Drie burgerrechtenactivisten (2 zwarten, 1 wit) worden vermist & vermoedelijk vermoord door blanke racisten (de Klu Klux Klan) in een klein stadje in het hart van Mississippi tijdens de rassendemonstraties van 1964.<br />Er komen twee FBI-mannen uit het Noorden binnen: Hackman (de slechterik, die vele jaren geleden een stadssherrif in het gebied was maar nu op grotere vissen jaagt, of die nu binnen de wet vallen of niet) en Willem Defoe (de goede agent die de wereld probeert te verbeteren in de overtuiging dat zelfs racisten niet zo slecht kunnen zijn dat ze willen doden).<br />Ze onderzoeken de zaak volgens de regels die de pragmatische en volgens het boekje werkende Defoe heeft opgesteld. Maar de stadsbewoners zijn niet zo behulpzaam en de twee agenten lijken meer tijd te besteden aan ruziemaken over tactieken of het bezoeken van uitgebrande huizen, boerderijen & kerken van de onderdrukte zwarten in de buurt dan aan het oplossen van de misdaad.<br />Zelfs met honderd andere FBI-agenten erbij om Bernie & Hackman te helpen, is het moeilijk om getuigen te vinden die hun mond opendoen en aanwijzingen geven over de drie vermiste jonge mensen.<br />Uiteindelijk raakt Hackman bevriend met de vrouw van een van de politiemannen in de stad (en vermoedelijk lid van de KKK), een rol die voortreffelijk wordt gespeeld door de immer betrouwbare Frances McDormand (van Fargo en Blood Simple). Via haar komt Hackman te weten dat de meeste politiemensen en inwoners van de stad lid zijn van de Ku-Klux-Klan en dat de 3 activisten zijn vermoord & begraven in een nabijgelegen steengroeve.<br />Nu de lichamen zijn opgegraven, zijn de moordenaars aan de beurt, maar om te krijgen wat ze willen, moeten ze zich ditmaal aan Hackmans regels houden...<br />Een hoogst controversiële film uit die tijd (1988). Aanvankelijk was het zeker dat de film een hele reeks Academy Awards zou winnen voor zijn deugdzame verhaal. Maar verschillende zwarte groepen protesteerden dat de film niet deugde, niet realistisch was en mogelijk zelfs racistisch. Ze betoogden ook dat de film de zwarte stadsbewoners afschilderde als weerloos, onwetend & achterlijk, die afhankelijk waren van twee blanke fbi-agenten van buiten de stad om hun gerechtigheid te bezorgen.<br />Het is eerlijk om te zeggen dat ze gelijk hebben. Het viel me op dat de zwarten die in de film werden geportretteerd, het grootste deel van de tijd schaamteloos werden afgeschilderd als kerkgangers, gospelzangers, katoenplukkers of onwetende analfabeten.<br />Deze ernstige klacht, gekoppeld aan protesten van blanke zuiderlingen die kwaad waren omdat ze alleen maar een stelletje boerenkinkels zagen, maakte een eind aan elke realistische kans die de film had om ook maar een prijs te winnen. Alan Parker, de Britse regisseur, heeft een zeer simplistische kijk op een aantal ware gebeurtenissen waarop de film zou zijn gebaseerd. Het is waar dat zowel de acteerprestaties van Bernie Defoe als die van Hackman van topniveau zijn, de film en de film zelf zijn uitstekend en het tempo van de film maakt het tot een zeer onderhoudende vertoning. Maar het is de inhoud van de film die het meest telt, en dat is de reden dat Parkers beperkte kennis van de burgerrechtenprotesten in het diepe Zuiden in het begin van de jaren zestig pijnlijk duidelijk is.<br /><br />Ik vermoed dat als de film vandaag de dag opnieuw zou worden gemaakt, een van de hoofdrollen zou gaan naar een zwarte acteur van de kwaliteit van Morgan Freeman (in plaats van Hackman). Het zou de film in elk geval veel meer evenwicht & realisme hebben gegeven zonder hem al te politiek correct te maken. Waarom zouden cynische zwarte stadsmensen ooit willen samenwerken met blanke FBI-agenten? In hun ogen zijn alle blanken hetzelfde en moeten ze in gelijke mate worden gewantrouwd.<br />Deze film had misschien beter gemaakt kunnen worden door een Amerikaanse regisseur dan door een 'buitenstaander'. Parker lijkt soms erg op Ridley Scott: een en al stijl boven een en al tevredenheid, zonder echt te begrijpen wat hij probeert te schilderen, wat erg jammer is.<br />Als je die tekortkomingen kunt vergeven, is Mississippi Burning een heel goed drama. Speciale vermelding voor de immer betrouwbare Gene Hackman die terugkeert in de rol van de no-nonsense voormalige herrif die weet hoe de plaatselijke bevolking in elkaar zit en niet van plan is zich op dezelfde manier te laten afschepen als de nogal naïeve & keurig geknipte Defoe.<br />Over het geheel genomen is Mississippi Burning dus niet in staat zijn boodschap over te brengen maar amuseert ons niettemin. De acteerprestaties zijn goed, het script is stijf en de karakters zijn gekunsteld. Maar ondanks dat is deze film de moeite van het bekijken waard want ook al is hij erg onevenwichtig het hoofdthema van apartheid, onderdrukking en racisme tussen zwarten en blanken is voor ons allemaal een goede les om over na te denken en te beseffen dat er in de afgelopen 30 jaar niet veel is veranderd. <br />***/******************************************************************************************************************************************************************************************************************* ********************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************** **************************************************************************************************************
Three civil rights activists (2 blacks, 1 white) go missing & presumed murdered by white racists (the Klu Klux Klan) in some small town in the heart of Mississippi during the race protests of 1964 .<br /><br />Enter two FBI men from the North - Hackman (the bad cop, who used to be a town sherrif in the area many years ago but now hunts bigger fish whether it be within the law or otherwise ) and Willem Defoe (the good cop trying to set the world to rights with the belief that even racists can't be all that evil to want to kill).<br /><br />They investigate the case using the rules laid out by the pragmatic and by-the-book Defoe. But the townsfolk aren't quite so co-operative or helpful and the two agents seem to spend more time arguing with each other over tactics or visiting burnt out homes, farms & churches belonging to the oppressed blacks in the area than getting any nearer to solving the crime.<br /><br />Even with a hundred other FBI agents brought in to help out both Defoe & Hackman find it hard to get witnesses to speak up and offer any leads regarding the three young missing persons.<br /><br />Eventually Hackman befriends the wife of one of the town's police officers (and suspected KKK member), wonderfully played by the ever-dependable Frances McDormand (of Fargo and Blood Simple fame). Through her Hackman learns that most of the police officers and leading townsfolk are KKK members and that the 3 activists were murdered & buried in a nearby quarry pit.<br /><br />With the bodies exhumed all Hackman & Defoe need to close the case are the murderers, but to get what they want they have to play by Hackman's rules this time.....<br /><br />A highly controversial film for its day (1988). Initially it was a certainty to win a host of Academy Awards for its virtuous storytelling. But various black groups protested that the film was flawed,uneven and possibly even racist. They also argued that the film portrayed the black townsfolk as defenceless, ignorant & backward, having to rely on two white FBI agents from out of town to help them win them justice.<br /><br />It is fair to say that they have a point. It struck me that for most of the time the blacks portrayed in the film were blatantly stereotyped as either churchgoers, gospel singers, cotton-pickers or ignorant illiterates.<br /><br />This major complaint coupled with protests from white Southerners angry at being seeing as just a bunch of hick rednecks, ended any realistic chance the film had of winning any award at all.<br /><br />British director, Alan Parker took a very simplistic view of some true events the film is supposedly based on. It is true to say that the acting from both Defoe and especially Hackman is top notch, the photography and film score excellent coupled with the overall pace of the film makes for a very entertaining viewing. However, it is to the content of the film that counts most and this is where Parker's limited knowledge of the civil rights protests in the Deep South during the early 60s is painfully obvious.<br /><br />I would guess that if the film was remade today one of the leads would go to a black actor of the quality of Morgan Freeman (replacing Hackman's character) or Denzel Washington (replacing Defoe's preachy, peace-loving act). At least this would've added far more balance & realism to the film without making it too overtly politically correct. Afterall why should cynical black townsfolk ever want to co-operate with white FBI agents. In their eyes all whites are just the same and to be mistrusted in equal measure.<br /><br />This film could have been better perhaps from an American director rather than from an "outsider" looking in. Parker is very much like Ridley Scott at times: all style over content without really understanding what it is he is trying to portray, which is a great shame.<br /><br />If one can forgive these flaws Mississippi Burning is a very good drama. Special mention has to go to the ever-dependable Gene Hackman who returns to form as the no-nonsense former sherrif who knows how the locals tick and isn't about to be fobbed off in the same way as the rather naive & clean-cut Defoe.<br /><br />Overall then, Mississippi Burning, fails to get its message across but entertains us nonetheless. The acting is good, the screenplay stilted and the characterizations are pigeon-holed. But for all that this film is worth a look because even though it is very uneven the main theme of apartheid, oppression & racism between black & white Americans is a good lesson for us all to think about and realise that over the last 30 years nothing much has changed.<br /><br />***/*****<br /><br />