Fletch is weer bezig. Maar deze keer is de premisse buitengewoon versleten en de kwinkslagen zijn erg vermoeid en soms ronduit stom.<br />Het begon zo veelbelovend. Als Fletch erachter komt dat hij een landgoed in het diepe zuiden heeft geërfd van een tante die hij nauwelijks kende, krijgen we een verdorven satire over 'Het lied van het zuiden', compleet met animatie en een zingende Chevy. Als het landschap van L.A. naar Louisiana verhuist, krijgen we alle zuidelijke stereotypen die de mens kent. De Klan is blijkbaar weer in actie en probeert Fletch het landgoed te laten verlaten, dat niet blijkt te zijn wat het schijnt te zijn. We krijgen ook zuidelijke schoonheden die zich presenteren met drie namen als: ' 'Amanda Ray Ross' en 'Becky Ann Culpepper', en je weet dat Fletch als eerste een nogal suggestieve opmerking maakt die de vrouwen onweerstaanbaar vinden en dat ze onmiddellijk met hem het bed in duiken. De 'Amanda Ray'-figuur is de volgende ochtend niet zo levendig en ziet eruit alsof ze de hele nacht in de diepvries heeft gelegen. Is dit een opmerking over Fletch' vermogen om het bed in te duiken of is er opzet in het spel? Als je denkt dat het het tweede antwoord is, heb je volkomen gelijk.<br />Dus hierna ontmoeten we een advocaat die Fletch lijkt te willen helpen (doen ze dat?) en we ontmoeten ook een knecht die als Fletch' knecht fungeert. 's enige vriend onder vijandige burgers. Een amusant maar niet echt grappig stukje gaat over een tv-dominee gespeeld door de grote R. Lee Ermey maar hij lijkt niet smerig genoeg om veel argwaan te wekken dus de echte boosdoener moet wel de onwaarschijnlijkste zijn. Heb ik te veel prijsgegeven? Doet er niet toe. De plot is niet de reden waarom we deze film gaan zien maar het lachen is er deze keer niet bij. Jammer want ik had me erop verheugd dit te zien. Je kunt alleen maar hopen dat er niet nog een vervolg komt.
Fletch is at again. But this time the premise is extremely worn out and the wisecracks are very tired and sometimes downright stupid.<br /><br />It started so promising. When Fletch finds out that he has inherited an estate in the deep south from an aunt he hardly knew, we get a wicked satire of "Song of the South", complete with animation and a singing Chevy. When the scenery changes from L.A. to Lousiana we get every southern stereotype known to man. The Klan is apparently back in action and tries to get Fletch to leave the estate which turns out to be not what it's cracked up to be. We also get southern beauties who present themselves with three names like "Amanda Ray Ross" and "Becky Ann Culpepper" and you just know that the first thing Fletch does is make a rather suggestive remark that the women find irresistible and they immediately jump in the sack with him. The "Amanda Ray" character is not so lively the next morning and looks sort of like she was in the deep freeze for the entire night. Can this be a comment on Fletch's abilities in the sack or is there foul play involved. If you think it is the second answer you are absolutely right.<br /><br />So next we meet a lawyer who seems to wanna help Fletch (do they do that?) and we also meet a ranch hand who serves as Fletch's only friend among hostile citizens. An amusing, but not quite funny bit involves a TV evangelist played by the great R. Lee Ermey but he doesn't seem sleazy enough to generate much suspicion towards him so the real culprit must be the most unlikely. Have I given too much away? Doesn't matter. The plot is not why we go to see this movie but the laughs are not there this time. A shame since I was looking forward to seeing this. You can only hope that there won't be another sequel.