Toen ik ging zitten voor _Macbeth the Comedy_ verwachtte ik eigenlijk een soort Iris Murdoch-achtige productie, vol inside-grappen over Shakespeare en Macbeth in het bijzonder. Wat had ik het mis. _Macbeth: The Comedy_ neemt het goed bedachte verhaal van Shakespeare en voegt er een royale hoeveelheid moderne Amerikaanse low-level humor aan toe. Afgezien van heel veel (heel veel) grappen over homo's en lesbiennes was er een poging om de film te verlevendigen met slapstick-komedie, waarschijnlijk om de scène wat lichter te maken. Dat werkte helemaal niet, want het was meer het soort slapstick-komedie dat niet veel meer op tv komt. Daarover werd veel gegniffeld met betrekking tot de bovengenoemde lesbische en homoseksuele personages in de film, waarvoor men moet aannemen dat er een reden voor is.
Sitting down for Macbeth the Comedy I was rather expecting a kind of Iris Murdochesque production, full of in-jokes about Shakespeare and Macbeth in particular. How wrong I was. Macbeth: The Comedy takes Shakespeare's well-crafted tale and adds a liberal sprinkling of modern low-level American humour. Apart from lots and lots and lots (many) jokes about gays and lesbians there was an attempt to lace the movie with slapstick comedy, presumably lightening the scene. This didn't work at all, being more the kind of slaphead comedy that doesn't make it much onto tv any more. I was pleasantly surprised to find no toilet humour, but the tone wasn't held much about that with much sniggering concerning the abovementioned lesbian and gay characters in the film: for which one must assume there is a reason. Somewhere.