Harvey Pekar is in werkelijkheid en fictie schrijver van stripverhalen. De echte Pekar speelt een rol in deze film, maar hij komt ook voor in scènes die in het verhaal voorkomen. Paul Giamatti speelt Pekar in het verhaal. Bovendien is er de dimensie van het stripverhaal, die ons dieper in de fictieve Harvey Pekar brengt. Pekar schrijft namelijk strips over zichzelf; in dat opzicht is hij egocentrisch. Pekar geeft ons een glimp van zijn oude, kalme zelf. In tegenstelling tot Pekar geeft Giamatti ons een jongere, slonzige mopperkont. De strips geven ons verschillende beelden; het hangt ervan af wie de striptekenaar is.<br />Pekar is, zoals hij wordt gespeeld door Giamatti, een matte hoofdpersoon; hij is een dwangmatig neurotische maniak die jammert over de deugden van het gewone volk. Het is weerzinwekkend <0xE2><0x80><0x93> zijn huis is een puinhoop en hij krabt zich voortdurend op zijn hoofd. Hij zou nieuwe shampoo en conditioner moeten proberen, of misschien wast hij zich niet zo vaak.<br />Ik denk dat het punt is dat het genie van Pekar schuilt in de manier waarop hij het gewone leven presenteert, of in elk geval het leven van de gewone sukkel. Hoewel dat geen slecht idee lijkt voor een stripboek, lees ik geen stripboeken. Robert Crumb was een van de tekenaars van Pekars, naar ik meen, ondergrondse 'American Splendor'-serie. Toen ik naar James Urbaniaks vertolking van Crumb keek, voelde ik weer de aandrang om naar de documentaire 'Crumb' te kijken; door het medium dat daar werd gebruikt, leek die... nou ja, echter.
Harvey Pekar is a comic book writer in reality and fiction. The real Pekar narrates this film, as well as being included in scenes interpolated with the narrative. Paul Giamatti plays Pekar in the narrative. Additionally, there's the comic book dimension, which takes us further into the fictional Harvey Pekar. See, Pekar writes comics about himself; he's egocentric that way. Pekar provides us with a glimpse of his aged, calmed self. Contrastingly, Giamatti gives us a younger, sloven mope. The comics give us varied pictures--it depends who the cartoonist is.<br /><br />Pekar, as played by Giamatti, is a lackluster protagonist; he's an obsessive-compulsive neurotic who whines about the virtues of the everyman. He's repulsive--his home is a mess and he scratches his head incessantly. He should try new shampoo and conditioner, or perhaps he doesn't wash very often.<br /><br />I guess the point is Pekar's genius rests in his presentation of ordinary life, or at least the ordinary dork's life. While this doesn't seem a bad idea for comics, I don't read comic books. Robert Crumb was one cartoonist of Pekar's, I gather, underground cultist "American Splendor" series. Watching James Urbaniak's personification of Crumb, I felt the urge to watch the documentary 'Crumb,' again; the medium used there made it seem... well, more real.