Het is jammer dat André De Toth niet meer heeft bijgedragen aan de cyclus van de noirs, want hij was een natuurtalent (en bovendien was hij getrouwd met Veronica Lake, de vroege icoon van de noir). The Pitfall, gemaakt in 1948, begint steeds meer te lijken op een van de beste en belangrijkste films uit die cyclus, maar (afgezien van de vroege, meer gothische Donkere Wateren) De Toth is er maar één keer naar teruggegaan, met Crime Wave. Het verhaal is niet nieuw: een ex-gevangene die probeert het rechte pad op te gaan (Gene Nelson) wordt door de omstandigheden gedwongen een bende van zijn vroegere celgenoten te helpen en bij te staan. De ongemakkelijke plek die hij inneemt in de leugens tussen hen en de wet wordt vertolkt door Sterling Hayden als een keiharde, onverzoenlijke rechercheur. In de anderhalf uur durende opnamen van de film wordt veel meer aandacht besteed aan de karakters dan aan veel andere speelfilms uit die tijd; vooral Jay Novello als alcoholische dierenarts die ook dienst doet als onderwereldchirurg, is bijzonder gedenkwaardig. Voor een leek is _Crime Wave_ een onbelangrijke film - zelfs een onbelangrijk tweede onderdeel - maar De Toth overgiet hem met een grote deskundigheid; hij is verrassend goed getimed, goed gefotografeerd en even interessant ingedeeld. Waarom zoveel getalenteerde regisseurs (waaronder veel vluchtelingen uit Europa) in de jaren vijftig werden verbannen naar 'genrefilms' - misdaaddrama's, 3D- _schlockfests_ en westerns - is een raadsel. 's westerns AND his House of Wax voor slechts de zoveelste film noir die op zijn regisseurskwaliteiten kon bogen.
It's too bad Andre De Toth didn't contribute more to the noir cycle, because on the evidence he was a natural (plus he was married to early-noir icon Veronica Lake). The Pitfall, made in 1948, looks more and more like one of the best, and most central, movies in the cycle, but (except for the early, more gothic Dark Waters) De Toth only returned to it once, with Crime Wave. Its story is not a fresh one: an ex-con trying to go straight (Gene Nelson) is coerced by circumstances to aid and abet a gang of his former cellmates. The uncomfortable spot he finds himself in lies between them and the law, personified by Sterling Hayden as a tough, unforgiving police detective. There's much more attention to character in the film's hour-and-a-quarter running time than in many full-length features of the era; Jay Novello, as an alcoholic veterinarian who doubles as an underworld sawbones, is especially memorable. By any reckoning Crime Wave is a minor film -- even a minor second feature -- but De Toth lavishes easy expertise on it; it's surprisingly well paced, well shot, as well interestingly cut. Why so many talented directors (many of them refugees from Europe) were relegated, in the 1950s, to "genre" movies -- crime dramas, 3-D schlockfests and westerns -- is a puzzle. In any case, I'd give any three of De Toth's westerns AND his House of Wax for just one more film noir boasting his directorial credit.