Ghosthouse (La Casa 3) is een fatsoenlijke, maar slecht onderhouden spookhuiskoeler onder leiding van Umberto Lenzi (onder het pijnlijk duidelijke pseudoniem Humphrey Humbert). Het verhaal gaat over een jong meisje en haar demonische clown die rondspoken in een huis net buiten Boston. Twintig jaar eerder werden haar vader en moeder op brute wijze vermoord door de kwaadaardige clown, en de dochter stierf onder mysterieuze omstandigheden. Twintig jaar later horen twee studenten een noodoproep uit een kortegolfradio komen. Ze volgen het spoor naar het nu vervallen en vervallen huis en komen al snel twee broers, hun irritante zus en een vriendin van de broer tegen die in het huis kamperen. Al snel beginnen ze allemaal te sterven door toedoen van de kwaadaardige clown en het kleine meisje. Ghosthouse slaagt er grotendeels in een sfeervolle en spannende film te zijn, voornamelijk door het griezelige kinderrijmpje dat ofwel door het meisje ofwel door de clown wordt gezongen (het was moeilijk te bepalen wie het was). Het huis speelde een belangrijke rol in de afschuwelijke, melancholieke sfeer van de film. Voor de duidelijkheid: het was hetzelfde huis dat werd gebruikt in Lucio Fulci's minder dan begerenswaardige film HOUSE BY THE CEMETERY.<br />Ghosthouse had een behoorlijke hoeveelheid bloed, helaas niet te veel, en het was moeilijk om het te zien door de slechte belichting. Het acteerwerk was ook een beetje onevenwichtig en de acteurs waren slecht. Maar dat is te verwachten bij elke Italiaanse horrorfilm. Het einde was een beetje somber, maar een mooie manier om de film af te sluiten. Een ander punt dat ik met Ghosthouse had, was dat de acteurs ontzettend irritant waren en dat ze het allemaal verdienden om door de zure appel heen te bijten. Het einde voelde ook gehaast aan. Misschien was hun budget uitgeput en moesten ze op het laatste moment iets bedenken wat minder duur was.<br />Over het algemeen is Ghosthouse de moeite waard om te zien als je een fanatieke fan van Italiaanse horrorfilms bent. Zoals de meeste Italiaanse horrorfilms slaagt het erin om sfeervol en melancholisch te zijn. Helaas wordt het uiteindelijk gewoon een doorsnee horrorfilm over een spookhuis, met ongeïnspireerde optredens en belachelijke situaties. Het is vrij zeldzaam op video, maar het wordt wel op dvd uitgebracht in het Verenigd Koninkrijk. Zoek het alleen uit als je van dit soort films houdt.
Ghosthouse (La Casa 3) is a decent, yet flawed haunted house chiller directed by Umberto Lenzi (under the painfully obvious pseudonym, Humphrey Humbert. The story concerns a young girl and her demonic clown haunting a house just outside Boston. 20 years earlier, her mother and father were brutally murdered by the evil clown, and the daughter died under mysterious circumstances. 20 years later, two college students hear a distress call coming from a short wave radio. The trace it to the now decrepit and dilapidated house and soon meet two brothers, their annoying sister, and one of the brother's girlfriend camping at the house. Soon, they all begin to die at the hands of the evil clown and the little girl.<br /><br />For the most part, Ghosthouse succeeds at being atmospheric and suspenseful, mostly due to the creepy nursery rhyme that either the little girl or the clown sings (it was hard to determine who it was). The house was played a major part in the film's dreadful, melancholic atmosphere. For trivia, it was the same house used in Lucio Fulci's less than desirable, HOUSE BY THE CEMETERY.<br /><br />Ghosthouse had it's fair share of gore, unfortunately not too much of it, and it was difficult to see it due to the poor lighting. The acting was also a bit uneven and the dubbing of the actors poor. But that's to be expected with any Italian horror film. The ending was a bit downbeat, but a neat way to close the film. Another issue I had with Ghosthouse was that the actors were extremely annoying, and they all deserved to bite the bullet. The ending also felt rushed. Perhaps, their budget ran low, and they had to come up with something less expensive at the last minute.<br /><br />Overall, Ghosthouse is worth seeing if you are a die-hard fan of Italian horror. Like most Italian horror films, it succeeds in being atmospheric and melancholic. Unfortunately, it ends up just becoming a run-of-the-mill haunted house slasher flick with uninspired performances and ludicrous situations. It is quite rare on video but it receive a DVD release in the UK. Seek it out only if you enjoy these kinds of films.