Ik vind het altijd leuk om Spaanse les te hebben als mijn lerares er niet is, want dan krijgen we een film te zien. Het is altijd niks, maar het is een goede gelegenheid om huiswerk te maken voor andere lessen of om te studeren. Maar toen ze ons vertelde dat we de volgende dag naar Selena zouden gaan kijken, leken alle meisjes die de film hadden gezien, opgewonden. Ik ben verstandig genoeg om niet op hun oordeel te vertrouwen (dit zijn mensen die van Napolean Dynamite en Assepoester houden).<br />Ik had gelijk. Ik was geïnteresseerd in Selena, de persoon, toen onze lerares ons over haar vertelde. De film was echter extreem cliché. De acteerprestaties van Jennifer Lopez waren vreselijk overdreven. In de film zaten alle clichéscènes uit films die we ooit hebben gezien, wat ik besefte vanaf het moment dat we een shot hadden van Jennifer die verdrietig naar een zoenend stel staart, met die blik van 'o, arme ik, ik heb niemand'. Wat volgt is een afgezaagde reeks scènes zoals 'ik ben het zat dat iedereen me vertelt wat ik wil' en de verboden liefde met de regel 'Maar ik hou van hem, papa!' J.Lo schreeuwde veel. Toen we de film terugspoelden om de juiste plek te vinden, speelden we hem vier keer af om het te controleren; in drie ervan huilde ze.<br />Het taalgebruik was zelfs zo laag dat het klonk als: 'We zijn getrouwd en iedereen vindt het goed!' gevolgd door: 'Ik heb het gevoel dat ik kan vliegen!' Ik heb het gevoel dat ik vlieg.'<br />De jongen die Selans vader speelde, gaf een uitstekende voorstelling. Het beste wat ik van J.Lo kan zeggen, is dat ze er beeldschoon uitzag... zoveel beter dan de sletterige look die ze vandaag de dag heeft. Ik vond de muziek in de film leuk (ik heb begrepen dat J.Lo lipsynchronisatie deed met de echte Selena) en de eindbeelden van de echte Selana waren mooi. De helft van de mensen in mijn klas vond het prachtig... dat zouden de andere tienermeisjes zijn. Niet de slechtste manier om een dag in de klas door te brengen, maar ik zou er buiten de klas niet naar kijken.
I always like days in Spanish class when my teacher is out, because she gives us some movie to watch. It's invariably no good, but it's a good opportunity to do homework for other classes or study. However, when she told us we were going to be watching SELENA the next day, all the girls who'd seen it seemed excited. I know enough not to trust their judgement (these are people who's favorite movies include Napolean Dynamite and Cinderella Story).<br /><br />I was right. I was interested in Selena, the person, when our teacher told us about her. The movie, however, was extremely clichéd. Jennifer Lopez's acting was terribly overdone. The movie held every clichéd scene from movies ever, which I realized from the moment we had a shot of Jennifer staring sadly at a couple kissing, with that look 'oh poor me, I have no one.' What follows is a corny string of scenes such as the "I'm sick of everyone telling me what I want" and the forbidden love with the line "But I love him, Daddy!" J.LO shouted a lot. When rewinding it to find the right place, we played in four times to check; she was crying in three of them.<br /><br />The writing even stooped as low as "We got married and it's okay with everybody!" followed by "I feel like I could fly! I feel like I AM flying".<br /><br />The guy who played Selan's father gave the best performance. The best I can say about J.Lo is she looked gorgeous...so much better then the slutty look she has today. I enjoyed the music in the movie (Which i understand was J.Lo lip-synching to the real Selena) and the end footage of the real Selana was nice. Half the people in my class loved it...that would be the other teenage girls. Not the worst way to spend a day in class, but I wouldn't watch it outside of the classroom.