Ik betwijfel of iemand zich ook maar een seconde voor de gek heeft laten houden door de kledingkeuze in deze film. Mary Pickford is duidelijk Mary Pickford. Maar ze speelde een rol en het publiek <0xE2><0x80><0x93> en ik <0xE2><0x80><0x93> heeft er geen moeite mee om haar in de rol van een jongen te zien, net zomin als ik er moeite mee heb dat Peter Pan altijd door een vrouw wordt gespeeld. Ik vind haar perfect in die rol.<br />Dit is een warme en grappige versie van het verhaal, verlevendigd door Miss Pickford en een geweldige bijrollen, onder wie Claude Gillingwater als de chagrijnige graaf, D.W. Griffiths vaste Kate Bruce als een oude appelverkoopster en Mary Pickford als de moeder van Fauntleroy. Mensen hebben misschien moeite met het sentimentele verhaal en de toon, maar als je het verhaal accepteert, heb je geen klachten over de manier waarop het wordt verteld. Nogmaals, ik heb geen problemen met het verhaal en ik vind dat het goed te vergelijken is met de geluidsversie die Selznick vijftien jaar later maakte. Toegegeven, niemand kan C. Aubrey Smith als een chagrijnige Engelse aristocraat overtreffen, maar Freddy Bartholomew was altijd irritant als Fauntleroy - of als wat dan ook.<br />Geen enkele discussie over deze film zou compleet zijn zonder de toverkunsten van cameraman Charles Rosher te noemen. Er is een prachtige opname van Pickford als Fauntleroy die Liefste op de wang kust, zo terloops en moeiteloos dat hij gemakkelijk over het hoofd gezien kan worden; maar het kostte 18 uur om hem goed te filmen. We worden ook geconfronteerd met het feit dat Pickford als Fauntleroy ongeveer 1 meter 80 lijkt te zijn. Juffrouw Pickford was een kleine vrouw, maar ze was veel langer. Fans van de Lord of the Rings-trilogie zijn nu ongetwijfeld bekend met het idee van gedwongen perspectief en dubbele sets; maar als je de resultaten uit 1921 ziet zonder computerhulpmiddelen, optische druk of computereffecten om het proces te vergemakkelijken, begin je een idee te krijgen van wat een genie Rosher was.<br />Mijn hartelijke dank aan de geweldige mensen van Milestone die deze dvd-uitgave hebben geproduceerd. Het verhaal gaat dat mevrouw Pickford haar foto's bij haar dood wilde laten vernietigen omdat ze het gevoel had dat de tijd aan haar voorbij was gegaan. Ze werd uit haar droom geholpen. We kunnen alleen maar blij zijn.
I doubt if the costuming involved in this movie fooled anyone for an instant. Mary Pickford is clearly Mary Pickford. But she was playing a role and the audience of the time -- and I -- have no problem accepting her in the part of a boy, any more than I have a problem with the fact that Peter Pan is invariably played by a woman. I think she is perfect in the role.<br /><br />This is a warm and funny version of the story, enlivened by Miss Pickford and a wonderful supporting cast, including Claude Gillingwater as the grouchy earl, D.W. Griffith regular Kate Bruce as an old apple seller and Mary Pickford as Fauntleroy's mother. People may have trouble with the sentimental story and tone, but if you accept the tale then you should have no complaints as to its manner of telling. Again, I have no problem with the story and think it compares favorably with the sound version produced by Selznick fifteen years later. True, no one can top C. Aubrey Smith as a grouchy English aristocrat, but Freddy Bartholomew was always annoying as Fauntleroy -- or, indeed, as anything.<br /><br />No discussion of this movie would be complete without mentioning cameraman Charles Rosher's wizardry. There is a wonderful shot as Pickford as Fauntleroy kisses Dearest on the cheek, done so casually and effortlessly as to make it easy to miss; but it took 18 hours to film correctly. We are also confronted with the fact that Pickford as Fauntleroy seems to be about four and a half feet tall. Miss Pickford was a short woman, but she was a lot taller than that. Fans of the LORD OF THE RING trilogy are doubtless now familiar with the idea of forced perspective and doubled sets; but to watch the results done in 1921 without computer aids, optical printing or computer effects to aid the process and you will begin to get an idea of what a genius Rosher was.<br /><br />My warmest thanks to the fine people at Milestone for producing this DVD release. The story is that Miss Pickford was going to have her pictures destroyed at her death because she felt that time had passed them by. She was talked out of this fancy. We can only be glad.