Ik was dol op Happiness en Welcome to the Dollhouse, dus keek ik vol verwachting uit naar deze film. Maar mijn hoop werd de grond in geboord. We hebben hier twee verhalen die niets met elkaar te maken hebben en met betrekkelijk saaie personages, die zich geen van beide volledig mogen ontwikkelen. Beide hadden op zich al potentie, maar ze lijken gewoon nergens toe te leiden. Ik wilde de film dolgraag leuk vinden. Ik gaf hem alle kans om indruk op me te maken. Maar het'schokkende' gedoe, zoals de rassenkwesties in 'Fictie', was eigenlijk niet zo schokkend, en toch kwam het over als meer bedoeld om te choqueren dan de goed gedefinieerde, genuanceerde personages van het veel choquerender Happiness.
I loved Happiness and Welcome to the Dollhouse, so I looked forward to this movie with great anticipation. My hopes were dashed, however. Here we have two unrelated stories with relatively boring characters, neither of which is allowed to fully develop. Both had potential in their own right, but they just seem to go nowhere. I desperately wanted to like the movie. I gave it every chance to impress me. But the "shocking" stuff, like the racial issues in "Fiction", wasn't really that shocking, yet it came across as being more done for shock value than the well-defined, nuanced characters of the much more shocking Happiness.