Deze film portretteert een Kansas City uit de jaren dertig van de vorige eeuw vol gangsters, rassenonlusten, kleine criminelen en jazz, en als je alleen maar sfeer nodig had om een goede film te maken, dan zou dit een geweldige film zijn. Maar deze film heeft alleen maar sfeer, en dat is niet genoeg. Ik ben geen grote fan van Altman (van elke 15 van zijn films vind ik er maar 1 leuk), maar ik kijk naar alles waar Jennifer Jason Leigh in speelt, dus moest ik wel kijken. Leigh is prima, maar dit is niet zo'n elektrisch optreden waardoor ik zo'n fan ben geworden. Ik denk niet dat het mogelijk is om dit logge schepsel ook maar enige elektriciteit te bezorgen. Ik verveelde me de hele tijd en bleef alleen maar kijken uit een vage nieuwsgierigheid hoe het allemaal zou aflopen, maar aan het eind voelde ik me zwaar en bijna verlamd van verveling en desinteresse. Volgens mij is dit alleen voor Altman-fans.
This movie does a good job of portraying a 1930s Kansas City of mobsters, racial unrest, petty criminals and jazz, and if all it took to make a good movie was atmosphere then this would be a great film. But all this movie has is atmosphere, and it's not enough. I'm not a big fan of Altman (I like about 1 out of every 15 of his movies) but I watch anything Jennifer Jason Leigh is in, so I had to watch it. Leigh is fine but this is not one of those electric performances that has made me such a fan. I don't think it's possible to bring any electricity to this lumbering creature. I was incredibly bored throughout and only kept watching out of a vague curiosity as to how it would all turn out, but at the final I felt heavy and almost paralyzed with boredom and disinterest. I'd say this is for Altman fans only.