Als er al een boodschap was die de directeur van 'Moonlight' probeerde over te brengen, dan heb ik die gemist. Maar één ding is zeker, ik heb mijn buik vol van de gewoontes van twee kinderen om naar de wc te gaan (of het gebrek daaraan). Er wordt ons niet verteld waarom een dertienjarig meisje, dat duidelijk geliefd is bij haar ouders en goed verzorgd wordt, besluit om in het geheim een jongen te onderhouden die één keer in zijn been en één keer in zijn buik is geschoten. Waarom ze haar ouders dat niet vertelt, blijft een raadsel. Natuurlijk, hoe ze tot de conclusie is gekomen dat de wonden van de jongen het gevolg waren van een schotwond, is zelfs een nog verbazingwekkender raadsel. Hij spreekt geen Engels (of een andere taal waarin zij blijkbaar vloeiend is). Deze film begint met een zeer boeiende plot, maar helaas hebben de vogels alle broodkruimels opgegeten en gaat de film, samen met de kijkers, onherroepelijk verloren. De enige mensen die misschien nog blij zijn, zijn de pedofielen die een glimp opvangen van de naaktheid van een minderjarig meisje.
If there was a message the director of "Moonlight" was trying to put across, I missed it. However, one thing is certain, I got my fill of two kids' bathroom habits (or lack thereof.) We are not told why a young 13-year old girl, who is obviously loved by her parents and well-taken care of, decides to secretly harbor a young boy who has been shot once in the leg and once in the abdomen. Why she doesn't tell her parents remains a mystery. Of course, how she determined the boy's wounds were a result of being shot is even a more perplexing mystery. He doesn't speak English (or any other language in which she is apparently fluent.) This film begins with a very absorbing plot, but unfortunately the birds ate all its breadcrumbs, and inevitably along with its viewers, the film becomes fatally lost. The only folks left pleased, perhaps, are the pedophiles that steal glimpses of an underage girl's nudity.