Een jonge homo die uit de rimboe komt, komt in 1969 naar New York City in de hoop op een beter leven, maar merkt dat de homoseksuele levensstijl even verstikkend is in de grote stad onder politiedruk, corruptie en intimidatie. De legendarische homorellen bij de Stonewall Inn nemen maar vijf minuten in beslag van de filmtijd, de laatste vijf minuten. Deze lowbudget, felgekleurde film is meer geïnteresseerd in de levens die binnenkort door de rellen worden beïnvloed dan in de nasleep van het geweld <0xE2><0x80><0x93> en zo krijgen we standaardfiguren als de naïeve blonde cowboy, de onderwereldgroep die de club beheert, de rechtlijnige activisten voor een Homoseksuele Alliantie en een heleboel travestieten. De regisseur Nigel Finch lijkt een verwoede poging te doen om homoseksualiteit te vergelijken met treitergedrag, en treitergedrag met (uiteindelijk) prostitutie. Misschien was dat in die tijd ook zo, maar Finch' presentatie (hoewel niet kitscherig) heeft cartoonachtige neigingen en nostalgische ouvertures die niets meer uitdrukken dan wat de meeste mensen al weten: de politie was corrupt, de homo's waren geen heiligen, en ze botsten. Er is een goede film te maken over Stonewall, maar deze krabt alleen maar aan de oppervlakte. Er zijn een paar mooie momenten (een meezingconcert in een bus, een dans tussen een travestiet en een conservatieve homo), maar er zijn evenveel scènes waarin de beoogde toon geen schijn van kans heeft om door te komen.
A young gay man from the sticks comes to New York City in 1969 hoping for a better life, but finds the homosexual lifestyle just as stifled in the big city under police pressure, corruption and harassment. The legendary gay riots near the Stonewall Inn take up just five minutes of the film's running-time, the final five minutes. This low-budget, brightly-colored film is more interested in the lives that would soon be affected by the riots than in the aftermath of the violence--and so we get stock characters like the naive blond cowboy, the underworld group controlling the club, the straight-seeming activists for a Homosexual Alliance, and lots and lots of drag queens. Director Nigel Finch seems to make a concerted effort to equate homosexuality with drag behavior, and drag behavior with (ultimately) prostitution. Perhaps this was true of the times, but Finch's presentation (though not campy) has cartoonish leanings and nostalgic overtures that don't express anything more than what most people already realize: the cops were corrupt, the gays were not saints, and they clashed. There's a good movie to be made about Stonewall, but this one just scratches the surface. There are some sweet moments (a sing-along on a bus, a dance between a drag queen and a gay conservative), but just as many scenes where the tone intended hasn't a hope in hell of coming through. ** from ****