Deze film is ongeveer 30 jaar oud. Ik weet niet of hij op band of op dvd is uitgebracht. Hij heeft ongeveer twee weken op het toneel gestaan, deels als gevolg van een slechte recensie, maar niemand die ik ooit heb ontmoet had een hekel aan de film. De recensent heeft nooit de hele film gezien of had een reden om hem te verprutsen. Toen ik hem voor het eerst zag, brulden mijn vriendin (die niet joods is) en ik en het overgrote deel van het publiek het uit. We zijn een paar keer terug geweest met vrienden en familie en iedereen vond hem geweldig. <br /><0x3E> 13 jaar later had ik het voorrecht Sid Ceasar in mijn auto te hebben (ik was ingehuurd om hem naar zijn hotel te brengen) en ik vroeg hem naar de film. Hij zei dat hij veel plezier had gehad bij het maken van de film, maar dat de studio maar heel weinig geld had om te adverteren en het product te promoten. Geen pers, geen promotie. Studiopolitiek.<br /><0x3E> Gardenia (de dominante vader) en Medford (de lieve, maar maffe vrouw en moeder) zijn de ouders van Arkin, de oudste zoon die buiten het huis van de familie woont, en Reiner (de geïntimideerde, halfgare) die binnen woont. De familie is eigenaar van een slechtlopend, in de schuld staand warenhuis. Arkin is getrouwd met Anjanette Comer, die wanhopig graag een kind wil. Arkin beweert dat hij impotent is vanwege de tirannie van zijn vader en het feit dat hij de gehate basketbalcoach van de middelbare school is wiens team niet eens één wedstrijd kan winnen. Ceasar speelt een geschifte patiënt uit de Tweede Wereldoorlog in het veteranenziekenhuis die nog steeds gelooft dat de oorlog nog steeds aan de gang is.<br /><br />Op een reis naar Florida zet Gardenia in het geheim een plan in werking om zijn Dept.-winkel plat te branden en de brandverzekering op te eisen. Arkin en Reiner denken dat de afwezigheid van zijn ouders de perfecte gelegenheid is om te bewijzen dat hun vader het bij het verkeerde eind had, en om de winkel op te knappen en opnieuw te bevoorraden en er een succes van te maken. Ze weten niets van het plan en gaan aan het werk. Ceasar is als Gardenia's onwetende vehikel van onschatbare waarde. Het tempo van de film versnelt en wordt vervolmaakt met een paar slimme wendingen. Deze inspanning is een oprechte tweede blik en een nieuwe vertoning waard.
This film is about 30 years old. I know of no conversions to tape or DVD. It had a theatrical run of about two weeks partially due to a bad review but nobody I ever met who saw it disliked the picture. The reviewer either never actually saw the entire film or had an agenda to sink it. When I first saw it my girlfriend (who isn't Jewish) and I and the vast majority of the audience, were roaring with laughter. We returned a number of times with friends and family and everyone loved it.<br /><br />13 years later I had the privilege of having Sid Ceasar in my car (I was hired to take him to his hotel) and I asked him about the film. He said that he had a lot of fun making the movie, but the studio provided very limited money to advertise and promote the product. No press, no promotion. Studio politics.<br /><br />Gardenia (overbearing father) and Medford (sweet, but loopy wife and mother) are the parents of Arkin, the older son who lives outside the family home and Reiner (intimidated, milquetoast) who lives in. The family owns a failing, indebted department store. Arkin is married to Anjanette Comer, who desperately wants a child. Arkin claims he is impotent because of the tyranny of his father and the fact that he is the hated high school basketball coach whose team can't even win one game. Ceasar plays a wacky WWII patient at the the VA hospital who still believes that the war is still ongoing.<br /><br />On a road trip to Florida, Gardenia secretly sets into motion a scheme to burn his Dept. store down and collect the Fire Insurance. Arkin and Reiner think that his parents' absence presents the perfect opportunity to prove their father wrong and refurbish and restock the store and make a success of it. They don't know of the plot and go to work. Ceasar as Gardenia's unwitting foil is priceless. The pace of the film accelerates and is replete with a few clever twists. This effort is worth a sincere second look and a re-release.