Een soldaat die Keng heet, ontmoet in Thailand een jongeman die Tong heet, en de twee raken bevriend. Keng probeert Tong voortdurend seksueel en amoureus te verleiden, maar die lacht hen uit of maakt er een spelletje van. Hij is nooit echt geïnteresseerd, maar ook nooit echt afkerig. De twee maken trips heen en weer van de Jungle, waar Tong woont, naar de stad, waar Keng op patrouille is met zijn militaire eenheid. We zien de weelderige, stille landschappen en het drukke stadsleven, van karaoke in danszalen tot de bioscoop en de eenzaamheid van een stil meer. Tong reageert op zijn beurt door hetzelfde te doen en loopt dan het donker van het bos in. Voordat Keng het kan gaan begrijpen, neemt de film een drastische verandering in toon, stijl en stemming aan.<br />We krijgen het verhaal te horen van een derde persoon die het verhaal vertelt van een sjamaan die een gedaanteverwisselaar is die bekendstaat om zijn verschillende dierlijke vormen, die vroeger door het bos zwierf en mensen bedroog. Op een dag zag een sluwe jager zijn kans schoon en schoot hem midden in zijn transformatie van vrouw in tijger. De geest van de sjamaan bleef achter als half tijger, half mens en was gedoemd om eeuwig door het bos te zwerven en iedereen op zijn pad te bedriegen en te verslinden. Dan is Keng op patrouille in zijn deel van het bos, waar hij geruchten van de dorpelingen verkent over een 'ding' dat vee doodt en een algemene slachting aanricht. Als hij alleen op patrouille is in het bos, wordt hij geplaagd door vreemde geluiden, een gevoel van angst en beelden van een naakte jongen, een tijger, spookdieren en een gloeiende fosforescerende boom (die er net zo mooi uitziet als die in 'The Fountain' van Aranofsky... Ik heb geen idee hoe ze dat effect op hun budget hebben gekregen, maar het is wonderbaarlijk...).<br />Deze tweede helft van de film roept natuurlijk vragen op over ons begrip van de vroegere relatie tussen Keng en Tong (als Tong <0xC3><0xBC>berhaupt heeft bestaan). Hoewel deel één doet denken aan een modern eigenzinnig liefdesverhaal zoals 'Chungking Express'. De tweede helft is als Terrance Mallick die een remake van 'Predator' filmt. Alle gevoel voor tijd en ruimte wordt opgeslokt door het oerwoud, en de impliciete politiek van de eerste helft wordt in de tweede helft binnenstebuiten gekeerd; het is letterlijk kat en muis, met de mogelijkheid dat de kat door de muis opgegeten wil worden, of andersom.<br />De tweede helft wordt ook gekenmerkt door de toevoeging van tribale kunst en grotschilderingen, die het verhaal van de sjamaan en de soldaat uitbeelden, met ondertitels erbij. Om een beschrijving van regisseur Weerasethakul te parafraseren: 'Een stomme film voor de eerste mensen op aarde'. En samen met de visuele effecten, de zelfverzekerde cinematografie, het slimme gebruik van montage, muziek en geluid en de ontwapenende uitvoeringen, wordt het magisch. 'Tropical Malady' combineert de modernste en oudste ideeën over angst en verlangen en maakt er iets 'nieuws' van.<br />Dit is Thailands 'Solaris', een verhaal over de veranderende vormen en vormen van verlangen en behoefte, over bedrogen worden en jezelf toestaan om door hen bedrogen te worden. Het gaat langzaam, het is een reflectie van krachten op vragen als welke vorm of lichaam liefde omvat, is het puur fysiek of is er meer, is het misschien bedrog op zich, een dwaze opdracht die we verzinnen om de woestheid van de jungle om ons heen te vergeten, is het de behoefte om te verslinden of te worden verslinden? Tam Lin is een Schotse legende (een van mijn lievelingsverhalen), om een lang verhaal kort te maken: een vrouw wordt verliefd op een elf en ontdekt dat hij vroeger een man was, maar dat hij een deal met de elfen heeft gesloten om hen te dienen als ze zijn leven sparen, na een ongeluk. Tam zegt tegen de vrouwen dat ze zijn menselijkheid kan herstellen en hem kan opeisen als de elfen op de avond van Halloween langskomen. Dan zal ze haar armen om hem heen slaan en hem niet meer loslaten, wat er ook gebeurt. Dat doet ze, en de elfen veranderen hem in allerlei schepsels, sommige heet, andere koud, sommige stekelig, andere slijmerig, sommige die bijten en klauwen, enzovoort, maar ze houdt al die veranderingen vol, tot ze uiteindelijk alleen nog maar een man in haar armen heeft. En de elfen laten haar hem met tegenzin houden, omdat ze zich vastklampt aan wat ze liefhad, ondanks de manier waarop het in de loop van de tijd veranderde.<br />De film begint met de volgende regels: 'We zijn allemaal van nature wilde dieren, het is onze plicht als mens om net als trainers te worden, die hun dieren in bedwang houden. En ze zelfs leren om taken uit te voeren die hun dierlijkheid te boven gaan' <0xE2><0x80><0x93> Tom Nakajima 'Tropical Malady' Ik vermoed dat Tam Lin ook meer roofdierachtig en bespiegelend is dan Tam Lin, en dat hij van de andere kant van de wereld komt, maar net zoals dat verhaal erin slaagt om emotionele gevoeligheid en mythische reikwijdte in een samenhangend geheel te verenigen, zo slaagt het er ook in om emotionele gevoeligheid en mythische reikwijdte in een coherent geheel te verenigen.<br />Ik wou dat ik de eerste keer dat ik de kans kreeg meer aandacht had besteed aan 'Mysterieus voorwerp op het middaguur', want hij heeft een talent voor het experimenteren met verhaallijn en stijl dat tegenwoordig in veel films die eindeloos worden geprezen, ontbreekt. De zin die ik uit andere recensies bleef horen, of de zin die ik het mooist vond, was: 'If Brokeback Mountain was a mountain on the island from "Verloren"...' Het is harteloos, met een snufje waarheid, maar dit is een veel betere film dan dat. Hij gaat echter heel langzaam, het eerste uur zal je geen enkele aanwijzing geven over de tweede helft (behalve dan een paar visuele, kijk naar de verschillende standbeelden op de achtergrond, enz.), maar voor de stoutmoedigen en de patiënten is er een weelderige hypnotische beloning te behalen.
A soldier named Keng, meets a young man named Tong in Thailand, the two begin a friendship. Keng makes constant sexual and amorous advances on Tong, who laughs them off, or makes a game out of them. He is never exactly interested, but never fully rebuffs either. The two make trips back and forth from the Jungle where Tong lives and Keng is on patrol with his military unit, to the city. We see the lush silent landscapes and the bustling city life, from dance hall karaoke to the cinema to the solitude of a quiet lake. When Keng finally makes a move in such a way, as to be beyond any doubt of a desire for intimacy (he kisses Tong's hands), Tong responds in turn by doing the same, and then walks into the darkness of the forest. Before Keng, can come to understand, the film takes a drastic turn in tone, style, and mood.<br /><br />We are told by an interjected 3d person narrator the story of a shaman who is a shape-shifter known to take different animal forms, who used to roam the forest playing tricks on people. One day a cunning hunter, did not fall into a trick and shot him, mid transformation from woman into tiger. The spirit of the shaman was then stuck as half tiger half man and eternally doomed to stalk the forest; tricking and devouring all in it's path.<br /><br />Keng, is then on patrol in his section of the forest, exploring rumors from villagers, about some "thing" killing cattle and causing general havoc. Alone on patrol in the woods, he becomes plagued by strange sounds, a sense of dread, and images of a naked boy, a tiger, spectral animals, and a glowing phosphorescent tree (which looks as beautiful as those in Aranofsky's "The Fountain"...I have no idea how they got that effect, on their budget, but it's miraculous...).<br /><br />This second half of the film, of course calls into question our understanding of Keng and Tong's prior relationship (if Tong ever existed at all.). While part one, is reminiscent of a modern quirky love story like "Chungking Express", the second half is like Terrance Mallick shooting a remake of "Predator". All sense of time and space, is swallowed by the jungle, and implicit politics of the first half are turned inside out in the second half; it is literally cat and mouse, with the possibility that the cat may want to be eaten by the mouse, or vice versa.<br /><br />The second half is also marked by the inclusion of tribal art and cave paintings, depicting the story of the shaman and the soldier, with sub-titles accompanying them. To paraphrase a description by director Weerasethakul it's like "a silent film for the first people on earth". And together with the visual effects, confident cinematography, clever use of editing, music, and sound, and disarming performances, it becomes magical. "Tropical Malady" combines the most modern and ancient notions of fear and desire, and makes something "new" out of them.<br /><br />This is Thailand's "Solaris", a story of the changing shapes and forms of want and need, of being deceived and allowing yourself to be deceived by them. It's slow pace, forces reflection on questions like what form or body comprises love, is it purely physical or something more, is it perhaps deception itself, a fools errand we invent to forget the savagery of the jungle around us, is it the need to devour or be devoured? There's a Scottish legend called Tam Lin (one of my favorites), long story short, a woman falls in love with a faerie, and discovers he used to be a man, but made a deal with the faeries to serve them if they spared his life, after an accident. Tam tells the women she can restore his humanity and claim him, if when the faeries pass on Halloween night, she will wrap her arms around him and not let go no matter what happens. She does this, and the faeries transform him into all manner of creature, some hot, some cold, some thorny, others slimy, some which bite and claw, etc, but she holds on throughout all his changes, til eventually she finds herself just cradling a man. And the faeries begrudgingly let her keep him, because she held on to what she loved, despite the way it changed with time.<br /><br />The film opens with these lines, "All of us are by nature wild beasts, our duty as human beings is to become like trainers, who keep their animals in check. And even teach them to perform tasks alien to their bestiality"-Tom Nakajima "Tropical Malady", is a good deal more ambiguous, I suspect more predatory and reflective as well, than Tam Lin, and comes from the opposite side of the world, but like that story manages to peculiarly harmonize emotional sensitivity and mythic scope, into a coherent whole.<br /><br />I wished I would have paid more attention to Weerasethakul "Mysterious Object At Noon" the first time I had the chance, he has a talent for experimenting with narrative and style that is missing in many films endlessly praised these days. The phrase I kept hearing from other reviews or the one I liked the best was "If Brokeback Mountain, was a mountain on the island from "Lost"...it's callous, with a smidgen of truth, but this is a much better movie than that. It is very slow moving though, the first hour will give you no hint of the second half (other than a few visual ones, look at the various statues in the backgrounds, etc), but for the bold and the patient, there is lush hypnotic reward to be had.