'Het leven volgens Doris' zou een afdoende alternatieve titel voor deze film kunnen zijn. In plaats van een lineair verhaal met een confrontatie te vertellen, belicht Daanrès momenten in het leven van mensen die alles vertellen over hun verleden, hun heden en de wereld die hen omringt. De manier waarop ze dat doet, plaatst haar op één lijn met Jim Jarmusch. Net als in de meeste van haar andere films is het meer wat de personages zeggen en doen dan de manier waarop het wordt gefilmd die de film maakt. 'Bin ich sch<0xC3><0xB6>n?' komt het dichtst in de buurt van haar opmerkelijke korte verhalen.
"Life according to Doris" might be an adequate alternative title to this film. Instead of telling a linear story with a showdown, Dörrie spotlights moments in people's life that tell everything about their past, their present and the world that surrounds them. The way she does it puts her in one line with Jim Jarmusch. As in most of her other films, it is what the characters say and do more than how it is filmed what makes the film. "Bin ich schön?" is the closest any of Dörries's films comes to her remarkable short stories.