BLUE SUNSHINE is een van die films waar ik al een tijdje naar toe had willen gaan, maar nooit aan toe was gekomen. Nou, nu ik hem heb gezien, kan ik zeggen dat ik blij ben dat ik het heb gedaan. Het is een behoorlijk coole (maar vreemde) film die zelfs met de slechte acteerprestaties nog leuk was.<br /><0x3E><0x3E> Een stel studenten van de Stanford University heeft een lading slecht zuur gegeten en 10 jaar later zijn ze helemaal van de kaart, man... Ze beginnen haar te verliezen en supermenselijke kracht te krijgen en worden helemaal gestoord van iedereen om hen heen. Zipkin besluit zichzelf niet aan te geven, maar de zaak op eigen houtje te onderzoeken, wat allemaal te maken heeft met dat stel slechte 'Blue Sunshine'-dosisjes, de pillen die ze hebben geslikt, en met een plaatselijke politicus die er ook iets mee te maken had... het is allemaal veel te vergezocht en te geinig, man...<br />...Maar even serieus <0xE2><0x80><0x93> Blue Sunshine is een behoorlijk coole portie bizarre cinema uit de jaren zeventig. Sommige scènes met de kale kopgekken zijn eigenlijk een beetje eng, en in sommige gevallen ronduit komisch. Geen geweldige film, dat zeker niet, maar in elk geval een blik waard voor de fans van de 'cult' daarbuiten... De Synapse-disk heeft ook een korte film die THE RINGER heet, nog zo'n vreemd stukje 70's vreemdheid die te maken heeft met consumptiezucht, drugs, muziek, de naïviteit van de jeugd en 'THE MAN' <0xE2><0x80><0x93> en die ook heel interessant is. Kijk hier ook maar eens naar.
BLUE SUNSHINE is one of those films that I've been meaning to get to for a while and just never got around to. Well, having now seen it, I can say that I'm pretty glad I did. It's a pretty cool (but strange) film that even with the poor acting was still entertaining.<br /><br />A bunch of Stanford University students ate a batch of bad acid and 10 years later are like freakin'-out, man....They start losing their hair and gain super-human strength and go all psycho on anyone around them. Jerry Zipkin is on the run from the fuzz after one of his main-men freaks out and kills a couple of chicks at a swingin' party, and Zipkin is inadvertently thought to be the bad-guy. Rather than turn himself in, Zipkin decides to investigate the matter on his own, which all ties in with this batch of bad "Blue Sunshine" doses, those that ate 'em, and a local politician who had somethin' to do with it too...it's just all way too far out and groovy, man....<br /><br />...But seriously - BLUE SUNSHINE is a pretty cool slice of 70's weirdo cinema. Some of the scenes with the bald head freaks are actually kinda creepy, and in some cases just flat out comical. Not a great film by any stretch, but worth at least a one time view to the "cult" fans out there...The Synapse disc also has a short-film called THE RINGER that is another strange bit of 70's weirdness that deals with consumerism, drugs, music, the naiveté of youth, and "THE MAN" - and is pretty interesting too. Give this a look too. 7/10 for BLUE SUNSHINE