Zombies, onze tijd-van-het-eeuwige-filmmonsters komen opnieuw terug om een stel gangsters te kwellen die toevallig in de verkeerde nacht een overval plegen.<br />Dat is min of meer de hele verhaallijn. Niet dat ik al te hard protesteer, want de meeste eersteklas zombiefilms bieden niet veel meer dan een verhaallijn. Helaas, _Dode overval_, hoewel hij in de eerste helft tenminste zijn best doet om de hoofdpersonen wat achtergrondinformatie te geven, laat in de tweede helft alles vallen behalve zinloze dialogen en vergeet min of meer wat in godsnaam de zin van een verhaallijn is. De cast is natuurlijk niet bepaald eersteklas materiaal: Big Daddy Kane is oké, Brandon Hardin slaagt erin een redelijke voorstelling te geven, terwijl D.J. Naylor veel te aardig lijkt om de door de wol geverfde veteraan te zijn, en Traci Dinwiddie, uh, weet ik veel, murmelt de geweerschoten in het laatste gevecht, alsof ze ze wil onderstrepen... meh. En de zombie figuranten, daar komen we nog op terug. Directeur Bo Webb slaagt er in elk geval in een paar mooie opnamen te maken en de filmkwaliteit is beter dan die van andere films in deze klasse. Het eerste wat een beetje treurig is in Dead Heist is dat de zombies keurig worden geïntroduceerd tijdens het afdraaien van de aftiteling, maar vervolgens een uur lang vergeten worden, en als ze dan weer worden teruggebracht zou je willen dat het wachten de moeite waard was geweest. Je hebt het mis. Over het geheel genomen vormden de zombies het grootste probleem in deze film. Dat komt doordat Anghus Houvouras (de schrijver) zichzelf als fantasierijk beschouwt wanneer hij van hen een hybride maakt van de'snelle doden' (zoals te zien in 28 Days Later) en de vampiers (ze drinken bloed). Tot nu toe is alles goed en wel, maar hoe zit het met dat 'je moet ze in het hart schieten om ze te doden'? Zijn de portretfoto's niet wat overdreven? Uiteraard hebben zombies meestal een flinke dreun op hun kop nodig om om te vallen, maar hoewel het natuurlijk al honderd keer is gebeurd, is het een stuk 'geloofwaardiger' dan ze doodschieten met een kogel door hun hart. Maar misschien waren de jongens op zoek naar maagdelijke grond of zoiets. Aan de andere kant, het verhaal van de 'gestoorde overheidsexperimenten' komt me wel bekend voor... maar wat maakt het uit? Niemand behalve Kane's personage, en dat is een complete bullshit als je het achtergrondverhaal volgt van die smerige ondoden (of wat het ook zijn): ze trekken een tijdje naar het zuiden en moorden zich een weg door de Verenigde Staten van Amerika. Ja. En niemand weet het. De wereld wordt door hen onder de voet gelopen <0xE2><0x80><0x93> maar hier is alles rustig en de horden ondoden trekken ongehinderd wijd en zijd. Dat ze zich een dag lang in de grond ingraven (voor zover de uitleg van de zombiejager klopt) helpt ook niet. Dit alles zou de doorgewinterde filmfan van het eerste uur natuurlijk niet hebben gestoord, ware het niet dat de zombies een complete chaos blijken te zijn als ze eindelijk hun opwachting maken. Ze hebben niet alleen verbazingwekkend veel slechte figuranten voor de zombies (velen strompelen rond alsof ze niet weten wat ze moeten doen), maar ze zijn ook absoluut niet angstaanjagend en niet in staat om vier mensen te doden die met messen gewapend zijn als ze met een verhouding van 25:1 op hen afkomen.<br />De laatste slag is een van de grote anticlimaxen van het jaar. Niet alleen willen de filmmakers ons doen geloven dat hoe het er ook uitziet, het hele stadje waar de overval plaatsvindt in ondode debielen is veranderd (wat natuurlijk niemand lijkt te geloven als het zo goed als verlaten is voor de zombies), maar ook dat het 'grote plan om ze allemaal uit te roeien' van Mr. Kanes personage is, nou ja, dat hij ze allemaal neerschiet met een pistool en ze met een mes neersteekt. In een van de stomste gevechten uit de geschiedenis van de zombiefilms slagen ze er natuurlijk in (met een kleine terugblik op de dialogen en de dood van de zombiejager) en lopen dan weg in de ochtendzon. Niet dat iemand in de buitenwereld het nachtelijke bloedbad van de ondoden zou hebben opgemerkt, of misschien de vermiste buren.<br />Als die laatste dwaasheid niet zo pijnlijk was geweest en de zombies niet meer dan volstrekt ongevaarlijke klungels waren geweest, zou de film veel beter zijn geweest. De ondoden zijn nooit zo tandeloos geweest als hier. Al met al een weinig meeslepende gangsterfilm, maar een totale mislukking als het op zombiegruwelen aankomt. Zombie-maniakken mogen deze film dan uitzitten, ze zullen teleurgesteld worden. Mensen die van gangsterfilms houden, zullen het waarschijnlijk bij deze houden, aangezien het deel zonder de zombies de beste is. Deze doet geen pijn, maar geeft je eerder een vieze smaak in je mond.<br />(En hoe zit het ook alweer met 'dood' in de titel? Elke verdomde zombiefilm heeft er tegenwoordig meer van, of het equivalent '... van de doden'. Toon eens wat fantasie, jongens.)
Zombies, our times jack-of-all-trades movie monsters return once more to plague a bunch of gangsters who happen to pull off a heist in the wrong night. <br /><br />That's more or less the complete storyline. Not that I protest too loudly, because most b-grade zombie flicks don't offer much more in the line of storytelling. Alas, Dead Heist, while at least struggling to patch some back-story onto the main characters in the first half, totally abandons anything but pointless dialog in the second and forgets more or less what the heck is the point of a storyline anyway. <br /><br />The cast of course is not exactly 1st class material: Big Daddy Kane is okay, Brandon Hardin manages to pull off quite an okay performance while D. J. Naylor seems way too nice to be the battle-hardened veteran and Traci Dinwiddie  dunno, she mouths the gun-blasts in the final battle, as if to dub them ... meh. And the zombie extras  we'll get back to them. Director Bo Webb at least manages to do some nice shots and the movie's picture quality is better than others in this class of film-making.<br /><br />The first thing that is somewhat dolorous in Dead Heist is that the zombies are nicely introduced while rolling the front credits, but then forgotten for about an hour  and when they are brought back you'd wish the wait would have been worth it. You are wrong. Overall, the zombies were in fact the biggest problem in this flick. That is because Anghus Houvouras (the writer) seems to fancy himself imaginative when he makes them a hybrid from the "fast dead" (as seen in 28 Days Later) and vampires (they drink blood). So far, so yawn  but what's with the "you have to shoot them in the heart to kill them"? Headshots are overdone or what? Surely, zombies usually need a good 12-gauge to the head to keel over  but while it has been of course done a hundred times it is a far more "believable" than killing them with a shot through the heart. But maybe the guys were out for virgin soil or whatever. Then again, the back-story of the "governmental experiments gone awry" sounds somewhat familiar ... but who cares? Nobody but Kane's character as it seems  which is total bull if you follow the background story of them vile undead (or whatever they are): they move south for some time, killing their way through the US of A. Yeah. And nobody knows. Good zombie cinema usually is themed the Zombie Apocalypse way (i.e. the world is overrun by them)  but here all is quiet and the hordes of undead are traveling unmolested far and wide. Makes no sense. That they burrow into the ground for the day (as far as the explanation from the zombie-hunter goes) doesn't help. All this of course wouldn't have troubled the seasoned b-grade movie-fan if not for the total swizz the zombies turn out to be when they finally make their appearance. Not only did they get astonishing numbers of bad extras for the zombies (many stumble around like straw-puppets not sure what to do), they are also totally not frightening and not able to kill four people who are armed with knifes when coming at them at a 25:1 ratio.<br /><br />The final battle is one of the great anti-climaxes of the year. Not only do the movie-makers want us to believe that  as it seems  the whole small town in which the heist takes place is turned into undead morons (which of course nobody seems to pay mind  the place is all but deserted apart for the zombies), but also that the "great plan to eradicate them all" of Mr. Kane's character is, well, to shoot them all with handguns and stab them with knifes. In one of the most silly fights in zombie-flick history they of course succeed (with small back-story interplay and demise of the zombie hunter) and then walk away in the morning sun. Not that anyone in the outside world would have had noticed the nocturnal undead massacre or maybe the missing neighbors. <br /><br />If that final folly would not have been that paining  and the zombies would have been more than totally harmless duds  the movie would have been much better. The undead were never that toothless as here. And that's sad.<br /><br />All in all an underwhelming gangster flick, but a total washout when it comes to being zombie horror. Zombie-maniacs might sit through this one, but they will be disappointed. People who like gangster-movies will more likely stick to it, as the part without the zombies is the better one. This one doesn't hurt, but rather leaves you with a stale taste.<br /><br />(And what's it again with the "Dead" in the title? Any damn zombie flick now more features it, or the equivalent "... of the Dead". Show some imagination, lads.)