De oorspronkelijke _Ginger Snaps_ was een verfrissende kijk op het verhaal van de weerwolf <0xE2><0x80><0x93> de manier waarop het de overeenkomsten in het verhaal combineerde met de puberteit van tienermeisjes was zowel amusant als origineel en bewees dat er nog iets van originaliteit in het genre over was. Dit eerste vervolg is niet zo goed als het origineel, maar er is nog steeds veel leuks aan. Het verhaal volgt Brigitte, de meest bizarre en minder sexy van de twee zussen uit de eerste film, die nu zelf in een weerwolf verandert. Om de een of andere reden die nooit goed is verklaard, heeft ze zichzelf via _Ginger's Snaps_ met de vloek besmet. Brigittes moeder is een vrouw van in de dertig die Brigittes bloed heeft gedronken en verslaafd is geraakt aan de plantaardige remedie, de monnikskap, om te voorkomen dat ze net als haar zus in een weerwolf verandert. Maar zo eenvoudig is het niet, want er is nog een weerwolf op rooftocht die Brigitte stalkt omdat hij... eh, met haar wil paren. Nadat Brigitte een aanval van de weerwolf heeft overleefd, wordt ze door de politie opgepakt en naar een revalidatiekliniek gebracht, waar ze een heleboel nieuwe personages ontmoet, onder wie, het meest in het oog springend, een jonge engerd die Geest heet.<br />Een welkome terugkeer van de eerste film zijn de parallellen die worden getrokken tussen het worden van een weerwolf en tiener zijn. Het wordt niet zo krachtig naar voren gebracht als in de originele film en het lijkt zich meer te concentreren op de drugs die de tienerkant van het leven beheersen dan op de meer normale kant. Er zit beduidend minder humor in dit uitje, aangezien de ouders die er de vorige keer het meeste van hebben verteld, zijn afgehaakt, maar één ding dat ik wel amusant vond, was de manier waarop de film de wolf gebruikte die met Brigitte wil paren: waarschijnlijk een commentaar op hormonale jonge mannen. Ze speelt in deze film net zoveel als de meeste kijkers zouden willen, en ze dient de plot in een meer adviserende hoedanigheid (zoals de geest in de Amerikaanse Weerwolf in Londen) en dat geeft haar niet veel speeltijd (hoewel dit hopelijk in de prequel zal worden rechtgezet; Ginger Snapt Back). Een ding dat deze film beslist over het origineel heeft, zijn de weerwolfeffecten; die waren in de eerste film verschrikkelijk en stelden het echt teleur, maar hier lijken ze invloed te hebben gekregen van de hondsoldaten en zien ze er veel beter uit. is het eerder genoemde jonge meisje, dat bekendstaat als 'Spook'. Spook is een interessante figuur, en hoewel hij een kind is, slaagt hij er niet in irritant te worden, wat zeldzaam is. De andere twee hoofdpersonen zijn een verpleger en een drugsbaron, die allebei dienen als metafoor voor verschillende rollen in het tienerleven. Wat deze film onderscheidt van veel andere moderne griezelfilms van deze aard, is dat hij op een verhaal is gebaseerd en nogal ingetogen is op het gebied van bloed. De film heeft ook over de hele linie een tragische sfeer. Dit is een van de dingen die me het meest aanstonden aan het origineel: de duistere en morbide aspecten van wat?' Op het scherm gebeuren dingen met de karakters, en die zijn bijna een verlengstuk van die karakters; en dat helpt ook om de film een zekere mate van intelligentie te geven.<br />De tragedie van de eerste film werd tot een hoogtepunt gebracht door het briljante en hartverscheurende einde, en deze film zou er hard aan moeten werken om hem te overtreffen. Hij overtrof hem niet <0xE2><0x80><0x93> het einde hier, hoewel goed en heel fantasievol, is niet zo goed gedaan als het idee doet vermoeden dat het had kunnen zijn; en dat is jammer. Maar afgezien daarvan is dit een van de beste horror vervolgen in lange tijd, en hij komt met de hoogste aanbeveling.
The original Ginger Snaps was a refreshing take on the werewolf story - the way that it blended the similarities in the story with the puberty of teenage girls was both amusing and original and it proved that there was still some originality left in the genre. This first sequel isn't quite as good as the original, but there's still much to like about it. The story follows Brigitte, the more weird and less sexy of the two sisters from the first film who is now changing into a werewolf herself. For some reason that is never properly explained, she has infected herself with the curse via Ginger's blood and has gotten herself addicted to the cure, the plant; monkshood, in order to stop herself changing into a werewolf like her sister did. However, all is not so simple, as another werewolf is on the rampage and is stalking Brigitte because it wants to...ahem, mate with her. After surviving an attack from it, Brigitte is picked up by the police and taken to a rehabilitation clinic where she meets a whole host of new characters, including, most notably, a young weirdo called Ghost.<br /><br />Making a welcome return from the first film is the parallels that are drawn between turning into a werewolf and being a teenager. It's not put forward as forcefully as it was in the original and it seems to concentrate more on the drug taking tearaway side of being a teenager as opposed to the more normal side. There is significantly less humour in this outing, as the parents that delivered most of it last time round have been dropped, but one thing I did find rather amusing was the way that the film used the wolf that wants to mate with Brigitte: probably a commentary on hormonal young men. Unfortunately, Katherine Isabelle who played Ginger in the original film isn't in this film as much as most viewers would like, and she serves the plot in more of an advisory capacity (much like the ghost in American Werewolf in London) and this doesn't allow her much screen time (although this will hopefully be rectified in the prequel; Ginger Snaps Back). One thing that this film definitely has over the original is the werewolf effects; they were terrible in the first film and really let it down, but here they seem to have taken influence from Dog Soldiers and look much better for it.<br /><br />The new cast of characters don't make up for the relative loss of Ginger, but nevertheless; they're largely well done. Ginger's "replacement" is the aforementioned young girl, known as 'Ghost'. Ghost is an interesting character, and despite being a child; doesn't manage to become annoying, which is rare. The other two main characters are a male nurse, and a drugs councillor, both of which serve as metaphors for different roles in teenage life. What sets this film apart from many modern day horror films of this nature is that it's story driven, and rather restrained in the gore department. The film also has an atmosphere of tragedy throughout. This is one of the things I liked best about the original; the dark and morbidity of what's happening on screen consolidates with the characters, and are almost an extension of those characters; which also serves in giving the film a degree of intelligence.<br /><br />The tragedy of the first film was brought to a head by way of it's brilliant and heartbreaking ending, and this film would have to work hard if it was even going to attempt at topping it. It didn't top it - the ending here, although good, and very imaginative isn't as well done as the idea suggests it could have been; and that's a shame. Other than that, however; this is one of the best horror sequels in a long time, and comes with the highest recommendation.