Een karikatuur en een van de redenen waarom Hollywood niet binnen een straal van een miljoen kilometer mocht komen bij een verhaal als dat van Veronica Guerin, de Ierse journaliste wier verhalen in de pers over drugsbaronnen in Dublin leidden tot de moord in 1996. Guerin was dan misschien geen erg sympathieke vrouw, dat zijn journalisten zelden, en je zou kunnen zeggen dat haar roekeloze manier van schrijven niet alleen haar eigen leven in gevaar bracht, maar ook dat van haar familie (ze zocht nooit de anonimiteit). Maar je zou ook kunnen zeggen dat ze een van de dapperste hedendaagse schrijvers was die haar best deed, op de enige manier die ze kende, om het onrecht dat ze in de Ierse samenleving tegenkwam goed te maken. Ze bewoog zich in een gewelddadige, schimmige wereld en het lijdt geen twijfel dat haar verhaal een relevant, realistisch en ontroerend drama had kunnen worden. Maar dat is het niet.<br />Dit is Hollywoods idee van'realisme' dat, zoals we allemaal weten, absoluut niets te maken heeft met 'waarheid'. Er is in deze ijzingwekkende film geen enkel moment dat waar klinkt; alles is overdreven. Geen enkel crackhol in New York kan zo slecht zijn als de flats in Dublin waar jonge kinderen zichzelf met heroïne injecteren als een door drugs gevoede puberorgie (buiten is een speelplaats die bezaaid is met spuiten). Maar dan zie je tot je verbazing dat de producent Jerry Bruckheimer is (het is een en al actie), of dat de regisseur Joel Schumacher is, die in het verleden niet bepaald bekendstond om zijn subtiliteit of zijn talent voor het maken van 'crusades'. Het ergste van alles is dat de film de enige slechte rol heeft die ik ooit van Cate Blanchett als Guerin heb gezien. Ik heb altijd gedacht dat goede actrices (en ik geloof dat Blanchett een goede actrice is) alles zouden kunnen goedmaken, behalve de vreselijke dialoog die ze te vertellen heeft en het feit dat Schumachers regie zo knoeierig is dat ze altijd al een verloren strijd streed.<br />Dus heeft de film wel iets te bieden, behalve een verhaal dat op zich interessant is? Nou ja, niet echt, hoewel ik toegeef dat de rol van de Ierse acteur Gerard McSorley als John Gilligan, de man die Veronica's dood zou hebben bevolen, er even inhakt, niet omdat zijn personage geloofwaardiger klinkt dan dat van ieder ander, maar omdat McSorley van Gilligan zo'n monster maakt dat hij hem zelfs amusant maakt, wat natuurlijk het enige is wat deze film nooit zou moeten zijn. Je kunt het maar beter vermijden.
A travesty and one reason why Hollywood shouldn't be let within a million miles of a story like that of Veronica Guerin, the Irish journalist whose stories in the press about Dublin drug barons lead to her murder in 1996. Guerin may not have been a very likable person, journalists seldom are, and it could be said that her reckless style of reporting didn't just put her own life at risk but that of her family as well, (she never courted anonymity). But equally it could be said she was one of the bravest of contemporary writers who did her best, in the only way she knew how, to put right the wrongs she encountered in Irish society. She moved in a violent, shadowy world and there is no doubt her story could have made a pertinent, realistic and moving drama. But this isn't it.<br /><br />This is Hollywood's idea of 'realism' which, as we all know, has absolutely nothing to do with 'truth'. There is not a single moment in this dire film that rings true; everything is exaggerated. No New York crack den can be as bad as the Dublin flats where young kids are injecting themselves with heroin like some drug-fueled pubescent orgy; (outside there is a playground littered with syringes). Of course, this just might have been believable or at least acceptable if the tone of the film weren't so self-congratulatory.<br /><br />But then are you surprised when you see that the producer is Jerry Bruckheimer, (there is a lot of action), or the director is Joel Schumacher, hardly known for his subtlety in the past or for making films of a 'crusading' nature. Worst of all, the film has the only bad performance I've seen from Cate Blanchett as Guerin. I've always thought great actresses, (and I believe Blanchett is a great actress), could redeem anything but given the dreadful dialogue she has to say and the fact that Schumacher's direction is so ham-fisted she was always fighting a losing battle.<br /><br />So has the film got anything going for it, beyond a story that in itself is of interest? Well, hardly, although I admit the Irish actor Gerard McSorley's performance as John Gilligan, the man who supposedly ordered Veronica's murder, gives it a momentary kick, not because his character rings truer than anyone else's but because McSorley makes Gilligan such a monster he actually makes him entertaining which, of course, is the one thing this film should never be. Best you just avoid it.