'Un Crabe dans la t<0xC3><0xAA>te' gaat over Alex, een knappe maar egoïstische onderwaterfotograaf die een aantal emotionele, levensveranderende ervaringen ondergaat terwijl hij door Montreal reist. Alles bij elkaar genomen is Un Crabe dans la t<0xC3><0xAA>te weinig meer dan een stuurloos verhaal over een stel onsympathieke en oninteressante personages, personages met een bijna onverklaarbaar geduld voor de onbehouwen hoofdpersoon.<br />Steeds weer sta je versteld van Alex' daden: als hij een egoïstische man is die alleen maar op zichzelf uit is en bang is om zich te binden <0xE2><0x80><0x93> door zijn vrouw na de bruiloft zonder een woord te verlaten <0xE2><0x80><0x93> waarom is hij dan zo gevaarlijk loyaal aan een zielige vrouwelijke drugsdealer? Als hij zonder erbij na te denken in de armen van de kwetsbare geliefde van zijn beste vriend kan vallen, hoe kan hij dan plotseling zo (bijna overdreven) ethisch zijn over een reeks verontrustende foto's die zijn agent hem wil laten zien? Er zijn geweldige films gemaakt over 'onaantrekkelijke' of egoïstische personages en over mensen wier handelingen en motieven bijna onverklaarbaar zijn (d.w.z. John Cassavetties films), maar de verwarring van de personages in deze film is nooit gethematiseerd of onderzocht. Alex gedraagt zich alleen maar zoals hij zich gedraagt zodat het melodrama nog een'verrassende' wending kan nemen.<br />De film is scherp, zij het grillig geschoten, maar de meeste betalende toeschouwers zullen hun geduld met Alex en zijn collega's lang voor het einde van de film wel verliezen.
"Un Crabe dans la tete" focuses on Alex, a handsome but selfish underwater photographer who undergoes a number of emotional, life-changing experiences while passing through Montreal. When all is said and done, however, writer/director Andre Turpin has presented little more than a rudderless narrative featuring a bunch of unlikable and uninteresting characters, characters whose patience for the boorish protagonist is nearly unaccountable.<br /><br />Again and again, one finds oneself mystified by Alex's actions: If he's meant to be a selfish man, only out for himself and afraid of commitment--leaving his wife after the wedding without a word--why, on the other hand, is he so dangerously loyal to a pathetic female drug dealer? If he can thoughtlessly fall into the arms of his best friend's vulnerable lover, how can he suddenly be so completely (almost overly) ethical about a series of disturbing photographs his agent wants him to display? Great films have been made by examining "unlikable" or selfish characters and about people whose actions and motivations are almost inexplicable (i.e. John Cassavetties' films), but the confusion of this film's characters is never thematized or explored. Alex acts the way he acts only so the melodrama can take another "surprising" turn.<br /><br />The film is sharply, if erratically, shot, but most paying audiences will surely lose patience with Alex and his associates long before the film has ended.