Deze tot op de draad versleten bodem van de ton zal je zeker in spanning houden terwijl je je afvraagt: 'Komt er ooit een eind aan? Komt er ooit, ooit een eind aan?' De openingstitels zijn de meest bizarre die je ooit zult zien en ze worden afgewisseld met de meest irritante herkenningsmelodie van de film. De setting is Coney Island en de film gebruikt deze locatie voor het grootste deel van de opnamen. Er zijn veel scènes van echte kermisklanten die zich op een paar meter afstand aan de camera vergapen en sommige lijken ook te zijn ingesnoerd als figuranten, waar massascènes nodig zijn. Er zijn een paar binnenscènes die worden opgenomen in de smerigste en smerigste sets die je je kunt voorstellen. De moordscènes zijn interessant omdat het bloed er dik op ligt, in de stijl van Herschell Gordon Lewis-films, maar dan met een nog kleiner budget. Er zijn eindeloos veel dialogen, compleet met microfoons in het volle zicht, maar er zijn ook scènes die in dialoog zijn nagesynchroniseerd en die niets te maken hebben met wat er op het scherm gebeurt. Er zijn lussen van achtergrondgeluiden die eindeloos worden herhaald en je in een mum van tijd doen wensen dat je hardhorend was. Het 'acteren' is afschuwelijk, met als enige uitzondering Gloria Spivak, die in het echte leven een vermakelijk personage zou lijken. De film ziet er vaak uit alsof hij op het punt staat het porno-terrein op te gaan en dat is geen verrassing als je de eerste credits van _The Directors_ en de daarop volgende bekijkt.
This threadbare, bottom of the barrel effort will certainly hold you in suspense as you wonder to yourself '"Will it ever end? Will it ever, ever end?" The opening credits are the most bizarre you may ever see and they are inter-cut with the movies incredibly irritating theme song. The setting is Coney Island and the film uses this location for the bulk of the filming. There are many scenes of the real life carnival customers gawking at the camera from a few feet away and some also appear to have been roped in as extras where crowd scenes are needed. There are a few indoor scenes filmed in the dingiest and grimiest sets imaginable. The murder scenes are interesting as the gore is laid on thickly, in the style of Herschell Gordon Lewis movies, but using an even more minuscule budget. There are endless scenes of ad-libbed dialogue complete with microphones in plain view and also scenes using dubbed in dialogue which bear no relation to what's happening on screen. There are looped sounds of background carnival noise which are repeated endlessly and will have you wishing you were hard of hearing in no time. The 'acting' is appalling throughout with the sole exception of Gloria Spivak who would appear to be an entertaining character in real life. The film often looks as though it is about to veer off into porno territory which is no surprise when you look up the Directors former and subsequent credits.