Een film waarvan de tijd is gekomen. Willie Nelson en Kris Kristofferson spelen zichzelf in wezen als songwriter en onbesuisde countrygod, en ze doen het perfect. De plot gaat over Willies personage, Doc Jenkins, die probeert zich te bevrijden van een contract dat hij heeft gesloten toen hij jonger, dronkener en iets minder onsterfelijk was. De bijrollen zijn topacteurs, onder wie een norse Rip Torn en de altijd geweldige Melinda Dillon. Lesley Ann Warren is de nieuwe zangeres waar Doc zijn sterren naartoe haalt, en ze is overtuigend genoeg. De dialoog is snel, grappig en, naar ik vermoed, geeft een goed beeld van de wereld van de muziekbusiness. Een van de meest onaangekondigde, kleine films aller tijden. Een betere versie van al die andere stroperige, sentimentele muziekfilms.
A film whose time has come. Willie Nelson and Kris Kristofferson essentially play themselves as a songwriter and a cock-of-the-walk country god, and do it perfectly. The plot concerns Willie's character, Doc Jenkins, attempting to liberate himself from a contract he committed to when he was younger, drunker and a little less immortal. The supporting players are top of the line aces, including a surly Rip Torn and the always-great Melinda Dillon. Lesley Ann Warren is the new singer who Doc hitches his stars to, and she's convincing enough. The dialogue is fast, funny and, I suspect, captures the inside angle of the Music Business to a tee. One of the most unheralded great, little movies of all time. A better version of all those other syrupy, sentimental inside music movies.