Ik moet zeggen dat deze film een van de betere werken uit de geschiedenis was. Het vermogen om de werkelijke gevoelens bij mensen naar boven te brengen over hoe we het menselijk ras in het algemeen zien. Ik genoot van deze film om de eenvoudige reden dat de Tweede Wereldoorlog een keerpunt was in hoe we elkaar zien. Hoe we bij elkaar kwamen in de hoogste behoefte om obstakels te overwinnen in het donkerste uur. Toen de vlag werd gehesen en er op dat moment een fotograaf was om een foto te maken van de vlag die werd gehesen, vloog het toeval de deur uit. Maar de film gaat verder als we zien hoe iedereen zich de pijn herinnert die hij veroorzaakte, door een eenvoudig misverstand over wie welke vlag kreeg en waarom. De vlag had eigenlijk naar de soldaten moeten gaan die daar bij Iwogima hebben gevochten. Maar zoals de vertelling aangeeft, het was een vergeten verleden en de held is ook vergeten. Het is droevig te bedenken dat het menselijk ras niet langer ziet waarom oorlog niet nodig is, zolang geld wordt verdiend in naam van de oorlog is het waar het allemaal om draait. Maar ze hadden gelijk, zonder het geld zou het voor de Japanners verloren zijn gegaan, althans voor dat deel van de wereld. Maar in werkelijkheid zou het nog steeds Japanse bodem zijn. Deze film raakte allerlei niveaus: geldelijk gewin door oorlog, de soldaten die stierven omdat er geld werd verdiend, de artillerie die door miljoenen mensen werd betaald, en het lijden dat naar huis ging zonder zelfs maar een bedankje voor het feit dat de wereld veilig was. In werkelijkheid waren de soldaten die vochten en stierven echte helden. Ongeacht welke vlag er werd geplant en waarom de meeste mannen en vrouwen van vroeger er nu bijna niet meer zijn. Ik moet zeggen dat deze film me iets meer inzicht gaf in waarom oorlog iets uit het verleden is geworden. We hebben het niet nodig en we willen het niet, vlag of niet, we hebben deze wereld veilig nodig en ik denk dat meneer Eastwood ons een goed beeld heeft gegeven van hoe die wereld werkelijkheid kan worden. Ga je gang, maak zijn dag maar goed.
I have to say that this film was eastwoods better works of history.The ability to bring out the real feelings in people about how we view the human race in general.I enjoyed this film for the simple reason that WWII was a turning point in how we see each other.How to come together in the highest need to overcome obstacles in the darkest hour.As the flag was raised and having a photographer just at that moment to take a picture of the flag being raised,coincidence flew out the door.But the film goes further as we see each one remembering the pain it created,from a simple misunderstanding about who gets what flag and why.If anything the flag should have went to the soldiers who fought there at iwogima.But like the narrations pointed out,it was a forgotten past and the hero's also forgotten.It's sad to think that the human race no longer sees why war is not necessary,just as long as money is made in the name of war is what it's all about.They were right though,without the money it would have been lost to the Japanese at least that part of the world.But in reality it would still be Japanese soil.This film impacted on all sorts of levels,financial gain through war,the soldiers dying because of money being made,artillery paid for by millions of people,and the suffering going home without so much as a thank you for keeping the world safe.In reality the soldiers who fought and died i would like to call real hero's.No matter what flag was planted,and why today most of the yesteryear men and women are nearly gone.I have to say this film gave me a bit more understanding why war is becoming a thing of the past.We don't need it and don't want it,flag or not we need this world safe and i think Mr. Eastwood gave us a good vision of it becoming a reality.So go ahead make his day.