De film _The Other Boleyn Girl_ is vandaag in première gegaan, en natuurlijk was ik bij de eerste vertoning. Ik kijk nu al meer dan 2 jaar uit naar deze film, vanaf het moment dat ik hoorde dat hij in productie was.<br />Waarom kunnen regisseurs het niet bij het rechte eind hebben als het om deze periode gaat? Ik begrijp het Hollywood-concept van 'dramatische' flair voor het witte doek volkomen. Maar er is een verschil tussen 'dramatische' flair en de complete revisionistische geschiedenis. Deze film maakt van de HBO-serie _The Tudors_ een BBC-documentaire wat feitelijke informatie betreft.<br />Nu is het niet allemaal de schuld van de regisseur. Phillippa Gregory slaagt er verdomd goed in de waarheid te verdraaien in deze alternatieve interpretatie van het verhaal van Anne Boleyn. Haar beschrijving van Anne als meedogenloos ambitieus en ronduit duivels is in tegenspraak met de mildere beschrijvingen van Jean Plaidy en andere schrijvers uit deze periode. Annes eigen dagboeken zouden suggereren dat haar ware persoonlijkheid meer die van het onwillige slachtoffer en de koninklijke pion is in de plannen die haar ambitieuze mannelijke familieleden hebben beraamd. Pas wanneer ze ontdekt dat haar levenspad bestaat uit zich onderwerpen, de dood onder ogen zien of verbanning, bezwijkt ze voor Henry's avances.<br />De openingsscènes van de film gaan over de ontmoeting van Anne en Henry. Nou, daar wordt over gediscussieerd, de film kiest Hever. Dat geef ik toe. Maar eerst was het zeer zeker niet ten overstaan van het hele hof en werd gevolgd door een jacht waarin Henry een duikeling maakt, waarna hij wordt verpleegd door Mary, Annes OUDE zus (in de film en het boek wordt ze als de jongere zus afgeschilderd <0xE2><0x80><0x93> dat is niet waar). Annes ambities zijn vanaf die dag duidelijk, ze lijkt de plannen van haar vader en oom inderdaad aantrekkelijk te vinden en stemt erin toe zijne majesteit te 'jagen'. In werkelijkheid was dat nauwelijks het geval. Anne was verliefd op en verloofd met Henry Percy toen ze Henry voor het eerst ontmoette. In de film is het andersom. Ze'verlooft' zich niet met hem. En dan is er nog een uiterst irritant punt: kardinaal Wolsey komt helemaal niet voor in deze film. Dit is zo'n grove fout dat de film er abominabel van wordt. Wolsey is zo'n factor in het hele drama, van de regeling van het huwelijk en de scheiding tot alle staats- en godsdienstkwesties tussendoor. Het is zowel amateuristisch als dwaas om hem er niet in te laten voorkomen, om nog maar te zwijgen van de gemiste kans om het verhaal wat meer gewicht te geven.<br />Ik loop de waslijst van andere onnauwkeurigheden na. Anne is niet naar Frankrijk verbannen omdat ze haar poging om Henry te verleiden heeft verprutst. Dit is volslagen belachelijk. Het is algemeen bekend dat zowel Anne als Mary praktisch aan het Franse hof is opgegroeid vanaf hun twaalfde tot aan hun late tienerjaren. Pas toen gingen de zussen naar het Engelse hof, laat staan dat ze aan hun drama's met de koning begonnen. En ze werd niet mee teruggenomen om Henry te vermaken terwijl Mary bij zijn kind was. Opnieuw wilde Anne heel graag trouwen met haar eerste liefde, Henry Percy, hertog van Northumberland. Maar toen Henry eenmaal zijn oog op haar had laten vallen en ervoor koos haar tot de zijne te maken, werden de plannen van haar oom en vader pas in werking gezet. Hun oorspronkelijke bedoeling was om de langlopende affaire van haar zus Mary uit te melken. En wat betreft de 'incest'-theorie. Gregory neemt hier een enorm risico door te suggereren dat de beschuldiging tegen Anne en haar broer George inderdaad op waarheid berustte, voortkomend uit Annes wanhopige verlangen om na haar miskraam zwanger te worden. Ik geloof echt dat Anne wanhopig graag snel zwanger wilde worden, en ze had een heel hechte band met haar broer <0xE2><0x80><0x93> maar dit is een enorme sprong, en een die echte historici nooit zouden maken. Het suggereert ook dat er iets anders dan Henry's brute verlangens in het spel waren toen hij hen beschuldigde van verraad, wat niet het geval is. Hij wilde gewoon van Anne af, om een mannelijke erfgenaam te verwekken bij zijn volgende minnares. En wat te denken van de verkrachtingsscène? Die is niet alleen verontrustend, maar ook tot nu toe overtuigend. Hoewel Anne zich jarenlang heeft verzet, geloofde ze, toen ze uiteindelijk aan Henry toegaf, dat ze verliefd op hem was <0xE2><0x80><0x93> of op z'n minst berustte in haar lot. En Henry was stapelverliefd op haar minnaar. Waarom zou hij anders Rome, het katholicisme, de rug toekeren en zijn koninkrijk voor minder op het spel zetten? Nee, hij zou Anne niet verkracht hebben voor hun eerste seksuele ontmoeting. Hij was een bruut, maar hij maakte zich vooral zorgen over zijn beeld van de romantische hoveling als het om de genegenheid van vrouwen ging.<br />Ten slotte een aantekening over de personages. Portman speelt de rol van de hoofdpersoon uit het boek redelijk goed, ook al is deze hoofdpersoon niet de ware Anne Boleyn. Johannson speelt een lieflijke Maria - en komt waarschijnlijk heel dicht bij de echte vrouw. Wat Bana betreft - een pijnlijke teleurstelling. Slechte casting, slecht acteerwerk. Is dit dezelfde Bana van het beroemde M<0xC3><0xBC>nchen en Troje? Waar was de reikwijdte? Hij komt vlak en niet goed bestudeerd over. Jonathon Rhys Meyers uit de Amerikaanse Tudor-tijd blaast hem op alle niveaus - sensualiteit, intensiteit en kwaad - uit het water.<br />Waarom kan ik niet gewoon naar deze films kijken en het gevoel houden dat ik vermaakt word? Ik weet het niet - om de een of andere reden geef ik om de vijftiende eeuw in Engeland te veel om mensen. Na het zien van _Anne van de Duizend Dagen_ als jong meisje was dat een vast onderdeel van me geworden. Sindsdien is geen enkele Tudor-film nog maar in de buurt gekomen van de accuratesse of het pure amusement. Burton en Bujold zijn klassiek en onaantastbaar. Maar na het zien van deze afknapper moet ik zeggen dat ik me verheug op het nieuwe seizoen van de Tudors op HBO.
The "Other Boleyn Girl" hit theaters today, and of course, I was in for the first showing. I've been anticipating this movie for over 2 years now, ever since I first heard it was in production. <br /><br />Why can't directors seem to get it right when it comes to this time period?I understand completely the Hollywood concept of "dramatic" flair for the big screen. But there is a difference between "dramatic flair" and complete revisionist history. This movie makes the HBO series, "The Tudors" seem like a BBC documentary as far as factual information is concerned.<br /><br />Now, the director is not all to blame. Phillippa Gregory does a damn good job of distorting the truth in this alternate interpretation of the story of Anne Boleyn. Her portrayal of Anne as ruthlessly ambitious and downright devilish is at odds with the softer portrayals favored by Jean Plaidy and other authors of this period. Anne's own diaries would suggest her true personality to be more of the unwilling victim and royal pawn in the schemes cooked up by her ambitious male relatives. Only when she discovered that her path in life would be to submit or face death or exile does she succumb to Henry's advances. <br /><br />The opening scenes of the movie concern how Anne and Henry met. Well, there is debate on this, the movie selects Hever. I'll allow that. But this first it was most certainly not in front of the whole court and followed by a hunt in which Henry takes a tumble, to be nursed back to health by Mary, Anne's OLDER sister (the movie and book portrays her as the younger sister-this is false). Anne's ambitions are apparent from this very day, she indeed seems to find her father and uncle's schemes appealing and agrees to "hunt" his majesty. Hardly the case in reality. Anne was in love with and betrothed to Henry Percy at the time of her first meeting with Henry. The movie has it backwards. She does not "settle" for Percy only after Mary has "stolen" Henry. Another extremely annoying point of order here.Cardinal Wolsey is completely absent from this film. This is such a blaring error as to render the movie completely abominable. Wolsey is such a force in the entire drama, from the arrangement of the marriage AND the divorce, to all matters of state and religion in betweento leave him out is both amateur and foolish, not to mention a missed opportunity for much needed plot thickening.<br /><br />Running through the laundry list of other inaccuracies.Anne was not EXILED to France because she fumbled her attempt to seduce Henry. This is utterly ridiculous. It is well known that both Anne and Mary practically grew up in the French court from the time they were 12 to their late teens. Only then did the sisters join the English court, much less begin their dramas with the king. And she was not brought back to entertain Henry whilst Mary lay in with his child. AgainAnne most strongly wanted to marry her first love, Henry Percy, Duke of Northumberland. But once Henry had set his eyes upon her and chose to make her his own, then and only then were her uncle and father's schemes put into motion. Their original intentions were to milk the long-going affair of her sister Mary for all it was worth.<br /><br />Now, as for the "incest" theory. Gregory is taking a huge risk here by suggesting that the allegation levied upon Anne and her brother George was indeed founded in truth, borne out of Anne's desperation to get with child after her miscarriage. I do believe Anne was desperate to get pregnant quickly, and she was very close to her brotherbut this is a huge leap, and one true historians would never make. It also suggest that something other than Henry's brute desires were at play here when he charged them with treason, which is not the case. He simply wanted to be rid of Anne, to beget a male heir off of his next mistress.<br /><br />And good graciouswhat of the rape scene? Not only is this disturbing, but so far fetched. Although Anne resisted for years, when she finally gave in to Henry, she did believe herself to be in love with himor at the very least, resigned to accept her fate. And Henry was completely besotted with her.why else would he break from Rome, Catholicism and risk his kingdom for anything less? No, he would not have raped Anne for their first sexual encounter. He was a brute, but he was most concerned of his image of the romantic courtier when it came to women's affections.<br /><br />Finally, a note on the characters. Portman does an acceptable job portraying the character from the bookeven though this character is not the true Anne Boleyn. Johannson makes a lovely Maryand probably quite close to the real woman. As for Banaa sore disappointment. Bad casting, bad acting. Is this the same Bana of the acclaimed Munich and Troy? Where was the range? He comes across as flat and not well studied. Jonathon Rhys Meyers of the HBO Tudors blows him out of the water on all levels.sensuality, intensity and evil as Henry the 8th.<br /><br />Why can't I just watch these movies and leave feeling entertained? I don't quite knowI care too much about 15th century England for some reason. It became hardwired in me after watching Anne of the Thousand Days as a young girl. No Tudor movie since then has gotten close in accuracy or sheer entertainment since then. Burton and Bujold are classic and untouchable. But after watching this hack job, I have to say I am looking forward to the new season of the Tudors on HBO.