Hoe schrijf je een aangrijpende film over de komst van een kind, met lachen, huilen en sandwiches met ham en kaas? Nou, ik stel voor om Betsy Morris' artikel over te nemen, want dat is precies wat ze heeft gedaan. _Ten Inch Hero_ mag dan een van de vreemdste titels zijn die het scherm sieren sinds _Eat, Drink, Man, Woman_, maar in het hart ervan staat een verhaal over de betekenis van liefde en individualiteit. Ik heb op het Phoenix Film Festival een voorstelling van _Tih_ kunnen bijwonen en het zou best eens kunnen worden toegevoegd aan de lijst van de mooiste avonden van mijn leven. Hoewel ik me er terdege van bewust ben dat de meerderheid van de bezoekers van deze film naar alle waarschijnlijkheid werd aangetrokken door het vooruitzicht om Jensen Ackles (de Bovennatuurlijke beroemdheid) te zien optreden in een buitensporige Mohawk, kan ik u beloven dat u dat theater zult verlaten met de verkondiging van de glorie van de Tien Inch Held aan iedereen en alles!
How do you write a poignant coming of age film that includes laughter, tears, and sub sandwiches? Well, I suggest copying off Betsy Morris's paper because she managed to do just that. Ten Inch Hero may be one of the strangest titles to grace the screen since Eat, Drink, Man, Woman but at its heart is a tale of the meaning of love and individuality. I was able to catch a viewing of TIH at the Phoenix Film Festival and it may just have been added to the list of greatest nights of my life. Though I am well aware that the majority of patrons attending this film were most likely drawn in by the prospect of witness Jensen Ackles (of Supernatural fame) in an outrageous Mohawk I can promise that you will leave that theater proclaiming the glory of Ten Inch Hero to anyone and everyone!