Deze kleine, goedkope documentaire raakt de semi-documentaire basis in een tijd dat Hollywood het imago van federale diensten in het algemeen aan het opvijzelen was. De Koude Oorlog was tenslotte in volle gang, en tegelijkertijd groeide de georganiseerde misdaad, dus wie kon beter de FBI, de DEA, het Ministerie van Financiën en al die andere helden zijn voor een nieuw soort documentaire stijl? Uit deze periode zijn veel klassieke films voortgekomen: _T-Men_ (1947), _Naked City_ (1948), _ Border Incident_ (1949). De betere combineerden elementen van _noir_ met _documentaire_ naturalisme om een ongebruikelijk effect te bereiken.<br />Deze productie uit 1950 echoot veel clichés uit die periode (vermoorde agent, geavanceerde technologie, ene Mr. Big et al.). Maar ondanks de goede bedoelingen is het duidelijk een eenmalig gebeuren. Tegelijkertijd lijkt de verlichting meer op een onbetaalde elektriciteitsrekening dan op een bron van licht en schaduw. Niettemin bieden de foto's van de parkeerplaats een goede blik op het product van de lopende band in Detroit, circa 1950. Het script weet enige spanning op te roepen, maar die laatste schietpartij ziet er slecht geënsceneerd uit, alsof niemand bang is om geraakt te worden. Strikt een bescheiden poging om in te spelen op een populaire trend.
This cheap little indie touches the semi-documentary bases at a time when Hollywood was boosting the image of federal agencies in general. After all, the Cold War was heating up; at the same time organized crime was growing, so who better than the FBI, DEA, Treasury Men, et al. as heroes for a new kind of documentary style. Many classics emerged from this period: T-Men (1947), Naked City (1948), Border Incident (1949). The better ones blended elements of noir with documentary naturalism to produce unusual effects.<br /><br />This 1950 production echoes many clichés of the period (murdered agent, cutting edge technology, a Mr. Big et al.). But it's clearly a shoestring affair despite good intentions. At the same time, the lighting looks more like unpaid utility bill than nourish light and shadow. Nonetheless, the parking lot location shots provide good glimpse of Detroit's assembly line product, circa 1950. The screenplay manages some tension, but that final shootout looks poorly staged, as if no one fears getting hit. Strictly a low-grade effort at cashing in on a popular trend.