'A Cold Night's Death' is een product van de ABC 'Movie of the Week'-fabriek, die in de jaren zeventig een of twee keer per week tv-films produceerde. Weinig van die films waren gedenkwaardig, maar dit is er een die net zo opvalt als 'The Night Stalker' en 'Brian's Song' die nog steeds herinnerd worden.<br />De film begint in een dierenonderzoekslaboratorium, geïsoleerd in een arctische woestenij, met een eenzame wetenschapper, dr. Vogel, die zijn verstand lijkt te verliezen en wanhopig via de radio om hulp vraagt aan een basis die hem niet kan horen. Als de basis een paar dagen geen contact met Vogel heeft, sturen ze een piloot en nog twee onderzoekers om onderzoek te doen. Vogel wordt onder mysterieuze omstandigheden dood aangetroffen.<br />Zodra de piloot is vertrokken, gaan de twee nieuwe onderzoekers, dr. Jones en dr. Enari (Robert Culp en Eli Wallach) aan de slag om de experimenten met dieren te redden. Enari denkt dat Vogel gewoon gek is geworden, maar de ruimdenkende Jones heeft moeite met de parallellen die hij ziet tussen wat er met Vogel is gebeurd en de vreemde dingen die met hen beginnen te gebeuren.<br />Als deze twee mannen het wederzijdse respect hadden gehad van Fox Mulder en Dana Sculley, hadden ze er misschien achter kunnen komen wat er aan de hand was. In plaats daarvan bewegen ze zich steeds verder en verder in tegengestelde richtingen, terwijl Jones ervan overtuigd is dat er iets anders aan de hand is op het station, en Enari steeds paranoïder wordt omdat Jones een of andere sinistere bijbedoeling heeft.<br />De plot is betrekkelijk dun, meer vertellen zou het verpesten. Dun of niet, het verhaal is uitgemest voor wat het waard is. Door zich in een langzaam, weloverwogen tempo te bewegen, kan de film stap voor stap zijn spanning opbouwen tot het bizarre einde.<br />Sommige van de heerlijkste eindes van films hebben te maken met een verrassende wending die letterlijk niet verschijnt tot het absoluut laatste shot. Als je zo'n scène krijgt, is het een goede. Zelfs als je van tevoren kunt raden wie of wat er achter dit alles zit, voel je toch een rilling over je rug gaan als je die laatste close-up ziet.<br />Eén ding dat de film echt goed maakt, is de score van Gil Mellé, die sterk doet denken aan 'The Andromeda Stamin' (uit ongeveer dezelfde tijd). Hij is elektronisch, rustig en griezelig. Directeur Jerrold Freedman doet het goed door je het isolement te laten voelen van deze twee mannen die in feite niet meer te redden zijn. In feite is de openingsscène heerlijk spookachtig. We zien het onderzoeksstation gewoon van buitenaf in een gierende sneeuwstorm... maar we horen ook Vogel in paniek schreeuwen. Als we de hele scène van buitenaf filmen, wordt de nadruk gelegd op Vogel's stem. En zoals Enari en Jones, zijn ook Wallach en Culp wat ze altijd al zijn: betrouwbare, uiterst kijkbare professionals.<br />De verrassing buiten de camera om is dat deze film een productie van Spelling en Goldberg is. Spelling en Goldberg hebben een welverdiende reputatie verworven met het maken van de ergste (hoewel meest populaire) rotzooi op de televisie, en hoogdravende thrillers met een sciencefiction- of horrortint zijn niet hun gebruikelijke stijl. Maar geef ze hier dan ook een ster voor.<br />Tussen haakjes, twee interessante noten:<br /><br />Eerst begint de film met een verhaal waarvan ik geloof dat het de stem is van Vic Perrin, de Controlestem van de klassieke 'The Outer Limits'. En zoals sommigen hebben opgemerkt, wordt deze film soms uitgezonden onder de alternatieve titel 'The Chill Factor'. En in feite heb ik hem een paar jaar geleden opgenomen bij een plaatselijke zender onder die titel. Maar de titel 'The Chill Factor' komt in de film niet voor. In feite komt er in de film geen titel voor. Hij gaat door de producers, de cast, de schrijver en de regisseur, maar de titel van de film zelf ontbreekt. Er is een blanco ruimte in de openingstitels waar de titel normaal gesproken zou moeten staan, dus het lijkt erop dat iemand 'A Cold Night's Death' heeft weggehaald en de nieuwe titel er nooit in heeft gezet! Voor zover ik weet, is het de enige keer dat zoiets in een film is gebeurd.
"A Cold Night's Death" is a product of the ABC "Movie of the Week" factory that turned out TV-films at the rate of one or two a week back in the 1970s. Few of those films were memorable, but this is one that stands out in the same way that "The Night Stalker" and "Brian's Song" are still remembered.<br /><br />Set in an animal research laboratory isolated in an arctic wasteland, the film begins with a lone scientist, Dr. Vogel, who appears to be losing his mind, frantically radioing for help to a base that cannot hear him. When the base is out of contact with Vogel for several days, they send a pilot and two more researchers to investigate. They find Vogel dead under mysterious circumstances.<br /><br />Once the pilot leaves, the two new researchers, Drs. Jones and Enari (Robert Culp and Eli Wallach) set about salvaging the animal research experiments. Though Enari is all too happy to think that Vogel simply went mad, the more open-minded Jones is bothered by parallels he sees between what happened to Vogel and the strange things which begin happening to them.<br /><br />If these two men had the mutual respect of Fox Mulder and Dana Sculley, perhaps they could have figured out what was going on. Instead, they move further and further in opposite directions, with Jones convinced something else is at work in the station, and Enari growing increasingly paranoid that Jones has some sinister ulterior motive.<br /><br />The plot being relatively thin, to tell more would ruin it. Thin or not, the story is milked for all it's worth. Moving at a slow, deliberate pace allows the film to build its suspense one step at a time until it reaches its bizarre conclusion. <br /><br />Some of the most delicious movie endings have involved the surprise twist that literally doesn't appear until the absolutely final shot. You get one of those here, and it's a good one. Even if you can guess ahead of time who or what is behind it all, you'll still feel a shiver go up your spine when you see that final close-up.<br /><br />One thing that really makes the film is Gil Mellé's score, which is highly reminiscent of "The Andromeda Strain" (made about the same time). It's electronic, low-keyed and creepy. Director Jerrold Freedman does a nice job making you feel the isolation of these two men who are, really, beyond hope of immediate rescue. In fact, the opening scene is wonderfully spooky. We simply see the research station from the outside in a screaming snowstorm...but we can also hear Vogel inside screaming in panic. Shooting the entire scene from the exterior emphasizes Vogel's aloneness against the malevolent power that is working against him. It's a real grabber. And as Enari and Jones, Wallach and Culp are what they always are: reliable, extremely watchable pros.<br /><br />The off-camera surprise is that this movie is a Spelling-Goldberg production. Spelling and Goldberg have attained a well-deserved reputation for creating some of the worst (albeit most popular) crap on TV, and high-minded suspense movies with sci-fi/horror overtones are not their typical style. Still, give them a star for this one.<br /><br />Incidentally, two notes of interest: <br /><br />First, the movie begins with a narrative which I believe to be the voice of Vic Perrin, the Control Voice of the classic "The Outer Limits". <br /><br />Also, as some have noted, this movie is sometimes aired under the alternate title "The Chill Factor". And, in fact, I recorded it off a local station a few years back under that title. Yet the title "The Chill Factor" doesn't appear in the film. In fact, NO title appears in the film. It runs through the producers, the cast, the writer and the director, but the film's title itself is missing. There IS a blank space in the opening credits where the title normally WOULD go, so it appears that somebody removed "A Cold Night's Death", and never inserted the new title! It is, to my knowledge, the only time something like that has ever happened in a movie.