In wezen een opgepepte sf-versie van High Plains Drifter met tieners uit de jaren tachtig en de schattige, jonge geest van wraak die de Mad Max-interceptor bestuurt in plaats van te paard de stad in te rijden. De Schim is er een die ik me met liefde herinner sinds ik hem voor het eerst in de jaren negentig met Joe Bob Briggs in Monstervision zag.<br />Het verhaal is, zoals andere recensenten hebben opgemerkt, hopeloos stom, met dialogen die afwisselend saai enquote-flauw zijn. Sheen is weliswaar een van de besten, maar heeft weinig te doen en is niet bijzonder charismatisch als hij op het scherm is. Het gevolg daarvan is dat de ervaring van de Schim alleen maar draait om de oppervlakkige elementen: gelikte auto-actie, sexy pop uit de jaren tachtig, aantrekkelijke meisjes, enzovoort. Maar ook opmerkelijk is de kleurrijke bijrollen, waaronder die van Randy Quaid als de sheriff, en de komische scèneopvullers Skank, Gutterboy en Rughead (de eeuwig fascinerende Clint Howard met een Eraserhead-pose).<br />Het is amusant om de wilde reeks reacties van de gebruikers op The Wraith te zien, variërend van overdreven lovend ('Sheens post-impressionistische meesterwerk', wat dat ook mag betekenen) tot afwijzend ('Heel slechte kaas uit de 80's') tot verontwaardigd bot ('Shit!!'). Het hangt er echt van af hoe je denkt over het geschifte decennium dat The Wraith ontketende, een wegwerpfilm uit de jaren tachtig bij uitstek. Het enige wat je hoeft te weten is dat deze film uit de 80's is. Ik zou The Wraith zelf als tijdverspilling afdoen als het niet zo was dat het...' Het is zo ontzettend leuk en nostalgisch klassieke onzin.
Essentially a revved-up sci-fi version of High Plains Drifter with 80s teens and the cute young spirit of vengeance driving the Mad Max Interceptor instead of riding into town on a horse, The Wraith is one I've remembered fondly since first seeing it on Monstervision with Joe Bob Briggs in the 90s.<br /><br />The story is, as other reviewers have noted, pretty hopelessly stupid, with dialogue alternating between bland and quotably goofy. Sheen, though top-billed, has little to do and isn't particularly charismatic when he's on screen. Consequently, the Wraith experience is all about the superficial elements: slick car action, hot 80s pop, eye-pleasing girls, etc. Also noteworthy, however, is the colorful supporting cast, including Randy Quaid as the sheriff, and scene-stealing comic relief cretins Skank, Gutterboy, and Rughead (the eternally fascinating Clint Howard sporting an Eraserhead 'do).<br /><br />It's amusing to see the wild array of user reactions to The Wraith, ranging from exaggeratedly laudatory ("Sheen's Post-Impressionist Masterpiece", whatever that means) to dismissive ("Really bad 80's cheese") to indignantly blunt ("crap!!"). It really depends on how you feel about the wacky decade that unleashed The Wraith, a disposable 80s trash flick par excellence. All you need to know is that this movie is 80s to the max. I might be disposed to dismiss The Wraith as time-wasting crap, myself, if it weren't for the fact that it's such utterly fun and nostalgically classic crap.