Ik heb die film op 22 september op het Atlantic Film Festival gezien. Ik was er met een paar mensen die nog nooit iets zwaarders hadden gehoord dan KISS en die Black Sabbath niet van de Black Label Society zouden herkennen. Het is een teken van de voortreffelijkheid van deze film dat ze er echt van genoten en het gevoel hadden dat ze een begrip hadden opgedaan van de metalwereld.<br />Dit is geen dwepende waaierfan. Nou ja, gedeeltelijk wel, maar ik zou ook niet objectief kunnen blijven als ik de kans kreeg om met Bruce Dickinson in het Hammersmith Odeon te gaan zitten. Serieus, het gaat ver uit boven de vervulling van de dromen van een metalen waaierfan om veel verschillende elementen te onderzoeken van wat metaal tot een blijvende kunstvorm maakt en een die aan de rand blijft. De structuur van de film volgt duidelijke onderwerpen: Geslacht, Censorship, Dood en Geweld, en nog veel meer. Elk gebied wordt zorgvuldig onderzocht met commentaar van vele muzikanten en enkele waarnemers van buitenaf. Van het kalme commentaar van Rob Zombie tot de wrange humor van Dio en de lachwekkende minimalistische interviews met Noorse zwartmetalspelers, is er een breed scala aan ervaringen en meningen.<br />Dit is in elk opzicht een uitstekende documentaire.<br />Ik wist dat het geweldig zou worden toen ik voor het eerst een glimp opving van de grote lijst van metalbands die KISS correct ver van de echte muzikanten plaatste. Ronnie James Dio voldeed aan mijn verwachtingen met een doorlopend commentaar over Gene Simmons voorkeur voor geld boven muziek. Ik zal een heleboel grote bands zien en horen, van de standaardbands als Maiden, Metallica, Motorhead en Slayer tot de minder grote bands als Voivod.
I saw this film on September 22 at the Atlantic Film Festival. I was with some people who had never heard anything heavier than KISS and wouldn't know Black Sabbath from the Black Label Society. It's a mark of this film's excellence that they really enjoyed it and felt they had gained an understanding of the metal scene.<br /><br />This is no gushing fan-tribute. Well, it is in part, but I couldn't stay objective either were I given the chance to sit down with Bruce Dickinson at the Hammersmith Odeon. Seriously, it rises far above the fulfillment of a metal fan's dreams to explore many different elements of what makes metal both an enduring artform and one that remains on the fringes.<br /><br />The structure of the film follows distinct topics - Gender, Censorship, Death & Violence, and more. Each area is thoughtfully explored with comments from many musicians and some outside observers. From the calm commentary of Rob Zombie to the wry humour of Dio to the laughable minimalist interviews with Norwegian black-metal players, there's a broad range of experiences and opinions.<br /><br />This is an excellent documentary in every way.<br /><br />I knew it was going to be great when I got my first glimpse of the big chart of metal bands that correctly put KISS far away from the actual musicians. Ronnie James Dio further obliged with a running commentary on Gene Simmon's preference for money over music.<br /><br />You'll get to see and hear a lot of great bands, from the standard warhorses like Maiden, Metallica, Motorhead and Slayer to the less-mainstream stuff like Voivod.