Er zitten een paar humoristische kanten aan dit verhaal.<br />Om te beginnen doet Antonio Banderas het heel goed in deze film. Dit scenario is heel interessant, en als Angelina Jolie voor het dode lichaam gaat staan en zegt: 'Billy, je hebt deze keer echt gekregen wat je verdiende', denk je: o, wat een leuke plotwending. Vanaf het begin van de film tot aan dat moment vind je het een leuke film. Het probleem is dat vlak daarna het lichaam'ontwaakt' en er een heleboel andere, minder interessante plotwendingen volgen. Na een tijdje kan het je niet meer schelen of Banderas' personage doodgaat of niet, omdat zijn personage al het respect dat je ervoor had, heeft verloren. En Jolie's personage kan je ook niet meer schelen, omdat ze heeft gekregen wat ze heeft gekregen. 'Dat heb ik in de film ook geprobeerd. Zo'n manipulatief en onbetrouwbaar personage als zij trekt mijn belangstelling niet, net zomin als zo'n zwak en onnadenkend personage als hij. Liefde is voor mij geen 'diepe persoonlijkheid' die voldoende is voor een filmpersonage, zodat ik er wel om geef. Dus als het enige wat overblijft in beide personages de liefde voor elkaar is, en als ze hun baan, vrienden, integriteit en, moet ik zeggen, geestelijke gezondheid (omdat ze zich schuldig maken aan moord) hebben opgegeven om bij elkaar te blijven, kun je wel raden dat de film vanaf dat punt vulgair en rauw kan worden. En dat is ook zo, als Angelina aan het eind weer in een prostituee verandert <0xE2><0x80><0x93> niet in het minst van streek door de liefde die ze volgens haar voor 'Luis' voelt <0xE2><0x80><0x93> en zich aan 4 of 5 mannen aanbiedt, terwijl ze al een relatie met Luis heeft en een met haar pooier. Dus uiteindelijk zou ik zeggen dat de film behoorlijk gracieus is <0xE2><0x80><0x93> gracieus geschreven, geacteerd, gescoord <0xE2><0x80><0x93> van het begin tot 'Billy, je hebt gekregen wat je verdiende', en daarna wordt het iets anders, een ander soort film die we 'de-twist-van-de-film' zouden kunnen noemen. Helaas voor dat 'bijna-goede' deel van de film werd Angelina Jolie gecast als de hoofdactrice van 'Original Sin'. Vanaf de eerste seconden van de film zijn haar uitvergrote proporties het scherm binnengeslingerd, en helaas wordt haar acteerprestaties enigszins geaccentueerd. Je kunt er spijt van krijgen dat ze voor de rol is gekozen, en hoewel sommigen van haar naakte lichaam kunnen genieten, zullen echte filmliefhebbers de keuze voor deze rol betreuren. Geen enkel gefluisterd woord, geen enkele blik van haar kan een man kippenvel op zijn rug bezorgen. Alles aan haar, tot en met het geluid van haar stem, is koud en traag. Terwijl Miss Jolie in een film als 'Girl, Interrupted' meeslepend en geloofwaardig was, is ze hier niets anders dan een commerciële waarde op de filmposter. Maar Angelina Jolie lijkt in de verste verte niet op het personage dat ze speelt <0xE2><0x80><0x93> en misschien past ze gewoon niet in een tijdsgewricht. De muziek klinkt onopgemerkt op de achtergrond van de film <0xE2><0x80><0x93> na de aftiteling blijft er geen thema meer hangen in je hoofd, geen lyrische momenten meer in je oren galmen <0xE2><0x80><0x93> maar ja, je bent de film ook niet komen bekijken vanwege de muziek, of wel soms? De cinematografie komt waar het nodig is, zoals het nodig is, met zo weinig brutaliteit als je zou verwachten. Geen enkel beeld uit deze film is puur'mooi' of 'picturaal', maar de scènes en handelingen worden goed belicht en met verbeeldingskracht gefilmd. Als je aarzelt tussen een oude film en dit, ga dan voor de oude film!
SOME SPOILERS IN THIS REVIEW.<br /><br />First of all Antonio Banderas does a very fine job in this movie. This screenplay is quite interesting, and when Angelina Jolie leans ahead of the dead body and says "Billy, you really got what you deserved this time", you're thinking "oh, nice plot-twist". From the beginning of the movie until that moment, you are entertained. The problem is that right after that the body "wakes up", and a lot of other, less interesting plot-twists ensue. After a while, you don't really care if Banderas' character is going to die or not because his character has lost all the respect you had of it; and you don't care about Jolie's character anymore either because of what she's tried to do in the film. Such a manipulative and untrustworthy character as her doesn't draw my interest, such a weak and unthinking character as he, doesn't either. Love, to me, isn't a "trait of personality" sufficient enough in a movie character so that I care about it. Therefore, when the only thing that remains in both these characters is the love for each other, and when they have left their jobs, friends, integrity, and should I say, mental sanity (because they become guilty of murder) to stay with each other, you can pretty much guess that from there the movie can become vulgar and raw. Which it does, when Angelina turns into a prostitute again at the end - not a least bit worried by the love she says she carries for "Luis" - and offers herself to 4 or 5 men, while she already has a relationship with Luis and one with her pimp. So in the end I'd say that the film is pretty graceful - gracefully written, acted, shot, though out - from the beginning to "Billy, you got what you deserved", and after that it turns into something else, another type of movie which we could call "the-plot-twist-contest-kind-of-movie". Unfortunately for that "almost good" part of the film, Angelina Jolie was cast as the main actress of "Original Sin". Her blown-out of proportions lips invade the screen from the first seconds of the film, and sadly, her acting is proportionally emphasized. One can regret that she was chosen for the part, and while some may enjoy the view of her naked body, true film lovers will regret the choice of her for this role. Not a whisper from her, not a glance, could give a man goosebumps on his back. Everything from her, up to the register of her voice, is cold and slow. While Miss Jolie was compelling and true in a film like "Girl, Interrupted", she is nothing here but a commercial value on the movie poster. An actress with such passionate eyes as Mia Kirschner's, or with a sin-inspiring body as Sherilyn Fenn's, could have saved the part very easily. But Angelina Jolie looks in no way like the character she portrays - and maybe simply doesn't fit with period dramas. The music plays unnoticed in the action's background - no theme remains in your mind after the end credits, no lyrical moments have flashed your ears - but then again, you didn't come see the film for its music did you? The cinematography comes where needed, as needed, with as little boldness as expected. No image from this film is sheerly "beautiful" or "picturesque", but the sceneries and actions are properly lit and shot with imagination. If you hesitate between watching an old film and this, go for the old film!