Op de een of andere manier'snap' ik Chrystal gewoon niet. Wat is het doel van haar bestaan? Het verhaal was bij lange na niet zo meeslepend als, laten we zeggen, _Slingblade_, en de personages waren ook niet bijzonder vertederend. De individuele acteerprestaties waren uitstekend en verhieven zich ver boven het verhaal. Waarom moest Chrystal geschreven worden? Wat werd er mee gewonnen? Wie leerde er iets van? Als ik met een geleerde les of een moraal was thuisgekomen, zou Chrystal logischer zijn geweest. In plaats daarvan kwam ik met een gevoel van onteerd zijn thuis. Moet een film geen statement maken of een vraag stellen? Chrystal laat me vragen: 'Waarom?' Misschien moet ik een scenario schrijven. Het kan van alles zijn, zolang het maar een soort muziek heeft, bluegrass misschien, en een paar goede vechtscènes, met meer klappen en schoppen dan stompen, voor de afwisseling. O ja, er zal ook wel iemand worden neergeschoten.
Somehow, I guess I just don't "get" Chrystal. What is the purpose of its existence? The story was not nearly so compelling as, let's say, Slingblade, nor the characters especially endearing. Individual acting performances were outstanding and rose far above the story. Why did Chrystal need to be written? What was gained from it? Who learned from it? If I had come away with a lesson learned or a moral, Chrystal would have made more sense. Instead, I came away feeling, undone. Shouldn't a film make a statement or ask a question? Chrystal makes me ask" "Why?" Maybe I should write a screenplay. It can be just anything, as long as it has some kind of music, bluegrass maybe, and some good fight scenes, with more slapping and kicking than punching, as a change of pace. Oh, yes, someone will get shot, too.