Hoewel mijn recente bezoek aan SUNSET BLVD. bijna de twintigste keer moet zijn geweest dat ik het heb gezien, ben ik er nog net zo verbijsterd en geboeid door als de eerste keer. In SUNSET BLVD klikt alles gewoon, compleet met alle inmiddels klassieke taglines: 'Ik ben niet degene die klein is geworden, maar de film is kleiner geworden.' 'We hadden geen dialoog nodig. We hadden toen al gezichten.' 'Ik ben nu klaar voor mijn close-up, meneer DeMille.' Ik kan geen enkele andere film over Hollywood <0xE2><0x80><0x93> of de wereld van de film in het algemeen <0xE2><0x80><0x93> bedenken die deze unieke zelfreflectie in de filmwereld heeft bereikt. Ironisch genoeg had niemand waarschijnlijk kunnen dromen van de schitterende voorstelling die Gloria Swanson gaf. Ze is amper een meter vijftig lang en domineert het scherm als geen ander. Ze torent boven iedereen uit als Norma Desmond, de ouder wordende, totaal gestoorde filmster uit het stille tijdperk. Het is moeilijk voor te stellen dat Gloria Swanson niet als eerste werd gekozen voor de rol van Norma Desmond met Pola Negri (te veel Pools accent), Mae Murray, Mary Pickford (te lief) en zelfs Mae West, die allemaal werden overwogen voor de rol van Norma Desmond.<br />De film begint met het met kogels doorzeefde lichaam van een jongeman dat met zijn gezicht naar beneden in het zwembad naast een landhuis drijft. Al snel wordt het verhaal verteld met de briljante voice-over van een dode man, Joe Gilis (William Holden), die verslag doet van de gebeurtenissen die tot zijn dood hebben geleid. Als berooide scenarioschrijver die aan lager wal is geraakt en wanhopig op zoek is naar een baan, stuit hij op iets wat eruitziet als een verlaten landhuis, waar hij wordt opgejaagd door een paar schuldeisers. Al snel wordt hij het huis in gestuurd door een vrouwenstem die blijkt te behoren aan de legendarische zwijgende filmster Norma Desmond, die zich heeft teruggetrokken uit de buitenwereld en nu een eenzaam en geïsoleerd bestaan leidt met haar bejaarde bediende (Erich von Stroheim). Na enige klaagzangen over de huidige staat van de filmindustrie, biedt ze Joe een baan aan als scenarist van haar script voor SALOME, dat ze wil gebruiken als haar comeback. Het is duidelijk dat dit nooit zal gebeuren, maar Joe besluit de baan aan te nemen, en hij verdient geld, maar wordt al snel een gevangene van de griezelige droomwereld van de actrice, die steeds meer aan waanvoorstellingen lijdt.<br />Bijna in elke zin, merkt hij op, zijn Swansons antiek en houdingen nu deel gaan uitmaken van ons cinematografische erfgoed, vergeten we soms hoe verrukkelijk fris en slim de dialoog in die tijd was, en nog is. Na de dood van Norma Desmonds chimpansee, merkt Holden zuur op: 'Dit moet een belangrijke chimpansee zijn geweest. De kleinzoon van King-Kong misschien.' 'En toen kwam de regen, te groot, zoals alles in Californië.' Deze film sloot de deur voor de oude Hollwyood-generatie, opende de deur naar de nieuwe en begon in feite een nieuw tijdperk van zelfbewust filmen en verzoende <0xE2><0x80><0x93> al doende <0xE2><0x80><0x93> de tot dan toe totaal vergeten stomme filmsterren. Van de drie regisseurs die in de film voorkwamen, stond Cecil B. DeMille nog steeds in hoog aanzien en zou in de komende jaren een paar van zijn beste films maken. Erich von Stroheim, nu gedegradeerd tot Desmonds butler, was tegen die tijd grotendeels uitgestoten, net als de totaal vergeten Buster Keaton die af en toe in Desmonds landhuis mag komen kaarten. Dat de cynische Wilder erin slaagt om ons echt om de personages te laten geven, om ons om hen allemaal te laten geven, maar vooral om die van Norma Desmond, wier onverschillige kijk op de wereld om haar en haar eigen lang vervlogen roem (Von Stroheim schrijft haar nepfanbrieven) ervoor zorgt dat je medelijden krijgt met haar lot.<br />Met de juiste ingrediënten, het juiste script, de juiste cast, wist Wilder fenomenale resultaten te bereiken. Onnodig te zeggen dat hij een hele reeks films maakte die nu als klassiekers worden beschouwd, maar dit is het hoogtepunt van zijn carrière en steekt met kop en schouders uit boven alle andere zelfreflectieve fasen waaraan Hollywood in de jaren daarna is begonnen. 't staat erop.<br /><br />Camera Obscura <0xE2><0x80><0x93> 10/10.
Although my recent revisit to SUNSET BLVD. must have been close to the twentieth time I've seen it, I'm just as stunned and captivated by it as the first time I saw it. In SUNSET BLVD, everything just clicks, complete with all the now classic taglines; "It's not me that got small, it's the pictures that got smaller." "We didn't need dialog. We had faces then." "I'm ready for my close-up now, Mr. DeMille." I can't think of any other picture about Hollywood - or the world of film in general - that has achieved this unique self-reflective look at the film community. Ironically, none probably could have dreamed of the magnificent performance Gloria Swanson turned in. At barely 5 feet tall, she commands the screen like no-one else and really towers above them all as Norma Desmond, the aging, completely delusional film star from the silent era. Hard to imagine Gloria Swanson wasn't first choice to play the part of Norma Desmond with Pola Negri (too much Polish accent), Mae Murray, Mary Pickford (too sweet) and even Mae West all considered for the part of Norma Desmond.<br /><br />The movie opens with the bullet-riddled body of a young man floating face down in the pool next to a mansion. Soon, the story is told with the brilliant device of a voice-over of a dead man, Joe Gilis (William Holden), recounting the events leading up to his death. A broke screenwriter, down on his luck and desperate to take on any job, he stumbles upon what looks like a deserted mansion, when he's hounded by some creditors. Soon, he's ordered into the house by a female voice that turns out to belong to legendary silent screen star Norma Desmond who retreated from the outside world, now living a lonely and isolated existence with her aging servant (Erich von Stroheim). After some lamenting the current state of the film industry, she offers Joe a job of doctoring her script for SALOME, which she plans as her comeback vehicle. Clearly this is never gonna happen, but Joe decides to take the job, and he money, but soon becomes a virtual prisoner of the actress's creepy past and increasingly delusional dreamworld.<br /><br />Almost every sentence, remark, Swanson's antiques and postures have become part of our cinematic heritage now, we sometimes forget how delightfully crisp and clever the dialog was at the time, and still is. After the death of Norma Desmond's chimpanzee, Holden acidly remarks; "This must have been one important chimp. The grandson of King-Kong perhaps." "And then the rains came, over-sized, like everything else in California."<br /><br />This film closed the door to the old Hollwyood-generation, opened one to the new and basically started a new era in self-conscious film-making and - in the process - reconciled the until then completely forgotten silent film stars. Of the three directors featured in the film, Cecil B. DeMille was still well respected and would make some of his greatest films in the years to come. Erich von Stroheim, now degraded to being Desmond's butler, was largely an outcast by then, just as the totally forgotten Buster Keaton who's allowed to play card games at Desmond's mansion once in a while. It's quite outstanding how the cynical Wilder achieves to really make us care about the characters, all of them, but especially Norma Desmond's, whose oblivious outlook on the world surrounding her and her own long since gone fame (Von Stroheim writes her fake fan letters) really makes you pity her fate.<br /><br />With the right ingredients, the right script, the right casting, Wilder was able to achieve phenomenal results. Needless to say, he made a whole string of films now considered classics, but this is the pinnacle of his career and head and shoulders above any other self-reflective turn Hollywood embarked on in all the years to follow. If forced to make a shortlist of ten films I couldn't do without, this one's on it.<br /><br />Camera Obscura --- 10/10