Toen ik voor het eerst een kopie van deze film kreeg, was ik zo opgewonden. Een filmopname in mijn buurt, gemaakt door een plaatselijke filmgroep die een realistische groep mensen met problemen speelde. In plaats daarvan werd ik getrakteerd op weer een andere Cocknee Mocknee-misdaadfilm, net als alle andere die in de afgelopen paar jaar zijn uitgebracht (behalve dan nog meer malligheid, slecht gefilmde vuurgevechten en een heleboel grappen uit The Simpsons). Ik heb zelden zo hard moeten lachen om niet alleen de slechte acteerprestaties/scripts/regisseurs (je kunt kiezen) maar ook om de belachelijke veronderstelling dat Londen er zo uitzag in die tijd. De schrijver is duidelijk nooit's nachts de straat op gegaan of de plaatselijke krant gaan halen om de harde realiteit van zo'n door misdaad geteisterd gebied te zien. De laatste kruimeldief die ik helaas tegen het lijf liep, was geen sympathieke keffer. Toch moest ik een paar keer grinniken, één keer lachen en een heleboel huilen toen ik na tien minuten ontdekte dat het nog niet voorbij was...
When I first got a copy of this film I was so excited. A film shot in my area, by a local film group portraying a realistic group of problems and people. Instead I was treated to yet another Cocknee Mocknee crime film, the same as all the others to be released in the last few years (except with even more silly running about, badly filmed gun fights and many many jokes from The Simpsons) Rarely have I found myself laughing so hard at not just bad acting/script/directing (take your pick) but also the preposterous presumption that this is what present day London was really like. The writer has obviously never travelled the streets at night or picked up the local paper to see the harsh reality of such a crime ridden area. The last two-bit crook I had the misfortune to meet wasn't a likeable cheaky chappy. Still it did make me chuckle a couple of times, laugh once and cry lots when after ten minutes discovered it still wasn't over...