Als voormalig Broadway-schrijver en nu acteur, was Wally Shawn altijd erg bezorgd als hij hoorde dat zijn vriend Andre Gregory, de regisseur van _Avant-Grade_, hem die avond uitnodigde voor een diner in een chic restaurant op de bovenste verdieping van East-Side om over vroeger te praten. Het was Andre die Wally zijn eerste grote kans op Broadway gaf door de regie te doen van een toneelstuk dat hij had geschreven.<br />De laatste tijd zijn de tijden niet gunstig voor de twee geweest. Wally heeft niemand kunnen vinden die zijn toneelstukken accepteert of hem werk als acteur wil geven, en Andre lijdt nu aan een ernstige en bijna suïcidale depressie. Andre verdween helemaal uit het zicht tijdens zijn persoonlijke zelfontdekkingsreis in een poging erachter te komen waar het in het leven allemaal om draait. Tijdens zijn vijfjarige reis kwam Andre tot de conclusie dat de wereld een reusachtig toneel is en dat we allemaal, net als acteurs en actrices, een rol krijgen toebedeeld om erop te spelen. Uiteindelijk zou worden beoordeeld hoe goed of slecht we waren aan de hand van de manier waarop we de rollen die ons waren toebedeeld hadden voorbereid.<br />Eerst weet je niet wat je moet denken van de film 'My Dinner with Andre'. De twee vriendinnen babbelen over alledaagse dingen zoals de laatste voorstellingen die op Broadway worden opgevoerd en wat ze voor het avondeten zullen bestellen: geroosterde kwartel met wilde rijst, een kom dampende aardappelsoep en een vispaté als voorafje. Maar als ze tussen de slokken wijn en de soep door hun diepste gedachten over zichzelf en hun naasten op tafel zetten, krijgt de film een heel nieuwe en andere smaak. In die zin wordt het publiek niet alleen een toeschouwer, maar een essentieel deel van hun gesprek. Wij, en Wally, horen van Andre dat zijn verlangen om zichzelf en zijn levensdoel te vinden hem er de afgelopen jaren toe had gebracht om naar een aantal exotische en afgelegen plekken te reizen die zijn ogen hadden geopend voor een wereld waarvan hij het bestaan nooit had vermoed! Van een onbekend en bijna mystiek Pools bos naar het hete en brandende zand van de uitgestrekte Sahara en een onderkoelde en bijna ondoordringbare wildernis in de Tibetaanse bergen. En uiteindelijk kwam Andre terecht in het pittoreske en magische Schotse dorpje Findhorn.<br /><0x3E> Gedurende de afgelopen vijf jaar zegt Andre dat hij een heel nieuwe, emotionele en educatieve ervaring heeft gehad die hij met zijn vriend Wally wil delen. Maar alleen op zijn eigen, ingehouden manier om het te vertellen. Hij wordt zo in beslag genomen door de futiliteit van het leven dat Andre in feite uitschakelt in plaats van op te winden, en Wally tot zijn nieuwe inzichten brengt. Op het moment dat Andre en Wally later in de film hun meningen gaan uitwisselen, heeft Andre het grootste deel van de tijd gepraat, zodat de twee contact met elkaar krijgen en het publiek in hun gesprek betrekken.<br />'My Dinner with Andre' is soms heel esoterisch, maar nooit saai of verwarrend. Het is een gesprek van twee uur tussen twee vrienden over een hele lijst onderwerpen. Hun gesprekken houden je aan het scherm gekluisterd en laten je luisteren naar hoe we onze ziel en onze identiteit verloren aan een moderne en onverschillige wereld, aan de individuele mens.<br />Uiteindelijk hebben zowel Wally als Andre een andere mening over hoe de mens de weg terug naar de natuur kan vinden en zijn lang verloren gevoel van werkelijkheid terug kan krijgen. Zowel Andre als Wally zijn het erover eens dat het openen van je geest door wat je diep in je binnenste voelt naar buiten te laten komen, zonder bang te zijn of je ervoor te schamen, de basis is van de vooruitgang van de mens en de verbetering van de gebroken samenleving waarin we nu, in de jaren tachtig, leven. De twee eters, André en Wally, die filosofische discussies voeren over onderwerpen als leven en dood en waar het in het leven allemaal om draait, proberen af en toe een beetje overbodig te zijn in hun pogingen om te ontdekken hoe waar of onwaar ze zijn. Maar als ze allebei zien dat hun meningen over de vele verschillende onderwerpen die ze bespreken met elkaar beginnen samen te vallen, beseffen zij, en wij die toekijken, dat zij op dezelfde golflengte zitten.<br />De twee beëindigen hun diner niet alleen om hun honger te stillen, maar ook om hun gedachten te uiten door ideeën en meningen uit te wisselen en tot een doortastende en tot nadenken stemmende conclusie te komen over bijna alles wat er te weten valt over henzelf en de mensen om hen heen. De heel interessante film eindigt optimistisch als een nu minder sceptische en veel optimistischer Wally het zegt tijdens een taxirit naar huis aan het eind van de film, naar aanleiding van wat hij te weten is gekomen uit 'My Dinner with Andre'.
Former Broadway writer and now actor, whenever he can find work, Wally Shawn was very apprehensive at the news of his friend Avant-Grade director Andre Gregory inviting him for dinner that evening at a swanky upper East-Side restaurant to talk over old times. It was Andre who gave Wally his first big break on Broadway by directing a play that he wrote. <br /><br />Times of late have not been kind to the two with Wally not finding anyone to accept his plays or give him work as an actor and Andre now going through a serious and almost suicidal depression. Andre dropped out of sight altogether in his own personal journey of self-discovery in his attempt in trying to find out what life is all about. In his five year journey Andre came to the conclusion that the world's a giant stage and we all are given parts, like actors and actresses, to play on it. In the end were to be judged how good or bad we were by how we preformed the parts that we were given. <br /><br />At first you don't know what to make of the movie "My Dinner with Andre". The two friends just chit-chat about mundane things like latest plays opening on Broadway and what to order for dinner, roast quail with wild rice a bowl of steaming hot potato soup and a fish pate appetizer. But as they begin bringing out their innermost thought about themselves and those close to them, between gulps of wine and soup, the movie takes on a whole new and different flavor. In that the audience becomes not just an observer but a vital part of their conversation.<br /><br />We, and Wally, learn from Andre that his wanting to find himself and his reason for living had lead him over the last few years to travel to a number of exotic and far flung places that opened his eyes to a world he never knew existed! From an unknown and almost mystical Polish forest to the hot and burning sands of the vast Sahara Desert and a sub-freezing and almost impassable Tibetan mountain wilderness. With Andre finally ending up in this quaint and magical little Scottish commune town called Findhorn.<br /><br />Over these five years Andre says that he had a whole new emotional and educational experience that he wants to share with his friend Wally. But only in his own down beat way of telling it. This gets so hung up with the futility of life that Andre in effect turns off, instead of turning on, Wally to his new found insights. It's when both Andre and Wally begin to exchange opinions later in the movie, Andre did most of the talking during the first half, that the two make contact with each other and draw the audience into their conversation. <br /><br />Very esoteric at times but never at all boring or confusing "My Dinner with Andre" is a two hour talk between two friends about a whole list of subjects. Their conversation keeps you glued, and listening, to the screen about how were losing our souls and identities to a both modern and indifferent, to the individual, world.<br /><br />In the end both Wally and Andre even though they have different opinions on how man can find his way back to nature as well as recovering his long lost sense of reality. Both Andre and Wally agree that opening up one's mind by letting out what one feels deep down inside of him, or her, and not being afraid or embarrassed in doing it is the bases of man going forward and improving the broken society that we all now, in the 1980's, lives in.<br /><br />The two diners, Andre & Wally, philosophical sparring on issues like life and death and what existence is all about gets a bit redundant at times in them trying to find fault in on how valid or false they are. But as they each get to see how their views on the many different subjects they discuss start to coincide with each other they, and we that are watching, realize that their on the same wavelength.<br /><br />The two end their dinner not just quenching their appetites but their minds as well by exchanging ideas and opinions and coming to an incisive and thought-provoking conclusion about almost everything there is to know about themselves and those around them. The very interesting film ends on an optimistic note as a now less skeptical and far more optimistic Wally says it, on a cab ride back home as the movie ends, from what he learned from "My Dinner with Andre".