Net als 'Cry Havoc' (ook gemaakt in 1943, maar met een kleine bezetting en een bescheiden bezetting), is dit een film over verpleegsters van het Amerikaanse leger die gestrand zijn op Corregidor, de Filippijnen, in de afschuwelijke tijd toen generaal MacArthur opdracht kreeg zich terug te trekken naar Australië. Beide films zijn fascinerend en ontroerend omdat ze tijdens de oorlog zijn gemaakt, voordat bekend werd hoe de afloop zou zijn.<br />De uitvoeringen van de zeer grote bezetting van 'So Proudly We Hail' zijn allemaal even goed - met uitzondering van mevrouw Goddard, wier maniertjes ergerlijk zijn. George Reeves geeft de voorstelling van zijn carrière en zelfs de veelgeplaagde Sonny Tufts geeft een subtiele voorstelling.<br />De balans tussen geweld en romantiek is goed; en het script is ook prijzenswaardig. Hij is lang, ja, en zo nu en dan probeert hij te klinken als een documentaire, maar hij is nooit saai en een van zijn meesterwerken, een vaderlandslievende toespraak van de legerpredikant (Walter Abel) weergalmt nog steeds tijdens een andere oorlog.
Like "Cry Havoc" (also made in 1943 but with a small cast and a modest set), this is a film about American Army nurses stranded on Corregidor, Philippines during the horrific time when General MacArthur was ordered to retreat to Australia. Both films are fascinating and moving because they were made during the War, before its outcome was known.<br /><br />The performances of the very large cast of "So Proudly We Hail" are uniformly good -- with the exception of Ms. Goddard, whose mannerisms are annoying. George Reeves gives the performance of his career and even the much-maligned Sonny Tufts turns in a subtle performance.<br /><br />The balance of violence and romance works; and commendable also is the script's restraint coupled with unexpected plot turns and un-clichéd character studies. It's long, yes, and occasionally strives to sound like a documentary, but it is never boring and one of its set-pieces, a patriotic speech made by the chaplain (Walter Abel), still resonates today, during another war.