De misdaadthriller 'Het Grote Combo' uit de jaren vijftig heeft een paar goede punten: een paar mooie rollen in kleinere rollen (waaronder die van Lee van Cleef), een boeiende, sympathieke vertolking van enkele kleinere schurken en een levendig, onderhoudend tempo. Maar het heeft ook een ingewikkelde plot, slecht acteerwerk van de drie hoofdrolspeelsters (waaronder de mooie Jean Wallace) en van de enige hoofdrolspeler, Cornel Wilde, en van een beminnelijke, maar niet bedreigende schurk met de nietszeggende naam meneer Brown. Er zijn ook momenten waarop een lage productiewaarde momenten oplevert die uit een stripverhaal zouden kunnen komen: het privévliegveld dat door niets (zoals een vliegtuig of een landingsbaan) wordt geïdentificeerd, maar eenvoudigweg door een bord met de tekst 'Privévliegveld'. De afloop is ook zwak, niet omdat het idee (een schietpartij in de mist) slecht is, maar omdat je, als je ernaar kijkt, onmogelijk kunt geloven dat je iets anders ziet dan een man die in zijn eentje in een studio doet alsof hij aan het vechten is. Het is nog steeds heel leuk, maar als ze zulke films niet meer maken, is er een reden voor.
1950s crime thriller 'The Big Combo' has some good points: some nice acting in the minor roles (Lee van Cleef's performance among them), an interestingly sympathetic portrayal of some of the lesser villains, and a lively, entertaining pace. But it also has a ropey plot, poor acting from the three leading women (including the beautiful Jean Wallace) and its one leading man, Cornel Wilde, and a suave but unmenacing villain, the blandly-named Mr. Brown. There are also some moments where low production values produce moments that might be from a comic strip: the private airport set identified by nothing (such as an aeroplane or runway) that reveals its function but simply by a sign reading "Private Airport", for example; or the box of labelled dynamite. The ending is also weak, not because the idea (a shoot-out in the fog) is bad, but because it's impossible to believe, while watching it, that you're seeing anything other than one man alone in a studio pretending to be in a fight. It's still quite fun, but if they don't make movies like this any more, there is a reason for it.