Verkrachters.<br />Eliza Dushku is Megan, een politieagente in Rochester, New York, die een zaak onderzoekt van verkrachting en moord op een kind. Het meisje heette ongeveer net zo als Carlina Cacciatore en haar lichaam is in Churchtown gedumpt. Dushku legt de link met CCC terwijl alle anderen het poepoepoe doen.<br />Het tweede slachtoffer duikt op, zoiets als Wilma Weinstein uit Weber. Dan is er nog een Penelope Purcell uit Pipe Organ. Misschien zit er ook nog een Marla Marple uit Michigas bij. Ik ben de tel kwijtgeraakt. Ka-ching.<br />Dit is te veel voor Dushku. Ze begint in te storten en de dode meisjes te hallucineren. Ze wordt niet alleen van de zaak gehaald, maar wordt ook naar het ziekenhuis gebracht. Na haar vrijlating brengt ze twee jaar door in groepstherapie, onder leiding van de begripvolle, aan een rolstoel gekluisterde Timothy Hutton.<br />Hutton komt niet zo vaak in beeld. Ze gaat naar hem toe voor een paar geruststellende woorden bij de gelegenheden dat haar hallucinaties aan de deur beginnen te krabben. Als je er bij hun derde ontmoeting nog niet achter bent dat Hutton niet alleen kan lopen, maar ook nog eens een kinderverkrachter is, heb je nog niet genoeg films van dit genre gezien.<br />De plot is te belachelijk om verder te beschrijven. De acteerprestaties zijn ook in geen enkel opzicht onderscheidend. Dushku heeft bescheiden talent. Cary Elwes en Michael Ironside zullen tegenwoordig niet veel aanbiedingen meer krijgen.<br />De ergste verwaandheid is de dubbelzinnige afloop. Het laatste beeld is dat van Dushku, vastgebonden in een psychiatrische inrichting, compleet gaga, en dan de epiloog <0xE2><0x80><0x93> de beruchte alfabetmoordenaar is nooit gepakt en loopt nog steeds vrij rond <0xE2><0x80><0x93> waarmee de weg wordt vrijgemaakt voor een SEQUEL in deze smerige rotzooi. Laten we hopen dat er niets van komt, anders eindigen we allemaal met Megan in de isoleercel.<br />Het enige positieve aspect van de productie is het geluid van schoten. Ze zijn niet zo luid als echte schoten, maar de geluidssterkte komt wel overeen.<br />Mooi werk. Met die schoten. De rest van de film is waardeloos. Wil je meer bewijs? Het verband met het alfabet wordt nooit uitgelegd, het wordt gewoon weggelaten uit de plot, een verstandig maar verwaarloosbaar ongemak, als een broekzak vol te veel geld.<br />En dan nog iets. Geen heldinnen meer met namen als Megan of Regan. En ook geen schattige namen als Ally of Jillian. Een onmenselijke ergernis.
Spoilers.<br /><br />Eliza Dushku is Megan, a police officer in Rochester, New York, who is investigating a case of child rape and murder. The girl's name was something like Carlina Cacciatore and her body was dumped in Churchtown. Dushku fastens on to the CCC connection while everyone else pooh poohs it.<br /><br />The second victim turns up, something like Wilma Weinstein from Weber. Then there's a Penelope Purcell from Pipe Organ. Maybe there's a Marla Marple from Michigas in there too. I lost count. Ka-ching.<br /><br />This is too much for Dushku. She begins to crack up and hallucinate the dead little girls. She's not only taken off the case but shipped off to the hospital. Upon her release she spends two years in group counseling, led by the understanding, wheelchair-bound Timothy Hutton.<br /><br />Hutton isn't on screen that often. She goes to him for a few words of reassurance on those occasions when her hallucinations begin scratching at the door. If, by their third meeting, you haven't figured out that Hutton not only can walk but is the child-raping murderer to boot, you haven't seen enough movies of this genre.<br /><br />The plot is too ridiculous to describe further. The acting isn't in any way distinguished either. Dushku has modest talent. Cary Elwes and Michael Ironside must not be getting too many offers these days.<br /><br />The worst conceit is the ambiguous ending. The last shot is of Dushku strapped down in a mental hospital, completely ga ga, and then the epilogue -- the notorious alphabet killer has never been caught and remains at large -- thus clearing the way for a SEQUEL to this meretricious rubbish. Let's hope nothing comes of it or we'll all wind up in the rubber room with Megan.<br /><br />The only redeeming feature of the production is the sound of gunshots. They're not as loud as real gunshots but their sonic contours are similar.<br /><br />Nice job there. With the gunshots. The rest of the movie stinks. Want more proof? The alphabet connection is never explained, just plain dropped from the plot, a sensible but negligible inconvenience, like a trouser pocket full of too much heavy change.<br /><br />And another thing. No more heroines with names like Megan or Regan. Or cute names like Ally or Jillian either. An onomastic irritant.