In 1995 was _Lie met de honden_ een kwartier lang redelijk populair bij het homopubliek, maar God mag weten waarom. Een agressiever stel overwerkte stereotypen kun je je nauwelijks voorstellen.<br />Tommy (Wally White) komt in Provincetown aan zonder geld, zonder baan, zonder onderdak en met grootse ideeën over de goede tijden die je kunt beleven op een populaire zomerbestemming voor homo's. Het hoeft geen betoog dat de ene ramp de andere opvolgt: wellustige werkgevers in spe, hasj rokende huisbazen, een slangachtige Latijnse minnaar die meer belangstelling heeft voor Tommy's sigaretten dan voor Tommy zelf. Maar de film is een stuk minder interessant dan hij klinkt.<br />In theorie is _Lie met de honden_ een aanwinst voor de jeugdige homoscene. Maar in de praktijk speelt het zich af als in een bijzonder onaantrekkelijke zaterdagochtendcartoon. Geschreven en geregisseerd door Wally White zelf, lijkt de film voornamelijk te bestaan om te laten zien hoe meedogenloos en onuitstaanbaar White kan zijn.<br />Zo nu en dan komt de film tot leven door een ondersteunende speler, een idee voor een script of een dialooglijn <0xE2><0x80><0x93> maar dat zijn te weinig en te weinig momenten om deze hond tot leven te brengen.<br />GFT, Amazon Reviewer.
LIE DOWN WITH DOGS was reasonably popular with gay audiences for about fifteen minutes in 1995, but God only knows why. A more abrasive set of overworked stereotypes can scarcely be imagined.<br /><br />Tommy (Wally White) arrives in Provincetown with no money, no job, no place to stay, and grandiose ideas of the good times to be had at a gay-popular summer destination. Needless to say, one misadventure follows another: lecherous would-be employers, pot-smoking landlords, a snaky Latin lover more interested in Tommy's cigarettes than in Tommy himself. But the film is a great deal less interesting than it sounds.<br /><br />In theory, LIE DOWN WITH DOGS satirizes the youthful gay party scene. In practice, however, it plays out in the manner of a particularly charmless Saturday morning cartoon. Written and directed by Wally White himself, the film seems to exist chiefly in order to showcase just how relentlessly unfunny and aggressively obnoxious White can be.<br /><br />Now and then an occasional supporting player, a script idea, or a line of dialogue sparks the film to life--but such moments are too few and too far between to jolt this dog to life. Give it a miss.<br /><br />GFT, Amazon Reviewer