CONTAINS SPOILERS<br />Dit is het soort film dat ik normaal gesproken leuk zou vinden <0xE2><0x80><0x93> geweldige cast, leuk uitgangspunt, schitterend NYC-landschap. Maar al met al vond ik het een warboel.<br /><br />Billy Crudup, jammerlijk misplaatst als Tobey, een '36-jarige lanterfanter', komt over als een verwijfde (wat was ook alweer dat idiote gedoe met Eva Mendes' personage in het restaurant???), egocentrische eikel die zich alleen als een fatsoenlijk mens gedraagt als zijn vriendin Elaine (een schattige en parmantige Maggie Gyllenhaal) hem met recht verlaat. Maar haar nieuwe vriend is een stereotype van de Europese pseudo-intellectueel die een van de meest onsympathieke personages is die in dit decennium op het witte doek zijn verschenen. Geen wonder dat ze ervoor kiest om terug te gaan naar een man die ooit weigerde haar naar haar werk te brengen omdat hij zijn auto niet aan de overkant van de straat wilde parkeren.<br />Julianne Moore speelt Tobeys zus Rebecca, een succesvolle maar onzekere actrice die getrouwd is met Tom, de huisman van David Duchovny. Duchovny, die een geweldige acteur is, heeft niet veel om mee te werken, en zijn personage is zo slonzig en zeurderig dat je je afvraagt waarom een beeldschone gescheiden vrouw (de zoveelste stereotiepe pas gescheiden alleenstaande moeder in Manhattan die op de loer ligt om zich op haar moeder te storten) en een glamoureuze actrice ook maar tien minuten in zijn gezelschap zouden willen doorbrengen. Het ironische is dat deze schijnbaar aseksuele man in werkelijkheid een seksverslaafde is die zich aansluit bij een praatgroep die (stereotypen, natuurlijk) _Seksverslaafden_ heet. Natuurlijk drijft hij de spot met zijn eerste sessie en verzint hij een belachelijk verhaal over in deli-vlees gewikkeld zijn om maar tevreden te zijn. O, en natuurlijk gebruikt hij een valse naam. Uiteindelijk biecht hij op dat hij echt een probleem heeft, omdat hij geen betekenisvolle relatie kan hebben met zijn sexy en dynamische vrouw, en zo eindigt zijn affaire. Natuurlijk vergeeft zijn vrouw hem als hij op de première van haar stuk een idiote stunt uithaalt en Elaine haar Eurotoyboy dumpt nadat Tobey diezelfde avond in het theater zijn onsterfelijke liefde voor haar uitschreeuwt. Geen van de thema's wordt op het scherm gladgestreken en voor de kijker die het waagt het vol te houden ligt er een mooi, keurig einde in het verschiet.<br />De film was zogenaamd gemodelleerd naar de Woody Allen-films als Annie Hall en Manhattan, maar het verschil is lichtjaren, want hij is saai en de personages zijn totaal onaantrekkelijk. De gesprekken zijn volkomen pretentieus, en de personages verkondigen enorme generalisaties over de aard van hun relaties en hun eigen bestaan. Het is een waardeloze, stereotiepe film die een 4 uit 10 haalt.
CONTAINS SPOILERS <br /><br />This is the kind of movie that I would normally like-great cast, cute premise, gorgeous NYC scenery. But all in all, I thought it was a jumbled mess.<br /><br />Billy Crudup, woefully miscast as Tobey, a "36 year old slacker," comes off as an effeminate (what was that silliness with Eva Mendes's character in the restaurant???), self-centered jerk who only acts like a decent person when his girlfriend Elaine (a cute and perky Maggie Gyllenhaal) rightfully leaves him. But her new boyfriend is a stereotype of the European pseudointellectual who is one of the most unlikeable characters ever to grace the screen in this decade. Given the choice between the "Sprocket" and her lovesick, obsessed ex-boyfriend, it's no wonder she chooses to go back with a guy who at one time refused to drive her to work because he didn't want to move his car from the opposite side of the street.<br /><br />Julianne Moore plays Tobey's sister Rebecca, a successful but insecure actress who is married to David Duchovny's stay at home husband Tom. Duchovny, who is a terrific actor, doesn't have much to work with, and his character is so schlubby and whiny you wonder why a gorgeous divorcée (another stereotypical Manhattan newly divorced single mom on the prowl just waiting to pounce on Mr. Mom) and a glamorous actress would want to spend even ten minutes in his company. The irony is that this seemingly asexual man is actually a sex addict who joins a support group called (stereotypically of course) Sexaddictsrus. Of course he makes a mockery of his first session, making up a preposterous story about being wrapped in deli meat in order to be satisfied. Oh, and of course he uses a fake name. Eventually he does come clean and admit that he has a real problem because he can't have a meaningful relationship with his sexy and dynamic wife, and his affair ends just like that. Naturally, his wife forgives him after he pulls a crazy stunt on the opening night of her play, and Elaine dumps her Eurotoyboy after Tobey screams out his undying love for her in the theater on the very same night. None of the issues are ironed out on screen, and a sweet and tidy ending is in store for the viewer who dares to stick it out.<br /><br />The film was supposedly modelled after the Woody Allen films like Annie Hall and Manhattan, but it's light years away from them because it's boring and the characters are completely unlikeable. The conversations are totally pretentious, with the characters making sweeping generalizations about the nature of their relationships and very existences.<br /><br />Overall, it's a lousy, stereotypical movie that is a 4 out of 10.