Als je het in je hoofd haalt dat de grote Russische revolutionair Leon Trotski in werkelijkheid een dronken Welshe acteur was, dan kun je deze ellende misschien wel aan. Anders moet je voorbereid zijn op een puzzelaar <0xE2><0x80><0x93> het is niet vreselijk, het is alleen onsamenhangend. Regisseur Joseph Losey gooit de geschiedenis in de wind ten gunste van een onderontwikkeld verhaal dat een heleboel personages introduceert, maar niet vertelt wie ze zijn of waarom ze in Mexico zijn. Personages blijven elkaar gewoon ontmoeten in de halve ruïnes van Mexico-Stad. Het is prachtig gefotografeerd, maar heeft een zwaar gecensureerde sfeer. Veel scènes eindigen heel abrupt.<br />Als de moordenaar pruilt Alain Delon veel en draagt hij een zonnebril. Romy Schneider speelt een personage dat, althans historisch gezien, een gedesillusioneerde Trotski uit Brooklyn was! Schneider is oogverblindend, maar niet erg goed in haar rol. En om de een of andere reden schreeuwt ze om de haverklap. Het is nooit verklaard waarom of hoe ze met Delon in contact is gekomen, maar dat is maar goed ook... het script biedt geen enkele motivatie voor welke rol dan ook. Als Trotski draagt Richard Burton een erg nep ogende valse snor en een ronde bril en spuit hij revolutionaire ideeën in een dictafoon. De chique Valentina Cortese heeft vrijwel geen tekst als mevrouw Trotski, dus waarom zij werd gecast is een raadsel.<br />Waarschijnlijk valt er een boeiend verhaal te vertellen over de laatste dagen van Trotski, maar dat is dit niet.
If you get it into your head that the great Russian revolutionary Leon Trotsky was in fact a boozy Welsh actor, then you might be able to sit through this mess. Otherwise, be prepared for a puzzler --- it's not terrible, it's just incoherent. Director Joseph Losey tosses history to the wind in favor of an underdeveloped story that introduces a lot of characters but doesn't say who they are or why they're in Mexico. Characters just keep meeting in the half ruins of Mexico City. It's beautifully photographed but has a heavily edited feel to it. Many scenes end very abruptly.<br /><br />As the assassin, Alain Delon pouts a lot and wears sunglasses. Romy Schneider plays a character that was, at least historically, a disillusioned Trotskyite from Brooklyn! Schneider is stunning but not very well utilized here. And for some reason, she shouts every other line. It's never explained why or how she got hooked up with Delon, but it's just as well...the script offers no motivation for any character. As Trotsky, Richard Burton dons a very fake looking van dyke mustache and round glasses and spouts revolutionary thought into a Dictaphone. Classy Valentina Cortese has virtually no lines as Mrs. Trotsky so why she was cast is anyone's guess.<br /><br />There's probably a truly compelling story to be told about the last days of Trotsky, but this isn't it.