Ik heb nog nooit van mijn leven zo'n mooi gemaakte rommel gezien. Ik ben er nog steeds niet achter waar de film over ging en wat de oorzaak ervan was. Er was niets over te vinden en ik vond dat ik er anderhalf uur aan verspild had, en nog eens anderhalf uur aan het huren van dit stuk in de bibliotheek. Niettemin was het prachtig gemaakt, het camerawerk was goed, er stonden interessante uitspraken in over de liefde en Sandra Majani heeft een heel mooi achterwerk.<br />Dus wat gebeurt er precies? Nou, het gaat over een man die Victor Chmara heet (Hippolyte Girardot) en die niet veel anders doet met zijn leven dan leven van de erfenis van zijn vader. Hij wordt verliefd op de beeldschone actrice Yvonne (Sandra Majani) en wordt beste maatjes met haar mysterieuze oude vriendin dr. Meinthe (Jean-Pierre Marielle). Ze hebben een geweldige tijd samen en dan gaat het mis na een vreemde modeshow. Victor wil naar de Verenigde Staten, Yvonne niet, en de dokter gaat gewoon door met kamperen. Als ik je nog meer vertel, vertel ik je uiteindelijk het einde, dus dat is genoeg in één zin.<br />Er zitten ingrediënten in deze film die me aanstonden. Het camerawerk was soms interessant en er waren een paar mooie landschapsfoto's. De dialoog, hart tegen hart, het gekwebbel over hun levens, de filosofische uitspraken over 'haar nooit laten gaan (Yvonne)'. Het acteerwerk van Jean-Pierre Marielle als de kamparts was ook amusant. Voor het overige is zijn personage in het verhaal volkomen verspild en heeft hij een veel grotere rol dan nodig is.<br />Voor mij was de reden waarom Patrice Leconte het boek Villa Triste van Patrick Modiano aan het grote doek aanpaste dat hij Sandra Majani naakt had gezien. Ze was een slechte actrice. Haar bewegingen en de manier waarop ze zich bewoog waren halfslachtig. Dat geldt ook voor Hippolyte Girardot. Hij speelt iemand die een beetje te stijf is om verliefd te zijn. Het was een van zijn problemen om de boodschap van het verhaal over te brengen. Het was allemaal door elkaar gehusseld en liefdesverklaringen werden gewoon bij elkaar gevoegd zonder dat er aan de plot werd gedacht. Ik vond het alleen maar pretentieus en de regisseur probeerde te slim te zijn met weinig middelen.<br />Het verhaal had weinig betekenis, behalve dat je de liefde niet moet laten gaan als je die hebt. Dat en het zien van een mooie Franse dame naakt, wat, dat geef ik toe, heel aardig was. De liefdesverklaringen waren niet subtiel en het acteerwerk bracht eigenlijk geen echte emotie over. Volstrekt onovertuigend en ik hoop dat Yvonnes vieze parfum weggaat. Ik geef deze film twee sterren.
I have never seen such a nicely made piece of rubbish in my life. I am still working out what the film was about and what was its cause. There was none and I felt I wasted an hour and a half, as well as £1.50 hiring this from the library. Nonetheless, it was beautifully made, the camera work was nice, there were interesting statements about love and Sandra Majani has a very nice bottom.<br /><br />So what does happen exactly; well, it's about a man called Victor Chmara (Hippolyte Girardot) who doesn't do much with his life apart from living off his fathers inheritance. He falls in love with the beautiful actress Yvonne (Sandra Majani) and becomes best-buddies with her mysterious old friend Dr Meinthe (Jean-Pierre Marielle). They all have a great time together and then things go wrong after a strange motor/fashion show. Victor wants to go to the USA, Yvonne doesn't, and the Doctor just continues being camp. If I tell you anymore, I end up telling you the ending, so that's enough of the synopsis. <br /><br />There are ingredients in this film that I liked. The camera work was sometimes interesting and there were some nice landscape shots. The dialogue, the heart to hearts, the warble about their lives, the philosophical statements about 'never letting her (Yvonne) go' were very romantic and very poetic. The acting by Jean-Pierre Marielle as the camp doctor was also amusing. Otherwise, his character is totally wasted in the story and has a far bigger role than that is necessary. <br /><br />For me, Patrice Leconte's reason for adapting Patrick Modiano's book Villa Triste to the big screen was all about Sandra Majani and seeing her nude. She was a poor actress. Her movement and the way she carried herself was half-hearted. That goes for Hippolyte Girardot as well. He plays someone a little too stiff to be in love. Either the actors are poor or the director is, because there are bad performances all around, and it's the director's job to make sure that these types of performances do not happen. Another of his problems was conveying the messages in the story. They were mixed up and statements of romance were just thrown together without thought of the plot. To me it just seemed pretentious and the director was trying to be too clever with little resources. <br /><br />The story had little meaning other than not to let love go when you have it. That and to see a beautiful French lady naked, which was admittedly quite nice. The statements of love were unsubtle and the acting didn't really convey any proper emotion. Totally unconvincing and I hope Yvonne's bad smelling perfume goes away. I give this film two.