The Unknown is een fantastische film; ik vond de commentaren op de voorpagina van deze film niet zo leuk, dus dacht ik dat ik maar wat over de film zelf moest schrijven in plaats van een biografie van Lon en Browning. The Unknown is bijna 80 jaar later nog fris en afschrikwekkend <0xE2><0x80><0x93> het enige publiek dat zich zal laten afschrikken zijn de mensen die zo gewend zijn geraakt aan'realistische' cinema dat ze een verhaal dat niets afdoends heeft, niet kunnen waarderen. Dit is maar een oppervlakkig melodrama, want net als Lons andere grote triomfen in de film toont deze film een verhaal waarin de pijn en beproevingen van Lons personage maar al te voorspelbaar zijn... onderbroken door momenten van totale shock. Het is een verhaal van wanhoop en een man die gelooft dat hij recht heeft op wraak. De scène waarin Lon tranen van vreugde in zijn ogen krijgt bij het vooruitzicht het vriendje van Joan Crawford aan stukken gescheurd te zien worden, is onbetaalbaar. Zoals gewoonlijk doet Lon een beroep op onze beste sadistische instincten, terwijl hij tegelijkertijd oprechte sympathie opwekt voor zijn onmogelijke liefde. Deze film is een duister sprookje dat je onmogelijk kunt weerstaan, tenzij je te oud bent geworden om de donkere poelen die ware menselijke magie bevatten nog te kunnen waarderen.<br /><br />gecensureerd om er spoilers aan toe te voegen die waarschuwen voor spoilers.
The Unknown is a fabulous film; I didn't like the comments on the main page for this film so I thought I'd write some about this film itself, instead of a biography of Lon and Browning. The Unknown is fresh and horrifying almost 80 years later -- the only audiences who'll be thrown will the the ones who have gotten so used to "realistic" cinema that they don't appreciate a story whose very reason for being contains nothing conclusive. This is only a surface melodrama, for, like Lon's other great triumphs in film, this film presents a story in which the pains and tribulations of Lon's character are only too predictable.... broken by moments of complete shock. It is a story of desperation and a man who believes he is righteous in his vengeance. The scene where Lon's eyes well up with tears of joy in anticipation of seeing Joan Crawford's boyfriend torn to pieces is priceless. As usual, Lon appeals to our best sadistic instincts while also eliciting genuine sympathy for his impossible love. This movie is a dark fairy tale that it is impossible to resist unless you have grown too old in heart to appreciate the dark pools that contain true human magic.<br /><br />edited to add spoilers warning