Ik zette een vraagteken achter het spoiler-alarm omdat het feit dat ze zichzelf uiteindelijk van kant maakten niet echt schokkend was. Ik ben nogal geschokt door de positieve recensies die deze film kreeg. Ik vond hem niet echt verontrustend of deprimerend, ik vond hem vooral saai. Er was geen echte karakterontwikkeling, noch een verhaalontwikkeling. Ik denk dat hun zelfmoord spreekt van een innerlijke kwelling van mensen die net zo verdrietig zijn als verveeld in hun leven, jammer genoeg ben ik betrekkelijk gelukkig, dus ik betekent weinig voor me. De acteerprestaties riepen geen enkele emotie bij me op, wat volgens mij niet de schuld is van de acteurs, maar volgens mij is dat waar de regisseur in het stuk om vroeg. Het was heel absurd, maar er schuilt humor in de kern van de absurditeit, geen kwelling. Gewoonweg omdat de absurditeit het vermogen mist om in een vacu<0xC3><0xBC>m van personages emoties bij anderen op te roepen. Als iemand een melkpak vermorzelt, treur je niet om het melkpak, tenzij je het op de een of andere manier kunt antropomorfiseren (msp) en dat was bij deze personages niet het geval; ze waren leeg. Er was geen conflict. Het enige positieve aan de film was de manier waarop hij het vernislaagje van erotiek en schoonheid verwijderde van geweld en het afgezaagd maakte, wat het ook is. Deze film staat echter ver onder Cache en Code Unknown in het repertoire van hainees.
I put a question mark after spoiler alert because the fact that they off themselves in the end wasn't particularly shocking. I am quite shocked with the positive reviews this film received. I did not find it particularly disturbing or all that depressing, what I mostly found it was boring. There was no real character development, nor narrative development. I think their suicide speaks to inner torment of people who are equally sad and bored in their life, sadly I'm relatively happy, so I means little to me. The acting performances did not solicit any emotion from me, which I don't think is the fault of the actors, but I think it is what the director asked for in the piece. It was very absurd, but there is humor at the heart of absurdity, not torment. Why,simply because absurdity lacks the ability to solicit emotions from others in a vacuum of characters. when someone crushes a milk carton you don't grieve the milk carton unless you can anthropomorphize (msp) it in some way and these characters weren't; they were empty. There was no conflict. the sole redeeming quality I enjoyed about the film is the way it removed the veneer of eroticism and beauty from violence, and made it trite, which it is. This movie, however, stands far below Cache and Code Unknown in the haneke repertoire.