Ik heb geen speciale gevoelens ten aanzien van of tegen het werk van Michael Moore, dus hopelijk zul je dit niet zien als een pro-Moore-aanval op nee-zeggers. De argumenten en bewijzen die worden aangevoerd zijn zwak en opgeblazen, en in de meeste gevallen hypocriet. Een typisch voorbeeld hiervan is het naast elkaar zetten van beelden van Moore die bij de uitreiking van de Oscars arriveert, terwijl demonstranten in de buurt tegen de oorlog demonstreren. In een poging te impliceren dat Moore gewoon een filmer op zoek naar roem is die liever met beroemdheden omgaat dan mee te doen aan het protest, slaat het nergens op als je bedenkt dat de inmiddels beruchte aanvaardingstoespraak van Moore (en de film zelf) meer voor de anti-oorlogszaak heeft gedaan dan een straatdemonstratie ooit zou kunnen doen. Ik ben een groot voorstander van films als tegenwicht voor de polemiek van Michael Moore, maar beschuldig hem alsjeblieft niet van het manipuleren van beelden om er vervolgens sinistere muziek aan toe te voegen. Een slecht gemaakte film die een slecht gemaakte zaak presenteert.
I don't have particular feelings for or against the work Michael Moore does, so hopefully you won't see this as a pro-Moore attack on naysayers. The arguments and supporting evidence presented are are weak and blown-up, and in most cases hypocritical. A typical example of this is juxtaposing footage of Moore arriving at the Oscars, while nearby protesters demonstrate against the war. Trying to imply that Moore is just a glory-seeking filmmaker who would rather hobnob with celebrities than join in the protest, the point falls flat when you consider how the now infamous acceptance speech made by Moore (and the film itself) did more for the Anti-war cause than a street protest ever could. I am all in favour of films to counterbalance the polemics of Michael Moore, but please don't accuse him of manipulating footage and then do exactly that, adding sinister music. A badly-made film presenting a poorly-made case.