Ik moet toegeven dat ik van dit Sherlock Holmes-fantasieverhaal heb genoten. In mijn ogen is Nicholas Rowe fysiek de perfecte Holmes. Zijn acteerwerk was ook perfect, en hij heeft Holmes' enorme ego perfect weten te vangen. Het enige negatieve aan dit verhaal is dat het teruggrijpt op een aantal clichés uit de Holmes-film. Bijvoorbeeld de stuntelige dr. Watson, wat volgens mij een belediging is voor het goed geschreven, intelligente personage in de romans. Ik zou graag zien dat Watson wordt gebruikt als iets meer dan alleen komisch relief. Een ander slecht cliché is de actieheldenkant van Holmes. Dat werkt niet voor zijn personage, vind ik. Hoewel het soms afhangt van het feit dat de kijker de romans niet heeft gelezen en dat dus ook niet doet.' Ik begreep de echte personages niet, maar ik was dol op dit verhaal. Het is een beetje gewelddadig, maar het weet de briljante sfeer van de romans perfect te vangen.
I must admit that I rather enjoyed this Sherlock Holmes fantasy story. Nicholas Rowe is, in my mind, the perfect Holmes physically. His acting was also spot on, perfectly capturing Holmes' enormous ego. The only negative about this story is that it falls back on some of the Holmes film clichés. For example, the bumbling Dr. Watson, which I think is an insult to the well-written, intelligent character of the novels. I'd like to see Watson used as something more than just comic relief. Another bad cliché is the action-hero side of Holmes. It doesn't work for his character, I find. Although it sometimes relies on the fact that the viewer hasn't read the novels and thus doesn't understand the real characters, I loved this story. While a bit violent, it perfectly captures the brilliant feel of the novels.