'The End of Poverty?' van Phillipe Diaz pretendeert de zaak van de onderdrukten in de wereld over te nemen. Volgens de korte plotbeschrijving (geschreven door producent Beth Portello) die op de hoofdpagina van IMDb voor deze film staat, was het 'geïnspireerd door het werk van de negentiende-eeuwse econoom Henry George, die de oorzaken van industriële depressies onderzocht'. Het feit dat de film systematisch de bijdragen negeert van de veel invloedrijkere en wijd en zijd vermaarde negentiende-eeuwse onderzoeker van industriële depressies en armoede, Karl Marx, is slechts één aanwijzing voor het intellectueel waardeloze en uiteindelijk oneerlijke karakter van deze film.<br />'The End of Poverty?' De serie is gestructureerd als een serie van drie gemengde componenten, die bijna allemaal gedurende een schijnbaar eindeloze 106 minuten duren: (1) interviews met verarmde mensen in de 'Derde Wereld', die hier synoniem is met het 'Zuiden'; (2) interviews met historische, economische en politieke denkers (voornamelijk uit de 'Eerste Wereld') die een deel van de geschiedenis van het Europese kolonialisme en de gevolgen daarvan voor de gekoloniseerde volkeren schetsen; en (3) volledig witte en zwarte statistische verklaringen, zoals: 'X procent van de wereldbevolking consumeert X procent van de wereldenergie', enzovoort. Onderweg wijzen sommige commentatoren erop dat de opkomst van het kapitalisme gebaseerd was op <0xE2><0x80><0x93> en een groot deel van de winsten blijft gebaseerd op <0xE2><0x80><0x93> de meedogenloze uitbuiting van de koloniale wereld. Hoewel de commentatoren vaak het omzichtige woord'systeem' gebruiken, komen verwijzingen naar 'kapitalisme' vaker voor naarmate de film vordert. De kijker kan dus redelijkerwijs verwachten dat de film culmineert in een oproep tot het einde (overgooien?) van het systeem dat al deze ellende veroorzaakt: kapitalisme. Hou je adem niet in.<br />Het portret van de armen in de wereld is merkwaardig verwrongen. De meeste interviews met arme mensen en beelden van armzalige leefomstandigheden komen uit Zuid-Amerika, met name uit Bolivia. De tijd die aan Afrika is toegewezen, is een verre tweede en concentreert zich op Kenia, met een veel kleinere Tanzaniaanse component. Er is bitter weinig beeldmateriaal van <0xE2><0x80><0x93> of vermelding van <0xE2><0x80><0x93> Azië. De meeste ondervraagde armen hebben op de een of andere manier iets met het land te maken. Industriële arbeiders worden in wezen genegeerd. Oorzaken van armoede, zoals oorlog en etnische slachtofferschap, worden op dezelfde manier over het hoofd gezien. 'Bestaat er ook armoede in het oververzadigde 'Noorden'?' zou je kunnen vragen. Wat 'Het Einde van de Armoede?' betreft, is het laatste onzichtbaar. Het zou andere kijkers vergeven kunnen worden als ze zich afvragen wat het effect is op de armoede van de omverwerping van het kapitalisme in de Sovjet-Unie, China en Cuba (de 'Tweede Wereld'?). Opnieuw heerst er stilte. Dus als studie van de ellende van de wereld is de film indrukwekkend ontoereikend.<br />Als de film zijn laatste fase ingaat, is er een halfslachtige aanroeping van de lang vergeten Amerikaanse economische filosoof Henry George. In zijn 'Vooruitgang en Armoede' uit 1879 stelde George dat de armoede kon worden uitgeroeid (!) door het afschaffen van alle belastingen, op één na: een grondbelasting. Niet alleen was dit panacee onorigineel (het was meer dan 50 jaar bepleit door de volgelingen van de klassieke Britse econoom David Ricardo), het was ook nog eens maf. Hoe is het mogelijk dat in de Verenigde Staten, waar... in vergelijking met het beschaafde Europa het land toegankelijk was voor de grote massa van het volk... de kapitalistische economie en de daaruit voortvloeiende slavernij van de arbeidersklasse zich sneller en schaamtelozer hebben ontwikkeld dan in enig ander land!' Voor Marx-aanhangers, aanhangers van Georges visie '... probeer de wereld te laten geloven dat, als de grondhuur zou worden omgezet in staatsbelasting, alle kwaad van de kapitalistische productie vanzelf zou verdwijnen. om kapitalistische overheersing te voorkomen en om die zelfs opnieuw te vestigen op een nog bredere basis dan de huidige.' (Zie de brief van Marx aan F.A. Sorge, 20 juni 1881.) De film is niet zo brutaal om te proberen Georges panacee van de één belasting te heroveren. In plaats daarvan biedt hij een gemoderniseerde versie: het 'Communisme'-paradigma. De aanhangers van dit liberale adagium geloven dat de oplossing voor de armen van de wereld is om al het land van particulier eigendom te verwijderen en het gemeenschappelijk te houden. Het zal niemand verbazen dat ze niet uitleggen hoe dit kleine wonder tot stand komt.<br />In de laatste paar minuten van de film brengen enkele commentatoren het spookbeeld van de veronderstelde beperkingen (naar welke maatstaf wordt er gemeten: de huidige kapitalistische productie?) Het doel van D<0xC3><0xAD>az is in feite om goedgelovige mensen in de geïndustrialiseerde landen met schuldgevoelens te verleiden tot het volgen van moralistische'minder energie gebruiken'-programma's, alsof een door het geweten gedreven verlaging van de consumptie in de 'Eerste Wereld' op magische wijze de consumptie in de 'Derde Wereld' zal verhogen. De steeds snellere wereldwijde neergang in de depressie, in gang gezet door de ongekend grote fraude met 'hypotheekobligaties' die door de financiële sector van de Verenigde Staten wordt gepleegd, zal ongetwijfeld D<0xC3><0xAD>az' doel bereiken om de consumptie in het 'Noorden' te verlagen. Gelooft hij werkelijk dat de armen van de wereld daar baat bij zullen hebben?<br />Voor D<0xC3><0xAD>az en Co. is het 'Noorden' één ongedifferentieerde entiteit. De arbeidersklasse, wier uitbuiting noodzakelijk blijft voor het voortbestaan van het kapitalistische systeem en die regelmatig een deel van zijn rangen verliest in de maalstroom van de armoede, komt niet voor in hun berekeningen. En dat is de meest schadelijke omissie van hun heropgevoede Malthusiaanse ideologie. Want het is ALLEEN de arbeidersklasse van de ontwikkelde landen <0xE2><0x80><0x93> als die zich eenmaal bewust wordt van zijn historische klassenbelangen <0xE2><0x80><0x93> die de maatschappelijke macht heeft om de productie te reorganiseren op een rationeel geplande, wereldwijde, noodzakelijke basis, om zichzelf EN de koloniale massa's op te heffen uit de keten van ellende. Omdat 'Het Einde van de Armoede?' deze belangrijke kennis verbergt voor iedereen die een eind wil maken aan de armoede, is het uiteindelijk een obstakel bij het bereiken van dat doel. <br /><br />Barry Freedd.
Phillipe Diaz's "The End of Poverty?" pretends to take up the cause of the world's oppressed. According to the short plot summary (written by producer Beth Portello) which appears on the main IMDb page for this film, it was "Inspired by the works of 19th century economist Henry George, who examined the causes of industrial depressions." The fact that the film methodically ignores the contributions of the far more influential and widely celebrated 19th century investigator of industrial depressions and poverty, Karl Marx, is but one indication of this film's intellectually shoddy and ultimately dishonest character.<br /><br />"The End of Poverty?" is structured as a series of three intermixed components, which goes on for nearly all of a seemingly endless 106 minutes: (1) interviews with impoverished people in the "Third World," which, here, is synonymous with the "South;" (2) interviews with historical, economic and political thinkers (mostly from the "First World") who sketch out some of the history of European colonialism and its effects on the colonized peoples and (3) full-screen white-on-black statistical statements, like "X percent of the world's people consume Y percent of the world's energy" etc. Along the way, some of the commentators point out that the rise of capitalism was based on -- and a large share of its profits continues to be based on -- the ruthless exploitation of the colonial world. Although the talking heads often use the circumspect word "system," references to "capitalism" appear more frequently as the film progresses. Thus, the viewer might reasonably expect the film to culminate with a call for the end (overthrow?) of the system which causes all this misery: capitalism. Don't hold your breath.<br /><br />The film's portrait of the world's wretched is peculiarly skewed. Most of the interviews with poor people and footage of pitiful living conditions are from South America, notably Bolivia. The time allotted to Africa is a distant second and focuses on Kenya, with a much smaller Tanzanian component. There is precious little footage from -- or mention of -- Asia. Most of the interviewed poor are or were connected to the land in some way. Industrial workers are essentially ignored. Causes of poverty such as war and ethnic victimization are similarly overlooked. "Does poverty exist even within the over-consuming 'North' as well?" one might ask. As far as "The End of Poverty?" is concerned, the latter is invisible. Other viewers might be forgiven for wondering about the effects on poverty of the overthrow of capitalism in the Soviet Union, China and Cuba (the "Second World"?). Again, silence reigns. Thus, as a study of the world's misery, the film is impressively inadequate.<br /><br />As the film enters its final stage, there is a half-hearted invocation of the long-forgotten U.S. economic philosopher, Henry George. In his 1879 "Progress and Poverty," George proposed that poverty could be eliminated(!) by the abolition of all taxes save one: a tax on land. Not only was this panacea unoriginal (it had been advocated for more than 50 years by the followers of classical British economist David Ricardo), it was wacky. Karl Marx thought that George's theory was "the more unpardonable in him because he ought to have put the question to himself in just the opposite way: How did it happen that in the United States, where . . . in comparison with civilised Europe, the land was accessible to the great mass of the people, . . . capitalist economy and the corresponding enslavement of the working class have developed more rapidly and shamelessly than in any other country!" For Marx, adherents of George's view ". . . try to bamboozle . . . the world into believing that if ground rent were transformed into a state tax, all the evils of capitalist production would disappear of themselves. The whole thing is therefore simply an attempt . . . to save capitalist domination and indeed to establish it afresh on an even wider basis than its present one." (See Marx's letter to F. A. Sorge, June 20, 1881.) The film does not make so bold as to try to resurrect George's single-tax panacea. Instead, it offers an updated version: the "Commons" paradigm. The supporters of this Liberal nostrum believe that the solution for the world's poor is to remove all of the land from private ownership and to hold it in common. Unsurprisingly, they do not explain how to achieve this little miracle.<br /><br />In the film's last few minutes, some of the commentators raise the specter of the supposed limitations (as judged by what standard -- present-day capitalist production?) of the world's resources and the excessive and unequal consumption of those resources by the "North." Diaz's real aim here is to guilt-trip gullible people in the industrialized countries into adopting moralistic "use less energy" schemes, as if conscience-stricken lowering of consumption in the "First World" will magically increase consumption in the "Third." The accelerating global descent into depression, triggered by the unprecedentedly massive "mortgage securities" fraud perpetrated by the U.S.'s financial sector, will, no doubt, achieve Diaz's aim of lowering consumption in the "North." Does he actually believe this will benefit the world's poor?<br /><br />For Diaz and Co., the "North" is one undifferentiated entity. Its working class, whose exploitation remains necessary for the survival of the capitalist system and which regularly loses some of its ranks into the maelstrom of poverty, does not figure in their calculations. And this is the most pernicious omission of their retreaded Malthusian ideology. For it is ONLY the working class of the developed countries -- once it becomes conscious of its historic class interests -- which has the social power to reorganize production on a rationally-planned, world-wide, for-need basis, in order to lift itself AND the colonial masses out of the chain of misery. Because "The End of Poverty?" conceals this vital knowledge from anyone who is interested in ending poverty, it is, finally, an obstacle to achieving that goal.<br /><br />Barry Freed