Candyman zal niet worden afgedaan als de beste film aller tijden, of zelfs maar de beste horrorfilm aller tijden. Maar in zijn genre is het een van de beste films van zijn soort die de laatste tijd is verschenen.<br />Waar de film zijn waarde ontleent aan de combinatie en het contrast van twee soorten angst: angst voor de dood door bovennatuurlijke krachten, en angst voor de dood door toedoen van andere mensen. Het stedelijke verval waarin Helen zich begeeft is even huiveringwekkend en verontrustend als de verschijning van de Candyman zelf. Net als 'Seven' gebruikt de film zijn stedelijke omgeving niet alleen als een onplezierige achtergrond, maar als een integraal onderdeel van het weefsel van de film, waardoor de impact en relevantie ervan worden versterkt. <br />Virginia Madsen geeft een prima voorstelling (onder de omstandigheden <0xE2><0x80><0x93> hier geen Oscars). Ze ziet er ouder uit dan haar negenentwintig jaar, wat de film weer beter doet uitkomen, want het gaat niet over tieners in gevaar, maar over volwassen personages om wie we misschien wel geven. De bijrollen zijn ook niet slecht, hoewel dit eigenlijk Madsens show is. Ze lijkt helemaal niet op haar broer, hè?<br />Dit is veel beter dan de Elm Street-serie. Het is een intelligent script, zorgvuldig geschreven (anderen hebben de aandacht gevestigd op de uitstekende score van Philip Glass <0xE2><0x80><0x93> nog zo'n briljante zet van de filmmakers), en het is veel beter dan de serie. Alleen het einde is teleurstellend. Verder goed werk.
Candyman won't go down as the greatest film ever, or even the greatest horror film ever. But in its genre, it's one of the superior films of its kind to have appeared recently.<br /><br />Where the film scores is in its juxtaposition and contrast of two kinds of fear: fear of death by supernatural forces, and fear of death at the hands of other humans. The urban decay into which Helen wanders is as chilling and disturbing as the Candyman's own appearances. Like 'Seven', the film uses its urban setting not just as an unpleasant backdrop, but as an integral part of the film's fabric, strengthening its impact and relevance.<br /><br />Virginia Madsen gives a fine performance (under the circumstances - no Oscars here). She looks older than her 29 years, which again helps the film to stand out since it's not about teenagers in peril but about mature characters about whom we might actually care. The supporting cast aren't bad, either, though this is really Madsen's show. She looks nothing like her brother, does she?<br /><br />Intelligently scripted, and carefully crafted (others have drawn attention to Philip Glass's excellent score - another splendid move by the film makers), this is vastly superior to the Elm Street series. Only the ending disappoints. Otherwise, good work.