Zhang Ke Jia is een getalenteerde regisseur, dat lijdt geen twijfel. Hij creëert stemmingen en beelden van schoonheid en eenzaamheid, beelden die het gevoel geven dat er geleefd wordt. Helaas is hij niet de beste scenarioschrijver ter wereld. Er zijn veel thema's en interessante punten in De wereld, die gaat over een themapark in Beijing met alle grootste monumenten van de wereld en de werknemers die daar werken. De meeste werknemers zijn nog nooit buiten China geweest. Sommigen zijn vanuit het land naar Beijing geëmigreerd, en sommigen zijn Beijing misschien nog nooit uit geweest. Maar net als in zijn vorige twee films, Platform en Onbekend Genot, is er geen enkel personage dat de moeite waard is. Ik begrijp de (voornamelijk Aziatische) kunstzinnige trend van bevolkte films met oppervlakkige en verveelde personages niet. Mensen die verveeld zijn door het leven zijn gewoon, nou ja, saai. Net als Platform zijn de tientallen personages hier zo onderling verwisselbaar dat hun voornamelijk banale verhalen in mijn hoofd door elkaar lopen. Ik denk dat Zhang Ke Jia op een dag een heel goede film zal maken. De mogelijkheden zijn er.
Zhang Ke Jia is a talented director, there's no doubt. He creates moods and images of beauty and loneliness, ones that feel lived in. Unfortunately, he's not the best screenwriter in the world. There are a lot of themes and points of interest in The World, which is about a Beijing theme park that contains all the world's greatest monuments and the employees who work there. These employees mostly have never been out of China. Some of them have migrated to Beijing from the country, and some have maybe never left Beijing. But much like his previous two films, Platform and Unknown Pleasures, there isn't a single character worth knowing here. I don't understand the (mostly Asian) art-house trend of populating films with characters who are shallow and bored with life. Characters who are bored with life are just, well, boring. Much like Platform, the dozens of characters here are so interchangeable that their mostly trite stories became mixed up in my mind. Someday I think Zhang Ke Jia will make a really good film. The potential is there.