Als je de film eenmaal hebt gezien, moet je jezelf de vraag stellen: wat was het in godsnaam? Was het een komedie? En zo ja, waarom was het dan niet grappig? Was het een drama? Als dat het geval was, waar ging de plot dan in godsnaam naartoe? In deze film wordt niets bereikt. De meeste films leiden er uiteindelijk toe dat er iets wordt gewonnen, of dat er iets verloren gaat. Deze film ging nergens heen: hij begon met een verknipte zus en een louche (maar sympathieke) broer. Hij eindigde met een verknipte zus en een louche (niet langer sympathieke) broer. Als een onbeslist einde wordt gepresenteerd, is dat meestal omdat de producenten iets voor je achterlaten om mee te spelen of omdat ze ruimte laten voor een vervolg. Dit liet een onbeslist einde achter, maar er is niets om over na te denken en er is geen plaats voor een vervolg (godzijdank). De film begon sterk, schiep verschillende conflicten en weefde geleidelijk aan mogelijkheden voor een samenhangend einde. Maar het was allemaal voor niets, want er werd absoluut geen enkele richting gekozen door een van de personages die een belangrijk voordeel of nadeel had (het een of het ander is belangrijk, zolang het de dingen maar in beweging houdt). De dialoog was belachelijk, en de acteurs en actrices reciteerden ze even belachelijk. Er is maar één scène in de hele film waarin de dialoog dieper ging dan een uitsnede, en ook die ging verloren. Een andere gebeurtenis die tot emoties leidde (een betreurenswaardige dood) ging ook volledig verloren. Dus wat was de producent (dezelfde vent die de film geregisseerd en geschreven had, het zou me niet verbazen als zijn familie al het acteerwerk en de kookkunst deed en de sets leverde) eigenlijk van plan? Als hij op zijn minst tijd wilde verspillen, had hij de humor kunnen opvoeren en er iets leuks van kunnen maken, maar in plaats daarvan maakte hij het deprimerend en verbijsterend. Ik ben geen Indiër, en ook geen Hindoe, maar ik kan me heel goed voorstellen dat mensen uit die twee categorieën op brute wijze beledigd zouden zijn door sommige scènes in deze film. Het trieste daarvan is dat de schrijver (ook de producer en de regisseur, zoals ik al eerder heb gezegd) ook een Indiër en een Hindoe is. Als die vent de Indiase en Hindoestaanse gewoonten had willen schenden, had hij daar een afdoende reden voor kunnen bedenken, maar dat heeft hij niet gedaan, dus wat kan ik zeggen? Ik was niet in de war tot ik deze film zag!
Once you've seen the movie you have to stop and ask yourself something. What the hell was it? Was it a comedy? If so why wasn't it funny? Was it a drama? If that was the case where the hell did the plot go? Nothing is accomplished in this movie. Most movies either result in the end with something either being gained, or else something being lost. This movie didn't go anywhere: It started out with one screwed up sister, and a shady (but likeable) brother. It ended with a screwed up sister, and a shady (no-longer likeable) brother. Generally when an inconclusive ending is presented it is because the producers are leaving you something to play with or leaving room for a sequel. This left an inconclusive ending, but there's nothing to think about and there's no place for a sequel (Thank God). The movie started off strong, creating several conflicts and gradually weaving possibilities of a correlated ending. But it all went to waste because absolutely no avenue was taken by any of the characters that served to any major benefit or disbenefit (one or the other is important, as long as it keeps things moving). The dialogue was ridiculous, and the actors and actresses recite them as ridiculously. There is only one scene in the entire movie where the dialogue was deeper than a paper-cut, and that all went to waste too. Another occurence that gave rise to emotions (an unfortunate death) was completely wasted also. So basically, what did the producer (the same guy directed and wrote it, I wouldn't be surprised if his family did all the acting and the cooking and provided the ties) intend out of this? If he wanted to waste time atleast he could have cranked the humor up and made it fun, instead he made it depressing and astounding. I am not an Indian, or a Hindu, but I can easily imagine why people of both those categories would be brutally insulted by some of the scenes in this movie. What's sad about that is that the writer (also the producer and director, as I mentioned before) is Indian and Hindu also. If the dude wanted to violate Indian and Hindu customs he could have drawn conclusiveness and purpose to it, he didn't bother doing that so what can I say? I wasn't Confused until I actually saw this movie!