Nadat ik alle recensies van andere gebruikers had gelezen, was ik opgewonden toen de film in Tucson, Arizona, werd uitgebracht. Ik was ook geïnteresseerd in de eerste film van Pepe Bojorquez. Ik heb altijd een zwak voor jonge Mexicaanse filmmakers. De cast, zo leek het, was fenomenaal. Je kunt zien dat het een behoorlijk grote productie was voor acteurs van goede kwaliteit, maar sommigen, vooral Sonia Braga, lieten me in de steek. Haar hekserige personage gaf me het gevoel dat ik naar een melodramatische soap zat te kijken in plaats van naar een film. Ik begreep niets van haar acteerwerk.<br />Maar laat ik me eerst concentreren op de positieve aspecten: de cinematografie. Je kunt zien dat er veel zorg is besteed aan prachtige shots en dat wordt zeer gewaardeerd. Ik vond de verhaallijn ook nogal vergezocht. Omdat ik Mexicaans ben en de Latijns-Amerikaanse culturen ken, ben ik dol op het magische realisme. Geloof me, ik heb genoten van films als _Like Water for Chocolate_, _Santitos_ en zelfs _ Woman on Top_ met Penelope Cruz. Al die films, vond ik, verschaften me een goede interpretatie van het magische realisme... maar _Sea of Dreams_ was een _in your face_ gedwongen, magisch realisme dat voorspelbaar werd, een cliché. Het ging de weg van het magische realisme af waar we allemaal om moesten lachen als we naar films als _Zapata_ keken. Het verhaal op zich had interessanter, minder voorspelbaar en simplistisch kunnen zijn.<br />Ook werden de dialogen pathetisch. Het was allemaal zo klaar als een klontje. Het leek alsof de scenarist niet geloofde dat het publiek ooit een andere film had gezien, dus moest hij ons EXACT vertellen wat er aan de hand was zonder ons iets te laten interpreteren. Het leek weer meer op een soap.<br />En ten slotte, in welke tijd gebeurde dit? Ik zag een VW-kever, toen een Rolliflex-camera, en toen zag ik jurken uit 1980 en kostuums uit 1940. Ik was volkomen in de war. Dat maakte het gedraai in mijn ogen alleen maar erger.<br />Ik ben dol op Mexicaanse cinema. Ik ben dol op de hedendaagse Mexicaanse cinema, maar in dit geval was ik echt teleurgesteld. Ik heb gezien dat de Mexican Cinema een paar goede films heeft, die niet te maken hebben met sociale onrust en geweld, die uit Mexico komen, maar deze hoort daar niet bij. Ik heb het gevoel dat deze film bijdraagt aan de films van Mexico voor Export/Mexicaanse Curiosa, die op dit moment te veel worden afgedraaid. Ik hoop dat de volgende film van Pepe Bojorquez innemender en minder cliché is. Misschien met een beter script beginnen?
After seeing all the reviews from other users, I was excited when the film was released in Tucson, Arizona. I was also interested in seeing Pepe Bojorquez's first film. I always support young Mexican filmmakers. The cast, it seemed, was phenomenal. You can tell it was a pretty big production for the quality of actors, but some, especially Sonia Braga, let me down. Her witchy character made me feel like I was watching a melodramatic soap opera and not a film. Her acting made no sense to me.<br /><br />But let me first focus on the positive aspects: the cinematography. You can tell that a lot of care was taken to achieve beautiful shots and that is greatly appreciated.<br /><br />The elements of the film I thought were hokey include the storyline. Being Mexican and knowing the Latin American cultures, I am fond of the magical realism. Believe me, I have enjoyed films such as Like Water for Chocolate, Santitos, even Woman on Top with Penelope Cruz. All these films, I felt, provided me with a good interpretation of magical realism... but Sea of Dreams was an IN YOUR FACE forced magical realism that became predictable, cliché. It went down the way of the magical realism that we all laughed at when watching films such as Zapata. The story, in itself, could have been more interesting, less predictable ans simplistic.<br /><br />Also, the dialogs became pathetic. It was all way to spelled out. It seemed as if the screenwriter does not believe the audience has ever seen any other film so they have to tell us EXACTLY what is going on without letting us interpret anything. Again, seemed more like a soap opera.<br /><br />Finally, what time period is this in? I saw a VW bug, then I saw a Rolliflex camera, and then I saw 1980 print dresses and 1940 type costuming. I was thoroughly confused. This just added to the eye-rolling I experienced when watching the film.<br /><br />I love Mexican Cinema. I love contemporary Mexican Cinema, but in this case, I was really let down. I have seen that Mexican Cinema has some good films, not dealing with social turmoil and violence, coming out of Mexico, but this is not one of them. I feel this film contributes to Mexico for Export/ Mexican Curios films which is overplayed at this point. I hope Pepe Bojorquez's next film proves to be more engaging and less cliché. Maybe start with a better script?