Man, wat is deze verknipte film een onverdraaglijk stomme, waardeloze en vaak gewoon een regelrechte teringzooi! Een gestoord, bloeddorstig trio vermoordt en terroriseert een aantal onfortuinlijke personen in de omgeving van de titulair. Het gestoorde trio is in feite een aardig, gelukkig, disfunctioneel gezin: een geschifte vader die het leuk vindt om de vuile moord te plegen terwijl hij een rubberachtig Richard Nixon-masker draagt, een stuntelende imbeciele zoon en nog een krankzinnige, bloeddorstige, idiote mannelijke nakomeling met levende maden in zijn gehavende schedel (!).<br />Een onhandige, oprechte poging tot een pervers humoristische, duistere parodie op een achterlijke psychofilm, waarbij de extreem geforceerde, futloze, de-wielen-in-de-modder-draaiende-modus van deze film zijn kansen op een redelijke en effectieve vertoning volledig tenietdoet: Richard Casey' slome, doelloze regie, voornamelijk vlak acteerwerk van een over het algemeen saaie cast (alleen de legendarische gonzo-rockrecensent Richard Meltzer slaagt erin een levendige, tot in de puntjes verzorgde voorstelling te geven van een chagrijnige, onfortuinlijke dronken automobilist), lethargisch geijsbeer, zwakke pogingen tot groteske, verwrongen humor (bijvoorbeeld dat een van de slachtoffers op een hark stapt nadat zijn keel is doorgesneden), en een moeizaam, onsamenhangend verhaal dat allemaal voorkomen dat deze potentieel grappige film in de hoogste versnelling schiet. Maar zowel de vrij swingende score van Keith Grady en Suzanne McDermott als de redelijk professionele fotografie van David Golia en Bill Pope steken keurig boven de alomtegenwoordige middelmatigheid uit. Als het met meer verfijning en kracht was gedaan, had het een amusante en plezierig eigenzinnige zwarte komedie kunnen worden, maar omdat het in feite nietszeggend en oppervlakkig is, valt het in plaats daarvan in de categorie van een middelmatige filmische doodlopende weg.
Man, is this messed-up movie an unbearably dumb, lousy and often downright dreary piece of junk! A crazed, bloodthirsty trio kill and terrorize several luckless individuals around the titular area. The freaky threesome are actually a nice, happy dysfunctional family: a crackpot dad who likes to do the dirty murderous deed while wearing a rubbery Richard Nixon mask, a bumbling imbecile son, and another insane, sanguinary idiot male offspring with live maggots residing in his scrambled cranium (!).<br /><br />A clumsily sincere attempt at a perversely humorous, darkly tongue-in-cheek backroads psycho picture parody, this film's extremely forced, spiritless, grinding-its-wheels-in-the-mud slack execution completely ruins its chances at being a reasonably on-target and effective send-up: Richard Casey's wan, idle direction, mostly flat acting from a generally insipid cast (only legendary gonzo rock critic Richard Meltzer manages to deliver a lively, up to par performance as a cranky, ill-fated drunken motorist), lethargic pacing, weak stabs at grotesque warped humor (e.g., one victim steps on a rake right after having his throat cut), and a plodding, disjointed narrative all prevent this potentially fun flick from ever kicking into high gear. However, both the fairly rollicking score by Keith Grady and Suzanne McDermott and the passably professional photography by David Golia and Bill Pope neatly rise above the pervasive mediocrity. If it had been done with more polish and vigor this wash-out could have made for an amusing and enjoyably quirky little horror black comedy, but since it's really bland and slapdash it instead qualifies as a very middling and forgettable cinematic dead end.