Ik heb die film nog maar net gezien en hij raakte me echt, want sommige dingen die Michelle heeft doorgemaakt, heb ik ook doorgemaakt. Het enige verschil was dat haar stiefvader mijn stiefvader was en haar moeder mijn moeder en dat het seksueel misbruik fysiek en emotioneel misbruik was. (Maar ik ben niet in de gevangenis beland.) Sommige ouders denken om de een of andere vreemde reden dat hun geluk eerder komt dan dat van hun kinderen. Dat begrijp ik niet. Ik denk dat een ouder altijd in zijn kind moet geloven tot hij erachter komt dat het liegt, niet andersom. Als je een kind hebt, leg je je leven in de waagschaal om voor dat kind te zorgen en er voor hem te zijn, wat er ook gebeurt. Ik denk dat deze film hoop geeft aan mensen die het gevoel hebben dat ze die niet hebben. Het gaf me enige hoop dat mijn leven niet het eindeloze zwarte gat hoeft te zijn dat mijn stiefmoeder wilde dat het was.
I have only just seen this movie and it really touched my heart because some of the things that Michelle went through I went through. The only difference was that her step-father was my step-mother and her mother was my father and the sexually abuse was physical and emotional abuse.(I didn't end up in prison though). Some parents, for some strange reason, think that their happiness comes before their children. I don't understand that. I think that a parent must always believe their child until they find out they are lying, not the other way around. When you have a child you pledge your life to providing for and being there for that child no matter what. There should be no compromise because that child is in the world because of your choice. I think that this movie gives hope to those who feel like they have none. It gave me some hope that my life doesn't have to be the endless black hole that my stepmother wanted it to be.