Als er ooit een regisseur is geweest die uitsluitend producent had moeten blijven, dan is het William Castle. Hoewel hij een buitengewoon sympathieke verschijning is in zijn films (in deze film speelt hij de kruidenier), heeft de knappe man geen greintje talent als regisseur. Geïnspireerd door zijn keuze van projecten en eindeloos vernieuwend in zijn promotie, is hij hopeloos verloren als het aankomt op de meest basale beginselen van bekwaam filmen. Zijn hele carrière leest als een catalogus van ingenieus veelbelovende thema's, geruïneerd door zijn ongekunstelde regie en ongekunstelde uitvoering.<br />'Shanks' is geen uitzondering. Het is zo vlak en ongekunsteld dat het nauwelijks te geloven is dat deze film een jaar na 'The Exorcist' is uitgebracht. Kennelijk heeft Castle na zijn samenwerking met Roman Polanski met 'Rosemary's Baby' niets geleerd over ijsberen, cameraposities of de omgang met acteurs (je huivert bij de gedachte dat William Castle heel even van plan was 'Rosemary's Baby' te regisseren). Sterker nog, in Castles eigen memoires geeft hij praktisch toe dat hij het zo druk had met het budget en de tijdsdruk van 'Shanks' dat Marceau zichzelf bijna regisseerde. Het uitgangspunt van 'Shanks' is verlokkend vreemd, het is jammer dat er geen andere regisseur aan het roer stond.<br />'Shanks' weet niet of het een duistere komedie, een horrorfilm of een macabere fantasie moet worden. William Castle vuurt alle kanten op, maar maakt van geen van die elementen een succes.  Na tientallen jaren wachten op deze film (de reclamecampagne was inventiever dan de film) had ik niet verveelder of teleurgestelder kunnen zijn. Castle verspilt een geweldig idee, een getalenteerde mimespeler, en de tijd van elke kijker. Over uitpraten wordt met een zucht gesproken.
If ever there was a director who should have remained solely a producer it is William Castle. Though an extremely likable presence in his films (he cameos as the grocer in this one), the lovely man hasn't an ounce of talent as a director. Inspired in his choice of projects and endlessly innovative in promotion, he is hopelessly at sea when it comes to the most basic rudiments of competent film-making. His entire career reads like a catalogue of ingeniously promising themes ruined by his pedestrian direction and artless execution.<br /><br />"Shanks" is no exception. It is so flat and unsophisticated that it is rather hard to believe that this film was released a year after "The Exorcist". Apparently Castle failed to learn anything about pacing, camera placement or the handling of actors after working with Roman Polanski on "Rosemary's Baby" (one shudders at the thought that for a brief moment William Castle actually intended to direct "Rosemary's Baby"). In fact, in Castle's own memoirs he practically admits to being so preoccupied with budget and time constraints on "Shanks" that Marceau virtually directed himself. The premise of "Shanks" is enticingly weird, it's too bad another director wasn't at the helm.<br /><br />"Shanks" doesn't quite know if it wants to be a dark comedy, a horror film or macabre fantasy. Firing on all guns, William Castle fails to make any of those elements gel. It's merely a showcase for some very tedious mime antics and sloppy editing (the death of Shanks' drunken brother is so poorly done that it wouldn't pass muster on YouTube). Budget limitations keep hitting you in the face along with the meager talents of the supporting cast (What's up with the 48 year-old Marceau being paired with the 16 year-old female lead...even as just friends they look pretty creepy together...and really, by 1973 weren't biker gangs sort of played out as embodiments of anarchic evil?). It lacks any semblance of mood or atmosphere. The look is strictly 70s TV movie and the "performances" are MST3 worthy. <br /><br />I sat through the "Shanks" somewhat flabbergasted that this was the best that Marcel Marceau's first starring role and William Castle's last directing effort could yield. After waiting several decades to see this film (the ad campaign was more inventive than the film) I couldn't have been more bored or disappointed. Castle wastes a great idea, a talented mime, and the time of every viewer. Talk about out with a whimper