Ik vind dat je elke film moet beoordelen aan de hand van de aard van de film. Voor wat het is, is hij bijna uitstekend. Ik herinner me nog de eerste keer dat ik hem als kind in een zomerbioscoop in mijn stad zag en niet alleen liet hij in mijn onderbewustzijn sporen achter over het soort films waar ik toen naar keek, maar de muziek is nooit uit mijn geheugen verdwenen en komt gemakkelijk terug zonder dat ik erom vraag. En ik vind het helemaal niet erg. Maar genoeg over mij! Zoals zoveel andere Italiaanse westerns is het eigenlijk... een politieke film. Ja! En een heel voor de hand liggende. De Mexicaanse revolutie zoals hij hier wordt afgebeeld, heeft weinig gemeen met de echte. De basis van het Mexicaanse eten is ook maïs! Maar dat is niet belangrijk. Wat wel belangrijk is, is de hoop die zoveel Europeanen in die tijd koesterden voor een soort revolutie hier. Dus is Mexico alleen maar een excuus.<br />De film speelt met de gevoelens van de kijker, die langzaam ontdekt dat hij er deel van wil uitmaken, ook al is hij een geldbeluste Europeaan als Yolaf Peterson. Aan het (ongelooflijke) eind, als alles in dit prachtige, krankzinnige lied dat je de hele tijd hoort logisch is, ben je zo geboeid dat je het Yolaf nooit zou vergeven als hij een andere keus maakte dan jij zou hebben gedaan als je de kans had gekregen. Wanneer kan ik die film nog eens zien?
I believe that every film should be judged according to it's nature. For what this film is, it's almost excellent. I can still remember the first time I saw it as a child in a summer time cinema in my town and not only it left a mark in my subconsciousness about the kind of films I was watching at that time, but the music never left my memory and easily comes back without me ask for it. And I don't mind at all. But enough about me!!! Like so many other Italian western films, it actually is... a political film. Yes! And a very obvious one. The Mexican revolution as pictured here, has little in common with the real stuff. Also the basis of the Mexican food is corn! But that's not important. What matters is the hope that so many Europeans had in that time for some kind of revolution here also. So, Mexico is just an excuse.<br /><br />The movie plays with the sentiments of the viewer, who slowly finds that he wants to be a part of it, even if he is a money loving European like Yolaf Peterson. In the (incredible) end, when everything about this wonderful, crazy song you hear all the time makes sense, you are so captivated that you would never forgive Yolaf for making any other choice than the one that you also would have made given the chance. When can I see this film again?