Frank Lovejoy is een veteraan die tijdens de oorlog nooit naar het buitenland is gestuurd. Hij kan geen baan vinden om zijn vrouw (Kathleen Ryan) en zoontje te onderhouden. Boos, verbitterd en misschien een beetje schuldig raakt hij bevriend met de slechterik Lloyd Bridges, die manchetknopen van platina draagt en zich in het Californische stadje kostelijk lijkt te amuseren. Bridges biedt Lovejoy een baan aan als wagenmenner. Gewoon een paar kleine inbraken, niets ernstigs. Maar de inbraken escaleren tot de ontvoering van een student uit een rijke familie. Bridges, een jaloerse psychopaat, vermoordt het kind uit wrok. Zowel Bridges als Lovejoy worden gepakt en in de gevangenis gezet, maar een paar duizend mensen breken in de gevangenis in, slaan de mannen in elkaar en smeren ze als serveerschalen naar buiten, waar ze voor het gerecht worden gebracht.<br />Ik heb hem niet meer gezien sinds ik een kind was, maar de herinnering aan die climactische collectieve moord doet me nog steeds ineenkrimpen.<br />Het is onmogelijk om na zoveel jaren commentaar te leveren op de voorstellingen, of op veel van de andere dingen die er worden opgevoerd, maar tenzij mijn hersenen in tofu zijn veranderd, voel ik me gedwongen de film aan te bevelen.<br />Hij werd gemaakt op het hoogtepunt van de anti-Roodhysterie in Hollywood, een tijd waarin subliminale pro-communistische boodschappen werden vertaald in filmische tri En de reclamecampagne die met deze vertoning gepaard ging, leek het publiek bijna aan te zetten tot zinloze maffia-acties. Op de hoogte gebracht worden van de explosieve behoefte aan gerechtigheid! Dat soort dingen. Met andere woorden: de rooien op hun donder geven.<br />Het was volkomen in tegenspraak met de boodschap van de film zelf, die luidde dat gewone kerels zich kunnen laten meeslepen door de omstandigheden en tot de ontdekking komen dat ze hetzelfde lot ondergaan als degenen die werkelijk slecht zijn. O, en maffia's kunnen gevaarlijk zijn. (Als je een sociaal psycholoog bent, denk dan aan 'riskante verandering'.) Van alle eenvoudige zwart-witmisdaaddrama's die in de naoorlogse periode verschenen, is dit een van de weinige die me bij de kladden hadden. <br />Gebaseerd op een echt incident in San Jose, Californië, in de jaren dertig.<br />Als het zich voordoet, zorg er dan voor dat je het te pakken krijgt.
Frank Lovejoy is a veteran who never was sent overseas during the war. He can't find a job to support his wife (Kathleen Ryan) and little boy. Angry, embittered, and perhaps a little guilty, he falls in with bad guy Lloyd Bridges who sport platinum cuff links and seems to be enjoying himself all over the little California town. Bridges offers Lovejoy a job as his wheel man. Just a couple of minor stick-ups, nothing serious. But the robberies escalate into the kidnapping of a college boy from a rich family. Bridges, an envious psychopath, kills the kid out of spite. Both Bridges and Lovejoy are caught and jailed but several thousand people break into the jail, beat the men, and pass them outside overhead like serving platters where they meet vigilante justice.<br /><br />I haven't seen it since I was a kid but the memory of that climactic collective murder still makes me wince.<br /><br />It's impossible to comment on the performances, or on much else for that matter, after the passage of so many years but unless my brain has turned to tofu, I'm compelled to recommend the film.<br /><br />It was made at the height of the anti-Red hysteria in Hollywood, a time when subliminal pro-communist messages were being read into cinematic trifles. And the advertising campaign that accompanied this release seemed almost to goad the audience into mindless mob action. Get in on the ground floor of the explosive rage for justice! That sort of thing. In other words, hang the Reds.<br /><br />It was completely at odds with the message of the movie itself, which was that ordinary guys can get sucked up by circumstances and find themselves suffering the same fate as those who are truly evil. Oh -- and mobs can be dangerous. (If you're a social psychologist, think "risky shift".) Out of all the simple black-and-white crime melodramas that appeared in the post-war period, this is one of the few that had me by the lapels.<br /><br />Based on a real incident in 1930s San Jose, California.<br /><br />If it shows up, be sure to catch it.