Wat mij bijblijft is hoe, acht tot tien minuten voor het einde van bijna elke aflevering, de samenleving op een nieuwe planeet waar de Alphanen op stuiten uiteindelijk wordt vernietigd, meestal door kapitein-luitenant-ter-zee John Koenig, omdat wat hij zoekt niet overeenkomt met het leven dat de Alphanen gewend zijn. Dit was een zwakte van verder intrigerende verhalen die niet voor _Star Trek_ zouden worden aangezien.<br />Hoewel ik me te veel dingen herinner die me aan het hoofd deden krabben, zelfs van het superieure eerste seizoen <0xE2><0x80><0x93> waarom had het commandocentrum buitenramen die geopend konden worden als de maan een atmosfeer kreeg? Hoe was het mogelijk dat ze, met al die Eagles die neerstortten of op andere manieren onklaar raakten, altijd weer in staat waren een nieuwe op te laten stijgen, en hoe snel waren ze, gezien de inspanning van Alan Carter om de maan bij te houden toen die voor het eerst de baan van de aarde verliet, om de basis weer te bereiken als de zwaartekracht van de bol er niet meer was?<br />Het plaatselijke tv-station zond het eerste seizoen op vrijdag om zeven uur's avonds uit, dezelfde tijd waarop het tien jaar eerder _Star Trek_ had uitgezonden. Het tweede seizoen werd overgenomen door de CBC, maar die gooide het weg door het op zaterdagmiddag om drie uur uit te zenden. Aan het eind van de jaren tachtig kwam het op de kinderzender terecht. Ongeveer tegelijkertijd werd ook YTV uitgezonden, samen met Blake's 7 en Red Dwerg. De regulator van de tv vond Space 1999 en Blake's 7 te gewelddadig voor een kinderzender, en Red Dwerg was misschien te gewaagd voor een daguitzending op die zender.<br />Het had potentie, maar het leek alleen de behoefte te hebben om op veel markten te verkopen, zodat het zijn rekeningen kon betalen, in plaats van alleen maar geweldige verhalen te vertellen. Als het consequent geweldige verhalen had verteld, zou het goed verkocht hebben en een franchise zijn geweest die te vergelijken was met Star Trek.
What stands in my mind is how, eight to ten minutes before the end of nearly every episode, the society on a new planet encountered by the Alphans ends up being destroyed, usually at the hand of Commander John Koenig, because what it seeks does not meet with the life Alphans are used to. This was a weakness to otherwise intriguing stories that were not going to be mistaken for Star Trek.<br /><br />Although I remember too many things that left me scratching my head, even from the superior first season - why did the command centre have exterior windows that could be opened when the Moon was given an atmosphere? With all of the Eagles that crashed or were otherwise disabled, how did they always seem to be able to get another one aloft, and how were they fast enough, given the scramble of Alan Carter to keep up with the Moon when it first left Earth's orbit, to reach the base again when outside the gravity of the orb.<br /><br />The local TV station aired the first season Fridays at 7 pm, the same time slot that it had used for Star Trek a decade earlier. The second season was picked up by the CBC, but they threw it away by airing it Saturday afternoons at 3 pm. In the late 80s, it ended up on the children's channel YTV at about the same time, grouped with Blake's 7 and Red Dwarf. The TV regulator felt Space 1999 and Blake's 7 were too violent for a children's channel, and Red Dwarf being possibly too racy for daytime airing on that channel.<br /><br />It had potential, but it just seemed to have the need to sell in many markets so that it could pay its bills, rather than just to tell great stories. If it had told great stories consistently, it would have sold solidly and been a franchise comparable to Star Trek.