Geschreven en geleid door: Ashutosh Gowariker. Start: Hrithik Roshan, Aishwarya Rai. Muziek: AR Rahman.<br />Een jonge jongen, Jalaluddin, staat in 1555 in India om na de dood van zijn vader Humayun tot de nieuwe Moghul-keizer te worden gekroond. De regering voert de oorlog en verslaat de rivaliserende koning. Ze brengen hem voor de nieuwe keizer en vragen hem de verslagen koning te onthoofden. Maar de jonge keizer beseft dat de schande erger is dan de dood en weigert de bevelen op te volgen. Deze jonge jongen groeit op tot Jalaluddin Mohammed (Hrithik Roshan) Akbar (die uiteindelijk door zijn land wordt geëerd). Je komt er wel achter.<br />Jodhaa-Akbar is een verhaal over de liefde tussen een man en zijn vrouw nadat ze getrouwd zijn. Gezien de mate waarin Akbar de gewone man in zijn land heeft leren begrijpen met behulp van de gedachten en filosofie van zijn vrouw, probeert deze film het verband te leggen tussen een man en zijn vrouw en een keizer en zijn volk. De eerste winnaar van deze film is de schrijver-regisseur Ashutosh Gowariker. Een comeback na een uiterst spirituele Swades (2004) mag dan niet zo'n aantrekkelijk verhaal zijn als Swades, maar de liefde in Jodhaa Akbar kan niet worden ontkend. Hij brengt verschillende soorten verbanden tussen die twee aan het licht, zoals de eerste keer dat een hindoeïstisch vegetarisch gerecht voor Akbar werd klaargemaakt, een zwaardgevecht of een liefdesverklaring in een kamer die door de ondergaande zon wordt verlicht. Gowariker pakt deze facetten heel zorgvuldig aan door de tijd te nemen om een sfeer te creëren. Hij is een van de jonge regisseurs met zijn eigen visie die hij volgt.<br />De volgende op mijn lijst is Hrithik Roshan. Met zijn gespierde lichaam en ogen vol emoties is zijn portret van een keizer met menselijke wortels iets om naar uit te kijken. Een keizer die langzaam leert over de mensen om hem heen en uiteindelijk zijn hart en filosofieën volgt, is een heel goed personage. Zijn gevecht met zichzelf om Jodhaa te begrijpen is overtuigend. Niet om Aishwarya Rai te vergeten als Jodhaa bai. Persoonlijk heb ik haar schoonheid al heel lang niet meer kunnen waarderen, misschien sinds Aur Pyar Ho Gaya (1997).<br />Ik heb het beste voor het laatst bewaard en dat is meneer A. Rahman. Zijn achtergrondmuziek en musicals als 'Jashn-e-bahaar' en 'In lamho ke' zijn aardig. Maar 'Khwaja' is meer dan groot of uitzonderlijk. Het gebed en de smeekbede van sufi-zangers aan de priester zijn niets minder dan'magisch'. Je zult in het gebed worden meegezogen, net als de keizer wanneer hij opstaat en zijn opwinding aan God toont. Wauw!!!<br />Van onafhankelijke films wordt gezegd dat ze gewaagd en moedig zijn. Jodhaa Akbar mag dan geen onafhankelijke creatie zijn, het is wel een periodefilm met een omvang die misschien voor het laatst te zien was in K. Asifs Mughal-E-Azam die in 1960 werd uitgebracht. Bollywood had er 48 jaar over gedaan om een film als deze te maken, dus in die zin is het een gewaagde en moedige poging.<br />Mijn waardering: 9/10.
Written and Directed by: Ashutosh Gowariker. Starring: Hrithik Roshan, Aishwarya Rai. Music: AR Rahman. <br /><br />A young boy named Jalaluddin stands on a war front In 1555AD India to be crowned as the new Moghul Emperor after the death of his Father Humayun. The ministry wages the war and defeats the rival King. They bring him in front of the new emperor and ask him to behead the defeated King. Only to find that the young emperor recognizes that disgrace is worse than a death and denies following the orders. This young boy grows up to become Jalaluddin Muhammad (Hrithik Roshan) Akbar (as honored by his country eventually). He marries a Hindu Rajput's daughter Jodhaa Bai (Aishwarya Rai). How? You will find it out. <br /><br />Jodhaa-Akbar is a story of love between a husband and a wife after they get married. Given some exposure to Akbar's learning curve to understand the common man in his country with the help of his wife's thoughts and philosophy this movies tries to connect the dots between a husband and his wife and an Emperor and his people. The first winner of this movie is writer-director Ashutosh Gowariker. Making a comeback after a highly spiritual Swades (2004) Ashtosh may not have as appealing story as Swades but the love in Jodhaa Akbar cannot be denied. He brings in different shades of connections between the two like the first time Hindu vegetarian meal for Akbar, a sword fight or a confession of love in a room lit by setting sun. Gowariker handles these facets very carefully by taking his time to create an atmosphere. He is one of the young directors with his own vision that he follows. <br /><br />The next one on my list is Hrithik Roshan. With a muscular physique and eyes full of emotions his portrayal as an Emperor with roots of humanity is something to look for. An emperor slowly learning about the people around him and eventually following his heart and philosophies is a very good character to be seen. His fight with his ownself to understand Jodhaa is convincing. Not to forget Aishwarya Rai as Jodhaa bai. Personally I haven't been able to appreciate her beauty in a long time since maybe Aur Pyar Ho Gaya (1997). <br /><br />I have saved the best for last and that is Mr AR Rahman. His background score and musicals like 'Jashn-e-bahaar' and 'In lamho ke' are appreciable. But 'Khwaja' is something beyond great or extraordinary. The prayer and appeal by sufi singers to the priest are nothing short of 'magical'. You will be drawn into the prayer just like the emperor when he gets up and shows his excitement to God. Wow!!!<br /><br />Independent movies are said to be daring and courageous. Jodhaa Akbar may not be an Independent creation but it is a period movie with a magnitude that perhaps was last seen in K. Asif's Mughal-E-Azam released in 1960. It took 48 years for Bollywood to make a movie like this so in that sense it is a daring and courageous effort. <br /><br />My Rating: 9/10.