De Paarse Vlakte is een winnaar, een fraai opgezet drama uit de Tweede Wereldoorlog dat zich afspeelt in Birma, waar de Japanners nooit worden gezien: de vijand is het vijandige landschap en de herinneringen die de held verlammen. De beschadigde piloot van Gregory Peck lijdt nog steeds aan een ernstige vorm van O'Clock High na de dood van zijn vrouw tijdens een luchtaanval tijdens hun huwelijksnacht, tot hij voor het Birmese meisje Win Min Tan valt. (Omdat het nu 1954 is, delen ze misschien een interraciale romance, maar ze kussen elkaar nooit.) Natuurlijk wordt hij, zodra hij een reden voor zijn bestaan heeft gevonden, achter de vijandelijke linies neergeschoten en moet hij met niet één, maar twee invalide kameraden terugkeren. Het is weliswaar geen groots complot, maar het is wel zo.' Dankzij de aanwijzingen van Robert Parrish heeft ze het heel goed gedaan, en die aanwijzingen zijn verrassend krachtig, direct en fantasievol als ze nodig zijn, maar ze weet ook wanneer ze onopvallend moet zijn. En het was een geweldige laatste kans.
The Purple Plain is a winner, a handsomely mounted WW2 drama set in Burma where the Japanese are never seen: the enemy is the hostile landscape and the memories that cripple its hero. Gregory Peck's damaged pilot is still suffering from a bad case of 12 O'Clock High after the death of his wife in an air raid on their wedding night until he falls for Burmese girl Win Min Tan. (This being 1954, they may share an inter-racial romance, but they never actually kiss.) Naturally, as soon as he rediscovers a reason for living he's shot down behind enemy lines and has to make it back with not one but two crippled comrades. It's not much of a plot, true, but it's handled extremely well thanks to Robert Parrish's direction, which is surprisingly strong, direct and imaginative when called for, but still knows when to be unobtrusive as well. Great last shot too.