Iedereen die de afgelopen jaren naar films heeft gekeken, heeft waarschijnlijk een hoge dunk van regisseur Brett Ratner. Persoonlijk vind ik hem op zijn best een middelmatige regisseur, die alleen maar gezichtsloze, anonieme popcornfilms maakt die veel geld opleveren. Wat de meeste mensen die een hekel aan Ratner hebben, ergert, is het feit dat hij schijnt te denken dat hij de beste is, dat hij de pr-machine van Hollywood gebruikt en zijn dvd's overbelast met te veel informatie over zichzelf, alsof iemand die naar het spitsuur kijkt zich afvraagt: 'Wauw, heeft Truffaut dit geregisseerd? Ik moet meer over die vent te weten komen!' De film gaat over op After the Sunset, die er op het eerste gezicht uitziet als een geavanceerde misdaadfilm, maar die uitgroeit tot een tamelijk volwassen, rijpe karakterstudie, die wel iets weg heeft van Jackie Brown van Tarantino. En net als bij die film raakt het publiek in de war en gaat het zich vervelen over het gebrek aan actie en plotwendingen (deze film heeft waarschijnlijk de minste verrassingen van alle rooffilms van de laatste tijd <0xE2><0x80><0x93> maar als je emotioneel betrokken raakt bij de personages in zo'n film is dat een goede zaak).<br /><0x3E> Ratner heeft in interviews verklaard dat dit een liefdesverhaal is, niet tussen Brosnan en Hayek, maar tussen Brosnan en Harrelson, en als je de film op die manier bekijkt, is dat een goed teken. Ik zal er waarschijnlijk wel iets meer van genieten dan van een Bondfilm of een actiefilm. Hun relatie vormt het middelpunt van de film en levert een paar ontroerende scènes op, maar ook een hoop lol.<br />Wat de overval zelf betreft, tja, die is nogal overhaast, absoluut ongelooflijk en doet erg denken aan Brosnans remake van The Thomas Crown Affair, maar al met al is het een snelle, grappige 90 minuten, met leuke optredens, veel oogverblindende beelden voor de jongens (en meisjes) en een bewijs dat Ratner misschien wel een echte filmmaker aan het worden is.
Anyone who's been following movies for the last few years probably has a strong opinion of director Brett Ratner. Personally, I think he's a mediocre director at best, who simply makes faceless, anonymous popcorn flicks that make lots of money. I guess what irks most Ratner-haters is the fact that he seems to think he's the second coming, plays the Hollywood PR machine, and overloads his DVD's with WAY too much information about himself, as if anyone watching Rush Hour 2 wondered "Wow, did Truffaut direct this? I've got to find out more about this guy!" After the competent yet totally un-necessary Red Dragon, Ratner's moved on to After the Sunset, which at first glance looks like a high-tech crime caper, but grows into a fairly adult, mature character study, not unlike Tarantino's Jackie Brown. And like that film, audiences may find themselves confused and bored over the lack of action and plot twists (this film has probably the least amount of surprises of any heist film in recent memory - but when you become emotionally invested in the characters like this, that's a good thing).<br /><br />Ratner's gone on record in interviews in saying that this is a love story, not between Brosnan and Hayek, but between Brosnan and Harrelson, and if you look at the film that way, you'll probably enjoy it a bit more than if you were expecting a Bond film or a slam-bang actioner. Their relationship is the center of the film, and provides a few touching scenes as well as some good laughs.<br /><br />As for the heist itself, well, it's kinda rushed, totally unbelievable, and VERY reminiscent of Brosnan's remake of The Thomas Crown Affair, but all in all, it's a quick, fun 90 minutes, with fun performances, lots of eye candy for the guys (and girls), and shows Ratner may be maturing as a film-maker.