Ik neem aan dat de kijkers die Clockwatchers als'saai' bestempelen, gewoon niet begrijpen dat drama's langzamer móéten zijn dan de huis-, tuin- en keukenvarianten van Indiana Jones of Die Hard. Deze 'actiefilms' zijn tien keer zo saai als de bedrijfsomgeving voor dit verbazingwekkende onderzoek naar klasse, vriendschap en innerlijk bewustzijn. Of misschien is het het vrouwelijke perspectief of de 'griezelfilm'-factor die bepaalde mensen afstoot. Of misschien is de tijdelijke status van de moderne Amerikaanse zakenwereld niet voor iedereen van belang. Of de subtiele, minder gekunstelde waarnemingen van de werkelijkheid.<br />Clockwatchers is al deze dingen tegelijk. Toni Collette speelt de ultraschuchtere nieuwkomer bij Global Credit, het ultieme transnationale bedrijf, die langzaam maar zeker gaat beseffen dat de tot mislukken gedoemde band die ze heeft met drie andere uitzendkrachten een uiterst heilige gebeurtenis in haar leven is. Iris wint langzaam maar zeker vertrouwen door dit soort kameraadschap, en op een gegeven moment wil ze niet meer weg, ook al heeft haar vader hogere carrièreverwachtingen voor zijn dochter. Aan het eind van de film is de cirkel rond voor Iris, ze confronteert een van haar vele bazen die tegen haar samenzweert, en neemt het op voor het feit dat ze niet aan de kant van Parker Posey staat, die als Margaret het leven van het feest is.<br /><br />De makers van deze film zijn ZO ongelooflijk accuraat in het onthullen van hoe het werkleven eigenlijk is (de verveling, het delen van andermans spullen). Dat ik me bijna vereerd voelde te weten dat ik niet alleen was. (Films die zo eerlijk zijn over wanhoop zijn nooit deprimerend.) Dit wordt gecombineerd met de subtiele observaties van Iris, die waarschijnlijk niet zo opwindend zijn als het afschieten van iemands hoofd of toilethumor, maar desalniettemin intrigerend. Het geheel wordt uiteindelijk gelaagd met politieke analyse terwijl de vrouwelijke arbeiders een staking organiseren.<br />Laat ik volstaan met te zeggen dat klokkenkijkers een groot gebied bestrijken, maar de lagen zijn zo goed opgevouwen dat je je zorgen gaat maken over wat er met deze figuren en hun positie in het leven gebeurt. Een must-see slaper voor degenen die (bijvoorbeeld) Merchant & Ivory verkiezen boven Van Damme & Seagal.
I suppose the viewers who label Clockwatchers "boring" simply don't understand that dramas are MEANT to be slower than your garden-variety Indiana Jones or Die Hard. These "action" flicks are ten-times as dull as the corporate setting for this astonishing study on class, friendship, and inner-awareness. Or maybe it is the female perspective or "chick-flick" factor that turn certain people off. Or maybe temporary status in modern American business isn't relevant to everyone. Or the subtle, less gimmicky observations of reality.<br /><br /> Clockwatchers is all of these things at once. Toni Collette plays the ultra-shy newcomer to Global Credit, the ultimate transnational corporation, who slowly comes to realize that the doomed bond she makes with three other temps is an extremely sacred event in her life. Iris slowly gains confidence through such comradery and at one point she doesn't want to leave, even though her father has higher career expectations for his daughter. Iris comes full circle at the end of the film, confronts one of her many bosses whom plot against her, and atones for not standing with Parker Posey, who is the life of the party as Margaret.<br /><br /> The creators of this film are SO incredibly accurate in revealing what worklife is actually like (the boredom, sharing someone else's space, not knowing someone's name or them not knowing yours), that I felt almost honored to know I wasn't alone. (Movies that are this honest about despair are never depressing.) This is combined by the subtle observations of Iris, which I suppose aren't as exciting as blowing someone's head off or toilet humor, but intriguing nonetheless. It is finally layered with political analysis as the female temps organize a strike. <br /><br /> Suffice it to say, Clockwatchers covers a lot of ground, but the layers are folded well together in a way that makes you care about what happens to these characters and their station in life. A must-see sleeper for those who prefer (for example) Merchant & Ivory over Van Damme & Seagal. 9 out of 10.