Heb je ooit de uitdrukking 'zo stom dat het briljant is' gehoord? Nou, je zult hier een heleboel stommiteiten zien. Zoveel zelfs dat je zult gaan begrijpen waar de uitdrukking 'zo slecht dat het geweldig is' vandaan komt. Vergeet Mortal Kombat maar, of zelfs Resident Evil: Apocalypse. Dit is de film waar videospelletjes hun reputatie aan ontlenen. Elke fout die je maar kunt bedenken, en zelfs een paar die je niet kunt bedenken, wordt hier gemaakt. Er sterven hier zo veel carrières als acteurs, dat de film Carrière holocaust had moeten heten. Je kunt er donder op zeggen dat veel leden van de ondersteunende staf dit feit over het hoofd zien bij het bespreken van hun cv. Zo'n beetje het enige lid van de cast dat van deze gruwel bekomen lijkt te zijn, is Tchéky Karyo, en ik weet zeker dat zelfs hij deze liever zou vergeten. Tussen twee haakjes, sinds wanneer cast je een acteur met een Frans accent dat zo dik is als erwtensoep om een personage te spelen dat in de eerste videospellen bekendstond om zijn Schotse accent dat zo breed was dat het de reputatie van de games als een verzameling stereotypen versterkte. Tussen twee haakjes, Angel werd verondersteld het Franse accent te zijn.<br />Maar dit is allemaal pure afdwaling. Het was een film die het hart van het collectief vormde, en de filmploeg deed wat ze konden, maar de richting was zo zwak dat de film er uiteindelijk uitzag alsof hij bedoeld was om de cutscenes van een videogame te vormen. Er wordt geen verklaring gegeven voor de technologie die wordt getoond. Er wordt geen verwijzing gegeven naar de tijd waarin de film zich afspeelt. Veel verwijzingen plaatsen de film in de tijd vlak na de oorlogsverklaring aan de Kilrathi's. Maar het scenario dat wordt getoond toont de Kilrathi's die de Aarde naderen, wat een van de beschikbare scenario's was in het derde videospel, dat op zijn beurt tientallen jaren in de oorlog wordt geplaatst. Om nog maar te zwijgen van de stealth-technologie, die een paar jaar later in de oorlog wordt geïntroduceerd, en toch zien de belangrijkste vechters van de Terraanse confederatie eruit als verworpen ontwerpen voor vliegtuigen uit de Tweede Wereldoorlog met douchekoppen aan de voorkant geplakt.<br />Het ontwerp voor de ruimteschepen geeft me de indruk dat de leden van de bemanning op zijn minst voor de helft gelijk hebben als ze zeggen dat het probleem met deze film het budget is. In een tijd dat sciencefictiontheater meer dan honderd miljoen per film kostte, werd er voor deze productie een minieme dertig miljoen uitgegeven. Dat is te zien. Foto's van de voornaamste vijand in een andere vorm dan ruimtevaartuigen zijn zeldzaam, en als we eindelijk de Kilrathi's te zien krijgen, zien ze er eerder uit als grote drollen dan als humanoïde katten. In een gedenkwaardige reeks zien we een verongelukt ruimtejacht met de piloot er nog in, van de startbaan geduwd door een futuristische bulldozer die het asfalt lijkt vast te houden met behulp van de traditionele wielconstructie. Let wel, bij nul zwaartekracht. Natuurlijk zou de startbaan zwaartekrachtputten kunnen hebben, of de bulldozer zou magnetische aandrijfwielen kunnen hebben, maar dat is iets wat de regisseur of de scenarist aan het publiek moet uitleggen. Er wordt heel weinig uitleg gegeven over wat dan ook, zelfs niet over waarom de Pelgrims zo goed op de hoogte zijn van de ruimte. Er is in feite heel veel te vertellen en heel weinig te zien.<br />Over de Pelgrims gesproken, aan deze film wordt een subplot toegevoegd waarin staat dat de oorspronkelijke Menselijke ontdekkingsreizigers in de ruimte een groep waren die de Pelgrims werd genoemd, en die begonnen hun Menselijke eigenschappen af te zweren. Er schijnt een oorlog te zijn uitgebroken tussen de Pelgrims en de rest van de Mensheid, waarbij de huidige Terraanse Confederatie werd belaagd door een ernstig vooroordeel tegen de Pelgrims. Dit is allemaal goed en wel, maar het voegt niets toe aan het eigenlijke verhaal en vertroebelt alleen maar het beeld van waar de Mensen om vechten. Het enige dat het werkelijk doet is onze centrale held een Luke Skywalker-achtige kwaliteit geven, en dan ook nog geen erg overtuigende. Het idiote spel dat de Terraanse piloten spelen en waarvan de dode piloten in feite nooit hebben bestaan, staat lijnrecht tegenover alle conventies die in de oorspronkelijke videogames zijn verwerkt. En het is ook niet zo dat de bemanning het excuus heeft dat ze de games niet hebben gespeeld, want de regisseur is dezelfde man die toezicht heeft gehouden op hun schepping. Dit alles blijkt een heel domme poging te zijn om een creatieve plot te ontwikkelen die, net als het Pilgrim-element, geen enkele invloed heeft op het verhaal.<br />In tegenstelling tot de meeste rotfilms waar ik de laatste tijd iets over heb gezegd, gaf ik Wing Commander een 10. Kijken naar de cast, of ze nu respectabel zijn of niet, die zich een weg probeert te banen door een dialogen als laarzen, is puur komediegoud. Het besef dat de directeur van ons verwacht dat we bang zijn voor die gigantische drollenmonsters die hij de Kilrathi noemt, is zelfs nog grappiger. Daarom is de Wing Commander niet alleen zo slecht, hij is ook goed. Hij is zo stom dat hij briljant is.
Have you ever heard the expression "so stupid it is brilliant"? Well, you will see plenty of stupidity on offer here. So much of it, in fact, that you will begin to understand where the expression "so bad that it is awesome" comes from. Forget about Mortal Kombat, or even Resident Evil: Apocalypse. This is the film that video game adaptations get their reputation from. Every error of film-making you can think of, and even some you can't, is committed here. So many acting careers die here that the film should have been called Career Holocaust. You can bet that many members of the support cast neglect to mention this effort when discussing their CVs. About the only cast member who seems to have recovered from being in this abomination is Tchéky Karyo, and I am sure even he would rather forget this one. Incidentally, since when do you cast an actor with a French accent as thick as pea soup to play a character who was known in the early video games for having a Scottish accent so broad that it cemented the games reputation as a collection of stereotypes. Incidentally, Angel was supposed to be the French accent.<br /><br />But this is all pure digression. The cast's collective heart was in it, and the crew did the best job they could, but the direction is so weak that the film winds up looking like it was intended to form the cutscenes of a video game. No explanation for the technology on show is offered. No reference to the time in which the film takes place is offered. Many references place the film in the time just after the declaration of war against the Kilrathi. But the scenario being depicted shows the Kilrathi imminently approaching Earth, which was one of the available scenarios in the third video game, which in turn is set decades into the war. Not to mention the stealth technology, which is introduced some years into the war, and yet the most prominent fighters of the Terran confederation look like rejected designs for World War II aircraft with shower nozzles stuck to their fronts.<br /><br />The spacecraft design leads me to believe that members of the crew might be at least half right when they say that the problem with this film is the budget. In a time when science-fiction theatre was costing upwards of a hundred million per film, a miniscule thirty million was spent on this production. It shows. Shots of the main enemy in anything other than spacecraft form are rare, and when we do finally get to see the Kilrathi, they look more like big turds than humanoid cats. In one memorable sequence, we get to see a wrecked space fighter, with its pilot still within, pushed off the runway by a futuristic bulldozer that seems to grip the tarmac using the traditional wheel arrangement. In zero gravity, mind you. Of course, the runway could have gravity wells, or the bulldozer could have magnetically-charged wheels, but this is something the director or the screenwriter is supposed to explain to the audience. Very little explanation of anything, even why the Pilgrims are so space-savvy, is offered. There is basically a whole lot of tell and very little show.<br /><br />Speaking of the Pilgrims, a subplot is added to this film that states the original Human explorers of space were a group dubbed the Pilgrims, who began to renounce their Human qualities. Apparently, a war started between the Pilgrims and the rest of Humanity, with the present Terran Confederation beset by a severe prejudice against Pilgrims. This is all well and fine, but it adds nothing to the actual plot, and only muddies the waters as to what the Humans are fighting about. All it really serves to do is give our central hero a Luke Skywalker sort of quality, and not a very convincing one at that. The idiotic game the Terran pilots play that dead pilots basically never existed flies right in the face of every convention set in the original video games. And it isn't like the crew have the excuse of not having played the games, because the director is the same guy who oversaw their creation. All this turns out to be is a very stupid attempt at a creative plot arc that, like the Pilgrim element, has no bearing upon the story whatsoever.<br /><br />Unlike most of the rotten films I have commented about lately, I gave Wing Commander a one out of ten. Watching the cast, respectable otherwise or no, trying to chew their way through boot-like dialogue is pure comedy gold. Realising that the director expects us to feel scared of these gigantic turd monsters he calls the Kilrathi is even funnier. Therefore, Wing Commander is not just so bad it is good. It is so stupid it is utterly brilliant.