Joan Crawford was een ster. Ze was niet zozeer een actrice, maar een ster. Ze had het vak niet tot in de puntjes onder de knie, maar wat kon ze goed acteren. Vaak was haar meer dan levensgrote personage te groot voor de beperkingen van de bioscoop. En dat gold vooral tijdens haar hoogtijdagen halverwege de jaren veertig en vijftig <0xE2><0x80><0x93> perfect gekapt haar, overdreven wenkbrauwen en zo. En Joan was nooit beter dan wanneer ze een vrouw in gevaar was ('Herfstbladeren', 'Plotselinge Angst') of een vrouw-op-de-grens. En dat brengt ons bij 'Possessed'. Niet alleen was Joan-op-de-grens in deze film. Ze gaat over de rand en maakt salto's helemaal tot aan de bodem, met puur, onvervalst enthousiasme.<br />In 'Possessed' Joan is verliefd op Van Heflin. Van houdt niet op dezelfde manier van Joan en dat is van het begin af aan duidelijk. Maar Joan is niet in staat hem zo gemakkelijk los te laten. Ze blijft naar hem hunkeren, zelfs nadat ze keer op keer is afgewezen. Intussen probeert Joan bezig te blijven als verzorgster van de zieke vrouw van Raymond Massey. Als de vrouw sterft, komen Joan en Raymond bij elkaar. Hij wil bij haar zijn, zodat hij niet alleen is. En zij wil bij hem zijn in de hoop dat het huwelijk haar over een normale weg zal leiden en haar van haar obsessieve gedrag zal afbrengen. Als Van Helfin eenmaal weer op het toneel verschijnt als de nieuwe geliefde van Joan' Als je Joans stiefdochter ziet, zie je dat haar waanideeën en obsessieve neigingen weer tot bloei zijn gekomen.<br />Joan is geweldig als deze vrouw die aan het ontrafelen is. En Geraldine Brooks is heel goed in haar eerste belangrijke filmrol als de bitchy stiefdochter die uiteindelijk warmloopt voor Joan. Maar de mannen zijn middelmatig. Je gaat je afvragen waarom Joan <0xC3><0xBC>berhaupt iets met hen heeft. Dit is een uitstekende film noir. De openingsscène met zijn donderende klassieke pianoklanken maakt plaats voor een slimme, stijlvolle film die geen moment vertraagt. Natuurlijk zijn er betere films over geestesziekte. 'The Snake Pit', met Olivia De Havilland in de hoofdrol, geeft een realistisch beeld van de ziekte. Met Gene Tierney is het een echte noir-klassieker waarin Gene nog gekker wordt dan Joan zich kan voorstellen. Maar 'bezeten' is een geweldig wapen voor Joan op het toppunt van haar kunnen en een solide inleiding tot dit klassieke genre.
Joan Crawford was a star. She was not so much an actress, but a star. She didn't have the craft down to an art form, but boy could she command the screen. In fact, often her larger-than-life persona was too big for the limitations of the movie theatre. And this was especially true during her mid-40s to mid-50s heyday - perfectly coiffed hair, exaggerated eyebrows and all. And Joan was never better than when she was a woman in peril ("Autumn Leaves", "Sudden Fear") or a woman-on-the-verge. And this brings us to "Possessed". Not only was Joan-on-the verge in this film. She goes over-the-edge and somersaults all the way down to the bottom with sheer, unadulterated gusto.<br /><br />In "Possessed", Joan is in love with Van Heflin. Van doesn't love Joan the same way and makes this quite clear from the beginning. However, Joan is not able to let go him that easily. She continues to pine away for him even after being rebuffed over and over. Meanwhile, Joan tries to stay busy as the caretaker for the ill wife of Raymond Massey. When the wife dies, Joan and Raymond come together. He wants to be with her so he is not alone. And she wants to be with him hoping that the marriage will lead her down a normal path and steer her clear from her obsessive ways. Once Van Helfin re-enters the scene as the new love interest of Joan's stepdaughter, her delusions and obsessive tendencies once again come to fruition.<br /><br />Joan is great as this woman unraveling at the seams. And Geraldine Brooks is very good in her first major film role as the bitchy stepdaughter who eventually warms up to Joan. However, the men are mediocre. They make you wonder why Joan is even tangled up with them at all. This is excellent film noir. The opening with its thunderous classical piano stylings give way to a smart, stylish film which never slows down. Sure there are better movies about mental illness. "The Snake Pit" which stars Olivia De Havilland is a realistic look at the disease. And "Leave Her To Heaven" with Gene Tierney is a true noir classic in which Gene goes even more nutso than Joan could dream of. However, "Possessed" is a great vehicle for Joan at the top of her game and a solid entry into this classic genre.