Hoewel ik nooit echt naar het Woodstock Festival ben geweest (ik ben 22) lijkt het wel alsof je er echt bij bent als je naar deze documentaire kijkt.<br />Michael Wadleigh geeft ons een prachtig beeld van de hoogtepunten van het Woodstock muziekfestival dat werd gehouden op het terrein van Farmer-hero Max Yasgur (moge hij rusten in vrede). De documentaire schakelt van muziek naar grote scènes van het festival (even goed op het festivalterrein als in het dorp en aan de rand van het festival). Meestal is het beeld in 2 of 3 segmenten verdeeld, zodat je de film 3 keer kunt bekijken en echt 3 verschillende films kunt zien. Dit maakt Woodstock tot een absolute must voor elke muziekliefhebber.<br />De grootste rockartiesten als 'the Who', 'Ten Years After', 'Crosby, Stills, Nash & Young', 'Jefferson Airplane' Country Joe & the Fish, Jimi, the Great, Hendrix et cetera. Natuurlijk ontbreken er een paar grote kunstenaars en groepen als 'the Doors' en 'Pink Floyd'. Maar toch, het zorgt voor een onvergetelijke 3,5 uur (ik heb de _ Directors_ geknipt, die kritisch worden geprezen) van non-stop mooie muziek en scènes van de festivalbezoekers.<br />De uitmuntende nummers krijgen nu een extra dimensie door de bandleden die het echt goed doen. Kijk maar naar Pete Townshend van The Who die zijn gitaar bespeelt bij 'Summertime Blues', hetzelfde voor Alvin Lee van tien jaar geleden die het briljante 'I'm Going Home' speelt, een rockode aan een aantal legendarische rock-'n-rollnummers uit de jaren vijftig en begin jaren zestig. Santana die bij zijn grote debuut bijna elk mogelijk instrument gebruikt bij 'Soul Sacrifice' (kijk naar de drums <0xE2><0x80><0x93> solo!). Richie Havens, die moest overwerken omdat de andere artiesten er nog niet waren (kijk maar naar zijn shirt). Country Joe McDonald, die 400.000 mensen op de been krijgt met zijn anti-oorlogsklassieker 'I- feel-like-i'm-fixin' to-die-rag'. Maar natuurlijk het meest memorabele werk van het festival: de Jimi Hendrix-versie van 'Star Spangled Banner', het Amerikaanse volkslied. Hoewel een heleboel mensen al weg waren omdat zijn show was uitgesteld tot monday, schijnt iedereen dit 'lied' te kennen. Er is ook een extra film over het optreden van Jimi Hendrix, die ik nog niet heb gezien, maar in de toekomst zeker zal zien.<br />Hoewel de muziek het beste deel van de film is, zijn de scènes tussen de liedjes en soms tijdens de liedjes (briljant gedaan) ook van zeer hoge en onderhoudende kwaliteit. De scène met de oude 'conservatieve' man die aan zijn auto werkt en het debat tussen de dorpelingen over de vraag of het festival wel of niet goed is voor Amerika, laten ook zien hoe de meningen van de Amerikaanse bevolking in die tijd verdeeld waren, en hoe die meningen nu ook weer afwijken van het huidige debat over een oorlog. Er zijn ook een paar legendarische citaten uit dit festival gekomen: 'Van nu af aan is het een gratis concert', 'Wat we in gedachten hebben is een ontbijt op bed voor 400.000 mensen', en: 'Het is de eerste keer in de geschiedenis van het festival dat er een gratis concert wordt gegeven.' en natuurlijk 'de Brown Acid-waarschuwing' die als grap werd gebruikt in Wayne's World 2, de parodie op het Woodstock-festival.<br /><0x3E><0x3E> Niet elke artiest of legendarische gebeurtenis wordt in deze documentaire getoond, kunstenaars als Joni Mitchell en de Band komen niet voor, wat ik persoonlijk wel leuk zou hebben gevonden. En het vergeten 'Abbie Hoffman-incident' komt ook niet voor. Ik heb dit incident op cd, in de Who-box, maar ik had het ook leuk gevonden als ik het op dvd had gehad. Maar ja, je kunt niet alles hebben! En sommige liedjes en kunstenaars zijn een beetje misplaatst. Het beste voorbeeld voor mij is de uitvoering van Sha-Na-Na van 'At the Hop'. Dit rock-'n-rollnummer hoort niet echt bij dit festival, maar het is toch een grappig intermezzo. De eindtitels brachten me tot een aangename verrassing, want de redacteur en assistent-regisseur van Woodstock is in mijn ogen de grootste regisseur: Martin Scorsese. Dat geeft de directory een extra plus als het ooit nodig mocht zijn. Woodstock is voor mij de beste muziek/documentaire en misschien zelfs de beste film die ooit is gemaakt. Het laat niet alleen de grote muziek van grote kunstenaars zien, maar ook een generatie Amerikanen die niet wilde meegaan met de stroom van de Amerikaanse regering, vooral in hun oorlog in Vietnam. Helaas was Woodstock 1969 ook het begin van het einde voor de hippiecultuur, die ook prachtig in beeld wordt gebracht in de andere klassieker uit 1969: 'Easy Rider'.<br />Toch leeft de herinnering voort en zal nooit vergeten worden. Vooral in deze dagen, nu een nieuwe onrechtvaardige oorlog, geleid door de Amerikaanse regering, nadert.<br />Woodstock zal het beste blijven wat ooit in de rockmuziek is gebeurd en ik zal er keer op keer naar kijken.
Although I've never actually gone to the Woodstock Festival(I'm 22) it seems while watching this documentary you are really there.<br /><br />Michael Wadleigh gives us a great view of the highlights of the Woodstock music festival which was held on the ground of Farmer-hero Max Yasgur(may he rest in peace).The documentary switches from music to great scenes of the festival(as well on the festival ground as in the village and outskirts of the festival).Most of the time the view is split in 2 or 3 segments so you can watch the movie 3 times and actually see 3 different movies.This makes Woodstock an absolute must-have for every music fan.<br /><br />The greatest rock artists like "the Who","Ten Years After","Crosby,Stills,Nash & Young","Jefferson Airplane","Country Joe & the Fish,"Jimi,the Great One,Hendrix" etcetera.Of course,some great artists and groups are missing like "the Doors" and "Pink Floyd".But still,it makes for an unforgettable 3,5 hours(I've got the Directors cut,which is critically acclaimed) of non-stop beautiful music and scenes from the festival visitors.<br /><br />The outstanding songs are now given an extra dimension by the band members who really get it on.Just watch Pete Townshend of the Who playing his guitar on "Summertime Blues",same thing for Alvin Lee of Ten Years After playing the brilliant "I'm Going Home",a rock ode to some legendary Rock 'n Roll songs of the 50's and early 60's. Santana on his big debut using almost every possible instrument on "Soul Sacrifice"(watch the drums-solo!). Richie Havens who had to play overtime because the other artists didn't arrive yet(watch his shirt). Country Joe McDonald,who gets the 400.000 people on their feet during his anti-war classic "I-feel-like-i'm-fixin'-to-die-rag. But of course,the most remembered piece of work during the festival:Jimi Hendrix version of "Star Spangled Banner",the USA national anthem.Although a lot of people already left because his show was postponed till monday,everybody seems to know this "song". There is also an extra movie about the Jimi Hendrix performance which I haven't seen yet,but surely will in the future.<br /><br />Although the music is the best part of the movie,the scenes between the songs and sometimes during the songs(brilliantly done)are also of very high and entertaining quality.The "port-o-san-man" scene is quite hilarious and the "rain" scenes show the interaction between the visitors.Not to mention the shots of the village people,the people who live in the village close to the festival.Some are delighted by the festival and some are really p***ed off,watch the sceneof the old "conservative" man working on his car and the debate between the villagers on whether the festival is good or not good for America,this also shows you the big split of views of the american people in those days which now also reflects on the present debate of a war. Also some legendary quotes came from this festival:"It's a free concert from now on","What we have in mind is breakfast in bed for 400.000" and of course "the Brown Acid warning" which was used as a joke in Wayne's World 2,the parody of the Woodstock Festival.<br /><br />Not every artist or legendary event is shown in this documentary,artists like Joni Mitchell and the Band are not included which I personaly would have enjoyed.And the forgotten "Abbie Hoffman incident" is also not included.I have this incident on CD,the Who box set,but I would have liked it when I had on DVD also.But then,You can't have everything!Also some songs and artists are kind of misplaced.Best example for me is the performance of Sha-Na-Na doing "At the Hop".This Rock 'n Roll song doesn't quite belong on this festival,but still it is a funny sort of intermezzo.<br /><br />The end-titles gave me a pleasant surprise,because the editor and assistant-director of Woodstock is the greatest director in my view: Martin Scorsese.This gives the directory an extra plus if it ever needed any. Woodstock is to me the best music/documentary and maybe even best movie ever made.It not only shows great music of great artists but it also shows a generation of Americans who did not want to go with the flow of the American government,especially in their war in Vietnam.Sadly enough,Woodstock 1969 was also the beginning of the end for the hippy-culture which is also beautifully put on film in the other 1969 classic:"Easy Rider".<br /><br />Still,the memory lives on and will never be forgotten.Especially in these days where a new unjust war led by the American government is approaching.<br /><br />Woodstock will remain the best thing ever that happened in rock music and I will watch it over and over again.<br /><br />R.I.P. it up,tear it up,have a ball. 10/10