Misschien wel Woody's beste rol in zijn 'neurotische slede'-personage. Het script is een komische wervelwind, met te veel briljante scènes om op te noemen (ik kan de verleiding niet weerstaan om de komst van de blind date te vermelden <0xE2><0x80><0x93> de wanhopige voorbereidingen en de zielige introductie zijn grappig maar pijnlijk, omdat we allemaal in die positie hebben verkeerd; zijn demonstratie van de authentieke Chinese rijste-eettechniek is ook een klassieker). Het idee van het denkbeeldige alter ego van Bogart werkt goed, vooral in de climax van de film met Diane Keaton. In mijn boek behoort dit tot Woody's beste films.
Perhaps Woody's best effort in his 'neurotic schlep' persona. The script is a comic whirlwind, with too many brilliant scenes to enumerate (I can't resist mentioning the blind date's arrival - the desperate preparations and the pathetic introduction are funny but painful, in that we have all been in that position; his demonstration of authentic Chinese rice-eating technique is another classic). The device of the imaginary Bogart alter ego works well, especially in the climactic scene with Diane Keaton. In my book this ranks with Sleeper, Manhattan, and Annie Hall as Woody's best films.