Ik kom uit Texas. Ik heb op twee jaar na mijn hele leven in Texas of New Mexico gewoond. Die vent op het scherm is geen cowboy en kan geen cowboy spelen. Dat paard bokt gewoon niet! De plot is formulair en je kunt alles vijf minuten van tevoren zien aankomen. In feite zou je het einde waarschijnlijk kunnen raden door alleen maar een korte samenvatting te lezen. Niets nieuws hier, het is allemaal al eerder gedaan.<br />Hoewel dit niet zo erg is als 'Out of Step', is het net zo erg als de LDS-versie van 'Pride and Prejudice' en het heeft wel iets van de sfeer van een uitgebreide, twee uur durende seminarievideo.<br />Ik had gehoopt dat die eigenschap LDS-film net zo goed maakte als' 'The Best Two Years' zou wel eens kunnen leiden tot andere goede films. Ik was echt blij toen 'Saints and Soldiers' uitkwam en ik zag het al helemaal voor me. Dit soort werk, en andere recente films in dit genre, hebben ons weer terug bij af gebracht.
I'm from Texas. I've lived all but about two years of my life in Texas or New Mexico. That guy on the screen isn't a cowboy and can't play a cowboy. That horse just don't buck! The plot is formulaic and you can see everything coming at you five minutes in advance. In fact, you could probably guess the ending just by reading a short synopsis. Nothing new here, it's all been done before.<br /><br />While this is not as bad as "Out of Step", it is as bad as the LDS version of "Pride and Prejudice" and does have some of the feel of an extended, two hour seminary video.<br /><br />I had hoped the quality made LDS cinema like "The Best Two Years" might start leading to other good stuff. I got really happy when "Saints and Soldiers" came out and begin to see it happening. Work like this, and other recent movies in the genre, have moved us back to square one again.