Ik had alleen nooit zoiets als de ervaring van het kijken naar 'A Touch of Zen' verwacht. Ik ging zitten om naar een grappige oude film uit de jaren zestig van de vorige eeuw te kijken. Drie uur later was ik opgetogen nadat ik de grootste films uit de twintigste eeuw was tegengekomen <0xE2><0x80><0x93> en het duurde geen moment te lang.<br />De film is zorgvuldig gestructureerd, in drie contrasterende delen. Pas als je terugkijkt, besef je hoe slim koning Hu die drie delen heeft samengesteld. In de meeste delen komen dezelfde personages voor, maar ze richten zich allemaal op een andere combinatie. Het eerste deel concentreert zich op de kunstenaar Ku, die langzaam een beeld bouwt van een rustig leven in een afgelegen oord. Het tweede deel verandert van tempo, en de verbluffende vechtkunstacties richten zich op de voortvluchtige Ku en haar vrienden. Het laatste deel wordt weer rustiger, als de mysterieuze boeddhistische monnik scherp in beeld komt, en de vechtkunsten worden steeds verbluffender.<br />Dit alles speelt zich af op het prachtigste Chinese platteland, soms badend in het licht (het gebruik van zonlicht en de monnik is bijzonder indrukwekkend) en soms in dramatische onweersbuien, waardoor de film nog heerlijker wordt om naar te kijken. Laat je niet afschrikken door het etiket 'kung-fu': dit is nog beter dan 'Crouching Dragon, Hidden Tiger'.
I just never expected anything like the experience of watching "A Touch of Zen". I settled down to watch a quaint old film from 1960s' world cinema. Three hours later I was exhilarated after stumbling across of the greatest films made in the 20th century - and it wasn't a moment too long.<br /><br />The film is carefully structured, in three contrasting sections. It is only when you look back that you realize just how cleverly King Hu has created those three sections. The same characters, for the most part, appear in each section, but each focuses on a different combination. The first section focuses on the artist Ku, slowly building a picture of a quiet life in a rural backwater. The second switches tempo, with amazing martial arts action focusing on the fugitive Ku and her friends. The final section calms down again, as the mysterious Buddhist monk comes into sharp focus, and the martial arts become more and more amazing.<br /><br />All this takes place in the most beautiful Chinese countryside, sometimes bathed in light (the use of sunlight and the monk is particularly impressive) and sometimes in dramatic thunderstorms, making the film even more of a delight to watch. Don't be put off by the 'kung-fu' label, this is even better than "Crouching Dragon, Hidden Tiger".