In deze tijd van nepfilms, films die druipen van 'Hollywoodsaus', geweld enz., vond ik deze film heel verfrissend. De bedenkers van hartverwarmende films hebben de neiging ze extra sentimenteel te maken, wat ook het doel (althans voor mij) lijkt te overtreffen. Deze film vermeed al deze 'traditionele' valkuilen. 'The Last Dance' voelde echt aan voor mij... niet vergezocht. Het was eenvoudig en ter zake. Het ging over dingen die echt iets betekenen op deze planeet; er was geen tijd te verspillen aan dwaasheid. Als klap op de vuurpijl had het einde een mooi metafysisch tintje (altijd een punt voor mij). Ja, je kunt echt goede films zien zonder voor kabeltelevisie te hoeven betalen. Ze komen misschien niet zo vaak voor, maar zo nu en dan blijft een interessante film je bij. Soms is minder meer.
In this day of fake movies, films dripping with 'Hollywood sauce', violence, etc., I found this film to be quite refreshing. Creators of heart-felt films tend to make them extra-sappy, which also seems to defeat the purpose (at least for me). This movie avoided all these 'traditional' pitfalls. "The Last Dance" felt real to me...not far-fetched. It was simple and to the point. It reflected on things that really mean something on this planet; there was no wasting time on silliness. To top it off, the ending had a nice metaphysical touch (always scoring big points with me). Yes, you really can see good films without having to pay for cable TV. They may not come around all that often, yet the occasional meaningful movie will stick with you. Sometimes less is more.