Toen Ballad for Americans in 1939 een grote hit werd in het WPA Theater Project Musical Sing for Your Supper, kocht MGM al snel de rechten op het nummer. Zowel Paul Robeson als Bing Crosby maakte er in datzelfde jaar hitopnamen van, hoewel het nummer nu bijna niet meer van Robeson te onderscheiden is.<br />MGM wachtte drie jaar voordat ze er een film van maakten en die ging in een van de producten van hun B-filmunit, Born to Sing. Deze film is ongetwijfeld iets wat Mickey Rooney en Judy Garland afwezen voor een van hun 'laten we een show opnemen'-films.<br />Zo'n soort film is het. De corrupte producer Lester Matthews en zelfs nog corruptere persagent Charles Lane plagieren het werk van de vader van Virginia Weidler, Henry O'Neill, voor hun show. Als klap op de vuurpijl zetten ze Ray McDonald, Larry Nunn en Leo Gorcey op het spoor van een afpersingszaak.<br />Terwijl ze naar de gevangenis worden gebracht, zitten ze in dezelfde boevenwagen als gangster Sheldon Leonard. Ze maken deel uit van een ontsnapping die zijn bende heeft beraamd en hij wordt op zijn beurt verstrikt in hun machinaties. Wat erop neerkomt dat hij een show opvoert voordat Matthews dat doet en O'Neills muziek ten gehore brengt.<br />Zo, dat is dus de plot van dit verhaal. Het is allemaal heel onschuldig en charmant gedaan, maar de presentatie benam je de adem. Aan het eind van de show wordt Ballad for Americans gedraaid, waarin Douglas MacPhail de leadzanger is, wiens carrière het jaar daarop op tragische wijze ten einde kwam. Het nummer is geschreven door Busby Berkeley en de manier waarop het is ingestudeerd lijkt veel op wat hij het jaar daarvoor in Ziegfeld Girl heeft gedaan.<br />Waarom MGM Ballad for Americans niet in een van hun A-films heeft gestopt, zullen we nooit weten.
When Ballad for Americans became a big hit in 1939 out of the WPA Theater Project Musical Sing for Your Supper, MGM quickly bought the screen rights to the song. Both Paul Robeson and Bing Crosby made hit recordings of it that same year, though the song is pretty much identified with Robeson now. <br /><br />MGM waited three years before putting it into a film and it went into one of the products of their B picture unit, Born to Sing. This film is no doubt something that Mickey Rooney and Judy Garland rejected for one of their 'let's put on a show' films.<br /><br />It's just that kind of film. Crooked producer Lester Matthews and even crookeder press agent Charles Lane, plagiarize the work of Virginia Weidler's father, Henry O'Neill for their show. Topping that all off they frame Ray McDonald, Larry Nunn, and Leo Gorcey on an extortion rap.<br /><br />As they're being taken to jail, they're riding in the same paddy wagon as gangster Sheldon Leonard. They go along in an escape his gang has planned and he in turn gets ensnared in their machinations. Which as it turns out is to put on a show before Matthews does and showcase O'Neill's music.<br /><br />So help me that's the plot of this one. It's all quite innocently and charmingly done, but the presentation leaves one breathless.<br /><br />Tacked on to the end of the show is Ballad for Americans where the lead singer is Douglas MacPhail whose career came to tragically to an end the following year. Staging the number is Busby Berkeley and the staging of it is similar to some of what he did in Ziegfeld Girl the year before.<br /><br />Why MGM didn't put Ballad for Americans into one of their A films is something we'll never know.