In het begin van de jaren tachtig maakte een jonge actrice haar eerste verschijningen op het witte doek met een onvergetelijk eigenzinnige uitstraling <0xE2><0x80><0x93> kwetsbaar en verleidelijk tegelijk. Haar verfijnde gelaatstrekken <0xE2><0x80><0x93> ongebruikelijke groene ogen en lippen die erom smeekten gekust te worden <0xE2><0x80><0x93> in combinatie met haar tengere en welgevormde figuur maakten haar tot een ware elfenschoonheid.<br />Helaas maakte Jenny Wright nooit veel kans; ze werd vanaf het eerste moment op een zijspoor gezet in de rol van 'zwerver'. Haar debuut op het kleine scherm in de met lof overladen sitcom 'Love, Sidney' was als weggelopen tiener/prostituee. Haar filmdebuut in 'Pink Floyd: The Wall' speelde haar als groupie. De rest van 1982 bleef het imago van het slechte meisje min of meer hangen: ze speelde de rol van Robin Williams in 'Love, Sidney'. Garp zijn eerste seksuele ervaring als Cushie in 'The World According to Garp' en zij de flirterige jongere zus van Tommy Lee Jones' vriendin in de voor de televisie gemaakte film 'The Executioner's Song'.<br />In 1984 kreeg Jenny Wright de rol van Eileen in 'The Wild Life', een half vervolg op de populaire film 'Fast Times at Ridgemont High'. Ze was weer haar charmante zelf, in een rol die niet veel te bieden had, maar die toch een paar lichtpuntjes gaf aan een film die verder niet veel voorstelde. De twee films die ze daarna maakte <0xE2><0x80><0x93> 'St. Elmo's Fire' uit 1985 en 'Out of Bounds' uit 1986 <0xE2><0x80><0x93> speelden zich af met leden van de 'Brat Pack'. Hoewel ze nooit een officiële 'Brat Packer' was geweest, speelde ze er wel in mee. In 1987 kreeg Jenny haar eerste hoofdrol in Kathryn Bigelows 'Near Dark'. De film, die tegelijk met de populaire 'Lost Boys' werd uitgebracht, werd beslist tweede bij de kassa's <0xE2><0x80><0x93> jammer, want Jenny's vertolking van de vampierintellectrice Mae was zonder meer briljant. Deze film markeerde ook Jenny's definitieve ommezwaai van mainstream-film naar indie.<br />'I, Madman' werd gemaakt in 1989, en het is een feest om ernaar te kijken. Jenny is perfect in haar dubbele rol als Virginia, het echte slachtoffer, en Anna Templer, het slachtoffer uit de jaren vijftig. Virginia wordt meedogenloos achtervolgd door een verschijning die uit de bladzijden van een pulpboek lijkt te springen, en ze probeert wanhopig iemand zover te krijgen dat hij haar verhaal gelooft en haar helpt. Er zaten een paar verwarrende plotpunten in deze film, maar Jenny's acteerwerk compenseerde die ruimschoots.<br />Jammer genoeg was 'Ik, Gek' de laatste keer dat Jenny een belangrijke rol in een film had, en begin jaren negentig herhaalde ze haar rol van de zwerver uit haar jeugd in films als 'Queens Logic', 'Young Guns II' (als een gedenkwaardige hoerenmadam) en 'The Lawnmower Man' uit 1992 (als Marnie Burke, een weduwe op zoek naar een man). Ze heeft in 1998 nog maar één filmoptreden gedaan en is vrijwel verdwenen. Pogingen om haar met haar collega's te lokaliseren voor een documentaire over 'Nachtelijk Licht' liepen op niets uit. Het is ironisch dat deze getalenteerde actrice, zo goed in twee films met een sinistere plot ('Nachtelijk Licht' en 'Ik, Gek') ') zou zelf het onderwerp van een mysterie moeten zijn.
In the early 1980s, a young actress made her first appearances in television and films with an unforgettably quirky presence -- vulnerable and seductive all at once. Her delicate features -- unusual green eyes and aching-to-be-kissed lips -- combined with her petite and shapely figure to make a true elfin beauty.<br /><br />Unfortunately, Jenny Wright never had much of a chance; she was sidelined into 'tramp' roles from the word go. Her small-screen debut on the critically acclaimed sitcom, "Love, Sidney," was as a teenage runaway/prostitute. Her film debut in "Pink Floyd: The Wall" cast her as a groupie. For the remainder of 1982, the bad girl image more or less stuck: she gave Robin Williams' Garp his first sexual experience as flighty Cushie in "The World According to Garp" and she played the flirty younger sister of Tommy Lee Jones' girlfriend in the made-for-TV film "The Executioner's Song."<br /><br />In 1984, Jenny Wright was cast as Eileen in "The Wild Life," a semisequel to the popular "Fast Times at Ridgemont High." She was her charming self, in a role that didn't have much to offer, but gave some bright spots to an otherwise forgettable film. The two films she made next, 1985's "St. Elmo's Fire" and 1986's "Out of Bounds," cast her with members of the Brat Pack. Although she was never an official Brat Packer, she was on its fringes.<br /><br />In 1987, Jenny was offered her first star turn in Kathryn Bigelow's "Near Dark." Released at the same time as the mainstream-smash "Lost Boys," it finished decidedly second at the box office -- a shame, since Jenny's performance as vampire ingenue Mae was nothing short of brilliant. This film also marked Jenny's decided career directional change away from mainstream film and into indies.<br /><br />"I, Madman" was made in 1989, and watching it is a treat. Jenny is perfect in her dual role as real-time victim Virginia and fifties-era victim Anna Templer. Pursued relentlessly by an apparition seemingly leaping from the pages of a pulp novel, Virginia desperately tries to get someone to believe her story and help her. There were some confusing plot points in this film, but Jenny's performance more than compensated for them.<br /><br />Unfortunately, "I, Madman" marked the last time Jenny had a major role in a film, and in the early 1990s she reprised her early-career persona of the tramp in films like "Queens Logic," "Young Guns II" (as a memorable madam), and 1992's "The Lawnmower Man" (as Marnie Burke, a widow on the prowl). Making only one more film appearance in 1998, she has virtually disappeared. Attempts to locate her to appear with her colleagues in a documentary about "Near Dark" were unsuccessful. Ironic that this talented actress, so good in two films with sinister plots ("Near Dark" and "I, Madman") should be the subject of a mystery herself.