Het einde was precies goed en een beetje in de trant van Chaplines. Ik stond echt versteld van de kleine kluchten die hier en daar opdoken en ik kan maar niet begrijpen waarom we niet meer van deze film hebben gezien en waarom we niet meer van Bea hebben kunnen genieten! We horen veel over Thelma Todd, Mabel Normand en talloze andere belangrijke filmactrices, maar hier hebben we iemand voor wie komedie natuurlijk en tijdloos was, en het is jammer om haar te zien als een betrekkelijk onbekende, zelfs voor nitwits. Ik heb hem wel op TCM gezien en hoewel het thema in de loop der jaren inderdaad homofobie en dergelijke in films was, vond ik het vreselijk om haar in het commentaar na afloop te zien verdoezelen. Zelfs het kleine stukje waarin de acteur alle ham opeet, en hoe Bea met hem omgaat, was meer dan een uitglijder. Ik kan me tegenwoordig geen actrices meer voorstellen die dit soort dingen aankunnen. Het is een verloren gegane kunst... in elk geval in de meeste moderne films. Bea had niet alleen iets van Chaplin, maar ook iets van Lloyd; sommige vrouwen, sommige subtiele. Zij en de regisseur creëerden een paar prachtige momenten. De 'onstage'-stand-inscène en het vampen waren gewoon klassiekers. Punt.
The ending was just right and somewhat in the Chaplinesque vein. I was really amazed at the little sight gags that appeared here and there and can not fathom why we have not seen more of this movie, and why we didn't get more of Bea to enjoy! We hear a lot about Thelma Todd, Mabel Normand, and numerous other movie comediennes of note, but here is someone for whom comedy was natural and timeless, and it's a shame to see her as a relative unknown even to buffs. I did see it on TCM and although the theme was indeed on homophobia and the like in movies over the years, I hated seeing her glossed over in the commentary afterward. Even the little bit with the actor taking all the ham, and how Bea deals with him, was more than just a throwaway. I can't imagine actresses of today who can handle this sort of thing. It's a lost art...at least in most modern movies. Bea had touches not only of Chaplin, but of Lloyd; some broad, some subtle. She and the director crafted some wonderful moments. The "onstage" stand-in scene and the vamping were just classic. Period.