Dit is de laatste film van Abbott en Costello, dus het verbaast me niet dat het bergafwaarts ging. Naar mijn mening was Abbott een bijrolfiguur, en ik heb niet één keer gelachen toen ik deze film zag. We zijn overgestapt van goeie ouwe slapstick en tegen muren op lopen naar het belachelijk maken van de stommiteit van Lou. Hij raakt alles kwijt, en wij krijgen die verschrikkelijke tragediesfeer. Dan persen ze er een happy end van twee minuten in, en je raakt het nooit meer kwijt. Al met al stinkt deze film, hoewel hij een mooie flaptekst op de achterkant heeft, een uur in de wind.
This, being the last Abbott and Costello film, I'm not surprised that it went downhill. In my opinion, Abbott was a minor character, and I didn't laugh once in watching this movie. We've gone from good old slapstick and walking into walls to making fun of the stupidity of Lou. He loses everything, and we get that horrible tragedy atmosphere. Then they squeeze a 2-minute happy ending in, and you never lose it. All in all, this movie, although it has a nice blurb on the back, stinks.