1ste keek 24/2/2009 met 7 uit 10 (Dir-Xiao Jiang): goed in elkaar gezet, emotioneel verhaal over een meisje, haar ups en downs in haar leven, en hoe film kijken en films in het algemeen bij het hele proces betrokken waren. De hoofdpersoon wordt aan het begin van de film geïntroduceerd nadat een krantenjongen in een steeg tegen een stapel bakstenen oploopt en om de een of andere reden door het meisje wordt aangevallen. Als hij bijkomt van zijn verwonding, wil hij weten waarom ze dit heeft gedaan en gaat hij naar haar op zoek. Als hij haar vindt, vertelt ze hem niet waarom ze dit heeft gedaan (ze kan het blijkbaar ook niet horen) maar vraagt hem voor haar te zorgen en haar vis te voeren in de wetenschap dat ze weggaat. Hij wil het eigenlijk niet, maar als ze haar appartement binnengaat, ontdekt hij een minitheaterachtige kamer met een dagboek dat hij begint te lezen. Het dagboek onthult het leven van het meisje en de film begint pas echt als we ontdekken hoe haar leven was. Het verhaal van haar en haar familie speelt zich af in een openluchttheater waar de mensen uit de stad's avonds naartoe komen. Haar moeder kondigt de avondvoorstelling aan via een luide luidspreker en raakt betrokken bij de man die de films draait. Haar moeder wilde filmster of zangeres worden, maar nadat ze een buitenechtelijk kind heeft gebaard wordt ze door de mensen uit de stad gemeden en verdwijnen haar dromen. De rest van de film volgt de vriendschappen die de jonge meisjes sluiten en verliezen, en de geschiedenis van het openluchttheater dat uiteindelijk dichtgaat vanwege de uitvinding van de televisie. De dochter krijgt al vroeg in haar leven te horen dat haar echte vader een filmster is (wat niet waar is), maar dit houdt haar ook voor het scherm gefascineerd. De film is geweldig in de manier waarop hij dit verhaal en de verschillende personages toont, hoewel hij op verschillende momenten triest is, maar als je op zoek bent naar een interessant en meeslepend en gevoelig verhaal over het echte leven, zul je van deze genieten.
1st watched 4/2/2009  7 out of 10 (Dir-Xiao Jiang): Well delivered, emotional story about a girl, her ups & downs in her life, and how movie viewing and movies in general, were involved in the whole process. The main character is introduced at the beginning of the film after a paper boy runs into a stack of bricks in an alley and is assaulted by the girl for some reason. When he awakes from his injury, he wants to find out why she did this and looks for her. When he finds her, she doesn't tell him why she did this(she also can't hear, it appears) but asks him to take care of and feed her fish  knowing she's going away. He doesn't really want to do this, but as her enters her apartment where she lives he discovers a mini theatre-like room with a diary that he begins reading. The diary reveals the life of the girl and the movie then really begins as we discover what her life was like. The story of her and her family revolves around an outdoor theatre that the local townfolk come to in the evenings. Her mom announces the evening event through a loud speaker and becomes associated when the man who plays the films. Her mom wanted to be a movie star or singer but after bearing a child(the main character) out of wedlock is shunned by the locals and her dreams disappear. The rest of the movie follows the young girls friendships made and lost and the history of the outdoor theatre that eventually closes down due to the invention of television. The daughter is told early in life that her real father is a movie star(which is not true) but this also keeps her fascinated to the screen. The movie is wonderful at how it displays this story and the various characters although it is sad at various times, but if you are looking for an interesting and compelling and sensitive story about real life you will enjoy this one.