De techothriller van Michael Crichton heeft een heleboel geweldige ideeën, maar er zijn er maar weinig die goed genoeg zijn uitgewerkt om een echt goede film te maken. Albert Finney speelt een plastisch chirurg uit Beverly Hills die op een complot stuit om modellen (van wie velen zijn patiënten waren) te vermoorden. Het spoor leidt naar een conglomeraat dat wordt gerund door de gladde James Coburn en zijn sexy gekkin Leigh Taylor Young. Wat hij ontdekt, is een behoorlijk slim complot om de modellen te vervangen door computergegenereerde replica's, zodat ze voor altijd kunnen werken zonder ouder te worden of betaald te worden. Jammer genoeg doet het loden ritme van de film dat wel. Finney lijkt verbazingwekkend betrokken, maar Crichton heeft niets geregisseerd. In feite is zijn rol hier (net als bij COMA) zo weinig persoonlijk dat hij een verlammend effect op alles heeft. Coburn is prima in een al te korte rol en Susan Dey is geweldig als een van Finney's meer fortuinlijke patiënten.
Not awful. Michael Crichton's techo-thriller has a lot of great ideas floating around, but few are really fleshed out enough to make for a really good movie. Albert Finney plays a Beverly Hills plastic surgeon who stumbles upon a plot to kill off models (many of whom were his patients). The trail leads to a conglomerate run by oily James Coburn and his sexy goon Leigh Taylor Young. What he uncovers is a pretty clever plot to replace the models with computer generated replicas, thus allowing them to work forever without aging or getting paid. Unfortunately, the leaden pacing of the movie does it in. Finney seems surprisingly engaged, but Crichton has directed nothing. In fact, his direction here (as it was with COMA) is so without personality it has a deadening affect on everything. Coburn is fine in an all too brief role and Susan Dey is terrific as one of Finney's luckier patients.