Luister, mensen, we hebben het hier over Adam Sandler. Ja, dit is hetzelfde als wat hij tien jaar geleden met 'The Waterboy' deed. Ja, dit is hetzelfde bedrijf dat ons 'Happy Gilmore' en 'Click' bracht. En ja, hoewel ik een beetje ouder ben geworden sinds ik zijn malligheid kon waarderen, is er nog steeds een deel van me dat geniet van de malle pret die Adam Sandler graag op het scherm brengt. Toen ik binnenkwam voor de uitzending van 19.45 uur met 'You Don't Mess with the Zohan', wist ik heel goed dat dit krankzinnig zou zijn. En dat was het ook. Maar weet je, ik vond het leuk, mijn vriend vond het leuk, heel wat mensen in het publiek vonden het leuk, het was een leuke avond.<br />Adam Sandler vindt het heerlijk om zichzelf in belachelijke situaties te manoeuvreren. In 'Gilmore' was hij een ijshockeygek met een verborgen talent voor golf. In 'Mr. Deeds' werd hij van de ene dag op de andere miljardair. Die vent heeft football gespeeld (twee keer), vijftig eerste afspraakjes gehad, is gestopt en heeft zijn leven versneld, en is met Kevin James getrouwd. Nu is hij een Isrealische contraterrorist met een fetisj voor knippen. O, en hij vindt het net zo leuk om seksuele opmerkingen te maken als Borat. Klinkt dat bekend? Dacht van wel.<br />Dus hoe valt de humor in vergelijking met eerdere Sandlers? Nou, het is ongericht. Een deel van het probleem is dat drie schrijvers met verschillende mentaliteiten het script schrijven. De maligheid komt van Sandler, de vunzigheid van Apatow, en al het andere komt van Smigel. Hoewel ik merkte dat ik om heel wat scènes moest lachen (vooral toen de Zohan als soldaat aan het werk was), waren er ook heel wat scènes waarin ik bij mezelf dacht: 'Kom op. Nog een shot van het kruis?' (Of de kont, of een andere seksuele verwijzing). Al deze verschillende ingrediënten zijn er samen in gegooid, en het eindresultaat is, laten we eerlijk zijn, onevenwichtig.<br />Maar hoewel de film misschien geen focus had, kon ik er niet omheen er lol in te hebben. Want zie je, in tegenstelling tot 'Mr. Deze film gaat helemaal uit zijn dak. Sandler en de cast om hem heen doen bijna alles wat in hun macht ligt om ergens een grap van te maken. Deze jongens slaapwandelen niet door hun rollen heen, integendeel, ze vinden het geweldig om een show op te voeren. Het is aanstekelijk. Ongeveer halverwege de film begon ik te beseffen dat ik lol had met de 'Zohan' omdat deze film in wezen een open uitnodiging geeft om te genieten van de dwaasheid die wordt gepresenteerd. Aan het eind van de film had Sandler de meest buitensporige acts gedaan die ik hem had zien doen sinds 'Happy Gilmore'. En eerlijk gezegd denk ik dat ik Sandler liever heb als hij gewoon alles probeert. '<br />'Fans van Sandler zullen waarschijnlijk van dit nummer genieten, niet-fans mogen het overslaan. Voor wat het waard is: 'You Don't Mess with the Zohan' is een goed vervolg op de act die Sandler nu al meer dan tien jaar voor ons opvoert. Een zaterdagmiddagmatinee waard.
Look folks, this is ADAM SANDLER we're talking about here. Yes, this is the same stuff that he was doing ten years ago with "The Waterboy." Yes, this is the same company that brought us "Happy Gilmore" and "Click." And yes, while I have aged a bit since I could appreciate the his silliness, there is still a part of me that enjoys the goofy fun that Adam Sandler likes to put on screen. I knew very well coming in to the 7:45 showing of "You Don't Mess with the Zohan" that this was going to be crazy. And sure enough, it was. But you know what, I liked it, my friend liked it, quite a few people in the audience liked it, it was a good time had.<br /><br />Adam Sandler loves to put himself in ridiculous situations. In "Gilmore," he was a hockey nut with a hidden talent for golf. In "Mr. Deeds," he became a billionaire overnight. This guy has played football (twice), gone on fifty first dates, paused and sped up his life, and married Kevin James. Now, he's an Isreali counter-terrorist with a fetish for cutting hair. Oh, and he loves making sexual remarks as much as Borat does. Sound familiar? Thought it did.<br /><br />So how does the humor compare to previous Sandler features? Well, it's unfocused. Part of the problem is that three writers with different mentalities are writing the script. The silliness comes from Sandler, the raunchy stuff comes from Apatow, and everything else comes from Smigel. Although I found myself laughing at quite a few parts (particularly when the Zohan was on the job as a soldier), there were also a lot of parts where I was thinking to myself "Come on. Another shot of the crotch?" (Or butt, or some other sexual reference) All of these various ingredients have been thrown in together, and the end result is, let's face it, uneven.<br /><br />But though the movie may have lacked focus, I couldn't help but have fun with it. You see, unlike "Mr. Deeds" (which I found boring and lame), this film goes whole hog. Sandler and the cast surrounding him do almost everything in their power to make a joke out of something. These guys aren't sleepwalking through their roles, to the contrary, they're having a great time putting on a show. It's contagious. About halfway through the movie, I began to realize the reason I was having fun with the "Zohan" was because this movie essentially gives out an open invitation to enjoy the silliness that was being presented. By the end of the movie, Sandler had done the most outrageous acts I had seen him do since "Happy Gilmore." And frankly, I think I prefer Sandler when he just tries everything.<br /><br />Fans of Sandler will most likely enjoy this one, non-fans should pass. For what it's worth, "You Don't Mess with the Zohan" is a good continuation of the act Sandler has put on for us for over a decade now. Worth a Saturday matinée.