Voor producenten en scenarioschrijvers is het maken van een historisch accurate film, vooral als die over een verre en complexe periode gaat, een ondankbare en vaak zinloze taak. Geschiedenis die geen duidelijk begin en geen duidelijk einde heeft, is bijna onmogelijk in de conventionele verhaalstructuren te persen die van het bioscooppubliek worden verlangd <0xE2><0x80><0x93> althans zoals filmfinanciers die zien. En het resultaat is altijd een massa oversimplificaties, compressies, chronologische chaos en mis-karakterisering. Zelfs als het eindresultaat een goed verhaal is, wat het in dit geval helaas niet is, is de waarde van het stuk als 'geschiedenis' zo goed als nutteloos. Dat is het geval met 'To Kill a King'. Als dienaar van de geschiedenis heeft hij geen waarde, omdat de gebeurtenissen en conflicten die hij afbeeldt vrijwel zeker heel anders waren dan de filmmakers ons willen doen geloven. En als puur amusement is hij onvergeeflijk traag. Hij krijgt verbanden met esoterische kwesties waarover we ons geen zorgen meer hoeven te maken, en komt zelden tot leven. Sommige van de voorstellingen zijn levendig (Everett als koning Charles is het hoogtepunt), maar de meeste zijn eendimensionaal, waaronder die van de beide Fairfaxes (Dougray Scott en Olivia Williams). Over het geheel genomen levert deze film, tenzij je gefascineerd bent door kostuums uit de Burgeroorlog, weinig op tegen de kosten van een bioscoopkaartje.
For producers and screenwriters, trying to make a historically accurate film, especially one dealing with a faraway and complex period, is a thankless and often pointless task. History, having no clear beginning and no clear end, is almost impossible to squeeze into the conventional story structures demanded of cinema-going audiences - at least as they are perceived by film financiers. And the result is always a mass of over-simplifications, compressions, chronological mayhem and mis-characterization. Even if the end result is a good story, which in this case it sadly is not, the value of the piece as 'history' is as good as useless. This is the case with 'To Kill a King'. As an aide to history it is without value, because the events and conflicts it portrays were almost certainly nothing like the film-makers would have us believe. And as pure entertainment it's unpardonably slow. It gets ties up in arcane issues that we have no special reason to be concerned about any more, and rarely flames into life. Some of the performances are lively (Everett as King Charles is the high point), but most are one-dimensional, include that of both Fairfaxes (Dougray Scott and Olivia Williams). Overall, unless Civil War costumes fascinate you, this film offers little return on the cost of a cinema ticket.