Heel goed gemaakte tv-film, met 3 verschillende verhalen. de eerste sterren zijn Roddy McDowall als een bastaardneef die zijn oom vermoordt om zijn geld, en daarna wordt hij achtervolgd door de geest van de oom die (dat denkt hij tenminste) dood is. Ossie Davis speelt ook een rol in deze aflevering en hij is geweldig. Dit is mijn persoonlijke favoriet van de drie. Roddy is vals en sluw als de neef, en als hij door het lint gaat is hij geweldig. De tweede ster is Richard Kiel als een kapitein van een concentratiekamp uit de Tweede Wereldoorlog die zich schuilhoudt in een Zuid-Amerikaanse stad, waar hij op een vreemde manier gefixeerd raakt op een idyllisch schilderij van een man die in een bergmeer zit te vissen. Het schilderij hangt in een museum, en daar hangt hij dag in dag uit alleen maar naar te staren, tot hij zich uiteindelijk tot het schilderij aangetrokken voelt. Het is een opluchting dat hij niet langer wordt achtervolgd door de politie als hij op het schilderij staat. Maar in werkelijkheid wordt hij herkend als een nazi die na de oorlog ter dood is veroordeeld, en een voormalige kampgevangene vertelt de politie over hem. Kiel rent naar het museum, vastbesloten om het leven op het schilderij voorgoed in te gaan. Maar hij maakt een grote, grote fout en zal tot in de eeuwigheid moeten boeten voor het schilderij en zijn misdaden tegen de mensheid. In de laatste aflevering speelt Joan Crawford de hoofdrol in een vrij eenmansstuk. Ze is een blinde, rijke vrouw die in een enorm penthouse in New York woont, en die een loser betaalt voor zijn hoornvliezen, zodat ze die in haar ogen kan laten transplanteren. Het gekke is dat ze maar ongeveer acht uur kan zien, en het kan haar geen zier schelen dat de man van wie ze de hoornvliezen afneemt voor altijd blind zal zijn. Ze laat de operatie doen, en als het tijd wordt om het verband eraf te halen, wordt de stad onmiddellijk in duisternis gedompeld. Ze probeert de acht uur lang via de donkere trappen uit het gebouw te komen, en als de zon opkomt is ze eindelijk terug bij haar appartement. Eindelijk ziet ze de zon, maar dat is het laatste wat ze doet.<br />Ik ben dol op deze film; en ik was ook dol op Night Gallery, maar deze film heeft 3 verschillende gezichtspunten en zou een groot publiek aanspreken. Alle optredens zijn uitstekend. Steven Spielberg regisseerde het Joan Crawford-gedeelte, 'Eyes'; het was een van zijn eerste regisseursopdrachten.
Very well made TV movie, with 3 different stories. the first stars Roddy McDowall as a bastard nephew who kills his uncle to take his money, then is haunted by the ghost of the uncle (or so he thinks) to death. Ossie Davis also stars in this episode, and he's wonderful. This is my personal favorite of the three. Roddy is snide and sly as the nephew, and when he starts to come unhinged he's marvelous. The second stars Richard Kiel as a WWII concentration camp captain hiding in some South American city, where he becomes strangely fixated with an idyllic painting of a man fishing in a mountain lake. The painting hangs in a museum, and he spends day after day in there just staring at it and eventually feels himself drawn into the painting. It's a relief to be hounded no longer by the war crimes police when he's in the painting. But back in reality he's recognized as a Nazi who was condemned after the war, and a former camp inmate tells the police about him. Kiel runs to the museum, intent on going into the life in the painting for good. But he makes a big, big mistake and will spend eternity paying for it and his crimes against humanity. The last episode stars Joan Crawford in a pretty much one-woman play. She's a blind rich woman, living in a huge penthouse apartment in NYC, who pays a loser for his corneas so that she can have them transplanted in her eyes. The kicker is that she will only be able to see for about 8 hours, and she doesn't care a bit that the man she takes the corneas from will be blind forever. She has the operation, and when the time comes to take the bandages off, the instant she does the city is plunged into a blackout. She spends the 8 hours trying to get out of the apartment building in the dark stairwells, and finally makes it back to her apartment when the sun comes up. She finally sees the sun, but it's the last thing she does.<br /><br />I love this movie; and I also loved Night Gallery, but this film has 3 different viewpoints and would appeal to a large audience. All the performances are excellent. Steven Spielberg directed the Joan Crawford segment, "Eyes"; it was one of his first director assignments.