Mogelijke spoilers<br />Pearl was een van de vele lange miniseries die in de laatste jaren van de jaren zeventig en het begin van de jaren tachtig werden gemaakt, en het verstrijken van de tijd heeft deze film goed gedaan. De cast is verrassend goed, de plot beweegt zich goed en de contrasten in de film zijn opvallend.<br />Er zijn twee hoofdsubplots die om de aanval op Pearl Harbor van 1941 draaien <0xE2><0x80><0x93> ten eerste zijn er de relaties tussen MP-kolonel Jason Forrest, zijn vrouw, en diverse anderen onder bevel van Forrest, met name zijn XO-kapitein Calvin Lanford (een bijzonder effectieve voorstelling van Robert Wagner). De tweede is de relatie tussen eerste luitenant Douglas North van de marine (Gregg Henry in zijn gedenkwaardigste optreden) en zijn familie, onder aanvoering van zijn vader, die kapitein-luitenant-ter-zee is (Richard Anderson, die zo ongeveer de enige officier in de film speelt die zijn hoofd de hele tijd recht houdt), samen met een Japanse journaliste uit Oahu met wie Doug in Oahu op school heeft gezeten, Holly Nagata (als ik haar IMDb-biografie goed heb gelezen, was ze zestien toen deze film werd gemaakt).<br /><br />De interactie tussen Doug en Holly is het beste deel van de film, want we zien de niet al te enthousiaste reactie van Dougs vader en moeder Ellie (Marion Ross overdrijft af en toe) en de vijandige reactie van Holly's moeder Ellie. Holly's smeekbede aan haar vader om verdraagzaamheid is een opvallend effectieve toespraak die een feit toont dat maar al te vaak vergeten is in PC-kringen <0xE2><0x80><0x93> onverdraagzaamheid is een straat met tweerichtingsverkeer.<br />Het grootste contrast in de film zit hem in het gebruik van sfc/actie-beelden van de _Tora! Tora! Tora!_ uit 1970 <0xE2><0x80><0x93> de betrekkelijke decadentie en de slechte discipline van de Amerikaanse kant contrasteren scherp met de discipline van de Japanse Eerste Luchtvloot in de buurt van Kylon, die op weg is naar Hawaï. Chuichi Nagumo, commandant van de Eerste Luchtvloot, wordt hier door So Yamamura geportretteerd via beelden van _Tora! Tora! Een deel van de Engelse nasynchronisatie is onbedoeld komisch vanwege een paar post-aanvalsscènes waarin aanvalsleider Mitsuo Fuchida en zijn bemanningslid en officieren aan boord van het vliegdekschip Soryu voorkomen, wanneer het terugroepbevel van de vloot uitgaat <0xE2><0x80><0x93> gegeven wat deze mannen feitelijk zeggen (via Tora's onderschriften) vermengt de nieuwe nasynchronisatie de zaken een beetje.<br />De film slaat een paar details verkeerd aan <0xE2><0x80><0x93> wanneer Nagumo het bericht krijgt dat de eerste golf talloze Amerikaanse schepen tot zinken heeft gebracht, geeft hij het bevel de tweede golf te lanceren; in feite vertrok de tweede golf een uur voordat de eerste golf contact maakte met hun doelen. De film slaat ook de plank mis op het moment dat de eerste golf zijn aanval afbreekt, en toont ook torpedovliegtuigen in de tweede golf, terwijl alleen de eerste golf die had. Toegegeven, dit is muggenzifterij.<br />De eigenlijke aanval wordt in het grootste deel van de film getoond <0xE2><0x80><0x93> enkele belangrijke scènes ontbreken, waaronder vroege torpedoaanvallen op Battleship Row en op de West Virginia, voordat de schipper opdracht geeft tot een tegenaanval om te voorkomen dat ze kapseist. Het geluid van de FX van de 20th Century Fox is goed, maar Warner Brothers gebruikt hier veel betere explosie-, beschietings- en zuigermotorgeluiden; het geluid van de FX die hier wordt gebruikt klinkt zelfs nog beter, ondanks het feit dat het in mono is opgenomen, dan veel stereogeluiden die in latere films worden gebruikt.<br /><br />Het lot van Holly en Doug is verreweg het beste karakter dat in de film wordt uitgebeeld en is bijzonder sterk aan het eind; de film slaat een belangrijk detail over dat _Silliphant' De verfilming van de roman heeft een groot effect (een extra dialoog tussen Holly en Doug waarin Doug opmerkt dat er iets ontbreekt aan hun afspraak in haar auto), een detail dat enorm bijdraagt aan de relatie tussen Holly en de familie North. De familie North krijgt in hun hotel aan het begin van de aanval een geweldige scène te zien waarin commandant North, Ellie en hun dochter Patricia elkaar in de haren vliegen, te midden van de geruchten dat president Roosevelt Oahu aan de vijand heeft overgeleverd; Patricia en Ellie zijn hysterisch terwijl Michael zijn best doet om hen te kalmeren, en als Patricia aan haar moeder vraagt of ze ooit is verkracht (om te weten of ze zich zal verzetten als de Japanners het eiland binnenvallen) is de verbijsterde stilte van Ellie en commandant North opvallend effectief. <br /><br />De soap opera van North is uiteindelijk wat deze film echt bijeenhoudt en hem zo goed maakt als hij is.
Possible spoilers<br /><br />Pearl was one of many lengthy mini-series made in the latter 1970s and early 1980s, and the passage of time has been good to this film. The cast is surprisingly good, the plot moves well, and the contrasts involved in the film are striking.<br /><br />There are two main subplots which revolve around the 1941 Pearl Harbor attack - first is the relationships between MP Colonel Jason Forrest, his wife, and varied others under Forrest's command, notably his XO Captain Calvin Lanford (a particularly effective performance by Robert Wagner). The second is the relationship between Navy Junior Grade Lieutenant Douglas North (Gregg Henry in his most memorable performance) and his family, headed by his Navy Commander father (Richard Anderson, who plays about the only officer in the film whose head stays on straight throughout), along with a local Japanese news writer with whom Doug went to school in Oahu, Holly Nagata (Tiana Alexandra, who if I read her IMDb biography right, was all of 16 when this film was made).<br /><br />The interaction between Doug and Holly is the best part of the film, as we see the less-than-enthusiastic reaction by Doug's father and mother Ellie (Marion Ross overdoing it at times) and the hostile reaction by Holly's tradition-minded mother and father to the presence of Doug in their daughter's life; Holly's plea to her father for tolerance is a strikingly effective speech showing a fact too often forgotten in PC circles - bigotry is a two-way street.<br /><br />The greatest contrast in the film lies in its use of stock SFX/action footage from 1970's Tora! Tora! Tora! - the comparative decadence and ill-discipline of the American side contrasts sharply with the near-Cylon-esquire discipline of the Japanese First Air Fleet as it sails toward Hawaii. Chuichi Nagumo, commander of the First Air Fleet, is here portrayed by So Yamamura via footage from Tora! Tora! Tora!, with new dubbing in both Japanese and English; some of the English dubbing is unintentionally humorous over some post-attack scenes involving attack leader Mitsuo Fuchida and his crew chief, and officers aboard the carrier Soryu when the fleet's recall order goes out - given what these men actually say (via Tora's captions) the new dubbing mixes things up a little.<br /><br />The film gets some details wrong - when Nagumo gets word that the first wave has sunk numerous US ships, he orders the launching of the second wave; in fact the second wave took off an hour before the first wave made contact with their targets. The film also gets wrong the exact time the first wave broke off its attack and also shows torpedo planes in the second wave, when only the first wave had such. Granted, this is nitpickery<br /><br />The actual attack is presented in most of its entirety - some key scenes missing include early torpedo hits on Battleship Row and hits on the West Virginia before her skipper gives the order to counter-flood and stop her from capsizing. The film uses superior sound FX in presenting the attack - the sound FX used by 20th Century Fox are good, but Warner Brothers uses far better explosion, strafing, and piston airplane engine sounds here; the sound FX used here sound even better, despite being recorded in mono, than many stereo sounds used in later films.<br /><br />The fate of Holly and Doug is by far the best character interplay throughout the film and is especially strong at the end; the film skips an important detail that Silliphant's novelization includes to great effect (some extra dialogue between Holly and Doug where Doug notes something missing from their date in her car), a detail that adds enormously to the relationship between Holly and the North family. The North family also gets a great scenery-chomping scene between Commander North, Ellie, and their daughter Patricia at their hotel early in the attack amid rumors that President Roosevelt has surrendered Oahu to the enemy; Patricia and Ellie are hysterical as Michael struggles to keep them calm, and when Patricia asks her mother if she's ever been raped (wanting to know whether to resist should the Japanese invade the island) the stunned silence by Ellie and Commander North is strikingly effective.<br /><br />The North soap opera ultimately is what really holds this film together and makes it as good as it is.