SPOILERS!<br />In 1986 kreeg ik deze film te zien tijdens een cursus 'Modernisme en Moderniteit' in de Cinema Dep't van de universiteit van Binghamton en ik ben hem nooit vergeten (bedankt, prof. Walsh). Ik heb hem gebruikt in mijn eigen les Media Studies op de middelbare school, want hij is misschien wel relevanter voor een door 'werkelijkheid' en beroemdheden geobsedeerde schermcultuur van nu dan toen hij in 1980 werd uitgebracht. Hij dient ook als een mooi voorbeeld van hoe het genre sciencefiction niet hoeft te vertrouwen op 'futuristische' dure locaties en effecten, want het is ongelooflijk locatiegericht en de somberheid van het Schotland waarin het werd opgenomen weerspiegelt zijn innerlijke overpeinzingen over de 'vooruitgang'. Het verhaal van de 'kinderen van de mensheid' door middel van technologie. (In dat opzicht doet het me denken aan de recente 'Kinderen van de mens' van Alfonso Cuaron.)<br />Het idee dat er videocamera's in iemands ogen worden geïmplanteerd is briljant en vol verhalende mogelijkheden. En voor ons lijkt het onvermijdelijk. Het beeld van de producent van het reality-tv-programma dat hij harteloos is en alleen maar geïnteresseerd in kijkcijfers <0xE2><0x80><0x93> met zijn stellige overtuiging dat iedereen en kijkers 'het recht hebben om te weten' <0xE2><0x80><0x93> drijft het verhaal tot het tegenovergestelde: 'Als alles van belang is, is niets belangrijk,' zegt de stervende vrouw in een samenleving waar geen natuurlijke dood bestaat. <br /><0x3E> Zicht als weten en de ogen als technologie openen vele theoretische discussies, vooral vanwege de oedipale scène waarin Roddy zichzelf verblindt omdat hij te veel 'weet'... omdat hij zich schaamt voor dat weten, alsof zien je kennis geeft. (Maar zoals Hitchcock ons keer op keer liet zien, is zien onbetrouwbaar.) Toen ik in een andere gebruiker las dat het verhaal van de oorspronkelijke film over de dood van Katherine een vervalsing was die door de producenten was verzonnen om hun show in gang te zetten, hapte ik naar adem, want dat maakt alle betekenissen van de film nog krachtiger en pijnlijker. Deze film zou wel eens de meest gedenkwaardige film kunnen zijn die ik ooit heb gezien, en ja, ik ben het met alle andere commentaarschrijvers eens dat hij inderdaad in het licht van de dag moet worden gezien (zonder hem te 'herscheppen'!!)
SPOILERS!<br /><br />I was shown this film in a course called "Modernism & Modernity" in the Cinema Dep't at Binghamton University back in 1986 and have never forgotten it (thank you Prof. Walsh). I have gone on to use it in my own Media Studies high school class, for it is perhaps even a more relevant critique of a celebrity and "reality" obsessed screen culture today than it was when it was released in 1980. It also serves as a fine example of how the genre of science fiction need not rely on "futuristic" expensive locations and effects, for it is incredibly location-driven and the bleakness of the Scotland it was filmed in reflects its interior contemplations on the "progress" of humanity via technology. (In these ways, it reminds me of the recent "Children of Men" by Alfonso Cuaron.)<br /><br />The idea of video cameras being implanted in someone's eyes is brilliant and full of narrative possibilities. And unavoidable for us it seems. The portrayal of the reality TV show producer as being callous and only interested in ratings - with his firm belief that everyone/viewers have a "right to know" pushes the story into the opposites: "If everything is of interest, nothing is important", says the dying woman in a society where there is no natural death.<br /><br />Sight as knowing and the eyes as technology opens up many theoretical discussions, especially because of the Oedipal-like scene where Roddy blinds himself for "knowing" too much.... for his shame in that knowing, as if sight gives you knowledge. (Yet as Hitchcock showed us again and again, sight is unreliable.) Reading in another user's comment that the original film's story had Katherine's death a falsity set up by the producers in order to set their show in motion made me gasp, for that makes all of the film's meanings even more powerful and painful. Wow.<br /><br />This film may very well be the most memorable film I have ever seen and, yes, I agree with all the other comment-writers that it should indeed be brought into the light of day (WITHOUT "remaking" it!!!!!)