Omdat ik veel kritiek en lof heb gelezen op 'Get Real', kan ik eigenlijk niet veel zeggen wat niet al elders is gezegd.<br />Ik zou willen opmerken dat de dialoog slecht was. Tieners praten in de meeste films nooit zoals ze met elkaar praten. Hier doen ze dat, tot op grote hoogte. De acteurs weven een briljant web tussen de onbeholpen onhandigheid en brutale verwaandheid die de meeste tieners tentoonspreiden. Het is helemaal niet vermoeiend, het is verfrissend en interessant. Er is ook een grote hoeveelheid communicatie die niet louter door dialoog wordt gedreven en die uitzonderlijk is tussen de twee belangrijkste spelers.<br />Als je wilt. 'Ik zou graag een superfilm willen zien, met vlekkeloos acteerwerk over de hele linie, dit is een verrukkelijke vertolking van twee jongens op heel verschillende plaatsen waar het op zelfacceptatie aankomt. Het verhoogt in elk geval de kijkcijfers van homofilms tot iets wat voor het grote publiek aangenaam zou moeten zijn.'<br />Mijn enige kritiek is dat de muziek nogal standaard is.
Having read much of the criticism and praise of others commenting on "Get Real", there really isn't much that I can say that hasn't been said elsewhere.<br /><br />I would like to comment on the criticism that the dialogue was poor. Teens never talk in most films like they do amongst one another. Here, to a good degree, they do. The actors weave brilliantly between the awkward clumsiness and bold cockiness that most teens display. It isn't tiresome at all, it's refreshing and interesting. There is also a great amount of communication that isn't purely driven by dialogue and it's exceptional between the two main players. <br /><br />If you'd like to see a super film, with flawless acting all around, this is a delightful portrayal of two boys at very different places where self-acceptance is concerned. It certainly raises the bar on gay genre films to something that should be enjoyable to the general public.<br /><br />My only criticism is that the music is rather standard fare.