Een volkomen lachwekkende vertolking van drie meisjes van een particuliere school die, omdat ze genoeg hebben van de dominante jongens die over hen heersen, besluiten een gewelddadige wraakactie uit te voeren die uiteindelijk op hunzelf is gericht. In eerste instantie dacht ik dat de film een parodie op een komedie zou worden <0xE2><0x80><0x93> wat misschien had kunnen werken <0xE2><0x80><0x93> maar in plaats daarvan werd het een regelrecht drama dat rechtstreeks naar de Kamp-afdeling van je plaatselijke videoverhuurbedrijf zal gaan.<br />Er is geen enkel element in deze film dat niet deugt; het acteerwerk, het script, de filmopnamen, de geluidsapparatuur, de muziek en de regie zijn allemaal waardeloos. Drukke Phillips als Karen is zo'n overdreven psychopaat dat je je afvraagt waarom er nog anderen om haar heen hangen. Keri Lynn Pratt gniffelt en jammert als het slachtoffer-voor-het-leven Lisa (doe eens twee grote stappen terug in je carrière, Keri!). Dominique Swain in de rol van Jefferson is (denk ik) de stem van de rede tussen die twee, en verleent een volkomen onnodig en bespottelijk verhaal aan de film. Thora Birch probeert de psychopaat Phillips te slim af te zijn en slaagt daarin, en beiden weten ze de markt voor cosmetica van Wal-Mart te veroveren. En die vier waren in feite de beste acteurs van de film!<br />De mannen waren zoveel erger, vooral Nicholas Loeb. Hij slaapwandelt door zijn rol als Jeremy de Klootzak Die Echt Een Grote Man Is en mompelt zijn tekst en maakt van stilstaan en stom kijken een deugd. Hoe is hij in die rol verzeild geraakt, zou je kunnen vragen. Nou, hij deed een rolletje als ober in 'Primary Colors'... en hij was de producent van 'The Smokers'. Wauw, twee keer raak! Hij is een multitasker! Oliver Hudson en Ryan Browning doen het niet veel beter, hoewel een van hen (wat maakt het uit) wordt neergeschoten door mejuffrouw Slachtoffer <0xE2><0x80><0x93> per ongeluk, natuurlijk <0xE2><0x80><0x93> nadat ze helemaal opgewonden is geraakt door haar geheime identiteit als een van de drie vrouwelijke verkrachters.<br />Dus onze onverschrokken jonge vrouwelijke verkrachters verkrachten niet echt iemand, maar zwaaien met hun pistool naar een paar mannengezichten, wat ze beschouwen als het equivalent van de manier waarop mannen seks met hen hebben. (Dat is trouwens het probleem met met tienerjongens naar bed gaan.) Karen gaat door het lint en wordt steeds moeilijker in de hand te houden, maar Lisa is degene die iemand neerschiet. Terwijl Jefferson een afleidingsmanoeuvre probeert uit te voeren en Jeremy TDWRIAGG Lisa helpt, wordt Karen in een badkamer betrapt met een brandend douchegordijn en slaagt erin om met het pistool te sterven. Komt dat even goed uit! Hoe kun je Deus Ex Machina krijgen? Nou... de film eindigt met een verhaal waarin Jefferson ons vertelt hoe iedereen tien of vijftien jaar later in het heden terechtkomt, ondanks het feit dat alles in deze film eruitziet alsof het in het heden is.<br />Kortom, deze film slaagt erin om vrouwenhaat en vernedering te zaaien terwijl hij zogenaamd de voorvechter is van feministische impulsen. Pseudo-verkrachtingen worden erotisch uitgebuit voor hormonaal publiek, terwijl vrijwillige seks voornamelijk wordt afgeschilderd als vernederend. Deze film heeft absoluut niets goeds in de zin, waardoor je je afvraagt wat het New York Independent Film & Video Festival bezielde toen ze dit zooitje de Audience Award toekenden. Dit soort troep is bijna genoeg om helemaal geen onafhankelijke films meer te willen zien. Ik geef hem een 2; het zou best leuk zijn, alleen is hij niet grappig genoeg, <0xC3><0xA0> la Battlefield Earth, een van de grote onbedoelde komedies van de afgelopen tien jaar.
Completely laughable depiction of three private-school girls who, fed up with the domination boys have over them, decide on some violent revenge that ultimately backfires on them. At first, I assumed that the movie would be a dark-comedy satire -- which might have worked -- but instead it was a straight-up drama that will head directly to the Camp section of your local all-night video rental.<br /><br />There is no one element of this movie that fails; the acting, script, cinematography, sound, music, and direction all stink. Busy Phillips as Karen is so over-the-top psycho you wonder why anyone else hangs around her. Keri Lynn Pratt simpers and whimpers as victim-for-life Lisa (take two big career steps backwards, Keri!). Dominique Swain as Jefferson is (I guess) the voice of reason between the two, and lends a completely unnecessary and ludicrous narration to the movie. Thora Birch attempts to out-psycho Phillips and succeeds, and both of them corner the market on Wal-Mart cosmetics. And those four were actually the best actors in the film!<br /><br />The men were so much worse, especially Nicholas Loeb. He sleepwalks through his part as Jeremy the Dork Who Really Is A Great Guy and mumbles his lines and makes standing still and looking stupid a virtue. How did he get cast in this role, you may ask? Well, he did a gig as a waiter in "Primary Colors" ... and he was the producer for "The Smokers". Wow, a double whammy! He's a multi-tasking stinker! Oliver Hudson and Ryan Browning don't do a lot better, although one of them (who cares) gets to get shot by Miss Victim -- accidentally, of course -- after getting totally turned on by her secret identity as one of the three female rapists.<br /><br />So our intrepid young female rapists don't actually rape anyone, but they wag their pistol in some male faces, which they deem equivalent to the way guys have sex with them. (This is the problem with sleeping with teen-age boys, by the way.) Karen flips out and gets more and more difficult to control, but it's Lisa who gets to blow someone away. While Jefferson attempts to create a diversion and Jeremy TDWRIAGG helps Lisa, Karen gets caught in a bathroom with a burning shower curtain and manages to die with the pistol. How convenient! How Deus Ex Machina can you get? Well ... the movie ends with narration as Jefferson tells us how everyone ends up ten or fifteen years down the road, despite the fact that everything in this movie looks like it's in present time.<br /><br />In short, this movie manages to be misogynistic and demeaning while supposedly championing feminist impulses. Pseudo-rapes are eroticized to pander to hormonal audiences, while consensual sex is mostly portrayed as degrading. This film has absolutely no redeeming qualities whatsoever, which makes you wonder what the New York Independent Film & Video Festival was thinking when it gave this crap the Audience Award. Dreck like this is almost enough to make you avoid independent films altogether. I give it a 2; it would be camp except that it's not funny enough, a la Battlefield Earth, one of the great unintentional comedies of the last ten years.