Drie gangsters vermoorden een maffiabaas voor 300.000 dollar, maar sinds die tijd hebben ze er ook een paar van hun eigen soort vermoord. De maffia en de zwaargewichten uit Harlem bundelen hun krachten om de mannen op te sporen. Kapitein Mattielli houdt zich met de zaak bezig, maar vanwege de situatie volgt hij al snel de bevelen op van de veelbelovende, goed opgeleide luitenant Pope. Ze zijn niet alleen in een race om de drie mannen in handen te krijgen voordat de maffia dat doet, maar ook om hun eigen hachje te redden.<br /><br />Barry Shears machtige, slimme, cynische en ijzersterke misdaadthriller 'Across 110th Street', met in de hoofdrol drie bloedstollende optredens van Anthony Quinn, Yaphet Kotto en de verbazingwekkende Tony Franciosa, is een waardige afrekening en een van de beste uit die tijd. De werkmansstijl van de New Yorkse atmosfeer is van nature imposant en strak in elkaar gezet. Geweld is bloederig, hard, en leidt tot een uitstekende, razendsnelle finale. Alles aan de film is gladjes getimed en de montage is goed uitgevoerd. De ruwe, onbarmhartige en krachtige atmosfeer van het New Yorkse Harlem is buitengewoon zwaar van deprimerende aard en wordt vakkundig met een ruwe hand gefotografeerd. Voorzien van veel gegrom en geratel waren er ook nog de pikante, opgewekte muzieknoten en de crackerjack-soundtrack die de beelden voortreffelijk aanvulden. Het levendige scenario van Luther Davis (afgekeken van de roman van Wally Ferris) is zorgvuldig opgebouwd en toont een ontbering van een harde samenleving en de politiek die gebruikt wordt om de overhand te krijgen. Het claustrofobische script levert veel interessante subplots op die authentiek en emotioneel zijn, aangezien het pulserende geweld nooit uitblijft. Het is welkom omdat het wordt geïmpliceerd door het materiaal, en dan alleen maar omdat het er is. De humeurige optredens zijn gewoon de beste vanwege de volledig afgeronde personages. Quinn blinkt uit in zijn rol van de vermoeide, heethoofdige rechercheur die zijn carrière ziet eindigen. Kotto's kalme, scherpzinnige optreden is zo uitgekiend dat hij op de cruisecontrol blijft rijden. Franciosa weet zijn vruchtbare maffiapersonage uitstekend te onderstrepen met dreigende onderstrepingen. Een modieuze Richard Ward is onvermoeibaar memorabel als een van de grote jongens van Harlem. Antonio Fargas, Paul Benjamin en Ed Bernard zijn goed als de noodlottige zwarte gangsters. Gloria Hendry zorgt ook voor een fraai uiterlijk. '<br />'Een goed geobserveerde en intense ketelbinkie uit de glorieuze jaren zeventig.
Three hoods take out a Mafia racket in $300,000, but since they killed a couple of their kind as well. The Mafia and the Harlem heavyweights join forces in tracking down the men. Captain Mattielli is on the case, but because of the situation he's soon following orders from the up-and-coming, well-educated Lieutenant Pope. Not only are they in a race to get their hands on the three men before the mafia does, but also confronting their own personal plight.<br /><br />Barry Shear's powerful, smart, cynical and nitty gritty crime thriller "Across 110th Street" that stars three gut-busting performances by Anthony Quinn, Yaphet Kotto and the amazing Tony Franciosa is a worthy payout and one of the best of its era. Shear's workman-like style is naturally imposing and tersely tight knit in its realistic delivery. Violence is bloody, hard-hitting and it leads to excellent rapid-fire finale. Everything about it is smoothly paced and the editing is effectively done. The rough, unsparing and potent atmospheric New York Harlem setting is extremely heavy with its depressing nature and expertly photographed with a raw touch. Providing much of grunt and rattle also was the saucy, upbeat music score and crackerjack soundtrack that complemented the visuals superbly. Luther Davis' vivid screenplay (adapted off Wally Ferris' novel) is thoughtfully drawn up in displaying a deprivation of a tough society and the politics used to grab the upper hand. The claustrophobic script cooks up many interesting sub-plots with authenticity and emotion, as the pulsating violence never overstays it's welcome because it's established through the material, then just being there for the sake of it. The moody performances are simply top-rate because of fully rounded characters. Quinn excels in his part as weary, hothead detective who sees his career coming to an end. Kotto's placid, sharp-shooting performance is sturdily tailored in staying on cruise control. Franciosa works very well to bringing underlining menace to his fruitful mafia character. A fashionable Richard Ward is relentlessly memorable as one of Harlem big heads. Antonio Fargas, Paul Benjamin, and Ed Bernard are good as the ill-fated black hoods. Gloria Hendry makes for a fine appearance too.<br /><br />A well-observed and intense potboiler from the glorious 70s. Highly Recommended.