In elk geval heeft de film _full frontal_ een opmerkelijk slechte naam. Afgezien van de seksuele bijbetekenis impliceert 'full frontal' een frontale aanval, een botte en eerlijke benadering. Dat is hier niet zo duidelijk, de film van Steven Soderberg doet er veel langer over om een conclusie te krijgen die duidelijk is, als de film al een conclusie heeft.<br />De film bevat een film binnen de film, en lijkt flashbacks te bevatten naar echte momenten in het leven die de fictiemomenten in de film hebben geïnspireerd. Maar het wordt duidelijk dat de verhalen langs parallelle lijnen lopen en niet echt verband met elkaar houden. De boodschap lijkt te zijn dat het echte leven reel is reel is het echte leven is reel, enzovoort, enzovoort, bla, bla, bla. Niets nieuws onder de zon. Zoveel gedoe om zo weinig inspiratie.<br />De film lijkt een experimentele film van het soort dat elke regisseur met Soderbergs succes jaren geleden al zou zijn ontgroeid. Als hij al zijn beroemde vrienden optrommelt om gastoptredens te maken, maakt dat de ellende alleen maar groter. Als hij onbekende acteurs had gebruikt, zou de film misschien zo obscuur zijn geweest dat hij als curiositeit kon worden beschouwd. Zoals de zaken er nu voor staan, lijkt de film niet veel meer te zijn dan een stel vrienden die een feestje geven, behoorlijk aangeschoten raken en dan hun eigen videocamera te voorschijn halen. Zoals de meeste van dat soort onbenullige films zal het voor alle betrokkenen een g<0xC3><0xAA>nante toestand zijn.
If nothing else the film FULL FRONTAL is remarkably ill-named. Other than its sexual connotation, "full frontal" implies a head-on attack, a blunt and honest approach. That is not obvious here, rather, Steven Soderberg's film goes the longest way possible to get a conclusion that is obvious, if indeed the film has a conclusion in the first place.<br /><br />The film features a film within the film, and seems to feature flashbacks to real life moments that inspired the fictional moments in the film. But it becomes apparent that the stories are running on parallel lines and really don't relate. So? The message seems to be that real life is reel life is real life is reel life, and so on and so forth, blah, blah, blah. Nothing new there. So much fuss over such little inspiration.<br /><br />The film seems to be an experimental film of the sort that any director with Soderberg's success would have outgrown years ago. Calling in all of his big-star buddies to make guest appearances only magnifies the sheer haplessness of the mess. Had he used unknown actors, perhaps the film would have seemed sufficiently obscure to rate as an oddity. As is, the film seems to be little more than a bunch of friends having a party, getting properly intoxicated and then breaking out the home video camera. Like most such slapdash movies, I'm sure it is an embarrassment to all involved.