Deze film, beslist een van de beste films uit de jaren zestig, is bij de première over het hoofd gezien (begrepen?) en moet nog 'herontdekt' worden. Lesters gebruik van flashbacks en flashbacks is in het begin een beetje verwarrend, maar het is ook een essentieel onderdeel van wat deze film zo de moeite waard maakt. De uitvoeringen zijn allemaal eersteklas, met inbegrip van Richard Chamberlin, die nooit eerder of daarna zo goed is geweest, en Joseph Cotton, die in zijn korte scènes boekdelen spreekt. Uitdagend en verontrustend, beslist een film die een tweede blik verdient (en verdient). Misschien wil iemand een Lester-retrospectief doen (hij maakte ook de eerste films van de Beatles) zodat dit meesterwerk eindelijk het publiek vindt dat het verdient.
Certainly one of the top films of the '60s, this film was overlooked (misunderstood?) at its release and has yet to be "rediscovered." Lester's use of flashbacks and forewards is a little confusing at first, but it's also a vital element in what makes this film so worthwhile. The performances are first-rate all the way, including Richard Chamberlin, who has never been this good before or since, and Joseph Cotton, who speaks volumes in his brief scenes. Challenging and disturbing, definitely a film that deserves (and requires) a second look. Maybe someone will do a Lester retrospective (he also did the Beatles' first films)so that this masterpiece can finally find the audience it deserves.