Tot deze week had ik deze film 15 jaar niet gezien. Destijds vroeg ik me (net als anderen) af hoe de titel was, de plot & waar het allemaal over ging. Maar nu ik hem net weer heb gezien...<br /><0x3E><0x3E> Ik denk dat hij een beetje gedateerd is en wat ruw aan de randen, en het gaat natuurlijk niet over een mensenetende VW(!) Of het een studie is van het eigenzinnige leven in een kleine stad <0xC3><0xA0> la 'Twin Peaks' is de vraag. Het is meer een slimme allegorie van de samenleving in het algemeen. Een samenleving die zich graag wil losmaken van haar primitieve oorsprong, maar gedwongen wordt tot een ongemakkelijk verbond met hen. Een maatschappij die zichzelf als moreel superieur beschouwt, maar die vruchtbaar land in een woestijn verandert, de oceaan van zeeleven uitput en de aarde nog onbewoonbaarder maakt (De maatschappij die zichzelf opat?). Een maatschappij die de jeugd belast met strenge regels en voorschriften, terwijl ze de jongeren dwingt ondergeschikte baantjes aan te nemen of oorlog te voeren in een ver land.<br />Let op de hypocrisie van de burgemeester in zijn houding ten opzichte van de Bruce Spence-figuur omdat die een ongeluk heeft veroorzaakt, terwijl hij Arthur op zijn rug klopt omdat hij een van de hufters (anti-oorlogsdemonstranten?) die zijn auto gebruikte heeft geramd om in opstand te komen tegen de repressieve maatschappij <0xE2><0x80><0x93> een maatschappij die hem of iemand anders weigert te laten gaan of 'weg te laten lopen'. De film dwingt de stadsbewoners de lijn te trekken en te geloven dat de activiteiten van de steden op de een of andere manier 'legitiem' en 'noodzakelijk' zijn.<br />'Parijs' is ook een samenleving die voor haar voortbestaan afhankelijk is van nieuwkomers (slachtoffers van ongelukken/immigranten), maar staat erop dat ze hun mond houden over waar ze vandaan komen en ontzegt hen alle rechten in'staatszaken'. De laatste scène van deze film kan worden gezien als een representatie van een enorme maatschappelijke opschudding (zoals die van de jaren vijftig en zestig) die de mensen (althans in theorie) bevrijdt van de banden die hen hebben vastgehouden (conformiteit) en hen uit hun saaie bestaan laat stappen om de wereld te ontdekken.<br />Afgezien hiervan: 'The Cars That Ate Paris' Arthur, die met veel ceremonieel tot parkeerwachter wordt benoemd, krijgt vervolgens een krachtmeting met de plaatselijke schooiers (met een spaghetti-westernachtige soundtrack op de achtergrond). John Meillon, die na een aanval op zijn voortuin in zijn tuin wordt aangevallen, houdt zich wanhopig vast aan zijn tuinaboriginal. De vreemde gezichtsuitdrukkingen van Max Gillies en de ongelooflijke lompheid van het jaarlijkse bal. Al met al een zeer inzichtelijke en doordachte provocerende film.
Until this week I hadn't seen this film for 15 years. Back then I wondered (like others) about the title, the plot & what it was all about. Having just watched it again though...<br /><br />I guess it is a little dated and rough around the edges, and of course it's not about a man-eating VW(!) Whether or not it's a study of quirky small town life a la "Twin Peaks" is debatable. It's more a clever allegory of society in general. A society keen to disassociate itself from its primitive origins but being forced into an uneasy alliance with them. One that sees itself as being morally superior but one which tuns fertile land into desert, depletes the ocean of marine life and makes the Earth more uninhabitable (The society that ate itself?) A society which burdens it's youth with strict rules and regulations, while forcing them to take menial 9 to 5 jobs, or go to war in a far away land.<br /><br />Note the Mayor's hypocrisy in his attitude towards the Bruce Spence character for causing an accident, while patting Arthur on the back for ramming one of the hoons (anti-war protesters?) who was using his car to rebel against the repressive society - one that refuses to allow him or anyone else to leave or "drop out". Also the Mayor's forcing the townsfolk to tow the line and make believe that the towns' activities are somehow "legitimate" and "necessary".<br /><br />"Paris" is also a society that depends on newcomers (accident victims/immigrants) for its' survival, but insists they keep quiet about where they came from and denies them any rights in "affairs of state". The final scene of this film could be seen as representative of huge social upheaval (like that of the '50's & 60's) which frees (in theory at least) the people from the bonds which have held them down (conformity) and lets them step out of their humdrum existence and the discover the world. Whew, heavy stuff!<br /><br />Apart from this, "The Cars That Ate Paris" is full of wonderful comic moments for those who like their humour a little black and extra-extra dry. Arthur being ceremoniously ordained as a parking officer then having a showdown with the local hoons (with a spaghetti western-ish soundtrack in the background). John Meillon holding his garden Aboriginal forlornly after having his front garden attacked. The odd facial expressions of Max Gillies, and the incredible gauchness of the annual ball. All in all a very insightful and thought provoking film.