O ja, het beroemde Franse gevoel voor humor. Het begint met een speedboot die zonder aanwijsbare reden door een schuur vaart en dan volgen er nog meer scènes. Bebel doet alsof hij de rol van wijlen Louis de Funes speelt: hyperactief, nerveus, over de top. De plot is heel amusant... maar dat is het niet. Opnieuw ontaardt de hele film in een klucht die helemaal geen plot heeft en telkens wanneer Lautner, die normaal een bekwame regisseur is, de plot volledig uit het oog verliest, voegt hij er een achtervolging aan toe die nergens op slaat. Een paar schimpscheuten over Mitterands regering en dan zelfs nog een poging om van deze kalkoen een politieke satire te maken. Wat grappig... de socialist draagt een rode das en praat als Lenin op zuur. Het enige goede aan deze film is de huwbare Sophie Marceau, die vaak tamelijk naakt te zien is.
Ah yes, the famous French sense of humour. It's starts with a speed boat going through a shed for no apparent reason at all and then double takes of that. Bebel acts like he is stepping in for the late Louis de Funes- hyperactive, nervous, over the top. The plot reads quite amusing- it's not. Again the whole film degenerates into a farce that has no plot whatsoever and whenever Lautner, normally a competent director, loses the plot completely he adds a car chase which does not make any sense whatsoever. A couple of jibes at Mitterand's government then even try to turn this turkey into a political satire. How funny- the socialist wears a red tie and talks like Lenin on acid. The only good thing about this film is the nubile Sophie Marceau who is frequently fairly naked.