LIGHTHOUSE<br />(USA: Dead of Night)<br /><br />Aspectverhouding: 1,85:1<br /><br />Geluidsformaat: Dolby Digital<br />Gevangenen en beambten van een gezonken gevangenisschip raken gestrand op een door storm geteisterd eiland met vuurtorens op 300 mijl van de Britse kust, samen met een monsterlijke psychopaat (Christopher Adamson) die hen een voor een besluipt en doodt.<br /><br />De krachtpatser van schrijver-regisseur Simon Hunter <0xE2><0x80><0x93> genomineerd voor een prijs op filmfestivals in Luxemburg en Rome <0xE2><0x80><0x93> combineert de setting van TOWER OF EVIL (1972) met de multiplex-vriendelijke esthetiek van Wes Cravens SCREAM (1996) en verbetert het bronmateriaal in alle belangrijke opzichten. James Purefoy (RESIDENT EVIL) en Rachel Shelley (CRUISE OF THE GODS) spelen een kleine, maar getalenteerde cast van nieuwkomers en veteranen (onder wie Paul Brooke en Don Warrington) als een bonte verzameling heethoofden en lafaards die gedwongen zijn zich te verenigen in een wanhopige poging te overleven wat de moordenaars aanrichten.<br />'De film' Het verhaal wordt verbonden door een reeks Hitchcock-achtige scènes (een mogelijk slachtoffer dat zich in een toilethokje verbergt terwijl de moordenaar zich buiten verbergt; een doodsbang personage dat gevangenzit in een boot met een walkietalkie die elk moment zijn aanwezigheid kan verraden aan de rondsluipende maniak; en twee aan de pols geketende gevangenen die gedwongen worden een verschrikkelijke beslissing te nemen tijdens een onverwachte ontmoeting met de bloeddorstige moordenaar), culminerend in een verschrikkelijke climax boven in de vuurtoren, waar Goed en Kwaad op elkaar botsen in een chaos van stuntwerk en visuele effecten. Hunter legt de nadruk op spanning en sfeer in plaats van geweld, en zijn slimme scenario houdt een indrukwekkende mate van logica aan, waarbij hij potentiële slachtoffers isoleert door zorgvuldige berekening in plaats van een verhaal. Prachtige, indringende muziek van Debbie Wiseman ook.<br />Ongelooflijk genoeg, ondanks de financiële steun van BSkyB en de Arts Council of England, en ondanks een warme ontvangst bij diverse festivals, bleef LIGHTHOUSE drie jaar lang op de plank liggen voordat hij de bioscopen in Engeland binnensloop, waar hij lauw werd ontvangen en slecht liep. In de Verenigde Staten ging het er niet veel beter aan toe, waar de film onder een nieuwe titel (DOOD VAN NACHT) korte tijd in de bioscopen te zien was voordat hij naar de videotheek werd verbannen. Ondanks de commerciële geschiedenis is dit een kleine klassieker, rijp voor herontdekking.
LIGHTHOUSE <br /><br />(USA: Dead of Night) <br /><br />Aspect ratio: 1.85:1<br /><br />Sound format: Dolby Digital<br /><br />Inmates and officials from a sunken prison ship become stranded on a storm-lashed lighthouse-island 300 miles from the UK coastline, along with a monstrous psychopath (Christopher Adamson) who stalks and kills them, one by one.<br /><br />Writer-director Simon Hunter's powerhouse shocker - an award winner at movie festivals in Luxembourg and Rome - combines the setting of TOWER OF EVIL (1972) with the multiplex-friendly aesthetic of Wes Craven's SCREAM (1996), and improves on its source material in every significant way. James Purefoy (RESIDENT EVIL) and Rachel Shelley (CRUISE OF THE GODS) lead a small but talented cast of newcomers and veterans (including Paul Brooke and Don Warrington) as a motley bunch of hot-heads and cowards, forced to band together in a desperate attempt to survive the killer's rampage.<br /><br />The film's narrative is linked by a series of Hitchcockian set-pieces (a potential victim cowering in a toilet stall as the killer lurks outside; a terrified character trapped in a boat with a two-way radio which could betray his presence to the prowling maniac at any moment; and two prisoners chained together at the wrist who are forced to make a terrible decision during an unexpected encounter with the bloodthirsty killer), culminating in a terrific climax at the top of the lighthouse, where Good and Evil collide in a welter of stuntwork and visual effects. Hunter emphasizes suspense and atmosphere over violence, and his clever script maintains an impressive degree of logic, isolating potential victims through careful calculation rather than narrative contrivance. Lovely, evocative music score by Debbie Wiseman, too.<br /><br />Incredibly, despite being co-financed by BSkyB and the Arts Council of England, and despite a warm reception at various festival screenings, LIGHTHOUSE remained on the shelf for three years before creeping into UK cinemas to lukewarm reviews and poor business. It fared little better in the US, where the movie played briefly in theaters under a new title (DEAD OF NIGHT) before being consigned to video hell. It's commercial history notwithstanding, this is a small classic, ripe for rediscovery.