In een recente biografie van Burt Lancaster wordt _Go Tell The Spartans_ beschreven als de beste Vietnam-oorlogsfilm die niemand ooit heeft gezien. Hopelijk met televisie- en videoproducten die gecorrigeerd zullen worden.<br />Ik beschouw het liever als een voorloper van het peloton. Deze film speelt in 1964, toen Amerika's deelname beperkt bleef tot adviseurs die rond die tijd door president Kennedy tot ongeveer 20.000 man werden verhoogd. Of Kennedy, als hij nog had geleefd en een tweede termijn had gewonnen, onze deelname tot een half miljoen man zou hebben verhoogd, zoals Lyndon Johnson deed, staat open voor veel historische speculaties.<br />Majoor Burt Lancaster staat aan het hoofd van zo'n adviseursteam met zijn tweede man, kapitein Marc Singer. Ze krijgen een paar vervangers en een nieuwe opdracht om een fort te bouwen waar de Fransen jaren geleden een poging hebben gedaan, maar die toen zijn mislukt.<br />De vervangers zijn echt een mengelmoes, een sergeant met wie Lancaster al eerder heeft gediend en die veel respect heeft voor Jonathan Goldsmith, een heel groene en enthousiaste tweede luitenant in Joe Unger, een man van de explosievendienst die dienst doet als dienstplichtige en in die tijd in Vietnam een strikt vrijwillige aangelegenheid was in Craig Wasson, en een hospik die ook een junkie is in Dennis Howard. Om de een of andere reden worden ze allemaal naar voren gestuurd om die buitenpost te bouwen op een plek die plotseling een militaire betekenis heeft gekregen.<br />Ik heb al eerder gezegd dat dit een aanloop naar het peloton zou kunnen zijn. Het peloton wordt in de tijd geplaatst van een paar jaar later, toen de Verenigde Staten volledig militair betrokken waren bij Vietnam. Het peloton roept dezelfde vragen op over de zinloosheid van die oorlog, maar ik denk dat _Go Tell The Spartans_ het veel beter doet. Het is moeilijk om je beste beentje voor te zetten in het gevecht, want wie en waarvoor je vecht en waarvoor je vecht lijkt wekelijks te veranderen.<br />Oorspronkelijk was dit project voor William Holden en het verbaast me dat Holden het heeft doorgegeven. Misschien ten goede, want Lancaster slaat precies de juiste toon aan als beroepssoldaat in wat een afgelegen functie was die de politiek voor promotie heeft laten schieten. Als je dat allemaal weet, zul je begrijpen waarom Lancaster de uiteindelijke beslissing neemt die hij neemt. Twee andere belangrijke figuren zijn Evan Kim, het hoofd van de Zuid-Vietnamese beroepsmilitairen en tolk die door Lancaster en consorten wordt opgeleid. Hij belichaamt de wreedheid van de strijd voor ons op een manier die we van de andere kant niet kunnen waarderen omdat we nooit iemand van de Vietcong bij naam kennen. Dolph Sweet speelt de generaal die de leiding heeft over de Amerikaanse Vietnam-inspanningen, een zekere generaal Harnitz. Hij is het dichtst bij een echte persoonlijkheid, want de generaal die de leiding had voordat Johnson de troepensterkte verhoogde en William Westmoreland aanstelde, was Paul Harkins. Ik denk dat Joe Unger met al zijn conventionele ideeën over oorlogvoering de beste voorstelling geeft als luitenant met een kaalgeschoren hoofd, en hij gelooft dat we bij de goeden moeten horen omdat we Amerikanen zijn. Hij leert snel dat je om een reden uniformen verstrekt en dat oorlogen tegen mensen die ze niet hebben het moeilijkst zijn.<br />Ik denk dat je een diep inzicht kunt krijgen in wat Amerika in 1964 in Vietnam heeft meegemaakt door naar _Go Tell The Spartans_ te kijken.
In a recent biography of Burt Lancaster, Go Tell The Spartans is described as the best Vietnam war film that nobody ever saw. Hopefully with television and video products that will be corrected.<br /><br />I prefer to think of it as a prequel to Platoon. This film is set in 1964 when America's participation was limited to advisers by this time raised to about 20,000 of them by President Kennedy. Whether if Kennedy had lived and won a second term he would have increased our commitment to a half a million men as Lyndon Johnson did is open to much historical speculation.<br /><br />Major Burt Lancaster heads such an advisory team with his number two Captain Marc Singer. They get some replacements and a new assignment to build a fortress where the French tried years ago and failed.<br /><br />The replacements are a really mixed bag, a sergeant who Lancaster has served with before and respects highly in Jonathan Goldsmith, a very green and eager second lieutenant in Joe Unger, a demolitions man who is a draftee and at that time Vietnam service was a strictly volunteer thing in Craig Wasson, and a medic who is also a junkie in Dennis Howard. For one reason or another all of these get sent forward to build that outpost in a place that suddenly has acquired military significance. <br /><br />I said before this could be a prequel to Platoon. Platoon is set in the time a few years later when the USA was fully militarily committed in Vietnam. Platoon raises the same issues about the futility of that war, but I think Go Tell The Spartans does a much better job. Hard to bring your best effort into the fight since who and what you're fighting and fighting for seems to change weekly.<br /><br />Originally this project was for William Holden and I'm surprised Holden passed on it. Maybe for the better because Lancaster strikes just the right note as the professional soldier in what was a backwater assignment who politics has passed over for promotion. Knowing all that you will understand why Lancaster makes the final decision he does.<br /><br />Two others of note are Evan Kim who is the head of the South Vietnamese regulars and interpreter who Lancaster and company are training. He epitomizes the brutality of the struggle for us in a way that we can't appreciate from the other side because we never meet any of the Viet Cong by name. Dolph Sweet plays the general in charge of the American Vietnam commitment, a General Harnitz. He is closest to a real character because the general in charge their before Johnson raised the troop levels and put in William Westmoreland was Paul Harkins. <br /><br />Joe Unger is who I think gives the best performance as the shavetail lieutenant with all the conventional ideas of war and believes we have got to be with the good guys since we are Americans. He learns fast that you issue uniforms for a reason and wars against people who don't have them are the most difficult.<br /><br />I think one could get a deep understanding of just what America faced in 1964 in Vietnam by watching Go Tell The Spartans.