Stel je voor, je hebt 90 minuten om te vullen door middel van een film. Deze film wordt verondersteld een thriller te zijn, zwartgallig, opwindend en diep in karakter. Je hebt vijf hoofdpersonen en een paar bijrollen en nu, voeg ze allemaal toe aan deze 90 minuten en voeg een achtergrondverhaal toe over elk van hen. Het resultaat is een film als _Best Men_ met een uitdagend idee aan het begin en daarnaast overladen met karakteriseringen die zijn ontstaan uit een van die boeken over 'Hoe je een verdomd goed scenario schrijft'. De dialogen missen ideeën omdat er geen tijd is om ze te ontwikkelen, dus moeten ze worden teruggebracht tot standaardzinnen. Maar als ze werden uitgerekt, zouden ze saai zijn. Een ander gevolg is dat de personages allemaal een opwindend en hartverscheurend verleden hebben, maar dat ze in hun huidige situatie nietszeggend blijven. Misschien kunnen ze dat aantrekkelijke idee maar beter niet proberen te verwezenlijken.
Imagine, you have 90 minutes to fill by means of a movie. This movie is supposed to be a thriller, black-humoured, exciting and deep in character. You have five main characters and a couple of supporting characters and now, please press all of them into these 90 minutes and include a background story about each of them. The result is a movie like Best Men with a challenging idea standing at the beginning and apart from that, over-loaded with characterizations created along one of those books on 'How to Write a Damn Good Screenplay'. The dialogues lack ideas because there is no time to develop them, so they have to be reduced to standard phrases. If stretched, however, they would be boring. Another result is that the characters all have exciting and heart-rending pasts but regarding their present situations they remain flat. Maybe they had better not tried to realize that attractive idea.