Oké, ten eerste: Ben Affleck is een van de partners van een gerenommeerd bureau in Hollywood. Ongeveer halverwege klaagt hij dat hij nooit een deal kan sluiten of dingen voor elkaar krijgt. Hoe is zo iemand in godsnaam hoofd van een gerenommeerd bureau in Hollywood geworden? Ten tweede: waarom maken we ons druk om hem? Hij is oppervlakkig, oninteressant en zijn leven heeft geen enkele betekenis. Daar gaat het om, neem ik aan, maar dit is geen Jerry MacGuire en er zijn hier geen verborgen interessante diepten te vinden. Ten derde: zijn vrouw, een topmodel, heeft absoluut geen karakter. Ze loopt maar te mokken over hoeveel ze van hem houdt (ook al is ze...). Maar we komen niets over haar te weten, behalve dat ze geen persoonlijkheid heeft. De emotionele kern van de film zou moeten zijn of hij weer bij haar terugkomt, maar we hebben geen enkele reden om aan te nemen dat ze <0xC3><0xBC>berhaupt weer bij elkaar zouden moeten zijn (en nee, die idiote virtuele CGI-sequentie van hun duikavonturen biedt die context niet). Ten vierde: de Aziatische vrouw die Bens spullen steelt. 's dagboek <0xE2><0x80><0x93> elke keer dat de mensen van het agentschap die vrouw ontmoeten, doet ze (A) alsof ze het dagboek in haar tas heeft (wat het stomste is wat je kunt doen om het mee te nemen naar een ontmoeting met hen) en (B) steelt ze het van haar en zet ze een vrolijke, Keystone Cops-achtige achtervolging in die volkomen absurd en onnodig is omdat... het is niet aan hen om ermee te beginnen. het is eigendom. bel de politie, jullie zes mensen met mobiele telefoons!!! Maar nee, nee, dat zou logisch zijn. En ten slotte (hoewel ik nog wel even door kon gaan) het einde waarin Ben en Rebecca wegrijden uit Hollywood naar wie weet waarheen. Ik dacht bij mezelf: waar gaan ze heen? Ze kunnen alleen maar functioneren in Hollywood. Ze kennen geen ander bestaan buiten Hollywood. De kijker kan zich ze nergens anders voorstellen op de manier waarop ze zijn gepresenteerd. Deze film had absoluut geen emotionele of logische betekenis, ik begreep helemaal niets van de visie van de schrijver-regisseur op het personage van Ben Affleck. Ik wil Ben niet afkraken <0xE2><0x80><0x93> hij is echt goed als hij op de juiste manier wordt gebruikt <0xE2><0x80><0x93> terwijl ik de schuld geef aan het script en de regie, waardoor hij met een gezicht als een oorwurm (en in zijn Armani-pak) rondliep.<br />O, ik vond Howard Hesseman wel leuk.
Okay, first of all, Ben Affleck is one of the partners of a high-powered Hollywood agency. About halfway through, he moans about never being able to close a deal or get things done. How the hell did someone like that become head of a high-powered Hollywood agency? Second, why do we care about him? He's shallow, uninteresting and his life is meaningless. That's supposed to be the point, I gather, but this is no Jerry MacGuire and no hidden interesting depths are to be found here. Third, his supermodel wife (!) has absolutely no character. She mopes around about how much she loves him (even though she's been having an affair with one of his clients), but we learn nothing about her except that she has no personality. The whole movie's emotional center is supposed to be whether he gets back together with her, but we have no reason to think they should be together in the first place (and no, the idiotic virtual CGI sequence of them scuba-diving doesn't provide that context). Fourth, the Asian woman who steals Ben's journal - every time the agency folk meet this woman, she (A) HAPPENS to have the journal in her purse (which would be the stupidest thing in the world to carry to a meeting with them) and (B) they STEAL it from her and run in a merry Keystone Cops-like chase that's completely absurd and unnecessary since...IT'S NOT HERS TO BEGIN WITH. IT'S STOLEN PROPERTY. CALL THE POLICE, YOU SIX PEOPLE WITH CELL PHONES!!! But, no, no, that would make sense. And finally (although I could go on and on), the ending where Ben and Rebecca ride away from Hollywood to who knows where. I thought to myself, where are they going? They can only function in Hollywood. They have no other existence beyond Hollywood. The viewer can't conceive of them anywhere else the way they've been presented. This movie made absolutely no emotional or logical sense, I didn't understand the writer-director's take on Ben Affleck's character at all. I don't want to bag on Ben - he's actually good when used correctly = I blame the script and direction that left him standing around with egg on his face (and on his Armani suit).<br /><br />Oh, I did like Howard Hesseman.