Krankzinnig als een vos is een film met veel mankementen, maar die toch zijn verdiensten heeft. De film, die goed geacteerd (voornamelijk) en prachtig gefilmd is, heeft te lijden onder een slecht geschreven script en twijfelachtige regieaanwijzingen. De plot is, als je hem analyseert, eenvoudigweg onlogisch. De voice-overs doen meer om het verhaal te vertroebelen dan om het te verduidelijken.<br />Nate (Rees) verkoopt zijn historisch rijke maar vervallen huis, ontdekt dat de nieuwe eigenaars het willen slopen en besluit maandenlang in een grot aan de rand van het terrein te gaan wonen (in militaire kledij uit de Burgeroorlog). Als de eigenaars de stad uit gaan, trekt hij er weer in als kraker. Hij krijgt de sympathie en de hulp van de plaatselijke politie, de sheriff en de plaatselijke rechter, die hem steunen ondanks het feit dat hij duidelijk de wet overtreedt, en uiteindelijk drijven ze gezamenlijk en enigszins onverklaarbaar de nieuwe eigenaars weg.<br />Oké, we staan natuurlijk achter de meedogenloze projectontwikkelaars die het land verkrachten, maar wat heeft Nate in die grot precies bereikt, behalve dat zijn geestelijke gezondheid in twijfel wordt getrokken? En moeten we dan ook nog achter de mensen staan die het recht in eigen hand nemen en nepotisme en kleinburgerlijke politiek gebruiken om de wet te overtreden, alleen omdat ze niet van buitenstaanders houden? Wie zijn dan precies de slechteriken? De eerste filmrol van de Engelse acteur Roger Rees is over het algemeen goed, de problemen met zijn accent daargelaten, en Mary McDonnel geeft een heel aardige vertolking. Men heeft het gevoel dat ze het allebei beter gedaan zouden hebben als de regie wat coherenter was geweest. De cinematografie en de filmmuziek (van de componist David Kane uit Washington) zijn allebei eersteklas.<br />Alles bij elkaar vertegenwoordigt CLAF een aantal verloren gegane kansen.
Crazy Like a Fox is a deeply flawed film that nonetheless has its merits. Well acted (mostly) and beautifully filmed, the movie suffers from a ham handed script and dubious direction. The plot when analyzed simply doesn't make much sense. The occasional voiceovers do more to muddle the story than to clarify:<br /><br />Nate (Rees) sells his historically rich but dilapidated house, finds out the new owners want to tear it down and decides to live for months in a cave on the edge of the property (in Civil War military garb). When the owners go out of town he moves back in as a squatter. He elicits the sympathy and help of the locals, the sheriff and the local judge who back him up despite the fact he is clearly in violation of the law and collectively and somewhat inexplicably they eventually drive the new owners away.<br /><br />OK, sure we're sympathetic to ruthless developers raping the land, but what exactly did Nate living in a cave accomplish other than cast doubt on his sanity? And are we to be sympathetic to people who take the law into their own hands, and use nepotism and small town politics to usurp the rule of law simply because they don't like outsiders? Who exactly then are the bad guys?<br /><br />Shakespearean actor Roger Rees in his first film role is generally good, problems with his accent aside and Mary McDonnel gives a very nice performance. One feels that both would have done better with more coherent direction. The cinematography and the score (by Washington composer David Kane) are both first rate. <br /><br />All in all, CLAF represents opportunities lost.