We hebben Vitus net gezien op het San Francisco International Film Festival, met een publiek dat in de bioscoop zat en de regisseur aan het eind een rondje applaus gaf. In de context van Fredi Murers carrière gaat deze film over thema's die hij in eerdere films als _Avalon Fire_ en _Vollemaan_ heeft onderzocht, maar hier met een lichtere, minder moralistische toon. Murer heeft duidelijk een goed contact met kinderen en brengt een geloofwaardige voorstelling ten gehore van de niet-professionele acteur (maar echte musicalvirtuoos) Teo Gheorghiu <0xE2><0x80><0x93> vooral als je bedenkt dat een groot deel van de film op de schouders van deze jonge pianist rust. Bruno Ganz, die door zijn Engels sprekende publiek zelden in zijn eigen Z<0xC3><0xBC>richse dialect wordt gehoord, belichaamt op een onsentimentele manier de traditionele Zwitserse waarden die onder een golf van Amerikaans materialisme en yuppieangst verdwijnen.<br />Ouders, neem uw jonge genieën mee naar deze film en neem de humane boodschap van liefde, zelfkennis en vergeving in acht.
We just saw Vitus at the San Francisco International Film Festival, with an audience that packed in the theatre and gave the director a round of applause at the end. In the context of Fredi Murer's career, this film address themes that he explored in earlier works such as Alpine Fire and Full Moon, but here with a lighter, less moralistic tone. Murer clearly has a great rapport with children and brings out a credible performance from the nonprofessional actor (but real-life musical virtuoso) Teo Gheorghiu -- especially considering that so much of the film rests on this young pianist's shoulders. Bruno Ganz, whom English-speaking audiences rarely get to hear performing in his own Zurich dialect, unsentimentally embodies the traditional Swiss values that are disappearing under a wave of American-style materialism and yuppie anxiety.<br /><br />Parents, take your young geniuses to see this film, and take its humane message of love, self-recognition and forgiveness to heart.