Kijk naar deze film en verbaas je over de komische combinatie van de keurige Gene Wilder en de uitzinnige Richard Pryor. Een bizarrere combinatie van komedie heb ik volgens mij nog nooit gezien. De doodse, stijve stijl van Wilder wordt dramatisch verbeterd als je hem combineert met de kinetische energie van de straatwijsheid en de Afrocentrische humor van Pryor. Nu heeft Pryor niet iemand nodig om grappig te zijn, maar hij is op zichzelf al een rel, en Wilder en zijn stijl leken de benadering van Pryor te waarderen. Deze film is geen knokpartij, zoals het kijken naar een voetbal in de kruisstreek, maar de komedie is voldoende en het schrijven doet genoeg om de tijd van de twee afleveringen te vullen en een geloofwaardige, aardige film te maken.
See this film, and marvel at the comedic pairing of straight laced Gene Wilder, and frantic Richard Pryor. A more bizarre odd couple of comedy I don't think I've ever seen. The dead pan, stiff style of Wilder is dramatically improved when placed alongside the kinetic energy of the street wise, Afrocentric humor of Pryor. Now, while Pryor doesn't need someone to be funny, he's a riot on his own, Wilder and his style seemed to bring out an appreciate of Pryor's approach. This film isn't a gut buster, like watching a football to the groin, but the comedy suffices, and the writing does enough to fill the time of the two leads enough to hash out a plausible, likable film.