White Hunter Black Heart is losjes gebaseerd op het ware verhaal van de totstandkoming van The African Queen (1951). Het scenario is gebaseerd op het boek van Peter Viertel, die tijdens de totstandkoming van de film samenwerkte met regisseur John Huston.<br />Clint Eastwood speelt de rol van acteur en speelt de regisseur John Wilson (ook wel bekend als John Huston). Kun je het nog volgen? Het verhaal begint in het Verenigd Koninkrijk, waar de lichtgeraakte Wilson/Huston fondsen probeert te werven voor een film die zich in Afrika afspeelt. Een sidekick, Pete Verrill, wordt ingeschakeld om aan het script te werken en uiteindelijk komt het hele zootje in Entebbe (Oeganda) terecht. Maar het wordt al snel duidelijk dat Wilson/Huston weinig belangstelling heeft voor het maken van een film, en dat hij er alleen maar is om de grootste olifant die hij kan vinden neer te schieten en te doden. Laat ik volstaan met te zeggen dat het allemaal in tranen eindigt. En dat is het wel zo'n beetje voor de plot.<br />Het is nogal zwak spul. En helaas wordt het gebrek aan een plot niet goedgemaakt door de fantastische prestaties van de cast. Het voornaamste probleem is Eastwood zelf. Wilson wordt beschreven als een complex, egoïstisch, inconsequent, zelfzuchtig personage, en Eastwood heeft gewoon niet de diepte of het gewicht om het waar te maken. Het feit dat hij er op sommige plaatsen fysiek broos uitziet, maakt het er niet beter op. De vertolking van Eastwood grenst aan een imitatie van John Hughes <0xE2><0x80><0x93> meer een karikatuur dan een karakterisering. Daardoor krijgt de film soms iets van een tekenfilm (maar het is verre van een komedie).<br />Het script helpt Eastwood niet erg. Aangezien de hele zaak draait om een man die een olifant wil doden, begrijpen we nooit echt waarom. Halverwege is er een lange monoloog van Wilson/Huston waarin hij een morele stelling inneemt tegen een vrouw die verklaart dat Hitler gelijk had toen hij de Joden probeerde te vermoorden. Hij wordt gevolgd door nog een lange scène waarin hij op de vuist gaat met de hotelmanager die hij zijn (zwarte) personeel mishandelt. We hebben ons verzet tegen het vooronderzoek voor de doodstraf; nu zullen we ons verzetten tegen de hoofdzaak voor de veroordeelden. Deze dappere aanhanger van de mensenrechten is dezelfde man die een obsessieve behoefte koestert om een olifant te doden? Het lijkt erop dat de inconsequentie ook voor de spelers onbegrijpelijk is. Wanneer ze worden uitgedaagd om zijn bloeddorst te verklaren, is het antwoord van Wilson/Huston: 'Het is geen misdaad... het is groter dan dat... het is een ZIEKTE.' En dat is alles wat we krijgen. Het klopt gewoon niet.<br />Wat White Hunter de moeite waard maakt om naar te kijken, is de prachtige fotografie van het Afrikaanse landschap. Ook de onverwachte verschijning van Timothy Spall (bekend van Auf Wiedersehen Lads) als Hodkins, de excentrieke Bush-piloot, is goed. Hij is ook niet geweldig, maar hij doet zijn best. Ten slotte komt Marisa Berenson, in de bijrol van Kay Gibson (ook bekend als Katherine Hepburn) niet vaak in beeld, maar als ze dat wel doet, is ze op de een of andere manier fascinerend. O, en dan is er nog een heel, heel schattig babyolifantje.<br />Clint Eastwood regisseerde deze film twee jaar nadat hij de voortreffelijke Bird (1988) had geregisseerd.
White Hunter Black Heart is loosely based the true story of the making of The African Queen (1951). The screenplay is based on the book by Peter Viertel who worked with director John Huston during the making of the film.<br /><br />Clint Eastwood directs himself as an actor, playing the director John Wilson (a.k.a John Huston). With me so far? The story starts in the United Kingdom, where the irascible Wilson/Huston is trying to get funding for a film set in Africa. Sidekick Pete Verrill is drafted in to work on the script and eventually the whole shebang makes it to Entebbe (Uganda). However, it rapidly becomes apparent that Wilson/Huston has little interest in making a film, and his real reason for being there is to shoot and kill the biggest elephant he can find. Suffice to say, it all ends in tears. And that's about it for the plot.<br /><br />It's pretty feeble stuff. And sadly, the lack of a plot isn't made up for by fantastic performances from the cast. The main problem is Eastwood himself. Wilson is written as a complex, egotistical, inconsistent, selfish character, and Eastwood just doesn't have the depth or weight to carry it off. The performance isn't helped by the fact that in places he looks physically frail. Eastwood's performance borders on an impersonation of John Hughes - a caricature more than a characterisation. Because of this, the film takes on a cartoonish, somewhat comedic air at times (but it's far from a comedy).<br /><br />Eastwood isn't helped by the script. Given the whole thing revolves around a man who wants to kill an elephant, we never really understand why. Halfway through, there is a lengthy monologue where Wilson/Huston takes a moral stand against a woman who declares that Hitler was right to try to kill the Jews. It's followed by another long scene where he ends up in a bare knuckle brawl with the hotel manager who he sees mistreating his (black) staff. Wilson/Hudson explains his behaviour with 'We fought the preliminary for the k*kes; now we'll fight the main event for the n*ggers' This valiant supporter of human rights is the same man who harbours an obsessive need to kill an elephant? It seems the inconsistency doesn't make sense to the cast either. When challenged to explain his bloodlust, Wilson/Huston's answer is: 'It's not a crime... it's bigger than that... it's a SIN'. And that's all we get. It just doesn't add up.<br /><br />What does make White Hunter worth watching is the beautiful photography of the African landscape. Also good is the unexpected appearance of Timothy Spall (of Auf Wiedersehen Lads fame) as Hodkins, the eccentric Bush pilot. He's not great either, but he does his best. Finally, Marisa Berenson, in the minor role of Kay Gibson (a.k.a. Katherine Hepburn) doesn't show up very often, but when she does, she's somehow riveting . Oh, and there's a really, really cute baby elephant.<br /><br />Clint Eastwood directed this film two years after he directed the excellent Bird (1988). Watch Bird instead.