Het is verbazingwekkend dat Henry Fonda het fantastische 'Once Upon a Time in the West' maakte in hetzelfde jaar of daaromtrent dat hij deze gruweldaad pleegde. Tonisch onbeholpen, geënsceneerd als een schooltoneelstuk, met een irritante, zwaarwichtige score, is dit een aanschouwelijke les in hoe je geen western moet maken. Zoals je nu waarschijnlijk wel weet, terroriseert een onmogelijk wrede moordenaar een klein stadje, maar niemand heeft de moed om tegen hem in te gaan. Je zou denken dat ze een paar pistolen zouden kunnen uitdelen en de man zouden omsingelen, in plaats van hem een voor een te grazen te nemen. Verscheidene westers georiënteerde typen van de centrale cast rijden voorbij, zwaaiend met hun snor en onderrok, en lijken aan hun lot overgelaten bij zaken als het lezen van de tekst (met name Keenan Wynn blaft zijn dialogen alsof hij ze dicteert aan een reclameschilder). Ersatz Aaron Copeland wordt ingezet voor eindeloze montages van stadsgebouwen. Henry Fonda en Janice Rule discussiëren twee uur lang over dezelfde kwestie, tot een beetje bloedvergieten gelukkig een eind aan het gesprek maakt. Je zult rouwen om de twee uur van je leven die je hebt opgeofferd op het altaar van deze inerte film.
It's amazing that Henry Fonda made the fantastic "Once Upon a Time in the West" the same year, or thereabouts, that he made this atrocity. Tonally inept, directed like a school play, with an obnoxious, heavy-handed score, this is an object lesson in how not to make a western. As you probably know by now, an impossibly brutal killer terrorizes a small town but no one has the courage to stand up to him. You'd think they could hand out a few guns and encircle the guy, instead of taking him on one at a time. Various central-casting western types cycle through, brandishing their mustaches and petticoats, and seem to have been left to their own devices on such matters as line readings (Keenan Wynn, in particular, barks his dialog as though dictating it to a sign painter). Ersatz Aaron Copeland music kicks up for interminable montages of town-building. Henry Fonda and Janice Rule have the same argument for two hours until, mercifully, some bloodshed makes the conversation moot. You will mourn the two hours of your life you sacrificed on the altar of this inert flick.