Ik wilde deze film echt graag leuk vinden. Ik ben dol op horror, en ik ben vooral dol op horrorcomposities en parodieën. En meestal kan ik schrijvers van parodieën een hoop vrijheid geven als iets niet schandalig grappig is. Ik schrijf parodiehumor, dus ik weet hoe moeilijk het kan zijn om je doel te bereiken. Maar toch was dit behoorlijk slecht.<br />Natuurlijk is de drang om hem te vergelijken met _Sexy Movie_ erg moeilijk te weerstaan. Het komt er gewoon op neer dat de Wayans probeerden iets grappigs aan _Sexy Movie_ toe te voegen, naast het belachelijk maken van horrorfilms. Aan de andere kant vond hij dat het simpelweg visueel nabootsen van een scène uit een horrorfilm op zichzelf al grappig was, en dat het niet nodig was om er echte grappen bij te schrijven.<br />En natuurlijk zijn alle overbelaste clichés in parodiehumor aanwezig... lesbisch zijn hoort grappig te zijn, maagd zijn hoort grappig te zijn, drugsgebruik hoort grappig te zijn, te zwaar zijn hoort grappig te zijn, enzovoort. Maar nogmaals, ze worden gewoon voorgeschoteld en zijn niet gewend om humor op te wekken. Een wicca-achtig meisje vragen of ze lesbisch was _misschien_ is op zichzelf al grappig geweest, laten we zeggen tien jaar geleden, toen elke middelbare school dat deed. Het heeft zijn eigen wicca-hoofdstuk, maar nu is er iets meer inzicht voor nodig om dat stereotype grappig te maken.<br />Zelfs het enige recente cliché, dat een vrouw met een grote boezem die implantaten heeft grappig zou moeten zijn, wordt bijna als een niet-grappige constatering afgedraaid. Precies dezelfde grap wordt gedaan als de clou van een enge film. Maar zoals ik al zei, ik probeer geen vergelijkingen te maken.<br />Je kunt wel zien dat de schrijvers en de regisseur niet goed wisten hoe ze met deze vorm van komedie om moesten gaan. Ze proberen duidelijk de Zuckers na te doen (je weet dat je in de problemen komt als een personage in een parodie een grappigere parodie noemt), maar tegelijkertijd begrepen ze niet waarom ze zo grappig waren. Het is misschien het filmequivalent van luisteren naar een coverband van de Beatles. Je kunt zien dat ze de muziek kennen en dat ze echt houden van wat ze doen, maar er zit geen magie achter.<br />De schrijvers proberen zelfs uit te leggen wat ze voelen als de parodie-'formule' door de hoofdrolspeelster de'regels' te laten opnoemen die je moet volgen om een parodie te overleven. De regels die ze opgeeft lijken passender voor een vervolg op Problem Child of een vierde seizoen van Ren en Stimpy. Voor zover ik weet had Airplane! geen geluidseffecten van Hanna-Barbera of misleidende seksshots.<br />De film lijkt de enige regel te hebben overgeslagen die je moet volgen om een parodie te overleven: maak het grappig!
I really wanted to like this film. I love horror, and I especially love horror satire and parody. And I can usually cut writers of parodies a lot of slack when something isn't outrageously funny. I write parody humor, so I know how hard it can be to hit your mark. But nonetheless, this was pretty bad.<br /><br />Of course, the urge to compare it to Scary Movie is very hard to resist. It simply boils down to the fact that the Wayans were trying to add some wit to Scary Movie in addition to making fun of horror movies. The makers of Shriek..., on the other hand, thought that simply visually copying a scene from a horror movie is inherently funny on its own, with no need to write actual gags to go along with it.<br /><br />And of course, all of the overused cliches in parody humor are present...being a lesbian is supposed to be funny, being a virgin is supposed to be funny, drug use is supposed to be funny, being overweight is supposed to be funny, etc. But again, they are simply presented, and not used to incite humor. Asking a Wiccan-esque girl if she was a lesbian *may* have been funny on its own, say, a decade ago when every high school didn't have its own Wiccan chapter, but now it takes a little more insight to make that stereotype funny.<br /><br />Even the one more-recent cliche, being a big-busted woman actually having implants is supposed to funny, is rolled out almost as an unfunny non-sequitur. The exact same joke is done as an actual punchline in Scary Movie. But as I said, I'm trying to avoid comparison.<br /><br />You can just tell the writers and director didn't really know how to handle this style of comedy. They obviously are trying to emulate the movies of the Zuckers (you know you're in trouble when a character in a parody mentions a funnier parody), but at the same time they didn't understand what made them hilarious. It's perhaps the cinematic equivalent to listening to a Beatles cover band. You can tell they know the music and have a real love for what they're doing, but there's no magic behind it.<br /><br />The writers even try to explain what they feel is the parody "formula" by having the lead girl list the "rules" to survive a parody. The rules she gives seem more fitting for a Problem Child sequel or a fourth-season episode of Ren and Stimpy. As far as I know, Airplane! didn't have Hanna-Barbera sound effects or misleading sex shots.<br /><br />The movie seems to have overlooked the only real rule to survive a parody: Make it Funny!