Nadat ze door hun vriendinnen zijn gedumpt, besluiten T.S. en Brodie een dagje naar het winkelcentrum te gaan om hun zorgen te vergeten. Maar na alle ellende die ze in het winkelcentrum hebben meegemaakt, kunnen ze hun ex-vriendinnen maar niet uit hun hoofd zetten. Met de hulp van Jay en Stille Bob bedenken de twee een plan om hen terug te winnen. Maar eerst moeten ze de vader van T.S.' vriendin en die van een hufterige winkelmanager te grazen nemen voordat ze hun meisjes terug kunnen winnen.<br />Wat zijn we toch dol op de zelfverachtende, luie generatie! Na het enorme en veelbelovende succes van 'Clerks' voor regisseur/schrijver Kevin Smith. Onbewust werd er druk uitgeoefend om die winnende formule te herhalen met zijn vervolg. Ook al is 'Mallrats' een groter en gepolijster studio die de productie van 'Clerks' in het winkelcentrum heeft gezet, het pakte gewoon helemaal niet uit. Het kwam en ging met weinig belangstelling. Misschien zit er niet die fundamenteel geslepen humor en bijtend realisme in die de lowbudgetfilm 'Clerks' oorspronkelijk grillig en fris maakten. Helemaal geen succes, want de film komt nog steeds met een onderhoudend verhaal over relaxte personages met een verzameling moppen die ze in een winkelcentrum opdissen. Deze keer zijn de moppen beslist veel botter en kinderlijker en de humor probeert ook iets grappiger te zijn dan het natuurlijk is. Maar wat het goedmaakt is dat er een doorlopend rolletje was met het ene na het andere, dus als het ene niet werkte, was er altijd nog het andere dat hopelijk een lach opwekte. De film bestaat eigenlijk uit kleine episodes die de hele dag door gebeuren met iets dat eindeloos opduikt en veel personages die besluiten er een scène van te maken. Het is overal, kun je zeggen. Er zijn een paar gedenkwaardig komische scènes zoals die van de Stan Lee- camee, het paashaasje en die van het kleffe datespelletje. Maar er is ook een obsceen onderdeel met chocoladerepen, waar je van moet kotsen.<br />Wat dit zo leuk maakt, zijn de levendige voorstellingen van Jason Lee's egocentrische Brodie en het altijd betrouwbare duo Jay en Silent Bob. Ook Shannon Doherty, Claire Forlani, Jeremy London, Joey Lauren Adams, Priscilla Barnes, Michael Rooker en een slijmerige voorstelling van Ben Affleck dragen bij aan de plezierige chaos. De spontane dialoog is zelfbewust met zijn veelbetekenende grappen en is gevuld met een zorgeloze houding en pure onzin te midden van de wijsheid en openhartigheid. Vooral als je de gewoonten van het winkelcentrum in aanmerking neemt en het respect dat het verdient. Verdorie! Ik kan het weten, want ik heb een vriend gehad die het winkelcentrum voortdurend bezocht om er te zijn, alleen maar om er te zijn. Hoewel ik dacht dat het in de stervende fase overging in moralistisch gebabbel. Maar die dingen nemen niets weg van sarcastische dialogen en grappen die tijdens het lopen worden gemaakt, ook al lijkt het echt een excentriek melodrama met soms humoristische ondertonen. Een leuke kauwgomrocksoundtrack komt op om zich in de context te schikken en het camerawerk heeft ook iets professioneels. De beste manier om het op te vatten is om het als een leuke, niet veeleisende grap te zien! Hier probeerde Smith zichzelf te overtreffen, maar soms werkt het niet en lijkt het conventioneler dan zijn andere films, maar dat weerhoudt hem er niet van om het einde aantrekkelijk amusant en bevredigend te vinden.
After being dumped by their girlfriends, T.S and Brodie decide to head to the mall for the day to forget their worries. But after all the mayhem they manage to get up to in the mall, they just can't get their ex-girlfriends off their mind. So the two team up with the help of Jay and Silent Bob to come up with a plan to win them back. Though, they got the likes of T.S' girlfriend's dad and that of a scummy store manager to overcome before winning back their girls.<br /><br />Don't you just love the self-loathing, slacker generation! After the huge and promising success that was "Clerks" for director/writer Kevin Smith. Obiviously there was pressure to repeat that winning formula with his follow up. Even though "Mallrats" is a more bigger and polished studio bound production of "Clerks" set in the mall, it just didn't take off at all. It came and went by with little interest. Maybe it doesn't hold that fundamentally cunning humour and smarting realism that made the low budget film "Clerks" originally quirky and fresh. I'm not a big fan of Smith's work, as I've only caught his first three flicks and I still think his third film "Chasing Amy" is the best. But this commercially mainstream project isn't all a failure, because the film still does come up with an entertaining tale of laid-back characters with a muster of jokes set-up in a mall. Definitely much more crass and juvenile are the gags this time and somewhat the humour tries to be funny than naturally being it. But what compensates it is that there was a continuous roll with one after another, so if one didn't work out there's another that would hopefully evoke a laugh. The film is actually made up of little episodes that happen throughout the day with something endlessly popping up and many characters deciding to make a scene. It's all over the place you can say. There are some memorably comical sequences like that of the Stan Lee cameo, the Easter bunny and that of the cheesy date game show. But there's one lewd segment involving chocolate pretzels, which will make you barf.<br /><br />What makes this quite fun is that of the lively performances of Jason Lee's self-absorbed Brodie and the always reliable pairing of Jay and Silent Bob. Also adding to the enjoyable mess are Shannon Doherty, Claire Forlani, Jeremy London, Joey Lauren Adams, Priscilla Barnes, Michael Rooker and a slimy performance by Ben Affleck. The spontaneous dialog is self-conscious with its referential gags and it's filled with a carefree attitude and pure nonsense amongst the stemming wisdom and frankness. Especially those facts considering that of the mall's customs and the respect it deserves. Heck! I should know, as I had a friend that persistently visited the mall everyday just to be there for the sake of it. Though, I thought it turned into moralistic babble in the dying stages. But these things don't take away from sarcastic interplay and skits that are generated throughout the running time, even though it really seems like an eccentric melodrama with humorous overtones at times. A nice bubblegum rock soundtrack crops up to mould itself within the context and the camera-work has a professional touch too. The best way to take it is to see it as good undemanding fun!<br /><br />Smith tried outdoing himself here, but sometimes it doesn't work and it seems more conventional than his other films, but that doesn't stop this from being alluringly amusing and satisfying when you comes to the ending credits.