Dit is een moedig en robuust monster <0xE2><0x80><0x93> en het doet het ook goed. Het begon rond 1950 als een Ray Bradbury-verhaal over een eenzaam zeemonster dat een misthoorn van een vuurtoren aanziet voor de roep van een mogelijke partner. Toen werd het 'Het Beest van 20.000 vadem', over een Apedosaurus die door een kernexplosie uit zijn cryogene staat wordt bevrijd, New York City aanvalt, als een dolle plundert, doodt met zijn radioactieve bloed en omkomt in een vuurzee in de achtbaan van Coney Island. (Ik denk: 20.000 vadem. Dat is 120.000 voet of 23 mijl. De diepste plek op de aardkorst is de Marianentrechter, en dat is maar 6,8 mijl. Dit dier is misschien niet diep, maar hij is moeilijk te doden. Hier duikt het op aan de Engelse kust, onder een andere naam, met een kleiner budget, en met Gene Evans en André Morell in de hoofdrollen. Gene Evans is de wetenschappelijk expert die de radioactieve vis die aanspoelt wegsnijdt in de vorm van het monster. Een morel is een soort paling.<br />De plot lijkt erg op die van 'Het beest van 20.000 vadem'. Sommige van de scènes zijn bijna exacte duplicaten van het origineel. Een vissersboot wordt op zee aangevallen. Een amusante, vreemde professor is een paleontologische liefhebber en wordt uit de weg geruimd. De camera zoomt in op de reusachtige voet van het monster en vermorzelt de voetgangers aan de andere kant. Een auto wordt vertrapt, vermorzeld, weggegooid. Burgers rennen in paniek alle kanten op voor de camera. Iemand valt en de anderen struikelen over hem of vallen zelf. De straten van Londen zijn griezelig leeg en verlaten, omdat niemand zich buiten wil wagen. Dringende internationale nooduitzendingen in zes verschillende talen. De schedel van het monster is te dik om door te dringen, dus moet er een radioactief projectiel naar binnen worden geblazen door een zachte punt in zijn nek.<br />Het origineel was geen meesterwerk, maar het is in elk opzicht beter, van het acteerwerk tot de special effects van Ray Harryhausen. In plaats van Cecil Calloway zie ik hier Gene Evans. Gene Evans. Ik wil de man niet afkraken, maar hij komt uit Holbrook, Arizona, waarvan ik me van een generatie geleden herinner dat het bestond uit een kruispunt, wat verspreide huizen, een paar winkeltjes, een benzinestation en een Dairy Queen. Ik zal zijn achtergrond moeten natrekken om erachter te komen hoe Gene Evans van die Dairy Queen een hoofdrol in een Britse monsterfilm heeft weten te bemachtigen. Zijn uiterlijk <0xE2><0x80><0x93> kalend, sproetig, met een kransje roodbruin haar rond zijn oor <0xE2><0x80><0x93> is hoogst onaantrekkelijk. Zijn acteertalenten waren bescheiden. 'Ik ga alleen maar een vis in stukken snijden,' zegt hij op een toon alsof hij veel meer weet over het in stukken snijden van vis dan over wetenschap.<br />Ik heb de film min of meer belachelijk gemaakt en eerlijk gezegd weet ik niet eens waarom hij is gemaakt. Maar ik heb hem helemaal bekeken, deels uit nieuwsgierigheid en deels uit respect voor André Morell, een goede acteur die eruitziet en klinkt zoals hij speelt. Als je van dit soort films houdt, zul je van deze film genieten. Hij zal je waarschijnlijk geen enkele uitdaging bieden, net zomin als hij de plagiaatplegers die hem hebben geschreven, heeft uitgedaagd.
This is a brave and robust monster -- and it travels well too. It started off around 1950 as a Ray Bradbury story about a lonely sea monster who mistakes a lighthouse fog horn for the mating call of a possible mate. Then it became "The Beast From 20,000 Fathoms", about an Apedosaurus who is released from his cryogenic state by a nuclear blast, attacks New York City, pillages rabidly, kills with its radioactive blood, and perishes amid a conflagration in Coney Island's roller coaster. (I'm thinking -- twenty-thousand fathoms. That's 120,000 feet or 23 miles. The deepest location on the earth's crust is the Marianas trench, and that's only 6.8 miles.) This animal may not be deep but he is tough to kill. Here it shows up on the English coast, under a different name, with a smaller budget, and starring Gene Evans and Andre Morell. Gene Evans is the scientific expert who cuts up the radioactive fish that wash ashore in adumbration of the monster's appearance. A morel is some kind of eel.<br /><br />The plot is very similar to that of "The Beast From 20,000 Fathoms," really. Some of the shots are almost exact duplicates of the original. A fishing vessel is attacked at sea. An amusing, oddball professor is a paleontological enthusiast and is done away with. A brick wall crumbles beneath the animal's elephantine foot and crushes the pedestrians on the other side. A car is stomped, chewed up, thrown away. Citizens in a panic run this way and that in front of the camera. Someone falls and the others clump over him or trip and fall themselves. The streets of London are eerily empty of people and traffic because no one is willing to venture outside. Urgent international emergency broadcasts in six different languages. The monster's skull is too thick to penetrate, so a radioactive projectile must be blasted in through a soft point in its neck.<br /><br />The original was no masterpiece but it's better in every respect, from the acting to the special effects by Ray Harryhausen. Here, instead of Cecil Calloway, there is Gene Evans. Gene Evans. Not to put the guy down, but he is from Holbrook, Arizona, which I recall from a generation ago as consisting of a crossroads, some scattered housing, a few small shops, a gas station, and a Dairy Queen. I'll have to look up his background to find out how Gene Evans managed to get from that Dairy Queen to a starring role in a British monster movie. His looks -- balding, freckled, with a fringe of russet hair around his ear line -- is most unprepossessing. His acting talents were modest. (You or I, dragged in fresh off the streets, could probably equal him in a contest.) And when he announces, "I'm just going to cut up a fish," he sounds as if he knows a lot more about cutting up fish than about science.<br /><br />I've kind of made fun of the film and, to be honest, I don't really know why it was made. But I watched it all the way through, partly out of curiosity, and partly out of respect for Andre Morell, a fine actor who looks and sounds the part he plays. If you like these kinds of movies, you'll enjoy this movie. It's not likely to present you with any kind of challenge, anymore than it challenged the plagiarists who wrote it.