De filmlogica schrijft voor dat zowel de Amerikanen als de Duitsers en de bezette Fransen elkaar begrijpen als ze vloeiend Amerikaans spreken. Waarom is er <0xC3><0xBC>berhaupt ooit een oorlog uitgebroken met zo'n samenwerking? Misschien om tankopera's zonder budget te inspireren, zoals _The Battle of the Last Panzer_. Het is het verhaal van een ten dode opgeschreven pantserpeloton onder leiding van de duidelijk gestoorde luitenant Hunter (gespeeld door de Italiaanse acteur Stan Cooper, in werkelijkheid Stelvio Rosi). Zijn mannen weten dat de oorlog voorbij is en staan op het punt tot muiterij over te gaan, maar Hunter, die het grootste deel van de film met ontbloot bovenlijf zit te oefenen in zijn vreemde, overdreven manier van acteren, is vastbesloten zijn missie tot de laatste man te volbrengen. Ze dringen een piepklein Frans dorpje binnen en vangen de kruiperige burgemeester en zijn niet bepaald onder de indruk zijnde vrouw Jeanette, die een hekel heeft aan zwakheid en iets sexy ziet in Hunters stierlijke, macho, destructieve vastberadenheid.<br />Jeanette, gespeeld door de Duitse actrice Erna Sch<0xC3><0xB6>rer, die het grootste deel van de jaren zeventig doorbracht in louche Italiaanse gelegenheden als Strip Naakt Voor Je Moordenaar en Gedeporteerde Vrouwen van de SS-Speciale Afdeling, meldt zich vrijwillig aan als hun gids, zogenaamd om haar man te redden, maar na een tijdje gevangen te hebben gezeten in een tank vol zwetende, wellustige Duitsers zijn haar motieven heel duidelijk: ze wil haar vlees laten zien en de genegenheid van de ene soldaat tegen de andere uitspelen. Stop in het kreupelhout en parkeer!' Jawohl, mein herr.<br />In tegenstelling tot spaghettiwesterns was de Italiaanse oorlogscyclus veel korter, veel minder productief, en bracht geen stand-alone klassiekers voort, en deze al helemaal niet. Maar Battle Of The Last Panzer uit 1969 heeft het uiterlijk, het gevoel en de muzikale score van een spaghettiwestern uit hetzelfde tijdperk <0xE2><0x80><0x93> vervang de Confederates tegen de Yankees door de spelers uit de Tweede Wereldoorlog, vervang een strijdwagen door een pantsertank, en vervang de onderdelen door machinegeweren, en je hebt een Sergio Leone-film. Een ruige Leone op een derde van de lopende tijd, een vijftigste van de kosten en met een herschreven script koop je een stel apen op schrijfmachines, maar niettemin een Leone-film. En met een coole spaghettischietpartij in westernstijl aan het eind, is het de moeite waard om deze interessante, maar zeer gebrekkige Italiaans-Spaans-Spaanse productie uit te zitten. Dus verzamel de troepen en laat de Tiger opstijgen voor een nieuw uitstapje naar vijandelijk gebied, dankzij de verliezende partij: het Italiaanse oorlogsepos Battle of the Last Panzer.
War film logic dictates that both Americans, Germans and the occupied French will all understand each other while speaking fluent Americanese. With this kind of co-operation, why was there ever a war in the first place? Possibly to inspire no-budget tank operas like Battle Of The Last Panzer. It's the tale of a doomed Panzer squad led by the clearly-insane Lieutenant Hunter (played by Italian actor Stan Cooper, real name Stelvio Rosi). His men know the war is over and are on the brink of mutiny, but Hunter, who spends most of the film with his shirt off and practicing his strange full-facial style of overacting, is determined to see his mission through to the last man standing. They bulldoze their way into a tiny French village and capture the sycophantic mayor and his less-than-impressed wife Jeanette, who despises weakness and sees something sexy in Hunter's bullish macho destructive determination.<br /><br />Played by German actress Erna Schürer who spent most of the Seventies in more sleazy Italian fare such as Strip Nude For Your Killer and Deported Women of the SS Special Section, Jeanette willingly volunteers to become their tour guide, supposedly to save her husband, but after a while trapped in a tank full of sweating, leering Germans her motives are quite clear, showing off her flesh and playing the affections of one soldier against the other. At one point, Hunter peers up her skirt and says "Pull up into the underbrush and park!" Jawohl, mein herr.<br /><br />Unlike spaghetti westerns, the Italian war cycle was far shorter, much less prolific, and produced no stand-alone genre classics, least of all this one. But Battle Of The Last Panzer from 1969 has the look and feel and musical score of a spaghetti western from the same era - transpose Confederates versus Yankees on top of the WW2 players, substitute a war wagon for the Panzer tank, and gatlings for submachine guns, and you have a Sergio Leone movie. A rough as guts Leone at a third of the running time, one-fiftieth of the cost and with a script rewritten buy a team of monkeys on typewriters, but a Leone film nonetheless. And with a cool red-tinted spaghetti western style shootout at the end, it's worth sitting through this interesting yet deeply flawed Italian-Spanish poverty-row production. So gather the troops and fire up the Tiger for another excursion into enemy territory courtesy of the losing side: the Italian war epic Battle Of The Last Panzer.