Tja, dat zijn de woorden die in mijn hoofd opkomen als ik aan Zonnewende denk.<br />Hoe vaak is er al niet een verhaal verteld dat op zo'n soort plot was gebaseerd? Duizenden keren! Waarom zouden spookverhalen maar één soort verhaal vertellen? Er gebeuren geheimzinnige dingen. Een bepaalde persoon begint vreemde dingen te zien en te voelen. Is het een boodschap van de 'andere kant'? Niemand gelooft iets van wat deze specifieke persoon zegt. En aan het eind van de film wordt het allemaal duidelijk nadat een of twee plotwendingen zijn omgedraaid. Het lichaam van de dwalende geest wordt gevonden en dan kan zij/hij in vrede rusten, en eindelijk wordt er recht gedaan.<br />Solstice heeft een mooie productie, maar dat is het dan ook. Het verhaal is waardeloos. Het is een zwak déj<0xC3><0xA0> vu, helemaal opnieuw.
Well, those are the words that come to my mind when I think of Solstice.<br /><br />How many times before a story following that same sort of plot has been told ? Zillions! Why ghost stories only know how to tell one type of story: Mysterious things happen. A particular person start to see and feel odd things. Is it a message from the "other side"? Nobody believes anything this particular person says. Then in the end of the movie the whole thing becomes clear after one or two plot twists. The body of the wandering ghost is found and then she/he can rest in peace, and justice is made finally. <br /><br />Solstice has a nice production, but that is it. The story sucks. It is weak, deja-vu all over again.