is The Butcher een thriller? Ja. Is het een psychologisch drama? Ja. Is het een idyllische dorpsroman? Ja. Is het een horrorfilm? Ja. Kunnen al deze beschrijvingen naast elkaar bestaan? Ja. The Butcher is inderdaad al die dingen. Het is een film die gaat over de grootste, meest raadselachtige en meest verontrustende mysteries van de mensheid, maar het is ook een kleine, eenvoudige film met een stijl die zo subtiel is dat het soms lijkt alsof er helemaal geen stijl is. Chabrols Franse tijdgenoten staan bekend om hun flair, om hun aandacht trekkende camerawerk en montage. Hitchcock stond bekend om zijn stijlvolle decors. Maar Chabrol heeft een verbazingwekkend talent om ons ervan te overtuigen dat we niet naar een stijlvolle film kijken. Het kleurenschema, de manipulatie van het licht en de verstikkende montage zijn even nauwgezet als in een film van Hitchcock, of een film van Truffaut, maar zijn tegelijkertijd bijna onzichtbaar. Zijn richting is zwaar gestileerd, maar lijkt bijna toevallig. Chabrol slaagt erin picknicks, schoolgebouwen en straten met kinderkopjes te transformeren tot een landschap dat afschrikwekkend is vanwege het ontbreken van duidelijke gruwelen en vanwege de ongerijmdheid van de gruwelen die worden begaan. De Slager is ook het verhaal van twee mensen die zich op hun eigen manier hebben aangepast aan de moderne samenleving. Een ongeschoolde, ouderwetse mannelijke oorlogsveteraan past zich aan door een moordmachine te worden, en een goed opgeleide, stijlvolle vrouw past zich aan door een kille narcist te worden. Allebei leken ze te functioneren, normale mensen, tot ze elkaar ontmoetten. Maar als ze elkaar ontmoeten, komen hun neurosen op de voorgrond: zijn dierlijke passie en haar ultrabeschaafde koelheid vernietigen elkaar bijna. Sommige kijkers zeggen dat de vrouw het monster is en sommigen zeggen dat het de man is. Het is de man die werkelijk monsterlijke daden pleegt, maar het is de vrouw die, door haar onderdrukte aantrekkingskracht op zo'n monsterlijke man, zijn raderen in beweging zet. De onderwijzeres heeft nooit het effect kunnen voorzien dat ze op de slager zou hebben, maar ze is nog steeds verantwoordelijk, en dat is angstaanjagend. De Slager is echter geen meesterwerk vanwege zijn cynisme; hij is...' Het is een meesterwerk omdat de film erin slaagt cynisch te zijn en tegelijkertijd groot respect voor zijn personages te hebben. Het is een geweldige film omdat hij verkent hoe hard de personages hun best doen en hoe pathetisch ze falen. Het is een horrorfilm over hoe onmogelijk het voor mensen kan zijn om te veranderen.
is The Butcher a thriller? Yes. Is it a psychological drama? Yes. Is it an idyllic small town romance? Yes. Is it a horror film? Yes. Can all of these descriptions coexist? Yes. The Butcher is indeed all of those things. It's a film that deals with the greatest, most puzzling, and most disturbing mysteries of humanity, but it's also a small, simple film with a style so subtle it sometimes appears to be no style at all. Chabrol's French contemporaries are known for their flair- for their attention-grabbing camera work and editing. Hitchcock was known for his stylish set-pieces. But Chabrol has an amazing knack for convincing us that we're not watching a stylish film. The color scheme, the manipulation of light, and the stifling editing are as meticulous as in a Hitchcock film, or a Truffaut film, but are at the same time nearly invisible. His direction is heavily stylized but appears nearly accidental. Chabrol manages to transform picnics, schoolhouses and cobblestone streets into a landscape that is horrifying for its lack of apparent horror and for its incongruity with the horror being committed. The Butcher is also the story of two people who have adapted, in their own ways, to modern society. An uneducated, old-fashioned male war veteran adapts by becoming a killing machine, and an educated, stylish woman adapts by becoming a cold narcissist. Both were apparently functioning, normal human beings until they meet each other. But, when they meet each other, their neuroses come into the foreground: his animalistic passion and her ultra-civilized coolness nearly destroy each other. Some viewers say that the woman is the monster and some say it is the man. It is the man who commits truly monstrous acts, but it is the woman who, by way of her repressed attraction to such a monstrous man, sets his gears turning. The schoolteacher never could have foreseen the effect she would have on the butcher, but she is still responsible, and that is what is terrifying. The Butcher, however, is not a masterpiece because of its cynicism; it's a masterpiece because it manages to be cynical while having utmost respect for its characters. It's a great film because of the way it explores how hard its characters try and how pathetically they fail. It's a horror film about how impossible it can be for people to change.