Ik ben dol op deze regisseur, Steven Chow ('Kung Fu Hustle' en 'Shaolin Soccer'), en ik had een betere film verwacht. Het kijken naar 'CJ7' was buitengewoon pijnlijk. Deze film riep verrassend genoeg nationalistische trots op over het feit dat je een Amerikaan bent en andere waarden hebt. Dit is niet het 'E.T.'-gevoel van een goede film, en het is ook geen interessante en mooie, hartverscheurende film als de Zweedse film 'My Life as a Dog', hoewel die vele pogingen had ondernomen om zich te rehabiliteren. De personages zijn gemeen en egoïstisch, en benadrukken de waarde van 'nuttig zijn' boven gezonde logica zoals 'zelfvertrouwen'.<br />***waarschuwing! CJ7 begint met een heel triest verhaal over een moederloos kind dat in een krot woont met zijn vader, die bouwvakker is. De vader geeft zijn zuurverdiende geld uit aan een particuliere school die hij zich niet kan veroorloven en laat de basisbehoeften als eten, onderdak en kleding voor wat ze zijn, zodat zijn zoon naar die school kan en de kans krijgt om te leren. De vader heeft nooit op school gezeten en herinnert zijn zoon er voortdurend aan dat ze arm zijn omdat hij geen opleiding heeft en geen betere baan kan krijgen. De zoon, Dickey, wordt op school belachelijk gemaakt omdat hij vuil naar school komt, zijn schoenen en schooluniform komen uit de container en het is duidelijk dat hij arm is. Niettemin verlangen we er allemaal naar om geaccepteerd te worden, net als alle mensen.<br />Op een dag komt het kind dat Dickey pest naar school met een heel cool speelgoedje, een robothond die 'CJ' heet en die jaloerse gevoelens bij Dickey opwekt. Later, als Dickey en zijn vader in een etalage naar tekenfilms zitten te kijken, rent Dickey naar de speelgoedwinkel en schreeuwt om het 'CJ'-speeltje. De vader vindt het vreselijk dat hij de jongen een pak slaag heeft gegeven om het speelgoed los te laten en schaamt zich dat hij het niet kan kopen. De vader is op de stortplaats op zoek naar betere schoenen voor de jongen. Tijdens zijn ontdekkingen loopt de vader een UFO tegen het lijf die een mooie groene bal achterlaat die de vader meeneemt naar Dickie. Hij beweert dat het een beter stuk speelgoed is dan CJ.<br />De beste scène van de film is de scène waarin de groene bal op het punt staat uit te komen en Dickey getuige is van het uitkomen van de bal en gedurende het hele proces hallucineert. Na het uitkomen droomt Dickey dat het vriendelijke, magische buitenaardse wezen (van wie hij denkt dat het een stuk speelgoed met batterijen is) extra magische elektronische apparaten zal maken om hem slimmer, sterker, beter enzovoort... op school te maken. De werkelijkheid is dat de groene buitenaardse hond als personage dat niet kan... in plaats daarvan doet de hond een plas in zijn handen (is dat grappig bedoeld?) en heeft dan uit angst ook nog eens diarree gekregen (is dat ook grappig bedoeld?). Dickey misbruikt de hond, gooit hem op school in een vuilnisbak en krijgt dan spijt.<br />De hond wil alleen maar zijn baas behagen.<br />Dit is het punt waarop de zintuigen van de cultuur botsen. Als Aziatisch-Amerikaan die de filosofie van Confucius begrijpt, hecht ik geen waarde aan de klassenhiërarchie dat het dier de mens moet gehoorzamen en dat de jongere generatie de oudere generatie altijd blindelings moet gehoorzamen, zonder vragen en zonder twijfel. Het is pijnlijk om te zien hoe de hond (buitenaards of niet) tot het einde toe door iedereen wordt mishandeld, wanneer de hond zijn eigen leven opoffert aan de oudste van het gezin (de vader). In de dood werd de hond vereerd en gerespecteerd.<br />Gedurende de hele film is het nog pijnlijker om te zien hoe de zoon lijdt voor de trots van zijn vader. De baas van de vader zegt dat zijn eigen zoon naar een openbare school gaat, dus waarom zou Dickey niet naar die school gaan? Dickey doet het niet goed op school, hij 'leest' mensen en zijn vader verspilt koppig zijn geld aan de dure school waar Dickey niet leert. Dickeys vader heeft het te druk met zijn pogingen om de schijn op te houden. Uiteindelijk, zelfs als de vader weer tot leven wordt gewekt door de hond, is de vader nog steeds een mislukkeling, arm, en kan hij geen afspraakje krijgen. Dickey is nog steeds dom en wordt gepest op school. Maar CJ7 offert zichzelf op (nog zo'n confuciaanse waarde) en is dood. De aarde wordt ook betreden door CJ7's... wat een gelukkige afloop zou moeten zijn, is gewoon verschrikkelijk gekunsteld.<br />De volgende film van Steve Chow zou een horrorfilm moeten zijn die 'Wraak van de CJ7' heet, en die zou gaan over schattige, pluizige aliens die de dood van de eerste CJ7 wreken.
I love this director, Steven Chow ("Kung Fu Hustle" and "Shaolin Soccer"), and I was expecting a better film. Watching "CJ7" was extremely painful. This film surprisingly evoked nationalistic pride in being an American and having different values. This is not the "E.T." feel good movie nor is it an interesting and beautiful, gut-wrenching movie like the Swedish movie "My Life as a Dog", although it had tried many attempts to redeem itself. The characters are mean and self-serving, promoting the value of "being useful" over common sense logic such as "self reliance". <br /><br />***WARNING!!!***SPOILER ALERT***DETAILS OF MOVIE BELOW*** CJ7 starts out with a very sad tale of a mother-less child who lives in a dump with his father who is a construction worker. The father spends his hard earned money on a private school that he can't afford and forgoes basic necessities such as food, shelter, and clothing so his son can go to this school and have the opportunity to learn. The father never studied in school and constantly reminds his son that they are poor because he is uneducated and can't get a better job.<br /><br />The son, Dickey, is ridiculed at school because he comes to school dirty, his shoes and school uniform is from the dumpster, and it is obvious that he is poor. Nonetheless, like all humans, we all yearn to be accepted.<br /><br />One day, the child who bullies Dickey, comes to school with a very cool toy, a robotic dog named "CJ" and evokes jealous from Dickey. Later while Dickey and his father are watching cartoons in a storefront window, Dickey runs off inside to the toy store and screams for the "CJ" toy. The father feels awful for spanking the boy to let go of the toy and shame that he cannot buy the toy.<br /><br />Cut to a scene where the father is in the dump looking for better shoes for the boy. In his discoveries, the father runs into a UFO that leaves a nice green ball that the father brings back to Dickie. He claims it's a better toy than CJ.<br /><br />The best scene of this movie is the scene where the green ball is about to hatch and Dickey witnesses the ball hatching and has hallucinations throughout the process. After the hatching, Dickey then dreams that the friendly, magical alien (who he thinks is a toy with batteries) will create additional magical electronic devices to make him smarter, stronger, better, etc...at school.<br /><br />The reality is that the green alien dog like character cannot do that..instead the dog takes a dump in his hands (is this suppose to be funny?) and then also has exploding diarrhea's out of fear (is this suppose to be funny as well?). Dickey abuses the dog, throws it away in a trash can at school, and then has regrets.<br /><br />The dog only wants to please its master.<br /><br />This is where the senses of culture clashes. As an Asian-American that understands Confucian philosophy, I do no value the class hierarchy that animal must obey men and that the younger generation of men must always blindly obey the older generation without question and without doubt.<br /><br />It is painful to watch the dog (alien or not) to be abused by everyone until the end, when the dog sacrifices it's own life to the elder of the family (the father). In death, the dog revered and respected.<br /><br />Throughout the movie, it is even more painful to watch the son suffer for his father's pride. The father's boss states that his own son goes to public school, why shouldn't Dickey? Dickey is failing and "cheating" in school and his father stubbornly wastes his money on the expensive school where Dickey is not learning. Dickey's father is too busy trying to keep up with appearances. <br /><br />In the end, even if the father is brought back to life by the dog, the father is still a loser, poor, and can't get a date. Dickey is still dumb and picked on at school. However, CJ7 is self-sacrificing (another Confucian value) and dead. The earth is also invaded by CJ7s...what should be a happy ending is just awfully contrived.<br /><br />Steven Chow's next movie should be a horror film called "Revenge of the CJ7s" and it would be about cute fuzzy dog aliens avenging the death of the first CJ7.