Deze film was een schot in het duister. Ik ging ervan uit dat met zo'n bezetting (Tucci, Ifans, Malone et al.) het toch niet mis kon gaan? Nou, ik ben niet obsessief genoeg <0xE2><0x80><0x93> of slim genoeg <0xE2><0x80><0x93> om uit te zoeken waar het probleem ligt, maar na drie kwartier was ik er klaar mee. Ik was niet geïnteresseerd genoeg om me druk te maken over wat er met de personages gebeurde, zelfs niet met Rhys Ifans, die beslist de beste zinnen had. De synopsis die je in andere commentaren kunt lezen is correct, maar tegen het eind had het verhaal nog niet genoeg vaart om een interessante afloop te suggereren. Er was ook één punt dat me dwarszat: in het begin van de voorbereidingen voor het concert had de dode componist <0xE2><0x80><0x93>' De vleugel wordt per helikopter naar het toneel gebracht van een natuurlijk <0xE2><0x80><0x93> dat wil zeggen, onbedekt <0xE2><0x80><0x93> amfitheater halverwege een berg. Het verhaal gaat verder, en dan, een paar dagen later, is er een verschrikkelijke onweersbui die aan komt waaien, een paar plotpunten levert en dan weer verdergaat. Er wordt niets gezegd over de onbetaalbare Steinway in het open amfitheater. Misschien wordt er later, na het moment waarop ik ophield met kijken, nog iets aan de kapotte vleugel gedaan, maar denkt niemand er tijdens de storm zelfs maar aan? Dat kwam op mij over als, op zijn best onrealistisch, op zijn slechtst een misstap van het soort dat ik meer zou verwachten in de film. Waarom al die moeite?
This film was a shot in the dark. I figured that with a cast like that (Tucci, Ifans, Malone et al.), how could it go wrong? Well, I'm not obsessive enough-or astute enough-to pick out where the problem lies, but after 45 minutes of the story, I bailed. I wasn't interested enough to care what happened to the characters, even to Rhys Ifans, who definitely had the best lines. The synopses you can read in other comments are accurate, but by the halfway point the story still hadn't picked up enough momentum to hint at an interesting outcome. There was one point that bothered me about the proceedings, too: early in the preparations for the concert the dead composer's grand piano is delivered by helicopter to the stage of a natural-i.e., uncovered- amphitheater halfway up a mountain. The story continues, then, a few days later, there is a horrendous thunderstorm that blows in, serves some plot points, then moves on. No mention is made of the priceless Steinway in the open amphitheater. Perhaps there is some use made of the ruined piano later, after the point at which I stopped watching, but nobody even thinks about it during the storm? That struck me as, at best unrealistic, at worst a lapse of the kind I could expect more of in the film. Why bother?