Pros: sexy actrices (Sarah Chalke ziet er in deze film zo uit), mooie campus die er in werkelijkheid goed onderhouden uitziet, en... uh, laat me even denken: o ja, een goede film om de draak mee te steken terwijl je met je vrienden aan de boemel bent.<br />Pros: slecht camerawerk waardoor de film er jaren zeventig-achtig uitziet, een plot dat nergens op slaat, muziek die zich steeds maar weer herhaalt en OVER, OVER, OVER, onrealistisch in sommige delen, etc. 3 van de 10: Deze film heeft een leuke cast, is (in meer dan één opzicht) een aanrader voor de actrices Hilary Swank voor haar tijd in Hollywood en Sarah Chalke voordat ze regelmatig in de serie Scrubs te zien was, en toont ook aan dat filmmuziek soms afwisseling nodig heeft.<br />Wat betreft de plaatsen waar de film de mist in gaat, ik denk dat ik met de muziek zal beginnen. Drie nummers vormen geen veelzijdige soundtrack. Dat is ook een van de dingen die de film afleiden; je vraagt je af of de filmmakers geobsedeerd zijn door dit nummer en besloten hebben het schaamteloos in de film te verwerken. 'Ik heb het over het begin van de film.' Er is nog een ander nummer met de titel van de film in de tekst, maar dat zal niemand weten of iets kunnen schelen, maar het wordt in drie verschillende scènes gespeeld. De budgetproblemen komen hier aan de orde.<br />Ik besef dat dit geen materiaal is dat een Oscar waardig is, maar aan een deel van de dialoog zou nog wel wat gesleuteld kunnen worden. Die vent van _Saved By The Bell_ zag er vreselijk misplaatst uit als een boekenwurm-verslaggever van de schoolkrant die zijn werk serieus neemt. Natuurlijk, wie had gedacht dat hij de vriend/informant van Hilary Swank zou worden en zou helpen bij het ontrafelen van de grimmige sfeer en de gebruikelijke satanische aanbidding in de boosaardige broederschap. En nu ik het daar toch over heb, ik vond die hele mantel en die kaarsjes ongelooflijk goedkoop. Maar laat me nu niet beginnen over iets wat de moeder van Hilary Swank heeft gezegd, iets in de trant van: 'Laat me je nooit vertellen hoe je moet leven, anders krijg je een klap.' (Snikkend) Of iets wat daar dicht bij in de buurt komt.<br />Nu over naar de plot. Tijdens de eerste wacht waren er de wijdverbreide doofpotten van de dood die ertoe leidden dat de verslaggever me te pakken kreeg, waardoor ik echt het idee kreeg dat het allemaal wel meeviel. Maar tegen het eind, tegen het eind van de wacht, kwam Sarah's verhaal. Het personage van Hilary vertelt Hilary dat haar vriendin inderdaad is gevallen en dat het een ongeluk was, waardoor de kijker verbijsterd achterblijft over de meeste capriolen die het corps heeft uitgehaald om het 'ongeluk' te verdoezelen. Dit wordt uiteraard als een feit geaccepteerd. Als de film had moeten laten zien hoe gemakkelijk ze liegen, dan is hij daar niet in geslaagd.<br />Als het op tv is, ga er dan voor, en huur alleen als je je verveelt, neem geen gewone kabel of schotel, en lach graag om dit soort kitscherige films.
**SPOILERS** Pros: Hot actresses (Sarah Chalke looks in this), nice looking campus that actually look well-kept, and... uh lemme think, Oh yeah A good flick to make fun of while plastered with friends.<br /><br />Cons: Bad camera-work that give it a 70s-like look to it, A plot twist that makes no sense, music that repeated itself over and over and over and OVER and OVER and OVER, unrealistic in parts, etc.<br /><br />DYING TO BELONG(1997) 3 out of 10: This movie features a nice cast for the time, is a good (in more ways than one)look at the actresses Hilary Swank before her days as a Hollywood star and Sarah Chalke before being a regular on the show Scrubs, and also shows that sometimes film music needs variety.<br /><br />As for where the film goes wrong, I suppose I'll start with the music first. Three songs does not a versatile soundtrack make. This is one of the distractions of the movie as well; you wonder of the filmmakers has an obsession with this song and decided to shamelessly plug it all over the film. You'll know which one I'm talking about pretty early on in the movie/ There is one other song with the title of the movie in the lyrics, but no one will know or care about it, but it gets played about in three different scenes. The budget problems show here.<br /><br />I realize that this isn't Oscar-worthy material here, but some of the dialogue could've needed some work. That guy from Saved By The Bell looked horribly miscast as a bookworm reporter for the school newspaper who takes his job to seriously. Of course, who would've thought that he becomes the boyfriend/informant of Hilary Swank, and help to unravel the evil fraternity's harsh atmosphere and habitual Satan-worship. Speaking of that, I found the whole cloak and candles bit to be cheesy beyond belief. Don't get me started on the like spoken by Hilary Swank's mom which went something like, "Don't ever let me tell you how to live or you can slap me. (Sobbing)" Or something close to that.<br /><br />Now onto the plot. On first watch, the college-wide cover-ups of the death which led up to event like the reporter getting hooked me, and make me actually think that it was somewhat decent. But then, near the end Sarah's character tells Hilary that her friend falling was indeed and accident, leaving the viewer bewildered as to most of the antics the frat did in order to cover up the "accident". This is of course accepted as fact. If the movie was supposed to show how smooth that they lie, the movie did a bad job of conveying this.<br /><br />If it's on TV than go for it, and rent only if you are bored, don't have basic cable or dish, and like to laugh at these sorts of campy movies.