Films zijn alleen effectief als de kijker erbij betrokken is; we kunnen niet van iemands verhaal genieten als het ons niet kan schelen wat er met hem of haar gebeurt. In het algemeen is de beste manier om dat te doen (tenminste voor een mainstreamfilm) door een sterk verhaal te vertellen. Het korte verhaal van Philip K. Dick, 'Minority Report', is gebaseerd op een spannend verhaal dat een aantal intrigerende ethische vragen opwerpt.<br />Welkom in het tijdperk van PreCrime: een wereld zonder moord. Drie bijzondere mensen, bekend als de PreCogs, staan op het punt moorden te voorspellen voordat ze plaatsvinden. Commissaris John Anderton (Tom Cruise) werkt voor de PreCrime-afdeling en is ervan overtuigd dat die werkt. Maar als de PreCogs voorspellen dat hij een moord gaat plegen, moet Anderton eerst zien uit te vinden waarom, voordat hij gepakt wordt.<br />Als je in de toekomst kon kijken, zou je dan ook echt kunnen zien wat er gaat gebeuren? Kan iemand op het laatste moment van gedachten veranderen? Is het juist om iemand te arresteren voor een misdaad die hij toch al van plan was, maar die hij nog niet had gepleegd? Deze vragen vormen de kern van het 'Minority Report', en gelukkig worden ze niet genoemd en evenmin genegeerd; het hele verhaal draait erom dat je ze beantwoordt.<br />Ondanks zijn bizarre stunts op het witte doek is Tom Cruise een goede acteur. Dit is beslist een van zijn beste optredens. Anderton is iemand die van deze gelegenheid gebruik maakt om zijn persoonlijke demonen te bestrijden, hoewel het maar ten dele werkt. Hij maakt zich ernstig zorgen over zijn verleden, en dat conflict maakt van Anderton een bijna tragische figuur. Cruise speelt zijn rol perfect, en we blijven voor hem op onze knieën. Colin Farrell is uitstekend in zijn rol van Danny Witwer, de agent van het Gerechtelijk Systeem, die begint rond te snuffelen in PreCrime, misschien om Johns baan over te nemen. Max von Sydow geeft de film, als de regisseur van PreCrime en Johns mentor, Lamar Burgess, een diepzinnige noot mee. Het is een effectieve vertolking, en voor iemand die gemakkelijk een oudere man zou kunnen spelen, is Von Sydow beslist een opmerkelijke figuur. Samantha Morton heeft de moeilijkste rol als Agatha, een van de PreCogs. Ze is bizar en gedraagt zich alsof ze aan de een of andere drug verslaafd is. Maar Morton laat ons even naar beneden gluren om te zien hoe helder ze is. Kathryn Morris, de altijd fantastische Lois Smith, en Mike Binder zijn goed in bijrollen, terwijl Tim Blake Nelson en Peter Stormare scènes stelen in verschrikkelijk maffe voorstellingen.<br />Dit is de beste film van Steven Spielberg sinds _Saving Private Ryan_. Hij houdt het tempo erin en laat ons zien dat hij nog steeds regisseur is, en niet alleen maar een naam op een spandoek. Spielberg heeft een levendige fantasie en brengt alles tot leven. Dit is een sciencefictionfilm, maar hij is zo geworteld in de werkelijkheid dat het aannemelijk is dat alles wat er in deze film gebeurt in de nabije toekomst ook echt kan gebeuren. De film is goed opgezet en goed in elkaar gezet; het is een complexe plot en er komen serieuze ethische kwesties aan de orde, maar hij is nooit verwarrend. Een speciale vermelding gaat uit naar zijn muziekkeuze. Spielberg mengt heel effectief klassieke muziek in de film, en de soundtrack van John Williams vertegenwoordigt een deel van zijn beste werk.<br />Het enige probleem dat ik met de film heb, is dat hij in een van de scènes de regels van de film overtreedt om er zelf beter van te worden. Dat zullen de meeste mensen niet merken (en het kan ze ook niet schelen). Opvallend: hoewel de actiesequenties vrij standaard zijn (al zijn ze goed geschoten en gechoreografeerd), zijn de flashbacks van de moorden behoorlijk visueel. Dit overschrijdt echt de grenzen van PG-13.
Movies are only effective if they involve the viewer; we can't enjoy someone's story if we don't care about what happens to them. In general, the best way to do this (at least for a mainstream movie) is to present a strong story. Based on the short story by Philip K. Dick, "Minority Report" is a tense thriller that poses a number of intriguing ethical questions.<br /><br />Welcome to the era of PreCrime: a world without murder. Three special people, known as the PreCogs, are about to predict murders before they happen. Chief John Anderton (Tom Cruise) works for the PreCrime division, and is passionate that it works. But when the PreCogs predict that he is going to commit a murder, Anderton has to find out why before he is caught.<br /><br />If you could see into the future, does that mean that what you saw is really going to happen? Can someone change their mind at the last minute? Is it right to arrest someone for a crime that they were going to commit, but hadn't done it yet? These questions lie at the heart of "Minority Report," and fortunately they are not mentioned then disregarded; the whole storyline revolves around answering them.<br /><br />Despite his bizarre off-screen antics, Tom Cruise is a good actor. This is certainly one of his best performances. Anderton is a man who uses this opportunity to battle personal demons, although it only partly works. He is deeply troubled by his past, and that conflict makes Anderton an almost tragic figure. Cruise plays the part perfectly, and we never stop rooting for him. Colin Farrell is effective in his breakout role as Danny Witwer, the agent from the Judicial System who begins snooping around PreCrime, perhaps to take over John's job. Max von Sydow brings a deep note of class to the film as PreCrime's director, and John's mentor, Lamar Burgess. It's an effective performance, and for a man who could easily play an elderly man, von Sydow is certainly an arresting figure. Samantha Morton has the most difficult part as Agatha, one of the PreCogs. She's bizarre, acting as if she's on some sort of a drug. But Morton allows us to peek beneath to see her lucidity. Kathryn Morris, the always wonderful Lois Smith, and Mike Binder are good in bit parts, while Tim Blake Nelson and Peter Stormare steal scenes in terrifically loopy performances.<br /><br />This is Steven Spielberg's best film since "Saving Private Ryan." He keeps the pace up, and shows us that he's still a director, and not just a name on a marquee. Spielberg has a vivid imagination and brings everything to life. This is a science fiction film, but it is grounded in reality enough that it is plausible that everything that happens in this film could be real in the near future. The film is well-paced and put together; it's a complex plot, and deals with some serious ethical questions, but it's never confusing. Special note goes to his music selection. Spielberg mixes some classical music into the film very effectively, and the soundtrack by John Williams represents some of his best work.<br /><br />The only problem I have with the film is that in one scene, it breaks the rules the film functions by for its own convenience. That being said, most people won't notice (or care).<br /><br />Note: while the action sequences are pretty standard stuff (albeit well-shot and choreographed), the flashbacks of murders are pretty graphic. This really pushes the boundaries of PG-13.