Ik heb aan het eind van de jaren zestig in het leger gezeten, maar ik ben niet naar Vietnam geweest. Ik heb dit gezien met een vriend van mijn leeftijd die daar twee jaar als legerkorporaal heeft gediend. Hij gaf de film hoge cijfers voor nauwkeurigheid. Lancaster was uitstekend in het uitbeelden van de scepsis van beroepsofficieren over onze betrokkenheid. De scène waarin hij naar de corrupte Zuid-Vietnamese officier moet gaan om hem te smeken, is bijzonder veelzeggend. De figuur van de 'cowboy' was goed bedacht. In tegenstelling tot een andere recensent zag ik niet dat de Wasson-figuur volkomen gevoelloos werd. Sterker nog, zijn laatste zin over 'nu naar huis gaan' (uitgesproken tegen de spookachtige Vietcong in de mist na de slag) toont zijn desillusie met de oorlog.
I was in the military in the late 60s, but I did not go to Vietnam. I watched this with a friend of my age who was there as an Army corporal for two years. He gave the film high marks for accuracy. Lancaster was excellent in portraying the skepticism of career military officers about our involvement. The scene where he must go and plead with the corrupt South Vietnamese officer is especially telling. The "cowboy" character was well conceived. Unlike another reviewer, I did not see the Wasson character becoming totally callous. In fact his last line about just wanting "to go home now" (spoken to the spectral Viet Cong in the mist after the battle) shows his disillusion with the war.