Acteurs met meer chemie zouden het misschien beter hebben gedaan, maar de grootste tegenvaller was het gebrek aan slimheid in het script en het ontbreken van een magie die het verhaal had moeten uitstralen. De manipulaties waren banaal en onorigineel, en het idee dat de oudere man ondanks zijn leeftijd en persoonlijke problemen een mentor voor een jong meisje was, was in dit geval bijna niet te geloven. Niet genoeg groei en besef, niet genoeg verbondenheid voordat hun tijd erop zat. Stephen Rea was bijna te koel om geloofwaardig te zijn als zo'n gestoorde en onzekere man. En Sarah Polley leek nooit de ontzagwekkende en aangeboren schoonheid te bezitten waar haar minnaar zo van onder de indruk was. Maar Jean Smart was perfect als moeder.<br />Hoewel ik geloof dat het magisch had kunnen zijn, en het goed was begonnen, waren de reis en het einde tot mijn teleurstelling nogal belachelijk en pretentieus.
Actors with more chemistry might have pulled it off better, but the biggest setbacks were the lack of cleverness in the script and absence of a magic the tale seemed to have been meant to convey. The manipulations were trite and unoriginal, and the idea of the older man being a mentor to a young girl in spite of age and personal problems was fairly unbelievable in this instance. Not enough growth and realization, not enough of a connection was achieved before their time expired. Stephen Rea was almost too cool to be believable as such a screwed up and insecure man. And Sarah Polley never quite seemed to possess the awe and innate beauty her lover was so affected by. However, Jean Smart was perfect as the mother.<br /><br />Though I believe it could have been magical, and it did begin well, to my disappointment, the journey and end were ultimately rather ridiculous and pretentious.<br /><br />