Wraak van de Zombies is een aaneenschakeling van zeven verschillende horrorgenres. Een allegaartje van bloed, naaktheid, moordenaars met zwarte handschoenen, voodoo, satanisme, surrealisme en onbedoeld kamp. Naschy speelt een dubbelrol als de goede Indiase goeroe Krishna en zijn kwaadaardige, misvormde voodoopoppetje, de aanbiddende satan, de gemaskerde moordenaar van een broer. De plot is duidelijk een warboel. Het doet me denken aan de oude griezelfilms uit de tijd van de armoede, maar dan gefilterd door de verwrongen geest van Jess Franco. Het meest Franco-achtige aspect van de film is echter de jazzy score, die de film opmerkelijk genoeg voor mij een stuk draaglijker maakte. In de ene scène spelen ze Blood and Black Lace, in een andere Curse of the Crimson Altar, dingen die leuk zijn om te zien. Als je op zoek bent naar een goede'slechte' horrorfilm met alles erop en eraan behalve de gootsteen, dan heb je niet veel beters te doen.
Vengeance of the Zombies is a head on collision of seven different horror genres. A hodge podge of gore, nudity, black gloved killers, voodoo, Satanism, surrealism , and unintentional camp. Naschy plays a dual role as the good Indian Guru Krishna,and his evil twisted and deformed voodoo doll making, Satan worshiping , masked killer of a brother. Obviously the plot is muddled. It reminds me of the old poverty row horror films but filtered through the distorted mind of Jess Franco. The most Franco like aspect of the film however is the jazzy score, which remarkably made the film a lot more tolerable for me. Naschy tosses in a few homages here, he's doing Blood and Black Lace in one scene, Curse of the Crimson Altar in another, things that are fun to spot. If you are in search for a good "bad" horror film with everything but the kitchen sink tossed in then you won't do much better than this.