Ik begrijp niet waarom producenten de behoefte voelen om volmaakt goede films te herscheppen tot middelmatige films. Ik snap het gewoon niet.<br />Het verhaal van Ursula K. Le Guin over George Orr, een ongelukkige jongeman die de macht heeft om de werkelijkheid te veranderen door letterlijk een nieuwe werkelijkheid te verzinnen, is een goed verhaal met veel lagen. George valt ten prooi aan een goedbedoelende (in het begin althans) psychotherapeut, dokter Haber, die George gebruikt om het heelal te herscheppen. George is een van die arme zielen die de wil van iemand die hij als een autoriteit beschouwt niet kan weerstaan en die daardoor merkt dat hij het heelal op Habers aanwijzingen hervormt. We weten allemaal dat de weg naar een bekende plek geplaveid is met goede bedoelingen, en dat levert het conflict op dat het drama maakt.<br />Als je de roman van Ursula K. Le Guin nooit hebt gelezen of de PBS-film van 1980 hebt gezien, vind je deze inspanning misschien wel leuk. Zo niet, dan is het tijdverspilling. Deze film was op verschillende plaatsen slap door het script te verwateren om racistische ondertonen te vermijden, die in zowel het boek als de eerdere film zo goed waren verwerkt. Er waren andere momenten waarop ik het gevoel had dat de schrijvers van het script en de producent zo PC mogelijk probeerden te zijn. Het verhaal sleepte zich voort, en al met al vond ik het saai. De casting was oké, op één uitzondering na: Lisa Bonet, een over het algemeen bekwame actrice, was helaas niet geschikt voor de rol van Heather LeLache, de door de rechtbank aangewezen advocaat van George. De rol vroeg om een zeer zwarte dame met een houding, niet om een sullig schatje.
I am at a loss to understand why producers feel the need to remake perfectly good movies into mediocre movies. I just don't get it.<br /><br />Ursula K. Le Guin's tale of George Orr, a wretched young man with the power to alter reality by literally dreaming up a new one, is a good story with many layers. George falls victim to a well-meaning (at first, anyway) psychotherapist, Dr. Haber, who uses George to remake the universe. George is one of those poor souls who cannot resist the will of anyone he perceives to be an authority and consequently finds himself remaking the universe to Haber's specifications. We all know that the road to a well known place is paved with good intentions, and this supplies the conflict that makes the drama.<br /><br />If you've never read Ursula K. Le Guin's novel or seen the 1980 PBS film, you might like this effort. Otherwise, don't waste your time. This movie wimped out in several places by watering down the script to avoid any racial overtones, so well handled in both the book and the earlier film. There were other instances where I felt the script writers and the producer were trying to be as PC as possible. The story dragged, and all in all I found it flat.<br /><br />The casting was OK with one exception -- Lisa Bonet, a generally competent actress, was sadly miscast as Heather LeLache, George's court-appointed lawyer. The role called for an in your face, very black lady with an attitude, not a wimpy cutie.