Het is niet uit te leggen, dit is slecht filmen. De Beatles, aan een contract gebonden, besloten de dood van hun manager, Brian Epstein, te verwerken door zelf een film te maken. Uiteindelijk nam Paul de creatieve leiding over en had hij geen idee waar hij mee bezig was.<br />De simpele plot is dat Ringo met zijn rouwende tante naar een Bus Tour Company gaat (beroemd in Engeland in de naoorlogse tijd) die een'magische' reis aanbiedt tijdens hun tournee. Helaas gebeurt er niets magisch... alleen een allegaartje van bizarre parodieën en freakshows die echt nergens heen gaan. De bus wordt in de gaten gehouden door 4 of 5 tovenaars die ervoor moeten zorgen dat de magie plaatsvindt. Er zijn een paar interessante scènes, maar de film gaat verloren te midden van een psychedelische roes van onsamenhangendheid en het ontbreken van een echte verhaallijn. Goede muziek gaat verloren te midden van individuele scènes die zich afspelen op een oude RAF-basis, een veld, een stripclub en nergens in het bijzonder. Het camerawerk ziet eruit als een 8mm-project uit de eerste klas van de middelbare school. Bedoelde symbolen en diepere betekenissen zijn pretentieus gelul. McCartney beweert tegenwoordig dat ze iets anders probeerden te maken en het er zo onprofessioneel probeerden uit te laten zien <0xE2><0x80><0x93> hufters! Ze hadden hasj, lsd, geld en een camera en daar kwam deze onzin uit. Het enige pluspunt van de hele film is dat het de enige plek en tijd is waar je John Lennon zijn klassieke 'I Am the Walrus' kunt horen blèren. Bovendien is het instrumentale 'Flying' een geweldig nummer. Dit is een van hun eerste reclamefilms voor oudere nummers, en het is meer een verzameling MTV-video's dan een film. Als Beatle-fan heb ik het in mijn collectie en kijk ik af en toe naar een van de nummers, maar niet vaak, omdat het zo moeilijk is om je erin te wentelen.
There is no way to put it, this is bad film-making. SIgned to a contract, the Beatles decided to get over the death of their manager, Brian Epstein, by making a movie themselves. In the end, Paul took over creative control and had no idea what he was doing.<br /><br />The simple plot is that Ringo takes his grieving aunt to a Bus Tour Company (famous in England in the post-war days)that offers a "magical" trip on their tour. Unfortunately, nothing magical happens... just a hodge-podge of bizarre skits and freak shows that really go nowhere. The bus is overlooked by 4 or 5 wizards who are supposed to make sure the magic happens. There are some interesting scenes, but the movie is lost amid a psychedelic buzz of incoherency and lack of any kind of true storyline. Good music gets lost amid individual sketches occurring in a old RAF base, a field, a strip-club, and nowhere in particular. The camera work looks like a junior high 8mm project. Intended symbols and deeper meanings are just pretentious BS. Nowadays, McCartney claims that they were trying to make something different and make it look so unprofessional- bullocks! They had pot, LSD, cash, and camera and out came this tripe. The only saving grace of the whole movie is that, it is the one and only time and place where one can see John Lennon belt out his classic "I Am the Walrus." Also, the instrumental "Flying" is a great song. ALong with some of their first promotional films for earlier songs, this is more a collection of MTV-videos than a movie. As a Beatle fan, it is in my collection and occasionally viewed for some of the songs, but not often because it is so hard to wallow through.