De gemiddelde Amerikaanse filmliefhebber is niet echt voorbereid op deze film. Is het Japans geweld over de top? Nee. Zijn het Japanse SM-seksperversiteiten? Nee. Is het gewoon algemeen Japans cultureel spul dat niet goed te vertalen is? Niet echt. Wat is het?<br />Het enige wat ik van de film wist, was dat het ging over twee muzikanten die na een grote crisis in de nabije toekomst muziek maken met gevonden voorwerpen. Wat voor muziek? Ik wist hoe een heleboel gevonden voorwerpenmuziek klinkt, maar de twee muzikanten die hier optraden, waren mij totaal onbekend. De eerste echte aanwijzing was een prominente 'Borbetomagus'-sticker. Als je niet weet wie dat is, zoek het dan op. 'Kunstgeluid' is een vrij ruime omschrijving. De musici (en sommigen zullen dat in twijfel trekken) krijgen een groot deel van de tijd dat ze hun geluidsgeneratie uitvoeren (met inbegrip van gitaren en synthesizers). Ik heb waardering voor dit soort geluidexperimenten en was eind jaren zeventig en begin jaren tachtig betrokken bij de Amerikaanse muziekscene. Helaas zijn de uitvoeringen in de film saai, op de laatste uitgebreide solo na, die uitstekend is. Het zou in de VS ongehoord zijn als een goed gemaakte film om dit soort geluid zou draaien.<br />De plot is eenvoudig dat de enige mensen die het 'Lemming Syndroom' hebben overleefd, concerten hebben bijgewoond van de twee musici. Een rijke man probeert de musici over te halen zijn suïcidale dochter te genezen. Dat is het wel zo'n beetje.<br />Langzaam gespeeld, maar buitengewoon mooi. Een prachtig muziekstuk als er geen lawaai is. Ingehouden, maar voor iedereen goede uitvoeringen. Een paar scènes waren voor mij verbijsterend en ik begrijp de Bijbelse verwijzing niet en ook niet waarom de muziekgroep 'Stepin Fetchit' wordt genoemd.<br />Deze recensie is een aanbeveling en een waarschuwing.
Little prepares the average US film watcher for this one. Is it Japanese over the top violence? No. Is it Japanese S & M sex perversions? No. Is it just general Japanese cultural stuff that doesn't translate well? Not really. What is it?<br /><br />The only thing I knew about the film was that it was about two musicians making found object music after some major crisis in the near future. What sort of music? I knew what a lot of found object music sounds like but the two musicians featured here were totally unknown to me. The first real clue was a prominently displayed "Borbetomagus" sticker. If you don't know who that is, look them up, "art noise" is a generous description. The musicians (and some will question that) are given large amounts of time where they perform their noise generation (including guitars and synthesizers). I have an appreciation for this type of sound experimenting and was involved with the US art noise scene in it's infancy in the late 1970's and early 80's. Unfortunately the performances in the film are dull except for the final extended solo which is excellent. To have such a well made film revolving around this type of sound would be unheard of in the US.<br /><br />The plot is simply that the only people infected with the "Lemming Syndrome" who survive have attended concerts by the two musicians. A wealthy man tries to convince the musicians to cure his suicidal daughter. That's about it. <br /><br />Slowly paced but extremely beautiful. A wonderful music track when the noise is not happening. Subdued but good performances from everyone. A couple of scenes were baffling to me and I don't understand the Biblical reference or why the music group is named "Stepin Fetchit". <br /><br />This review is a recommendation and a warning.