Met zijn onheilspellende naam en plot die draait om een prostitutiebende van tieners, kun je je wel voorstellen dat je van deze film een slonzige, smakeloze affaire kunt verwachten, maar het valt te prijzen dat het eindigt als een ingehouden en respectvolle affaire met een gevoel van mededogen met het thema van gecorrumpeerde onschuld. De plot begint met de ontdekking van een veronderstelde tiener-zelfmoord door ophanging en ontwikkelt zich al snel tot een onderzoek naar deze en de voornoemde zedenkring, waarbij de zaken worden gecompliceerd door een motorrijdende, in leer geklede moordenaar. De film werkt als een soort misdaadthriller/politieserie, doorspekt met schitterende scènes waarin de voornoemde moordenaar een hoofdrol speelt, waardoor het geheel een heerlijke gallialiteit krijgt. Giovanna Ralli en Claudio Cassinelli geven goede aanwijzingen, zijn gepassioneerd en toegewijd en voeren de kijker moeiteloos mee in hun vastberadenheid om de boosdoeners in de kern van het hele schandaal te pakken te krijgen. Schrijver/regisseur Massimo Dallamano (het scenario wordt ook aan Ettore Sanz toegeschreven) verzint een meeslepend verhaal, dat sympathie opwekt voor iedereen die te maken heeft met de onderhavige kwesties, met tijd voor emotionele scènes, een spijkerharde spanning (inclusief een lekkere achtervolging in een auto) en een vleugje aangenaam bloedvergieten. Hoewel de film niet bijzonder bloederig is, zijn er toch een paar akelige hilarische momenten, hoewel de beste momenteffecten (waarbij het om iemands hand gaat) het best te zien zijn door handig gebruik te maken van de pauzeknop om je te concentreren op de paar beelden waarvoor het effect in zijn volle glorie te zien is. Ondanks het schunnige onderwerp is de film in feite vrij ingetogen, met zijn meest ongemakkelijke momenten meer te maken met bandopnamen dan met iets visueels. Deze benadering werkt naar mijn idee goed, het versterkt het gevoel dat deze film echt om zijn onderwerp geeft, een gevoel dat duidelijk wordt versterkt door de 'feitelijke' citaten die als boekensteunen worden gebruikt. Een typische, mooie Stelvio Cipriani-score werkt goed voor zowel onschuld als opwinding, en de vroege overgang van de aangename beelden van schoolmeisjes op straat in de openingstitels van de film naar akelige dingen wordt door de muziek goed ondersteund. Het is geen perfecte film, hij valt een beetje in zijn gamma-capaciteit terug, het zijn geweldige scènes, maar ze verklaren niet alles, het einde is een beetje abrupt en over het algemeen had een beetje meer ontwikkeling hem wat meer impact kunnen geven, maar voor mij was hij nog steeds verdomd goed. Zeker een wachtlijst voor fans van dit soort films waard, denk ik.
With its foreboding name and plot wrapping around a teen prostitution ring one could be forgiven for expecting a sleazy bad taste affair from this one, but creditably it ends up as a restrained and respectful affair with a feel of compassion towards its theme of corrupted innocence. Its plot blasts off with the discovery of a supposed teen suicide from hanging and soon enough develops into investigation of this and the aforementioned vice ring, with matters complicated by a motorcycle riding, leather clad killer. The film operates as something of a crime thriller/police procedural type affair, shot through with splendid scenes involving the aforementioned killer that give it a delicious giallo current. Giovanna Ralli and Claudio Cassinelli make for fine leads, passionate and committed they effortlessly sweep the viewer up with their determination to bust the evildoers at the heart of the whole scandal. Writer/director Massimo Dallamano (screenplay also credited to Ettore Sanzò) crafts an involving tale, sympathetic to all afflicted by the matters at hand with time for emotional scenes as well as some nail biting suspense (including a sweet car chase) and a spot of pleasing bloodshed. Though not especially gory the film still offers up a few grisly doozies, though the best moment effects wise (it involves someones hand) is best seen through adept use of the pause button to focus on the frame or two for which the full glory of the effect is seen. Despite the sordid subject matter the film refrains from sleaze, it is in fact fairly restrained stuff, with its most discomforting moments involving tape recordings rather than anything visual. This approach works pretty well I think, it enhances the feeling that this film actually cares about its subject, a feeling promoted clearly by the "factual" quotes used as bookends. A typically fine Stelvio Cipriani score works well for both innocence and excitement, with the early switch from the pleasant shots of schoolgirls in the street in the opening credits to nasty goings on very much aided by the music. Its not a perfect film, falling down a little in its giallo capacity, great set pieces but not so much in the way of explanation, the ending is a tad abrupt and in general a bit more development could have given it somewhat more of an impact, but for me it was still pretty darn fine. Definitely worth a watch for fans of this sort of thing I think.