Deze monsterlijke flop heeft een interessant verhaal met een heleboel onzin. De buitenaardse wezens hebben zwakheden die zelfs de niet-raketgeleerde in het publiek doen afvragen: 'Hoe hebben die gasten het lang genoeg uitgehouden om iemand te veroveren?' De volgende vraag die ik mezelf stelde was deze: 'Hoe lang zouden bepaalde dingen (boeken, computers, verbrandingsmotoren) het volhouden en nog steeds van enig nut zijn voor iemand?' Te veel dingen die je in de film ziet zijn gewoon niet te geloven. Maar zeg je dat dit sciencefiction is? Natuurlijk. Het punt is dat het basisverhaal verteld had kunnen worden zonder al die belachelijke vragen die de kijker dwarszitten als de mensen die de film hebben gemaakt er een uur of twee over hadden nagedacht. Ik begrijp dat het geloof opschorten een vereiste is voor sciencefictionfans, maar je moet het beperken tot wat nodig is om het verhaal te vertellen dat je probeert te vertellen.
This monster flop has an interesting story outline filled with garbage. The aliens have weaknesses that make even the non-rocket scientist in the audience wonder "how did these guys survive long enough to conquer anyone?" The next question I found myself asking is this, "How long would certain things (books, computer-dependent machinery, combustion engines) last and still be of any use to anyone?" Too many things you see in the movie are simply beyond belief. But this is science fiction you say? Of course. The point is that the basic story could have been told without any of these ridiculous questions bugging the viewer if the people making it had just thought things out for an hour or two. I understand that suspension of belief is a requirement of sci-fi fans but you have to limit it to just what is necessary to tell the story you are trying to tell.