Ik was bang dat de film die een van de meest dramatische gebeurtenissen in de moderne geschiedenis in beeld brengt, gehinderd zou worden door kale decors en andere tekortkomingen als gevolg van gebrek aan fondsen in Hongarije, of dat de weergave van de gebeurtenissen zou worden ontsierd door nationaal zelfmedelijden. Maar het bleek een evenwichtige, historisch correcte film te zijn die grote nieuwsgierigheid wekt naar wat er in oktober en november 1956 in de straten van Boedapest (en elders in Hongarije) gebeurde, en die naar mijn mening een enorme sympathie opwekt voor de Hongaarse burgers in die tijd, en voor het land in het algemeen.<br />Directeur Kata Dobo had alle reden om bepaalde elementen te gebruiken die bekend zijn uit commerciële 'westerns'. Het is een belangrijk verhaal dat een breder publiek zou moeten aanspreken. Veel te veel mensen weten waarschijnlijk weinig of niets over deze gebeurtenissen. De Olympische Spelen en de behoefte aan liefde zijn parallelle verhalen in de film die we allemaal begrijpen, maar die toch niet melodramatisch zijn.<br />Dit laat ons over om te begrijpen waar de opschudding van de revolutie, de represailles van de geheime politie en uiteindelijk de doofpot van 'het Westen' over ging. Ik kan me voorstellen dat de Hongaren die betrokken waren bij het maken van deze film hun ziel erin hebben gelegd. Het minste wat we kunnen doen is deze keer luisteren naar wat ze te zeggen hebben. Als de film eenmaal is afgelopen, kan ik me niet voorstellen dat iemand de boodschap niet heeft begrepen.<br />Het is onvermijdelijk dat een film die een revolutie laat zien zonder de enorme (en vaak buitensporige) financiering van 'western'. De film kan alleen voorbeelden geven van belangrijke ingrediënten: de molotovcocktails, overtuiging en twijfel, Russische wreedheid, verdeelde loyaliteiten, chaotische hulpdiensten, onbezonnen tieners, familievetes, eerlijkheid en misleiding. Deze ware aspecten komen niet alleen voldoende, maar ook goed over, vooral een van de opmerkelijkste: de vrouwen in de voorste gelederen van de strijd.<br />De bescheiden kleuring is in overeenstemming met de tijd en de stemming. De toeschouwer wordt van het ene realistische tafereel naar het andere gedragen, even snel als de verbijsterende snelheid van de revolutie zich op dat moment moet hebben voltrokken. Destijds waren de leiders van het Westen, met president Eisenhower boven aan de lijst, bang om de Koude Oorlog te verergeren, en hun steun voor de Hongaarse roep om vrijheid werd beschamend op de proef gesteld, maar zoals de scènes van de Olympische Spelen in Melbourne lieten zien, was de publieke opinie niet onbeschermd. Deze film biedt voor sommigen een uitstekende gelegenheid om zich te herinneren wat er in 1956 werkelijk in Hongarije is gebeurd, voor anderen een eerste inzicht. Gelukkig greep de jury van het internationale filmfestival in Berlijn de gelegenheid aan.
I feared this film highlighting one the most dramatic events in modern history would be hampered by bare stage sets and other shortcomings resulting from short funding in Hungary, or the portrayal of events would be marred by national self-pity. It turned out to be nothing short of a well-balanced, historically correct film that arouses great curiosity about what went on in the streets of Budapest (and elsewhere in Hungary) in October and November 1956, and in my mind provokes enormous sympathy for the Hungarian civilians at the time, and the country in general.<br /><br />Director Kata Dobo has had every good reason to use certain elements familiar to commercial "western" films. It is an important story that should reach a wider audience. Far too many probably know little or nothing about these events. The Olympic games and the need for love are parallel stories in the film which we all understand, and yet are not melodramatic. <br /><br />This leaves us to grasp just what the turmoil of revolution, secret police reprisals and finally the deaf ear of "the West" was about. I can imagine the Hungarians involved in making this film have put their souls into it. The least we can do is to listen this time to what they have to say. The film once over, I can't imagine anyone not getting the message.<br /><br />It is inevitable that a film portraying a revolution without the massive (and often excessive) funding of "western" films, can only show examples of key ingredients - the Molotov cocktails, conviction and doubt, Russian brutality, divided loyalties, chaotic emergency services, daredevil teenagers, family divisions, honesty and deception. These true aspects come across not only sufficiently, but well, especially one of the most noteworthy of them: the women at the forefront of the fighting. <br /><br />The modest colouring is in tact with the time, and the mood. The observer is carried from one realistic scene to the another as quickly as the bewildering swiftness of the revolution must have unfolded at the time.<br /><br />At the time, in fear of making the cold war colder, the leaders of the West, with President Eisenhower at the top of the list, support for the Hungarian cry for freedom was shamefully guarded, but as the scenes from the Melbourne Olympics demonstrated, public opinion was not unguarded. This film presents an excellent opportunity for some to recall what really happened in Hungary in 1956, for others a first insight. Luckily the jury of the Berlin international film festival seized the opportunity.