Ik zeg altijd tegen mensen dat dit mijn favoriete'sportfilm' aller tijden is. Het is onvermijdelijk dat iemand iets zegt als'maar wat moet je dan met een serieuze sportfilm?' Dat ergert me, want dit is een serieuze film. Het verhaal draait om een stel kliekjes van de selectie voor de Little League. Een van de 'afgewezenen' die niet is geselecteerd door een Little League-team, heeft een vader die ook in de gemeenteraad zit, kun je zeggen dat hij een rechtszaak heeft aangespannen? Dus is de League gedwongen om alle kinderen die niemand wilde hebben op te nemen in een nieuw team, de Bears. Een dronken schoonmaker die in de lagere klassen altijd aan het rotzooien was, wordt gekozen om hen aan te voeren. Nou, de coach en de kinderen komen er al snel achter dat sport niet zo leuk is als je het mikpunt bent van een heel competitieve competitie. Dus moet de trainer van het veld stappen om de situatie te veranderen. De film gaat over allerlei gevoelige onderwerpen, zoals elitisme, racisme, vervreemding, wanhoop, enzovoort. Ja, ik weet dat het een komedie is, maar als je een coach zijn kind op de werpheuvel ziet slaan, als je spelers van de rivaliserende Yankees de minderwaardige spelers van de Bears ziet vernederen, als je Boterbloem een van zijn spelers ziet weg Bovendien is de eigenlijke wraak heel anders dan de meeste mensen denken. Natuurlijk ben ik dol op de prachtige komische scènes en komische voorstellingen die door iedereen worden opgevoerd. En ik durf te wedden dat er nooit een betere slotzin in een film te vinden is dan die van Tanner aan de Yankees. Walter Matthau en Tatum O'Neal maakten filmgeschiedenis met deze, een klassieke film.
I always tell people that this is my favorite "sports movie" of all time. Inevitably someone will say something like "but what about a serious sport's movie?" That ticks me off, because this is a serious film. The story centers around a bunch of leftovers from the Little League draft. One of the "rejects" not drafted by a Little League team, has a father who is also a City Councilman, can you say lawsuit? So the League is forced to take all of the kids that nobody wanted and put them on a new team, the Bears. A drunken pool cleaner who used to kick around in the minors is chosen to lead them. Well, the coach and kids soon learn that sports is not that fun when you are the laughingstock of a very competitive league. So, the manager has to start making moves off the field to change the way things are. The movie deals with all kinds of sensitive topics, like elitism, racism, alienation, despair, etc. Yes, I know it is a comedy, but seeing a Coach strike his kid on the mound, seeing players from the rival Yankees degrade the misfit Bears' players, seeing Buttermaker push away one of his players because she wants him to be a father figure, there is real drama at work here. Of course, the revenge angle is at play here as well. Moreover, the actual revenge is quite different than most suspected it would be. Of course, I love the wonderful comedic lines and comedic performances turned in by all. And for my money, there will never be a better closing line in a movie than the one given by Tanner to the Yankees. Walter Matthau and Tatum O'Neal made movie history with this one, a classic movie.