Een merkwaardig aanbod. De veronderstelling dat de ster van de film, een hotemetoot van een forensisch psychiater, Jack Gramm, 88 minuten de tijd krijgt om te leven van een onbekende huurmoordenaar aan het eind van een telefoon, is een goede. Pacino is een goede acteur. De plot draait rond en rond, wordt snel afgewerkt en heeft een dramatische afloop als de losse eindjes verdwijnen en de "onthulling" in de laatste akte zich ontvouwt. Voeg daar een paar wellustige, sado-masochistische seksscènes aan toe en je hebt de ingrediënten voor een 'griezelige' psychologische thriller. Maar om de een of andere reden is het totaal aanzienlijk minder dan de som van de delen.<br />Dit komt voor een deel door het feit dat Pacino, hoewel hij een ervaren psychiater is, zijn geverfde haar niet heeft.' En dat geldt ook voor zijn vermogen om met vrouwen om te gaan die ongeveer een derde van zijn leeftijd hebben. Bovendien is Pacino een uitstekende cerebrale acteur. Toch glijdt hij af en toe weg in de rol van 'agent', op een manier die niet bij hem lijkt te passen en die ongepast is.<br />Zelfs met de 88-minuten premisse wordt geknoeid als er binnen dat tijdsbestek pogingen worden gedaan om hem om het leven te brengen. Ik kan me ook niet voorstellen dat de plot erg populair zal zijn bij feministen. De gruwelijke, sado-masochistische seksuele marteling van het ene slachtoffer zorgt voor een ongemakkelijke en expliciete kijkervaring, en de vrouwelijke personages rond Pacino dienen als weinig meer dan een lust voor het oog. Na 108 minuten, de 88 minuten duren in werkelijkheid ook 108 minuten, blijft het verhaal ook nog maar net binnen het bereik van de lezer. Een duidelijk teken dat de karakterisering zich op het publiek heeft gericht.<br />De finale is dramatisch, zij het bespottelijk, en de actiescènes zijn opwindend genoeg. Maar uiteindelijk is dit een vrij standaard scenario, waarbij Pacino veel te hard moet werken om zowel de tekortkomingen van het scenario als de rolbezetting van de mensen om hem heen goed te maken.
A curious offering. The premise that the film's star, a hot-shot forensic psychiatrist, Jack Gramm,is given 88 minutes to live by an unknown assassin on the end of a phone, is a good one. Pacino is a fine actor. The plot twists and turns, is fast paced, and has a dramatic conclusion as the dead ends disappear, and the "reveal" in the final act unfolds. Add in some salacious sado-masochistic sex scenes and you should have the ingredients of a "gritty" psychological thriller. But for some reason the total is considerably less than the sum of the parts.<br /><br />Part of this is due to the fact that although Pacino is convincing as an experienced psychiatrist, his dyed hair isn't, nor is his ability to womanise with females around a third of his age. Furthermore, Pacino's strength is as an outstanding cerebral actor. Yet he slips into "action-cop" mode on a number of occasions in ways which seem out of character, and inappropriate.<br /><br />Even the 88 minute premise is played around with as attempts are made upon his life within that time frame. I cannot imagine that the plot will be too popular with feminists either. The gruesome sado-masochistic sexual torture of one victim makes for uncomfortable, and explicit viewing, and the female characters around Pacino serve as little more than eye candy . At 108 minutes overall, the 88 minutes run in real time, the story only just stays within its welcome too. A sure sign that the characterisation has engaged with the audience.<br /><br />The finale is dramatic, if preposterous, and the action scenes exciting enough. But ultimately this is fairly standard formulaic fare with Pacino having to work far too hard to make up for both the shortcomings of the screenplay, and the underwritten roles of those around him.