Ik hou niet van heavy metal; eigenlijk heb ik een hekel aan de meeste heavy metal. Ik was dol op Metal: A Headbanger's Journey. Het had de beste componenten van een goede documentaire, een van de beste die in lange tijd was uitgebracht en een goed samenhangend stuk op één lijn met Metallica <0xE2><0x80><0x93> Some Kind of Monster.<br />Sam Dunn is zowel een liefhebber van heavy metal als een student van de antropologie. Hij wist hoe en waar hij zich in de cultuur moest verdiepen met een gezonde eerbied voor zijn onderwerp, maar met de objectiviteit om die zo te bestuderen dat buitenstaanders er waardering voor konden opbrengen. Ik vond het fascinerend.<br />'Op een systematische, goed gestructureerde manier, heavy metal.' De oorsprong en de geschiedenis van heavy metal werden onderzocht, evenals het verschil tussen de aanhangers en de criticasters. Fans, bandleden en industriedeskundigen werden geïnterviewd. De vragen en antwoorden waren intelligent. Er werd historisch materiaal gebruikt. De cultuur en de vele subgenres werden geanalyseerd. De relaties tussen heavy metal en geslacht, seks, religie, satanisme en geweld werden allemaal op een zeer interessante en verhelderende manier belicht.<br />Het werd op locatie opgenomen, ook bij verschillende concerten in Noord-Amerika, Groot-Brittannië en Europa. Ik vond Dee Snider van Twisted Sister, Tony Iommi van Black Sabbath en Ronnie James Dio van Dio (geaccrediteerd als de uitvinder van het duivelshoorntje) de boeiendste geïnterviewden, hoewel er te veel anderen waren om op te noemen. De som van het geheel leverde een rijk resultaat op.<br />In tegenstelling tot veel documentaires van de laatste tijd, waarin het primaire doel lijkt te zijn om licht amusement te maken met beroemdheden als hoofdrolspelers, is deze film echt inzichtelijk, intelligent, evenwichtig, leerzaam, grappig en onderhoudend! Wat je smaak in muziek ook is, ik kan hem van harte aanbevelen.
I don't like heavy metal music; in fact I hate most heavy metal music. I loved Metal: A Headbanger's Journey. It had all the best components of a good documentary, one of the best released in a long time and a good companion piece on a par with Metallica  Some Kind of Monster.<br /><br />Co-director Sam Dunn is both a metal aficionado and a student of anthropology. He knew how and where to delve into the culture with a healthy reverence for his subject matter, but with the objectivity to examine in a way that outsiders could glean appreciation. I found it fascinating.<br /><br />In a systematic, well-structured manner, heavy metal's origins and history were examined, as was the disparity between its followers and detractors. Fans, band members and industry experts were interviewed. The questions and answers were intelligent. Historic file footage was used. The culture and its many sub-genres was analysed. The relationships between heavy metal and gender, sex, religion, Satanism and violence were all covered in a most interesting and enlightening manner.<br /><br />It was shot on location, including at various concerts, across North America, UK and Europe. I found Dee Snider of Twisted Sister, Tony Iommi of Black Sabbath and Ronnie James Dio of Dio (accredited as the inventor of the devil horn sign) the most compelling interviewees, though there were many others too numerous to mention. The sum of the whole turned out a rich result.<br /><br />Unlike many documentaries of late, where the primary goal appears to be light entertainment using celebrity heads, this film is truly insightful, intelligent, balanced, educational, funny and entertaining! Whatever your taste in music, I highly recommend it.