In de jaren zeventig en het begin van de jaren tachtig werd Tobe Hooper alom beschouwd als een van de beste horrorregisseurs die ooit het witte doek hebben gesierd. Als zijn akelige video uit 1974, The Texas Chainsaw Massacre, er niet was geweest, hadden we misschien nooit films als Slumber Party Massacre of een van de andere slasher-'massacre'-titels gezien. Misschien hadden we zelfs nooit klassiekers als Halloween gezien. Ergens in de loop van zijn carrière, toen hij samen met Steven Spielberg (Poltergeist) een joint venture opzette, kwam Hooper in een verschrikkelijke reeks van consequent slechte vorm terecht. Latere jaren brachten ongeïnspireerde pogingen als Crocodile, The Mangler en Night Terrors zijn bijna weergaloze cv volledig om zeep. Het was enigszins ironisch dat hij besloot een remake te maken van de gruwelijke slasher uit 1978 (The Toolbox Murders) op precies hetzelfde moment dat New Line Cinema zijn eigen meesterwerk (Chainsaw Massacre) vernieuwde.<br />De oorspronkelijke Toolbox-film is moeilijk te volgen, laat staan te reproduceren. Wat hij miste aan stijl en kwaliteit, maakte hij meer dan goed met bruutheid die nog nooit op zo'n nodeloze manier tot uitdrukking was gebracht. Sommige van de gruwelijk wrede scènes zijn bijna onmogelijk te vergeten en te zien hoe een gemaskerde maniak een spijkerpistool gebruikt om een naakte tiener af te slachten terwijl hij vrolijk neuriet alsof hij...' Het veranderen van een gloeilamp is een schoktactiek die sindsdien nooit meer zo effectief is gebruikt. Ik moet toegeven dat ik op meer van hetzelfde van Hooper had gehoopt en ik wist dat hij al had bewezen dat hij de kwaliteit had om de betovering van uiterst slechte horror-remakes te doorbreken.<br />De Lusman Arms is een hotel in Hollywood dat er al sinds het begin van de jaren twintig staat. In de openingsscène zien we hoe een jonge vrouw in een van de gastenkamers op brute wijze wordt vermoord door een met een hamer zwaaiende, in een zwarte lijkwade gehulde dreiging. Haar lichaam wordt de schaduwen in gesleept en het lijkt alsof niemand haar verdwijning opmerkt. Vervolgens ontmoeten we Nell en Steve Burrows (Angela Bettis en Brent Roam), een jong getrouwd stel dat nog maar net in de Lusman Arms is komen wonen. Steve is arts en brengt het grootste deel van zijn tijd buitenshuis door, waardoor Nell het met haar luidruchtige buren aan de stok heeft door de flinterdunne muren. De plaatselijke politie, die al twee repeterende acteurs heeft aangezien voor iemand die wordt afgeslacht, is niet erg onder de indruk van de overactieve verbeeldingskracht van de huisvrouw. Maar nadat ze het dieetgeschreeuw van haar buurvrouw heeft gehoord, begint ze te beseffen dat het complex meer met zijn geschiedenis te maken heeft dan je op het eerste gezicht zou denken. Nell gaat er uiteindelijk op uit om het mysterie van de verdwenen bewoners op te lossen, en wat ze ontdekt is schokkender dan ze ooit had kunnen denken.<br />Toolbox Murders is min of meer een indrukwekkende terugkeer naar de vorm van Tobe Hooper. Slasher Movies zijn altijd gemakkelijke sjablonen om wat regisseursfronsen los te maken, en het doorgewinterde horroricoon lijkt de kansen op te slokken om te schitteren van genoegen. Je kunt van tevoren al zien dat dit een stap vooruit zal zijn van de typische, oppervlakkige rotzooi van na _Scream_. De indrukwekkende score van Joseph Conlan houdt de spanning op het scherp van de snede, en de gekozen locaties bewijzen dat de film glibberig geproduceerd is. Hooper slaagt er uitstekend in om een doodgewone, alledaagse achtergrond net zo griezelig te maken als een spookkasteel, en de afloop is even opwindend als aangenaam. De twee hoofdpersonen zijn redelijk goed geacteerd, en de schrijver van het script krijgt veel lof toegezwaaid omdat hij de kijker de mogelijkheid heeft gegeven om sympathie op te brengen voor de hoofdpersoon. Er zijn genoeg mysterieuze verdachten om mee te doen aan een speurtocht in een reality-tv-marathon, en elk van hen zal je voldoende reden geven om te denken dat ze de gemaskerde maniak zouden kunnen zijn. Ik genoot vooral van de stotterende manager, die een blik vol uitgerukte menselijke tanden dat Nell in haar slaapkamermuur vond omschrijft als: 'Een deel van de charme en het karakter van het gebouw!' Op het moment dat ik dit schrijf, is Toolbox Murders noch in de Verenigde Staten, noch in Groot-Brittannië op dvd uitgebracht, wat enigszins onverklaarbaar is. Ik weet niet precies wat voor soort zaken dit op de kantoren van de boxen heeft opgeleverd, maar ik vind dat de film zeker een grotere status verdient. Er zijn een paar tekortkomingen die misschien Hoopers ervaring ondermijnen. Het gebruik van stereotypen gaat alle perken te buiten, en zodra een griezelige klusjesman met een gereedschapskist als een afgezaagd dwaalspoor opduikt, verliest de film iets van zijn geloofwaardigheid. Soms gedragen de personages zich met een onbeholpenheid die volkomen onzinnig is en die misschien een gebrek aan inspanning van de scenarioschrijver onderstreept. Slachtoffers stellen zich open voor de moordenaar.' De film is zo moorddadig dat je je afvraagt of ze misschien suïcidaal waren, en de regisseur slaagt er niet in ook maar iets toe te voegen aan de conclusie.<br />Er zullen vragen worden gesteld over de talloze gaten in de plot die in de loop van de film worden geslagen, maar persoonlijk vind ik dat ze een extra laagje mysterie toevoegen aan de synopsis. Het publiek hoeft niet altijd met de hand door een verhaal geleid te worden. Gaten kunnen worden opgevuld door een creatieve verbeelding, en dat is een deel van de schoonheid van de film.<br />_Toolbox Murders_ is niet zozeer een remake van zijn voorganger uit 1978 als wel een complete heropvoering. De film gaat over een moord met een spijkerpistool en een gelijksoortig gemaskerd moordthema, maar deze keer hebben we een intrigerende bovennatuurlijke glans, wat de film een tikkeltje interessanter maakt. Al met al is het de moeite waard om hem op te pakken. Gory (een vent wordt met zijn hoofd in halve ala Intruder gezaagd), spannend (de laatste stalkscènes zijn briljant) en goed om naar te kijken bovendien, dit is Hooper bijna weer op zijn best. Laten we hopen dat hij het goede werk kan voortzetten met zijn laatste avontuur <0xE2><0x80><0x93> Mortuary (weer een remake?).
Throughout the seventies and early eighties, Tobe Hooper was widely considered as one of the greatest horror directors ever to grace the silver screen. If it wasn't for his 1974 video nasty The Texas Chainsaw Massacre, then we may never have seen movies like Slumber Party Massacre or any of the other slasher 'massacre' titles. We may not have even witnessed classics like Halloween. Sometime after his career redefining joint venture with Steven Spielberg (Poltergeist), Hooper fell into an awful run of consistently poor form. Later years saw uninspired efforts like Crocodile, The Mangler and Night Terrors completely ruin his almost peerless resume. It was somewhat ironic then that he decided to direct a remake of the 1978 gruesome slasher (The Toolbox Murders) at exactly the same time that New Line Cinema were renewing his very own masterpiece (Chainsaw Massacre). <br /><br />The original Toolbox flick is a tough act to follow, let alone reproduce. What it lacked in style and quality, it more than made up for with brutality that has never been expressed in such a gratuitous fashion. Some of the gruesomely vicious scenes are almost impossible to forget and seeing a masked maniac use a nail gun to slaughter a naked teenager while he merrily hums away like he's changing a light bulb is a shock tactic has never been used as effectively since. I must admit I hoped for more of the same from Hooper and I knew that he had already proved that he had the quality to break the hex of extremely poor horror remakes.<br /><br />The Lusman Arms is a run down hotel in Hollywood, which has stood since the early twenties. In the opening scene we see a young woman get brutally murdered by a hammer-wielding black shrouded menace in one of the guest-rooms. Her body is dragged into the shadows and it seems that no one notices her disappearance. Next up we meet Nell and Steve Burrows (Angela Bettis and Brent Roam), a young married couple that have only just moved into the Lusman Arms. Steve is a doctor and spends most of his time out of the house, which leaves Nell suffering with her noisy neighbours through the wafer thin walls. Having already mistaken two rehearsing actors for someone being slaughtered, the Local Police are less than impressed with the housewife's overactive imagination. But after hearing the dieing screams of her neighbour, she begins to realise that the complex has more to its history than first meets the eye. Nell eventually heads out to solve the mystery of the disappearing residents, and what she discovers is more shocking than she could ever have expected <br /><br />Toolbox Murders is something of an impressive return to form from Tobe Hooper. Slasher Movies are always easy templates to unleash some directorial flair and the veteran horror icon seems to lap up the chances to shine with relish. You can tell from the off that this is going to be something of a step up from the typical post-Scream lowbrow trash. Joseph Conlan's impressive score keeps the tension running on a knife-edge, and the set locations prove that the feature has been slickly produced. Hooper does a great job of making an ordinary everyday backdrop like an apartment complex feel as creepy as a haunted castle and the conclusion is as exciting as it is enjoyable. The two lead characters are fairly well acted, and kudos to the scriptwriter for giving the viewer the option to sympathise with the protagonist. There are enough mysterious suspects to partake in a reality TV cluedo marathon and each of them will give you a good enough reason to think that they could be the masked maniac. I especially enjoyed the stuttering manager, who describes a tin full of torn out human teeth that Nell found in her bedroom wall as, "Part of the building's charm and character!" <br /><br />At the time of writing, Toolbox Murders has not yet been released in either the US or the UK on DVD, which is somewhat inexplicable. I'm not sure what kind of business this took at the box offices, but I believe that it does certainly deserve a bigger status. There are a few flaws that perhaps undermine Hooper's experience. The use of stereotypes is beyond belief; and as soon as a creepy toolbox-clutching handyman popped up as a hackneyed red herring, the movie lost a touch of credibility. At times the characters behave with a knack of ineptness that was totally nonsensical and perhaps underlined a lack of effort from the screenwriters. Victims leave themselves open to the killer's murderous advances in such a fashion that makes you wonder if they were suicidal, and the director fails to add anything remotely different to the conclusion. <br /><br />Questions will be raised about the numerous plot holes that are scattered throughout the runtime, but personally I feel that they add an extra layer of mystery to the synopsis. Audiences don't always need to be hand-guided hand through a story. Gaps can be filled by a creative imagination and that is part of the beauty of cinema. <br /><br />Toolbox Murders is not so much a remake of its 1978 ancestor as it is a complete re-imaging. Yes there's a nail gun murder and a similar masked killer theme; but this time around we have an intriguing supernatural sheen, which makes the movie a tad more interesting. All in all this is well worth picking up. Gory (one guy gets his head sawed in half ala Intruder), suspenseful (the final stalking scenes are brilliant) and well watchable to boot, this is Hooper almost back to his best. Let's just hope that he can keep up the good work with his latest adventure - Mortuary (another remake?).