Een willekeurige groep jongvolwassenen die een combinatie van huisgenoten/vrienden zijn, maakt van hun drukke feestschema tijd vrij om met een geïmproviseerd ouijabord te spelen, wanneer ze per ongeluk een djinn oproepen die hun vertelt dat ze allemaal zullen sterven.<br />Long Time Dead is een enorme puinhoop, die des te frustrerender is door af en toe een flits van competentie. Dat er een waar leger van schrijvers <0xE2><0x80><0x93> zeven in totaal <0xE2><0x80><0x93> aan het verhaal en het script heeft gewerkt, met inbegrip van regisseur Marcus Adams, had het er niet beter op kunnen maken.<br />Na een korte proloog die zich afspeelt aan het eind van de jaren zeventig in Marokko, die veel veelbelovender was dan de meeste van de eigenlijke films, beginnen we onze opgeblazen cast van helden te ontmoeten. Ze zijn met z'n achten en wonen misschien allemaal in hetzelfde gebouw of appartement, behalve Lucy (Marsha Thomason), die op een boot in de buurt van het gebouw lijkt te wonen. Als ik al onzeker klink, komt dat doordat Adams niet in staat is de karakters, hun relatie tot elkaar of de relatie van de ene locatie tot de andere, duidelijk in kaart te brengen. Het helpt ook niet dat een paar van de vijf mannen op elkaar lijken en dat ze zich allemaal hetzelfde kleden. Het helpt ook niet dat naarmate de film vordert, verschillende karakters op willekeurige momenten verschijnen en weer verdwijnen. Dat feit is een indicatie van de problemen die de film op veel niveaus teisteren.<br /> Vaak is het niet duidelijk waarom personages doen wat ze op een bepaald moment doen. Het grootste deel van de plot lijkt een excuus om personages in heel stereotiepe horror- en thrillers te plaatsen, waarin ze langzaam door een angstige omgeving lopen, op verschillende manieren schrikken tot ze uiteindelijk door iets onzichtbaars worden gedood. Die scènes zijn vaak goed, en soms ook goed, maar in de context van de film hebben ze weinig dramatische impact. Een groot deel van _Long Time Dead_ is meer een voorbeeld van'verschrikkingsscènes'; het heeft weinig samenhang als verhaal.<br />Een groot probleem is dat de hoofdschurk nooit duidelijk wordt getoond, uitgelegd of regels krijgt om te volgen. Voor het grootste deel van de film is de schurk onzichtbaar. Onzichtbare schurken zijn meestal een probleem en wijzen vaak op tekorten in budget en/of verbeelding. Vreemd genoeg is er aan het eind een concrete schurk en is de film veranderd in een vrij standaard thriller, waarin we moeten raden wie het bezeten personage is.<br />Hoewel het verhaal veelbelovend is en het einde een beetje een verbetering is, hoewel het nooit boven het cliché uitstijgt, is _Long Time Dead_ te zwaar beladen met ernstige tekortkomingen in richting, cinematografie (de film is vaak veel te donker) en acteerprestaties om een aanbeveling te verdienen. Ik gaf uiteindelijk een 4 (evenredig aan een 'hoge F'-score) omdat sommige van de'schrik'-acteurs het niet aankonden. De film zou veel beter zijn geweest als de proloog en de daaropvolgende gebeurtenissen met Becker en de vader van het enige personage dat in een psychiatrische inrichting terechtkwamen het middelpunt hadden gevormd, maar helaas, dat was niet het geval. Laten we hopen dat het de volgende keer beter gaat met Adams.
A random group of young adults who are some combination of roommates/friends takes time out from their busy partying schedule to play with an improvised Ouija board, when they accidentally call forth a djinn who tells them that they will all die.<br /><br />Long Time Dead is quite a mess, made all the more frustrating by occasional flashes of competence. It couldn't have helped that that a veritable army of writers--seven credited in all--worked on the story and script, including director Marcus Adams.<br /><br />After a brief prologue set in the late 1970s in Morocco which was far more promising than most of the film proper, we begin meeting our bloated cast of heroes. There are eight of them, maybe all living in the same building or apartment, except for Lucy (Marsha Thomason), who appears to be living on a boat near the building. If I sound unsure, it's because Adams is not able to clearly establish the characters, their relationships to one another, or the relationships of one location to another. It doesn't help that a few of the five males look alike, and they all dress alike. Neither does it help that as the film progresses, various characters arbitrarily appear and disappear for random lengths of time. That fact is indicative of the pacing problems that plague the film on many levels.<br /><br />It's not often very clear why any characters are doing whatever they happen to be doing at a given moment. Most of the plot seems like an excuse to put characters in very stereotypical horror/thriller scenarios, where they slowly walk around an environment frightened, becoming startled in various ways until finally some unseen thing kills them. These scenes are often competent, and occasionally they're good, but in the context of the film, they have little dramatic impact. Much of Long Time Dead plays more like a sample reel of "scare scenes"; it has little coherency as a story.<br /><br />A big problem is that the chief villain is never clearly shown, explained or given any rules to follow. For most of the film, the villain is invisible. Invisible villains are usually a problem, and often indicate deficiencies in budget and/or imagination. Oddly, by the end, there is a concrete villain and the film has devolved into a fairly stock thriller, where we have to guess whom the possessed cast member is.<br /><br />Although the story has promise, and the ending is somewhat of an improvement, even though it never rises above the cliché, Long Time Dead is too burdened with severe flaws in direction, cinematography (the film is frequently far too dark) and performances to merit a recommendation. I ended up granting a 4 (equivalent to a "high F" letter grade) because of the adequacy of some of the "scare" and death scenes, the good ideas in the backstory, and the slightly more engaging climax. The film would have been much better if the prologue and the subsequent events with Becker and the one character's father who ended up in a mental institution had been the focus, but alas, it was not to be. Let's hope Adams fares better the next time around.