Recensie:<br />Als ik een thematische vergelijking zou moeten maken, zou ik zeggen dat 'Knowing' van Andrew Proyas het actiefilmequivalent is van '2001: A Space Odyssey' (1968). Hoewel het geen meesterwerk is zoals '2001', suggereert 'Knowing' hetzelfde als '2001' deed: dat determinisme en toeval, een intelligent ontwerp en natuurlijke selectie <0xE2><0x80><0x93> de grote verschillen in standpunten over de aard van ons bestaan <0xE2><0x80><0x93> uiteindelijk niet tegenstrijdig zijn; ze kunnen tegenpolen zijn van een groter geheel. Op Lucinda's school is er een ceremonie waarbij een tijdcapsule wordt geopend. Vijftig jaar geleden werd een klaslokaal vol leerlingen gevraagd om een tekening te maken van hoe ze zich de toekomst voorstelden en hun tekening in deze tijdcapsule te plaatsen. Lucinda, (Lara Robinson), een ogenschijnlijk gestoord kind in de klas, tekent de toekomst niet. In plaats daarvan maakt ze een schijnbaar chaotische opsomming van getallen. Nu, vijftig jaar later, krijgt John Koestler via zijn zoon die lijst in handen en begint hij een alarmerend patroon in de getallen te zien.<br />In sommige opzichten lijkt 'weten' op populaire hedendaagse mysteries als, bijvoorbeeld, de Da Vinci Code. Het hoofdgedeelte van de film volgt Koestler terwijl hij langs de oostkust holt op zoek naar aanwijzingen voor wat er aan de hand is en zichzelf geruststelt dat de lijst met getallen betekent wat hij denkt dat het betekent. Onderweg ontmoet Koestler Diane Wayland (Rose Byrne), de dochter van de schrijfster Lucinda, en Dianes dochter Abby (alweer Lara Robinson). Ze beginnen aan een missie om de ontbrekende aanwijzingen te vinden voor het ontdekken van het geheim van de getallen. Ondertussen worden ze achtervolgd door mysterieuze, bleke mannen die door Caleb en Abby 'het fluistervolk' worden genoemd.<br />Net als in de vorige films van Andrew Proyas 'Dark City' (1998) en 'I, Robot' (2004) is hier zowel visueel als filosofisch voedsel voor de gedachten aan het werk. De centrale vraag van 'weten' wordt duidelijk aan het begin van de film gesteld door de personage van Cage, wanneer hij zijn studenten tijdens een college vraagt of ze denken dat het universum inherent deterministisch is of dat het een reeks willekeurige gebeurtenissen is. Zoals we weten, suggereert het determinisme dat een hogere intelligentie het bestaan regelt, terwijl willekeur wijst op een zinloze reeks toevalligheden die tot ons bestaan heeft geleid.<br />Ik heb altijd gedacht dat het determinisme, zonder willekeur en vice versa, een beperkte manier is om over de aard van de dingen te denken. We hebben zo'n frustrerende neiging om wederzijds exclusieve antwoorden te zoeken. Voor mij suggereert 'weten' dat het universum in feite op grote schaal deterministisch is, maar dat het determinisme wordt gevoed door kleinere, willekeurige gebeurtenissen, als je begrijpt wat ik bedoel. Het einde is al geschreven, maar het wordt alleen bereikt door de beslissingen van individuen die dat einde proberen te vermijden.<br />Rating:<br />Op een schaal van één tot Casablanca is deze film een 'Big Fish' (2003).<br />Rationalisatie:<br />Om mijn eerlijke mening over deze film te geven, zou ik zeggen dat ik de ideeën die hij oproept intrigerender vind dan de film zelf. Dat is niet noodzakelijkerwijs iets negatiefs. De meeste films proberen helemaal geen kosmische ideeën op te roepen. De meeste films roepen alleen het idee op dat liefde goed is. 'Weten' is een gedachte die een film aanspoort die op tijd de eerbiedwaardige onderzoeksmethoden van detectives in ere houdt. Sommige van de rampen zijn echter prachtig, vooral het vliegtuigongeluk en de uiteindelijke ramp. Ik zou zelfs zo ver willen gaan om te zeggen dat de laatste tien minuten van de film 'Knowing' boven de meeste mystery-thrillers verheffen. De laatste tien minuten zijn visionair. Ze deden me denken aan '2001: A Space Odyssey'. En toch, als ik denk aan '2001: A Space Odyssey', moet ik toegeven dat 'Knowing' in vergelijking daarmee verbleekt.
Review:<br /><br />If I had to make a thematic comparison, I would say Andrew Proyas' 'Knowing' is the action film equivalent of '2001: A Space Odyssey' (1968). Though it is no masterpiece like '2001', 'Knowing' suggests the same thing '2001' did  that determinism and coincidence, intelligent design and natural selection - the great differing viewpoints on the nature of our existence - may not be at odds after all; they may be counterparts to a greater whole.<br /><br />Nicholas Cage plays John Koestler, an MIT professor who has recently lost his wife. He lives in a beautiful but shabby home in Lexington, Massachusetts with his ten year old son Caleb (Chandler Canterbury). At Caleb's school there is a ceremony where a time capsule is opened. Fifty years earlier a classroom of students was asked to draw pictures of how they pictured the future and to place their pictures in this time capsule. Lucinda, (Lara Robinson), a seemingly disturbed child in the class does not draw the future. Instead she lists a seemingly chaotic sequence of numbers. Now, fifty years later, John Koestler gets a hold of this list through his son and begins to see an alarming pattern emerge from the numbers.<br /><br />In some respects, 'Knowing' is similar to popular contemporary mysteries like, say, 'The Da Vinci Code.' The main course of the film follows Koestler as he scampers throughout the east coast trying to find clues to what's going on and reassuring himself that the list of numbers means what he thinks it means. Along the way Koestler encounters Diane Wayland (Rose Byrne), the daughter of the numbers-writer Lucinda, and Diane's daughter Abby (Lara Robinson again). They embark on a mission to find the missing clues for discovering the secret of the numbers. All the while they are being pursued by mysterious, pale men called 'the whisper people' by Caleb and Abby. <br /><br />Like in Andrew Proyas' previous films 'Dark City' (1998) and "I, Robot" (2004) there is both visual and philosophical food for thought at work here. The central question of 'Knowing' is clearly stated at the beginning of the film by Cage's character when he asks his students in a lecture whether they think the universe is inherently deterministic or a series of random events. As we know, determinism suggests a higher intelligence controls existence while randomness implicates a meaningless sequence of accidents led to our existence.<br /><br />I've always thought determinism excluding randomness and vice versa is a limited way to think about the nature of things. We have such a frustrating inclination to seek out mutually exclusive answers. For me, 'Knowing' suggests that the universe is in fact deterministic on a grand scale but that determinism is fueled by smaller, random occurrences, if that makes any sense. The end is already written but it is only reached through the decisions of individuals trying to avoid that very end.<br /><br />Rating:<br /><br />On a scale of one to Casablanca, this film is a "Big Fish" (2003).<br /><br />Rationalization:<br /><br />To express my honest opinion about this film, I'd say I thought the ideas it evokes are more intriguing than the film itself. This is not necessarily a bad thing. Most films do not attempt to evoke cosmic ideas at all. Most films only evoke the idea that love is good. 'Knowing' is a thought provoking film that banks on time honored sleuth plot devices. Some of the disaster sequences are exquisite though, especially the plane crash and the final disaster. I would even go so far as to say that the final ten minutes of the movie is what elevates 'Knowing' above most mystery-thrillers. The last ten minutes are visionary. They made me think back to "2001: A Space Odyssey." And yet, when I think about "2001: A Space Odyssey" I must admit that 'Knowing' pales in comparison.