Dit is inderdaad een cultfilm, al ben ik hier niet de enige die een cultfiguur is, deze film heeft alle elementen van een lelijke film uit de jaren zeventig (hoewel ik in Australië heb gehoord dat hij geweldig is).<br />Ten eerste is het gewoon onmogelijk om iets over Ned Kelly te weten te komen door naar deze film te kijken, het verhaal is net zo verloren als dat in _Duin_ en het springt zo snel van de ene scène naar de andere dat het ongelooflijk is. In de ene scène zweert een politieagent dat hij de autoriteiten niet zal vertellen dat hij een ongeluk heeft gehad met de Kelly's waarbij hij gewond is geraakt, hij was behoorlijk gelukkig en hij zweert dat hij niets zal vertellen, en in de volgende scène staat Ma Kelly terecht. 'Dus hij heeft het hun verteld?' 'Wat heeft hij verteld?' 'Dat weet niemand.'<br />'Ik weet het wel,' zei ik. 'De film heeft van die sprongscènes, en dat niet alleen, maar je krijgt ook een paar heel vreemde scènes te zien (zoals aan het eind, wanneer beide broers van Kelly zelfmoord plegen op een nogal artistieke manier). Uiteindelijk wordt het allemaal uitgelegd als we bedenken dat waarschijnlijk de hele cast en de hele crew aan de drugs was, en niet alleen zij, maar ook de cateraars en de schoonmakers.<br />Maar dat is natuurlijk niet het belangrijkste aspect van de film, het belangrijkste aspect van deze film is natuurlijk de afschuwelijke vertolking van Mick Jagger, die niet te pruimen is.' Als we er goed over nadenken, gedraagt hij zich niet echt als de leadzanger van de Rolling Stones, maar is hij eerder de man die maar wat rondhangt.<br />We krijgen Mick te zien: als drinker, als zanger, als vrouwenversierder, als straatvechter.<br />Dus zien we hem eigenlijk alleen maar als zichzelf, niet één zin wordt correct uitgesproken, maar altijd alsof Kelly echt boos was omdat hij een latte en geen cappuccino had besteld, of met een enorme kater van het feesten. <br />De film eindigt met Ned op zijn harnas die door de Britten wordt neergeschoten, wat een van de gedenkwaardige scènes van de film is, voornamelijk omdat hij eigenlijk uit een serieuze film lijkt te zijn gehaald in plaats van uit een doorsnee-film uit de jaren zeventig.<br />Zie deze film, het is de funky versie van Ned Kelly, maar omdat het allemaal Britten zijn krijg je natuurlijk alleen maar een blanke cast te zien. Lijkt een beetje op de muziek van de Stones, als je erover nadenkt.
This is a cult movie alright, although I'm pretty alone being a cultist here, this movie has all the elements of an ugly movie of the 70s (though i hear its huge in Australia).<br /><br />First of, trying to learn about Ned Kelly from watching this movie is just impossible, the story trail is as lose as the one in Dune and it jumps so fast from scene to scene that is unbelievable. In one scene a police officer swears not to tell the authorities that the he had an accident with the Kellys in which he was wounded, he was pretty happy and swearers not to tell, 1 second into the next scene Ma Kelly is standing for trial. What??, so he told them?, he what??. No one knows.<br /><br />the movie does those jump cuts a lot. and not only that, but you get to see some really weird scenes on the movie (such in the ending when both Kelly's brothers kill themselves in a rather artistic way). It all in the end gets explained if we consider that probably the entire cast and crew was on drugs, and not only them, but the caterers and the cleaning guys also.<br /><br />But that of course is not the main strenght of the movie, the main thing that this movie's got going-on is of course the horrible performance of Mick Jagger, who doesn't really act whatsoever if we consider it, but rather just stands around being the lead singer of the Rolling Stones than Ned Kelly.<br /><br />We get to see Mick: -as a drinker. -as a singer. -as a ladies man. -as a street fighting man.<br /><br />so we pretty much just see him being him, not one line is delivered correctly, but always as if Kelly was really angry because he ordered a latte and not a cappuccino or with a huge hangover from partying all night.<br /><br />The movie ends with Ned on his armor getting shot by the Brits, which is one of the memorable scenes of the movie, mainly because it actually seems to had been taken from a serious movie instead of a generic 70s movie.<br /><br />See this movie, its the funky version of Ned Kelly, but of course as all of them are Brits you just get to see a white cast. Kinda like the Stones music if we think about it.