De jaren tachtig lijken zich te hebben gespecialiseerd in deze tijd van het weggooien van amusement. Zeker, het had ook zijn veelbelovende momenten; er zat een alien en de eerste Terminator in, maar dit was het decennium van de macho, met zijn pistool zwaaiende, op z'n rug liggende man. De nadruk van stijl op inhoud is hier voor iedereen zichtbaar, met de excessen van de jaren tachtig voor iedereen zichtbaar (ik zou graag willen zeggen dat we sindsdien zijn geëvolueerd, maar ik weet het echt niet).<br />Eddie Murphy keert weer terug naar Beverly Hills, een en al glimlach en één lijntje om de ondankbare plaatselijke politie te helpen met de 'alfabetovervallen' (oooooo eng). Schieten, nogal zielige achtervolgingen op hoge snelheid en onlogische uitstapjes naar een striptent en de Playboy Mansion volgen. Onderweg zien we heel wat van de halfnaaktheid waar de jaren tachtig zich in lijken te specialiseren (sorry, jaren tachtig), en de misselijkmakend zelfvoldane Foley (Murphy), de 'psycho'-wapenenthousiaste Billy (Reinhold) en de ongelukkige Taggart (Ashton) die zich een weg banen naar het oplossen van de zaak en het redden van de wereld. Het personage dat in staat is om zendingen uit de stad te ontwijken en de plaatselijke politie voor de gek te houden is razend dom.<br />Twee regels vatten voor mij de onvergeeflijke aard van deze film samen. Nadat ik de laatste verbale aanval van de plaatselijke politiecommissaris Foley heb doorstaan, stelt het luchtig maken van rassenverhoudingen, zogenaamd met humor, 'is het iets zwarts?' Later in de film, nadat ik een belangrijke misdadiger heb afgemaakt die toevallig een vrouw is, zegt Taggart 'Vrouwen'. Nu weet ik dat ik deze film een beetje te serieus moet nemen, maar er kan toch niemand zijn die dit soort afschuwelijke en beledigende films grappig vindt, of wel soms? Uiteindelijk, tussen de afleidingen van de vreemde borst en het verschijnen van Hugh Hefner, komt er geen boeiend verhaal uit de bus en blijft de kijker achter met de beruchte herkenningsmelodie in zijn/haar hoofd.
The 80s seems to have specialised in this time of throw away entertainment. Sure it had its promising moments too; there was an Alien and the first Terminator in there, but this was the decade of the macho, gun-totting, mulleted male. The emphasise of style over content is here for all to see, with the excesses of the 80s for all to see (I'd like to say we have evolved since then but I am really not sure).<br /><br />Eddie Murphy returns to Beverly Hills again, all smiles and one liners to help the ungrateful local cops out with the 'alphabet robberies' (ooowwwww scary). Shoot-outs, pretty pathetic high speed chases, and illogical trips to a strip joint and the Playboy Mansion follow. On the way we see plenty of the semi-nudity that the 80s seem to specialise in (sorry 80s), and the sickeningly smug Foley (Murphy), the 'psycho' gun-enthusiast Billy (Reinhold), and the hapless Taggart (Ashton) bungle their way to solving the case and saving the day.<br /><br />Clichés seem to pop out at every turn. The idiotic and constantly angry chief of police, the wise-cracking cop who learned his trade 'on the street', the portrayal of a strong female character as 'that big bitch over there' and the solving of the case after finding a match book (surely that has been used in Scooby Doo before!). The ease with which Murphy's character is able to evade shipment out of the city and fool the local cops is infuriately stupid.<br /><br />Two lines summed up the unforgivable nature of this film for me. After enduring the latest verbal assault from the local police chief Foley, making light of race relations states supposedly humorously "is it a black thing?". Later in the film after disposing of a key criminal who just happens to be a woman Taggart tuts "Women". Come I know i must be taking this film just a bit too seriously, but there can't be anyone out there who finds awful and insulting one liners like this funny, can there? Ultimately between the distractions of the odd breast and an appearance by Hugh Hefner, an engaging storyline fails to emerge and the viewer is left with the infamous theme tune stuck in his/her head.