Liefde is een hond uit de hel (oftewel een waanzinnige liefde) (Dominique Deruddere, België, 1987).<br />Drie Bukowski-verhalen in een Belgische, voornamelijk landelijke omgeving. Wat zeg je daarvan? Ondanks goede recensies op het moment dat de film werd uitgebracht, diverse prijzen won en de steun kreeg van de zwaargewichten van Hollywood, Sean Penn en Francis For Coppola, verdween de film vrijwel onmiddellijk na de première in de vergetelheid. Misschien was het een slechte timing, want de met sterren bezaaide BARFLY van Barbet Schroeder werd bijna gelijktijdig uitgebracht. Wie weet? Toevallig is deze film een schoonheid, die duidelijk meer aandacht verdient. Harry is twaalf jaar. Hij wordt getroffen door zijn eerste ideeën over ware liefde als hij in de bioscoop een droomachtige film ziet, om vervolgens uit zijn droom te worden geholpen door een volwassener vriend die beweert dat mensen alleen trouwen om een nummertje te maken. Vergeet niet dat we het hier over de jaren vijftig van het Vlaamse platteland hebben. In het tweede bedrijf, in het begin van de jaren zestig, is Harry een verlegen jongen van negentien, zijn gezicht gruwelijk misvormd door een groteske vorm van acne. Als hij in de bus zit, wordt hij door alle kinderen aangestaard, terwijl de volwassenen hun blik afwenden. Er is een dansfeest op school, maar Harry kan geen meisje krijgen. In het derde bedrijf krijgen we een meer letterlijke versie van Bukowsky' Harry is de hartverscheurende verpersoonlijking van Venice, CA., waar hij een aan lager wal geraakte alcoholist is die geen aspiraties heeft en het grootste deel van zijn tijd in schimmige kroegen doorbrengt. Als hij een oude kennis ontmoet, gaan ze samen op een drankgelag en halen oude herinneringen op terwijl ze door de mistige straten patrouilleren. In hun dronken razernij ('omwille van vroeger') besluiten ze in een verlaten straat een lijk uit een ambulance te stelen en naar een leegstaand huis te brengen. Dit is <0xE2><0x80><0x93> hoe morbide het ook mag klinken <0xE2><0x80><0x93> een van de mooiste en ontroerendste scènes van de film. Het einde is een schoonheid.<br />In de eerste akte begint de film een beetje langzaam met een paar ongemakkelijke momenten. Ik vond de tweede en derde akte het sterkst, maar alle drie de segmenten vertonen een opmerkelijke filmische harmonie. Begin en einde van de film, met mooi contrasterende spiegelbeelden van 'de prinses' die door een schemerige gang rent en Raymond van het Groenewouds meeslepende muzikale thema, zorgen voor een zeer nette compositie. Auto's spelen in alle drie de segmenten een prominente rol. De meeste belangrijke scènes spelen zich af in of rond auto's. Het heeft allemaal een heel Amerikaans tintje, vooral in het tweede bedrijf. Een re<0xC3><0xBC>nie, een bal, lampons, Amerikaanse auto's, het is het kleine Amerikaanse stadje dat naar België is overgeplaatst. De hoofdrol wordt gespeeld door Josse de Pauw, die de volwassen Harry speelt in het tweede en derde bedrijf, een genot om te zien. Des te meer aanbevelenswaardig is de uitstekende dvd-uitgave van Mondo Macabro. Het is een beetje een curiositeit in hun gebruikelijke catalogus van alle soorten uitbuitingsmilieus in de wereldcinema (waar ik vaak van hou, begrijp me niet verkeerd), maar de manier waarop ze de film behandelen is uitstekend, met een schitterende nieuwe verfilming en tjokvol extra's. Twee documentaires, de 'afronding' met een paar geweldige opnamen van Bukowski en zijn gedachten over de film, een gefilmd interview met regisseur Deruddere, een essay over de Vlaamse cinema, en Mondo Macabro's gebruikelijke trailer van de wildere kant van de wereldcinema als klap op de vuurpijl. Het is geen film die de meeste mensen gemakkelijk zullen omarmen, maar elke fan van Bukowski, Belgische cinema of goede cinema in het algemeen zou deze moeten proberen. Het is misschien heel wat anders dan Bukowsky's gebruikelijke decors, maar liberale interpretaties zorgen meestal voor veel interessantere films. Dit is de moeite waard om te zien. Verdomme, de man had het zelf goedgekeurd!<br />Camera Obscura <0xE2><0x80><0x93> 9/10.
LOVE IS A DOG FROM HELL (a.k.a CRAZY LOVE) (Dominique Deruddere - Belgium 1987).<br /><br />Three Bukowskian tales set in a Belgian, mostly rural, setting. How about that? Despite good reviews upon its release, winning several awards and getting support by Hollywood heavyweights Sean Penn and Francis For Coppola, the film vanished into obscurity almost immediately after its release. Perhaps it was bad timing, because Barbet Schroeder's star-studded BARFLY was released almost simultaneously. Who knows? By any chance, this film is a beauty, clearly deserving wider attention.<br /><br />The film has a three-act construction, all set around the live of Harry Voss, focusing on his difficult search for love and affection. The first act is set in 1955 and follows Harry when he's twelve years old. He is struck by his first notions of true love when he sees a dream-like film in cinema, only to be helped out of his dream by a more mature friend who claims the only reason people get married is to get laid. Remember, it's fifties' rural Flanders we're talking here. In the second act, in the early sixties, Harry is a shy 19-year old, his face horribly disfigured by a grotesque form of acne. When driving in the bus, he is stared at by all the children, while the adults look away. There's a high school dance, but Harry can't get a girl. In the third act we get a more literal adaptation of Bukowsky's THE COPULATING MERMAID OF VENICE, CA., when Harry is a down-on-his-luck alcoholic, devoid of any aspirations, spending most of his time in shady bars. When he meets an old acquaintance, they go on a joined drinking binch and rehash old memories while patrolling the foggy streets. In their drunken frenzy ("for old time's sake") they decide to steal a body from an ambulance they see on a deserted street and take it to an abandoned house. This makes - how morbid it may sound - for one of the most beautiful and touching scenes of the film. The ending is a beauty. <br /><br />In the first act the film starts of a bit slowly with some awkward moments. I found the second and third acts the strongest, but all three segments show remarkable cinematic harmony. Beginning and ending the film with nicely contrasted mirror images of "the Princess" running across some dimly lit corridor and Raymond van het Groenewoud's haunting musical theme, it makes for a very neat composition indeed. Cars also feature prominently in all three segments. Most of the key scenes take place in or around cars. It all a very American feel to it, especially the second act. A homecoming dance, a prom, lampoons, American cars, it's small town USA transferred to Belgium. The lead performance by Josse de Pauw who plays the adult Harry in the second and third acts, is a joy to watch. <br /><br />All the more recommended, because of Mondo Macabro's excellent DVD-release. A bit of an oddity in their usual catalogue of all kinds of exploitational sewers of world cinema (which I often like, don't get me wrong), their treatment of the film is excellent, with a luminous new transfer and jam-packed with extras. Two documentaries, the "making-off" with some great footage of Bukowski and his thoughts on the film, a filmed interview with director Deruddere, a text essay on Flemish cinema, and Mondo Macabro's usual trailer reel of the wilder side of world cinema to top it all off. With an almost surrealist setting and touching subjects like necrophilia, it's not a film most audiences will embrace easily, but any fan of Bukowski, Belgian cinema or good cinema in general should really give this one a try. It might be a far cry from Bukowsky's usual settings but liberal interpretations usually make for far more interesting films. This is worth seeing. Damn, the man even approved of it himself!<br /><br />Camera Obscura --- 9/10