Jarenlang vroegen veel fans zich af wat de 'hybride versie' van Superman II was, die voor de helft werd geregisseerd door Richard Donner en voor de helft door Richard Lester, nadat Donner zonder plichtplegingen uit het project was gezet.<br />Ondanks alle problemen met de productie was Superman II een heel sterke vervolgfilm, maar hij heeft het lang niet zo goed gedaan als de eerste film en speelt nu op veel plaatsen meer als een zomerkamp. Was dat de invloed van Lester, of was het de bedoeling om de toon van het vervolg altijd wat lichter te maken en meer een popcornfilm te creëren? Nou, we kregen allemaal ons antwoord in 1983, toen Superman III in première ging, en dan ook nog volledig onder leiding van Richard Lester.<br />'Van de film.' Als je de eerste Superman-film ziet, een volslagen kluchtige reeks gebeurtenissen, krijg je dat weeë gevoel en besef je dat alles wat ook maar in de verste verte op kaas en slapstick leek in de tweede film direct de invloed was van Lester. De eerste Superman was gebaseerd op een gevoel van realiteit, ook al was het een stripverhaal, wat opvallend afwezig is in een groot deel van Superman II. In de eerste film leek Metropolis altijd een echte stad met echte mensen. De tweede herinnerde aan een stad op een geluidspodium met slechts een heel vaag gevoel van een vertekende werkelijkheid. Nou, de filmmakers besloten de werkelijkheid verder te vervormen in Superman III door te negeren wat de franchise zo geweldig maakte en te kiezen voor een hippere, meer hedendaagse benadering. Dat hebben ze bereikt door de film te centreren rond de rol van Richard Pryor. Het probleem met deze aanpak is dat Richard Pryor absoluut geen andere reden heeft om in Superman III te verschijnen dan het feit dat hij Richard Pryor is.<br />Het idee achter Superman III is in feite vrij intrigerend, waarbij een computergenie een supercomputer construeert, die in een unieke wending van de gebeurtenissen de mentale stabiliteit van Superman verandert, waardoor hij zich afwendt van zijn All-American persona. Plotseling is Superman niet langer de hoop voor de hele mensheid, maar de 'anti-Superman' die eropuit is ons te vernietigen. Het bevat ook een van de beste momenten in de serie, wanneer Clark Kent en de kwaadaardige Superman in feite met elkaar strijden. Het is een van de hoogtepunten van de hele serie, maar toch kan ik niet voorkomen dat ik teleurgesteld ben door de algehele slechte kwaliteit van de productie.<br />De hemel zij dank dat ruim twintig minuten van deze film zijn opgenomen voor de bioscoopuitgave, want dat maakte het ijsberen alleen maar erger! Het grootste deel van de opnamen bestond uit zinloze, geforceerde komediemomenten en het enige hoogtepunt van de opnamen die aan het eind van de jaren tachtig opnieuw zijn opgenomen voor de verlengde tv-versie, waren de nieuw bedachte openingstitels in de ruimte, in plaats van de titels die tijdens de openingsmontage in de bioscoopuitgave te zien waren.<br />Dus wat ging er mis? Ik zou de schuld volledig bij Lester en de Salkinds leggen, die een Superman-film met Richard Pryor wilden maken in plaats van een film die recht deed aan de geest van de personages en de oorspronkelijke film. Pryor krijgt veel te veel tijd op het witte doek, ondanks het feit dat hij niet eens de hoofdvijand is. De producers dachten kennelijk dat ze hem net zo goed konden gebruiken als ze Richard Pryor betaalden, of dat nu goed was voor de film of niet. Dus wat zou ik anders hebben gedaan? Nou, de plot over een supercomputer en een gemodificeerde Superman is een fantastische richting die de film op kan, maar daar houden ze het bij. Ik zou het personage van Ross Webster, de ultieme slechterik in het bedrijfsleven, en iedereen om hem heen, hebben geëlimineerd ten gunste van Gus Gorman, het computergenie dat in zijn eentje probeert de wereld te domineren. De Webster-figuur is volkomen overbodig en een maniakalere Gorman die in eenzaamheid werkt zou veel dreigender zijn geweest. Maar het addertje onder het gras is dat de producenten, met Pryor in de rol van Gorman, kennelijk de behoefte hadden om hem uiteindelijk in de gelegenheid te stellen zich te rehabiliteren, dus ik vind dat ze Pryor ook hadden moeten elimineren. Dat had ook een einde kunnen maken aan het onnodige, komische geleuter dat Superman III de das omdoet. Superman III is uiteindelijk niet het slechtste deel van de serie, maar dat komt niet doordat hij niet zijn best heeft gedaan. Richard Lester bewees voor eens en voor altijd dat hij niet begreep wat een Superman-film zou moeten zijn. Hij leek te vertrouwen op de Britse slapstick die rechtstreeks uit een aflevering van Monty Python's Flying Circus komt, 'waar hij thuishoort!', en op een pathetisch, armzalig scenario dat hij en waarschijnlijk maar tien andere mensen amusant vonden. Hij moet vergeten zijn dat Superman op een Amerikaans publiek is gericht. De film begint pas echt goed te worden op het moment dat Superman in 'anti-supren' verandert. Als je naar de dubbele rol van Clark en Superman kijkt, zie je pas echt hoe de hele film 'donker en serieus' had kunnen zijn. Als Superman III op deze manier was gemaakt, zou het waarschijnlijk beter zijn geweest dan II! De scène van Superman tegen Clark bewijst dit: In Superman II, waarin Zod en Superman het uitvechten, is het eindresultaat teleurstellend en gebeurt er eigenlijk niets anders dan dat Superman Zod in een Coca-Cola-reclame gooit, de confrontatie in III is veel en veel beter! Met alle geweldige personages en geschiedenis die Superman is tegengekomen, waren er echt grenzeloze mogelijkheden voor dit vervolg. Helaas voor onze fans werden we opgezadeld met filmmakers die duidelijk beperkt waren in hun vaardigheden, talenten en smaak! De laatste 35 minuten van deze hele film verdienen een 6/10. Waarom kunnen de andere 85 minuten van deze film niet hetzelfde zijn geweest! De rest van de film verdient niets meer dan een armzalig...<br /><br />3/10.
For years, many fans wondered about what has become known as the "hybrid version" of Superman II, which was half directed by Richard Donner and half directed by Richard Lester after Donner was unceremoniously dumped from the project.<br /><br />Superman II was a very strong sequel despite all the production woes, but has not held up nearly as well as the first film, and now plays more like camp in many spots. Was this Lester's influence, or was the plan always to lighten the tone of the sequel to create more of a popcorn film? Well, we all got our answer in 1983, when Superman III debuted, this completely under the guiding hand of Richard Lester.<br /><br />From the film's opening credit sequence, a completely farcical series of events, you get that sinking feeling and realize that anything resembling cheese and slapstick in the second film was directly the influence of Lester. The first Superman was grounded in a sense of reality, even if it was a comic book one, which is noticeably absent from much of Superman II. In the first film, Metropolis always seemed like a real city with real people inhabiting it. The second recalled a city on a sound stage with only the vaguest sense of a distorted reality. Well, the filmmakers decided to distort reality further in Superman III by ignoring what made the franchise great and going with a hipper, more today approach. They accomplished this by centering the film around the casting of Richard Pryor. The problem with this approach is that there is absolutely no reason for Richard Pryor to appear in Superman III other than the fact that he's Richard Pryor.<br /><br />The idea behind Superman III is actually a fairly intriguing one, where a computer genius constructs a super-computer, which in a unique turn of events alters the mental stability of Superman, turning him away from his All-American persona. Suddenly, Superman is no longer the hope for all mankind, but the "anti Superman" intent on destroying us. It also contains one of the best moments in the series, as Clark Kent and the evil Superman actually battle each other. It's one of the highpoints of the entire series, yet still can't avoid being disappointing by the overall poor quality of the production.<br /><br />I Thank the heavens that a good 20 minutes of this movie was cut for theatrical release because it just made the pacing even worse!, most of the footage cut was more pointless forced comedy moments and the only high point of the footage being reinserted for the Extended TV Version shown numerous times in the late eighties were the newly created opening credits in space, rather then the credits appearing during the opening montage in the theatrical cut.<br /><br />So what went wrong? I would put the blame squarely at the feet of Lester and the Salkinds, who seemed to want to make a "Richard Pryor" Superman movie rather than a film that was true to the spirit of the characters and the original film. Pryor is given far too much screen time despite the fact that he's not even the main villain. The producers obviously figured that, if they're paying Richard Pryor, they may as well use him, whether it benefits the film or not. So what would I have done differently? Well, the plot about a super computer and an altered Superman is a fantastic direction for the film to go, but that's where they left it. I would have eliminated the character of Ross Webster, the ultimate corporate bad guy, and everyone around him in favor of Gus Gorman, the computer genius trying to dominate the world on his own. The Webster character is totally unnecessary and a more maniacal Gorman working in solitude would have been far more menacing But the catch is that with Pryor in the role of Gorman, the producers obviously felt a need to allow him to redeem himself in the end, so I say they should have removed Pryor, too. This could also have cut out much of the unnecessary comic drivel that ruins Superman III.<br /><br />Ultimately, Superman III is not the worst entry in the series, but not for a lack of trying. Richard Lester proved once and for all that he really didn't understand what a Superman movie should be, seemingly relying on British slapstick comedy that is taken right out of an episode of Monty Python's Flying Circus "where it belongs!" and a pathetic, poor script that he and probably only ten other people found amusing. He must have forgotten that Superman is aimed towards an American audience. The movie does actually start to get good from the moment supes becomes "anti-supes", Watching the dual between Clark and Superman really lets you see how the whole movie could have been made "dark and serious" and kept out of the silly comedy path "even with Pryor and other factors etc" If Superman III had been made this way it probably would have been better then II!. The Superman vs. Clark scene proves this, In Superman II where Zod and Superman battle it out, the end result is disappointing and nothing really happens other then Superman throwing Zod into a Coca-Cola sign, the confrontation in III is far far better!. With all the great characters and history that Superman has encountered, there were really limitless possibilities for this sequel. Unfortunately for fans, we happened to get stuck with filmmakers who obviously were limited in their abilities, talents and taste!. The last 35 minutes of this movie on a whole deserves a 6/10 rating. Why could the other 85 minutes of this movie not of been the same!, The rest of the movie deserves nothing more then a poor...<br /><br />3/10