Een tv-bekend gezicht van de productieploeg van de Simpsons-serie, James L. Brooks, regisseert een vijf jaar oud script en haalt een pretentieuze cast van acteurs naar voren. Het oorspronkelijke script is in 1992 geschreven door Mark Andrus en is in vijf jaar tijd op een andere manier ontwikkeld door de regisseur James L. Brooks. De tijd die in die periode is verstreken, heeft de efficiëntie van de montage zeker ondermijnd. Daarom hadden we geen goed verband moeten verwachten tussen de verhaallijn en de plot. Gelukkig heeft James L. Brooks niet eens een plot in beeld gebracht. Dus krijgen we een eenvoudige zitcom die alleen verband houdt met de acteursbijdrage in deze komedie/gezinsfilm. Als een film nergens naartoe gaat, is komedie de gemakkelijkste remedie om hem een weg te laten vinden. Stel je een horrorfilm voor, je kijkt ernaar, maar je voelt geen angst; om ergens voor bestemd te zijn, kan een horror worden genezen met een soort komedie, op die manier kan hij alleen maar interessant worden. Aan de andere kant is komedie de moeilijkste remedie om een punt-verloren film een weg te laten vinden; want je moet op z'n minst Oscarwaardige prestaties leveren om het de moeite waard te maken om ernaar te kijken. As Good As It Gets is met zijn technische aspecten de slechtste film van 1997.<br />De montage is het ergst, het scenario is een puinhoop, geen camera-onderwerpen, geen succesvolle geluidsmontage of -mixing (niemand heeft enig idee hoe een puppy door een afvalkoker kan murmelen en in een flat kan worden gehoord), de kunstvoorwerpen leveren geen enkele prestatie (daarom is het een zitcom). Tegelijkertijd is As Good As It Gets op zijn best bij 4 geweldige voorstellingen: Helen Hunt en Jack Nicholson op de hoofdrol, Greg Kinnear en Cuba Gooding jr. op de bijrollen. Als een Hollywoodfilm alleen maar afhangt van zijn cast, waarom zou je dan naar Hollywood kijken? <br />As Good As It Gets had absoluut zijn 2 Oscars verdiend met acteurs en in totaal 3 nominaties met acteurs. De andere 4 nominaties zijn een mooie vette kluif!<br /><0x3E> Vergissingen en nauwgezetheid zijn heel goed geënsceneerd door Nicholson, die een eigenzinnig personage speelt dat uiteindelijk de aandacht van de kijkers trekt en ons doet denken aan Bart Simpson op de leeftijd van 60; vooral met zijn manier van lopen, als een krab op straat. Helen Hunt speelt en bemoedigt een moeder van een ziek kind aan de ene kant om haar lotsbestemming te vervullen, aan de andere kant om Jack Nicholson de dreiging van haar emotionele argument te geven. is een zelfverzekerd individu en de enige persoon in de film die een imitatie van Nicholson kan weggeven. Bovendien is Greg Kinnear het troetelkindje van de film, die de mishandelde en beroofde homoseksuele kunstenaar speelt. Omdat alle acteurs een totaal andere kijk op het leven hebben, werkt het niet-opgenomen script als een magneet op onze groeiende nieuwsgierigheid als ze ooit samen als een egel oprollen.<br />Door _As Good As It Gets_ wilde ik _Seinfeld_ zien. Op basis van hetzelfde idee, om met elkaar mee te spelen, is _Seinfeld_ veel beter dan deze analoog. Er is absoluut geen technisch detail dat _As Good As It Gets_ een film de moeite waard maakt. Het is alleen aardig omdat het zo opmerkelijk goed acteert.
A telly-familiar face from the production crew of the Simpsons series, James L. Brooks, directs a 5-year old screenplay and rakes up a pretentious cast of actors. The original script has been written by Mark Andrus in 1992, and has been developed differently from its origin in 5 years time by the director James L. Brooks. The length of the time passed in between this period has surely deprived the efficiency of its editing. Hence, we shouldn't have expected a good relation between the storyline and the plot. Thankfully, James L. Brooks hasn't even put a plot on view. So we get a simple sit-com entirely tied to the actors' contribution in this comedy/family movie. <br /><br />When a movie goes nowhere via its point, comedy is the easiest cure to make it find a way. Consider a horror movie, you watch it but you don't feel any fear; in order to be meant for something, a horror can be cured with some comedy, that way can it only become interesting. On the other hand, comedy is the hardest cure to make a point-lost movie find a way; 'cause you gotta have Oscar worthy performances at least to make it worth to watch. As Good As It Gets is the worst movie of 1997 with its technical features:<br /><br />Editing is the worst, screenplay is a mess, no camera aspects, no successful sound editing or mixing(no one has no idea how can a puppy murmur through a garbage chute and can be heard inside an apartment unit), art decoration has zero achievement(that's why it's a sit-com) ; at the same time As Good As It Gets is at its best for 4 great performances: Helen Hunt and Jack Nicholson at the leading, Greg Kinnear and Cuba Gooding Jr. at the supporting. If a Hollywood movie is just leaning upon its cast, why watching Hollywood then? <br /><br />As Good As It Gets absolutely deserved its 2 actor-based Oscars and in total 3 actor-based nominations. The other 4 nominations are a fine cods-wallop! <br /><br />Priggery and meticulousness are very well staged by Nicholson, playing a quirky character at the culminating point of capturing viewers' attention, reminding us of Bart Simpson at age 60; especially with his style of walking crab-wise on the street. Helen Hunt plays and heartens a mother of a sick child within bearing of her vicissitude of fortune at one side, bearing Jack Nicholson as the menace of her emotional argument at the opposite side. Cuba Gooding Jr. is a self-assertive individual and the only person in the movie who can deliver a replication to Nicholson. Additionally, Greg Kinnear is the gingerbread of the movie playing the beaten and robbed gay artist. Because each one of the actors has a complete different view of life, the non-plotted script magnetizes us growing our curiosity on if they ever roll up like a hedgehog together. <br /><br />As Good As It Gets made me want to watch Seinfeld. Based upon same idea, to play along with each other, Seinfeld is much much more better than this one of its analogous. There is absolutely no technical feature to make As Good As It Gets a worth-watching movie. It is likable only for its remarkable acting.