De Koning van de Zelfvoldaanheid John Agar is zijn gebruikelijke, ondraaglijke zelf in weer zo'n afschuwelijke vertoning van de mensen van de universele internationale film, de makers van enkele van de slechtste films aller tijden. Agars archeoloog is zo pompeus en allemaal zo wetend dat je hem graag een paar klappen in zijn gezicht zou willen geven. Hij leidt een team van getalenteerde mensen (zogenaamd, in ieder geval getalenteerd vergeleken met hem) bij een archeologische opgraving 'ergens in Azië'. Ze vinden een oud stenen tablet dat vertelt over een verdwenen Sumerische dynastie, en dat wordt vernietigd wanneer ze het vijfduizend jaar oude artefact tijdens een aardbeving op een goedkope klaptafel achterlaten. Een bekwame groep, om het zacht uit te drukken. Dan brengt een herdersjongen hun een olielamp die hij op een berghelling heeft gevonden, en vertelt een andere versie van Noachs Ark, met dezelfde Koning en dynastie waar het tablet over sprak (handig, niet?)<br />Zo begint onze held aan zijn lange klim de berg op. Maak daar maar een lange reeks filmbeelden van mannen die ergens op een berghelling klimmen, afgewisseld met slappe opnamen van Agar en zijn gezelschap die over een met nepsneeuw bestrooide vloer kruipen. Ze vinden de hand van een etalagepop, half begraven in de sneeuw (of is het misschien Bon Ami?) op de berg, die kennelijk toebehoorde aan een oude Soemerische kledingboetiek. Ze haasten zich verder en vinden een paar buitengewoon matte schilderijen van Soemerische ruïnes op een plateau (hoewel de ziggoerat niet in perspectief stond). Een van hun leden valt door een kartonnen vloer in een 'diep gat'. Hij heeft niet eens het eerste punt van de plot bereikt.<br />Er volgen lange opnamen van onze jongens die eindeloos langs een touw naar beneden klimmen. (1. Waarom is dit interessant? en 2. Waarom vinden ze het zo belangrijk om het verminkte lichaam van de man in een gevaarlijk, onstabiel gat te vinden? Ik bedoel, hij is dood. Dat was vrij duidelijk als je bedenkt hoe lang hun afdaling duurt. Gaan ze zijn stoffelijk overschot in een envelop stoppen en verdergaan?) Onderaan worden ze door een aardbeving levend begraven in een reeks grotten. Maar ze gaan door, geïnspireerd door de rustige leiding van Agar. Zo komen we bij de molmensen, misvormde wezens die eruitzien als de klokkenluider van de Notre Dame met een slechte huid en snavels. Om de een of andere reden dragen deze primitieve wezens broeken en jasjes. Wie heeft hen deze kleren gegeven, aangezien de Soemerische mensen die onder de grond leven tunieken en gewaden met rokken dragen? Eigenlijk nogal raadselachtig. Misschien hadden de molmensen ergens een werkplaats waar ze kleding maakten voor het Soemerische equivalent van Kathy Lee Gifford?<br />Agar en zijn vrienden ontmoeten uiteindelijk de Soemerische mensen, die eruitzien als Keebler-elfen en witter zijn dan Micheal Jackson. Om de een of andere reden hebben deze Soemerische mensen Egyptische schilderingen op hun muren, en hun koning draagt een kroon. Ze hebben de ruggengraten van buiswormen, want ze worden aangedreven door het lage licht van Agars zaklantaarn. Of misschien hadden ze net over Agar gehoord en waren ze voor hem persoonlijk op de vlucht geslagen, je weet maar nooit.<br />Alfred de Bediende van de oude Batman is de hoofdpriester van deze lui, en hij draagt een glinsterend gewaad, een punthoed met franje, en een Fu Manchu-snor. Dus zo kleedden de oude Sumerische priesters zich, hè? Interessant. Hij is van plan de zaklantaarn van Agar af te pakken, omdat hij gelooft dat het hem machtig zal maken. Natuurlijk zou het met dit stelletje wel eens kunnen werken. Ze geloofden Agar toen hij hun vertelde dat hij tenslotte een boodschapper van de Goden was. Eerlijk gezegd denk ik dat hij een boodschapper uit een lager oord dan de Hemel zou zijn, maar dat is alleen maar mijn gedachte.<br />Agar wordt uiteindelijk de John Brown van het Mole-volk, helpt hen in opstand te komen tegen de kerels in rokken die hen net iets te graag met de zweep slaan. Agar, Beaumont en een waarlijk dom slavinnetje, Adele genaamd, ontsnappen aan de slachting van het aanvallende Mole-volk door in een gat te klimmen dat naar de oppervlakte leidt. Een tweede aardbeving maakt een eind aan Adele door een zuil op haar te laten vallen (opgeruimd staat netjes, zegt ik <0xE2><0x80><0x93> waarom had hij Agar niet ook kunnen meenemen?) en sluit het gat, zodat het Mole-volk groot en de baas is. Zo eindigt de grote sage van John Agar, archeoloog en een werkelijk buitengewone lastpost.
The King of Smug John Agar is his usual unbearable self in another horrible serving from the folks at universal international pictures, makers of some of the worst films of all time. Agar's archaeologist is so pompous and all knowing that you long to slap him in the chops over and over again. He leads a team of talented men(o.k., talented compared to him, anyway) on an archaeological dig 'somewhere in Asia'. They find an old stone tablet that tells of a lost Sumerian dynasty, then it gets destroyed when they leave the five thousand year old artifact on a cheap folding table during an earthquake. A competent bunch, to say the least. Then a shepherd boy brings them an oil lamp he found on a mountainside, telling another version of Noah's Ark featuring the same King and dynasty the tablet talked of(convenient, no?) <br /><br />Thus begins our hero's long toil up the mountainside. Make that a long series of stock footage shots of men climbing a mountainside somewhere, interspersed with lame shots of Agar and company crawling across a floor dusted with fake snow. They find the hand of a mannequin half buried in the snow(or maybe its Bon Ami?) on the mountain, apparently belonging to an ancient Sumerian clothes boutique. They hurry on to find some extraordinary matte paintings of Sumerian ruins on a plateau(although the ziggurat was out of perspective). One of their members falls through some cardboard flooring into a 'deep hole'. He never even made it to the first plot point.<br /><br />There follows long shots of our fellows climbing endlessly down a rope. (1. Why is this interesting? and 2. why do they care about finding the guy's mangled body down a dangerous, unstable hole? I mean,he's dead. That was pretty obvious considering how long their downward journey is. Are they going to scrape his remains into an envelope and go on?) At the bottom, they're buried alive in a series of caves by an earthquake. But they press on, inspired by the quiet leadership of Agar.<br /><br />Thus enter the mole people, deformed creatures who look like the Hunchback of Notre Dame with a bad skin problem and beaks. For some reason, these primitive things are dressed in pants and little jackets. Who gave them these clothes, since the Sumerian folk who live underground are wearing skirted tunics and gowns? Kinda puzzling, really. Maybe the mole people had a sweatshop somewhere where they make garments for the Sumerian equivalent of Kathy Lee Gifford?<br /><br />Agar and friends eventually meet the Sumerian folks, who look like Keebler elves and are whiter than Micheal Jackson. For some reason, these Sumerian people have Egyptian paintings on their walls, and their King wears a Crown Roast hat. They have the spines of tube worms, as they're sent running by the low level light coming from Agar's flashlight. Or maybe they'd just heard about Agar and were running from him personally, you never know.<br /><br />Alfred the Butler from the old Batman is the head priest of these folks, and he wears a glittering robe, pointed hat with fringe, and a Fu Manchu mustache. So this is how the ancient Sumerian priests dressed,huh? Interesting. He schemes to get the flashlight away from Agar, because he believes it will make him all powerful. Of course, with this lot, it might actually work. They believed Agar when he told them he was a messenger from the Gods, after all. Frankly, I think that he'd be a messenger from a lower place than Heaven, but that's just my thought.<br /><br />Agar eventually becomes the John Brown of the Mole People, helping them to rebel against the guys in skirts who like to whip them just a LITTLE too much. Agar, Beaumont, and a truly dumb slave girl named Adele escape the carnage by the attacking Mole people by climbing up a hole that leads to the surface. Another earthquake finishes off Adele by dropping a pillar on her(and good riddance, says I-why couldn't it have taken Agar with it, too?) and closes the hole, leaving the Mole People large and in charge. So ends the grand saga of John Agar, archaeologist and truly extraordinary pain in the butt.