In deze tweede filmversie van het successtuk van Ben Hecht en Charles MacArthur, The Front Page, is de New Yorkse journaliste Hildy Johnson (in 1931 gespeeld door Pat O'Brien) een brutale, zelfverzekerde vrouw (Rosalind Russell). Hildy heeft genoeg van het krantenleven en gaat weg om te trouwen met de betrouwbare (vervelende) Bruce Baldwin (die het meisje nooit krijgt) en naar Albany te verhuizen. Het punt is dat haar redacteur en ex-echtgenoot Walter Burns Cary Grant niet wil dat er iets gebeurt en Hildy ertoe verleidt nog één verhaal te schrijven over een misleide radicaal die van moord wordt beschuldigd. Wat volgt is een superspannende, zij het nogal op de voorgrond tredende satire op de naar krantenkoppen hongerende krantenbusiness en natuurlijk een beetje romantiek. <br />Howard Hawks regisseert zijn sterren en een briljante cast van bijrollen (Billy Gilbert, een echte scène stelende stand-out) in een ademloos tempo, waarbij hij elkaar overlappende dialogen gebruikt om het gevoel van razernij te vergroten. Je zult deze keer keer op keer willen zien om alle verschrikkelijke dialogen te kunnen volgen. Sommige van die geestige zinnen (tenminste volgens de legende) waren geïmproviseerd, zoals toen Grant Bruce Baldwin beschreef en zei dat hij 'op die filmacteur, Ralph Bellamy, leek'. Later, tijdens een snelle telefonische uitwisseling, reageert Grant op de zin van een andere acteur met: 'De laatste persoon die dat tegen me zei was Archibald Leach, vlak voordat hij zijn keel doorsneed!' Genoemd naar het National Film Registry in 1993.
In this second film version of the hit play by Ben Hecht and Charles MacArthur The Front Page, New York newspaper reporter Hildy Johnson (played by Pat O'Brien in 1931) is now a sassy, confident woman (Rosalind Russell). Hildy has had enough of the newspaper life and is going to quit and marry dependable (boring) Bruce Baldwin (never-gets-the-girl Ralph Bellamy) and move to Albany. The thing is, her editor and ex-husband Walter Burns Cary Grant) doesn't want either thing to happen and tricks Hildy into covering just one more story  that of a deluded radical charged with murder. What follows is a super-charged side-splitting satire of the headline-hungry newspaper business and of course, a bit of romance.<br /><br />Howard Hawks directs his stars and a brilliant cast of supporting players (Billy Gilbert, a real scene-stealing stand-out) at a breathless pace, using overlapping dialog to increase the feeling of frenzy. You'll want to watch this one again and again to catch all of the terrific dialog. Some of those witty lines (at least as legend has it) were improvised, such as when Grant describes Bruce Baldwin, saying that he "looks like that film actor, Ralph Bellamy." Later, during a rapid-fire telephone exchange, Grant responds to another actor's line with "The last person to say that to me was Archibald Leach just before he cut his throat!" (Archibald Leach of course, being Grant's real name.) Named to the National Film Registry in 1993.