In 2001 schatten dokter Richard Estes en dokter Neil Alan Weiner dat er een miljoen kinderprostituées op de wereld zijn en dat de gemiddelde leeftijd waarop ze zich in de prostitutie begeven tussen de elf en de dertien jaar ligt. Dit verontrustende onderwerp is door de filmindustrie grotendeels genegeerd, met uitzondering van _London to Brighton_ van Lilya-4-Ever en Paul Williams. Met Lorraine Stanley in de rol van Kelly, een gewiekste prostituee, en Georgia Groome als Joanne, een weggelopen meisje van elf, is _London to Brighton_ een lowbudget, maar taaie, compromisloze thriller die het leven van twee jonge prostituees, de roofdieren die op hen azen en de criminele onderwereld van de Britse maatschappij dramatiseert. <br />Hoewel het soms moeilijk is om naar de film te kijken vanwege de gewelddadige beelden, straalt de film een menselijkheid uit die dwars door de wanhoop heen schijnt. Als de film van Londen naar Brighton begint, verstoppen twee hysterische jonge meisjes zich midden in de nacht in een openbaar toilet in het Londense Victoria Station. Het jongste meisje, mogelijk pas elf of twaalf jaar oud, haar gezicht besmeurd met lippenstift en blauwe plekken, huilt dikke tranen terwijl het oudere, mollige meisje haar probeert te troosten, hoewel haar eigen gezicht een en al striemen en blauwe plekken is. Beide meisjes verstoppen zich voor hun pooier Derek (Johnny Harris) en zijn cliënt Stuart Allen (Sam Spruell) na een verknoeide klus waarbij de cliënt zelf gewond is geraakt. Zijn vader, Duncan Allen (Alexander Morton) stierf in het appartement van de cliënt.<br />Het begon toen Kelly, in opdracht van Derek, op zoek ging naar een minderjarig meisje om in de behoeften van zijn rijke cliënt te voorzien. Nu ze op de vlucht is, laat Kelly Joanne achter in het toilet terwijl zij wat 'werk' doet om geld bij elkaar te krijgen voor een bezoek aan een onderduikadres in Brighton. De film ontvouwt zich op een niet-lineaire manier en in flashbacks komen we geleidelijk aan de smerige details te weten. Terwijl de meisjes naar Brighton gaan om dekking te zoeken, zijn Derek en zijn trawant Chum (Nathan Constance) gedwongen actie te ondernemen tegen de meisjes voordat ze zelf de prijs moeten betalen, en ze zijn vastbesloten hen op te sporen. De film is onlangs uitgebracht op een ondertitelde dvd met commentaar van de regisseur en anderen, een alternatieve afloop en acht verwijderde scènes. Van het begin tot het eind straalt de film energie en spanning uit, in een tijdsbestek van slechts 85 minuten. Hoewel sommige scènes een gevoel van verloren hoop suggereren, door de moed en de liefdevolle bescherming van Kelly en de kinderlijke onschuld van Joanne, is er ook een gevoel van mogelijkheid. Paul Williams, die op het filmfestival van Edinburgh de Best New Director Award heeft gewonnen met een stijl die doet denken aan de rauwe directheid van Shane Meadows en het sociale bewustzijn van Ken Loach, heeft van Londen tot Brighton een uitmuntende eerste film gemaakt.
In 2001, Dr. Richard Estes and Dr. Neil Alan Weiner estimated that there are one million child prostitutes in the world and the average age of entry into prostitution is between 11 and 13. This disturbing subject has been largely ignored by the movies, with the exception of Lilya-4-Ever and Paul Williams' London to Brighton. Containing stellar performances by Lorraine Stanley as Kelly, a street-smart prostitute, and Georgia Groome as Joanne, an 11-year-old runaway, London to Brighton is a low budget but gritty, uncompromising thriller that dramatizes the lives of two young prostitutes, the predators who prey on them, and the criminal underworld of British society.<br /><br />Though it is sometimes hard to watch because of the graphic violence, the film conveys a sense of humanity that shines through the despair. As London to Brighton begins, two hysterical young girls hide in a public toilet in London's Victoria Station in the middle of the night The younger girl, possibly only 11 or 12, her face smeared with lipstick and bruises, cries copious tears while the older, chubbier girl tries to comfort her though her own face is a mass of welts and black and blue marks. Both girls are hiding from their pimp Derek (Johnny Harris) and his client Stuart Allen (Sam Spruell) after a botched job in which the client's father, Duncan Allen (Alexander Morton) died in the client's apartment.<br /><br />It began when Kelly, on orders from Derek, went scouting for an underage girl to match the needs of his wealthy client. Now on the run, Kelly leaves Joanne in the rest room while she does some "work" to obtain money to visit a safe house in Brighton. The film unfolds in a non-linear fashion and we gradually learn the sordid details in flashbacks. As the girls head to Brighton to take cover, Derek and his cohort Chum (Nathan Constance), forced to take action against the girls before they have to pay the price themselves, are determined to track them down.<br /><br />Recently released on a subtitled DVD that includes a commentary by the director and others, an alternate ending, and eight deleted scenes, London to Brighton packs a wallop. Energy and tension adorn the film from start to finish, a span of only 85 minutes. Though some of the scenes indicate a sense of lost hope, in the courage and loving protectiveness of Kelly and the childlike innocence of Joanne, there is also a sense of possibility. Winner of the Best New Director Award at the Edinburgh Film Festival with a style reminiscent of the raw immediacy of Shane Meadows and the social awareness of Ken Loach, Paul Williams in London to Brighton has delivered an outstanding first feature.