Ik herinner me nog heel goed een kerstvakantie, toen ik na school terugging naar mijn geboortestad, waar ik op een feestje veel gemiste vrienden opzocht... en heel heftig tot stilte werd gemaand toen ik het huis binnenliep. Ze zaten naar aflevering 4 van 'I, Claudius' te kijken, dat ik op dat moment nog helemaal niet kende. Eerst was ik behoorlijk gepikeerd <0xE2><0x80><0x93> de vriend die bij de re<0xC3><0xBC>nie werd genegeerd voor een tv-programma? Maar ik keek met tegenzin, en binnen een kwartier gaf ik mezelf op mijn kop omdat ik afleveringen 1 tot en met 3 had gemist. Dit is gewoon een van de beste filmervaringen die ik ooit heb gehad. Jaren nadat ik er de eerste keer naar had gekeken, was ik dolblij dat ik die 'nieuwe' technologie in handen had, de videorecorder, zodat ik 'I, Claudius' kon zien. Wanneer ik maar wilde. Intussen had ik de Graves-boeken gekocht, om nog maar te zwijgen van 'Levens van de Caesars' van Suetonius. Iemand anders hier heeft geschreven dat deze serie alles bevat, en dat is ook zo. Hij heeft een fijn gevoel voor nauwkeurigheid en weet zwier en reikwijdte te combineren met het individu en het intieme. Dit is alles wat een historische dramaserie hoort te zijn, en ik heb gemerkt dat de vrienden die ik ermee heb kennisgemaakt er hetzelfde over denken. Ik moet zeggen dat het me spijt dat ik Derek Jacobi er zo door ben gaan bewonderen... Ik werd ziek op die ene avond dat ik de kans had hem in levenden lijve te zien, in 'Becket'! Wat een verbijsterende acteur!
I remember quite well one Christmas vacation, coming back to my hometown from school, visiting much-missed friends at a party . . . and being shushed quite vigorously when I walked into the place. They were watching episode #4 of "I, Claudius," which was completely unknown to me at that time. At first I was quite miffed--the homecoming friend ignored for a TV show? But I grudgingly watched, and within 15 minutes I was kicking myself for having missed episodes 1 through 3. This is simply one of the best film experiences I've ever had. Years after watching it the first time round, I was delighted to have my hands on that "new" technology, the VCR, so that I could watch "I, Claudius" whenever I liked. In the meantime, I'd run out and purchased the Graves books, not to mention Suetonius' "Lives of the Caesars." Someone else here has written that this series has everything, and indeed it does. It has a fine sense of accuracy, and it manages to combine sweep and scope with the individual and intimate. This is everything historical drama should be, and I have found that the friends I've introduced to it feel the same. I have to say that my one regret is that it made me admire Derek Jacobi so much . . . I fell ill the one night that I had a chance to see him in person, in "Becket"! What an astounding actor!