Ik had een vage herinnering aan een film die ik als kind in de jaren zeventig heb gezien, over een computer die Colossus heet en die de wereld probeert over te nemen. Ik herinnerde me er maar een paar dingen van: dat hij niet meer onder controle te houden was, dat hij mensen executeerde, dat hij sprak door een heel enge, bolvormige metalen luidspreker met een stem van vóór de computer, en dat de film STERKTE DE BUIK UIT MIJ.<br />Dus heb ik onlangs de dvd gekocht, half in de verwachting dat mijn volwassen, cynische ogen me in de steek zullen laten. Gelukkig zijn alle genoemde items precies zoals ik ze me herinner, en nog beter, de rest van de film is goed gedaan. De technische aspecten van het verhaal zijn twijfelachtig, zoals bij alle slechte computerverhalen (nooit gehoord van draadscharen, mensen?), maar bij nader inzien niet zo twijfelachtig als ik dacht.<br />De opzet van het verhaal is een nieuwe supercomputer, ontworpen door ene dr. Forbin (Braeder) die de volledige controle krijgt over de Amerikaanse verdediging, inclusief kernraketten en anti-ballistische raketverdediging. De computer ontdekt al snel dat de Sovjet-Unie een soortgelijk apparaat heeft en wil ermee in contact komen. Forbin haalt de president over om dat toe te staan, en het verhaal draait heel snel in het rond.<br />Maar het beste deel van de film is de moraal van het verhaal. Nadat Forbin zijn nieuwe computer heeft geactiveerd, woont hij een feest in het Witte Huis bij, waar hij in het openbaar zijn wens uitspreekt dat zijn machine niet alleen een oorlog zal voorkomen, maar ook een nieuw tijdperk van menselijke vooruitgang zal inluiden, waarin hongersnood, ziekten, vervuiling en overbevolking met behulp van Colossus' enorme computerkracht zullen worden geëlimineerd. Later in de film biedt Colossus precies die dingen aan, tot Forbins bittere teleurstelling.<br />Hoeveel tirannen bereiken de macht door precies die dingen te beloven? 'Geef mij onbeperkte macht, en ik zal een utopische toekomst bouwen! Onderweg zullen veel mensen moeten sterven, en u zult uw vrijheid verliezen, maar uiteindelijk zal ik alles rechtzetten.' Het verschil is dat Colossus heel goed in staat zou kunnen zijn zijn beloften na te komen, en dat maakt hem in feite angstaanjagender dan welke stuntelige menselijke dictator ook. Menselijke tirannen worden gedreven door een gebrekkige ideologie, dievenzucht of psychotische motieven, en ze sterven gegarandeerd na een paar decennia, net als ieder ander mens. Maar de dreiging van Colossus is zijn kille logica, zijn gebrek aan ideologie, en zijn vermogen om bijna onbeperkt te leren en te overleven.<br />In zijn strijd om zijn schepping in bedwang te houden krijgt Forbin gezelschap van zijn collega-wetenschappers, onder wie de beeldschone dr. Markham (Susan Clark), een professionele wetenschapper. Zij voegt enorm veel toe aan de menselijke kant van dit verhaal.<br />De film is tijdloos. Het uiterlijk van de technologie uit de jaren zeventig mag dan gedateerd zijn, maar hij is het wel.' Dit is een kind van het tijdperk van de Koude Oorlog. Als je een sciencefictionfan bent die graag nadenkt in plaats van naar hersendodende actie te kijken, is deze film zeker de moeite waard.
I had a dim memory of a movie I saw while very young in the 1970s about a computer called Colossus that tries to take over the world. I remembered only a few things about it: that it was out of human control, that it executes people, that it speaks through a very creepy spherical metallic speaker with a pre-Cylon computer voice, and that the movie SCARED THE HECK OUT OF ME.<br /><br />So I recently buy the DVD, half expecting to be let down by my adult, cynical eyes. Fortunately, all the above-mentioned items are just as I remember them, and better, the rest of the film is well-done. The technical aspects of the story are questionable, as with all evil computer stories (ever hear of using wire-cutters, people?), but after reflection, not as questionable as I thought.<br /><br />The setup for the story is a new supercomputer created by one Dr. Forbin (Braeder) which is placed in complete control of the U.S. defenses, including nuclear missiles and anti-ballistic missile defenses. The computer soon detects that the Soviet Union has a similar machine and wants to connect with it. Forbin talks the president into allowing it, and things spiral out for control from there very quickly.<br /><br />Bu the best part of the movie is the moral of the story. Dr. Forbin, after activating his new computer, attends party at the White House and publicly states his wish that not only will his machine prevent war, but that it will also herald a new age of human advancement, in which famine and disease and pollution and overpopulation will be eliminated with the help of Colossus' vast computer power. Later in the film, Colossus offers EXACTLY these very things, much to Forbin's bitter disappointment.<br /><br />How many tyrants attain power promising these very things? "Give me unlimited power, and I will build a Utopian future! Along the way, many people may have to die, and you will lose your freedom, but in the end I will set it all to rights." The difference is that Colossus may very well be able to deliver on its promises, and this actually makes it MORE frightening than any bumbling human dictator. Human tyrants are driven by flawed ideology, thieves' greed, or psychotic motives, and they are guaranteed to die after a few decades, like any human. But Colossus' menace is its cold logic, lack of ideology, and it's ability to learn and survive almost without limit.<br /><br />Forbin, in his struggle to contain his creation, is joined by his fellow scientists, including the beautiful Dr. Markham (Susan Clark), a professional scientist. She adds immensely to the human side of this story.<br /><br />The film is timeless. The look of the 1970s technology may be dated, but it's appropriate for the Cold War era this film is a child of. If you are a sci-fi fan who likes to think instead of watching brain-numbing action, this film is definitely worth a look.