Ik ben Belg, en over het algemeen niet al te trots op de films die hier gemaakt worden. Of het zijn vulgaire komedies die maar om één flauwe grap draaien, of het zijn ongeïnspireerde, wannabe-Hollywood-vuilnisfilms. Gelukkig zijn er een paar uitzonderingen, zoals 'C'est Arrivé pres de chez Vous' van Poelvoorde (onze enige cultfilm) en 'Crazy Love' van Deruddere, waarvan ik vind dat het gemakkelijk kan wedijveren met de grootste en meest geraffineerde internationale sociale drama's die ooit zijn gemaakt. Voor zijn langspeelfilmdebuut baseerde Deruddere zich op het betoverende werk van Charles Bukowski, en dus vertelt 'Crazy Love' de kronieken van een man in drie belangrijke fasen van zijn leven. Als kind is Harry Voss (Geert Hunaerts) naïef, maar erg nieuwsgierig naar liefde en seksuele relaties. Een oudere vriend leert hem alles wat er te weten valt over hoe je een meisje moet benaderen en hoe je moet masturberen voor het geval die methoden niet werken. In het tweede en meest meeslepende 'hoofdstuk' van de film groeit Harry (nu gespeeld door de uiterst getalenteerde Josse De Pauw) op tot een redelijk intelligente puber, maar hij heeft nog steeds geen lichamelijke liefde gekend ten gevolge van een ernstig (beter nog: extreem ernstig) geval van acne. Hij schaamt zich te veel om zijn huis uit te gaan, omdat jongens hem bespotten en meisjes totaal geen belangstelling voor hem tonen. Hoewel hij nog steeds een goede vriend heeft die hem steunt, wordt Harry langzamerhand een verbitterd, introvert en pessimistisch mens. Harry Voss is 33 jaar en een antipathieke dronkaard, die niet in staat is emoties te uiten en perverse neigingen ontwikkelt zoals intimidatie of zelfs nog ergere necrofilie. De verbazingwekkende climax is er een die iedereen sprakeloos zal maken.<br />Hoewel 'Crazy Love' ongetwijfeld zal klinken als een verpletterende en deprimerende film, is 'Crazy Love' eigenlijk niet te 'zwaar' om naar te kijken. Deruddere slaagt er bewonderenswaardig in de veeleisende premisse heel geestig en bijna komisch te verwoorden. Het tempo is nogal traag, maar nooit saai, en de karaktertekening van Harry Voss is werkelijk fascinerend. Het inspirerende werk van Charles Bukowski wordt met groot respect verwerkt. De zaak zou gemakkelijk kunnen uitgroeien tot een louche en uitbuitende film, maar Derudderes stijl blijft te allen tijde verfijnd en oprecht. Omdat het verhaal zich over drie decennia uitstrekt, vereiste de film andere sfeer en decors. Vooral de 'hippe' jaren zestig zijn meesterlijk geïllustreerd, met geweldige moderne muziek en een goed bedacht schoolbal. Kortom: 'Crazy Love' is een bijna perfecte film en iedereen die ook maar een beetje geïnteresseerd is in film is voorbestemd om ervan te houden. Het enige wat ik jammer vond was dat hij zo kort is! 90 minuten gingen nooit zo snel voorbij.
I'm Belgianand generally not too proud of the movies that are made here. Either they're vulgar comedies revolving on simply one lame gag or either they're uninspired, wannabe-Hollywood garbage flicks. There are some exceptions, luckily, like Poelvoorde's "C'est Arrivé pres de chez Vous" (our country's only real cult film) and Deruddere's "Crazy Love", of which I feel that it can easily compete with the greatest and most sophisticated international social-dramas ever made. For his long-feature debut, Deruddere based himself on the glamorous work of Charles Bukowski and thus "Crazy Love" tells the chronicles of a man during three essential stadiums of his life. As a child, Harry Voss (Geert Hunaerts) is naive but very curious about love and sexual relationships. A more aged friend teaches him everything there is to know about how to approach a girl and  in case those methods fail  how to temper feelings of lust through masturbation. In the second and most compelling 'chapter' of the movie, Harry (now played by the utterly talented Josse De Pauw) grew out a fairly intelligent adolescent, yet he still hasn't experienced physical love due to a severe (better make that EXTREMELY severe) case of acne. He's too embarrassed to leave his house since boys mock him and girls show no interest in him at all. Even though he still has one close and supportive friend, Harry slowly becomes a bitter, introvert and pessimistic person. At age 33, Harry Voss is an antipathetic drunk, unable to express emotions and developing perverted urges like harassment or  even worse  necrophilia. The astonishing climax is one that'll leave everybody speechless <br /><br />Although surely sounding like one hell of a devastating and depressing film, "Crazy Love" actually isn't too 'heavy' to look at. Deruddere admirably succeeds in telling the demanding premise very wittily and almost comically. The pace is rather slow, but never boring and the character drawing of Harry Voss is truly fascinating. The inspirational work of Charles Bukowski's is processed with great respect. The matter would easily lean itself to make it a sleazy and exploitative film, yet Deruddere's style remains sophisticated and truthful at all times. Since the story spreads itself over three decades, the film required different atmospheres and scenery. Especially the 'hip' sixties is masterfully illustrated, with great contemporary music and a well-crafted high school prom. In short: "Crazy Love" is a near-perfect motion picture and every person slightly interested in cinema is destined to love it. My only regret was that it's so short! 90 minutes never passed by so fast.