Wat valt er te zeggen over een tv-serie die als voornaamste doel heeft om zo afschuwelijk mogelijk te zijn, en die op de een of andere manier briljante komedie moet voorstellen? Ik kreeg de dvd maar nauwelijks door en ik stond ervan te kijken hoe afschuwelijk dit spul werkelijk is. De enige keer dat ik hardop lachte was toen John C. Reilly verscheen als dokter Bruse. Reilly is een heel goed acteur en het was de enige keer tijdens de serie dat ik echt hartelijk lachte. Als ik Johns impresario was, zou ik hem aanraden deze serie niet meer te doen, omdat het hem als acteur en kunstenaar te min maakt. Fred Willard komt ook op en hoewel ik dol ben op het werk van meneer Willard, kan hij niet...' Hij redt de scène waarin hij meespeelt, wat vrij flauw is. De serie is niet helemaal gespeend van humor, maar afgezien van John Reilly's werk heb ik het hele seizoen misschien 3 keer gelachen. De serie is eerder eng dan grappig.<br />Het is een vrij slechte indicatie van de kwaliteit van een serie als de afleveringen niet meer dan 11 minuten duren, en ik keek steeds op de dvd om te zien wanneer het afgelopen zou zijn. De 11 minuten lijken soms langer dan _Gejaagd door de wind_. De doelwitten van de satire lijken de plaatselijke kabelreclames te zijn, die in feite grappiger zijn dan de meeste dingen hier. De 'jus d'orange' is een van de stomste (niet 'grappig stom') schetsen die ik ooit heb gezien. Het 'editen', als je het zo kunt noemen, gaat niet op in rijm of rede, zelfs niet in artistieke zin. Het is allemaal willekeurig, en het is niet grappig of interessant.<br />Dit is geen briljante komedie, zoals sommigen hier zeggen. Ik begin echt genoeg te krijgen van mensen die alleen maar denken, aangezien deze show (en andere van zijn soort) mensen polariseert, waardoor ze automatisch kunst maken. Een of andere idioot hier op IMDb vergeleek deze show zelfs met Stravinsky's _De Rit van de Lente_, in die zin dat toen _De Rit van de Lente_ voor het eerst werd opgevoerd, het publiek geschokt was door de uitvoering ervan, en het publiek verdeelde. Die vergelijking is zo bevreemdend dat je ervan wankelt. Een paar levensregels... <br />1. Dat iets controversieel is, wil nog niet zeggen dat het briljant is. 2. Dat iets niet mainstream is, wil nog niet zeggen dat het goed is. 3. Dat iets als dit vreemd is, wil nog niet zeggen dat het goed is. 4. Dat iemand dit niet leuk vindt, wil nog niet zeggen dat hij naar Friends of Two and a Half Men kijkt. 5. Dat iets mensen polariseert, wil nog niet zeggen dat het kunst is.<br />Sommige mensen zeggen dat het met opzet surrealistisch is, maar dat is niet zo. Het is gewoon lui en onsamenhangend. Het heeft een paar overeenkomsten met Wonder Showzen van MTV, behalve dat Wonder Showzen in het eerste seizoen een paar heel creatieve veranderingen onderging (het tweede seizoen was niet zo goed... de drugs die ze gebruikten waren waarschijnlijk uitgewerkt). Ik denk dat veel mensen die denken dat deze show een soort verkeerd begrepen artistiek meesterwerk is, er gewoon veel te veel in zien, en dat het eerder het product van hun eigen verbeelding is dan een briljant idee van Tim en Eric.
What can one say about a TV show whose main objective is to be as deliberately awful as possible, and that somehow is supposed to be brilliant comedy? I barely made it through this disc, and I was astonished at how truly awful this stuff is. The only time I laughed out loud was when John C. Reilly showed up as Dr. Bruse. Reilly is a very good actor, and it was the only time during the show that I actually laughed heartily. If I was John's agent, I would recommend to him not to do this show anymore, as it belittles him as an actor and artist. Fred Willard also shows up, and while I love Mr. Willard's work, he can't rescue the scene he's in, which is pretty lame. The series isn't completely devoid of laughs, but aside from John Reilly's work, I laughed maybe 3 times during the whole season. The series is more creepy than funny. <br /><br />It's a pretty poor indication of a show's quality when the episodes are a mere 11 minutes long, and I kept checking the DVD to see when it was going to be over. The eleven minutes seem longer than Gone With the Wind at times. The targets of the satire seem to be local cable commercials, which are actually funnier than most of the stuff here. The "gravy robbers" is one of the dumbest (not "funny dumb") sketches I ever saw. The "editing", if one can call it that, is not done with any rhyme or reason, even in an artistic sense. It's all just random, and it isn't funny or interesting. <br /><br />This is not brilliant comedy, as some say here. I'm getting really tired of people simply thinking since this show (and others of its ilk) polarise people, that automatically makes its art. Some nimrod here on IMDb actually compared this show to Stravinsky's The Rite of Spring, in terms that when The Rite of Spring first appeared, the audience was shocked at the performance of it, and it split the audience. That comparison is so mind bogglingly off that one staggers at it. A couple of rules of life... <br /><br />1. Just because something is controversial doesn't make it brilliant. 2. Just because something isn't mainstream doesn't mean it's good. 3. Just because something like this is weird doesn't make it good. 4. Just because someone doesn't like this doesn't mean they watch Friends or Two and a Half Men. 5. Just because something polarises people doesn't make it art. <br /><br />Some have said it's deliberately surreal, but it isn't. It's just lazy and incoherent. It has some similar qualities to MTV2's Wonder Showzen, except Wonder Showzen had some real creative transitions in the first season (the 2nd season wasn't as good...the drugs they took must have worn off). I think many who think this show is some sort of misunderstood artistic masterpiece are just reading way too much into it, and it's the product of their own imaginations rather than any brilliance on the part of Tim and Eric.