De documentairekant van het verhaal is niet bijzonder goed. Ze ondervragen willekeurige hippies die te ver heen zijn om een fatsoenlijk antwoord te geven of hun veters te strikken. En het zijn geen grappige blowers, alleen maar saaie blowers. Volgens mij geeft de meerderheid niet eens om vrede en liefde ze willen alleen maar hun varkensachtige instincten volgen en in de modder rollen. Het is zoiets als: ja, ik kom voor vrede, nu mag je gratis seks hebben. Voor vrede, natuurlijk. Maar Woodstock had een heleboel rockconcerten, en als ze geluk hadden mochten ze binnen zes uur na de aankondiging spelen. Grateful Dead speelde altijd tot de mensen er genoeg van hadden en ging dan nog een uur door. Jullie weten allemaal wie er kwamen, jullie weten allemaal wie er speelden en wie niet, ik zeg alleen dat mijn favoriet de ongelooflijke Van Driessen-achtige John Sebastian was. Die vent is geweldig, jammer dat hij al eeuwen geleden gestopt is met muziek maken. Of misschien is hij dat ook niet, wie zal het zeggen. The Who geeft een geweldige show weg, en Jimi ook. Richie Havens speelt geweldig improviserend, Ten Years After is gewoon heerlijk hard en vals. Het gaat niet om een statement maken, het gaat om rock-'n-roll voor mij. En geen oorlog of wat dan ook.
The documentary side to this is not particularly good. Just questioning random hippies who are too damn wasted to give a decent answer or tie their shoes. And these aren't funny stoners, just boring stoners. I don't think the majority even cares about peace and love they just want to follow their pig-like instincts and roll around in mud. It's like, yeah I'm in for peace, now lets have free sex. For peace, of course. Woodstock had a lot of rocking acts though, and if they were lucky, they even got to play within six hours of the announced time. Grateful Dead always jammed till whenever people were sick of it, then went on for another hour. You all know who came, you all know who rocked and who didn't, I'm just going to tell my favourite was the incredibly Van Driessen-like John Sebastian. That guy is awesome,too bad he stopped making music ages ago. Or maybe he didn't, what do I know. The Who gives an awesome show, so does Jimi. Richie Havens does a great improvisation, Ten Years After is just delightfully hard and nasty. It's not about making a statement,it's about rock and roll to me. And no war or whatever.