Oké, moet je horen. Er is een Griekse muze die opduikt om een kunstenaar te inspireren wiens leven in een neerwaartse spiraal verkeert. Uiteindelijk worden ze verliefd op elkaar en zij zorgt ervoor dat zijn dromen uitkomen door hem te helpen een nachtclub te openen. Ze heeft ook een kennis van vroeger die haar helpt. Jammer genoeg ontstaat er een beetje een culturele botsing tussen de geliefden, aangezien muzen niet worden geacht verliefd te worden, maar uiteindelijk komt het allemaal goed.<br />Ik moet toegeven dat dit een nogal buitenissig uitgangspunt is. Dom zelfs. Maar het is zeker een uitvoerbaar idee en het had een geweldige komische komedie kunnen worden. Maar in plaats daarvan krijgen we XANADU, een heel slecht script (geef Richard Christian Danus en Marc Reid Rubel hiervan de schuld, mensen) dat op de een of andere manier Olivia Newton-John en Gene Kelly erbij heeft gekregen. Dit script is zo slecht dat zelfs de regisseur Robert Greenwald, redacteur Dennis Virkler en filmregisseur Victor Kemper, mannen die elders goed werk hebben verricht, het niet kunnen verbeteren. Deze arme sloebers zijn zelfs totaal verlamd door het slechte script. Zelfs Kenny Ortega, de choreograaf achter DIRTY DANCING, levert uiteindelijk slecht werk (ONJ's danspassen aan het eind zijn een puinhoop). En Don Bluths animatie is hier totaal misplaatst. Wat is er in godsnaam gebeurd? ONJ, die dan net van GREASE komt, heeft acteertalent. Ze kan lichte komedie spelen. Die vaardigheid zien we in deze film niet. De speelse sexyheid die deze lieftallige dame in GREASE had, wordt hier vervangen door slechte plotwendingen (het verhaal gaat nergens heen en de personages zijn zo plat als een dubbeltje) en nog slechtere dialogen ('Niemand is hier ooit uit gekomen in de hele geschiedenis van de hele geschiedenis!'). Toegegeven, ONJ is in de eerste plaats zangeres en in de tweede plaats actrice, maar zelfs Judi Dench zou moeite hebben om deze rol naar behoren te spelen. Wat dit scenario nog meer tot een afknapper maakt, is het feit dat de kostuums van ONJ belachelijk en dwaas zijn. In Gracious was ze de belichaming van sexappeal in die zwarte maillot en rode slip, maar ze zag er ook mooi en aantrekkelijk uit in haar huis-aan-huiskostuums. In XANADU ziet ze er alleen maar glamoureus uit in deze film als ze haar legeruniform draagt voor haar optreden met Gene Kelly, als ze in het koor zit met de andere muzen, of als ze gekleed is als de rockdiva. Verder ziet ze er volslagen belachelijk uit in die malle muzejurken (die ze in 90% van de film draagt), dat broekpak van MC Hammer en die afgrijselijke buitenaardse jurk van FLASH GORDON. En die arme Kelly probeert net als ONJ dapper de gebeurtenissen te verlevendigen, maar zelfs zijn charme kan zo'n beroerd script niet overtreffen. Het ergste is dat het geen goed idee was om Kelly en ONJ bij elkaar te zetten, het was een GROOT idee. En toch hebben we hier twee zeer getalenteerde mensen die niet eens kunnen schitteren in hun rol. Eenvoudig gezegd: ONJ en Kelly werden door de film in de steek gelaten. Nogmaals, waarom? Waarom zou je niet één, maar twee ongelooflijke talenten aan je film verspillen? Dat maakt XANADU alleen maar dubbel zo teleurstellend.<br />En waarom hebben ze een hoofdrolspeler gekozen die niet kan zingen, dansen of acteren? Deze film had een broodnodige flop kunnen worden als ONJ's liefdesaffaire was gespeeld door John Travolta of iemand in die richting. Maar Michael Beck heeft het charisma en de uitstraling van beton. Het komt erop neer dat die vent Dean Cain en Freddie Prinze junior tot goede acteurs maakt (en als je daar niet bang voor bent, is er niets om bang voor te zijn). Bovendien klinkt Wilfred Hyde-White, als Zeus, alsof hij half slaapt als hij zijn tekst opzegt (misschien besefte hij hoe slecht deze film was). Over muziek gesproken, bijna alle liedjes worden als achtergrondmuziek gebruikt. De personages zelf zingen zelden. Is dat niet tegenstrijdig met het doel van een musical? En bovendien zijn de musicalnummers veel te opzichtig en overdreven; het vermengen van tijdsperioden werkt niet. De circusartiesten die optreden tijdens het 'Xanadu'-nummer horen er helemaal niet bij (hadden ze het niet gewoon eenvoudig kunnen houden en het bij zingen en dansen?). Het helpt ook niet dat er maar twee goede nummers in deze film zitten, 'Suddenly' en 'All Over The World'. Al het andere is of nodeloos suikerzoet (de titeltrack is oké, maar nietszeggend). En wat, als ik vragen mag, was er aan de hand met al die abrupte vertoningen van de krachten van de muzen (waarbij de kostuums telkens veranderen en verdwijnen in uitbarstingen van licht) waarbij NIEMAND zich ooit afvraagt wat er net gebeurd is? Dit is een HELEMAAL ONGELOOFLIJK, om niet te zeggen onvoorzichtig plotgat. Nogmaals, waarom? Waarom lieten de filmmakers de bal zo hopeloos vallen?<br />Deze film krijgt alleen twee sterren vanwege Gene Kelly en ONJ. Anders was deze film een verspilling van hun talent en tijd. Het is te laat voor ONJ en Kelly, maar het zou geweldig zijn als Hollywood deze film zou herschrijven als de waanzinnige komedie die hij had moeten zijn. De premisse van de film is komisch goed, maar het eindproduct is verre van goed.
All right, get this. There's this Greek muse who shows up to inspire an artist whose life is in the doldrums. They end up falling in love and she makes his dreams come true by helping him open up a nightclub. She also has an acquaintance from way back when pitch in. Unfortunately, there's a bit of a culture clash between the lovers, since muses aren't supposed to fall in love, but it all works out in the end.<br /><br /> Admittedly, this is a pretty outlandish premise. Silly, even. But it's certainly a workable idea, and could have made for a great screwball comedy. But instead what we get out of it is XANADU, a really bad script (blame Richard Christian Danus and Marc Reid Rubel for this one, folks) that somehow got Olivia Newton-John and Gene Kelly attached to it. This script is so bad that not even director Robert Greenwald, editor Dennis Virkler, and cinematographer Victor Kemper, guys who've done good work elsewhere, can fix it. In fact, these poor guys are totally hamstrung by the script's lameness. Even Kenny Ortega, the choreographer behind DIRTY DANCING, ends up turning in bad work (ONJ's dance moves near the end are a mess). And Don Bluth's animation is woefully out of place here. What the heck happened? <br /><br />Now, ONJ, then hot off GREASE, has acting talent. She can do light comedy. We see none of that skill in this film. The playful sexiness this lovely lady had in GREASE is replaced here with being handcuffed to bad plotting (the story goes nowhere, and the characters are as flat as it gets) and even worse dialogue ("Nobody's ever gotten out of here in the whole history ofthe whole history!"). Granted, ONJ is a singer first and an actress second, but even Judi Dench would be hard-pressed to make this role work as written. Making this scenario even more of a let-down is the fact that ONJ's costumes are ludicrous and silly. In GREASE, she was (and still is) the embodiment of sex appeal in those black tights and red slides, but she also looked beautiful and appealing in her girl-next-door costumes. In XANADU, she only looks glamorous in this film when she's dressed in the army gear for her number with Gene Kelly, when she's in the chorus line with the other muses, or when she's dressed as the rock diva. Otherwise, she looks totally ridiculous in those goofily-tailored muse dresses (which she wears throughout 90% of the film), that MC Hammer-esque pantsuit, and that horrific FLASH GORDON-type alien gown. And poor Kelly, like ONJ, tries gamely to enliven the proceedings, but not even his charm can overcome such a rotten script. The worst part is, the concept of pairing Kelly and ONJ wasn't a good idea, it was a GREAT idea. And yet here we have two very talented individuals who can't even cut loose and strut their stuff. Simply put, ONJ and Kelly were let down by the film. Again, why? Why would you waste not one, but TWO incredible assets to your film? This only makes XANADU doubly disappointing.<br /><br />And why did they pick a leading man who can't sing, dance, or act? This film could have been given some much-needed snap had ONJ's love interest been played by John Travolta or someone along those lines. But Michael Beck has all the charisma and screen presence of concrete. Simply put, this guy makes Dean Cain and Freddie Prinze Jr. look like good actors (and if that doesn't scare you, nothing will). Also, Wilfred Hyde-White, as Zeus, sounds like he's half-asleep when he's delivering his lines (maybe he realized how bad this movie was). Speaking of music, almost all of the songs are used as background pieces. Rarely do the characters themselves sing. Doesn't this defeat the purpose of a musical? And also, the musical numbers are far too gaudy and over-the-top; the mixing of time-periods doesn't work. The circus acts that show up during the "Xanadu" number don't belong at all (couldn't they have just kept it simple and stuck to singing and dancing?). It also doesn't help that there are only two good songs in this film, "Suddenly" and "All Over The World." Everything else is either headache-inducing are needlessly sugary (the title track is OK, but bland). And what, may I ask, was up with all the abrupt displays of the muses' powers (instant costume changes, vanishing in bursts of light) where NOBODY ever once questions what just happened? This is a MASSIVE, not mention careless, plot hole. Again, why? Why did the filmmakers drop the ball so badly?<br /><br /> This movie gets two stars only because of Gene Kelly and ONJ. Otherwise, this movie was a waste of their talent and time. And even though it's too late for ONJ and Kelly, it would be great to see Hollywood remake this film as the frantic screwball comedy it should have been. The premise of the film is comedically sound, but the final product is far from it.