Hoe is regisseur John 'De Tweeling van het Kwaad' Hough gezonken tot dit saaie, zwaarwichtige, naar de getallen te oordelen, 80-jarige Amerikaanse griezelgedoe? O jee!<br />De laatste 15 minuten pikken een gepast macabere wereld op, maar er is hier eigenlijk niets. Laag bloed, overhaaste doden en eindigende, vermoeide richtingen, overdreven trage opbouw, irritant acteerwerk (Michael J. Pollard is maar iets minder afschuwelijk dan hij in 'Sleepaway Camp 3' was), slonzige scènes (Rod Steiger en Yvonne De Carlo, hoewel Steiger deze keer tenminste een betere pruik heeft dan in 'The Kindred').<br /><br />Alles bij elkaar is het 't wel.' Het is niet meer dan een smakeloze klodder stinkende nietszeggendheid die op je tv-scherm wordt gesmeten, maar het was in feite een goede aanduiding voor het (voornamelijk) afschuwelijke decennium dat voor de meeste Amerikaanse horrorfilms lag.
How did director John "Twins of Evil" Hough sink to this dull, ponderous, by the numbers, 80's American horror fluff? Oh dear!<br /><br />The last 15 minutes picks up and opens up a suitably macabre world, but there is nothing here really. Low gore, rushed deaths and ending, tired direction, overly slow build-up, annoying acting (Michael J. Pollard is only slightly less awful than he was in "Sleepaway Camp 3"), slumming thesps (Rod Steiger and Yvonne De Carlo, though at least Steiger has a better wig this time than he did in "The Kindred").<br /><br />All in all it's just a passionless splodge of smelly blandness thrown at your TV screen, that was actually a good signpost to the (mostly) awful decade to come as far as American horror films went.