Dit was echt een griezelig maar ook ontroerend verhaal, met een geweldige acteerprestatie van Lon Chaney sr. Het was ook vreemd om de heel jonge Joan Crawford te zien voordat ze veranderde in het gestroomlijnde wezen dat ze later zou worden, en eerlijk gezegd vond ik haar hier nog leuker. De film vertoonde thematische en'mood'-verschillen met Brownings latere 'Freaks', die ook in het circus speelde. De film was erg spannend en ik wist echt niet wat er aan het eind zou gebeuren. Ik vond het ook leuk dat je vaak de lippen van de personages kon lezen en dus meer 'dialoog' kreeg dan op de titelkaartjes stond. Toen ik de plot aan een vriend beschreef, vergeleek ik hem ook met een kort verhaal van Poe (geen specifiek verhaal, alleen in stemming). Een van de beste en meest geraffineerde stomme films die ik ooit heb gezien.
This was a truly creepy but also touching tale with wonderful acting by Lon Chaney, Sr. It was also strange to see the very young Joan Crawford before she was transformed into the sleek creature she later became, and frankly, I liked her better here. The film bore thematic and "mood" resemblances to Browning's later "Freaks", also set in a circus milieu. The film was very suspenseful and I really didn't know what would happen at the end. I also liked that you could often read the character's lips and so actually got more "dialogue" than was printed on the title cards. When I described the plot twists to a friend, I also compared it to a Poe short story (not a specific one-just in mood). One of the best and most sophisticated silent films I have seen.