Wat de film zo boeiend maakt, is de kalme humor die door de gevatheid wordt verwoord. De film is in wezen een documentatie van twee jonge mensen op hun levensreis. Verscheurd tussen conventies en eigentijdse idealen ontwikkelt de huidige generatie geleidelijk aan een nieuwe weegschaal, een die noch volledig Indiaas, noch universeel is.<br />De manier waarop Dutt de gevoelens van immigranten, die zichzelf als 'tweederangs Amerikanen' beschouwen, heeft verwoord, is prijzenswaardig. In de twee wisselende verhalen verzint Dutt zowel zelfverheerlijking als milde satire, die door de personages wordt verwoord. Het einde, dat niet helemaal gelukkig is, past goed bij het script.
What makes the film watchable is its placid spoof encompassed by wit. The film is essentially a documentation of two youths in their journey of life. Torn between convention and contemporary ideals, the present generation is gradually coming up with a new set of scales, one that is neither completely Indian nor global.<br /><br />The manner in which Dutt has addressed the feelings of immigrants, who see themselves as "second class Americans", is praiseworthy. In the two alternating stories, Dutt fabricates self-irony along with mild satire, which is voiced through the characters. Ending, though not quite happy, thrives to blend with the script.