Als Griek moet ik zeggen dat als de Griekse cultuur deze kant op gaat, de Griekse cultuur ernstig in de problemen zit. De personages zijn flinterdun en de plot is een verlenging van vijfennegentig minuten van een grap die om te beginnen al niet grappig was.<br />Yiannis is een hetero in een homowereld, die in het geheim naar homobars gaat en verliefd is geworden op een homovrouw. Oppervlakkig gezien lijkt de boodschap van deze film te zijn dat als je de rollen omdraait 'homo's net als hetero's'. En dat zou ook prima zijn als: a) het waar was dat alle mensen op elkaar lijken b) de samenleving progressief genoeg was om zulke idealistische niveaus te bereiken. Even onaanvaardbaar is Yiannis''verleiding' van Sofia. Het komt erop neer dat hij haar dronken voert en met haar naar bed gaat, en als hij haar verwarring merkt, kust hij haar tot ze 'hetero wordt'. Hoewel dit zeker niet de eerste film is waarin 'echtparen' eendimensionale uitsneden van karton zijn die niets met elkaar gemeen hebben, vind ik deze orale aanvalssequentie die 'liefde' als rechtvaardiging gebruikt ronduit verontrustend.<br />Ik kan met geen mogelijkheid uitleggen op hoeveel niveaus deze film fout is. Dat iedereen homo is en de hetero's in de minderheid zijn in deze verwrongen 'komedie' 'doet er niet toe'. Maak zieke onverdraagzaamheid niet nog acceptabeler.<br />Als je de premisse omkeert, worden fundamentele vooroordelen in de ideologieën van het oriëntatie- en schrijfteam overduidelijk. Is het oké om vooroordelen te hebben als de onderdrukten de onderdrukkers worden? Is het acceptabel om homo te zijn 'zolang je je maar net zo gedraagt als alle anderen'? Dat probeert deze film duidelijk te maken, en het is geen prettig gevoel.
As a Greek I have to say that if this is where Greek culture is heading, then Greek culture is in very serious trouble. The characters are wafer thin and the plot is a 95-minute extension of one joke that wasn't funny to begin with.<br /><br />Yiannis is a straight man in a gay world, who secretly goes to straight clubs and has fallen in love with a gay woman. On the surface it seems the message of this film is that when you reverse the roles 'gay people are just like straight people', which would be perfectly fine if: a) it were true that all people are alike b) society was progressive enough to have reached such idealistic levels Equally objectionable is Yiannis' 'seduction' of Sofia. Basically he gets her drunk and sleeps with her and upon realising her confusion, kisses her until she 'turns straight'. Though this certainly isn't the first film whose would-be couples are one-dimensional cardboard cutouts with nothing in common, this oral assault sequence that uses 'love' as a justification is something I find frankly disturbing.<br /><br />I can't begin to explain on how many levels this movie is wrong. Just because everyone is gay and the straight people are in the minority in this warped 'comedy 'doesn't make sick bigotry any more acceptable.<br /><br />When you re-invert the premise, fundamental biases in the ideologies of directional/writing team become patently obvious. Is prejudice OK when the oppressed become the oppressors? Is being gay acceptable 'as long as you act just like everyone else'? That's what this movie is trying to assert and it's not a happy feeling.