Een SWISS MISS prima donna die in een hotel in de Alpen werkt, probeert de aandacht van haar echtgenoot, de componist, te trekken <0xE2><0x80><0x93> met een beetje hulp van Stan Laurel & Oliver Hardy.<br />Hoewel de Hal Roach-studio's goede productiewaarden hebben, is Stan & Ollie de enige echte reden om naar deze kleine komedie te kijken. Op het witte doek weten ze altijd te amuseren en te vermaken. (Kijk maar naar Laurel die brandewijn probeert te stelen van een stoere St. Bernard <0xE2><0x80><0x93> en Hardy die 'Let Me Call You Sweetheart' zingt, begeleid door Stan op een tuba.) De problemen ontstaan tijdens de lange stukken waarin ze ontbreken, terwijl het romantische subplot de boot dreigt te overspoelen. Waarom kon meneer Roach niet begrijpen dat de Jongens' Fans wilden de Jongens zien, niet een stel leeghoofdige geliefden die hun huwelijksproblemen uitwerken?<br /><br />Walter Woolf King & Della Lind zijn goed in hun rol als de componist & zijn vrouw, en hun liedjes zijn aangenaam, zij het onopvallend. Maar we geven geen zier om ze en hebben spijt van elk moment dat ze van L & H stelen. Zelfs de gewoonlijk zo humoristische Eric Blore, als de manager van de componist, moet regels brengen die nogal geforceerd & plat zijn.<br />Maar de Jongens komen hilarisch door de tijd die hun is toegewezen. Of het nu gaat om het verkopen van muizenvallen aan verdachte Zwitsers, of om het verplaatsen van een zware piano over een duizelingwekkend slingerende brug (terwijl ze daarbij worden gehinderd door een gorilla), ze zijn altijd schitterend <0xE2><0x80><0x93> de zoetsappig onschuldige bezoekers uit een komisch parallel universum dat helemaal van henzelf is.
Working as an Alpine hotel maid, a SWISS MISS prima donna tries to capture her composer husband's attention - with a little help from Stan Laurel & Oliver Hardy.<br /><br />Although given good production values by the Hal Roach Studios, Stan & Ollie are the only real reason to watch this minor comedy. While on screen, they never fail to amuse and entertain. (Watch Laurel try to steal brandy from a sturdy St. Bernard - and Hardy sing `Let Me Call You Sweetheart,' accompanied by Stan on a tuba.) The trouble arises from the long stretches when they are missing, while the romantic subplot threatens to swamp the boat. Why couldn't Mr. Roach understand that the Boys' fans wanted to see the Boys, not a pair of vacuous lovers work out their marital difficulties?<br /><br /> Walter Woolf King & Della Lind are in good voice as the composer & his wife, and their songs are pleasant, if unremarkable. But we care not a whit for them, and regret every moment they filch from L & H. Even the usually humorous Eric Blore, as the composer's manager, has to deliver lines that are rather forced & flat.<br /><br />But the Boys come through hilariously with what time they are allotted. Whether trying to sell mousetraps to suspicious Swiss, or attempting to move a heavy piano across a most vertiginous swinging bridge (while being hampered by a gorilla), they are never anything less than magnificent - the sweetly innocent visitors from a zany parallel universe all their own.