Deze film raakt het nogal triviale (het is het jaar 2004) thema van uitkomen en bereikt dat door middel van een fijn samenspel van zijn elementen: plot, dialogen, karakters, boodschappen, legendarisch geworden gebeurtenissen et cetera, om er een uitzonderlijk en uniek beeld van te geven.<br />Vanaf het begin valt hij niet te vergelijken met 'Beautiful Thing' omdat hij wat oudere karakters aanspreekt en zijn humor en dialogen minder algemeen en volwassener zijn. Hij dient een nogal specifiek doel en einde dat ontbeert aan de nogal eenvoudige, realistische verhaallijn van 'Edge of Seventeen'. Hij straalt niet zoveel overdrijving en ironie uit dat hij de realiteit zou verdringen zoals 'But I'm a Cheerleader'. Maar het bewaart enige zuiverheid door niet te vervallen in de charmante Britse homoseksuele bourgeoisie zoals in 'Like it'. Het lijdt niet aan uitbundige lyriek zoals in 'Presque Rien'. De fluctuatie van de gevoelens en gebeurtenissen is luchtiger dan in 'It's in the water'. Tot slot is de plot meer zelfbewust dan in 'A cause d'un Gar<0xC3><0xA7>on' en is het niet de bedoeling dat een onnozel publiek als 'In and Out' het ziet.<br /><br />De tekortkomingen kunnen worden beschouwd als het ontbreken van een 'en altijd...' einde, het iets te agressieve voor de toeschouwer, de ontwikkeling van een plot, de discrete verschijning van een aantal trivialiteiten en het ontbreken van een 'open mond' humor.
This film touching the rather trivial (it's the year 2004) theme of coming out, achieves through a fine tune of its elements: plot, dialogs, characters, messages, events storied etc. to offer an exceptional and unique view of it.<br /><br /> From the beginning it is not to compare with "Beautiful Thing" because it addresses somewhat older characters and its humor and dialogs are less general and more mature. It serves a rather specific goal and end which lacks from the rather simple realistic story-telling of "Edge of Seventeen". It does not transmit as much as exaggeration and irony which would put it aside the reality like "But I'm a Cheerleader". <br /><br />However, it reserves some purity by not getting into the charming British gay bourgeoisie like "Like it is". It does not suffer of french lyricism like "Presque Rien". The fluctuation of the feelings and events is more breezy than in "It's in the water". Finally, the plot is more self-composed than in "A cause d'un Garcon" and it is not meant to be seen by clueless straight public like "In and Out".<br /><br />As shortcomings may be considered the lack of "happily ever after..." ending, the somewhat too aggressive, for the spectator, plot development, the discreet appearance of several trivia and the lack of "mouth wide open" laughing humor.