Ik was erg onder de indruk van HARVARD MAN. Op het eerste gezicht lijkt het een doorsnee studentenfilm, met basketbal, vriendinnen en relaties in de hoofdrol. Maar al snel wordt de boel door elkaar gehusseld, wordt er met chronologie geknoeid en worden er een paar van de meest onthutsende, onthutsende jumpcuts ingezet die ik sinds Godard heb gezien. Toback slaagt erin elk intuïtief ritme te doorbreken, nog geen milliseconde voordat je dat van hem zou verwachten. Dit wekt een intense angst op, die weerspiegelt wat de personages doormaken. Ik zal hier geen spoilers geven, behalve dat de situatie (en de filmvorm) naarmate de film zich ontwikkelt alleen maar meer (in) spanning krijgt. Dit is een film die alleen in naam deelneemt aan genreconventies, alleen maar om ze de grond in te boren. Extra punten voor een ernstig gestoorde, opzettelijk ongepaste casting. Je hebt pas geleefd als je Joey Lauren Adams (die met haar stem Jennifer Tilly doet klinken als James Earl Jones) een lezing over Wittgenstein hebt horen geven. Goed gedaan, meneer Toback.
I was very impressed with HARVARD MAN. At first, it looks like a basic college movie, with basketball, girlfriends and relationships front and center. It soon comes unglued, screwing with chronology, and deploying some of the most jarring, disconcerting jumpcuts I've seen since Godard. Toback manages to cut against any intuitive rhythm, just a millisecond before you'd expect him to. This provokes intense anxiety, which mirrors what the characters are going through. I won't give away any spoilers here, except to say, the situation (and the film form) only get more (in)tense as the film develops. This is a film which only nominally participates in genre conventions, only to knock the stuffing out of them. Extra points for seriously whacked-out, purposefully inappropriate casting. You haven't lived until you've heard Joey Lauren Adams (she whose voice makes Jennifer Tilly sound like freakin' James Earl Jones) delivering a lecture on Wittgenstein. Good job, Mr. Toback.