WAARSCHUWING: Mijn opmerkingen moeten worden beschouwd als... de overpeinzingen van een trieste ouwe zak over een film die hij zich nog goed kan herinneren uit zijn jeugd! Ik ga de filmscène niet scène voor scène ontleden. Ik ga Forsyth' vroegere werk niet vergelijken met zijn beste en bekendste momenten. Ik ga niet eens een bepaald aspect van de film bespreken! Niet de setting, het verhaal, de dialoog, zelfs niet de individuele optredens! Ik ga alleen maar zeggen dat ik me herinner dat ik deze film (met mijn familie) begin jaren tachtig op tv heb gezien en dat ik zo hard heb gelachen dat het pijn deed! Ik heb geen idee of de film goed is blijven hangen of niet, want ik heb hem in meer dan twintig jaar niet gezien, maar ik zal dit erin zeggen. Begrijp me niet verkeerd, ik ben geen inwoner van Glasgow, dus ik heb niet het gevoel dat het menselijk gezicht van Glasgow (of Schotland, wat dat betreft) zo sympathiek is uitgebeeld als in deze film. Het komt me voor dat, wanneer hedendaagse filmmakers proberen een "eerlijke" weergave te geven van de inwoner van Glasgow, hij geneigd is te kiezen voor het "griezelige realisme" van de dronkelap of de junk of de vrouw die de harde man slaat! _That Sinking Feeling_ pakte het anders aan en demonstreerde de droge Schotse humor die we allemaal herkennen (nog meer dan dat, wij Schotten) en misschien is dat het wel.' Hoe dan ook, als je een kopie kunt vinden, kijk dan uit! Verwacht alleen geen coole CG-effecten of Seinfeld-achtige grappen, alleen maar goede, zuivere, stedelijke banaliteit en de komische observaties die je zou verwachten van een goede, zuivere regisseur van de arbeidersklasse die op zijn gevoel afgaat!<br />Tussen twee haakjes, ergens in 1992/3 ontmoette ik de roodharige acteur (schaamteloos, ik kan me zijn naam nu niet meer herinneren) van _That Sinking Feeling_ in het Stirling-kasteel, waar hij rondleidingen gaf en zo! Hij speelt niet alleen de hoofdrol in een van mijn favoriete producties, hij is ook een heel aardige man voor iedereen!<br />Bonus!
WARNING: My comments should be regarded as - a sad old sod's musings on a movie remembered fondly from his youth! I'm not going to dissect the movie scene by scene. I won't compare Forsyth's earlier works with his best known or "finest" moments. I'm not even going to discuss any particular aspect of the film! Not the setting, the story, the dialogue, not even the individual performances! I'm simply going to say that I remember watching this movie (with my family) on TV back in the early eighties and laughing so hard it actually hurt! I have no idea if it has aged well or not because I haven't seen it in over 20 years but I will say this in it's favour/defence, "That Sinking Feeling" gave Glasgow a voice and a character that's rarely been heard before nor since! Don't get me wrong, I'm not a Glaswegian so I have no personal axe to grind in that respect, I just feel that the human face of Glasgow (or Scotland for that matter) hasn't been depicted quite so sympathetically as in this movie. It seems to me that, when contemporary filmmakers try to present an "honest" depiction of the Glaswegian he tends to go for the "gritty realism" of the drunk or the druggie or the wife beating hard-man! That Sinking Feeling took a different tack and demonstrated the dry Scottish humour we all recognise (even more-so, we natives of Scotland) and perhaps that's why we seem to remember it so fondly. Anyway, if you can find a copy, watch it! Just don't expect any cool CG effects or Seinfeldesque banter, just good clean working class urban banality and the comedic observations you'd expect from a good clean working class director feeling his way!<br /><br />Incidentally, sometime back in 1992/3 I met the redheaded actor (shamefully I can't recall his name right now) from "That Sinking Feeling" working in Stirling castle, conducting tours and the like! Not only does he star in one of my favourite productions, he is also an all round, really nice guy!<br /><br />Bonus!