Een professor (Arthur Franz) van Dunston College komt in het bezit van een grote vis, 300 miljoen jaar oud, waarvan al lang werd gedacht dat hij uitgestorven was. Het karkas is doorschoten met gammastralen als conserveringsmiddel. Zonder dat iemand het weet, heeft dit het plasma van de vis zodanig veranderd dat elk levend organisme dat ermee in contact komt, hetzij door het op te slokken, hetzij door het in te ademen, terugvalt op zijn eigen primitieve voorloper. Zo likt bijvoorbeeld Sampson, de hond van de broederschap, wat vloeistof van de vis op en wordt een soort wilde wolf. Dat kun je zien, want als de hond gromt, laat hij zijn tanden zien en kun je de dogmatische hoektanden zien. Bacteriën kristalliseren als sommige virussen. Een gewone libel die op de vissen licht geeft, neemt enorme proporties aan. En Franz slaagt er zonder het te weten in zijn hand aan de tanden van de coelocanth te snijden en later wat in plasma gedrenkte tabak in zijn pijp te roken. (Vraag maar niet.) En daarna wordt hij, tja, niet een of andere voorouderlijke hominide, maar eerder een harige aap met een apenkop, wiens idee van decorum is tijdens zijn black-outs meubels te vernielen en smerissen aan stukken te scheuren. De effecten zijn heel reëel, maar tijdelijk.<br /><0x3E> Niemand gelooft zijn 'theorie', natuurlijk, dus om het te bewijzen injecteert hij zichzelf opzettelijk met plasma onder omstandigheden die ervoor zorgen dat hij door de politie wordt doodgeschoten. Hij laat een leuk vriendinnetje met een zuidelijk accent achter (Joanna Moore) en een stuk of tien studenten die waarschijnlijk blij zijn dat ze uit zijn lab-periode zijn.<br />Het is allemaal nogal dwaas. Om te beginnen zit de plot vol gaten. Hoe is het mogelijk dat Franz, die nog steeds professor is, zijn black-outs niet in verband kan brengen met het verschijnen van het aap-monster? Het publiek weet het meteen. Hoe kan een normale, gezonde jonge vrouw sterven van angst? Waarom is de eenheid voor het meten van bewijs altijd een'snipper'? Waarom krijgen politiemensen te horen dat ze geen snipper bewijs hebben. Stel dat ze wel een snipper hebben. Zouden ze dan twee snippers bewijs hebben <0xE2><0x80><0x93> of zelfs drie? Zouden ze voor de rechter kunnen verschijnen met een halve snipper? Wat dacht je van een nanosnipper? Ik mag Arthur Franz wel. Met zijn vierkante kaak en onverstoorbaarheid is hij het toonbeeld van een gewone acteur. (Hij was vrij goed in 'De sluipschutter', zijn beste film.) Bovendien moet hij heel wat vastberadenheid in zich hebben om zich uit Perth Amboy, New Jersey, te werken, een stad waar de legendarische baksteenfabrieken prominent aanwezig zijn.<br />Troy Donahue daarentegen. Nou ja. De beste prestatie komt van Judson Pratt (net zo goed als de vaak beschonken sergeant Kirby in John Fords 'The Horse Soldiers'). Hij is alles wat Donahue niet is. Hij is geanimeerd. Hij heeft het ingezakte gezicht en de grote oren van een proletariër. En niet zomaar een proletariër, maar een proletariër uit Boston, met een regionaal accent dat zo dik is dat elke klinker een Duits umlaut zou moeten hebben.<br />Er schiet me niets te binnen wat deze film van zijn eigen saaiheid had kunnen redden. Maar ik vond de coelocanth wel mooi. Het was een echte biologische vondst in die tijd en het was vaak in het nieuws. En het was heel fantasievol om deze primitieve vis in verband te brengen met de verschijning van avatars, hoewel ik niet weet wat gammastralen ermee te maken kunnen hebben. Het zijn gewoon r<0xC3><0xB6>ntgenstralen en ze bewaren niets.<br />Al met al, een paar stomme regels in de dialoog daargelaten, is het een saaie film.
A professor (Arthur Franz) of Dunston College comes into possession of a big fish, 300 million years old, long thought to be extinct. The carcass has been shot through with gamma rays as a preservative. Unknown to anyone, this has altered the fish's plasma so that any living organism that comes into contact with it, either by ingestion or inhalation, reverts to its own primitive forebear. Thus, for instance, Sampson the fraternity's dog laps up some fluid from the fish and becomes a sort of savage wolf. You can tell because when the dog growls he bears his teeth and you can see the canine's canonical canines. Bacteria crystallize like some viruses. A normal dragonfly that lights on the fish grows to immense proportions. And Franz manages unwittingly to cut his hand on the coelocanth's teeth and, later, to smoke some plasma-drenched tobacco in his pipe. (Don't ask.) And after this he becomes, well, not any kind of ancestral hominid but rather an ape-headed hairy monster whose idea of decorum is to smash furniture and tear cops limb from limb during his blackouts. The effects are very real but temporary.<br /><br />Nobody believes his "theory", of course, so to prove it, he deliberately injects himself with the plasma under circumstances that ensure he will be shot and killed by the police. He leaves behind a cute girl friend with a Southern accent (Joanna Moore) and a dozen or so students who are probably happy to get out of his lab periods.<br /><br />It's all pretty silly. The plot is full of holes, for one thing. How is Franz, a professor yet, unable to link his blackouts with the appearance of the ape-monster? The audience can figure it out right off the bat. How does a normal, healthy young woman die of fright? Why is the unit of measurement of evidence always a "shred"? Why are cops told they don't have a shred of evidence. Suppose they did have a shred. Could they then have two shreds of evidence -- or even three? Could they go to trial with half a shred? How about a nanoshred? I kind of like Arthur Franz. Square of jaw and imperturbable, he's the very model of a pedestrian actor. (He was pretty good in "The Sniper," his best picture.) Besides, he must have a great deal of determination to have worked his way out of Perth Amboy, New Jersey, a city in whose legend brick factories loom prominently.<br /><br />Troy Donahue, on the other hand. Well. The best performance comes from Judson Pratt (great as the frequently inebriated Sergeant Kirby in John Ford's "The Horse Soldiers"). He's everything that Donahue is not. He's animated. He has the pushed-in face and big ears of a proletarian. And not just a proletarian but a Boston proletarian, with a regional accent so thick that every vowel should have a German umlaut over it.<br /><br />There's nothing that comes to mind that might have saved this film from it own tedium. I liked the coelocanth, though. It was a real biological find at the time and much in the news. And linking this primitive fish to the appearance of avatars was imaginative, though I don't know what gamma rays could have had to do with it. They're just X rays and they don't preserve anything.<br /><br />All in all, some silly lines in the dialog aside, it's a dull movie.