Is dit de meest theatraal gedistribueerde Filippijnse film in de geschiedenis van de film in de Verenigde Staten? Ik denk van wel.<br />Deze film zal een inspiratiebron zijn voor onafhankelijke filmmakers en laten zien wat je kunt doen met een pakkend verhaal, grote originaliteit, geweldige locaties, een fatsoenlijke digitale camera, geen special effects en (bijna) geen geld en (bijna) geen crew.<br />De wankele camera was irritant omdat hij zo prominent aanwezig was in de ENTIRE-film, behalve in de laatste scène, waarin we weer terug zijn in de Verenigde Staten. Ik heb afgelopen oktober een paar weken filmopnamen gemaakt op de Filippijnen, en dit is hoe jouw opnamen eruitzien als je filmt vanuit een rijdende jeepney. Als mijn beelden niet op deze manier worden gefilmd, eindigt het op de vloer van de montagekamer. Hier is een hele film op deze manier gefilmd, en dat is een beetje te veel. Veel onafhankelijke films hebben selectieve scènes die op deze manier worden gefilmd, en daar zit een kern van waarheid in. Ik kan alleen maar concluderen dat ze te veel haast hadden om een statief te gebruiken, omdat de voortdurende wazigheid na de eerste paar minuten niets toevoegt aan het dramatische effect van de film. Te veel 'AUTHENTICITEIT' Mahhhhnnnn.<br />Zonder het terrorisme aspect is dit net een reis door de Filippijnen, helaas in het geval van de krakersgebieden. Ik verbleef in een _barrio_ buiten Manilla met arme mensen en het leek meer op de wijk in de Verenigde Staten, met water op rantsoen en geen warm water, maar een berg afval hield de muren van het huis waar ik verbleef niet overeind, iets wat me opviel in de krottenwijken bij het vliegveld van Manilla. Maar waar je op de Filippijnen ook heen gaat, je reist op driewielers (motorfietsen/motorfietsen met zijspan), jeepneys en geen luchtbussen. Waar je ook heen gaat, als je een man bent, word je uitgenodigd voor hanengevechten die gehouden worden in arena's ter grootte van enorme gymzalen op de middelbare school zoals die in de Verenigde Staten zijn gevonden. Overal waar je komt, zullen er verkopers zijn die je eieren willen verkopen met warme kippen erin, wachtend tot hun kop eraf wordt gebeten.<br />Ik reisde een aantal uren intensief naar het noorden van Manilla op Luzon Island, in gebieden van een verbijsterende schoonheid, die in de film niet te zien zijn. De terroristen/moslimextremisten hebben zich op bekende plekken in het zuiden van Manilla verschanst. Wees voorzichtig als je naar die gebieden gaat. Op je eerste dag op de Filippijnen zul je moeiteloos al het bovenstaande kunnen ervaren, behalve dat je niet met ontvoerders te maken zult hebben.<br />De Filippijnen is een fantastische plek om een film te maken. Ik kom terug.
Is this the most widely theatrically distributed Filipino film in the history of cinema in the U.S. I believe so.<br /><br />This film will be an inspiration to independent filmmakers, showing what you can do with a gripping story, great originality, great field locations, a decent digital cam, no special effects, and (almost) no money, and (almost) no crew.<br /><br />The shaky camera was annoying because it was prominent for the ENTIRE film, except the final scene, where we are back in the States. I was shooting documentary footage for several weeks last October in the Philippines, and this is what your footage looks like when you are shooting from a moving jeepney. I can't stand my footage shot this way and it will end up on the cutting room floor. Here is a whole film shot this way, and it is a bit much. Many independent films have selective scenes shot this way and there is a point to them. I can only figure that they were in too much of a hurry to use a tripod, because the constant blur does't add anything to the dramatic impact of the film after the first few minutes. Too much "AUTHENTICITY" Mahhhhnnnn.<br /><br />Without the terrorism aspect, this is like a travelogue of the Philippines, unfortunately in the case of the squatter areas. I stayed in a barrio outside of Manila with poor people and it was more like the 'hood back in the States, with water rationing and no hot water, but a pile of garbage was not holding up the walls of the home where I stayed, something I noticed in the squatter areas near the Manila Airport. But EVERYWHERE you go in the Philippines, you will travel by tricycles(motorbikes/motorcycles with side cars), jeepneys, and no air con buses. Everywhere you go, if you are male, you will be invited to cockfights held in arenas the size of huge high school gymnasiums as found Stateside. Everywhere you go, there will be vendors wanting to sell you eggs with warm chickens inside waiting to have their heads bit off.<br /><br />I traveled extensively several hours to the North of Manila on Luzon Island, in areas of astonishing scenic beauty, not seen in the film. The terrorists/Muslim extremists are holed up in known spots to the South of Manila. Be careful if you go to those areas. In your first day in the Philippines you will effortlessly be able to experience all of the above, except you will not be dealing with kidnappers.<br /><br />The Philippines is a fantastic place to make a film. I will be back.