Het onverwachte komt om onze dagelijkse routine te veranderen. Iets doen voor een bepaald doel zonder te beseffen dat we, naar ik aanneem, door het lot naar een existentiële doodlopende weg worden geleid. Dat is het soort dingen waar sprookjes van worden gemaakt, maar ook groots drama, grote komedie en alle natuurlijke ingrediënten van wat lachend ons dagelijks bestaan wordt genoemd. Dit is tot nu toe Minghella's ontroerendste film <0xE2><0x80><0x93> en dat wil wat zeggen. Zijn obsessie met de duisternis die in de harten van zijn personages verborgen ligt, is net zo'n universeel thema als onbeantwoorde liefde. Minghella houdt van zijn personages en hoe duisterder ze zijn, hoe sterker de liefde. Ik heb niet zoveel van Jude Law gehouden sinds Mr. Ripley en Juliette Binoche een gebroken hart hebben. Briljant. Toen de film was afgelopen, bleef ik zwijgend zitten. De tranen stroomden over mijn wangen. Het was me in vele jaren niet overkomen.
The unexpected coming to alter what is already our daily routine. Doing something for one specific purpose without realizing that we are being lead by fate , I presume, to an existential cul-de-sac. This is the stuff that fairy tales are made off, also great drama, great comedy and all the natural ingredients of what is laughingly known as our daily existence. This is Minghella's most moving film to date - and that is saying something. His obsession with darkness hidden in his characters hearts is as universal a theme as unrequited love. Minghella loves his characters and the darker they are, the stronger the love. I didn't love Jude Law this much since Mr. Ripley and Juliette Binoche is heart breaking. Brilliant. I sat in silence after the film was over. Tears running down my face. It hadn't happened to me in many many years.