SPOILERS (eeeeeeee!)<br />'Blackenstein' is een ongelooflijk amateuristische stoeipartij die niet eens als echte blasfemie kan worden beschouwd. Er zit geen actie in, en erger nog, geen houding. In plaats daarvan is het gewoon bedoeld om de trend te benadrukken om 'zwart' in de namen van beroemde monsters te stoppen, zoals 'Blacula' of 'Dr. Black & Mr. Hyde'. Het is het soort film dat bedoeld was om te spelen in een drive-in bioscoop, of om mensen alleen al door de titel naar een louche bioscoop te lokken. Het is een geweldig voorbeeld van een halfbakken ingekochte partij die haastig in productie wordt genomen, met slechts vage ideeën over hoe het eindproduct eruit zou moeten zien.<br />Bekijk, als je wilt, de plot: dr. Winifred Walker is een jonge vrouw die haar studie wil voortzetten bij een van haar professoren, dr. Stein, die de slimme naam van zijn universiteit draagt. Ze staat op een dag bij hem op de stoep (in zijn passend in gotische stijl in karton ingerichte herenhuis) en hij neemt haar onmiddellijk als zijn assistente aan. Winifred is verknocht aan haar vriend Eddie, die al zijn ledematen (en blijkbaar ook zijn persoonlijkheid) is kwijtgeraakt nadat hij in Vietnam op een landmijn is gestapt. Toevallig hebben de experimenten van dr. Stein te maken met DNA en het vervangen van lichaamsdelen (of iets dergelijks). De injecties van Stein genezen Eddies ledematen op wonderbaarlijke wijze, schijnbaar binnen een paar uur, maar het lot bemoeit zich ermee. Malcomb, de bediende van dokter Stein, neemt wraak op Winifred als ze zijn liefde afwijst. Malcomb verandert Eddies injecties en ze veranderen hem in een monster, compleet met een vierkant voorhoofd en een enorme afrokapsel. Wat dan ook.<br />Aangezien de makers van de film het gevoel hebben dat een 'Frankenstein'-film een kerker nodig heeft, verbannen Winifred & dokter Stein Eddie om onverklaarbare redenen naar een cel in de kelder nadat zijn resultaten slecht blijken te zijn. Ze zijn zich ook niet bewust van het feit dat hij's nachts naar buiten gaat om nachtelijke plunderingen te plegen. Het verhaal neemt alle vrijheid om te werken in alle mogelijke Frankenstein/krankzinnige-dokter clichés, zelfs tot op het absurde af: borrelende bekerglazen, knetterende elektroden, ongepaste donder & bliksem en een monster met verwarrende motieven. De vreselijk gekunstelde dialoog wordt in alle opzichten door niet-acteurs gebracht. Eén hilarische scène gaat over Liz Renay als slachtoffer dat een paar minuten verschijnt en dan wordt opengereten door Eddie, die haar ingewanden opeet. Haar optreden is het enige geloofwaardige in de hele film.<br />Maar dat is nog niet alles. Een ongelooflijk onnozel soulliedje zweeft over de titelrol. De Halloween-achtige geluidseffecten mogen niet worden gemist, en ook niet...' Ik mis de scène in een nachtclub waarin Cardella De Milo voorkomt, voorafgegaan door een ceremoniemeester die een pijnlijk ongrappige grap vertelt. En, ach, laat me eens kijken... Ik kan de hilarische, ongepaste muziek die van tijd tot tijd opduikt niet weglaten, die schok en spanning biedt terwijl de acteurs op hun gemak door de gangen lopen of doelloos om zich heen kijken. De aanvalsscènes worden ook nog eens uitgevoerd zonder enige spanning of logica, waarbij veel van de'slachtoffers' zich rechtstreeks in de uitgestrekte armen van het monster werpen. Een bijzonder dom slachtoffer weet op de een of andere manier aan het monster te ontsnappen, maar vergeet opeens hoe ze op een ladder moet klimmen, waardoor het ongelooflijk trage wezen haar van achteren kan besluipen.<br />Het is een onbeholpen montage, en grappenmakers merken meestal het verschijnsel van Winifreds dood op. Het haar van Winifred veranderde drastisch van de ene naar de andere plaats delict. Ik mag hangen als een van de slachtoffers niet ook dezelfde jurk aanhad als Winifred, alsof niemand dat zou opvallen.<br />De film is één innovatief idee? De aftiteling loopt van boven naar beneden in plaats van van onder naar boven.<br />Ondanks dit alles ben ik het niet eens met iedereen die iets over deze film zei en zei dat hij niet de moeite waard was om naar te kijken. Je komt niet elke dag zo'n slechte film tegen. Wat had je dan verwacht met een titel als 'Blackenstein'? Ik vond hem geweldig.
SPOILERS (eeeeeee!)<br /><br />"Blackenstein" is an unbelievably amateurish romp that cannot even be considered true blaxploitation. It's got no action, and even worse, no attitude. Instead, this simply was designed to capitalize on the trend of inserting "black" into the names of famous monsters, like "Blacula" or "Dr. Black & Mr. Hyde". It's the kind of movie that was intended to play on the second bill of a drive-in feature, or draw people into a sleazy theater based on the title alone.<br /><br />Hilariously terrible on every level, this is compellingly awful viewing. In terms of film-making, "Blackenstein" is a great example of a half baked cash-in rushed into production with only vague ideas about what the final product was supposed to be like.<br /><br />Consider, if you will, the plot: Dr. Winifred Walker is a young woman seeking to continue her studies with one of her college professors, the cleverly-named Dr. Stein. She just shows up on his doorstep one day (at his suitably cardboard-Gothic style mansion) and he immediately takes her on as his assistant. Winifred is devoted to her boyfriend, Eddie, who has lost all of his limbs (and apparently his personality) after stepping on a land mine in 'Nam. Coincidentally, Dr. Stein's experiments involve DNA and the replacement of lost body parts (or something like that). Dr. Stein's injections miraculously restore Eddie's limbs, seemingly within hours, but fate interferes. Dr. Stein's servant, Malcomb, takes revenge on Winifred when she spurns his love. Malcomb alters Eddie's injections and they turn him into a monster, complete with a square forehead and a huge afro. Whatever.<br /><br />Since the makers of the film seem to feel as if a "Frankenstein" flick needs a dungeon, Winifred & Dr. Stein inexplicably banish Eddie to a basement cell after his results start turning out badly. They are also oblivious to the fact that he gets out at night to embark on nocturnal rampages.<br /><br />The story takes every liberty to work in any type of Frankenstein/mad-doctor cliché possible, even to the point of absurdity: bubbling beakers, crackling electrodes, inappropriate thunder & lightning, and a monster with confusing motivations. The dialogue, terribly stilted, is delivered by non-actors on all counts. One hilarious sequence involves Liz Renay as a victim who appears for a few minutes, only to be ripped open by Eddie, who eats her intestines. Her performance is the only believable one in the entire film.<br /><br />The absurdities don't stop there, though. An incredibly silly soul song floats over the title credits. The Halloween-style sound effects are not to be missed, and also don't miss the scene inside a nightclub that features Cardella De Milo, prefaced by an emcee who delivers a painfully unfunny joke. And ah, let's see...I can't leave out the hilariously inappropriate music that pops up from time to time, offering shock and suspense cues while actors walk leisurely through hallways or glance around aimlessly. The attack scenes are also executed with a complete lack of suspense or logic, with many of the "victims" hurling themselves directly into the monster's outstretched arms. One especially stupid victim somehow eludes the monster, yet suddenly forgets how to climb a ladder, allowing the unbelievably slow creature to sneak up behind her. <br /><br />The editing is inept, and goof-spotters usually notice the phenomenon of Winifred's hairstyle changing drastically from scene to scene. I'll be damned if one of the victims didn't have on the same dress as Winifred, too, as if nobody was supposed to notice.<br /><br />The film's one innovative idea? The credits roll from top-to-bottom instead of bottom-to-top.<br /><br />In spite of all of this, I don't agree with everybody who commented on this film and said it is not worth watching. It's not every day you come across a movie THIS bad. What did you expect with a title like "Blackenstein"? I adored it.