Brad Dourif geeft een uitstekende voorstelling (zoals altijd) en de plot heeft een intrigerende, symbolische lading. Ik had de indruk dat de kunstenaar het'schaduw'-archetype van pater Tyrone zou kunnen verbeelden, en het van de christelijke symboliek is interessant. Het had een echt goede film kunnen zijn, maar hij wordt naar beneden gehaald door de rest van de cast, met name door de overdreven, ééndimensionale 'gekke kunstenaar', de smoezelige sfeer en de afgezaagde muziek. O ja, en ik begrijp niet waarom mensen de schilderijen prijzen. Ze waren, zoals de kunsthandelaar zei, 'zelfgenoegzaam overschat gezeik'. Toch is de film de moeite van het kijken waard, al was het alleen maar vanwege Dourifs optreden.
Brad Dourif gives an excellent performance (as always), and the plot has an intriguing symbolic feel to it.I had the impression the artist could represent the "shadow" archetype of Father Tyrone, and the of Christian symbolism is interesting. It could have been a really good movie, but it's dragged down by the rest of the cast - particularly the overacted, one dimensional "mad artist", the seedy atmosphere and the corny score. Oh yes, and I don't understand why people are praising the paintings. They were, as the art dealer said, "self indulgent overrated crap". Still, the film is worth watching, if for nothing else than for Dourif's performance alone,