Het verhaal wordt verteld door Mathieu (gespeeld door de uitstekende Fernando Rey) aan een groep vreemde mensen in een coupé van een trein. Hij is een rijke man die een mooie jonge vrouw ontmoet, Conchita. Ze zien elkaar vaak en Mathieus verlangen naar haar wordt sterker. Conchita is arm en woont met haar moeder in een kleine flat. Mathieu geeft hun veel geld, maar probeert per ongeluk Conchita van haar moeder af te kopen. Conchita wordt gespeeld door twee mooie actrices, maar hoe vreemd het ook mag lijken, dit heeft geen negatief effect op de film. Soms als de ene versie van Conchita door een deur loopt, komt de andere figuur de kamer binnen. Maar deze unieke stijl werkt. Conchita plaagt Mathieu de hele film lang en komt over als een manipulatieve feeks. Ook bombardeert een groep terroristen gebouwen en auto's door de hele film heen. Er wordt een vreemde zak rondgedragen en ook een paar keer gezien. Dat zijn de mysterieuze dingen die Buronuel graag aan zijn films toevoegt. Je krijgt ook het gevoel dat Buronuel wist dat dit zijn laatste film zou zijn, met het einde, dat volkomen abrupt is.
The story is told by Mathieu (played by the excellent Fernando Rey) to a group of strange people in a train carriage compartment. He is a wealthy man who meets a beautiful young woman named Conchita. They begin to see each other often, and Mathieu's desire for her grows stronger. Conchita is poor and lives with her mother in a small flat. Mathieu gives them a lot of money, but mistakenly tries to buy Conchita away from her mother. Conchita is played by two beautiful actresses, but strange as it may seem, this doesn't effect the film negatively. Sometimes when one version of Conchita walks through a door the other figure enters the next room. But this unique style does work.<br /><br />Conchita teases Mathieu throughout the film and comes across as a manipulative vixen. Also, there is a group of terrorists bombing buildings and cars throughout the film. A strange sack is carried around and seen several times, too. These are the mysterious things Buñuel likes to add to his films. You also get the feeling that Buñuel knew this was going to be his last film with the ending, which is perfectly abrupt.