De meeste mensen die de Kill Bill-films zien (vooral deel 1) en daarna een werk zien dat Kill Bill inspireerde, zoals Shurayukihime, voelen zich een beetje teleurgesteld dat ze dezelfde film niet twee keer hebben gezien.<br />Nee, je hoort de belangrijkste femme fatale niet over cheeseburgers praten, en ze gaat niet naar China om door Pai Mei te worden opgeleid (nog zo'n verheven personage, BTW). Maar wat we met deze film wel krijgen, is pure opwinding. Ultragewelddadige, bloedstollende, sexy, leidende opwinding van vrouwen, allemaal gesitueerd op de achtergrond van een bepaalde periode. We krijgen het werk te zien van de bedenkers, niet van de imitators.<br />Als je van samoerai/wraakfilms houdt, met een authentieke smaak, veel bloed en mooie fotografie, moet je deze zien. Verrek, ik beveel dit ook aan bij fans van KB Vol. 1.<br />Verwacht alleen geen verwijzingen naar de popcultuur.
Most people that see the Kill Bill films (especially Vol. 1) and then see a work that inspired Kill Bill, like Shurayukihime, feel let down some how that they didn't see the same exact film twice.<br /><br />No, you won't hear the main femme fatal talk about cheeseburgers, and she doesn't go to China to be trained by Pai Mei (another lifted character, BTW). But what we do get with this film is pure excitement. Ultra-violent, blood-spurting, sexy lead woman excitement, all set in a period backdrop. We get to see the work from the originators, not the imitators.<br /><br />If you like Samurai/revenge flicks, with authentic flavor, plenty of gore and some beautiful photography, check this one out. Heck, I recommend this to fans of KB Vol. 1 as well. <br /><br />Just don't expect pop culture references.