In het begin van de jaren zeventig waren er een paar interessante speelfilms met een lengte van Made-for-Television en A cold night's death behoort tot de beste van het stel. De afgelegen arctische omgeving, het gevoel van isolement en de geleidelijk toenemende nerveuze spanning tussen de twee hoofdpersonen worden allemaal voortreffelijk vertolkt. De stille eenling Robert Culp en de zenuwachtige Eli Wallach zijn perfecte pionnen voor elkaar en hun spel verheft het enge 'iets dat in de buurt op de loer ligt' tot een niveau dat het grootste deel van de film overheerst. Misschien, heel misschien, kunnen sommige kijkers raden wat er werkelijk gaande is halverwege de film, maar toch is het een briljante, huiveringwekkende film die elke collectie waard is.
There were some interesting Made-for-Television feature length films in the early 1970s and A COLD NIGHT'S DEATH is among the best of the lot. The remote Arctic setting, the feeling of isolation and gradually mounting nervous tension between the two main characters are all superbly handled. The quiet loner Robert Culp and the nervously edgy Eli Wallach are perfect foils for each other and their byplay heightens the creepy 'something lurking nearby' feeling prevalent for most of the film. Maybe, just maybe, some viewers will guess what's really going on midway into the film but even so it is a brilliantly chilling movie worthy of any collection.