Het verhaal begint met een beschrijving van Hyde alsof hij een monster is dat zijn vrouw heeft vermoord. Hyde, met zijn harige kop en zware wenkbrauwen, rent een huis binnen dat vervolgens door een opdringende menigte in brand wordt gestoken. Jekyll, die er nu uitziet als een normaal mens, stapt uit een raam op de eerste verdieping en valt dood neer.<br />Maar (spoiler!) dertig jaar later blijkt dat zijn oude vriend dr. Lanyon Jekylls aantekeningen heeft vervalst om de Zoon van dr. Jekyll tot waanzin te drijven, zodat Lanyon het landgoed van Jekyll kan stelen... om zijn eigen fortuin te vervangen dat hij bij de verdediging van Jekyll sr. is kwijtgeraakt. Afgezien van de morele achteruitsprongen die Lanyon moet maken om van een heldhaftige vriend een beitelaar en moordenaar te worden, wordt er in de film nooit duidelijk gemaakt wie Mr. Hyde was. Om de jonge Jekyll krankzinnig te laten lijken, doet Lanyon alsof hij die aantekeningen maakt en verwisselt 'Acrostyn' voor een ander chemisch middel, zodat Jekyll junior harig wordt en slagtanden krijgt <0xE2><0x80><0x93> en dan flauwvalt <0xE2><0x80><0x93> in de enige transformatiescène van de film. Het is een vreemde medische doorbraak voor Lanyon dat hij failliet is gegaan als verdediger.<br />Of hallucineert de jonge Jekyll alleen maar over zijn transformatie? Lanyon schept er zelfs over op dat hij alleen maar de hysterie van de menigte nodig had om Edward Jekyll in een'monster' te veranderen. Maar een hallucinatie zou een nog groter bedrog zijn <0xE2><0x80><0x93> want het publiek ziet een daadwerkelijke transformatie nadat Edward bewusteloos is geraakt.<br />Dan meldt de slotkruip zelfvoldaan dat zowel Jekylls oorspronkelijke aantekeningen als Lanyons vervalsing bij Scotland Yard zijn gearchiveerd als een oplossing voor de mythe van Jekyll en Hyde. Hè? Wanneer is het een mythe geworden? De openingskruip, met de aftiteling! De film krijgt rekwisieten voor Mamoulians kleurenfiltertruc om beschilderde make-up in scène te zetten, bedacht voor de versie van Fredric March uit 1932. En Holmes Herbert uit die film verschijnt hier als politieman. Lester Matthews (de held van 'De weerwolf van Londen') speelt de advocaat Utterson, een personage uit Stevensons novelle dat meestal niet in de schermversies voorkomt. Alexander Knox, het toonbeeld van rectictude als 'Wilson', is net zo fantastisch manipulatief als Lanyon.<br />Blijkbaar was het de bedoeling om een monsterfilm te maken met een minimum aan dure make-upsessies, en het script lijkt talloze tegenstrijdige wijzigingen te hebben ondergaan. De productiewaarden zijn vrij mager, niet veel hoger dan een 3 Stooges uit die tijd; op een gegeven moment is Jekylls '1890' duidelijk een modern huis uit 1951 met een flagstone voorgevel. Maar de studio gebruikt de grote brandscène uit de opening heel slim om de film met een knal af te sluiten.<br />Maar die knal is nog steeds niet hard genoeg om alle onlogische en oneerlijke trucs die het verhaal op de kijker uithaalt te vergeten.
The story starts out talking about Hyde as if he were a true monster who had murdered his wife. It shows a furry-headed, heavy-browed Hyde running into a house which is then set ablaze by a pursuing mob. Jekyll, now looking like a normal human, steps out of an upper story window and falls to his death.<br /><br />But (SPOILER!) thirty years later, his old friend Dr. Lanyon is revealed to have falsified Jekyll's notes in a scheme to drive the Son of Dr. Jekyll mad, so Lanyon can steal the Jekyll estate...to replace his own fortune lost defending Jekyll Sr.<br /><br />Aside from the moral backflips Lanyon has to perform to go from valiant friend to chiseler and murderer, the movie never comes clean about who Mr. Hyde was. In order to make young Jekyll look insane, Lanyon fakes those notes and swaps "Acrostyn" for another chemical, so that Jekyll Jr. turns hairy and fanged - then faints - in the movie's only transformation scene. It's an odd medical breakthrough for Lanyon to have gone broke defending.<br /><br />Or is young Jekyll only hallucinating his transformation? Lanyon even boasts that he only needed mob hysteria to turn Edward Jekyll into a "monster." But a hallucination would be an even bigger cheat - because the audience sees an actual transformation after Edward is unconscious.<br /><br />Then the closing crawl smugly notes that both Jekyll's original notes and Lanyon's forgery are archived at Scotland Yard as a solution to the Jekyll/Hyde myth. Huh?? When did it become a myth? Opening crawl, meet end credits! The movie does get props for reusing Mamoulian's color-filter trick for revealing painted makeup in stages, devised for the Fredric March 1932 version. And Holmes Herbert from that film shows up here as a policeman. Lester Matthews (the hero of "The Werewolf of London") plays lawyer Utterson, a character from Stevenson's novella usually omitted in screen adaptations. Alexander Knox, the model of rectictude as "Wilson", is wonderfully manipulative as Lanyon.<br /><br />Apparently, the idea was to make a monster movie with a minimum of expensive makeup sessions, and the script seems to have had numerous contradictory revisions. The production values are fairly threadbare, not many steps up from a 3 Stooges short of the era; at one point, Jekyll's "1890" home is clearly a modern 1951 house with flagstone facing. But the studio cleverly reuses the big fire scene from the opening to close the picture with a bang.<br /><br />But that bang is still not loud enough to make you forget all the illogical and dishonest tricks the story plays on the viewer.