Het is g<0xC3><0xAA>nant om te zien hoe een voormalige meester van het medium (Billy Wilder) een oppervlakkig, bitter stukje als dit creëert. Zijn hoofdfiguur, een filmmaker die wanhopig graag weer aan het werk wil, zit achter een oudere filmster aan voor zijn film. Hij gaat tekeer tegen de nieuwe jongeren die de filmindustrie overnemen met hun camera's in de hand en wijst in één klap een hele nieuwe generatie filmmakers af. Het verhaal is gebaseerd op de dunste ideeën, Holden ziet eruit alsof hij in elke scène een kater heeft, en over de hele onderneming hangt de stank van wanhoop. We hebben allemaal veel te vaak het trieste verhaal gezien van de vroegere grote dit-of-dat die een comeback probeert te maken en instort omdat de energie op is. Dat maakt deze film des te schrijnender. Al met al is het een trieste vertoning, en een herinnering om gracieus de aftocht te blazen.
It is embarrassing to watch a former master of the medium (Billy Wilder) create a shallow, bitter little piece like this. His lead character, a filmmaker desperate to work again, chases an aging movie star for his movie. He rails against the new kids taking over the movie industry with their hand-held cameras, dismissing in a stroke a whole new generation of filmmakers. The story is based on the thinnest of ideas, Holden looks like he has a hangover in every scene, and there is the stench of desperation hanging over the whole enterprise. We have all seen played out far too many times the sad tale of the former great this- or-that attempting a comeback and flopping because the juice is gone. That sums this movie up in spades. All in all it's a sad piece of work, and a reminder to bow out gracefully.