Heel primitief. Dorpsbewoners spreken niet, ze geven om de beurt, alsof het zo afgesproken is, luidkeels uit volle borst uiting aan hun tekst, en dan nog met een uitgesproken Teheraans accent. Dat onophoudelijke schreeuwen wordt heel snel irritant.<br />Wat het nog erger maakt, is dat het geluidsniveau hetzelfde is, ongeacht de afstand tussen de acteurs. Iemand die een paar huizen verderop vanaf een dak staat te schreeuwen, klinkt net zo hard als iemand die naast je staat. Als je niet naar het scherm kijkt, krijg je het gevoel dat alle acteurs om één microfoon heen staan en erin schreeuwen. Dit had een veel betere film kunnen zijn in de handen van een meer ervaren regisseur en crew, maar zoals het er nu voor stond, kon ik er niet tegen.
Very primitive. Villagers don't speak, they take turns, as if on cue, to SHOUT their lines at the top of their lungs, and in a pronounced Tehrani accent at that. The incessant SHOUTING gets annoying real fast.<br /><br />What makes things worse is that the sound level is the same regardless of the actors' distances from the scene. Someone shouting from the top of a roof several houses away is as loud as someone standing next to you. If you don't look at the screen, you will get the feeling that all actors are standing around a single microphone and shouting into it.<br /><br />This could have been a much better movie in the hands of a more experienced director and crew but as it is, I couldn't stand it. Fast-forwarded through.