Duitse films zijn net een tombola. Je trekt een lot uit de loterij en meestal is dat geld verspilde moeite. Maar soms heb je geluk en is je lot de jackpot. Caroline Link, de regisseur uit Bad Nauheim, mijn geboortestad, is samen met Tom Tykwer en Hans-Christian Schmid de enige hoop voor de duitse film. Het was haar eerste film voor de bioscoop en daarna werd hij genomineerd voor de 'gouden globe'. Het is een fantastische film. Je kunt er van houden, haten, dromen, huilen en lachen. De hoofdpersonen zijn allemaal heel geloofwaardig. Mevrouw Link heeft geen speciale effecten of optische trommelvliezen nodig om haar verhaal te vertellen. In een krant stond: zo goed als kaarslicht, en dat is de perfecte beschrijving van de film. En ik wil eraan toevoegen: zo zacht als sneeuwvlokken.
German films are like a tombola.You pull a lottery ticket and mostly its waste money. But sometimes you have luck and your ticket is the jackpot. Caroline Link,the director,from Bad Nauheim,my home town,is with Tom Tykwer and Hans-Christian Schmid the only hope for the german film. It was her first film for the cinema and then it was nominated for the golden globe. Its a wonderful film. You can love,hate,dream,cry and laugh. The protagonists are all very believeable. Mrs.Link doesn t need any special effects or optical drumbaborium to tell her story. One newspaper wrote,as good as candle-light,and thats the perfect description of the film. And I want to add,as soft as snow-flakes.