Het is heel gemakkelijk om te haten op alles wat Uwe Boll doet, en het is duidelijk dat de meeste mensen hier de weg van de minste weerstand kiezen en dezelfde weg bewandelen. Maar er is een groter iemand voor nodig om toe te geven wanneer ze het mis hadden en de eer op te strijken wanneer die toekomt, en dat is zeker het geval. Als je het echt zou willen, zouden ze de historische accuratesse van de film kunnen scheiden, of de tactiek, of het decor, of de geografie; ik weet zeker dat zulke mensen gemakkelijk een rechtvaardiging kunnen vinden om deze film te veroordelen.<br />Aan de andere kant zou er een afgezaagde opsomming volgen van fouten en klachten, opgedirkt met slimme opmerkingen en bezegeld met een geestige opmerking. Is dat waar goede filmrecensies om draaien? Er is niet veel intelligentie voor nodig om aan te vallen en te vernietigen wat je voor je ziet. Daarom doen mensen het zo gemakkelijk en zonder erbij na te denken. In zekere zin raakt deze film aan dat menselijke falen. Zoveel filmbezoekers en critici (professionals en leunstoelen) zullen deze film afwijzen alsof het een of andere besmettelijke ziekte is, en alleen vanwege de naam die ermee gepaard gaat. Ik heb medelijden met die mensen omdat ze een heleboel interessante en zelfs inspirerende filmervaringen in hun leven zullen missen.<br />Tunnelrats is zo'n ervaring. Het is een kleine film en hij wordt heel beknopt en zonder veel opsmuk gemaakt. Vanaf de eerste scène komt de film meteen ter zake en hij houdt pas op bij het aangrijpende en ronduit g<0xC3><0xAA>nante einde. Misschien is Boll door het kleine formaat van de film een beetje eerlijk gebleven. Ik kan me voorstellen dat er, als je een contract krijgt om Hollywoodfilms te maken, veel druk wordt uitgeoefend om een beroep te doen op het publiek dat geen belangstelling heeft, vaak juist degenen die hem haten, en dat hij daarom te ver boven zijn doel uitstijgt.<br />In deze film slaat hij heel zelfverzekerd en beroepsmatig de spijker op zijn kop. Het is de moeite waard om deze film te zien en dat te doen zonder vooropgezette bedoeling of oordeel. Boll is alleen maar de regisseur en een film is een optelsom van zijn delen, ook al regisseerde Boll deze film, er waren tientallen serieuze en hardwerkende acteurs en crewleden die hun uiterste best deden om deze film te maken. Het is het toppunt van arrogantie om te lachen om hun inspanningen en te kleineren wat ze hebben gemaakt, terwijl er eigenlijk niets mis mee is.<br />Ik hoop dat er genoeg mensen naar deze film komen kijken, zodat Boll kan blijven doen wat hij leuk vindt en dat met anderen kan delen. Elke film, als hij serieus gemaakt wordt, heeft iets dat de moeite waard is om aan ons te laten zien. Blijf uit de buurt van de publicitaire haat jegens Uwe Boll en zie films zoals ze zijn.
It is very easy to hate on anything that Uwe Boll does, and it is clear that most people here are taking this path of least resistance and jumping that same wagon. However, it takes a greater person to admit when they were wrong and give credit when it is due, and it most certainly due. If one really wanted to, they could pick apart the historical accuracy of the film, or the tactics, or the costuming, or the geography; I am sure that such people could easily find some justification for condemning this film.<br /><br />On the other hand, what would follow would be a trite listing of errors and complaints, tarted up with clever comments and sealed with some witty remark. Is that what proper film critique is about? It doesn't take much in the way of intelligence to attack and destroy what you see before you. That is why people do it so easily and without thought. In a way, this film touches on that very human failing. So many film goers and critics (professional and armchair) are going to dismiss this film as if it is some plague carrier, and only because of the name that goes with it. I feel sorry for those people because they will miss out on a great many interesting and even inspiring film experiences in their life time.<br /><br />Tunnel Rats is one such experience. It is a small production and done very succinctly and without much extraneous posturing. From the first scene, the film gets right down to business and doesn't really let up until the gripping and downright mortifying ending. Perhaps it is the small size of the production that has kept Boll honest somewhat. I can imagine that when contracted to make Hollywood films, there is a lot of pressure to appeal to the attention deficit audiences out there, often the very ones that hate him, and therefore he aims too far above his mark.<br /><br />In this film he hits the mark very confidently and professionally. It is worth seeing this film, and doing so without preconception or judgment. Boll is just the director and a film is a sum of its parts, even though Boll directed this film, there were dozens of earnest and hardworking actors and crew members putting in their all to make this film. It is the hight of arrogance to laugh at their efforts and belittle what they made when truly there is nothing really wrong with it.<br /><br />I hope that enough people are see this film so that Boll can keep doing what he enjoys and sharing it with people. Every film, when made earnestly, has something worthwhile to show us. Stay free of the popularist hate for Uwe Boll and see films for what they are.