Het oogverblindende Japanimation had misschien niet al het opgepoetste vakmanschap dat een Miyazaki-productie betaamt, maar elk excuus dat werd aangedragen door dezelfde studio die voor veel eclectische, geanimeerde opwinding zorgde met de Animatrix-compilatie, kon alleen maar worden verklaard door hun ongegeneerde passie voor detail te bewonderen. Bijna elk beeld van deze prachtige, door Manga aangepaste film is bezaaid met een ongekende hoeveelheid specifieke illustraties die er in feite op gericht zijn om de grens te trekken voor pure artistieke toewijding. De film wordt beheerst door de stad zelf, en deze gepassioneerde animators stellen niet teleur als het gaat om het leveren van de ene scène na de andere waarin een onpeilbaar detail wordt getoond in deze enorme, streng geïnspireerde stadsgezichten. <br />Het is de eerste keer dat regisseur Michael Arias een beetje struikelt, waardoor het episodische materiaal op die manier aanvoelt, maar we zien wel een meeslepende versmelting met CGI-effecten in veel actiescènes die dit visueel stimulerende feestmaal tot een vloeiend, spectaculair niveau laten stijgen. Ondanks de vele blunders die in het script voorkomen, soms onnozele acteerprestaties (die in dit genre wel vaker voorkomen) en af en toe tegen intuïtie indruisende scène-voor-scène-Tekon kinkurrnto (de Amerikaanse titel is Tekkonkinkreet) zal waarschijnlijk het meest herhaalbare, in hoofdzaak met de hand getekende kunstwerk blijven dat door potlodenfanaten zal worden gesavoureerd tot het volgende gedreven team van kunstenaars nog meer verlangt.
Eye-watering Japanimation might not have all the spit-shined polish afforded a Miyazaki production, though any excuse offered from the same studio that provided many eclectic animated thrills with the Animatrix compilation could only be explained by admiring their unabashed passion for detail. Nearly every frame of this marvelous, Manga-adapted feature is littered with an unprecedented level of specific illustrations that really aims to set the bar for sheer artistic commitment. It is the city itself that rules the film, and these passionate animators do not disappoint when it comes to delivering scene after scene showcasing an unfathomable detail rendered in these massive, severely inspired cityscapes.<br /><br />First time Director Michael Arias does stumble a bit at times, making the episodic material feel that way, but we do see a compelling fusion with CGI effects in many of the action scenes that make this visually stimulating feast rise to fluidly spectacular levels. Despite many pratfalls found in the script, sometimes silly voice acting (common in the genre), and some (at times) counter-intuitive pacing, scene-for-scene Tekon kinkurîto (US title is Tekkonkinkreet) will probably remain the most compulsively rewatchable, primarily hand-drawn work of art to be savored by pencil-aficionados until the next driven team of artists desires even more.