Ik weet niet precies hoeveel woorden de IMDb toestaat in de recensies, maar hoeveel het er ook zijn, het is bij 1/10 niet genoeg om het afschuwelijke 'Dracula versus Frankenstein' van Al Adamson goed te beschrijven. Het is moeilijk om te beslissen waar ik moet beginnen, want elk aspect van deze film is zo afschuwelijk. Hoe zit het met het acteerwerk, om te beginnen? Als Regina Carrol de meest getalenteerde actrice in een film blijkt te zijn, weet je dat je het zwaar te verduren krijgt! J. Carrol Naish (de andere Carrol in de film) speelt de rol van de in een rolstoel zittende dr. Frankenstein, die zich voordoet als de eigenaar van een kermisattractie. Hij is erbij betrokken, samen met de stomme idioot Lon Chaney jr. Naish ziet er vreselijk uit en speelt het alsof hij op het randje van seniliteit balanceert. Chaney heeft totaal geen tekst en staat alleen maar te kwijlen en zich als een dodo te gedragen. Er duikt een belachelijk uitziende Dracula op, met meer op zijn gezicht geverfd haar dan Groucho, die de brave dokter overhaalt om het oude monster van Frankenstein op te graven, dat een gezicht blijkt te hebben als een massa etterende paddenstoelen. Russ Tamblyn wordt ook in de strijd geworpen en speelt een gemene biker. Van de hoogten van 'West Side Story' in 1961 tot dit 'West Coast Gory' in 1971; hij had zijn agent moeten vermoorden! En zo hebben we, in deze film, afschuwelijk, bijna g<0xC3><0xAA>nant acteerwerk; een belachelijk verhaal dat weinig tot geen enkele zin heeft; Regina die onder invloed van lsd rondloopt in een motorbar; afzichtelijke belichting; onbeholpen regie; godsgruwelijke effecten; EN een paar afgrijselijke muzieknummers. Is het een wonder dat deze film als een kampklassieker wordt beschouwd? Behalve een of twee goeie kreten van Regina en een wandeling door het bos, biedt deze film weinig anders dan het kamp.
I'm not sure how many words the IMDb allows viewers to prattle on in their reviews, but whatever that word limit is, it is not enough by 1/10th to adequately describe the awfulness that is Al Adamson's "Dracula vs. Frankenstein." It's hard to decide where to begin even; every aspect of this picture is so singularly wretched. Howzabout the acting, for starters? When Regina Carrol turns out to be the most accomplished thespian in a film, you know you're in for a rough ride! J. Carrol Naish (the other Carrol in the picture) stars as the wheelchair-bound Dr. Frankenstein, masquerading as the owner of a carnival freak show. He is involved, along with mute idiot Lon Chaney, Jr., in experiments involving the decapitation of young women in order to procure a special type of fright-induced blood. (Don't worry...it didn't make much sense to me either.) This was both Naish's and Chaney's final film; what a sad way to go out. Naish looks terrible, and performs as if he were on the edge of senility. Chaney has no lines whatsoever, and merely stands around slavering and acting like a dodo. A ridiculous-looking Dracula pops up, wearing more painted-on facial hair than Groucho, and convinces the good Dr. to dig up the old Frankenstein monster, which turns out to have a face like a mass of festering mushrooms. Russ Tamblyn gets thrown into the mix as well, playing a nasty biker. From the heights of "West Side Story" in '61 to this "West Coast Gory" in '71; he should have killed his agent! So we have, in this film, horrible, borderline embarrassing acting; a ridiculous story that makes little to no sense whatsoever; Regina getting dosed with LSD and flouncing around a biker bar; atrocious lighting; inept direction; god-awful effects; AND a horrendous musical number or two. Is it any wonder that this picture is considered a camp classic? Besides one or two good screams from Regina and an atmospheric woods walk, this picture offers little besides the camp.