Geweldig, geweldig, geweldig! Dat is alles wat ik over die film kan zeggen, maar ik moet minstens vier regels tekst hebben, dus ik zal uitweiden. De cast was geweldig (Jerry O'Connel is zóóóó schattig!), de muziek was geweldig (de jaren zestig hadden de beste muziek ooit, imho), het historische materiaal was interessant, net als de manier waarop ze de acteurs van de jaren negentig het gevoel gaven dat ze echt in de jaren zestig waren. En bovenal <0xE2><0x80><0x93> de verhalen van de hoofdpersonen brachten tranen in mijn ogen, en dat is de grootsheid van elk drama. MAAR IN EEN WOORD: GROOTS!
Great, great, great! That is all I can say about that movie, but imdb want at least four lines of text so I'll elaborate. The cast was great (Jerry O'connel is soooo cute!), the music was great (The sixties had the best music ever, imho), the historical material was interesting, and so was the way they made the actors of the '90s seem like they were actually there in the '60s. And most of all - the stories of the main characters brought tears to my eyes, and that is the greatness of any drama. BUT IN ONE WORD: GREAT!