Wat deze film zo geweldig maakt, is hoe goed Robin Williams en Nathan Lane hun rol als liefhebbende, toegewijde ouders spelen. Afgezien van de fantastische soundtrack en de grappige capriolen, is het hun pure goedheid als mens die je lang bijblijft.<br />Het is leuk om deze film te vergelijken met La Cage Aux Folles en te zien hoe verschillende personages anders worden geïnterpreteerd. De zoon in de Birdcage is een veel ingewikkelder personage dan die in La Cage, en een groot deel van de film gaat over het accepteren van zijn identiteit. De dochter daarentegen is veel meer een driedimensionaal personage in La Cage. Het andere leuke aan deze film is dat je, in tegenstelling tot in het origineel, de ouders van de meisjes tot op zekere hoogte aardig vindt. Ze hebben zelfs veel gemeen met de helden. Dat is niet het geval in La Cage, waar de vader van het meisje bijna sinister lijkt te zijn.
What makes this movie so wonderful is how good a job Robin Williams and Nathan Lane do as portraying loving, dedicated parents. Aside from the amazing soundtrack and the fun antics, it is their sheer goodness as human beings that stays in your head for a long time.<br /><br />A fun thing to do is compare this movie to La Cage Aux Folles and see how different characters are interpreted differently. The son in the Birdcage is a much more complex character than the one in La Cage, and a lot of the movie is about him accepting his identity. The daughter, on the other hand, is much more of a three dimensional character in La Cage.<br /><br />The other nice thing about this movie is that unlike in the original, you end up liking the girls parents to some extent. They actually do have a lot in common with the heroes. That isn't true in La Cage, where the girl's father seems to be almost sinister