Ik vond het allemaal erg gekunsteld en elementen van de film zijn een mengelmoes van andere films die voor alles bedoeld waren om een moderne, tolerante alternatieve levensstijlbeweging op gang te brengen.<br />Tony Curtis/Laurence Olivier had een soortgelijke dynamiek in Spartacus. De versie die we zagen had Engelse ondertitels, zodat de personages de Elizibetische Shakespeare-vorm 'Gij zijt een schurk' leken te spreken, maar de echtgenoot zei dat de gesproken Koreaan tegenwoordig in de omgang spraakzaam was. Dat was de eerste gedachte, o ja, dit is het Europa van Shakespeare, de hofnarren, mannen die vrouwenrollen spelen (zouden ze zich niet op zijn minst scheren?), het hof van het paleis dat plannen smeedt, een toneelstuk in een toneelstuk. De kostuums en rollen die we al eerder hadden gezien in de episodische Dae Jang Geum-serie (hadden ze de kostuums en de kleding opnieuw gebruikt???) kwamen me allemaal heel bekend voor. Ik zocht naar de paleiskoks en dienstmeisjes op de achtergrond... 'Ik zal het geweten van de koning te pakken krijgen.'<br />Dat gezegd hebbende, de 'kapitein' van de minstrelen, Jang Saeng, komt over als een interessante, atletische, sterke morele figuur, tegen alle mogelijke stereotiepen in als een kreupele homoseksueel.<br />Dus, leuk geprobeerd, maar te veel 'proefjes' van vorige kunsten.
I thought it was all very contrived and elements of the movie are a blend of others done before all meant to push forward a modern tolerant society alternative lifestyle movement.<br /><br />Tony Curtis/Laurence Olivier had a similar dynamic in Spartacus. The version we saw had English subtitles so the characters appeared to be speaking an Elizibethan Shakespearean form "thou art a knave" , but the spouse said the spoken Korean was current colloquial. That was the initial thought, oh yeah, this is a lift from Shakespeare's Europe, the court jesters, men playing women's roles (wouldn't they at least shave??), the palace court and consort scheming away, a play within a play. "The Play's the thing wherein I'll catch the conscience of the King". The costumes and roles we saw before in the episodic Dae Jang Geum series - (did they re-use the sets and clothes??), everything looked very familiar. I was looking for the palace cooks and maids in the background...<br /><br />That being said, the "Captain" of the minstrels, Jang Saeng, comes off as an interesting, athletic, strong moral character, against any possible stereotyping as a limp wristed homosexual.<br /><br />So, nice try, but too much "sampling" of previous arts.