Andrea Bianchi (in eerste instantie dacht ik dat het een vrouwelijke regisseur was, die ene eenzame in de troep van de Giallo, maar Andrea is kennelijk een mannennaam die zich dieper heeft ingegraven) is verantwoordelijk voor een paar krankzinnige wendingen: de moordenaar ziet eruit als een kruising tussen een meesteres en een keiharde biker uit Mad Max, helemaal in zwart leer gehuld met een grote zwarte helm op zijn hoofd, en er zijn een paar momenten waarop je schrikt van de aanwezigheid van de moordenaar. Sterker nog, de moordenaar is voor het grootste deel veel slimmer dan de rest van de cast, wat een paar keer leuk is om te zien...<br />Maar het probleem met Bianchi's personage is dat hij een man is.<br />Maar het probleem met Bianchi's personage is dat hij een man is. In Bianchi's visie is er naaktheid in overvloed, wat niet slecht is voor een smerige Italiaanse horrorfilm, maar zijn werk kent geen enkele spanning. Hoewel de cinematografie is voltooid, is de feitelijke richting waarin de spanning gaat vrij zwak. Het volstaat om te zeggen dat Bianchi geen Argento is. Het is geen volledig verlies, maar het wordt ook verzwakt door het echt slechte scenario (Godzilla doet het soms beter) en een paar echt belachelijke personages, zoals de dikke vent die zijn zin probeert te krijgen bij de oudere blonde eigenares van de modestudio, die niet erg grappig zijn.<br />Het heeft wat hiphopmuziek uit de jaren zeventig en een paar memorabele stukjes (voornamelijk uit het begin, met dingen die niet zo grappig zijn). Maar deze film haalt het niet bij de ontzagwekkende potentie van de titel. De trailer van de dvd van de Blue Underground is daarentegen echt verbazingwekkend.
I give credit to Andrea Bianchi (at first I thought it was a female director, the one lone one among the pack of the Giallo, but digging deeper Andrea is apparently a male name), for trying to put a couple of crazy twists: the killer looks like a cross between a dominatrix and a hardcore biker out of Mad Max, covered in total black leather with a big black helmet, there is a moment or two that do startle with the killer's presence. Indeed, the killer is for the most part much smarter than almost all of the cast, which can be fun to watch once or twice... <br /><br />But the problem with Bianchi's direction is that past the excess nudity, which isn't a bad thing for a sleazy Italian horror flick, there's no suspense to his craft. While the cinematography is accomplished the actual direction as far as suspense goes is pretty weak. Suffice to say, Bianchi is no Argento. It's not a total loss, but it's also weakened by the really bad dubbing (Godzilla sometimes fares better), and some really ridiculous characters, like the fat guy that tries to have his way with the older blonde owner of the fashion studio, that aren't very funny.<br /><br />It's got some hip 70s music, and a few memorable bits (mostly early on, with stuff that doesn't have to do even with the killer), but really this movie doesn't live up to the awesome potential of its title. The trailer on the Blue Underground DVD, on the other hand, is really amazing.