Nooit is een goed concept belemmerd door onbeholpen aanpak op alle fronten. Hoewel een beetje gothic (in tegenstelling tot gotisch) naar mijn smaak, was ik bereid het verhaal te waarderen van een tweede Londen dat beneden en naast het echte bestond, en de intrige die daar plaatsvindt. Helaas zijn er op elk punt van de productie gemakkelijk te verhelpen fouten.<br />Eén: het acteren is belachelijk. Niet noodzakelijkerwijs hopeloos, maar het is melodramatisch en theatraal als het ingetogen en krachtig zou moeten zijn. Een voorbeeld: de twee hoofdverdachten zijn dwaas als ze ijzingwekkend zouden moeten zijn. Het is vooral erg als iemand moet doen alsof hij extreme emoties ervaart, zoals tijdens Richards beproeving.<br />Twee: het schrijven; in het bijzonder de dialoog. Een wereld als deze zou zich moeten ontvouwen naarmate we erin ondergedompeld raken. De personages zouden zich moeten uiten door hun manier van doen, niet door hun gekwelde schimpscheuten. Kijk naar Dark City voor een soortgelijke film die vakkundig werd behandeld (afgezien van het verschrikkelijke einde).<br />Drie: de richting. Die wordt op deze site vergeleken met de richting van de soapopera. Dat ben ik met je eens, maar ik zou eraan willen toevoegen dat hij onvergeeflijk saai is. De ondergrondse setting alleen al zou over moeten lopen van de geweldige shots (en inderdaad, veel sets zien er prachtig uit; het is de manier waarop ze worden gebruikt die ze verkwist). Kijk naar City of Lost Children voor een film met een soortgelijke setting die er gepast mooi en griezelig uitziet. De vechtrichting is ook amateuristisch, net als wanneer Hunter het tegen de Black Friar opneemt.<br />Ik denk dat de explosie van de special effectstechnologie in de recente geschiedenis het beste is wat het SF-/fantasiegenre is overkomen. Films als Jurassic Park, _The Lord of the Rings_, Harry Potter, Narnia et cetera hebben ons laten zien dat het mogelijk is om een vreemde wereld volledig te verwezenlijken. Verwacht ik dat een BBC-productie uit 1996 met een budget dat de filmploegen van die films een dag lang niet zou voeden, in staat zou zijn om mee te doen? Nee, maar het lijkt me tijdverspilling om het te proberen zonder de noodzakelijke middelen. Neverwhere is niet zo onthutsend vulgair als de bbc-Kronieken van Narnia (denk aan de brief van de wolf in de eerste aflevering), maar het komt in de buurt.<br />Ik weet zeker dat Gaiman-advocaten of bleke wicca-wannabe's het niet eens zullen zijn met mijn beoordelingen, of met mijn vergelijking met films met veel meer talent en veel meer geld. Helaas voor hen hebben de afgelopen twintig jaar aangetoond dat iedereen met genoeg pit en visie een film kan maken zonder veel budget, zoals _Primeur_ of zelfs _Cube_, die zijn bovennatuurlijkheid behield met één vierkante kamer en genoeg andere kamers om het eruit te laten zien alsof er nog een kubus achter zat. Een tweede Londen onder Londen, met gebruikmaking van de ondergrondse tunnels, zou vlekkeloos kunnen werken, maar niet als het verzwaard is met saaie lichtfilters, lelijk kunstontwerp, irritante acteurs, ongeïnspireerde regie, ontstellende dialogen en slechte productie. Een verspilling van drie uur en een ontelbaar aantal inspanningen van de cast en de crew.
Neverwhere is a good concept hampered by inept handling on all fronts. Though a little gothy (as opposed to Gothic) for my tastes, I was willing to appreciate the story of a second London existing below and alongside the proper one, and the intrigue that happens there. Unfortunately, there are easily fixable slip-ups at every point in the production.<br /><br />One: the acting is ridiculous. Not hopeless, necessarily, but it is melodramatic and theatrical when it should be subdued and forceful. Case in point: the two main villains are silly when they should be chilling. It is especially bad when anyone has to act as though experiencing extreme emotion, as during Richard's ordeal.<br /><br />Two: the writing; specifically, the dialogue. A world like this should enfold as we are immersed in it. The characters should emote through their mannerisms, not their tortured diatribes. Look at Dark City for a similar movie that was handled expertly (save for the terrible ending).<br /><br />Three: the direction. It is compared to soap opera direction on this site. I agree, but I would add that it is unforgivably bland beyond belief. The underground setting alone should be overflowing with great shots (and indeed many of the sets look wonderful; it is the way they are used that wastes them). Look at City of Lost Children for a movie with a similar setting that looks appropriately beautiful and eerie. The fight direction is also amateurish, as when Hunter fights the Black Friar.<br /><br />I think that the best thing to happen to the SF/fantasy genre in recent memory is the explosion of special effects technology. Movies like Jurassic Park, Lord of the Rings, Harry Potter, Narnia, et cetera, have show us that it is possible to fully realize a foreign world. Do I expect a 1996 BBC production with a budget that wouldn't feed the crew of those movies for a day to be able to compete? No, but it does seem like a waste of time to have tried to do it without the resources necessary. Neverwhere is not as disconcertingly podunk as the BBC Chronicles of Narnia (think the letter from the wolf in the first installment), but it is in the running.<br /><br />I'm sure that Gaiman apologists or pale Wiccan wannabes will disagree with my assessments, or my comparison to films with much more talent and money involved. Unfortunately for them, the last twenty years have shown us that anyone with enough drive and vision can make a movie with next to no budget, such as Primer or even Cube, which maintained its otherworldliness with one square room and enough of another room to make it look like there was another cube beyond it. A minimalist fantasy miniseries, i.e. one involving a second London under London utilizing the underground tunnels, could work impeccably, but not when it is weighted down with boring light filters, ugly art design, grating actors, uninspired direction, appalling dialogue, and bad production. A waste of three hours, and innumerable effort on the part of the cast and crew.