Het verhaal is een beetje licht van toon, maar het levert wel een paar buitengewoon grappige dialogen op en een paar hilarische blunders. En, wat voor mij nog belangrijker is, het is duidelijk een eerbetoon aan de filmwereld in het algemeen en aan Bogart in het bijzonder. Hoe kan iemand hier niet van houden?
While it is a bit light on the story, it does provide some extremely funny lines and some hilarious pratfalls. And, more importantly for me, it is clearly an homage to film in general, and Bogart in particular. How could anyone not love this?