Eindelijk deze curiositeit te pakken gekregen op TCM. Wat een afschuwelijke, deprimerende rotzooi. Ik weet dat het een toneelstuk was, maar wat dachten de producenten wel? Dat er ook maar iemand in de buurt zou komen van dit deprimerende, zich steeds herhalende rotgedoe? Alleen al de moeite van het zien waard vanwege de nieuwsgierigheid van Rex Harrison en Richard Burton, die 2 bejaarde koninginnen spelen die samenwonen en elkaar haten in een of andere Londense achterbuurt (hoewel gefilmd in Parijs). Er is geen enkele gevatte zin of enig gevoel van genegenheid of reden waarom deze 2 verbitterde verliezers zo lang bij elkaar zijn gebleven. De film gaat nergens heen. Niets dan geruzie en voortdurend gekibbel. Harrison krijgt een proces-verbaal wegens treiteren, maar de film is afgelopen voordat ze zelfs maar in de rechtszaal zijn. Er wordt een ontmoeting met zijn volwassen dochter ter sprake gebracht, maar ook dat onderwerp komt niet meer ter sprake. Burton geeft zijn rol wel enige waardigheid en ik denk dat hij het er beter van afbracht dan Harrison. Het dieptepunt komt wanneer Harrison een of andere lelijke, oude prostituee mee naar huis neemt. Kudos voor Kathleen Nesbitt, die een vernederende rol speelt als Burtons bedlegerige moeder. Moeilijk te geloven dat Stanly Donen deze saaie vertoning heeft geregisseerd. Dit moet het dieptepunt van zijn carrière zijn. Iedere jonge homo die dit in 1969 had gezien, zou aan zelfmoord hebben gedacht (dit is wat mij te wachten staat?) als ze dit verhaal serieus hadden genomen. Gelukkig waren er maar weinig mensen die ervoor betaalden om het te zien. Ze gaven het een drie, alleen vanwege de vreemde casting. Succes als je het tot het einde toe volhoudt!
Finally caught this curio the other night on TCM. What a dreadful, depressing mess. I know it was a play, but what were the producers thinking? That anyone would flock to this depressing, repetitive bitchfest? Worth seeing only for the curiosity factor of Rex Harrison and Richard Burton playing 2 middle aged queens living together and hating each other in some London slum (though filmed in Paris) There is not one witty line or any sense of affection or reason why these 2 bitter losers stayed together for so long. The film goes nowhere. Nothing but arguments and constant bickering. Harrison gets a court notice for doing drag, but the movie ends before they ever get to court. A meeting with his adult daughter is brought up, but that plot point is dropped also. Burton does bring some dignity to his role and I think came off better than Harrison. The low point comes when Harrison picks up and brings home some ugly, aging prostitute. Kudos to Kathleen Nesbitt who scores in a degrading part as Burton's bedridden mother. Hard to believe Stanly Donen directed this bore. This has to be the nadir of his career. Any young gay person seeing this in 1969 would've been driven to thoughts of suicide (this is what's in store for me?) had they taken this story seriously. Thankfully few people paid to see it. Giving it a three, only because of the weird casting. Good luck if you can sit through it till the end!