Ik las het boek waarop deze film is gebaseerd <0xE2><0x80><0x93> _Bud and Lou_, door Bob Thomas <0xE2><0x80><0x93> toen hij voor het eerst werd uitgebracht, en ik was er niet erg van onder de indruk. Het bleek dat Thomas een groot deel van zijn informatie had gebaseerd op Eddie Sherman, de voormalige manager van Abbott & Costello, die door het duo was ontslagen en duidelijk een grote klap te verwerken had gekregen. Dat was te verwachten, en het is zelfs begrijpelijk, maar deze film is zo mogelijk nog eenzijdiger dan het boek. Het voornaamste doel ervan leek de twee komieken, vooral Costello, in een zo slecht mogelijk licht te zetten. Nu was Lou Costello geen heilige meer; hij stond erom bekend dat hij een kort lontje had, dat hij af en toe bittere ruzies had met Abbott en dat hij zelfs maanden achtereen geen woord tegen elkaar zei als ze niet op de set waren, dat hij veel van zijn regisseurs een hoop problemen bezorgde en dat hij de gewoonte had zich meubels en rekwisieten toe te eigenen die hij graag op de set van zijn films zag. Maar als je deze film mag geloven, was hij corrupt, gemeen, koppig, wraakzuchtig, temperamentvol en voortdurend beledigend. Het script vertoont weinig gelijkenis met het echte leven van de twee komieken (Costello's). Vooral zijn dochter was zo woedend over deze film dat ze haar eigen boek schreef om hem en het boek waarop hij was gebaseerd te weerleggen), maar zelfs als het 100 procent accuraat was en Costello inderdaad de boeman was die de film van hem maakte, dan nog vernietigt de afgrijselijke miscasting van Buddy Hackett en Harvey Korman alle mogelijkheden die de film had kunnen hebben. Hackett lijkt een beetje op Costello, hoewel hij langer en zwaarder is, en Korman heeft ongeveer dezelfde lengte en bouw als Abbott, maar dat is dan ook alles. s was geprononceerder dan die van Abbott. Hackett klinkt als een stripfiguur van de borsjtsjgordel, en dat is hij ook, en Korman klinkt als een klassiek opgeleide toneelspeler, en dat is hij ook, en geen van beiden probeert ook maar in de buurt te komen van de manier waarop Bud en Lou tegen elkaar spraken <0xE2><0x80><0x93> Abbotts eindeloze kletspraat, Costello's opgewonden gesputter terwijl hij steeds meer in de war raakt <0xE2><0x80><0x93> wat centraal stond in het verbazingwekkende verbale spel tussen die twee en dat, hoewel ze het er gemakkelijk lieten uitzien, in werkelijkheid nogal ingewikkeld was, vooral in de 'Wie is de eerste'-routine. Daar komt nog bij, en dat is nog schadelijker, dat Korman en Hackett absoluut geen chemie hebben, wat pijnlijk duidelijk wordt door hun afgrijselijke vertolking van 'Wie is de eerste'; het is...' Hackett is zo g<0xC3><0xAA>nant, gekmakend onbeholpen <0xE2><0x80><0x93> om redenen die alleen hij kent, praat hij hier nog langzamer dan in de rest van de film, waarin Costello steeds meer overdonderd raakt naarmate het tempo oploopt <0xE2><0x80><0x93> dat het helemaal uitgeknipt had moeten zijn.<br />De film speelt snel en losjes met de feiten <0xE2><0x80><0x93> dat doen veel bio's, maar deze doet dat meer dan de meeste <0xE2><0x80><0x93> en de andere acteurs doen niet veel bijzonders. Arte Johnson speelt Eddie Sherman, maar maakt geen bijzondere indruk. Anne Costello, die in werkelijkheid klein, gedrongen en donker was, meer op Lou Costello leek dan op Michelle Lee, en Hackett kan ook niet echt met haar overweg. De film maakt een paar merkwaardige inconsequenties; hij vermeldt bijvoorbeeld niet dat zowel Abbotts als Costello's vrouwen stripteasedanseressen waren, en dat ze elkaar daar hebben leren kennen. Hoewel het misschien begrijpelijk is om dat weg te laten, is het minder begrijpelijk dat de film, hoewel hij over de radio- en filmcarrière van het team gaat, om de een of andere onbegrijpelijke reden volledig voorbijgaat aan het feit dat ze een aantal jaren een enorm succesvolle televisieserie hebben gehad (die tegenwoordig nog steeds in herhalingen wordt uitgezonden). Als de eenzijdigheid, onnauwkeurigheden en weglatingen al niet genoeg waren om deze film tot zinken te brengen, dan is de bijna misdadige miskleun van de twee hoofdrollen dat wel. Dit is een stinkend zaakje van bijna bijbelse proporties.
I read the book on which this film is based--"Bud and Lou", by Bob Thomas--when it first came out, and it didn't impress me much. It turned out that Thomas had relied for a lot of his information on Eddie Sherman, Abbott & Costello's longtime manager who had been fired by the duo and obviously had a major ax to grind. That was to be expected, and it's even understandable, but this movie is, if anything, even more one-sided than the book. Its main goal seemed to be to paint the two comics, especially Costello, in as bad a light as possible. Now Lou Costello was no saint; he was known to have a short fuse, he and Abbott fought bitterly on occasion and even went for months at a time without speaking to each other off the set, he gave many of his directors a lot of trouble and he had a habit of "appropriating" furniture and props that he particularly liked from the sets of his pictures. However, if you believe this movie, he was venal, nasty, stubborn, vengeful, temperamental and offensive 24/7. The script bears little resemblance to the real lives of the two comedians (Costello's daughter in particular was so incensed by this movie that she wrote her own book to refute it and the book it was based on); however, even if it was 100% accurate and Costello actually was the ogre the movie paints him to be, the horrendous miscasting of Buddy Hackett and Harvey Korman destroys whatever possibilities the movie might have had. Hackett bears somewhat of a resemblance to Costello, although he's taller and heavier, and Korman is about the right size and build as Abbott, but that's it. Costello was born and raised in northern New Jersey, as was Abbott, and both had the sharp, rapid-fire speech patterns and New York-ish accent typical of that area, though Costello's was more pronounced than Abbott's. Hackett sounds like a Borscht-belt Catskills comic, which is what he is, and Korman sounds like a classically trained stage actor, which is what he is, and neither of them even tries to come close to the way Bud and Lou spoke--Abbott's mile-a-minute carnival barker spiel, Costello's excitable sputtering as he gets more and more confused--which was central to the astonishing verbal byplay between the two and which, although they made it look easy, was actually quite complex, especially in the "Who's On First" routine. In addition, and even more damaging, is the fact that Korman and Hackett have absolutely no chemistry whatsoever, which is painfully obvious by their atrocious rendering of "Who's On First"; it's so embarrassingly, maddeningly inept--Hackett, for reasons known only to himself, speaks even more slowly here than he does in the rest of the movie, when the whole POINT of the routine was Costello getting more and more overwhelmed as the pace got faster and faster--that it should have been completely cut out.<br /><br />The film plays fast and loose with the facts--many bios do, but this one does more than most--and the performances by the other actors are nothing special. Arte Johnson plays Eddie Sherman, but makes no particular impression. Michelle Lee, tall, slender, gorgeous and WASPish, plays Costello's wife Anne, who in reality was short, stocky, swarthy, and in fact looked more like Lou Costello than she did Michelle Lee, and Hackett doesn't connect with her, either. The film makes some curious omissions; it doesn't mention, for example, that both Abbott's and Costello's wives were burlesque dancers, which is where they all met. While a case may possibly be made for leaving that out, less understandable is the fact that, although the film covers the team's career in radio and movies, for some unfathomable reason it completely ignores the fact that they had a hugely successful television series for several years (which is still being shown in reruns today).<br /><br />To sum it all up, if the one-sidedness, inaccuracies and omissions weren't enough to sink this movie, the almost criminal miscasting of the two leads is. This is a stinker of virtually biblical proportions. Avoid it.