Recapitulatie: Stuart Conway, een getalenteerde programmeur, heeft een tijdmachine ontworpen die op mobiele telefoons kan zoeken. Omdat hij nergens waar hij werkt erg populair is, besluit hij de machine te gebruiken bij een fraudezaak, waarbij hij herhaaldelijk een salarischeque bij een bank moet verzilveren. Interessant genoeg kiest hij zijn enige geliefde als kassierster (stel je eens voor hoe blij ze zou zijn als ze erachter kwam dat hij haar voor de gek had gehouden). Hoe dan ook, de FBI vermoedt dat Conway iets in zijn schild voert en agenten Sarah Tanner en Jake Hallman, die ook buiten het werk om voor hem werken, zijn bij de bank om hem in de gaten te houden. Helaas voor hen hebben Winston Briggs en zijn bende besloten de bank te beroven. Eerst wordt Conway neergeschoten nadat Tanner de overval probeert te verhinderen, maar hij, met de hulp van Tanner, kan de tijd alleen maar terugspoelen. De tweede keer is het in plaats daarvan Hallman die dodelijk gewond raakt, en deze keer steelt Winston de tijdmachine, hoewel hij niet weet wat het is. Tanners enige kans om haar liefde te redden is de machine van Conway, en ze dwingt hem met haar mee te gaan en achter de machine aan te gaan.<br />Commentaar: Een heel interessant idee dit, met de tijd die verandert en de overval en zo. Tijdreizen is echter een heel riskante zaak, en het is niet verbazingwekkend dat deze film het mis heeft. En met mis bedoel ik dat ze zichzelf tegenspreken. Zo wordt er bijvoorbeeld gezegd dat alles wat de machine aanraakt en zij die en zij die de machine vasthouden, teruggaan in de tijd. Alle anderen herinneren zich niet dat de tijd verandert. Zo werkt het bedrog. Conway krijgt het geld, houdt ze (maar niet de cheque) en spoelt de tijd terug, en verzilvert dan de cheque weer, terwijl hij het geld nog steeds voor de eerste keer vasthoudt. Maar uiteindelijk (lees niet verder als je het einde niet wilt weten) wordt Tanner gered als Conway, die neergeschoten is, de machine activeert. Maar Tanner raakt Conway aan en moet daarom niet beïnvloed worden door het tijdreizen. Dat wil zeggen dat ze na de tijdsprong nog steeds gewond moet zijn. In feite wordt Conway zelf op deze manier uit de dood teruggeroepen, en daar is het heel belangrijk dat hij geen enkel contact met de machine heeft gehad. Er zijn meer voorbeelden, heel duidelijke voorbeelden, die door de bemanning ontdekt en gecorrigeerd hadden moeten worden als ze van plan waren geweest een film van behoorlijke kwaliteit te maken. Maar nog erger is het gedrag van de politie. Ik geloof niet dat er één vuurgevecht is geweest als de agenten in de vuurlinie hadden geprobeerd dekking te zoeken. Het komt zelfs zelden voor dat ze zelfs maar ineenduiken om een kleiner doelwit te vormen (dit geldt ook enigszins voor de overvallers) zonder er ook maar een moment aan te denken of ze het gevecht wel zullen overleven. Gelukkig zijn alle betrokkenen de slechtste schutters aller tijden en zouden ze een huis niet raken als ze er zelf in stonden. Dus het aantal slachtoffers is verrassend laag. Bovendien lijken ze amateuristisch genoeg om een beroving waarbij daadwerkelijk is geschoten niet te fouilleren (misschien waren ze zo verbaasd dat ze dat vergaten), waardoor Tanner niet alleen een belangrijke aanwijzing kon vinden, maar ook een geladen pistool kon pakken van een lijk dat op het punt stond naar het mortuarium te worden gebracht. Al mijn hoop voor de film verdween op dat moment.<br />Maar ik moet wel zeggen dat er een paar positieve dingen zijn. Zoals ik al zei, het idee is briljant. De inleiding, hoewel een beetje traag, is mooi en attent. En ik heb geen klachten over de special effects, de meeste zijn zelfs heel goed. Maar het kan niet alle tekortkomingen in het verhaal goedmaken.<br /><br />4/10/10.
Recap: Stuart Conway, a talented programmer, has designed a cell-phone looking time machine. As he is not very popular anywhere he works, he decides to use the machine in a fraud, to repeatedly cash a paycheck in a bank. Interestingly enough he chooses his one and only love interest as the teller (imagine how happy she would be when she found out that he had been tricking her). Anyway, the FBI suspects Conway is up to something and agents Sarah Tanner and Jake Hallman, an item outside work as well, is at the bank watching him. Unfortunately for them, Winston Briggs and his gang has decided to rob the place. At first, Conway get shot after Tanner tries to stop the robbery, but he, with the help of Tanner only rewinds time. Second time it is instead Hallman that is fatally wounded, and this time Winston steals the time machine, although he doesn't know what it is. Tanner's only chance to save her love is Conway's machine, and she forces him to come with her and go after the machine.<br /><br />Comment: A very interesting idea this, with the time altering and the robbery and all. Time travel is very tricky business however, and not surprisingly this movie gets it wrong. And by wrong, I mean they contradict themselves. For instance it is said that all that touches the machine and those and that who touches the one holding the machine goes back in time. All other don't remember the time altering. This is how the fraud works. Conway gets the money, holds them (but not the check) and rewinds the time, and then cashes the check again, still holding the money for the first time. But in the end (do not read further if you don't want to know the end) Tanner is saved when Conway, who is shot, activating the machine. But Tanner is touching Conway and should therefore not be affected by the time travel. That is she should still be wounded after the time jump. In fact, Conway himself is returned from the dead in this way, and there it is very important that he didn't have any contact with the machine. There are more examples, very evident ones, that should have been detected and corrected by the crew if they had any intention in doing a movie of decent quality. Worse still though is the behaviour of the police. I don't think there is one gunfight were the officers in the line of fire tries to get behind cover. In fact, it is rare that they even crouch to make a smaller target (this is also somewhat true for the robbers) having absolutely no thought about surviving the fight. Luckily enough, all involved is the worst shooters of all time and wouldn't hit a house if they were standing inside it. So the casualty rate is surprisingly low. In addition to that, they seem amateurish enough that they don't search a robber that has actually been shot (maybe they were so surprised they forgot), making it possible for Tanner not just to retrieve a vital clue but also a loaded gun from a corpse about to be sent to the morgue. All my hopes for the movie disappeared then.<br /><br />It should be said though that there are some positive things. As said above, the idea is brilliant. The introduction, albeit a little slow, is beautiful and thoughtful. And I have no complaints about the special effects, in fact most of them are very good. But it can't make up for all the flaws in the story.<br /><br />4/10