Laatste Score: 4.0 (van de 10)<br /><br />De filmversie van Tom Clancy's _The Sum of All Fears_ zou wel eens een behoorlijk angstaanjagende film kunnen zijn, zou wel eens een waarschuwend verhaal kunnen zijn over terrorisme in eigen land en kernoorlogen <0xE2><0x80><0x93> dat wil zeggen, als hij niet gevangenzat in de verwarrende filmische tijdkronkel waarin hij zich bevindt. Hij is in de eerste plaats gesitueerd na de val van de Berlijnse muur en na het einde van de nucleaire wapenwedloop met de Russen, maar hij is ook een voorproefje van een jongere, verwaande Jack Ryan (het intro van de maand Ben Affleck) en van het principe dat de schurken in principe nazi's zijn. Deze film zal waarschijnlijk meer herinnerd worden vanwege het verhaal.' Het is niet zozeer het feit dat de nazi's-als-slechte-jongens-cliché is als wel het idee dat ze in Clancy's boek Midden-Oostenterroristen waren en dat de schrijvers en regisseur Phil Robinson ze van zuiver politieke correctheid hebben veranderd. Niemand wil de terroristen beledigen. Als gevolg daarvan voelt de film onecht aan. En dat is een groot probleem, want we voelen ons er los van staan en hebben dus niet het gevoel dat de film zo scherp, precies en intens is als Clancy had bedoeld. Dat is de reden dat films als 'Fail Safe' en 'Dr. Strangelove' zo slecht aanslaan. Het is niet zo dat deze film zo briljant is omdat de acteurs zo moedig waren om de angsten van het publiek rechtstreeks over te brengen. Deze film doet er in feite niet zo heel veel voor om zich in de schijnwereld van de film te verschuilen. Alle schurken in een film moeten blanke, Angelsaksische Europeanen zijn, hoogstwaarschijnlijk met een bedrieglijk Russisch of Duits accent. Dit soort dingen jaagt liberale Hollywood-types die denken dat de president elk moment een atoombom kan laten vallen misschien de stuipen op het lijf, maar de meeste mensen zullen er niet van schrikken.<br />Het helpt ook niet dat we geen contact met de personages kunnen krijgen. Affleck doet zijn werk goed of rent schreeuwend rond, maar er is niet veel ontwikkeling in de jonge Ryan of in een van de personages die we ontmoeten. De richting van de film is zuiver rudimentair. Het geheel doet denken aan een onhandige tv-film. Het is een race tegen de klok die ons geen echte winst oplevert. Er is hier precies één echt goede scène met Morgan Freeman, een mobiele telefoon en een stadion vol mensen. Er is ook één interessante monoloog over hoe het internet en de technologie terrorisme wereldwijd als nooit tevoren met elkaar hebben verbonden. Maar zonder personages, oogverblindende actie of een resonerend verhaal blijven we achter met de vraag waarom we onze tijd aan deze film hebben verspild.<br />Alternatieve kijkaanbeveling: '24 - Seizoen 2'. Jack Bauer van Kiefer Sutherland rent rondjes om Ryan heen in een algemeen dezelfde plot, maar intenser, angstaanjagend snel en op epischere schaal.
Final Score: 4.0 (out of 10)<br /><br />The movie adaptation of Tom Clancy's "The Sum of All Fears" might be a starkly frightening movie, could be a cautionary tale of homeland terrorism and nuclear war - that is, if it wasn't caught in the confounding cinematic time-warp it finds itself in. It is primarily set after the fall of the Berlin wall and the end of the nuclear arms race with the Russians, however it's also a prequel with a younger, cocky Jack Ryan (plug-in flavor of the month Ben Affleck) and with the principle villains being Nazis. This movie will probably be remembered more for it's unfortunate post-9/11 release date (which gave it a sense of importance) then the silly story and content. It's not even so much that the Nazis-as-bad-guys thing is an overused, now out of date cliche as much as the idea that they were Middle Eastern terrorists in Clancy's book and the writers and director Phil Robinson changed them smacks of pure political correctness. Nobody wants to offend the terrorists. As a result the movie feels phony. And that's a big problem because we feel detached from it and, thus, don't feel it is as sharp, timely and intense as Clancy meant it to be. The reason that movies like "Fail Safe" and "Dr. Strangelove" were so brilliant is because they were gutsy enough to take on the public's fears directly. This movie isn't, in fact, it goes out of it's way to hide in it's phony world from doing anything gutsy. All movie villains have to be white Anglo Saxon Europeans most likely with `sinister' Russian or German accents. This type of stuff might frighten liberal Hollywood types who think the president might drop nukes at any moment, but it's not going to resonate with most people. <br /><br />It also doesn't help that we can't connect with the characters. Affleck does a fine job or running around yelling, but there isn't a lot of development in the young Ryan or in any character we meet. Robinson's direction is purely rudimentary. The whole thing has the feel of a clumsy TV movie. It's race-against-the-clock gives us no real payoff. There is exactly one really good scene here involving Morgan Freeman, a cell phone and a stadium full of people. It also has one interesting little monologue about how the internet and technology has connected terrorism globally like never before. But without any characters, eye-candy action or resonating story we're left pondering why we wasted our time on this thing. <br /><br />Alternate viewing recommendation: "24 - Season 2". Kiefer Sutherland's Jack Bauer runs circles around Ryan in generally the same plot only more intense, frighteningly timely and on a more epic scale.