Het verhaal is een beetje koelbloedig, maar de dialoog tussen Millard, de middelmatige schrijver, en Lucky, de demonische hond, is een van de geestigste die je ooit in een Amerikaanse film zult horen. En de sprankelende cast doet de dialoog eer aan. Een morbide juweeltje in de trant van 'Eating Raul' en 'The Honeymoon Killers'.<br />De schrijver, Stephen Sustarsic, heeft een lange en uitgebreide televisiecarrière achter de rug, maar hier lijkt hij zijn ongebreidelde id te hebben laten gaan in het soort Rabela-humor dat de netwerken nooit zouden toestaan. Zoals het er nu voor staat, is deze film de nachtmerrie van elke schrijver wanneer hij creatieve verlamming onder ogen moet zien die veel dieper gaat dan Stephen King ooit heeft gekund.
The story is a bit cold-blooded, but the dialog between Millard the mediocre writer and Lucky the demonic dog is some of the wittiest ever you'll hear in American film. And the sparkling cast does the dialog justice. A minor morbid gem along the lines of "Eating Raul" and "The Honeymoon Killers." <br /><br />The writer, Stephen Sustarsic, have a long and extensive background in television sitcoms, but here he seems to have let his unbridled id indulge in the sort of Rabelasian humor that the networks would NEVER allow. As it is, this movie's take on every writer's nightmare when facing creative paralysis cuts a lot deeper than anything Stephen King has managed.