Met een solide plot (William Gibson, kort verhaal), twee uitmuntende acteurs (Christopher Walken, Willem Dafoe) en een interessante regisseur (Abel Ferrara) had deze film heel goed een verborgen juweel kunnen blijken. Dario Argento's dochter, die zich voordoet als de vrouwelijke hoofdrol, heeft geen andere kwalificaties voor haar rol dan een Italiaans accent en een mooi lichaam <0xE2><0x80><0x93> geen aanwezigheid op het witte doek, geen femme fatale-charme, geen'scherpte' <0xE2><0x80><0x93> en het budget is duidelijk iemands lunchgeld voor een week geweest, maar dat alleen zou niet al te veel schade hebben aangericht. Er zijn echter een paar grotere problemen met deze film.<br />In het begin van de film wordt er veel te veel gezongen in de bars, en het is allemaal slecht. En tegen het eind valt de film uit elkaar, voornamelijk door veel te veel flashbacks <0xE2><0x80><0x93> niet van een of twee belangrijke scènes, maar van een heleboel, op een eigenaardige 'hier is de film weer voor het geval je hem gemist hebt'-manier. Ze zijn op zich al irritant, en als gevolg daarvan verlies je waarschijnlijk je concentratie en dus je greep op de plot. Wat je uiteindelijk in plaats van een echte film krijgt, is een 90 minuten lange artistieke verzameling van onbenullige, smoezelige, bewegende beelden met naaktheid. Kortom, de eerste helft van de film geeft je niet veel hoop, maar de tweede helft is teleurstellend. Een beetje een prestatie, denk ik. Of je het nu leuk vindt of niet, Walkens koele charisma en Argento's talloze naaktscènes zullen je de rest van de film wakker houden.
With a solid plot basis (William Gibson short story), two excellent actors (Christopher Walken, Willem Dafoe) and an interesting director (Abel Ferrara) this movie could have well turned out to be a real hidden gem. Dario Argento's daughter posing as the female lead doesn't have any other qualification for her role than an Italian accent and a nice body -- no screen presence, no femme fatale charisma, no "edge" -- and the budget has obviously been someone's lunch money for a week, but those things alone would not have done too much damage. However, there are some bigger issues with this film.<br /><br />In the beginning of the movie there's way too much singing in the bars, and it's all bad. I've been to karaoke bars where the performers have been significantly more talented. All of them. No kidding. And near the end the movie falls apart, mainly thanks to way too many flashbacks -- they are not of just one or two key scenes, but of umpteen, in a peculiar "here's the movie again in case you missed it" fashion. They are annoying as such, and as a result you probably lose your focus and, consequently, your grasp of the plot. What you end up having instead of a real movie is a 90 minutes long artsy collection of insubstantial sleazy moving pictures with nudity.<br /><br />In short, the first half of the movie does not get your hopes up too high, yet the latter half is disappointing. Kind of an achievement, I suppose. For better or worse, Walken's cool charisma and Argento's numerous nude scenes may still keep you awake through the whole thing. 4/10