Op het moment van verschijnen was Beverly Hills Cop de meest succesvolle komedie aller tijden, dus het is heel goed mogelijk dat het eerste vervolg werd geregisseerd en geproduceerd door de megalomane Hollywood-fans Don Simpson en Jerry Bruckheimer (en door niemand minder dan Tony Scott). De formule is precies dezelfde (en man, ik bedoel echt precies), hoewel hij alle gebruikelijke regels van een actiefilm volgt, wat betekent dat hij een veel groter budget moet hebben (Axel doet zijn politiewerk nog steeds volgens zijn eigen regels, alleen gebruikt hij dit keer geld van het bureau om rond te rijden in een Ferrari), meer doden, snellere en grappiger grappen (het is in elk geval duidelijk dat hij voor deze schiet), en minstens één platinablonde vrouw van 1 meter 80.<br />Zullen we een tripje maken? _Smeris 2_ in Beverly Hills werd uitgebracht in mei 1987, en kwam dus vlak na dingen als _Top Gun, Police Academy 3, The Color of Money, To Live and Die in L.A._ (wat een soort anti-agentenfilm was met een gemeen trekje dat duidelijk terug te vinden is in _Code 2_ ), Eddie Murphys eigen _The Golden Child_ en de oorspronkelijke _Lethal Weapon_, die een paar maanden eerder was uitgekomen en misschien de bioscopen wel heeft gespekt. Onnodig te zeggen dat er geen gebrek was aan politiefilms en dergelijke, en er wordt geen tijd verspild aan pogingen om op te vallen in de menigte.<br />De film begint met een gewelddadige beroving die op klaarlichte dag wordt gepleegd door een goed georganiseerde groep criminelen onder leiding van de statige Bridgette Nielsen, die de rol speelt van de vrouw die merkwaardig genoeg Karla Fry heet. Foley is betrokken bij een meedogenloos misdaadsyndicaat dat vuurwapens smokkelt naar Midden-Amerika, en als politiecommandant Bogomil wordt doodgeschoten, besluit Foley terug te gaan naar Zuid-Californië om de zaak zelf weer op te lossen.<br />Na de gebeurtenissen in de eerste film is iedereen nu vrienden. Taggart en Rosewood bespioneren Axel niet meer, maar zijn goede vrienden geworden, net als Bogomil, die aan het eind van de laatste film de kant van de commissaris of de burgemeester of wat dan ook heeft gekozen. Helaas is de nieuwe korpschef een enorme eikel en heeft hij iedereen die hij zag ontslagen en vervangen door zijn eigen mensen, dus opnieuw zijn Taggart, Rosewood en Foley gedwongen om tegen rechtstreekse orders in te gaan om te doen wat er gedaan moet worden.<br />De film is bijna unaniem door de critici afgekeurd, en ik zou zeker aarzelen om te zeggen dat het zo erg is. In recentere jaren ben ik niet altijd de grootste fan geweest van mensen als Jerry Bruckeimer (de megaproducent die we te danken hebben aan hoogwaardige kaasfeesten als Armageddon en Gone in 60 Seconds en Pearl Harbor, niet dat hij dat ooit heeft gedaan). Het had zijn betere films), maar als je alleen maar op zoek bent naar een leuke popcornactiefilm, kun je het slechter treffen dan in deze.<br />Het was in elk geval heel leuk om de hilarische verwijzingen naar de popcultuur uit de jaren tachtig te selecteren, waarvan sommige luchthartige toespelingen op de competitie waren, zoals de posters van First Blood Part II en Rambo in Rosewoods'stressvrije' appartement, en misschien wel mijn favoriet, Bridgette Nielsens (de vrouw van Stallone in die tijd) oorbellen, van die bizarre kleine metalen pijltjes waardoor ze eruitzag als een Klingon.<br />Het is waar dat sommige grappen en situaties een beetje te onorigineel zijn, zelfs alleen in het eerste vervolg, zoals Foley's eerste film. De film wordt af en toe een beetje goedkoop, zoals wanneer hij het kantoor van de slechteriken binnenstapt en zich voordoet als bezorger van hoogst onstabiele plutoniumcapsules in <0xE2><0x80><0x93> je raadt het al <0xE2><0x80><0x93> een bruine papieren zak, maar over het geheel genomen blijft het in dezelfde trant als het origineel en kan hij in veel opzichten zelfs beter zijn.
At the time of its release Beverly Hills Cop was the highest grossing comedy of all time, so it works out perfectly that its first sequel would be directed and produced by the juggernaut Hollywood crowd-pleasers Don Simpson and Jerry Bruckheimer (and directed by none less than Tony Scott). The formula is exactly the same (and man I really mean exactly), although it follows all of the usual rules of an action sequel, which state that it must have a much bigger budget (Axel still does his police work by his own rules, only this time he uses precinct money to drive around in a Ferrari), more deaths, faster and funnier jokes (it clearly shoots for this one, anyway), and at least one more 6-foot platinum blonde. <br /><br />Let's take a little trip, shall we? Beverly Hills Cop 2 was released in May of 1987, and so came just after things like Top Gun, Police Academy 3, The Color of Money, To Live and Die in L.A. (which was sort of an anti-buddy cop movie with a mean streak that is clearly reflected in Cop 2), Eddie Murphy's own The Golden Child, and the original Lethal Weapon, which was released just a few months earlier and may have been sharing theaters with it. Needless to say, there was no shortage of police movies and whatnot, and no time is wasted in attempting to stand out from the crowd.<br /><br />The movie starts with a violent robbery pulled off in broad daylight by a highly organized group of criminals headed by the statuesque Bridgette Nielsen, who plays the curiously named Karla Fry. She's involved with a ruthless organized crime syndicate that is running firearms to Central America, and when police chief Bogomil is gunned down, Foley decides he's going to head on back to southern California to solve the case himself again. <br /><br />Everyone is friends now after the events of the first movie. Taggart and Rosewood are no longer spying on Axel but have all become good friends, as they have with Bogomil, who sided with them against the Commissioner or Chief or Mayor or whatever at the end of the last movie. Unfortunately, the new police chief is a total jerkoff and has been firing everyone in sight and replacing them with all of his own people, so once again Taggart and Rosewood and Foley are forced to go against direct orders in order to do what needs to be done.<br /><br />The movie has been almost unanimously slammed by critics, and I would certainly hesitate to say that it's as bad as all that. In more recent years I have not always been the biggest fans of people like Jerry Bruckeimer (the mega-producer who we have to thank for such highly polished cheesefests as Armageddon and Gone in 60 Seconds and Pearl Harbor, not that he hasn't had his better movies), but if you are just looking for a fun popcorn action flick, you could certainly do worse than this one.<br /><br />If nothing else, it was great fun picking out the hilarious 80s pop culture references, some of which were light-hearted jabs at the competition, such as the posters for First Blood Part II and Rambo in Rosewood's "stress-free" apartment, and maybe my favorite, Bridgette Nielsen's (Stallone's wife at the time) earrings, which were these bizarre little metallic arrows that made her look like a Klingon. <br /><br />It's true that some of the jokes and situations are a little too unoriginal, even only in the first sequel, such as Foley's remarkable ability to come up with crazy stories on the spot (although the best one is where he pretends to be a gay prostitute to get into a ritzy club and harass the bad guy) and his loud-mouthed streams profanity. But again, not necessarily something that I would criticize the movie for just for being there. It gets a little cheesy at times though, like when he gets into the bad guys' office by pretending to be a delivery boy delivering highly unstable plutonium capsules in - get this - a brown paper bag, but overall it stays in the same vein as the original and may even be better in a lot of ways.