De rol van Judy Davis in _My Brilliant Career_ vertoont geen enkele kreukel of naad. Ze is een van de grootste actrices, of zelfs acteurs, omdat ze een aangeboren talent heeft om fysiek, mentaal en emotioneel in een personage te zitten, en ze bouwt een klinkerend, ambitieus en ontvlambaar personage op dat zichzelf onder controle heeft en gewoon helemaal geen goede volgelinge is, en vanaf het begin van haar leven wordt ze door haar onafhankelijke attributen opgezweept om een carrière in de kunst te maken, ondanks het feit dat de maatschappij alles in het werk stelt om haar te temmen. Haar personage is zo ingeworteld en verwerkelijkt dat het liefdesverhaal dat als weefsel van de film dient, tussen haar en het donkere, magnetische personage van Sam Neill, als een afwijkende verlengstuk van haar karakter is. Ze doet niets anders dan lanterfanten met wat naar haar gevoel zo gemakkelijk van haar zou kunnen zijn en wordt tot een doelgericht verlangen gedreven wanneer het een uitdaging wordt. Het romantische element van de film, vooral in het resultaat, past als een groots model van wie ze is en waarom ze geboren is om iets anders te zijn dan wat haar arrogante en dominante familie uit het Australië van het begin van de twintigste eeuw ernaar streeft haar te kneden.<br />De steun van het verhaal, dat van Davis is. Haar strijd om onafhankelijk te zijn van het getemde en gemanipuleerde deel van de samenleving is uiteindelijk fascinerend en om razend van te worden. Het zet ons heel effectief in haar krankzinnige, agressieve schoenen. Het kader waarin de aantrekkingskracht tussen haar en Neill zich afspeelt, is uiteindelijk ontroerend en hartverwarmend. Dat is wat deze film ons biedt: een vurige, emotionele ervaring.
There is not a crease or seam in Judy Davis's performance in My Brilliant Career. She being one of the greatest of all actresses, or even actors, at the innate endowment of physically, mentally and emotionally residing in a character builds a rivetingly ambitious and combustible character that takes charge of herself and simply does not make a good follower at all and is whirled from early in her life by her independent attributes to have a career in the arts despite society doing all they can to tame her. Her character is so enrooted and actualized that the love story that serves as the flesh of the film between her and the dark and magnetic character of Sam Neill is like a diverging extension of her nature. She only idles away with what she feels could so easily be hers and is driven to single- minded desire of it when it comes to be a challenge. The romantic element of the film, especially in its outcome, fits as a large-scale model of who she is and why she is born to be anything but what her cavalier and domineering family of early twentieth century Australia strives to mold her into.<br /><br />The support of the story, which is Davis's struggle to be independent of society's taming and manipulation is what is ultimately compelling and infuriating, very effectively putting us in her mad, aggressive shoes. The framework involving the attraction between her and Neill is what is ultimately moving and hearty. That is what this film supplies a solvency of, a fiery emotional experience.