Het was een zondag met sneeuw en ik ging naar de film omdat ik New York hier in Reno, Nevada, zo erg mis. De dialogen zijn slim en geestig. Het acteerwerk is echt, de regie is eersteklas. Ed Burns doet me denken aan een jonge Woodie Allen zonder de neurose (die ik blij ben kwijt te zijn). Ik wilde echt niet dat er een eind aan de film zou komen. Daarover zou ik een paar redactionele keuzes hebben gemaakt die een beetje anders waren, maar verder: Dennis Farina, Ed Burns, Turturro en de fantastische vrouwen (*vooral die beeldschone actrice wier naam me ontschoten is, die Maria speelde). Ik merkte dat ik veel te hard lachte en toen leek de rest van het publiek te beseffen dat dit grappig was. Ik vermoed dat het een heel New Yorkse film is met een unieke New Yorkse humor, maar het was een juweeltje. Ik denk dat het in aanmerking komt voor een Academy Award.
It was a snowy Sunday and I went to see this film because I am missing New York so much out here in Reno, Nevada. The dialogue is smart and witty. The acting is real, the directing first rate. Ed Burns reminds me of a young Woodie Allen without the neurosis (which I am glad to be rid of). I really didnt want the film to end. On that note I would have made a few editorial choices a bit differently but otherwise, Dennis Farina,Ed Burns, Turturro, and the fabulous women (*especially that beautiful actress whose name escapes me who played Maria). I found myself laughing way too loudly and then the rest of the audience seemed to realize this was funny. It is I suspect a very New York movie with a unique New York humor but it was a little gem. I think it rates an Academy Award Nomination.