Mensen die van deze film houden, kunnen zich daar zelfvoldaan over voelen, en wie kan hun dat kwalijk nemen? Dit is een van die zeldzame Amerikaanse romantische komedies over jonge mensen die geregisseerd hadden kunnen worden door Eric Rohmer. Er wordt veel gepraat en het is allemaal uiterst intelligent, soms bijna ondraaglijk intelligent, maar de jonge schrijver/regisseur Whit Stillman heeft een uitstekend oor voor een bon mot en hij neemt de dingen niet serieus. Hij schoffeert die slimme jonge New Yorkers, maar hij veracht ze niet; de komedie is vriendelijk en liefdevol.<br />Het speelt zich af te midden van de welgestelde New Yorkse debutantes die in de kerstperiode aan een rondreis van feestjes beginnen. Het is Jane Austen zeer veel verschuldigd en erkent dat door zo vaak mogelijk naar haar te verwijzen. Een ander referentiepunt is natuurlijk Woody Allen, toen Allen nog echt slimme New Yorkse komedies schreef en regisseerde. Het heeft zelfs een nerdachtige Woody Allen in de vorm van de pseudo-intellectueel Taylor Nichols.<br />Als het al een zwak punt heeft, dan is het wel dat de jongens veel beter als personages zijn ontwikkeld dan de meisjes, en in een goede, mooie, onbekende jonge cast komen de beste voorstellingen van Edward Clements als de held van de verkeerde kant van het spoor, of in dit geval, de verkeerde kant van de stad, en van Chris Eigeman als de knappe, breedsprakige, rijke jongen die bevriend met hem raakt (denk aan 'Emma'). Een juweeltje van een film.
People who like this film may feel smug for doing so and who could blame them. This is that rarest of rare things, an American romantic comedy about young people that could have been directed by Eric Rohmer. It's full of talk and it's all highly intelligent, at times almost unbearably so, but the young writer/director Whit Stillman has a wonderful ear for a bon mot and he doesn't take things seriously. He lampoons these smart young New Yorkers but he doesn't despise them; the comedy is gentle and affectionate.<br /><br />It's set among the well-heeled New York débutante set as they embark on a roundelay of parties over the Christmas period. It owes a considerable debt to Jane Austen and acknowledges this by referencing her as often as it can. Another reference point, of course, is Woody Allen when Allen was writing and directing genuinely smart New York comedies. It's even got a nerdy Woody Allen character in the form of Taylor Nichols' pseudo-intellectual.<br /><br />Indeed if it has a weakness it's that the boys are far better developed as characters than the girls and in a good, fine, unknown young cast the best performances come from Edward Clements as the hero from the wrong side of the tracks, or in this case, the wrong side of the city and from Chris Eigeman as the handsome, verbose rich boy who befriends him, (think "Emma" with the sexes changed). A little gem of a movie.