In deze film kun je twee van de meest briljante acteurs zien, Irene Dunne en Cary Grant, die zowel de koningin als de koning van de komedie zijn. Blijkbaar genoten ze van elkaars gezelschap <0xE2><0x80><0x93> wat helemaal niet verbazingwekkend is, gezien het feit dat acteurs de neiging hebben de voorkeur te geven aan acteurs die zichzelf kunnen bijhouden <0xE2><0x80><0x93> want Dunne zegt: 'Maar werken met Cary Grant was anders dan werken met andere acteurs <0xE2><0x80><0x93> hij was veel leuker! Ik denk dat we een succesvol team waren omdat we enorm genoten van onze samenwerking, en dat plezier moet op het scherm te zien zijn geweest', en Grant complimenteert haar met: '(Irene) had een perfecte timing in de komedie en was de lekkerste actrice met wie ik ooit heb gewerkt.' Een van mijn favoriete scènes in deze film was de scène waarin ze een dubbelrol speelt en doet alsof ze Grants zus is. Ze heeft het vermogen om heen en weer te gaan tussen verschillende personages en doet dat goed, met hier en daar haar eigen verfrissende accenten. Ik moet zeggen dat ik Irene beschouw als een van de beste actrices van de jaren dertig, samen met Carole Lombard en Myrna Loy.<br />Als ik aan Grant denk, is hij natuurlijk een van mijn favorieten en een uitstekende acteur. Hij was de trouwe metgezel naast Irene en was een van de redenen waarom deze film zo goed werd ontvangen. Hij is een van de meest natuurlijke acteurs die ik ooit heb gezien. Hij kan doen wat hij wil en het lijkt niet alsof hij'acteert'. Ik heb bewondering voor acteurs die dat kunnen, en Grant verdient zeker de reputatie die hij had, en nog steeds heeft.<br />Al met al was deze film leuk en onderhoudend, hoewel ik persoonlijk denk dat het succes van de film nogal overdreven was, omdat het verhaal zelf niet zo geweldig is. Maar als je denkt aan de geweldige chemie tussen Grant en Dunne en hun uitmuntende optredens, denk ik dat het toch niet zo verrassend is.
In this movie you can see two of the most brilliant actors, Irene Dunne and Cary Grant, who are both the Queen and King of Comedy. Apparently they enjoyed each other's company - which isn't surprising at all, considering that actors tend to favor actors who can keep up with themselves - as Dunne says "But working with Cary Grant was different from working with other actors - he was much more fun! I think we were a successful team because we enjoyed working together tremendously, and that pleasure must have shown through onto the screen," and Grant compliments her with "(Irene) had perfect timing in comedy and was the sweetest-smelling actress I ever worked with." <br /><br />Dunne indeed has the perfect timing and one of my favorite parts in this movie was the scene where she puts on a double act, pretending to be Grant's sister. She has the ability to go back and forth between distinct characters and does it well, with her own little refreshing touches here and there. I have to say that I consider Irene one of the best comediennes of the 30s, alongside Carole Lombard and Myrna Loy. <br /><br />Turning to Grant, he is of course one of my favorites, and an excellent actor. He was the steady companion beside Irene and was part of the reason this movie fared so well. He is one of the most natural actors I have ever seen. He can act all he wants and it doesn't seem like he's "acting." I admire performers who can do that, and Grant certainly deserves the reputation he had, and still has.<br /><br />Overall this movie was fun and entertaining, although I personally think that the movie's success was rather exaggerated, because the story itself isn't all that great. However if you think about the wonderful Grant-Dunne chemistry and their outstanding performances, I guess it's really not that surprising after all.