Ooit was ik zo naïef om te geloven dat een film alleen al door zijn eigen dubieuze verdienste HET WOORD kon zijn. Jaren van mensen 'Zeven mummies' of 'Het Huis van de Dood' horen beschrijven als HET WOORD, hebben me uiteindelijk van gedachten doen veranderen... dit zijn bijzonder slechte films, maar ze zijn ondanks/door dit wel leuk genoeg, en kunnen dus onmogelijk HET WOORD zijn. 'Nee,' redeneerde ik, 'een film kan alleen echt HET WOORD worden door zijn publiek teleur te stellen. De vele sub-subpargiallo-pogingen moeten werkelijk HET WOORD zijn om een glimp van smakelijk materiaal te bieden, ons in de val te lokken met wat een gespannen opbouw lijkt, en ons ten slotte wreed van elke beloning te beroven.' Deze filosofie heeft me door vele avonden van verschrikkelijke films kijken heen geholpen.<br />Toen... zag ik 'ZE'. Ik had er niet op gerekend, in tegenstelling tot mijn kijkcijfers van 'Kill, Baby, Kill' of 'Stille nacht, bloederige nacht'. Als ik er niet zo van had genoten, zou ik er niets van hebben gedacht. Ik kreeg de film als onderdeel van een 50-filmpakket (uit Mill Creek) en zette hem alleen op om de tijd te doden.<br />En toch gebeurde er iets.<br />Afgezien van de plot en de effecten was er niets lachwekkends aan deze film. De acteerprestaties waren verre van de slechtste die ik ooit heb gezien, en de locaties waren geloofwaardig, zij het een beetje goedkoop. Niets wekte onmiddellijk mijn belangstelling op (afgezien van een vermelding van 'bizarre wezens' in de bijlage van de dvd) en wees er ook niet op dat deze film schokkend, afschrikwekkend saai zou zijn. Maar dit was lang niet zo erg als 'Midden in de Weg'. Het was abominabel. Het joeg me angst aan en kalmeerde me tegelijkertijd. Ik denk dat veel mensen hier doorheen hadden kunnen slapen en zich de moeite hadden kunnen besparen om uit te zoeken waarom zo'n schijnbaar totale verwoesting het gevolg was van zo'n onbeduidend vandalisme (aangericht door zo'n piepkleine, broze schoteltjes). Alleen de geestvernauwende 'logica' van de bebaarde hippie hield me lang genoeg wakker om getuige te zijn van het volkomen verbluffende einde. Er blijven nog een paar vragen over: <0xE2><0x80><0x93> Wat was dat voor licht? <0xE2><0x80><0x93> Wat veroorzaakte het humoristische verlies van motoriek dat door verschillende karakters werd vertoond? <0xE2><0x80><0x93> Waar kroop Eric een halfuur lang naartoe? <0xE2><0x80><0x93> Waarom sloeg God me niet genadig neer voordat hij de laatste minuut aanschouwde? <0xE2><0x80><0x93> Wie <0xE2><0x80><0x93> lieve god, wie zou dit financieren?<br />Ik ben verlicht. Dit is de slechtste film die ik ooit heb gezien, ondanks mijn gebrek aan verwachtingen. Ik ben aangestoken door woede over hoe erg het was. Mijn vriendin vertoont letterlijk symptomen van vergiftiging. Zelfs een Torgo zou deze saaie, snotterende, halfslachtige, op de boerenkinkels en hippies gerichte zak vuil niet kunnen redden.<br />Goonfactor: vrijwel afwezig, in de laatste tien seconden tot een extreem hoge piek gestegen.
Once upon a time, I naively believed that a film could be THE WORST simply by its own dubious merit. Years of hearing people describe "Seven Mummies" or "House of the Dead" as THE WORST eventually changed my mind... these are notably bad movies, but are enjoyable enough despite/because of this, and thus cannot possibly be THE WORST. 'No,' I reasoned, 'a movie can only truly be called THE WORST by disappointing its audience. The many sub-subpar giallo attempts must truly be THE WORST for offering a glimmer of tasty material, tricking us with what seems like a tense build-up, and finally, cruelly, robbing us of any payoff.' This philosophy carried me through many a night of terrible-movie-watching.<br /><br />Then... I saw "THEY".<br /><br />I had no expectation, unlike my viewings of "Kill, Baby, Kill" or "Silent Night, Bloody Night." Had I been less than entertained, I would have thought nothing of it. I received the movie as part of a 50-movie pack (from Mill Creek) and only put it on to pass the time. <br /><br />And yet, something happened.<br /><br />Aside from the plot and effects there was nothing overtly laughable about this movie. The acting was far from the worst I've seen, and the locations were believable if a bit cheap. Nothing immediately sparked my interest (aside from a mention of "bizarre creatures" in the DVD blurb) nor pointed out that this movie would be shockingly, horrifying dull. But this was far from Middle Of The Road bad. It was abysmal. It both terrified and sedated me. I suppose many could have slept through this, saving themselves the trouble of figuring out why such apparently total devastation resulted from such minor vandalism (perpetrated by such teensy, frail saucers). Only the bearded hippie's mind-scrambling "logic" kept me awake long enough to witness the utterly flabbergasting ending. A few questions remain: -What was that light? -What caused the humorous loss of motor control exhibited by various character? -Where was Eric crawling to for half an hour? -Why did God not mercifully strike me down before witnessing the last minute? -Who--dear god, WHO would fund this??<br /><br />I've been enlightened. This is THE WORST movie I have ever seen, despite my lack of expectations. I'm infected with rage at how bad it was. My girlfriend is literally showing symptoms of poisoning. Even a Torgo couldn't salvage this boring, sniveling, half-assed, hick/hippie-oriented sack of filth.<br /><br />Goonfactor: practically nonexistent, spiking to extremely high in the last ten seconds.