Ik was teleurgesteld toen ik die film in 1954 zag, waarschijnlijk omdat ik meer 'oude Egyptische toestanden' verwachtte. Wat we kregen was een vrij traag bewegende, volkomen voorspelbare romance. Ik heb hem gewoon nog een keer bekeken en hij is er niet beter op geworden. Oorspronkelijk waren de locatieopnamen waarschijnlijk interessant; ik zou nog steeds graag de echte plaatsen willen zien. Maar inmiddels zijn de locaties heel bekend. Het is eigenlijk een potpourri uit de jaren vijftig met een groot budget. Maar de eerste keer had ik gelijk. Robert Taylor was houterig; Eleanor Parker was knap; Victor Jory's gezicht was bedekt, maar we werden getrakteerd op zijn prachtige stem. Taylor was veel beter in 'Camille' toen hij nog maar een jochie was, maar heel oprecht. Natuurlijk, de Egyptenaren waren stereotiep volgens de Hollywood-visie van die tijd. Om Parkers echtgenoot te bestempelen als de boef-gelukzoeker was een beetje te veel van het goede.
I was disappointed when I saw this movie in 1954, probably because I was expecting more "ancient Egypt stuff." What we got was a pretty slow-moving, completely predictable romance. I just watched it again and it hasn't improved. Originally, the location shots were probably interesting; I would still like to see the actual places. However, by now, the sites are very familiar. It's really a '50s potboiler with a big budget. But I was right the first time. Robert Taylor was wooden; Eleanor Parker, pretty; Victor Jory's face was covered but we were treated to his wonderful voice. Taylor was much better in "Camille" when he but a sprig of a lad, but very sincere. Of course, the Egyptians were stereotyped according to the Hollywood vision of the time. Making Parker's husband the villain-fortune hunter was a bit much.