Dit is een van mijn top 10 favoriete films. De film bevat nogal wat geweld en een paar 'oncomfortabele' scènes, maar je hebt nooit het gevoel dat een scène overbodig is. Elk moment maakt deel uit van de ontwikkeling van wat het werkelijk betekent om je onvoorwaardelijk te onderwerpen <0xE2><0x80><0x93> om lief te hebben. Er is dat moment in de film waarop de hoofdrolspeelster zichzelf eindelijk toestaat zich te laten leiden <0xE2><0x80><0x93> op het verkeerde pad. Een moment dat voor sommigen misschien moeilijk te accepteren is. Sommigen noemen Bad Guy vrouwenhaat. Maar ik denk dat Bad Guy precies het tegenovergestelde is. Je zou de film net zo goed 'Breaking the waves' vrouwenhaat kunnen noemen. Kim Ki-Duk begrijpt dat je, om een vrouwelijk personage realistisch te laten overkomen, bereid moet zijn om haar in al haar gedaanten te laten zien, zelfs degenen voor wie we ons als vrouw schamen. Welke vrouw heeft niet iets doms en spijtigs voor een man gedaan? Hoe ver wil je gaan voordat je je aan de wil van een ander onderwerpt... Liefde of alleen de mogelijkheid van liefde. De film _Bad Guy_ is slechts een kwestie van graden. Je denkt misschien dat je als vrouw nooit de keuzes zult maken die Sun-hwa in de film maakt. Maar ik zeg: "Zeg nooit nooit... want de eerste regel die je zult overtreden is je eigen regel..." Maar er is een zekere mate van schuld die Han-ki en Sun-hwa in de film met elkaar delen. Een eis om te leiden en een bereidheid om geleid te worden, meer is er niet nodig.<br />Uiteindelijk is deze film een liefdesverhaal. Een onvoorwaardelijke liefde die vereist dat je liefhebt, niet ondanks je fouten en zwakheden, maar juist daarom. Jae-hyeon Jo's optreden is een van de meest betoverende scènes die ooit op celluloid zijn vastgelegd. En bijna helemaal zonder dialoog. Wat me pas voor de 3e keer op rij opviel toen ik de film voor het eerst zag. Het kan geen kwaad dat hij supersexy is en ook nog eens heerlijk om naar te kijken. De film wordt nog versterkt door een prachtige soundtrack. Etta Scollo's 'i tuoi fiori' is misschien bij toeval gekozen, maar het zou je nooit zijn opgevallen. De climax van de film is als het kijken naar een pan hete olie vlak voordat hij van de rand van de kachel valt. Dat tijdloze moment van besluiteloosheid <0xE2><0x80><0x93> wanneer de reddingsactie gevaarlijker wordt dan helemaal niets doen.
This is one of my top 10 favorite films. The film has a fair amount of violence and some "uncomfortable" scenes, but you never feel that any scene is gratuitous. Each moment is part of the evolution of what it truly means to submit - to love - unconditionally. There is that moment in the film when the main actress finally allows herself to be led -- astray. A moment that may be hard for some to accept. Some have called Bad Guy misogynistic. But I think Bad Guy is quite the opposite. You might as well call the film "Breaking the waves" misogynistic. Kim Ki-Duk understands that to show a female character realistically you must be prepared to show her in all her forms, even the ones that we as women may be ashamed to admit to. What woman hasn't done something stupid and regretful for some man? How far are you willing to bend before you break to another's will for .... Love or just the possibility of love. The film Bad Guy is only a matter of degrees. You may think that as a woman you would never make the choices Sun-hwa makes in the film. But I say "Don't ever say never... because the first rule you will break will be your own"... But their is a certain amount of culpability that is shared between Han-ki and Sun-hwa in the film. A demand to lead and a willingness to be led are all that are required. <br /><br />In the end this film is a love story. An unconditional love that requires you to love not in spite of your faults and weakness but because of them. Jae-hyeon Jo's performance is one of the most mesmerizing every captured on celluloid. And almost done completely without dialog. Which I didn't notice until the 3rd time in a row when I had first watched the film. It doesn't hurt that he is super sexy and easy on the eyes too. ;) The film is further enhanced by an exquisite soundtrack. Etta Scollo's "i tuoi fiori" may have been selected by chance but you would never have noticed. The film's climax is like watching a hot pan of oil just before it falls off the edge of the stove. That timeless moment of indecision - when the move to rescue becomes more dangerous than doing nothing at all.