Deze film is een gigantische stap terug van de Umrao Jaan uit de jaren tachtig. Toegegeven, dansen is goed zoals van Aishwarya Rai verwacht mag worden, maar haar personage komt over als vlak, zwak en onsympathiek. Het bordeel is een geïdealiseerde fantasieplek waar ze loyaal kan blijven aan haar ware liefde terwijl ze de hele tijd haar ogen uit haar hoofd huilt omdat het leven zo oneerlijk is. Ik vond de film buitengewoon saai en saai en ik vermoed dat mevrouw Rai tot op zekere hoogte huilde omdat ze vastzat in deze afschuwelijke film van JP Dutta.<br />Spoiler: De ergste scène: de verkrachting en de nasleep. Alleen: er is geen nasleep omdat de dame in een echt vergevingsgezinde stemming is. Iedereen maakt wel eens een fout, denk ik (zoals naar deze film kijken!). De hele liefdesgeschiedenis werkt ook niet voor mij. Terwijl Rekha in de oorspronkelijke versie overkwam als een intelligente vrouw, is Aishwarya Rai gewoon een knap gezichtje en natuurlijk wordt haar Nawab op het eerste gezicht verliefd op haar. Ze is gewoon een knap gezichtje...
This movie is a giant step backward from the 80s Umrao Jaan. Granted dancing is good as should be expected of Aishwarya Rai but her character comes off as flat, weak and unlikable. The brothel is an idealized fantasy place where she can remain loyal to her true love all the while crying her eyes out because life's so unfair. I thought the movie was extremely dull and boring and I suspect Mrs Rai was crying to some extent because she got trapped in this awful movie by JP Dutta.<br /><br />Spoiler: Worst scene: the rape and aftermath. Only: there is no aftermath as the lady is in a really forgiving mood. Everyone does make mistakes I guess (like watching this movie!). The whole love story also doesn't work for me. While in the original Rekha came across as this intelligent woman, Aishwarya Rai is just a pretty face and of course her Nawab falls in love with her at first sight. She is just another pretty face...