Toen ik voor het eerst een poging deed om met behulp van een film Frans te leren, was dat een volkomen onbekend terrein, afgezien van één titel waarvan ik al eerder had gehoord: La Femme Nikita. Deze film was zo'n succes dat hij het goed deed in Groot-Brittannië en de Verenigde Staten, wat altijd een prestatie is voor een ondertitelde film, en werd later in Hollywood opnieuw gemaakt als Point of No Return en ten slotte als tv-serie.<br />Het begint heel plotseling met een meisje, we zullen haar leren kennen als Nikita, dat betrokken is bij een gedrogeerde overval op een winkel die haar in de gevangenis doet belanden. Waarschijnlijk door het feit dat ze niets te verliezen heeft, wordt ze uitgekozen om uit de gevangenis te worden vrijgelaten en in opleiding te worden genomen als sluipmoordenaar voor de Franse DGSE (denkt de CIA). Terwijl ze van drugsverslaafde straatschooier verandert in geheim agent, zien we haar standvastig in haar oorspronkelijke stijl blijven, tot haar begeleider tot haar doordringt en ze haar nieuwe leven begint te accepteren en zich laat temmen. Het centrale thema van de film is Nikita en haar reacties op haar voortdurend veranderende lot, zodat deze getemde vrede snel overgaat in afwijzing, vrijheid, liefde, manipulatie, angst en uiteindelijk onzelfzuchtige opoffering (Ik heb niets weggegeven! In haar ervaring is een gemeenschappelijke draad in veel van deze fasen, en vaak de katalysator ervoor, haar begeleider, de bron van haar meest complexe relatie. Hun interacties dragen tonen van onbeantwoorde en verboden liefde met zich mee, die hem tot wreedheid jegens haar aanzetten om zichzelf te straffen en haar tot frigideheid en rebellie tegen hem aanzetten. In veel opzichten zijn de intriges, geheime organisaties en vuurgevechten alleen maar rekwisieten voor die relatie. Gelukkig zit er veel meer in relaties en rekwisieten om ons tijdens deze film geboeid te houden en aan het denken te houden.
When I first set out to try and use film to help me with learning French, it was a completely uncharted territory except for one title I had heard of previously: La Femme Nikita. This film was such a success that it went on to fare well in the U.K. and the States, which is always an achievement for a subtitled film, was later remade in Hollywood as Point of No Return and then finally as a TV series.<br /><br />It starts very suddenly with a girl, we will come to know as Nikita, involved in a drugged-out store robbery that lands her in jail. Probably from the fact that she has nothing to lose, she is chosen to be removed from prison and entered into training as an assassin for the French DGSE (think CIA). As she goes from drug-addicted street trash to secret agent, we watch her remain steadfastly defiant in her original style until her handler reaches through to her and she begins to accept her new life and allows herself to be tamed. The central theme of the movie is Nikita and her reactions to her continually changing fortunes, so this tamed peace rapidly transitions across rejection, freedom, love, manipulation, terror and eventually selfless sacrifice (I've given away nothing!). Throughout her experience, a common thread in many of these phases, and often the catalyst for them, her handler, is the source of her most complex relationship. Their interactions carry tones of unrequited and forbidden love which drive him to cruelty toward her to punish himself and drive her to frigidness and rebellion against him. In many ways, the cloak-and-dagger moves, secret organizations and gun battles are just window dressings for that relationship. Thankfully, there is much more in relationships and "window dressing" to keep us riveted and thinking throughout this movie.