Uitzonderlijk, aangrijpend melodrama over het leven in een klein stadje in Amerika. Het verhaal is af en toe een beetje smakeloos, maar het is altijd intelligent, complex en er komen veel gedenkwaardige en realistische personages in voor. Het zijn mensen om wie je geeft. Beter nog, de acteurs die hen spelen zijn over het algemeen briljant. Ik had wat problemen met de rol van Arthur Kennedy; hij is te overdreven en niet op hetzelfde niveau als veel van de anderen. Ik vond ook dat Lee Philips zwak speelde in een belangrijke rol. Maar Lana Turner, Diane Varsi, Russ Tamblyn, Terry Moore, Barry Coe, Mildred Dunnock, Lloyd Nolan, Leon Ames en Hope Lange geven enorm gevoelige voorstellingen die me nog lang zullen heugen. Lange, een hartverscheurende rol van een jonge vrouw die seksueel misbruikt wordt door haar alcoholistische stiefvader (Arthur Kennedy). Het verhaal is openhartig (1950's openhartig) en intelligent over seks en de manier waarop kleine stadjes ermee omgaan. Ik zou het regisseur Robson zeker nageven dat hij deze film, die gemakkelijk op een ramp had kunnen uitlopen, als een zachte beek laat stromen. Het is een zeldzaamheid dat een Hollywood-film als deze zoveel inzicht biedt in het leven in kleine stadjes. De film heeft één groot verhaalprobleem, en dat is dat de climax een proces is. Het gebeurt niet vaak dat een proces in een climax goed uitpakt, en Peyton Place is daar geen uitzondering op. Het lijkt nep, en dat geldt ook voor de advocaten en de beklaagden. En dan is er nog die kruiperige derde-act-speech. Die hoort thuis in een mindere film.
Exceptional, affecting melodrama about small-town life in America. The story is at times a bit tawdry, but it is always intelligent, complex and it is populated with many memorable and realistic characters. They're people to care about. Better yet, the actors portraying them are mostly brilliant. I had some problems with Arthur Kennedy's performance; it's too over-the-top, and not up to the same level of maturity as many of the others. I also thought Lee Philips was weak in a key role. But Lana Turner, Diane Varsi, Russ Tamblyn, Terry Moore, Barry Coe, Mildred Dunnock, Lloyd Nolan, Leon Ames, and Hope Lange give enormously sensitive performances that will live with me for a long time. Especially Ms. Lange, who is just heartbreaking as a young woman who is sexually abused by her alcoholic stepfather (Arthur Kennedy). The story is frank (1950s frank) and intelligent about sex and the way that small towns treat it. I would surely credit director Robson with keeping this film, which could easily have been a disaster, flowing like a gentle stream. It's a rarity that a Hollywood film like this could be so insightful about small-town life. It does have one big narrative problem, and that is that its climax is a trial. It's not often that a climactic trial works well, and there is no exception for Peyton Place. It seems fake, and the lawyers and defendants don't present evidence in an at all believable fashion. And then there's this cringe-inducing third-act speech. It belongs in a lesser film. 9/10.