Waarschuwing: deze recensie bevat spoilers.<br />Mijn ervaring met buitenlandse films is over het algemeen niet erg goed. Wat er gebeurt, is dat alle professionele filmcritici lyrisch zijn over een bepaalde buitenlandse film, en dat mijn meer intellectuele vrienden me overreden om met hen mee te gaan. En als ik dan daadwerkelijk naar de film kijk, blijkt hij te gaan over fysiek onaantrekkelijke mensen van middelbare leeftijd die sigaretten roken en abstracties bespreken. Na ongeveer twintig minuten ondertitels lezen die uit een filosofieboek hadden kunnen komen, val ik voor de rest van de film in slaap. Dat komt niet doordat ik een lelijke Amerikaan ben. Ik heb mijn jeugd in Canada doorgebracht en op Canadese films heb ik dezelfde reactie. Ik vind de meeste buitenlandse films die het in Amerika maken (zoals de meeste Amerikaanse films die het in Amerika maken) gewoon saai. Maar de reden dat ik naar die films blijf gaan, is dat er af en toe een aangename verrassing is. 'Life is Beautiful' is daar een goed voorbeeld van. En deze film ook.<br />Deze film gaat over de eerste ervaring van een oude vrouw in de grote stad. Haar gewelddadige echtgenoot is ziek geworden en moet naar het ziekenhuis in de grote stad voor behandeling. De enige andere persoon in de stad die ze kent, is haar dochter Maria.<br />Maria is een overdreven cynische alcoholiste die haar vader haat. Ze heeft er een hekel aan om als schoonmaakster te moeten werken en geeft er de schuld van dat ze arm is. Ze is vijandig tegen iedereen die aardig tegen haar is en ze vindt de ideeën van haar moeder over wat goed is voor anderen jammerlijk naïef. Het wordt nog erger als ze zwanger wordt en haar egoïstische bullebak van een vriendje weigert zijn verantwoordelijkheid te nemen.<br />Maar het echte middelpunt van de film is niet Maria, maar haar moeder en haar relatie met de vriendelijke oude man die in het flatgebouw van Maria woont. De oude man woont alleen met alleen een Duitse herder die Achilles heet om hem gezelschap te houden. De moeder en de oude man sluiten vriendschap en de oude man wordt verliefd op haar. En als ze haar man in het ziekenhuis bezoekt, besnuffelt haar man haar en zegt tegen haar dat ze naar andere mannen stinkt.<br />Ik vond deze film buitengewoon boeiend en boeiend. Wat ik vooral leuk vond, was dat hoewel hij niet bezweek voor Maria's cynisme, hij ook geen klap uitdeelde over de manier waarop de wereld werkelijk in elkaar zit. Ik was ervan overtuigd dat de moeder haar man zou verlaten voor de oude man, maar ik wist dat het nooit zou gebeuren (ondanks het feit dat ze toegeeft dat de oude man een beter mens is dan haar man). Ik wilde dat Maria's vriend (die niet helemaal slecht is) een goed vriendje en een goede vader zou zijn, maar ik wist dat het ook niet zou gebeuren. <br />Deze film is ontroerend zonder kitscherig te zijn. Hij is hartverwarmend zonder stroperig te zijn. De enige echte zwakke punten van de film zaten hem in het begin en helemaal aan het eind. In het begin had ik het gevoel dat ik net in het midden begon, omdat er blijkbaar al zoveel was gebeurd dat niet was getoond. En ik dacht dat de laatste twintig minuten van de film tot tien hadden kunnen worden teruggebracht zonder dat ze hun uitwerking hadden verloren.<br />Mijn oorspronkelijke standpunt over buitenlandse films blijft zoals ze zijn: ze worden meestal overschat door critici, gewoon omdat ze niet in een Hollywood-filmfabriek zijn gemaakt. Maar af en toe komt er een langs als 'Solas', waar de lof gerechtvaardigd is.
Warning: this review contains spoilers.<br /><br />My experience with foreign films has generally not been very good. What happens is that all the professional movie critics will absolutely rave about a certain foreign movie, and my more intellectual friends will convince me to go see it with them. Then, when I'm actually watching the film, it will turn out to be about physically unattractive middle-aged people smoking cigarettes and discussing abstractions. After about twenty minutes of reading subtitles that could have been taken from a philosophy textbook, I fall asleep for the rest of the film. This is not because I am an ugly American. I spent my childhood in Canada, and I have the same reaction to Canadian films. I just happen to think most foreign movies that make it to America (like most American movies that make it to America) are dull. The reason I keep going to these films, however, is that occasionally there will be a pleasant surprise. "Life is Beautiful" is a good example. So is this film.<br /><br />This movie is about an old woman's first experience in the big city. Her abusive husband has fallen ill and has had to go to the big city hospital for treatment. The only other person in the city she knows is her daughter Maria.<br /><br />Maria is an overly-cynical alcoholic who hates her father. She resents having to work as a cleaning lady and blames all her woes on being poor. She lashes out in hostility to anyone who is kind to her and she thinks her mother's ideas about doing unto others is woefully naive. Things get worse when she gets pregnant and her self-centered bully of a boyfriend refuses to take responsibility.<br /><br />The real center of the movie, however, is not Maria, but her mother and her relationship with the kindly old man who lives in Maria's building. The old man lives alone with only a German shepherd named Achilles to keep him company. The mother and the old man strike up a friendship, and the old man falls in love with her. And when she visits her husband in the hospital, her husband sniffs her and tells her she stinks of other men.<br /><br />I found this movie extremely engaging and engrossing. What I particularly liked was that although it didn't give in to Maria's cynicism, neither did it pull any punches as to the way the world really works. I rooted for the mother to leave her husband for the old man, but I knew it would never happen (despite the fact that she admits that the old man is a better human being than her husband). I wanted Maria's boyfriend (who isn't all bad) to be a good boyfriend and a good father, but I knew it wouldn't happen either.<br /><br />This film is touching without being schlocky. It's heart-warming without being syrupy. The film's only real flaws were at the very start and the very end. At the start, I felt like I was just coming in at the middle since so much had apparently already happened that wasn't shown. And I thought the film's last twenty minutes could have been cut to ten without losing their impact.<br /><br />My original stance on foreign films stays as is: they tend to be overrated by critics simply because they weren't made in a Hollywood movie factory. But occasionally one comes along like "Solas" where the praise is justified. 9 out of 10.