Ik weet niet precies wat me in deze film aantrok, die in feite niets meer is dan, zoals David Lynch het op de dvd uitlegt, een interpretatie van iemands droom door middel van zijn eigen gemoedstoestand. Maar ik voelde me echt, echt ondergedompeld in wat Lynch visueel met de film deed. Het is duidelijk dat het nergens op slaat als je ernaar op zoek bent, maar ik hield van de mengeling van verschillende elementen binnen het medium. Er is een echte filmopname van Lynch' vrouw Peggy die behoorlijk knettergek wordt terwijl ze in bed ligt. Dan is er een mengeling van geanimeerde animaties die zijn gemaakt op basis van de gefilmde beelden. Dan zijn er nog andere gemengde media, zoals een gefilmde animatiespot die is vermengd met andere stukjes kleur en licht. Ik heb van een paar anderen gehoord dat dit de zwakste van de Lynch-shorts was, maar dat spreekt vanzelf dat elk van zijn vroege werken de kijkers zal verdelen zoals in elke goede oude kunstacademieklas. Als je weet hoe ver de filmmaker bereid is te gaan om zijn audiovisuele interpretaties op het scherm te brengen, zou je het misschien iets meer waarderen als ze er toevallig op stuitten. Op het persoonlijke vlak is het een van de beste studentenfilms die ik heb gezien uit de periode van een veelbelovend talent.
Not sure what attracted me to this film, which is really nothing more than, as David Lynch puts it on the DVD, an interpretation of someone else's dream through his own state of mind. But I really, really felt immersed in what Lynch was doing visually with the film. Obviously, it doesn't make a lick of sense if you're looking for it, but I loved the mixture of different elements within the medium. There's actual film shot of Lynch's wife Peggy going rather bonkers while in a bed. Then this is mixed around with animation treated on-TOP of the filmed footage. Then there is other mixed media, such as a filmed animated spot shook around with other pieces of color and light. There's even a quick shot of black falling down upon white, if that makes sense (which it doesn't). I was told by some others that this one was the weakest of the Lynch shorts, but that goes without saying that each one of his early works will divide viewers like in any good old art-school class. If one knows though the lengths to which the filmmaker is ready to portray his audio-visual interpretations on screen one might appreciate it a little more if they just happen to stumble upon it. On a personal level it's one of the best student works I've seen from the period of a promising talent.