Voordat Jim Davis zijn laatste en carrière rol als Jock Ewing in Dallas kreeg, had hij één gekwelde weg naar succes in Hollywood afgelegd. Hij maakte een veelbesproken debuut als de hoofdrolspeler van Bette Davis in Winter Meeting, een van haar slechtste films. Zijn vertolking van een oorlogsheld die op het punt staat priester te worden, werd met een massa kritische bulderlach ontvangen. Toch hield Davis vol en deed alles wat in zijn vermogen lag. Het Monster van de Groene Hel wordt als alles in zijn vermogen beschouwd.<br />Een wesp wordt de ruimte in gestuurd om de gevolgen te zien. Helaas stort de ruimtecapsule bij de terugkeer in de ruimte neer in het gebied van West-Afrika en de wesp is gegroeid tot het formaat van een pantsertank. En als klap op de vuurpijl stuurden de genieën die de raket stuurden ook nog eens een zwangere koningin mee, zodat we nu allerlei soorten van die Panzerwespen in Afrika hebben rondlopen.<br />Jim Davis wordt erop uitgestuurd om de rommel op te ruimen en komt een medische missionaris tegen die gespeeld werd door Vladimir Sokoloff. Albert Schweitzer was in die tijd nog springlevend en leidde zijn missie in West-Afrika. In 1958 zag niemand door wie Sokoloff gespeeld werd. De wespen stichtten een kolonie in de schaduw van een vulkaan. De rest kun je zelf wel bedenken.<br />Dit is typisch de science fiction uit de jaren vijftig, toen allerlei soorten straling de verklaring vormden voor deze wezens. In dit geval was het de straling van kosmische stralen, vermoedelijk afkomstig uit de pas ontdekte Van Allen-gordel rond de aarde.<br />Het slappe acteerwerk en de kleffe special effects maken van _Het monster uit de groene hel_ een geweldige cultfilm. Maar één ding komt precies op het juiste moment. Een Arabische figuur, gespeeld door Eduardo Ciannelli, sluit zich aan bij Davis en een van de inboorlingen, Joel Fluellen, om het gevaar van de aanwezige reuzenwespen het hoofd te bieden. Het is verbazingwekkend hoe religieuze verschillen in tijden van crisis plotseling kunnen wegsmelten.
Before Jim Davis got his last and career part as Jock Ewing in Dallas, he had one tortured path to Hollywood success. He had a much publicized debut as Bette Davis's leading man in Winter Meeting which was one of her worst films. His portrayal of a war hero about to enter the priesthood met with a ton of critical guffaws. Still Davis persisted and took any kind of work. The Monster from Green Hell qualifies as any kind of work.<br /><br />A wasp is sent up in space to see the effects. Unfortunately on re-entry the space capsule crashes in the region of West Africa and the wasp has grown to the size of a Panzer tank. To top it all off the geniuses sending up the rocket sent up a pregnant queen so we've got all kinds of those Panzer wasps running around Africa.<br /><br />Jim Davis is sent to clean up the mess and runs into a medical missionary played by Vladimir Sokoloff. Albert Schweitzer was very much alive at the time and running his mission in West Africa. No one in 1958 mistook who Sokoloff was portraying. The wasps set up a colony in the shadow of a volcano. You can figure out the rest.<br /><br />This is typical Fifties science fiction when all kinds of radiation was the explanation for these creatures. In this case it was the radiation from cosmic rays, presumably from the newly discovered Van Allen belt around the earth. <br /><br />Tepid acting and chintzy special effects make The Monster from Green Hell great cult stuff. One thing though that is timely. An Arab character played by Eduardo Ciannelli joins forces with Davis and one of the natives Joel Fluellen to combat the danger the giant wasps present. Amazing how religious differences can suddenly melt away in time of crisis.