Deze film zou de geschiedenis in moeten gaan als een 'wat dacht het publiek wel niet?'-film. Hij is echt verschrikkelijk. Ik heb alles gehoord over de Sundance Award, de goede recensies en net als de meeste mensen ging ik kijken en ik dacht dat het geweldig zou zijn. Hij begint goed, maar na ongeveer 10 minuten verandert hij in een muziekvideo die nooit ophoudt. Het verhaal is totaal onduidelijk, het is onmogelijk om contact te maken met de personages en het constante gebruik van MTV-technieken wordt heel snel heel vervelend en saai. Het is goed om te zien dat filmmakers verschillende stijlen en manieren van verhalen vertellen gebruiken maar de sleutelwoorden hier zijn'vertel een verhaal'. Er zit geen verhaal in deze film, alleen een stel kinderen die in elkaar zakken op coole muziek en dan een paar seconden over zichzelf praten en dan weer in elkaar zakken. Het is meedogenloos en irritant. Een heel slecht gemaakte documentaire.
This film should go down in history as a "what the heck was the audience thinking?" kind of film. It is positively awful. I heard all about the Sundance award, the good reviews etc and like most people, went to see it thinking it would be great. It starts off okay but within about 10 minutes it turns into this music video that just never stops. The story is totally unclear, it's impossible to connect with the characters and the constant use of MTV techniques gets very tedious and boring very quickly. It's good to see filmmakers using different styles and modes of storytelling but the key words here are "tell a story". There is no story to this film, just a bunch of kids who crump to cool music and then talk about themselves for a few seconds and then crump again. It's relentless and annoying. A really poorly-made documentary.