Hoewel er een paar interessante personages zijn en de film een goede productiewaarde heeft, is het verhaal waardeloos. Ik ben blijven hangen bij Nick Stahls verhaallijn, die interessant was, maar uiteindelijk frustrerend. Het personage van Rory Cochrane was ook interessant, hoewel er maar ongeveer 10 minuten van de film aan is gewijd. De schrijver kon geen 90 minuten van de film maken van deze interessante personages, dus koos hij voor de opportunistische liefdesverhaallijn.<br />De muziek is eigenlijk best goed. Het acteerwerk is goed, voor zover ik dat kan beoordelen, hoewel het waardeloze verhaal de uitvoeringen overbodig maakt.<br />Het personage van Adam Goldberg is irritant, en in wezen een herhaling of een samenraapsel van zijn andere stedelijke/disco Joodse karikaturen. Het komt erop neer dat als je geïnteresseerd bent in muziek of entertainment en lage verwachtingen hebt en 90 minuten de tijd moet doden, er ergere manieren zijn om je tijd door te brengen dan door naar Sunset Strip te kijken.
Although there are a couple interesting characters and good production value, the story is lousy. I stuck around for Nick Stahl's storyline, which was interesting but ultimately frustrating. Rory Cochrane's character was interesting as well, although only about 10 minutes of the movie is devoted to it. The writer couldn't make 90 minutes of movie out of these more interesting characters, so he chose the expedient love-story route.<br /><br />The music is actually pretty good. The acting is good from what I can tell, although lousy story makes the performances a moot point. <br /><br />Adam Goldberg's character is annoying, and basically a reprise or a conglomeration of his other urban/disco Jewish caricatures. <br /><br />The bottom line is if you are interested in music or the entertainment business and have low expectations and 90 minutes to kill, then there are worse ways to spend your time than by watching Sunset Strip.