Het ambitieuze script verdient enige lof voor de manier waarop het het verleden vermengt met de tegenwoordige tijd, een techniek die enkele intrigerende effecten oplevert; in de ene scène zien we iemand vermoord worden, in de volgende is hij aan het bewegen en aan het praten! Maar het tempo van de film is traag, de opvoeringen zijn afstandelijk en totaal oninteressant (of misschien zijn de personages afstandelijk en totaal oninteressant; hoe dan ook, je voelt niet met ze mee), de richting is ook 'arty' (bijvoorbeeld een rijdende scène zonder dialoog duurt ongeveer vijf minuten, terwijl een van Karen Blacks'melancholieke' songs op de soundtrack te horen is). Bovendien was de vhs-print die ik heb gezien HEEL VERKEERD.
The ambitious script deserves some credit for the way it keeps intercutting the past with the present tense, a technique that results in some intriguing effects; in one scene we see somebody killed, in the next scene there he is, moving and talking! But, the pace of the film is plodding, the performances detached and completely unengaging (or maybe the characters are detached and completely unengaging; in any case, you don't sympathize with them), the direction too "arty" (for example, a driving scene with no dialogue runs about five minutes, while one of Karen Black's "melancholy" songs plays on the soundtrack). Plus, the VHS print I saw was SEVERELY damaged. (**)