Gezien de lovende recensies voor deze film, verbaast het me dat ik er zo'n hekel aan had. De film heeft meer dan zijn deel aan oogverblindende plotgaten, waartegen sommige recensenten waarschuwen dat ze niet alle plotelementen al te nauwkeurig moeten onderzoeken. Dit is een toegeeflijkheid die ik (met tegenzin) zal respecteren, aangezien de film naar mijn mening een veel ernstiger en ergerlijker probleem heeft.<br />Wat ik afstotelijk aan de film vond, is dat er, afgezien van Diane Venora's korte rol als de vriendin van Bryan Brown, nergens een sympathiek personage te vinden is. Browns personage onthult uiteindelijk toch de kern van het verhaal <0xE2><0x80><0x93> het begint met een sympathiek 'iedereen'. maar dat wordt steeds minder naarmate het verhaal vordert, tot hij verandert in een koelbloedige moordenaar, onverschillig voor de slachting die hij om zich heen aanricht - niet elke federale agent hoeft te sterven - en corrupt ook. In de scène van de achtervolging van een busje is hij zich niet bewust van de publieke dreiging die hij veroorzaakt met zijn f/x-trucs. (Dit had verzacht kunnen worden met een enkele dialoog of een bezorgde blik, maar dat doet er niet toe.) Ik wilde Martha Gehman graag mogen als de assistente van Brown, maar ze raakte me kwijt met haar opgewekte 'Ik wou dat ik de uitdrukking op zijn gezicht had kunnen zien' toen ze de achtervolgende rechercheur in de waan bracht dat hij een vrouw had overreden. Het feit dat Browns personage in een corrupte smeris veranderde, bezorgde me aan het eind van de film een zure smaak in mijn mond. Als alles achter de rug is, gaat het voor Brown en Dennehy alleen nog maar om geld. Zelfs Schwarzenegger was in zijn films nooit zo cynisch. Het laatste wat me dwarszat, was dat ik altijd had aangenomen dat special effects bedoeld waren om de acteurs veilig te stellen. Aangezien ze hier worden gebruikt om te moorden, lijkt het me verraad van hun doel.<br />De positieve kant is dat ik geen problemen had met de casting of het acteren. Misschien ging het er in f/x 2 beter aan toe. Ik kan het alleen maar hopen.
Given the glowing reviews for this movie, I am surprised at how much I disliked it. The movie has more than its share of glaring plot holes some reviewers warn against examining all plot elements too closely. This is an indulgence I will (reluctantly) respect since the movie, in my opinion, has a much more serious and grating problem.<br /><br />What I found off-putting about the movie is that, except for Diane Venora's brief role as Bryan Brown's girlfriend, there is not a sympathetic character to be found anywhere. Brown's characterthe heart of the story after all-- starts off a likable "everyman." but becomes increasingly less so as the story proceeds until he devolves into a cold-blooded killer, indifferent to the carnage he is creating around him- not every federal agent has to die-- and corrupt, too. In the van chase scene, he is oblivious to the public menace he is causing in using his f/x tricks. (This could have been mitigated with a single line of dialog or a look of concern; but, never mind.) I wanted to like Martha Gehman's character as Brown's assistant, but she lost me with her gleeful "I wish I could have seen the look on his face" when she tricked the pursuing detective into thinking he had run over a woman. Finally, the transformation of Brian Dennehy's character into just another corrupt cop left me with a distinct sour taste at the end of the movie. After everything is said and done, for Brown and Dennehy it's all about the money. Even Schwarzenegger was never this cynical in his movies. The last thing that bothered me is that I always presumed movie special effects were to keep the actors safe. Since here they are used to kill, it seems like a betrayal of their purpose.<br /><br />On the positive side, I had no problems with the casting or acting. Maybe things improved in f/x 2. I can only hope.