Ik ben een grote fan van de Amerikaanse film Letter from an Unknown Woman (Ophuls/Koch, 1948), dus ik was bereid om me in dit geval enigszins te verdedigen. Maar ik moet toegeven dat hij echt heel erg goed is. Een van de redenen waarom ik het niet erg vind om een andere versie te hebben, is dat deze zo anders is. Hoewel de versie uit 1948 helemaal in de romantische traditie staat, is deze heel realistisch. Hij komt ook veel dichter in de buurt van het korte verhaal van Stefan Zweig waarop beide films zijn gebaseerd. Het beste aan deze film vind ik de verbazingwekkend overtuigende vertolking van een personage dat van jonge tiener tot begin dertig ouder wordt. Ik heb zoiets nog nooit zo goed gezien. Het enige zwakke punt, denk ik, is dat Wen Jiang de rol speelt van de man die het voorwerp is van de erotische obsessie van de vrouw. Hij heeft gewoon niet de aantrekkingskracht om ons te laten meevoelen met haar fixatie op hem. Maar misschien is dat ook niet de bedoeling.
I am a huge fan of the American film Letter from an Unknown Woman (Ophuls/Koch, 1948), so I was ready to be sort of defensive about this one. But I must admit it is really very very good. One reason I don't mind having another version is that this one is so different. While the 1948 version is squarely in the romantic tradition, this film is very realistic. It is also much closer to the Stefan Zweig short story that both films are based on. The best thing about it I think is the amazingly convincing portrayal of a character who ages from her early teens to her early thirties. I have never seen that sort of thing done so well. The one flaw, I think, is the casting of Wen Jiang as the man who is the object of the woman's erotic obsession. He just doesn't have the magnetism to get us to sympathize with her fixation on him. But then, maybe we aren't supposed to.