Mijn man heeft een Chevy SS-cabriolet uit 1967 en een Chevy Impala uit 1968, en hij heeft een garage gebouwd als een passende tempel voor zijn iconen. Ik heb nooit begrepen waarom, tot ik deze film zag. Deze ouderdomsfilm komt duivels dicht in de buurt van een cliché en bezwijkt nooit. In plaats daarvan gebeurt er elke keer dat je denkt te weten wat er gaat komen, iets wat een beetje anders is. De personages zijn echt, ze delen hun lijden, en hun interacties veroorzaken gelach en tranen. De 35 mm-film en natuurlijke belichting geven een passende structuur aan deze levensechte, vettige-gezichten-ervaring. Deze film bekijken was als het doorbladeren van een plakboek met alle plaatsen in de Verenigde Staten en een dag doorbrengen in je verleden. Zelfs degenen onder ons die niet in een kleine stad zijn opgegroeid, hebben kleine stadjes in zich. De muziek was origineel (goed gitaarspel; echt goede rock) en het acteren was briljant voor zulke jonge acteurs. Ik wilde dat mijn man, vader en zoon het onmiddellijk zouden zien.
My husband has a 1967 Chevy SS convertible and a 1968 Chevy Impala, and has built a garage as an appropriate temple to his icons. I have never understood why until I saw this film. Skirting devilishly close to cliché, this coming-of-age-movie never succumbs. Instead, every time you think you know what's coming, something a bit different shows up. The characters are real, their agony shared, and their interactions cause laughter and tears. The 35 mm film and natural lighting provide an appropriate texture to this real-life, grease-on-you-face experience. Watching this movie was like flipping through a scrapbook of everytown USA and spending a day in your past. Even those of us who did not grow up in a small town have small towns inside us. The music was original (nice guitar work; some really good rock) and the acting brilliant for such young actors. I wanted my husband, father and son to see it immediately.