Sociopolitieke context: deze film is perfect als je wilt begrijpen waarom het PCC (Primeiro Commando da Capital) werd opgericht na het bloedbad van Carandiru in 1992. De PCC is een erkende terroristische groepering die grootschalige en gelijktijdige gevangenisrellen co<0xC3><0xB6>rdineert in de hele staat S<0xC3><0xA3>o Paulo. Ongeveer 2-3 jaar geleden organiseerden ze een grote rel die de straten van S<0xC3><0xA3>o Paulo onveilig maakte en die dagenlang niet kon worden bedwongen.<br />Bovendien hebben veel mensen deze film bevooroordeeld gevonden. In zekere zin is dat ook zo, want hij wordt verteld door de arts die de gevangenen behandelde en zo vriendschappen met de criminelen smeedde. Bovendien hebben de militaire politiemannen die de gevangenis hebben overvallen zich nooit gemeld om verslag te doen van de gebeurtenissen.<br />Deze film speelt aan het eind van de jaren tachtig, tijdens het uitbreken van de aidsepidemie, en culmineert in de beruchte slachtpartij. De film belicht het leven van verschillende gevangenen in de stijl van'mockumentary'. Dit wordt voornamelijk gebruikt om de criminelen menselijker te maken en hun een stem te geven, en tegelijkertijd een gevoel van menselijkheid. Ongeacht hoe de samenleving over criminelen (of'marginais') denkt, zorgde deze film ervoor dat elke gevangene een naam, een verhaal en een gevoel van eer had. Het is niet de bedoeling dat de plot zich ontwikkelt, het gaat er alleen maar om dat je de menselijkheid van deze gevangenen voelt. Hoewel het traag was, was het naar mijn mening toch leuk om te zien. Klassiek moment: confrontatie met Majestade's 'honeys'.<br />Het effect van de 'langzame' uren van de film heeft uiteindelijk een heel traumatisch en krachtig resultaat: toen de militaire politie tegen het einde de gevangenis bestormde, probeert die niet echt schrik en afgrijzen te voelen. Ik was ernstig van streek; hoewel de politie de aanval had afgeslagen, viel de MP toch de gevangenis binnen en opende het vuur op gevangenen die massaal hun wapens hadden ingeleverd. De bloedplas en de verzameling ingegraven lijken in de gangen bezorgden me de rillingen. 111 gevangenen die door de MP zonder wapens waren vermoord. Op grond van de verklaringen van dr. Drauzio Varella was er geen wettige of verklaarbare reden om het vuur te openen op 111 gevangenen. De vernedering die volgde was al even pijnlijk om te zien.<br />Ik genoot van de film omdat er veel vragen werden gesteld: welke straf zou bij welke misdaad passen? Is vernedering en slachtpartij alleen toelaatbaar als je een insigne draagt? Wie is de grootste misdadiger? Brazilië <0xE2><0x80><0x93> met al zijn gebreken <0xE2><0x80><0x93> is nog steeds mijn thuis en ik hou van mijn land. Ik heb geleerd te geloven dat misdaad heel gewoon is en deel uitmaakt van het leven in zo'n mooi en warm land. Maar hoeveel wreedheid tolereer ik als gezagsgetrouwe burger in mijn naam? En dan nog iets: ik werd overvallen door een alledaagse nieuwsgierigheid: hoe komt het dat ze vrij rond mogen lopen in de gevangenis? Hoe komt het dat Lady Di een heel leuke en mooi ingerichte kamer heeft? Hoe en waarom krijgen ze hete borden, tv's en radio? Als dat waar is, dan word ik echt helemaal gek en dan voel ik een heleboel emoties in me opwellen ten opzichte van het Braziliaanse rechtssysteem!<br />En ten slotte, als je het niet over het politieke gedoe hebt, kijk dan in elk geval naar Rodrigo Santoro's optreden. Hij is AWESOME in travestie!
Sociopolitical context: This movie is perfect if you want to understand why the PCC (Primeiro Commando da Capital) was founded after the Carandiru Massacre of '92. The PCC is a state recognized terrorist group which coordinates massive and simultaneous prison riots throughout the state of Sao Paulo. About 2-3 years ago, it staged a major riot that took to the streets of Sao Paulo and couldn't be quelled for days.<br /><br />Moreover, many people have considered this movie to be biased. In a sense, that is very true because it is told by the doctor who treated the inmates and thus forged friendships with the criminals. Moreover, the military police officers who raided the prison have never come forward to give their accounts of the events.<br /><br />This movie is set in the late 80s, at the outbreak of the AIDS pandemic and culminates with the infamous massacre. The movie surveys the lives of several inmates, in the style of "mockumentary." This is used primarily to humanize the criminals and to give them a voice, as well as a sense of humanity. Regardless of what society thinks of criminals (or "marginais"), this film made sure that every inmate had a name, a story and a sense of honor. (However warped we think they may be.) Many will call this part slow because it is: it's not designed to progress the plot, it's merely there to make you feel the humanity of these prisoners. In my opinion, although slow, it was still fun to watch. Classic moment: showdown of Majestade's "honeys." <br /><br />The effect of the "slow" hours of the movie finally deliver a very traumatic and powerful result: when the military police stormed the prison towards the end, it is trying not to feel genuine shock and horror. I was seriously disturbed; although quelled, the MP invaded the prison anyway and opened fire at inmates that had massively surrendered their weapons. The blood pool and collection of holed-up corpses along the corridors sent shivers up my spine. 111 inmates murdered by the MP without weapons. Based on Dr. Drauzio Varella's accounts, there was no legally justifiable or excusable reason for opening fire upon 111 inmates. The humiliation that followed was likewise painful to watch.<br /><br />I enjoyed this movie because it poised many questions: which punishment should fit which crime? Is humiliation and slaughter appropriate only when you wear a badge? Who is the bigger criminal? Brazil - for all its faults - is still my home and I love my country. I was taught to believe that crime is commonplace and part of living in such a beautiful and warm land. However, as a law-abiding citizen, how much brutality do I tolerate in my name? And on a side note, a mundane curiosity overcame me: how come they get to walk around freely around the prison? How is it that Lady Di has a very cute and well-decorated room? How and why do they get hot plates, TVs & radio? If this is true, it really does crack me up and stirs a myriad of emotions in me towards the Brazilian justice system!<br /><br />Lastly, if you're not about any of the political stuff, at least watch it for Rodrigo Santoro's performance. He is AWESOME in drag!