In 'Wilbur wil zichzelf vermoorden' wordt een jongeman <0xE2><0x80><0x93> die in wezen van de ene mislukte zelfmoordpoging naar de andere leeft <0xE2><0x80><0x93> verzorgd en verzorgd door zijn broer, die aan terminale alvleesklierkanker lijdt. Bovendien blijkt dat de geesteszieke broer het voorzien heeft op de vrouw van de lichamelijk gehandicapte broer.<br />Het is misschien moeilijk te geloven uit die inleiding, maar 'Wilbur wil zichzelf vermoorden' is in feite een komedie.<br />Wilbur, die gevuld is met eigenzinnige personages en excentrieke humor, doet inderdaad denken aan andere bekende Schotse komedies zoals 'Local Hero' en 'Gregory's Girl', al is deze nieuwe film duisterder en grimmiger van onderwerp en thema. Want behalve over de dood en ziekte gaat 'Wilbur' ook over de minder tragische onderwerpen als overspel en onbeantwoorde liefde. Net als de beste Schotse komedies biedt deze film ons een fragment uit het leven van gewone, sympathieke mensen die misschien hun zwakheden en eigenaardigheden hebben, maar die ook diep in de kijker een vertrouwd gevoel oproepen.<br />Er zijn prachtige rollen voor Jamie Sives als Wilbur; voor Adrian Rawlins als zijn broer Harbour; voor Shirley Henderson als de vrouw van Harbour, Alice (die ook verliefd is op Wilbur); voor Lisa McKinlay als Mary, Alices jonge dochter, en een assortiment van andere voortreffelijke acteurs en actrices die de rol spelen. Hoewel het script van tijd tot tijd dreigt te verzanden in melodrama en soap, houden de waarheidsgetrouwheid van het schrijven en de eerlijkheid van het acteerwerk de film het grootste deel van de tijd echt en geloofwaardig. De rustige gesprekken tussen de verschillende personages, waarin vaak wordt gezinspeeld op gevoelens die niet expliciet worden uitgesproken, helpen de film boven zijn soms geforceerde en sentimentele plot uit te stijgen. De film eindigt met een ironische wending die toont dat de dood van een persoon vaak kan leiden tot een hernieuwd leven voor een ander. Het is een passende afsluiting van een film waarin een van de thema's de onontwarbare aard van de menselijke relaties is, want wat met één persoon gebeurt, overkomt hen allemaal. Het is een film die niet iedereen zal aanspreken, maar het is een traktatie voor mensen die op zoek zijn naar iets wat een beetje excentriek en een beetje anders is.
In "Wilbur Wants to Kill Himself," a young man - who basically lives from one unsuccessful suicide attempt to another - is looked after and cared for by his brother who is suffering from terminal pancreatic cancer. Moreover, it turns out that the mentally ill brother has designs on the physically ill brother's wife.<br /><br />It may be hard to believe from that synopsis, but "Wilbur Wants to Kill Himself" is actually a comedy.<br /><br />Indeed, "Wilbur," filled as it is with quirky characters and offbeat humor, is reminiscent of other well known Scottish comedies such as "Local Hero" and "Gregory's Girl," albeit this new film is darker and grimmer in its subject matter and theme. For in addition to death and illness, "Wilbur" also deals with the less tragic topics of adultery and unrequited love. Like the best Scottish comedies, this film provides us with a slice-of-life tale filled with ordinary, likable people who may have their weaknesses and eccentricities but who also strike chords of familiarity deep within the viewer.<br /><br />There are beautiful performances by Jamie Sives as Wilbur; Adrian Rawlins as his brother, Harbour; Shirley Henderson as Harbour's's wife, Alice (who is also in love with Wilbur); Lisa McKinlay as Mary, Alice's young daughter, and an assortment of other fine actors and actresses who populate the scene.<br /><br />Although the script threatens to veer off into melodrama and soap opera from time to time, the truthfulness of the writing and the honesty of the acting keep the film real and believable for most of the duration. The quiet conversations amongst the various characters, in which feelings are often hinted at and implied rather than explicitly stated, help to elevate the film above its sometimes contrived and maudlin plot. The movie ends with an ironic twist that shows that one person's death can often lead to a renewal of life for someone else. It's a fitting finale to a film in which one of the themes is the inextricable nature of human relationships, for what happens to one person happens to them all. It's a film that not everyone will surely like, but it is a treat for those in search of something a little bit offbeat and a little bit different.