Ik weet nog dat ik Schat van de Rudra's speelde toen ik vijftien was. Het was mijn eerste Japanse geïmporteerde spel dat ik heb gespeeld. Ik zeg dat het jammer is dat Rudra niet buiten Azië is vrijgelaten.<br />Graphics (4/5): De grafieken zijn niet zo verbluffend als die van de Bahamut Lagoon, maar ze zijn nog steeds prachtig. Keita Amemiya is een geweldige kunstenaar. Hij kan prachtige (en zo lelijke) figuren maken. Ik wil Amemiya nog meer spelletjes zien doen met Square-Enix. En de vleugelelfen zijn deze keer geanimeerd, ze staan niet stil zoals in Final Fantasy IV, V en VI. Maar het rare is dat de vijanden er allemaal stoer en angstaanjagend uitzien, terwijl jouw helden er allemaal chibi en schattig uitzien. Ik vind het een beetje raar klinken.<br />Sound (5/5): Rudra heeft een geweldige soundtrack. Sommige nummers klinken vrolijk, andere angstaanjagend. De muziek past echt bij het spel. Ik kan me niet voorstellen dat het met een andere soundtrack gedaan zou kunnen worden. Misschien een nieuwe soundtrack, maar hou de liedjes en de componist.<br />Gameplay (3/5): Dit is het enige minpuntje van Rudra. Hoewel het magische systeem uniek is (je kunt je eigen bezweringen maken), zitten er ook een paar zwakke plekken in. Eén: je kunt je vijanden gemakkelijk overmeesteren met de'mantra's' die je leert, waardoor sommige baasgevechten soms een beetje te gemakkelijk worden. En twee: de helden hebben niet hun eigen unieke vermogens of magische krachten. Dat doen de vijanden, en ik vind dat gewoon oneerlijk. Met een mogelijke remake zouden ze in elk geval het spel kunnen aanpassen en je de optie geven hoe uitdagend het spel zou moeten zijn (bijv. Rustig, Normaal, Hard, Expertmodus).<br />**Verhaal en personages (5/5):_ Dit is waar Rudra opvalt, het verhaal en de personages. Ja, ik weet dat het een ecologische plot is, vergelijkbaar met _Nausicaa uit het Dal van de Wind_ (wat volgens Amemiya een inspiratiebron voor dit spel zou zijn), maar alleen omdat er een antivervuilingsthema in een verhaal zit, maakt het nog niet altijd een slecht verhaal. Stel je _Nausicaa_ voor met mensen die bezeten zijn door duivels, doden die weer tot leven komen, godachtige wezens die 'Rudra's' heten. Het gevecht om de suprematie en de helden die tot godheid worden verheven door de vier majestueuze Rudra's te verslaan. Als je dat saai noemt, kun je net zo goed dood zijn.<br />Mijn persoonlijke favoriet is Riza, de hoofdheldin van het spel. Ze geeft een heel goed voorbeeld voor vrouwelijke gamers, veel beter dan Bratz of Disney-prinsessen. Riza komt op voor wat zij het juiste vindt, beschermt haar vrienden, is helemaal niet onderdanig, en ze pruilt ook niet en doet helemaal niet preuts. Ja, ik weet dat Riza een flinke boezem heeft (kijk maar naar haar officiële kunstwerk). Ze heeft een boezem), maar Riza heeft meer in zich dan een knap uiterlijk of grote tieten (in tegenstelling tot andere spelheldinnen **hoera** TifaLockhart **hoera** ).<br />Mijn tweede favoriet zou Surlent zijn, de jonge tovenaar met het blauwe haar. Hij is heel mysterieus en raadselachtig, en bovendien ziet hij er goed uit en heeft hij een lieve persoonlijkheid. Het is alleen jammer dat hij steeds door kwade geesten wordt bezeten, zo bezeten dat hij een nieuw lichaam nodig heeft (ja, het is waar!).<br />De enige personages die ik niet mag zijn Sion (de eendimensionale Cloud Strife-wannabe) en Pipin (een verwend nest dat beweert een reptielenprins te zijn). Afgezien daarvan is de ontwikkeling van het karakter uitstekend en zowel de plot als de personages zijn heel gedenkwaardig. In tegenstelling tot de lineaire aard van Rudra, kent Rudra wel een aantal zijmissies. Ook in dit spel kun je veel doen.<br />Over het geheel genomen (41/2 van de 5): ik beveel De schat van de Rudra's aan. Ondanks de gebreken is het een aardig spel met een unieke plot en intrigerende personages. Het hoort thuis bij de Bahamut Lagoon, Seiken Densetsu 3, Final Fantasy IV en de illusie van Gaia als de beste Super Famicom-granaatwerpers die ooit zijn gemaakt.
I remember playing Treasure of the Rudras when I was 15 years old. It was my first Japanese import game I've played. I say that it's a shame that Rudra did not get released outside of Asia.<br /><br />Graphics (4/5): The graphics, while not as stunning as Bahamut Lagoon's graphics, are still beautifully crafted. Keita Amemiya is a wonderful artist. He can create beautiful (and so ugly they're beautiful) characters. I want to see Amemiya do more games with Square-Enix. And the sprites are animated this time, not stationary like they are in Final Fantasy IV, V and VI. But the weird thing is that the enemies look all tough and terrifying, while your heroes are all chibi and cute looking. It comes off kind of odd to me.<br /><br />Sound (5/5):Rudra has a wonderful soundtrack. Some tunes sound upbeat while others sound just terrifying. The music really suits the game. I can't picture it being done with another soundtrack. Maybe a revamped soundtrack, but keep the songs and composer.<br /><br />Gameplay (3/5): This is the only low point of Rudra. Though the magic system is unique (you can create your own spells), it also has a few flaws in it. One: You can easily overpower your enemies with the "mantras" you learn, making some of the boss battles a little too easy at times. And Two: The heroes don't have their own unique abilities or magic pool. The enemies do, and I think that's just unfair. At least with a possible remake, they could probably fix the game play and give you the option of how challenging the game should be (eg. Easy, Normal, Hard, Expert mode).<br /><br />Story and Characters (5/5): This is where Rudra shines, the story and the characters. Yes, I know it's an ecological plot similar to Nausicaa of the Valley of the Wind (which was said to be an inspiration for this game, according to Amemiya), but just because there is an anti-pollution theme in a story does not always make it a bad story. Picture Nausicaa with people being possessed by devils, dead coming back to life, god like beings called "Rudras" battling for supremacy and the heroes path to godhood by defeat the four majestic Rudras. If you call that boring, then you might as well be dead.<br /><br />My personal favorite character is Riza, the main heroine of the game. She sets quite a good example for girl gamers, much better than Bratz or Disney Princesses. Riza stands up for what she believes is the right thing, is protective of her friends, is not submissive at all, nor does she pout and act all ditsy and prissy. Yeah, I know Riza is quite busty (look at her official artwork. She has a bust), but there is more to Riza than good looks or big boobs (unlike other game heroines *cough*TifaLockhart*cough*<br /><br />My second favorite would be Surlent, the young blue haired sorcerer. He's very mysterious and enigmatic, plus he's good looking and has a sweet personality. It's just too bad he keeps on getting possessed by evil spirits, so possessed that he needs to get a new body (yes, it's true!).<br /><br />The only characters I dislike are Sion (the one-dimensional Cloud Strife wannabe) and Pipin (a spoiled brat claiming to be a reptilian prince). Other than that, the character development is excellent and both the plot and characters are very memorable.<br /><br />Replay (4/5): Despite it's linear nature, Rudra does have some side quests. There is a lot you can do in this game as well.<br /><br />Overall (4 1/2 out of 5): I recommend Treasure of the Rudras. Despite it's flaws, it is a likable game with a unique plot and intriguing characters. It's up there with Bahamut Lagoon, Seiken Densetsu 3, Final Fantasy IV and Illusion of Gaia as the best Super Famicom RPGs ever made.