Ik had nog nooit van de film gehoord tot ik hem zag op het programma van Turner Movie Classics. Het zien van het onderwerp en de datum 1944 wond me op. De schrijver, regisseur en cast zouden de scènes in de echte tijd afspelen, terwijl de teerling geworpen was. Ik groeide op in een gezin dat in conflict was met de verhalen en meningen over nazi-Duitsland. Mijn moeder is joods. Mijn vader was Duitser en werd opgevoed door een vader die Hitler steunde. Ik ben altijd gefascineerd geweest door Duitsers die goede mensen lijken die ervoor kiezen de uiteindelijke uitkomst van Hitlers waanzin te negeren en de Duitse behoefte aan hem te verdedigen.<br />De personages hebben elk hun eigen unieke perspectief en reactie op Emil zoals die meesterlijk gespeeld wordt door Skip Homeier. Het verlangen om alleen het goede in een mens te zien, zonder te verwachten dat je te maken hebt met een volledig gehersenspoelde, kwaadaardige acteur, is zo'n typisch Amerikaanse eigenschap. Deze film is eenvoudigweg gemaakt en concentreert zich op het verhaal, en het zijn het verhaal en de acteurs die je boeien. Ik denk dat je ervan zult genieten als je van een goede psychologische studie houdt. Mijn man was teleurgesteld over het einde, maar ik was dolblij en huilde. P.S. Het was leuk om Agnes Moorehead in haar rol te zien. Ik heb haar nog nooit zo'n 'normaal mens' zien spelen.
I had not heard of the film until I saw it on the Turner Movie Classics schedule. Seeing the subject matter and the 1944 date excited me. The writer, director and cast would be playing out the issues in real time, as the die was cast. I grew up in a household conflicted with stories and opinions of Nazi Germany. My mother is Jewish. My father was German and raised by a father who supported Hitler. I have always been fascinated by Germans who seem to be good people who choose to ignore the eventual outcome of Hitler's madness and defend Germany's need for him.<br /><br />The characters each have their unique perspective and reaction to Emil as played masterfully by Skip Homeier. The desire to see only the good in a human being with no expectation that they are dealing with a fully brainwashed evil acting thug is such an American trait. This movie is simply made and concentrates closely on the story, and it's the story and the acting that is compelling. I think you will enjoy it if you enjoy a good psychological study. My husband was disappointed with the ending, I, however, was overjoyed and cried. P. S. It was nice to see Agnes Moorehead in her role. I have never seen her play such a "normal person".