Deze film faalt om verschillende redenen. Ten eerste zal iemand die 2000 mijl onder zee als een film beschouwt, zich hoogstwaarschijnlijk de Walt Disney-versie uit 1954 met Richard Mason, Peter Lorre, Kirk Douglas en Paul Lukas herinneren. Tegenover een dergelijke bezetting maakt deze versie geen schijn van kans. Richard Crenna is een fatsoenlijke acteur als hij een fatsoenlijke rol speelt, en het enige wat je van hem kunt zeggen is dat hij er niet zo belachelijk uitziet als de rest van de cast. Als je Peter Lorre in de versie uit 1954 als assistent-professor Arronax ziet en je bedenkt wat je in plaats daarvan krijgt, een meisje met een lelijk kapsel, dan is dit de eerste grote teleurstelling. Zoals ik al eerder heb opgemerkt, geven de woorden 'gebaseerd' de schrijvers van een script altijd een heleboel creatieve opties. Maar als je gebruikmaakt van die vrijheid, moet je weten waar je heen gaat en het resultaat moet goed zijn. Dit keer is het dat niet. Nu het verhaal zich concentreert op de liefde tussen Nemo, Ned Land en Ugly Haircut, wordt de essentie van het boek triviaal. Het boek is een waarschuwing over geavanceerde technologie die voor verkeerde doeleinden wordt gebruikt. Het was in die tijd eigenlijk een heel goed idee om dit in de Disney-versie toe te passen, omdat het een heel populair onderwerp was in veel b-films uit die tijd. De zich ontwikkelende liefdesgeschiedenis is volkomen overbodig omdat we weten wie ze uiteindelijk zal kiezen. Bovendien probeert Nemos Ned Land te vermoorden omdat hij zijn rivaal is bij het winnen van _Ugly Haircuts_ <0xE2><0x80><0x93> de Nemos-figuur verandert significant in een smoorverliefde schurk maar als Land aan het eind het schip redt worden ze door hem vrijgelaten. Klinkt heel logisch. De grootste teleurstelling in deze film is echter het niet-bestaande gevecht met de reuzeninktvis, in plaats daarvan krijg je een of ander buitenaards wezen dat op een heel dwaze manier wordt verslagen. Begrijp me niet verkeerd, ik vond _Signs_ goed omdat het buitenaardse wezen met een honkbalknuppel wordt geslagen, maar dit was gewoon zielig. Een paar goede onderwateropnamen, meer heeft het niet te bieden, maar dat maakt het nog een knoeiboel, want als Lelijkerd Haardstede het uitzicht buiten de _Nautilus_ bewondert, zou het schip tegen de koraalriffen te pletter slaan omdat de camera suggereert dat het zijwaarts drijft. De special effects van de haaien, het monster dat de _Nautilus_ aanvalt en de animatie van de _Nautilus_ zelf zijn erg slordig gedaan, maar dat is een ziekte waar tv-programma's en films uit die tijd vaak aan lijden. Maar als je dat soort effecten vermengt met slechte acteurs, een halfbakken verhaallijn en een plot die gebaseerd is op het meest belachelijke idee dat 2 mannen daadwerkelijk wedijveren om een vrouw met een gruwel als kapsel, krijg je uiteindelijk een domme film. Je kunt zeggen dat Kirk Douglas die een schildpaddenschedel bouwt en liedjes zingt voor een zeehond ook dom is, maar dat krijg je als je een Disney-film ziet. De versie van Disney had tenminste nog een paar grappige momenten, maar wie lachte er nu om deze? Ik ben klaar met mijn verhaal.
This movie fails for several reasons. First of all, if someone thinks of 20000 leagues under the sea as a film, he will most likely remember the 1954 Walt Disney version of it with Richard Mason, Peter Lorre, Kirk Douglas and Paul Lukas. Against a cast like that this version stands with no chance, Richard Crenna is a decent actor if he plays a decent role and the one thing you can say about him is that he doesn't look as ridiculous as the rest of the cast. Now if you think of Peter Lorre as Prof. Arronax assistant in the 1954 version and consider what you get instead, a girl with an ugly haircut, this is the first big disappointment. As an earlier comment posted, the words "based upon" always gives the authors of a script a lot of creative options. But if you make use of that freedom, you should know where you're going and the result should be good. This time it's not. With the focus of the story on the love thing going on between Nemo, Ned Land and Ugly Haircut the whole essence of the book gets trivialized. The book is a warning about advanced technology used for wrong purposes, adapting this to nuclear power in the Disney version was actually a pretty good idea back then as it was a very popular topic used in many b-movies of that period. The evolving love story is completely dispensable as we know who she'll choose in the end anyways. Furthermore, Nemos attempts to murder Ned Land cause he is his rival in winning Ugly Haircuts heart alters Nemos character significantly to a lovesick villain but once Land saves the ship at the end they are released by him. Makes lots of sense. The biggest disappointment however in this film is the non existent fight with the giant squid, instead you get some sort of alien that gets defeated in a very silly way. Don't get me wrong, I liked Signs for the fact that the alien gets beaten with a baseball bat but this was just pathetic. Some decent underwater shots is all it has to offer, though they add a goof with that as when Ugly Haircut admires the sight outside the Nautilus scuttle the ship would crash into the corals as the camera suggest it is floating sideways. The special effects of the sharks, the monster attacking the Nautilus and the exterior animations of the Nautilus itself are done very sloppy, but that's a disease TV shows and films of that time often suffer from. However, when effects like that are mixed with bad actors, a half baked storyline and a plot basing on the most ridiculous idea that 2 guys would actually compete over a woman with an abomination as a haircut you get a silly film in the end. You may argue that Kirk Douglas building a guitar out of a turtle shell and singing songs to a seal is silly too, it is, but that's what you get when you see a Disney film. At least Disneys version had some funny moments, but who laughed watching this one? I rest my case.