De Oprah Winfrey Presents-bewerking van de Zora Neal Hurston-roman _Hun ogen keken naar God_ is een grote teleurstelling. Winfreys oppervlakkige bewerking haalt nauwelijks de oppervlakkige details van Hurstons roman aan en weet de geest van het geweldige boek waarop het gebaseerd is, niet te vangen. Winfrey zegt dat wijlen mevrouw Hurston trots zou zijn geweest op haar film; ik denk niet dat ze zo graag voor de doden zou willen spreken. Ik betwijfel of een auteur zijn werk zo zou willen zien afslachten als Winfrey dit boek op het witte doek heeft gebracht. Oprah Winfreys bewerking van Hurstons werk ontdoet het van zijn unieke identiteit door alle verwijzingen naar de Afro-Amerikaanse cultuur van die tijd te verwijderen. In plaats van een verhaal te vertellen over de rol van de zwarte vrouwen in de jaren dertig, over de kwesties van lichte en donkere huid, seksisme, symboliek en het prachtige zuidelijke dialect dat de personages tot leven bracht, krijgen we een gepasteuriseerde film waarin de zwarte cultuur wordt weggekookt alsof het een onreinheid is. Zonder die cultuur om ons te laten zien hoe het leven in Janies tijd was, mist de film een echt hart en een echte ziel. Daardoor worden de personages levenloos en eendimensionaal. Zonder ziel wordt Janie Crawford in deze film een totaal andere persoon dan in het boek wordt beschreven. Janie en ik zijn allebei vrijdenkende, onafhankelijke mensen. Ik zag Janie als een slet toen ze de jongen kuste. Als Nanny zegt: 'Zwarte vrouwen zijn de muilezel van de wereld', hebben de woorden geen betekenis. Haar huwelijk met de oude man lijkt een manier om Janies moraal te bewaren, niet om haar onafhankelijke manier van denken te onderdrukken. Omdat Winfrey heeft besloten alle voorbeelden van huiselijk geweld uit haar film te verwijderen, heeft Janie geen reden om bij haar eerste man weg te gaan. In het boek gaat ze bij de oude man weg omdat hij haar slaat. Op het witte doek lijkt ze lui en onverantwoordelijk, terwijl ze het werk op de boerderij haat. Als ze Joe Starks ontmoet, lijkt het me dat ze een goudzoeker is die het grote leven wil leiden. Als Janie met Joe Starks trouwt, verandert de film in een slecht liefdesverhaal. Hij wil haar bezitten; ze heeft er spijt van dat ze zich door hem heeft laten objectiveren. Hij wordt alleen kwaad als Amos haar begeert. De confrontatie tussen Joe en Janie was bedoeld om uit te groeien tot een vernederende ruzie die hem als man te gronde zou richten. Op het witte doek heeft het gevecht op de veranda geen bijsmaak, omdat Winfrey de tientallen scènes en het grootste deel van het geweld uit de film heeft weggelaten. Als Joe sterft, behandelt de film zijn dood met een gevoel van opluchting. Ik begon deze film echt te haten omdat Janie op het witte doek gewoonweg wreed leek. Ze werkte nog geen dag in haar leven en wilde nog liever het geld van haar man uitgeven dan om zijn verlies te rouwen. De relatie met Theemuts in het boek is niet zo liefdevol als op het witte doek. Winfrey besloot subjectief alle scènes uit haar film te schrappen waarin Theemuts Janie slaat in een poging hem tot een grote held te maken. Na een oppervlakkige verkering gaan ze de stad uit om geld uit te geven en een paar lauwe liefdesscènes te spelen. Winfrey doet alsof de mishandeling van Janie door Theemuts eerbaar is. Als hij Janies geld steelt om te gaan gokken, wordt het als nobel afgeschilderd. Janie vergeeft hem gewoon dat hij hun geld en hun auto heeft vergokt en ze gaan in een dorp vol hippies wonen. De klimatologische orkanen hebben totaal geen dramatiek. De scènes waarin de hondsdolle Tea Cake en Janie de strijd aangaan voordat ze hem doden hebben geen spanning en geen spanning. Oprah laat de begrafenisscène in het boek telkens weg, waarin Janie rouwt om het verlies van haar ware liefde. Wat echt belangrijk is, zijn de beelden die laten zien dat Janie ondanks haar tragedies nog steeds rijk is. Wanneer ze uiteindelijk naar de stad terugkeren, toont Janie absoluut geen berouw over het vermoorden van Tea Cake, de grote liefde van haar leven. Ze gaat vissen en dartelen alsof er niets tragisch in haar leven is gebeurd <0xE2><0x80><0x93> ze zegt glimlachend dat ze naar God kijkt. Die laatste opname van haar maakte dat mijn maag zich omkeerde. De Janie Crawford in deze film geeft me niet het idee dat ze tot de conclusie komt dat ze van zichzelf houdt. Ik zie haar als een losbandige, meedogenloze vrouw die zonder enige verantwoordelijkheid voor haar daden leeft. De mannen in haar leven waren alleen maar voer om haar leuke dingen te geven. Door de rijkdom van Joe Starks te erven werd ze iemand. Mooie boodschap Oprah. De Oscarwinnares Halle Berry is ongeïnspireerd in de rol van Janie. Ze doet zelf geen enkele moeite om het personage te verfraaien, ze slaapwandelt door haar rol en leest haar tekst alsof ze op de automatische piloot staat. Ze heeft geen enkele chemie met Reuben Santiago-Hudson of Michael Ealy. Nu ik alle optredens van Berry sinds 1989 heb gezien, kan ik echt zeggen dat dit de slechtste voorstelling van haar hele carrière is. Ze heeft zelfs meer moeite gedaan om in de verschrikkelijke B.A.P.S. op te treden dan om aan deze film te werken. Rueben Santiago-Hudson kan ermee door als Joe Starks. Hij doet zijn best in de rol, maar er is hier geen script voor hem om mee te werken. Terrence Howards vertolking van Amos stijgt uit boven het harteloze scenario. Hij voegt dimensies aan zijn rol toe, waardoor je de louche man die Janie van een afstand begeert, van verre ziet. Michael Ealy is een heel muffe Tea Cake. Hij is hier alleen maar om de met babyolie bespatte speelgoedjongen te zijn die zijn buikspieren en borstspieren laat zien en voor de camera glimlacht. Ruby Dee is sterk in haar kleine rol als kinderjuf. Ik denk dat als ze haar meer te doen hadden gegeven, ze de film zou hebben gestolen. Als je het boek niet hebt gelezen, doe dat dan alsjeblieft. Kijk niet naar die verknipte versie van de film die alles bederft waar wijlen mevrouw Hurston over schreef. De waarden die door deze film worden gestimuleerd, verraden de boodschap in het boek volledig.
The Oprah Winfrey Presents adaptation of the Zora Neal Hurston novel Their Eyes Were Watching God is a major disappointment. Winfrey's shallow adaptation barely skims the surface details of Hurston's novel and does not capture the spirit of the great book it is based on. Winfrey says the late Ms. Hurston would be proud of her movie; I don't think she should be so eager to speak for the dead. I doubt any author would want to see their work butchered the way Winfrey has done this novel on screen. Oprah Winfrey's adaptation of Hurston's work strips it of its unique identity by removing all the references to African-American culture of the time. Instead of telling a story that detailed the role of Black women in the 30's, detailed the light skinned/dark skinned intraracial issues, sexism, the dozens, symbolism, and utilized the wonderful Southern dialect that made the characters come alive, we get a pasteurized movie that boils away the black culture away like it was an impurity. Without that culture to show us what life was like in Janie's time the movie lacks a true heart and soul. This makes the characters lifeless and one-dimensional. Stripped of her soul, Janie Crawford in this movie becomes a totally different person than depicted in the novel. Because I never got to see the childhood that would have defined the characters' independent free thinking ways, I saw Janie as a slut when she kissed the boy. When Nanny says, "black women are the mule of the world" the words have no meaning. Her marriage to the old man comes off as a way to preserve Janie's morality not stifle her independent way of thinking. Because Winfrey decided to remove all instances of domestic violence from her movie Janie has no motivation for leaving her first husband. In the book she left the old man because he beat her. On screen she comes off as lazy and irresponsible when she hates doing the work on the farm. When she meets Joe Starks it looked to me like she was a gold-digger wanting to live the high life. When Janie gets married to Joe Starks the movie turns into a bad romance novel. He wants to possess her; she regrets letting him objectify her. He only gets angry when Amos is coveting her. The confrontation Joe and Janie had was supposed to build into a humiliating argument that destroyed him as a man. On screen the fight comes on the porch has no bite because Winfrey removed the dozens game and most of the violence from the movie. When Joe dies the film treats his death with a sense of relief. I really started hating this movie because Janie on screen seemed downright cruel. She barely worked a day in her life and was more anxious to spend her husband's money than grieve his loss. The relationship with Tea Cake in the book is not as loving as depicted on screen. Winfrey subjectively decided to leave out of her movie all those scenes in the book where Tea Cake beat Janie in an attempt to make him a big hero. After a flat courtship, they leave town to go on the road spending money and engaging in some lukewarm love scenes. Winfrey makes Tea Cakes' abuse of Janie seem like it's honorable. When he steals Janie's money to go gambling it's depicted as noble. Janie just forgives him for gambling away their money and car and they go off to live in a village full of hippies. The climatic hurricane sequence has no feeling of drama at all. The scenes where rabid Tea Cake and Janie face off before killing him have no tension and no suspense. Arbitrarily Oprah leaves out the funeral scene in the novel where Janie grieves the loss of her true love. What's really important are those frames showing that Janie is still wealthy in spite of her tragedies. Upon returning to town in the end Janie shows absolutely no sense of remorse about killing Tea Cake, the great love of her life. She goes fishing and frolicking as if nothing tragic has happened in her life swimming in the lake she says smiling that she's watching God. That final shot of her made my stomach turn. The Janie Crawford in this movie doesn't make me believe she comes to the conclusion that she loves herself. I see her as a loose gold digging ruthless woman who takes no responsibility for her actions. The men in her life were just fodder to give her nice things. Inheriting Joe Starks' wealth made her someone. Nice message Oprah. Oscar winner Halle Berry is uninspired in the role of Janie. She makes no effort on her own to add dimension to the character, sleepwalking through her part reading her lines as if she were on autopilot. She has no chemistry with Reuben Santiago-Hudson or Michael Ealy at all. Having watched all of Berry's performances since 1989, I can truly say this is the worst performance of her career. She actually put more effort performing in the terrible B.A.P.S than working on this movie. Rueben Santiago-Hudson is passable as Joe Starks. He does his best with the role but there's no script here for him to work with. Terrence Howard's portrayal of Amos rises above the heartless screenplay. He adds dimension to his role making you see the sleazy man coveting Janie from afar. Michael Ealy is a very stale Tea Cake. He's just here to be the baby oil splashed boy toy showing off his abs, pecs and smiling for the camera. Ruby Dee is strong in her small part as Nanny. I believe if they gave her more to do she would have stolen the movie. If you haven't read the book, please do so. Avoid watching this twisted movie adaptation that perverts everything the late Ms. Hurston wrote about. The values promoted by this movie totally betray the message in the book.