Dit is een van de redenen waarom ik zo van oude films hou: intrigerende teksten, geweldig acteerwerk en interessante personages die onze aandacht vasthouden zonder dat we onze toevlucht hoeven te nemen tot wanhopige actie, explosies en computereffecten.<br />Leslie Howard is een zachtaardige intellectueel die door de Arizona-woestijn zwerft en toevallig een schilderachtig cafeetje/benzinestation tegen het lijf loopt, ergens midden in de rimboe, te midden van zand en cactussen. Hij wekt onmiddellijk de emoties op van een serveerster met grote ogen, Gabby (gespeeld door een aanbiddelijk jeugdige Bette Davis), die ervan droomt naar Frankrijk te gaan en de wereld te zien. Maar ondanks hun snelle en wederzijdse adoratie voor elkaar hangt er een dreigende spanning rond hun introductie, omdat het nieuws voortdurend escaleert over een moordenaar die Duke Mantee (Humphrey Bogart) heet en die op de vlucht is en niet ver van het restaurant vandaan is. Uiteindelijk duikt de beruchte gangster op met een stel schurken en neemt het café over, waarbij hij een reeks prachtig kleurrijke personages in gijzeling houdt.<br />Dit was oorspronkelijk een toneelstuk met Leslie Howard en Humphrey Bogart, en de hoofdrolspeler Howard weigerde naar verluidt de film op te nemen zonder Bogie erin. Als gevolg daarvan is dit ook opmerkelijk als Bogarts grote uitbraakfilm, en het zou nog maar een paar jaar duren voordat hij in zijn eentje superster zou worden. Humphrey lijkt veel in zijn gangsterpersonage te hebben gestopt, hij geeft Duke de noodzakelijke kwaadaardige uitstraling, maar ook een vleugje hart en ziel.<br /><br />Leslie Howard en Bette Davis vormen een prachtig paar en beiden geven een uitstekende voorstelling, wat de mogelijk spraakzame scène van twintig minuten waarin ze elkaar voor het eerst leren kennen, werkelijk heel boeiend maakt. Charley Grapewin is verrukkelijk en grappig als de kwebbelende opa van Davis.<br />Dick Foran, die een stoere en komische footballster speelt die benzine tankt terwijl hij altijd probeert Gabby voor zich te winnen, was heel goed in deze film en het is waarschijnlijk het beste werk dat ik hem in films heb zien doen, voordat hij als 'B'-speler bij Universal terechtkwam. Zijn personage hier vormt een groot contrast met de helden en 'zingende cowboys' die ik hem gewend ben te zien spelen.<br />In de eerste wacht was ik niet helemaal tevreden over het einde (dat ik niet zal onthullen), maar na erover te hebben nagedacht kwam ik tot de conclusie dat het uiteindelijk toch goed bij het verhaal past en eigenlijk heel poëtisch is.
Here is one of the reasons I love old movies so much - intriguing writing, great acting, and interesting characters hold our attention throughout the movie without needing to resort to desperate all-out action, explosions, and computer effects.<br /><br />Leslie Howard is a gentle intellectual roaming the Arizona desert who happens upon a quaint little cafe/gas station in the middle of nowhere, amidst sand and cactus. He immediately stirs the emotions of big-eyed waitress, Gabby (played by an adorably youthful Bette Davis), who holds a dream of going to France and finding herself in the world. But despite their quick and mutual adoration for one another there is impending tension hovering around their introduction, as news continually escalates about a killer named Duke Mantee (Humphrey Bogart) who's on the run and not far from the diner. Eventually, the infamous gangster shows up with some thugs and takes over the cafe, holding an array of wonderfully colorful characters hostage.<br /><br />This was originally a play with Leslie Howard and Humphrey Bogart, and leading man Howard reportedly refused to do the picture without Bogie being in it. As a result, this is noteworthy also as Bogart's big breakout movie, and it would only be a few more years before he would hit super-stardom all on his own. Humphrey seems to put a lot into his gangster character, investing Duke with the necessary evil demeanor, yet also with a hint of heart and soul.<br /><br />Leslie Howard and Bette Davis make a wonderful pair, and both give fine performances; which makes the potentially talky twenty minute scene where they first get acquainted actually completely captivating. Charley Grapewin is delightful and funny as Davis' chattering grandpa.<br /><br />Dick Foran, playing a strapping and comical football star who pumps gas while always trying to woo Gabby, was very good in this film and it's probably the best work I've seen him do in movies, before he wound up as a "B" player for Universal. His character here is in complete contrast from the heroes and "singing cowboys" I've been used to seeing him play.<br /><br />At first watch I wasn't completely satisfied with the ending (which I will not reveal) but after thinking about it I came to the decision that it really fit the story well after all, and is actually very poetic.