En ook de eerste in zijn soort. De eerste film die werd gemaakt naar het verhaal van Arthur Conan Doyle, en de eerste film ooit die gebruikmaakte van stop-motionanimatie. Over dit alles heen ligt een prachtige film. De decors en de decors zijn allemaal goed gedaan, de kostuums en de make-up zijn veel beter dan gemiddeld, de fotografie is heel goed gedaan en de acteurs zijn voor het merendeel eersteklas. Ik vond Lewis Stone bijzonder indrukwekkend als sir John Roxton. Stone had de gewoonte om over te komen als een natuurtalent, wat een verfrissende eigenaardigheid lijkt in oudere films zoals deze, wanneer 'over de top' als een vereiste werd beschouwd. Omdat ik het verhaal kende, had ik het idee dat het om de Paula White-figuur ging. Afgezien daarvan leek iedereen goed in zijn rol te passen. Maar het waren de stop-motion, de decors en de make-up die me ontzag inboezemden. De aapmannen zagen eruit als aapmannen, en niet als een of andere vent in een gorillapak. Ze waren allemaal van een veel betere kwaliteit dan, laten we zeggen, de meeste films uit de jaren veertig, vijftig, zestig en zelfs tot in de jaren zeventig. Veel talent op die gebieden, wat de film des te meer de moeite waard maakt. En dan is er nog het voordeel dat de film stil is. De kwestie van geluidskwaliteit is, nou ja, stom.
And the first of its kind too. The first movie made of Arthur Conan Doyle's "Lost World" story, and the first motion picture ever to use stop motion animation. Over all this is a wonderful flick. The sets and staging are all well done, costumes and makeup are far better than average, the photography is very well done, and the acting is for the most part first rate. I thought Lewis Stone particularly impressive as Sir John Roxton. Stone had a way of coming across as natural, which thing seems a refreshing oddity in older movies like this when "over the top" was thought to be a requirement. Wallace Beery's Prof. Challenger is also extremely well done. Bessie Love isn't my idea, being familiar with the tale, of the Paula White character. Other than that everyone else seems to fit their roles right well. But it was the stop motion, the sets, and the makeup that awed me. The ape men LOOKED like ape men, and not some guy in a gorilla suit. These were all of such better quality than, say, the majority of movies of a similar ilk from the 40s, 50's, 60's and even into the 70's. Lots of talent in these areas, making the film just that much more worth watching. And then there is that added advantage of it being a silent. The question of sound quality is, well, mute.