Ik denk dat cartoons meer kans hebben om ongecensureerde dingen te zeggen dan films. Deze toon werd in de oorlog aangeslagen, in een tijd dat de film noirs snel in opkomst waren. Wat dit doet, is het kinderverhaal dat we allemaal kennen opfrissen en bijschaven zodat het in de logica van de moderne maatschappij zou passen. En dit is waar het geniale in hem schuilt: Tex Avery slaagt erin om slechts in zeven minuten een aantal vragen te stellen: waarom gedraagt de wolf zich zo grillig, waarom valt hij zo stom voor de dame die aan het eind wint: de uitgebuite nachtclubdanseres, de suïcidale wolf of de wellustige oma? Al deze vragen zouden debiel hebben aangevoeld toen ik acht was en er gewoon van genoot als cartoonist. Maar het is verbazingwekkend om te zien hoe zoiets eenvoudigs zo'n complexiteit bereikt. En de animatie op zich is al vrij goed voor een van de beste films uit die tijd.
I think cartoons have a better chance of saying things uncensored than cinema. This toon was made during the war at a time when noir movies were rising fast. What this does is take the children story we all know and update it so it would fit the logic of modern society. And this is where its genius rests, Tex Avery manages to pose a number of questions only in seven minutes: why does the wolf behave so erratically, why does he fall so stupidly for the dame, who wins at the end: the exploited nightclub dancer, the suicidal wolf or the libidinous grandma? All these questions would have felt moronic when I was eight and simply enjoyed it as a cartoon. But it's amazing to see something so simple achieve such a level of complexity. And the animation per se is pretty good to, one of the best of the period