Een bouwkundige die in de Amazone aan het werk is, is met zijn gezin op een houthakkersterrein als zijn zevenjarige zoon Tommy wordt ontvoerd door inboorlingen en in het regenwoud verdwijnt. Tien jaar later, na een expeditie waarbij hij door kannibalen wordt gevangengenomen, wordt de vader eindelijk herenigd met zijn zoon, die door de wilden is grootgebracht en geen andere manier van leven kent.<br />Dit is een behoorlijk unieke film, ook al zijn de wortels van het verhaal duidelijk afkomstig van Tarzan, want het lukt om drie dingen tegelijk te zijn: een opwindende actiefilm in de jungle, een intiem familiedrama en een ontnuchterende milieufilm. Het lukt, denk ik, ten dele door het uitstekende scenario van Rospo Pallenberg en ten dele door het feit dat er geen grote filmsterren in de cast zitten die er belachelijk uitzien in de jungle. Boothe en Foster zijn allebei geweldig en bijna alle anderen zijn authentiek ogende niet-acteurs (in het bijzonder Monroe, omdat Wanadi, het hoofd van de Onzichtbare Mensen en Tommy's surrogaatvader, uitmuntend is). De rol van de zoon van de regisseur in de cruciale rol is ethisch gezien een beetje wankel, maar de jongere Boorman is niet alleen ideaal voor die rol (zijn bijna te knappe gezicht en schitterende blonde haar contrasteren volmaakt met die van de stamleden) maar hij levert een zorgvuldig afgemeten vertolking van zelfverzekerde onschuld. De hartverscheurend mooie locaties, de rijke details van de Onzichtbare Mensen' Een jungleavontuur dat je niet mag missen.
A construction designer working in the Amazon is visiting a logging site with his family when his seven-year-old son Tommy is kidnapped by native tribesmen and vanishes into the rainforest. Ten years later, after an expedition in which he is captured by cannibals, the father is finally reunited with the son, who has been raised by the savages and knows no other way of life.<br /><br />This is a pretty unique picture, even if the roots of the story obviously come from Tarzan, because it manages to be three things at once; an exciting jungle action flick, an intimate family drama and a sobering environmental message movie. It manages to achieve this I think partly because of the excellent script by Rospo Pallenberg, and partly because there are no big-shot movie stars in the cast looking ridiculous in the jungle. Boothe and Foster are both terrific and virtually everyone else is an authentic-looking non-actor (Polonah in particular, as Wanadi, the Chief of the Invisible People and Tommy's surrogate father, is superb). The casting of the director's son in the pivotal role is a bit ethically shaky, but the younger Boorman is not only ideal for the role (his almost-too-good-looking features and brilliant blonde locks contrast perfectly with the tribespeople) but he delivers a carefully measured performance of confident innocence. The heartachingly beautiful locations, the rich detail of the Invisible People's customs and a terrific electro-ethnic score by Junior Homrich all add tremendous atmosphere to an extremely original and captivating film. A jungle adventure not to be missed.