In de film To Be Fat Like Me, geregisseerd door Douglas Barr, raakt middelbareschoolleerling Alyson Schimdt (Kaley Cuoco) gewond bij een softbalwedstrijd voor meisjes. Ze is zo ernstig gewond dat ze de rest van het seizoen niet kan spelen. In plaats daarvan doet ze mee aan een filmwedstrijd met haar klasgenoot Jamie. In deze exposé probeert ze erachter te komen hoe het is om 'dik' te zijn. Ze gaat naar een zomerschool op een andere school, draagt een dik pak en verandert niet van persoonlijkheid of gedrag. Ze gaat ook naar bepaalde sociale gelegenheden zoals een feestje, de koffieshop en een damesmodezaak. Elk sociaal uitje toont een andere kant van hoe het is om 'dik' te zijn. Na bijna alles gezegd en gedaan te hebben, moet ze een einde maken aan de onthulling, zodat ze het uiteindelijk aan iedereen kan onthullen en in de competitie kan opnemen.<br />Er zitten veel boodschappen in de film. Heb je ooit gehoord: 'Beoordeel een boek niet op zijn omslag'? Nou, die boodschap is het hoofdthema van deze film. Hij zegt dat alleen het feit dat mensen er anders uitzien je niet het recht geeft om hen te beoordelen op wat er aan de buitenkant te zien is. Een andere boodschap in deze film is stereotypen. Alyson (Kaley Cuoco) is een knap, mager en atletisch meisje; maar ze is ook een heel goed mens. Deze film laat zien dat stereotypen niet altijd kloppen. Deze film laat ook zien dat stereotypen kunnen kloppen. Sommige populaire mensen maken haar bijna belachelijk. Ze hadden beleefd tegen haar kunnen zijn. In plaats daarvan besloten ze het stereotype waar te maken. Ze 'boe'den en scholden haar uit.<br />Het enige wat me aan deze film opviel, was het feit dat ze het ene moment mager was en het volgende 'dik'. Ik vond het leuk dat de exposé vanuit beide gezichtspunten werd bekeken zonder dat er een meningsverschil was. Ik was de hele tijd behoorlijk geïnteresseerd. De reacties die ze van de mensen kreeg, waren belachelijk; maar heel authentiek. Het is waar dat mensen anders behandeld worden door hun uiterlijk. Dat zou nooit het geval mogen zijn. Er was maar één ding aan deze film dat me niet aanstond: de afloop had iets beter kunnen zijn. Maar ik zal het niet bederven. Ze had zich gewoon op een andere manier aan een bepaalde groep mensen moeten blootgeven. Al met al was het een behoorlijk bevredigende film. Ik zou hem beslist nog eens bekijken.
In the film To Be Fat like Me, directed by Douglas Barr, high school student Alyson Schimdt (Kaley Cuoco) is injured while competing for a college scholarship in a girls' softball game. She is injured so badly she cannot play for the rest of the season. Instead, she enters into a film contest with her classmate Jamie. In this exposé she tries to find out what it is like to be "fat." She goes to summer school at a different school, wears a fat suit, and does not change her personality or behavior. She also goes into certain social settings like a party, the coffee shop, and a ladies clothing store. Each social outing shows a different side of what it is like to be "fat." After almost all is said and done, she must create an ending for the exposé so she may finally reveal it to everyone and enter it into the competition.<br /><br />There are many messages in the film. Have you ever heard "don't judge a book by its cover"? Well that message is the main theme in this film. It says just because people look different from you that does not give you the right to judge them by what is on the outside. Another message in this film is stereotypes. Alyson (Kaley Cuoco) is a pretty, skinny, and athletic girl; but she is also a very good person. This movie shows that stereotypes are not always right in many cases. This movie also shows that stereotypes can be right. Some of the popular people make fun of her almost to the point of ridiculous. They could have been polite to her. Instead, they decided to live up to the stereotype. They "moo'ed" and called her names instead.<br /><br />The one thing that caught my eye about this film was the fact that she could be skinny one second and "fat" the next. I liked that the exposé was looked at from both views without varying opinion. I was pretty much interested the whole time. The responses she got from people were ridiculous; but very authentic. It's true that people are treated different just by the way they look. That should never be the case. I only disliked one thing about this film: the ending could have been a little better. I won't ruin it though. She just should have revealed herself to a certain group of people in a different way. All in all this was a pretty satisfying movie. I would definitely watch it again.