Deze episode, uit de herfst van 1959, werd uitgezonden in dezelfde tijd dat andere regelmatig terugkerende westerns in grote aantallen's avonds werden uitgezonden. Het begint als een verhaal dat gemakkelijk op Gunsmoke gespeeld had kunnen worden, maar maakt een omweg naar het fantastische. Het resultaat is een krachtig realistische weergave van een laveloze dronkaard, die gereduceerd is tot de grap van de stad, die tegen het eind zijn waardigheid en zijn eigenwaarde terugkrijgt.<br />Het is een zeldzame gelegenheid om een doorgewinterde karakterspeler als Dan Duryea een aardige vent te zien spelen, terwijl het grootste deel van zijn carrière gebaseerd was op louche, laffe, terugstekende schurken. Martin Landau speelt het soort personage waar Duryea beroemd om was, als de sadistische schutter die er plezier in heeft Denton een trap na te geven. Elke keer als ik deze aflevering zie, gaan de haartjes in mijn nek overeind staan, zo eng is hij.<br />Deze aflevering wordt niet zo vaak uitgezonden, maar het is de moeite waard om te zien, want het is zowel een goed TZ-verhaal als een mooi drama op zich.
This episode ,from the fall of 1959, was televised at the same time as other regular Westerns were appearing in large numbers nightly. It begins as a story that could easily have been played on Gunsmoke, but takes a detour into the fantastic. The result is a powerfully realistic portrayal of a down and out drunk, reduced to being the town joke, who reclaims his dignity and self worth by the end.<br /><br />It's a rare opportunity to see veteran character actor Dan Duryea play a nice guy, when most of his career was based on sleazy,cowardly, back stabbing villains. Martin Landau plays the type of character that Duryea was famous for, as the sadistic gunman who enjoys kicking Denton around. He makes the hairs on the back of my neck rise every time I see this episode, he is so creepy.<br /><br />This episode isn't shown that often, but it's well worth seeing, as both a good TZ story, and a fine drama on its own.