Ik bleef op om naar de film te kijken en dacht bij mezelf dat het de ongelooflijke Japanse mangafilm 'Hokuto no ken' uit de jaren tachtig was. Ik had geen idee dat er een kluchtige lowbudgetversie uit 1990 van Hollywood bestond, en dit was er inderdaad een. Dit is beslist de vrolijkste film aller tijden, vooral in de laatste gevechtsscène, waarin een van de hoofdpersonen een vrouwenblouse draagt. Het is een en al gebronsd, glanzend vlees en golvende spieren en veel'snuif de scheet op'-acteerwerk. Als ik me goed herinner, was de plot van de oorspronkelijke versie moeilijk te volgen, maar voor deze versie lijkt het er zo'n beetje bij te zijn ingeschoten. Het mooiste aan deze film is dat hij draait om Downtown Julie Brown, die de coolste naam in de showbizz heeft.
I stayed up to watch this film thinking it was the incredible 1980's Japanese manga movie 'Hokuto no ken'. Little did I know there was a farcical 1990's low budget Hollywood version, and this indeed was it. This is surely the gayest film of all time, particularly in the final battle scene, in which one of the main protagonists is wearing a woman's blouse. It is all bronzed, shiny flesh and rippling muscles and plenty of 'smell the fart' acting. As I recall, the plot of the original version was quite hard to follow, but for this version it seems to have pretty much been given up on altogether. The best thing about this film is that it stars Downtown Julie Brown, who has the coolest name in showbiz.