Dit kwam eigenlijk als een reactie op carmenjonze-1. Ik vraag me echt af hoe iemand door deze film teleurgesteld kan worden. Toegegeven, het is een ijdele hoop in de Big Chill-tijd, maar het heeft een fantastische cast in topvorm, echte houdingen, compacte personages en heel wat memorabele scènes, ook al doet het JL Curtis geen recht. Ja, het is meer verbaal dan visueel, maar dat is niet per se een slecht punt, als je bedenkt dat het leidt tot opmerkingen als 'gewonde dierenconventie' of Eliots reden om niet uit te gaan. Al met al vind ik het heel onderhoudend; een juweeltje van een verhaal over gewone mensen in gewone situaties. En ja, nogmaals, het is niet Bergman. Als je genoeg hebt van films die je belangstelling afdwingen voor een personage dat eens in de miljoen is, in een situatie die eens in de biljoen voorkomt, dan zou je dit zeker kunnen proberen.
Actually this came as a reaction to carmenjonze-1. I really wonder how someone can be disappointed by this film. Granted, it's in the Big Chill vain, but it features a fabulous cast in top-notch form, real attitudes, compact characters, and quite a few memorable scenes, even if it doesn't do justice to JL Curtis. Yes, it's more verbal than visual, but that's not necessarily a bad point, considering it leads to comments like "wounded animal convention" or Eliot's rationale for not going' out. All in all, I find it quite entertaining; a gem of a story about everyday people in everyday situations. And yes, again,it's not Bergman. But if you're sick of films that blackmail your interest in a once-in-a-million character in a once-in-a-trillion-situation, then you could definitely give this one a try.