Als James Cagney Paul Krohl had gespeeld en Greta Garbo (die de rol had afgeslagen) Marta Molnar had gespeeld, zou deze film veel bekender zijn dan hij is. Omdat de hoofdrollen werden gespeeld door de minder bekende Warren William en Lili Damita, wordt de film verwaarloosd, hoewel noch Cagney, Garbo, noch iemand anders de uitvoeringen beter had kunnen maken. Als deze film wordt besproken, schrijven recensenten, die er niet tegenop zien om scherpe kritieken te schrijven over krakkemikkige oude zwart-witfilms, in plaats daarvan opmerkingen als: 'Helemaal niet slecht' en 'Ongewoon goed gespeeld'. De film volgt het leven van de corrupte Zweedse veiligheidsmagnaat Ivar Kreugar, tot aan zijn zelfmoord, nadat hij is betrapt bij de verkoop van vervalste Italiaanse staatsobligaties. Er zijn een paar scenario's die voor de film zijn verzonnen, maar verder is het verhaal van Paul Krohl volkomen in overeenstemming met de feiten, tot en met de uitvinding van het bijgeloof van drie lucifers in een poging mensen meer lucifers te laten gebruiken. Deze film is goed gelaagd, een perfecte analyse van het moderne industriële leven. Hij laat zien dat producten alleen succesvol zijn omdat ze een beperkt leven leiden. De scènes waarin Krohl als veger in een stadion werkt, laten zien dat er een industrie is ontstaan die met de afgedankte producten omgaat. De tot mislukken gedoemde liefdesrelatie met Marta Molnar toont aan dat hij in de val zit van het industrialisatieproces, dat gebaseerd is op het geld dat hij heeft geleend en dat uiteindelijk zijn ondergang wordt. Warren Williams acteerwerk kan niet genoeg geprezen worden. Hij is volkomen overtuigend, terwijl hij mensen manipuleert met zijn geruststellende: 'Maak je er nooit zorgen over tot het zover is, dan regel ik het wel.' Lili Damita biedt enige verlichting, terwijl ze zonder succes Krohls avances afwijst en, zoals we allemaal weten, uitzonderlijk knap is.<br />Deze film is het bekijken waard.
If James Cagney had played Paul Krohl and Greta Garbo (who had in fact turned down the part) had played Marta Molnar, this film would be a lot better known than it is. Because the leading roles were played by the lesser-known Warren William and Lili Damita, the film is neglected, although neither Cagney, Garbo, nor anyone else, for that matter, could have bettered the performances. When this film is reviewed, reviewers, who are not averse to writing hatchet jobs on creaky old black and whites, instead write comments like: "Not at all bad," and "Uncommonly well acted."<br /><br />The film closely follows the life of the crooked Swedish safety-match tycoon Ivar Kreugar, right up to his suicide, after being caught trying to sell forged Italian government bonds. There are a few scenarios which are made up for the purposes of the film, otherwise the story of Paul Krohl is in perfect accord with the facts, right down to the invention of the three-on-a-match superstition in an attempt to get people to use more matches. This film is well-layered, a perfect analysis of modern industrialism. It shows that products are successful only because they have a limited life. The scenes of Krohl working as a sweeper at a ball-park shows that an industry has arisen dealing with the spent products. The doomed love affair with Marta Molnar shows that he is trapped by the industrialisation process, which relies on the money he has borrowed, eventually bringing about his ruin. Warren William's acting cannot be praised enough. He is totally convincing, as he manipulates people with his reassuring, "Never worry about it till it happens, and I'll take care of it then." Lili Damita provides some light relief, as she unsuccessfully spurns Krohl's advances; and is, as we all know, exceptionally good-looking.<br /><br />This film is well worth watching.