Ik wil beginnen met te zeggen dat ik het eigenlijk g<0xC3><0xAA>nant vind om te zeggen dat ik naar die film ben geweest op de premièreavond van CT, al hoef ik niet te zeggen dat hij geen gunstige indruk op me heeft gemaakt. Ik besef dat ik er alleen maar om vroeg door naar een film te kijken met een titel als 'The Rise of Taj', die niet de naam was van een documentaire over een paleis in India, maar nu ik de helse ervaring achter de rug heb, voel ik me verplicht om zo veel mogelijk mensen te waarschuwen voor de geestelijke kwelling die jullie zullen ondergaan als jullie die waardeloze film te zien krijgen. O, en mijn condoleances als jullie al zijn overgehaald om hem te gaan zien.<br />Ik controleerde 'bedrieger'. De plot is ongeveer net zo formulair als in een film over jonge mensen die gaan studeren, en de warme gevoelens die je kunt krijgen door de betrekkelijke veiligheid van een pijnlijk voorspelbare verhaallijn zijn ongeveer de enige troost die je zult ervaren... als je er tenminste bij kunt blijven zitten (ik daag je uit). Deze film deed me ineenkrimpen vanaf het moment in de openingsscène wanneer 'Taj' filosofisch begint te worden over de hond met scrotale olifantsontsteking, tot de verplichte zwaardgevechten-prelude, wanneer de haat-mij-ik-ben-een-klootzak-tegenstander de asval van zijn voorouders in zijn gezicht krijgt. Nu kunnen die twee grappen op een bepaald moment op zichzelf grappig zijn geweest, maar net als een s... sandwich stinkt alles ertussenin nog steeds.<br />Stel je voor, even een reusachtige trap waar je naar reisbrochures van Londen moet kijken of naar dia's van een hondenshow, waarna je gedwongen bent om op de volgende trede te springen en recht op je hoofd terecht te komen. Herhaal dit proces 19 keer en je hebt de essentie van de film onder de knie; rust, gevolgd door een scherpe afname van je persoonlijke welzijn op elk moment dat kleurrijke personages hun mond opendoen om voor te dragen uit het saaiste, hoofdpijn veroorzakendste script dat ooit is gemaakt. Het script van The Rise of Taj heeft genoeg clichés en stereotypen om een hele realityserie van MTV's realityserie 'Next' te overschaduwen, en ook die waarin Xzibit zich uitleeft... gecombineerd!<br />Afgezien van het feit dat films als The Rise of Taj worden gemaakt en bekeken door idioten (waaronder ikzelf) is het een erg deprimerende situatie. Ik moedig iedereen aan om zijn eigen oordeel te vellen over deze en elke film, maar ik ben er heel sterk van overtuigd dat je om hem te zien en ervan te genieten ofwel minder dan achttien moet zijn, of iemand met de intelligentie van misschien een grassprietje.
I want to begin by saying that I actually feel embarrassed to say that I went to this movie on its opening night in CT, needless to say it did not make a favorable impression on me. I realize that I was asking for it just by watching a movie with a title like "The Rise of Taj" that wasn't the name of a documentary about a palace in India, but now that I'm through the hellish experience I feel obligated to warn as many as possible about the mental anguish you will go through if you see this craptastic movie. Oh, and my condolences if you have already been tricked into seeing it.<br /><br />I checked 'contains spoiler' in this comment but I have faith that I will NOT be spoiling anything for anyone. The plot is about as formulaic as it gets for a movie about young people going to college and the warm feelings you may get from the relative safety of a painfully predictable storyline are about the only comforting thoughts you are going to experience... IF you can sit through it (I dare you). This movie made me cringe from the moment in the opening scene when "Taj" starts waxing philosophical to the dog with scrotal elephantitis, to the obligatory sword-fighting climax, when the hate-me-I'm-a-prick antagonist gets his ancestors' cremains in the face. Now those two sight gags may have been funny at some time on their own, but like a s... sandwich everything in between still reeks. <br /><br />Imagine, for a moment a giant staircase where you must look at travel brochures of London or slides of a dog show for five minutes after which time you are forced to jump onto the next step and land squarely on your head. Repeat this process 19 times and you've got the essence of the movie down; lull, followed by a sharp decline in your personal well-being anytime any colorful characters opens their mouth to recite from the most boring, headache-inducing script ever made. VW2's script has enough clichè and stereotype reinforcing to eclipse an entire season's worth of MTV's reality show 'Next' and the one where Xzibit whores himself out... combined!<br /><br />Flaming aside, the fact that movies like 'The Rise of Taj' are made and seen by idiots (myself included) is very depressing. I encourage everyone to make their own judgments about this and every film, but I feel very strongly that seeing it and actually enjoying it would require you to be either under 18, or someone with the intelligence of perhaps a blade of grass.