Gary Goldberg, de schepper van Family Ties, vond Michael J. Fox bij zijn eerste auditie niet zo leuk, vond hem een beetje te veel de slimmerik uithangen. Maar bij zijn tweede poging benaderde Fox het op een andere manier en won de rol die hem tot een ster maakte. Hij werd al snel het middelpunt van de show als de door geld geobsedeerde tiener Alex P. Keaton. Je kon Meredith Baxter-Birneys teleurstelling wel begrijpen, want de show was gericht op haar personage als de moeder. Maar zij en de rest van de cast verdwenen zo'n beetje naar de achtergrond achter Fox. Niet dat hij niet werd gesteund door een grote groep artiesten. Michael Gross als de relaxte vader, Justine Bateman als de typische telefoonhakker, de tienerdochter met problemen, en Tina Yothers als de jongensachtige jongere zus. In latere jaren kwamen er een paar leuke toevoegingen bij: Scott Valentine als Batemans maffe vriendje, en Marc Price als de nerd van de buren, Skippy. Hoogtepunt in de loop der jaren was de Alex-aflevering over 18 jaar, de Alex verhuurt de kamers van het huis-aflevering, en ook de 4(!)-aflevering over een hartaanval, met de focus op Michael Gross' vaderfiguur, Steven. Bewijst dat er een grote misstap is begaan in hun laatste jaar, toen ze te sociaal bewust probeerden te worden. Episodes over het verbieden van boeken, olievlekken, giftige dampen uit huishoudelijke producten en racisme leken een beetje misplaatst en, wat nog belangrijker was, hadden niets met de komedie te maken. Het laatste hoeraatje was een redelijke aflevering waarin Alex naar New York verhuisde om investeringsbankier te worden. Maar de meeste aanbevelingen voor de serie waren de afleveringen uit de middelbare school, waar het schrijven op zijn best was. De serie moest ook een soort record hebben gevestigd met minstens 6 of 7(!) van die flashbackachtige afleveringen met fragmenten uit vroegere verhalen. Maar er was geen kwaad geschied.
"Family Ties" creator Gary Goldberg didn't like Michael J. Fox on his first audition, thought he played Alex a little too smart-assish. But on his second try, Fox approached it a different way and won the part that shot him to stardom. He quickly became the focal point of the show as the money obsessed teenager Alex P. Keaton. You could understand Meredith Baxter-Birney's disappointment, as the show was to be geared toward her character as the mother. But she and the rest of the cast pretty much faded into the background behind Fox. Not that he wasn't supported by a great group of performers. Michael Gross as the easy going father, Justine Bateman as the typical phone hogging, boy troubled teenage daughter, and Tina Yothers as the tomboyish younger sister. In later years some nice additions were Scott Valentine as Bateman's weirdo boyfriend, and making numerous appearances over the years was Marc Price as the nerdy next door neighbor, Skippy. High point episodes over the years were the Alex turns 18 one, the Alex rents out the rooms of the house one, and also the 4(!) part heartattack episode with the focus being on Michael Gross' father character, Steven. Shows major misstep occured during their final year when they tried to become too socially concious. Episodes dealing with book banning, oil spills, toxic fumes from household products, and racism seemed a bit out of place and more importantly, took away from the comedy. The last hurrah was a decent episode that saw Alex move to New York to be an investment banker. But most recommended from the series would be the shows middle years, where the writing was at its best. Show also must of set some sort of record with at least 6 or 7(!) of those flashback type episodes featuring clips of the past stories. But no harm done.