Het zien van Izo op het Rotterdam Filmfestival was een gedenkwaardige ervaring. Nooit eerder heb ik zoveel mensen de film van tevoren zien verlaten. Elke scène waarin de hoofdpersoon op zijn weg naar wraak meer mensen tegenkomt is goed voor minstens 5 mensen om op te staan en weg te gaan. En ik kan me voorstellen dat deze film niet voor iedereen leuk was, maar dat was waarschijnlijk ook niet de bedoeling van de regisseur.<br />Op zijn weg naar misschien wel bevrijding van zichzelf door het vinden van zijn nemesis zie je hoe het kwaad Izo volledig opslokt.<br />Geweldige beelden. Samen met de humor en de soundtrack door de al even begenadigde folkzanger/schreeuwer Kazuki Tomokawa was het de moeite waard!<br />Nog steeds niet?' Maar ik heb de soundtrack niet kunnen vinden...
Seeing Izo at the Rotterdam Filmfestival was a memorable experience. Never have I seen so many people leave the movie beforehand. Every scene in which the main character encountered more people on his path to vengeance was good for at least 5 people to get up and leave. And I can imagine that this movie was not for all to enjoy but that was probably not the intention of the director anyway.<br /><br />In his path to maybe liberate himself by finding his nemesis you see the evil completely consume Izo. <br /><br />Great images. Together with the humor and the soundtrack by equally possessed folk singer/screamer Kazuki Tomokawa made it very worthwhile! <br /><br />Still haven't been able to find the soundtrack though...