In 1932 waren de Californische studio's hard getroffen door de toenemende depressie die de filmindustrie teisterde, en waren ze kortgeleden overgenomen door de trojka van Burt Kelly, Sam Bischoff en William Saal, die produceerden onder de achronische K.B.S.<br />Een van de getalenteerde individuen die zich in deze turbulente periode tot de K.B.S. aangetrokken voelden, was Robert Florey, die _The COCOANUTS_ had geregisseerd, waarin de Marx Brothers hun filmdebuut maakten, en medeauteur was van het script van _FRANKENSTEIN_, en daarna _MURDERS IN THE RUE MORGUE_ had aangepast en geregisseerd.<br />Een studie in Californië was Florey's derde project bij Tiffany, en hij moest weer zowel schrijven als regisseren <0xE2><0x80><0x93> zijn favoriete manier van werken. Terwijl producent Bischoff de filmrechten voor de roman van Sir Arthur Conan Doyle voor slechts een klein bedrag had gekocht, kreeg Florey opdracht een nieuw scenario te schrijven voor co-ster Anna May Wong tegenover Sherlock Holmes.<br />Een reden voor de verandering van de oorspronkelijke plot is dat de producenten misschien het gevoel hadden dat de titel de waarde van het eigenlijke verhaal te boven ging. Conan Doyles origineel, geschreven in 1887, was een aanklacht tegen de hedendaagse polygamiepraktijken van de mormonen, die voor Amerikaanse filmmakers misschien zorgen van censuur en regionale distributieproblemen hebben opgeroepen <0xE2><0x80><0x93> precies het soort problemen dat een klein, onafhankelijk bedrijf als K.B.S. zich niet kan veroorloven. Bovendien bestond de helft van het verhaal uit een lange bekentenis, waarbij alleen Holmes aanwezig was in de prelude, wat de meeste bioscoopbezoekers ongetwijfeld teleur zou hebben gesteld. Hoewel A Study in Scarlet het eerste Holmes-sprookje was dat Conan Doyle schreef, was het slechts twee keer eerder gefilmd, met een Engelse titel en een Amerikaanse ondertiteling, beide uit 1914. Pas in 1968 werd het onderwerp opnieuw ter sprake gebracht, ditmaal door de BBC in een televisie-uitzending van vijftig minuten.<br />Omdat hij een week de tijd kreeg om een verhaal te bedenken dat paste bij de titel van de film en de aanwezigheid van Wong, werkte Florey samen met zijn vriend Reginald Owen, die was uitgekozen om Holmes te spelen, en deelden ze de 1000 pond voor het script. Ze werkten samen aan de continuïteit in overleg met Art Director Ralph DeLacy om zo veel mogelijk staande decors te kunnen gebruiken, omdat budgetten altijd bijzonder belangrijk zijn in een studio als die van Tiffany, zelfs voor zo'n belangrijk project als A STUDY IN SCARLET.<br />Op dat moment ging Florey weg, nadat hij een langlopend contract van Warner Bros. had gekregen op voorwaarde dat hij onmiddellijk zou vertrekken om leiding te geven aan hun komische komedie Meisje vermist. Bischoff stond Florey toe te vertrekken, en beiden waren het erover eens dat Edwin L. Marin zijn plaats als regisseur van A STUDY IN SCARLET moest innemen. Marin, 33 jaar oud, had tot nu toe maar één film op zijn eigen naam gezet, een lowbudgetfilm met de titel THE DEATH KISS (1932). Hij was net klaar met het assisteren van Florey bij The Man Called Back en Those We Love, 'wachten op zo'n doorbraak'.<br />Hoewel het Florey-Owen-script geen overeenkomsten vertoont met de roman, getuigt hun plot wel van een vertrouwdheid met de wereld die Conan Doyle voor Sherlock Holmes heeft geschapen. Er zijn elementen te vinden in andere Holmes-verhalen, met name in The Sign of Four, The Red-Headed League en The Five Orange Pips. Er zijn veel van de kenmerkende aanwijzingen, middelen en manieren.<br />De titel is overgenomen om te verwijzen naar een zeer exclusieve organisatie die 'the Scarlet Ring' wordt genoemd, een groep excentrieke en zeer dubbelzinnige personages die zo achterdochtig tegenover elkaar staan dat ze zelfs niet samen durven te lopen. Na de dood van een van de leden wordt zijn eigendom verdeeld onder de overgebleven overlevenden; plotseling beginnen ze in een alarmerend tempo onder vreemde omstandigheden te sterven. Deze groep individuen werd belichaamd door een ongebruikelijke groep acteurs, onder wie J.M. Kerrigan, Halliwell Hobbes, Wyndham Standing, Tetsu Komai en Cecil Reynolds.<br />Sommige critici hebben erop gewezen dat de film lijkt op _And Then There Were None/ Ten Little Indians_, waarin verdachten een voor een worden vermoord en de moord wordt aangekondigd door een kinderrijmpje. Maar het was eerder andersom, want de roman van Agatha Christie werd pas in 1939 gepubliceerd. Het script van A STUDY IN SCARLET was uiterst gepolijst en goed geconstrueerd. Het ontwikkelde zich in precies het juiste tempo, terwijl het zorgvuldig de juiste sfeer en omgeving creëerde. De film blaast de klassieke, griezelige sfeer van het Britse mysterie nieuw leven in en creëert een alomtegenwoordig gevoel van angst in de in mist gehulde studiostraten van de Limehouse-wijk van Londen. Vreemde bijeenkomsten, georganiseerd door geheime codes, vinden plaats in verlaten, afgelegen gebouwen; donkere en benauwende doodlopende straten zijn plaatsen van afzondering en angst; mist en schaduwen verbergen moordenaars en hun slachtoffers.<br />De spanning wordt verhoogd door een aantal middelen. De moordenaar wordt bijvoorbeeld onzichtbaar gehouden, terwijl tegelijkertijd dreiging wordt gesuggereerd door de misdaden te laten bekijken door de ogen van de moordenaar. Met behulp van een subjectieve camera wordt het silhouet van een reusachtige schaduw op een muur zichtbaar, terwijl het slachtoffer naar het publiek staart en schreeuwt: 'Jij kunt het niet zijn,' gevolgd door een close-up van een hand die de naam controleert van een ander lid van de Scarlet Ring dat is vermoord. De climax van deze techniek komt in een lange opname van de nog onbekende moordenaar die op bezoek gaat bij de corrupte advocaat die gespeeld wordt door Alan Dinehart: de camera neemt het gezichtspunt van de moordenaar helemaal over, terwijl Dinehart de deur opent en de onbekende een sigaret aangeboden krijgt, waarbij rookwolkjes voor de lens opstijgen. Het gevoel van lokaliteit werd versterkt door het gebruik van een bijna geheel Britse cast, iets ongewoons voor een in Hollywood gemaakte Sherlock Holmes-film. Met name Reginald Owen kreeg de nodige speelruimte om een andere interpretatie van de Holmes-persoonlijkheid te geven. Owen stelt een veel menselijker, minder afstandelijke man voor, die meer lijkt op de verpersoonlijking van William Gillette in zijn toneelspel, met wie Owen zelfs een zekere fysieke gelijkenis vertoonde.<br />Tegen de tijd dat A STUDY IN SCARLET werd uitgebracht, halverwege 1933, waren K.B.S. en World-Wide gefuseerd, terwijl Fox de distributie voor zijn rekening nam. De film ontving een uitstekende ontvangst.
By 1932, the California Tiffany studios had been hard-hit by the depression's increasing damper on the motion picture industry, and had most recently been taken over by the troika of Burt Kelly, Sam Bischoff and William Saal, producing under the achronym K.B.S.<br /><br />One of the talented individuals attracted to K.B.S. during this turbulent period was Robert Florey, who had directed THE COCOANUTS, in which the Marx Brothers made their film debut, and co-authored the script of FRANKENSTEIN, then adapting and directing MURDERS IN THE RUE MORGUE.<br /><br />A STUDY IN SCARLET was Florey's third project at Tiffany, and he was again scheduled to both write and direct--his preferred mode of working. While producer Bischoff had purchased the motion picture rights to the title of Sir Arthur Conan Doyle's novel for only a small sum, Florey was told to compose a new scenario to co-star Anna May Wong opposite Sherlock Holmes.<br /><br />A cause for the alteration of the original plot is that producers may have felt the title exceeded the worth of the actual story. Conan Doyle's original, written in 1887, was a vehicle for a denunciation of the contemporary Mormon practice of polygamy, which for American movie makers may have aroused concerns of censorship and regional distribution difficulties--just the type of difficulty a small, independent company like K.B.S. could not afford to risk. As well, half the narrative consisted of a lengthy confession, with Holmes only present in the prelude, which would have surely disappointed most filmgoers. While A Study in Scarlet was the first Holmes mystery Conan Doyle wrote, it had been filmed only twice before, with an English feature and an American short both appearing in 1914. Not until 1968 was the subject tackled again, this time by the BBC in a fifty-minute television presentation.<br /><br />Given a week to come up with a narrative to fit the picture's title and Wong's presence, Florey collaborated with his friend Reginald Owen, who had been chosen to portray Holmes, and split the $1,000 script payment. They collaborated on the continuity in consultation with Art Director Ralph DeLacy in order to utilize as many standing sets as possible, economies always being especially important at a studio like Tiffany, even on as significant a project as A STUDY IN SCARLET.<br /><br />At this point Florey left, having received the offer of a long-term contract from Warner Bros. on condition that he leave immediately to direct their comedic mystery GIRL MISSING. Bischoff allowed Florey to leave, with both agreeing that his replacement as director on A STUDY IN SCARLET should be Edwin L. Marin. Marin, age 33, previously had helmed only one movie on his own, a low budget item entitled THE DEATH KISS (1932). At K.B.S. he had just finished assisting Florey on THE MAN CALLED BACK and THOSE WE LOVE, "waiting for such a break."<br /><br />Although the Florey-Owen script contained no similarities to the novel, their plot did demonstrate a familiarity with the world Conan Doyle created for Sherlock Holmes. Elements are present from other Holmes stories, especially The Sign of Four, "The Red-Headed League" and "The Five Orange Pips." There are many of the typical clues, devices, and mannerisms.<br /><br />The title is incorporated to refer to a very exclusive organization called "the Scarlet Ring," a group of eccentric and highly ambiguous characters so suspicious of one another that they are afraid to even walk together. Upon the death of any member, his property is divided among the remaining survivors; suddenly they begin to die at an alarming pace under strange circumstances. This group of individuals were personified by an unusual group of actors, including J.M. Kerrigan, Halliwell Hobbes, Wyndham Standing, Tetsu Komai, and Cecil Reynolds.<br /><br />Some critics have pointed out the movie's similarity to And Then There Were None / Ten Little Indians, with suspects killed one by one and their murder announced by a nursery rhyme. But if anything, the influence was the other way around, since Agatha Christie's novel was not published until 1939.<br /><br />The script of A STUDY IN SCARLET was extremely polished and well-constructed, developing at just the right pace while carefully building the appropriate mood and environment. The movie breathes life into the classically eerie atmosphere of the British mystery, creating a pervasive feeling of fear in the fog-bound studio streets of the Limehouse section of London. Strange gatherings, arranged by secret codes, take place in abandoned, out-of-the-way buildings; dark and oppressive dead-end streets are places of isolation and terror; fog and shadows hide murderers and their victims.<br /><br />Suspense is heightened by a number of devices. For instance, the killer is kept unseen, while at the same time menace is suggested by having the crimes viewed through the murderer's eyes using a subjective camera. The silhouette of a giant shadow appears on a wall as the victim stares at the audience and screams "It can't be you," followed by a close-up of a hand checking off the name of one more member of the Scarlet Ring who has been killed. The climax of this technique comes in a long-take with the still-unknown murderer visiting the crooked lawyer played by Alan Dinehart: the camera completely adopts the viewpoint of the killer as Dinehart opens the door and the unknown individual is offered a cigarette, puffs of smoke ascending in front of the lens.<br /><br />The sense of locale was enhanced by the use of a nearly all-British cast, something unusual for a Hollywood-made Sherlock Holmes picture. Reginald Owen in particular was given the necessary latitude to offer a different interpretation of the Holmes personality. Owen portrays a much more human, less remote man, more akin to the personification offered by William Gillette in his stage play, to whom Owen even bore a certain physical resemblance.<br /><br />By the time A STUDY IN SCARLET was released, in mid-1933, K.B.S. and World-Wide had folded, with Fox handling the distribution. The picture opened to an excellent critical reception.