De Enterprise gaat een onderzoek instellen naar wat een zeer traag voortschrijdende virale vorm van massahysterie lijkt te zijn, die in de loop der eeuwen verscheidene bloeiende beschavingen op vele planeten heeft vernietigd. Spock bestudeert de epidemiologie van het verschijnsel aan het begin van de episode en ontdekt dat het traject van de epidemie een kolonie van de Federatie op zijn pad brengt. Sam Kirk, zijn vrouw en hun zoon wonen in deze kolonie.<br />Kapitein Kirk wordt direct getroffen door de betrokkenheid van zijn gezin bij dit alles en Shatner speelt het heel aardig als kapitein wiens professionaliteit en rationele oordeel worden bedreigd en wiens gebruikelijke rationele ondersteuningsstructuur (Spock) ook in gevaar is en niet beschikbaar. In een scène die, helaas niet uitgeprobeerd door het middelmatige script, de moeite niet waard was, komt dr. McCoy tot zijn recht en vervult, verrassend genoeg, zowel zijn gebruikelijke rol als die van de grote eerste officier.<br />Herschel Daugherty regisseert deze gedenkwaardige aflevering van TOS, en levert een bewonderenswaardige prestatie met een wat zwak script. Het script van Stephen Carabatsos zorgt voor wat problemen voor de acteurs (vooral Nimoy, Barrett en Kelley) en maakt het tempo - net als zijn vorige poging 'Marsliederen' - een beetje inconsequent. Kelley en Shatner zijn werkelijk opmerkelijk, ondanks deze uitdagingen.<br />De aflevering maakt ook heel goed gebruik van decors, met een minimaal gebruik van achtergronden en zorgvuldig gekozen locaties voor zeldzame openluchtopnamen. De karakters van de hoofdpersonen worden heel aardig uitgediept, de zich ontwikkelende rivaliteit en vriendschap tussen McCoy en Spock wordt versterkt, en de machtige <0xE2><0x80><0x94> zij het onopgeloste <0xE2><0x80><0x94> relatie tussen Christine Chapel en Spock begint. Ten slotte is dit (en de grote vroegere Stad aan de Rand van de Eeuwigheid) een van de eerste afleveringen die de (ongelukkig genoeg grotendeels over het hoofd geziene en niet onderkende) subtiliteit van het acteertalent van William Shatner uitbuit door Kirks privé-leven in de weg van zijn beroepspraktijk te plaatsen. Dit werd een belangrijk thema toen de serie zijn 2e en 3e seizoen inging.
The Enterprise is going to investigate what appears to be a very slow-moving viral form of mass-hysteria which has, over centuries, brought several thriving civilizations on many different planets down. Spock reviews the epidemiology of the phenomenon at the beginning of the episode, revealing that the trajectory of the epidemic places a Federation colony directly in its path. Sam Kirk, his wife and their son, live in this colony.<br /><br />Captain Kirk is directly affected by his family's involvement in all of this, and Shatner does a very nice job of portraying a captain whose professionalism and rational judgment are threatened, and whose usual rational support structure (Spock) is also imperiled and unavailable. In a scene which was, unfortunately underexploited by the mediocre script, Dr. McCoy rises to the occasion and, surprisingly, fills both his usual role and that of the great first officer.<br /><br />Herschel Daugherty directs this memorable episode of TOS, and does an admirable job with a somewhat weak script. The Stephen Carabatsos script creates some problems for the acting (particularly Nimoy, Barrett and Kelley), and - like his previous effort "Court Martial" - makes the pace a bit inconsistent. Kelley and Shatner are truly remarkable despite these challenges.<br /><br />The episode also uses setting very nicely, with a very minimal use of backdrops and carefully chosen locations for rare open air shots. Additionally, Spock's character is very nicely examined, the developing rivalry and friendship between McCoy and Spock is enhanced, and the powerful - though unresolved - relationship between Christine Chapel and Spock begins. Finally, this (and the great earlier City on the Edge of Forever)is one of the first episodes to exploit the (unfortunately largely overlooked and unrecognized) subtlety of William Shatner's acting ability by placing Kirk's personal life in the way of his professional practice. This became a major theme as the series continued into its 2nd and 3rd seasons.