Ik weet nog dat ik als kind vaak tot laat opbleef om naar die film op tv te kijken. Ik vond het doodeng. Maar na 15 jaar was ik het helemaal vergeten. Onlangs vond ik een har5-kopie in de kortingsbak van de drogist en ik dacht: wat krijgen we nou? Dat was de beste har5 die ik ooit heb uitgegeven.<br />Phantasm is misschien niet erg logisch, het verhaal is verwarrend en lijkt te zijn verzonnen, maar daar gaat het nu juist om. Het is alsof je naar de koortsdroom van iemand anders kijkt... en dat is precies hoe het hoort te zijn, want het is de koortsdroom van iemand anders. Phantasm is een klassieke nachtmerrie: volkomen onvoorspelbaar, claustrofobisch, paranoïde en angstaanjagend. De 13-jarige Michael Baldwin was perfect als de jonge hoofdpersoon, een verbazingwekkend verfrissende, niet-irriterende kindacteur. Ik was volkomen overtuigd van zijn rol als eenzame tiener, die wanhopig achter zijn oudere broer aan zit en precies de juiste hoeveelheid woede, verwarring en frustratie tentoonspreidt, maar nooit in paniek raakt, zelfs niet als zijn wereld op zijn kop staat. Bill Thornbury als oudere broer Jody leek op een mysterieuze manier afstandelijk, maar na herhaalde bezichtigingen besefte ik hoe correct dat was in het licht van het einde van de schijnvertoning. Hij is inderdaad een geest die Michael eenvoudigweg weigert op te geven. Reggie Bannister was volkomen onweerstaanbaar als de lieve, hoffelijke Reggie de IJssalon, die erin slaagt onschuldig en beminnelijk te blijven, ook al stelt hij voor om een staak door het hart van de Lange Man te rammen. En de Lange Man, meneer Angus Scrimm in eigen persoon... BRRRR!!! Hij heeft niet veel tekst (behalve het nu beruchte 'JIJJJJJJ!'), maar hij heeft er ook geen nodig. Alleen al zijn aanwezigheid is huiveringwekkend, en de scène waarin hij midden op de dag midden op een stoep in een buitenwijk blijft staan en zich, heel langzaam, omdraait om Michael aan te kijken door een mist van vorst die uit Reggies ijscowagen komt, is angstaanjagender dan elke moordscène in het holst van de nacht. En moet ik de vliegende ballen nog noemen? Wat een originele, ingenieuze uitvinding!<br />Dit is zo'n verbazingwekkende mengeling van sciencefiction, horror en fantasie dat het me niet echt kon schelen als het allemaal niet zo logisch was. De vliegende ballen, de dwergen, het gele bloed en DIE VLIEGTUIG IN DE GARBAGE-DISPOSIE!!! Wauw. Je moet deze film en zijn makers in elk geval op hun originaliteit prijzen. Nadat ik mijn kopie uit de catalogus zo vaak had bekeken dat ik me herinnerde wat een geweldig filmpje dit is, kocht ik meteen de speciale editie van de dvd. Nog meer geld dat goed is besteed.<br /><br />
I remember staying up late to watch this movie on TV when I was a kid. It scared the hell out of me. Then, for 15 years, I forgot all about it. Recently, I found a $5 VHS copy in the discount bin of my local drugstore and thought: "What the hell?" That was the best $5 I ever spent.<br /><br />Phantasm may not make a lot of sense, the story is confusing and seems to have been made up as it went along, but that's kind of the point. It's like watching someone else's fever dream...and that's exactly what it's supposed to be like, because it IS someone else's fever dream. Phantasm is a classic nightmare; totally unpredictable, claustrophobic, paranoid and frightening.<br /><br />13 year old Michael Baldwin was perfect as the young protagonist, an amazingly refreshing, un-annoying child actor. I was totally convinced by his performance as the lonely teen, desperately chasing after his older brother and displaying just the right amounts of anger, confusion and frustration, yet never giving in to panic even as his world spins out of control. Bill Thornbury as older brother Jody seemed mysteriously detached, yet after repeated viewings, I realized how correct this was in light of the twist ending. He is, indeed, a ghost that Michael simply refuses to give up. Reggie Bannister was completely irresistible as the sweet and gentlemanly Reggie the Ice Cream Man, who manages to remain innocent and lovable even as he suggests ramming a stake through the Tall Mans heart. And the Tall Man, Mr. Angus Scrimm himself...BRRRRR!!! He doesn't have many lines (other than the now-infamous "BOYYYYYYY!") but he doesn't need any. His very presence is chilling, and the scene where he stops dead in the middle of a suburban sidewalk in the middle of the day and turns, ever so slowly, to face Michael through a mist of frost emanating from Reggie's ice cream truck, is more frightening than any murder scene set in the dead of night. And need I mention the flying balls? What an original, ingenious invention! <br /><br />This is such an amazing blend of sci-fi, horror and fantasy that I really did not care if it didn't make a whole lot of sense. The flying balls, the dwarves, the yellow blood, and THAT FLY IN THE GARBAGE DISPOSAL!!! Wow. If nothing else, you simply have to give this film and its makers credit for originality. After watching my $5 discount bin copy enough times to remember what a GREAT little movie this is, I went right out and bought the special edition DVD. More money very well spent. <br /><br />