Als je op zoek bent naar de normale hoeveelheid hilariteit uit een film van Woody Allen, zul je hier teleurgesteld worden. Zo'n soort film is het niet.<br />Ik was allesbehalve teleurgesteld, maar ik wist al waar de film over ging voordat ik hem zag. Wat me er eigenlijk toe aantrok, was dat ik had gelezen dat dit een prachtige visuele film was, vol rijke kleuren en prachtige decors. Hij stelde me niet teleur. Dit is een geweldig visueel eerbetoon aan de jaren veertig, om precies te zijn van 1938 tot 1944. Een ware traktatie voor de ogen.<br />Het verhaal draait om een Joodse familie in Queens en het belang van radioprogramma's in die tijd. Hier staan ook een paar van die radiopresentatoren in.<br />Er wordt wel gelachen, maar niet zo veel als in de gewone Allen-film, want het idee hiervan is gewoon een nostalgisch stuk, vooral Allens eerbetoon aan de tijd dat hij zelf nog in een gezin opgroeide, aan hoe het bij hem thuis was.<br />Het was interessant om Seth Green Woody te zien spelen als jongeman met vlammend rood haar. Maar de interessantste persoon was Diane Wiest, die een op mannen jagende schoonzus speelde. De film geeft je een echte indruk van die tijd, van New York en van een Joodse familie.<br />Al met al is het gewoon een leuke film... en prachtig om naar te kijken. Soms denk ik wel eens aan Allens eigen tijd. Het werk van de politie wordt overschat, maar dit werk wordt absoluut onderschat.
If you are looking for the normal amount of big laughs from a Woody Allen film, then you will be disappointed here. It's not that kind of film.<br /><br />I was anything but disappointed, but I knew what the film was all about before I saw it. Actually, what drew me to it was that I had read where this was a wonderful visual film, filled with rich colors and great set designs. It did not let me down. This is a great visual tribute to the 1940s, to be exact from 1938 to 1944. A real treat for the eyes.<br /><br />The story centers around a Jewish family in Queens and the importance that radio shows had in that day-and-age. Also profiled in here are some of those radio performers.<br /><br />It does have laughs but not as many as the normal Allen movie because the idea of this is simply to be a nostalgic piece, mainly Allen's tribute to his own family days of growing up, what it was like around his house.<br /><br />It was interesting to see Seth Green playing Woody as a youngster with flaming red hair. The most interesting person, however, was Diane Wiest who played a man-chasing sister-in-law. The film gives you a real flavor of the period, of New York and of a Jewish family.<br /><br />Overall, it's simply a nice film....and gorgeous to look at. Sometimes I think some of Allen's work is overrated but, boy, here is one that is definitely underrated.