Na de Braziliaanse cultserie 'City of Men' (2002-2005) zijn Acerola (Douglas Silva) en Laranjinha (Darlan Cunha), twee straatkinderen in de tienerleeftijd die in Morro da Sinuca (een van de 800drijf favela's van Rio) wonen, nu bijna achttien en staan ze voor de problemen van de volwassenheid. Het vaderschap <0xE2><0x80><0x93> in een sociaal milieu waar de meeste kinderen zonder vader opgroeien <0xE2><0x80><0x93> is hier het sleutelthema: Acerola is nu een tienervader die voor zijn zoontje moet zorgen als zijn tienervrouw naar S<0xC3><0xA3>o Paulo verhuist om als oppas te gaan werken; en Laranjinha is op zoek naar de identiteit van zijn onbekende vader, om tot de ontdekking te komen dat hij nog leeft en een ex-gedetineerde is die voorwaardelijk vrij is. Op de achtergrond beheerst de gewelddadige, berooide, wetteloze drugsbende het leven in de favela's van Rio.<br />Een soort mengeling van Fernando Meirelles' (hier co-producent) 'Stad van God' in visuele stijl en 'Oliver Twist' in geest is een van de belangrijkste problemen van 'Stad der Mensen': we hebben te maken met Acerola's onmogelijk snelle opsporing van de verblijfplaats van Laranjinha's vader. En Acerola's grootmoeder die dakloos wordt en door haar familie in de steek wordt gelaten (in de meest onechte oplossing van de film). En handelaar Nefasto die plotseling overloopt naar de bende; en Acerola's één op een miljoen-spotter Fiel die nog leeft, en de onechte oplossing die Acerola's en Laranjinha's vaders met elkaar verbindt, enzovoort.<br />Directeur Paulo Morelli <0xE2><0x80><0x93> die de bijna onzichtbare 'Predeo da Paz' maakte. Zijn beelden zijn (te) soigné: de zwarte lichamen hebben een gouden glans, met parelachtige zweetdruppels en stralend witte tanden. Hij heeft de cinéma-vérité-stijl overgenomen (in het camerawerk, de dialogen, de optredens), nu de rigueur in films over 'de harde werkelijkheid'. De met een Oscar bekroonde redacteur Daniel Rezende ('Stad van God', 'Motorboeken') probeert alles snel te laten gaan, zodat we geen tijd hebben om na te denken over plotgaten en trucs. Antonio Pinto's muziek is prachtig, maar onverklaarbaar ouderwets voor een film over tieners. Het geluidsontwerp en de effecten zijn subliem. De cast <0xE2><0x80><0x93> de meesten uit de tv-serie <0xE2><0x80><0x93> wordt gevraagd meer van hetzelfde te doen. Douglas Silva (Acerola) vertrouwt op zijn intuïtieve acteertalent en zijn grote, expressieve vissengezicht. Jonathan Haagensen (als drugsbaron Madrugad poro) acteert weer met zijn pruilmondje en blote bovenlijf in zijn gebruikelijke nonchalante stoere-jongensstijl, en ziet er toepasselijk stoned uit. Babu Santana doet zoals gewoonlijk een beetje aan decorum-kauwgom kauwen als handelaar. Camila Monteiro, Luciano Vidigal (een gevoelige acteur met een onmogelijke rol) en anderen herhalen hun tv-rollen. Eduardo BR als Nefasto suggereert een bloeiend talent; Rodrigo dos Santos als Laranjinha's vader heeft een geweldig filmgezicht, en eersteklasacteurs Pedro Henrique (Caju) en Nastonma Silva (Camila) zijn gevoelig geregisseerd. Het beste is Darlan Cunha als Laranjinha: no-nonsense, beduusd, geestig en vindingrijk, zijn uitgestreken gedrag is de essentie van de 'carioca cool'.<br />Maar er is iets vervelends aan 'Cidade dos Homens': het is moeilijk om je te concentreren op Acerola's seksproblemen of Laranjinha's onwaarschijnlijke onmiddellijke gehechtheid aan zijn louche vader (zijn Rio's straatkinderen echt zo naïef?) als figuren als Caju (de onnozele, glamour zoekende tiener die zich bij de drugsbende aansluit) of die echt originele figuren <0xE2><0x80><0x93> de tienermeisjes die zich van 'gangsta's' hebben 'gered' tot ze zelf gangsta's zijn geworden <0xE2><0x80><0x93> schreeuwen om aandacht en ontwikkeling. een buddy-buddyfilm met de favela-drugsoorlog op de achtergrond, hoewel we allemaal weten dat het gewone leven op de een of andere manier altijd doorgaat, zelfs in de meest gewelddadige, primitieve realiteit.<br /><br />Door zich te concentreren op de persoonlijke problemen van Acerola en Laranjinha, hebben regisseur Morelli en schrijfster Elena Soárez ('House of Sand', 'Eu Tu Eles') een gevoelige snaar geraakt bij wat een flegmatieke buddyfilm had kunnen zijn. Ze gebruiken veel close-ups van de gezichten van de kinderen, zodat we niet worden afgeleid door de helse favela-achtergrond <0xE2><0x80><0x93> en toch springt de 'achtergrond' in onze schoot. Armoede, segregatie, racisme, drugs, vuurwapens en geweld, de afwezigheid van scholen, ziekenhuizen, formeel werk of overheidshulp, de ijzingwekkende omstandigheden van het leven in de favela's die meer dan een miljoen mensen in Rio treffen, zijn in feite de oorzaak van de meeste van de 'persoonlijke' problemen van Acerola en Laranjinha. Misschien zullen we op een dag allemaal ongevoelig genoeg zijn om dat soort achtergrond te beschouwen als een gewoon decor, maar nu nog niet.<br />"Stad der mensen" heeft in elk geval een groot voordeel: de laatste scène is lyrisch, ingenieus en vol humor - het is hilarisch.' Het was de grote finale van de succesvolle serie waarin de Braziliaanse tieners van de favela's de hoofdrollen speelden, tieners die meestal alleen in films en op tv te zien waren (en vaak, en tragisch genoeg, in het echte leven) als handelaars, junkies, dieven of lijken.
Following the cult Brazilian TV series "City of Men" (2002-2005), Acerola (Douglas Silva) and Laranjinha (Darlan Cunha), two orphaned, teenage street kids living in Morro da Sinuca (one of Rio's 800+ favelas), are now about to turn eighteen and face the issues of adulthood. Fatherhood -- in a social milieu where most kids grow up fatherless -- is the key theme here: Acerola is now a teen dad who has to take care of his baby boy when his teen wife moves to São Paulo to work as a babysitter; and Laranjinha is on the search of the identity of his unknown father, only to discover he's alive and is an ex-convict on parole. On the background, the violent, destitute, lawless, drug-gang controlled life in Rio's favelas. <br /><br />A sort of mix of Fernando Meirelles' (co-producer here) "City of God" in visual style and "Oliver Twist" in spirit, one of the major problems of "City of Men" is its contrived plot solutions: we have to deal with Acerola's impossibly fast finding of Laranjinha's father whereabouts. And Acerola's grandmother ending up homeless and abandoned by her family (in the film's phoniest solution). And trafficker Nefasto suddenly changing sides in the gang war; and Acerola's one-chance-in-a-million spotting trafficker Fiel still alive, and the phony solution linking Acerola's and Laranjinha's fathers in the past, etc.<br /><br />Director Paulo Morelli -- who made the practically unseen "Preço da Paz" and the insipid "Viva Voz", and directed some episodes of the "City of Men" TV series -- comes from the publicity world, and it certainly shows. His images are (too) soigné: the black bodies have a golden shine, with pearly sweat drops and blazingly white teeth. He adopts cinéma-vérité style (in the camera-work, dialog, performances), now de rigueur in films dealing with "stark realities". Oscar-nominated editor Daniel Rezende ("City of God", "Motorcycle Diaries") tries to keep things moving fast so we don't have time to think about plot holes and contrivances. Antonio Pinto's music is beautiful but inexplicably old-fashioned for a movie about teenagers. On a positive note, the sound design and effects are superb.<br /><br />The cast -- most of them from the TV series -- is asked to do more of the same. Douglas Silva (Acerola) relies on his intuitive acting and his big, expressive fish face. Jonathan Haagensen (as drug lord Madrugadão) again acts with his pout and bare torso in his usual laid back bad-boy style, looking suitably stoned. Babu Santana does his usual scenery-chewing in a bit as a trafficker. Camila Monteiro, Luciano Vidigal (a sensitive actor with an impossible part) and others repeat their TV roles. Eduardo BR as Nefasto suggests a blooming talent; Rodrigo dos Santos as Laranjinha's father has a great movie face, and first-timers Pedro Henrique (Caju) and Naíma Silva (Camila) are sensitively directed. The best is Darlan Cunha as Laranjinha: no-nonsense, nonplussed, witty and resourceful, his deadpan acting is the essence of the "carioca cool".<br /><br />But there's something bothersome about "Cidade dos Homens": it's hard to concentrate on Acerola's sex troubles or Laranjinha's unlikely instant attachment to his shady father (are Rio's street kids really this naive?) when characters like Caju (the dim-witted, glamor-seeking teenager who joins the drug gang) or those really original characters -- the teenage girls that have "upgraded" from "gangsta molls" to becoming gangstas themselves -- screamed for attention and development. The fact is it's weird to take "City of Men" for its face value, i.e. a buddy-buddy movie with the favela drug war on the background, though we all know ordinary life somehow always goes on even in the most violent, crude realities.<br /><br />By focusing on the personal problems of Acerola and Laranjinha, director Morelli and writer Elena Soárez ("House of Sand", "Eu Tu Eles", lending a sensitive touch to what could have been a stolid buddy movie) choose to concentrate on plot and characters, using a lot of big close-ups of the kids' faces so we won't be distracted by the hellish favela background -- and yet the "background" jumps right on our laps. Poverty, segregation, racism, drugs, guns and violence, the absence of schools, hospitals, formal employment or government assistance, the dire conditions of life in the favelas that affect over one million people in Rio are, in fact, the cause of most of Acerola and Laranjinha's "personal" problems. Maybe one day we'll all be desensitized enough to take that sort of background as routine scenery, but not right yet.<br /><br />"City of Men" has a major asset, anyhow: the final scene is lyrical, ingenious and filled with humor -- it's a great finale for the successful series that dared put on Brazilian TV favela teenagers as protagonists, teenagers who usually just show up in movies and TV (and, many times, and tragically, in real life) as traffickers, junkies, thieves or corpses.