Na een reeks Bollywood-rotzooi was deze film een frisse wind! Op het eerste gezicht lijkt het misschien alsof het verhaal is gereconstrueerd aan de hand van de plot van verschillende andere Indiase films. Maar de presentatie was geweldig! Ja, ik ben het met je eens dat Dil Chahta Hai sterk is beïnvloed door de Hollywood-stijl van filmen. Maar het heeft nog steeds dezelfde passie en romantiek die vanaf het begin het hoofdingrediënt van Bollywood zijn geweest, waardoor DCH duizend keer beter is dan andere 'Hollywood-wannabe's'.<br />Iets anders wat je misschien opvalt als je naar de film kijkt, is dat er niet veel plot in zit. Het... zweeft gewoon voort. Maar dat is alles.' Dat maakt het juist zo geweldig; je weet nooit waar de volgende scène je zal brengen. Wat het verhaal samenbindt, is de vriendschapsband die de drie hoofdrollen met elkaar hebben. Alle optredens waren geweldig, vooral die van Aamir Khan, die waarschijnlijk de meest gerespecteerde acteur van zijn generatie is.<br />Uiteindelijk is het geweldige aan de film dat hij in verband staat met de jeugd. De weergave van de jeugd is zo rechttoe rechtaan en realistisch dat je zou walgen van de manier waarop de jeugd wordt behandeld in andere Bollywood-films, waarin elke student behalve de held/heldin uit de film feestvierende idioten of zenuwachtige nerds zijn! Maar in DCH praten de mensen zoals ze horen te praten, en niets aan hun persoonlijkheid lijkt onrealistisch. Terwijl je naar de film kijkt, wordt het je duidelijk dat Farhan Akhtar tot een ras van jonge, getalenteerde regisseurs behoort. Wat zij missen aan ervaring, compenseren ze met een ambitieuze visie en puur talent.<br />Als je de film nog niet hebt gezien, ga hem dan bekijken. Het zal je verbazen hoeveel hoop er nog over is in Bollywood.
After a string of Bollywood stinkers, this film was a breath of fresh air! Upon first glance, it might seem like the story has been rehashed from the plotlines of several other Indian films. But the presentation blew me away! Yes, I agree that Dil Chahta Hai has been heavily influenced by the Hollywood style of filmmaking. But it still retains the same passion and romanticism that has become a Bollywood staple ever since the beginning, thus making DCH a thousand times better than other "Hollywood-wannabees".<br /><br />Another thing that you might notice while watching the film is that there is not much of a plot. It just... floats along. But that's what makes it great; you never know where the next scene might lead you. What ties the story together is the bond of friendship shared by the three main leads. All the performances were terrific, especially Aamir Khan, who is probably the most respected actor of his generation.<br /><br />Ultimately, what's great about the film is that it connects to the youth. The depiction of youth is so dead-on and realistic that you would be disgusted at the way youth is treated in other Bollywood films, where every college student aside from the hero/heroine are party-going idiots or jittery nerds! In DCH, however, the people talk like how they're supposed to talk, and nothing seems unrealistic about their personality. While watching the film, it becomes quite evident that Farhan Akhtar belongs to a breed of young, talented directors. What they lack in experience, they make up with an ambitious vision and raw talent.<br /><br />If you haven't seen the film yet, go watch it. You'll be surprised at how much hope is still left in Bollywood.