Het is waar dat dit geen actiefilm is. En hoezeer ik ook van al die dingen hou, dit is veel aangrijpender. Het is waar dat ik deze film op het witte doek heb gezien, wat naar mijn mening de enige manier zou kunnen zijn om hem te zien. Niet voor spectaculaire cinematografie, explosies of effecten, maar omdat dit er een is van een zeldzaam soort film die het leven <0xE2><0x80><0x93> het echte leven <0xE2><0x80><0x93> vastlegt op zo'n manier dat je <0xE2><0x80><0x93> daar <0xE2><0x80><0x93> bent.<br />Dit is een yakuza-film over menselijke wezens. Getatoeëerde ijzeren mannen en stuurse straatpunkers, en het geweld dat hun leven bepaalt, maakt geleidelijk plaats voor een gevoel van vernieuwing van de menselijke geest. 'We hebben allemaal wel eens een film gezien over hoe gangsters die zich schuilhouden in een schuilplaats allemaal paranoïde en prikkelbaar worden, en als de lelijke kant van hun karakter naar boven komt, gaan ze elkaar manipuleren en uiteindelijk vermoorden. Hoe vaak krijg je er een te zien over hoe ze allemaal loskomen, over elkaar leren en als elkaar beginnen te denken, en zich uiteindelijk weer als mensen gaan gedragen?'<br />'Dit is een film over de tijd tussen alle gebeurtenissen in andere actiefilms. Discrete, inheemse geluiden en stille vergezichten trekken je naar binnen.' De langzame delen zijn even leeg van gebeurtenis als ze vol zijn van reflectieve sfeer, en geweld is even plotseling, intens en schokkend kort als de werkelijkheid, en heeft dus een echt gewicht. Dit alles doet bijna afbreuk aan het feit dat deze film ook vol is van subtiele maar briljante humor. Je merkt dat je staat te grijnzen om de jongensachtige capriolen van de aan zijn lot overgelaten yakuza.<br />Kitano heeft de strakke charme van alle grote macho's; een gezette, Japanse Clint Eastwood, wiens rustige, onverstoorbare uiterlijk zijn besmette, vermoeide ziel weergeeft. Dit maakt het allemaal zoveel meer de moeite waard als we hem eindelijk zien glimlachen. Kitano schiet weliswaar niet zo acrobatisch als Chow Yun Fat, maar hij schiet met alle afstandelijke, koele Chow Yun Fat-wensen die hij had.<br />In veel opzichten is Sonatine een compleet Japans werkstuk: spaarzaam, eenvoudig, onopgesmukt, een beetje onderdrukt... en met een elegantie die alle woorden te boven gaat.<br />O, en als je een hekel hebt aan het strand, dan is deze film waarschijnlijk niet voor jou.
It's true that this is not an action movie. And as much as I love all that stuff, this is something so much more affecting. True, I did see this movie on the big screen, which in my opinion, could be the only way to see it. Not for spectacular cinematography, explosions or effects, but because this is one of a rare breed of movie that captures life... -real- life in such a way that you are -there-.<br /><br />This is a yakuza movie about human beings. Tattooed iron men and sullen street punks, and the violence that defines their life gradually gives way to a sense of renewal of human spirit. Sure, we've all seen those movies about how gangsters laying low at the hide-out get all paranoid and irritable, and as the ugly side of their nature emerges, they manipulate and eventually kill each other. How often do you get to see one about how they all start to loosen up, learn about and begin like one another, and eventually start to act like human beings again?<br /><br />This is a movie about the time that takes place between all the events in other action movies. Discreet indigenous sounds, and quiet vistas draw you in. The slow parts are as empty of event as they are full of reflective atmosphere, and violence is as sudden, intense, and shockingly brief as reality, and thus has a real weight. All of this almost camoflages the fact that this movie is also full of subtle but brilliant humor. You'll find yourself grinning at the boyish antics of the marooned Yakuza.<br /><br />Kitano has the tight-lipped charm of all the great leading macho men; a stout, Japanese Clint Eastwood, whose quiet , unflinching exterior conveys his tainted, tired soul. This makes it all so much more worth it when we finally see him smile. That said, while not as acrobatic, Kitano shoots people with all the detached cool Chow Yun Fat wishes he had.<br /><br />In many ways Sonatine is a totally Japanese piece of work; sparse, simple, unadorned, a little repressed,... and elegantly beautiful beyond all words.<br /><br />Oh, and if you hate the beach, this movie is probably not for you.