Dus het basisprincipe is dat een goochelaar meisjes op het podium krijgt en ze in feite verplettert, maar dat ze er aan het eind nog goed uitzien. Maar dan sterven ze kort daarna met dezelfde verwondingen die ze tijdens de act hebben opgelopen. Dat is het wel zo'n beetje, o, en er is een 'draai' aan het eind. Ik kan het niet laten om HGL met Ed Wood te vergelijken. De overeenkomsten zijn zo duidelijk dat iedereen ze kan zien. De vraag is: proberen ze slecht gemaakt te worden of zijn ze gewoon slecht gemaakt? Ik heb geen idee, maar ik krijg het gevoel dat HGL wist wat hij deed, en daardoor voel ik me bedrogen. Het zou geen kwaad hebben gekund om wat meer moeite te doen. Het geronnen bloed is er natuurlijk wel (in feite verwijst de titel waarschijnlijk eerder naar HGL dan naar de illusionist), maar het meeste zou je in je eigen keuken kunnen maken. Er is een hele 'wat is werkelijkheid'-kwestie aan de gang waar nooit op de juiste manier op wordt ingegaan, en dat had wel zo moeten zijn als hij dat bedoelde. Ik heb een interview met HGL gezien waarin hij heel goed overkwam, maar ik denk dat het meer zo is dat hij het over een goede film heeft dan dat hij er een aflevert. Ik ben dol op goedkope films, maar deze heeft geen stijl en op elke hoek staan de verhalende potten. Zal ik nog een HGL-film proberen? Ja, waarschijnlijk wel, ik ben gek op pap en misschien krijg ik het op een dag wel. Een lichtelijk vermakelijke eigenaardigheid.
So the basic premise is a stage illusionist gets girls on stage and basically mangles them, but hey presto there OK at the end. But then they die shortly afterwards with the same wounds that they got during the act. That's about it, oh and there's a 'twist' at the end. I cannot help but compare HGL with Ed Wood. The similarities are all too obvious for all to see. Question is are they trying to be badly made or are they just badly made? I've no idea but I get the feeling HGL knew what he was doing, and through that I feel cheated. It wouldn't have hurt to put a bit more effort in. The gore is there naturally (in fact the title probably refers to HGL rather than the illusionist), but most of it could be created in your own kitchen. There's a whole 'what is reality' thing going on which is never properly addressed, which it should have been if that was his point. I've seen an interview with HGL in which he came across very well, but I think it's more the case of him talking a good movie rather than delivering one. I love low budget movies but this one has no style and the narrative jars at every corner. Will I try another HGL movie? Yeah probably, I'm a sucker for pap and maybe one day I'll get it. A mildly diverting oddity.