Ik ben blij dat ik dit jaar niet in het Britse _Celebrity Big Brother House_ zat. Niet omdat ik het niet leuk zou hebben gevonden om een paar van de anderen te ontmoeten, maar omdat huisgenoot Verne Troyer me op een gegeven moment had kunnen vragen naar de laatste film die hij met zijn beste vriend had gemaakt, en ik zou het niet prettig hebben gevonden om tegen hem te liegen en te ontkennen dat ik dacht dat _The Love Guru_ een cinematografische mutant was die per abuis in leven en ademen was toegelaten in plaats van in een genadige slaap te worden gebracht in het ontwikkelingsstadium.<br />Hé, ik mag Mike Myers wel. Hij heeft een zekere mate van talent en charisma en innemendheid, en ik juich zijn verdiende financiële en kritische succes bij _The Wayne_ toe.' Myers is, net als zijn mede-SNL-alumni Will Ferrell, net een kind dat in een winkel rondloopt en eten van de schappen eet en zich in het algemeen gedraagt als iemand die dringend behoefte heeft aan toezicht en begeleiding. Laten we eerlijk zijn, Ferrells laatste fatsoenlijke hoofdrol was in Anchorman (2004), en hoewel hij prima werk heeft gedaan in films als The Producers (2005), is al het andere waarin hij een rol heeft gespeeld een reeks g<0xC3><0xAA>nante voorvallen van verschillend niveau geweest. En helaas kan Myers maar al te gemakkelijk in dezelfde graad van onderontwikkelde ontwikkeling vervallen. <br />Mensen die me kennen, weten dat ik vaak over slechte films praat, maar meestal vond ik het leuk om ernaar te kijken en kan ik het op een perverse manier nog een keer doen. Maar bij deze film schaam ik me dat ik de bandbreedte heb verspild om hem te krijgen, laat staan dat ik erover denk om hem nog een keer te kijken.<br />Myers' personages zijn altijd eenlettergrepig geweest, met een beperkte aantrekkingskracht. Maar zijn nieuwste goeroe Pitka ging te ver toen hij erover dacht om het op te schrijven; in vergelijking daarmee was zijn Beatnik-dichter Charlie van So I Married An Axe Murderer (1993) een personage met veel gelaagde nuances, en, belangrijker nog, een personage dat veel liever bekeken zou worden. Het hele idee had gezien moeten worden als mogelijk verwerpelijk en beledigend voor hindoes. Ja, ik weet dat hij dit in de film probeert te omzeilen door te beweren dat Pitka niet echt een Hindoe was, maar een Amerikaan die door Hindoes was opgevoed, maar zoals zo veel in deze film mislukt die poging jammerlijk, gezien wat door moet gaan voor humor.<br />Hé, ik hou van _Dumb Humor_ n als het goed wordt gedaan. Dodgeball, Epic Movie, Jay en Silent Bob. Maar de grappen in _The Love Guru_ hebben drie smaken: racistisch, grof en infantiel, en in verschillende combinaties daarvan. Is het niet hilarisch dat indiaanse mensen allemaal een lange naam hebben? De rest van de gruwel is gevuld met andere louche namen zoals Coach Cherkov en Dick Pants, en ook met grappen over snotballen en neusharen, neuken met olifanten, eten dat eruitziet als genitaliën en emmers urine <0xE2><0x80><0x93> allemaal dingen die in 1988 waarschijnlijk grappig hadden geklonken tijdens de brainstormsessies van de schrijvers om drie uur's nachts in het kantoor van de SNL, als je onder de cafeïne zat, maar ik kan echt niet geloven dat een 45-jarige man deze onzin in 2008 heeft opgeschreven en dacht dat het onder andere omstandigheden grappig zou zijn. En de uitvoering van deze zogenaamde grappen gaat bijna altijd vergezeld van dezelfde grijns voor de camera die hij bij Wayne Campbell en Austin Powers vervolmaakte, met dit verschil dat die andere personages momenten hadden waarop ze echt grappig waren, maar het zien van Myers die het met Pitka probeerde, is net zoiets als het zien van een onbekwame goochelaar die alle trucs verprutst, maar toch na elke truc een ingestudeerde buiging maakt, zich niet bewust van de negatieve reactie van zijn publiek. En erger nog, hij drijft de grappen zo diep de grond in, keer op keer, dat je zou verwachten dat ze tegen Hilary Swank aanbotsen, die met haar onderaardse machine de Kern van de Aarde rondvliegt. En het verhaal met deze non-grappen, net als de zweren op de rug van een melaatse, is al net zo afschuwelijk: een goeroe op zoek naar roem en een plekje in Oprah's, adviseert een Canadese ijshockeyspeler die zijn vrouw terug wil winnen van een rivaal, Jacques 'Le Coq' Grande, die blijkbaar goed geschapen is (Snap je? Le Coq Grande?). Nog een les die je moet leren, Mike: sportthema's zijn niet grappig. Canadese sportthema's zijn niet grappig, maar ze passen bij je. Het geeft je misschien de kans om bij je helden te blijven, maar het is tijdverspilling voor de rest van ons. Sommigen hebben geprobeerd de satire in Pitka's zelfhulpfilosofie aan te wijzen, maar satire werkt alleen als ze iets duidelijk maakt, en dat doet ze niet.' Het lijkt gewoon niet te onderscheiden van de doelen die het zogenaamd bespottelijk maakt.<br />Voor het geval ik het nog niet duidelijk genoeg heb gemaakt: dit is een Slechte Film. Niet So Bad It's Good, zoals The Oxford Murders (2008). Dit is g<0xC3><0xAA>nant op een niveau dat ik in geen tijden heb gezien. In sommige slechte films spelen mensen die boven de middelmatigheid uitstijgen, maar deze film is net drijfzand, dat mensen naar beneden zuigt en verstikt. En dan heb ik het niet over types als Verne Troyer, Jessica Alba en Justin Timberlake, die in feite werknemers waren die waarschijnlijk het geld nodig hadden, of de cameo's van Oprah en Val Kilmer. Ik heb het over Ben Kingsley.<br />Hoe verandert een gerespecteerde Oscar-winnaar van Gandhi in Guru Tugginmypudha?
I'm glad I wasn't in the UK's Celebrity Big Brother House this year. Not because I wouldn't have enjoyed meeting some of the others, but because at one stage fellow house mate Verne Troyer might have asked me about the last film he did with his best friend, and I wouldn't be comfortable lying to him and denying that I thought The Love Guru was a cinematic mutant mistakenly allowed to live and breathe rather than be put to a merciful sleep in the development stage.<br /><br />Hey, I like Mike Myers. He has a measure of talent and charisma and likability, and I applaud his deserved financial and critical success with the Wayne's World and Austin Powers films (though he went one movie too far with Goldmember). Having said that, Myers, like his fellow SNL alumnus Will Ferrell, is like a kid wandering about a shop eating food off the shelves and generally behaving like someone in desperate need of supervision and guidance. Let's be honest, Ferrell's last decent leading role was in Anchorman (2004), and while he's been fine in supporting work like The Producers (2005), everything else that he's had a hand in has been a series of embarrassments of varying levels. And sadly, Myers can too easily fall into the same degree of arrested development.<br /><br />People who know me know that I may go on about a lot of bad movies, but more often than not, I enjoyed watching them, and perversely can watch them again. This one, however, I'm ashamed that I ever wasted bandwidth getting it, let alone consider watching it again.<br /><br />Myers' characters have always been one-note, with a limited appeal. But his latest Guru Pitka went too far when he thought of writing it down; in comparison, his Beatnik poet Charlie from So I Married An Axe Murderer (1993) was a character of multi-layered nuance, and more importantly, one that people would much rather watch. The very concept should have been seen as potentially execrable and insulting to Hindus. Yes, I know he tries to get around this in the movie by claiming that Pitka wasn't really a Hindu, but an American raised by Hindus, but like so much else in this movie, that attempt fails miserably given what passes for humor.<br /><br />Hey, I like Dumb Humor  when it's done right. Dodgeball, Epic Movie, Jay and Silent Bob. But the gags in The Love Guru come in three flavors: racist, gross and infantile, and in various mixtures thereof. The racist names he came up with (Harenmahkeester, Satchabigknoba) is the sort of thing an ignorant ten-year-old kid would come up with to make the other ignorant ten-year-old kids in the playground laugh. Yes, isn't it hilarious that Indian people all have big long names? The rest of the atrocity is filled with other dodgy names like Coach Cherkov and Dick Pants, as well as alleged jokes about snot balls and nose hairs, humping elephants, food prepared to look like genitals, and buckets of urine  all of which probably would have sounded funny in 1988 in the writers' brainstorming sessions in the SNL offices at 3am when you're doped up on caffeine, but I honestly can't believe that a 45-year-old man wrote this crap down in 2008 and thought this would be funny in any other circumstances.<br /><br />And the execution of these so-called gags is almost consistently accompanied by Myers with the same sort of mugging grin to the camera that he perfected with Wayne Campbell and Austin Powers  the difference here being that those other characters had moments where they really were humorous, but seeing Myers try it with Pitka is akin to watching an inept magician fail every trick, but still take a rehearsed bow after each one, oblivious to the negative reaction he's getting from his audience. And worse, he drives the jokes so deep into the ground, again and again, you expect them to bump into Hilary Swank piloting her subterranean machine around the Earth's Core.<br /><br />And the storyline carrying these non-gags, like the sores on the back of a leper, is just as awful: a guru seeking fame and a spot on Oprah counsels a Canadian hockey player who wants to win back his wife from a rival, Jacques "Le Coq" Grande, who apparently is well-endowed (Get it? Le Coq Grande?). Another lesson to learn, Mike: Sports Themes Aren't Funny. Canadian Sports Themes Aren't Funny, Cubed. It may give you the chance to hang about with your heroes, but it's a waste of time for the rest of us. Some have tried to point out the satire in Pitka's self-help philosophies, but satire only works when it makes a point, and doesn't just appear indistinguishable from the targets it's allegedly satirizing.<br /><br />In case I haven't made it clear, this is a Bad Film. Not So Bad It's Good, like The Oxford Murders (2008). This is embarrassing on levels I haven't seen in ages. Some bad movies have people in it who can rise above the mediocrity, but this one is like quicksand, sucking people down and suffocating them. And I'm not talking about the likes of Verne Troyer, Jessica Alba and Justin Timberlake, who were basically employees who probably needed the money, or the cameos from Oprah and Val Kilmer. I'm talking about Ben F**king Kingsley.<br /><br />How does a respected Oscar winner go from playing Gandhi to playing Guru Tugginmypudha?