<br />Rating <0xE2><0x80><0x93> 4 sterren (van de 5)<br /><br />Te veel recensenten hebben geprobeerd de tweede film van Emma-Kate Croghan te vergelijken met haar eerste, Love and Other Catastrophes. Nou ja, dat kun je verwachten, aangezien ze over relatief hetzelfde onderwerp gaan. Maar dat doe ik niet, want ik heb hem niet gezien. Maar ik zal hem zeer zeker binnenkort zien, want ik was erg onder de indruk van Strange Planet.<br />Het gebeurt niet vaak dat regisseurs er meteen mee aan de slag gaan. De meesten proberen iets verbazingwekkends uit te halen en falen jammerlijk, anderen kiezen voor de'speel het dom'-methode om het toegankelijk te maken voor iedereen, zoals Steven (Hugo Weaving) het zo terecht in de film verwoordt. Croghan als regisseur straalt klasse uit; ze weet wat ze doet. In andere handen had het heel rommelig kunnen worden.<br />De titel is misschien de beste samenvatting van de film die je ervan zou kunnen maken. Drie meisjes, drie jongens, 365 dagen om alles op een rijtje te krijgen. We volgen de beproevingen en beproevingen van de twee afzonderlijke groepen, die de gebruikelijke crisis van halverwege de twintig tegenkomen: 'Wat moet ik met het leven?', verliefd worden en weer verliefd worden, ravotten op feestjes enzovoort. Alles bij elkaar met amusante resultaten. Hoewel het materiaal verre van origineel is, heb ik nooit het gevoel gehad dat ik moest schreeuwen: 'Ik heb het allemaal al eens gezien!!!'. Croghan voegt er onderweg haar eigen dosis trucjes aan toe om er zeker van te zijn dat het absoluut losstaat van andere films, kijk bijvoorbeeld uit voor de voortdurende discussie over de handtas van een dame!<br />Claudia Karvan speelt fantastisch Judy, die de film zo zelfverzekerd begint maar zichzelf begint te verliezen als haar wereld in elkaar begint te storten. Naomi Watts (Alice) is ook geweldig en makkelijk om naar te kijken. Alle acteurs gaven zelfs eersteklas voorstellingen. Er is zoveel leuk aan de film, dat het einde een beetje een afknapper is. Het is de afloop die je wilt voor de personages, maar niet precies de juiste afloop voor jou. Een beetje te sentimenteel en overdreven en veel te voorspelbaar.<br />Sinds Gallipoli, Strictly Ballroom en zelfs de recente Shine hebben de Australische films het ver geschopt. We hoeven niet meer per jaar maar een of twee grote films te maken. We produceren ze als nooit tevoren. Strange Planet draait dit jaar met de beste: Two Hands en Siam Sunset. Met Croghan, Karvan en Watts hebben we veel goede dingen om naar uit te kijken.<br /><br />
<br /><br />Rating - 4 stars (out of 5)<br /><br />Too many reviewers have tried to compare Emma-Kate Croghan's second feature with her first, Love and Other Catastrophes. Well you'd expect that, since they are relatively the same subject matter. I'm not though, because I have not seen it. But I will most definitely see it soon, because I was very impressed with "Strange Planet".<br /><br />It's not often that directors play it straight off the bat. Most try to pull off something amazing and fail miserably, others go for the 'play it dumb' method to make it accessible for everyone, as Steven (Hugo Weaving) so rightly puts it in the film. Croghan as a director oozes class; she knows what she is doing. In other hands it could have been very messy.<br /><br />The tagline is perhaps the best summary of the film one could put it. Three girls, three guys, 365 days to get it together. We follow the trials and tribulations of the two separate groups, who encounter the usual mid-twenties "What am I going to do with life?" crisis, fall in and out of love, rave parties etc etc. All told with amusing results. Though the material is far from original, I never felt as if I needed to scream out "I've seen it ALL before!!!". Croghan adds in her own dose of tricks along the way to make sure it definitely sets it apart from other films, for example watch out for the ongoing discussion of a lady's handbag!<br /><br />Claudia Karvan wonderfully plays Judy who begins the film with so much assurance but begins to lose herself as her world starts falling apart. Naomi Watts (Alice) is great too and easy to watch. In fact all the actors gave first class performances. There is so much to like about the film, that the ending comes as a bit of a let down. It's the ending you want for the characters, but not exactly the right ending for you. A little too sentimental and over-done and way too predictable.<br /><br />Australian films have come a long way since Gallipoli, Strictly Ballroom and even the recent Shine. No longer are we compelled to just one or two great films a year. We are producing them like never before. Strange Planet sits with the best of them this year - Two Hands and Siam Sunset. With Croghan, Karvan and Watts we have many good things to look forward to.<br /><br />