Er zijn goede films en er zijn slechte films. Er zijn ook films die zo slecht zijn dat het lijkt alsof de duivel zelf in je dvd-speler heeft geplast. 'D.E.B.S.' doet de derde categorie denken aan 'Casablanca'. Goede films kunnen nooit lang genoeg duren; slechte films zijn nooit kort genoeg. Als 'D.E.B.S.' dertig seconden had geduurd, zou het te lang zijn geweest.<br />De premisse begint gemakkelijk genoeg: bepaalde vragen op de SAT zijn erop gericht om de kwalificaties van een studente voor spionage te testen. Als een studente hoog genoeg op deze vragen scoort, wordt ze uitgenodigd om lid te worden van de D.E.B.S., een eliteteam van spionnen dat diep in het binnenste van de Amerikaanse regering is gehuisvest. Naar verluidt bepalen deze vragen hoe goed de leerling (kennelijk komen alleen vrouwen in aanmerking voor D.E.B.S. omdat jongens er lang niet zo goed uitzien in het verplichte 'katholiek schoolmeisjes-uniform') kan liegen, hoewel het niet helemaal duidelijk is hoe een schijnbaar onschuldige test kan bepalen hoe goed iemand kan liegen.<br />De film volgt vier D.E.B.S. (de film verduidelijkt nooit echt of de 'S' een 'S' is). Max, het scherpzinnige Afro-Amerikaanse meisje en teamleider; Amy, de blondine die een perfecte score haalde voor het geheime deel van de SAT; Janet, de sukkel van de groep; en Dominique, van wie je weet dat ze Frans is omdat ze seksverslaafd is, die aan één stuk door rookt en zo duidelijk met een accent spreekt dat het bijna zichtbaar is. Het viertal zit achter Lucy Diamond aan, de internationale superschurk over wie Amy toevallig een scriptie aan het schrijven is. Blijkbaar heeft nog nooit iemand het tegen Diamond opgenomen en het overleefd, en toch slaagt Amy er heel handig in om dat binnen het eerste halfuur van de film te doen. Dit zorgt voor de romantische noot in het verhaal: Diamond is lesbisch en smoorverliefd op Amy. Niet lang daarna voelt Amy zich aangetrokken tot Lucy, maar Amy is een'smeris' en Lucy is de 'boef'! Wat te doen?<br />De hele film speelt zich af als een tienerserie op zaterdagochtend, waarin alle personages mooi zijn en op de een of andere manier de stuntelende volwassenen te slim af zijn. De plot is flinterdun, de actie eindigt voordat hij begint en de humor is zo flauw als opgewarmde havermoutpap.<br />Het enige publiek dat deze film mogelijkerwijs zou kunnen trekken, zijn jongens van twaalf tot veertien jaar. Iedereen die ouder was dan hij zou zich beledigd voelen door de dialogen en de verhaallijn; iemand die jonger was dan hij zou de seksuele bijbetekenissen van de film niet begrijpen. Het enige wat deze film de moeite waard maakt, is het feit dat je wel een paar aantrekkelijke meisjes in schoolmeisjesuniform te zien krijgt, maar als dat eenmaal voorbij is en je wordt bekropen door een verontrustend gevoel van vuiligheid, heb je nog steeds negentig minuten over.
There are good movies, and there are bad movies. Then there are movies that are so bad, it is as though Satan himself took a dump inside your DVD player. "D.E.B.S." makes those from the third category look like "Casablanca." Good movies can never last long enough; bad movies are never short enough. Had "D.E.B.S." been thirty seconds long, it would have been too long.<br /><br />The premise starts out easily enough: certain questions on the SAT are geared to test a student's qualifications for espionage. Should a student score high enough on these questions, she is invited to become one of the D.E.B.S., an elite team of spy-soldiers lodged deep inside the inner workings of the U.S. government. Supposedly, these questions determine how well the student (apparently only females qualify for D.E.B.S. because guys don't look nearly as good in the mandatory "Catholic schoolgirl" uniform) can lie, though it isn't exactly clear how a seemingly innocent test question can determine how well a person can lie.<br /><br />The movie follows four D.E.B.S. (the movie never really clarifies if the "S" is part of the acronym or if it is to distinguish pluralism): Max, the on-edge African-American girl and squad leader; Amy, the blonde who got a perfect score on the secret portion of the SAT; Janet, the doofus of the group; and Dominique, who you know is French because she is a sex addict, smokes non-stop, and speaks with an accent so obvious that it can almost visible. The four are in hot pursuit of Lucy Diamond, the international super-villain on whom Amy is, coincidentally enough, writing a thesis. Apparently no one has ever fought Diamond and lived, yet Amy conveniently manages to do just that within the first half-hour of the movie. This sets up the romantic interest in the story: Diamond is a lesbian and is infatuated with Amy. It is not long after that Amy becomes attracted to Lucy, but Amy is a "cop" and Lucy is the "villain"! What to do?<br /><br />The whole movie plays out like a Saturday morning teen sitcom, one wherein all the characters are beautiful and somehow manage to outsmart the bumbling grown-ups. The plot is paper-thin, the action ends before it starts, and the humor is as bland as reheated oatmeal.<br /><br />The only audience that this movie could possibly be targeting is twelve- to fourteen-year-old boys. Anyone older than that would be offended by the dialog and story line; anyone younger than that would not understand the sexual overtones to the movie. The only thing worth recommending about this movie is the fact that you do get to see some attractive girls in schoolgirl uniforms, but once any enjoyment from that passes and an unsettling feeling of dirtiness settles over you, you'll still have 90+ minutes left.