'Taqwa' is een van die islamitische uitdrukkingen die alleen maar in het Engels vertaald kunnen worden. Het is het islamitische concept van 'godsbewustzijn'. Iemand die 'taqwa' heeft, is zich voortdurend bewust van Gods alomtegenwoordigheid in zijn leven en hij wordt geacht zich volledig aan God te onderwerpen. De film vertelt het verhaal van Muharrem, een eenvoudige, onopvallende man van middelbare leeftijd die alleen woont. Terwijl hij boodschappen doet op de plaats waar hij werkt, brengt hij het grootste deel van zijn tijd door in de plaatselijke dargah (een soefi-schrijn die boven het graf van een vereerde religieuze figuur is gebouwd) door zich te onderwerpen aan totale onthouding en dhikr (een vorm van devotie, waarin de aanbidder opgaat in de ritmische herhaling van de naam van God of zijn attributen). Het rustige leventje van Muharrem begint een andere wending te nemen als hij de plicht krijgt (door de leider derwisj van de religieuze broederschap) om de financiële zaken te regelen, zoals het innen van de maandelijkse huur voor de religieuze orde. Muharrem is verplicht om zich met wereldse zaken bezig te houden. Hoe meer hij zich daarmee bemoeit, hoe meer hij begint te twijfelen, omdat hij merkt dat de religieuze orde een winkel heeft verhuurd aan mannen die alcohol gebruiken, en in een ander geval aarzelt hij om de huur te betalen aan een gezin dat nauwelijks geld heeft. Hoe meer geld hij verdient, hoe meer dromen hij heeft over seks en alcohol. Hij droomt elke keer dat hij met dezelfde vrouw naar bed gaat. Op een dag dat hij echt het gevoel heeft dat hij stikt, gaat hij de straat op en ziet hij dezelfde vrouw in een juwelierszaak. Als hij achter haar aan loopt, ziet hij dat ze de dochter is van de dargah-leider. Aan het eind van de film zien we hem als verdoofd in zijn bed liggen. Taqwa werpt een licht op de innerlijke werking van de politieke islam. Religieuze broederschappen verschaffen moslims ongetwijfeld eenheid, maar de meeste van deze broederschappen streven alleen hun eigen belangen na. Dit is meer een zakelijke industrie. Ze hebben winkels, flats, particuliere scholen, cursussen. Ze doen boodschappen bij de winkels die ze bezitten, ze kopen hun eigen producten, ze commercialiseren hun eigen systeem. De rest is eigenlijk de romantiek. Niet zo heel veel van hen streven echt naar totale gehoorzaamheid aan God of zoiets. Ze geloven gewoon dat ze dat doen. Dat maakt ze niet zo schadelijk of zo, maar het maakt ze niet zo anders dan hun niet-religieuze tegenhangers (de een of de ander) als hun atheïstische, ultra-linkse tegenhangers.
"Taqwa" is one of those Islamic jargon which can only be loosely translated into English. It is the Islamic concept of "God-consciousness".Someone having "taqwa" has the constant awareness of God's omnipresence in his life and he is supposed to be in total submission to God.The movie tells the story of Muharrem,a simple minded,unobtrusive middle-aged man who lives alone.While he runs the errands in the place he works, he spends most of his time in the local dargah(a Sufi shrine built over the grave of a revered religious figure)by engaging himself with total abstinence and dhikr(a form of devotion,in which the worshiper is absorbed in the rhythmic repetition of the name of God or his attributes)Muharrem's uneventful life starts to take a bit different course when he is given to duty(by the leader dervish of the religious brotherhood)to take care of the financial matters like collecting the monthly rents for the religious order. Muharrem is obliged in the very matter he refrains from. He finds himself obliged to engage in worldly matters.The more he gets himself into this the more he vacillates because he notices that the religious order rented a shop to the men who take alcohol and in another example he oscillates to take the rent from a family who has barely any money. The more he gets himself in money matters the more dreams he has about sex alcohol and money. He wet-dreams of sleeping with the same woman every time.A day when he really feels suffocated he takes to the streets and he sees the same woman in a jewelery store. When he follows her, he notices that she is the very daughter of the dargah leader. At the end of the movie we see him pretty numb in his bed. Taqwa sheds a light on the inner-workings of political Islam. Religious brotherhoods surely provide unity among Muslims but most of these brotherhoods seek after only their interests. This is more like a business industry. They own shops, flats, private schools, courses. They do shopping at the places they own, they buy their own products, they commercialize their own system. The rest is actually the romance. Not so many of them really seek after total obedience to God or something. They just believe they do. That does not make them so harmful or something but this does not make them so different from their non-religious counterparts (either)like atheistic, uber-leftist-mason counterparts.