Ik ben er al heel lang van overtuigd dat populaire fictie en films de ware barometers van de sociale geschiedenis zijn en The Enforcer is daar een goed voorbeeld van. Welk kind van vijf in de afgelopen veertig jaar zou niet in staat zijn om 'contract' en 'hit' te interpreteren wanneer het in de context van een thriller/noir/caper/gangsterfilm wordt geconfronteerd, maar hier, in 1951, zijn zowel doorgewinterde rechercheurs als een assistent-officier van justitie zo verbijsterd als toeristen die tijdens hun vakantie in het subcontinent voor het eerst Urdu horen. Algauw wentelt hij zich in de grote cast die zulke uiteenlopende acteurs als Bob Steele, Zero Mostel, Everett Sloane, Roy Roberts, Ted de Corsica en Bogie in de mix gooit. Bogie is, het moet gezegd, merkwaardig ingetogen als de zoveelste officier van justitie <0xE2><0x80><0x93> hij speelde ze tenslotte al sinds _Marked Woman_, _Knock On Any Door_ enzovoort <0xE2><0x80><0x93> maar zelfs de flashbacks kunnen deze goede, ouderwetse 'dikke-oor-introductie' niet echt bederven.
I've long been convinced that popular fiction and movies are true barometers of social history and The Enforcer tends to bear me out. What five-year-old child at any time in the last forty years would be unable to interpret 'contract' and 'hit' when encountered in the context of a thriller/noir/caper/gangster movie yet here, in 1951, both hard-bitten detectives and an Assistant District Attorney are as bemused as Hoosier tourists hearing Urdu for the first time whilst on vacation in the sub-Continent. For a few moments this tends to strain credulity when watching this in 2010 but we're soon wallowing in the great casting that tosses such disparate actors as Bob Steele, Zero Mostel, Everett Sloane, Roy Roberts, Ted de Corsica and Bogie into the mix. Bogie is, it must be said, strangely subdued as yet another D.A. -he had, after all, been playing them since Marked Woman, Knock On Any Door, etc - but even the multi flashbacks can't really spoil this good old-fashioned 'thick ear' entry.