Dit is een van de eerste films uit de lange carrière van Akira Kurosawa, maar niettemin een briljante film. Deze film kan worden beschouwd als de eerste van de Japanse politiedrama's. Het hoofdthema van de film lijkt de periode na de Tweede Wereldoorlog in Japan te zijn. De film gaat over de overeenkomsten en het verschil tussen de smeris en de boef. Ze lijken in hun achtergrond sterk op elkaar (beiden waren oorlogsveteranen, beiden hadden een gestolen schooltas), maar uiteindelijk staan ze aan verschillende kanten van de wet. Kurosawa toont de gevolgen van de oorlog voor Japan. Waar sommigen stelen en de criminele weg kiezen om te overleven, overleven anderen door te doen wat goed is (en moeilijker <0xE2><0x80><0x93> zoals beschreven door Harumi). Zelfs in deze wereld is de misdadiger niet echt meedogenloos. Kurosawa geeft het gevoel van het naoorlogse Japan goed weer door de locaties te filmen (wanneer Toshiro Mifune over de markt reist <0xE2><0x80><0x93> dat zijn echte opnamen van de zwarte markten in verschillende steden). Het was zo gevaarlijk om daar te filmen dat de 'voeten' van Murakami in werkelijkheid een lichaamsdubbel (of voetdubbel) van Toshiro Mifune waren. Kurosawa gebruikt de acteurs die hij in zoveel klassieke films gebruikt <0xE2><0x80><0x93> Toshiro Mifune (een doorbraakrol voor Mifune, die tot dusver als een yakuza was afgeschilderd), Takashi Shumura (detective Sato) en de eerste filmoptredens van Minoru Chiaki. Deze film begint nogal traag in de opeenvolging van de gebeurtenissen (Murakami's pistool wordt in een bus gestolen, zoals in een flashback aan een meerdere wordt onthuld), maar neemt al snel een aanvang als de Sato wordt aangewezen om Murakami te helpen. Deze film wordt aanbevolen aan elke fan van de Japanse cinema, van Kurasawa en van het politiedrama.
This is one of the early movies in the long career of Akira Kurosawa and a brilliant movie nonetheless. This movie can be considered the first of the Japanese police dramas. The main topic of the movie seems to be post World War II Japan. The movie deals with the similarities and difference between the cop and the crook. They are very similar in background (both were veterans of the war, both had their satchels stolen), yet ended up on opposite sides of the law. Kurosawa is showing the effects of the war on Japan. Where some steal and take the criminal way out to survive, others survive by doing what is right (and harder - as characterized by Harumi's speech to Murakami about the dress from Yusa). Even in this world, the criminal is not truly ruthless. Kurosawa accurately captures the feel of postwar Japan, by actually filming in its locations (when Toshiro Mifune travels through the market - those are actual shots of the black markets in various cities). So dangerous it was to shoot there in fact, that the "feet" of Murakami were actually a body double (or foot double) for Toshiro Mifune. Kurosawa uses the actors that he uses in so many classic movies - Toshiro Mifune (a breakout role for Mifune, who had been typecast as a yakuza in his movie roles thus far), Takashi Shumura (Detective Sato) and the first movie appearance for Minoru Chiaki. This movie starts out rather slowly in the progression of the action (Murakami's gun is stolen on a bus - revealed in a flashback to a superior), but picks up quickly once the Sato is assigned to help Murakami. This movie is recommended to any fan of the Japanese cinema, of Kurasawa, and of the police drama.