Heel grappige film over een eenvoudige jongeman die gewoon bang is om uit zijn ouderlijk huis te verhuizen omdat hij niet alleen wil zijn. Om zijn gebrek aan een interessant leven goed te maken, liegt hij voortdurend tegen de enige mensen met wie hij zijn fantasierijke frustraties kan botvieren <0xE2><0x80><0x93> de kinderen uit de buurt, die hem verafgoden. Beseft hij dat? Natuurlijk niet! Zal hij het ooit leren?... Misschien.... Frank Whaley is hilarisch als de onbekwame maar goedhartige Jim Dodge, een leugenaar met waandenkbeelden en een grote dromer. Jennifer Connelly is absoluut mooi als de rijke vrouw, begreep Josie McClellan. John Hughes is weer briljant, en dit slimme, eigenzinnige verhaal toont aan dat hij werkelijk begrijpt hoe het was om jong te zijn. Degenen die in de jaren negentig in de twintig waren, zullen zich rot lachen (en wensen dat ze op verschillende punten in de film ook niet Jim Dodge waren). Als je Mannequin leuk vond, zou je hier ook een kick van moeten krijgen.
Very funny movie about a simple minded young man who's simply afraid to move out of his parents house because he doesnt want to be alone.To make up for his lack of an interesting life, he constantly lies to the only people who he can let his imaginative frustrations run wild with - the neighborhood kids,who idolize him.Does he realize this ? Of course not ! Will he ever learn ? ....Maybe.. Frank Whaley is hilarious as the inept but good hearted Jim Dodge,delusional liar and big dreamer.Jennifer Connelly is absolutely beautiful as the rich,understood Josie McClellan.John Hughes is brilliant once again,and this smart quirky story shows he truly understands what it was like to be young.Those who were in their twenties in the nineties will laugh their head off ( as well as wish they were and were not Jim Dodge at different points in the movie. ) If you liked Mannequin you should get a kick out of this as well.