Ik heb deze ook gezien bij American Movie Classics en ik moet zeggen dat het een bescheiden filmje is dat een heleboel dingen goed doet. Zodra we horen dat er een film is over een jongen en een hond, verwachten we een overdaad aan sentimentaliteit, <0xC3><0xA0> la 'Old Yeller'. Deze film is nogal onderkoeld, tot en met het feit dat hij in zwart-wit is en dat één akoestische gitaar de achtergrondmuziek doet. De film kiest niet voor de goedkope happy ending die hij misschien had gehad, maar geeft ons iets triesters en echters. Daardoor wordt het een veel rijkere film. Dit mooie filmpje komt niet op iemands 'tien beste films'-lijstje, maar het is het bekijken waard.
I too caught this one on American Movie Classics and I have to say it's a modest little movie that does a lot of things right. The moment we hear of a movie about a boy and a dog, we expect a surfeit of sentimentality, a la "Old Yeller". This movie is rather understated, right down to being in black & white and having a single acoustic guitar do the background music. The movie does not opt for the cheap happy ending it might have, but gives us something sadder and more real. By doing so it makes for a much richer movie. This fine little film isn't going to be on anyone's "ten greatest movies" list, but it's worth a see.