Ware levensverhalen zijn niet geschikt voor goede films. Julie Andrews <0xE2><0x80><0x93> die een briljante voorstelling gaf in Star! <0xE2><0x80><0x93> kon een slecht script niet redden. Andere, recentere voorbeelden zouden films kunnen zijn over Vietnam, Amerikaanse presidenten, de Britse koninklijke familie.<br />Het ware levenselement is opbeurend, de film zelf niet. Neem Nathan Lanes hysterie (en theatraal was het) in The Birdcage, zijn kribbigheid tegen Andrews bij de Tony Awards, en zijn bizarre draai in Jeffrey. Vermenigvuldig dat met honderd en je begrijpt waarom ik me mateloos ergerde aan sommige van de draaiingen in de film.<br />Net als Philadelphia is dit o zo veilig. De homomannen zijn koninginnen. Weinig van de kalme waardigheid die Hurt in _Love and Death_ op Long Island uitbeeldt, of Robin Williams in _The Birdcage_. Meestal dragen ze allemaal make-up, zijn ze travestieten of transseksuelen. En de rechtlijnige kapitein begint tolerantie te leren.<br />Lachen naar de prima donna's die make-up opdoen. Giechelen als ze om een man vechten. Opgewonden giechelen als ze met hun kont draaien in een bizar dansje. Grinniken als ze hun tong uitsteken en het uitschreeuwen van de lach. Grinniken als de 'dames' het o zo gemakkelijk maken om te lachen naar, in plaats van met, een homopopulatie.<br />De veelzeggende ondertitel: 'Ben je homo omdat je geen echte man bent, of ben je homo omdat je zou willen dat je een vrouw was?' (met dat effect) is de kern van de film. Er is geen eerlijke poging om de verscheidenheid aan seksualiteit te onderzoeken en de homo-ongelijkheid in myriaden kleuren te vieren. Hier is het een schril, hoogroze geluid.<br />Goddank voor het waardige acteerwerk van Hangsopon als de coach <0xE2><0x80><0x93> werkelijk geïnspireerd acteerwerk, en een cruciale rol die deze film uit de diepten van het absolute stereotype tilt. Phohklee als Chai en Buranapansit als Wijsheid geven goede voorstellingen.<br />Zelfs tweedimensionaal acteerwerk is beter dan ééndimensionaal acteerwerk, en dat is het vriendelijkste wat van de meeste mensen gezegd kan worden.<br />Al met al een echt teleurstellende film.<br />* 1/2 uit 4<br /><br />
True life stories do not make for good films. Julie Andrews - giving a brilliant performance in Star! - could not redeem a poor script. Other, more recent examples could include films about Vietnam, American presidents, the British royal family.<br /><br />The true life element is uplifting; the film itself is not. Take Nathan Lane's hysteria (and histrionic it was) in The Birdcage, his bitchiness towards Andrews at the Tony Awards, and his bizarre turn in Jeffrey. Multiply by a hundred and you can see why I was irritated beyond measure at some of the turns in the movie.<br /><br />Like Philadelphia, this plays oh-so-safe. The gay men are queens. Finito. Little of the quiet dignity Hurt portrayed in Love and Death on Long Island, or Robin Williams in The Birdcage. Mostly all of them wear make-up, are transvestites or transsexuals. And the straight captain, starts to learn tolerance.<br /><br />Laugh at the prima donnas putting on make-up. Snigger as they fight over a man. Giggle uproariously as they wriggle their asses in a bizarre little dance routine. Guffaw as they stick out their tongues and screech to high heaven. Chuckle as the 'ladies' make it oh so easy to laugh at, rather than with, a gay population.<br /><br />The telling subtitle, 'Are you gay because you're not a real man, or are you gay because you wish you were a woman' (to that effect) is the crux of the movie. There is no honest attempt to examine the range of sexuality and celebrate gay differentness in myriad of colours. Here it's a shrill, high-pitched pink.<br /><br />Thank God for the dignified acting by Hangsopon as the Coach - truly inspired acting, and a pivotal role that raises this film from the depths of total stereotype. Phohklee as Chai and Buranapansit as Wit give good performances. <br /><br />Even two dimensional acting is better than one dimensional acting, and that's the kindest that can be said for most.<br /><br />In all, a really disappointing film.<br /><br />* 1/2 out of 4<br /><br />