Deze film is niet volmaakt (hij zakt in het derde kwart een beetje in, en sommige belangrijke factoren in de plot zijn onverklaarbaar of verwarrend), maar hij is een geweldige mengeling van angst en opwinding. De cinematografie is haar tijd ver vooruit (de camera staat zelden stil, maar blijft toch onopvallend), het drama is uitgemolken voor het maximale effect (en er zijn talloze plotselinge schokken) en de science-fiction/occulte aspecten van de film overschaduwen het menselijke element nooit. Twee soortgelijke films, David Cronenbergs Scanners en The Brood, hebben meer wetenschap en zijn amusanter grotesk, maar The Fury heeft een koelheid en strakheid die ze allebei net zouden kunnen verslaan.
This movie is imperfect (it sags a bit in the third quarter, and some major factors in the plot are unexplained or confusing), but it is a great mix of fear and excitement. The cinematography is quite ahead of its time (the camera rarely sits still, yet remains unobtrusive), the drama is milked for maximum effect (and there are numerous sudden shocks), and the science-fiction/occult aspects of the film never overshadow the human element. Two similar movies, David Cronenberg's Scanners and The Brood, have more science and are more amusingly grotesque, but The Fury has a coolness and tightness to it that might just beat them both.