Ik moet bekennen dat ik niet veel van zijn films zie, maar ik was dol op 'Spring, Summer Fall, Winter and Spring again'. Nu zie ik dat deze man met zijn verhalen gewoon ergens anders vandaan komt. Hij probeert niet commercieel te zijn. Hij is dapper genoeg om rare dingen te maken, maar zonder formules en zonder goede clichés. De man overschrijdt de grenzen van onze perceptie en stoort onze zintuigen genoeg om ons te doen herinneren wat we net hebben gezien, of we het nu leuk vonden of niet. Dat moet ik hem nageven.<br />Hwal is in mijn ogen ook een zenverhaal, maar met een beetje sjamanisme. Het beeldmateriaal is opnieuw overladen met het boeddhisme en de natuur met prachtige Koreaanse traditionele trouwkostuums. Het gedoe met de oude man en het jonge meisje verontrustte me mateloos, maar dat was ook de bedoeling. Er was iets van oprechte liefde tussen hen, ook al worden je morele gevoeligheden vanaf het begin aangevallen. Als de jongeman in beeld komt in wat een passender liefdesaffaire zou lijken, begint het conflict. Net als alles weer normaal lijkt te worden, begint de magie en treedt het spirituele als een oud Koreaanse sprookje het alledaagse binnen.
I must confess I don't get a lot of his films but I adored "Spring, Summer Fall, Winter and Spring again". Now I see that this man just comes from a different place with his stories. He is not trying to be commercial. He is brave enough to make some weird stuff but without formulaic endings and feel good clichés. The man is stretching the boundaries of our perception and disturbing our sensibilities enough to make us remember what we just saw whether we liked it or not. For that I give him his due.<br /><br />Hwal is another zen story in my eyes but with a bit of Shamanism as well. The imagery is once again luscious with Buddhism and nature with beautiful Korean traditional wedding costumes also. The old man and young girl thing disturbed me to no end but that was the intent. There was something sincerely loving between them even though one's moral sensibilities are assaulted from the get go. As the young man enters the picture in what would seem a more appropriate love interest the conflict begins. Just as things start to seem to turn normal the magic begins and the spiritual enters the mundane like an old Korean fairy tale.