Nadat ik de 12-mins versie van Poe's 'Val van het Huis Usher' had gezien, verheugde ik me er ook op om deze te zien, en ik was helemaal niet teleurgesteld. Hoewel het misschien niet helemaal op hetzelfde niveau van artisticiteit staat als 'Usher', is het toch in dezelfde trant.<br />Net als bij 'Usher' moet de kijker van tevoren vertrouwd zijn met het verhaal waarop het gebaseerd is. In 1928 hadden de regisseurs, Watson en Webber, er veilig van uit kunnen gaan dat het publiek de Bijbelse geschiedenis kende. (Interessant is dat er, afgezien van het feitelijke Genesis-verslag, ook een zinsnede uit het Hooglied wordt gebruikt wanneer Lot zijn dochters aan de menigte buiten aanbiedt, in een wanhopige poging hen te overtuigen van de aantrekkelijkheden van 'vrouw'.) Het is niet nodig om te klagen dat de film de plot niet duidelijker weergeeft, en het is bijna een verklaring van onwetendheid.<br />De hoofdlijnen van dit verhaal (voor degenen die hen kennen) blijven intact door de bijzonder opvallende visuele, soms abstracte of symbolische benadering van Webber en Watson, en de hoofdpersonen zijn allemaal duidelijk herkenbaar en goed geportretteerd door de acteurs.<br />Over het geheel genomen een toegankelijker film dan de 'Usher'-film van dezelfde regisseurs. Hij vraagt, eist zelfs, herhaald kijken. Mijn enige wens is dat Webber en Watson meer hadden gemaakt dan alleen deze twee films samen.
Having first seen the directors' 12min take on Poe's Fall of the House of Usher, I was looking forward to seeing this one too and wasn't disappointed at all. Though perhaps not quite up to the same level of artistic attainment as 'Usher' it is nevertheless very much in the same vein.<br /><br />Like the 'Usher', the viewer should be familiar beforehand with the story on which it is based. In 1928, the directors, Watson and Webber, could have safely assumed the audience's knowledge of the biblical tale. (Interestingly, apart from the actual Genesis account, a phrase from the Song of Songs is also used when Lot is offering his daughters to the mob outside, desperately trying to convince them of the attractions of 'woman'). To complain that the film does not present the plot more overtly is beside the point, and almost a declaration of ignorance.<br /><br />The basics of this tale (for those that know them) survive intact its retelling through the particularly distinctively visual, sometimes abstract or symbolic approach of Webber and Watson, and its protagonists are all clearly identifiable and well portrayed by the actors.<br /><br />On the whole, a more accessible film than the 'Usher' film from the same directors. It bears, even demands, repeated watching. My only wish is that Webber and Watson had made more than just these two films together.