Ik droomde van Afrika (2000).<br />'Ik droomde van Afrika', het ware verhaal van Kuki Gallmann, is een saaie, traag voortbewegende reis naar het schitterende hart van Afrika. Hoewel het een visueel verlokkelijk boek is, lijkt dit materiaal meer geschikt voor een autobiografie. Ik had het gevoel dat de film zich meer thuis zou voelen bij het publiek als hij ongeveer dertig jaar geleden was uitgebracht. Hugh Hudson ('Chariots of Fire') probeert zijn drama met een ouderwets uiterlijk te creëren. Tot zijn eigen ondergang slaagt de regisseur daar echter in. Kijken naar Kim Basinger en Vincent Perez op het witte doek is als het bestuderen van een verloren gegane overlevering; niet de schitterende filmopname waard. <br /><0x3E> Kuki Basinger is de op middelbare leeftijd verkerende Kuki Gallmann, een worstelende gescheiden moeder die in 1972 haar jonge zoon Emanuele opvoedt. Ze woont in Italië vlak bij haar snobistische moeder, Franca (Eva Marie Saint), die van een normale levensstijl houdt, maar Kuki zelf is klaar voor verandering.<br /><0x3E> Kuki trouwt al snel met Paolo (Vincent Perez), en dan, tot grote schrik van haar moeder, verhuist ze naar Kenia, Afrika. Haar familie koopt een kleine ranch in de buurt van de Great Rift Valley en koopt enorme hoeveelheden onroerend goed. In dit bewonderenswaardige landschap leggen de filmmakers het schitterende leven van Afrika prachtig vast. Het landschap en de natuur worden gefilmd met een inspirerende en harmonieuze melodie.<br /><0x3E> Dit verhaal is ontmoedigend, onecht, schetsmatig, melodramatisch en levenloos. Het voelt gekunsteld, het ontbreekt aan conflict, ironie, romantiek en intrige. Kim Basinger en Vincent Perez hebben geen relatie met hun personages. De meest hartstochtelijke scène die we van hen zien is een korte, sensuele scène waarin de twee kort met elkaar vrijen. Vanuit een zogenaamd luxueus en emotioneel standpunt vereist het publiek veel meer dan wat de film te bieden heeft.<br /><br />In plaats van actief deel te nemen aan een doel of een probleem dat de vrouw van een van de bewonderenswaardige heldendaden moet overwinnen, geeft de film de gelegenheid om Kuki te gebruiken om het gebrek aan spanning te compenseren. Hier volgt een deel van de gebeurtenissen en de problemen met Kuki.<br />1. Kuki's zoon wordt naar school gestuurd terwijl zij en haar man emotioneel in de knoop zitten. (Er is geen ontwikkeling van Emanuël. Daarom houden we ons niet bezig met de karakters.)<br />2. Kuki's vee wordt met dodelijke ziekten besmet door een plaatselijke Indiaanse stam. (De Indianen worden niet onderzocht, daarom kunnen we Kuki's protesten niet volgen.)<br />3. Kuki moet leren omgaan met de angst dat Paolo wordt gedood tijdens gevaarlijke jachtpartijen die hij met zijn vrienden maakt. (Paolo en Kuki hebben nooit iets met elkaar, dus het publiek zal hen niet als een hecht stel zien.)<br />4. Kuki wordt ruig als ze haar land tegen wilde dieren beschermt, de ranch voorbereidt op een rampzalige zandstorm en met vrienden samenwerkt om haar land te bevrijden van boosaardige stropers. (Hoe komen de inboorlingen aan de kost? Met boeren en ranches? De film onderzoekt niet eens het land waarin de personages wonen. Hoe moeten we betrokken raken bij Kuki's conflicten over eigendom?) 5) Kuki moet de lasten van het boerenwerk in Afrika dragen, vooral wanneer mensen die haar na aan het hart liggen, overlijden. (Ik gaf niet zoveel om de personages.)<br /><br />De dialogen in de film verklaren bijna elk detail van het verhaal. Kuki's uiterst belangrijke personage is mondeling overgeleverd; zijn persoonlijkheden worden vervangen door mondelinge opheldering. Bovendien zien we geen van de cruciale gebeurtenissen van het verhaal, zoals Kuki's vorige huwelijk en haar scheiding, of de jeugd van Emanuele. Als de schrijvers op de hoogte waren geweest van de kleurrijke subtekst, of als ze ook maar een greintje verstand van zaken hadden gehad, had de film zich misschien van deze tekortkoming kunnen herstellen. Maar de scenarioschrijvers Paula Milne en Susan Shilliday zijn veel te grof in de mond om effectief te zijn.<br />Ik twijfel aan de kwaliteit van Kim Basinger. Op bepaalde momenten in de film neemt ze de eenzaamheid die haar personage wordt onthouden feilloos over en op andere momenten ziet ze eruit als in een melodramatische aflevering van een soapserie. Deze in potentie effectieve actrice (die indruk maakte in de thriller _La Confidential_, genomineerd voor een Oscar) lijkt door de film te worden tegengehouden, waardoor ze niet veel ruimte heeft om haar personage te verkennen. Vincent Perez is goed in zijn rol, maar net als de meeste andere acteurs hier is zijn enige doel de ontwikkeling van Kuki's emotionele status.<br />'I Dreamed of Africa' is niet de slechtste film die op dat moment is uitgebracht, maar misschien wel de meest sentimentele. Kim Basinger's overacting, het schaamteloze gebruik van Afrikaans grondgebied door de filmmakers en de vele lasten die op de hoofdpersoon worden gelegd, leiden tot een eind van een verre leegte. Het publiek loopt weg met een gevoel van onbevredigde leegte. Ik voel me bijna schuldig omdat ik negatief kritiek heb op een film over iemand voor wie ik zoveel respect heb <0xE2><0x80><0x93> maar niet genoeg om deze film aan te bevelen.<br /><br />
I DREAMED OF AFRICA / (2000) <br /><br />	"I Dreamed of Africa," the true story of Kuki Gallmann, is a dull, slow moving journey into the gorgeous heart of Africa. Although visually enticing, this material seems more appropriate as an autobiography book. I felt the movie would be more at home with audiences if released around three decades ago. Hugh Hudson ("Chariots of Fire") tries to create his drama with an old fashioned appearance. To his own demise, however, the director succeeds. Watching Kim Basinger and Vincent Perez on screen is like studying forsaken lore; not worthy of magnificent cinematic filming.<br /><br />	Kim Basinger is the middle aged Kuki Gallmann, a struggling divorced parent living in 1972 while nurturing her young son, Emanuele. She lives in Italy near her snobbish mother, Franca (Eva Marie Saint) who likes a customary lifestyle, but Kuki herself is ready for change. <br /><br />	Kuki soon marries Paolo (Vincent Perez), and then, much to her mother's alarm, moves to Kenya, Africa. Her family buys a small ranch near the Great Rift Valley and purchases huge amounts of property. In this admirable landscape, the filmmakers capture the gleaming life of Africa exquisitely. The scenery and wildlife are filmed with an inspirational and harmonious melody. <br /><br />	This story is disheartening, phony, sketchy, melodramatic, and lifeless. It feels contrived, lacking conflict, irony, romance, and intrigue. Kim Basinger and Vincent Perez form no relationship with their characters. The most passion we witness between them is a short sensual sequence in which the two briefly make love. From a so-called lush and emotional production, the audience requires much more than what the film offers.<br /><br />	Instead of forming active participation with a goal or problem that the film's woman of admirable exploits must overcome, the movie assigns separated incidences involving Kuki to compensate for the lack of tension. Here are some of the occurrence and the problems with each:<br /><br />1) Kuki's son is sent off to school as she and her husband struggle emotionally. (There is no development of Emanuele. Therefore, we do not care along with the characters.)<br /><br />2) Kuki's cattle are being infected with deadly diseases by a local Native American tribe. (There is no examination of the Indians, therefore we are not able to follow along with Kuki's protesting.)<br /><br />3) Kuki must deal with the fear of Paolo being killed on dangerous hunting trips he takes with his friends. (Paolo and Kuki never create chemistry, so the audience may not buy them as a close couple.) <br /><br />4) Kuki becomes rugged after protecting her property from wild animals, preparing the ranch for a disastrous sandstorm, and teaming up with friends to rid her land of evil poachers. (How do the natives make a living? Farming? Ranching? The film does not even investigate the land in which the characters live. How are we supposed to become involved with Kuki's property conflicts?) 5) Kuki must deal the compiling stresses of being a ranch hand in Africa, especially when people close to her heart pass away. (I did not care that much about the characters.)<br /><br />	The film's obvious dialogue explains nearly every nugget within the story. Kuki's extremely important character is development orally; personalities are replaced with wordy clarification. Moreover, we witness none of the crucial events of the plot, like Kuki's previous marriage and her divorce, nor the childhood of Emanuele. If the writers were abreast with colorful subtext, or the least bit clever in their abilities, the movie still may have recovered from this flaw. However, screenwriters Paula Milne and Susan Shilliday are much to blunt to be effective. <br /><br />	I question the quality of Kim Basinger's performance here. At certain times in the film she captures her character's deprived solitude flawlessly and at others she looks as if in a melodramatic soap opera episode. This potentially effective actress (who dazzled in the Oscar Nominated thriller "LA Confidential") seems to be held back by the film, which does not allow her much leeway to explore her character. Vincent Perez is good in his role, but like most side performers here, his only purpose is to aid in development of Kuki's emotional status. <br /><br />	"I Dreamed of Africa" is not the worst movie in release at this time, but perhaps the most sappy. Kim Basinger's overacting, the filmmakers shameless usage of African territory, and the many burdens placed upon the main character lead to a conclusion of remote emptiness. The audience walks away with a feeling of unsatisfied hollowness. I almost feel guilty for negatively criticizing a movie about a person I respect so much-but not enough so to recommend this movie. <br /><br />