Het is niet zo erg als 'gooi het weg' maar het is ook niet echt iets om opgewonden van te raken. We hebben dit al heel lang op de plank staan zonder het ooit te hebben uitgeprobeerd. Ik weet niet meer waarom we het hebben gekocht.<br />Het heeft niet het beste scenario van de wereld of de meest doordachte verhaallijn van de wereld. Het is <0xE2><0x80><0x93> hoe zal ik het zeggen? Het is een lichte komedie die niet zo goed geschreven is (ja, ik weet het, Babaloo, maar het is echt niet zo goed dat het zelfs maar in de buurt komt) en die huppelt en springt. Zoek hier niet te veel realisme in, en zelfs niet eens zoveel. Veel van het verhaal in de naden slaat nergens op. Het is dus moeilijk te zeggen waar dit over gaat, maar het is...' Het is niet moeilijk te zeggen wiens film dit is.<br />Er wordt ook niet veel over geruzied.<br />Ze ziet er niet echt goed uit in haar rol, maar ze doet het goed: Shelley Long. Winkler is zo totaal ontspannen en de plot is voortdurend macaber. Keaton is zo overdreven dat je je aan het eind van de film waarschijnlijk net zo voelt als Winkler (wat misschien wel de bedoeling is). Keaton is zogenaamd degene die zo goed is, maar zijn personage is gewoon ronduit stom <0xE2><0x80><0x93> een ezel. Wat helemaal niet grappig is. Nee hoor, Shelley redt de zaak. Keaton kun je een schop verkopen en in een achterafsteegje laten lopen en dan is er niets aan de hand <0xE2><0x80><0x93> hij...' De plotlijn is bij lange na niet van cruciaal belang <0xE2><0x80><0x93> maar als je Shelley daar dumpt, is het met Ron Howards avontuur gedaan.<br /><0x3E><0x3E> Kijk uit naar een meneer Noodle die erg op meneer Noodle lijkt <0xE2><0x80><0x93> met andere woorden, Kevin Costner. De partyscène. Hij is degene die achter Keaton aan loopt. Shannen Doherty zou hier ook moeten zijn, maar ik heb haar niet gezien en waarschijnlijk kom ik niet meer terug om haar te zoeken. (Ze zeggen dat ze in de lift staat; ik ga nog steeds niet terug, want waarom zou ik?) Er zijn hier trouwens een heleboel bekende gezichten. Je weet misschien niet hoe ze heten, maar je denkt: o ja, die-en-die. Wat vertrouwde muziek, waarvan je misschien wel houdt; wat leuke momenten <0xE2><0x80><0x93> de eerste scène van het ontbijt is leuk; wat sentimentaliteit; maar zoek niet naar een verhaal dat zo zinnig is dat je je aan het eind helemaal goed voelt, want zo zul je je niet voelen <0xE2><0x80><0x93> je zult je een beetje leeg voelen, maar natuurlijk niet helemaal leeg. Het is het scenario <0xE2><0x80><0x93> springen, springen, springen <0xE2><0x80><0x93> geënsceneerd.<br />Maar helemaal niet slecht is het niet, hoewel het dat misschien wel zou zijn als Shelley er niet was geweest. Het is gewoon niet helemaal opwindend.
It's not 'throw it away' bad but it's not a total turn-on either. We've had this one on the shelf for the longest time without ever trying it out. I can't remember why we bought it.<br /><br />It doesn't have the world's best screenplay or the world's most thought out story line. It's - how should one say? It's a light comedy not written all that well (yes I know sorry Babaloo but it really isn't that good not even close) that hops skips and jumps. Don't look for too much realism here, and don't look for even that much. Much of the story in the seams doesn't make any sense. So it's hard to say what this one's about, but it's easy to say whose movie this is.<br /><br />There's not much of a fight over it either.<br /><br />She doesn't quite look the role but she does good at it: Shelley Long. Winkler is so totally laid back and the plot continually turns macabre against him. Keaton is so over the top you're likely to feel like Winkler by the end of the movie (which might be the idea). Keaton's supposed to be the one who's so good here, but his character is just downright stupid - an ass. Which isn't really funny at all. Nope - Shelley saves the day. Keaton you can kick and leave in a back alley and things will be really fine - he's not even close to being critical to the plot line - but dump Shelley back there and Ron Howard's venture dies.<br /><br />Look for a very noodle-like Mr Noodle here - in other words Kevin Costner. The party scene. He's the one marching behind Keaton. Shannen Doherty is supposedly in here too but I haven't seen her and mostly likely won't hurry back to look again. (They say she's in the lift; I still won't go back, as in 'go back for what'.) For that matter there are a lot of familiar faces in here. You might not know their names, but you'll go 'oh yeah so-and-so'.<br /><br />Some familiar music, some of which you may like; some nice moments - the first breakfast scene is nice; some sentimentality; but don't look for a story that makes too much sense and has you feeling totally good inside by the end, for you won't be like that - you'll feel somewhat empty but of course not fully empty. It's the screenplay - hopping skipping jumping - contrived.<br /><br />But totally bad it's not, although were it not for Shelley it might be. It just isn't a total turn-on.