Nadat ik de lyrische recensies op dit bord had gelezen, verwachtte ik een waardig stuk filmmaken te zien. Helaas komt het daar niet eens bij in de buurt. Het was in feite een van de saaiste, meest waardeloze stukken rotzooi die ik in lange tijd heb gezien. De regisseur stelt ons voor aan drie goede vrienden, en de commotie die het vertrek van een van hen bij de andere twee veroorzaakt. Om hun laatste avond te vieren, hebben ze niets beters te doen dan met een Elvis-troepje te knoeien en balspelletjes te spelen. En dat is de hele film, geloof me. Ten eerste zou het een film vanuit het hart moeten zijn, maar waar is het hart? We zien het niet, we voelen het niet... We zien het niet.' Het kan ons niet schelen wat voor mensen het zijn, want we kennen ze niet eens. De regisseur staat niet toe dat we ze leren kennen. Het enige wat we weten is dat ze een groep blanke schooiers zijn die door Hamburg zwerven. De reden en de achtergrond van hun diepe vriendschap? Daar mogen we ook geen glimp van opvangen... Om een simpele vergelijking te maken: zie _I Vitelloni_ van Fellini. Zie hoe de meester zijn personages aan ons voorstelt, en dat we uiteindelijk bijna vrienden met ze worden. Als ik zo'n film zie, denk ik aan de hongerige kinderen in Afrika... Het geld dat ze aan deze schooiers uitgeven zou hun zeker goed van pas komen... Kortom: verspil je tijd niet. Tijd is het kostbaarste op aarde. Wil je 20 minuten tafelvoetbal op het scherm zien? Ga dan echt tafelvoetbal spelen! Dat is veel leuker, dat verzeker ik je! Waarom die samenvatting 'Einde der tijden...'. Ik kan er niets aan doen... Als zo'n grote groep mensen denkt dat deze film een meesterwerk is, moet het het einde der tijden zijn, wanneer pure rotzooi voor grote kunst wordt aangezien. Jammer!
After reading the raving reviews on this board, I was expecting to see I worthy piece of film-making. Unfortunately, it's nowhere near it. In fact, it was one of the drabbest, most worthless piece of junk I've seen for a long time. The director introduces us to three close friends, and the commotion the departure of one of them causes in the other two. To celebrate their last night, they find nothing better to do than to mess with an Elvis stunt group and play foosball. And that is the whole film, believe me. First of all, it should be a film from the heart, but where is the heart? We don't see it, or feel it... We don't care about these people, because, in fact, we don't know them. The director doesn't allow our knowledge. All we know is that they are a group of white trash, wandering about Hamburg. The reason and background for their deep friendship? We aren't allowed to have a glimpse of it, neither... For a simple comparison, see Fellini's I Vitelloni. See how the master manages to introduce his characters to us, and in the end we almost become friends with them. Seeing a movie like this, I think of the hungry children in Africa... The money spent on this trash would certainly serve them well... In short: don't waste your time. Time is the most precious thing on Earth. Do you want to see some 20 minutes of foosball playing on screen? Go and play foosball for real! It's more fun, I assure you! Why the summary "End of times...". I can't help it... When such a large group of people thinks this film is a masterpiece, it must be the end of time, when pure trash is taken for great art. Shame!