Heel goede film van regisseur Wyler, hoewel de ster van de film Bette Davis is, van wie de hoge kwaliteit grotendeels afhangt. Dit is misschien wel Davis' beste voorstelling die ik heb gezien. Ze speelt een verwende zuidelijke belle wier verloofde (Henry Fonda) haar verlaat na een sociaal g<0xC3><0xAA>nante gebeurtenis. Als hij haar verlaat, zweert ze dat hij zal terugkomen, zoals hij in het verleden heeft gedaan. En dat doet hij, een jaar later, met zijn nieuwe noordelijke vrouw op sleeptouw. De film doet wonderen met zijn historische setting, New Orleans, kort voor de Burgeroorlog. Een jaar voordat _Gejaagd door de wind_ zo vleiend sprak over het luxe leven en de manieren van het Ante Bellum Zuid, verkende _Jezebel_ die meer in detail, en met een intelligenter oog. Ook loert er de dreiging van de Gele Koorts, die New Orleans in de jaren dertig van de negentiende eeuw verwoestte en nu weer op uitbreken staat. Nog iets dat me in _Jezebel_ aanstond was het einde. Toen het in 1938 werd uitgebracht, kreeg je misschien het gevoel dat Davis' personage een hoek was omgeslagen en onbaatzuchtiger was geworden, maar haar motieven leken me verschrikkelijk verdacht. Die dubbelzinnigheid is fascinerend. Naast de hoofdrollen geven Donald Crisp en George Brent uitstekende bijrollen, en Max Steiner's _Gejaagd door de wind_. De score van 9/10 is een van de beste van zijn tijd.
Very good film from director Wyler, although it is its star, Bette Davis, upon whom its high quality mostly rests. This is perhaps Davis' best performance that I've seen. She plays a spoiled Southern belle whose fiancé (Henry Fonda) leaves her after a socially embarrassing event. As he leaves her, she swears that he will return, as he has in the past. And he does, one year later, with his new Northern wife in tow. The film does wonders with its historical setting, New Orleans a short while before the Civil War. A year before Gone with the Wind cooed over the fancy lives and manners of the Ante Bellum South, Jezebel was exploring them in more detail, and with a more intelligent eye. Also lurking about is the threat of Yellow Fever, which devastated New Orleans in the 1830s and is starting to grow rampant again. Another thing I really liked about Jezebel was its ending. Perhaps when it was released in 1938 there would be a feeling that Davis' character has turned a corner and has become more selfless, but to me her motives seemed awfully suspicious. That ambiguity is fascinating. Along with the leads, Donald Crisp and George Brent give fine supporting performances, and Max Steiner's score is one of the best of its era. 9/10.