Gezien de thema's van deze film is het bijzonder jammer dat het zo'n saaie, moeizame oefening in slecht filmen is. De cast lijkt óf gedrogeerd óf niet gedrogeerd genoeg, met uitzondering van Paul James als Shawn en Walton Goggins als Joe, die tenminste leek te ademen. De decors en de belichting waren afschuwelijk. De make-up en de kleding waren nog erger. Het schrijven was gekunsteld en er werd heen en weer gelopen voor een gedeprimeerde schildpad. Anthony LaPaglia leek niet dezelfde acteur die zoveel goede rollen heeft gespeeld. Isabella Rossellini leek met botox geïnjecteerd te zijn en liep/praatte als een robot. De soundtrack was het meest irritante aan de film. Het was net Philip Glass op downers aan de piano. Vingernagels op een schoolbord. Misschien klopte het beeld van een vervallen woningbouwproject in een grote stad wel. Maar het lijkt nogal pathetisch dat dat element het verlossende deel van de film was, vind je niet? Er worden verwijzingen gemaakt naar krankzinnigheid, incest, kindermishandeling en homofobe verkrachting. Zoals in 'O, trouwens...' Op de dvd die ik heb bekeken, had ik een interview met de schrijver/regisseur die trots sprak over de verfraaiingen die hij aan het oorspronkelijke stuk heeft aangebracht. Het is eng om te bedenken dat hij dacht dat de film beter was dan het oorspronkelijke stuk.
Given the themes of this movie, it is particularly sad that it is such a boring and plodding exercise in poor film-making. The cast seems either drugged or not drugged enough, with the exceptions of Paul James as Shawn and Walton Goggins as Joe, who seemed to be breathing at least. The staging and lighting were horrific. The make-up and wardrobe were worse. The writing was stilted and paced for a depressed tortoise. Anthony LaPaglia did not seem the same actor who has done so many good roles. Isabella Rossellini appeared to have been injected with Botox and walked/talked like a robot. The soundtrack was the most annoying thing about the film. It was like Philip Glass on downers at the piano. Fingernails on a chalk board. Perhaps the portrayal of a really broken down housing project in a big city was accurate. But it seems quite pathetic that that element was the redeeming part of the movie, doesn't it? Glancing references are made to insanity, incest, child molestation, and homophobic rape. As in "Oh, by the way...." The DVD I watched had an interview with the writer/director who proudly spoke of the embellishments he made to the original play. It's scary to think he thought the movie was better than the original play.