Chuck Norris is een soort comeback na een paar jaar tv-films. Zijn sporadische producties in de afgelopen tien jaar zijn duidelijk Chucks pogingen om zich langzaam uit de filmwereld terug te trekken, of in elk geval uit de filmindustrie. Chuck is nu natuurlijk een gepensioneerde en hoewel hij in uitstekende conditie is, zou je toch denken dat Gibson en Glover zouden zeggen: 'Te oud voor dit gedoe!' Het is waar, Chuck heeft meer dan dertig jaar de kost verdiend door mensen tegen hun hoofd te schoppen, en er wordt veel van hem gehouden. Maar wat actiesterren betreft is Chuck een beetje een leeghoofd. Hij heeft niet echt het charisma van een Arnold, en op de een of andere manier heeft hij dat ook niet.' Hij heeft geen sterallures, hij lijkt me een aardige vent, voor iedereen, terwijl hij ook niet aan zijn uiterlijk beantwoordde. Zeker, Chuck Norris was een geweldige hufter, maar houterig is hij zeker. Chuck heeft nooit echt veel persoonlijkheid gehad op het witte doek, zelfs geen houten sterren zoals Seagal en Van Damme. Chuck had een paar rollen waar hij het goed deed en hij speelt de stille, kalme held goed.<br />Maar goed, waar al mijn anti-Chuck-gevoelens naar uitgaan is de Cutter. Met zijn vijfenzestig jaar is hij nu zwaar verdubbeld. De gevechten zijn ook slecht doordacht en gefilmd om het leven gemakkelijker te maken door Chuck in zijn hoofdrollen enzovoort op te nemen. Er zijn verschillende gevechten in deze film, die allemaal opvallend veel op elkaar lijken. Chuck haalt uit met stoten als een cowboy uit John Waynes cowboyfilms, bij zijn meesterschot, terwijl de achtergrondopnamen zijn dubbelganger van achteren filmen, die dezelfde saaie, iets snellere stoten doet en af en toe een trap uitdeelt. In zijn gevechten wordt Chuck meestal gefilmd terwijl hij links en rechts uithaalt, meer niet. Het punt is dat hij een groot deel van die redelijk lange gevechten meedoet, vooral als je bedenkt dat Seagal regelmatig wordt verdubbeld en er soms niet eens bij is bij zijn meesterstoten. Dus de gevechten in Cutter zijn ongelooflijk, dat is de waarheid. De rest van de actie is ook saai, van slecht bedachte schietpartijen tot lamlendige autoachtervolgingen. Daniel Bernhardt, nog steeds in de bloei van zijn leven, is ook dronken, en als hij tegen Chuck vecht, kan Bernhardt natuurlijk niet veel doen omdat ze zijn gefilmd om Chucks dubbelganger en Chucks gebrek aan snelheid te verbergen.<br />The Cutter kan het best worden omschreven als saai. Vergeleken met de recente films van Seagal is het in elk geval een goed gemaakte film, maar het verhaal interesseert hem niet, Norris lijkt verveeld, en alleen Bernhardt, die niet bekendstaat om zijn acteertalent, lijkt als personage en artiest ook maar in de verte interessant. Het is eigenlijk gewoon een dinosaurus van een film die zo'n beetje uit de jaren tachtig stamt en die tot het heden behoort. Alleen de score van Elia Cmiral gaat hier verder dan het gewone, en hij blijkt betrouwbaar te zijn voor dit soort films, hoe ver zijn werk hier verwijderd is van zijn uitmuntende werk in _The Mechanik_ en een kilometer achter zijn toppunt in _Ronin_. Dit is, vrees ik, de saaiste film die ik in jaren heb gezien. Ik mag Chuck graag, en het is jammer dat het geen geweldige zwanenzang voor de legende kan zijn, maar als het zo doorgaat zal ik een exemplaar van Delta Force of Lone Wolf McQuade te voorschijn moeten toveren om in zijn beste jaren naar te kijken.
Chuck Norris makes somewhat of a comeback after a few years of TV movies. Cleary his sporadic output in the last ten years is Chuck attempting to slowly bow out of the movie business, or at least the ass kicking movie business. Now Chuck is of course a pensioner now and although he's in excellent shape he is, how Gibson and Glover might say "too old for this s**t!" It's true, Chuck has made a living some 30 plus years, kicking people in the head, he is much loved for doing so. Now as far as action stars go, Chuck is one who is a bit of a personality void. He doesn't really have the charisma of an Arnold, and somehow doesn't have star power, he seems to much of a nice guy, everyman, while similarly he didn't get by on his looks either. Sure Chuck Norris was a great ass-kicker, but wooden he most certainly is. Chuck never really had much personality on screen, even wooden stars like Seagal and Van Damme did. Chuck had some roles where he was okay and he plays the quiet, calm hero well.<br /><br />Anyway what all my anti Chuck relates to is the Cutter. At 65 he now is heavily doubled. The fights are also poorly thought out and filmed in order to make life easier to include Chuck in his master shots etc. There are several fights in this film, all of which are markedly similar. Chuck swings punches like John Wayne cowboy fighting, on his master shot, while the coverage shots are filming his double from behind doing the same dull punching slightly faster, and throwing in the odd kick. In his fights Chuck is generally filmed waste up, swinging lefts and rights and that's it. The thing is he is participating in a good length of these reasonably long fights, especially when you compare that Seagal regularly gets doubled and sometimes isn't even there for his master shots. So the fights in Cutter are incredibly, that's the truth. The rest of the action too is dull, from poorly conceived shootouts, to lame car chases. Daniel Bernhardt, still in his action man prime, is also wasted and of course when he fights Chuck, the simple fact that they are filmed to hide Chucks double and Chucks lack of speed, Bernhardt can't do much.<br /><br />The Cutter is best described as boring. If compared to Seagal's recent films, it's at least competently made but the plot holds no interest, Norris seems bored, and only Bernhardt, not known for his acting ability, seems remotely interesting as a character and performer. it's really just a dinosaur of a film that is kind of bottom shelf from the 80's and has made it's way to the present day. Only the score from Elia Cmiral goes beyond the mundane in this, and he proves reliable for these sorts of films, however his work here is a long way from his excellent work in The Mechanik and a country mile behind his apex in Ronin. This is I'm afraid perhaps the dullest film I have seen in years. I like Chuck, and it's a shame this couldn't be a great swansong for the legend but as it goes I'll have to whip out a copy of Delta Force or Lone Wolf McQuade and watch in his prime. *