'Papillon' is een vermoeiende, maar zeer onderhoudende film die ik om een bepaalde reden hoger gewaardeerd heb dan hij verdient. Hij is niet volmaakt; hij heeft veel gebreken die in andere commentaren al zijn verklaard. Een van de belangrijkste is dat het verhaal zo enorm groot is dat een standaardfilm het nauwelijks recht kan doen (hij zou beter hebben gewerkt als een miniserie). Maar dat kan ik allemaal vergeven, en meer nog, omdat deze film een scène bevat die zo'n indruk op me heeft gemaakt, dat ik er zeker van ben dat die me mijn hele leven door het hoofd zal blijven spoken. Ik heb het natuurlijk over de scène waarin Papillon twee jaar in eenzame opsluiting doorbrengt. In het echt duurt de film maar 25 minuten, maar het is een van de aangrijpendste en aangrijpendste scènes die ik ooit heb gezien. Papillon zit opgesloten in een klein hokje van vijf passen breed, zonder ramen, met een hoog plafond, voortdurend in de gaten gehouden door bewakers, en hij mag niet het minste geluid maken. Zonder al te veel te onthullen gaat zijn besluit om de twee jaar zonder problemen door te komen al in een vroeg stadium verkeerd, en de directeur doet alles wat hij kan om hem tot totale krankzinnigheid te drijven. De fantastische spanning die daarop volgt wordt door bijna geen enkele psychologische horrorfilm geëvenaard.<br />McQueen speelde een paar jaar later de rol van 'An Enemy of the People', zogenaamd om te bewijzen dat hij in een echt drama kon acteren, maar dat was niet nodig. Zijn vertolking in deze 25 minuten is prachtig, terwijl hij van een rustige, zelfverzekerde man verandert in een mompelende maniak. De ingewikkelde make-up helpt zeker, maar de wanhoop in zijn ogen en stem is allemaal echt. Je hoeft niet te twijfelen: de man kan acteren.<br />Het is niet de enige gedenkwaardige scène; er zijn er veel, maar dit is de indrukwekkendste. Het wordt geholpen door de intense regie van Schaffner, die steeds meer spanning in elke scène pompt tot hij in de gevangenisscène het niveau van een hartaanval bereikt. De dialoog van de film is ook heel intelligent en citeerbaar, meer dan in de meeste gevangenisfilms. Het is een hele klus om het allemaal door te komen, maar de beelden van de mensen zullen het allemaal waard zijn. 10 september.
"Papillon" is a tiring but highly entertaining film that I am rating higher than it deserves for a specific reason. It's not perfect; it has many flaws that have already been explained in other comments, one of the main one being that the story is so vast, a standard feature film can hardly do it justice (it would have worked better as a miniseries). However, I can forgive all that and more, because this film contains a scene that left such an impression on me, I am sure it will be in the back of my mind for as long as I live. I am referring of course to the scene where Papillon is sent to solitary confinement for two years. It's only 25 minutes long in real time, but it's one of the most gripping and harrowing sequences I have ever seen. Papillon is enclosed in a tiny box, five paces across, no windows, high ceiling, constantly monitored by guards, and is not allowed to make the slightest noise. Without revealing too much, his resolution to get through the two years without trouble goes wrong early on, and the warden does everything he can to push him into total insanity. The fantastic suspense that follows is unmatched by almost any psychological horror film.<br /><br />McQueen starred in "An Enemy of the People" a few years later, supposedly to prove that he could act in a straight drama, but he didn't need to. His performance in these 25 minutes is wonderful as he transforms from a quiet, confident man to a mumbling maniac. The elaborate makeup certainly helps, but the desperation in his eyes and voice is all genuine. There is no need to doubt: the man could act.<br /><br />It's not the only memorable scene; there are many, but it's the most impressive. It's helped by Schaffner's intense direction, injecting more and more tension into each scene until it reaches heart-attack levels in the confinement sequence. The film's dialogue is also quite intelligent and quotable, moreso than in most prison films. The whole thing is a bit of chore to get through, but the scenes of human will beating the odds make it all worth it. 9/10.