Vergeleken hiermee zijn films als De kleine zeemeermin en de recentere _Finding Nemo_ grote, baanbrekende epische stukken surrealistisch animatiegenie die de _Fantasia_ imiteren. Ja, Haaienvoer is echt zo slecht dat je het zou kunnen zien als een nieuw dieptepunt voor de animatie als geheel. Maar het is niet zo dat Haaienvoer niet alleen maar slecht is, het is vooral zinloos. Hadden we echt nog een film nodig over een jonge, energieke held die zijn twijfels en twijfelaars moet overwinnen terwijl hij probeert het hart van een jonge vrouw te veroveren en de slechteriken al doende verslaat om een betere en veiligere orde te scheppen? Nee, dat hadden we niet, maar Haaienvoer gaat toch door. Ik las dat deze film een joint venture was tussen de Verenigde Staten en Zuid-Korea. Bah, wat hebben die twee landen toch met elkaar gemeen als het op filmmaken aankomt? Tot de cast van Shark Bait behoren R. Lee Ermey, John Rhys-Davies, Donal Logue, Rob Schneider en Freddie Prinze jr. Het doet er niet toe wie de voice-overs deed en het doel was een dynamische en visueel indrukwekkende ervaring te creëren, niet meer dan dat, lijkt het; nu moeten we namen hebben om de posters te vullen en de mensen in het verhaal te krijgen, maar waar moeten we ze in krijgen?<br />Een woord over de animatie. Bij deze gelegenheid lijkt de film meer op een slecht gemaakte pc-screensaver, geproduceerd door een tweederangs bedrijf voor een even tweederangs computer, en dat is op zijn best. Er is één gelegenheid waarbij de animatie het dreigt te halen en dat is...' Als de held en zijn meisje boven de zeespiegel staan en naar de maan kijken, lijken de rimpelingen in het water en de wolken erboven indrukwekkend genoeg, maar op dat moment realiseer je je dat de twee vissen al zo lang boven water zijn dat ze inmiddels'verdronken' zouden zijn.<br />Een ander punt van de gezamenlijke Amerikaanse en Zuid-Koreaanse opzet is dat het twee heel verschillende naties zijn als het op animatie of tekenfilms aankomt. Als ik aan Korea denk, denk ik waarschijnlijk aan'vernietiging', of 'leuke' animatie, iets wat misschien is overgewaaid uit de hedendaagse Japanse cultuur. Het is allemaal goed en wel om te zeggen dat het een kinderfilm is en zo, en dat het past, maar er is hier sprake van een tegenstrijdigheid. De Amerikanen hebben de afgelopen jaren een paar geweldige animatiefilms gemaakt, zoals Monster's Inc., Ice Age en Finding Nemo, maar die waren door en door Amerikaans en er zit geen 'invloed' of tegenstrijdigheid in de animaties van andere naties.<br />Het Haaienaas van de titel is Pi (Prinze jr.), een jonge vis wiens familie door een menselijk visnet wordt weggevaagd en naar een visreservaat ver weg vlucht om bij een familielid te gaan wonen. Daar ontmoet hij zijn vriendin Cordelia (Evans-Wood) en haaienplaaggeest Troy (Logue), die Cordelia voor zichzelf wil hebben <0xE2><0x80><0x93> kun je je voorstellen hoe de kinderen tussen een haai en een engelvis (of wat Cordelia ook is) eruit zouden zien? Hoe dan ook, Pi moet leren dat iets zomaar aannemen de verkeerde veronderstelling is en dat delen wat Troy denkt ook niet juist is, dus moet hij een trainingsmontage met een oudere mentor doorlopen en zo gaat het maar door. Nu is het prima om dit soort boodschappen over te brengen aan heel jonge kinderen, denk ik, maar als een film zo onbeholpen is dat het klinkt alsof het stemtalent in iemands woonkamer is opgenomen en het script voorziet in behoeften <0xE2><0x80><0x93> moet er homoseksuele Duitse krabben in gooien en een fatsoenlijke Franse fotograaf en een Jamaicaanse met een accent uit het zuiden van de Verenigde Staten voor de lol, dan vreet het aan me.<br /> Het gaat om het idee dat Cordelia, het vrouwtje waar de twee mannen om vechten, niets anders is dan een prijs die gewonnen moet worden en dat is de katalysator voor de hele film <0xE2><0x80><0x93> dat deel is zeker geen positieve boodschap. De film is een en al schijnbeweging, schijnbeweging opgezet en zonder resultaat. Heb ik al gezegd dat Cordelia een soort vis-beroemdheid is die op de omslag van _National Geographic_ staat? Ik denk dat de vissen dat weten, want een van hen moet een weggegooid exemplaar hebben gezien, tussen al het andere afval, op het bed waar Pi in het begin woonde. Maar die beroemdheid bestaat van het begin af aan niet en het lukt haar om met Pi naar een concert te gaan zonder dat iemand haar opmerkt, en dat is nog voor de tocht boven water waar ze hadden moeten sterven.<br />De film kabbelt voort en Pi voert uiteindelijk een training uit van een schildpad die een soort vechtkunst kent waarin het beheersen van het water en het zich met hoge snelheid voortbewegen de sleutel zijn. Pi breekt die kunst pas als hij voldoende energie heeft verzameld om echt kwaad te worden. Alles vanaf Troys gemene handlangers, van wie de een een accent lijkt te hebben dat doet denken aan een gangster uit de jaren dertig van Hollywood terwijl de ander een heel slechte Christopher Walken-imitatie lijkt te doen, tot Troy aan toe. Het rijmt vaak als hij probeert een gevoel van slechtheid over te brengen; het lukt hem niet en het lukt hem niet.
Compared to this, films like The Little Mermaid and more recently Finding Nemo are broad, groundbreaking epic pieces of surrealist animated genius that echo Fantasia. Yes, Shark Bait truly is that bad in fact it could well be looked at as a new low for animation as a whole. But it's not that Shark Bait isn't just bad, it's mostly pointless. Did we really need another film about a young and energetic hero who must overcome his self doubts and doubters as he strives to win the heart of a young female and beat the bad guys in the process, creating a better and safer new order? No, we didn't but Shark Bait goes ahead anyway.<br /><br />I read that this film was a joint venture between the U.S.A. and South Korea; ugh, what do these two nations have in common when it comes to film-making? Shark Bait's cast includes R. Lee Ermey; John Rhys-Davies; Donal Logue; Rob Schneider and Freddie Prinze Jr. Love or hate any of the cast, that's still an impressive array of different personalities but judging by the animation, did they blow all the money on the cast? There used to be a time when it didn't matter who was doing the voiceovers and the goal was to create a dynamic and visually impressive experience, not any more it would seem; now we have to have names to fill up the posters and get people in  but get them into what? <br /><br />A word on the animation. On this occasion, the film looks more like a badly rendered PC screensaver produced by a second rate company for an equally second rate computer, and that's at the best of times. There is one occasion when the animation threatens to pull through and that's when the hero and his girl are above the sea level watching the moon  the ripples in the water and clouds above seem impressive enough, but that's when you realise the two fish have been above the water for so long, they would've 'drowned' by now.<br /><br />Also, a point on the joint U.S.A./South Korea set-up is that they're two very different nations when it comes to animation or cartoons. When I think of Korea, I guess I think of 'funimation', or 'cute' animation, something that has perhaps spilled over from Japanese contemporary culture. Now, it's all well and good saying this is a kids film and so forth and that it fits but there is a clash of ideas here. The Americans have made some cracking animated films in the last few years such as Monster's Inc.; Ice Age and Finding Nemo but these were American through and through and there is no 'influence' or clashing from other nation's animated ideas.<br /><br />The Shark Bait of the title is Pi (Prinze Jr.), a young fish whose family is swept away by a human fishing net and flees to a fish sanctuary far away to live with a relative. It's here he meets girlfriend Cordelia (Evans-Wood) and shark bully Troy (Logue), who wants Cordelia for himself  can you imagine what the kids between a shark and an angelfish (or whatever Cordelia is) would look like? Anyway, Pi must come to learn that just taking something is the wrong belief and sharing what Troy thinks is additionally incorrect so he must go through a training montage with an elder mentor and on and on it goes. Now, delivering this sort of message to very young kids is fine, I suppose, but when a film is so inept that it sounds like the voice talent was recorded in someone's living room and the script sees needs-must to throw in homosexual German crabs and a photographer of French decent as well as Jamaican and Southern United State accents for the hell of it, it grates on me.<br /><br />Additionally at Shark Bait's centre is the idea that Cordelia, the female the two males are fighting over, is nothing but a mere prize to be won and that's the catalyst for the whole film to even happen - that part certainly isn't a positive message. The film is all feint, feint set up and no payoff. Did I mention Cordelia is supposed to be some sort of fish celebrity that appears on the cover of National Geographic? I guess the fish know that because one of them must've seen a discarded issue, amid all the other trash, on the bed of where Pi was living at the very beginning. But, this celebrity status is non-existent from the beginning and she manages to go to a concert with Pi without anyone noticing her  that's before the trip above water where they should've died.<br /><br />The film wonders on and Pi eventually undertakes a training routine from a turtle that knows some sort of martial art in which controlling water bursts and moving at high speed are key; Pi only cracks it when he actually builds up enough energy to get genuinely angry. Everything from Troy's nasty sidekicks, one of whom seems to posses an accent reminiscent of a 1930s Hollywood gangster whilst the other seems to be doing a really bad Christopher Walken impression, to Troy's own frequent rhyming as he attempts to get across a sense of evil; it all fails and fails big time.