Er is geen echte nieuwe mening die ik kan delen met betrekking tot George Cukors versie van 'Romeo en Julia'. Het voelt overdreven lang aan, de twee hoofdrolspelers zijn allebei veel te oud om de jonge geliefden te spelen enz. Maar ik wil wel zeggen dat het een interessant inzicht geeft in het aanpassen van Shakespeares toneelstukken aan de film: strikte naleving is niet altijd de juiste weg. Cukors versie is een bijna letterlijke vertaling van het stuk, terwijl de versies van Zeffirelli en Lurhmann minstens de helft van de tekst weglieten. Maar dit levert paradoxaal genoeg het trage tempo op dat een fout is voor deze film. Dit is een verhaal van transcendente, voorbijgaande liefde, en dat het traag en bloedeloos is, doet het geen recht aan IMO. Kortom, de versie uit 1936 is misschien wel de meest letterlijke, maar de films van Zeffirelli en Luhrmann zijn trouwer aan de geest van Shakespeares _Romeo en Julia_.
There isn't any real new opinion I can share with regards to George Cukor's version of "Romeo and Juliet". It feels overly long, the two leads are both far to old to play the young lovers etc. However I do wish to say that it does provide an interesting insight into adapting Shakespeare's plays to film: Strict adherence isn't always the right route. Cukor's version is a near literal translation of the play, whereas the Zeffirelli and Lurhmann versions cut at least half the text. However, this paradoxically produces the slow pace which is a fault for this film. This is a story of transcendent, evanescent love, and having it be slow and anemic doesn't do it justice IMO.<br /><br />In short, the 1936 version may be the most literal, but the Zeffirelli and Luhrmann films both are more faithful to the spirit of Shakespeare's "Romeo and Juliet".