Als je van zwart-witfilms houdt, zul je het heerlijk vinden om de gerestaureerde versie van deze film op dvd te zien. Cinematografie Richard Leacock en regisseur Flaherty hebben een team gevormd om de Ansel Adams van de filmwereld te worden. Dit is een van de meest filmische films <0xE2><0x80><0x93> de kracht en de magie van de beelden liggen in de poëzie van de beelden besloten. De partituur van Virgil Thomson verdiende in 1949 de Pulitzerprijs voor muziek; hij krijgt hier een eersteklas uitvoering van het Philadelphia Orchestra onder Eugene Ormandy.<br />Sommige mensen hebben iets over het zwakke verhaal gezegd, maar ik vond het wel leuk <0xE2><0x80><0x93> het zou kunnen worden aangekondigd als 'Huckleberry Finn meets Standard Oil'. Het verhaal wordt verteld door de ogen van een jonge Cajun die met zijn grootvader en moeder in een eenvoudige hut in het moerasland van Louisiana woont. Op de eerste foto's zien we de jongen de bayou verkennen in zijn kano met zijn huisdier, een wasbeer. Hij heeft een elementaire band met zijn natuurlijke omgeving die me jaloers maakt. De grootvader van de jongen tekent een contract met Humble Oil om een wilde kat in de bayou vlak bij zijn hut te laten boren. We delen de verwondering van de jongen als hij ziet hoe de boortoren in positie wordt gebracht en zijn opwinding als hij op het booreiland wordt uitgenodigd om het boren van dichtbij te volgen. 1.<br />Vanuit het oogpunt van een milieubewuster tijdperk, zo'n zestig jaar later, lijkt de welwillende weergave van de olie-industrie een beetje vreemd, maar dat een jonge jongen gefascineerd is door het proces lijkt in elk tijdperk echt. Ik vond de details van het boren zelfs fascinerend, vooral de manier waarop die scènes werden gefilmd als een ballet, waarbij de sjouwers op het ritme van hun werk bewogen, begeleid door het gerammel van pijpen en het geronk van motoren.<br />2. Ik had een probleem met het feit dat de grootvader en moeder zo blij waren dat ze een paar geschenken konden kopen van de winst van de olievondsten op hun land. Het bedrijf aan wie ze hun land hadden verkocht, verdiende veel geld, maar het lijkt erop dat de familie een paar honderd dollar heeft gekregen. Gezien het feit dat deze film in opdracht van Standard Oil is gemaakt, weet ik zeker dat het niet de bedoeling was om het bedrijf zo inhalig te laten lijken, maar misschien is dat een van de dingen die in de afgelopen zestig jaar niet zijn veranderd.<br />Joseph Boudreaux als de jonge jongen is vertederend en Lionel Le Blanc als de chagrijnige grootvader is geloofwaardig. Alle acteurs komen uit de buurt <0xE2><0x80><0x93> dat versterkt de authenticiteit, maar het levert ook een probleem op: ze zijn niet erg bedreven in het brengen van hun tekst. Maar er is een minimale dialoog, en wat er is, is nauwelijks nodig, want de muziek en de beelden voeren je mee.<br />De dvd bevat een aantal interessante extra's, waaronder een aantal brieven van Richard Leacock (poststempel uit Abbeville, Louisiana) aan zijn vrouw tijdens de lange opnamen. In een van de brieven schrijft hij dat ze de twaalfjarige Boudreaux in een café in Cameron, Louisiana, tegen het lijf liepen. Hij had een Acadia-accent, was met zijn vader in de val gelopen, kon met een Cajun-pirogue omgaan en had een aanstekelijke glimlach. Ze dachten dat hij geknipt was voor de rol, maar omdat hij buiten het huwelijk en onder de leeftijd was geboren, waren er volgens de wet in Louisiana ernstige problemen die moesten worden opgelost voordat hij kon worden aangenomen. De brieven van Leacock zijn heel openhartig. In een ervan merkt hij op dat er geruchten gingen over het bezoek van de directeur van de pr-afdeling van Standard Oil en dat Flaherty hem niet mocht, omdat hij hem 'de ouwe rotzak' noemde.<br />Dit is een fantastische film in de letterlijke zin van het woord.
If you appreciate black and white cinematography, then you will delight in seeing the restored version of this movie on DVD. Cinematographer Richard Leacock and director Flaherty have teamed up to be the Ansel Adams of the film world. This is one of the most cinematic of films - its power and magic lie in the poetry of the images. The score by Virgil Thomson deserved its Pulitzer Prize for music in 1949; it receives a first class performance here by the Philadelphia Orchestra under Eugene Ormandy. <br /><br />Some have commented on the weak story, but I rather enjoyed it - it could be billed as "Huckleberry Finn meets Standard Oil." The story is told through the eyes of a young Cajun who lives with his grandfather and mother in a simple cabin in the Louisiana marshland. In the opening shots we see the boy exploring the bayous in his canoe with his pet raccoon. He has an elemental bond with his natural environment that made me jealous. The boy's grandfather signs a lease allowing Humble Oil to drill a wildcat well on the bayou near his cabin. We share the boy's wonder at seeing the oil derrick being floated into position and his excitement in being invited onto the rig to follow the drilling up close.<br /><br />From the viewpoint of a more environmentally conscious time some sixty years later, the benevolent portrayal of the oil industry seems a bit quaint, but that a young boy should be fascinated by the process seems genuine, in any era. In fact I found the details on the drilling captivating, particularly the way those scenes were filmed as a ballet with the roustabouts moving to the rhythms of their work accompanied by the clanking of pipes and chugging of engines. <br /><br />I had a problem with how delighted the grandfather and mother were at being able just to buy a few gifts from the profits of oil having been struck on their land. While the company to whom they had leased their land was making mucho bucks, it looks like the family got a few hundred dollars. Given the fact that this movie was commissioned by Standard Oil, I am sure that it was not the intent to make the company appear so greedy, but maybe that's one thing that hasn't changed in sixty years.<br /><br />Joseph Boudreaux as the young boy is endearing and Lionel Le Blanc is believable as the crusty grandfather. All the actors appear to be locals - this adds authenticity, but also presents a problem in that they are not greatly skilled when it comes to delivering their lines. But there is minimal dialog and what there is is hardly necessary as the music and images carry you along.<br /><br />The DVD has several interesting extras, one of them being a reading of some letters from Richard Leacock (postmarked from Abbeville, Louisiana) to his wife during the long filming. In one letter he says that they ran across the twelve-year-old Boudreaux in a café in Cameron, Louisiana. He had an Acadian accent, had trapped with his father, could handle a Cajun pirogue, and had an infectious smile. They figured he was perfect for the part but, since he was born out of wedlock and under-aged, there were significant difficulties under Louisiana law to be worked out before he could be signed on. Leacock's letters are quite frank. In one he notes that there was buzz about the visit from the director of all Standard Oil public relations and that Flaherty did not like him, referring to him as "the old bastard." <br /><br />This is a wonderful film in the literal sense of the word wonderful.