Deze behoorlijk slechte slasherfilm zou vandaag de dag volkomen vergeten zijn als er niet een vroege verschijning van de toekomstige superster Brad Pitt in had gezeten. Nu is hij alleen maar HEEL HELEMAAL vergeten. Hij probeert zichzelf eigenlijk op te stellen als een soort moordmysterie, maar het script en de regie zijn maar al te vaak incompetent. Voorbeelden? Een wiskundevraagstuk dat voor een twaalfjarige jongen vrij gemakkelijk zou zijn, wordt gepresenteerd door de leraar van de hoogste klas. Later probeert diezelfde leraar een ander wiskundevraagstuk op te lossen, dat hem door de moordenaar wordt voorgelegd, en is kennelijk te verbaasd om op te merken dat er geen gegeven in het vraagstuk zitten! Tussen twee haakjes, de moordenaar moet een enorme doodsverlangen hebben gehad om in zijn laatste scène zoiets ontzettend stoms te doen. De film ziet er ook een beetje wazig uit, waardoor hij ouder lijkt dan hij is. Jill Schoelen is een sympathieke en sympathieke actrice, maar bij dit soort films is het geen wonder dat haar carrière op de klippen is gelopen.
This pretty bad slasher film would be completely forgotten today, if it did not feature an early appearance by future super-star Brad Pitt. Now it's merely ALMOST completely forgotten. It actually tries to set itself up as a murder mystery, of sorts, but the script and direction are both too often incompetent. Examples? A math problem that would be fairly easy for a 12-year-old kid is presented by the teacher in the senior class. Later on, that same teacher is trying to solve another math problem, posed to him by the killer, and is apparently too puzzled to notice that the problem has no givens! By the way, the killer must have had a really big death wish to do something so utterly stupid in his final scene. The film also has a slightly fuzzy look that makes it seem older than it is. Jill Schoelen is a likable and agreeable actress, but with films like this it's no wonder her career stalled. (*1/2)