Directeur Ken Cameron, een voormalige leraar van de middelbare school, probeert hier enkele van zijn onderwijservaringen op het scherm te brengen, ogenschijnlijk in grote lijnen overtuigend genoeg om gegarandeerde financiering te krijgen van de Australische Filmcommissie, samen met het productieteam van Merchant/Ivory, maar alle punten van belang die voor zijn financiële engelen van belang hadden kunnen zijn, gaan verloren in de voltooide productie. Het stuk, dat zich afspeelt in een troosteloze achterbuurt van Sydney, met audities op verschillende scholen in die stad voor veel van de jongere hoofdrolspelers, won een prijs op Cannes Junior, maar er is bitter weinig wat de belangstelling van de kijkers in de meeste scènes kan vasthouden, en de verantwoordelijkheid voor deze tekortkoming valt toe aan Camerons onsamenhangende scenario. De verhaallijn volgt de fundamenteel doelloze en asociale activiteiten van Steve Carson (een fretachtige Rod Zuanic), die zijn tijd doorbrengt met het verkopen van drugs, stelen, liegen, frauderen enzovoort, zonder enige reden, terwijl hij maar heel weinig amusement biedt aan de kijkers, en nog minder aan de leraren en administrateurs van de middelbare school die met hem te maken hebben. Zijn vader is een werkloze zuiplap, zijn moeder heeft het huis verlaten om bij een andere man te zijn, en zijn oudere broer gebruikt hem als dopedealer op het schoolplein, duidelijk een ontmoedigende achtergrond voor de jongen, maar zoals afgebeeld voelt men geen sympathie voor hem, aangezien zijn gedrag eerder het gevolg lijkt te zijn van stompzinnigheid dan van een reactie op de socio-economische druk in dit grillig geordende werk, waarin kinderlijke incidenten voorrang hebben boven karakterontwikkeling. Bovendien zijn de familieleden van de jonge Carson, even debiele medeleerlingen en het schoolpersoneel zelden overtuigend, en zijn de enige personen met blijvende belangstelling Sharon (Tracey Mann), een nieuwe lerares op de middelbare school en in het bijzonder 'Redback' (Steve Bisley), eigenaar van een autosloperij, die Steve de kans geeft een vak te leren (lassen) en ook om een kapotte motor te restaureren, waardoor de jongen uit een onbeschaafde omgeving kan vluchten. Omdat Cameron er niet in slaagt zijn beelden te verenigen met de mogelijke effecten die uit het script naar voren komen, zal de kijker het moeilijk vinden zich in Steve te verplaatsen, wiens algemene gedrag niet aantoont dat er een verband bestaat tussen de oorzaken van zijn daden (diefstal, drugshandel, et cetera) en de gevolgen daarvan, met ogenschijnlijk altruïsme van de kant van Redback als de enige sterke positieve component van de film. Bisley, een eersteklas acteur, geeft zijn rol wat diepte, maar we bevinden ons hier te vaak in het gezelschap van jeugdige halvegaren, in achterbuurten opgegroeide tieners zonder doel, die passend op een kluitje bij elkaar zitten op verschillende vuilnisbelten. De personages kunnen eigenlijk nergens heen, en dat geldt ook voor de episodische plot, en een kijker zou zich een beetje moeten bekommeren om die acteurs met wie de tijd in een film wordt gedeeld, maar in dit geval zullen er maar weinigen geneigd zijn dat te doen.
Director Ken Cameron, a former high school instructor, attempts here to transpose some of his teaching experiences to the screen, apparently conceptually convincing enough to garner guaranteed funding from the Australian Film Commission along with the Merchant/Ivory production team, but any points of interest that may have been persuasive to his financial angels are lost in the completed production. Set and filmed in a cheerless lower class district of Sydney, with its casting auditions held at various schools of that city for many of the younger featured players, the piece won an award at Cannes Junior, yet there is precious little to sustain viewer interest in most sequences, responsibility for this shortcoming falling upon Cameron's disjointed screenplay. The storyline follows the fundamentally aimless and anti-social activities of Steve Carson (a ferret-like Rod Zuanic), who occupies his time by selling drugs, stealing, lying, cheating, etc., for no particular reason, while providing very little of entertainment value for viewers, and even less for the high school teachers and administrators who must have dealings with him. Steve's father is an unemployed sot, his mother has left the home to be with another man, and his older brother utilizes him as a schoolyard dope dealer, plainly a dispiriting background for the youth, but as depicted one feels no sympathy for him, as his deportment appears to stem from stupidity rather than as reaction to socio/economic pressures in this erratically paced work wherein puerile incident assumes precedence above character development. Additionally, young Carson's family members, equally moronic fellow students, and school staff are seldom well-drawn, the only characters of abiding interest being Sharon (Tracey Mann), a new teacher at the high school and, in particular, "Redback" (Steve Bisley), owner of a junkyard for motorcycles, who gives Steve an opportunity to learn a trade (welding) and also to restore a wrecked motorcycle, thereby opening a way for the boy to flee from an uncivil environment. Because Cameron fails to unify his visuals with potential effects that may be felt from the script, a viewer will find it difficult to empathise with Steve, whose general behaviour fails to demonstrate knowledge of possible linkage between causes of his actions (theft, drug sales, et alia) and their consequences, with apparent altruism by Redback being the film's sole strong positive component. Bisley, a top-flight actor, gives his role some depth, but we are too often in the company here of juvenile halfwits, directionless slum based teenagers who fittingly cluster at various trash dumps. The characters actually have no place to go, nor does the episodic plot, and a viewer should care a little about those performers with whom time is shared in a film, but few will be apt to do so in this instance.