Dit is een van de weinige horrorfilms waar ik echt van heb genoten, want de film biedt een geweldige combinatie van horror en komedie. Alles bij elkaar is het een zeer onderhoudende 85 minuten.<br />Er valt heel wat te waarderen in dit soort maffe films: mooie beelden, een goed humeur om de griezeligheid en het bloederige van een horrorverhaal te compenseren, een kleine hoeveelheid belachelijke theologie in vergelijking met wat er gewoonlijk in dit genre wordt aangeboden, en een paar volkomen buitensporige scènes. Zoals het hoofd van een vrouw dat los hangt en dan in de hand van een man bijt terwijl de rest van haar lichaam rondrent met een kettingzaag; een hand met een verstand van dat soort.' Mijn eigen, monsterachtige oma en opa in de kelder, achtervolgingen door een bos met bomen die tot leven komen en mensen aanvallen, steeds maar weer... wilde, wilde dingen.<br />Mijn voornaamste klacht is dat er niet genoeg rustpauzes zijn. Er is te veel actie, en het is zo intens dat het bijna te veel is om een hele tijd te blijven zitten, zelfs met die vrij korte zittijd. Je hebt af en toe een pauze nodig!<br />Er is hier geen geloofwaardigheid, maar dat geeft niet, want ik denk dat het meeste meer voor de lol dan voor de lol wordt gespeeld. Bruce Campell heeft lichamelijke schade opgelopen die hem vele malen het leven had kunnen kosten, maar binnen een paar seconden is hij weer de oude. Overigens moet Campell, meer dan Jim Carrey, het wereldrecord hebben gevestigd op het trekken van wilde gezichten met rubberen gezichten. Maar deze film is zeker niet geschikt om op het realisme te worden getoetst. Je moet hem zien, met al die bloederige scènes en het schokkende geweld, als niet veel meer dan een wrange satire op horrorfilms. Het is hartstikke leuk.
This is one of the few horror movies I truly enjoyed, because the film offers a great combination of horror and comedy. It adds up to a very entertaining 85 minutes.<br /><br />There's a lot to like in this kinda-goofy movie: nice visuals; good humor to counteract the scariness and gore of a horror story; a small amount of ridiculous theology compare to what usually is offered in this genre, and some totally outrageous scenes. They include a woman's head loose and then biting a man's hand with the rest of her body running around with a chainsaw; a hand with a mind of it's own, monster-type grandma and grandpa in the cellar, chase scenes through a forest with trees coming to life and attacking people, on and on....wild, wild stuff.<br /><br />My main complaint is not enough lulls. There is too much action, and it's so intense it's almost too much to watch in one continuous sitting even with its fairly short length. One needs a break once in a while!<br /><br />There is no credibility in here, but that's okay since I think most of this is played for laughs more than horror. Bruce Campell suffers physical damage that would have killed a person many times but within seconds, he's back to normal. Campell, by the way, must have set the all-time record for making rubber-faced wild faces in a movie, more than Jim Carrey. However, this movie certainly isn't one to be scrutinized for realism. You have to look at it, with all the gory scenes and shocking violence as not much more than just tongue-in-cheek satire on horror movies. It's great fun.