SPOILERS* * SPOILERS* Touch of Zen**<br />Deze film vereist een geduld dat de meeste Kung Fu-fans ontberen. Vandaag heb ik hem voor de tweede keer bekeken. Weinigen zullen beweren dat dit niet het meesterwerk van koning Hu is, en het is ook niet meer dan dat: een meesterwerk. Hoewel ik heel goed begrijp dat klassiekers soms in het niet vallen bij de films die ze inspireren (hoe beledigend is het dat een verborgen fort vaak wordt aangeduid als de film die C-3PO en R2D2 inspireerde) vind ik het hier jammer. Yes Touch of Zen is Ang Lee's favoriete martial-artsfilm en was een enorme inspiratie voor Crouching Tiger Hidden Dragon. Het is waar, en misschien zal de film daardoor meer fans krijgen, en dat vind ik geweldig.<br />Touch of Zen is een film in de beste vorm. Hij duurt drie uur, mist de fraaie montage of CGI van de moderne Wuxia-panfilms, maar is nog steeds de moeite waard. Als je bedenkt dat deze film in 1968/69 is gemaakt, maakt dat hem des te indrukwekkender. Het landschap van de film van het platteland van China is gevuld met prachtige beelden. De camera houdt op indrukwekkende wijze het licht in evenwicht. De hoofdmonnik van de film straalt voortdurend natuurlijk zonlicht uit, dat op een prachtige filmische manier zijn verbondenheid met de natuur uitdrukt. Iedereen die in fel zonlicht een videocamera heeft gebruikt, begrijpt hoe zwaar die schoten moeten zijn geweest.<br />Als je het type Kung Fu-fan bent dat zich echt zorgen maakte over het feit dat Crouching Tiger 15 minuten lang geen vechtscène had, hoef je je geen zorgen te maken. TOZ komt pas na 55 minuten in actie. Maar de toon van de film vereist dat we een paar dingen begrijpen over de kunstenaar wiens ogen het verhaal vertellen.<br />****Spoilers************************************************************************************************<br />****TOZ is de op een na laatste kamer van de 36e als het erom gaat boeddhistische monniken in een kwaad daglicht te stellen. Als de handlanger HZU zijn geweld naar de heilige grond brengt om onze afvallige helden gevangen te nemen, ontdekt hij dat hij dat kan**.' Het verslaan van de boeddhistische monniken. Daar is de macht te groot. Hij neemt zijn toevlucht tot liegen. Hij smeekt op zijn knieën om door de monniken geaccepteerd te worden. Ja, daar is alleen zwakheid, bij de gratie van Boeddha wil hij helpen. Toch neemt de boeddhistische monnik geen geweld. Hij roept Boeddha aan en de machten van het universum en de trawanten vernietigen zijn zonen en daarna hemzelf. Dat is tenminste mijn mening.<br />******************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************
***SPOILERS*** ***SPOILERS*** Touch of Zen<br /><br />This movie requires a patience that most Kung Fu fans lack. Today I finished watching it for second time through. Few would argue that this is not King Hu's masterpiece and indeed it is just that a masterpiece. While I certainly understand how sometimes classics get dwarfed by the films they inspire (how insulting is it that hidden fortress is often labeled simply as the film that inspired C-3PO and R2D2) I think it is too bad here. Yes Touch of Zen is Ang Lee's favorite martial arts film and was a huge inspiration for Crouching Tiger Hidden Dragon. Yes It's true, and perhaps the film will find more fans as a result and I think that is great.<br /><br />Touch of zen is cinema in it's finest form. It is three hours long, lacks the fancy wire work or CGI of modern Wuxia pan films but still stands the test of time. When you consider that this film was made in 1968/69 it makes it so much more impressive. The scenery is filled with beautiful imagines throughout the film of rural China. The camera balances light in most impressive ways. The main monk of the film is consistently beaming with natural sunlight which expresses in a beautifully cinematic way his connection to nature. Anyone who used a video camera in intense sunlight understands how hard those shots must have been.<br /><br />If you the kind of Kung Fu fan that was really bothered by the fact that Crouching tiger didn't have a fight scene for 15 minutes don't bother. TOZ doesn't get to the action until 55 minutes in. However the tone of the film requires that we understand a few things about the artist whose eyes the story is told through.<br /><br />***********Spoilers*********************<br /><br />TOZ is the second only to 36th chamber when it comes to making a Buddhist monks look badass. When the henchman HZU brings his violence onto the sacred ground to capture our renegade heroes he learns he can't defeat the Buddhist monks. There power is too great. He resorts to lying. Begging on his knees to be accepted by the monks, Indeed it is there only weakness, by the grace of Buddha he wants to help. Yet still the Buddhist monk doesn't resort to violence. He calls on Buddha and the powers of the universe and the henchmen destroys his sons and then him self. At least that is my take.<br /><br />***********End spoilers********************<br /><br />Touch of Zen is an excellent martial arts film for fans of films like MUSA, Hero or Crouching tiger. It must however be viewed as a film of it's period.