Sommige filmrecensenten snappen het gewoon niet. De een noemt August Rush 'een schaamteloze hocus pocus...'; een ander noemt het 'het soort film waarvoor je niet alleen je ongeloof moet opschorten, maar ook je gezonde verstand moet controleren bij de kaartjesbalie'. Diezelfde recensent zei dat de film Babel een 'opzienbarende dramatische prestatie' was; ik vond het een logge, saaie bedoening met scènes die aantoonbaar pedofilie bevatten. Zoals een Yahoo-gebruiker erover zei: 'Laten we kunst alsjeblieft niet verwarren met het ego: het sensationalisme van het zien van een naakt meisje of een masturberende jongen was alleen maar nodig om te compenseren dat er hier geen verhaal in zit.' Hoe vaak zien we niet dat recensenten totaal niet op de hoogte zijn van de mening van het bioscooppubliek? Terug naar August Rush. Deze film ging de meeste critici boven de pet. Ik denk dat dit de elementen zijn die ze het minst begrepen: August Rush is een verhaal van hoop dat hoop, vastberadenheid en doorzettingsvermogen leert, en dat je je droom nooit moet opgeven. Het definieert op een elegante manier de voordelen van luisteren. Het voert ons naar een ander rijk, waar we kunnen zien dat er meer is dan ons sterfelijke lichaam, onze hersenen en ons intellect. Aha! Het leert ons dingen over de geest, ongeziene dingen, dingen die ons menselijk begrip te boven gaan, en dat doet het via een kind dat vol vreugde is terwijl hij geen reden lijkt te hebben om die te hebben! Maar hij is een wonderkind met een talent dat in hem begint te ontluiken en hij kan dingen doen waarvoor geen logische reden is.<br />Mijn eigen zoon, Greg, las en rekende al meer dan hij naar de tweede klas ging, lang voordat hij naar de kleuterschool ging. Noch zijn vader, noch ik leerde hem die dingen; hij 'kende' ze gewoon. Zijn kinderarts stelde tests voor toen hij volgens haar intelligenter was dan zijn leeftijd deed vermoeden. De evaluators kwamen met hun academische conclusies: sommige kinderen lijken die dingen gewoon 'uit de lucht te plukken' en hij was een van hen. Eerlijk waar, dat was de uitdrukking die ze gebruikten.<br />Verscheidene andere prachtige voorbeelden van een 'wonderbaarlijke' ader hebben zich voorgedaan in de levenservaringen van mijn eigen familie. Ik geef het toe, waarom hebben de Stephen Kings en hun consorten die vrijwel uitsluitend de duistere kant vertegenwoordigen, de overlevingskansen op de bovennatuurlijke markt? Naar de maatstaven van vandaag is het prima dat de griezels ons de stuipen op het lijf jagen met het macabere, maar dat we worden aangemoedigd door de buitengewone krachten van onze Schepper? Nou, dat is gewoon'schaamteloos gelul'. Weten jullie dat ieder van ons een glorieus potentieel in zich heeft als we maar luisteren naar het stille stemmetje in ons? En dat is geen hokum, mensen! Mijn hart gaat echt uit naar die mensen die van zo'n cynische, wereldse aard zijn dat ze hun cerebrale eigenschappen niet lang genoeg opzij kunnen zetten om de positieve spirituele potentialen van God te doorgronden. <br /><0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> Marylynn Stults.
Some movie reviewers just don't get it. One calls August Rush, "a piece of shameless hokum..."; another calls it "the sort of movie that requires you not only to suspend disbelief, but to check your sanity at the ticket counter." That same reviewer said the movie Babel was a "towering dramatic achievement"; I thought it was lumbering and tedious with scenes arguably pedophilic. As one Yahoo user said about it, "Please let's not confuse art with egothe sensationalism of seeing the naked girl or the masturbating boy was only necessary to compensateTHERE IS NO STORY HERE." How often do we see reviewers totally out of touch with the opinions of the movie-going public? Back to August Rush. This movie went right over many critics' heads. I believe these are the elements they least understood: August Rush is a story of hope that teaches hope, determination, perseverance, and to never give up on your dream. It gracefully defines the benefits of listening. It takes us to another realm where we can witness there is more to us than our mortal bodies, brains, and intellects. Aha! It teaches things of the spirit, things unseen, things beyond our human understanding, and it does so through a child who is full of joy when there seems to be no reason for him to have any! But, he is a prodigy with a talent kindling in him and he can do things for which there is no logical reason.<br /><br />My own son, Greg, was reading and doing math beyond a second grade level well before he began kindergarten. Neither his father nor I taught him these things; he just "knew" them. His pediatrician suggested tests when he seemed to her to be intelligent beyond his years. The evaluators gave their academic conclusions: Some kids just seem to get these things "out of the air" and he was one of them. Honest to God, that was the expression they used.<br /><br />Numerous other marvelous instances of a "miraculous" vein have occurred in my own family's life's experiences. I submit to you, why do the Stephen Kings et al who present almost exclusively the darkside have the corner on the supernatural market? It's okay by today's standards to have the bejeebers scared out of us by the macabre, but to be encouraged by the extraordinary powers of our Creator? Why, that's just "shameless hokum." Do you know that each and every one of us has glorious potential within us if we'd just listen to the still small voice within? And that ain't "hokum," folks! My heart truly goes out to those people who are of such a cynical, worldly nature that they cannot set aside their cerebral traits long enough to fathom the positive spiritual potentials of God.<br /><br />Sincerely, Marylynn Stults