Er schijnt tegenwoordig in Hollywood een ongeschreven, maar streng gehandhaafde regel te zijn dat elke film zwart moet zijn, ook al is hij dat niet. Je kunt niet langer een film maken voor blanken, ook al is het zogenaamd een blanke film... het is gewoon niet meer van deze tijd.<br />Zoals alle slechte 'pc'-films die in de afgelopen 10 jaar zijn gemaakt, valt _The shrink is in_ je voortdurend lastig met _rapid_. Hij is ook heel van deze tijd, heeft een blanke hoofdrol en een zwarte buurvrouw die haar beste vriendin is. En natuurlijk zijn er in bijna elke scène zwarte gezichten te zien. Als je tegen deze culturele aanval opgewassen bent, moet je je neerleggen bij een stompzinnige plot en een marginale rol die passen bij een eersteklas meidenfilm. En dat is wat deze verliefde vrouw die een gebroken hart wil helen is.
There seems to be an unwritten, but rigidly enforced rule in Hollywood these days, that every movie must be black even if it's not. No longer can you make a movie for white people, even if it's ostensibly a white movie ... it's just not pc. <br /><br />Like all bad "pc" movies made during the past 10 years, The Shrink Is In constantly assaults you with pounding RAP. Also very pc, it has a white lead with a black neighbor who is her best friend. And of course, there are black faces planted in almost every scene of the movie. <br /><br />If you can stand this cultural assault, you have to put up with an inane plot and marginal acting suitable for a Grade B chick flick. Which is what this woman-looking-for-love to mend a broken heart is.