Ik denk dat dit een typische Franse auteursfilm is (lees: alleen de auteur is er blij mee): een deel van het publiek loopt weg, een ander deel blijft geërgerd achter, en sommigen zullen het prachtig vinden omdat ze denken dat het een geweldig inzicht geeft, maar het levert over het algemeen niet veel geld op.<br />Plot: Een kleine groep Frans-Italiaanse acteurs presenteert een nieuw theaterstuk in Parijs, met matig succes. Buiten de scene volgen we de hoofdrolspeelster en de Italiaanse regisseur, die getrouwd zijn. Zij gaat een relatie aan met haar ex, hij gaat op zoek naar een manuscript en het verhaal ontwikkelt zich van daaruit...<br />Er is geen plot per scène, maar eerder een microkosmos van mensen die in een aquarium drijven: het is een studie van personages. Ik denk dat de film over relaties en 'liefde' gaat. Er zijn een paar dingen die me ergeren, er zijn nogal wat acteurs die heel slecht acteren (dat wil zeggen, ze acteren alsof ze in een theater zijn, met een intonatie in hun stem en een totaal andere uitdrukking van hun gevoelens). Er is een soort miniactie gaande, maar niets leidt ergens toe. Er zijn een paar momenten waarop de actie absurd is (karakters hechten zich aan elkaar door kunstmatig te handelen of dingen te vinden of op dezelfde manier hun gedrag te veranderen). Het einde is volkomen stompzinnig (IMHO) omdat de toestand van sommige personages onvoltooid is.<br />De paar dingen die ik leuk vond, waren de aantrekkingskracht van de vrouwen: de jongste is heel aantrekkelijk, de actrice en de danseres ook, hoewel het niet zo is.' Deels vanwege hun onbeholpen, afstandelijke persoonlijkheid. Ik heb me laten vertellen dat de jongens niets bijzonders zijn <0xE2><0x80><0x93> het spijt me, dames.<br />Al met al was het misschien wel oké als een eenvoudig theaterstuk, maar als film is het nogal saai en neerbuigend.
I think this is a typical French author movie (read: pleases only its author :) where part of the audience will walk out, part will stay totally annoyed, and some will love it thinking it's of the greatest insight, overall not generating much revenue.<br /><br />Plot: A small troupe of Franco-Italian actors present a new theater piece in Paris, with moderate success. Off scene, we follow the lead French actress and the Italian director who are married. She hooks up with her ex, he searches for a manuscript and the story develops from there...<br /><br />There is no plot per say, but rather a microcosm of people floating in a fish tank: it's a study of characters. I guess the movie is about relationships and 'love'. A few things annoyed me, there are quite a few actors who act really bad (ie they act as if at a theater, with voice intonation and expression of feelings totally off). There is some sort of mini action going on, but nothing leads to anything. There is a few spots where the action is absurd (characters attach to each other artificially act or find things or change behavior the same way). The end is totally stupid (IMHO) because the state of some of the characters is unfinished.<br /><br />The few things I liked are the women attraction: the younger one is very attractive, the actress and dancer are too, though it's partly because of their awkward detached personalities. I've been told the guys are unremarkable, sorry ladies :)<br /><br />Overall it might have been OK as a simple theater piece but as a movie it's quite boring and condescendent.