De meeste mensen beschouwen The Lodger als een klassieker, simpelweg omdat het de eerste thriller van Alfred Hitchcock is. Helaas is The Lodger vrijwel geheel gespeend van het verfijnde vakmanschap dat Hitchcocks visitekaartje zou worden in zijn latere films. Geïnspireerd door de Jack the Ripper-moorden, draait het verhaal om een gezin dat een mysterieuze jongeman opneemt te midden van een reeks moorden die in de stad worden gepleegd. De film is traag en zonder diepgang, en sleept zich voort terwijl het gezin de jongeman ervan begint te verdenken dat hij de moordenaar is. Hun spanning neemt toe, maar die van ons niet. De film begint in de laatste twintig minuten met een paar wendingen in de plot en een jaloerse vriend/rechercheur, maar hij is niet goed.' Het is niet genoeg om de film te redden. Er zijn ook een paar voorbeelden van artistieke cinematografie en symbolische beelden, maar dat levert nooit veel op. Hitchcocks beste werk lag nog een heel eind op hem voor.
Regarded as a classic by most people simply because it is Alfred Hitchcock's first suspense film. Unfortunately, The Lodger is almost completely bereft of the fine craftsmanship that would come to be Hitchcock's calling card in his later films. Inspired by the Jack the Ripper murders, the story centers on a family who takes in a mysterious young man amidst a series of killings going on in the city. Unengaging and slow moving, the film drags on as the family begins to suspect the young man of being the killer. Their suspense builds, but ours does not. The film picks up nicely in the last twenty minutes with a couple of plot twists and a jealous boyfriend / detective, but it's not quite enough to save the film. There are also a couple of examples of artistic cinematography and symbolic imagery, but it never really pays off. Hitchcock's best work was still well ahead of him.