Ik zag het in het theater toen het werd uitgebracht (waarbij de recensies in de New Yorkse kranten de hemel in werden geprezen) en was verbijsterd door deze extra-lange versie van La Ronde of van een van Woody Allens vele komische films (maar dan met twee heel fysiek onaantrekkelijke hoofdpersonen).<br />Ik schreef mijn gebrek aan geestdriftige reactie toe aan mijn onwetendheid van Heideggers filosofie, van het bepaalde stuk van Pirandello dat ze overal gebruikten, en van het grootste deel van Goldoni. (Ik wist alleen van Heideggers sympathie voor de nazi's, had _Zes personages op zoek naar een auteur_ gelezen, en _Madame des Heren_ gezien met de fantastische Tovah Feldshuh.<br />Ik dacht dat als ik Heideggers filosofie beter kende (misschien een uitspraak over een omgekeerde evenredigheid tussen schoonheid en waarheid? Ik had meer gelezen over Pirandello (of in elk geval over het stuk waarvan we steeds fragmenten zien) en meer kennis van Goldoni <0xE2><0x80><0x93> dan zou ik de bedoeling van deze film begrijpen. Hoewel dit een film was waarvan ik alleen maar hoefde te zeggen dat hij 'boven mijn pet ging' <0xE2><0x80><0x93> moest het lachen voortkomen uit de slimme tegenstellingen tussen de verschillende dingen die door deze drie mannen waren geschreven en wat ik zag.<br />Maar in de vier jaar sinds ik de film in een bioscoop had gezien, had ik niet meer van die drie mannen gelezen. Maar ik kwam ook tot het besef dat de meeste mensen die ik heb ontmoet niet veel van Heideggers filosofie afweten, niet meer hebben gelezen dan 'Zes personages' door Pirandello, en weinigen schijnen zelfs maar één stuk van Goldoni te hebben gezien.<br />En weinigen van de mensen die op deze site hun vreugde uiten over de film, lijken dat te doen op basis van de relatie tussen de teksten van deze auteurs en wat er op het scherm gebeurt. Dus misschien was er iets aan deze film wat ik zelfs in mijn staat van betrekkelijke onwetendheid gewoon over het hoofd heb gezien. Dus heb ik hem opnieuw gehuurd.<br />Ik betwijfel nu of ik veel heb gemist <0xE2><0x80><0x93> en denk dat de film op alle niveaus gewoon niet deugt. Het is waarschijnlijk de minst belangrijke van de drie vrouwelijke personages <0xE2><0x80><0x93> en op de een of andere manier komt ze niet bij de man terecht <0xE2><0x80><0x93> in feite is zij degene die NIEMAND van de mannen de moeite waard vindt om te achtervolgen! Dat is echt pervers.<br />De hoofdrolspeelster is een trieste, lelijke vrouw zonder waarneembare charme of gratie, zonder gevatte opmerkingen en met alleen maar lelijk gedrag (trouw aan haar vriend, kuis gedrag, zelfs de noodzaak om aardig te zijn tegen andere mensen om haar heen <0xE2><0x80><0x93> betekenen niets voor deze ellendeling en het feit dat ze het grootste deel van de film nerveus/geïrriteerd/irritant is, is buitengewoon onaantrekkelijk). De tweede hoofdpersoon is lichamelijk aantrekkelijker, maar haar aantrekkingskracht op de twee mannen in haar leven is raadselachtig en haar verleden is verachtelijk (net als haar wens om door te gaan met de film om de onrechtmatig verkregen opbrengsten uit dat verleden te behouden).<br />De drie mannen zijn idioten.<br />De inrichting is mooi <0xE2><0x80><0x93> inclusief de decors van het toneelstuk binnen het toneelstuk, de verwijzingen naar Goldoni, Pirandello en Heidegger intrigeerden me kennelijk al toen ik de film voor het eerst zag <0xE2><0x80><0x93> maar de enige reden om deze film te zien is de aantrekkingskracht van de enthousiaste, levendige, lieftallige, gracieuze Helene de Fougerolles <0xE2><0x80><0x93> en het is niet genoeg om naar deze traag bewegende, weinig grappige duvel te kijken. Voor degenen die in het onderwerp geïnteresseerd zijn: kijk naar bijna alle stellen <0xE2><0x80><0x93> van La Ronde tot Echtgenoten en Echtgenotes, van Everybody Says I Love You tot Libeled Lady. Ze zijn allemaal ontzettend superieur <0xE2><0x80><0x93> met personages die je misschien aardig vindt en acteurs van wie je niet ineenkromp.
I saw this in the theater when it was released (getting truly rave reviews in New York newspapers) and was baffled by this extra-slow version of La Ronde or of one of Woody Allen's many comic movies (but with two quite physically unattractive lead characters).<br /><br />I put my lack of enthusiastic response down to my ignorance of Heidegger's philosophy, of the particular Pirandello play they used throughout, and of most of Goldoni. (I'd merely known of Heidegger's sympathy for the Nazis, read Six Characters in Search of an Author, and seen Mistress of the Inn with the marvelous Tovah Feldshuh).<br /><br />I thought that if I knew Heidegger's philosophy better (perhaps some dictum about an inverse proportionality between beauty and truth?), had read more of Pirandello (or at least the play of which we keep seeing excerpts) and had a more comprehensive knowledge of Goldoni - then I would understand the point of this movie. I though this was a movie that I would just have to say was "over my head" - the laughs must come from the clever juxtapositions between various things written by these three men and what I was seeing.<br /><br />But in the four years since I saw the movie in a theater, I've read no more from those three men. But I also came to the realization that most people I have encountered DON'T know much of Heidegger's philosophy, haven't read more than "Six Characters" by Pirandello, and few seem to have seen even a single play by Goldoni.<br /><br />And few of the people who express enjoyment of the movie on this site seem to do so based upon the relationship of these authors' texts to what is happening on the screen. So, perhaps there was something about this movie that even in my state of comparative ignorance, I simply missed. So I rented it again.<br /><br />I now doubt that I missed much - and think the movie simply fails on all levels.<br /><br />Romantic comedies really need appealing characters - this has only one -played by the lovely Helene de Fouguerolles. She's probably the least significant of the three female characters - and somehow fails to wind up with the man - in fact bizarrely, she is the one whom NONE of the men find worthwhile to pursue! This is true perversity.<br /><br />The lead female character is a sadly ugly woman of no discernible charm or grace, given no witty lines and only ugly behavior (fidelity to her boyfriend, chaste behavior, even the necessity to be pleasant to other human beings around one - mean nothing to this wretch and the fact that she's nervous/annoyed/irritated through most of the film is hugely unappealing).<br /><br />The second lead is more physically attractive but her attraction to the two men in her life is mystifying and her past is despicable (as is her desire to continue the to keep the ill-gotten gains from that past).<br /><br />The three men are idiots.<br /><br />The furnishings are nice - including the sets in the play within the play, the references to Goldoni, Pirandello and Heidegger obviously intrigued me when I first saw it, but the only reason to see this film is the appeal of the enthusiastic, vivacious, lovely, gracious Helene de Fougerolles - and it's not enough to watch this slow-moving unfunny dud.<br /><br />For those interested in the subject, watch almost any other about several couples - from La Ronde to Husbands and Wives, from Everybody Says I Love You to Libeled Lady. They're all vastly superior - with characters one might like and actors whose looks don't make you wince.