George Zucco's archeologische karakter heeft aan het begin van de goedkope 'Vliegende Slang' uit 1946 een groot probleem. Hij heeft onlangs Montezuma's schathorde in een Azteekse grot in New Mexico ontdekt en is nu bang dat de plaatselijke bevolking nieuwsgierig zal worden. Het is maar goed dat hij ook Quetzalcóatl heeft gevonden, de legendarische Azteekse slang/vogelgod, en dat hij heeft ontdekt dat het wezen iedereen zal opsporen en doden die zonder het te weten een van zijn veren in zijn bezit heeft. En dus is Zucco al snel links en rechts Q-pluimage aan het planten, terwijl hij achteroverleunt en van het bloedbad geniet. Hoe dan ook, deze film van 57 minuten is minimaal leuk, en Zucco is altijd interessant om naar te kijken, maar de film wordt helaas gemaakt met behulp van supergoedkope productiewaarden, een langdradig, spraakzaam scenario, zo nu en dan absurde humor en het simpele feit dat we nooit een goede, vaste blik op Quetzalcóatl zelf krijgen. Erger nog, de resolutie van de film is stompzinnig en stompzinnig, en Zucco gedraagt zich onkarakteristiek dom en druist in tegen het gezonde verstand. Het wordt er niet beter op door de zwaar beschadigde filmafdruk die ons werd aangeboden op de Image-dvd die ik net heb bekeken, met problematisch geluid op de koop toe. Veel andere kijkers hebben de overeenkomst opgemerkt tussen deze film en een andere film van de Volksrepubliek China, 'The Devil Bat', een voertuig van Bela Lugosi dat vijf jaar geleden is uitgebracht. In die film had Bela zijn vliegende moordenaar naar het beoogde slachtoffer gelokt door een speciale scheerlotion te gebruiken; hier zijn die verdomde veren vervangen. Waar het op neerkomt: ik zou zeggen dat 'De Vliegende Slang' een film is voor alleen maar George Zucco-completisten, als zo'n dier al bestaat. Andere kijkers die geïnteresseerd zijn in een film waarin de gevederde slangengod in de twintigste eeuw nog springlevend is, zouden er waarschijnlijk beter aan doen Larry Cohens film 'Q' uit 1982 op te zoeken.
George Zucco's archaeologist character has a major problem at the beginning of the 1946 cheapie "The Flying Serpent." He had recently discovered Montezuma's treasure horde in an Aztec cave in New Mexico, and now fears that the locals might start to get snoopy. Good thing he's also found Quetzalcoatl, the legendary Aztec serpent/bird god, and has learned that the creature will track down and kill whoever is in unwitting possession of one of its feathers. Thus, pretty soon, Zucco is planting Q plumage left and right, sitting back and enjoying the carnage... Anyway, this 57-minute film is minimally fun, and Zucco is always interesting to watch, but the picture is unfortunately done in by supercheap production values, a tediously talkative screenplay, occasional goofball humor, and the simple fact that we never get a solid, steady look at Quetzalcoatl itself. Worse, the film's resolution is asinine and inane, with Zucco behaving uncharacteristically stupid and contrary to common sense. Matters aren't helped by the badly damaged film print offered to us on the Image DVD that I just watched, with problematic sound, to boot. Many other viewers have noted the similarity between this picture and another PRC effort, "The Devil Bat," a Bela Lugosi vehicle released five years earlier. In that film, Bela had lured his flying killer to the intended victim by using a special shaving lotion; here, those darn feathers have been substituted. Bottom line: I would have to say that "The Flying Serpent" is a movie for George Zucco completists only, if such an animal exists. Other viewers who are interested in a film featuring the feathered serpent god alive and well in the 20th century would probably be better advised to seek out Larry Cohen's 1982 film "Q."