Ik vind vulgaire cinema een vorm van kunst. Maar vulgaire cinema is iets wat gedaan moet worden door iemand die echt begrijpt dat dit subgenre hard werken en veel fantasie vereist. Ik ben ervan overtuigd dat regisseur Deodato geen idee heeft waar ik het over heb. Hij wil het publiek choqueren, maar hij begaat een reeks onvergeeflijke fouten die materiaal ruïneren dat perfect geschikt is voor wat liefkozend 'uitbuitingscinema' wordt genoemd. 'Huis aan de rand van het park' heeft een sterke cult aanhang, maar ik vond de film stom en saai. Zeker, er is hier een overvloed aan nodeloze naaktheid en geweld, maar Deodato vergat een cruciaal element bij het maken van rotzooi: je moet de kijker kunnen dwingen van zijn eigen gevoelens van ontoereikendheid te houden. De film heeft me gewoon nooit iets laten voelen, negatief of positief. Ik denk dat ik deze film zo oninteressant vond omdat je nooit wordt gevraagd je te identificeren met de jagers of de prooi. Het is allemaal zo saai, zo banaal, en er zit geen greintje energie in. Zelfs de gewoonlijk levendige cultfiguur David Hess (die beter tot zijn recht kwam bij Wes Craven in de smerige klassieker 'The Last House on the Left') kijkt verveeld. Om niet voor de gek te worden gehouden door zijn reputatie is deze film een grote slaapverwekkende vertoning.
I think trashiness is a form of art, seriously. But trashy cinema is the kind of thing that needs to be done by someone who truly understands that this sub-genre requires hard work and great imagination. I'm convinced director Deodato has no clue of what I'm talking about. He wants to shock the audience but he commits a series of unpardonable mistakes that ruin material perfectly suited for what is fondly known as exploitation cinema. "House On The Edge Of The Park" has a strong cult following, but I found the film silly and boring. Sure, there is plenty of gratuitous nudity and violence here, but Deodato forgot a crucial element in the creation of trash: you have to be able to force the viewer to love their own feelings of inadequacy. The film simply never made me feel anything, negative or positive. I think the reason I found this movie so uninteresting is because you are never asked to identify with either the hunters or the prey. It is all so bland, so insipid, and seriously devoid of energy. Even the usually animated cult figure David Hess (who was better utilized by Wes Craven in the sleaze classic "The Last House on the Left"), looks bored. Don't be fooled by its reputation, this film is a big snooze.