'Flags of Our Fathers' is een goed geschreven verslag van de impact van één enkele foto op de levens van drie jonge militairen, die thuis als een beeld van de overwinning werden gezien. Bijna iedereen wist het toen nog niet, en zo te zien is de foto van het 2de dat waarop de vlag wordt gehesen. De 'helden' op de foto voelden verre van heldhaftig aan.<br />Clint Eastwood combineert herinneringen aan de voorbereidingen die leidden tot en naast de feitelijke gebeurtenissen tijdens de Slag bij Iwo Jima met de ene ceremonie na de andere, waarbij geld werd ingezameld voor de oorlog en de verschillende effecten die dit op elke man had. Voor sommigen is dit gespring in de tijd, in tijdverband, misschien een beetje verwarrend, vooral met het inconsequente gebruik van een verteller. De gevechtsscènes waren soms gruwelijk en aangrijpend, maar ze waren niet overdreven en gaven een goed beeld van hoe het er werkelijk aan toeging in de duurste slag die de Verenigde Staten ooit hebben geleverd. De gruwelijkste scène werd echter aan de verbeelding overgelaten.<br />Dit was de eerste afbeelding van de Slag bij Iwo Jima die ik heb gezien. Het was een poging om de grotendeels onbekende gezichten te laten zien van de mannen die beroemd waren geworden door een foto en de problemen waarmee ze thuis werden geconfronteerd.<br />Het was ook een van de enige films die ik heb gezien waarin alle toeschouwers (behalve 1) bij de aftiteling bleven en toen de aftiteling was afgelopen, was er een lang, stil moment voor iedereen.<br />Kortom: machtig. Ik verheug me op Eastwoods 'Letters from Iwo Jima' (www.imdb.com/title/tt0498380/).
"Flags of Our Fathers" is a well written account of the impact on the lives of three young servicemen by a single photograph seen back home as an image of victory. Little did nearly everyone know at the time, and apparently even today, the photograph depicted the 2nd raising of the flag. The "heroes" in the photograph felt far from heroic.<br /><br />Clint Eastwood juxtaposes memories of the preparation leading up to and in addition to the actual events at the Battle of Iwo Jima with ceremony after ceremony of War Bond fund-raising and the different effects it had on each man. To some, this jumping around, time-wise, may be a bit confusing, especially with the inconsistent use of a narrator.<br /><br />The battle scenes were, at times, gruesome and graphic, but were not overdone and successfully instilled a sense of what is was really like in the costliest battle the United States fought. The most gruesome scene, though, was left to the imagination.<br /><br />This was the first depiction of the Battle of Iwo Jima I've seen that attempts to divulge the mostly unknown faces of the men made famous by a photograph and the problems they faced at home.<br /><br />It was also one of the only movies I've seen where all (save 1) of the audience stayed for all of the credits and when the credits ended, there was a long, silent moment shared by all.<br /><br />In summary: Powerful.<br /><br />I'm looking forward to Eastwood's "Letters from Iwo Jima" (http://www.imdb.com/title/tt0498380/)