Hoewel het waar is dat het afslachten van een spijkerpistool een echte belediging is voor celluloid omdat het niets heeft wat ook maar in de verste verte goed is gedaan, goed geacteerd, goed ingelijst, goed gepland, enz., heb ik gemerkt dat als je doet alsof het opzettelijk slecht is, het een paar positieve eigenschappen krijgt. De oneliners zijn zo slap en er zitten afschuwelijke woordspelingen bij, en ik lach als een gek als ik ze hoor. De moorden hebben absoluut geen verrassingseffect; je krijgt minstens 30 seconden de tijd om je slachtoffers te waarschuwen voordat ze de spijkerpistoolmoordenaar zien, en als ze hem eenmaal hebben gezien, gaat hij meestal op een armzalige manier met ze om die niet intimiderend is. Het kan me niet echt schelen of ik in een personage terechtkom en ik wil gewoon dat iedereen wordt vermoord, maar ik vind het wel leuk om voor elke keer een paar personages te kiezen, in de hoop dat ze het overleven. Met uitzondering van de dokter en de sheriff of wat ze ook mogen zijn, lijken er in deze film geen constante, terugkerende personages te zijn. Als je aan een personage wordt voorgesteld, betekent dat dat hij of zij er geweest is. Geweldige manier om ervoor te zorgen dat je om de personages geeft en een reden hebt om om ze te geven als ze doodgaan, hè? Maar goed, deze film is perfect om met een paar vrienden wat te drinken en te lachen om al die slechte tekstregels, onnodige naaktheid en hilarische slechte special effects. 10/10, want ik kan mezelf er niet toe brengen om dit stuk snot niet dicht te stoppen.
While it is true that Nail Gun Massacre is a true insult to celluloid due to its lack of anything remotely well done, well acted, well framed, well planned, well edited, etc., I've found that if you pretend it is intentionally bad, it starts to have some redeeming qualities. The one-liners are so lame and include horrible puns, and I laugh like a mad man every time I hear them. The killings have absolutely no element of surprise to them; you're given at least 30 seconds of warning before the soon-to-be victims see the nail gun killer, and once they've seen him, he usually interacts with them in a poor, poor manner that would not be intimidating. While most slasher film fans don't really care about getting into characters and just want to see each and every person killed off, I find that I like to select a few characters to root for each time, hoping they make it alive. With the exception of the doctor and the sheriff or whatever they are supposed to be, it seems there are no constant, recurring characters in this film. When you are introduced to a character, that means they are toast. Great way to make you care about the characters and have a reason to care if they are dying, huh? Still, this movie is perfect to sit around with a couple of buddies, play drinking games if you like, and just laugh at all of the bad lines, unnecessary nudity, and hilariously bad special effects. 10/10 just cuz I can't bring myself to not plug this piece of snot.