Wat een verspilling van prima celluloid. Er zijn momenten dat ik dacht dat dit een komedie was. De scènes van de dwerg zijn echt kitscherig. Ik wou dat hij wat meer te doen had gehad. Visueel gezien zijn het een heleboel malle beelden die nergens heen gaan. Het meisje is knap op een soort moederlijke manier. De inboorlingen zijn aantrekkelijk en ze dansen goed. Voodoo-mensen zijn heel streng voor kippen, dat zijn ze altijd geweest. Afgezien van het feit dat we weten wat er aan de hand is, zijn we niet erg op de hoogte van wat er aan de hand is. Als de jonge vrouw eenmaal arriveert, weten we dat als er een offer moet worden gebracht, zij dat zal zijn. Ze is teleurstellend in die zin dat ze in het begin zo sterk overkomt en dan haar hele matigheidsgedoe laat varen. We hebben de hansworst van een hoofdinspecteur van politie die door niemand serieus wordt genomen. Hoe dan ook, er zijn een paar coole slangen, een paar dansen, een paar trommels. In plaats daarvan moet je naar een paar van die oude Lugosi-films en hun soort kijken. Ze hebben echt de zombie gecreëerd waar we zo van zijn gaan houden.
What a waste of perfectly good celluloid. There are times when I thought this was a comedy. The dwarf's scenes are really campy. I wish he had had a little more to do. Visually, it's a whole lot of silly images going nowhere. The girl is pretty in a sort of maternal way. The natives are attractive and dance well. Voodoo people are very hard on chickens, always have been. Other than finding out what is going on, we aren't very privy to what is going on. Once the young woman arrives, we know that if there is going to be a sacrifice, she's going to be it. She is disappointing in that she comes on so strong at the beginning and then lets go of her whole temperance thing. We have the buffoonish police captain whom no one takes seriously. Anyway, there are some cool snakes, a few dances, some drums. Instead of this, watch some of those old Lugosi movies and their ilk. They really created the zombie which we have grown to love.