Schaduwen van Jess Franco... deze film heeft alle kenmerken van een klassieke Franco-kloon, en komt uit Spanje. Zoals met bijna alles wat Franco deed, had deze regisseur duidelijk de knowhow om een fatsoenlijke film te maken, maar hij had geen zin om terug te gaan en alle ruwe delen op te poetsen. En de film lijkt van begin tot eind alleen maar ruwe delen te hebben. Het resultaat is alsof je naar de 'rushes' zit te kijken voor de homevideo's van een getalenteerde buurman voor een script dat hij in één dag heeft gehackt, als je buurman een fotogenieke vrouw had (zoals 'Rommy') en een 35mm-camera.<br />De plot is volkomen luguber, wat in feite deel uitmaakt van de charme van de film. Hij begint met een gemaskerde man (heel...' 'The Phantom of the Opera') dode vrouwen als zombies tot leven wekken om te doen wat hij wilde, wat voornamelijk neerkwam op het wurgen van mensen die braaf bleven staan en hem zijn gang lieten gaan. (Ik moet toegeven dat de vertolking van de zombies behoorlijk effectief is en een van de werkelijke redenen om naar de film te kijken.) Dat is tenminste de openingsscène. En voor je het weet is de plot een aaneenschakeling van Indiase mystiek, seriemoord, topless vrouwen, gestileerde slow motion-aanslagen, zombies (natuurlijk), satanisme, rituele offers, hallucinerende nachtmerries... heb ik nog iets overgeslagen? O ja, alles op een swingende, zware jazz soundtrack die om de twee of drie minuten een nieuw thema begint, midden in een muzikale zin stopt wanneer een scène eindigt en in het algemeen niets te maken lijkt te hebben met de actie op het scherm.<br />De dvd-afdruk die ik zag (een onderdeel van een 'Drive In Movie Classics 50'-pakket) was verschrikkelijk; het was een volledige 'panoramische' film, maar slaagde erin om een of alle acteurs op een bepaalde opname weg te laten en ons in plaats daarvan onthullende opnamen van het midden van de set te geven. En het mixen voor het geluid was kennelijk gedaan in de bodem van een stalen vat. Het geheel klonk nogal wazig, maar toch was het zo schril en blikkerig dat ik bang was dat de honden uit de buurt zouden gaan janken. Dat was jammer, want het componeren van de dialogen was een van de beste dingen die ik in deze tijd heb gehoord <0xE2><0x80><0x93> de dialogen zijn nog steeds stijf en onbeholpen, maar het leek alsof de ESL-acteurs misschien een beetje hadden mogen repeteren voordat ze in de studio moesten springen. En ook hier was de jazzmuziek over het algemeen heel levendig en levendig <0xE2><0x80><0x93> een beetje zoals jullie dat doen.' Ik hoorde het in een tv-reclame voor het nieuwe model Lamborghini of zoiets; het zou leuk zijn geweest om het te horen op de manier waarop het werd uitgevoerd. Ik vermoed dat iemand in de productie met opzet de dingen die het best klinken uit de luidsprekers van een drive-infilm heeft gehaald. Of dat, of ze hadden een hekel aan ons en wilden dat we uit onze oren bloedden en een martelende dood stierven.<br />'Dus ja, het is een puinhoop. Maar op de een of andere manier is het dat.' Het is een plezierige puinhoop, al was het alleen maar vanwege de ambitie van de hoofdrolspeler, die zichzelf in drie verschillende rollen speelt, en de regisseur, die drie of vier verschillende horrorgenre's in één film probeert te combineren, en een paar keihard werkende acteurs, die hun best doen om de gebeurtenissen enige waardigheid te geven.<br />Je moet hier NIET voor betalen, tenzij het deel uitmaakt van een collectie. Als je meer dan 100 euro betaalt om een dvd van deze film te bezitten, kijk je waarschijnlijk rond of je ergens een keel kunt doorsnijden als het voorbij is.
Shades of Jess Franco...this one has all the marks of a classic Franco hack-a-thon, and comes out of Spain. As with almost everything Franco did, this director obviously had the knowhow to create a decent film, but he couldn't be bothered to go back and polish all the rough parts. And the movie seems to be nothing but "rough parts" all the way through. The result is like watching the "rushes" for a talented neighbor's home movies for a script he hacked out in a day, if your neighbor had a photogenic wife (like "Rommy") and a 35mm camera. <br /><br />The plot is completely lurid, which actually part of the movie's charm. It starts out with a masked guy (very "Phantom Of the Opera") reviving dead women as zombies to do his bidding, which mostly involved strangling people who obligingly just stand there and let them get on with it. (I have to admit that the make up on the zombies is pretty effective and one of the real reasons to watch the movie.) At least that's the opening scene. And before you know it, the plot has become a freeway pileup of Indian mysticism, serial murder, topless women, stylized slow motion assaults, zombies (of course), Satanism, ritual sacrifices, hallucinatory nightmares...have I left anything out? Oh yeah, all done to a swinging heavy jazz soundtrack that starts a new theme every two or three minutes, stops in the middle of a musical phrases whenever a scene ends, and in general seems to have nothing to do with the action on the screen.<br /><br />The DVD print I saw (part of a "Drive In Movie Classics 50 pack) was awful; it was a full screen "pan and scan", but managed to consistently leave out one or all of the actors in a given shot, instead giving us revealing shots of the middle of the set.And mixing for the sound was apparently done in the bottom of a steel barrel. The overall sound managed to be muddy but was nevertheless so shrill and tinny that I was afraid it might make the neighborhood dogs start to howl. This was a shame because the dubbing for the dialog actual was one of the better efforts I've heard from this era - the dialog is still stilted and clumsy, but it seemed as if the ESL voice actors might have been allowed to actually rehearse a little before they had to jump into the studio. And again, the jazz music was mostly very sprightly and vivid - sort of the stuff you'd hear in a TV commercial for the new model Lamborghini or something; it would have been nice to hear it the way it was performed. My guess is that someone in production intentionally mixed things to sound best coming out of the speakers at a drive-in movie. Either that, or they hated us and wanted us to bleed from the ears and die in torment. <br /><br />So yes, it's a mess. But somehow, it's an enjoyable mess, if only for the ambition of the lead actor, who casts himself in three different parts and the director, who tries to mix three or four different horror genres in one screenplay, and some hard working supporting actors who try their best to give the proceedings some dignity. <br /><br />Do NOT pay money to see this, unless it's part of a collection. If you pay more than $5 to own a DVD of this movie by itself, you will probably be looking around for a throat to slit when it is over.