'Trust the Man' is een regisseur en scenarioschrijver (Bart Freundlich) die op zoek is naar een reden om deze oppervlakkige, slecht bedachte en uiteindelijk saaie film te rechtvaardigen. Naar verluidt moeten we de omkering van rollen in moderne huwelijken onderzoeken en de opkomst van de feministe als hoofd van het gezin. Dit gaat over thuisblijvende vaders, succesvolle werkende moeders, wisselende lichamelijke en psychische behoeften, het niet kunnen inzetten van mannen en het naderen van het einde van de vrouwen in de vruchtbaarheidszone <0xE2><0x80><0x93> en elk van de vier personages in de film probeert ons te laten denken aan hun benarde situatie, maar komt niet verder dan het onhandige script. De cast is perfect: Julianne Moore met David Duchovny, Maggie Gyllenhaal met Billy Crudup, en 'extra's' als Garry Shandling, Sarah Knowlton, Dagmara Dominczyk en Justin Bartha. De vier hoofdrollen zijn altijd een genoegen om naar te kijken, zelfs in een slechte film, maar als je ze naïeve lijnen in de mond legt, krimpen we ineen. Het einde is kippensoep zonder de helende factor. Uiteindelijk is dit een film die je alleen voor de hoofdrollen moet bekijken: misschien het geluid uitzetten... Grady Harp?
TRUST THE MAN is a director and a scriptwriter (Bart Freundlich) looking for a reason to justify this shallow, ill conceived, and ultimately boring movie. Supposedly we are to examine role reversal in modern marriages and the rise of the feminist to the head of the household. This is about stay at home dads, successful working moms, varying physical and psychological needs, failure to commit guys, and approaching the end of fertility zone women - and each of the four characters in the film try to make us care about their plights but just can't get past the clumsy script.<br /><br />The cast is as fine as could be assembled to try to make this story matter: Julianne Moore with David Duchovny, Maggie Gyllenhaal with Billy Crudup, and such 'extras' as Garry Shandling, Sarah Knowlton, Dagmara Dominczyk and Justin Bartha. The four leads are always a pleasure to watch, even in a poor film, but put naive lines in their mouths and we just cringe. The ending is chicken soup without the healing factor. In the end this is a film to watch only for the leads: maybe turn off the sound...? Grady Harp