Vanaf de eerste scène van de film kun je al zien dat er mooie cinematografie in zit. We zien een meisje door een straat in een buitenwijk van Londen lopen en meteen weet je dat dit een film is die anders is dan vele andere, want hij is traag, hij is stil, en toch is hij intrigerend en opwindend. Jack Claytons regie is uitstekend, in combinatie met een even goede muziekscore van Georges Delerue. Hij presenteert acht kinderen wier zieke moeder op een ochtend overlijdt. Na hun hechte relatie aan de ene kant en hun angst om aan de andere kant van elkaar te worden gescheiden, besluiten de kinderen om 'normaal' door te leven, alsof hun moeder nog leefde. Ze slagen erin een dekmantel op te houden voor leraren en buren, terwijl hun relatie nog hechter wordt. Zoals te verwachten is bij kinderen van deze leeftijd (die volgens mij tussen de drie en de twaalf jaar oud zijn), creëren ze hun rituelen (de Duitse vertaling van de titel is 'Elke avond om negen uur') en slagen ze erin contact te houden met hun wereld van voor de oorlog, toen hun geliefde moeder nog leefde. Ze bereiken dat doel door hun religieuze overtuiging te vermengen met hun kinderlijke, maar nooit naïeve vulgariteit. Maar hun geheim kan natuurlijk niet eeuwig bewaard blijven, of wel soms? Dirk Bogarde is geweldig in zijn rol, omdat hij overtuigend de twee kanten van zijn karakter laat zien: aan de ene kant is hij verliefd, maar aan de andere kant is hij volkomen egoïstisch. Maar er moeten credits gaan naar de ongelooflijke cast van kinderen wier optredens de kijker in het verhaal trekken en hem dwingen daar te blijven. Het is een van die zeldzame films waarin het publiek echte sympathie voor de figuren ontwikkelt. Het einde, hoewel waarschijnlijk niet al te verrassend, is het hoogtepunt van de film en bevat veel melancholie. Je vraagt je af hoe het verhaal verder zou gaan, maar aan de andere kant, alles wat gezegd moet worden, is gezegd. Zoals andere commentaren al zeiden, geen film voor kinderen, maar een van de beste films die ooit over kinderen gemaakt zijn; het doel was een inzicht te krijgen in de wereld van de geest van een kind, en dat lukt briljant.
From the first scene of the film one can already tell that there is fine cinematography. We see a girl walking the street of a suburban part of London and immediately one knows that this is a film different to many others  it's slow, it's silent, and still it's intriguing and exciting. Accompanied by an equally great musical score by Georges Delerue, Jack Claytons direction is outstanding. He presents eight children whose sick mother passes away one morning. Upon their close relationship on the one and their fear of being torn apart from each other at the other side, the children decide to keep on living `normally', as if their mother was still alive. They manage to keep up a cover story for teachers and neighbors while their relationship gets even closer. As expectable with children these age (ranging from, I'd guess, ages 3 to 12), they create their rituals (the German translation of the title is `Every evening at 9 o'clock') and manage to find a way to keep in touch with their world `before'  when the beloved mother was still live. They achieve that aim by mixing up religious belief with their childrenlike, yet never naïve `rationality'. But of course, their secret cannot be kept forever or can it? Dirk Bogarde is great in his role because he convincingly shows the two sides of his character: Loving at one part, but altogether selfish. But credits must go to the incredible cast of children whose performances draw the viewer into the story and force him to stay there. It is one of those rare films were the audience develops real sympathy for the figures. The ending, though probably not all too surprising, is the highlight of the picture and contains a great deal of melancholy. One wonders how the story would continue  but on the other hand, everything that needs to be said is said. As other comments already stated, not a film for children, but one of the best film about children ever made; it's goal was to achieve an insight into the world of a childs mind, and it succeeds brilliantly.