Een prostituee en een jong meisje dat op de vlucht is, dat is de basis. Maar voor wie zijn ze precies op de vlucht en waarom? Nou, die twee dingen worden vrij snel voor ons verklaard voordat er details worden onthuld die de hele zaak nog intrigerender, complexer en een beetje anders maken dan het hele scala aan Britse misdaadfilms die we sinds de eeuwwisseling hebben gezien.<br />Ik wil niet, zelfs niet per ongeluk, meer onthullen over de plot of de details die het goed doordachte verhaal aanvullen, dus zal ik de acteurs complimenteren, naar de film en de soundtrack kijken en u vervolgens met een paar willekeurige gedachten over de essentie van de film achterlaten. Ieder deel van deze film straalt kwaliteit uit, de twee hoofdrollen voor de vrouwen zijn uitstekend en de mannen zijn meer dan stereotiepe grappenmakers/pimpers/gangsters/et cetera. De film ziet er passend 'iedere dag' uit en toch niet lelijk, ondanks het onderwerp. En de soundtrack is uitmuntend, met een absoluut hoogtepunt het gebruik van 'Moonlight Sonata' in een scène die zich dankzij de vakkundige uitvoering voor altijd audiovisueel/visueel in mijn geheugen zal vasthechten.<br />Ten slotte wil ik graag mijn algemene mening toevoegen over de essentie van de film en hoe die erbovenuit stijgt het zijn individuele taferelen van troosteloosheid en pijn die iets... hoopvols krijgen. De hele film zit in elkaar op een manier die, om het goedkoop te zeggen, laat zien dat er zelfs licht is op de donkerste donkere plekken. Zelfs een modderige plas zal de dorst van de wanhopigste mens lessen. Ik wil niet pretentieus klinken of doen alsof ik iets heb gezien wat er niet echt was, maar die vorige zin die meteen na het zien van deze film in me opkwam. En ik hoop dat je ziet wat ik heb gezien.<br />Zie dit als je wilt: Mona Lisa, Dodemansschoenen, Nil by Mouth.
A prostitute and a young girl on the run, that's the basic set-up here. But who exactly are they running from and why? Well, these two things are explained rather quickly for us before details are revealed that start to make the whole thing more intriguing, complex and a little bit different from the gamut of British crime movies that we've seen since the turn of the century.<br /><br />I don't want to, even accidentally, reveal any more about the plot or details that add to the well-paced story so I will just compliment the acting, look of the movie and soundtrack before leaving you with some random thoughts on the essence of the film. Every part of this film oozes quality, the two main female leads are excellent and the males are more than just stereotypical tricks/pimps/gangsters/etc. The movie looks suitably "everyday" and yet not ugly despite the subject matter. And the soundtrack is superb, with a definite highlight being the use of "Moonlight Sonata" in a scene that will forever meld itself audio/visually in my memory thanks to the expert execution.<br /><br />Finally, I'd just like to add my general thoughts on the essence of the film and how it rises above it's individual scenes of bleakness and pain to become something rather . . . . hopeful. The whole movie comes together in a way that shows, to sound cheesy, that there is even light in the darkest of dark places. Even a muddy puddle will quench the thirst of the most desperate human. I don't want to sound pretentious or to seem as if I saw something that wasn't really there but that previous sentence just popped into my head immediately after viewing this film. And I hope you see what I did.<br /><br />See this if you like: Mona Lisa, Dead Man's Shoes, Nil By Mouth.