Eén uit het hart (4 van de 5 sterren)<br />Lees niet te veel in de 4-sterrenbeoordeling die ik aan deze film geef. Het is geen gemakkelijke film om te vinden... er mankeert zo veel aan (onaantrekkelijke hoofdpersonen, slechte dialogen, overdreven gestileerde decors), maar hij betekent wel iets... en er zijn ook een heleboel dingen die wél werken (de muziek van Tom Waits, de jonge en sexy Raul Julia en Nastassia Kinski, de luchthavenscène). Frederic Forrest en Teri Garr spelen de twee vaste partners... allebei een beetje uitgekeken op de ander en verlangend naar iets nieuws en opwindends in hun leven. In de loop van een dag gaan ze uit elkaar, ontmoeten een fascinerende nieuwe persoon, hebben een onenightstand en komen dan tot het besef wat ze het allerliefst willen in het leven. Niet echt een goede plot, hè? Hoeveel je van deze film houdt, zal grotendeels afhangen van hoeveel je van Tom Waits' muziek houdt... die de hele tijd te horen is. Hij en Crystal Gayle zingen langzame, romantische ballads die de film het gevoel geven van een muziekvideo. (Een van de nieuwe dvd-edities waar je de film op kunt bekijken en naar een 'alleen voor muziek'-track kunt luisteren... en eerlijk gezegd is dat waarschijnlijk maar beter ook.) Forrest en Garr zijn nogal moeilijk te accepteren als romantische hoofdrolspelers. Allebei lijken ze een beetje te nietszeggend en gewoontjes (wat de bedoeling van de regisseur was)... maar ze komen ook te onsympathiek over: Garr is een zeurderige feeks en Forrest is een macho lul. Nogmaals, het was de bedoeling van de regisseur dat ze 'echte mensen' waren, dus hij wilde ze met wratten en al afbeelden. Helaas leek hij het publiek niet genoeg reden te geven om deze mensen _aardig_ te vinden. Als Raul Julia en Nastassia Kinski de hoofdpersonen waren geweest, zou de film misschien meer succes hebben gehad. Ik denk dat het grootste probleem met deze film is dat regisseur Francis Ford Coppola te veel _gedacht_ heeft aan wat een film moet zijn die _emotioneel_ is. Hij lijkt soms een beetje kil en afstandelijk. Technisch volmaakt... maar niet helemaal bevredigend als verhaal. Toch heb ik hem ongeveer tien keer gezien... en ik geloof niet dat Coppola ooit een betere film heeft gemaakt.
ONE FROM THE HEART (4 outta 5 stars)<br /><br />Don't read too much into the 4 star rating I give this movie. It is NOT an easy movie to like... there is so much wrong with it (bland, dislikable lead characters, poor dialogue, over-stylized sets) but it means well... and there are also a lot of things that DO work (Tom Waits' music, the young and sexy Raul Julia and Nastassia Kinski, the airport scene). Frederic Forrest and Teri Garr play the two long-time partners... both kind of bored with the other and wishing for something new and exciting in their lives. Over the course of a day they break up, meet a fascinating new person, have a one-night-stand and then come to realize what they want most in life. Not much of a plot, is it? How much you like this movie will be pretty much determined by how much you like Tom Waits' music... which is heard throughout. He and Crystal Gayle sing slow, romantic ballads which give the movie the feel of a longggggggggg music video. (One the new DVD edition you can watch the movie listening to a "music only" track... and, honestly, it's probably better that way.) Forrest and Garr are kind of hard to accept as romantic leads... they both seem a little too bland and ordinary (which was the director's intention)... but also come across as too unlikable: Garr is a whiny shrew and Forrest is a macho jerk. Again, it was the director's intention that they be "real people" so he wanted to portray them with warts and all. Unfortunately he didn't seem to give audiences enough reason to *like* these people. If Raul Julia and Nastassia Kinski had been the main characters the movie may have been more successful. I think that main problem with this movie is that director Francis Ford Coppola put too much *thought* into what is supposed to be a movie heavy on *emotion*. It does seem a little cold and distancing at times... technically perfect... but not fully satisfying as a story. Still, I've seen it about ten times... and I don't think think Coppola has made a better movie *since*.