Historische romans nemen vaak vrijheden met de geschiedenis; dat is te verwachten. En scenario's nemen vaak vrijheden met romans; dat is ook te verwachten. En historische scenario's gebaseerd op historische romans? Hmmm.<br />Voorspelbaar dus dat deze film zich enorme vrijheden veroorlooft met historische feiten en de historische fictie van Phillipa Gregory, en dat is geen goede zaak.<br />Ten eerste worden gebeurtenissen die zich in de loop van een aantal jaren afspelen ingekort. De periode van Maria's opkomst tot de val van Anna lijkt maximaal drie jaar in de film te beslaan. Gebeurtenissen die zich niet afspeelden, zijn 'aangevuld' met 'drama', maar hebben een slechte invloed op het verhaal (bijvoorbeeld Maria die de koning smeekt om Anne en de koning te sparen). En de belangrijkste echte (of in pacht gerapporteerde) gebeurtenissen werden weggelaten, ondanks het inherente dramatische effect (zoals Anne die de jonge Elizabeth gebruikt om Henry te verleiden, of Henry die Anne tijdens een toernooi in de steek laat zonder afscheid te nemen).<br />Ten tweede slaagt de film er niet in, ondanks de omslachtige, zwaarwichtige uiteenzetting door zo ongeveer alle personages, de harde realiteit van het hofleven in de tijd van de Tudors over te brengen, waar iemands klim op de ladder of afdaling naar het schavot het gevolg kan zijn van een of beide ingewikkelde intriges van rivaliserende hovelingen of simpelweg de stemming van de koning.<br />Ten derde is de algehele karakterisering meelijwekkend. O, Anne heeft een of twee momenten, maar hoe zit het met de andere personages? Mary wordt afgeschilderd als een zwakkeling en lijkt, ondanks de naam van de film, slechts een dekmantel voor Anne. Waar was Mary's triomfantelijke hofmakerij met Henry, waar was het bewijs dat ze een waardige rivale van Anne was (afgezien van het schip dat ter ere van haar werd genoemd) en dat Mary's romance met Stafford zo mat was dat het niet te geloven was. Koningin Katherine blijft het grootste deel van de film aan de zijlijn (behalve in haar schitterende vertoon van koninklijke verontwaardiging tegenover het hof wanneer haar huwelijk ter discussie wordt gesteld). De jongemannen in de film waren bijna niet van elkaar te onderscheiden <0xE2><0x80><0x93> Stafford, Carey en George Boelyn hadden allemaal zo weinig speeltijd en leken zo op elkaar dat de regisseur geld had kunnen besparen door één acteur alle drie de rollen te laten spelen.<br />En ten slotte zou een beetje kostuumonderzoek niet misstaan hebben.
Historical novels often take liberties with history; its expected. And screenplays often take liberties with novels; also expected. And historical screenplays based on historical novels? Hmmm.<br /><br />Predictably, then, this movie takes huge liberties with historical fact and Phillipa Gregory's historical fiction, and that is not a good thing.<br /><br />Firstly, events taking place over a number of years are condensed. Mary's rise to Anne's fall appears to be over a maximum of about three years in the film. Events that did not occur were created to "add drama" but they have a bad effect on the narrative (eg. Mary pleading with the king to spare Anne and the King's last minute note warning Mary not to do so again just before Anne was executed). And key real (or at lease reported) events were cut, despite the inherent dramatic effect (eg. Anne's use of the young Elizabeth to appeal to Henry, Henry deserting Anne during a tournament without a goodbye).<br /><br />Secondly, despite the cumbersome, heavy-handed exposition by just about every character, the movie fails to convey the harsh realities of court life in the Tudor period, where one's progress up the ladder or descent to the scaffold could be the result of either or both intricate plots by rival courtiers or simply the king's mood.<br /><br />Thirdly, the overall characterisation is pitiful. Oh, Anne has one or two moments, but what about the other characters? Mary is portrayed as weak and, despite the movie's name, seems to be only a foil for Anne. Where was Mary's triumphant courtship with Henry, where was the proof that she was a worthy rival of Anne's (eg. the ship named in her honour) and Mary's romance with Stafford was so lacklustre as to be unbelievable. Queen Katherine is left on the sidelines for most of the movie (except for her magnificent display of queenly outrage before the court when her marriage is called into question). The young men in the movie were almost indistinguishable - Stafford, Carey and George Boelyn all had so little screen time and looked so much alike, the director could have saved money by having one actor play all three parts.<br /><br />And lastly, a little bit of costume research would not have gone astray.