Dit is vast en zeker een van de Tyrone Power-films die het vaakst op de Italiaanse televisie worden vertoond (eigenlijk is de film pas vorige week opnieuw aangeboden), maar op de een of andere manier heb ik nooit de moeite genomen om ernaar te kijken. Omdat ik al een tijdje een opname van de film had, besloot ik hem eens te bekijken als onderdeel van mijn korte huldeblijk aan de populaire matinee-idool ter gelegenheid van de vijftigste verjaardag van zijn vroegtijdige verscheiden. Nou, ik moet zeggen dat ik echt van de film heb genoten om redenen die ik later zal vertellen, wat het feit dat hij niet op dvd is verschenen nogal verbijsterend maakt; tussen twee haakjes, het was de tiende van Power.' s-11 is een samenwerking met regisseur King (de volgende poging, THE SUN ALSO RISES VEN1957-1957 is misschien wel de film die ik het liefst van de resterende titels van de ster zou willen zien) en ook de op één na laatste film waarin Power samenspeelt met Susan Hayward (na de uitstekende, spannende western RAWHIDE VEN1951-1951).<br />Hoe dan ook, de film is een interessante (voornamelijk succesvolle) mengelmoes van genres: deels onconventionele western (met een karavaan Zulu's in plaats van Indianen!), deels episch avontuur (zelfs als de breedbeeld-aspectverhouding in de editie die ik heb gezien niet helemaal de volledige 2.55:1 was van de oorspronkelijke presentatie), en deels 'vrouwenfilm' (ondanks het feit dat Power de hoofdprijs heeft gewonnen, is hij Hayward verschijnt als de echte protagoniste, maar krijgt ook te horen dat ze een relatie heeft met drie mannen en in de loop van de film vele ontberingen moet doorstaan). Hoewel de plot volkomen voorspelbaar is (en toch een deel van de aantrekkingskracht ervan is), is het gemaakt met de gebruikelijke professionaliteit die je associeert met de gouden eeuw van Hollywood; dus worden we getrakteerd op een fraai schot voor de boeg van groots amusement, aangevuld met een fraaie score van Franz Waxman, die varieert van weelderig tot nadrukkelijk of opwindend, afhankelijk van de stemming van een bepaalde scène. <br /><br />Een van de onmiskenbare hoogtepunten in het epische verhaal (dat verscheidene jaren beslaat) is: de eerste vossenjacht in Ierland, waarbij de held en de heldin beurtelings kibbelen en elkaar liefhebben; de voornoemde hinderlaag van de 'pioneers' waarin Haywards bezadigde echtgenoot John Justin wordt gedood; Power (die Hayward verwaarloost in zijn strijd voor de onafhankelijkheid van de Boeren) die een duel uitvecht met zijn rivaal en voormalige beste vriend Richard Egan (die door een jonge Rita Moreno wordt begeerd); Egan wiens been wordt verbrijzeld door een boom die hij probeert te vellen (een symbool voor Haywards verhouding met Power) tijdens een onweersbui; en de climax van de confrontatie tussen de verbitterde vogelvrijen van Egan met hun houten benen en de inboorlingen, aangevoerd door de duidelijk deugdzame en ruige Power. In de finale geeft de held dus (niet zonder enige wroeging) zijn politieke carrière op om de lankmoedige heldin goed te maken, vooral omdat ze hem in het verleden een zoon heeft geschonken (met wie hij ook zijn naam deelt) van wie hij zich niet bewust was.
This is surely one of the Tyrone Power vehicles that's most shown on Italian TV (in fact, it was re-proposed just last week)  but I'd somehow never bothered to watch it. Having had a recording of the film for some time, I now opted to check it out as part of my brief tribute to the popular matinée idol on the occasion of the 50th anniversary of his untimely demise. Well, I must say that I really enjoyed the film for reasons I'll get to later  which makes its absence on DVD more than a little baffling; incidentally, it was the tenth of Power's eleven collaborations with director King (the following effort, THE SUN ALSO RISES [1957], is perhaps the one I'd love to watch most of the star's remaining titles) as well as the second and last in which Power is co-starred with Susan Hayward (after the excellent suspense Western RAWHIDE [1951]).<br /><br />Anyway, the film is an interesting (and mainly successful) mishmash of genres: part offbeat Western (with a wagon train beset by Zulus rather than Indians!), part epic adventure (even if the widescreen aspect ratio in the edition I watched wasn't quite the full 2.55:1 format of its original presentation), and part 'woman's picture' (despite Power's top billing, he's off-screen for long stretches at a time, so that Hayward emerges as the real protagonist  given also that she's involved with three men and undergoes many a hardship during the course of the film). While the plot is thoroughly predictable (and, yet, therein lies part of its appeal), it's made with the customary professionalism one associates with the golden age of Hollywood; thus, we're treated to a handsomely-shot large-scale entertainment  complemented by a fine Franz Waxman score which goes from lush to emphatic or rousing, depending on the mood of any given scene.<br /><br />Among the undeniable highlights in the episodic narrative (which spans several years) are: the opening fox hunt in Ireland, which sees hero and heroine alternating between squabbling and loving; the afore-mentioned ambush of the 'pioneers' in which Hayward's staid husband John Justin is killed; Power (who neglects Hayward through his struggle for the Boers' independence) engaging in a whip-wielding duel with his romantic rival and former best friend Richard Egan (himself lusted after by a young Rita Moreno); Egan having his leg crushed by a tree he's trying to fell (symbolizing Hayward's affair with Power) during a thunderstorm; and the climactic clash between bitter, peg-legged Egan's outlaws and the natives led by the obviously virtuous and rugged Power. The finale, then, has the hero relinquishing (not without a certain remorse) his political career to make up to the long-suffering heroine  especially since their past dalliance had borne him a son (with whom he also shares his name) he was unaware of.