Wat een spectaculaire film. Als je geen 162 minuten vrij hebt, zorg er dan voor dat je die zo snel mogelijk omruilt. Deze film zat vol sensationeel landschapswerk en de regisseur had een fotografenbenadering gekozen om de sfeer vast te leggen. Omdat ik uit een Griekse achtergrond kom en mijn 65-jarige vader deze film liet zien terwijl hij tot tranen toe geroerd was, kwam ik tot het besef dat dit niet zomaar een fictieve film is, maar dat de werkelijkheid voor veel Griekse vluchtelingen die gedwongen waren hun land te ontvluchten dicht bij huis en in het hart lag. Het was een en al nostalgie, muziek (elk instrument inspireerde) en toegewijde acteurs (Eleni als moeder, huilend om het verlies van haar kinderen). Het enige wat me niet beviel, was dat de film te lang was om op een bandje te passen en dat de film werd onderbroken toen het bandje halverwege was. Er was toen een pauze van 5 minuten, omdat velen hun passie verloren en dachten dat de film was afgelopen. Maar opnieuw maakte deze film me zo emotioneel en gaf me veel empathie voor de mensheid. Het is zo jammer dat we de film in Australië alleen maar te zien kregen als 'één uit' op het wereldfilmfestival. (Beide sessies waren voor tijd uitverkocht). Goed gedaan Angelopoulos! Wacht maar tot het hier aanspoelt, dan kun je het op dvd kopen (als het hier tenminste ooit aanspoelt). Ik kan het je aanbevelen, toe maar, ik daag je uit!
What a spectacular film. If you don't have a good 162min free of your time, then make it a priority to change it. This movie was full of sensational scenery and the director had taken a photographer's approach in catching the atmosphere at hand. Coming from a Greek background and taking my 65 year old father to see this film, as he was resorted to tears, I came to realise that this is not just a fictional film, but that reality was close to home and to the heart for many Greek refugees who were forced to flee their country. It was full of nostalgia, music (inspiration by each instrument) and dedicated actors (Eleni as a mother, weeping from the loss of her children). The only thing I didn't like, was that the film was too long to fit on a tape and the movie was interrupted when the tape ran out, half way through. A 5min interval was then in place, as which many lost their passion and thought the movie was finished. However, once again, this movie made me so emotional, and gave me lots of empathy to humanity. It is so unfortunate that we were only shown the film as a "ONE OFF" in Australia at the world film festival. (both sessions sold out before time) Well done Angelopoulos!! Can't wait till it hits our shores, so it can be bought on DVD (that's if it ever gets here). I recommend it, go on, I dare you too to!