Dat zag ik op het Tribeca Film Festival, waar een van de sterren (Ohad Knoller) toevallig net een prijs voor de beste acteur in de film heeft gekregen.<br />Meestal heb ik een hekel aan de meeste homofilms, omdat er nooit een onderwerp lijkt te zijn buiten de homoseksualiteit van de personages.<br />Yossi en Jagger is echter een liefdesverhaal over twee mensen die midden in een heleboel dingen zitten: hun carrière, het feit dat ze vrij zijn, hun militaire dienst, hun autoriteitsrollen en het feit dat ze van dag tot dag onder internationale vijandelijkheden leven. Hun homoseksualiteit, hoewel die centraal staat in het verhaal, wordt beschreven als slechts één aspect van hun ongelooflijk gecompliceerde leven. Met andere woorden, ze worden afgeschilderd als echte mensen die een leven leiden dat niet wordt beheerst door hun seksualiteit, ook al overschaduwt die alles wat ze doen.<br />Met andere woorden, ze worden afgeschilderd als echte mensen die een leven leiden dat niet wordt opgeslokt door hun seksualiteit, ook al overschaduwt die alles wat ze doen.<br />De film legt ook voldoende de nadruk op de twee hoofdpersonen om de tijd te besteden aan het ontwikkelen van de andere personages als echte mensen in plaats van als springplanken voor het weerspiegelen van homograpjes of insinuerende opmerkingen, zoals de meeste andere homofilms doen.<br /><br />Misschien omdat deze film buiten de Verenigde Staten werd gemaakt, kon hij de hoofdpersonen als mensen afschilderen in plaats van als karakters in de verhaallijn.<br />Ook vond ik het grappige grapje in de film dat dit geen Hollywood-film was. Zelfs tegen het eind, als er een 'Hollywood-film' is. De film keert terug naar de waarheid met het einde dat aantoont dat niet alles in Hollywood goed afloopt. Ik was vooral geroerd door Yossi's genuanceerde verklaring van zijn relatie met Jagger tot de familie van Jagger en de rest van zijn peloton, doordat hij de vragen van de moeder over Jaggers persoonlijke favorieten kon beantwoorden en kon vertellen dat bepaalde personages zich nergens van bewust waren, terwijl anderen wel wisten wat er aan de hand was.
I saw this at the Tribeca Film Festival, which coincidentally just awarded one of the stars (Ohad Knoller) a best actor award for the film.<br /><br />I usually loath most gay films as there never seems to be any subject matter outside of the characters gayness.<br /><br />Yossi and Jagger however is a love story of two people caught in the middle of many forces - Careers, being out, military service, authority roles, and living day to day under international hostilities. Their homosexuality, though central to the story line, is portrayed as only one aspect of their incredibly complicated lives. In other words, they are portrayed as real people living their lives that is not consumed by their sexuality even as it overshadows everything they do.<br /><br />The film also firmly establishes the two leads enough that it is able to spend time developing the other characters as real people as well instead of as springboards to reflect gay jokes or innuendoes as most other gay films do.<br /><br />Perhaps because this film was made outside of the US it was able to portray its protagonists as people instead of story line characterisations.<br /><br />SPOILERS I also enjoyed the small joke in the film about how this was not a Hollywood movie. Even near the end when there is a "Hollywood" type moment between the two protagonists during a military ambush, the film returns to the truth with its ending that shows that not everything is about Hollywood happy endings. I particularly was touched by Yossi's nuanced statement of his relationship with Jagger to Jagger's family and the rest of his platoon by being able to answer the mother's questions of Jagger's personal favorites, and how certain characters were oblivious while others knew what was going on.