Het is een mysterie met bovennatuurlijke bijbetekenissen, over een broer en zus die de ophanden zijnde dood van hun vader in een ziekenhuis gaan aftekenen. Er doen zich vrijwel onmiddellijk complicaties voor ('We moesten alleen maar papieren tekenen, we mochten hem niet zien', stribbelt het meisje tegen). Onderweg ontdekken ze na het tekenen van de papieren een oud dagboek en een paar foto's, dingen die het verhaal vertellen van een seriemoordenaar, een moordenaar die misschien nog steeds actief is. Ik heb dat compleet verknald, en om heel eerlijk te zijn, afgezien van het lezen van een rechttoe rechtaan samenvatting, is er geen enkele manier om deze film echt te beschrijven. Het is een film die weigert een andere kant op te gaan dan zijn eigen kant. Hij speelt met de werkelijkheid, weigert zich aan conventies te houden en vertelt een verhaal dat pas helemaal zinnig wordt als je aan het eind bent gekomen... en in mijn geval is het iets waarvan ik weet dat ik het nog een keer moet zien om er greep op te krijgen. Ik heb geen idee of ik het leuk vond of niet. Ik weet dat ik tegen de film heb gekant omdat ik erop stond dat hij een bepaald iets moest zijn. Dat is niet de manier om van deze film te genieten, het is iets wat je moet laten gaan waar het je wil hebben. Kan ik hem aanbevelen? Zeker als je bereid bent hem te laten gaan en te doen wat hij wil. Ik hou van stukjes ervan, en er zijn stukjes die ik leuk vind.' Ik ben er niet dol op, maar tegelijkertijd is elke film die maakt dat ik hem nog eens wil zien (ook al is het om erachter te komen wat ik net heb gezien) het proberen waard.
Mystery with supernatural overtones about a brother and sister who go to sign off on the impending death of their father in a hospital. Complications almost instantly arise ("We were only suppose to sign papers, not see him" balks the girl). While traveling after signing the papers they discover discover an old diary and some pictures, things which tell the story of a serial killer, a killer that may still be operating. I've completely botched that and to be perfectly honest short of reading a straight synopsis there is no way, none, to really describe this film. Its a film that refuses to go in any direction except its own. It plays with reality, refuses to adhere to conventions and tells a story that only completely makes sense when you get to the end of it... and in my case its the sort of thing I know I need to see again to get a handle on. I have no idea if I liked it or not. I know that my insistence that the film be a certain something had me working against it. Thats not the way to enjoy this film, its something that you have to let take you where it wants to take you. Can I recommend it? Certainly if you're willing to let it go and do. I do like bits of it, and there are bits I'm not crazy about, but at the same time any film that makes me want to watch it again (even if its to work out what I just saw) is worth a shot.