Deze Fred Olen Ray-film is een zielig excuus om veel naakte meisjes te zien, maar in werkelijkheid is het een lesbisch feest, met een aantal bijna altijd naakte vrouwelijke geesten die een hoop 'tweetjes', 'drietjes' en 'viertjes' doen, terwijl een team van verslaggevers een documentaire over hen maakt. Julie Strain komt alleen voor in twee erotische scènes (beide met de porseleinen tweeling, een paar blondines die op <0xE2><0x80><0x93> maar alleen voor het gezicht, want zij heeft beslist betere tieten <0xE2><0x80><0x93> Italiaanse pornoster Selen lijken), terwijl je in de andere vijf scènes een paar hebt met Aria Giovanni (ook een godin van dit soort films), Mia Zottoli (ook bekend als Ava Lake), Felony en Nicole Specht. De film begint goed, met een zwembadscène tussen Julie en de Tweeling met een zilveren dildo, maar voor de rest wordt hij bijna saai, afgezien van een paar heel goede momenten (zoals de sado-masoscène met opnieuw Julie en de Tweeling en ook de laatste vier, waarbij de rest van de vrouwelijke cast meespeelt), met echt irritant nepgesteun, altijd synchroon. Goed, ja, voor het genre, maar het had veel beter kunnen zijn dan dit.
A pathetic excuse for seeing a lot of naked girls, this Fred Olen Ray apocriph production is a lesbian feast, with several almost always naked female ghosts doing a lot of two-some, three-some and four-some while a team of reporters shoots a documentary on them. Julie Strain appears only in two erotic scenes (both with the porcelain twins, a couple of blondes resembling - but only for the face, as she as definitely better boobs - Italian pornstar Selen), while in the other five you have a couple each with Aria Giovanni (another goddess of this kind of movies), Mia Zottoli (also known as Ava Lake), Felony and Nicole Specht.<br /><br />The movie starts well, with a pool scene among Julie and the Twins involving a silver dildo, but it becomes almost boring for the rest, apart from a few very good moments (as the sado-maso scene involving again Julie and the Twin and also the final four some, involving all the rest of the female cast), with really annoying fake moans, always out of synchro. Good, yes, for the genre, but could be a lot much better than this