Dit was de eerste van de serie die ik heb gezien, omdat ik vanmiddag niets anders te doen had en verder bijna alles in theaters had gezien wat ik wilde zien.<br /><br />Het eerste segment, getiteld 'L.T.R.', beschrijft de relatie van twee jonge twintig-nog-wat-jongens (met de nadruk op 'jongens') die elkaar ontmoeten en'verliefd worden'. Ze nodigen een videograaf uit om een documentaire op te nemen over de weken die volgen tot de relatie een wending neemt die geen van beide jongens verwacht. Hopelijk leert wat er in de weken daarna gebeurt de jongens dat er een duidelijk verschil is tussen liefde en lust. Dit is verreweg het grappigste segment.<br />'O, Beautiful.' Het tweede deel was verreweg het ontroerendst. Het begint met een jongen die net seksueel is misbruikt en in een donker maïsveld door andere jongens in elkaar is geslagen. We hoeven de aanval niet te zien als de scène direct daarna begint. Het slachtoffer wordt benaderd door een jongeman die op het toneel verschijnt en doet wat hij kan om het slachtoffer te troosten door eerst het bloed van het gezicht van de jongen te vegen, hem zijn spijkerbroek te geven en later zijn sportjack. De'redder' begint op een gegeven moment 'America the Beautiful' te zingen terwijl ze een discussie voeren over de homoseksualiteit van het slachtoffer en de wreedheid van de aanval. De redder vertelt het slachtoffer op niet al te tactische wijze dat hij in wezen een slachtoffer was, omdat zijn daden God mishaagden. Hoewel de jongen die het slachtoffer redt hem eerst vertelt dat hij van de plaats van het misdrijf is weggegaan voordat de aanval begon, geeft hij later toe dat hij stond toe te kijken hoe de aanvallers de jongen van zijn middel tot zijn enkels uitkleedden en hem naar verluidt met een stok verkrachtten. Het is duidelijk dat de jongen niet doodbloedt door de schade die zo'n daad aan zijn inwendige organen zou toebrengen. Het segment eindigt met de redder, die in wezen toegeeft dat het verkeerd was om het slachtoffer niet tegen de inslag te beschermen en hem zijn pick-up geeft, waarmee de gewonde jongen wegrijdt en zijn'redder' midden in de nacht midden in het maïsveld achterlaat. Een begrijpelijk, maar onbevredigend einde. Het had veel beter gespeeld kunnen worden, ik had graag tranen gezien in plaats van pogingen om ze op te roepen, maar toch het ontroerendste van alle vier de segmenten.<br />'Bumping Heads' De arts die Craig behandelt, gaat ervan uit dat de twee mannen minnaars zijn vanwege de manier waarop ze elkaar behandelen: kruiperig, elkaars zinnen afmaken, enzovoort. Het blijkt dat Gary een langdurige minnaar heeft die aan de westkust woont (het verhaal speelt zich af aan de oostkust) en dat hij daar nooit iets over tegen Craig heeft gezegd. Craig doet een laatste poging van velen om Gary te verleiden tot een romantische relatie die jammerlijk mislukt omdat hij denkt dat hij zowel zichzelf als Gary ervan heeft overtuigd dat ze het samen geweldig zouden kunnen hebben. Dit fragment was, in elk geval voor mij, het minst interessant en bijna zinloos.<br />Ten slotte: 'This Car Up', dat heel realistisch wordt verteld (je moet het zelf zien), over twee mannen die in alle mogelijke opzichten lijnrecht tegenover elkaar staan. Pete is een pak in een kantoorgebouw in de binnenstad, Adrian is een fietskoerier met vele pieren die elkaar toevallig tegenkomen als Pete een rookpauze neemt voor zijn kantoorgebouw. Ze zijn allebei dolverliefd op elkaar en vinden uiteindelijk een romance in de vorm van een lange kus in de lift van het gebouw. Het soort kus dat alleen twee heteroseksuele acteurs kunnen delen (daar durf ik om te wedden), zonder tongen. Dit is het enige verhaal dat eindigt met het spreekwoordelijke 'gelukkig'.
This was the first of the series that I have seen, having nothing else to do this afternoon and having seen most everything else in theatres that I wanted to see. SPOILERS HEREIN<br /><br />The first segment, entitled "L.T.R," chronicles the relationship of two young twenty something boys (emphatically "boys") who meet and "fall in love." They invite a videographer to tape a documentary about the weeks that follow until the relationship is shown to take a turn that neither boy expects. Hopefully, what transpires in the weeks that pass teaches the boys that there is a marked difference between love and lust. This one is by far and away the funniest segment.<br /><br />"O Beautiful," the second segment, was by far and away the most touching. It begins with a boy having just been sexually violated and beaten up by other boys in a dark cornfield. We're spared seeing the attack as the scene begins immediately thereafter. The victim is approached by a young man who arrives on the scene and does what he can to comfort the victim first by wiping the blood from the boy's face, giving him his jeans, and later his letterman's jacket. The "rescuer" at one point starts to sing "America the Beautiful" at one point while they are engaged in debate over the victim's homosexuality and the brutality of the attack. The rescuer advises the victim in a none too tactful way that he was essentially a victim because his actions displeased God. Although the boy who rescues the victim at first tells him that he left the scene before the attack began, he later admits that he stood and watched while the attackers stripped the boy naked from the waist down and allegedly violates him with a stick. Obviously, it's a stretch of suspended belief that the guy is not bleeding to death from the damage that such an act would cause his internal organs. The segment ends with the rescuer, who basically admits that he was wrong not to protect the victim from the onset and gives him his pick-up truck which the injured boy then drives away in leaving his "rescuer" in the middle of the cornfield at night. An understandable, but unsatisfying ending. The acting could have been much better, I would have liked to have seen tears instead of attempts to generate them, but still the most moving of all four segments.<br /><br />"Bumping Heads" tells the story of a 35 year old man, Craig, and his twenty something companion, Gary, who are in the emergency room of a hospital as a result of a fight Craig was involved in in a local gay bar. Craig made the unfortunate mistake of trying to save Gary from an lecherous stranger in the back room of the bar, and gets his noggin cracked for his efforts. The physician treating Craig assumes that the two men are lovers because of the way they treat one another, i.e., fawning, finishing one another's sentences, etc. Turns out, Gary has a long term lover who lives on the west coast (the story taking place on the east) and had never mentioned it to Craig. Craig makes one last effort out of many to entice Gary into a romantic relationship that fails miserably because he thinks he has convinced both himself and Gary that the two of them would be great together. This segment, to me at least, was the least interesting and almost pointless.<br /><br />Finally, "This Car Up," which is told quite imaginably (you have to see it for yourself), about two men who seem diametrically opposed to one another in every possible way. Pete is a suit in a downtown office building, Adrian is a multiply-pierced bicycle messenger who have a chance encounter when Pete takes a smoke break outside his office building. They're each smitten by the other and, in the end, find romance in form of a lingering kiss in the building's elevator. The kind of kiss that only two straight actors (I'm willing to bet) can share; no tongues. This is the only story that ends with the proverbial "happy" attached.