Hoewel het Japanse theater in het westen een nieuwe hoogte heeft bereikt, zijn er nog steeds een paar dummy's te zien. De premisse van 'Drakenkop' is geweldig: 3 studenten overleven een treinongeluk in een tunnel op weg van school naar huis. Een van hen besluit de tunnel uit te gaan en op welke manier dan ook aan de oppervlakte te komen waar ze merken dat Japan drastisch veranderd is. Totale vernietiging zo ver het oog reikt van een onbekende oorzaak. Deze premisse opent de deur naar VEEL mogelijkheden, maar de film is niet echt angstaanjagend. Het probleem dat ik had, was dat de film een gevoel geeft van een samenleving in maanden of jaren van desintegratie, niet in dagen. Er zijn kinderen die een MAJOR-hersenoperatie hebben ondergaan en volledig zijn hersteld, volledig gedegenereerde mensen die erop uit zijn zichzelf en de studenten die hen vinden te doden, en een wat zwakke verklaring voor de magnetische krachten op de hersenen. Afgezien van de oorspronkelijkheid levert deze film niet wat zo veel andere Japanse films wel goed doen.
While Japanese theater has reached a new height in the west, there are still some duds to be seen. The premise of "Dragonhead" is a great one, 3 students survive a train wreck in a tunnel on the way home from school. One of them decides to get out of the tunnel and get to the surface any way possible where they find Japan changed drastically. Total destruction as far as the eye can see from an unknown cause. This premise opens the door on LOTS of possibilities, but the film falls short of any real scares. The problem that I had was that the film has a feel of a society in months or years of disintegration, not days. There are kids that have had MAJOR brain surgery and fully recovered, fully degenerated people out to kill themselves and the students that find them, and a somewhat weak explanation of magnetic forces on the brain. Originality aside, this film fails to deliver what so many other Japanese films do well. Skip this one.