Heb je gemerkt dat er in ongeveer de helft van deze Italiaanse sf-films mensen met helmen op aan hun panelen in het ruimteschip zitten te praten met hun rug naar ons toe? Dan zijn er nog de dwaze kostuums en de capriolen van de ruimtewezens. Deze film gaat naar een heel laag niveau. Hij gaat over een interventie om de ene ruimtecultuur van de andere te redden. Er zijn twee vrouwelijke hoofdrollen die wedijveren om de aandacht van het ruimtewezen. Er is een groep dwaze ruimtewezens die steeds worden gerecycled (ik weet zeker dat er maar ongeveer vijf acteurs waren) en doodgeschoten. Er is een leider zonder shirt die zich niet zo kleedt als de rest (hij ziet eruit alsof hij misschien net is ontsnapt uit de parade van de homobeweging in New York). Ik weet het niet. Als je dit soort dingen doet, kun je geld verdienen voor de producenten. Er is hier niets anders dan de kaas om de belangstelling op peil te houden. Ik heb er zo veel gezien dat ze niet veel meer te doen hebben.
Have you noticed that about half of these Italian sci fi movies have people sitting at their panels on the space ship, wearing helmets, and talking with their backs to us. Then there are the silly costumes and antics of the aliens. This film goes to some really low levels. It's about an intervention to save one space culture from another. There are two female leads competing for the attentions of the space hunk. There are a group of silly aliens who keep getting recycled (I'm sure there were only about five actors) and shot. There's a shirtless leader who doesn't dress the way the rest do (he looks like he may have just escaped from the gay pride parade in New York). I don't know. Do things like this make money for their producers. There is nothing here to maintain interest other than the cheese. I've seen so many of them that they don't entertain much anymore. Skip this one.