Hoewel ik het genoegen had om deze film te zien op slechts een paar straten afstand van het Nuyorican Café, wilde ik het theater ontvluchten!<br />Benjamin Bratt speelt zijn rol met overgave, en dat bewonder ik in hem, maar het is moeilijk om je de supermodelachtige Bratt voor te stellen als wijlen dichter/junkie/ex-bajesklant. Maar dat is een bijkomstigheid. Ik was erg teleurgesteld over de muziekvideo's met snelle montages en lussen in de tijd. De camera pauzeert vaak niet lang genoeg om een impact achter te laten en een personage tot ontwikkeling te laten komen.<br />Ik moet ook bekennen dat ik de film moeilijk los kan zien van mijn gebrek aan respect voor de'strijd' die deze man heeft moeten doorstaan. Commentaren als 'alle mensen zien ons als portiers en zo'. Dat kan waar zijn, maar wat is het verschil met andere grote immigrantengroepen in de geschiedenis (die allemaal op de bodem beginnen en omhoogkruipen)? Ik denk dat de scène in San Juan waarin een Portoricaanse man opstaat en zijn 'zogenaamde' strijd in twijfel trekt alles zegt. Pinero's (film)reactie is erg zwak.<br />Ik heb het gevoel dat parallellen worden getrokken aan vergelijkbare figuren in de zwart-Amerikaanse geschiedenis <0xE2><0x80><0x93> het is geen appel-op-appel. Pinero was een gekwelde en begaafde man, en hij kreeg kansen die hij verkwistte. Terwijl de film dat van tijd tot tijd min of meer erkent <0xE2><0x80><0x93> het romantische'strijdthema' duikt snel op en vaagt ze weg! Ik ben het met je eens dat alle mensen een stem nodig hebben en Pinero was een zeer fascinerende en invloedrijke man, maar hij had rauw en niet-romantisch moeten worden getoond, in tegenstelling tot dit geleuter. Zie 'Korte Ogen' als je Pinero op het rechte pad wilt houden! Zie 'Voor de nacht valt' als je een niet-romantische strijd voor artistieke en politieke vrijheid wilt.
While I had the pleasure of seeing this film mere blocks away from the Nuyorican Cafe, I was crawling to escape the theater!<br /><br />Benjamin Bratt certainly acts his heart out, and I applaud him for that, but it is hard to picture the supermodel-esque Bratt as the late poet/junkie/ex-con. This is a minor point, though. I was very disappointed with the music video style fast cuts and looping of time sequences. Often the camera never pauses long enough to leave an impact and let a character develop.<br /><br />Also, I must confess, it is hard for me to separate the movie from my lack of respect for the "struggle" this man endured. Comments like "all people see us as is doormen, etc." is repeated a few times. While this can be true, how is that different than any other major immigrant group in history (each starts on the bottom and crawls up)? I think the scene in San Juan where a Puerto Rican man stands up and questions his "so-called" struggle says it all. Pinero's (movie) response is very weak.<br /><br />I feel like parallels are being drawn to comparable figures in black-American history - it isn't apples-to-apples. Pinero was a troubled and gifted man, and was given opportunities that he squandered away. While the film mildly acknowledges that from time to time - the romantic "struggle" theme quickly swoops in and obliterates it!<br /><br />I agree that every people needs a voice and Pinero was a very fascinating and influential one, but he should have been shown raw and non-romanticized, unlike this drivel. See "Short Eyes" if you want Pinero straight! See "Before Night Falls" if you want an un-romanticized struggle for artistic and political freedom.