bereid je dan maar voor op een verrassing van je leven. De vele acteurs (dit woord moet tussen aanhalingstekens worden gebruikt) die aan deze film hebben meegewerkt, kwamen uit Duitsland, Rusland, Polen, China, Frankrijk (de Japanse actrice is Frans) en Afrika, en god mag weten welke mengelmoes van talen ze op de set gebruikten. De oorspronkelijke versie speelt zich af in het jaar 1970 en niet in 1985, toen de Amerikaanse versie werd uitgebracht.<br />Ik kan niet echt iets goeds zeggen over dit overbelichte, ondergeschikte verhaal. Het is een stel buitengewoon oninteressante wannabe-acteurs met een gemiddelde leeftijd van ergens rond de 55, die in het echte leven waarschijnlijk de grootste moeite zouden hebben om de trap naar de eerste verdieping te beklimmen, laat staan om te vluchten voor het levende slijm dat op een gegeven moment zo kleverig zou moeten zijn dat de kleinste druppel de vrouw aan de vloer lijmt, en dat een minuut later als een zee van modder (wat het ook is) over de hoofdpersonen heen stroomt zonder dat het zichtbaar effect heeft. Alles is opgenomen in een nogal klein geluidsstadium (in tegenstelling tot de klassieke Russische sf-film _De reis naar de prehistorische planeet_ ), en het gaat mijn verstand te boven hoe sommige kijkers deze wereld van dermatinee plasticine griezelig buitenaards kunnen vinden. Ik herinner me de tijd dat elk sociaaldemocratisch koffiehuis meubilair had dat leek op het 'glazen woud van Venus'.<br />De manier waarop de regisseur, de cameramannen en de belichting het voor elkaar hebben gekregen hun taken te verwaarlozen, is bijbels. De scriptschrijvers waren waarschijnlijk vanaf het allereerste begin al ergens anders. De acteurs zijn vaak een kwelling om te zien, vooral de zwarte astronaut die waarschijnlijk gewoon de enige zwarte man was die ze in Oost-Duitsland hadden, en die zich zo ellendig voelt dat de regisseur, op zijn meer verstandige momenten, hem wijselijk heeft gevraagd zijn rug naar de camera te keren terwijl hij zijn monoloog afstak. Een ander afschuwelijk personage is de tv-vrouw met haar slaapkamerogen (vergeet dat niet). 's een Socialist-slaapkamer uit 1959), die het hele gebeuren wereldwijd uitzendt op een live-netwerk van Intervision. Dan zijn er nog een paar opwindende, maar onnodige personages zoals de moeder van Brinkmann en de vrouw van Arsenjew, die uit het eerste deel van de film zijn geknipt voor de Verenigde Staten, maar om een of andere onverklaarbare reden aan het eind te zien zijn, waardoor de hele toestand nog verwarrender wordt.<br />O, en laten we het verachtelijke, maar onvermijdelijke, schattige robotje niet vergeten, waarvan je er in elke sf-film uit de jaren vijftig onmiskenbaar een kunt vinden, zodat je je erover kunt verwonderen hoe schattige kleine lampjes beginnen te knipperen als hij met een grappig stemmetje begint te praten! Hoewel het eruitziet als een kleine speelgoedtank, slaagt het erin over de buik van een Russische astronaut van 1,75 meter te rijden, waardoor de tengere chirurgische vrouw een excuus heeft om de heldhaftige man uit te kleden en hem te opereren om zijn vitale organen (sorry, niet te zien!) te redden.<br />Ik vind Stanislaw Lem een van de beste schrijvers in dit genre, en daarom vraag ik me af of het feit dat zijn naam voor deze ellendige filmdokter werd gebruikt hem zijn hele leven heeft gekweld.<br />Alsjeblieft, verspil je tijd niet aan deze film, anders wil je nog meer tijd verspillen door een commentaar te schrijven over hoe je <0xC3><0xBC>berhaupt je tijd hebt verspild.
I hear a lot of people yearning for some mysterious original version of this film, which is supposed to last for around 4 hours or so. Well, DEFA has recently released an original version DVD, and it still runs for exactly 1 hour 30 minutes. If you think the English version was badly dubbed - be prepared for a treat of your lifetime. The multitude of actors (this word should be used in parentheses) who worked on this film, came from Germany, Russia, Poland, China, France (the Japanese actress is French) and Africa, and God only knows what mish-mash of languages they used on the set. It's all dubbed in German, in a sound booth that has the acoustics of a bucket, regardless whether the actors are in their space suites, in an Sound-of-Music-like mountain paradise, or fighting the boiling tar on Venus. Amazingly, the original version takes place in the year 1970, not 1985 as the version released in the US. <br /><br />I can't really say anything redeeming about this over-lit, under-directed yarn. There's a bunch of extremely unexciting actor wannabes with the average age of somewhere around 55, who in real life would probably have hard times climbing the stairs to second floor, let alone flee from the living slime which at one point is supposed to be so sticky that the slightest drop glues the female to the floor, and which a minute later pours over the protagonists like a sea of mud (which it is) with no visible effect. Everything is shot in a rather small sound stage (as opposed to Russian sci-fi classic Voyage to the Prehistoric Planet), and how some viewers can deem this dermatine-plasticine world to be eerily alien, is far over my head. I remember the time when every Socialist coffee house had furniture like the "glass forest of Venus". <br /><br />The way the director, the cameramen and the lighting crew have managed to neglect their tasks, is biblical. The scriptwriters probably just were somewhere else from the very beginning. The actors are quite often a real pain to behold, especially the black astronaut who probably was simply the only black man they had in East Germany, and who is so miserable, that the director, on his more sane moments, has wisely asked him to turn his back to the camera while delivering his dialog. Another horrible character is the TV-woman with her bedroom eyes (don't forget it's a 1959 Socialist bedroom), who covers the event globally on a live Intervision network. Then there are some excitingly unnecessary characters like Brinkmann's mother and Arsenjew's wife, who were cut from the first part of the film for US release, but for some inexplicable reason can be seen at the ending, thus making the whole mess even more perplexing.<br /><br />Oh, and let's not forget the despicable, but unavoidable precious little robot, one of which you can unmistakably find in every 50s sci-fi flick, so you can marvel how it's cute little light bulbs start flashing frantically when it starts talking in a funny little voice! Even though it looks like a tiny toy tank, it manages to run over the stomach of a 7 foot Russian astronaut, thus giving the petite female surgeon excuse to undress the heroic male and operate on him to save his vitals (sorry, not shown!).<br /><br />I find Stanislaw Lem one of the best writers in this genre, and that makes me wonder whether the fact that his name was used for this miserable screensoiler tormented him throughout his life. <br /><br />Please don't waste your time on this film, otherwise you'll want to waste some more time to write a comment about how you wasted your time in the first place.