O, de eerste film was vulgair, smoezelig en echt van een slechte smaak, en dat maakte het demente, ernstige stuk zo vermakelijk. Het had ballen. Dit belachelijk goedkope vervolg is een complete klerezooi, en ongelooflijk zinloos. Ik weet niet of ze dat wisten of niet. Maar ik heb de neiging van wel. Door binnen de eerste drie kwartier de ene na de andere flashback van de eerste film op tafel te gooien (was halverwege) en door Ricky, de broer van de oorspronkelijke Santa-moordenaar, de voice-over te laten doen. Wat nogal verbijsterend is, want hij was nog jong en speelde er niet veel in, maar hij kan zo gedetailleerd zijn. Ik dacht: zal ik hem gewoon uitzetten en de eerste erin zetten? Maar als je er eenmaal doorheen bent geploeterd, heeft het nog steeds een paar'vermakelijke', amusante stompzinnige verdiensten tijdens zijn vernissage en zijn geestdodende momenten. Tjonge, wat wordt het buitenissig. Zoals die scène in de bioscoop en die unieke wandeling door een straat in een buitenwijk. Ze zijn slecht uitgevoerd (net als al het andere in de film), maar ik moest er hartelijk om lachen. Sommige gecapitonneerde subplots kunnen het vertragen, het script is doorspekt met geestdodende dialogen en een amateuristisch willekeurige score is heel onbeholpen. In feite zijn er een of twee verrassend creatieve sterfgevallen, maar die missen die gemeenheid. Een bazige Eric Freeman neemt de psychotische mantel over, en is onvergetelijk afschuwelijk en tegelijkertijd komisch. Hoe kun je dat 'overtuigende' boosaardige gekakel overtreffen? Het valt niet te ontkennen dat dit een langlopende grote grap is, en dat hij met opzet wordt opgevoerd.
Oh the first film was trashy, seedy and truly in bad-taste and that's what made the dementedly serious piece entertaining. It had balls. This ridiculously low-rent sequel is a complete botch, and pointless beyond belief. I don't know if they knew that or not. But I tend to think so. By throwing flashback after flashback of the first film within the first 45 minutes (were half-way there) and having Ricky, the brother of the original Santa killer provide the voice-over. Which is quite baffling, since he was only young and wasn't in it much, but he can go into so much detail. It had me thinking "Should I just turn it off, and put the first one instead?". But after that slog out, it still has a 'few' amusingly stupid merits throughout its shoddiness and vapid moments. Boy, doesn't it get outlandish. Like that sequence in the cinema and that one-of-a-kind wander down a suburban street. They're poorly executed (just like everything else in it), but gave me a good laugh. Some padded sub-plots can slow it down, the script is laced with mind-numbing dialogues and an amateurishly random score is very inept. Actually there are one or two surprisingly creative deaths, but they do lack that mean-spirited vibe. An overbearing Eric Freeman takes over the psychotic mantle, and is unbeatably awful and at the same time comical. How can you beat that 'convincing' evil cackle?! There's no denying this is a long running big joke, and it purposely plays it up.