'Shanghai Triad' is de laatste van de grote samenwerking tussen regisseur Zhang Yimou en actrice Gong Li. Ze zullen pas in 2006 samenwerken in 'De vloek van de gouden bloem', en die periode van het drama is te verwaarlozen. Men denkt dat deze film de laatste en minste van de samenwerking tussen de twee is (een punt dat door de Amerikaanse criticus Roger Ebert wordt aangevoerd). Maar als je deze film bekijkt nadat je het uitstekende To Live van de regisseur hebt gezien, lijkt 'Shanghai Triad' niet minder goed dan een andere film. In feite is deze film technisch en verhalend zelfs nog ambitieuzer omdat zijn vroegere tegenhanger <0xE2><0x80><0x93> en dat kan je net zo goed van Zhang Yimou zeggen <0xE2><0x80><0x93> experimenteert met het gangstergenre. Alleen dat het gangstergenre op het Chinese vasteland nog niet bestaat en dat de regisseur het genre tot leven moet brengen door westerse modellen te raadplegen. Vandaar dat de film zich afspeelt in Sjanghai in de jaren dertig, de meest westerse (en van misdaad vergeven) Chinese stad.<br />'Sjanghai Triad' heeft veel nuances die aan de niet-Chinezen ontgaan. Voor sommigen is deze film niet meer dan een van de vele gangsterfilms in de Chinese stijl. Maar de Chinese titel van de film zinspeelt op het hoofdthema: de verloedering van de naïevelingen door (Triad) geweld en bloedvergieten. De Chinese titel zinspeelt op een typisch Chinees slaapliedje dat door kinderen wordt gezongen en dat zichzelf verpersoonlijkt in kleine Jiao, het jonge meisje op het eiland. In zekere zin is ze ook de jonge Jinbao, die vele jaren teruggaat. De jonge plattelandsjongen Shuisheng is op dezelfde manier besmet. Hij kan niet tegen het hoofd van de triade vechten, hoeveel hij ook weet over zijn verdorvenheid. Aan het eind van de film wordt gesuggereerd dat Shuisheng waarschijnlijk een van de mannen van het hoofd zal worden, waarschijnlijk als hij een tijd opbiedt om de dood van de Gong Li-figuur te wreken.<br />Technisch gezien is deze film verbluffend. De nachtclubscènes in Sjanghai worden schitterend verbeeld en laten zien dat de Chinese technici meer dan opgewassen zijn tegen hun tegenhangers in Hollywood. Deze film won terecht een Technical Award in Cannes, en de filmmaakster L.D. Yue werd genomineerd voor een Oscar. Niettemin is het de regie van Zhang Yimou die deze film echt uniek maakt. Hij is in staat ons het perspectief van de jonge Shuisheng te laten zien en ons zijn angsten te laten delen te midden van alle nieuwigheid van een bezoek aan een grote stad en vervolgens zelf getuige te zijn van talloze moorden. De regie is vloeiend en naadloos, maar trekt niet de aandacht. Het is werkelijk een fantastische technische prestatie.<br />De schitterende Gong Li is altijd een lust voor het oog, en hier is haar overgang van een verwende cabaretzangeres naar een sympathiek personage volkomen geloofwaardig. Zhao Baotian is uitstekend als triadebaas. De andere personages houden zich allemaal goed, inclusief de jongen die Sjoeisheng speelt, die wordt gevraagd zijn emoties te bagatelliseren om een houten boerenkinkel te kunnen uitbeelden.<br />Dankzij Roger Ebert wordt deze film beschouwd als een van de mindere films van Zhang Yimou, maar dat zou eigenlijk niet zo moeten zijn. Misschien is er iets in de vertaling verloren gegaan, maar als je echt in de oorspronkelijke taal kijkt en elke nuance en elke regel van de dialoog begrijpt, zal 'Sjanghai Triad' blijken wat het is: een meesterwerk. Een zeer ondergewaardeerde film. Hoogste aanbeveling.
"Shanghai Triad" is the last of the great collaborations between director Zhang Yimou and actress Gong Li. They will not work together until 2006's "Curse of the Golden Flower", and that period drama is a negligible work. A school of thought has it that this film is the last and the least of the collaborations between the two (a point made by American critic Roger Ebert). However, watching this movie after catching the director's excellent "To Live" again, "Shanghai Triad" does not strike one as a lesser movie. In fact, technically and narratively, this film is even more ambitious that its earlier counterpart and could be said to be something like Zhang Yimou experimenting on the gangster genre. Only that the gangster genre does not yet exist in mainland Chinese cinema and the director has to breathe life to the genre by consulting Western models. Hence it is set in Shanghai in the 1930s, the most Western (and crime-ridden) of Chinese cities.<br /><br />"Shanghai Triad" has a lot of nuances which would be lost on non-native speakers. For some, this film is merely one of many mobster movies, a la Chinese style. But the Chinese title of the film hints on its primary theme: the corruption of the naive through (Triad) violence and bloodshed. The Chinese title alludes to a typical Chinese lullaby/rhyming song sung by children and which personifies itself in little Jiao, the young girl in the island. In a way, she is also young Jinbao, going back many years. The young country lad Shuisheng is similarly tainted. He cannot fight against the Chief of the Triad no matter how much he knows about his rottenness. At the film's end it is hinted that Shuisheng will probably end up as one of the Chief's men, probably as he bids a time to avenge the death of the Gong Li character.<br /><br />Technically, this film is astounding. The Shanghai nightclub scenes are splendidly realized and show that the Chinese technicians are more than a match for their Hollywood counterparts. This film rightly won a Technical Award at Cannes, and the cinematographer Lü Yue was nominated for an Oscar. Nonetheless, it is Zhang Yimou's helming which makes this film truly unique. He is able to show us the perspective from young boy Shuisheng, and make us share his fears amidst all the novelty of coming to a large city and then witnessing countless murders himself. The directing is fluid and seamless yet does not draw attention to itself. It is truly a marvelous technical achievement.<br /><br />The resplendent Gong Li is always watchable, and here her movement from a pampered cabaret singer to a sympathetic character entirely believable. Zhao Baotian is excellent as a Triad Boss. The other characters all hold themselves up well, including the boy playing Shuisheng, who is asked to downplay his emotions so as to depict a wooden "country bumpkin".<br /><br />Thanks to Roger Ebert this film has been thought to be one of Zhang Yimou's lesser films but it really shouldn't be so. Maybe something is lost in the translation, but if you really watch it in its original language understanding every nuance and every line of the dialog, "Shanghai Triad" will reveal itself as what it is: a masterpiece. A very underrated film. Highest recommendation.