Een oogverblindend blobmonster, een product van de gebruikelijke giftige afvalverbranding (zoals burgemeester José Ferrer het zo goed verwoordde, werd Pottsville door de industriële wetenschapper Martin Landau uitgekozen als 'de meest geraffineerde afvalstortplaats van het land'), met kwijlende scherpe tanden en verschrikkelijk gevoelig voor licht, valt de plaatselijke bevolking aan door zijn hagedissentong om hun keel te wikkelen en ze uit het beeld te rukken. Sheriff Bill Osco, die zich kleedt als een vrachtwagenchauffeur, zelfs als hij op het bureau is, komt te hulp, klaar om het monster te doden als hij hem niet eerst doodverveelt met zijn niet-optreden en monotone stem. Het blobmonster zou heel goed de zoon van een afgetobde Dorothy Malone kunnen zijn. Zijn vrouw Ruth Buzzi gaat met de kinderen paaseieren zoeken, houdt bijeenkomsten tegen de komst van de nieuwe massagesalon in de stad, die de komst van vuiligheid naar de gemeenschap zou moeten bevorderen, en houdt een opera in haar huis voor een bijeenkomst van de inwoners van de stad. Marianne Gordon, die de g<0xC3><0xAA>ne lijkt te ontvluchten door een bescheiden optreden als serveerster en mogelijk een liefdesobject voor Osco (waarom ze zelfs maar belangstelling zou hebben voor iemand die zo levendig is als een blok hout is een raadsel), zal de gevaarlijke vrouw zijn die uiteindelijk met Malone mee naar huis zou lopen en nooit meer in de film zou worden gezien.<br />Nu even een momentje om het over Landau te hebben. Ik denk dat we 'Het Zijn' kunnen gebruiken. als educatief hulpmiddel hoe een vooraanstaand acteur, helemaal aan het eind van zijn carrière, die in dit filmequivalent van een wc-pot met fris ruikende drollen de hoofdrol speelt, als een Phoenix uit de as kan herrijzen dankzij twee regisseurs: Woody Allen (in 'Crimes and Misdemeanors', waarschijnlijk de beste voorstelling van zijn carrière) en Tim Burton ('Ed Wood'). Ik geloof zelfs dat Ferrer, die voor het laatst in deze film te zien is en wegrijdt, helemaal dronken en bang nadat hij het kloddermonster heeft gezien, zijn rol een beetje met een tongval speelt van een voortdurend geïrriteerde burgemeester die alleen maar zijn aardappelen wil laten groeien en zijn stadje een rijke stad wil maken om een plaatsje in Washington te verdienen. Ze is de bemoeial die altijd wel iets te organiseren heeft, en ze is net zo irritant als altijd. Ik stel me voor dat degenen die nog steeds de drive-inbioscoop bevolkten toen deze film werd uitgebracht (ik denk, tijdelijk) waarschijnlijk werden opgevrolijkt toen Buzzi op het punt stond uit de film te stappen. Ik denk dat Dorothy Malone een seksicoon is dankzij haar werk met Douglas Sirk, met name haar verrukkelijke nymfomane in _Geschreven in de wind_, maar ze krijgt een vreselijk ondankbare (praktisch betekenisloze, als het script haar zoon niet tot de persoon had gemaakt die door het giftige afval is veroorzaakt) rol in deze dampende hoop.<br />'Op Jackie Kong' De regisseursbeslissingen worden genomen door een voice-over bij de opening, nadat een radio-dj ons heeft verteld over regenbuien en onweersbuien die het gebied binnentrekken, en op profetische wijze de ondergang van het stadje Pottsville, Idaho, aankondigt. Ze geeft ons ook een korte samenvatting van wat de overlevende personages met hun leven hebben gedaan nadat het incident in Pottsville voorbij is. De climax van de confrontatie tussen het hilarische monster en Osco zal wel een paar mensen aan het lachen maken. Dit brok uitwerpselen zal waarschijnlijk het beste werken voor fans van ranzige flauwekul. Ik vond de drive-inscène bij het begin heel leuk. Het is een aanvalsscène waarin het monster in zijn geleiachtige vorm uit de ventilatieopeningen van de airconditioning sijpelt en via de radio een paartje dat aan het vrijen is, probeert te doden. Het steekt ook een arm door een hulpsheriff die zijn hart vasthoudt. Maar de meeste slachtoffers worden door het ding weggetrokken. Het beste slachtoffer is waarschijnlijk het arme joch dat aan het monster probeert te ontsnappen terwijl zijn hoofd wordt verwijderd.
One eyed blob monster, a product of the usual toxic waste dumping(..as mayor José Ferrer put it so adequately, Pottsville was chosen by Industrial governmental scientist Martin Landau as "the most sophisticated dump site in the country."), with slobbery sharp teeth and terribly sensitive to light, attack the locals by wrapping it's lizard tongue around their throats, whisking them out of the camera frame. Sheriff Bill Osco, who dresses like a truck driver, even when at the town station, is to the rescue, ready to kill the monster if he doesn't bore him to death first with his non-performance and monotone voice. The blob monster could very well be the son of a haggard Dorothy Malone. Meanwhile Mayor Ferrer's wife Ruth Buzzi is having Easter egg hunts with the children, holding rallies against the new massage parlor coming to town supposedly advocating an arrival of filth to the community, and holding an opera within her home for a gathering of town folk. Marianne Gordon, who seems to escape the embarrassment in a low-key performance as a waitress and possible love-interest to Osco(..why she'd even be interested in someone as lively as a block of wood is anyone's guess), will be the woman in peril who would eventually walk Malone home and never be seen in the film again.<br /><br />Now, to take a moment to talk about Landau. I think we can use "The Being" as an educational tool on how a prominent actor, at the very bottom of his career starring in this cinematic equivalent of a toilet bowl with fresh smelly turds, can rise from the ashes like a Phoenix thanks to two directors, Woody Allen(..in probably the finest performance of his career, "Crimes and Misdemeanors")& Tim Burton("Ed Wood"). I actually think Ferrer, last seen in this film driving off, quite wasted and frightened after seeing the blob monster, plays his role a bit tongue-in-cheek as a constantly annoyed Mayor who just wants to grow his potatoes and make his little town a wealthy place to earn a spot in Washington. Buzzi, is and always will be, Buzzi..she is the busybody always organizing something, and is aggravating as ever. I imagine that those still populating drive-ins as this flick came out(..I'm guessing, temporarily)probably cheered when Buzzi was on her way out of the picture. I think Dorothy Malone is a sex icon thanks to her work with Douglas Sirk, specifically her delicious nymphomaniac in "Written in the Wind", but is handed a terribly thankless(..practically meaningless, if the script hadn't made her son the one effected by the toxic waste) role in this steaming pile.<br /><br />On Jackie Kong's directorial decisions come a narrative voice at the opening after a radio DJ tells us about rain showers and thunderstorms moving into the area, prophetically announces doom to the little town of Pottsville, Idaho. She also gives us a run-down at what the surviving characters did with their lives after the incident at Pottsville is over. The climactic showdown between the hilarious monster and Osco should earn some good laughs. This hunk of excrement will probably work the best for fans of rancid schlock. I did find the drive-in sequence near the beginning pretty fun..the movie playing equals "The Being" in quality which I find irony in. There's an attack scene where the monster, in gelatinous form, oozes from the air conditioning vents and radio to somehow kill a couple making out. It also puts an arm through a deputy holding his heart. Most victims, though, are pulled away by the thing. Best kill is probably the poor kid who tries to escape the monster getting his head removed.