Hoe het mogelijk is dat deze film niet in de top-100 van beste films aller tijden staat, zal ik nooit weten. Ik herinner me Keaton als een knorrige oude man in de bioscopen van de jaren vijftig en zestig. Pas later, toen ik op de filmacademie zat, herkende ik zijn ware genie. De Generaal was een van de eerste stomme films die ik lang genoeg kon verdragen om het medium volledig te kunnen waarderen. Er zat van alles in: drama, komedie, actie, romantiek. Het was ook min of meer waargebeurd. Mijn favoriete gedeelte is wanneer Keaton de trein en zijn vriendin heeft gered en ze aan de federale troepen ontsnappen die de achtervolging inzetten. Zijn vriendin, die geen hout meer heeft om de motor op te stoken, geeft hem een takje. Keaton kijkt naar het takje en overweegt zijn vriendin te slaan, maar in plaats daarvan omhelst en kust hij haar. Wat ik ook zo leuk vind aan de film is dat er geen seconde verspild wordt, dat elke scène een duidelijk doel heeft en je aandacht elke minuut vasthoudt. Dit is Keatons meesterwerk.
How this movie could have been left out of the top 100 flicks of all time I will never know. I remember Keaton as a grumpy old man in the cinema of the 50's and 60's. It was only later when in college film school that I recogized his true genius. The General was one of the first silent movies that I was ever able to sit though long enough to fully appreciate the medium. It had everything, drama, comedy, action, romance. It was also pretty much true to the real event also. My favorite part is when Keaton has rescued the train and his girlfriend and they are escaping the federal troops in full pursuit. His girlfriend having run out of wood to stoke the engine hands him a twig. Keaton looks at the twig and thinks about hitting the girlfriend but instead hugs and kisses her. The other thing that I love about the movie is that there is not one second of wasted film, every scene has definite purpose and it holds your attention every minute. This is Keaton's masterpiece always.