Overtuigd door de positieve commentaren hier, heb ik deze film bekeken, met de gedachte dat het een plezierige ontsnappingsfilm zou zijn. Fout! Probeert de film ons attent te maken op de benarde toestand van achtergelaten dieren? Zo ja, waarom kiest hij dan een radicaal onevenwichtige vertolker om deze visie te vertegenwoordigen? Ze ondergraaft haar boodschap. Of is het verhaal de onevenwichtige vrouw zelf? Het kan niet allebei zijn. Iedereen die honden heeft gehad, weet dat je ze niet stoort als ze aan het eten zijn. Toch doet de door honden ervaren figuur precies dat en krijgt het verwachte resultaat. Dus zelfs op kleinere punten ondermijnt de film zichzelf. Bovendien, is het alleen in Californië dat giftige materialen worden gebruikt om knaagdieren in bedwang te houden? Ik doe dat niet waar ik woon, juist omdat dat spul ook andere dieren doodt. Dus op dat punt leek de film ook onwetend, hoewel ik de correctie op dat punt zou accepteren. Een onsamenhangende tijdverspilling.
Persuaded by the positive comments here, I watched this one, thinking that it would be pleasantly escapist. Wrong! Does the film attempt to alert us to the plight of abandoned animals? If so, why does it select a radically unbalanced spokesperson to represent this view? She undercuts her message. Or, is the story the unbalanced woman herself? It can't be both. Anyone who has had dogs knows that you don't disturb them when they are eating dinner. Yet the dog-experienced character does precisely that and gets the expected result. So, even on smaller points, the movie undermines itself. Furthermore, is it only California that permits toxic materials to be used for rodent control? We can't do that where I live precisely because that stuff kills other animals too. So the film seemed ignorant on that point too, though I would accept correction on that point. An incoherent waste of time.