Nadat ik alleen maar lovende woorden te horen had gekregen, kreeg ik eindelijk het eerste seizoen van Deadwood te zien.<br />Wat me keer op keer trof, was de vreselijk aanstellerige vertolking van Molly Parker. Terwijl de rest van de cast op heldere toon spreekt, spreekt Molly Parker op bestudeerde fluistertoon. Haar transformatie van verslaafde verandert niets aan haar zelfbewuste en onauthentieke vertolking. Ze is eenvoudigweg niet in staat om een zin of een woord uit te spreken zonder voortdurende, nerveuze aanstellerij.<br />Ze is ook geslachtloos, zodat de 'bloeiende' liefdesrelatie geen vonk heeft. Waarom iemand zou denken dat Parker een talentvolle actrice is, is me een raadsel. Haar vertolking is in tegenspraak met de rest van de betrouwbare cast. Het gebruik van het constante vloeken leidt me af, omdat het anachronistisch is. Het vreemde moderne vloekwoord zou wel effect hebben, maar het is buitensporig en wordt al snel vermoeiend.<br />In wezen is de show niet zo goed als hij denkt.
After hearing nothing but praise I finally got to see the first season of Deadwood. <br /><br />What struck me again and again is the awfully affected performance by Molly Parker. While the rest of the cast speak in clear tones, Molly Parker speaks in studied whispers. Her transformation from addict does not change her self-conscious and unauthentic performance. She is simply unable to deliver a line or word without constant nervous affectation.<br /><br />She is also sexless, so the "blossoming" love affair has no spark. Why anyone would think that Parker is an actor of talent is beyond me. Her performance is at odds with the rest of the reliable cast.<br /><br />I find the use of the constant swearing distracting because it is anachronistic. The odd modern swear word would have impact but it is excessive and soon becomes tiresome.<br /><br />Basically, the show is not as good as it thinks it is.