Ik had veel meer verwacht van Mick Malloy en Glen Robbins. Deze film was beslist een 'kunstenaar'. De plot was dun, de humor was zwak, onvolwassen en ongecontroleerd <0xE2><0x80><0x93> als kleine jongetjes die om hun eigen grapjes lachen. Als vrouw was ik beledigd, niet zozeer door de tekst zelf, maar door het idee dat vrouwen in het algemeen plezier zouden hebben in zulke onzin. De positieve kant was dat ik vond dat de stijlclips uit de jaren tachtig effectief en realistisch waren. Ik vond de clips van de hedendaagse BoyTown-films heel leuk en zou de tekst met intelligente humor hebben gewaardeerd. Het acteerwerk was goed, het filmen effectief. Ik zou dit beslist niet in dezelfde categorie plaatsen als The Dish, The Castle of Crackerjack.
I expected so much more from Mick Malloy and Glen Robbins. This movie was definitely a 'cringer'. The plot was thin, the humor was weak, immature and unchecked - like little boys laughing at their own jokes. As a woman I was offended, not so much by the lyrics themselves, but by the concept that women in general would be entertained by such rubbish. On the more positive side, I felt that 1980's style film clips were effective and realistic. I quite enjoyed the contemporary BoyTown film clips and would have appreciated lyrics with intelligent humor. The acting was good, filming effective. I would definitely not put this in the same class as The Dish, The Castle or Crackerjack.