Het interessantste aan deze film was de tirade van Michael Moriarty over de Golden Globe en drie keer een Emmy, over het feit dat ze zijn kind niet met rust wilden laten. Ik kan niet naar Moriarity kijken of ik zie Ben Stone uit Law and Order voor me. Het was hilarisch om te zien hoe hij aan de andere kant stond te ruziën met Macdonald Carey (ook twee keer een Daytime Emmy-winnaar voor _Days of Our Lives_ ) om dat miezerige, lelijke kind van hem te redden.<br />Maar het wordt nog grappiger als hij zijn kind probeert te redden en uiteindelijk zijn kleinkind. Hij zou Ouder van het Jaar moeten zijn omdat hij van die wezens houdt. Karen Black is zijn ex, de moeder van het monster, en, nou ja, je moet gewoon zien hoe dat afloopt. Het is geniaal om van die dingen een komedie te maken.
The most interesting thing about this film was seeing Golden Globe and three-time Emmy winner Michael Moriarty rant and rave about the fact that they wouldn't leave his child alone. I just can't look at Moriarity without seeing Ben Stone from "Law and Order." Seeing him on the other side arguing before Macdonald Carey (also a two-time Daytime Emmy winner for "Days of Our Lives") to save that butt-ugly child of his was hilarious.<br /><br />But, it gets even funnier as he tries to save his child and, ultimately, his grandchild. He should be Parent of the Year for loving those creatures. Karen Black is his ex, the mother of the monster, and, well, you just have to see how that ends.<br /><br />Making a comedy out of these things is genius.