NO FOILERS. LEES OP, ALLEN DIE durven!<br />Ik zeg dat Bambi 2 beter is dan de oorspronkelijke Bambi. JA.<br />Dit is de beste Disney-aflevering tot nu toe, zelfs beter dan plezierige inspanningen als de Lion King-afleveringen. De animatie is absoluut schitterend, briljant, en over het geheel genomen de beste 2D-productie die je in ruim tien jaar hebt gezien. De weergave van Bambi's wereld is mooi en stemmingvol, waardoor het bos een eigen, levend karakter krijgt. Ze maken gebruik van licht en donker en puur vakmanschap om het nog meer diepte en kleur te geven dan de oorspronkelijke film. Ik weet zeker dat er in sommige scènes CGI is gebruikt, maar die is niet opvallend of zelfs zichtbaar. Ze gingen voor schoonheid en surrealisme in plaats van fotorealisme, en het is schitterend. De tekening zelf is subliem, met Bambi die er net zo uitziet als hij (eigenlijk een beetje beter), en de Prins is gewoon mannelijke pracht bij elke stap.<br />Het verhaal lijkt veel op de oorspronkelijke film, maar dan zonder het zeer trage tempo. Bambi 2 beweegt zich goed en ploetert niet rond in te lange bospannen of in minutieuze details (er vallen een miljoen regendruppels). Sommigen zouden kunnen zeggen dat dit betekent dat de'magie' eruit is, maar ik geef de voorkeur aan het volwassen geijsbeer, waardoor er om de paar minuten iets nieuws en interessants gebeurt. Tegelijkertijd stopt de film waar je hem wilt hebben, zodat je een stil moment hebt om Bambi te zien. Als hij teleurgesteld is, vallen zijn oren langzaam naar beneden, of ze bevriezen met hem als hij doodsbang is. Soms is het stil in het bos en staat er een figuur stil terwijl het licht precies zo naar beneden valt, om verwondering of eenzaamheid uit te drukken.<br />Dit is een soort schoonheid in het vertellen die we in lange tijd niet hebben gezien.<br />Het mooiste van alles is dat de personages niet zingen. Er zijn maar heel weinig moderne, trendy verwijzingen om de tijdloosheid ervan te verpesten, en het geheel is een goede mengeling van natuurlijke, ernstige taferelen en luchthartige onschuld in de meer grappige escapades van Bambi en Prutser. De methoden om emoties over te brengen zijn hier uitstekend; je voelt het echt als Bambi verdrietig is of probeert zijn vader te verdienen.' En er zijn momenten waarop je voelt dat hij opgroeit. En niet alleen emotionele groei, want daar is de moderne animatie vaak zo beperkt in, maar ook dat hij op een natuurlijke/lichamelijke manier volwassen wordt, zodat je je echt kunt voorstellen dat hij een sterke en dappere prins wordt.<br />Papa groeit ook. Patrick Stewart is geweldig als we zien hoe de prins worstelt met zijn rol als leider versus die van liefhebbende ouder. De film heeft dus enige moderne invloed op de manier waarop hij de karakterontwikkeling aanpakt en dat iedereen min of meer een lesje leert, maar hij slaat je er niet mee om de oren zoals Nemo en soortgelijke films dat doen. Dit is een natuurlijk verhaal dat er net in slaagt om in het hertentijdperk te blijven en ons niet te veel menselijke gebaren of gemeenplaatsen te kosten.<br />Een aspect van de techniek dat meer _menselijk_ is geworden, is de overdreven gezichtsuitdrukking, maar ik vond dat niet al te storend of overdreven. Er is tot nu toe een soort regel in Disney-afleveringen dat personages voortdurend met hun ogen moeten rollen, een wenkbrauw drastisch moeten optrekken of _'Eeeeyew!'_ moeten zeggen met veel te veel lipbewegingen (dat lijkt nog belangrijker dan de andere moderne clichés uit de Disney-afleveringen, zoals dat de broek van een personage afzakt en er een rode boxershort tevoorschijn komt), maar Bambi 2 vermijdt zulke ergernissen grotendeels, en dat is maar goed ook. Eigenlijk is het heel interessant om het hert (en vooral de hertenbok) met een gezichtsuitdrukking te zien.<br />De acteerprestaties zijn over de hele linie uitstekend, en de film lost zichzelf uitstekend op zonder in het minst inbreuk te maken op of de oorspronkelijke film te veranderen. Het is gewoon een heel goede film die absoluut de moeite van het kopen waard is. Ik vermoed dat de mensen die hem een '1' hebben gegeven dat uit wrok hebben gedaan zonder hem te hebben gezien. Deze film doet zijn oorspronkelijke waarde eer aan, hoewel hij hem in veel opzichten overtreft.<br />O, en nog één keer... Patrick Stewart!
NO Spoilers. Read on, all ye who dare !<br /><br />I say Bambi 2 is better than the original Bambi. YES.<br /><br />This is the best Disney sequel yet, even better than enjoyable efforts like the Lion King sequels. The animation is absolutely gorgeous, brilliant, and overall the best in 2D production you've seen in a good 10 years. The portrayal of Bambi's world is beautiful and moody, making the forest its own, living character. They use light and darkness and just solid artistry to give it even more depth and color than the original film had. I'm sure CGI was used in some scenes, but it is not obvious or even noticeable. They went for beauty and surrealism rather than photo-realism, and it's glorious. The drawing itself is superb, with Bambi looking as he did (actually a little better), and the Prince is just masculine splendor in every step. <br /><br />The story is a lot like the original film's, but without the very slow pace. Bambi 2 moves nicely and doesn't plod around in overly-long forest pans or minutia (a million rain drops falling). Some might say this means its "magic" is gone, but I prefer the adult pacing that gives you something new and interesting happening every few minutes. At the same time, the film pauses where you want it to, gives you a silent moment to watch Bambi's ears fall slowly when he is disappointed, or freeze with him when he's terrified. Sometimes there is silence in the forest, and a character standing still while the light falls just so, to convey wonder or loneliness. <br /><br />This is a kind of beauty in storytelling that we haven't seen in a long time.<br /><br />Best of all, the characters don't sing, there are very few modern, trendy references to ruin the timelessness of it, and the whole feel is a good blend of natural, serious scenes and lighthearted innocence in Bambi and Thumper's more fun escapades. The methods here in conveying emotion are excellent; you really feel it when Bambi is sad or trying to earn his father's pride, and there are moments when you feel him growing up. And not just emotional growth, as modern animation is often so limited to, but also that he is maturing in a natural/physical way, so that you can really imagine him becoming a strong and brave prince. <br /><br />Dad grows, too. Patrick Stewart is wonderful as we get to see the prince struggle with his role as a leader vs. being an affectionate parent. So the film has some modern influence in the way it addresses character development and everyone *sort of* learning a lesson, but it's not bashing you over the head with it the way Nemo and similar films do. This is a natural story that manages, just, to keep to deerhood and not lose us with too many humanlike gestures or colloquialisms. <br /><br />One aspect about the technique that *is* more humanized is the exaggerated facial expressions, but I did not find this too distracting or overdone. There has thus far been some kind of rule in Disney sequels that characters constantly have to be rolling their eyes, lifting one eyebrow drastically, or saying "Eeeeyew !" with way too much lip action (this seems even more important than the other modern sequel clichés like characters' pants falling down to reveal red-heart boxer shorts), but Bambi 2 largely avoids such annoyances, and it's actually really interesting to see the deer (especially the stag) rendered with facial expression. <br /><br />The voice acting is excellent all around, and the film resolves itself very well without intruding on or changing the original film in the least. It's simply a very good film that is definitely worth a buy. I suspect the people scoring it a "1" have done so out of spite without having seen it. This movie does its original justice, if not surpassing it in many regards. <br /><br />Oh, and one more time.... Patrick Stewart !!