De film die hier door de andere recensent wordt besproken, is in feite 'Orgasmo', die in 1969 in de Verenigde Staten werd uitgebracht als 'Paranoia'. Deze 'Paranoia', die hier wordt besproken, werd in werkelijkheid hier in de Verenigde Staten uitgebracht als 'A Quiet Place to Kill'. Beide films 1) ster Carroll Baker 2) werden geregisseerd door Umberto Lenzi 3) werden opgenomen in en rond 1969 4) bevat een deel van dezelfde muziek op de soundtrack en 5) hebben dezelfde titel 'Paranoia', behalve aan weerszijden van de wereld. Dus ik denk dat het voor sommige mensen gemakkelijk is om de twee films met elkaar te verwarren.<br />Maar de twee films zijn heel verschillend, gezien al hun overeenkomsten. Deze 'Paranoia' vindt Ms. Baker speelt nota bene een autocoureur die pech heeft en die een uitnodiging voor de chique villa van haar ex-man accepteert op voorspraak van de nieuwe vrouw van de ex-man. Aangezien beide vrouwen een haat-liefdeverhouding met deze man hebben, duurt het niet lang voordat de huidige echtgenote de ex-vrouw meesleept in een complot om de man te vermoorden. Ze zijn echter niet de enigen die aan moord denken.<br />'A Quiet Place to Kill' slaagt vooral dankzij het goede werk van Carroll Baker en Anna Proclemmer als de ex-vrouw. De onmogelijk knappe Jean Sorel is in beeld als de echtgenoot/ex-echtgenoot, en Sorel kan goed zijn als hij wil, maar hier lijkt hij in zo'n beetje elke scène de kluts kwijt te zijn, met als gevolg een voorstelling van één minuut (misschien waren de vele zwembroeken die hij moest dragen te strak). Lenzi voegt er nog een paar vreemde camerastandpunten en enig gevoel voor stijl aan toe, waarschijnlijk om deze film een ander aanzien en gevoel te geven dan 'Orgasmo', en dat lukt hem tot op zekere hoogte. Dus verwacht niets nieuws, alleen een zonovergoten, door bedrog geteisterde thriller met bekende gezichten en een bekende plot, die niettemin leuk is om naar te kijken.<br />O, en verwar 'A Quiet Place to Kill' niet met Lenzi's latere film.' 'An Ideal Place to Kill' met Ornella Muti, Ray Lovelock en Irene Pappas in een rol waarvan Lenzi later zei dat hij gewild had dat Carroll Baker die had gespeeld. Behalve 'Orgasmo' en 'Paranoia' maakte Baker ook 'So Sweet, So Perverse' en 'Knife of Ice' met Lenzi, waarbij 'So Sweet' en 'Orgasmo' beter waren dan de andere twee.
The film reviewed here by the other reviewer is actually "Orgasmo", which was released in the US in 1969 as "Paranoia". This particular "Paranoia", the one reviewed here, was actually released here in the US as "A Quiet Place to Kill". Both films 1) star Carroll Baker, 2) were directed by Umberto Lenzi, 3) were shot in and around 1969, 4) contain some of the same music on the soundtrack, and 5) share the same title "Paranoia" except on opposite sides of the world. So, I guess it is easy for some people to confuse the two films.<br /><br />The two films, however, are quite different, considering all of their similarities. This "Paranoia" finds Ms. Baker playing a down-on-her-luck race car driver, of all things, who accepts an invitation to her ex-husband's fancy villa courtesy of the ex-husband's new wife. As both women share a love-hate relationship with this man, it is not long before the current wife is pulling the ex-wife into a plot to murder the man. However, they are not the only ones with murder on their minds.<br /><br />"A Quiet Place to Kill" succeeds mostly due to the good work of Carroll Baker and Anna Proclemmer as the ex-wife. The impossibly good-looking Jean Sorel is on hand as the husband/ex-husband, and Sorel can be good when he wants to be, but here he seems cheesed off in just about every scene, resulting in a totally one-note performance (perhaps the many bathing suits he was forced to wear were too tight). Lenzi adds some odd camera angles and some sense of style in the mix, probably to give this film a different look and feel than "Orgasmo", and he succeeds to a degree. So don't expect anything new, just a sun-splashed, deceit-ridden thriller with familiar faces and a familiar plot, which is nevertheless fun to sit through.<br /><br />Oh, and don't confuse "A Quiet Place to Kill" with Lenzi's later film "An Ideal Place to Kill" which stars Ornella Muti, Ray Lovelock, and Irene Pappas in a role Lenzi later stated he wished Carroll Baker had played. Besides "Orgasmo" and "Paranoia", Baker also made "So Sweet, So Perverse" and "Knife of Ice" with Lenzi, with "So Sweet" and "Orgasmo" being superior to the other two.