Eerst de tekortkomingen: 1) Het schoolhoofd is te breed van opvatting. Als hij aan het begin van het schooljaar het podium bestijgt, doet hij door de strenge en vastberaden uitdrukking op zijn gezicht denken aan een bekrompen traditionalist en een knorrige zuurpruim. Hij is hier duidelijk de slechterik. Geen enkele vrije geest <0xE2><0x80><0x93> zoals meneer Keating <0xE2><0x80><0x93> zal het onder hem lang uithouden. 2) De kijkers zijn niet voorbereid op Neils zelfmoord. Tijdens het grootste deel van de film komt hij over als een goed aangepaste zeventienjarige. Hij kan goed met de andere jongens opschieten. Hij is een geboren leider. Zijn voorliefde voor acteren lijkt voort te komen uit toeval, uitbundigheid en plezier. Ondanks zijn tirannieke vader ligt hij nooit lang in bed te tobben, en hij komt ook nooit depressief of manisch over. Dus als zijn vader dreigt hem bij Welton weg te halen na zijn succesvolle debuut in een Midsummer Night's Dream, gaat hij misschien wel met zijn vader in discussie of wordt hij nors, maar het is moeilijk te geloven dat hij rechtstreeks tot zelfmoord zou overgaan. Nu de kwaliteiten: 3) De kwaliteit van de film is uitstekend. De locatie is idyllisch <0xE2><0x80><0x93> New Castle in Delaware is in werkelijkheid net zo elegant als het in de film lijkt. De filmografie is schitterend, soms lyrisch. En de periodes kloppen <0xE2><0x80><0x93> zoals de jongens die roken als de grote mensen de kamer uit zijn <0xE2><0x80><0x93> zonder dat ze gedwongen worden. 4) Ik waardeer de rol van Neils vader bijzonder. Hij is waarschijnlijk onder nederige omstandigheden opgegroeid en heeft door enorme zelfdiscipline, lange dagen en weekends van hard werken en de zeldzame kansen die hij heeft gekregen, een bescheiden financieel succes en comfort bereikt. Hij heeft Neil minstens één keer verteld hoeveel hij heeft opgeofferd voor Neils opleiding op Welton. Neil is een goeie jongen; hij haalt alleen maar tienen. Zoals zoveel vaders in het echte leven kan deze vader zijn puberzoon niet begrijpen. Zijn dreigement om Neil van Welton weg te halen en hem naar een militaire school te sturen, is zo extreem dat het grenst aan het ongeloofwaardige. Ik geef de voorkeur aan het script, niet aan het acteerwerk.
First the flaws: 1) The Headmaster is too broad a character. When he mounts the podium at the beginning of the school year, the stern and set expression on his face sets him off as a hidebound traditionalist and curmudgeon. He is the obvious villain here. No free spirit - like Mr. Keating - will last long under him. 2) We viewers are not prepared for Neil's suicide. Through most of the movie he comes across as a well-adjusted seventeen year old. He gets along well with the other boys. He is a natural leader. His penchant for acting appears to stem from serendipity, young male exuberance, and fun. Despite his martinet of a father he does not lie in bed long hours brooding, nor does he ever come across as depressed or manic. So when his father threatens to withdraw him from Welton after his successful debut in a Midsummer Night's Dream, he might argue with his father or turn sullen, but it strains credulity that he would go to directly to suicide. Now the qualities: 3) The production values are excellent. The location is idyllic - New Castle, Delaware is as elegant in reality as it looks in the film. The cinematography is gorgeous, at times lyrical. And the period details are right - like the boys smoking whenever grownups are out of the room - without being forced. 4) I particularly appreciated the acting of Neil's father. He has probably grown up under humble circumstances, and through enormous self-discipline, long hours and weekends of hard work, and seizing the rare opportunities that have come his way, has achieved modest financial success and comfort. At least once he tells Neil how much he has sacrificed for Neil's education at Welton. Neil's a good kid; he's getting straight A's. Like so many fathers in real life this father can't understand his adolescent son. His threat to withdraw Neil from Welton and send him to military school is so extreme it borders on the implausible. I fault the script, not the acting.