Ik heb gisteren die film gezien, en om je de waarheid te zeggen, ik moet er steeds aan denken. Elk aspect ervan was afschuwelijk... het schrijven was pijnlijk saai, het acteren bestond niet, en de plot was zo dun en gekunsteld dat het moeilijk te geloven was dat het niet een inside joke was waar ik me jammer genoeg niet van bewust was. Maar vreemd genoeg was het zo erg dat het bijna goed was. de man in het goedkope gorillapak? klassiek! de pseudo-seksuele vechtpartij tussen de voluptueuze jonge tieners en de boze wetenschappers en politici? Vreemd opwindend. Terwijl het maispeil hoog was en het gruwelniveau zo laag als ik.' Als je ooit iets hebt gezien in een artikel over wannabe-wezens, dan is er iets merkwaardig aantrekkelijks, en zeer zeker onvergetelijks, aan dit stuk stront uit 1959.
i just saw this movie yesterday, and to tell you the truth, I can't stop thinking about it. Every aspect of it was god-awful... the writing was painfully dull, the acting was nonexistent, and the plot was so thin and contrived it was hard to believe it wasn't an hour-long inside joke that I was regretfully unaware of. But strangely enough, it was so bad it was almost good. the man in the cheap gorilla suit? classic! the pseudo-sexual brawl between the voluptuous young teens and the evil scientists and politicians? Strangely arousing. While the corn level was high and the horror level as low as I've ever seen in a wannabe creature feature, there is something oddly appealing, and most definitely unforgettable, about this 1959 piece of crap