Als je denkt dat de subgenre van de kannibalen is uitgemolken... denk dan nog maar eens goed na! Deze film zal je vanaf het begin bijblijven. Hij speelt in een vervallen flatgebouw in de 21e eeuw, het postapocalyptische Parijs, waar voedsel een minimum is, granen als geld worden gebruikt en de slager beneden een delicatessenzaak runt die zijn klanten voorziet van wat het enige beschikbare vleesproduct lijkt te zijn, en dat is geen kip.<br />Dominique Pinon is een ex-circusclown die reageert op een advertentie waarin wordt gevraagd of ze daar losse baantjes heeft en daar allerlei mafkezen tegenkomt terwijl ze als hoofdgerecht wordt gebruikt. Een non-conformistische vrouw die slakken en kikkers eet, een groep groezelige grotbewoners die plunderen, een vrouw die niet goed bij haar hoofd is en zelfmoordpogingen doet, zijn komische hoogtepunten en een verbazingwekkende muzikale opeenvolging van een cello, krakende springveren, machines, boren en andere geluiden die samen een symfonie van geluiden vormen.<br />De benauwende sfeer en sombere bruine kleuren hadden er gemakkelijk een sombere ramp van kunnen maken, maar de regisseurs houden het buitenissig, verrassend en slim en laten geen kans voorbijgaan om er een inventieve zwarte komedie in te stoppen.
If you think the cannibal movie subgenre has been milked dry... think again! This one will have you from the opening credits. It's set in a crumbling apartment building in 21st century, post-apocalyptic Paris where food is at a minimum, grains are used as money and the butcher downstairs runs a black-market deli providing clientel with what seems to be the only meat product available, and it ain't chicken.<br /><br />Dominique Pinon is an ex-circus clown who answers a personal ad doing odd jobs there and encounters assorted weirdos while being targeted as the main course. There's a noncomformist who eats snails and frogs, a band of grimy cave-dwelling looters, an unhinged woman whose botched suicide attempts are comic highlights and an amazing musical sequence featuring a cello, creaky bed springs, machinery, drills and other noises combining to create a symphony of sounds.<br /><br />The oppressive atmosphere and murky brown color schemes could have easily turned this into a dreary disaster, but the directors keep it offbeat, surprising and clever throughout, and don't miss their chance to throw in some inventive black comedy.