Het is het New Orleans van 1850, en Julie Marsten (Davis), een koppige jonge vrouw die het helemaal niet ongepast vindt om te laat te komen op haar eigen verlovingsfeest omdat ze in plaats daarvan graag op haar paard wil rijden, gaat trouwen met Preston Dillard (Fonda). Helaas is Preston niet op het feest omdat hij zaken afhandelt bij de bank van zijn familie; als ze getrouwd zijn, verhuizen hij en Julie naar het noorden, wat in die tijd bijna heiligschennis is. Buck Cantrell (George Brent) is Julies voormalige vrijer, die een vriend van de familie blijft en nog steeds Julies eer verdedigt. Ze laat alles in de steek om naar een jurk voor Julie te gaan die hij oorspronkelijk had beloofd bij te wonen, en staat er opstandig op dat ze een rode jurk koopt, waarmee ze de traditie van de witte jurk doorbreekt. Ondanks de protesten van iedereen die ze kent, inclusief Preston, draagt ze de jurk op het bal, waardoor ze wordt uitgestoten en haar verloving met Preston wordt verbroken als hij beseft dat hij haar koppige houding niet aankan. Hij vertrekt zonder haar naar het noorden en komt een jaar later terug met een verrassing, en ziet dat de Gele Koorts New Orleans in zijn greep heeft, een gevaar dat iedereen bedreigt.<br />'Jezebel' is een verhaal van verzet, liefde en verlossing. Davis speelt haar rol zo goed dat het moeilijk is om vast te stellen of je haar wilt steunen of dat je haar afdoet als een verwend nest. Ik denk dat zelfs toen de film werd gemaakt (1938) de regels nog niet helemaal duidelijk waren over hoeveel vrijheid en hoeveel vrijheid van denken vrouwen moesten krijgen. Het is voor mij gemakkelijk om te zeggen dat Julies rode jurk niets voorstelde, maar ja, dit is het millennium, waarin niets openlijk schokkend meer is. Het feit alleen al dat ik zo veel nadacht over een klassieke film (die over het algemeen nietszeggende plotlijnen heeft) is een waar getuigenis van Davis' optreden en het schrijven, onder leiding van William Wyler. 'Jezebel' is in wezen 'Gone with the Wind' Het is een film zonder het budget of de kleur, en hij werd gemaakt in het jaar voordat die film werd uitgebracht. De meeste personages zijn vrij oppervlakkig, maar het onderwerp is Julie, en haar ontwikkeling is verbazingwekkend en heel geloofwaardig, ondanks het melodramatische genre. Dit is een film die de meeste klassieke filmliefhebbers hebben gezien, dat weet ik zeker (ik ben blijkbaar een laatbloeier wat deze film betreft), maar als je er een bent en je hebt hem niet gezien, of je bent een fan van Bette Davis, dan moet je deze film zien. De meeste van haar films van eind 30 tot 1950 zijn zo spectaculair alleen vanwege haar acteerprestaties (als de rest goed is, is het smullen), en dit is een van haar bekendste optredens.
It is 1850's New Orleans, and Julie Marsten (Davis), a head-strong young woman who doesn't find it the least improper to be late for her own engagement party because she feels like riding her horse instead, is getting married to Preston Dillard (Fonda). Unfortunately, Preston isn't at the party because he is hammering out business at his family's bank; when they are married, he and Julie will be moving north, an almost sacrilegious action during this time. Buck Cantrell (George Brent) is Julie's former beau, who remains a family friend and still defends Julie's honor. One day, when Preston doesn't drop everything to attend a dress fitting for Julie that he had originally promised to attend, she defiantly insists that she purchase a red dress, breaking the white dress only tradition for the ball they were attending. Despite the protestations of everyone she knows, including Preston, she wears the dress to the ball, causing her to be ostracized and the official break up of her engagement to Preston when he realizes that he cannot deal with her headstrong attitude. He leaves for the north without her, and comes back a year later with a surprise, and sees that Yellow Fever has gripped New Orleans, a peril that threatens everyone.<br /><br />"Jezebel" is a tale of defiance, love and redemption. Davis plays her role so well that it is hard to determine whether you want to support her or marginalize her as a spoiled brat. I think that even when the film was made, (1938) the lines were still blurred as to how many freedoms and how much free-thinking should be afforded to women. It is easy for me to say that Julie's red dress was much ado about nothing, but then again, this is the millennium, when nothing is overtly shocking anymore. The mere fact that I thought so much about a classic film (which generally has throwaway plots) is a true testament to Davis' performance and the writing, under William Wyler's direction. "Jezebel" is essentially "Gone with the Wind" without the budget or the color, and was made the year before that film was released. Most of the characters are fairly throwaway, but the subject is Julie, and her development is amazing and very believable, despite the melodramatic genre. This is a film that most classic film lovers have seen, I'm sure (I am apparently a late bloomer in regard to this film) but if you are one and you haven't seen it, or are a Bette Davis fan, see this movie. Most of her late 30's to 1950 films are so spectacular just because of her performance (if the rest is good, it's gravy), and this is one of her best known performances. 7/10 --Shelly