Ik zag die film op het filmfestival van Palm Springs en ik vond hem geweldig. Ik wilde niet dat er een eind aan kwam. Hij werd alleen maar beter en beter. Ik was er bijna niet naar toe gegaan, omdat er zoveel andere keuzes waren. Ik dacht dat het alleen maar over een wonderkind zou gaan, maar het ging over zoveel meer. Er waren nog veel meer verhalen, en elk daarvan was uniek en hield mijn belangstelling vast. Scenarioschrijvers konden veel leren door de elementen te analyseren die deze film hadden geschreven en dan nog meer van dit soort goede films te schrijven. Het acteerwerk was uitmuntend. Ik dacht dat de jonge pianist de show had gestolen. Hij was perfect gecast. Maar de echte pianist die het personage speelde, was ook uitstekend in zijn rol. Het was zo fijn om een complexe plot te hebben zonder midden in een verhaal te zitten met familieleden die tegen elkaar schreeuwden. Ze hadden misschien andere plannen met het leven van de pianist, maar in hun hart hielden ze allemaal van elkaar.
I saw this movie at the Palm Springs Film Festival and absolutely loved it. I didn't want it to end. It just got better and better. I almost didn't go to see it because there were so many other choices. I thought it was just going to be about a child prodigy, but it was about so much more. There were many stories besides the many one, and every one of them was unique and kept my interest. Screenwriters could learn a lot by analyzing the elements that composed this film and then writing more good ones like this. The acting was superb. I thought that the young piano player stole the show. He was perfectly cast. However, the real life piano player who played the character was also excellent in his role. It was so nice to have a complex plot without being in the middle of a story with family members screaming at each other. They may have had different plans for the piano player's life, but at heart they all loved each other.