In de regel ben ik geen honkbalfan. Ik heb geen hekel aan de sport, ik ben er alleen niet op uit. Ik was geïnteresseerd genoeg om naar 61* te kijken, gebaseerd op de promo's die HBO heeft uitgezonden.<br />Ik ben blij dat ik dat heb gedaan.<br />Het verhaal van de grote M&M-jongens raakt een gevoelige snaar, of je nu een honkbalfan bent of niet. Het gaat over de underdog, het kleine mannetje, het mannetje dat je gemakkelijk vergeet als je wordt verblind door de schijnwerpers. Mickey Mantle was de held. Roger Maris was de mensheid. En dat is precies wat deze film laat zien. Hij snakt naar het kleine mannetje, en naar die gemeenschappelijke draad die de mensheid met elkaar verbindt.<br />Plotseling, Mark Mcguire.' Het record breken van het seizoen kreeg een heel nieuwe betekenis voor me, en ik begreep hoe schrijnend het was dat de kinderen Maris meneer McGuire de knuppel gaven.<br />Let op 61*. Het zou je net zo kunnen verbazen als mij.
As a rule, I am not a baseball fan. I don't loathe the sport, I just don't seek it out. I was interested enough to watch 61* based on the promos that HBO has been running.<br /><br />I'm glad I did.<br /><br />The story of the great M&M boys touches a nerve, whether you are a baseball fan or not. It's about the underdog, the little guy, the one that's easy to forget when blinded by the limelight. Mickey Mantle was the hero. Roger Maris was humanity. And that's exactly what this film displays. Rooting for the little guy, and that common thread that links humanity together.<br /><br />Suddenly, Mark Mcguire's record breaking season took on a whole new meaning to me, and I understood the poignancy of the Maris children giving Mr. McGuire the bat.<br /><br />Watch 61*. It might surprise you just as it did me.