Dit is een van die films waar het 'artistieke' publiek dol op is <0xE2><0x80><0x93> een film die gewoon te 'diep' is voor de gemiddelde bioscoopbezoeker om te begrijpen of te waarderen. Hij trekt hetzelfde publiek dat een pot met urine met een kruis erin 'kunst' noemt. Cryptische getallen, vreemde, eclectische personages en fantastische decors vervangen elke karakterontwikkeling of samenhangende verhaallijn. Elke kritiek kan echter door het handjevol fans van de film met de ogen rollend worden weggewuifd. Je moet gewoon te dom zijn om het door te hebben, en je bent duidelijk veel te onontwikkeld om zelfs maar te proberen het je uit te leggen. Als je filosofie hebt gestudeerd en thee drinkt uit een porseleinen kopje met je pink uitgestoken, zou deze film je wel eens kunnen aanspreken. Voor de rest van ons... nou ja, kijk maar naar iets anders. Beter nog, ga naar het plaatselijke fastfoodrestaurant en laat je een smakelijke lunch voorzetten door een van die pseudo-intellectuele fans van deze film.
This is one of those films that the "artsy" crowd loves - a film that is just too "deep" for the average moviegoer to understand or appreciate. It appeals to the same crowd that calls a jar of urine with a cross in it "art." Cryptic numbers, odd eclectic characters, and fantastic settings substitute for any character development or cohesive story line. Any criticism, however, can be dismissed by the movie's handful of fans with derisive rolling of the eyes. You must just be too thick to get it, and obviously you're far too uneducated for them to even try to explain it to you.<br /><br />If you have a PhD in philosophy and drink tea from a little china cup with your pinkie finger extended, this film might appeal to you. For the rest of us...well, watch something else. Better yet, stop by the local fast food restaurant and allow one of those pseudo-intellectual fans of this film to serve you a tasty lunch.