American Gothic is als horrorfilm altijd vreselijk, maar is desondanks een vermakelijke film, dankzij een bijna constante stroom van onbedoelde humor.<br />Zes vrienden vliegen weg om te gaan kamperen, maar als hun watervliegtuig motorpech krijgt, zijn ze gedwongen te landen op het strand van een afgelegen eiland. Terwijl Jeff (Mark Ericksen) het vliegtuig probeert te repareren, slaan de anderen in de buurt hun kamp op. Uiteraard waagt een van de vrienden zich alleen in het bos (wat zou je anders moeten doen op een mysterieus eiland waar van alles kan gebeuren?), wat leidt tot de eerste van vele situaties die angstaanjagend moeten zijn, maar die uit de hand lopen. Als de zes weer bij elkaar komen in het kamp, deelt Jeff de groep mee dat hij het vliegtuig niet kan repareren. Hij stelt voor dat ze het eiland gaan verkennen. Als een echte horrorfilm stelt Jeff voor dat een van de leden van de groep achterblijft om een oogje op het vliegtuig te houden. Natuurlijk ziet niemand er kwaad in om Paul (Steven Shelley) helemaal alleen achter te laten in een volkomen onbekend gebied, en dus gaan de andere vijf op zoek naar iemand die hen kan helpen.<br />De expeditie van de groep leidt tot de ontdekking van een klein huis, regelrecht uit de jaren twintig. Ze nemen aan dat er in geen eeuwen iemand heeft gewoond, hoewel de logica voorschrijft dat er wel iemand moet wonen, aangezien al het antieke meubilair stofvrij is. Niettemin zetten ze een plaat op de victrola en gaan ze aan de slag. Hun dansfeestje wordt onderbroken door de komst van de bewoners van het huis: twee oudere mensen die eenvoudig bekend staan als Ma (Yvonne De Carlo) en Pa (Rod Steiger). Ze lijken een aardig stel. Pa vertelt de groep dat er binnen een paar dagen een vriend van hem met de boot zal komen en dat hij hen waarschijnlijk kan helpen om naar huis te komen. Ma en Pa nodigen de kinderen uit om in de tussentijd bij hen te komen logeren, en dat nemen ze aan.<br />Maar alles is niet in orde. De moderne levensstijl van de kinderen botst onmiddellijk met de traditionele waarden van pa en ma. Pa krijgt bijna een hartaanval als Lynn (Fiona Hutchinson) aan tafel een sigaret opsteekt, en ma is erg teleurgesteld in Cynthia (Sarah Torgov) als ze haar bord niet afruimt. Bedtijd brengt nog meer conflicten, want pa zegt streng tegen Rob (Mark Lindsay Chapman) en Terri (Caroline Barclay) dat ze in aparte kamers moeten slapen, want ze zijn niet getrouwd. (Vreemd genoeg zijn Jeff en Cynthia wel getrouwd, maar moeten ze ook apart slapen.) De kinderen van pa en ma komen al snel in beeld, en de vermoedens van de groep dat er iets niet helemaal in de haak is, worden bevestigd. Meer onthullen zou een groot deel van de plot verraden, maar laat ik volstaan met te zeggen dat het voor onze vrienden op dit moment bergafwaarts gaat.<br />De personages gaan ongeveer zo diep als een kinderbadje. Dat is niet zo ongewoon voor een horrorfilm, maar de zwakke poging van de film om diepgang in het personage van Cynthia te leggen, levert een probleem op. Af en toe krijgen we een flashback van een traumatische gebeurtenis in Cynthia's leven, en dan zouden we medelijden met het personage moeten krijgen, maar dat lukt niet zo best. De film slaagt er van tijd tot tijd wel in om emotie bij de kijker op te wekken, maar dat heeft niets te maken met de talenten van de filmmakers, maar alles met die van Steiger. Het lukt hem zelfs om de kijker sympathie te laten voelen voor pa en zijn psychopathische clan. De rest van de voorstellingen is onopvallend, maar acceptabel, gezien het feit dat de acteurs zo weinig hebben om mee te werken.
American Gothic is consistently awful as a horror film, but is nonetheless an entertaining picture, thanks to an almost constant supply of unintentional humor.<br /><br />Six friends fly off for a camping trip, but when their seaplane suffers engine trouble, they are forced to land on the beach of a remote island. While Jeff (Mark Ericksen) tries to repair the aircraft, the others set up camp nearby. Naturally, one of the friends ventures into the forest alone (what else would you do on a mysterious island where anything can happen?), leading to the first of many situations which are intended to be frightening but fall flat.<br /><br />When the six meet up again at camp, Jeff informs the group that he cannot fix the plane. He suggests that they explore the island. In true horror movie fashion, Jeff proposes that one member of the party stay behind to keep an eye on the plane. Of course, no one sees any harm in leaving Paul (Steven Shelley) all by himself in a completely unfamiliar area, and so the other five set off in search of someone who can help them.<br /><br />The group's expedition leads to the discovery of a small house, straight out of the 1920s. They assume that no one has lived there for ages, though logic dictates that someone must reside there, as all of the antique furniture is dust-free. Nevertheless, they put a record on the victrola and proceed to get their groove on. Their dance party is cut short by the arrival of the house's inhabitants -- two elderly folk known simply as Ma (Yvonne De Carlo) and Pa (Rod Steiger). They seem a nice enough sort. Pa informs the group that a friend of his should be coming by boat within the next few days, and could probably help them get home. Ma and Pa invite the kids to stay with them in the meantime, and they accept.<br /><br />All is not well, however. The kids' modern lifestyle immediately clashes with Ma and Pa's traditional values. Pa nearly has a heart attack when Lynn (Fiona Hutchinson) lights a cigarette at the dinner table, and Ma is very disappointed in Cynthia (Sarah Torgov) when she fails to clean her plate. Bedtime brings more conflict, as Pa sternly informs Rob (Mark Lindsay Chapman) and Terri (Caroline Barclay) that they are to sleep in separate rooms, for they are not married. (Strangely, Jeff and Cynthia are married, yet they are also forced to sleep apart.) Ma and Pa's children soon enter the picture, and the group's suspicions that something isn't quite right are confirmed. To reveal more would give much of the plot away, but suffice it to say that things begin to go downhill for our friends at this point.<br /><br />The characters are about as deep as a kiddy pool. That is not so unusual for a horror movie, but a problem arises from the film's feeble attempt to inject depth into the character of Cynthia. Periodic flashbacks to a traumatic event in Cynthia's life are supposed to make us feel for the character, but fail miserably. The movie does manage to evoke emotion in the viewer from time to time, but it has nothing to do with the filmmakers' talents, and everything to do with Steiger's. He actually manages to make the viewer sympathize with Pa and his psychopathic clan. The rest of the performances are unremarkable, but acceptable, given how little the actors have to work with.