Dit soort films is wat er mis is met de bioscoop. Het was een gekunstelde mix van Gorillas in the Mist, The Shawshank Redemption en Dead Poets Society. Het script leek op een schoolbord geschreven te zijn <0xE2><0x80><0x93> het ene cliché na het andere wisselend, maar zonder een satirisch of retroactief temperament. Ik overdrijf niet <0xE2><0x80><0x93> er waren zoveel openlijke verwijzingen naar films dat het wel een parodie leek. De acteurs werden aangewezen door hun collectieve portefeuille, niet door hun hart of hun geest, en de richting was simplistisch. En jullie gaven 'Julien Donkey-Boy' een 4,5? De les blijft duidelijk: geef ons wat we willen omdat het alternatief gewoon te afschuwelijk is.<br />' '... dit soort film, en dit soort ongebreidelde commercie die de kunst van de filmkunst probeert te vernietigen, net zoals disco in de jaren zeventig rock-'n-roll moest hebben. Als je deze film ziet, ga je gewoon door met het bekladden van studio's... hou gewoon niet de schijn op dat je superieur bent aan diegenen van ons die er ook maar iets om geven.
Films like this are what is wrong with mainstream cinema. It was a contrived re-mixing of Gorillas in the Mist, The Shawshank Redemption and Dead Poets Society. The script seemed to have been written on a chalkboard - interchanging cliche after cliche though lacking a satirical or retroactive temperament. I'm not exaggerating - there were so many overt film references it seemed like a parody. The actors were designated by their collective wallet, not heart or mind, and the direction was simplistic. And you people gave 'Julien Donkey-Boy' a 4.5? Clearly the lesson remains: 'give us what we want' because the alternative is just too horrifying.<br /><br />It's this type of film, and this type of rampant commercialism that seeks to destroy the craft of film art, just as disco had to rock and roll in the 70s. See this film and continue to line studio-pockets...just don't maintain a pretense of superiority over those of us who give a damn.