Deze film had nooit gemaakt moeten worden... misschien brandde hij daarom letterlijk door de projector bij de eerste vertoning in Cannes. Het hele idee van het timen van een film om koud en eenzaam te zijn is prima... als je maar niet de kleur-timer van deze film volgt door het wiel helemaal naar de blauwe kant te draaien. En je moet ook beslist niet het ENTIRE-filmblauw timen. Wat is er ooit gebeurd met het maken van films waardoor je de film VOELDE door er alleen maar naar te kijken? Nou, zo voelt deze film dus... alsof je hand vastgehouden wordt door je babysitter terwijl ze je precies vertelt wat er op het scherm gebeurt (of misschien zou dat een blinde tolk zijn). Het verhaal was saai, al gedaan, en onrealistisch. Perfecte formule voor films die rechtstreeks naar de video gaan.
This movie never should have been made...maybe thats why it literally burned through the projector at its first screening at Cannes. The whole idea of timing a movie to be cold and lonely is fine...just don't follow this film's color timing by cranking the wheel all the way to the blue side. Definitely don't time the ENTIRE movie blue either. What ever happened to making movies that made you FEEL the film instead just watching it. Well thats how this one FEELS...like having your hand held by your babysitter as she tells you exact whats happening on the screen (or maybe that would be a blind interpreter). The story was boring, already been done, and unrealistic. Perfect formula for films that go straight to video.