Toen ik de film voor het eerst zag, was ik een beetje teleurgesteld. Ik had het gevoel dat de schrijver/regisseur Don Coscarelli weer eens zijn uiterste best had gedaan, maar dat hij deze keer meer had verknald dan hij aankon (vandaar het 'vuller'-materiaal, zoals ik het zag, gemaakt van ongebruikte scènes uit de oorspronkelijke Phantasm-film). Gelukkig heb ik de film kortgeleden opnieuw bekeken en zag ik wat het was: een prachtig einde (waarschijnlijk) van een serie die om te beginnen al een enorme inspanning had gekost om gemaakt te worden. Als de dingen niet altijd zo gepolijst zijn als ze zouden kunnen zijn, tja, dan moet je in gedachten houden dat Coscarelli werkt met een budget waarvan ik me kan voorstellen dat het niet toereikend is. Niet eens de cateringtrucks betalen voor een film van Michael Bay.<br />Deze keer is Reggie degene die de jacht regelt, want 'The Tall Man' heeft Michael te pakken gekregen en is bijna klaar om het grote plan dat hij al die tijd al voor de jongen heeft gehad te voltooien. Terwijl de klok doortikt over Michaels overlevingskansen, komen we nog meer te weten over de oorsprong van het kwade icoon en hoe zijn plannen in het begin zijn gemaakt.<br />En maak je geen zorgen, we krijgen nog meer actie vanuit de doemsferen, samen met een heleboel interessante overpeinzingen over interdimensionaal reizen en hoe je echt dat verschrompelde slaafje kunt maken waar je altijd zo naar hebt verlangd. Er zijn ook een paar wendingen die, hoewel ze duidelijk zijn aangegeven, opnieuw indruk maken door te laten zien hoe onbevreesd Coscarelli werkelijk is wanneer hij zoveel vertrouwen heeft in zijn eigen materiaal.<br />Alle hoofdrolspelers keren dankbaar terug (Bannister, Baldwin, Thornbury en Scrimm), en Coscarelli doet zijn uiterste best om ieder van hen een passend laatste moment te bezorgen in een serie die nog vele jaren lang door horrorfans zal worden bewonderd.<br />Zie dit als je wilt: Phantasm, Phantasm II, Phantasm III: Lord of the Dead.
When I first saw this movie I was a little disappointed. I felt that writer/director Don Coscarelli had once again did the best he could but that this time he had definitely bitten off more than he could chew (hence the "filler" material, as I saw it, made from unused scenes from the original Phantasm movie). Luckily, I rewatched the film recently and saw it for what it was: a wonderful end (probably) to a series that had taken a momentous effort to get made in the first place. If things aren't always as polished as they could be, well, bear in mind that Coscarelli IS working within the kind of budget that I imagine wouldn't even pay for the catering trucks on a Michael Bay picture.<br /><br />This time around it's Reggie doing the chasing as "The Tall Man" has taken Michael and is almost ready to complete whatever grand plan he has had for the boy all along. As the clock ticks away on Michael's chances of survival we learn even more about the origins of the evil icon and how his plans were initially made.<br /><br />And don't worry, we have even more action from the spheres of doom along with plenty of interesting musings on inter-dimensional travelling and how to really create that shrunken little slave you've always hankered after. There are also a few twists and turns that, while well signposted, impress once again by showing how fearless Coscarelli really is when he has such faith in his own material.<br /><br />All of the main cast members return (Bannister, Baldwin, Thornbury and Scrimm), thankfully, and Coscarelli goes out of his way to provide each one with a fitting final moment in a series that will surely be loved by horror fans for many years to come.<br /><br />See this if you like: Phantasm, Phantasm II, Phantasm III: Lord Of The Dead.