Tot 1950 waren Amerikaanse films louter amusement, sommige dieper dan andere. Studiomanagers waren erg beschermend ten opzichte van het imago en de ster van de film. In wezen leek alles perfect. Billy Wilder, Charles Brackett en D.M. Marshman jr. creëerden een verbluffend kunstwerk dat het Hollywood-beeld in tweeën splijt en een droomfabriek blootlegt voor wat die werkelijk is: een strijd om zowel te winnen als om berucht te blijven. 'Norma Desmond' en 'Joe Gillis' zijn tegengestelde kanten van deze verwrongen Hollywood-mentaliteit, met Gillis gespeeld door de meest cynische acteur die er bestaat, William Holden die probeert de huur te betalen en Norma (Gloria Swanson) die een leugen leeft als een zwijgende koningin wier ster '10.000 uur geleden' is afgegaan. Hoe een film met zo'n hatelijke blik op de filmindustrie in 1950 uit de bus kon komen, is gewoonweg verbijsterend, zeker als je bedenkt dat een deel van het lichtgewicht materiaal uit Hollywood in die tijd afkomstig was. De film heeft veel moderne discipelen geïnspireerd, zoals _The Player_ van Altman en _GET SHORTY_ van Sonnenfeld, die allebei met hun venijnige, hilarische parodieën de halsslagader van de wereldhoofdstad van de film hebben doorgesneden. De beelden van dit prachtige zwart-wit powerhouse zijn fascinerend en onvergetelijk: de dode schrijver die in een vijver drijft, met wijd open ogen die ons aan het begin recht aankijken; het griezelige pijporgel dat op de bries speelt in het midden van een van de diepste en stoffigste sets ooit; de begrafenisplechtigheid van de dode aap op Norma's binnenplaats ('Dat moet een belangrijke chimpansee zijn geweest. De kleinzoon van King Kong misschien,' zegt Holden in een verrukkelijk scherpe en wijze commentaarstem.) Holden rijdt zijn auto een oprit op van de boulevard die zijn leven voor altijd zal veranderen. Hij is het symbool van de strijd om bekendheid. Hij heeft maar een paar B-films op zijn naam staan. Swanson als Norma Desmond is het symbool van een verloren gegane roem en is legendarisch geworden. Wat ironisch is aan haar personage is dat ze zichzelf misschien op een vreemde manier speelt. Ze WAS een echte stille ster wier carrière naar de knoppen ging nadat de komische films waren begonnen. Haar waanzin, gecombineerd met Holdens laatste druppel naïviteit, geeft ons een van de meest opwindende 'geven en nemen' tussen acteurs van wie ik ooit getuige ben geweest.<br />Beide hoofdrollen werden door verschillende acteurs gespeeld. Holden werd er uiteindelijk toe gedwongen als contractspeler. Hoe kon je zo'n script doorspelen? Zelfs 'wasfiguren' (zoals Holden ze noemt) Buster Keaton, H.B. Warner en Anna Q. Nilsson spelen een rol in Norma's leven. 's om bridge te spelen, natuurlijk omdat ze in Hollywood zelf verschoppelingen zijn, na de uitvinding van het geluid in de film. Een deel van de dialogen slaat terug op echte films en mensen ('Gedaan met de wind, Zanuck, Menjou'). Dit moet het huis in Hollywood in opvoeringszalen door de hele stad naar beneden hebben gebracht. Louis B. Mayer veroordeelde zelfs Billy Wilder voor 'het te gronde richten van de filmindustrie'. De film is triest en duister humoristisch en toont de capriolen van Norma, die volkomen krankzinnig is, en Holden, die meedoet met wat Norma hem geeft, maar zelf plannen heeft. Een andere wassen beeldfiguur die in 1950 nog leeft en schopt, verschijnt als zichzelf in een belangrijke rol. Demille, die Norma/Gloria ooit in de stille hoogtijdagen regisseerde, probeert haar op haar nummer te zetten door te zeggen dat haar films'veranderd' zijn. En dat is ook zo, vooral na deze schrijnende opmerking over de status van beroemdheid. Ik vraag me af of ze wisten wat ze creëerden toen ze dit juweel maakten.<br />Er worden scènes opgenomen op het terrein van Paramount Studios (zelfs de toegangspoort), en Norma's villa is een onvergetelijk stukje geschiedenis en somberheid met een vloer waarop 'Valentino ooit heeft gedanst'. Er valt zoveel te bespreken, maar er is weinig om je duidelijk te maken hoe geweldig SUNSET BLVD is zonder dat je het hebt gezien. Nog maar twee jaar later kwamen er films op de markt met hetzelfde bezoedelde beeld van Hollywood, de meeste met wisselende mate van misleiding. In de regen had een van de grootste amusementsmaatschappijen stilletjes een nare smaak in de mond over beroemdheden en de uitvinding van geluidsfilms. Kijk goed naar deze films en zie de skeletten van de moderne Hollywood-seksfilms.<br /><0x3E> RAPTING: 10 van de 10.
Until 1950, American films were strictly entertainment, some deeper than others. Studio executives were very protective of image and star-making. In essence, everything seemed perfect. Billy Wilder, Charles Brackett, and D.M. Marshman, Jr. created a stunning work of art that splits the Hollywood sign in two and exposed a dream factory for what it really is: a struggle to both gain and keep notoriety in the limelight. "Norma Desmond" and "Joe Gillis" are at opposite ends of this warped Hollywood mindset, with Gillis, played by that most cynical of actors, William Holden trying to pay the rent and Norma (Gloria Swanson) living a lie as a silent queen whose star burned "10,000 midnights ago". How a picture with such a snide look at the industry could come out in 1950 is simply mind-boggling, considering some of the light fodder that came out of Hollywood at the time. It has inspired many modern day disciples such as Altman's THE PLAYER, and Sonnenfeld's GET SHORTY, both of which took their vicious, hilarious parodies to the jugular of the movie capital of the world. SUNSET BLVD is the father of all socially oriented pictures regarding the movies and is by far the best.<br /><br />The images of this beautiful black and white powerhouse are fascinating and unforgettable: the dead writer floating in a pool, eyes wide open, looking right at us at the beginning; the eerie pipe organ that plays by the breeze in the middle of one of the most deep and dustiest sets ever; the funeral ceremony of the dead monkey in Norma's courtyard ("That must have been one important chimp. The grandson of King Kong perhaps." says Holden in a delightfully crisp and wise voice-over.) Holden pulls his car into a driveway off of the boulevard that will change his life forever. He is the emblem of the struggle to get notoriety. He has only a few B Movies to his credit. Swanson as Norma Desmond is the symbol of lost fame and has become the talk of legend. What is ironic about her character is that she may be playing herself in an odd way. She WAS an actual silent star whose career went down the tubes after the talkies came about. Her madness combined with Holden's last drop of naiveté combine to give us one of the most electrifying "give and take" between actors I've ever witnessed.<br /><br />Both lead parts were passed over by several actors. Holden was eventually forced into it as a contract player. How could you pass on such a script? Even "wax figures" (as Holden calls them) Buster Keaton, H.B. Warner, and Anna Q. Nilsson come to Norma's to play bridge, of course being Hollywood outcasts themselves, after the invention of sound in film. Some of the dialogue takes a swing at actual movies and people (GONE WITH THE WIND, Zanuck, Menjou). This must have brought the house down in Hollywood screening rooms throughout the town. Louis B. Mayer even condemned Billy Wilder for "ruining the industry". The film is sad and darkly humorous depicting the antics of Norma, who is quite insane, and Holden who is going along with what Norma is giving him, but has plans of his own. Another wax figure still alive and kicking in 1950 appears as himself in an important role. Cecil B. Demille, who once directed Norma/Gloria back in the silent heyday, tries to set her straight, telling her pictures have "changed". They had indeed, especially after this searing comment on celebrity status. I wonder if they knew what they were creating while making this gem.<br /><br />Scenes are shot right on the lot of Paramount Studios (even the front gate), and Norma's mansion is an unforgettable piece of history and gloom with a floor that "Valentino once danced on." There is so much to discuss, but little to enlighten you on how great SUNSET BLVD is without you seeing it. Just two years later, films began to crop up with the same tainted view of Hollywood, most with varying degrees of deception. SINGIN' IN THE RAIN, one of the all-time entertainments quietly had a nasty taste in its mouth regarding celebrity and the invention of sound movies. Watch these films closely and see the skeletons of the modern Hollywood bash films.<br /><br />RATING: 10 of 10