Zowel het kritieke als het kassucces van _No Holds Barred_ uit 1989 was ongekend, en het behoeft geen betoog dat velen hoge verwachtingen hadden van het enthousiast verwachte _Sububan Commando_ van twee jaar later. Wat de bioscoopbezoekers dat jaar opnieuw zagen, was aantoonbaar de beste film van het decennium, met de Hulkster die Shep Ramsey tot leven bracht in alweer een hartverscheurende stop-motionfilm. Vergelijkingen met _No Holds Barred_ zijn onvermijdelijk, maar naar mijn mening oneerlijk. De laatste film gaat in de eerste plaats over filosofische kwesties die betrekking hebben op de relatie van de mens met het universum, terwijl _Suburban Commando_ veel meer focust op het individu, dat als een spiegel de socio-politieke waarden weerspiegelt van de 'nieuwe' deomcratie waarin hij gevangenzit. De veelbesproken homoscène tussen Christopher Loyd en Hogan werd op de vloer van de montagekamer achtergelaten, maar kan worden opgenomen in de komende director's cut. Kortom, Suburban Commando is een film die zelden de aandacht krijgt die hij verdient.
Both the critical and box office success of 1989's No Holds Barred were unprecedented, and needless to say, many had high expectations for the eagerly anticipated Sububan Commando of two years later. What movie goers recieved that year was arguably the best film of the decade, with the Hulkster bringing Shep Ramsey to life in yet another heart stopping performance. Comparisons with No Holds Barred are unavoidable, but in my opinion unfair. The latter film is primarly concerned with philosophical issues pertaining to man's relationship with the universe, while Suburban Commando has a much tighter focus, presenting the individual as a mirror reflecting the socio-politcal values of the "new" deomcracy in which he finds himself captive. The much touted gay scene between Christopher Loyd and Hogan was left on the cutting room floor, but may be included in the upcoming directors cut. In short, Suburban Commando is a landmark film which rarely gets the attention it deserves.