Een sprankelend, scherpzinnig, vooruitstrevend komediedrama dat een groot deel van dit genre doet lijken op de verhulde vergoelijking van traditie die het in werkelijkheid is. Je kunt je nauwelijks voorstellen hoe diepgewortelde denkers in de Koreaanse samenleving zouden reageren op deze eerlijke, opmerkzame, nuchtere blik op vier mensen van tegen de veertig voor wie het leven zowel in hun carrière als in de liefde obstakels opwerpt die noch door regressief, collectief cultureel denken, noch door ouders <0xE2><0x80><0x93> die nauwelijks een rol in het verhaal spelen <0xE2><0x80><0x93> kunnen worden opgelost. In haar wereld komt Seo-hoon (Kim Ju-hyeok) binnen, een fatsoenlijke effectenmakelaar die duidelijk ondanks haar bedenkingen een relatie wil aangaan. Ondertussen deelt haar beste vriendin Dong Mi (Uhm Jeong-hwa), een werknemer van een webbedrijf die dankzij haar eigen seksistische baas ontslagen is, een flat met haar oude vriend Joon (Lee Beom-soo, in een draai van 180 graden van zijn enge rol in OH! Brothers), die net zo weinig succes heeft met het beëindigen van slechte relaties als zij met het mee naar huis nemen van een lange reeks slechte vriendjes. Dat beide stellen uiteindelijk bij elkaar terechtkomen is een gegeven. De meest aangename verrassing van de K-bioscoop is dat deze de hoofdpersonen zo'n eerlijkheid en vastberadenheid bij het bepalen van hun eigen lot toestaat dat veel recente K-komedies een dergelijke karaktertrek lijken te ontkennen. Hier worden een huwelijk met een knappe man en financieel succes <0xE2><0x80><0x93> lang de verwachtingen van veel jonge Koreaanse vrouwen <0xE2><0x80><0x93> niet afgeschilderd als een absolute garantie voor veiligheid en/of geluk, en dertig worden zonder te zijn afgebakend is nauwelijks het einde van de wereld, vooral niet voor Koreaanse vrouwen die zich aanpassen aan de veranderingen die om hen heen plaatsvinden, in plaats van onder druk te worden gezet om zich aan te passen zoals hun voorouders. Het is bijna onnodig te zeggen dat het productieontwerp en de cinematografie voortreffelijk zijn, met een warme en uitnodigende omgeving (inclusief een absoluut schitterend Seoul) als een ware uitbreiding van het optimisme waarmee deze personages uiteindelijk hun onzekere toekomst tegemoet zien. Je moet de hedendaagse Koreaanse cinema zien, en dat is er een waartegen alle gelijksoortige Koreaanse romantische films moeten worden afgezet.
A sparkling, incisive, progressive-minded comedy-drama that leaves much of this genre looking exactly like the disguised condoning of tradition it really is. One can only begin to imagine how entrenched thinkers in Korean society would react to this honest, observant, level-headed look at four late-twenty-somethings for whom life provides obstacles in both career and love that neither regressive-collective cultural thinking nor parents - who barely figure into the plot - can solve. Nan (Chang Jin-young), is a wide-eyed fashion industry drone busted down to Chilli's manager by her sexist middle manager. The shift stings, but also points out realities she's not entirely uncomfortable with. Into her world comes Seo- hoon (Kim Ju-hyeok) a decent-fella securities trader who clearly wants to pursue a relationship despite her reservations. Meanwhile, her best friend Dong Mi (Uhm Jeong-hwa), a web company employee out of work thanks to her own sexist superior, shares a flat with old pal Joon (Lee Beom-soo, in a 180 degree turn from his creepy role in OH! Brothers), who's as unsuccessful at removing himself from bad relationships as she is successful at bringing home a long string of bad boyfriends. That both of these couples should end up together is a given. That the film provides no easy resolutions yet plenty of optimism for these truly modern Korean women is the year's most pleasant K-cinema surprise: it allows the protagonists an honesty and resolve in deciding their own fates that many recent K- comedies seem hell-bent on denying similar characters. Here, marriage to a handsome man and financial success - long the expectations of many young Korean women - are not depicted as an absolute guarantee of security and/or happiness, and turning 30 without being defined is hardly the end of the world, particularly for Korean women who remain adaptable to the changes happening around them, rather than being pressured to fit a mold as their ancestors were. Fine acting across the board, anchored by Chang's captivating, believable performance, raises this far above the low-brow antics too often seen in these kinds of films (CRAZY FIRST LOVE immediately comes to mind). Almost needless to say, but the production design and cinematography are sterling, with warm and inviting environments (including an absolutely gorgeous Seoul) a veritable extension of the optimism with which these characters ultimately face their uncertain future. Must-see contemporary Korean cinema, and easily one against which all similar Korean romantic films should be measured. 10.