De kijkcijfers zijn hoger dan ze zouden moeten zijn, simpelweg omdat het fascinerend is om naar een grote film te kijken die om geen enkele andere reden dan het feit dat Columbia er al eigenaar van was, op een goedkope manier opnieuw is gemaakt, en die dan te vergelijken met het origineel.<br />Ik liep daar middenin binnen. Ik ben dol op Ann Miller, dus ik bleef kijken. Plotseling hoorde ik een heel vertrouwde dialoog. Een hocus pocusnummer, het is 'It Happened One Night', maar dan zonder de belichting, de regie, de productiewaarde, het heen en weer lopen en het acteren.<br />De pure vermetelheid van het nemen van een klassieker (de enige film die tot dan toe alle vijf grote academieprijzen heeft gewonnen) en die om te toveren tot een B-semi-muzikantenfilm deed de geest duizelen. Ik was zelfs in staat het script voor de acteurs op te zeggen (en beter).<br />In tegenstelling tot wat ik eerder zei, gebruikten ze de originele, briljante dialogen overal. Zo zie je maar weer dat zelfs een geniaal werk vernietigd kan worden als het in de verkeerde handen wordt gelegd.
The rating is higher than it ought to be simply because it is fascinating to watch a great movie remade on the cheap for no particular reason other than Columbia already owned it, and comparing it to the original.<br /><br />I walked in on this in the middle. I love Ann Miller, so I kept watching. Suddenly I was hearing very familiar dialog. Hokey smokes, it's "It Happened One Night" only without the lighting, directing, production values, pacing and acting.<br /><br />The sheer audacity of taking a classic (the only picture to win all five major academy awards up to that time) and turning it into a B semi-musical boggled the mind. I even was able to recite the script ahead of the actors (and better).<br /><br />Contrary to the previous comment, they really did use the original brilliant dialog all over the place. It just goes to show that even a work of genius can be destroyed when placed in the wrong hands.