Een nieuwjaarsfeest op het dak van een luxueus verlaten gebouw. Een groep verwende succestypes (...rockzanger, krantencolumnist, tv-chef, beroemdheid-kok, entertainmentadvocaat, slet met veel te veel poespas) komen in de geïsoleerde vleugels van het verlaten gebouw vast te zitten nadat ze een raadsel hebben moeten oplossen voor een goed voorbereid feest door een psychopaat. De psychopaat spookt door de kamers, verborgen achter zijn prooi die doelloos ronddwaalt in een poging te overleven terwijl hij ze een voor een te pakken krijgt als bepaalde individuen de fout maken elkaar kwijt te raken. Het favoriete wapen van de moordenaar is een haak. Maar andere executiemethoden omvatten het gebruik van een bijl die het voorhoofd splijt, het uiteinde van een mes dat een gat in de hals steekt, een doorgesneden keel, een hart dat uit een borst wordt gehaald en dat in de hand van de moordenaar klopt (de regisseur gebruikt geen gruwelijke details, maar geluiden, die alleen het kloppende hart laten zien), het achterhoofd van een slachtoffer dat tijdens een worsteling herhaaldelijk in de vloer wordt gedrukt, en een gemene aanval met een vleesmes. De bloederige moorden missen beet en de moordenaarsfans die dit genre hartstochtelijk bekijken, zullen hen alleen maar gelijkmoedig vinden. Dit is een tamelijk saaie moordenaarsfilm, waarin een groot deel van de groep een uitweg probeert te vinden terwijl ze met elkaar kibbelen. De personages vinden het leuk om elkaar voortdurend te beledigen en vechten vaak om oppervlakkige dingen... hun capriolen zijn soms speels, andere keren gemeen. Hoe dan ook, de moordenaar kon de haak niet snel genoeg in hun strot steken voor mij... maar helaas, we brengen heel wat meer tijd door met die smerige egomaniakken, wat jammer is. Er is natuurlijk een kronkel (...heeft de moordenaar een medeplichtige?), maar 'Steel Trap' is weinig meer dan een vermoeide Saw-heropvoering in een gebouw dat geen sfeer heeft, hoe vaak het licht ook aan- en uitgaat. De moordenaar zou een griezel moeten zijn, maar hij is alleen maar een wandelende moordmachine wiens motieven voor het plegen van deze daden beschamend ongeïnspireerd zijn. Sommige moordenaarsfans krijgen misschien een kick van wie?' De film eindigt met een komische nabootsing van een kookprogramma. De raadsels in de film zijn niet grappig maar afgezaagd en leiden de personages door een doolhof van deuren en kamers, terwijl de moordenaar bijna altijd precies weet waar hij moet toeslaan.
A New Years Party on the top of a plush abandoned building. A group of spoiled success types(..rock singer, newspaper columnist, television exec, celebrity cook, entertainment lawyer, high-maintenance slut)find themselves trapped in the isolated wings of the abandoned building after following a riddle to a properly prepared party by a psycho. The psycho haunts the rooms, hidden behind his prey who wander aimlessly trying to survive as he captures them one by one when certain individuals make the mistake of getting separated. Booby traps await equipped with riddles. A list containing the names of the group given an invite are labeled with specific titles(Kathy-loser, Nicole-heartless, Adam-pig, etc)and when each victim is dispatched a red X is marked through them. The killer's weapon of choice is a hook. But, other methods of execution include used an ax splitting the forehead, end of a knife stabbing a hole in the neck, a sliced throat, heart removed from a chest with it beating in the killer's hand(..not elaborated in grisly detail, the director uses sounds, only displaying the beating heart), the back of a victim's head crushed repeatedly into the floor during a scuffle, and a vicious attack with a meat tenderizer. The gore-murders lack bite and slasher fans who watch this genre passionately will find them merely adequte. This is a rather tedious slasher with a lot of the film showing this group trying to find an exit while bickering with each other. The characters like to insult each other constantly, fighting often over superficial stuff..their antics are at times playful, other instances nasty. Regardless, the killer couldn't plunge the hook into their gullets fast enough for me..but, alas, we spend a great deal of time longer with these sleazy egomaniacs which is unfortunate. There's of course a twist(..does the killer have a partner in crime?), but "Steel Trap" is little more than a tired Saw retread set in a building that lacks atmosphere, no matter how often the lights blink on and off. The killer should be creepy, but he's merely a walking kill-device whose motives for committing these acts is embarrassingly uninspired. Some slasher fans might get a kick out of who's *really* behind this mind trap, as the film closes with a warped comic tone mimicking cooking shows. The riddles used in the film are corny instead of witty, leading the characters in a maze of doors and rooms with the killer knowing exactly where to strike almost at all times.