Ik begon ernaar te kijken op Comedy Central en nam aan: 'O, een film over een paar kerels die aan het feesten zijn in de Bronx... ik zal hem even draaien.' Ik verwachtte geen merkwaardig oprechte, zij het wat slappe film over klassenverschillen in New York. De vier personages vertegenwoordigen het spectrum van wat een worstelend stedelijk gebied zou voortbrengen: een leenman die zijn ras de schuld geeft van zijn onvermogen om in de maatschappij te gedijen, een acteur die probeert maar er uiteindelijk niet in slaagt zijn filmdromen te verwezenlijken, een gigolo die zijn vaak belasterde afkomst ontkent om vrouwen het hof te kunnen maken, en een oprecht serieuze stalknecht die heimelijk wenst te doen wat slechts weinigen in zijn positie kunnen: de monotonie van een doodlopend begin verlaten en naar de universiteit gaan en de wereld ervaren. De film volgt de reis van de mannen uit delen van de Bronx (waar bierflessen naar de auto worden gegooid nadat een beschermende vader een van de mannen naar zijn dochter heeft horen fluiten) naar Midtown Manhattan, waar de groep deelneemt aan een of andere onschuldige pre-Giuliani peepshow.<br />Ik geef zelden commentaar op films, maar ik heb intens genoten van deze 'Hunt's Point Odyssey'. Sommige van de boodschappen die de film probeert over te brengen zijn echter zo onrealistisch, dat sommige scènes ontroerend en authentiek zijn (een verhoorscène met een racistische Italiaanse metroagent die de vermeende identiteit van de gigolo in diskrediet brengt door hem opnieuw kennis te laten maken met de Latijns-Amerikaanse naam die hij een chauffeur heeft gegeven). in een poging om de onveranderlijke klassenverhoudingen nog meer in vuur en vlam te zetten).<br />Veel steden hebben gebieden met steile sociale en economische gradaties, maar geen ervan is te vergelijken met New York. Het was vermakelijk om de kleine overwinningen en nederlagen te zien van al die mannen die een beetje pathetisch zijn, maar die wel allemaal hetzelfde doel voor ogen hebben: plezier maken. Hun reis is een pijnlijke herinnering aan de moeilijkheid om te ontsnappen aan de vaak aangehaalde inzichten over hun'schijnbaar onontkoombare en schamele' lotsbestemmingen.<br />De meeste (zo niet alle) hoofdrolspelers zijn opgegroeid in New York, en ik denk dat dat helpt om hun acteerprestaties een gevoel van realisme te geven.<br />Als je een open geest hebt en niet in de verleiding komt.' 'Let niet op het onmiskenbare geluid van rapmuziek uit de jaren negentig, maar luister naar deze film. Misschien zul je er net zo van genieten als ik.'
I starting watching this on Comedy Central and assumed "oh, a film about some guys partying in the Bronx...i'll give it a whirl." I was not expecting a curiously sincere, although somewhat slap-stick, film about class differences in NYC.<br /><br />The four characters represent the spectrum of what any struggling urban area would produce: a loaner who blames his race on his inability to thrive in society, an actor who tries but eventually fails to make his movie dreams a reality, a gigolo who denies his often maligned heritage in order to court women, and a genuinely earnest stock-boy who secretly desires to do what few in his position are able to: leave the monotony of dead-end beginnings and go to college and experience the world.<br /><br />After each character is introduced, the film follows the journey of the men from areas of the Bronx (where beer bottles are thrown at the car after a protective father hears one of the men whistling at his daughter) to Midtown Manhattan, where the group partake in some harmless pre-Giuliani peep-show fun.<br /><br />I rarely comment on films, but I thoroughly enjoyed this 'Hunt's Point Odyssey'. Some of the messages the film tries to convey are done so unrealistically, however, some of the scenes are moving and authentic (an interrogation scene involving a racist Italian subway cop who discredits the gigolo's purported identity by reacquainting him with his given Hispanic name on a driver's license, in an attempt to further emblaze immovable class lines).<br /><br />Many cities contain areas with steep social and economic gradations, but none compare to NYC. It was entertaining to watch the small victories and defeats of each of these men who are somewhat pathetic, but all share common goal of enjoying themselves. Their journey is a painful reminder of the difficulty inherent in trying to escape the oft-referred realizations of each of their 'seemingly inescapable and meager' respective destinies.<br /><br />Most (if not all) of the main actors grew up in NYC, and I think that helps to add a sense of realism to their performance.<br /><br />If you have an open mind and don't mind the unmistakable sound of early 90s rap soundtracks, get this film. Perhaps you will enjoy it as much as I did.