Al Pacino keert terug naar het witte doek na een pauze van vier jaar in 'Sea of Love'. Zijn laatste film daarvoor was de rampzalige 'Revolution' uit de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog, maar in deze film bevindt hij zich weer op vertrouwder terrein als een gekwelde Newyorkse politieman die aan een drievoudige moordzaak werkt. De onderbreking lijkt Pacino goed te hebben gedaan; hij is absoluut fascinerend in deze film, en aan de ene kant straalt hij charisma uit, terwijl hij aan de andere kant een zeer reële seksuele chemie deelt met zijn tegenspeelster Ellen Barkin.<br />Een naakt lijk met een kogel in het hoofd duikt op in een Newyorks appartement. Het slachtoffer: James Mackay, een man van middelbare leeftijd die zijn laatste levensmaanden had doorgebracht met het zoeken naar liefde in de rubriek 'Eenzame harten' van een tijdschrift. Twee andere mannen worden al snel dood aangetroffen, allebei naakt, allebei in het hoofd geschoten, en allebei adverteerders van een eenzame harten. De gescheiden, zuipende New Yorkse rechercheur Frank Keller (Al Pacino) onderzoekt de moorden samen met zijn collega Sherman Touhey (John Goodman). Ze komen er al snel achter dat alle advertenties in de rubriek 'Eenzame harten' in de vorm van een gedicht waren geschreven; ze zijn er ook van overtuigd dat de aanwijzingen naar een vrouwelijke moordenaar wijzen. De twee agenten komen op het idee om hun eigen poëtische advertentie in de rubriek 'Eenzame harten' van het tijdschrift te plaatsen. Dan drinken en eten ze de vrouwen die reageren, in de hoop dat uiteindelijk een van hen de moordenaar zal blijken te zijn. Het begint ingewikkeld te worden als Keller de beeldschone schoenenverkoopster Helen (Ellen Barkin) ontmoet. Ze reageert op zijn advertentie en na een eerste afwijzing begint er een toenemende aantrekkingskracht tussen hen te ontstaan. In minder dan geen tijd is Keller te diep in de problemen geraakt en wordt hij verliefd op een verdachte, speelt hij een gevaarlijk spel met zijn eigen leven, is hij zo geobsedeerd door de gedachte dat hij na zijn mislukte huwelijk misschien wel liefde heeft gevonden, dat hij de mogelijkheid dat zijn nieuwe geliefde misschien wel de moordenaar is die hij wil pakken niet onder ogen kan zien.<br />'Sea Of Love' Het is allemaal heel slim geschreven, en scriptschrijver Richard Price houdt zijn kaarten stevig op tafel als het gaat om de identiteit van de moordenaar. Dit voegt echte spanning toe aan de seksscènes in de film, want terwijl Frank en Helen helemaal heet en hitsig worden, worden wij in het publiek verwachtingsvol naar de rand van onze stoel getrokken. Kijken we naar een hartstochtelijk stel dat verliefd wordt? Of kijken we naar een domme agent die zich regelrecht in de handen van een sluwe moordenaar speelt? Pacino speelt briljant de gekwelde held, terwijl Barkin uiterst overtuigend de seksgodin speelt, wier schoonheid en allure genoeg zijn om een man zijn leven voor haar te laten riskeren. Harold Becker regisseert de film goed, houdt alle elementen soepel in beweging en creëert een stemmingsvolle stedelijke stijl die teruggrijpt naar de hoogtijdagen van de film noir uit de jaren veertig en vijftig. Als er al een zwakke plek in 'Sea of Love' zit, dan is het de manier waarop de romantische/erotische aspecten ongeveer halverwege de film voorgaan. Het eerste uur heeft de vorm van een detective met een 'whodunit', bij gebrek aan een betere uitdrukking, maar het tweede uur concentreert zich meer op de seksuele paranoia tussen Pacino en Barkin. Hoewel beide helften onmiskenbaar in beslag worden genomen, resulteert het scherpe contrast tussen hen in een onvermijdelijke onevenwichtigheid voor de film als geheel. Ook de score van Trevor Jones klinkt alsof hij afkomstig is van de'recht-op-video-erotische-thriller'. Maar over het geheel genomen is 'Sea of Love' een solide en bewonderenswaardig in elkaar gezette film, die de moeite van het bekijken waard is.
Al Pacino returns to the big screen after a four year hiatus in "Sea Of Love". His last film prior to this was the ill-fated American War Of Independence disaster "Revolution", but in this one he's back in more familiar territory as a troubled New York cop working on a triple homicide case. The break seems to have done Pacino good  he is absolutely riveting in this film, oozing charisma on the one hand, while sharing a very real sexual chemistry with his co-star Ellen Barkin on the other.<br /><br />A naked corpse with a bullet in the head turns up in a New York apartment. The victim: James Mackay, a middle-aged guy who had spent his last living months looking for love in the lonely hearts column of a magazine. Two more men are soon found dead, both naked, both shot in the head, and both lonely hearts advertisers. Divorced, hard-drinking New York cop Frank Keller (Al Pacino) investigates the killings along with colleague Sherman Touhey (John Goodman). They figure out pretty quickly that all the victims' lonely hearts ads were presented in poem form; they also believe the clues point to a female killer. The two cops hit upon the idea of placing their own poetic ad in the lonely hearts section of the magazine. Then, they wine and dine the women who respond, hoping that eventually one of them will turn out to be the killer. Things start to get complicated when Keller meets beautiful shoe-store worker Helen (Ellen Barkin). She responds to his ad and, after an initial rebuff, an increasing attraction between them begins to take shape. In next to no time, Keller is in too deep  he finds himself falling in love with a suspect, playing a dangerous game with his own life, so obsessed with the thought that he may have found love after his marital failure that he cannot face the possibility his new lover might be the very murderer he is out to catch.<br /><br />"Sea Of Love" is quite cleverly written, with scripter Richard Price keeping his cards very close to his chest throughout regarding the killer's identity. This adds genuine tension to the film's sex scenes  as Frank and Helen get all hot and steamy, we in the audience are drawn to the edge of our seat in anticipation. Are we watching a passionate couple falling in love? Or are we watching a foolish cop play straight into the hands of a cunning killer? Pacino registers brilliantly as the tormented hero, while Barkin is thoroughly convincing as the sexpot whose beauty and allure are enough to make a man risk his life for them. Harold Becker directs the film smartly, keeping all the elements moving smoothly and creating a moody urban style which harks back to the film noir heyday of the '40s and '50s. If there is a weakness with "Sea Of Love", it is the way that the romantic/erotic aspects begin to take precedence about halfway through. The first hour shapes up like a mystery thriller  a 'whodunit', for want of a better expression  but the second hour focuses more on the sexual paranoia between Pacino and Barkin. While both halves are undeniably absorbing, the sharp contrast between them results in inevitable unevenness for the film as a whole. Also the score by Trevor Jones sounds like it's come from the "straight-to-video-erotic-thriller" stable, and fails in my opinion to create the intended noirish feel. On the whole, though, "Sea Of Love" is a solid and admirably crafted film, well worth your time.