Het is moeilijk om een horrorfranchise te identificeren die creatiever bankroet is dan de Texas Kettingzaagmoorden-serie. Vrijdag de 13e verhoogt in elk geval het aantal doden en bedenkt interessante manieren om mensen te vermoorden, en Nachtmerrie in Elm Street heeft coole effecten <0xE2><0x80><0x93> ingeblikte droomsequenties, maar wat heeft Texas Kettingzaagmoord nou helemaal: een vent met een gezichtsmasker en een kettingzaag die mensen door het bos achternazit? Dat is het wel zo'n beetje. Voor een zwaarwichtig voorbeeld van waarom deze franchise nergens heen gaat, moet je eens kijken naar de derde aantekening in de serie, Leerkop: Texas Kettingzaagmoord III.<br />De plot van deze aantekening is onbelangrijk, maar als je wilt dat de lezer het weet...' Michelle (Kate Hodge) en Ryan (William Butler) rijden dwars door Texas en maken de grote fout om bij een benzinestation te stoppen dat gerund wordt door de glurende psychopathische Alfredo (Tom Everett) die het stel aan de kant zet en hen dwingt te vluchten of hem te ontmoeten met de loop van zijn geweer. Vlak voordat ze haastig het benzinestation verlaten, krijgen ze van Tex (Viggo Mortenson, ja, die Viggo Mortenson) een kortere route door het achterland. Ze nemen de onverstandige beslissing om die route te nemen en eindigen met een kapotte auto en een reusachtige kerel met een kettingzaag en slechte manieren als ze gasten moeten begroeten. Ze komen (letterlijk) survivalist Benny (Ken Foree) tegen, die al snel ook als aas voor de kettingzaag fungeert. Nu beide voertuigen buiten werking zijn en een elektrisch apparaat dat staat te popelen om met het dikke rode spul te worden bedekt, beginnen ze snel door de bossen te dwalen en vinden een boerderij met (stel je voor) krankzinnigen! Het wordt een chaos, iedereen is ongelukkig en er wordt veel geschreeuwd. O ja, en er gaan mensen dood.<br />Leatherface is de laagste gemene deler bij het maken van horrorfilms: het neemt een bekende uitgangspunt, verandert een paar karakters, jongleert een beetje met de sterfgevallen, geeft het einde een Romeins cijfer en noemt het een film. Het is een bijna volledige herschrijving van het eerste Texas Chainsaw Massacre-slachtoffer in inhoud, zonder noemenswaardige schrikbeelden, met karakters die zo dun zijn als rijstpapier, en het ziet eruit alsof het gemaakt is voor wat ik op dit moment in mijn portemonnee heb. Michelle en Ryan zijn bijna niet-bestaande karakters, ze zijn lichamen voor de slacht en dat is alles. Benny is iets amusanter, maar niet veel. De schurkachtige familie is een en al freaks, zeker, maar tegen de derde ronde is hun vermogen om te shockeren zo goed als verdwenen. Ik neem aan dat het een triest commentaar is op de popcultuur als de gruwelijke daden van verachtelijke mensen in films zo blasé zijn geworden dat ze saai zijn, maar zo staat het er nu eenmaal voor. Ook is het interessant dat deze film, hoewel hij nauwelijks een uur en twintig minuten duurt, een eeuwigheid lijkt te duren. De film is niet visueel interessant, het zijn gewoon willekeurige bossen die met competentie zijn gefotografeerd, en dat is alles. Geen stijl, geen flair, het is er gewoon. Voor de bloedhonden die deze films zien vanwege het uitgebreide bloedvergieten, zal Leatherface ongetwijfeld een teleurstelling zijn. Zelfs in de ongeregistreerde versie is het meeste gruwelijke materiaal buiten beeld, zodat degenen die op zoek zijn naar het horror-equivalent van het 'geld shot' onbevredigd zullen zijn.<br />Ja, Viggo Mortenson speelt erin, en hij is oké, maar niemand wint hier een prijs. Kate Hodge varieert tussen fatsoenlijk en verschrikkelijk, en R.A. Mihailoff, die de rol van Leatherface op zich neemt, hoeft niet al te hard te werken om zijn salaris op te strijken. Dit is min of meer een poging van een filmstudio om de naam Texas Chainsaw Massacre in de wacht te slepen, zonder dat er echt vlees aan de botten van dit vervolg zit.
It is difficult to identify a horror franchise that is more creatively bankrupt than the Texas Chainsaw Massacre series. Friday the 13th at least ups the body count and devises interesting ways to kill people and Nightmare on Elm Street has cool effects-laded dream sequences, but what does Texas Chainsaw Massacre have: a guy with a skin face mask and a chainsaw chasing people around the woods. That's about it. For a ponderous example of why this franchise is going nowhere fast, just take a gander at the third entry in the series, Leatherface: Texas Chainsaw Massacre III.<br /><br />The plot to this entry is inconsequential, but if you want the reader's digest version: Michelle (Kate Hodge) and Ryan (William Butler) are driving cross-country through Texas and make the bad mistake of stopping at a gas station run by peeping tom psycho Alfredo (Tom Everett) who gets put out with the couple and forces them to flee or meet with the business end of his shotgun. Just before leaving the gas station in a hurry, they are given a shortcut route through the back country by drifter Tex (Viggo Mortenson, yes that Viggo Mortenson). They make the unwise decision of taking the route and end up with their car broken down and a giant guy with a chainsaw and poor manners when it comes to greeting guests on their tail. They run into (literally) survivalist Benny (Ken Foree) who quickly becomes chainsaw bait also. With both vehicles out of commission, and a power tool that is just itching to be covered in the thick red stuff right behind, they quickly begin wandering the woods and find a farm house containing (imagine this) crazy people! Mayhem ensues, unhappiness abounds and lots of screaming occurs. Oh yeah, and people die.<br /><br />Leatherface is lowest common denominator horror film-making: it takes a familiar premise, changes a few of the characters, juggles the deaths a bit, and slaps a roman numeral on the end and calls it a film. It is an almost complete rehash of the first Texas Chainsaw Massacre in content, lacks any significant scares, has characters that are as thin as rice paper, and looks like it was made for about what I currently have in my wallet. Michelle and Ryan are almost non-existent characters, they are bodies for the slaughter and that is it. Benny is a little more entertaining, but not much. The villainous family are all freaks sure, but by round three, the ability for their behavior to shock is pretty much gone. I suppose it is a sad commentary on pop culture when the gruesome acts of despicable people on film has become so blasé as to be boring, but that is where it stands.<br /><br />It is also interesting that even though this film barely clocks in at an hour and twenty minutes, it feels like it goes on for an eternity. The film has no visual interest, it's just random woods photographed with competence, and that is it. No style, no flair, it's just there. For those gorehounds who view these films for its extensive bloodletting, Leatherface is sure to disappoint. Even in its unrated version, most of the grisly stuff is off-screen, so those in search of the horror film equivalent of the "money shot" will be unsatisfied.<br /><br />Yeah, Viggo Mortenson is in it, and he's okay, but nobody's winning any awards here. Kate Hodge varies between decent and terrible, and R.A. Mihailoff, who essays the role of Leatherface, doesn't have to work too hard to collect his paycheck. More or less, this is just an attempt by a film studio to cash in on the name Texas Chainsaw Massacre with no real meat on the bones of this sequel. You have been warned.