Three Extremes bestaat uit drie zeer getalenteerde regisseurs uit het Verre Oosten (een uit Honk Kong, een uit Japan en een uit Korea), die elk dertig minuten lang de duistere kant van hun fantasie de vrije loop laten. De film is in feite een trilogie van afzonderlijke en losstaande horrorverhalen, stuk voor stuk bedoeld om de grenzen tussen horror en kunst te vervagen en om iets te produceren wat meer is dan zomaar een filmpje.<br />Het eerste verhaal is 'Dumplings', een verkorte versie van de film van de volle lengte met dezelfde naam, een satire op hedendaagse ijdelheid en het verlangen en de wanhoop van sommige mensen om die ijdelheid te voeden. Ik vond de hele film geweldig, en de verkorte versie stelt niet teleur, maar het einde is anders, maar net zo verrukkelijk duister. Mooie optredens en een goede regie maken dit voor iedereen een fantastische show.<br />Het tweede verhaal heet 'Cut' en is verrassend genoeg het armzaligste van de drie. Een Koreaanse korte film over een 'aardige' regisseur en zijn vrouw die gegijzeld worden door een figurant uit zijn films die hen allebei terroriseert en de duistere kant van de regisseur naar boven probeert te halen. Onthullingen en spanning maken er een korte film van, maar het geweld is af en toe buitensporig en het verhaal lijkt heel snel te vervagen. Het begint heel goed met een stel prachtige camerabewegingen en de kunstzinnige sfeer van dit horrorstuk is heel intrigerend, maar het grootste deel van dit stuk wordt oudbakken en zakt in elkaar als geweld al het andere verdringt. Als je een Oostenrijkse film hebt gezien die 'Funny Games' heet, dan kun je zien waar deze film waarschijnlijk zijn invloed aan te danken heeft.<br />Het laatste deel van de drie is 'The Box'. Als je voor die tijd al iets van Miike Takishi hebt gezien, dan is dit vrij tam in vergelijking met veel van zijn andere werk (als je het niet hebt gezien, vraag er dan niet naar, want je zult het óf geweldig óf vreselijk vinden en het is een gesprek voor een andere dag). De film is een menagerie van dromen, herinneringen en beelden van het verleden van een meisje in een circusact met haar tweelingbroer en mentor, die doortrokken is van tragedie (verrassing, verrassing). De meest artistieke van de drie is ongelooflijk mooi en donker, meeslepend en angstaanjagend, en ook intrigerend en prikkelend. Deze episode zal de enige van de drie zijn waar je aan het eind waarschijnlijk over na zult denken.<br />Ik genoot van deze trilogie, hoewel ik de volledige 'Dumplings'-film al had gezien, die het grootste deel van het verrassingselement had weggenomen, maar zelfs na de teleurstelling van 'Cut' is dit nog steeds een zeer de moeite waard voor iedereen die zich in artistieke verschrikkingen begeeft. Ieder is anders dan de ander en zal iedereen iets te bieden hebben.
Three Extremes takes three highly talented Far East directors (one from Honk Kong, one Japanese and one Korean), and lets the dark side of their imaginations loose for thirty minutes each. The film is actually a trilogy of separate and unconnected horror tales, each one out to blur the boundaries between horror and art, and to produce something that is more than just to throwaway.<br /><br />First tale is "Dumplings", a shortened version of the full length movie of the same name, a satire about contemporary vanity and the desire and desperation of some people to feed it. I loved the full movie, and the shortened version doesn't disappoint but the ending is different but just as deliciously dark. Fine performances and directing make this a stellar show for anyone.<br /><br />The second tale is called "Cut" and surprisingly is the poorest of the three. A Korean short movie about one "nice guy" director and his wife held hostage by an extra from his movies who terrorises them both, trying to bring out the dark side of the director. Revelations and tension wrap this short up, but the violence is excessive at times and the story does seem to tail off very quickly. It starts off so well with some stellar camera work and movement, and the arty feel of this horror piece is quite intriguing, but the bulk of this piece turns stale and falls flat as violence overtakes all else. If you have seen an Austrian movie called "Funny Games" then you can see where this film likely got its influence from.<br /><br />The final part of the three is "The Box". If you have seen anything by Miike Takishi before then this is quite tame in comparison to much of his other work (if you haven't then don't ask as you'll either love it or hate it and it's a conversation for another day). The film is a menagerie of dreams, memories and images of a girl's past life in a circus act with her twin and mentor which is tinged with tragedy (surprise surprise). The most artistic of the three, this is incredibly beautiful and dark, haunting and frightening, and also intriguing and thought provoking. This episode will be the one of the three you are most likely will be pondering about at the end.<br /><br />I enjoyed this trilogy, although I had already seen the full "Dumplings" film which took out most of the surprise element, but even with the disappointment of "Cut" this is still a very worthwhile viewing for anyone into artistic horror. Each is different to another, and will offer something to everyone.