Er zijn films die echt slecht zijn, maar zo slecht dat ze echt goed zijn, en dus goed om naar te kijken. Ik moet denken aan B-films uit de jaren vijftig. Dan zijn er stomme films waar af en toe om gegrinnikt wordt. Dan zijn er stomme films, en sommige zijn nog steeds goed, omdat er af en toe om gegrinnikt wordt en er sympathieke personages in voorkomen. Dan heb je nog Step Brothers. Het beoordelingssysteem heeft een nul of een negatief cijfer nodig, want deze film scoort niet eens een nul. De groep die naar deze film keek was allemaal fan van Ferrell en Reilly, maar na 20 minuten waren de meesten de zaal uit. Ik zal moeten toegeven dat niemand de hele film is blijven kijken, zelfs niet de meest fervente Ferrell-fan, dus deze recensie is alleen gebaseerd op wat er is gekeken. En zelfs dat was pijnlijk. Wat dachten Jenkins en Steenburgen toen ze besloten om in deze film mee te spelen? Het zijn allebei uitstekende acteurs en als zij er niet waren geweest, zou deze film eerder zijn afgelopen. Maar ja, deze film gaat niet over hen, maar over twee mannen van middelbare leeftijd die door hun ouders zijn vertroeteld en die niet alleen nog thuis wonen, maar ook nog op hun wenken worden bediend. Niemand vond Ferrell of Reilly's personages sympathiek en we hadden geen idee wat deze film probeerde te bewijzen. 'Dat is een punt aan het eind. Dat wil zeggen, als je het kunt verdragen om je tijd te verdoen met wachten. Wij denken dat iedereen leert om vreedzaam met elkaar te leven. Onze suggestie is dat je je tijd beter kunt besteden aan het schoonmaken van je badkamer.'
There are movies that are really bad, but are so bad they are actually good, thus watchable. B-movies from the 50s come to mind. Then there are silly movies with some chuckles along the way. Then there are stupid movies, and some are still okay, as there are some chuckles along the way and likable characters. Then there's Step Brothers. What the rating system needs is a zero or negative numbers as this movie does not even rate a zero. The group that was watching this flick were all Ferrell and Reilly fans, but after 20 minutes most had left the room. I'll have to admit that no one stayed to watch the entire flick, even the most die-hard Ferrell fan, so this review is only based on what was watched. And even then it was painful. What were Jenkins and Steenburgen thinking when they decided to be in this movie? Both are fine actors, and if not for them this flick would have been turned off sooner. But then, this movie is not about them, but 2 middle-aged men who have been coddled by their parents and not only still live at home, are waited on hand and foot. No one liked Ferrell or Reilly's characters at all and we had no idea what this movie was trying to prove. Maybe there's a point near the end. That's if you can stand to waste your time waiting for it. Our guess is that everyone learns to live peacefully with one another. Our suggestion, your time would be better spent cleaning your bathroom.