Deze 'grap' is ontroerend en triest en is (met opzet, denk ik) eerder deprimerend dan grappig. Het is zo'n film die een serieuze boodschap over de menselijke natuur weet over te brengen door geloofwaardige (zij het maffe) personages en gedragingen te laten zien, zonder ooit prekerig te worden. Hij weet een soort anti-promiscuïteitenboodschap over te brengen, terwijl hij de (mannelijke) kijker bedwelmt met een heleboel beelden van nataliehout dat in haar ondergoed ronddanst. En daar heb ik geen probleem mee.
Touching and sad, this "comedy" is (intentionally, I think) more depressing than funny. It's one of those films that manages to make a serious statement about human nature purely by presenting believable (although zany) characters and behavior, never getting preachy. It manages to come across with a sort of anti-promiscuity message, while tittilating the (male) viewer with lots of footage of natalie wood prancing around in her underwear. And I have no problem with that.