The Girl and the General heeft een speciaal plekje in mijn hart <0xE2><0x80><0x93> ik zag die film op een avond toen ik een jaar of 10 was, toen de kabeltelevisie nog gloednieuw was en ze wanhopig op zoek waren naar programma's. Ik had geluk. Dit was mijn eerste echte kennismaking met de geweldige uitbarsting van realisme in de Italiaanse cinema uit de jaren zestig.<br />De film doet het geweldig door de oorlog te laten zien als iets wat gebeurt tijdens het leven van mensen, niet vice versa. In plaats van het bepalende element van de tijd, is het een ander element in het leven, waar mensen bang zijn, en hopen, en worstelen.<br />Prachtig geacteerd, goede cinematografie (zolang je maar onthoudt dat dit realisme is) en een fatsoenlijke montage. Vol humor en pathos.
The Girl and the General has a special place in my heart - I saw this late one night when I was about 10 years old when cable TV was brand new and they were desperate for programming. Lucky for me. This was my first real exposure to the wonderful explosion of realism in Italian cinema from the '60's. <br /><br />The movie does a wonderful job of depicting war as something that happens during peoples' lives, not vice versa. Rather than the defining element of the time, its another element in of life, where people fear, and hope, and struggle.<br /><br />Wonderfully acted, good cinematography (as long as you remember that this is realism), and decent editing. Full of humor and pathos.