Hoewel ik er altijd voor zorg de mening van anderen te vermijden voordat ik een film zie en een beslissing neem, kijk ik vaak naar wat anderen te zeggen hebben nadat ik tot een conclusie ben gekomen. Ik sta regelmatig versteld van de meningen over films als Sixteen Tongues <0xE2><0x80><0x93> die ik afschuwelijk vond <0xE2><0x80><0x93> omdat ze vaak enigszins gunstig zijn. Dat vind ik vooral verwarrend in het licht van de consequent negatieve recensies van bijvoorbeeld Boogeyman (2005) of Gothika (2003), die volgens mij geen meesterwerken zijn, maar ze zijn wel goed gemaakt. Als recensenten iets gebruiken wat ook maar in de verste verte lijkt op mijn criteria voor filmkritiek, dan vind ik het moeilijk om iemand te begrijpen die denkt dat een film als Sixteen Tongues geweldig is, terwijl hij of zij ook denkt dat films als Boogeyman of Gothika afschuwelijk zijn.<br />Mijn huidige theorie is dat mensen bepaalde culturele feiten verdedigen. Ze vieren het simpele bestaan van onafhankelijke films die zijn gemaakt met extreem lage budgetten, die op de markt worden gebracht als enigszins 'ondergronds', en waarin filmmakers proberen iets anders artistieks te doen terwijl ze zich bezighouden met op zijn minst een of ander controversieel onderwerp. Een bijkomende anti-Hollywood, anti-commerciële, anti-grote budgethouding gaat meestal hand in hand met het bovenstaande.<br />Vanuit mijn standpunt bekijk ik alleen de films. Ik geef geen kritiek op culturele feiten, en ik geef geen extra punten of alternatieve aftrekpunten voor culturele situaties waar ik voor of tegen ben. Ik vind dat films bekeken moeten worden alsof ze in een cultureel vacu<0xC3><0xBC>m bestaan. Een film is goed of niet, en dat geldt niet alleen voor wat er op je scherm verschijnt en uit je speakers komt. Geen enkel ander feit heeft invloed op de vraag of een film goed is of niet. Ongeacht of die troep voor tien dollar of tien miljoen dollar is geproduceerd, het blijft troep. En Zestien Tongen is troep.<br />Er zijn een paar potentieel interessante dingen aan de premisse, op het 'bos'-niveau. De film speelt zich af in een post-apocalyptische toekomst. De personages wonen in een vervallen hotel/appartementencomplex. Ze moeten met hun creditcards betalen voor water. Ze moeten ook betalen om de televisie uit te zetten, die anders voortdurend pornoreclames uitzendt die lijken op die voor 900-nummers die aan het begin van pornovideo's worden uitgezonden. De overheid bouwt nu robots, waaronder prostitutierobots, vechtrobots enzovoort. Om de een of andere vreemde reden is het vermogen om op internet te surfen een zeldzame vaardigheid in de film, dus een personage dat over dat vermogen beschikt, wordt in de gaten gehouden en daar kijkt men naar op. De meeste van deze feiten moeten in de loop van de film door de kijker aan elkaar worden geplakt, en ze zijn allemaal honderd keer interessanter dan wat er in de film gebeurt.<br />Pragmatischer is Sixteen Tongues over drie onaantrekkelijke personages in twee spartaanse settings. Hoewel er bijna voortdurend naaktheid is en er een paar gewelddadige scènes zijn, wordt het grootste deel van de tijd op het scherm in beslag genomen door onophoudelijk gepraat en relatief inactieve opnamen van deze drie personages, terwijl ze hun verhaal vertellen. Het verhaal is gewoon niet zo interessant of goed ontwikkeld. Het praten en het verhaal zijn allebei heel pretentieus. En als ze niet afzakken naar jargon, dan wel naar nietszeggendheid. Het mannelijke personage, Adrian Torque (Crawford James), werd tijdens de laatste oorlog gedood en daarna weer tot leven gewekt. Hij had huidtransplantaties nodig, en om een of andere reden die ofwel niet werd gezegd of te verminkt was om te begrijpen (de geluidsmix is behoorlijk slecht, en personages hebben de neiging te mompelen en kunnen niet goed articuleren) werden de huidtransplantaties uitgevoerd met 16 tongen. Voor zover ik kon nagaan, waren het zogenaamd menselijke tongen, maar ze zijn behoorlijk groot en hebben meer kenmerken van de tongen van reuzenhagedissen. Misschien bestaan er dinosaurussen in de wereld van de film. Naar verluidt werken de tongtransplantaties nog steeds als tongen, want Torque zegt dat hij er dingen mee kan proeven. Het idee is belachelijk en in een betere film had het kitscherig en grappig kunnen zijn (het is te absurd om serieus te werken, en dat proberen we hier). Het lijkt gewoon een excuus voor een gemakkelijke manier om de titel 'Zestien Tongen' te gebruiken.<br />De andere twee personages zijn Aziatische vrouwen die, hoewel ze het grootste deel van de tijd naakt zijn, zijn gemaakt om er zo onaantrekkelijk mogelijk uit te zien. Het hoofd van Ginny Chin-Chin (Jane Chase) is kaalgeschoren, wat haar niet staat, als het haar al zou staan, en Alik Silens (Alice Liu) is gemaakt om er slonzig uit te zien <0xE2><0x80><0x93> als die symbolische mannelijke sukkels in tienerkomedies. Het zou kunnen lijken op klagen over de vrouwen. 's aantrekkelijkheid is triviaal, maar aangezien het grootste deel van de film bestaat uit deze twee vrouwen die maar doorratelen in een hotelkamer met beroerde productieontwerpen en nog beroerder filmopnamen, is naaktheid zo'n beetje de enig mogelijke aantrekkingskracht. Bovendien wordt Ginny in elk geval geacht sexy te zijn. Gewoonlijk is er niets wat ik leuker vind dan naakte Aziatische vrouwen zien, maar in dit geval niet echt.<br />Voor sommigen is de aantrekkingskracht hier waarschijnlijk het 'gedurfde' onderwerp. De naaktheid in de film is van voren gezien. Er is gesimuleerde orale seks (op een man) en gesimuleerde handmanipulatie (op een man). De televisie toont steeds een smakeloos-gefilmd-maar-grafische pornoreclame, en de muren zijn behangen met smakeloos ontworpen (en te vaak herhaalde) maar-grafische pornoadvertenties. Ik ben er een groot voorstander van om taboedoorbrekend materiaal als dit in films te gebruiken, maar hier werkt het niet. Het lijkt erop dat regisseur Scooter McCrae het er alleen maar in heeft gestopt omdat het normaal gesproken taboe is. Dat is niet genoeg om er een goede film van te maken.<br />Ik kan me niet echt een scène voorstellen die niet slecht is gefilmd, slecht belicht, slecht geënsceneerd en slecht geacteerd. Ik kan me geen enkel aspect van het script voorstellen dat me aansprak. Ik kan me geen enkele scène voorstellen die me ook maar enigszins in de film trok. Ik kan me geen enkel aspect van de optredens voorstellen die me aanspraken. Ik heb geen enkele esthetische of filosofische waarde aan de film ontleend. We hebben alleen een extra punt gegeven omdat de premisse een tikkeltje potentieel heeft en de film een beetje samenhangend is.
Although I'm always careful to avoid others' opinions before I see a film and make up my mind about it, I often look at what others have to say after I've reached a conclusion. I'm regularly flabbergasted by opinions on films such as Sixteen Tongues--which I thought was horrible--because they are often somewhat favorable. It especially confounds me in light of the consistently negative reviews received by films such as, say, Boogeyman (2005) or Gothika (2003), which I don't think are masterpieces, but they're well made. If reviewers are using anything even remotely resembling my criteria for film criticism, I have a difficult time understanding anyone thinking that a film like Sixteen Tongues is great while they also think that films like Boogeyman or Gothika are horrible.<br /><br />My current theory is that people are championing certain cultural facts. They're celebrating the simple existence of independent films made on extremely low budgets, which are marketed as being somewhat "underground", and in which filmmakers are trying to do something different artistically while they deal with at least some controversial subject matter. An attendant anti-"Hollywood", anti-commercial, anti-big budget attitude tends to go hand in hand with the above.<br /><br />From my point of view, I'm critiquing the films only. I'm not critiquing any cultural facts, and I'm not giving any extra points or alternatively subtracting points for cultural situations that I'm in favor of or against, respectively. I think films should be viewed as if they exist in cultural vacuums. A movie is good or not only for what appears on your screen and comes out of your speakers. No other facts have a bearing on whether a film is good or not. Regardless of whether crap was produced for only ten dollars or ten million dollars, it's still crap. And Sixteen Tongues is crap.<br /><br />There are some potentially interesting things about the premise, on the "forest" level. The film is set in a post-apocalyptic future. The characters live in a run-down hotel/apartment building. They have to pay for water with their credit cards. They also have to pay to shut off the television, which otherwise continually plays porno commercials similar to those for 900 numbers that run at the beginning of porno VHS tapes. The government is now building robots, including prostitution robots, combat robots and so on. For some strange reason, an ability to surf the Internet is a rare skill in the film, so a character possessing the ability is depended on and looked up to. Most of these facts have to be pieced together by the viewer over the course of the film, and they all read 100 times more interesting than they play in the film.<br /><br />More pragmatically, Sixteen Tongues centers on three unattractive characters in two spartan settings. Although there is almost constant nudity, and there are a couple violent scenes, the vast majority of screen time is taken up with incessant talking and relatively inactive shots of these three characters while they provide narration. The story just isn't that interesting or well developed. The talking and narration are both very pretentious. And if they don't lean towards gobbledy-gook, they lean towards blandness.<br /><br />The male character, Adrian Torque (Crawford James), was killed during the last war and then brought back to life. He required skin grafts, and for some reason that either wasn't stated or was too garbled to understand (the sound mix is pretty bad, and characters tend to mumble and can't enunciate very well) the skin grafts were done with 16 tongues. From what I could tell, they were supposed to be human tongues, but they're sizeable enough and have characteristics more like giant lizard tongues. Maybe dinosaurs exist in the film's world. Supposedly the tongue grafts still work like tongues, as Torque says he can taste things through them. The idea is ridiculous and in a better film could have been campy and funny (it's too absurd to work seriously, which is the attempt here). It seems to just be an excuse for an easy way to use the title "Sixteen Tongues".<br /><br />The other two characters are Asian women who, despite being naked most of the time, are made to look as unattractive as possible. Ginny Chin-Chin's (Jane Chase) head has been shaven, which doesn't suit her, if it would suit any woman, and Alik Silens (Alice Liu) is made to look dorky--like those token male dweebs in teen comedies. It might seem like complaining about the women's attractiveness is trivial, but as the majority of the film is these two women rambling on and on in a hotel room with crappy production design and crappier cinematography, nudity is about the only possible attractor. Plus, Ginny, at least, is supposed to be sexy. Usually there's nothing I like more than seeing naked Asian women, but in this case, not really.<br /><br />For some, the attraction here is probably the "daring" subject matter. The nudity in the film is full frontal. There is simulated oral sex (on a male) and simulated hand manipulation (again on a male). The television keeps showing a crappily-filmed-but-graphic porno commercial, and the walls are papered with crappily-designed-(and too often repeated)-but-graphic porno advertisements. I'm a big fan of putting taboo-breaking material like this in films, but here, it doesn't work. It seems like director Scooter McCrae included it just because it's usually taboo. That's not sufficient to make a good film.<br /><br />I can't really think of a scene that wasn't poorly shot, poorly lit, poorly blocked and poorly set. I can't think of any aspect of the script that I liked. I can't think of any scene that even slightly drew me into the film. I can't think of any aspect of the performances I liked. I didn't get any aesthetic or philosophic value from the film. I've only given an extra point because the premise has a smidgen of potential and the film is somewhat coherent.