Als fan van Will Ferrell-komedies (en ik ben dol op Reilly in andere films) en als fan van de biopics van Johnny Cash en Ray Charles dacht ik dat het niet mis kon gaan als ik die twee combineerde. Ik was vreselijk teleurgesteld. Bijna elke grap was volkomen voorspelbaar, terwijl je de clou van een kilometer afstand kon zien aankomen, en toen die kwam, was hij niet erg grappig. Ongeveer het enige goede in deze film was Tim Meadows, die me elke keer aan het huilen maakte als hij op het scherm kwam (hij is de enige reden waarom ik er twee sterren aan heb gegeven in plaats van één). Als mijn dochter niet in de zaal ernaast met haar tante naar een film had zitten kijken, zou ik naar buiten zijn gelopen en naar huis zijn gegaan.
As a fan of Will Ferrell-style comedy (and I've loved Reilly in other movies), as well as a fan of the Johnny Cash and Ray Charles biopics, I thought mixing the two couldn't go wrong. I was horribly disappointed. Almost every joke was completely predictable  you could see the punchline coming from a mile away, and when it arrived, it wasn't very funny. About the only thing good in this movie was Tim Meadows, who had me howling every time he was on screen (he's the only reason I gave it two stars instead of one). If my daughter hadn't been in the next theater watching a movie with her aunt, I would have walked out and gone home.