Er is een interessante film te maken over een vrouw die ervoor kiest in de seksindustrie te gaan werken, niet omdat ze emotioneel beschadigd is, maar omdat ze het geld en de gemeenschap die ze daar vindt prettig vindt. Maar dit is niet die film. De hoofdrolspeelster mist het charisma en het talent dat nodig zijn om een film te maken die zich bijna helemaal op haar richt. Als gevolg daarvan lijkt de film steeds meer te slepen naarmate hij langer duurt. Het tweede verhaal waarin haar vader een rol speelt, past nooit bij het hoofdverhaal, en de korte scènes waarin de vrienden van de hoofdrolspeelster aan een tafel met elkaar praten, onthullen niets, behalve een ontmoedigende zelfvoldaanheid in de dialoog. (Deze momenten die haar vader en haar vrienden betreffen, roepen wel de vraag op hoe deze film erin is geslaagd om James Woods en Rosario Dawson aan zich te binden.) De scènes waarin de hoofdrolspeelster als beroepsverkrachter werkt, bij gebrek aan een betere term, doen niets anders dan haar voor gek zetten. (Niemand anders dan een clown in een stomme film zou de seksuele naïviteit kunnen bezitten die nodig is om zich te verbazen over de slechte gevolgen die dit werk met zich meebrengt. Nu ik erover nadenk, zou deze subplot de basis hebben kunnen zijn voor een heel grappige Harold Lloyd die zweeg, als de productiewet van de jaren twintig dat had toegestaan. De grootste miskleun van een film die er duidelijk prat op gaat dat hij hip en geraffineerd is, is het einde waarin de hoofdrolspeelster net zo hard wordt gestraft als elke heldin uit de jaren vijftig die het waagde seksuele onafhankelijkheid te overwegen zou hebben gedaan. Het is niet nodig om haar beroepskeuze te steunen, maar het is mogelijk om de keerzijde van die keuze te bestuderen zonder de moralistische toon van de filmmakers aan te nemen.<br />Jammer genoeg garandeert een interessant onderwerp niet dat het een interessante film wordt, zoals wordt getoond door dit saaie, domme gezwoeg.
There's an interesting movie to be made about a woman who chooses to work in the adult film industry, not because she's emotionally damaged, but because she likes the money and community she finds there. But this isn't that movie. The lead actress lacks the charisma and talent needed to carry a movie that focuses almost entirely on her. As a result, the movie seems to drag more and more the longer it lasts. The secondary story involving her father never meshes with the main story, and the brief scenes with the lead character's friends sharing conversation at a table don't reveal anything, other than an off-putting smugness in the dialogue. (These moments involving her father and her friends do raise the question of how this movie managed to get James Woods and Rosario Dawson to sign on.) The scenes where the lead character works as a professional entrapper, for lack of a better term, do nothing other than make her look like a fool. (Nobody other than a silent movie clown could possibly possess the sexual naiveté necessary to be surprised at the bad consequences created by this job. Actually, come to think of it, this sub-plot could have been the basis for a pretty funny Harold Lloyd silent, had the Production Code of the 1920s allowed it.) The biggest failure for a movie that clearly prides itself on being hip and sophisticated is the ending in which the lead character is chastised just as harshly as any 1950s heroine who dared consider sexual independence would have been. It's not necessary to endorse her choice of professions, but it's possible to examine the downside of that choice without adopting the moralistic tone used by the filmmakers.<br /><br />Sadly, an interesting subject doesn't guarantee an interesting movie, as is shown by this dull and dull-witted drudgery.