Ik huurde dit omdat Max er een schooltoneelstuk in Rushmore van had gemaakt. Terwijl ik naar Serpico keek, viel het me op dat ik in de vijftig dvd's die ik bezit, en tussen tientallen andere favoriete films, niet één politiefilm heb. Ik vind ze gewoon nooit ook maar enigszins fantasievol of onderhoudend. Ik heb geen belangstelling voor elke nieuwe benchmark voor politiefilms, en elke nieuwe poging ontpopt zich al snel tot een meer dan twee uur durend vehikel met weinig ruimte voor iets anders dan de mannelijke hoofdrol: Blow, Traffic, The Departed, Prince of the City, Carlitos Way. Die zijn net zo onconventioneel als meidenfilms. Ik heb geen idee waarom Depp, Cheedle, DiCaprio, Williams & Penn geïnteresseerd zijn in het maken van deze films, maar misschien kunnen we Serpico de schuld geven. Na veertig minuten verveelde ik me al.<br />Als kind vroeg ik me al af of er een betere persoon was om de rol van superheld/goede buurjongen Serpico te spelen dan Al Pacino met zijn favoriete gezichtsuitdrukking, de doodse blik. Als Serpico heeft hij de gave om zowel leeftijdgenoten als vrienden tegen zich in het harnas te jagen. Deze film is een catalogus van clichés die een film authentiek doen lijken in de jaren zeventig, en die nu behoorlijk ouderwets lijken. De Boston Strangler is net zo gedateerd, maar een betere film. Politiefilms kunnen gemakkelijk het slachtoffer worden van zelfingenomenheid en hypocriet worden in het afschilderen van het goede, of al even hypocriet in het toelaten van de acteur die de schurk speelt. Kan het me iets schelen dat een agent genaamd Serpico heeft geprobeerd het politiekorps van New York op te schonen? Natuurlijk. Kan het me iets schelen dat zijn verhaal is veranderd in een heel conventionele poging om een'serieuze' film te maken? Nee. De film ging te veel op in diverse Oscar-grappen en hypocrisie.
I rented this because Max turned it into a high school play in Rushmore. As I watched Serpico, I noted that in the 50 dvds I own, and among dozens of other favorite movies, I don't own a single cop movie. I just never find them even slightly imaginative or engaging. I have no interest in each new benchmark for cop movies, and each new attempt quickly devolves into the same two-hour-plus star vehicle with little room for anything but the male lead; Blow, Traffic, The Departed, Prince of the City, Carlitos Way. These are easily as formulaic as chick flicks. I have no idea why Depp, Cheedle, DiCaprio, Williams & Penn are interested in doing these movies, but maybe we can blame it all on Serpico. At the 40 minute mark I was already irreversibly bored.<br /><br />Even as a kid I wondered if there was a better person to perform the role of superhero/goodguy Serpico, rather than Al Pacino with his favored expression; the dead-eyed stare. As Serpico he has a gift of alienating both peers and friends. This movie is a catalog of clichés that made a movie and it's characters seem authentic in the 70s, that now seem pretty hoary. The Boston Strangler is just as dated but a better film. Cop movies easily fall victim to self-righteousness and become sanctimonious in the depiction of good, or equally sanctimonious in indulging the actor playing the villain. Do I care that a cop named Serpico tried to clean up the New York Police force? Sure. Do I care that his story was turned into a very conventional attempt at 'serious' film? Nope. the movie was too lost in various Oscar grabs and sanctimony.