Umberto Lenzi heeft in de jaren zestig, zeventig en tachtig van de vorige eeuw zo'n beetje elk populair type film in Italië geprobeerd, en hoewel hij een paar heel aardige inzendingen heeft op zijn lijst met regisseursaanbevelingen, moet gezegd worden dat hij niet de beste regisseur is voor films als Giallo, zombies en kannibalen. Maar als het op misdaadfilms aankomt, heeft Lenzi zijn eigen stijl, en net als _Bijna Menselijk_ van een paar jaar eerder is _Gewelddadig Napels_ een onderhoudende en akelige kleine misdaadthriller. Net als bij elke film in dit subgenre komt de grootste invloed van de Amerikaanse meesterwerk _Dirty Harry_, en hier volgen we een politieman die niet ver verwijderd is van Clint Eastwoods beroemde personage. Commissario Betti is zo'n typische chagrijnige smeris die geweld verkiest boven een fatsoenlijke politieprocedure. Hij heeft er genoeg van dat Napels door de criminelen wordt bestuurd en richt zijn pijlen dus op The Commandante. Maar het is niet gemakkelijk om deze man ten val te brengen, en aangezien Betti geen hulp krijgt van zijn medeburgers, wordt de taak om een einde te maken aan de misdaad in Napels aan onze hoofdrolspeler overgelaten.<br />De titel van de film maakt duidelijk dat de kijker een hoop geweld kan verwachten, en in dat opzicht stelt Lenzi hem zeker niet teleur. We krijgen bowlingballen tegen ons hoofd, een jonge vrouw die haar gezicht wordt afgeschraapt op een rijdende trein, een man die wordt gespietst op een scherp hek en nog veel meer van dat soort genoegens. Al met al moet gezegd worden dat deze film niet erg origineel is, maar Lenzi weet er wel wat frisheid in te brengen met een spervuur van opwindende achtervolgingsscènes (de beste zijn vanuit de voorzijde van een motor geschoten) en gewelddadige schietpartijen. Het goede van deze Polizia-films is dat ze puur voor de lol worden gespeeld, wat betekent dat Lenzi niet hoeft te proberen artistiek te zijn en zoveel geweld kan inbrengen als hij wil; een feit waar vaak de nadruk op wordt gelegd. De film heeft een sterke Italiaanse cast, onder wie Maurizio Merli, die dan misschien geen Clint Eastwood is, maar toch een sterke en onderhoudende hoofdrol neerzet. John Saxon mag ook meedoen, en er is ook plaats voor een Amerikaanse collega-acteur, Barry Sullivan, in de rol van de schurk. Over het geheel genomen, als je van Italiaanse politiefilms houdt; dit is er een die je niet mag missen!
Umberto Lenzi tried his hand at just about every popular type of film in Italy during the sixties, seventies and eighties, and while he has some very nice entries on his list of directorial credits; it has to be said that he isn't the best director to try his hand at the likes of Giallo, zombie and cannibal movies. However, when it comes to crime films; Lenzi comes into his own, and just like Almost Human a couple of years earlier, Violent Naples is an entertaining and nasty little crime thriller. Like every film in this sub-genre, the major influence comes from the masterpiece American film 'Dirty Harry', and here we follow a copper not too far removed from Clint Eastwood's famous character. Commissario Betti is your typical disgruntled cop that favours violence over proper police procedure. He's fed up with the way that Naples is being run by the criminals, and so sets his sights on The Commandante. However, this man isn't easy to bring down, and since Betti is receiving no help from his fellow townsmen, the task of ending crime in Naples is left to our leading man.<br /><br />The title of the film leads the viewer to expect lots of violence, and Lenzi certainly doesn't disappoint in this respect. We've got bowling balls to the head, a young woman having her face scraped off on a moving train, a man impaled on a sharp fence and many other such delights. Overall, it has to be said that this film isn't very original, but Lenzi injects some freshness into it with a barrage of exciting chase scenes (the best of which take a point of view shot from the front of a motorbike) and violent shootouts. The good thing about these Polizia movies is that they are played out for pure entertainment value, meaning that Lenzi is free from trying to be arty, and can pack in as much violence as he likes; a fact which is often capitalised on. The film benefits from a strong Italian cast, including Maurizio Merli; who may be no Clint Eastwood, but still delivers a strong and entertaining lead performance. John Saxon gets to join in the fun also, and there's also a place for fellow American actor Barry Sullivan, in the role of the villain. Overall, if you're into Italian cop movies; this isn't one to miss!