Dit was de meest ontstellende versie van een verhaal die ik in lange tijd heb gezien. Het doet de fundamentele verhaallijn van LeGuins boeken geweld aan - geen wonder dat ze zich er in het openbaar van heeft afgekeerd.<br />Om te beginnen is Ged (dat is trouwens zijn ware naam, en iedereen op Aarde heeft die) geen nukkige tiener. Hij is onstuimig, maar niet nukkig. Er was ook geen christelijke ondertoon in de boeken. Ged is niet uit de dood opgestaan; hij werd herboren toen hij zijn ware naam kreeg, maar dat gebeurde toen hij zeven was, en dat is iets wat hij met alle andere Archipelbewoners deelt.<br />De mensen van de Archipel zijn van roodbruin tot zwart. Ze zijn niet bleek Chlorox-wit. Een serie met niet-blanken in de hoofdrollen was in de jaren zestig en zeventig een zeldzaamheid <0xE2><0x80><0x94> blanken hoeven zich deze serie nu niet meer toe te eigenen.<br />De God-Koning probeerde niet heel Aardezee te veroveren om de dood te overwinnen. Hij slaagt er niet in Roke aan te vallen en hij steekt de Aartsmagiër niet neer.<br />Normaal gesproken begrijp ik de compromissen die nodig zijn om een boek naar een film te vertalen. De twee bewegen zich in verschillende tempo's en hebben verschillende verhaalvertellende behoeften. Dus als de dialoog afdwaalt of secundaire verhaallijnen verdwijnen <0xE2><0x80><0x94> prima, zolang de bedoeling en de hoofdlijn van de oorspronkelijke auteur maar behouden blijven. Deze aanpassing (waarin de producent, Robert Halmi, beweerde voor mevrouw LeGuin te spreken (en haar'mevrouw' noemde) MISS, tegen een vrouw die al meer dan dertig jaar de voorhoede van het feminisme vormt!!!!)) hield hij niet eens hetzelfde verhaal of dezelfde bedoelingen. Het is LeGuin opgevallen dat het hele verhaal draait om twee jonge mensen die in hun macht komen <0xE2><0x80><0x93> en om de verantwoordelijkheden en de problemen die dat met zich meebrengt. In dit verhaal was daar niets van te vinden. Schaam je, iedereen die verantwoordelijk is voor de beslissingen over deze film: je hebt deze keer verschrikkelijke dingen gedaan.
This was the most appalling adaptation of a story I have seen in quite some time. It does violence to the fundamental story line of LeGuin's books--no wonder she has publicly distanced herself from it.<br /><br />For one thing, Ged (that's his true name, by the way, and everyone on Earthsea has them) is not a petulant teenager. He is impetuous, but not petulant. There was also no Christian subtext in the books. Ged did not rise from the dead; he was re-born when he received his true name, but that happened when he was seven, and is something he shares with every other Archipelagan.<br /><br />The people of the Archipelago are red-brown to black. They are not pasty Chlorox white. A series that had non-whites as its protagonists was a rare thing in the sixties and seventies--whites don't need to appropriate this one now.<br /><br />The God-King was not trying to conquer all of Earthsea in order to conquer death. He does not succeed in an attack on Roke, and he does not knife the Archmage. <br /><br />Normally, I understand the compromises necessary to translate a book to a film. The two move at different paces and have different story telling needs. So if dialogue wanders, or secondary plots disappear--fine, so long as the original author's intent and main story line are preserved. This adaptation (in which the producer, Robert Halmi, claimed to speak for Ms. LeGuin (and called her "miss"--MISS, to a woman who has been in the forefront of feminism for over thirty years!!!!!!!)) did not even maintain the same story or the same intent. LeGuin has noted that the whole story revolves around two young people coming into their power--and the responsibilities and problems thereof. There was none of that in this story. For shame, anyone responsible for decisions about this film: you did terrible work this time around.