De tweede TOPPER-film <0xE2><0x80><0x93> TOPPER GAAT OP TRIP (1938) <0xE2><0x80><0x93> is merkwaardigerwijs niet beschikbaar voor taxatie (tenzij je toevallig een van die geboren geluksvogels uit de Verenigde Staten bent die het voorrecht hebben een TCM-connectie te hebben), maar hij schijnt dezelfde route te hebben gevolgd als zijn voorganger (afgezien van de niet-representatieve rol van Cary Grant, die na het verschijnen van een van de hoogtepunten van het Screwball-genre <0xE2><0x80><0x93> THE AWFUL TRETH (1937) <0xE2><0x80><0x93> zelf een bonafide filmster was geworden en zijn diensten kennelijk te duur waren geworden voor Hal Roach' beperkte budget!<br />De derde aantekening in de serie gaf de formule dus een ingenieuze draai door hem te koppelen aan het populaire, oude, donkere huis-type film. Hoewel ik niet zo ver zou willen gaan om te zeggen dat Toppers aanwezigheid binnen deze context overbodig is, voelt hij wel een beetje gekunsteld aan, en soms lijkt hij gereduceerd tot een ondersteunende speler in zijn eigen stervoertuig. Toch is de film (ge scriptd door toekomstige noir-expert Jonathan Latimer en Gordon Douglas, die een redelijk verdienstelijke regisseur zou worden en zojuist de mindere Laurel & Hardy-comedy SOS AT SEA VEN1940 had gedirigeerd) een handige combinatie van verschillende bekende maar toch onweerstaanbare elementen die het geheel des te aangenamer maakt.<br />En zo komt het dat we de volgende 90 minuten of zo in het gezelschap zijn van een snaakse blondine (Joan Blondell die' s s s s s s s s s s s s s in een vroeg stadium gedood en in dit geval de geest wordt), een aan lager wal geraakte erfgename (verdoemd door Carole Landis), een mysterieuze gemaskerde aanvaller (wiens identiteit, wanneer die wordt onthuld, heel slim blijkt), een zieke vader (H.B. Warner), een raadselachtige dienstmeid (Raffaela Ottiano van THE DEVIL-DOLL 1936), een sinistere dokter (echt een griezel, George Zucco), een bange bediende (de hilarische Eddie 'Rochester' Anderson, die de film steelt met zelfs maar een grapje over zijn langdurige samenwerking met de komiek Jack Benny op de radio), een domme agent (een typisch geagiteerde Donald MacBride), enzovoort. Voor de goede orde: de beste mop is dat Rochester herhaaldelijk door een gat in de grond naar de rivierbedding onder het oude huis valt en dan door een
The second TOPPER film  TOPPER TAKES A TRIP (1938)  is curiously unavailable for appraisal (unless you happen to be one of those born-lucky U.S. residents who have the privilege of a TCM connection) but it seems to have followed the same route as its predecessorexcept for the non-reappearance of Cary Grant which, following the release of one of the peaks of the Screwball genre THE AWFUL TRUTH (1937), he had become a bona-fide film star in his own right and his services had evidently become too expensive for Hal Roach's limited pockets! <br /><br />The third entry in the series, then, gave the formula an ingenious twist by marrying it with the popular old dark house-type of film. While I wouldn't go so far as to say that Topper's presence within this context is redundant, it does feel a bit contrived and, at times, he seems reduced to a supporting player in his own star vehicle. Still, the film (scripted by future noir expert Jonathan Latimer and Gordon Douglas, who would become a director of some distinction and had actually just helmed the minor Laurel & Hardy comedy SAPS AT SEA [1940]) is a deft combination of various familiar yet irresistible elements which render the mix all the more pleasing.<br /><br />And so it is that, for the next 90 minutes or so, we are in the company of a ditzy blonde (Joan Blondell who's killed off early and becomes the ghost in this case), a put-upon heiress (ill-fated Carole Landis), a mysterious masked assailant (whose identity when revealed proves quite clever), an ailing father (H.B. Warner), an enigmatic maid (Raffaela Ottiano from THE DEVIL-DOLL [1936]) a sinister doctor (horror regular George Zucco), a frightened manservant (hilarious Eddie "Rochester" Anderson who actually steals the film  with even an in-joke about his long-running collaboration with comedian Jack Benny on radio), a dumb cop (a typically flustered Donald MacBride), etc. For the record, the best gag has Rochester falling repeatedly through a hole in the ground to the riverbed beneath the old house, and then being persistently kept from re-emerging by a playful seal!