Als oud-basketbal- en atletiekcoach van meisjes op de middelbare school en de middelbare school, genoot ik van de film. Hoewel hij technisch gezien geen goede weergave van het spel was, toonde hij wel met succes de vastberadenheid en toewijding van jonge sporters. Ik vond vooral de openingsscène, waarin de krachttraining voor het ontbijt werd getoond, erg mooi. Ik vond ook dat hij de groeiende belangstelling voor meisjessporten liet zien. De film was een feelgoodfilm die kon worden gebruikt om jonge meisjes te motiveren hun talenten in de competitieve sporten te ontwikkelen; hij kon ook worden gebruikt om jonge jongens te leren dat meisjes ook hard en lang werken om hun dromen te verwezenlijken en dat ze ook erkenning nodig hebben. Het leert ook hoe belangrijk het is om over jaloezie heen te komen en offers te brengen.
As a long-time girls' basketball and track coach on the junior high and high school levels, I enjoyed the movie. Although it was not technically sound in its portrayal of the game, it did show successfully the determination and dedication of young athletes. I especially liked the opening scene which showed the power workout before breakfast. I also liked how it shows the increasing interest in girls' sports. The movie was a feel-good movie that could be used to motivate young girls to pursue their talents in competitive sports; it could also be used to teach young boys that girls too work hard and long to achieve their dreams and need recognition too. It also teaches how important it is to get over jealousy and to make sacrifices.