Dit ontnuchterende verhaal over tijdreizen is populairder onder de naam _Time Chasers_. Het is een verhaal over goed versus kwaad, geruit versus roze, en kin tegen kin. Je lacht, je huilt... maar meestal huil je alleen maar.<br />Als stand-alone, zonder MST, is deze film nog steeds een van de grappigste die de Amerikaanse filmindustrie in een dampende hoop op de stoep heeft laten liggen. De enige momenten waarop je niet in schaterlachen uitbarst, zijn de momenten waarop onze bekinde held een poging doet om een grap te maken. Dan wrijf je alleen maar over je slapen en kreun je.<br />Wat de cast betreft, die is aan beide kanten goedgevuld. Onze goede jongens bestaan uit Nick Miller met zijn vooruitstekende kin, de wetenschapper met het ijshockeyhaar die ons verblijdt met zijn ijshockeyhaar, ons bang maakt met zijn vreemde gezicht en ons verleidt met zijn gedeeltelijke naaktheid. De heldin, Lisa Henson, wordt kennelijk gespeeld door een robot. Ze vertoont geen enkele emotie, dus ik kan alleen maar aannemen dat de robot in haar rol nog niet ver genoeg was om de Commodore 64 in Nicks vliegtuig te overtreffen. Onze komische vertolker is de gebroken neef van Bruce Springsteen. Hij slaapt voortdurend of morst koffie, soms multitaskt hij door beide tegelijk te doen. Jim Carrey is om op te vreten.<br />Wat de slechte jongens betreft, hier ligt de lol. Een kleine, dikke man in een roze jasje schreeuwt het uit van het pure kwaad. Hij is de onwetende handlanger van het ware meesterbrein uit de hel. Ja, J.K. Robertson is het toppunt van schurkachtigheid. Zijn vreemde accent maakt hem niet alleen moeilijk te begrijpen, maar ook moeilijk serieus te nemen. De spierbundel van de Boze Co. is de assistent-conciërge die onze held verrot slaat voordat zijn vriendin hem met een afvoerpijp redt.<br />Wat de plot betreft, die is bijna net zo verwarrend als de aanblik van Nicks kin. Nick verzint een tijdreisvliegtuig en zet zijn wetenschappelijke werk op 8 floppydisks. Vervolgens geeft hij zijn leven over.' 's werken voor de president-directeur van een miljardenbedrijf voor een onbekend bedrag aan geld. Volgens Robertson is het doorbreken van de tijdbarrière'miljoenen' waard. Bill Gates heeft nog meer verdiend door de grafische gebruikersinterface van Xerox te stelen. Wauw, volgens mij is Nick gesjochten.<br />Terug op het spoor gaat Nick naar de toekomst, een sombere toekomst waarin kinderen limoengroene maillots dragen en praten over een verbazingwekkende uitvinding die bekendstaat als de mobiele draadloze telefoon. Gek. J.K. gaat al snel met zijn nieuwe vliegtuig naar de toekomst, waar hij er op de een of andere manier in slaagt om in zijn eentje de apocalyps te veroorzaken. En jij dacht dat Y2K slecht was. In een reeks gebeurtenissen vliegen Nick en J.K. heen en weer door de tijd om iets te doen. Wat ze precies proberen te doen gaat ons voorstellingsvermogen en het budget van deze film te boven, dus we komen er nooit echt achter.<br />Uiteindelijk gebeurt er het allerergste en krijgen we 2 Nicks. God sta ons bij.<br />Afgezien van een cameo van Noah Emmerich die in een taxi rijdt en als een mongoloïde praat, is het acteerwerk ofwel niet-bestaand (Lisa) ofwel zo overdreven dat je er misselijk van wordt (Nick). Ik kan deze film niet bewust aanbevelen zonder dat de MST-crew commentaar levert. Ik werd er lyrisch van.<br />Zonder MST krijgt deze stinkerd een zeer royale 2/10, zonder MST is het mijn favoriete aflevering en haalt hij een 9/10.
This disillusioning tale of time travel is more popularly known as Time Chasers. It is a tale of good vs evil, plaid vs pink and chin vs CEO. You'll laugh, you'll cry...but mostly you'll just cry.<br /><br />As a standalone, without MST, this film is still one of the funniest things American cinema has left in a steaming pile on the sidewalk. The only moments that don't induce side-splitting laughter are the moments when our be-chinned hero makes an attempt at a joke. Then you just rub your temples and moan.<br /><br />As for the cast, it's well-rounded on both sides. Our good guys consist of butt-chinned Nick Miller, the scientist cum action star who delights us with his hockey hair, frightens us with his strange face and tempts us with his partial nudity. The heroine, Lisa Henson, is apparently played by a robot. She displays no tinge of emotion so I can only assume the automaton in her role was not yet advanced enough to out-act the Commodore 64 in Nick's plane. Our comic relief is the broken down cousin of Bruce Springsteen. He's constantly asleep or spilling coffee, sometimes multitasking by doing both at the same time. Jim Carrey eat your heart out.<br /><br />As for the bad guys, this is where the fun lies. A short fat man in a pink jacket just screams pure evil. He's the unwitting sidekick of the true mastermind from hell. Yes, J.K. Robertson is the epitome of villainy. His strange accent makes him not only hard to understand, but hard to take seriously. The muscle of Evil Co. is the assistant janitor who pounds the hell out of our hero before his girlfriend saves him with a gutter down pipe.<br /><br />As for the plot, it's almost as befuddling as the mere spectacle of Nick's chin. Nick invents a time traveling plane and puts his science busting work onto 8 floppy disks. He proceeds to hand over his life's work to the CEO of a fortune 500 company for an undisclosed amount of money. According to Robertson, breaking the time barrier is worth "millions". Bill Gates made more by stealing the graphic user interface from Xerox. Wow, I think Nick got low-balled.<br /><br />Back on track, Nick heads to the future, a bleak future where kids wear lime green tights and talk on an amazing invention known as the mobile cellular phone. Crazy. J.K. soon heads to the future with HIS new plane, where he somehow manages to single handedly cause the apocalypse. And you thought Y2K was bad. In a series of events, Nick and J.K fly back and forth through time trying to do something. Exactly what they are trying to do is beyond our imagination and beyond the budget of this film, so we never really find out.<br /><br />In the end, the most horrible thing possible happens and we end up with 2 Nicks. God help us all.<br /><br />Aside from a cameo by Noah Emmerich driving a cab and speaking like a mongoloid, the acting is either non-existent (Lisa) or overdone to the point of inducing nausea (Nick). I can't consciously recommend this film to anyone without the MST crew commenting. It gave me the trots.<br /><br />Without MST this stinker gets a VERY generous 2/10, with MST it is my single favorite episode and pulls out a 9/10.