Deze vroege aflevering van D.C. Fontana gaat dapper naar een punt waar TOS nooit eerder naar toe is gegaan <0xE2><0x80><0x93> naar de tijd van zijn eigen schepping: het eind van de jaren zestig. Een andere stoutmoedige grens voor de serie (voordien onderzocht, maar minder interessant, in Squire of Gothos) werd overschreden toen Tomorrow's Yesterday het gevoel voor humor van de show onderstreepte door <0xE2><0x80><0x93> typisch voor de serie <0xE2><0x80><0x93> de draak te steken met zijn eigen historische context. De oorspronkelijke serie werd nooit geëvenaard door een van zijn waardige opvolgers in het maken van commentaar <0xE2><0x80><0x93> of het nu komisch of serieus was <0xE2><0x80><0x93> op zijn eigen historische context. En hoewel niet vreselijk serieus, is Tomorrow's Yesterday een goed voorbeeld. De plot is vrij ingewikkeld en even onmogelijk (vanuit wetenschappelijk oogpunt) als de meeste dingen die in Voyager en Enterprise voor wetenschap doorgingen, maar de kracht van Fontana's dialogen en de optredens van de vaste bemanning en de gaststerren (Roger Perry is hierin geweldig) voeren de boventoon. Enterprise, op weg naar de aarde, wordt in de tijd teruggekatapulteerd door een katapulteffect dat betrekking heeft op de aantrekkingskracht van een ster aan het eind van de jaren zestig (jeetje, ik weet het, een natuurkundecollege zou hier misschien hebben geholpen, maar luister naar me). Het schip gaat het zwaartekrachtveld van de aarde binnen, gedeeltelijk uitgeschakeld en in een roterende baan. Ze worden ontdekt en als UFO gebrandmerkt, en er wordt een oorlogsvliegtuig gestuurd om een onderzoek in te stellen. De bemanning moet een manier bedenken om de tijdlijn te herstellen, een paar ongewenste gasten naar de aarde terugbrengen zonder zich te herinneren dat ze de Enterprise hebben bezocht, en natuurlijk terugkeren naar de 23e eeuw zonder het schip in stukken te scheuren.<br />De episode is goed geschreven, ondanks de belachelijke premisse, en heel goed gespeeld. De cinematografie is effectief, hoewel de effecten een van de slechtste van de serie zijn, en veel van de lange shots van het schip hadden waarschijnlijk moeten worden afgesneden. Kirk speelt een van zijn betere vechtscènes <0xE2><0x80><0x93> als je van dat soort dingen houdt.<br />Een onderhoudende episode, en een die een uitgangspunt voor de hele serie vormde <0xE2><0x80><0x93> de confrontatie met de eigen historische context van de show.
This early D. C. Fontana episode bravely goes where TOS never went before - to the time of its own creation - the late 1960s. Another bold frontier for the series (previously explored, but less interestingly, in Squire of Gothos) was crossed as Tomorrow is Yesterday established the show's sense of humor by - characteristically - poking fun at its own historical context. The original series was never equaled in any of its worthy successors in making commentary - whether comedic or serious - on its own historical context. And though not terribly serious, Tomorrow is Yesterday is a good example.<br /><br />The plot is fairly complicated and as impossible (from a scientific perspective) as most of what passed for science in Voyager and Enterprise, but the strength of Fontana's dialog and the performances of the regular crew and the guest stars (Roger Perry is great in this) carries it. Enterprise, on its way to earth, is catapulted back in time by a slingshot effect relating to the gravitational pull of a star, to the late 1960s (ya, I know, a physics class might have helped here, but bear with me). The ship enters earth's gravitational field partially disabled and in a decaying orbit. They are spotted and branded a UFO, and a warplane is sent to investigate. The crew must figure out a way to repair the time line, return some unwanted guests to earth without memories of visiting the Enterprise, and, of course, return to the 23rd century without ripping the ship apart.<br /><br />The episode is well written, despite the ridiculous premise, and very nicely acted. The cinematography is effective, though the effects are some of the worst in the series, and many of the long range shots of the ship should probably have been cut. Kirk engages in one of his better fight scenes - if you're into that sort of thing.<br /><br />An entertaining episode, and one that established a trope for the entire franchise - engagement with the show's own historical context. Recommended.