Hoewel mijn persoonlijke favoriet _The Sea Hawk_ van Errol Flynn is, zullen de meesten beweren dat zijn carrièrerol in _The Adventures of Robin Hood_ dit was. Het heeft beslist een blijvende populariteit die generaties lang stand heeft gehouden.<br /><0x3E> Bijna elke versie van de Robin Hood-legende, van Douglas Fairbanks' stille klassieker tot die in 1997 met Kevin Costner, gaat over dezelfde feiten. Een jonge edelman, door prins John en zijn trawanten van zijn landerijen en titel beroofd, trekt naar Sherwood Forest en verzamelt een bende die zijn eigen vorm van financiële vereffening toepast. Van de rijken stelen en aan de armen geven, tot de dag komt dat de goede koning Richard met het leeuwenhart terugkomt van de kruistochten en alles weer goed maakt.<br /><0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> Was er ooit een aantrekkelijker en idealistischer stel jonge minnaars op het witte doek te zien dan Errol Flynn en Olivia DeHavilland? Als dat zo was, zou het me moeite kosten ze te noemen. Ze hebben samen van 1935 tot 1941 acht films gemaakt en deze is waarschijnlijk de beste. Errol een en al zwier en charme en verlegen en teruggetrokken Olivia die het scherm doet oplichten met schoonheid en romantiek.<br /><0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> De regisseurs Michael Curtiz en William Keighley hebben dit in een prachtige technicolor gefotografeerd. En ze hebben een bijna volmaakte cast samengesteld. Het is niet te zeggen welke scènes door Curtiz werden geregisseerd en welke door Keighley zo naadloos in de film passen.<br />De kleine rollen zijn werkelijk gedenkwaardig. De beste komische momenten in de film komen van Melville Cooper, de niet zo stoutmoedige sheriff van Nottingham, en van Herbert Mundin en Una O'Connor als Much the Miller's Son uit de band van Robin Hood en de kamenier van DeHavilland. Herbert Mundin was de eerste van deze cast die stierf, hij kwam om bij een auto-ongeluk, net twee jaar nadat deze film was voltooid. Hij was een grappig mannetje dat nerveuze types speelde, een soort Engelse Don Knotts. Maar in wat waarschijnlijk zijn carrièrerol was, beslist hij letterlijk over het lot van de Engelse geschiedenis hier, in een uitmuntende daad van moed. We verwachten moed en moed van de Errol Flynns op het witte doek, maar Mundins vertolking toont de deugdzaamheid die je bij sommigen van ons niet zou verwachten. Zijn vertolking is mijn favoriete, afgezien van de hoofdrollen.<br /><br />Basil Rathbone en Claude Rains vormen een uitmuntend stel schurken als prins John en Guy van Gisborne. Rains begeert de troon en Rathbone begeert Olivia. Ze zorgen allebei voor de juiste dreiging en maken hun vertolkingen echt.<br />Terwijl ik dit schrijf, is deze Olivia DeHavilland de laatste overlevende van deze klassieke film. Tijdens haar carrière vocht ze hard met haar studio om rollen te krijgen waarin ze meer zou zijn dan de crinoline-heldin die wachtte tot haar man zijn dappere daden had volbracht. Ze wist wat ze waard was en had een paar Oscars gekregen om dat te bewijzen.<br />In die tijd wees DeHavilland films als _The Adventures of Robin Hood_ af. Maar een paar jaar geleden woonde ze een heropvoering bij van zowel _The Adventures of Robin Hood_ als _Dodge City_, twee heel verschillende typen films die ze met Errol Flynn maakte.<br />Terwijl ze ernaar keek, zag ze de eerbied en het respect van het publiek voor beide klassiekers. Toen ze klaar waren, kreeg ze een verbluffende ovatie en ze moest toegeven dat ze, nu ze erop terugkeek, heel trots was dat ze met deze films had gewerkt.<br />Je hebt alle reden om trots te zijn, Olivia. En wij zijn heel trots op je.
Although my personal favorite among Errol Flynn's films is The Sea Hawk, most will argue that his career role was this one in The Adventures of Robin Hood. It certainly has a deserved enduring popularity that's lasted for generations.<br /><br />Just about every version of the Robin Hood legend from Douglas Fairbanks's silent classic to the one in 1997 with Kevin Costner, deals with the same story facts. A young nobleman, deprived of his lands and title by Prince John and his cohorts, takes to Sherwood Forest and gathers a band which practices their own form of financial leveling. Robbing from the rich and giving to the poor until the day comes when good King Richard the Lionhearted comes back from the Crusades and sets things right.<br /><br />Were there ever a more attractive and idealistic a pair of young lovers on the screen than Errol Flynn and Olivia DeHavilland? If there were, I'd be hard pressed to name them. They did eight films together from 1935 to 1941 and this one is probably the best. Errol all dash and charm and shy and retiring Olivia who just lights up the screen with beauty and romance.<br /><br />Directors Michael Curtiz and William Keighley photographed this in some gorgeous technicolor. And they put together an almost perfect cast. You can't tell at all which scenes were directed by Curtiz and which by Keighley so seamless is the film's fabric.<br /><br />The small roles are truly memorable. The best comic moments in the film come from Melville Cooper, the not quite so bold Sheriff of Nottingham and from Herbert Mundin and Una O'Connor as Much the Miller's Son from Robin Hood's band and DeHavilland's maid. Herbert Mundin was the first one in this cast to die, he was killed in an automobile accident just two years after this film was finished. He was a funny little man who played nervous types, a kind of English Don Knotts. But in what was probably his career role, he literally decides the fate of English history here in a superb act of bravery. We expect bravery and courage from the Errol Flynns on the screen, but Mundin's performance shows the virtue can be found in some of us you wouldn't expect. His is my favorite performance apart from the leads.<br /><br />Basil Rathbone and Claude Rains make a superb pair of villains as Prince John and Guy of Gisborne. Rains covets the throne and Rathbone covets Olivia. They both provide the right touch of menace and make their performances real.<br /><br />As I write this Olivia DeHavilland is the last surviving member of this classic film. During her career she fought hard with her studio to get roles where she would be more than the crinoline heroine waiting for her man to finish his brave deeds. She knew her worth and talent and got a pair of Oscars to prove it.<br /><br />Back in the day DeHavilland dismissed films like The Adventures of Robin Hood. But several years back she attended a revival of both The Adventures of Robin Hood and Dodge City two very different type films she did with Errol Flynn.<br /><br />As she watched it she saw the reverence and respect the audience had for both of these classics. When they were over she got a stunning ovation and she confessed that looking back now, she was real proud to have been associated with these films.<br /><br />You have every reason to be proud Olivia. And we're real proud of you.