Het Sci-Fi-kanaal. Hoewel ik een paar heel goede, originele tv-series heb, zie ik het netwerk in de eerste plaats als het 'Disaster/Monster B-filmnetwerk'. Zelfs de documentaires zijn overduidelijk sciencefiction. Dat is misschien een schok voor sommige mensen, maar man, je kunt geen kristallen schedel met een metaaldetector vinden...<br />Ik heb deze film alleen maar gekeken omdat ik me verveelde en omdat ik een meer dan voorbijgaande fascinatie voor archeologie heb. Normaal kijk ik niet op zaterdag naar Sci-Fi.<br />Nu, als schrijver, begrijp ik dat ideeën een stuiver in het dozijn zijn, maar ik weet ook dat we vrijwel geen ideeën meer hebben sinds we het vermogen hebben om ideeën te HEBBEN. Dat gezegd hebbende, begrijp ik de overeenkomsten met The Bibliothecaris en Indiana Jones, maar kom op! Laat de held van deze film zich niet identificérend kleden als Jones! Dat gaat gewoon te ver!<br />Ik juich het idee van een vrouwelijke held toe, maar maak haar niet zo enthousiast over wapens dat ze toegeeft dat ze ze als haar'veiligheidsdeken' gebruikt en ze steeds weer blijft gebruiken nadat ze er keer op keer op een harde manier achter is gekomen dat het monster volkomen kogelvrij is. Ik begrijp ook de noodzaak om de demografie van jongvolwassenen in beeld te brengen, maar het feit dat het tweeëntwintigjarige meisje in bijna elke scène een genie is en de volwassenen te slim af is in bijna elke scène, riekt naar slecht geschreven Mary Sue-fanfictie, vooral als de bezorgde vader echt zo'n stomme beslissing neemt om het kind mee te nemen naar het hart van de oorlog in Irak (in knalroze kleren nog wel), laat staan dat hij het kind herhaaldelijk blootstelt aan een onkwetsbaar monster terwijl er een prima verborgen schuilplaats is waar ze veilig zou zijn. Er is een reden waarom we satelliettelefoons hebben, mensen.<br />Wat het schrijven betreft, de film was zo volkomen voorspelbaar dat het moeilijk is om een passend bijvoeglijk naamwoord te bedenken om hem te beschrijven.
The Sci-Fi channel. Despite having some really good original TV series, I always think of the network first and foremost as the "Disaster/Monster B-movie network". Even its documentaries are blatantly science fiction. That may come as a shock to some people, but dude, you CAN'T find a crystal skull with a metal detector...<br /><br />I only watched this movie because I was bored and I have a more than passing fascination with archaeology. I don't normally watch Sci-Fi Saturday.<br /><br />Now, as a writer, I understand that ideas are a dime a dozen, but I also know that we've been out of ideas pretty much since we've had the ability to HAVE ideas. That said, I understand the similarities to The Librarian and Indiana Jones, but COME ON! Don't make the hero of this movie dress IDENTICALLY like Jones! That's just taking the similarity too far!<br /><br />I applaud the idea of a female hero, but don't make her so gung-ho about guns that she admits they're her "security blanket" and continues using them after realizing time and time again the hard way that the monster's completely bulletproof.<br /><br />I can also understand the need to draw in the young adult demographic, but having the tweenaged girl be a complete genius and outthink the adults in almost every scene smacks of badly written Mary Sue fanfiction, especially if the concerned father seriously makes such a stupid decision as to take the kid into the heart of the war in Iraq(wearing bright pink no less), let alone repeatedly exposing the kid to an invulnerable monster when there's a perfectly good hidden sanctuary where she'd be safe. There's a reason why we have satphones, people.<br /><br />As for the writing, the movie was so completely predictable, it's hard to come up with a suitable adjective to describe it.