Een van mijn zeer favoriete films en, indien nodig, nog meer bewijs dat Fritz Lang zijn beste werk niet in Duitsland heeft achtergelaten toen hij in het begin van de jaren dertig voor de nazi's naar Hollywood vluchtte. Ik zou de hele dag over de cinematografie kunnen uitweiden, maar dat zou een slechte dienst bewijzen aan een sterk verhaal dat een mild, eigentijds knikje lijkt te geven aan de onlangs vermoorde Bonnie en Clyde en wat geweldig acteerwerk, vooral door de twee hoofdrollen. Ik zal er een paar noemen die me bewonderend de adem benamen; de scène in het begin van de film bijvoorbeeld met een reflectie van de op dat moment nog optimistische pasgetrouwden die bij de vijver zitten, het expressionistische gebruik van schaduwen die schijnbaar uitstralen uit Fonda's cel terwijl hij gefrustreerd heen en weer loopt, en wat misschien het eerste filmische gebruik was van de drie 'Houd de voorpagina in de gaten'-koppen in de pers, afhankelijk van de uitkomst van Fonda's proces, plus natuurlijk het terecht beroemd geworden, spookachtige, rokerige scène waarin Fonda in paniek raakt en zijn vriend de gevangenispriester neerschiet. Het acteerwerk van Sydney en Fonda is geweldig, gepassioneerd, volledig in karakter en uiterst overtuigend in het overbrengen van de diepte van hun relatie, cruciaal gezien de ongelooflijke eisen die Fonda's personage stelt aan de gezagsgetrouwe Sydney. Wie heeft dit jaar de Oscars in hun plaats gekregen, vraag ik me af? Het bitterzoete einde (het paar vindt alleen verlossing in de dood) is absoluut juist, zoals zoveel van deze bravoure van Fritz Lang. Studenten van de film noir kunnen veel leren van dit duistere en meeslepende werk, dat in 86 boeiende minuten wordt afgedraaid.
One of my very favourite films and further proof, if needed, that Fritz Lang did not leave his best work behind in Germany when he fled the Nazis for Hollywood in the early 30's. I could eulogise all day about the cinematography, but that would do a disservice to a strong narrative which seems to give a mild contemporary nod to the recently slain Bonnie and Clyde and some terrific acting especially by the two leads. There are so many shots to savour, I'll name just a few which caused me an admiring intake of breath;- for example the scene early in the film with a reflected image of the at that point still optimistic newly-weds sitting by the frog-pond, the expressionist use of shadows seemingly radiating out from Fonda's cell as he paces it in frustration and what may have been the first cinematic use of the three possible "Hold the front page" headlines in the press depending on the outcome of Fonda's trial plus of course the rightly famous eerie smoky set-piece where Fonda panics and shoots his friend the prison priest. Even simple framing shots (one of Sydney to camera looking into the runaway couple's car from Fonda's viewpoint, for example) are delivered with style and finesse, there's no question there's mastery at work here. The acting by Sydney and Fonda is great, passionate, completely in character and utterly convincing in conveying the depth of their relationship, crucial considering the incredible demands Fonda's character makes of the law-abiding Sydney. Who got the Oscars in their stead this year, I wonder? The bitter-sweet ending (the couple find release only in death) is absolutely right as is so much of this bravura Fritz Lang feature. Students of film noir can learn much from this dark and compelling work, all delivered in 86 engrossing minutes.