De andere gebruikersopmerking mist de bedoeling van deze film volkomen; Passport to Suez wordt niet geacht een serieus historisch onderzoek te zijn naar wat er gebeurd zou zijn als de nazi's het Suezkanaal in handen hadden gekregen, maar een spion/mysterie/avontuur met een vleugje komedie.<br />Warren Williams laatste draai als Michael Lanyard is een echte winnaar, dankzij een ingewikkeld en geestig script en de regie van de grote André De Toth. De films van de Eenzame Wolf zijn altijd onderhoudend (met uitzondering van The Lone Wolf Spy Hunt, die bijna geruïneerd werd door Ida Lupino), maar Passport to Suez heeft een stijlvollere sfeer dan zijn voorgangers. Het camerawerk in de film is somber en sfeervol, Williams eerste ontmoeting met Mr. X is heel gedenkwaardig, en één moordscène die zich in een straat in Alexandrië afspeelt, is ronduit verbijsterend, iets waarvoor Hitchcock zich niet had hoeven schamen. Het mysterie is ingewikkeld en goed in elkaar gezet, en het script bevat een gedenkwaardige reeks kleurrijke personages: Gavin Muirs vriendelijke en hoffelijke nazi-agent, Sheldon Leonards gladde nachtclubeigenaar, Anne Savages femme fatale, Sig Arno's excentrieke duvelstoejager, Frederic Worlocks gespannen Britse inlichtingenagent, Jay Novello's louche spion, en vooral Lou Merrills flegmatieke maar dodelijke dubbelagent. <br /><0x3E> William zelf speelt de atypische ernst van het verhaal perfect en houdt zijn gebruikelijke plezierige huichelarij in toom, terwijl Eric Blore een onberispelijke komedie verleent (zijn reactie op de mysterieuze beller aan het begin van de film is hilarisch <0xE2><0x80><0x93> zo voel ik me bij bepaalde telemarketeers).<br /><0x3E> De propaganda in de film is gelukkig miniem; er zitten geen van de lange toespraken in die in de eerdere film De Eenzame Wolf tegen spionage naar voren kwamen. Afgezien van Warrens opmerking tegen Muir over de 'Nieuwe Europese Orde die geen plaats heeft voor sentiment', wordt propaganda omzeild voor puur vermaak.<br /><0x3E> Een waardige afsluiting van Williams illustere periode als De Eenzame Wolf.
The other user comment misses the point of this film entirely; Passport to Suez is not supposed to be a serious historical examination of what might have happened had the Nazis gained control of the Suez Canal, but a spy/mystery/adventure with some comedy laced in.<br /><br />Warren William's final turn as Michael Lanyard is a real winner, thanks to a complex and witty script and the direction of the great Andre De Toth. The Lone Wolf films are always entertaining (with the exception of The Lone Wolf Spy Hunt, which was nearly ruined by Ida Lupino) but Passport to Suez has a classier feel than any of its predecessors. The camera-work in the film is moody and atmospheric, William's first meeting with Mr. X is very memorable, and one murder scene that takes place on an Alexandrian street is positively stunning, something Hitchcock needn't have been ashamed of. The mystery is intricate and well-meshed, and the script features a memorable array of colorful characters--Gavin Muir's friendly and urbane Nazi operative, Sheldon Leonard's slick nightclub owner, Anne Savage's femme fatale, Sig Arno's eccentric stool pigeon, Frederic Worlock's uptight British intelligence officer, Jay Novello's sleazy spy, and especially Lou Merrill's phlegmatic but deadly double-agent.<br /><br />William himself handles the atypical seriousness of the plot perfectly and reins in his usual enjoyable hamminess, while Eric Blore provides impeccable comedy relief(his reaction to the mysterious phone caller at the beginning of the picture is hilarious--I feel that way with certain telemarketers).<br /><br />The propaganda in the film is mercifully minuscule; it has none of the protracted speeches that popped up in the earlier Lone Wolf film Counter-Espionage. Aside from Warren's remark to Muir about the "New European Order having no room for sentiment," propaganda is bypassed for sheer entertainment.<br /><br />A worthy finale to William's illustrious stint as the Lone Wolf.