Dit is het verhaal van een drietal jonge mensen dat op weg is naar de hel. Amy Blue en Jordan White zijn een tienerstel dat al 'heel lang' - 3 maanden - verkering heeft. Op een avond springt Xavier Red op de achterbank van Amy's auto en neemt hen mee op een krankzinnige, illegale reis door Greg Arraki's verwrongen visie op het jonge Amerika. Er is veel geklaagd over het 'buitensporige' geweld en de seks in deze film, maar juist die buitensporigheid is een deel van het verhaal - die zinloze buitensporigheid heeft de jeugd van Amerika langs een pad geleid waar de dood nauwelijks tot hen doordringt en intimiteit helemaal niet. Hij rouwt om de onschuld die ze nooit hebben gehad en om de liefde die ze uit de bloedige scherven van hun hart proberen te smeden. En hij fulmineert tegen het wijdverbreide en o zo vaderlandslievende geloof dat terugvallen in onverdraagzaamheid het antwoord is op de problemen van Amerika, vooral waar het de jongeren betreft. Misschien zoekt hij een derde optie, een die kinderen echt goeddoet, in plaats van ze te onderdrukken of ze in een onverantwoordelijke wereld te laten rondzwerven. Net als Amy heeft Rose een afschuwelijke jeugd gehad, en omdat ze haar woede en pijn in haar karakter heeft verwerkt, kan elk 15-jarig meisje dat heeft geleden onder degenen die haar hadden moeten beschermen dat begrijpen. Jordan is alleen maar op drift. Hij ontdekt dat Amy seks heeft met Xavier, en hij wijst het af <0xE2><0x80><0x93> een zacht, eerlijk 'wat dan ook, Amy'. Xavier speelt de duivel, hij kwelt en verleidt Amy en Jordan tot ze halsoverkop hun naargeestige, surrealistische avontuur beginnen. Uiteindelijk is dit het verhaal van Amy, en het verhaal gaat over isolement <0xE2><0x80><0x93> vandaar Amy's gefluisterde, nuchtere bewering aan het begin dat 'er gewoon geen plaats voor ons is in deze wereld'. , haar pogingen om contact te maken met beide jongens op de enige manier die ze kent, en dan haar nietsziende blik aan het eind.
Scaldingly angry and hateful, this is the tale of a trio of young people on a roadtrip to hell. Amy Blue and Jordan White are a teenage couple who have been dating "a really long time"- 3 months. One night Xavier Red jumps in the backseat of Amy's car and leads them on a mad, illicit journey through Greg Arraki's twisted vision of young America. Much has been made of the 'excessive' violence and sex this movie has, but that very excess is part of the point- that pointless excess has led the youth of America down a path where death barely registers, and intimacy doesn't at all. Greg Arraki *likes* these 3 characters. He grieves for the innocence they never even had and the love they try to fashion from the bloody shards of their hearts. And he rages at the widely held and ever-so-patriotic belief that regressing back into intolerance is the answer to America's problems, especially in regards to the young. Maybe he's looking for a third option, one that actually does children good, rather than oppressing them or leaving them to run wild in an irresponsible world. Rose McGowan once stated that Amy, with her sharp tongue and wounded eyes, is Rose herself at 15. Like Amy, Rose suffered a horrible childhood and because she put her fury and pain into her character, any 15-year-old girl who has suffered at the hands of those who are supposed to protect her can relate. Jordan is just adrift. He finds that Amy is having sex with Xavier, and he dismisses it- a soft, honest "whatever, Amy." Xavier plays demon-imp, tormenting and tempting Amy and Jordan headlong into their bleak, surreal adventure. Ultimately this story is Amy's, and the story is about isolation- hence Amy's whispered, matter-of-fact assertion at the beginning that "there's just no place for us in this world", her attempts to connect with both boys in the only way she knows how, and then her unseeing stare at the end.