Vier strippers worden door hun reisagent naar een zogenaamd paradijs gestuurd dat een lege, maar prachtige locatie blijkt te zijn met een hotel zonder gasten en een enge manager, Carlos (Antonio Mayans; een frequente Franco-collaborateur) die een naakte vrouw, Olivia (Eva León) geketend in een kamer houdt en haar kwelt door het eten net buiten haar bereik te houden. Hij heeft ook een gestoorde tuinman, Marleno (Albino Graziani) die de meisjes graag lastigvalt als hij niet voor het hotel staat te fluiten of te zingen voor zijn prachtige bloemen. Maar buiten het hotel valt het de meisjes op dat er geen toeristen zijn. Alleen die rare Carlos en zijn gestoorde tuinman. Maar de meisjes zullen al snel ontdekken wie er niet al te ver van het hotel op hen wacht, rusteloze geesten van de vervloekte inquisitie, gekleed in monnikspijen, die vanuit hun abdij zingend elke vrouwelijke ziel opofferen aan Lucifer, veroordeeld om hem te aanbidden dankzij de macht van een heks, Irina verbrand op de brandstapel die een betovering over hen uitsprak. Een van de strippers, Candy (Lina Romay, die bijna nooit kleren draagt, ik geloof niet dat ik ooit in mijn leven een meer ongeremde vrouw heb gezien) zou heel goed de gereïncarneerde geest van Irina en Carlos kunnen zijn, in feite een idiomatische geest, echt en toch onwerkelijk. Als hij binnen de muren van de abdij is, wordt hij gezien in een verrotte vorm (...). Onder zijn gewaad is zijn gezicht bedekt met een soort wasachtige substantie, en hij kijkt toe terwijl zijn broeders om beurten elk vrouwelijk slachtoffer seksueel molesteren, in dienst van hun Prins der Duisternis, voordat ze een dolk in hen steken. Carlos gelooft dat als Candy inderdaad Irina is, haar kus aan hem hun zielen kan bevrijden, niet langer in dienst van hun duistere heerser.<br />Nou, dat is wat ik uit deze Franco-film heb gehaald. Als hij de eerste scène opvoert, waarin we deze 'ondode' monniken een nogal harmonisch deuntje zien zingen, waarbij de wind voortdurend aanwezig is, krijg je min of meer het idee dat iets in de atmosfeer van deze plek instabiel is. Hij kan dit laten zien door de wind te laten zien, die een soort woede opwekt, en door het woedende geluid van de wind op de soundtrack te zetten. Dat gebeurt alleen als de meisjes de ongelukkige vergissing begaan de abdij te naderen en binnen te gaan. Dit is een plek van onrust en, zo voelde ik het, niet van ons rijk. Ik was een beetje gepikeerd over het subplot met betrekking tot Olivia, maar ik denk dat Carlos haar houdt om haar te herinneren aan wat zo'n ongemak veroorzaakt, de verlangens van het vlees, en een verlangen naar een wellustige omhelzing. Misschien behandelt hij haar daarom zo slecht. Ze is een uiterlijke uiting van wat hem van binnenuit kwelt. Ik hou van de locatie en de verlatenheid. Iets aan de afwezigheid van mensen wekt een onheilspellend gevoel op. Waar is iedereen? Zo'n prachtige plek blijft zo leeg. Wat is er aan de hand? Dat werkte goed voor mij, net als de manier waarop Jess de sfeer rond de abdij creëert. Veel mensen zouden kunnen ontdekken dat sommige van de inquisitiemonniken erg veel weg hebben van de Blinde Dode Tempeliers. Er is veel naakt vlees, hangende borsten die bijna nooit bedekt blijven en lesbische activiteiten (Lina is in dit geval een wilde kat, die zelfs verkondigt dat ze graag 'in elkaars armen liggen', waarbij ze op een keer een haar tussen haar tanden uitspuugde). Als je Jess' camerawerk niet mooi vindt, of de manier waarop zijn vrouwelijke personages naakt rondlopen en naar seks verlangen, blijf dan uit de buurt.
Four strippers are sent by their travel agent to a supposed paradise which turns out to be an empty, but gorgeous location with a hotel without guests and a creepy manager, Carlos(Antonio Mayans;a frequent Franco collaborator)who keeps a naked woman, Olivia(Eva León) chained in a room, tormenting her by keeping food just out of reach. He also has a loony gardener, Marleno(Albino Graziani)who likes to pester the girls, when he's not whistling or singing to his beautiful flowers outside the hotel. But, outside the hotel, the girls notice that there are no tourists. Just the oddball Carlos and his nutty gardener. But, the girls, one by one, will soon discover who awaits them not too far from the hotel, restless spirits of accursed Inquisition dressed in monk robes, chanting from within their abbey sacrificing each female soul to Lucifer, condemned to worship him thanks to the power of a witch, Irina burnt at the stake who cast a spell on them. One of the strippers, Candy(Lina Romay, who barely ever wears clothes, I don't think I've ever seen a more uninhibited woman in all my life)could very well be the reincarnated spirit of Irina and Carlos is actually a *limbotic* spirit, real and yet unreal. When he's within the abbey walls, he's seen in a rotted form(..his face is covered in a type of waxy substance)underneath his robe, watching as his brethren takes turns sexually molesting each female victim, serving their Prince of Darkness before plunging a dagger in them. Carlos believes that if Candy is in fact Irina, her kiss to him can set their souls free, no longer to serve their dark lord.<br /><br />Well, that's what I got out this Franco flick. When he sets up the first scene as we see these "undead" monks chanting a rather harmonic tune, the wind ever present, you kind of get an idea that something within the atmosphere of this place in unstable. He is able to display this by showing the wind as it generates a type of rage, also arranging the furious sound of wind on the soundtrack. It only happens when the girls make the unfortunate mistake of nearing and entering the abbey. This is a place of unrest and, I felt, not of our realm. I was a bit miffed with the sub-plot regarding Olivia, but I think she's kept by Carlos as a reminder of what causes such discomfort, the desires of the flesh, and a longing for lustful embrace. Maybe, that's why he mistreats her. She's an outward expression of what torments him from the inside.I love the location and the desolation. Something about the absence of people creates a sense of foreboding. Where is everybody? Such a beautiful place remains so unoccupied. What gives? That worked well for me, as did the way Jess creates the atmosphere around the abbey. Many might find some of the Inquisition monks very similar to the Blind Dead Templars.There's lots of naked flesh, drooping breasts which hardly ever remain covered, and lesbian activity(Lina is a wild cat in this one, even proclaiming how she likes "tree-hugging", at one time spitting out a hair caught in her teeth).If you do not like Jess' camera work, or the way his female characters walk around naked desiring sex, stay far away.