'The Tolk' is een gepolitiseerde kruising tussen 'Someone to Watch Over Me' en 'The Man Who Knew Too Much' met 'The Day of the Jackal'. Hoewel het niet zo grof gebruik maakt van Afrikaanse genocide als 'Beyond Borders', is het pijnlijk om een geromantiseerd verhaal te zien terwijl de Verenigde Naties op dit moment zo weinig doen aan de gruwelen in Darfur, Nigeria, enzovoort. Het geeft ons niet alleen een geromantiseerd conflict, maar ook een geromantiseerde taal, tradities en kunst (we krijgen niet veel Afrikaanse muziek te horen op de soundtrack, geromantiseerd of anderszins) <0xE2><0x80><0x93> en hoeveel Amerikanen beseffen zelfs maar dat een ingestudeerde lijst van slachtoffers geromantiseerde namen zijn? Zou 'Casablanca' vanuit het tegenovergestelde perspectief dezelfde resonantie hebben als het zich in een geromantiseerd conflict bevond? Je kunt tenminste peinzen over de lagen van betekenis die mogelijk hadden kunnen zijn als Charlize Theron, een echte blanke Zuid-Afrikaan, de hoofdrol had gespeeld in plaats van Nicole Kidman.<br />De climax met het megalomane meesterbrein is gewoon volslagen dwaas, vooral als we hebben gezien hoe een echte massamoordenaar eindigt in 'Downfall (Der Untergang)' <0xE2><0x80><0x93> verstoken van spijt of zelfbewustzijn, terwijl hier complexe nationale politiek wordt teruggebracht tot individuele acties en gevolgen.<br />Dit is een respectabele thriller, los van welke boodschap of politiek dan ook. De achtervolgingsscène in Brooklyn is erg effectief; ik vond het leuk dat de agenten de verschillende verdachten die elkaars paden koortsachtig kruisen volgden.<br />De relatie tussen Kidman en Sean Penn is verfris Het personage van Penn wordt automatisch geacteerd, omdat hij emotioneel verlamd is door verdriet. Catherine Keeners impresario heeft de beste tekst en weet de zwaarmoedigheid een beetje te accentueren. Het is leuk om te zien dat de karakters in New York allemaal kleine rolletjes hebben.<br />Voor een grote budgetfilm zijn de cinematografie en de make-up een aanslag op je ogen, vooral Penns pannenkoekengezicht in een New Yorkse januari-aflevering van Kidman's Porseleinen Poppenhuis; misschien hadden ze vanwege de veelbesproken opnamen bij de VN belichtingsbeperkingen.<br />Ik ben een fan van Lyle Lovett, maar ik begreep niet wat het betekende dat 'If I Had A Boat' (van de cd van 'Pontiac') Penns liefdesliedje was, laat staan dat hij een bar in New York zou vinden waar het op de jukebox stond. Was het met opzet dat het laatste shot van de skyline van New York City alleen op het centrum was gericht en niet op het door terroristen veroorzaakte gat in het silhouet van Manhattan?
"The Interpreter" is a politicized cross between "Someone to Watch Over Me" and "The Man Who Knew Too Much" with "The Day of the Jackal." While it doesn't use African genocide as crudely as "Beyond Borders," it is painful to see a fictionalized story when the United Nations is right now doing so little about the horrors in Darfur, Nigeria, etc. It not only gives us a fictional conflict, but a fictional language, traditions and art (we don't get to hear much African music on the soundtrack, fictionalized or otherwise) -- and how many Americans even realize that an intoned list of victims are fictional names? From the opposite perspective, would "Casablanca" have the same resonance if it was within a fictional conflict? One can at least muse about the layers of meaning that could have been possible if Charlize Theron, a genuine white South African, had been cast instead of Nicole Kidman.<br /><br />The climax with the megalomaniac mastermind is just plain foolish, particularly when we've seen how a real mass murderer ends up in "Downfall (Der Untergang)" - devoid of regrets or self-awareness, whereas here complex national politics are reduced to issues of individual actions and consequences.<br /><br />Divorced from any message or politics, this is a respectable thriller. The chase scene in Brooklyn is very effective; I liked the touch of agents tailing different suspects frantically crossing paths.<br /><br />Kidman's and Sean Penn's relationship is refreshingly adult-to-adult and restrained, with Penn's character on automatic as he's emotionally immobilized by grief. Catherine Keener's agent gets the best lines, adding some snap to the ponderousness. It's nice to see NY character actors in small roles throughout.<br /><br />For a big budget film, the cinematography and make-up are distractingly harsh, particularly Penn's pancake shmear in a NYC January vs. Kidman's porcelain doll look; maybe they had lighting restrictions due to their much touted filming actually at the U.N.<br /><br />I'm a fan of Lyle Lovett but I did not get the significance of his "If I Had A Boat" (from the "Pontiac" CD) being Penn's relationship song, let alone that he'd find a bar in NYC that had it on the jukebox.<br /><br />Was it intentional that the last shot of the skyline of New York City only focused on midtown and did not sweep over to the terrorist-caused gap in the lower Manhattan silhouette?