August Rush heeft misschien wel het gelukkigste einde in de geschiedenis van de film. Kijk maar en oordeel zelf.<br />Hoewel het verre van een perfecte film is, is hij heel amusant voor mensen als ik die het niet erg vinden om in de wereld van de film te verdwalen.<br />Het script gaat bijna elke keer over de schreef, maar als we het hebben over de grootste jonge weesmuzikant ter wereld die herenigd wordt met zijn ouders <0xE2><0x80><0x93> wat maakt het dan uit? Het enige dat me verontrustte was de afschuwelijke verschijning van Robin Williams, ik denk dat het zover is gekomen dat hij alleen nog maar zichzelf geloofwaardig kan spelen. Ik zie bijna nooit een film twee keer, maar deze zal ik beslist nog een keer zien (misschien vandaag zelfs nog een keer) omdat het om de muziek en de sfeer gaat, niet om de plot of de uitvoeringen.
August Rush may have the happiest ending in movie history. See it and judge for yourself.<br /><br />While far from a perfect movie, it is perfectly entertaining for folks like me who don't mind getting lost in the film's world.<br /><br />The script goes beyond belief at almost every turn but when we're talking about the world's greatest young orphan musician being reunited with his parents- who cares? The only distress I felt was the dreadful appearance of Robin Williams, I think it has gotten to the point where the only character he can plausibly play is himself.<br /><br />I almost never see films twice but will definitely see this one again (maybe even again today) as it is about the music and the spirit, not the plot or the performances.