10) Fran<0xC3><0xA7>ois Truffaut <0xE2><0x80><0x93> het spijt me, ik heb niets tegen de man persoonlijk, maar het was een vergissing van Spielberg om hem in deze film te gebruiken. Tenminste, zonder hem een grondige, intensieve cursus Engels te geven. Ik wil niet zo Amerikaans overkomen, maar kom op, als een van je hoofdpersonen elke zin moet laten vertalen, wordt het vreselijk irritant en trekt het onnodig de aandacht. Een echte "Special Edition" zou genade hebben getoond voor het publiek en zijn hele personage hebben laten schrappen.<br />9) Terri Garr <0xE2><0x80><0x93> ook niets tegen haar, maar dit moet, naast Willie Scott in Temple of Doom, het slechtste vrouwelijke personage in elke Spielberg-film zijn. We worden verondersteld te begrijpen dat Roy Neary geobsedeerd raakt, dat hij zich op een gevaarlijke manier van zijn gezin afzondert <0xE2><0x80><0x93> maar hoe wordt die premisse in praktijk gebracht als zijn vrouw van het begin af aan zo'n gevoelloos kreng is? We zien nooit enige harmonieuze verstandhouding tussen hen, maar ook worden huwelijksproblemen niet onderzocht of ons duidelijk gemaakt. Zij is gewoon de kartonnen'slechte man' van het stuk, en zulke tweedimensionaalheid is goedkoop in een film die op zijn minst gedeeltelijk over 'echte mensen' zou moeten gaan. Darth Vader of de nazi's maken tenslotte aangenamere en minder aanvallende schurken dan Teri Garr ooit zou kunnen. Maar haar personage is slechts symptomatisch voor een veel groter probleem dat de film heeft, dat rechtstreeks leidt tot...' 8) Wie zijn die mensen in godsnaam?! - En waarom zijn ze zo godvergeten geobsedeerd door ufo's. Waarom is het zo belangrijk dat Roy Neary in dat ruimteschip stapt? Waarom is het kind van Melinda Dillon <0xE2><0x80><0x93> als enige onder de hele prepuberale bevolking <0xE2><0x80><0x93> uitgekozen om door de mysterieuze buitenaardse wezens te worden ontvoerd? Waarom voelen al die schijnbaar normale mensen zich aangetrokken tot het maken van replica's van die oogverblindende Duivelstoren? Ik bedoel, ik weet dat er plaats is voor dramatische dubbelzinnigheid (hé, ik ben dol op 2001!), maar Steven, kun je ons dan tenminste een bot toewerpen? Wat is het toch met die mensen die 'uitgenodigd' zijn (in de woorden van Truffauts tolk) om de landing van de buitenaardse wezens te zien, wat hen zo bijzonder maakt? Als Spielberg een manier had kunnen bedenken om het emotionele leven van deze mensen in verband te brengen met de drang tot buitenaards contact (zoals hij dat in E.T. deed) had hij hier misschien iets machtigs gehad. Maar bij gebrek aan zo'n duidelijk verband is alles wat we krijgen een hoop lawaai en woede (o, en lichten!) die uiteindelijk niets te betekenen hebben.<br />7) Het begrafenistempo <0xE2><0x80><0x93> Steve, beste Steve <0xE2><0x80><0x93> wie heeft je verteld dat je zo verdomd plechtig moest doen over deze hele zaak? Ik denk dat je, na Jaws, probeerde te bewijzen dat je SERIEMOORDENAAR kon zijn, en WEIGHTY <0xE2><0x80><0x93> en dat vertaalde je onvermijdelijk als LANGZAAM. Het duurt een eeuwigheid voor er iets gebeurt in deze film <0xE2><0x80><0x93> waarschijnlijk om het feit te verdoezelen dat er niet veel gebeurt.<br /><0xE2><0x80><0x93> De 'berg op rennen'-sequentie <0xE2><0x80><0x93> Oké, dit is misschien een botte kritiek, maar ben ik de enige die heeft opgemerkt dat de ontsnapping van Neary en Jillian naar de top van de Devil's Tower (tegen de uitdrukkelijke orders van het leger in) tot een geweldige actie-achtervolging had kunnen leiden? In een film, mag ik er wel aan toevoegen, die dringend wat actie nodig heeft! Een hele kat-en-muis-spelletje van tien minuten tussen Neary en zijn maat en de legerhelikopters die de achtervolging inzetten, zou een krachttoer van stijl, spanning en kineticisme zijn geweest. Je weet wel, het soort waar Spielberg om bekendstaat. In plaats daarvan gooit hij de sequentie gewoon weg. Ze bereiken de top van de berg <0xE2><0x80><0x93> eind van het verhaal.<br />5) Moederschapssequentie duurt veel te lang, zonder dat het iets oplevert <0xE2><0x80><0x93> Ja, al die flitsende lichten waren cool, en dat vijftonige muziekmotief is onheilspellend en spookachtig <0xE2><0x80><0x93> maar wat dan nog? Oké, de decorstukken zijn klaar voor een geweldige scène, maar... er gebeurt eigenlijk niets, hè? En net als bij de rest van de film duurt het zo lang voordat het niet gebeurt, dat je halverwege verdoofd bent. Dit is het moment waarop alle afzonderlijke mislukkingen van de film samenkomen om één grote, kolossale drol op de kijker te leggen. Het kan ons niet schelen, of het kan ons zelfs niet schelen, welke karakters we bij de landing van hun persoonlijke vervoering afsnijden; aangezien de plannen of het algemene doel van de ruimtewezens nooit zijn verwoord (of zelfs maar geopperd), wordt er geen spanning opgewekt door de vraag wat ze gaan doen als ze hier aankomen; en aangezien de hele film zo opzettelijk traag en zwaarwichtig is geweest, moet deze scène nog langzamer zijn <0xE2><0x80><0x93> om te laten zien hoe belangrijk en spannend hij is. Wat we overhouden is een grote licht- en geluidsshow, meer niet. Iedereen die ooit een concert van Pink Floyd heeft bijgewoond, heeft het allemaal al eens gezien <0xE2><0x80><0x93> en beter.<br />'Ah, ik niet.' Ik heb niet de moed of de interesse om met deze lijst door te gaan <0xE2><0x80><0x93> maar goed, je snapt wat ik bedoel. _Encounters_ wil ons zo duidelijk verbazen en in vervoering brengen, maar vergeet dat je dat het beste kunt doen door ons met echte personages te confronteren, ons om hen te laten geven, en ze dan een fantastische reis of zoektocht te laten ondernemen waarin ze een of andere betekenis vinden. In de film is het gedeelte van de zoektocht weggelaten, maar noch de betekenis noch de confronterende personages. Het is alsof ze geloven dat de suggestie van UFO's en ander intelligent leven in het universum op zichzelf genoeg is om ons rechtop te doen zitten en op te letten. Nou, dat is niet zo. Deze film mist aan de ene kant de spanning en opwinding van Star Wars, en aan de andere kant de filosofische en metafysische speculaties van 2001: A Space Odyssey. In Spielbergs eigen canon ontbreekt het fundamentele hart en de grilligheid van E.T., en ook de sterke onderlinge verbondenheid van de hoofdpersonen uit Poltergeist.<br />Dus wat hebben we hier? Een tierende Fransman, een feeksachtige vrouw, een warboel van onverklaarbare personages, een dodelijk slakkengangetje en een Disney-achtige parade van felle lichten en kleuren (Wauw!). Als dat jouw idee van een leuke avond is, ga je gang. Je verdient elk beeld van deze film.<br /><br /><br />
10) Francois Truffaut - I'm sorry, nothing against the guy personally, but Spielberg casting him in this movie was a mistake. At least without giving him a solid, intensive course in how to speak English. I don't mean to be so U.S.-centric, but come on - when one of your main characters has to have his every sentence translated, it gets awfully annoying, and calls undue attention to itself. A real "Special Edition" would have shown mercy for the audience and had his entire character edited out.<br /><br />9) Terri Garr - Again, nothing against her, but this has to be, next to Willie Scott in Temple of Doom, the worst written female character in any Spielberg film. Ok, we're supposed to get that Roy Neary is becoming obsessed, moving dangerously away from his family - but how well served is that premise if his wife is such an unfeeling bitch from the get-go? We never see any kind of harmonious rapport between them, but neither are any marital problems examined or made clear to us. She's just the cardboard "bad guy" of the piece, and such two-dimensionality is cheap in a movie which purports to at least be partly about "real people." After all, Darth Vader or the Nazis make more enjoyable and less offensive villains than Teri Garr ever could. But her character is only symptomatic of a much bigger problem the film has, which leads directly to. . . <br /><br />8) Who the hell ARE these people?! - And why are they so gosh-darned obsessed with UFOs. Why is it so important that Roy Neary get on that spaceship? Why is Melinda Dillon's kid - alone amongst the entire pre-adolescent population - singled out for abduction by the mysterious aliens? Why are all these seemingly normal people drawn to making replicas of that ooga-booga lookin' Devil's Tower? I mean, I know there's a place for dramatic ambiguity (hey, I love 2001!), but Steven can you at least throw us a bone? What is it about the particular people who are "invited" (in the words of Truffaut's interpreter) to see the alien landing that makes them so special? If Spielberg could have figured out some way to tie these peoples' emotional lives to the urge for extraterrestrial contact (as he did in E.T.) he might have had something powerful here. In the absence of any such clear link, however, all we get is a bunch of sound and fury (oh, and LIGHTS, too!) which ultimately signify nothing.<br /><br />7) The funereal pace - Steve, yo Steve - who told you that you had to be so damn solemn about this whole thing? I guess, after Jaws, you were trying to prove that you could be SERIOUS, and WEIGHTY - and that translated inevitably as SLOW. Things take forever to happen in this movie - probably to cover up for the fact that not much does. <br /><br />6) The "running up the mountain" sequence - Ok, this is perhaps a crass criticism, but am I the only one who noticed that Neary's and Jillian's escape to the top of Devil's Tower (against direct Army orders) could have made for a great action chase? In a movie, I might add, which desperately needs some action! A whole ten-minute cat and mouse game between Neary and co. and the Army helicopters in pursuit could have been a tour-de-force of style, tension and kineticism. You know, the kind Spielberg is known for. Instead, he just throws the sequence away. They get to the top of the mountain - end of story.<br /><br />5) Mothership sequence lasts far too long, with no real payoff - Yeh, all those flashing lights were cool, and that five-note musical motif is ominous and haunting - but what of it? Ok, so the set pieces are in place for a great sequence, but. . . nothing really happens, does it? And, as with the rest of the movie, it takes so long for it not to happen, that you're numb about halfway through. This is where all the individual failures of the movie come together to lay one big colossal turd upon the viewer. Since we don't care about, or even understand, the characters we are cut off from their personal rapture at the landing; since the aliens' plans or general purpose is never articulated (or even suggested), there is no tension generated by wondering what they are going to do when they get here; and since the entire movie has been so deliberately slow and ponderous, this scene has to be even slower - you know, to show how important and climactic it is. What we're left with is a big sound and light show, nothing more. Anyone who's ever been to a Pink Floyd concert has seen it all before - and better.<br /><br />Ah, I don't have the heart or the interest to continue with this list - anyway, you get the idea. Close Encounters so clearly wants to amaze and enrapture us, but it forgets that you do that best by engaging us with actual characters, making us care about them, and then leading them through a fantastic trip or quest where they find some kind of meaning. The movie has the quest part down, but neither the meaning nor the engaging characters. It's like, it believes that the suggestion of UFOs and other intelligent life in the universe by itself is enough to make us sit up and take notice. Well, it isn't. This movie lacks the zip and excitement of Star Wars on the one hand, and the philosophical/metaphysical speculation of 2001: A Space Odyssey on the other. From Spielberg's own canon, it is missing the fundamental heart and whimsy of E.T., as well as the strong interconnectedness of the main characters found in Poltergeist.<br /><br />So what does it have? A ranting Frenchman, a shrewish wife, a rag-tag group of inexplicable characters, a deathly snail's pace, and a cheesy Disneyesque parade of bright lights and colors (Wow!). If that's your idea of a good time, then be my guest. You deserve every frame of this movie.<br /><br />