Gladde, flitsende film, een semi-remake van Luc Bessons 'Taxi' uit 1998, hier veramerikaanst tot een stedelijke komedie. Koningin Latifah speelt een brutale taxichauffeur met een opgevoerd voertuig in New York City, die per ongeluk een relatie aangaat met de onhandige zwerver Jimmy Fallon om een belangrijke misdaadzaak op te lossen. De film had meer moeten leunen op Latifahs aangeboren brutaliteit en minder op Fallons gladde, onnozele act (ras is een constante clou in het script, en Fallon is er alleen maar als Bewijsstuk A). Jennifer Esposito is geweldig als een nuchtere politie-inspecteur, Ann-Margret is een steekje als Fallons pimpelende moeder, en John Sierros (de Broadway-acteur die schandelijk genoeg 'Dikke smeris' wordt genoemd) blinkt uit als een door de wol geverfde politieman, maar wat is er met koningin Latifah gebeurd? Ze weet een paar goede grappen te maken, maar er is hier geen personage dat ze kan spelen; ze blijft bij haar sarcastische personage en zet iedereen neer, maar haar rol is deprimerend eendimensionaal. De komedie heeft een snel tempo, indrukwekkende filmbeelden (hoewel de neerduikende kraanvogels in het verkeer steeds herhaald worden) en een paar goede achtervolgingen in de auto, maar het scenario had een opknapbeurt nodig.
Slick, flashy film, a semi-remake of Luc Besson's "Taxi" from 1998, here Americanized as an urban action-comedy. Queen Latifah plays smart-mouthed cabbie with a souped-up vehicle in New York City who inadvertently partners with stumble bum cop Jimmy Fallon to crack a major crime case. Film should have relied more on Latifah's natural sass and less on Fallon's white-bread, dim-witted act (race is a constant punchline in the script, and Fallon is just there as Exhibit A). Jennifer Esposito is wonderful as a no-nonsense police lieutenant, Ann-Margret is a stitch as Fallon's tippling mother, and John Sierros (Broadway actor shamefully credited as 'Fat Cop') shines as a bamboozled police officer, but what happened to Queen Latifah? She gets a few good cracks in, but there's no character here for her to play; she sticks to her sarcastic persona and puts everyone down, but her role is depressingly one-dimensional. Comedy has a fast pace, impressive cinematography (although the swooping crane shots in traffic get repetitive) and some good car chases, but the screenplay needed an overhaul. ** from ****