De kans is groot dat je leven, als je je slechts terloops bewust bent van de wereld waarin je leeft, dat van de Finzi-Contini's nabootst, een van de twee families die in deze film worden afgebeeld.<br />Het begin van de film van De Sica volgt de stand van zaken in Italië, kort nadat de fascistische regering van Mussolini de gewone tennisclubs voor Italiaanse joden verboden heeft <0xE2><0x80><0x93> slechts het begin van de separatistische houding van de regering. De joden in de stad reageren op verschillende manieren: Giorgio, die verliefd is op de dochter van de Finzi-Contini's, is woedend; zijn vader is zijn filosofisch ingestelde broer; Giorgio's broer raakt pas van streek nadat hij naar Frankrijk is gestuurd om te studeren en later, als hij tot zijn afgrijzen hoort van de Duitse concentratiekampen. Maar voor de Finzi-Contini's doet het er niet echt toe. Ze zijn anders dan de andere joden, omdat ze door rijkdom en privileges zijn opgegroeid in een familie die even trots als kwetsbaar is. Ze lijken nauwelijks te weten, of zich er zelfs maar om te bekommeren, dat hun rechten langzaam worden afgepakt. Het lijkt erop dat ze door jaren van prestige en maatschappelijke status boven de wetten van het land staan.<br />De ommuurde tuin van de Finzi-Contini's is een symbool van de valse zekerheid die de mensen behouden, niet wetend dat problemen van buitenaf hen tot de werkelijkheid kunnen dwingen. De tuin van de film lijkt te beloven dat niets zal veranderen en dat alles hetzelfde zal blijven. Interessant genoeg filmt De Sica de tuin op een manier die dit thema van valse veiligheid afdwingt. Hij geeft ons nooit een visuele oriëntatie op de rest van de stad, zodat we nooit kunnen zeggen hoe groot of hoe klein de tuin is. Heb je je ooit onbehaaglijk gevoeld als je ergens bent waar je de exacte afmetingen van je grens niet kent? Dat is het gevoel dat we hier krijgen met opnamen van de tuin die zich eindeloos lijken uit te strekken.<br />De Tuin van de Finzi-Contini's is om vele redenen een geweldige film, en een daarvan is dat hij ons dwingt een proactieve houding aan te nemen ten opzichte van de wereld waarin we leven. Er is niets mis met een veilig gevoel, maar het is er wel.' Het is belangrijk om een objectieve houding aan te nemen met betrekking tot de wereld waarin we leven. En je wilt zeker niet van buitenaf naar binnen kijken naar degenen die dat al beseffen.
Chances are, if you are only casually aware of the world that you live in, your life imitates that of the Finzi-Continis, one of two families depicted in this film. <br /><br />The beginning of de Sica's film follows the state of affairs in Italy shortly after the Fascist government of Mussolini has declared the ordinary tennis clubs off limits for Italian Jews-just the beginning for the Government's separatist stance. The Jews in town react in various ways: Giorgio, who is in love with the daughter of the Finzi-Continis, is enraged; his father his philosophical; Giorgio's brother is upset only after being sent to France to study, and later, finding out to his horror about the German concentration camps. To the Finzi-Continis, though, it doesn't really matter. They're different from the other Jews because wealth and privilege have bred them into a family as proud as it is vulnerable. They hardly seem to know, or even care, about the fact that their rights are slowly being taken away. It seems that years of prestige and social status have put them above the laws of the land.<br /><br />The walled garden of the Finzi-Continis is a symbol for the false security that people retain, unaware that problems on the outside may force them into reality. The garden of the film seems to promise that nothing will change and that everything will remain the same. Interestingly, de Sica films the garden in a way that enforces this theme of false security. He never orients us visually with the rest of the city, so we can never tell how big or how small the garden is. Have you ever felt uneasy being somewhere not knowing the exact dimensions of your boundary? That's the feeling we get here with shots of the garden that seem to stretch on forever. <br /><br />The Garden of the Finzi-Continis is a great film for many reasons, one of which is how it forces us to take a proactive stance regarding the world that we live in. There's nothing wrong with feeling secure but it's important to try to take an objective stance with reference to the world that we live in. And you certainly don't want to be on the outside looking in to those who have realized it already.