Veel zogenaamde komedies krijgen in de hele film een of twee keer de slappe lach, vaak door naar beneden te reiken voor een verwijzing naar een of andere substantie die uit het menselijk lichaam komt. Gregory's Meisje maakt me om de paar seconden aan het lachen, en de enige vermelding van een lichaamsafscheiding die ik me kan herinneren is Andy's 'praat-op-toon' in de schoolkantine: 'Wist je dat als je niest, het met een snelheid van honderd kilometer per uur uit je neus komt?' Ook al dacht ik dat ik alle grappige dingen kende nadat ik ze zo vaak had gezien, elke keer als ik ernaar kijk, moet ik lachen om dingen die ik niet eerder had opgemerkt, en om alle andere dingen die nooit oud lijken te worden. Maar de schrijver Forsyth creëert een constante stroom van kleine juweeltjes die in grote lijnen zijn eigen stijl van wrange humor zijn. Hij neemt het echte leven en rekt het net iets verder uit, maar niet zo ver dat het niet meer herkenbaar is. Hij heeft het tienerleven perfect geschetst. Meisjes praten, plannen en lijken te weten wat ze willen. Jongens hebben geen idee. Jongens zijn geobsedeerd door getallen. Maar meisjes kennen de beste.<br />Het is leuk om te zien hoe komische situaties en situaties uit Gregory's Meisje terugkomen in Forsyth's boeken. Local Hero ('Iedereens op een na favoriete film', zoals Mark Kermode het uitdrukte), dieper en vollediger ontwikkeld.<br />Ondanks de verouderde mode en soundtrack, zeer aanbevolen.
A lot of so called comedies get one or two big laughs in the whole film, often by reaching down for a reference to one or another substance that comes from the human body. Gregory's Girl makes me laugh every few seconds, and the only mention of a bodily excretion I can remember is Andy's "chat up line" in the school cafeteria: "Did you know that when you sneeze, it comes out of your nose at a 100 miles an hour?" Even though I thought I knew all the funny bits after seeing it so many times, each viewing finds me laughing at things I hadn't noticed before, as well as at all the other bits that never seem to grow stale.<br /><br />There's the occasional Pythonesque line, as the football coach's description of the "two basic skills" of a goal scorer: "Ball control, shooting accuracy, and the ability to read the game." But Forsyth the writer creates a constant stream of little gems that are very much his own style of wry humour, taking real life and stretching it just that little bit further, but not so far that it's no longer recognisable. He's got teenage life down perfectly. Girls talk, plan, and seem to know what they want. Guys are clueless. Guys are obsessed by numbers. But girls know all the best ones.<br /><br />It's fun to see how comic setups and situations from Gregory's Girl come back in Forsyth's Local Hero ("everyone's second favourite film", as Mark Kermode put it), deeper and more fully developed. <br /><br />Despite the dated fashions and soundtrack, highly recommended.