Ik ken geen enkele andere Wayne-film van voor de vergeten 'Tycoon' uit 1947, die in kleur werd opgenomen. Al die klassieke westerns en oorlogsfilms uit de jaren veertig van de twintigste eeuw werden in B&W opgenomen. Na zijn  epische B&W-western 'Union Pacific' had DeMille de macht om erop aan te dringen dat al zijn toekomstige werken in Technocolor werden opgenomen, een zeldzame luxe in de jaren veertig. Kleur werd veel gewoner en werd uiteindelijk standaard in de jaren vijftig. Dat was een heel belangrijk voordeel dat Hollywood in de jaren vijftig boven tv had, tot kleurentelevisies in de jaren zestig algemeen werden.<br />Deze film is misschien mijn favoriete Wayne-film (als we het tenminste een Wayne-film kunnen noemen, want hij kreeg geen toprol). De Technicolor-behandeling is zeker een van de redenen, maar ik ben ook verslaafd aan de betere films van DeMille (ondanks een paar andere mooie westerns uit '39 is 'Union Pacific' mijn favoriete film van dat jaar). De algemene stijl van de huidige film is die van 'Gejaagd door de wind', waar hij vaak geringschattend mee wordt vergeleken. Ik ben nooit een grote fan van dat laatste geweest. Als ik de keus had, zou ik DeMilles film nog eens willen zien. Hij wordt ook vaak vergeleken met Waynes laatste film 'The Wake of the Red Witch', die ik niet heb gezien, maar die naar verluidt grotendeels een aangepaste versie van de huidige film is.<br />Gezien de ouderdom van deze film vond ik de dvd-kwaliteit uitstekend, met levendige kleuren. Uit de achtergrondinformatie die erbij zit, weten we dat een groot deel van de opnamen op locatie in Charleston en de omgeving van Key West is gemaakt. Maar de onderwaterscènes zijn in een enorme tank opgenomen. Zowel Paulette Goddard als Susan Hayward heeft auditie gedaan voor de rol van Scarlett in 'Gejaagd door de wind'. Men vermoedt dat mevrouw Goddard deels heeft verloren door haar onzekere officiële relatie met haar minnaar van de laatste jaren, Charlie Chaplin. Tegen de tijd dat de huidige film was begonnen, was die relatie voorbij.<br />Er zitten veel gecompliceerdheden in deze film en er zijn zoveel interessante, zij het soms oninteressante personages. Ik vond dat alle hoofdpersonen en de meeste bijrollen goed waren gecast. Captain Jack en Steve Tolliver leken voorbestemd om elkaar tijdens het hele verhaal naar de keel te vliegen. Toch vochten ze af en toe samen tegen een gemeenschappelijke vijand en hielpen ze de ander in een wanhopige situatie. Captain Jack is een tragische figuur, die soms in de problemen zit zonder dat hij daar zelf iets aan kan doen, maar die toch een laffe daad verricht om zijn liefde te winnen, die de dood van veel van de hoofdpersonen inluidt. Raymond Massey laat zijn Lincoln- en John Brown-imago varen om een innemende, meesterlijke schurk te worden. Ik vond zijn optreden in de rechtszaal, als Captain Jacks advocaat, fascinerend. In feite was de hele rechtszaalscène meesterlijk gedaan. In een van de vele gecompliceerde relaties valt Susan Haywards personage voor Massey's personage. Het verhaal gaat over een knappe jongere broer, die als schurk in de schaduw van zijn broer leeft. Deze romance zal aan het eind van het verhaal een centrale rol gaan spelen in de tragische en verlossende gebeurtenissen. Ik vond dat de pratende hond en de ondeugende kapucijnaap een komisch tintje aan het verhaal gaven. Ik genoot ook van Lynne Overmans vertolking van Captain Phil, een klassieke oude zoutzak en grootvaderfiguur. Mijn grootste bezwaar is dat het einde me niet aanstond: de afscheidsscène in het bijzonder. Het klonk gewoon niet geloofwaardig of rechtvaardig.
I don't know of any other Wayne film before the forgettable '47 "Tycoon" that was filmed in color. All those classic '40s Republic westerns and war movies were filmed in B&W. After his epic B&W western "Union Pacific", DeMille had the clout to insist all his future works be filmed in Technocolor, a rare luxury treatment in the '40s. Color became much more common and eventually standard as the '50s rolled on. This was a very important edge Hollywood had over TV in the '50s, until color TVs became common in the '60s.<br /><br />This film is perhaps my favorite Wayne flick(if we can consider it a Wayne film, as he didn't get top billing). I've seen it several times. The Technicolor treatment is certainly one reason, but I'm also hooked on DeMille's better films(In spite of several other fine '39 westerns, "Union Pacific" is my clear favorite for that year). The general style of the present film apes that of "Gone with the Wind", to which it is often disparagingly compared. I've never been a big fan of the latter. If given a choice, I would see DeMille's film again. It is also commonly compared to Wayne's latter film,"The Wake of the Red Witch", which I have not seen, but is said to be largely a reworked version of the present film.<br /><br />Considering the age of this film, I thought the DVD transfer quality excellent, with vivid colors. From the included background extras, we learn that much of the shooting took place on location in Charleston and the Key West area. However, the under water scenes were done in a huge tank. Both Paulette Goddard and Susan Hayward tried out for the role of Scarlett in "Gone with the Wind". It is speculated that Ms. Goddard lost out partly because of her uncertain official relationship with her lover of recent years, Charlie Chaplin. By the time the present film was begun, this relationship was over.<br /><br />There are many complexities to this film and so many interesting, if sometimes stock, characters. I thought all the main characters and most of the supporting characters were well cast. Captain Jack and Steve Tolliver seemed destined to be at each other's throats throughout the story. Yet, occasionally they fought together against a common enemy and helped the other in a desperate situation. Captain Jack is a tragic character, sometimes in hot water through no fault of his own, yet performing a dastardly deed to help win his love that precipitates the demise of many of the main characters. Raymond Massey sheds his Lincoln and John Brown images to become an engaging masterful villain. I found his performance in the courtroom, as Captain Jack's lawyer, riveting. In fact, the whole courtroom scene was masterfully done. In one of the many convoluted relationships, Susan Hayward's character falls for Massey's handsome younger brother, who lives in his brother's shadow as a marginal villain. This romance, on the sneak, will become central to the tragic and redemptive events near the end of the story. I thought the talking dog and mischievous pet capuchin served well to provide some comic relief. I also enjoyed Lynne Overman's portrayal of Captain Phil, a classic old salt and grandfatherly figure. My main gripe is I didn't like the ending: the parting scene specifically. It just didn't ring plausible or just.