Je moet wel bewondering hebben voor een film die zijn eigen doelen overstijgt en overstijgt. HtD kijkt je recht in je gezicht en vraagt je of je een slasherfilm wilt zien met vijf zinnelijke babes (ieder met een eigen persoonlijkheid, natuurlijk) in lingerie (tenzij ze in Daisy Dukes zijn of onder de douche staan zonder kleren aan) die na werktijd door een gebouw rennen en automatische wapens afvuren. Natuurlijk wil je dat! Nou, HtD zorgt ervoor. Gooi er Orville Ketchum bij, wat niet ter zake doende vulmateriaal voor een pornofilm, en een bizarre cameo van Forrest J. Ackerman, en je hebt een uitmuntende B-film!<br />Vergeet niet dat Jim Wyrnoski niet schroomt om materiaal uit andere films te gebruiken. In Sorority House Massacre II (wat HtD maar net ontstijgt als de beste B-film, omdat het in feite een spookhuis laat zien) gebruikte hij lange, niets met elkaar te maken hebbende scènes vanaf Slumber Party Massacre als achtergrondverhaal voor SHM II. In HtD gebruikt hij de gebeurtenissen van SHM II en dezelfde beelden van SPM als achtergrondverhaal. Wat dit meer dan amusant maakt, is dat de meeste acteurs/actrices en veel van de personages in het script hetzelfde zijn als in SHM II. HtD erkent de gebeurtenissen van SHM II met een knipoog omdat de meeste personages in die film zijn gestorven. Je bent het aan jezelf verplicht om SHM II te zien voordat je HtD gaat zien.<br />'Ik zal het doen.' Orville Ketchum besteedt niet veel tijd aan de plot. Laat ik het zo zeggen: na een reeks onwaarschijnlijke en onlogische gebeurtenissen dragen de vijf vrouwelijke hoofdpersonen uiteindelijk vrijwel niets meer als ze op een zaterdag door een gesloten kantoorgebouw worden gestalkt. Er gaan nogal wat mensen dood, hoewel meestal onrealistisch en buiten beeld, en 'Orville Ketchum' doet zijn reputatie als een van de grappigste en moeilijker te doden B-filmacteurs eer aan. (De scène waarin hij een verband aan zijn buik vastniet, is van onschatbare waarde.) Een laatste opmerking... in tegenstelling tot veel van de rechtstreekse videofilms die tegenwoordig worden gemaakt, houdt htd zich aan redelijke productienormen. Goedkoop, dat wel, maar bekwaam. De film is op de juiste manier blootgesteld en met kleurcompensatie. De geluidsniveaus en het opnieuw opnemen zijn heel acceptabel. Er zijn geen artistieke camerastandpunten of onnodige CGI-effecten. Het is gewoon een beter geproduceerde film dan de meeste rotzooi die er tegenwoordig te zien is.<br />En het is een giller! Of je snapt het, of je snapt het niet. Uitstekend aanbevolen voor fans van naakt-wimmen-in-slasher-films.
You have got to admire a movie that sets and then surpasses its own goals. HtD gets right up in your face and asks you if you want to see a slasher movie with five luscious babes (each with a distinct personality, of course) dressed in lingerie (unless they're in Daisy Dukes or in the shower without any clothes at all) running around a building after-hours and firing automatic weapons. Of course you do! Well, HtD delivers. Throw in Orville Ketchum, some irrelevant filler material shot at a porn filming session, and a bizarre cameo by Forrest J. Ackerman, and you've got a most-excellent B-film! <br /><br />Keep in mind that Jim Wyrnoski is not shy about using material from other films. In Sorority House Massacre II (which beats out HtD only marginally as the best B-movie, because it actually features a haunted house,) he used lengthy unrelated scenes from Slumber Party Massacre as back-story to SHM II. In HtD, he uses the events of SHM II, as well as the same footage from SPM, as a back-story. What makes this more than mildly amusing is that most of the actors/actresses, and many of the scripted characters, in HtD are the same as in SHM II. HtD acknowledges the events of SHM II with a wink at the fact that most of the characters in that movie died. You owe it to yourself to see SHM II prior to seeing HtD.<br /><br />I won't spend a lot of time on the plot. Let me just say that, through a series of improbable and illogical events, the five female leads end up wearing virtually nothing as they are stalked through a closed office building one Saturday. Quite a few people die, though usually off-camera and unrealistically, and "Orville Ketchum" lives up to his reputation as one of the funnier and more-difficult-to-kill B-movie actors. (The scene where he staples a bandage to his abdomen is priceless.) One final observation...unlike many of the straight-to-video movies being churned out today, HtD actually has some decent production standards. Cheap, yes, but competent. The film has been correctly exposed and color-compensated. The audio levels and re-recording are quite acceptable. There are no artsy-fartsy camera angles or unnecessary CGI effects. It is simply a better-produced movie than most of the dreck out there today.<br /><br />And it is a hoot! Either you get it, or you don't. Highly-recommended for nekkid-wimmen-in-slasher-films fans.