De film, die zich afspeelt in Londen, een van de welvarendste en belangrijkste steden op aarde, toont een reeks kunstmatig verzachte gebeurtenissen, die in gang wordt gezet door een inbraak in een kantoor van een 15-jarige jongen die Mirsad heet, een oorlogsvluchteling uit Bosnië. Hij is nu in Londen en balanceert op de grens tussen de lagere middenklasse en armoede. Hij wordt verzorgd door zijn moslimmoeder Amira, die voor beide zorgt door als naaister te werken nadat zijn Servische vader tijdens de oorlog is vermoord.<br />De kantoorruimte waar hij inbreekt, is van een architectenbureau dat eigendom is van de Engelsen Will Francis en zijn partner Sandy. Ze heeft ook een depressief Zweeds-Amerikaans vriendinnetje, Liv, en haar 13-jarige autistische dochter Bee, met wie ze thuis moet afrekenen.<br /><0x3E><0x3E> Alweer een in een groeiende reeks recente Kumbaya's, wereldwijde dorpsfilms, B&E's die een hele reeks andere thema's willen verkennen (menselijke relaties, alleenstaande ouders, beproevingen in gemengde gezinnen, enz.). Maar afgezien van het algemene'mensen zijn mensen'-thema is het een nogal saaie saladedressing. Helaas is het hoofdgerecht ook niet veel beter. Tussen een bijna alarmerend groeiend aantal van dit soort films die de laatste tijd zijn verschenen <0xE2><0x80><0x93> 'Crash' en 'Babel' zijn de belangrijkste <0xE2><0x80><0x93> biedt B&E geen wezenlijke verbetering. Net als die middelmatige films neemt deze film, in een wanhopige zoektocht naar relevantie, ook zijn toevlucht tot kleine beetjes wereldvreemde, liberale politiek op strategische punten in het verhaal.<br />Bovendien, op het dramaturgische en zelfs esthetische front, leeft en sterft b&e door het personage van Amira. Zij wordt verondersteld de specie te zijn die het verloop verheft van het alledaagse en zuiver westerse 'Ik verveel me een beetje en mijn vrouw is een gestoorde, humeurige teef, dus een exotisch staartje zou zeker op de juiste plek neerkomen'-gebied naar iets pittigers.<br />En terwijl Binoche een minimale, toereikende rol neerzet als vertolker van een Bosnische moslimvrouw, zou hij de rol aan een Zuid-Slavische actrice geven.' Ze heeft de dingen aanzienlijk verbeterd, en niet alleen vanuit het gezichtspunt van de authenticiteit. Afgezien van haar irritante Franse 'Bosnische accent' en haar onuitstaanbare Servo-Kroatisch-Kroatisch accent, speelt ze deze vrouw heel onevenwichtig. Om nog maar te zwijgen over het feit dat de manier waarop dit personage is geschreven, om te beginnen al niet goed aanvoelt. Soms is het alsof ze Sena, een steun en toeverlaat van 'When Father was Away on Business' (gespeeld door Mirjana Karanovic) een selectieve make-over hebben gegeven en een nieuwe film om haar heen hebben gebouwd.
Set in London, one of planet Earth's most prosperous and important cities, the film presents a series of artificially sweetened events, set in motion by an office break-in carried out by a 15-year-old kid named Mirsad, a war refugee from Bosnia. Now based in London and straddling the line between lower middle class and poverty, he is cared for by his Muslim mother Amira who provides for both by working as a seamstress after his Serb father got murdered during the war.<br /><br />The office space that he keeps breaking into belongs to an architectural firm owned by Englishmen Will Francis and his partner Sandy. Will is young, rich, and bored. He's also got a depressed Swedish-American girlfriend Liv along with her 13-year-old autistic daughter Bee to deal with at home.<br /><br />Another one in a growing line of recent Kumbaya, global village cinematic offerings, B&E purports to explore a slew of additional themes (human relationships, single-parent, mixed-family tribulations, etc.). However, everything outside its general "people are people" running thread is a rather bland salad dressing. Unfortunately, the main course isn't a whole lot better, either. Among an almost alarmingly germinating number of these kinds of films springing up lately - "Crash" and "Babel" being the most prominent - B&E offers no substantial improvement. Much like those mediocre movies did, in a desperate search for relevance this one also resorts to dropping little bits of halfass global liberal politics at strategic points throughout the story.<br /><br />Furthermore, on the dramaturgical and even aesthetic front, B&E lives and dies by the character of Amira. She is supposed to be the spice that elevates proceedings from the mundane and purely Western "I'm kinda bored and my woman's a crazy moody bitch so some exotic tail on the side would sure hit the spot" territory into something more hearty.<br /><br />And while Binoche does a minimally adequate job portraying a Bosnian Muslim woman, giving the role to a South Slavic actress would've improved things substantially, and not just from the external authenticity standpoint. Apart from her annoying French "Bosnian accent" and her insufferable French-accented Serbo-Croatian, she plays this woman very unevenly. Not to mention that the way this entire character is written feels undercooked to begin with. At times it's as if they've taken Sena, a supportive wife from "When Father was Away on Business" (played by Mirjana Karanovic), applied a selective 21st century makeover, and built a new movie around her.