Ik heb begrepen dat de nieuwe film Disturbia gaat over iemand die zijn kamer niet uit kan en die uit het raam moet kijken om zich te vermaken. Tijdens zijn gluursessies komt hij tot de ontdekking dat zijn buurman een moordenaar zou kunnen zijn en door dat te ontdekken probeert hij iedereen om zich heen zover te krijgen dat ze helpen de waarheid te achterhalen. Die premisse, en alleen die premisse, is het enige wat deze film vergelijkt met Alfred Hitchcocks meesterwerk van spanning en technisch genie Rear Window. Caruso heeft dit script <0xE2><0x80><0x93> de schrijvers van die klassieker worden niet met name genoemd <0xE2><0x80><0x93> en een eigentijdse wereld gecreëerd, waar hij een kat-en-muisspelletje kan spelen vanuit het kleine gebiedje dat onze hoofdpersoon mag bereizen, met een enkelband met huisarrest aan zijn been. Als je de critici mag geloven, is dit een verfilming/remake, en dan is elke romantische komedie die uit de pijplijn komt er ook een. Jongen ontmoet meisje, jongen moet meisje winnen, conflict zorgt ervoor dat relatie gespannen blijft, jongen wint uiteindelijk meisje. Aangezien elke romcom precies die plotschets volgt, zijn ze voor _Rear Window_ eigenlijk meer een afgeleide dan een afgeleide van Disturbia, omdat Caruso een uitgangspunt neemt, het bijwerkt en het tot het zijne maakt. Ik was bang dat dit weer een slappe poging van de regisseur zou worden en had niet al te hoge verwachtingen. Ik ben een fan van sjia LaBeouf, al sinds zijn 'Zelfs Stevens'-tijd, en ik wist dat hij er geloofwaardigheid aan kon geven. Gelukkig lijkt het erop dat Caruso, na de uiterst teleurstellende Taking Lives en de flauwe Two for the Money, is teruggekeerd naar de vorm die hij had met zijn briljante debuut Salton Sea. Misschien kwam het door het recente werk aan The Shield, maar we hebben een leuke, scherpe compositie en stijlvol camerawerk. Het realisme van Sea is terug en Disturbia maakt er een van de meest onderhoudende films van dit jaar van. Dit is een PG-13-film die weet wat het is en die niet prikkelt omdat hij zo dicht mogelijk bij de grens wil komen, maar zich inhoudt en een gezonde dosis stemming en emotie toevoegt in plaats van bloed en seks. Ik zou zelfs willen zeggen dat Sarah Roemers buurmeisje de meest sensuele rol van dit jaar is. Het draait allemaal om haar zelfvertrouwen en haar ogen, haar lichaamstaal zorgt ervoor dat het werkt, en je valt voor haar, net als LaBeouf, terwijl de gebruikelijke naaktheid en over de top gekte het publiek hebben afgestompt door te doen wat elke film tegenwoordig doet. Dank je wel Caruso dat hij zich voor alles heeft ingehouden en ons heeft meegesleept door alleen stukjes van het verhaal te onthullen als we die moeten weten.<br />Afgezien van LaBeouf, Roemer en een vreemde wending van Aaron Yoo, is David Morse hier de drijvende kracht. Deze juweel van een karakterspeler is op zijn best als de schurk, of niet, de seriemoordenaar uit de buurt. Hij is goed als de strijdlustige zwaargewicht die alleen maar verkeerd doet als de wereld om hem heen hem daartoe dwingt (zoals in Danser in het Donker en Piek in de Vallei), maar hij is perfect als de enge, sluw glimlachende kracht die beschuldigd wordt van het ontvoeren en vermoorden van talloze vrouwen. Morse mocht zijn gang gaan en hij maakte van de gelegenheid gebruik om nog verder te gaan. Waar veel spannende films als deze uiteindelijk lachwekkend zouden worden, houdt het realisme dat LaBeouf en Morse naar voren brengen het publiek geboeid en geïnteresseerd in hoe alles afloopt. Ik verveelde me nooit en vroeg me soms zelfs af wat er nu weer zou gebeuren omdat ik zo in beslag werd genomen. Als de climax aanbreekt, sta ik er echt van te kijken dat ik het krankzinnig vind dat ze ons er zo vroeg bij betrekken, maar ik ging er zo in op dat ik niet besefte hoeveel tijd er was verstreken.<br />Disturbia is een genrefilm en zal voorlopig geen prijzen winnen. Wat het misschien ontbreekt aan originaliteit, maakt het meer dan goed met stemmingen en effectieve opwinding. De film had alles wat je van een film zou kunnen verlangen zonder dat je te veel na moest denken. Ga zitten, neem de lift en loop het theater uit in de wetenschap dat je je tijd goed hebt besteed. D.J.
I understand that the new movie Disturbia is about a person who is unable to leave his room and must look out the window for entertainment. During his peeping sessions, he finds that his neighbor might be a killer and by doing so, tries to get everyone around him to help find out the truth. That premise, and that premise alone, is the ONLY thing that likens this movie to Alfred Hitchcock's masterpiece of tension and technical genius, Rear Window. Director D.J. Caruso has taken this script, no credit listed to the writers of that classic, and created a contemporary world around which he can create a cat and mouse chase from the small radius that our protagonist is allowed to travel within having a house arrest anklet affixed to his leg. If the critics are to be believed that this is a ripoff/remake, then every romantic comedy coming down the pipeline is one as well. Boy meets girl, boy must win girl, conflict causes relationship to stay strained, boy ultimately wins girl. Actually since every rom-com follows that exact plot sketch, they are more derivative than Disturbia to Rear Window because Caruso takes a premise, updates it, and makes it his own.<br /><br />Worried that this might end up as another lame duck attempt from the director, I didn't have too lofty of expectations. I am a fan of Shia LaBeouf, ever since his "Even Stevens" days, and knew he could give it credibility. Fortunately, after the highly disappointing Taking Lives and the ho-hum Two for the Money, it seems Caruso has come back to the form he had with his brilliant debut Salton Sea. Maybe it was the recent work on "The Shield," but we have some nice grit, close-up composition, and stylish camera-work. The realism from Sea is back and Disturbia brings it all to make one of the most entertaining films I've seen this year. We have fantastic humorLaBeouf's delivery and everyman rapport lends to this wellas well as effective scares and edge of your seat suspense. This is a PG-13 movie that knows what it is and rather than titillate with coming as close to the line as possible, stays in check and deals out a healthy dose of mood and emotion rather than blood and sex. I'd even go as far as saying Sarah Roemer's girl-next-door is the most sensual role this year. It is all about her confidence and eyes, her body language makes it work, and you fall for her just as LaBeouf does, whereas the usual R-rated nudity and over the top craziness has been going so far as to numb audiences by doing what every film now does. Credit Caruso for showing restraint for everything and leading us along by uncovering pieces of the story only when we need to know them.<br /><br />Besides LaBeouf, Roemer, and a funny turn from Aaron Yoo, the main driving force here is David Morse. This gem of a character actor is at the top of his game as the villainous, did he or didn't he, neighborhood serial killer. He is good as the conflicted heavy who does wrong only when the world around him has forced him to, (like in Dancer in the Dark and Down in the Valley), but he is perfect as the all out creepy, sly-smiling force being accused of kidnapping and killing numerous women. Morse was allowed to run free and he took the opportunity and went even further with it. Where many suspense films like this would become laughable eventually, the realism brought out through LaBeouf and Morse keep the audience enthralled and interested in how everything will play out. I was never bored and at times actually wondering what would happen next because I was so caught up. When the climax comes, I actually was surprised thinking it was crazy that they would get us there so early, but I was just so into it that I didn't realize how much time had past.<br /><br />Disturbia is a genre film and won't be winning any awards any time soon. What it may lack in total originality it more than makes up for in mood and effective thrills. It had everything you could want from a movie without making you have to think too much. Sit down, go for the ride and walk out of the theatre with the knowledge that your time was well spent. D.J. Caruso, thank you for redeeming yourself.