Ballade van een soldaat is een opwindend verhaal over het avontuur van een jonge soldaat die met verlof thuiskomt. De film doet denken aan Truffaut of Bergman, en het tempo is uitstekend. Hoewel hij niet zo schokkend realistisch is als _Come and See_, toont deze film de pijn die Rusland tijdens de Tweede Wereldoorlog werd aangedaan. Er lijkt inderdaad veel propaganda te zijn voor het Russische leger (zoals alle bevelvoerende officieren grote slappelingen zijn die vaak de regels naar hun hand zetten), en dit lijkt nogal onoprecht. In tegenstelling tot de vriendelijkheid en het respect dat wordt beschreven in _De grote illusie_ (Renoirs verslag van de beleefdheid in het gevangenenkamp in de Tweede Wereldoorlog), neigt _Ballade van een soldaat_ in zijn schijnbaar onrealistische weergave van gezagsfiguren iets meer naar een _Triomf van de wil_. Dat gezegd hebbende, heb ik met volle teugen van deze film genoten en ik moet zeggen dat de kritieken bij de triomfen in het niet vallen.
Ballad of a Soldier is an exciting tale of a young soldier's adventure while returning home on leave. The cinematography is reminiscent of Truffaut or Bergman, and the pacing is excellent. Although not as shockingly realistic as Come and See, this film portrays the pain Russia was dealt during WWII. There does seem to be a good bit of propaganda for the Russian Army (the way all the commanding officers are big softies and frequently bend the rules), and this does seem rather disingenuous. Unilke the kindness and respect portrayed in Grand Illusion (Renoir's account of prison camp civility from WWI), Ballad of a Soldier leans a bit more toward Triumph of the Will in its seemingly unrealistic depiction of authority figures. Having said that, I thoroughly enjoyed this film and would say its criticisms are dwarfed by its triumphs.