Een gevoelige en aangrijpende film. We volgen het leven van de monniken in het Grande Chartreuse-klooster in de Franse Alpen. Slechts één keer per week praten de monniken hardop als ze een boswandeling maken of's winters door de sneeuw glijden. De film is schitterend, terwijl de camera vol respect het rustige leven van de monniken volgt, met hun gebeden en dagelijkse taken. Op bepaalde momenten zien we close-ups van de monniken wier gezichten ons raken door simpelweg aanwezig te zijn. In twee uur tijd worden we deel van het klooster, de routine en de schoonheid van de bergen om ons heen. Nadat ik op het Sundance Film Festival vijftig films heb gezien, is dit de film die me is bijgebleven. De filmmaker wachtte zestien jaar voordat hij toestemming kreeg om in het klooster te filmen en het was de moeite waard om te wachten.
A sensitive and deeply moving film. We follow the life in silence of the monks in the Grande Chartreuse Monastery in the French Alps. Only once a week are the monks aloud to talk when they go for a walk in the woods or glide in the snow during winter. The photography is magnificent as the camera respectfully observes the monks quiet life of prayer and daily tasks. At certain intervals we see close-up of the monks whose faces impact us by simply being present. During two hours we become part of the monastery, the routines and the beauty of the mountains that surround us. After seeing fifty films at the Sundance Film Festival, this is the film that has stayed with me. The filmmaker waited 16 years before he got permission to shoot in the monastery and it was well worth waiting.