Deze recente BBC-filmversie van 'Our Mutual Friend' van Dickens was een groot budgetproject dat ver onder de verheven ambities bleef. De film wilde duidelijk een groots, meeslepend epos van het Victoriaanse tijdperk zijn, maar uiteindelijk had dit verhaal niet veel te vertellen.<br /><br />De plot, die is bedacht als een groot werk van zes uur dat in vier segmenten van negentig minuten moet worden gepresenteerd, is zo ingewikkeld en voor de hand liggend, zelfs saai, dat een kwart van het geheel weglaten het verhaal alleen maar had kunnen verrijken en de vaart eruit had kunnen halen. Nu waren de voornaamste plotelementen zo onorigineel en verweerd dat ik geen enkele spanning kon ontdekken in een van de twee hoofdlijnen van het verhaal, ook al kende ik het oorspronkelijke boek van Dickens of andere verfilmde versies ervan niet. Wat er gebeurd was, was vanaf het begin duidelijk impliciet voor mij. De timing van Wanneer dit Wat later gebeurde, was daarom betrekkelijk weinig stimulerend voor mijn belangstelling.<br />De fatale tekortkomingen van 'Our Mutual Friend' vielen me nog meer op door het contrast met een ander recent BBC-programma, 'Under The Greenwood Tree' (2005), dat ik kort daarvoor voor het eerst had gezien. 'Under The Greenwood Tree' was een bedrieglijk eenvoudig verhaal dat niettemin de ene na de andere laag van universele relevantie en diepe betekenis bevatte.<br />Maar de tekortkomingen van 'Our Mutual Friend' mochten in geen geval worden toegeschreven aan de acteurs, die van top tot teen uitmuntend waren.<br />In de vorm van 'Our Mutual Friend' komen twee afzonderlijke, maar elkaar af en toe kruisende verhaallijnen voor. Door de kracht van hun optredens brachten Steven Mackintosh en Anna Friel de helft van het verhaal, dat pijnlijk duidelijk was, met meer belangstelling dan anders het geval zou zijn geweest. Paul McGann en Keeley Hawes waren echter nog beter, hoewel ik moet toegeven dat de prachtig gemoduleerde klanken van mevrouw Hawes ver verwijderd leken van het havendialect dat haar rol suggereerde. Het ondersteunen van optredens van doorgewinterde karakteracteurs als Peter Vaughan en Pam Ferris (als de onnavolgbare Boffins) bracht rijkdom en diepte in materiaal dat anders volkomen vergeten zou zijn, hoewel ik, als ik een acteur moest kiezen die ver boven de beperkingen van zijn rol uitsteeg, zou kiezen voor David Bradley (beter bekend als Argus Filch uit de 'Harry Potter'-canon) die een gedenkwaardig schunnige Roger Riderhood creëerde.<br />Zit 'Our Mutual Friend' uit. 1 keer 1 keer 1 keer naar uitzonderlijke voorstellingen van een geweldige cast van uitzonderlijke Britse acteurs. 1 keer 1 keer 1 keer 1 keer, maar niet kopen.<br />3 van de 10.
This recent BBC filmed version of Dickens' "Our Mutual Friend" was a big budget project that fell far short of lofty ambitions. The film clearly wanted to be a grand sweeping epic of the Victorian Era, but ultimately this story did not have much to say.<br /><br />Conceived as a massive 6-hour work to be presented in four ninety-minute segments, the plotting is so heavy-handed and obvious, even tedious, that lopping a full quarter out of the whole could only have improved the story and pacing. As it was, the primary plot elements were so unoriginal and timeworn that  even though previously unfamiliar with either this Dickens original book or other filmed adaptations of it  I found no suspense whatsoever to one of the two main plot lines to the story. What Happened was clearly implicit to me from the get-go. The timing of When this What later Happened thus presented comparatively little incentive for my interest..<br /><br />The fatal script shortcomings of "Our Mutual Friend" appeared to me even more striking by contrast against another recent BBC release  "Under The Greenwood Tree" (2005)  which I had just viewed for the first time a short while previously. Where "Our Mutual Friend" squandered so much time and talent telling an ostentatiously complex story that proved superficial and obvious, "Under The Greenwood Tree" succeeded brilliantly in conveying ... (despite only ninety minutes, and a much smaller budget) ... a deceptively simple story that nonetheless captured layer upon layer of universal relevance and deep meaning.<br /><br />By no means, however, should the failings of "Our Mutual Friend" be attributed to its performers, who were uniformly excellent from top to bottom.<br /><br />In form "Our Mutual Friend" presents two separate but occasionally intersecting plot lines. Through the strength of their performances, Steven Mackintosh and Anna Friel brought to the Painfully Obvious half of the story more interest than the weakness of that storyline could otherwise have generated. Paul McGann and Keeley Hawes, however, were even better  though it must be confessed the beautifully modulated tones of Ms. Hawes seemed a long way from the docklands dialect her role suggested. Supporting performances by such veteran character actors as Peter Vaughan and Pam Ferris (as the inimitable Boffins) brought richness and depth to material that otherwise would have been completely forgettable, though if I had to pick one actor who triumphed far and above the limitations inherent in his role it would be David Bradley (best known as Argus Filch from the "Harry Potter" canon) creating a memorably rascally Roger Riderhood.<br /><br />Sit through "Our Mutual Friend"  once  to enjoy exceptional performances from a great cast of exceptional British actors. Rent  once  but not buy.<br /><br />3 out of 10.