Dit is een film van de 'biggies'... de YASH-RAJ, die schijnen te denken dat een goede verkoop alles is, ook al is het product een zooitje. De hele film is zo veel pijn voor hart en hersenen. Oké, bollywoodfilms zijn over het algemeen niet ongeloofwaardig, maar zelfs in het Daviddhavan-achtige onrealisme verwacht je een komische plot, voldoende om je het gevoel te geven dat de tijd die je eraan besteedt de moeite waard is. Hier schreven schijnbaar 'onderbetaalde' schrijvers 1/3 van de dialogen en herhaalden ze elk minstens 3 keer om een normale 3-hr-film te maken. Op de een of andere manier slaagt regisseur Kunal Kohli erin ervoor te zorgen dat geen van de scènes, ik bedoel zelfs niet één, iets is wat je logisch zou kunnen vinden. Zelfs hypothetisch logisch. Nadat ik deze film heb gezien, heb ik meer respect voor de regisseurs en schrijvers van recente films als 'Begin Cirus' en 'Taxi nummer 9211'. Het is waar dat er geen grens is aan hoe stom een film kan zijn, en dat bewijst maar weer eens wat ik bedoel.
Here is a movie from the "biggies".. the YASH-RAJ, who seem to be thinking that a sales is everything even if the product is a total crap. The whole movie is so much pain to heart and brain. OK, bollywood movies are generally unconvicing, but even in the David-dhavan kind of un-realism, you expect a comedy plot, sufficient to make you feel, time worth spent. Here seemingly "underpaid" writers wrote 1/3rd of the dialogues and repeated each at least 3 times to make a regular 3-hr movie. Director Kunal Kohli somehow manages to make sure that none of the scenes, I mean not even a single one, is something one could think logical. Even hypothetically logical.<br /><br />After watching this movie, I have more respect for the directors and writers of recent movies I watched like "Begin Cirus", "Taxi number 9211". True, ther is no limit to how stupid a movie can be, and funaa proves the point.