Er is veel wat ik leuk vind aan John Lennon, en veel wat ik niet leuk vind aan hem. In het begin was ik wel geïnteresseerd in deze film, maar ik was niet erg onder de indruk. Ik zal proberen mijn problemen ermee uit te leggen. Ik denk dat ik moet beginnen met te zeggen dat het niet allemaal slecht is, maar iedereen die dit ziet als 'de' documentaire over Lennon is zwaar verkeerd geïnformeerd.<br />In een notendop: bijna alles in de film was al eerder gezegd. Het was de eerste keer dat ik het gevoel had dat ik naar een remake van een documentaire keek! Sommige mensen beweerden dat dit de eerste keer was dat dit deel van Lennons leven werd getoond. Het leven van Lennon werd in een documentaire getoond, maar er was absoluut niets in deze film wat niet elders was gezegd, of het nu in een film of in een boek was gebeurd.<br />Ik had een hekel aan het veel te vaak gebruikte 'pratende koppen'-formaat. Ik hoefde niet te horen wat Gore Vidal te zeggen had, vooral niet toen hij doorging over Lennon die 'het leven' vertegenwoordigde en Nixon en George Bush die 'de dood' vertegenwoordigden. Wat dan ook. Ik ben ook niet hun grootste fan, maar dat was pure sensatiezucht. Het is niet duidelijk over welke Bush hij het had, maar Vidal grijpt elke kans aan om dat soort pompeuze, te simpele uitspraken te doen.<br />'Geraldo Rivera? Dat meen je niet!'<br />'Ik ben er alleen niet altijd zeker van geweest of de film meer te zeggen had dan...' John Lennon regeerde en Richard Nixon was een klootzak.' Moet iemand die deze film gaat zien dat echt te horen krijgen zoals deze film het publiek te horen krijgt? Nu ik het er toch over heb, ik had een hekel aan de reclamecampagne van de film. Die concentreerde zich op het bovenstaande Vidal-citaat en rekende erop dat mensen die niet zelf nadachten, het zouden toejuichen omdat het zo origineel en diepzinnig was. Het feit dat 'War Is Over... If You Want It' werd afgekraakt door de titel van de film te gebruiken, irriteerde me, vooral omdat de film helemaal niet over oorlog zou moeten gaan! Zelfs als je er iets in leest en zegt dat het over een oorlog tussen Nixon en Lennon ging, vind ik dat nog steeds een zwakke reden. <br />David Leaf is meestal veel indrukwekkender dan deze film. Ik waardeer zijn werk als Brian Wilsons biograaf, om maar eens wat te noemen. Deze film leek echter alleen maar zijn voordeel te doen met de huidige rage van documentaires. Vroeger kon een kijker verlicht en onderwezen worden door bijna elke documentaire die de bioscopen bereikte. Maar nu niet meer. Deze film is gewoon een aaneenschakeling van andere, BETERe documentaires over hetzelfde onderwerp. John Lennon is gewoon John-aanbidding die zoveel tijd besteedt aan hem als een legende behandelen dat ze vergeten hem als een man te behandelen.<br />Ik zou het waarschijnlijk niet zo negatief hebben gevonden als ik deze film op televisie had gezien in plaats van in de bioscoop. Hij werd gedeeltelijk geproduceerd door VH1, en daar hoort hij eigenlijk thuis. Op VH1 kan hij tenminste met een korreltje zout worden genomen naast I Love the 80s: 1982 en Flava of Love. (Oké, oké, dat laatste was nogal flauw, dat geef ik toe. Mijn excuses.) Ik kan niet zeggen dat ik de hele film vreselijk vond. Er waren een paar behoorlijk interessante interviews, vooral dat met John Sinclair. Zijn bijdrage was het beste deel van de film. Ze deden ook minstens een paar pogingen (d.w.z. twee of drie, denk ik) om tegengestelde standpunten naar voren te brengen, zodat ze konden zeggen dat ze objectief waren.<br />Bovenal is het altijd een genoegen om naar Lennon te luisteren, zelfs als hij niet veel nadacht over wat hij zei. Ja, vrienden, zelfs Lennons maken fouten. Hoe dan ook, zijn interviews werden vrij goed gebruikt in deze film. Toen ik wegliep, wenste ik echt dat John er nog was om met terugwerkende kracht zijn verhaal te doen.
There is a lot that I love about John Lennon, and a lot that I don't like much about him. I was interested in this film initially, but was not all that impressed. I'll try to explain my problems with it. I suppose I should start by saying that it is not all bad, but anybody who looks at this as "the" documentary on Lennon is grossly misinformed.<br /><br />In a nutshell, nearly everything in the film had all been said before. It was the first time I felt like I was watching a remake of a documentary! Some people claimed that it was the first time this part of Lennon's life was shown in a documentary, but there was absolutely nothing in this film that hadn't been said elsewhere, be it on film or in a book.<br /><br />I hated the overused "talking-heads" format. I had no need to hear what Gore Vidal had to say, particularly when he went on about Lennon representing "life" and Nixon and George Bush representing "death". Whatever. I'm not their biggest fan either, but that was pure sensationalism. It's not clear which Bush he was talking about, but Vidal takes every chance he gets to make pompous, oversimplified statements like that.<br /><br />Geraldo Rivera? You've got to be kidding! <br /><br />I just wasn't always sure if the film had anything more to say than "John Lennon ruled and Richard Nixon sucked." Does anybody who is going to see this film really need to be told that to the degree that this film tells the audience? While I'm at it, I hated the film's ad campaign. It centered upon the above Vidal quote and counted on people who didn't do their own thinking to applaud it as wholly original and profound. The fact that it bastardized "War Is Over... If You Want It" by making it the film's tagline irritated me, especially since the film wasn't supposed to be about war! Even if you read into it and say that it was about a war between Nixon and Lennon, I still say that's a flimsy reason.<br /><br />David Leaf is usually much more impressive than this. I, for one, value his work as Brian Wilson's biographer. This film, however, just seemed to be capitalizing on the current documentary craze. It used to be that a viewer could be enlightened and educated by almost every documentary that made its way into cinemas. Not anymore, though. This one simply staples together other, BETTER documentaries about the same stuff. Want to learn about Lennon? Read a book. Watch better Lennon documentaries like Imagine: John Lennon. That film wasn't perfect either, but at least it showed John at his best and at his worst. The U.S. vs. John Lennon is simply John worship that spends so much time treating him like a legend, it forgets to treat him like a man.<br /><br />I probably would not have felt so negatively had I seen this one on television instead of in a cinema. It was partly produced by VH1, and that's really where it belongs. At least on VH1, it can be taken with a grain of salt alongside I Love the 80s: 1982 and Flava of Love. (Okay, okay, that last part was pretty low, I admit it. I apologize.) I can't say that I hated the whole thing. There were some pretty interesting interviews, particularly the one with John Sinclair. His contribution was the best part of the film. They also made at least some efforts (i.e. two or three I think) to bring in opposing viewpoints so they could say they were being objective.<br /><br />Above everything else, it is always a pleasure to listen to Lennon, even when he wasn't thinking much about what he said. Yes, friends, even Lennons make mistakes. Either way, his interviews were pretty well used in this film. I walked away really wishing that John were still around to state his case for himself retrospectively.