Een sluwe koning van Frankrijk staat toe dat een misdadige dichter Lord Chancellor wordt <0xE2><0x80><0x93> voor een periode van slechts één week...<br />Als ik koning was is een fascinerende film, gebaseerd op het geromantiseerde leven van twee zeer echte personages, Lodewijk XI en Fran<0xC3><0xA7>ois Villon. De uitvoeringen zijn onberispelijk, het script van Preston Sturges is geletterd en Paramount Studios heeft voor uitstekende productiewaarden gezorgd.<br />Als Villon maakt Ronald Colman volledig gebruik van zijn grootste talent <0xE2><0x80><0x93> zijn prachtige spreekstem. Als honing die over fluweel vloeit streelt die de dialoog & voegt een emotioneel gewicht toe aan de regels van Villon's poëzie die in de film worden gebruikt. Hoewel misschien een beetje te volwassen om helemaal overtuigend te stoeien, speelt hij de minnaar in de romantische scènes zeer geloofwaardig. <br /><0x3E> <0x5C>- Basil Rathbone, kennelijk vastbesloten de hele film niet aan Colman op te dragen, is hilarisch als koning Louis. Uitgemergeld, verschrompeld & kakelend als een oud besje steelt hij moeiteloos al zijn scènes. Rathbone onthoudt zich van het gebruik van zijn eigen voortreffelijke spreekstem en speelt een personage dat sommige kijkers zal doen denken aan de vermommingen die de acteur later als Sherlock Holmes zou gebruiken. De scènes tussen Rathbone & Colman zijn heel plezierig, vooral omdat ze in hun enige andere gezamenlijke optreden, A TALE OF TWEE CITY (1935), geen scènes met elkaar hadden.<br /><0x3E> <0x3E> De twee vrouwen die in Villon's leven een rol spelen, worden gespeeld door Frances Dee & Ellen Drew, de een een aristocraat, de ander een deerne <0xE2><0x80><0x94> beiden beeldschone dames. Kleinere rollen worden vervuld door uitstekende karakteracteurs als Henry Wilcoxon, Walter Kingsford, Sidney Toler, John Miljan & Montague Love. Helemaal onderaan op de lijst staat de altijd betrouwbare Ralph Forbes, die de rol van de hielenlikker van de koning speelt.<br />Filmfanaten zullen een niet-geregistreerde Lionel Belmore zien die de opperhofmeester van het koninklijk paleis speelt.<br /><br />********************<br /><br />Louis XI (1423-1483) had de bijnaam 'de Spin' als een schoorvoetend eerbetoon aan zijn opmerkelijke bekwaamheden op het gebied van intriges en intriges. Hoewel hij al op jonge leeftijd talent voor het bestuur toonde, was hij er ook heel goed in om zijn vader, Karel VII, tegen zich in het harnas te jagen, en uiteindelijk moest hij zijn toevlucht nemen tot het Bourgondische hof tot het moment van zijn troons Bijna universeel impopulair als hij was, richtte hij een uitgebreid spionagenetwerk op dat hem op de hoogte hield van bijna alles wat er in zijn koninkrijk gebeurde. Zijn belangrijkste taak was het verpletteren van de macht van de grote edelen, met name Bourgondië <0xE2><0x80><0x93> nu geregeerd door de opvolger van Louis' voormalige beschermheer <0xE2><0x80><0x93> en dat lukte hem grotendeels dankzij zijn beleid om de lagere edelen en de middenklasse aan te moedigen. De macht van de Franse kroon werd tijdens zijn despotische bewind aanzienlijk versterkt.<br />Fran<0xC3><0xA7>ois Villon (1431-1463?) was zowel de grootste lyrische dichter van Frankrijk en een echte schurk en schurkenstreek. Villon, opgevoed door een aalmoezenier, nam niets van de deugden van de Kerk in zich op, ging om met de slechtst denkbare metgezellen en mengde zich in talloze vechtpartijen, misdragingen & berovingen. De moord op een priester tijdens een straatgevecht was slechts een van de vele wandaden die hij pleegde. Villon, vele malen gevangengezet zowel in Parijs als in andere Franse gemeenten, had bijna bovennatuurlijk veel geluk in het feit dat hij in staat was gebruik te maken van diverse graties & amnesties <0xE2><0x80><0x93> allemaal onverdiend. Na een laatste clementie werd hij voor de rest van zijn leven uit Parijs verbannen <0xE2><0x80><0x93> waarna hij volledig uit de geschiedenisboeken verdwijnt.<br />Hoewel bezoedeld door een zeer onsmakelijke reputatie, hebben critici Villon's boek lange tijd bewonderd. '... en hebben zowel de verfijnde beeldspraak van zijn tedere verzen geprezen als de niet aflatende details in de gedichten die zijn grovere ervaringen beschrijven.<br />'<br />Het grootste deel van het verhaal dat in _Als ik koning was_ wordt verteld, is een complete fantasie. Er is geen enkele aanwijzing dat Lodewijk xiv en Villon elkaar ooit hebben ontmoet.
A cunning king of France allows a rapscallion poet to become Lord High Chancellor - for the space of only one week...<br /><br />IF I WERE KING is a fascinating film based on the fictionalized lives of two very real personages, Louis XI and François Villon. The performances are impeccable, Preston Sturges' script is literate and Paramount Studios provided excellent production values.<br /><br />As Villon, Ronald Colman makes full use of his most magnificent talent - his beautiful speaking voice. Like honey flowing over velvet, it caresses the dialogue & adds emotional heft to the lines of Villon's poetry used in the film. While perhaps a bit mature to swashbuckle altogether convincingly, he plays the lover very creditably in the romantic scenes.<br /><br />Obviously determined not to acquiesce the entire film to Colman, Basil Rathbone is hilarious as King Louis. Gaunt, wizened & cackling like a crone, he effortlessly steals his every scene. Eschewing the use of his own superb speaking voice, Rathbone plays a character that will remind some viewers of the disguises the actor would use shortly as Sherlock Holmes. The sequences between Rathbone & Colman are very enjoyable, especially since in their only other joint appearance, A TALE OF TWO CITIES (1935), they had no scenes together.<br /><br />The two women involved in Villon's life are portrayed by Frances Dee & Ellen Drew, one an aristocrat, the other a wench - lovely ladies both. Smaller roles are filled by fine character actors Henry Wilcoxon, Walter Kingsford, Sidney Toler, John Miljan & Montague Love. Way down the cast list is the always reliable Ralph Forbes, playing the king's toady.<br /><br />Movie mavens will spot an uncredited Lionel Belmore playing the Chief Steward of the royal palace.<br /><br />**********************************<br /><br />Fat & ugly, Louis XI (1423-1483) was nicknamed 'the Spider' as a grudging tribute to his remarkable skills at plotting & scheming. Although he showed talent in administration from an early age, he also was quite adept at angering his father, Charles VII, and ultimately had to take refuge at the Burgundian court until the time of his succession to the throne. Almost universally unpopular, he set up an elaborate spy network which kept him informed as to nearly all that went on in his kingdom. His overriding mission was to crush the power of the great nobles, especially Burgundy - now ruled by the successor to Louis' former protector - and this he was largely able to do, thanks to his policy of encouraging the minor nobles and the middle class. The might of the French crown was significantly strengthened during his despotic reign.<br /><br />François Villon (1431-1463?) was both France's greatest lyric poet and a complete scoundrel & ruffian. Raised by a chaplain, Villon absorbed none of the virtues of the Church, consorting with the basest of companions and involving himself in numerous scrapes, misdeeds & robberies. His murder of a priest during a street brawl was but one of several outrages. Imprisoned many times both in Paris and other French municipalities, Villon was almost preternaturally fortunate in being able to take advantage of various pardons & amnesties - all undeserved. After one final clemency, he was banished from Paris for life - whereupon he completely disappears from the historical record.<br /><br />Although stained by a most unsavory reputation, critics have long admired Villon's poetry and have extolled both the exquisite imagery of his tender verses and the unremitting detail in the poems describing his coarser experiences.<br /><br />The bulk of the tale told in IF I WERE KING is a complete fantasy. There is no indication that Louis XI & Villon ever even met.