Als buschauffeurs in New York met hun MTA-busjes reden met de hardnekkige vastberadenheid die inspecteur Jack Mosley (gespeeld door een dikke Bruce Willis) in deze actie/avontuur/misdaad/drama/thriller tentoonspreidt, zouden de mensen van de afdeling Klachten van de MTA in New York weinig anders te doen hebben dan elke dag in- en uitstappen. Mosley's reden om een MTA-bus te kapen valt samen met zijn verlangen om een snel pratende getuige, Eddie Bunker (met sublieme genialiteit gespeeld door Mos Def) met succes te begeleiden van de politie-inbewaringstelling naar een rechtbank. De titel van de film is afgeleid van de afstand - '16 Blocks' - tussen het politiebureau waar Bunker is vastgehouden en de rechtbank waar hij moet getuigen. Als ik de film inging, betwijfelde ik of regisseur Richard Donner en schrijver Richard Wenk genoeg vaardigheid zouden hebben om een actiefilm te maken, laat staan een thriller die je op het puntje van je stoel deed zitten. Maar ze overtroffen mijn verwachtingen, voor zover ze die hadden.<br />Net als det. Mosley levert '16 blokken' de goederen af.<br />Natuurlijk moet je tijdens sommige scènes van de film de andere kant op kijken, vooral bij de eindeloze reeks ontsnappingen die de manke rechercheur en zijn immer kletsende verantwoordelijkheidsgevoel in de loop van hun korte reis maken. Geloof het of niet, Houdini zou onder de indruk zijn van deze twee als hij nog leefde. Zelfs nadat Mosley de gekaapte bus in een steeg heeft geduwd waar geen uitgangen zijn, weten ze nog aan hun achtervolgers te ontsnappen. Maar, zoals we inmiddels allemaal weten, ligt dat in de aard van 'thrillers'. Meestal komen de achtervolgers in een situatie terecht waarin ze niet kunnen ontsnappen door de achterdeur uit te glippen, een trap op te rennen of, zoals eerder gezegd, een stadsbus te kapen.<br />Willis en Def, de twee hoofdpersonen in de film, dragen de last, en dat doen ze met een combinatie van droge humor, wetende uitwisselingen en pure wilskracht.<br />Als de grijze, alcoholische rechercheur van de NYPD, die op het punt staat met pensioen te gaan, of zelfmoord te plegen (wat het eerst komt), slaat Willis alle juiste snaren aan. Er is iets in zijn gezicht dat perfect past bij de toon van 'ik ben er geweest, dat heb ik gedaan', zonder dat die toon stereotiep blasé is. Dat is niet zo verrassend als Willis in een handvol eerdere films zijn tanden heeft laten zien. Wat wel verrassend is, is Mos Defs vertolking van de ondoorgrondelijke maar beminnelijke Eddie Bunker.<br />Defs personage doet denken aan het personage dat Mel Gibson speelde in 'Samenzweringstheorie' (geproduceerd door de heer Donner). Het ene moment denk je dat de man vol zit met lucht en fantasie, maar het volgende moment blijkt uit zijn onsamenhangende gebabbel alles te kloppen. Dankzij de geloofwaardige relatie die deze twee in hun korte tijd samen opbouwen, kan Def een aantal van de filmrollen vervullen.' 's meest hilarische zinnen, des te aangrijpender in het licht van Willis' reactie, of het gebrek daaraan.<br />Bij het einde van de film komen deze vreemde bedgenoten tezamen om hun individuele doeleinden te bereiken met de enige middelen die hun nog ter beschikking staan. (Ik zal hun keuze niet onthullen, omdat het te veel van het einde zou verraden.) Laat ik volstaan met te zeggen dat deze verrassende film slaagde als een actie/avontuur/misdaad/drama/thriller op de schouders van zijn hoofdpersonen en de talenten van Donner en Wenk.<br />Werk aan de wijsheid. Zoals men in de verleiding zou kunnen komen bij een ontmoeting met det. Mosley, onderschat niet wat u op het eerste gezicht ziet in relatie tot de schijnbaar karige plot van de film. In het belang van de zaak, geëscorteerd door Willis en Def, is iemands avontuur allesbehalve saai.
If NYC bus drivers drove their MTA buses with the dogged determination that Det. Jack Mosley (played by a paunchy Bruce Willis) displayed in this action/adventure/crime/drama/thriller, the folks at the NYC MTA Complaint Department would have little to do but punch IN and OUT on a daily basis. Mosley's reason for hi-jacking an MTA bus coincides with his desire to successfully escort a fast-talking witness, Eddie Bunker (played with sublime brilliance by Mos Def), from police custody to a courthouse. The title of the film is derived from the distance--"16 Blocks"--between the police precinct where Bunker has been held to the courthouse where he is due to testify.<br /><br />Relative to the plot: aging cop must escort witness 16 blocks, going into the film I had doubts that Director Richard Donner and Writer Richard Wenk would have enough skill to pull off an action-packed drama, let alone edge-of-your-seat thriller. But, giving credit where credit is due, they surpassed my expectations, and then some.<br /><br />Like Det. Mosley, "16 Blocks" delivers the goods.<br /><br />Of course, one does have to look the other way during some of the movie's sequences, especially the never-ending string of escapes that the gimpy detective and his ever-chatting custodial responsibility make in the course of their short trip. Believe it, Houdini would be impressed by these two if he were still around. Even after Mosley wedges the hi-jacked bus into an alleyway with no outlets they manage to elude their pursuers. But, as we all know by now, that is the nature of "thrillers." Most often the pursued are trapped in no-escape situations by slipping out the back door, or high-tailing it up a stairwell, or, as aforementioned, hi-jacking a city bus.<br /><br />Willis and Def, the two lead characters in the movie, carry the load, and do so with a combination of dead-pan humor, knowing exchanges, and sheer will.<br /><br />Playing the grizzled, alcoholic NYPD police detective, who is on the verge of retirement, or suicide (whichever comes first), Willis hits all the right marks. There's something in his face that plays perfectly to the tone of "been there, done that" without playing that tone as stereotypically jaded. That's not so surprising as Willis has shown his chops in a handful of previous flicks. What is surprising is Mos Def's performance as the inscrutable yet amiable Eddie Bunker.<br /><br />Def's character brings to mind the character played by Mel Gibson in "Conspiracy Theory" (produced by Mr. Donner). One moment you think the guy is full of hot air and fantasy, but in the next his obtuse ramblings make sense. Thanks to the believable relationship these two build in their short time together, Def gets to deliver several of the movie's most hilarious lines, made all the more poignant in light of Willis' response, or lack thereof.<br /><br />By movie's end, these strange bedfellows act in unison, achieving their individual goals by the only means left available to them. (I won't divulge their choice as it would give away too much of the ending.) Suffice it to say, this surprising movie succeeded as an action/adventure/crime/drama/thriller on the shoulders of its leading characters, and the talents of Donner and Wenk.<br /><br />Work to the wise. As one might be tempted to do upon meeting Det. Mosley, don't underestimate what you see at face value relative to the movie's seemingly skimpy plot.<br /><br />While "16 Blocks" might not seem enough distance for hold one's interest, escorted by Willis and Def, one's adventure is anything but uneventful.