In een tijdperk waarin seriemoordenaars vergoddelijkt zijn, moet wat Val Lewton en consorten zo lang geleden hebben gewrocht inderdaad tam lijken; ouderwets. Maar THE LEOPARD MAN is allesbehalve een tam'moordmysterie': het is een griezelig psycho-seksueel verhaal over een seriemoordenaar die zich (zoals de gewoonte van de seriemoordenaar is) voedt met de onschuldigen. Cornell Woolrich (wiens roman BLACK ALIBI de drijfveer was voor deze film) was in dit opzicht beslist voor en de benadering van Lewton (door te suggereren in plaats van te laten zien, door te impliceren in plaats van toe te geven) past als een handschoen... Woolrich en Lewton zaten allebei op dezelfde golflengte en THE LEOPARD MAN wordt van harte aanbevolen.
In an age when serial killers are deified, what Val Lewton and company wrought so long ago must seem tame, indeed; quaint. But THE LEOPARD MAN is anything but a tame little "murder mystery": it's a spooky psycho-sexual story about a serial killer feeding (as is the serial killer's wont) on the innocent. Cornell Woolrich (whose novel BLACK ALIBI was the impetus for this film) was definitely ahead of the curve on this one and the Lewton approach (to suggest rather than to show; to imply rather than indulge) fits, if you'll pardon the allusion, like a glove... Woolrich and Lewton were both on the same wave length, and THE LEOPARD MAN comes highly recommended.