Ik ben al jaren een liefhebber van Chopin, de man en zijn muziek, en ben altijd gefascineerd geweest door George Sand. Ik heb deze film (met Engelse ondertiteling) op dvd gehuurd en heb hem gisteravond met grote verwachtingen bekeken. Ik heb onlangs IMPROMPTU gekocht, de andere Chopin/Sand-biografie, en merkte dat die nogal ver afdwaalde van de feitelijke gebeurtenissen in hun leven. Dus ik was teleurgesteld over die film en hoopte dat CHOPIN: DESIRE FOR LOVE precies was wat ik van een Chopin-biografie verwachtte. Dat was niet zo.<br />Wat zou er zo moeilijk zijn aan het maken van een film die volledig, of in elk geval grotendeels, op ware gebeurtenissen is gebaseerd? Waarom lijken filmmakers zo vastbesloten om het leven van deze historische genieën te veranderen in frivole soapseries? Als je ooit een biografie over Chopin hebt gelezen, of zelfs maar naar zijn muziek hebt geluisterd, dan weet je wat een uiterst intelligente, gevoelige, perfectionistische, bijna buitenaardse man hij was. Ik wil een film over Chopin met een acteur en een script dat net zo gevoelig en gedetailleerd is als hij was. Deze film leek op een goedkope tv-film met overdreven dramatiek en onnodige seksuele situaties. Ik doel vooral op de scène waarin Solange bijna naakt in de rivier speelt voor Chopin. Er is geen gedocumenteerd bewijs dat er ooit iets anders dan een lichte flirt tussen Solange en Chopin heeft bestaan, als er al sprake van was. Hij was ouder, broos en ziekelijk, en zij was jong, sexy en op zoek naar geld. Ze gebruikte hem voor haar sympathie, en die had hij voor haar. O, en die scène met het dienstmeisje en Chopin! Volledig gecompenseerd voor sexappeal! Wat dachten ze wel? Misschien wilden ze alleen maar aantonen dat Chopin naar seks hunkerde terwijl hij met Sand samenwoonde, maar er waren andere manieren om dat aan te tonen. Chopin zou hier ziek van worden, en George Sand zou dat nooit onder haar eigen dak hebben getolereerd. <br />Chopin worstelde met depressie en ziekte, en had af en toe zelfs een paar hallucinaties. Zijn geniale geest dreef hem tot waanzin met zijn streven naar perfectie in muziek, kleding en uiterlijk. Geen van beide films die ik heb gezien heeft dit aspect van zijn leven goed verfilmd. Ze hebben hem afgeschilderd als een zeurende snob en niet veel meer. Er was veel meer aan hem. Naar mijn mening werd hij erg verkeerd begrepen. Dit is gewoon weer iets wat ik graag op het witte doek zou willen zien.<br />Een positief punt was dat er een paar details in de film zaten die liefhebbers van Chopin misschien wel op prijs zouden stellen. In de meeste scènes draagt de acteur die Chopin speelt bijvoorbeeld een grijze broek. Dat was Chopins lievelingskleur voor zijn kostuums. Er waren ook scènes van Chopin in een kamer met grijze en groene muren, de echte kleuren van het behang dat hij voor zijn appartement in Parijs had uitgekozen. Ik vond het ook leuk dat de actrice die Sand in deze film speelde eigenlijk op de echte vrouw leek, terwijl Judy Davis in improclip totaal niet op haar leek. Ze hebben het met Davis niet eens geprobeerd, behalve om haar mannenkleren aan te trekken. In de eerste feestscène van deze film is de actrice gekleed en is haar haar precies zoals dat van Sand op een bekend schilderij. Ik vond het prachtig zoals ze er hier uitzag. Al met al moet ik zeggen dat deze film voor Chopin- en Sand-fans een ernstig gebrek aan historische waarheid en nuance vertoont. Tegelijkertijd moet hij voor degenen die geen weet hebben van Chopins leven erg verwarrend, saai en nauwelijks vermakelijk zijn. Ik hoop dat er op een dag een goede, gedetailleerde biografische film voor Chopin gemaakt zal worden. Misschien is het gebrek aan belangstelling van het publiek de reden dat we twee films over hem hebben gehad. Maar ik denk dat als er een goed gemaakte film gemaakt zou worden, veel mensen die nooit van Chopin hebben gehoord gefascineerd zouden zijn en meer zouden willen weten over het trieste en spookachtig mooie levensverhaal van deze verbazingwekkende componist.
I have been a lover of Chopin, the man and his music, for years and years, and have always been fascinated by George Sand. I rented this film on DVD (with English dubbing) and watched it last night with great expectations. I recently purchased IMPROMPTU, the other Chopin/Sand biopic, and found it wandered quite far from the actual events of their lives. So, I was disappointed with that one, and was hoping CHOPIN: DESIRE FOR LOVE would be just what I wanted from a Chopin biography. It was not.<br /><br />What would be so hard about making a film based entirely, or at least mostly, on true events? Why do film-makers seem determined to turn the lives of these historic geniuses into soap opera frivolity? If you have ever read a biography on Chopin, or even just listened to his music, then you know what a highly intelligent, sensitive, perfectionist, almost otherworldly man he was. I want a movie about Chopin with an actor and a script that are as sensitive and detailed as he was. This film seemed like a cheap, made-for-TV movie with overacting, cheesy drama, and unnecessary sexual situations. I'm mainly referring to the scene of Solange frolicking nearly naked in the river in front of Chopin. There is no documented proof that there was ever anything beyond mild flirtation between Solange and Chopin, if there was even that. He was older, frail, and sickly, and she was young, sexy, and looking for money. She used him for sympathy, and he did have it for her. Oh, and the scene with the maid and Chopin! Completely made up for sex appeal! What were they thinking? Perhaps they just wanted to show that Chopin was starved for sex while living with Sand, but there were other ways to show that. Chopin would be sick over this one, and George Sand would never have stood for that under her own roof.<br /><br />Chopin struggled with depression and sickness, and even had a few hallucinations from time to time. His own genius mind drove him mad with striving for perfection in music, dress, and appearance. Neither movie I have seen has touched on this aspect of his life very well, if at all. They have portrayed him as a whining snob and not much else. There was far more to him. In my opinion, he was very misunderstood. This is just something else I would love to see played out on screen.<br /><br />On a positive note, there were a few little details in this movie that lovers of Chopin might really appreciate. For instance, in most scenes, the actor playing Chopin wears gray pants. This was Chopin's favorite color for his suits. There were also scenes of Chopin in a room with gray and green walls, which were the true colors of the wallpaper he chose for his apartment in Paris. I also liked the fact that the actress playing Sand in this film actually resembled the real woman, whereas in IMPROMPTU, Judy Davis looked nothing like her. They didn't even try with Davis, except to put her in a man's clothing. In the first party scene of this film, the actress is dressed and has her hair done exactly like Sand in a well known painting. I loved the way she looked here.<br /><br />All in all, I would have to say that for Chopin and Sand fans, this movie is severely lacking in historical truth and nuance. At the same time, for those who have no knowledge of Chopin's life, it must be very confusing, tedious, and hardly entertaining. I hope one day that a good, detailed biographical film will be made for Chopin. Perhaps lack of interest from the public is why we've had two duds about him. However, I think if a well made film were to be done, many people who never knew about Chopin would find themselves fascinated and wanting to know more about this amazing composer's sad and hauntingly beautiful life story.