Er zijn geen woorden die vulgair genoeg zijn om 'JT' te beschrijven. Ik herinner me dat ik het vele jaren geleden heb gezien, de eerste keer dat het werd vertoond. Zelden was ik zo diep geraakt door iets. Blijkbaar hadden tientallen andere kijkers hetzelfde gevoel, want een week later werd het nog een keer vertoond. Ik herinner me dat Doris Day (een groot dierenliefhebber) deze tweede voorstelling inleidde door te zeggen dat de eerste 'een gebeurtenis' was geweest. En zo was het ook. JT, een klein zwart jongetje dat door zijn moeder en grootmoeder werd grootgebracht en dat hem ondanks alle tegenslagen toch goed probeerde op te voeden, vindt een doel in zijn leven wanneer hij een schooier van een zwart-witte straatkat vindt, adopteert en verzorgt. heeft een soort dubbele afloop, de eerste zo tragisch, zo droevig, de andere zo hoopvol. Je krijgt de indruk dat JT eindelijk volwassen zal worden, vanwege de verantwoordelijkheid die hij op zich heeft genomen voor de kat en dat de wreedheid van zijn leven, het lot van de kat, een man van hem zal maken op wie zijn moeder en grootmoeder trots kunnen zijn. Ik associeer 'JT' altijd met Kerstmis en gelukkig heb ik het opgenomen. Kijk naar 'JT' als je ooit de kans krijgt. Geloof me <0xE2><0x80><0x93> je zult huilen <0xE2><0x80><0x93>'
There are no words fulsome enough to describe "JT." I remember seeing it many years ago, the first time it was shown. Seldom had I been moved so much by anything. Apparently scores of other viewers felt the same way, because it was run again a week later. I remember that Doris Day (a great animal lover) introduced this second showing, saying that the first had been "a happening." And so it was. JT, a little black boy being raised by his mother and grandmother, trying to bring him up right despite all the odds against him, finds a purpose in his life when he finds, adopts, and cares for a scroungy black and white alley cat. "JT" has a kind of double ending, the first so tragic, so sad, and the other hopeful. One gets the impression that JT will finally grow up, because of the responsibility he took for the cat and that the cruelty of his life, the fate of the cat, will make him a man that his mother and grandmother can be proud of. I always associate "JT" with Christmas and, thankfully, I taped it. Watch "JT" if you ever get the chance. Trust me--you will cry--