Ongehoord is een heel bijzondere film. Stel je voor dat je in de jaren zeventig leeft en dat je ergens in Canada of de VS in een club of theater zit. De omroeper zegt: Dames en heren. Mevrouw Judy Garland. U denkt in uw eentje. Judy Garland? Ik dacht dat die vrouw dood was. Maar de vrouwen op het toneel zijn niet Judy Garland, maar Craig Russell (een Canadees), een van de beste vrouwenimitators van onze eeuw. Omdat hij niet alleen in staat was het uiterlijk van zijn idolen te imiteren (veel grote actrices en zangeressen van de jaren dertig tot de jaren zestig). Hij kon ook de stemmen van de vrouwen imiteren. In de film speelt hij een homoseksueel (wat hij ook echt was) die een flat deelt met een schizofrene vrouw en's avonds ongelooflijke shows opvoert. Craig Russell stierf te vroeg aan aids en maakte maar twee films: _Outrageous_ en het vervolg. Craig Russell was een uniek persoon en na zijn dood hadden Canada en de wereld een van hun grootste idolen verloren.
Outrageous is a very special film. Imagine you live in the 70s and you were in a club or theatre anywhere in Canada or the USA. The announcer says: Ladies and Gentlemen. Mrs. Judy Garland. You think by yourself. Judy Garland? I thought this woman is dead. But the women on the stage is not Judy Garland but Craig Russell (a Canadian), one of the best female impersonators of our century. Because he was not only able to imitate the look of his idols (many great actresses and singers from the 30s to the 60s). He could also imitate the voices of the women. In the film he plays a gay character (which he really was) who shares a flat with a schizophrenic woman and makes his unbelievable shows at the evening. Craig Russell died too early of AIDS and he made only two films: Outrageous and the sequel. Craig Russell was a unique person and after his death Canada and the world had lost one of its greatest idols.