Ik heb dit gezien tijdens mijn cursus buitenlandse films. Het speelt zich af in een geïsoleerde gemeenschap van Schotse bijbelfanaten. In Breaking the Waves speelt een jonge, aanhankelijke vrouw die waarschijnlijk met een heleboel mannen naar bed gaat als haar man wil herstellen van een afschuwelijk ongeluk. Uiteindelijk wordt ze verkracht en sterft ze, en de man herstelt volledig.<br />Voordat ik verderga, is het belangrijk om te begrijpen in welke beweging deze film deel uitmaakte. Dit was een van de zogenaamde 'Dogme 95'-films. Een groep regisseurs kwam bij elkaar en vormde een soort cultgroep waarin alle films die werden geproduceerd zich aan strikte regels moesten houden, zoals geen statieven, geen onnatuurlijke belichting, alleen op locatie opnemen, enzovoort. In artistiek opzicht was _Breaking the Waves_ een goede, emotioneel uitdagende film. Maar ik, die een beetje op Spock lijk, hou niet van emotioneel uitdagende films. Al die ontberingen en geestelijke pijn maken me verdrietig. (Op een nare manier. Ik begrijp niet waarom mensen ooit droevige films zien, als verdriet... misnoegen en geluk... misnoegen)<br />Dus... já. Ik hou niet van emoties.
I watched this in my Foreign Films class. Taking place in an isolated community of Scottish Bible Thumpers, Breaking the Waves stars a young, clingy woman who must have sex with lots of men if her husband is to recover from a horrible accident. In the end, she gets raped and dies, and the husband makes a full recovery. <br /><br />Before going on, it is important to understand the movement this film was part of. This was one of the so called "Dogme 95" films. A group of directors got together and set up a cult like group where all films produced had to follow a strict set of rules, such as no tripods, no unnatural lighting, on location shooting only, etc. <br /><br />In an artistic sense, Breaking the Waves was a good, emotionally challenging film. However, I, being somewhat Spock-ish, do not like emotionally challenging films. All the hardship and mental pain makes me sad. (In a bad way. I don't understand why people ever see sad movies, if sadness=displeasure and happiness=pleasure)<br /><br />So...ya. I don't like emotions.