Wat iemand ook mag zeggen over 'Pardes' van Soebasj Ghai, ik persoonlijk vond het heel onderhoudend, innemend en charmant. De film mag dan een beetje stereotiep zijn, hij mag een beetje onjuist zijn, maar moet het me echt iets kunnen schelen zolang ik er maar van geniet? Het beeld van de Verenigde Staten mag dan niet helemaal kloppen, maar de kwestie van de film werd naar mijn mening overtuigend aangepakt. Bovendien was het verhaal heel mooi en de film was volgens mij geloofwaardig en ontroerend door de uitvoeringen, de muziek en het algehele schrijven. Ganga's vader stemt in met het voorstel en algauw komt Arjun, Kishorilals trouwe neef, die ook een goede vriend van Rajiv is, om de verloving te regelen voordat Rajiv, die nog nooit in India is geweest, zijn bruid komt opzoeken. Arjun en Ganga raken bevriend, maar de echte problemen beginnen wanneer Ganga naar Los Angeles wordt gebracht om bij de enorme nri-familie van Kishorilal te gaan wonen voordat ze trouwt. De sociale, culturele en economische leemten nemen toe en Ganga voelt zich eenzaam in een wereld die heel anders is dan de hare, waar behalve Arjun niemand haar lijkt te begrijpen. Er komt ook het besef dat Ganga en Arjun echt verliefd op elkaar zijn.<br />De film wordt volgens mij prachtig verteld en de regie van Soebasj Ghai is erg goed. Technisch gezien had de film beter kunnen zijn, want de cinematografie was niet zo goed. Ik zag 'Pardes' niet als een sociale film of iets dergelijks, maar meer als een romantisch drama, en in dat genre was hij erg goed. Ik geloof niet dat Ghai probeerde de nri's in een kwaad daglicht te stellen, want dergelijke verschillen en problemen zijn te verwachten bij elke overgang van het ene land naar het andere, vooral als je van een conservatieve en traditionele samenleving als die van India naar een liberale samenleving als de VS verhuist. Er waren veel geweldige en ontroerende momenten in de film, mijn favoriet was wanneer Ganga aan de telefoon met haar vader in India praat en zich heel eenzaam en verdrietig voelt. De romance tussen Shahrukh Khan en Mahima was heel goed geportretteerd en de twee hadden een geweldige chemie.<br />Terwijl we de beste optredens van Shahrukh Khan bespreken, lijken velen zijn werk in 'Pardes' over het hoofd te zien, maar dit is volgens mij een van de beste optredens van zijn carrière. Als Arjun is hij vriendelijk en atypisch ingetogen, gevoelig en extreem kwetsbaar. Khan speelde zijn rol met terughoudendheid, diepte en oprechtheid die in die tijd zelden werden vertoond door acteurs van zijn kaliber. Het meest opvallende personage in de film is misschien wel de beeldschone Mahima Chaudhary. Ze is niet alleen een van de mooiste actrices die het Indiase scherm heeft gesierd, ze is ook een buitengewoon getalenteerde actrice. Haar glimlach verheldert het scherm, en ze is zo meeslepend, ontroerend en charmant als de slimme, verstandige en nuchtere Ganga dat er niets gemakkelijkers lijkt te zijn dan verliefd op haar te worden. Dit is een fantastisch optreden en met gemak een van de grootste debuuts van een actrice in de Hindi-cinema. Het is nog steeds een raadsel waarom ze niet verder is gekomen in haar carrière. Een andere nieuwkomer, Aproova Agnihotri, die Rajiv speelt, maakt hier geen indruk, en het was geen goed idee om een carrière te beginnen als een onsympathiek personage. Amrish Puri is uitstekend als Kishorilal, en de rest van de cast biedt goede steun.<br />De soundtrack van Nadeem-Shravan bevat een paar heel melodieuze nummers. Ik vond Kavita Krishnamurthy's vertolking van 'I Love My India' mooi. Deze film markeert ook de doorbraak van Sonu Nigam, die een ster werd met het nummer 'Dil Deewana'. Een gevoelig, melancholiek en heel romantisch nummer, 'Zara Tasveer Se Tu (Meri Mehbooba)', werd prachtig gezongen door Alka Yagnik en Kumar Sanu. Kortom, 'Pardes' is een prachtig romantisch drama, en dat is de reden dat het werd gewaardeerd toen het werd uitgebracht. Ik kan 'Pardes' aanbevelen vanwege het verhaal, de muziek en de fantastische cast, met name Khan en Mahima.
Whatever anyone may say about Subhash Ghai's 'Pardes', I personally found it very entertaining, engaging and charming. The film may be slightly stereotypical, it may be a bit incorrect, but should it really matter to me as long as I enjoy it? The portrayal of the US may have been flawed, but the film's issue was in my opinion dealt with convincingly. Besides that, the story was very lovely and the film was according to me believable and moving due to the performances, the music and the overall writing.<br /><br />The film is about a young Indian girl named Ganga who lives in a rural village in India with her extended family. Her father's best friend, Kisohrilal, who's been living in the US for over 20 years, comes to visit them. Kishorilal is immediately charmed by Ganga and wants her to marry his young son Rajiv. Ganga's father agrees to the proposal and soon comes Arjun, Kishorilal's faithful nephew, who is also a good friend of Rajiv, to organise the engagement before Rajiv, who's never been to India, comes to see his bride. Arjun and Ganga befriend each other, but the real trouble starts when Ganga is taken to LA to live with Kishorilal's huge NRI family before marriage. The social, cultural and economical gaps rise, and Ganga finds herself lonely in a world which is very distinct from hers, where no one except for Arjun seems to understand her. There also starts the realisation that Ganga and Arjun are actually in love.<br /><br />The film is according to me beautifully narrated and Subhash Ghai's direction is very good. Technically the film might have been better as the cinematography was not that good. I did not see 'Pardes' as a social film or anything of that sort, but more as a romantic drama, and in that genre it was very well-made. I don't think Ghai tried to show NRIs in a bad light, because such differences and difficulties are to be expected in any kind of transition from one country to another, particularly when moving from a conservative and traditionalistic society like that of India to a liberal country like USA. There were many great and touching moments in the film, my favourite being when Ganga talks to her father in India on the phone and feels very lonely and sad. The romance between Shahrukh Khan and Mahima was very well portrayed and the two had a wonderful chemistry. <br /><br />While discussing Shahrukh Khan's best performances, many seem to overlook his work in 'Pardes', but this is according to me one of the finest performances of his career. As Arjun, he is kindhearted, and atypically subdued, sensitive and extremely vulnerable. Khan played his role with restraint, depth and sincerity rarely seen by actors of his bracket in those days. The film's brightest spot may be the gorgeous Mahima Chaudhary. She is not only one of the most beautiful actresses to have graced the Indian screen, she is also an extremely talented actress. Her smile lightens up the screen, and she is so compelling, moving and charming as the smart, sensible and no-nonsense Ganga that there seems to be nothing easier than to fall in love with her. This is a marvelous performance and easily one of the greatest debuts by an actress in Hindi cinema. Why she did not go on to reach any particular heights in her career is still mystifying. Another newcomer, Aproova Agnihotri, who plays Rajiv, fails to impress here and it was not a good idea to start a career playing an unsympathetic character. Amrish Puri is outstanding as Kishorilal, and the rest of the cast provide good support.<br /><br />Nadeem-Shravan's soundtrack includes some very melodious tracks. I liked Kavita Krishnamurthy's rendition of "I Love My India". This film also marks the breakthrough of Sonu Nigam, who became a star with the song "Dil Deewana". A soulful, melancholic and very romantic song called "Zara Tasveer Se Tu (Meri Mehbooba)" was beautifully sung by Alka Yagnik and Kumar Sanu. To sum it up, 'Pardes' is a wonderful romantic drama and that is the reason it was appreciated upon release. I recommend 'Pardes', for its story, music and superb star cast, particularly Khan and Mahima.