Ik wacht al heel lang op de vertoning van deze film, en ik denk dat ik echt geluk heb gehad dat ik hem <0xC3><0xBC>berhaupt heb kunnen zien, want er worden in Duitsland maar vier kopieën gemaakt. Gezien de internationale goedkeuring van de film lijkt me dat nogal belachelijk.<br />Afgezien daarvan hoef ik niet veel toe te voegen aan de commentaren van de andere gebruikers, maar het kan niet vaak genoeg gezegd worden hoeveel energie deze film opwekt, ten eerste door de techniek van het niet-vertellen maar-laten-zien van de personages, en ten tweede door de manier waarop de natuur wordt afgebeeld terwijl die zelfs de wil van deze sterke personages breekt. Ze worden zelfs nog realistischer door het sterke innerlijke conflict dat ontstaat door de noodzaak om een aantal van de in beslag genomen antilopenhuiden te verkopen. Al met al is de film (weer) een representatie van existentiële, universele vragen die minstens zo succesvol zijn als de beste westerns die ik ooit heb gezien.<br />Daar komt nog bij dat Kekexili een must is voor iedereen die geïnteresseerd is in de 'Tibetan Question', zoals het leven in de Tibetaanse hooglanden vanuit een zeer ongebruikelijke invalshoek wordt bezien: het is een Chinese visie op 'Shangri-La', verscheurd tussen bewondering voor de spiritualiteit en de menselijkheid ervan en, aan de andere kant, geschokte verbazing over de hardheid en onmenselijkheid ervan. In het algemeen is het een universele benadering die onafhankelijk is van ideologie, en dat is het.' Als het om Tibet gaat, mogen we dat nooit als vanzelfsprekend aannemen (onnodig te zeggen dat dit ook het Amerikaanse of Europese beeld van Tibet betreft).
I've been waiting for the screening of this movie for a very long time, and I guess I was really lucky that I was able to watch it at all, since there are only four copies being rotated in Germany. Considering the international approval of the movie, this seems quite ridiculous to me.<br /><br />Apart from that, I don't have to add much to the other users' comments, but it can't be said often enough how much energy this film gains, first from the not-telling-but-showing technique of the portrayal of its characters; and second, from the way nature is depicted as it breaks the will even of these strong characters. They become even more realistic because of the strong inner conflict which is aroused by the necessity of selling some of the confiscated antelope skins. All in all, the movie (re-)presents existential, universal questions at least as successful as the best westerns that I have seen.<br /><br />Adding to this, Kekexili is certainly also a must-see for anybody interested in the "Tibetan Question", as it shows life in the Tibetan highlands from a very uncommon angle: It's a Chinese view of "Shangri-La", torn between admiration of its spirituality and humanity and, on the other side, shocked amazement by its harshness and inhumanity. Generally, it's a universal approach independent of ideology, and that's never to be taken for granted whenever Tibet is involved (needless to say that this concerns the American or European image of Tibet as well).