Net als zijn voorganger speelt _High School Musical 2_ zich af in het seizoen van de première <0xE2><0x80><0x93> namelijk in de zomer (de vorige keer was het winter). De film begint met de monotone stem van de dramadocente juffrouw Darbus in de klas. De kinderen begonnen 'zomer' te scanderen terwijl de klok langzaam aftelde naar drie uur's middags. Toen gooiden ze hun papieren in de lucht rond een enigszins ongemakkelijke Troy Bolton en begonnen te zingen wat ik het slechtste nummer van de film vind <0xE2><0x80><0x93> 'What Time Is It?' Dat eigenlijk 'What Time Is It? I Think This Song Is Lasting Forever' had moeten heten. Na de eerste keer kijken leek de film een beetje... o, hoe zeg je dat? Een beetje gehaast. Er waren ongeveer 10 liedjes (inclusief remixen) tegenover de 9 in de eerste film, maar door de manier waarop ze werden gepresenteerd, voelden ze een beetje tegen elkaar aan gedrukt. Zo zijn er bijvoorbeeld 3 liedjes van de eerste twintig minuten. Als iemand die voor de première niet voortdurend naar Disney Channel had gekeken om vertrouwd te raken met de liedjes, had ik het gevoel dat ze (soms) zo snel op me afkwamen dat ik er niet echt van kon genieten.<br />Dus keek ik de volgende dag weer naar de film.<br />Toen besefte ik dat veel van de liedjes niet zo memorabel waren als in de eerste film. Ik zong niet 'You Are the Music in Me'. De meeste films zijn uitstekend in de bioscoop, maar de meeste lijken niet zo goed en blijven niet zo goed hangen als je niet voor de tv zit. In dat opzicht sloegen de producers de plank mis. 'What Time Is It?' was de tweede keer niet leuker dan de eerste.<br />Ik heb meer dan eens de mening gehoord dat HSM 2 een betere film was dan het origineel. Het excuus is dat de personages in deze film 'gerijpt' zijn en dat het over opgroeien gaat. Ik ben geneigd het met die invalshoek oneens te zijn. Wat ik leuk vond aan de eerste film was dat alles nieuw was. Troy en Gabriella begonnen elkaar net te leren kennen en hun liefde voor zingen te erkennen, en de ongemakkelijke momenten en de opbouwende chemie waren absoluut aanbiddelijk om naar te kijken. Hun 'vrienden' begrepen zoveel niet, dat ze probeerden hen te veranderen.<br />Een film over hoe ze volwassen werden zou geweldig zijn geweest <0xE2><0x80><0x93> als die film echt had bestaan. Er is nooit veel belangstelling geweest voor een sterke plot, dus is het niet verbazingwekkend dat, hoewel er nu een nieuwe focus is op de universiteit en de toekomst, die meer dan een beetje verkeerd wordt voorgesteld. Uiteindelijk werd er veel gewicht toegekend aan het leven in het moment. Het is waar dat we eraan moeten denken onze vrienden dicht bij ons te houden, ook al zou de toekomst kunnen betekenen dat we ieder onze eigen weg gaan, maar ik had het gevoel dat de film deze boodschap niet in een realistische context overbracht.<br />Als het op de groeiende personages aankwam, was het duidelijk dat sommige mensen niets leerden <0xE2><0x80><0x93> namelijk Troys 'beste vriend' Chad. Hoewel zelfs Sharpay in de film een onverwachte goedheid toonde, was Chad min of meer dezelfde zelfingenomen lul als in de eerste film. Destijds gaf hij leiding aan de pogingen om Troy te veranderen door hem af te leiden van het zingen. Nu laat hij hem, om te voorkomen dat Troy in iemand anders verandert, links liggen en toont geen enkel begrip. Het was misschien verstandig van Chad dat hij besefte dat Troy, hoewel hij spaarde voor een auto, van plan was een studiebeurs te krijgen. Zijn motieven waren misschien nobel en Troy was misschien een beetje misleid, maar zijn houding was niets minder dan ergerlijk. Maar dat was niets nieuws. Ryan was een van de personages die de meeste groei doormaakte in de film. De rol van'stomme slaaf' die hij in de eerste film had, was echt amusant, maar het was ook goed om hem in High School Musical 2 als een meer ontwikkelde en afgeronde personage te zien.<br />Ook al waren er beslist goedkope momenten in de film <0xE2><0x80><0x93> namelijk al dat gepraat over'veranderingen' en 'de zomer redden'. Er waren beslist ook momenten van verlichting. De overeenkomsten met de eerste film zijn niet moeilijk te missen, maar ik merkte dat ik ze prettiger vond dan het gevoel te hebben dat ik dezelfde film opnieuw zag. Gabriella heeft weer een (zo'n beetje) solo, Troy moet een moeilijke beslissing nemen, maar deze keer zonder de garantie dat hij een compromis kan sluiten. Sharpay is weer helemaal zichzelf en remixt een van de liedjes naar haar eigen smaak. Alleen is ze deze keer nog grappiger dan de vorige keer. Haar liedjes behoorden tot mijn favorieten. Maar uiteindelijk, toen Zac Effron en Vanessa Anne Hudgens samen gingen zingen, gebeurde de magie echt. Hoe afgezaagd de tekst die ik net had gehoord ook was, ik was dol op die momenten.<br />Deze keer is er ook iets nieuws. Troy zingt in zijn eentje <0xE2><0x80><0x93> toevallig een van de beste nummers van de film <0xE2><0x80><0x93> en Lucas Grabeel en Corbin Bleu zingen samen 'I Don't Dance', een nummer waarin swingdansen, hiphop en honkbal samenkomen om iets geweldigs en origineels te maken. Het meest recente moment van de film, absoluut.<br />Dus uiteindelijk hebben we een interessante paradox. In sommige opzichten heeft High School Musical 2 niet de magie van de eerste film. Maar tegelijkertijd kan ik het nog een keer zien, en nog een keer, en nog een keer.<br />*ZUCHT* 7/10 sterren.
High School Musical 2, like its predecessor, is set in the season of its release- namely, summer (last time it was winter). The movie begins with drama teacher Miss Darbus droning on in the classroom. The kids began to chant "summer" as the clock slowly counted down to 3 PM. Then they threw their papers in the air around a slightly uncomfortable Troy Bolton, and began singing what I consider the worst song of the film- "What Time Is It?" Which should have been called "What Time Is It? I Think This Song Is Lasting Forever." Upon the initial viewing, this movie seemed kind of...oh, how do you say? Rushed. There were about 10 songs (including remixes) versus the 9 in the first movie, but the way they were presented made them feel a little smooshed together. For example, there are 3 full-length songs within the first twenty minutes. As a person who hadn't been watching Disney Channel incessantly before the film's premiere to familiarize myself with the songs, I felt that they were coming at me so fast (sometimes) that I couldn't fully enjoy them.<br /><br />So I watched the movie again, the very next day.<br /><br />That's when I realized, that many of the songs were not as memorable as they had been in the first movie. I wasn't singing "You Are the Music in Me" the way I had been singing "What I've Been Looking For". Most are excellent in the movie, but many don't seem quite as catchy or stick with you quite as well when you're away from the TV. In that way, the producers struck out. "What Time Is It?" wasn't enjoyed by me any more the second time around than it was the first.<br /><br />I've heard the opinion more than once that HSM 2 was a better movie than the original. The excuse is that the characters "matured" in this film and it is about growing up. I am inclined to disagreement with that angle. What I liked about the first movie is that everything was fresh. Troy and Gabriella were just starting to get to know each other and to recognize their love for singing, and the awkward moments and building chemistry were absolutely adorable to watch. Their "friends" misunderstood so much, that they tried to change them.<br /><br />A film about them maturing and growing up would have been great- if that film had genuinely existed. HSM has never been loved for a strong plot, so it's no surprise that although there's now a new focus on college and the future, it's more than a little misrepresented. In the end, a lot of weight was put on living in the moment. True, we should remember to keep our friends close even though the future might cause us to go our separate ways, but I felt that the movie didn't communicate this message in a realistic context.<br /><br />When it came to the characters growing, it was clear that some people didn't learn anything- namely Troy's "best friend" Chad. Though even Sharpay showed some unexpected goodness in the movie, Chad was more-or-less the same self-righteous jerk that he was in the first movie. Back then, he spearheaded the effort to change Troy by distracting him from singing. Now, in the name of keeping Troy from changing into someone else, he gives him the cold shoulder and offers no understanding at all. Chad might have been wise to realize that although he was saving for a car, Troy was aiming to get a college scholarship. His motives might have been noble and Troy a bit misguided, but his attitude was nothing less than aggravating. What's new, though? Ryan was one of the characters that went throughout the most growth in the movie. The "dumb slave" persona that he had in the first movie was really amusing, but it was also good to see him coming into his own in High School Musical 2 as a more developed and rounded character.<br /><br />Even though there were definitely cheesy moments in the film- namely, all the talk about "changes" and "saving the summer" sounding kind of like a little kid's book- there were definitely redemptive moments too. The similarities between it and the first movie aren't really too hard to miss, but I found myself liking them rather than feeling like I was seeing the same film all over again. Gabriella has another (kind of) solo, Troy has to make a hard decision- only this time he makes it with no guarantee of being able to compromise. Sharpay is her usual self again remixing one of the songs to fit her own liking. Only this time, she is even more funny than before. Her songs were among my favorites.<br /><br />Though in the end, when Zac Effron and Vanessa Anne Hudgens came together to sing, the magic really happened. No matter how cheesy the line I just heard was, I loved those moments.<br /><br />There's also something new this time around. Troy has a solo- coincidentally one of the best songs of the movie- and Lucas Grabeel and Corbin Bleu come together to sing "I Don't Dance", a song where swing dancing, hip-hop, and baseball come together to make something great and original. Freshest moment(s) of the film, definitely.<br /><br />So in the end, we have an interesting paradox. In some ways, High School Musical 2 doesn't have the magic of the first. Yet at the same time, I can watch it again, and again, and again.<br /><br />*sigh* 7/10 stars.