Als onderbreking van mijn gebruikelijke dieet van goedkope lowbudgetfilms heb ik buitenlandse films gekeken. Zoals vele anderen was mijn eerste Kurosawa-film 'De zeven samoerai'. Ik hield van zijn films, maar tot ik _Stray Dog_ zag, dacht ik dat al zijn werk zich in het feodale Japan afspeelde. Dit was een van Kurosawa's eerste films en speelde zich af in het moderne Japan.<br />Kurosawa's vaste Toshiro Mifune speelt een jonge politieagent wiens wapen op een hete zomerdag wordt gestolen. De agent voelt zich diep beschaamd en wil zijn gestolen wapen opsporen. Hij slaagt erin in de louche onderwereld een wapenhandelaar te vinden die zijn Colt-pistool hanteerde. Van daaruit spoort hij als een doorgewinterde detective het wapen op dat wordt gebruikt voor gewapende overvallen en een moord.<br />Het middelpunt van deze film is in feite Mifunes personage. Terwijl hij zijn gestolen wapen opspoort, moet hij incognito blijven als een voormalig soldaat die nu een wanhopig leven leidt (we komen te weten dat zijn personage dit leven echt heeft geleid voordat hij een baan bij de politie kreeg). Hij komt er ook achter dat de verdachte die hij op het spoor is, hetzelfde leven heeft geleid als hij, maar een misdaadleven is gaan leiden.<br />De veranderingen in Japan na de oorlog spelen ook een grote rol in deze film. Wat me echt trof was de overgang van de keizerlijke Japanse manier van leven naar het'moderne' leven. Dat zie je voornamelijk aan de veranderingen in kleding, muziek en kijk op het leven. Op een gegeven moment zien we een vrouw die haar kimono (die vroeger haar handelsmerk was) heeft ingeruild voor westerse jurken. Er is een moeder die probeert haar dochter, die cabaretdanseres is, onder de duim te houden en die leuke dingen wil hebben, hoe ze ze ook krijgt. En de lijst gaat maar door.<br />Kurosawa gebruikte een fantastische montage van Mifunes reis naar de onderwereld die Fritz Lang de tranen in de ogen zou doen springen. De film kan grof zijn, maar ook sentimenteel. Ik vind deze film goed omdat hij hem zag als een mislukte poging om een detectivefilm te maken in de stijl van Franse detectiveromans. Ik ben het daar niet mee eens. De film neemt zijn eigen leven op zich en geeft westerlingen inzicht in hoe Japan zich na de oorlog voelt.<br />Fantastisch.
As a break to my usual diet of crappy low budget cinema, I've been watching foreign films. Like many others, my first Kurosawa film was "The Seven Samurai." I enjoyed his films, but until watching Stray Dog I thought that his work all took place in feudal Japan. This was one of Kurosawa's first films and was set in modern Japan.<br /><br />Kurosawa regular Toshiro Mifune plays a rookie police officer whose gun is stolen on a hot summer day. The officer feels great shame and wants to track his stolen gun down. He manages to find a gun dealer in the seedy underworld who handled his Colt pistol. From there, he an a veteran detective track down his gun as it is used to commit armed robberies and a murder.<br /><br />The focal point of this film is really Mifune's character. While tracking his stolen gun, he has to go incognito as a former soldier who is now living a life of desperation (we learn that his character really lived this life before getting a job with the police). He also learn that the suspect he is tracking lived the same life as he did, but took to a life of crime.<br /><br />The changes in post war Japan also play a major role in this film. What really caught me was the change from the imperial Japanese way to the "modern" life. This is mostly seen through changes in dress, music and out look on life. At one point, we see a pick pocket who has traded in her kimonos (what used to be her trademark) for western style dresses. There's a mother who is trying to control her daughter who is a cabaret dancer and wants to have nice things no matter how she gets them. And the list goes on.<br /><br />Kurosawa used a fantastic montage sequence involving Mifune's trip into the underworld that would bring tears to Fritz Lang's eye. The film can be gritty, yet sentimental. Kurosawa didn't like this film because he saw it as a failed effort to make a detective film in the style of French detective novels. I disagree. The film takes on its own life and gives an insight to westerners about how post war Japan feels.<br /><br />Fantastic.