Er is niets opwindender dan te zien hoe een gehaaide Hollywoodster als Sally Field in de goot terechtkomt, zoals in 'Back Roads'. Op een gegeven moment zijn zij en haar twee vriendjes (Tommy Lee Jones en David Keith) op een kermis zonder geld. Geen probleem! Sally doet haar haar in model en zegt tegen de jongens: 'Blijf maar niet op.' Ze weet hoe ze geld moet verdienen (met haar lichaam) en gaat nonchalant aan de slag. Ze bewijst niemand iets <0xE2><0x80><0x93> dat is haar tweede natuur <0xE2><0x80><0x93> en als Keith haar een 'hoer' noemt, zegt ze tegen hem: 'Een hoer is een zestienjarige met een slechte reputatie. Ik... ben... een... hoer!' Er zijn veel momenten om te koesteren in dit ruwe juweel: Field die voor de school staat waar het jongetje dat ze voor adoptie heeft afgestaan, naar school gaat en zijn boze moeder tegen het lijf loopt; Field die een brief schrijft aan hetzelfde kind, waarin ze hem vertelt hoe erg ze het vindt; Jones en Field die na een ruzie uit hun bus stappen en ieder hun eigen weg gaan, ieder voor zich sjokkend door twee stoffige straten. Het is een eersteklas komedie over twee mensen die de voor de hand liggende sentimentaliteit van de hele conceptie overwinnen en een gedenkwaardig duo vormen.
There's nothing more exciting than seeing a slick Hollywood player like Sally Field getting down-and-dirty like she does in "Back Roads". At one point, she and her two male pals (Tommy Lee Jones and David Keith) are at a county fair and have no money. No problem! Sally fixes her hair and says to the guys, "Don't wait up." She knows how to make money (with her body) and nonchalantly sets out to do it. She's proving nothing to no one--it's second-nature to her--and when Keith calls her a 'whore' she tells him, "A whore is a sixteen-year-old with a bad reputation. I...am...a...hustler!" There are many moments to cherish in this rough jewel: Field standing outside the school where the little boy she gave up for adoption attends, running into his angry mother; Field writing a letter to the same child, telling him how sorry she is; Jones and Field getting off their bus after a fight and going their separate ways, each trudging down two dusty streets. It's a top-notch road comedy with Field and Jones overcoming the obvious sentimentality of the overall conception and making a memorable duo. *** from ****