Dit waardige eerbetoon aan een van Amerika's favoriete systematische stompers, de dagelijkse kruiswoordpuzzel van de New York Times, barst van de intellectuele speelsheid en begint als een geestige documentaire over de geschiedenis van deze fixatie, maar ontwikkelt zich uiteindelijk tot veel meer. Beginnend met een analyse en een inleiding op het zelden besproken schuldige genoegen, ontwikkelt Wordplay zich tot het doel van de film, waarbij de kijker wordt ingewijd in het leven van deze vaak briljante en excentrieke mensen die draaien om de hersengymnastiek die de redacteur van de New York Times, Will Shortz, heeft helpen cultiveren en die jaarlijks wordt bekroond met een kampioenschapswedstrijd. Het is duidelijk dat deze kleine niche van een documentaire wel eens platgeslagen kan worden door mensen die verslaafd zijn aan de televisie, anti-intellectueel of het tegenovergestelde van nieuwsgierig, aangezien de introductie in deze bizarre maar eerzame subcultuur de neiging heeft zich te vermengen met de geschiedenis en de voorbereiding van deze puzzels die voor de gemiddelde kijker maar al te apathisch kunnen zijn. Maar als je het karakter van de film laat wortelen, dan komt er een volkomen menselijk element in de stoere vergelijking naar voren, ongeveer zoals de woorden die zich alleen zichtbaar maken als ze anderen eromheen vullen voor deze woordenboekenjunks. Als het op competitie aankomt, heeft het woordspel iets intrinsiek elitairs gekregen en het universeel gemaakt, met de razende concurrentie die de kijkers in spanning laat tot het laatste potlood wordt neergegooid, ongeveer zoals de recente spellingsrage, maar voor mij nog indrukwekkender, gezien de krankzinnige hoeveelheid kennis die nodig is om serieus te concurreren. Celebrities uit alle lagen van de bevolking helpen ook bij het diversificeren, demystificeren en verklaren waarom deze onderschatte traditie de ware koffie voor de ziel zal blijven.
Bristling with intellectual playfulness, this worthy homage to one of America's favorite systematic stumpers, the daily New York Times' crossword puzzle, first starts out as a witty documentary on the history of this fixation but eventually evolves into so much more. Beginning with an analysis and introduction into the rarely discussed guilty pleasure, Wordplay evolves it's purpose as the film moves along, initiating the viewer into the lives of these often brilliant and eccentric people who revolve around the cerebral workout NY Times puzzle editor Will Shortz helped cultivate, which climaxes yearly with it's championship competition. Obviously this tiny niche of a documentary may fall flat with people who are television junkies, anti-intellectual or the opposite of inquisitive, as the introduction into this bizarre but honorable subculture does tend to alienate with the history and preparation of these puzzles which can be all too apathetic to your average viewer. Just let the film's character's set root however, and an entirely human element comes into the staunch equation, much like the words that render themselves visible only when filling in others around it for these dictionary junkies. With the chronicling of several potential crossword champs culminating in last year's competition, Wordplay has taken something intrinsically elitist and rendered it universal with the frenzied competition leaving viewers in suspense until the final pencil is dropped, much like the recent spelling bee fad, but to me even more impressive given the insane amount of knowledge needed to seriously compete. Celebreties from all walks of life also help diversify, demystify, and clarify why this underrated tradition will continue to be the true coffee for the soul.