Een rijke, bekakte jonge vrouw verhuist van een schilderachtig deel van Londen naar een armoedige buurt, waar ze ervan droomt om een sociaal leven te leiden en aan de corrupte invloed van geld te ontsnappen. Dat is het. Dat is de hele film. We zien een vrouw die het gemakkelijk had en het allemaal opgeeft om in armoede te kunnen leven, want naar verluidt is armoede beter dan ongelukkig rijk zijn.<br />Ik vind deze film jammerlijk onovertuigend, en het is de theorie dat er een heleboel goede kanten zijn aan arm zijn, die moeilijk te verteren zijn. De meeste mensen die ik ken streven ernaar om uit de goot te komen en een respectabele status te bereiken, maar hier is het omgekeerde het geval. Het hoofdpersonage, gespeeld door Suzy Kendall, is sowieso al irritant, dus het is vreselijk moeilijk om je druk te maken over wat er in de loop van de film met haar gebeurt.<br />Nadat ik twee uur van mijn leven heb besteed aan het kijken naar deze film, heb ik geen enkel inzicht in de karakters of het sociale en morele standpunt. De film was tijdverspilling. Het is waarschijnlijk de slechtste film die regisseur Peter Collinson ooit heeft gemaakt, afgezien van het afschuwelijke Open Season (1974).
A rich, posh young woman moves from a quaint part of London to a run-down area, where she dreams of living a social class existence and escaping the corrupt influence of money. That's it. That's the whole film. We watch a lady who had it easy giving it all up so that she can live in poverty, because allegedly poverty is better than being unhappily rich.<br /><br />I find this film woefully unconvincing, and it's theory that there are lots of good points about being poor is hard to swallow. Most people I know aspire to get out of the gutter and to climb to a respectable status, but here that notion is reversed. The main character played by Suzy Kendall is downright annoying anyway, so it's awfully hard to care much about what happens to her during the course of the film.<br /><br />After spending two hours of my life watching this film, I have no insights into its characters or its social and moral standpoint. The film was a waste of time. It is probably the worst film that director Peter Collinson has ever made, other than the horrid Open Season (1974).