Ik zou dit moeten classificeren als een van de minst plezierige films die ik ooit heb gezien. Er waren veel prachtige ideeën, waaronder fantasierijke locaties en voertuigen, en de basisgedachte van het verhaal had zijn waarde, maar de uitvoering leek mij kilometers van het doel af te staan.<br />Ten eerste lijkt de hoofdpersoon mij een kleine jongen, ergens tussen de drie en acht jaar oud. In de eerste scènes rent en speelt hij, met een passende kinderlijke vrolijkheid. Ik was zowel geschrokken als teleurgesteld toen hij begon te lachen met de stem van een jonge tiener. De stem voelde volkomen verkeerd aan voor het personage <0xE2><0x80><0x93> als sciencefictionscènes waarin een vrouw spreekt met de diepe stem van een man. We worden ook verondersteld te accepteren dat er in de loop van de film een aanzienlijke hoeveelheid tijd verstrijkt, maar zijn personage ziet er nooit ouder uit en klinkt ook nooit ouder. Zijn kinderlijke uiterlijk wordt des te verontrustender door het feit dat hij een liefdesrelatie krijgt (die we geacht worden aardig te vinden, maar die ik weerzinwekkend eng vond).<br />Een van de grootste problemen met de film is echter het ijsberen. De dingen gebeuren gewoon niet in een natuurlijk tempo. Dat geldt zowel voor de grotere omvang van het verhaal als voor de context van bepaalde scènes of camerabeelden. Een goed voorbeeld hiervan zijn de vele scènes waarin twee personages gewoon iets doen en lachen. Het doel van zulke scènes is om vast te stellen dat de personages een band krijgen en zich samen amuseren. Dit kan worden bereikt in ongeveer 5 tot 10 seconden. Helaas voor de kijker zijn deze scènes niet langer dan een minuut of twee. Aan het eind van de scène zijn de personages nog steeds op de een of andere locatie en doen ze hetzelfde, en is er niets nieuws te zien. Deze extra tijd maakt de plot niet beter en wordt al snel vermoeiend.<br />Niet alleen is dit gelach vanuit het standpunt van een verhalenverteller moeilijk te rechtvaardigen, het is ook nog eens vermoeiend. Het is ook moeilijk om het als geloofwaardig te accepteren. Als mensen van een activiteit genieten, is de normale menselijke reactie niet om te lachen, maar om te glimlachen. Mensen lachen alleen lange tijd (zonder dat er iets grappigs gebeurt) als ze buitengewoon moe of dronken zijn, en de lach in de film leek door geen van beide te worden veroorzaakt.<br />In veel van de opnamen was de animatie ook net iets te langzaam om natuurlijk te lijken. Andere opnamen waren duidelijk bedoeld om in slow motion te worden gemaakt, maar die verloren veel van hun effect en geloofwaardigheid, omdat er geen bewegingsscherpte aan werd toegevoegd.<br />Het is ook de moeite waard om op te merken dat een aanzienlijk deel van de dialoog in de film uit losse woorden bestond. De personages hadden de neiging om dingen te zeggen als 'o', 'ah' en 'ooh', als reactie op hun omgeving, in een mate die buitensporig, irritant en nogal dwaas was. Ze hielden er ook van om vragen met een enkel woord te beantwoorden, als dat maar enigszins mogelijk was.<br />Als ik de film wat recenter had gezien, zou ik vast en zeker snel de lengte van deze commentaren kunnen verdubbelen. Maar aangezien het een paar maanden geleden was (en ik ben niet van plan om hem ooit nog te zien), zal ik mijn onsamenhangende gebazel afsluiten met de aanbeveling om dit te gaan zien, als een spectaculair voorbeeld van hoe je _nooit_ een CG-film moet maken.
I would have to classify this as one of the least enjoyable movies I've ever watched. There were many wonderful ideas, including imaginative locations and vehicles, and the basic premise of the story had merit, but the execution seemed *miles* off target.<br /><br />Firstly, the main character looks to me like a little boy, somewhere between 3 and 8 years of age. The opening scenes find him running and playing, with suitable childish glee. I was both startled and disappointed, then, when he began laughing with the voice of a young teenager. The voice felt utterly wrong for the character - like sci-fi scenes where a woman speaks with a man's deep voice. We are also supposed to accept that a considerable amount of time passes over the course of the film, but his character never looks or sounds any older. His childish appearance is made all the more disturbing by the fact that he is given a love interest (whom we are supposed to like, but whom I found to be repulsively creepy).<br /><br />One of the biggest overall problems with the film, however, is pacing. Things just don't happen at a natural tempo. This is true both in the bigger scope of the story, as well as within the context of particular scenes or camera shots.<br /><br />A prime example of this would be the many scenes which simply showed two characters doing something and laughing. The purpose of such scenes is to establish that the characters are bonding, and having a good time together. This could be accomplished in about 5 to 10 seconds. Unfortunately for the viewer, these scenes are drawn out to a minute or two in length. At the end of the scene, the characters are still in the some location, doing the same thing, and nothing new has been presented. This extra time does nothing to advance the plot, and very quickly becomes tiresome.<br /><br />Not only is this laughter hard to justify from a story-telling standpoint, it's also hard to accept it as believable. When people are enjoying an activity, the normal human response is not to laugh, but to smile. People only laugh for extended periods (without anything funny happening) when they are exceptionally tired or drunk, and the laughter in the film didn't seem to be caused by either of these.<br /><br />In many of the shots, the animation was also just *slightly* too slow to feel natural. Other shots were clearly intended to be slow-motion, but these lost much of their effect and believability, because motion blur wasn't added.<br /><br />It is also worth mentioning that a substantial portion of the dialog in the film consisted of single words. The characters showed a tendency to say things like "oh" "ah" and "ooh", in response to their environment, to a degree which was excessive, annoying, and rather silly. They also liked to answer questions with single word answers, whenever possible.<br /><br />If I'd seen the movie more recently, I'm sure I could quickly double the length of these comments. Since it was a few months ago, however, (and I don't plan to watch it ever again,) I shall conclude my ramblings with the recommendation that you go and watch this, as a spectacular example of how *not* to make a CG film.