Dit is het nauwelijks verhulde verhaal van de ware held John Frost. In deze film gespeeld door Leo Genn en ingesproken door Maj. Snow (ik zei al dat de vermomming zwak was).<br />Luitenant-kolonel John Frost leidde het kleine groepje parachutisten dat in _A Bridge Too Far_ (1977) (waarin hij gespeeld werd door Anthony Hopkins) de brug wist te bereiken. Hoewel ze maar een paar honderd man hadden in plaats van de hele brigade die ze daar verwachtten aan te treffen, hielden ze het vier dagen uit tegen een S.S.-Panzergroep. John Frost kreeg zijn knieën beschadigd door een mortiergranaat, zodat hij de rest van de oorlog in een O.W.-kamp doorbracht. Sneeuw wordt door een granaat in zijn benen geraakt, maar wordt door zijn mannen in veiligheid gebracht.<br />Maar Arnhem was slechts de laatste stap in een verbazingwekkende oorlogscarrière. Frost was een van de eerste vrijwilligers in het pas opgerichte parachutistenregiment aan het begin van de oorlog. Als majoor leidde hij de succesvolle aanval op de Duitse radarpost in Bruneval, waar radarspecialist Sgt. Cox (sgt. Box in deze film) de Duitse eenheid ontmantelde en samen met enkele operateurs terugbracht naar Engeland, zodat de Britten de beperkingen van het Duitse radarsysteem konden begrijpen. Dit gebeurde op dezelfde manier als de aanval in het eerste deel van de film. De volgende overval die Frost leidde, vond plaats op een vliegveld in Tunesië, net als de tweede overval in de film. In het echte leven was de overval op het vliegveld, net als in de film, een succes, maar ze hadden wat problemen om terug te keren naar hun eigen linies.<br />Frost leidde toen de dropping op Sicilië en een volgende overval in Italië, voordat zijn oorlogscarrière in Arnhem eindigde.<br />Deze film is heel goed gemaakt en past goed in het verhaal, zonder al te duidelijk te maken dat hij er alleen maar is om een Amerikaans publiek te trekken. De echte helden van dit verhaal zijn John Frost en de mannen van het parachutistenregiment.
This is the thinly disguised story of real life hero John Frost. Portrayed in this film by Leo Genn and called Maj. Snow (I said the disguise was thin).<br /><br />Lt Col John Frost led the small group of paratroopers who actually got to the bridge in A Bridge Too Far (1977) (where he was played by Anthony Hopkins). Despite only having a few hundred men instead of the whole brigade that they expected to get there, they still held out for four days against an S.S. Panzer group. John Frost got his knees damaged by a mortar bomb so spent the rest of the war in a P.O.W. camp. In this film Maj. Snow gets wounded in the legs by a grenade but is carried to safety by his men.<br /><br />But Arnhem was just the final move in an amazing wartime career. Frost was one of the earliest volunteers in the newly formed parachute regiment at the start of the war. As a Major, he led the successful raid on the German radar station at Bruneval where radar specialist Sgt Cox (Sgt Box in this film) dismantled the German unit and brought it back to Britain along with some of the operators so that the British could understand the limits of the German radar system. This happened in a very similar way to the raid portrayed in the first part of the film.<br /><br />The next raid Frost led was on an airfield in Tunisia, just like the second raid in the film. In real life, as in the film, the raid on the airfield was a success but they had some problems getting back to their own lines.<br /><br />Frost then led the parachute drop on Sicily and a further raid in Italy before his wartime career finished at Arnhem.<br /><br />This film is quite well made and adapts the story well to fit Alan Ladd in without making it too obvious that he's only there to attract an American audience. The real heroes of this story are John Frost and the men of the Parachute Regiment.