Deze uitzonderlijke, totaal ontromantiseerde en onterecht vergeten doorbraak ging ten onrechte verloren in de rage van het eind van de jaren zeventig, toen de film de grote pech had dat hij op ongeveer hetzelfde moment in de bioscopen kwam als de veel bekendere Vietnam-films 'The Deer Hunter', 'Coming Home' en 'Apocalpyse Now'. De film toont het begin van de oorlog omstreeks 1964, toen de Amerikaanse troepen in eerste instantie alleen maar als'militaire adviseurs' werden uitgezonden. Burt Lancaster geeft een van zijn beste, grofste en meest ontroerende, onsamenhangende optredens als een ruige, opvliegende, grofgebekte majoor die de leiding heeft over een legerbasis vol ongeregeldheden en die ernstige twijfels begint te krijgen over Amerika's betrokkenheid bij de oorlog. Craig Wasson speelt een naïeve, zachtaardige, onervaren rekruut met romantische ideeën over de glorie van de oorlog, die al snel leert dat de oorlog zelf een intrinsiek lelijk en oneerlijk iets is, Joe Unger als een dwaas enthousiaste korporaal, Jonathan Goldsmith als een uitgeputte, alcoholische, oorlogsmoeë gevechtsveteraan, Dennis Howard als een wereldvreemde junk, een bijzonder huiveringwekkende Evan Kim als de brute, bloeddorstige Zuid-Vietnamese huurling Cowboy, Marc Singer in zijn filmdebuut als Lancasters loyale, maar cynische vleugeladjudant, Dolph Sweet als Lancasters strenge, bazige, overmoedige superieur, en James Hong als een behulpzame bejaarde dorpeling.<br /><br />Ted Posts sterke, precieze, onverzettelijke regie, goed in elkaar gezet door Harry Stradling jr., met zijn heldere, vakkundige cinematografie, en Dick Halligan's films. Wendell Mayes' schitterende scenario <0xE2><0x80><0x93> het is profaan, droog en opmerkzaam en vaak sardonisch grappig, met een prijzenswaardige onverzettelijkheid om geen gebruik te maken van goedkope macho heldhaftigheid of sentimentele vaderlandslievendheid die precies verklaart waarom het zeven jaar op een plank lag te verstoffen voordat de Avco Embassy eindelijk besloot er een film van te maken <0xE2><0x80><0x93> schetst de wrede, onthutsende realiteit van de oorlog in zeer grimmige, sombere en niet ondubbelzinnige termen: 'Het is een verschrikkelijke oorlog.' Het is niets meer dan een afgrijselijke, chaotische, zinloze beproeving waarin de deelnemers hun uiterste best doen om in leven en intact te blijven onder omstandigheden die steeds strenger worden.
This exceptional, totally deromanticized and unjustly forgotten knockout got undeservedly lost in the shuffle in the late 70's when it had the grave misfortune to come out around the same time as such more widely recognized 'Nam features "The Deer Hunter," "Coming Home," and "Apocalpyse Now." The film depicts the early stage of the war circa 1964, when American troops where initially sent over strictly as "military advisers." Burt Lancaster gives one of his finest, grittiest and most appealingly ragged performances as a rugged, irascible, foul-mouthed major in charge of a ragtag army base who's beginning to have serious misgivings about America's involvement in the war. Equally crackerjack characterizations are contributed by Craig Wasson as a naive, soft-hearted raw recruit with romantic notions about the glory of war who quickly learns that war itself is an intrinsically ugly and unfair thing, Joe Unger as a foolishly gung-ho corporal, Jonathan Goldsmith as a frazzled, alcoholic, battle weary combat vet, Dennis Howard as an oblivious to the world dope-head, an especially chilling Evan Kim as brutish, bloodthirsty South Vietnamese mercenary Cowboy, Marc Singer in his film debut as Lancaster's loyal, yet cynical aide-de-camp, Dolph Sweet as Lancaster's stern, overbearing, overconfident superior, and James Hong as a helpful elderly villager.<br /><br />Ted Post's strong, precise, tough-minded direction, ably packed up by Harry Stradling, Jr.'s crisp, skillful cinematography and Dick Halligan's tense, shuddery, moody score, injects a genuine heart-rending sense of loss and anguish into the grim proceedings, therefor adding the right element of roughhewn authenticity to the movie to make it poignant and convincing. Wendell Mayes' sterling script -- it's profane, dryly perceptive and often sardonically funny, with a laudably obdurate refusal to resort to either cheap macho heroics or mushy patriotic sentiment which goes a long way in explaining exactly why it spent seven years languishing on a shelf before third-tier studio Avco Embassy finally decided to make it into a movie -- spells out the savage, upsetting reality of war in very stark, bleak and no uncertain terms: It's nothing more than a horrendous, chaotic, futile ordeal in which the participants do their utmost to stay alive and intact under circumstances of ever-increasing severity. An absolute powerhouse.