Voor wat het is, is deze Doc buitengewoon interessant. Dit is wat er gebeurt als jaren van spanning zich eindelijk opstapelen en alles op film wordt vastgelegd. _Let it Be_, een film, doet weinig om het aanvankelijke idee van het 'teruggaan'-project te vangen. Maar in de uren van willekeurige liedjes en gesprekken legt Lindsey-Hogg, of ze het nu wil of niet, een dwingende blik in de geest van de vier Beatles vast. Ik ben het niet eens met het idee dat deze film deprimerend is. Zeker, het is een beetje triest om een van de meest geliefde bands aller tijden uiteen te zien vallen, om nog maar te zwijgen over het feit dat ze er allemaal uitzien als de egocentrische rocksterren die ze allemaal waren. Maar wat er gebeurd was, was al jaren aan het groeien. Deze film is NIET deprimerend omdat hij de bevrijding van John, Paul en George van de stijve Beatles weergeeft. En uiteindelijk is dat het enige wat ze wilden.
For what it is, this Doc. is extremely interesting. This is what happens when years of tension finally build up, and it is all caught on film. Let it Be as a movie does little in it's approach to capture the initial idea of the "get back" project. However, in it's hours of random songs and conversations, Lindsey-Hogg, whether knowingly or otherwise, captured a compelling look inside the minds of the four Beatles. I would disagree with the notion that this film is depressing. Sure it is somewhat sad to see one of the most beloved bands of all time crumbling apart, not to mention making all of them look like the egotistical rock stars they all were. But, what happened had been building for years. This film in NOT depressing because it documents the liberation John, Paul, and George from the stiffeling Beatles. And in the end, that is all any of them wanted.