Als ik op IMDb naar films zoek, kom ik vaak films tegen en dan denk ik bij mezelf: 'Deze zou een beetje hoger moeten zijn', of: 'Deze zou een beetje lager moeten zijn' <0xE2><0x80><0x93> over het algemeen ben ik best tevreden met de kijkcijfers die ik zie. Maar af en toe vind ik een score die me volkomen in de war brengt. Hebben de mensen die hebben gestemd naar dezelfde film gekeken als ik? Het cijfer is extreem ver van waar ik denk dat de film eigenlijk thuishoort. Voor mij is Val Lewtons 'Isle of the Dead' zo'n film. Die heeft op het moment een 6,4 en toen ik dat zag, was ik stomverbaasd om dat op zijn minst te zeggen. Ik heb deze film een paar jaar geleden voor het eerst gezien op de bbc (in die tijd woonde ik in Engeland). Sindsdien is hij me bijgebleven. Ik ben dol op oude films en horrorfilms zijn een van de soorten films die ik actief opzoek en bekijk. 'Isle of the Dead' had veel concurrentie als hij een blijvende indruk op me wilde maken. Hij liet een grote indruk achter en dat is de reden dat ik jaren later de rest van Val Lewtons werk heb opgezocht. 'Isle of the Dead' blijft mijn favoriet en ik hoop oprecht dat mensen er nog eens naar zullen kijken.<br />Laat me beginnen met de setting. Toen ik hem voor het eerst zag, vond ik hem zo fris en origineel om een griezelfilm te spelen tijdens de oorlog in de Balkan in 1912. Ik kan me geen enkele andere film herinneren die dat voor of na die tijd heeft gedaan. Je krijgt een heel morbide openingsscène die veel over Karloffs personage prijsgeeft. Hij geeft geen subordinaat bevel om zelfmoord te plegen, maar hij vernedert hen in het openbaar en steekt een revolver in hun richting nadat hij heel duidelijk heeft gemaakt dat hun militaire carrière voorbij is. Hij heeft een extreem plichtsgevoel, rechtvaardigheid en plichtsbesef. Als je in zijn ogen faalt, zul je daar een hoge prijs voor moeten betalen. Hij is ook heel beschermend van aard - vooral tegenover de mannen over wie hij het bevel voert. Hij is modern in zijn benadering. Rede en logica zijn zijn wapens, maar bijgeloof en een gevoel van verplichting vormen zijn basis. Dit is de man die gevangen zal worden genomen en in quarantaine zal worden geplaatst op een eiland met een groep reizigers en vreemdelingen, terwijl een plaag, of iets ergers, ieder van hen langzaam uitroeit.<br />De film is buitengewoon claustrofobisch en heel goed gedaan. Ze kunnen het vasteland zien, maar kunnen er niet heen. Ze zitten gevangen in hun eigen kamers <0xE2><0x80><0x93> alleen <0xE2><0x80><0x93> of in het huis met de andere quarantainebewoners. De dokter zal proberen hen te redden. Wetenschap, rede en logica <0xE2><0x80><0x93> de kern van de Generaal <0xE2><0x80><0x93> zullen hen beschermen. Maar wanneer die kern begint te verzwakken, wordt hij beïnvloed door bijgeloof, folklore en hysterie... en handelt dienovereenkomstig. Het is een geweldige rol voor Karloff en de Generaal is een geweldige karakterstudie. De psychologische diepgang is geweldig. Er moet een rationele verklaring zijn voor de sterfgevallen. Ze proberen, en slagen daar niet in, de symptomen van de pest te bestrijden door middel van pestvoorzorgstechnieken. Hij is zo toegewijd aan het vinden van rationele oplossingen dat hij, wanneer hij ermee geconfronteerd wordt, paradoxaal genoeg besluit dat de rationele oplossing moet bestaan uit bovennatuurlijke krachten.<br />'Wilsverklaring van ongeloof' lijkt een onbekend begrip te zijn voor sommige tegensprekers in de film. De film is ongelooflijk omdat mensen uit verschillende landen in staat blijken te zijn <0xE2><0x80><0x93> zonder moeite <0xE2><0x80><0x93> in één taal met elkaar te praten. De film speelt zich af in Griekenland en de enige niet-Griekse personages zijn een Britse diplomaat en zijn vrouw (mogen we aannemen dat het voor een diplomaat in Griekenland nuttig kan zijn te weten hoe hij de taal moet spreken?) een Amerikaanse verslaggever die over de oorlog schrijft en een Griekse generaal (aangezien hij geen tolk heeft, heeft hij misschien geen enkele kennis van de taal?), een ex-archeoloog die er al meer dan tien jaar is (hij heeft waarschijnlijk NIET de kans gehad iets van de taal op te pikken, hè? ) en een rondreizende student die graag weer naar huis wil (aan die klassieke Griekse opleiding heeft hij waarschijnlijk niets). De mensen houden ook niet van de kostuums <0xE2><0x80><0x93> de pruik van Karloff leidt zo af dat ze de film niet leuk vinden. Ik kan op geen enkele manier reageren op wat een oneindig kleine en muggenzifterige kritiek lijkt. De kern van het verhaal is of je als horrorfilm en als personage wel of niet met succes spanning en diepte van begin tot eind opbouwt. Hebben gevolgen van daden betekenis? De spanning is hoog vanaf de openingsscène en de inzet wordt alleen maar hoger in de film tot aan de bloederige slotscène. De schrikeffecten zijn fantastisch - vooral een in de schaduw en degene die eruit te voorschijn komt. Er is een geweldige scène met een doodskist die het toppunt van angst, wanhoop en filmische spanning is. Is die scène voorspelbaar? Natuurlijk is hij dat! Daarom is het uiteindelijke verloop zo intens! Het is een enorm succes dat met grote vakkundigheid en uitvoering wordt aangekondigd. Dit is een van de beste films die Mark Robson ooit heeft geregisseerd en ik denk dat hij voornamelijk vanwege die film is gepromoveerd tot regisseur van de bovenste plank.<br />' _Isle of the Dead_' wordt onderbekeken, ondergewaardeerd en is een juweel van cinematografische intensiteit in zijn eigen schoonheid. Het zou wel eens mijn favoriete horrorfilm van de jaren veertig tot en met de jaren vijftig kunnen zijn.
When searching and looking up movies on the IMDb I'll often come across movies and think to myself that 'this one should be a little bit higher,' or 'that one should be a little bit lower' -- generally speaking I'm pretty comfortable with the ratings that I see. Every now and then though I find a rating that just absolutely mystifies me. Did the people who voted watch the same movie that I did? The number is an extreme from where I think the film actually belongs. For me, Val Lewton's 'Isle of the Dead' is one of those films. It currently has a rating of 6.4 and when I saw that I was stunned to say the very least.<br /><br />I first saw this movie on late night BBC (I was living in England at the time) a couple of years ago. It has stayed with me ever since. I love old movies and horror movies are one of the kinds of film that I actively seek out and watch. 'Isle of the Dead' had a lot of competition if it wanted to have any lasting impact with me. It left a great impression and is the reason that years later I've sought out the rest of Val Lewton's work. 'Isle of the Dead' remains my favourite and I truly hope that people will give it another look.<br /><br />Let me start with the setting. When I originally watched it I thought it was so fresh and original to set a horror film during the Balkan's war in 1912. I can't think of any other films that have done that before or since. You get a very morbid opening scene that reveals a great deal about Karloff's character. He doesn't instruct a sub-ordinate to commit suicide, but he publicly humiliates them and pushes a revolver towards them after making it quite clear that their military career is over. He has an extreme sense of duty, justice and obligation. Fail, in his eyes, and you'll pay a deep price. He's also very protective in his nature -- especially of the men who he commands. He is modern in his approach. Reason and logic are his weapons but superstition and a sense of obligation are his foundation. This is the man who will be trapped and quarantined on an island with a group of travellers and strangers while a plague, or something more sinister, slowly kills each of them off.<br /><br />The movie is extremely claustrophobic and very well done. They can see the mainland but can't go to it. They are trapped in their own rooms -- alone -- or in the house with the other quarantees. The doctor will try to save them. Science, reason and logic -- the General's core -- will protect them. But when that core begins to fail, he is influenced by superstition, folklore and hysteria ... and acts accordingly. It is a terrific part for Karloff and the General is a great character study. The psychological depth is wonderful. There MUST be a rational explanation for the deaths. They try, and fail, to fight plague-like symptoms by using plague preventative techniques. He is so wedded to finding rational solutions that when confronted with their failure, paradoxically, he decides that the rational solution must be supernatural agents at work.<br /><br />'Willing Suspension of Disbelief,' seems to be an unfamiliar concept for some of the film's naysayers. The film is unbelievable because people from different countries appear to be able to converse -- without difficulty -- in one language. It is in Greece and the only non-Greek characters are a British diplomat and his wife (may we presume that being a diplomat to Greece, knowledge of how to speak it MIGHT be advantageous?) an American reporter covering the war and a Greek general (since he doesn't have an interpreter, MIGHT he not have some knowledge of the language?), an ex-pat archaeologist who has been there for over a decade (he's probably had NO opportunity to pick up ANY of the language then, eh?) and a travelling student who is eager to return home (that classical education of Greek likely being of no use to him). People don't like the costuming either -- Karloff's wig being such a distraction that it makes the film unenjoyable for them. I really have no way of responding to what seems like an infinitesimally small and nit-picky criticism. The core of the story is whether or not as a horror film and a character study it successfully builds tension and depth from beginning to end. Do consequences of actions have meaning? The tension is high from the opening scene and the stakes only get higher through the film until the final bloody conclusion. The scares are fantastic -- particularly one in the shadows and who comes out of them. There is a tremendous scene with a coffin that is the very height of anxiety, despair and cinematic tension. Is that scene predictable? OF COURSE it is! That's what makes it's eventual occurrence so intense! It is a huge pay-off that is advertised with great skill and execution. This is one of the best films that Mark Robson ever directed and I think he graduated to A-list director largely because of it.<br /><br />'Isle of the Dead' is under-watched, under-rated, and a gem of cinema intense in it's own beauty. It might be my favourite horror film of the 1940's through 50's.