'Bill en Teds Geweldige Avontuur' had een zekere charme. Een geestigheid, zo je wilt. Het was een kroniek van het leven van diepzinnige, maar oppervlakkige personages. Ze waren amusant om te zien op het witte doek; de situaties waarin ze verzeild raakten werden nog amusanter. Maar helaas, er is niets van die voor de hand liggende humor te vinden in de gruwelijkste bedrieglijke film van Bill en Ted tot op de dag van vandaag: 'Ontmoet de Deedles'.<br />'Ontmoet de Deedles' was een film die maar om één reden was gemaakt, en dan nog maar één reden: geld verdienen aan een ooit bestaande filmfranchise. De twee avonturen van Bill en Ted waren tijdstukken; een blik in de jaren tachtig. Maar je kunt begrijpen waarom deze techniek De filmindustrie had toen al moeten leren dat Bill en Ted ooit goed waren en altijd goed zullen blijven, maar dat ALLE films van dezelfde soort vermoeiend zijn. Ze hebben een heleboel films uit dezelfde traditie geprobeerd, maar ze vielen allemaal in het water. ('Bio Dome'.)<br />Het origineel is het enige dat de moeite van het bekijken waard is; geen vervolgen of nasynchronisaties, want hun tijd is voorbij. Maar 'Meet the Deedles' negeert dat en geeft het publiek iets van tien jaar te laat voor zijn eigen bestwil. De enige ware ambitie van de film is om stompzinnige slapsticks te maken en een serie te produceren in de traditie van de 'vrouwelijke Bill & Ted'-films. In werkelijkheid doet hij geen van beide. Het verhaal gaat over de tweeling Stew en Phil Deedle (Steve Van Wormer en Paul Walker), lanterfanters uit Hawaï, die midden in een duivels complot zitten om Old Faithful in het Yellowstone National Park te saboteren.<br /><br />Op een dag hangen Stew en Phil onder een ballon die boven de branding van Hawaï wordt gesleept, terwijl ze door een spijbelende officier op een jetski worden achtervolgd. Als ze eenmaal op de grond staan, beseft hun vader, de miljonair Eric Braeden, dat hij een eigen plan in werking moet zetten: stuur de twee surfers naar Camp Broken Spirit, een maand in de buitenlucht, waar ze mannen zullen worden. Door een reeks werkelijk geestdodende en hersentollende handelingen worden de Tweevoeters, die je net zo goed Bill en Ted kunt noemen, bij hun aankomst in het kamp voor parkwachters aangezien. Ze komen onder bevel van ranger Pine (John Ashton) te staan en stuiten op de oplossing van een mysterieuze plaag van prairiehonden.<br />Prairiehonden. Tjonge, tjonge. Prairehonden. Waar moet ik beginnen? Misschien kan ik je vertellen waarom er miljoenen rondrennen. Het is eigenlijk heel eenvoudig. Te eenvoudig.<br />Een boosaardige voormalige ranger genaamd Slater (Dennis Hopper) heeft ze getraind om een grot uit te graven rond Old Faithful, zodat hij de geiser een andere richting kan opsturen. De film gaat over Slater die in de buurt van New Faithful in het kokende water zit. Hij is van plan kaartjes te verkopen. Het zou een hoop werk zijn als hij alleen maar een paar machines hoefde te gebruiken om het water te herleiden. Maar dat zou te eenvoudig zijn voor een film die zo stom en stompzinnig is als deze. Nee, Slater wil geen prairiehonden rond de geiser. Echt verschrikkelijk.<br />Hopper woont in zijn ondergrondse grot, samen met zijn maat Nemo, gespeeld door Robert Englund, Freddy uit _The Nightmare on Elm Street_ van Robert Englund. Op een gegeven moment legt hij uit hoe hij de prairiehonden heeft afgericht, en ik citeer: _'Injects_ krioelen in het zand, en ze zouden tunnels graven.' Ik had nooit gedacht dat ik Dennis Hopper ooit zoiets zou horen zeggen. Maar dat deed hij wel, en ik heb er voor altijd littekens aan overgehouden. Terwijl hij plannen smeedt, worstelen en stotteren de Deedles zich door hun training als parkwachter heen. Geen van deze scènes is ook maar in de verste verte grappig, of zo hilarisch als ze hadden moeten zijn.<br />Maar ondanks al deze kritiek is 'De Deedles ontmoeten' ook best leuk om te zien. Het is zo beroerd dat het bijna als origineel overkomt. Het is de moeite waard om het in je eentje te zien, alleen al vanwege Dennis Hoppers idiote tekst die ik hierboven heb genoemd. Maar ik raad je niet aan om de film te huren; wacht liever tot hij op tv is.<br />Ik ben verdeeld tussen mijn visie op 'De Deedles ontmoeten'. Het is zeker een van de slechtste films die ik ooit heb gezien, maar hij is niet onaantrekkelijk slecht, zoals andere slechte kinderfilms. Ik heb twee jaar geleden een tv-film gezien die 'P.U.N.K.S.' heette, en hoewel de smerigheid ervan op hetzelfde niveau ligt als 'Meet the Deedles', verschilt het in waakzaamheid (ja, dat woord heb ik zelf verzonnen). 'Meet the Deedles' is gewoon afschuwelijk. 'P.U.N.K.S.' is nog erger.<br />Alleen kijken naar 'Meet the Deedles' als er niets op de tv is. Maar ik kan het je niet aanbevelen als een goede film, maar eerder als een afschuwelijke. Als je hem ziet, ben je getuige van pure smerigheid op film.<br />Wat het ook probeerde te stelen uit 'Bill en Ted's Uitstekende Avontuur', het is niet te zien. Alles wat gestolen werd, werd niet goed gestolen..5/5 sterren (een halve ster).<br />John Ulmer<br /><br />
"Bill and Ted's Excellent Adventure" had a certain charm to it. A wit if you will. It chronicled the lives of deep, yet shallow-acting characters. They were entertaining to see on screen; the situations they got into even more so. But alas, there is none of this obvious humor in the most heinous rip-off of Bill and Ted to this day, "Meet the Deedles."<br /><br />"Meet the Deedles" was a movie made for one reason, and one reason only: To cash in on a once-was film franchise. Bill and Ted's two adventures were time-pieces; a look into the eighties. But one can see why this technique failed in the sequel, "Bill and Ted's Bogus Journey," because by then (1991) audiences had grown weary of eighties teenagers in heinous situations. Film companies should have learned then that while Bill and Ted were once good, and always will be, MORE of the same kind is tiring. They tried a lot of films in the same tradition, but they all flopped. ("Bio Dome".)<br /><br />The original is the only thing worth seeing again; not sequels or rip-offs, because their time has passed. But "Meet the Deedles" ignores this and gives the audience something about ten years too late for its own good. The movie's only true ambition is to create mindless slapstick and generate a series in the tradition of the ``Bill & Ted'' movies. It really does neither.<br /><br /> The story involves twin brothers Stew and Phil Deedle (Steve Van Wormer and Paul Walker), slackers from Hawaii who find themselves in the middle of a fiendish plot to sabotage Old Faithful in Yellowstone National Park.<br /><br />One day Stew and Phil are hanging beneath a balloon being towed above the Hawaiian surf, while being pursued by a truant officer on a Jet Ski. When they reach ground, their millionaire father (Eric Braeden) realizes he must put a plan of his own into action: Send the two surf-bums to Camp Broken Spirit, a monthlong experience in outdoor living that will turn them into men. Through a series of truly mind-numbing and brain-tumbling actions, the Twin Deedle Dudes, who may as well be referred to as Bill and Ted, are mistaken for park ranger recruits upon their arrival at camp. They come under the command of Ranger Pine (John Ashton), and stumble onto the solution to a mysterious infestation of prairie dogs. <br /><br />Prairie dogs. My, oh my. Praire dogs. Where do I start? Perhaps I'll tell you why millions of them are scurrying about. It's quite simple, really. Too simple.<br /><br />An evil former ranger named Slater (Dennis Hopper) has trained them to burrow out a cavern around Old Faithful, allowing him to redirect the geyser's boiling waters in the direction of New Faithful, to which he plans to sell tickets. A whole lot of work when he could just use some machinery to re-route the water. But that would be too basic for a film as stupid and mindless as this. No, Slater as to have prairie dogs chew around the geyser. Truly awful.<br /><br />Hopper lives in his underground cavern, along with his sidekick Nemo, played by Robert Englund, Freddy of the ``Nightmare on Elm Street'' pictures. At one point he explains how he trained the prairie dogs, and I quote, ``Inject kibble into the dirt, and a-tunneling they would go.'' I never thought I would ever hear Dennis Hopper say such a thing. But he did, and I am forever scarred. While he schemes, the Deedles fumble and bumble their way through ranger training. None of these scenes are remotely funny, nor hilarious as they should have been.<br /><br />Yet with all this criticism, "Meet the Deedles" is also kind of fun to watch. It's so lousy that it almost comes off as original. It's worth seeing alone just for Dennis Hopper's crazy line I mentioned above. But I would not recommend you go out and rent the film; rather, wait until it is on TV.<br /><br />I am split between my outlook on "Meet the Deedles." It is certainly one of the worst films I have ever seen, but it is not unwatchably bad like other bad children's flicks. I saw a TV-film two years ago named "P.U.N.K.S.", and while the lousiness of it is much on the same level as "Meet the Deedles," its watchability (yes, I made up that word) differs. "Meet the Deedles" is just awful. "P.U.N.K.S." is even worse.<br /><br />Only watch "Meet the Deedles" if there's nothing on TV. But I don't recommend it to you as a good film, but rather an awful one. See it and witness pure stinkiness on film. <br /><br />Whatever it tried to steal from "Bill and Ted's Excellent Adventure" is not apparent. Whatever was stolen was not stolen properly. .5/5 stars (half a star).<br /><br />John Ulmer<br /><br />