Ongeacht wat iedereen zegt, dit is van begin tot eind een grappige film. Alles werkt, van een oudere Errol Flynn, Alan Hale als zijn sidekick, een geestig scenario, geweldige actie, een jonge Raymond Burr als een zwaardvechter (!) en een van de beste scores van Max Steiner. Sommigen zullen zeggen dat Flynn aan het aftakelen was, maar dat moeten ze dan maar vergelijken met zijn beste werk; het sleept nergens heen: een pluim voor Vincent Sherman als regisseur <0xE2><0x80><0x93> hij houdt het gaande. De liefdesrelatie <0xE2><0x80><0x93> Viveca Lindfors <0xE2><0x80><0x93> is stoïcijns, omdat ze hem op het eind niet kan krijgen en dat weten ze allebei. De andere afspraakjes van de oudere Flynn zijn romantisch en humoristisch, zoals die van Cary Grant (hoewel die van Grant kosmopolitisch waren en niet stoer). De koning is naar behoren ineffectief gespeeld; de hoofdschurk is wonderbaarlijk kwaadaardig - en aan het eind terecht uitgeschakeld. Flynn is geen'slaafje' en weerstaat elke uitdaging. Dat is nog een reden waarom deze film zo goed is. Ontspan je, kijk en geniet.
Regardless of what anyone may say,this is a fun picture from beginning to end. EVERYTHING WORKS, from an aging Errol Flynn, Alan Hale as his sidekick, a witty script, great action, a young Raymond Burr as a sword fighting (!) bad guy, to one of Max Steiner's best scores. Some may say Flynn was in decline, but have to rank this up there with his best; it does not drag anywhere: kudos to Vincent Sherman as director---he keeps it going. The love interest--Viveca Lindfors--is properly stoic because she cannot get him at the end and they both know it. The aging Flynn's other trysts are romantic and humorous like Cary Grant (although Grant's were cosmopolitan not swashbuckling)in his last pictures. The king s played properly ineffectual; the main villain is wonderfully evil---and correctly dispatched at the end. Flynn is no "wussy" and stands up to every challenge. That's another reason this film is so good. Relax, watch, and enjoy.