Sinds ik voor het eerst van het project had gehoord, had ik mezelf flink opgetut voor _Lust_, _Voorzichtig_, dus ik ben blij dat ik kan zeggen dat het geen teleurstelling was. De film was een prachtig uitgevoerde'spionagethriller', als je het wilt vergelijken met de manier waarop hij aan een breed publiek wordt verkocht. Gezeten in de historisch en cultureel turbulente periode van de tweede Chinees-Japanse oorlog, moet je Ang Lee wel prijzen voor de duizelingwekkende hoeveelheid details die hij als regisseur aandroeg.<br />'Vanwege de aard van de film.' Wang Jiazhi (gespeeld door een nieuwkomer, Tang Wei <0xE2><0x80><0x93> niet sjofel voor je eerste rol) als agent die onder een tweede identiteit een gevaarlijke collaborateur (Tony Leung) in de val probeert te lokken), alle scènes waarin Wang zich vermomt als de bourgeois Ms. Mai zijn beladen met een psychologische spanning, die zich verdubbelt met de politieke agenda die op het spel staat en haar vrouw-zijn. Ze speelt beide rollen met een hartverscheurende behendigheid; een geweldige castingkeuze, als er al een castingkeuze was. Hoewel ze fysiek niet zo verleidelijk is als sommige van haar concurrenten voor die rol <0xE2><0x80><0x93> Chinese taalactrices onder wie Zhou Xun en Shu Qi <0xE2><0x80><0x93> denk ik niet dat iemand anders het zo ver had kunnen brengen als Tang. Ze transformeert zichzelf overtuigend van een naïeve studente in een kokette verleidster... en weer terug.<br />De film heeft mij ook behoorlijk op de zenuwen gewerkt. Hoewel de doorsneefilm zichzelf in stand moet houden, of hoe je het ook wilt noemen, zit er in deze film heel veel dat verloren gaat in subtiliteiten, maar ook in context en cultuur. Etiquette aan de mahjongtafel; de alomtegenwoordige maar ingehouden achtergrond van bezetting in oorlogstijd; politieke belangen in het Chinese tijdperk van de Burgeroorlog; het gewicht van regionale identiteit in dialecten en intermenselijke relaties. Tang Wei sprak Mandarijn, Kantonees en Shanghainees. Mijn enige gedachte is: wat een lekker ding.<br />De seksscènes zijn... iets anders. Zoals de meeste critici beweren, dienen ze het verhaal perfect om de urgentie weer te geven die Tang en Leung in hun hachelijke situatie hebben. Er zit veel geweld in hen, en door deze vleselijke en beestachtige daden wordt Tony Leungs Mr. Yee-figuur een heel gevaarlijk man. Ik zal niet te veel verklappen, maar er waren een paar momenten waarop het te moeilijk werd om te blijven kijken.<br />Er waren heel wat momenten waarop mijn hart begon te bonzen en mijn ogen begonnen te tranen. Daar laat ik het maar bij.
I had been hyping myself up a great deal for Lust, Caution ever since I first heard of the project, so I'm glad to say that it did not disappoint. The film was a beautifully executed "espionage thriller," if you want to go with how it's being marketed to a broad audience. Steeped in the historically and culturally turbulent period of the second Sino-Japanese War, one must applaud Ang Lee for the dizzying array of minutiae he oversaw as director.<br /><br />Because of the nature of the film's protagonist Wang Jiazhi (played by a newcomer named Tang Wei - not shabby for your first feature) as an agent working under a second identity to ensnare a dangerous collaborationist (Tony Leung), all the scenes where Wang masquerades as the bourgeois Ms. Mai are fraught with a psychological tension, doubling with the political agenda at stake as well as her womanhood. She portrays both roles with heartbreaking deftness; a great casting choice if there ever was one. While not as physically alluring as some of her competitors for the role - Chinese language actresses including Zhou Xun and Shu Qi - I don't think anyone else could have pulled it off like Tang. She convincingly transforms herself from a naive college girl to coy seductress...and back again.<br /><br />The film struck quite a few personal nerves on my part too. While mainstream cinema should be, you know, self-sustaining or whatever you want to call it, there's really a lot to this movie that gets lost in subtitling to an extent, but also just in context and culture. Etiquette at the mah-jongg table; the omnipresent yet understated background of wartime occupation; political interests in the Chinese Civil War era; the weight of regional identity in dialects and interpersonal relationships. Tang Wei spoke Mandarin, Cantonese, and Shanghainese. My only thought is: What a hottie.<br /><br />The sex scenes are...something else. As echoed by most critics, they serve the story perfectly in capturing the urgency that Tang and Leung have in their precarious affair. There's a lot of violence in them, and it is through these carnal and savage acts that Tony Leung's Mr. Yee character is established as a very dangerous man. I won't spoil too much but there were several times when it became too difficult to watch.<br /><br />There were quite a few moments that made my heart flutter and eyes wobble. I'll just leave it at that.