Er zijn vele redenen om van 'Assepoester 3: een draai in de tijd' te genieten. In veel opzichten gaat het er bij zijn voorgangers beter aan toe. In tegenstelling tot de animators van de oorspronkelijke film werkten de fantastische animators van DisneyToon Australië vanuit hun eigen fantasie in plaats van te vertrouwen op live-action'referentiefilms'. Bovendien is de plot veel beter dan die van de eerste film. Ben je er nog? Geweldig. Dit is wat deze plot beter maakt dan de 'klassieke' elfenstaart: 50 jaar geleden was het Disney's idee om het sprookje aan te passen aan een lange film. Het verhaal ging over een meisje dat, haar geboorterecht ontzegd, gedwongen werd om als dienstmeisje voor haar stieffamilie te werken. Ze droomt van een luxe leventje, en omdat ze een goed hart heeft, heeft ze vrienden die al het werk voor haar doen. Ze krijgt haar kans met een prins, en na het dansen wordt ze verliefd en trouwt met hem. Sprookjes zouden je iets moeten leren. Het oorspronkelijke sprookje van Grimm bevatte veel meer plot en leerde kinderen om nooit op te geven. De verwaterde versie van Disney leerde die les nog <0xE2><0x80><0x93> min of meer. Maar de belangrijkste les was om je dromen vast te houden... uiteindelijk zal er iemand opduiken die ze op magische wijze bewaart.<br />Die les wordt op zijn kop gezet in 'Een draai in de tijd'. In plaats van alles gemakkelijk te maken voor Assepoester, werkt ze nu tegen de magie en moet ze iets overwinnen dat veel sterker is dan een gemene oude dame <0xE2><0x80><0x93> een gemene oude dame met een toverstokje. Ze werkt hard om haar dromen te verwezenlijken. O, natuurlijk, de muizen helpen, maar Assepoester is de duidelijke heldin in deze nieuwe film <0xE2><0x80><0x93> een heldin tegen wie kleine meisjes kunnen opkijken.<br />Stiefmoeder pakt het toverstokje van de stiefmoeder en keert terug in de tijd naar de schoen passende scène uit de eerste film. Je herinnert je misschien dat de voeten van de stiefzusters te groot waren, maar je herinnert je ook dat de stiefzusters in het verhaal van Grimm hun hielen en tenen afsneden om de pantoffel te laten passen. Nou, dit is nog steeds een Disney-film, dus er wordt magie gebruikt en de pantoffel past nu bij Anastasia. Op dat moment gaat de film van start. Assepoester is vastbesloten de prins te vinden die ze de vorige avond heeft ontmoet en ze gaat op weg om hem te zoeken. Omdat ze weet hoe het meisje met wie hij heeft gedanst eruitziet, wordt de prins door magie gedwongen te denken dat Anastasia het juiste meisje voor hem is. Hoewel wat er daarna volgt een beetje onecht aandoet als je het beschrijft (de magie van de toverstok is niet zo krachtig als die van Assepoester en de prins). Anastasia, die in het begin alleen maar een eigen prins wil <0xE2><0x80><0x93> ook al is het de prins van Assepoester <0xE2><0x80><0x93> moet intussen haar jaloezie op Assepoester overwinnen om niet te nemen wat niet van haar is.<br />Deze film is niet alleen een waardig vervolg op de oorspronkelijke film (in tegenstelling tot Deel II), hij overstijgt hem ook. Niet alleen met een veel waardevollere les: Assepoester moet niet 'in dromen leven als (haar) dromen uitkomen', maar de vocale uitvoering en de animatie zijn consequent beter. Het ontwerp van Assepoester is een beetje opgeklopt, ik heb altijd gevonden dat het oorspronkelijke ontwerp veel te stijf was. Assepoester heeft ook een behoorlijk stijf ontwerp, maar onder toezicht van Ian Harrowell mag ze expressief zijn en een voorstelling geven die bij de stem van Jennifer Hale past.<br />De liedjes zijn iets eigentijdser dan de klassieke film, maar dat is te verwachten. We leven niet meer in de jaren vijftig, jongens. Persoonlijk kan ik geen genoeg krijgen van 'More Than a Dream', Assepoester heeft me zo meegezogen in het verhaal dat ik dacht dat we te maken hadden met een veel proactievere Assepoester dan ooit tevoren (op de een of andere manier kan ik me niet voorstellen dat de Assepoester uit de eerste film 'There's a better life that's' 'Ik zal een gokje wagen met de liefde om mijn vroegere tijd te bereiken' (ze was veel meer geïnteresseerd in hoe een nachtegaal klonk) en eerlijk gezegd komt me dat prima uit. Ik heb het gevoel dat deze manier van leven een veel beter personage voor Assepoester zou zijn. In een tijd waarin alle andere blondjes die meisjes bewonderen drugsverslaafden of boulimiapatiënten zijn, is het verfrissend om een klassieke karaktertrek te zien die haar tot iemand maakt om te bewonderen.<br />Zoals ik al zei, de animatie in deze film, die de meeste kritieken lijkt te krijgen, is verbazingwekkend. Wat waarschijnlijk niemand behalve ikzelf ooit zal beseffen, is de historische betekenis van deze film. Het is de laatste film die met de hand tot leven is gebracht door Disney Animators. Rustig heeft Disney al jaren de traditionele animatiestudio's in Parijs, Tokio, Montreal, Orlando en in het geval van het origineel in Burbank gesloten <0xE2><0x80><0x93> en ze omgebouwd tot een CGI-studio. De Australische DisneyToon Studio was de laatste van die soort. Met deze film (en dankzij die overschatte verhalendief John Lassiter) is het hoofdstuk over de traditionele animatie van Disney afgesloten. Misschien wel de meest toepasselijke van deze film (in tegenstelling tot de laatste films van voornoemde studio) draagt een eerbetoon aan zijn animators. Er staat: 'Speciale dank aan DisneyToon Studio's Australië voor hun vele jaren van prachtige, met de hand getekende animatie.' Ik betreur het verlies van een kunstvorm waarvoor Disney zo hard heeft gewerkt om respect te verwerven, van de briljante animators die nu geen werk meer hebben, en van het feit dat hun inspanningen ongetwijfeld zullen worden afgedaan als'middelmatig' door critici en publiek dat eenvoudigweg niet begrijpt hoeveel moeite er in deze film is gestoken. Er zijn vele redenen om van deze film te genieten, maar ik vrees dat vooroordelen en onwetende mensen hun protesten en godslasterlijke kreten om een vervolg op een 'klassieke' film te maken het hardst zullen uiten.
There are many reasons to enjoy "Cinderella 3: A Twist in Time." In many ways it improves upon its predecessors. Unlike the animators from the original film the amazing animators at DisneyToon Australia worked from their own imaginations instead of relying on live-action "reference" film. Furthermore the plot is far superior to the first. Still with me? Great. Here's what makes this plot better than the "classic" fairy tail: 50 years ago Disney's idea was to adapt the fairy tale into a full length film. The story was of a girl who, denied her birthright was forced to work as a maid for her step-family. She dreams of a life of luxury, and because of her kind heart she has friends that do all the work for her, she gets her chance with a prince and after dancing she's in love and gets married. Fairy tales are supposed to teach you something. The original Grimm Tale had a lot more plot to it and actually taught children never to give up. Disney's watered down version still taught that lesson- sort of. But the basic lesson was hold on to your dreams . . . . someone will eventually show up and magically make them come true.<br /><br />That lesson is turned on its ear in "A Twist In Time." Instead of making everything easy for Cinderella, she is now working against magic and must overcome something a lot more powerful than a mean old lady- a mean old lady with a magic wand. She works hard to achieve her dreams. Oh sure, the mice help, but Cinderella is the clear heroine in this new film- a heroine that little girls can look up to.<br /><br />Step-mother gets hold of the Fairy Godmother's wand and turns back time to the shoe fitting scene from the first film. One may recall that the step-sisters feet were too big, but also remember that in the Grimm tale the step-sisters cut off their heels and toes to make the slipper fit. Well, this is still a Disney film so magic is used and the slipper now fits Anastasia. Now's when the movie kicks into high. Cinderella is determined to find the prince she met the previous night and she sets off to do just that. Knowing what the girl he danced with looks like, the prince is forced by magic to think that Anastasia is the right girl for him. Although what follows seems a bit hokey when describing it (The magic of the wand is not as powerful as Cinderella and the prince's predestined love) it is handled maturely and time is given for the couple to get to know each other a bit more (in the first film they had said, what, four words) before getting married. Meanwhile Anastasia, who in the beginning wants nothing more than a prince of her own- even if it is Cinderella's prince, must overcome her jealousy of Cinderella lest she take what is not rightfully hers.<br /><br />This film is not only a worthy sequel to the original film (unlike Part II), it surpasses it. Not just with a much more valuable lesson: Cinderella must not "live in dreams if (her) dreams are to come true" but vocal performances and the animation are consistently better. While the prince's design has been puffed out a little, I always felt the original design was far too stiff. Cinderella also has a pretty stiff design, but under senior animator Ian Harrowell's supervision she is allowed to be expressive and give a performance that can match with Jennifer Hale's vocals.<br /><br />The songs are a bit more contemporary than the classic film, but that's to be expected. We're not in the 1950's anymore, kids. Personally, I can't get enough of "More Than a Dream," Cinderella's balled that sucked me into the story and told me that we'd be dealing with a much more pro-active Cinderella than ever before (somehow I cant' imagine the Cinderella from the first film singing "There's a better life that's waiting past the mountains I must climb. I will take a chance on love to get my once upon a time" . . . she was much more concerned with what a nightingale sounded like), and frankly that suits me just fine. I feel that this way to go is a lot better character for Cinderella to be. In a time when every other blonde that girls are looking up to are drug-addicts or bulimic it's refreshing to see a twist on a classic character that makes her someone to be admired.<br /><br />As I've said the animation in this film, which seems to be getting the most flack from critics is astounding. What probably no one short of myself will ever realize is the historic significance to this film. It is the last film to be hand-animated by Disney Animators. Quietly Disney has for years been shutting down the traditional animation studios in Paris, Tokyo, Montreal, Orlando and in the case of the original in Burbank- converting it to a CGI studio. Australia's DisneyToon Studio was the last of it's kind. With this film (and thanks to that overrated story thief John Lassiter) the chapter is closed on Disney's traditional animation Perhaps most fitting this film (unlike the aforementioned studio's final films) bears a dedication to its animators. It reads "Special Thanks to DisneyToon Studios Australia for their many years of producing beautiful hand-drawn animation." I mourn the loss of an art form that Disney worked so hard to gain respect for, the brilliant animators who are now out of a job, and for the fact that their efforts will no doubt be overlooked as "mediocre" by critics and audiences that simply don't understand the effort that went into this film. There are many reasons to enjoy this film, but I fear that prejudice and ignorant people will find their voices of protest and cries of blasphemy for making a sequel to a "classic" the loudest.