Ik heb betaald om die hond in een echte bioscoop te zien... Ik kan me niet voorstellen hoe saai mijn leven toen moet zijn geweest als ik geen beter alternatief had <0xE2><0x80><0x93> laten we zeggen, een wortelkanaalbehandeling op vier tanden tegelijk zonder verdoving.<br />Julius was in die tijd mijn hoepelheld (in sommige opzichten is hij dat nog steeds) en ik schaamde me dood voor hem.<br />De premisse is belachelijk, en de film neemt zichzelf zo serieus dat hij alle geloofwaardigheid tenietdoet. Als hij wat meer in stijl was geweest, zou het misschien grappig zijn om hem twintig jaar later te zien, maar dan snap je niet hoe bespottelijk hij is. Zelfs de hoogtepunten van de hoepel zijn middelmatig.<br />We noemden hem: 'De vis die onze nier heeft opgegeten. 50 (wat in die tijd neerkwam op bioscoopkaartjes!)
I paid to see this dog in an actual movie theater...I can't imagine how boring my life must have been then to not have any better alternative--say, root canal work on four teeth at once without Novocaine.<br /><br />Julius was my hoops hero at the time (still is in some ways), and I was major-league embarrassed for him.<br /><br />The premise is ridiculous, and the movie takes itself so seriously it just strains all credulity. If it were a little bit more "camp" in style, it might be funny to watch 20 years later, but it just doesn't get how ludicrous it is. Even the hoops highlights are mediocre.<br /><br />We called it, "The fish that ate our $3.50 (which was movie admission at the time!)."