Davandeh (De hardloper) is een filmische ode aan de geest van Amiro, een weesjongen die uitblinkt in wat hij doet, meer wil weten en verder kijkt dan zijn huidige grenzen en die kennis wil vergaren door middel van een formele opleiding die hem tot nu toe in het leven is ontglipt. De film is zonder enige twijfel een traktatie om naar te kijken.<br />Het eerste shot is van de jongen die een begroeting roept naar een ver zeeschip. Je vraagt je af wat er met hem aan de hand is. Naarmate de film vordert, kom je erachter dat hij een wees is. Hij is een normaal kind, dat ernaar verlangt meer te weten over de wereld buiten zijn directe grenzen - het grote schip en de vliegtuigen symboliseren deze zoektocht. Maar Amiro is dan ook geen normaal kind. Hij wil ook uitblinken binnen zijn bekende grenzen. Hij probeert meer drijvende flessen in zee te verzamelen dan andere weesjongens van zijn leeftijd, zodat hij meer kan verdienen en tijdschriften kan kopen met kleurige foto's van vliegtuigen. Hij is een eenling (hij woont in zijn eentje op een oud gestrand schip), maar hij wil graag bewijzen dat hij met zijn leeftijdgenoten mee kan rennen en ze verslaan in marathonraces achter een trein aan. In de film wordt Naderi's vaardigheid om hard te lopen drie keer onderstreept: eerst rent hij achter de trein aan en wint een psychologische wedstrijd met zijn leeftijdgenoten, dan rent hij achter een fietser aan die hem probeert te ontwijken door hem niet voor het koele water te betalen, en ten slotte rent hij achter een blok ijs aan dat hij heeft gekocht terwijl anderen proberen hem ervan te beroven, tegen een achtergrond van oliebranden. Maar zijn we in het echte leven niet allemaal 'lopers'?<br />Naderi's Amiro wordt groter dan het leven zelf in zijn volgende zoektocht. Hij blijft volharden in zijn pogingen het alfabet te leren door letterlijk op de deuren van de dichtstbijzijnde school te kloppen. Tegen het eind van de film reciteert Amiro de alfabetten die hij op school heeft geleerd, terwijl hij naar de symbolen kijkt van zijn queeste om de onbekende verre wereld te bereiken, buiten zijn fysieke gezichtsveld. Het is een letterlijke en figuurlijke queeste.<br /><br />Nog maar een dag geleden, toen hij Amir Naderi's film Aab, Baad, Khaak (Water, wind, stof) met Majid Niroumand (Amiro van Davandeh) had gezien, was de macht van Davandeh als grootse bioscoop enigszins verzwakt.<br /><br />Wat had Naderi's Aab, Baad, Khaak dat Naderi's Davandeh niet kon?<br />1. Davandeh sluit vrouwen volledig uit, wat Aaab, Baad, Khaak niet doet. Zelfs in de laatste zijn ze marginaal. 2. Davandeh draait om een individu, terwijl Aaab, Baad, Khaak kritiek heeft op de maatschappij zoals die gezien wordt door de ogen van een jongen. 3. Davandeh neemt temperaturen op (ijsblok versus brandende oliebronnen) maar Aaab, Baad, Khaak is in staat alle elementen van de natuur (waterwind, stof) vast te leggen die van invloed zijn op de gemiddelde Iraniër die aan de rand van de maatschappij leeft. 4. Amiro van Davandeh was iets meer dan levensgroot in zijn zoektocht naar kennis in tegenstelling tot zijn realistische rol in Aaab, Baad, Khaak. 5. Davandeh neigt naar verhulde politieke kritiek, terwijl Aaab, Baad, Khaak een puur sociaal en psychologisch essay is zonder duidelijke politieke ondertoon.<br /><0x3E> Waarom mijdt Naderi vrouwelijke personages? Waarom onderstreept Davandeh dat vreemde landen meer dan één bieden? Het is niet verwonderlijk dat Naderi deze films in Iran heeft gemaakt, op internationale filmfestivals prijzen heeft gewonnen en nu in de Verenigde Staten woont, ver van zijn geboorteland dat zijn creativiteit heeft gevoed.
Davandeh (The runner) is a cinematic ode to the spirit of Amiro, a young orphan boy who seeks to excel in what ever he does, to know more and look beyond his present boundaries, and to seek this knowledge through formal education that has eluded him thus far in life. Without a doubt, the movie is a treat to watch. <br /><br />The opening shot is of the young boy yelling out a greeting at a distant sea vessel. You wonder what is wrong with the kid. As the film progresses you learn that he is an orphan. He is a normal kid, yearning to know more about the world beyond his immediate boundariesthe big ship and aircrafts symbolize this quest.<br /><br />But then Amiro is not a normal kid. He also wishes to excel within his known boundaries. He tries to collect more floating bottles in the sea than other orphan boys of his age so that he can earn more and buy magazines with colorful pictures of aircrafts. He is a loner (he lives alone in an old grounded ship) but likes to prove his ability to run with his peers, and beat them in marathon races chasing moving trains. The film is called "The runner" as Amiro's running ability is underlined three times in the filmfirst he runs behind the train and wins a psychological race over his peers, then he runs after a cyclist who tries to avoid paying him for the cool water and catches up with him, and finally running with a block of ice that he has bought while others try to rob him of it, against a backdrop of oil fires. But then aren't we all "runners" of some sort in real life?<br /><br />Naderi's Amiro becomes larger than life in his next quest. He is persistent in his efforts to learn the alphabet by literally knocking on the doors of the nearest school. By the end of the film Amiro is reciting the alphabets he has learned in school while looking at the symbols of his quest to reach the unknown distant world, beyond his physical vision. It is a literal and figurative quest.<br /><br />Having seen Amir Naderi's film Aab, Baad, Khaak (Water, wind, dust) also with Majid Niroumand (Amiro of Davandeh) only a day before, Davandeh's power as great cinema was a trifle diluted.<br /><br />What did Naderi's Aab, Baad, Khaak present that Naderi's Davandeh could not?<br /><br />1. Davandeh totally excludes women, which Aaab, Baad, Khaak does not. Even in the latter they are marginal. 2. Davandeh revolves around an individual, while Aaab, Baad, Khaak is critical of society as seen through the eyes of a boy. 3. Davandeh captures temperatures (ice block vs. burning oil wells) but Aaab, Baad, Khaak is able to capture all the elements of nature (water wind, dust) that affect the average Iranian living on the fringes of society. 4. Amiro of Davandeh was somewhat larger than life in his quest for knowledge unlike his realistic role in Aaab, Baad, Khaak. 5. Davandeh leans towards veiled political criticism, while Aaab, Baad, Khaak is a pure social and psychological essay without obvious political undertones<br /><br />Why is Naderi avoiding female characters? Why is Davandeh underlining that foreign lands offer more than one's own (apart from financial disparities)? It is not surprising that Naderi having made these films in Iran, won accolades at international film festivals and now lives in the US far from his native land that provided fodder for his creativity.