Een vooraanstaand psychiater wordt door een tragisch gezinsgebeuren ondersteboven gekeerd. Hij mijdt zijn patiënten, tot hij wordt teruggehaald door een jongeman die heeft gezien hoe zijn vader zijn moeder vermoordde, maar die merkwaardig genoeg niet door de gebeurtenis wordt beïnvloed.<br />Een geweldig script dat het publiek respecteert en veel informatie buiten het scherm laat. Als het verhaal een paar jaar verder gaat en Garcia en zijn vrouw uit elkaar zijn, vullen we de lege plekken automatisch in en hoeven we nooit te vertellen waarom het is gebeurd. Tommy duikt op met een auto, en we weten heel goed hoe hij eraan is gekomen, een of andere verachtelijke daad die slim aan onze verbeelding is overgelaten. Tommy is verbazingwekkend, griezelig normaal gezien zijn omstandigheden, tot zijn psychose plotseling explodeert. Daarna probeert hij tevergeefs het weer in de doos te krijgen. Garcia is nog nooit zo goed geweest, op en top de door verdriet overmande vader, met genuanceerde en pijnlijke uitdrukkingen op zijn gezicht. Aan het eind van zijn 'onthulling' in een gevangenisscène gaat hij met aplomb te werk.<br />De enige keerzijde is een sentimentele, aanmatigende score die te veel aandacht naar zich toe trekt.<br />Dit is een film die het verdient beter bekend te worden. Thrillers met dit soort plot hebben zelden zulke veelzijdige personages of geloofwaardige families en omgevingen. Een intelligente, lonende film die ik graag nog eens wil zien.
A leading psychiatrist has his world turned upside down by a tragic family event. He shuns patients, until being drawn back by a young man who witnessed his father kill his mother, but seems strangely unaffected by the event.<br /><br />A great script that respects the audience, leaving a lot of information off-screen. When the story moves forward a few years and Garcia and his wife have separated, we fill in the blanks automatically and never have to be told why it happened. Tommy turns up with a car, and we know fine well how he got it, some despicable act cleverly left to our imaginations. Tommy is astoundingly, creepily normal given his circumstances, until his psychosis explodes suddenly. After that he tries in vain to get it back in the box. Garcia has never been better, every inch the grief-stricken father, his expressions nuanced and painful. He handles his 'revelation' in a prison scene near the end with aplomb.<br /><br />The one downside is a maudlin, overbearing score that draws too much attention to itself.<br /><br />This is a film that deserves to be better known. Thrillers with this kind of plot seldom have such multi-layered characters, or believable families and settings. An intelligent, rewarding film that I look forward to watching again.