Dit was altijd een van mijn favoriete A&C's geweest, en zoals een eerdere criticus zei: absoluut hun beste voor MGM! Imho's beste periode in het algemeen was met Universal tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar dat is op hetzelfde niveau en de over het algemeen hogere productiecijfers compenseren meer dan mij compenseren voor het verlies van die speciale Universal-sfeer. Het kwam alleen maar doordat MGM de sets wilde gebruiken van de film die ze net hadden gemaakt van Kismet met Ronald Colman, dus begon John Grant een pastiche-versie voor het duo te schrijven. In Port Inferno in Afrika zijn Bud & Lou rondreizende goochelaars van Garvey & Johnson, maar ze komen alleen aan de kost dankzij de verleidelijke vasthoudendheid van de topster Marilyn Maxwell; ze raken allemaal verstrikt in de pogingen van de jonge prins Ramo om de troon van zijn verdorven oom Nimativ omver te werpen (vol vitaminen, neem ik aan). Onderweg raken ze ook verstrikt in veel van de maffe trucs van A&C, zoals 'Zeg geen t', een beetje kletspraat, de klassieke Pokomoko-schets, Lou die met een mond vol baard probeert te slapen, en mijn favoriet de Hi Mike-schets <0xE2><0x80><0x93> de arme drommel: twee keer doodgeschoten, één keer met een mes! Douglas Dumbrille speelde Nimativ volmaakt als een despoot met een menselijke kant, zelfs als hij Maxwell als vrouw nummer 38 wilde nemen. Maxwell had een geweldig nummer met What Does It Take, terwijl Jimmy Dorsey en zijn Orch, helaas gekleed als Arabische stamleden, een paar interessante goed geënsceneerde en gefotografeerde nummers hadden. Ik vraag me af of de scènes vandaag de dag door beroepscritici veroordeeld zouden zijn als iemand als Louis Armstrong (en zijn Orch) op zo'n belachelijke manier in beeld was gebracht in plaats van Dorsey.<br />Voor de fan zijn er veel onderhoudende scènes, een paar gevatte, gevatte dialogen en de film is van begin tot eind een genot om naar te kijken; verwijs alstublieft naar commentaarschrijver nummer 1 uit 2000 als u wilt. Ik ben geen fan en ik heb net zoveel tijd als hij.
This was always one of my favourite A&C's, and as a previous commenter stated, definitely their best for MGM! Imho their best period overall was with Universal during WW2, but this is on the same level and the generally higher production values more than compensating me for the loss of that special Universal atmosphere. It only came about because MGM wanted to re-use the sets from the film they'd just made of Kismet with Ronald Colman, so John Grant set about writing a pastiche version for the duo.<br /><br />At Port Inferno in Africa Bud & Lou are travelling magicians Garvey & Johnson but only making a living thanks to the alluring insistence of the top star Marilyn Maxwell; they all get ravelled up in young Prince Ramo's attempts to overthrow the throne of his wicked uncle Nimativ (full of vitamins one supposes). On the way they also get ravelled up in many of A&C's wacky routines including Don't say Tin, a bit of piffle-diffle, the classic Pokomoko sketch, Lou trying to sleep with a mouthful of beard, and my favourite the Hi Mike sketch  poor devil: shot to death twice, once with a knife! Douglas Dumbrille played Nimativ perfectly as a despot with a human side, even wanting to take Maxwell as wife no. 38. Maxwell had a great song with What Does It Take, while Jimmy Dorsey and his Orch. unfortunately dressed as Arab tribesmen had a couple of interesting well staged and photographed numbers. I wonder if the scenes would have been condemned by todays professional critics if someone like Louis Armstrong (and his Orch.) had been ridiculously togged up thus instead of Dorsey?<br /><br />For the fan there are many entertaining scenes, some snappy smart ass dialogue going on and the film is a toe-curling pleasure from start to finish; please refer to commenter no. 1 from 2000 if you're not a fan and have as much time to kill as he did.