Een Cubaanse Amerikaan keert terug naar Cuba, op zoek naar zijn lang verloren gewaande moeder. Maar in zijn koffers zit helaas geen gehoorapparaat voor regisseur Humberto Solas, die doof is voor dialogen. En ook geen Dictionary of American Slang, zodat zijn hoofdpersoon in het Engels de juiste scheldwoorden kan gebruiken. Verder klinkt hij in het Spaans net zo afgezaagd als een flaptekst op het omslag van een roman.<br />In ruil voor een paar politiek incorrecte pekelzonden voert meneer Solas de neo-officiële partijlijn in, waarbij alleen de Cubanen op het eiland weten wie ze werkelijk zijn (ondanks 'alles'), terwijl de Cubanen in Miami met een Amerikaan moeten trouwen om enig respect te krijgen. Het was tien jaar geleden dat hij een film had gemaakt. Wie zei dat het beter was om slapende honden wakker te maken? Nou, hij had gelijk.
A Cuban American returns to Cuba in search for his long-lost mother. But his bags, alas, do not contain a hearing aid for director Humberto Solas, who's tone deaf for dialogue. Nor a Dictionary of American Slang, so his protagonist can use the right cuss words in English. Otherwise, in Spanish, he sounds as corny as a blurb on a romance novel's cover.<br /><br />In exchange for a few politically incorrect venial sins, Mr. Solas delivers the neo-official party line, where only Cubans on the island know who they really are (despite "everything"), while Miami Cubans have to marry an American to get any respect. Are you sure? In Miami?!<br /><br />Before Miel para Oshun, Mr. Solas handn't made a movie in a decade. Who said it was better to let sleeping dogs lie? Well, lie he did.