Tropical Malady, de vierde film van de Thaise regisseur Apichatpong Weerasethakul, is een film met een verbazingwekkende lyrische kracht die in mythen en werkelijkheid de aard van de liefde verkent. De film is verdeeld in een conventioneel verhaal van vriendschap tussen twee mannen en een mythologisch gedicht dat de kijker meeneemt naar het midden van een dichtbegroeid Thais oerwoud. Het is een vreemd en meeslepend gedicht dat net zo veel lagen heeft als het bos waarin het is opgenomen en dat zich bij herhaald kijken misschien volledig zal ontrafelen. Het openingsverhaal gaat over de aarzelende, speelse relatie tussen Dong (Sakda Kaewbuadee), een verlegen jonge boer die met zijn ouders op het Thaise platteland woont, en Keng (Banlop Lomnoi), een soldaat met verlof van het Thaise leger. De relatie heeft een homo-erotische ondertoon, maar die wordt eerder gesuggereerd dan openlijk erkend.<br />Tong is niet wereldwijs en lijkt zich niet op zijn gemak te voelen in de relatie, maar hij verliest nooit zijn zelfbeheersing en geeft hun vriendschap een charme en tederheid die zelden op het witte doek te zien zijn, vooral niet tussen leden van dezelfde sekse. Ze gaan naar de film, nemen deel aan een oefeningscursus, gaan met een zieke hond naar een kliniek en bezoeken een ondergrondse tempel. Hun relatie ontwikkelt zich in eenvoudige gebaren van genegenheid. Keng vraagt Tong of hij bij hem op schoot mag liggen en Tong zegt 'nee', en een minuut later verandert hij dat in 'geen probleem'. Een scène waarin Keng Tongs hand met zijn lippen beroert nadat hij heeft geplast en Tong de gunst met evenveel hartstocht beantwoordt, verbetert de seksuele aard van hun relatie, maar wordt niet geconsummeerd.<br />Als Keng naar het land vertrekt om zijn taken te hervatten, wordt het scherm zwart en worden we overgebracht naar een land van mythen en tijd waarin een volksverhaal wordt verteld in een setting van het oerwoud. Op het Pad verandert de stemming plotseling in somber en onheilspellend. Een verteller vertelt ons dat een sjamaan zichzelf in een tijger heeft veranderd en het land terroriseert dat Keng onder zijn bevel heeft. Het is de taak van de soldaat om de tijger (Tong) te onderwerpen en de geest van een witte koe te bevrijden. De geliefden zijn nu de jager en de opgejaagde. Tong, die met tatoeages over zijn hele lichaam door de jungle rent, is een naakte man die naar believen van gedaante kan veranderen. Terwijl Keng op zijn ongrijpbare prooi jaagt, begint hij zijn vaste grond onder de voeten te verliezen in de normale constructies van de werkelijkheid, en de omlijsting van de taferelen in de jungle creëert een sfeer van broeierige, surrealistische intensiteit. Op de grens tussen twee werelden, verstoken van de schijn die wij beschaving noemen, ontvouwt Kengs leven zich in een wanhopig visioen, dat suggereert dat wij zowel de dromer zijn als datgene wat wordt gedroomd. Hij praat met dieren, ziet geesten en krijgt raad van een baviaan die hem vertelt: 'De tijger volgt je als een schaduw. Hij is eenzaam. Dood hem om hem uit zijn wereld te bevrijden, of laat hem je verslinden om zijn wereld binnen te gaan.' Terwijl de tijger op de tak van een boom zit en hem aanstaart, weet Keng dat hij bereid moet zijn zijn leven op te offeren om zijn leven te redden. 'Ik geef je mijn geest, mijn vlees en mijn herinneringen,' zegt hij tegen de tijger, en...' Elke druppel van mijn bloed zingt ons lied. Een lied van geluk. Hoor je het?' Achter de schaduw van de illusie dwingt Tropical Malady ons in het donker te zien. Wat begint met een flauwe glimlach eindigt in een koorts van extase.
Tropical Malady, the fourth feature by Thai director Apichatpong Weerasethakul, is a film of astonishing lyric power that explores, in myth and reality, the nature of love. The film is divided into a conventional story of friendship between two men, and a mytho-poetic tale that takes the viewer into the middle of a dense Thai jungle. It is a strange and haunting tone poem that is as multi-layered as the forest in which it is filmed and may require repeated viewing to fully unravel. The opening story is about the tentative, playful relationship between Dong (Sakda Kaewbuadee), a shy young farmer who lives with his parents in the Thai countryside and Keng (Banlop Lomnoi), a soldier on furlough from the Thai army. The relationship has homoerotic undertones but they are suggested rather than openly acknowledged.<br /><br />Tong is unsophisticated and appears uneasy in the relationship but never loses control, giving their friendship a charm and sweetness rarely depicted on screen, especially between members of the same sex. They go to a movie, participate in an exercise class, take a sick dog to a clinic, and visit an underground temple. Their relationship develops in simple gestures of affection. Keng gives Tong a Clash tape but later tells him that when he gave him the tape he forgot to give him his heart. He places his hand on Tong's knee but the boy turns it into a mischievous game of squishing his hand with his other leg rather than acknowledging its sensual implications. Keng asks Tong if he can lay in his lap and Tong says "no", then a minute later, he changes that to "no problem". A scene in which Keng mouths Tong's hand after he had urinated and Tong returns the favor with equal passion advances the sexual nature of their relationship but it is not consummated.<br /><br />As Keng leaves for the country to resume his duties, the screen goes blank and we are transported into a land of myth and time in which a folk tale is being narrated in a jungle setting. Called A Spirit's Path, the mood suddenly changes to dark and foreboding. A narrator tells us that a shaman has transformed himself into a tiger and is terrorizing the countryside that Keng is under orders to protect. The soldier's mission is to subdue the tiger (Tong) and release the spirit of a white cow. The lovers are now the hunter and the hunted. Running through the jungle with tattoos all over his body, Tong is a naked man who can shape-shift into an animal at will. As Keng hunts his elusive prey, he begins to lose his grounding in the normal constructs of reality and the framing of the jungle scenes create an atmosphere of brooding surreal intensity.<br /><br />Stripped of the pretense we call civilization, on the border between two worlds, Keng's life unfolds in a desperate vision, suggesting that we are the both the dreamer and that which is being dreamt. He talks to animals, sees ghosts, and receives advice from a baboon who tells him "The tiger trails you like a shadow. He is lonesome. Kill him to free him from his world, or let him devour you to enter his world." As the tiger perches on the branch of a tree staring at him, Keng knows that in order to save his life, he must be willing to sacrifice it. "I give you my spirit, my flesh, and my memories", he tells the tiger, and "Every drop of my blood sings our song A song of happiness. There do you hear it?" Beyond the shadow of illusion, Tropical Malady forces us to see in the dark. What begins with a wan smile ends in a fever of ecstasy.