Gewoonlijk vertrouw ik op de kijkcijfers om een idee te krijgen hoe goed een film is. Ik moet toegeven dat een 5,6 een heel andere score is dan ik voor deze film zou geven.<br />'Original Sin' leek de film te zijn waar iedereen voor wegliep. Het enige wat ik me van de openingsscène herinner, was al het geklets over de naaktscènes. Ik denk dat het veel kijkers deed denken aan het hele fiasco van 'Wild Orchid' en 'Showgirls', dat nog steeds in het geheugen gegrift staat van elke verlegen bioscoopbezoeker. Misschien dat dit ogenschijnlijke rookgordijn van een onderwerp Angelina Jolie's (vaak met kloven en superpruillippen) lippen verzegelde met betrekking tot haar rol in de film. Evenzo was de zwijgzame, afstandelijke Antonio Banderas nog moeilijker te lokaliseren als het op promotie van de film aankwam. En nadat ze ervoor hadden gezorgd dat elke radioluisteraar 'The Music of My Heart' hoorde, vergaten zelfs de onopvallende, onopvallende Estefans de hint te laten vallen dat ze hadden bijgedragen aan de weelderige romantische score van de film.<br />Het feit dat dit geen perfecte film was, verhinderde niet dat hij uitmuntend was. Ik denk dat het echte probleem van de film was dat hij niet helemaal Het past precies bij de kleine ruimte die veel kijkers in hun hart hebben gereserveerd voor romantiek en drama, alleen niet voor allebei!<br />Iedereen die de tijd neemt om deze film echt te bekijken, zal merken dat hij niet kan ontkennen dat hij ervan geniet. Banderas en Jolie slagen erin zowel glamoureus als grofgebekt te zijn. Antonio Banderas is een van de meest bekoorlijke acteurs in de hedendaagse film (of je dat nu gelooft of niet). Ik sta altijd weer versteld van de enorme artistieke diepte die schuilgaat onder het stereotiepe Latijns-Amerikaanse uiterlijk van een supergebronsde matinée-idol. Banderas' talenten worden net als in deze film zwaar onderschat en marginaal onderzocht. Elke beweging van hem geeft Vargas het perfecte mengsel van eenvoud en passie. Het is moeilijk om geen pijn te voelen als Vargas pijn doet, of hem te vertrouwen als hij je vertrouwt. Dat maakt het gemakkelijk om te begrijpen waarom de naïeve Vargas en de dodelijke Julia/Bonnie zo goed bij elkaar passen.<br /><br />Afgezien van de capriolen van Jacko, is Jolie in al haar on-Gwynneth-achtigheid een bezienswaardigheid. Als de mysterieuze Julia is ze een postorderbruid die haar lichaam kan verkopen en de ziel van een man kan stelen. Jolie slaagt erin om elk aspect van Bonnies innerlijke strijd te onthullen, terwijl ze tegelijkertijd een unieke kans op ware intimiteit accepteert.<br />In veel opzichten gaat de film over de universele behoefte van de mens om te zijn, 'wie we werkelijk zijn', en over de lange, kronkelige en vaak verraderlijke weg naar de liefde. 's Redding' (zie het toneelstuk dat Julia en Vargas gingen zien). De vele kronkels en wendingen van de film vertegenwoordigen de bloedige opofferingen/overtredingen die de weg vaak markeren. Dit werd voortdurend herhaald in een script dat het thema van het verhaal voorzag (op een manier die zowel poëtisch als hypnotiserend was). Even bedwelmend was het gebruik van niet-traditionele cinematografie en geluidstechnieken. Ze vulden het decor en de kostuums uit die periode perfect aan. Al deze elementen smolten samen tot een film die zowel overvloedig sensueel, visueel verbluffend en emotioneel gevoelig was <0xE2><0x80><0x93> met een uitstekend einde!<br />O, en wat betreft de veelbesproken 'huidscènes': ik vond ze goed gedaan. Dankbaar, ja. Dankbaar <0xE2><0x80><0x93> absoluut! Als je het hebt, pronk er dan mee. Banderas en Jolie hebben het, en dan nog iets!
Usually I rely on the voting averages to give me an idea of how good a movie is. I have to admit that a 5.6 rating is much different from what I would give this film.<br /><br />"Original Sin" seemed to be the movie that everyone walked away from. The only thing I remember about its opening was all the chatter about the nude scenes. I guess it reminded a lot of viewers about the whole "Wild Orchid"/"Showgirls" fiasco which is still etched in the mind's-eye of every self-conscious moviegoer. Perhaps this apparent smoke screen of an issue caused Angelina Jolie's (often chapped and super-pouty) lips to be sealed regarding her role in the movie. Likewise, the dependably silent/aloof Antonio Banderas was even harder to locate when it came to any promotion of the film. And after making sure every radio listener heard, "The Music of My Heart," even the inconspicuously conspicuous Estefans forgot to drop the hint that they contributed to the film's lushly romantic score.<br /><br />The fact that this was not a perfect movie didn't prevent it from being an excellent one. I think the film's real problem was that it couldn't quite fit into the typical Hollywood hype machine that has crowned more inferior material with non-stop publicity and gratuitously "glowing" reviews. It could also be due to the fact that the plot, "not a love-story, but a story about love," didn't match the small space many viewers have reserved in their hearts for Romance and Drama - just not both!<br /><br />Anyone who takes the time to TRULY WATCH THIS MOVIE will find that they cannot walk away from loving it. Banderas and Jolie succeed in being both glamorous and gritty. Antonio Banderas is one of the most beguiling actors in contemporary cinema (believe it or not). I am always amazed by the vast artistic depth that lays beneath the stereotypical Latin-lover super-bronzed matinée-idol exterior that he has been assigned to. Banderas' talents, like this movie, are grossly underrated and marginally explored. His every motion gives Vargas the pitch-perfect blend of simplicity and passion. Banderas' portrayal makes it hard not to hurt when Vargas hurts or trust when he trusts. This makes it easy to see why the naive Vargas and the lethal Julia/Bonnie are integrally compatible.<br /><br />Wacko Jacko antics aside, Jolie, in all her un-Gwynnethness, is a site to have and behold. As the mysterious Julia, she is one mail-order bride who can both sell her body and steal a man's soul. Jolie succeeds in revealing every aspect of Bonnie's internal struggle to achieve personal authenticity while accepting a once-in-a-lifetime chance at true intimacy.<br /><br />In many ways, the film is about humankind's universal need to be, "who we truly are" as well as the long, winding and often treacherous road toward love's salvation (closely examine the play Julia & Vargas went to see). The movie's many twists and turns represent the bloody sacrifices/transgressions that often mark the way. This was constantly echoed through a script which foreshadowed the story's theme (in a manner both poetic and hypnotic). Equally intoxicating were the use of nontraditional cinematography and sound techniques. They perfectly complemented the period-heavy scenery and costume. All these elements melded to create a picture that was at once abundantly sensual, visually stunning and emotionally sensitive - with an excellent ending!<br /><br />Oh, and as for the much talked about "skin scenes". I thought they were well done. Gratuitous, yes. Gratifying - definitely! If you've got it, flaunt it. Banderas and Jolie absolutely have it, and then-some!