Op basis van de releasedatum kreeg ik deze versie te zien, in tegenstelling tot de film uit 2007 met dezelfde naam. Ik hield mijn geest open en keek geduldig toe.<br /><br />De mensen vinden het vreemd dat beschavingen en talen met elkaar in botsing komen, terwijl ze ook melding maken van het feit dat het slechte gedrag van zowel de'Moddermensen' als de alleen maar beter geklede acteurs elkaar overlappen <0xE2><0x80><0x93> dat is niet genoeg om er een goede film van te maken. Als je je fixeert op de excentriciteiten zonder het samenhangende geheel in ogenschouw te nemen, bewijst iemand die zijn tijd aan deze film besteedt je geen dienst. In plaats van de scheiding tussen woorden en daden te ontwikkelen, beweegt de plot zich voort zonder dat de kijker enig motief krijgt. Stylistisch, door de camera niet de gelegenheid te geven de personages naar voren te halen. Er is humor, onbedoeld gecreëerd door de dood en de onverschilligheid van de andere personages. De hysterische en manische aantrekkingskracht van het volk om weer met de jungle te versmelten is lachwekkend. Wie had kunnen denken dat croquet zo krachtig kon zijn?
Based upon release dates, I was provided with this version as opposed to the 2007 film of the similar name. Keeping an open-mind, I watched patiently.<br /><br />People will celebrate its oddness of colliding civilizations and languages while also mentioning the threads of overlap in poor behavior in both the 'mudpeople' and the merely dressed better actors - this is not enough to make a good film. To fixate on the eccentricities without considering the cohesive whole does anyone considering spending time with this film a disservice. To start, instead of developing the divide between words and actions, the plot moves forward without leaving the viewer with any motif. Stylistically, not providing moments of quiet with the camera to draw out the characters' inner thoughts makes this picture forgettable. Utterly two-dimensional, I pity Sam Watterson's involvement.<br /><br />There is humor unintentionally created by death and the indifference by the other characters. Amusement is highlighted at the end. The people's hysterical and manic attraction to merge with the jungle once more is laughable. Who knew croquet was so powerful?