MODIGLIANI is een film die moeilijk te beoordelen is. Hij heeft een paar heel sterke kenmerken, zoals de cinematografie die het artistieke gevoel van Parijs 1919 vastlegt en die, ondanks alle excessen, in staat is een aantal visuele beelden te creëren van hallucinaties en de wilde waanzin van schilders die doeken schilderen; een nogal ingewikkelde invalshoek in het leven van een aantal van de meer revolutionaire kunstenaars van die tijd; en een behoorlijk gevoel voor de uitwisseling tussen kunstenaar en model. Het grootste probleem met de film is een script dat banaal is, beperkt in historische waarde en zich concentreert op één nogal onnozel motief van een schilderswedstrijd. <br />Amedeo Modigliani (1884-1920) was een Sefardische jood uit Italië die naar het Parijse Mekka verhuisde om daar zijn briljante portretten en beeldhouwwerken van naakten en uitgerekte vrouwen en meisjes te maken. Zijn genialiteit lag in het verenigen van de spirituele oosterse iconografie (stamkunst en jodendom) van zijn erfgoed met de christelijke (lees katholieke) tradities van de kunstenaars met wie hij omging, wat resulteerde in zijn creaties van het vrouwelijke naakt vanuit een feministisch cultureel perspectief. Wat deze film oplevert, is een nogal irritant portret van een jonge teringlijder die zichzelf dooddronk en bedwelmde op een moment in zijn carrière waarop de roem pas begon. De redenen voor zijn plaats in de kunstgeschiedenis worden slechts gesuggereerd ter wille van de Hollywood-biografie.<br />Andy Garcia speelt Modigliani met een greintje elan en een overvloed aan slechte eigenschappen. Het beeldschone model Jeanne Hébuterne (Elsa Zylberstein) die niet alleen het onderwerp was van zijn portretten, maar ook de moeder was van zijn onwettige kind en zijn inwonende minnares, is een beetje aan het eind van haar Latijn, maar ondanks het feit dat Zylberstien wordt gehinderd door een zwak script en een beperkt acteertalent, vertoont ze een griezelige gelijkenis met Jeanne. Tot de niet-verwijfde werken behoren onder meer een merkwaardig miskende Picasso (Omid Djalili), Chaim Soutine (Stevan Rimkus), Maurice Utrillo (Hippolyte Girardot), Diego Rivera (Dan Astileanu), Zborowski (Louis Hilyer) en de niet-verwijfde Jean Cocteau (Peter Capaldi). Dealer Max Jacob (Udo Kier) en Gertrude Stein (Miriam Margolyes) worden samen met de harlekijnen en 'Modi's' kindgeest Dedo (Frederico Ambrosino) voor de sfeer ingeschakeld. De verhaallijn had gemakkelijk in het vereiste tijdsbestek kunnen worden verteld, maar MODIGLIANI is een onderwerp dat meer dan twee uur lang de aandacht van de kijkers opeist.<br />Dus afgezien van een visueel opwindende ervaring valt er eigenlijk heel weinig te leren van dit van drank en opium doordrenkte, teringachtige, luidruchtige melodrama dat over elk van de betrokken kunstenaars had kunnen gaan. Het genie van Modigliani wordt nauwelijks aangesproken.
MODIGLIANI is a difficult movie to review. It has some very strong features such as the cinematography that captures the artsy feeling of Paris 1919 and, despite excesses, manages to create some visuals of hallucinations and the wild madness of painters painting canvasses; a rather complex peak into the lives of several of the more revolutionary artists of the time; and a substantial feeling for the interchange between artist and model. The main problem with the film is a script that is banal, limited in historical validity, and concentrating on a single rather silly motif of a painters' competition.<br /><br />Amedeo Modigliani (1884 - 1920) was a Sephardic Jew from Italy who moved to the mecca of Paris to create his brilliant portraits and sculptures of nudes and extended neck women and girls. His genius lay in his unifying the spiritual Eastern iconography (tribal art and Judaism) of his heritage with the Christian (read Catholic) traditions of the artists with whom he associated which resulted in his creations of the female nude from a feminist cultural perspective. What this film delivers is a rather annoying portrait of a young consumptive artist who drank and drugged himself to death at a moment in his career when renown was just beginning. The reasons for his place in art history are merely hinted all for the sake of the Hollywood biopic.<br /><br />Andy Garcia plays Modigliani with a modicum of élan and a plethora of bad traits. The lovely model Jeanne Hébuterne (Elsa Zylberstein) who was the subject not only of his portraits but the mother of his illegitimate child and his live-in paramour is a bit long in the tooth on suffering, though despite the fact that Zylberstien is hampered by both a weak script and limited acting, she does have an uncanny resemblance to Jeanne. The artists with whom 'Modi' works include a strangely miscast Picasso (Omid Djalili), Chaim Soutine (Stevan Rimkus), Maurice Utrillo (Hippolyte Girardot), Diego Rivera (Dan Astileanu), Zborowski (Louis Hilyer), and the strangely non-effeminate Jean Cocteau (Peter Capaldi)! Dealer Max Jacob (Udo Kier) and Gertrude Stein (Miriam Margolyes!) are thrown in with the harlequins and 'Modi's' child spirit Dedo (Frederico Ambrosino) for atmosphere. The storyline is one that could have easily been told in the requisite time frame but MODIGLIANI taxes the viewers' attention for over two hours.<br /><br />So aside from a visually exciting experience there is really very little to be learned from this liquor and opium soaked consumptive noisy melodrama that could have been about any one of the artists involved in the story. The genius of Modigliani is barely tapped. Grady Harp