Er is veel gezegd over het feit dat Lew Ayres in deze film niet de juiste rol heeft, maar daar ben ik het niet mee eens. Het idee dat een knappe jonge jongen geen gangster kan zijn, wordt gelogenstraft door Ayres' optreden en door de geschiedenis zelf <0xE2><0x80><0x93> Pretty Boy Floyd of zo? (Ik moet er echter aan toevoegen dat Jimmy Cagney het in zijn autobiografie eens was met degenen die vonden dat Ayres te knap was om een overtuigende gangster te spelen!)<br />Deze film is zoveel beter dan je zou denken, en dat komt niet alleen door de voortreffelijke optredens van Ayres en Cagney (maak daar maar een WONDERFUL optreden van Cagney van, die het scherm echt in vuur en vlam zet), maar ook door de indrukwekkende regie van Archie Mayo. Ik moet bekennen dat ik Mayo meestal een knappe regisseur vind, maar misschien ben ik dat ook wel.' Als je deze film zonder geluid zou bekijken, zou je je hyperbewust zijn van de schitterende camera-opstelling en het montagewerk, vooral tijdens de sluiting van de gevangenis, wanneer het scherm gevuld is met sprongen van rennende mannenbenen. Natuurlijk zul je zonder het geluid de geweldige dialogen uit die tijd missen (een hinderlaag van de onderwereld biedt Ayres de gelegenheid om 'in een handvol wolken te lopen').<br />Tmm vertoont deze film van tijd tot tijd, en je zou hem echt niet moeten missen. Hij is goed geschreven, goed gefocust, heeft geweldige acteerprestaties, en de slotzinnen (die als een gedrukte pagina van het bronverhaal op het scherm worden vertoond) zijn even aangrijpend als alles wat je ooit zult lezen.
Much has been said about Lew Ayres being miscast in this film, but I don't agree. The notion that a pretty young boy can't be a gangster is belied both by Ayres' performance and by history itself--Pretty Boy Floyd, anyone? (I should add, however, that Jimmy Cagney, in his autobiography, agreed with those who believed Ayres was too pretty to play a convincing gangster!)<br /><br />This film is so much better than you'd think, and that is due not only to fine performances by Ayres and Cagney (make that, a WONDERFUL performance by Cagney, who really does ignite the screen), but also to impressive direction by Archie Mayo. I confess I usually think of Mayo as a pretty journeyman director, but maybe I've only seen his later work and "talkies" spoiled him. If you were to watch this film without sound, you'd be hyper-aware of the wonderful camera set-ups and editing, particularly during the prison break, when the screen is filled with jump cuts of men's legs running. Of course, without the sound, you'll miss the great period dialogue (a gangland ambush offers Ayres the opportunity to "walk into a handful of clouds").<br /><br />TCM shows this film from time to time, and you really shouldn't miss it. It's well-written, well-directed, has great performances, and the closing lines (displayed as a printed page of the source story on the screen) are as poignant as anything you'll ever read.