'So I Married an Axe Murderer' is een verrukkelijk excentrieke, inventieve komedie die ik keer op keer kan zien en waar ik elke keer weer om kan lachen.<br /><br />Mike Myers, in een dubbele rol als de neurotische maar romantische Charlie McKenzie en Charlies chagrijnige vader, geeft de beste voorstelling die ik tot nu toe van hem heb gezien (ik heb de 'Austin Powers'-films nog niet gezien, maar ik vond 'Wayne's World' niet zo geweldig, misschien omdat ik Dana Carvey of zijn personage niet kon uitstaan). Nancy Travis is heel goed als Harriet, de schijnbaar perfecte vriendin die een geheim heeft. De andere spelers doen ook uitstekend werk, vooral Anthony LaPaglia als Charlies politiemaatje Tony.<br />Wat deze film echt bijzonder maakt, is...' De belangrijkste verhaallijn <0xE2><0x80><0x93> de romance-mysterie-suspense <0xE2><0x80><0x93> maar ook de vele fantastische stukjes geïnspireerde waanzin/hilariteit onderweg. Daaronder: elke scène waarin de chagrijnige vader van de held voorkomt; Harriets zuster Rose die Charlie overhaalt om te blijven ontbijten; Phil Hartmans camee als een zeer toegewijde gids in Alcatraz (deze scène wordt afgehakt als de film voor de televisie wordt bewerkt, zelfs als het geen premium-tv is; zorg dat je de onbewerkte versie te zien krijgt!); Charles Grodin als de norse chauffeur van een voertuig dat door een agent wordt gevorderd; een aflevering over een man die op de overlijdenspagina van een krant werkt; de scènes waarin Tony en zijn districtscommandant (een heel grappige Alan Arkin) uit elkaar gaan. Er zijn veel van zulke momenten in de film, die op de meest onverwachte plaatsen opduiken. De dialogen zijn geestig en de humor is volkomen onvoorspelbaar en fris.
"So I Married an Axe Murderer" is a delightfully offbeat, inventive comedy I can see again and again, and laugh every time.<br /><br />Mike Myers, in a dual role as the neurotic but romantic Charlie McKenzie and Charlie's cantankerous father, gives the best performance I've seen from him so far (I've yet to see the "Austin Powers" movies but I didn't especially care for "Wayne's World," maybe because I couldn't stand Dana Carvey or his character). Nancy Travis is quite good as Harriet, the seemingly perfect girlfriend who's got a secret. The supporting cast also does excellent work, especially Anthony LaPaglia as Charlie's policeman buddy Tony.<br /><br />What makes this movie truly special isn't the principal story line -- the romance-mystery-suspense -- but the many wonderful bits of inspired lunacy/hilarity along the way. Among them: every scene involving the hero's cantankerous dad; Harriet's sister Rose persuading Charlie to stay for breakfast; Phil Hartman's cameo as a very intense tour guide at Alcatraz (this scene gets butchered when the movie is edited for TV, even non-premium cable; make sure you see the uncut version!); Charles Grodin as the surly driver of a vehicle commandeered by a cop; an episode involving a guy who works on the obituary page of a newspaper; the side-splitting scenes between Tony and his precinct captain (a very funny Alan Arkin). There are many such moments throughout the film, turning up in the most unexpected places. The dialogue is witty, and the humor is completely unpredictable and fresh.