Als een geschiedenislesje voor kinderen. Niets is erger dan een overbodige dialoog die de scène moet uitbeelden om tijd te besparen. Twee Yogi-ismen in de eerste scène en dan horen we niets meer van hem. Een soort naam die valt. Nooit een Yankee-fan geweest en de vertolking van de lompe Yankee-fans en het team heeft hun lot bezegeld.
Like a children's history lesson. Nothing worse than redundant dialogue that has to set the scene to save time. Two Yogi-isms in the first scene and then we don't hear from him again. Sort of like name dropping. Never been a Yankee fan and the depiction of the boorish Yankee fans and team have sealed their fate.