Dank zij 'Oom Forry' was ik een van die kinderen die in de rij stonden voor de première van _Dracula sdf_, toen die voor het eerst op het witte doek te zien was: de co-sterren van deze film waren verschenen op het omslag van FAMOUS MONSTERS OF FILMLAND (waarin een artikel over de film was opgenomen zonder dat het de mensen die iets om zulke dingen geven werd aangeraden dat het misschien niet erg onderhoudend zou zijn <0xE2><0x80><0x93> op welk niveau dan ook). Meneer Ackerman deed het goed genoeg, alles in aanmerking genomen, maar zijn verschijning bleek veel te kort te duren. En nu is hij er niet meer. Er zullen geen cameo's meer komen; geen FAMOUS MONSTERS OF FILMLAND meer. Het was Forrest J. Ackerman die me hielp een script dat ik geschreven had in handen te krijgen van de filmmaker George A. Romero. (De brief die ik van 'Oom Forry' heb gekregen is in de loop van de jaren daarna kennelijk zoekgeraakt, maar het was een van mijn meest gekoesterde bezittingen sinds jaren.) Ik ontdekte dat FJA onder de vermisten was toen ik op de laatste minuut van een afscheidsaflevering van Turner Classic Movies stuitte. Hij ging op 4 december weg en ik had er niets over gehoord tot ik op die TCM-huldeblijk stuitte. Ackermans liefde voor alles wat met Fantastic te maken had bracht ons bij elkaar (hij als redacteur, ik als lezer en fan) en hoewel ik hem terugschreef om hem te bedanken voor zijn hulp om mijn script bij Romero te krijgen... lijkt dat niet genoeg als dank. Niet nu. Er waren niet veel dingen waar een kind op kon rekenen toen ik opgroeide, maar er waren <0xE2><0x80><0x93> en dat zal altijd zo blijven zolang het leven duurt <0xE2><0x80><0x93> de herinneringen die ik heb aan een zwart-wit tijdschrift waarvan de redacteur mijn liefde voor _The Fantastic_ deelde; een redacteur die in mijn ogen altijd een kind was. Met liefde is dit voor Forrest J. Ackerman.
Thanks to "Uncle Forry," I was one of those kids who had lined up to see Dracula VS. FRANKENSTEIN when it first saw theatrical release: the co-stars of this one had turned up on the cover of FAMOUS MONSTERS OF FILMLAND (which had featured an article on the movie without advising those of us who cared about such things that it might be something less than entertaining- on any level). Mr. Ackerman acquited himself well enough, all things considered, but his appearance proved all too brief. And now he's gone. There won't be any more cameos; no more FAMOUS MONSTERS OF FILMLAND. It was Forrest J. Ackerman who helped me get a script I'd written into the hands of filmmaker George A. Romero. (The letter "Uncle Forry" sent me has apparently been lost in the three-decade shuffle since, but it was one of my most prized possessions for years.) I found out that FJA was among the Missing when I happened upon the final minute or so of a year-end Farewell to the Lost on Turner Classic Movies. He Left on December 4th, and I hadn't heard word one about it until I stumbled across that TCM tribute. Ackerman's love of all things Fantastic brought us together (he as editor, myself as reader and fan) and, although I did write back to him and thank him for his help in getting my script to Romero... it just doesn't seem like thanks enough. Not now. (I dedicated THE NIGHT RIDERS, my xlibris book, in part, to FJA.) There weren't a whole lot of things a kid could count on when I was growing up, but there was- and always will be, for as long as life endures- the memories I have of a black and white magazine whose editor shared my love of the Fantastic; an editor who always seemed to me to be a kid at heart. With love, this one's for Forrest J. Ackerman.