Herinnert iemand zich de naam van de hospik die met Papillon en Dega over de muur ontsnapt <0xE2><0x80><0x93> is het Maturette? Hoe dan ook, hij markeert misschien de eerste keer dat Hollywood een homofiele figuur creëerde <0xE2><0x80><0x93> in elk geval in een film met een groot budget <0xE2><0x80><0x93> die sympathiek is, niet stereotiep of belachelijk of verraderlijk, en zijn portie persoonlijke waardigheid krijgt. Ten eerste wil Papillon hem prostitueren om een bewaker af te leiden, zodat hij kan ontsnappen. Hij laat Papillon in niet mis te verstane bewoordingen weten dat hij 'geen hoer' is en dat 'Tussen ons gezegd en gezwegen, ik degene ben die een man heeft vermoord'. Later toont hij moed, solidariteit en vindingrijkheid die overeenkomen met de twee hoofdpersonen.<br />'Het' De acteur speelt een vrij grote rol, maakt een sterke indruk, maar (bijna net zo belangrijk) de filmmakers presenteren hem niet op een zelfgenoegzame manier ('Kijk eens hoe progressief we zijn!'). Hij wordt niet gecompenseerd door meer 'typische' homofiele personages om zijn impact te verminderen, noch, goddank, door een van die rituele bendeverkrachtingsscènes die verplicht lijken in gevangenisfilms (bijvoorbeeld 'The Shawshank Redemption'). Dit is allemaal bijzonder opmerkelijk in de tijd dat Hollywood nog bol stond van de afgrijselijke stereotypen van homo's (zie 'Play Misty for Me', 'The Eiger Sanction', 'The Producers' en nog een aantal andere in allerlei genres). Ik zou graag willen weten of dit een bewuste beslissing was van Schaffner of van de scenarioschrijvers (Trumbo en Semple hadden tenslotte allebei goede, progressieve referenties).<br />Tussen twee haakjes, als je deze film wilt zien, moet je hem maar eens zien ingeblikt <0xE2><0x80><0x93> in een standaard tv-pan-scanformaat verliest hij veel van zijn visuele impact.
Does anyone remember the name of the medic who escapes over the wall with Papillon and Dega - is it Maturette? In any case, he may mark the first time Hollywood created a gay character - at least in a big-budget film - who is sympathetic, not stereotypical or ridiculous or treacherous, and is given his fair share of personal dignity. First, Papillon wants to prostitute him to distract a guard so that he can escape: He lets Papillon know in no uncertain terms that he's "not a whore" and that "Between the two of us, I'm the one who's killed a man." Later, he shows bravery, solidarity, and resourcefulness equal to the two leads'.<br /><br />It's a fairly large role, the actor makes a strong impression, yet (almost as important) the filmmakers don't showcase him in a self-congratulatory way ("Look how progressive we are!"). He's not offset by any more "typical" gay characters to lessen his impact, nor, thankfully, by one of those ritual gang-rape-of-the-male-lead scenes that seem to be obligatory in prison pictures (e.g., "The Shawshank Redemption"). This is all especially remarkable in that Hollywood movies at the time were still rife with abysmal gay stereotypes (see "Play Misty for Me," "The Eiger Sanction," "The Producers," any number of others in all kinds of genres.) I'd love to know if this was a conscious decision by Schaffner or the screenwriters (Trumbo and Semple both had good progressive credentials, after all).<br /><br />By the way, if you're going to see this film, see it letterboxed - it loses much of its visual impact in a standard TV pan-and-scan format.