Ik zeg niet graag dat het einde een beetje cliché is, maar de film is cliché, maar verbazingwekkend! Ik had al twee films van Eytan Fox en Gal Uchovsky gezien, allebei 'homothema's', allebei verbazingwekkend goed. Ik zei het omdat ik niet zoveel van de films verwachtte, ik had nooit gedacht dat ze hetzelfde ritme van de esthetiek met mij gemeen hadden, iemand uit een totaal andere cultuur. Ik vond het gemakkelijk te begrijpen en het roept resonantie op, in tegenstelling tot sommige oosterse films uit het midden van de twintigste eeuw. Het is heel inspirerend. Ik kan het ook aanbevelen omdat het geen oppervlakkige combinatie is van homoliefde en oorlog, maar een diepgaande discussie over vreugde en dood. En dan was er nog iets, in alle werken van Eytan Fox kwam een zeer goede muzieksmaak tot uiting, 'goed' hier bedoel ik 'doet het heel goed bij de film', de algehele sfeer. Vooral de laatste paar minuten, toen Yossi naar de foto van Lior keek, waarop hij gekleed was als een konijn, schrok hij ergens van. Lior vertelde hem over de foto op de dag dat hij stierf. Het viel me op dat Yossi's gevoelens gecompliceerd waren, hij glimlachte zelfs. Eerst kon ik zijn glimlach niet begrijpen toen ik naar de foto van zijn dode geliefde keek. Maar geleidelijk aan begon ik te voelen wat Yossi voelde: dat Jagger nooit uit zijn leven was verdwenen, en dat we ons de vreugde moesten herinneren die Jagger ons bracht, met zijn passie voor liefde en leven.
I hate to say the ending is a little bit cliché, however, the movie is cliché but amazing ! I had seen another two movies of Eytan Fox and Gal Uchovsky's before this one, both are "gay theme", both are amazingly good. I said it because I didn't expect that much from the movies, I never thought they share a same rhythm of the aesthetics with me, a person from a totally different culture background. I found it easy to understand and it arouse resonance, unlike some middle east movies. It is very inspiring. I also recommend it because it is not a shallow combination of gay love and war, but a profound discussion of joy and death. And there's one more thing, very good taste of music showed in all of Eytan Fox's works, "good" here I mean "goes on very well with the movie", the overall ambiance. Specially in the last few minutes, when Yossi was watching Lior's photo in which he was dressed as a bunny rabbit, he suddenly shocked by something, Lior told him about the picture the day he died. I noticed Yossi's complicated feeling, he even smiled. At first I couldn't understand his smile when looking at the picture of his dead lover. But, gradually, I came to feel what Yossi felt, Jagger never left his life, and what we were expected to remember, was the joy that Jagger brought to us, with his passion to love and life.