Er was een film die ik een tijdje geleden bekeek en die de titel '13 Seconds' droeg, een film waarin het gebruikelijke horrorgenre een verwarrende wending krijgt die gepaard gaat met afschuwelijk acteerwerk en een nietszeggende plot. Zoals je kunt zien, was ik geen fan van die film en was ik even afkerig van goedkope horrorfilms. '13 Seconds' kreeg verschillende prijzen, wordt erkend in de filmwereld, maar voor mij was het gewoon een slordige film met de irritante, inconsequente stemmelodie. Ik denk dat dat de meeste schade aan deze film heeft toegebracht, maar toen gaf ik mijn pogingen om goedkope horrorfilms te vermijden op en besloot naar de even goedkope horror/surfen/thrillerfilm 'The Attic Expeditions' te kijken, en ik moet toegeven dat ik verjongd was. Deze film was een ademtocht van verwarrende frisse lucht. Vanaf het sporadische, maar sterke begin, tot aan de rest van deze non-conformistische film over magik (met een 'K'), de filosofie van de moderne geneeskunde en misschien liefde, was ik verkocht. Van de films die ik de laatste tijd heb gezien, was dit er een die ik graag van het begin af aan wilde bekijken. Hoewel ik niet kan zeggen dat regisseur Jeremy Kasten een vlekkeloze film heeft gemaakt, heeft hij indruk op me gemaakt door ons een sterk verhaal met een beperkt budget te geven. Dit was een film die duidelijk geliefd was bij alle betrokkenen en in mijn ogen een cultklassieker kan worden als hij door een publiek met een open geest wordt bekeken. We volgen het verhaal van Trevor Blackburn, die al dan niet zijn verloofde heeft vermoord tijdens het uitvoeren van een magikritueel. Als gevolg van mogelijke krankzinnigheid wordt hij geopereerd en gedwongen om te herstellen in een faciliteit die eenvoudigweg 'Huis van de Liefde' wordt genoemd. In dit 'huis' blijft Trevor last houden van flashbacks, gekoppeld aan nachtmerries, gekoppeld aan plotselinge moorden op de andere huurders. Hij wordt van een afstand gadegeslagen, via televisiemonitoren, door een zekere dr. Eck (op sinistere wijze gespeeld door Jeffrey Combs) en zijn partner, dr. Coffee (gespeeld door Ted Raimi). Dit geeft ons de indruk dat dit misschien niet de plek is die we aannemen, en dat het gewoon een door Eck opgezette val is voor een plichtsgetrouwer doel. En dan, heel klassiek, als we denken dat we de waarheid in deze film kennen, geeft regisseur Kasten ons nog een laatste duwtje in de richting van het onbekende, en voor het scherm zijn onze hersenen verbrijzeld.<br />Ik denk dat wat me het meest aansprak was dat, hoewel het een lowbudgetfilm was, de makers al het mogelijke deden om hem minder goedkoop en meer op details georiënteerd te maken. Ik hield van de visuele stijl van deze film. De manier waarop onze personages zich gedroegen, de manier waarop ze met elkaar omgingen, en hun uitgestreken vermogen om het onbekende aan de oppervlakte te brengen. Het was alsof ik voor het eerst naar _Evil Dead_ keek (niet dat ik overeenkomsten wil aanwijzen, want het was gewoon een vergelijkbare kijkervaring). Er waren elementen van Gilliam, vermengd met Raimi, vermengd met Nolan, allemaal in één film. Hoewel de internationale naam voor deze film 'Memento 2' is, moet je die twee niet met elkaar in verband brengen. Deze film staat op zichzelf. Kasten heeft een perfecte cast samengesteld, met een verrassende rol voor Seth Green (die een heel Patrick Bateman-personage speelt) en de altijd grappige Jeffrey Combs. Ik heb zelfs genoten van de Kyle MacLachlan-esquire-stijl van Andras Jones, en dan was er nog Ted Raimi, die bijna niet in deze film paste, maar die het toch leuk maakte om hem te zien zweten. Helaas, voor degenen die Alice Cooper graag wilden zien, was hij maar heel even in de film, hoewel de special effects beweren dat hij een waardevolle aanwinst voor de productie was. Ik zie het niet voor me. Met dit ogenschijnlijk sterke kader was het aan de verteller om de rest in gang te zetten, en dat lukt hem.<br />'The Attic Expeditions' is geen film die je maar één keer ziet. Ik denk dat ik zo lyrisch word over deze film door de manier waarop het verhaal werd verteld, buiten de context, buiten de volgorde, buiten mijn gezonde verstand om. Je kunt geen veronderstellingen doen over deze film als je hem maar één keer hebt gezien, je moet teruggaan in de tijd om hem opnieuw te bekijken en ervan te genieten. Ik wil dit wel zeggen: het is geen film voor iedereen. De scènes kunnen verwarrend en een beetje verontrustend zijn, omdat je niet helemaal weet of hij in zijn hoofd zit of in het onze. Nogal verontrustend, eigenlijk. Kasten speelt niet alleen met de gedachten van het personage, maar ook met die van ons. 'The Attic Expeditions' is zo'n film die de kamer in een roes achterlaat, 'Goh, wat was dat afschuwelijk', of openstaat voor discussie. Ik had iemand nodig om mee te praten. Ik wist niet zeker wat echt was en wat er in Trevors hoofd omging. Dat maakt deze film zo bijzonder. Hoewel er in sommige scènes een paar shots van een explosie te zien zijn, maar ook dat maakt deze lowbudgetfilm nog beter. Concentreer je op wat je niet kunt bevatten, dan wordt het een fenomenale film voor je. Al met al moet ik zeggen dat dit, na een reeks middelmatige budgetfilms uit Hollywood, een vluchtige ademtocht frisse lucht was. Ik daag iedereen die deze film afkeurt uit om te vragen 'waarom' <0xE2><0x80><0x93> is het omdat je het verhaal niet begreep of omdat het goedkoper was dan de massaproductie van films? Met een film als 'The Attic Expeditions' worden er meer risico's genomen terwijl de risico's hoger zijn, en het eindproduct is een tweede bezichtiging waard. Ik vind het niet erg om deze film goedkoop te noemen omdat ik er mentaal van heb genoten, en ik zal hem nog eens bekijken om te zien of een tweede bezichtiging de vragen die in mijn hoofd opdoemden, kan ontwarren. Ik was onder de indruk.<br />Als ik gek werd, zou ik beslist dr. Eck kiezen om ervoor te zorgen dat ik mijn verstand terugkreeg!<br />*************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************
There was a film I reviewed a bit ago entitled "13 Seconds", in which your typical horror genre gets a confusing twist ending coupled with horrid acting and a bland plot. As you can tell, I wasn't a fan of this film and was momentarily turned away from cheap horror movies. "13 Seconds" garnered several awards, is recognized in the film community, but for me was just a sloppy film with the irritable inconsistent voice dub. I think that is what harmed this film the most  but then I gave up on my plight to avoid cheap horror films and decided to watch the equally low-budget horror/suspense/thriller film "The Attic Expeditions", and I must admit, I was rejuvenated. This film was a breath of confusing fresh air. From the sporadic, yet strong, opening, through the rest of this nonconsecutive film about magik (with a "K"), the philosophy of modern medicine, and perhaps love, I was hooked. From the films that I have watched lately, this was one that I was eager to start from the beginning and watch again. While I cannot say that director Jeremy Kasten has created a flawless film, he has impressed me by giving us a strong story with a limited budget. This was a film obviously loved by everyone involved and in my eyes has the ability to become a cult classic if watched by an open-mind audience.<br /><br />We follow the story of Trevor Blackburn, who may or may not have killed his fiancé while performing a magik ritual. Due to possible insanity, he is operated on and forced to recuperate in a facility simply called "House of Love". It is in this "house" that Trevor continues to have flashbacks coupled with nightmares, coupled with sudden murders of the other tenants. He is observed, from a distance  through television monitors, by a Dr. Eck (played sinisterly by Jeffrey Combs) and his associate, Dr. Coffee (played by Ted Raimi). This give us the impression that perhaps this is not the place we assume, and that it is just a set-up by Eck for a more dutiful purpose. Then, quite classically, as we think we know the truth to this film, director Kasten gives us one last push of the unknown and before the screen our minds are shattered.<br /><br />I think what appealed to me the most was that albeit this was a very low-budget film, the creators did everything possible to make this less cheap and more detail oriented. I loved the visual style of this film. The way that our characters acted, the way the interacted with each other, and their deadpan ability to bring the unknown to the surface. It was as if I was watching "Evil Dead" for the first time (not that I want to draw similarities  it was just a similar viewing experience). There were elements of Gilliam, mixed with Raimi, mixed with Nolan all rolled together. Although the international name for this film is "Memento 2", please do not connect the two. This film stands on its own. Kasten assembled a flawless cast with a surprising turn from Seth Green (playing a very Patrick Bateman character) and the always fun Jeffrey Combs. I even enjoyed the Kyle MacLachlan-esquire style of Andras Jones  then there was Ted Raimi, whom didn't almost fit within this film, but still made it fun to see him sweat. Alas, those eager to see Alice Cooper, he was only in it for a brief moment, though the special features claim he was a valuable asset to the production. I didn't see it. With this seemingly strong cast in place, it was up to the storyteller to get the rest in motion  and it happens successfully.<br /><br />"The Attic Expeditions" is not a one-time-viewing film. I think what makes me rave so much about this film is the way the story was told, out of context, out of consecutive order, out of sanity. You cannot make an assumption about this film from just one viewing, one must go back  rewatch, and enjoy. I will say this much, it is not a film for everyone. The scenes can be unsettling and a bit disturbing since you do not quite fully know if he is in his mind or in ours. Rather disturbing actually. Kasten plays not only with the character's minds, but also with ours. "The Attic Expeditions" is one of those films that leaves the room either going, "gosh that was horrible", or wide open for discussion. For me, I needed someone to talk to. I wasn't sure what was real, and what was in Trevor's mind. That is what makes this film stand out. While there were some shots of a boom in some scenes, but again, that is what makes this low-budget film even better. Concentrate on what you cannot comprehend, and this will be a phenomenal film for you.<br /><br />Overall, I gotta say that after a slew of mediocre Hollywood budget films, this was a volatile breath of fresh air. I challenge anyone that dislikes this film to ask "why" -- is it because you didn't understand the story or because it was cheaper than the mass produced films. With a film like "The Attic Expeditions", more chances are taken  the risks are higher, and the final product is worth a second viewing. As others have quoted, and I believe them, this is a horror film for those of us that pride ourselves on intelligence. It is smart, challenging, and grossly entertaining. I don't mind calling this film cheap because it entertained me mentally, and I will go back to rewatch to see if a second viewing would un-muddle the questions looming in my mind. I was impressed.<br /><br />If I went insane, I would definitely choose Dr. Eck to ensure my return of sanity! <br /><br />Grade: **** out of *****