Deze film was in alle opzichten een meesterwerk. Ik vertrok in eerste instantie met een zure smaak in mijn mond na het zien van het einde. Daarna keek ik de film nog eens en ving een paar van de subtielere aanwijzingen op, woorden en handelingen die in deze film plaatsvonden.<br />De Kubrick-openingsscène was prachtig gefilmd en riep een krachtig gevoel op van een reis die op het punt stond te beginnen. Er zijn verschillende scènes waarin Nicole Kidman naar alle waarschijnlijkheid de krachtigste prestatie levert die ze ooit heeft geleverd, en dan nog zonder gebruik van haar stem. Ze doet dat zo goed dat het een goede indruk geeft van wat de rest van haar optreden in petto heeft. Een niet-ingewikkelde held in deze film is de jonge acteur Cameron Bright. Zijn optreden was al even verbazingwekkend. Hij was in staat om de volwassen geest te vermengen met de geestelijke vermogens van een kind. Deze meneer Reïncarnatie was tot in de kleinste details accuraat over hoe zijn handelingen als volwassene zouden moeten zijn, terwijl hij ook liet zien dat zijn voertuig nog steeds dat van een kind was. Hij was in tweestrijd en al even vol van gedachten als Anna, het personage van Nicole Kidman. De tweeslachtigheid werd tegen het einde specifiek getoond, toen ze allebei werden geportretteerd.<br />De muziek van Alexandre Desplat gaat zo buitengewoon goed samen met deze film en geeft nog krachtiger de scènes weer waar de stem niet beschikbaar is om elk van de ongehoorde emoties van de acteur over te brengen. Het begin van de film is een van de beste voorbeelden van hoe goed hij de film afmaakt.<br />Ik denk dat je een scherp oog en een open geest moet hebben om deze film volledig te kunnen waarderen. Het einde mag dan onvoltooid of een open einde lijken, maar in zekere zin is het wel doorslaggevend. Het einde laat echter genoeg ruimte om het op verschillende manieren te bekijken.<br />Kortom, ik beveel deze film aan voor mensen die films kunnen waarderen die je laten nadenken en die een prachtige compositie bieden van zowel muziek, beelden als verhaal.
This movie was a masterpiece in every way. I initially left with a sour taste in my mouth after viewing the ending. I then watched the movie again and caught some of the more subtle cues, words and actions happening in this movie.<br /><br />The Kubrickian opening scene was beautifully shot and evoked this powerful sense of a journey about to unfold. There are several scenes where Nicole Kidman delivers quite possibly the most powerful performance she has ever delivered and without the use of her voice. She pulls this off so well and it gives a good sense of what the rest of her performance has in store. An unsung hero in this film is the young child actor Cameron Bright. His performance was equally as astonishing. He was able to convey the adult mind intermixed with the mental faculties of a child. This Mr. Reincarnation was accurate down to the smallest details of how his actions should be as an adult while also displaying how his vehicle was still that of a child's. He was conflicted and equally abound with thought as Anna, Nicole Kidman's character. The duality was shown towards the end specifically when they were both shown taking portraits.<br /><br />The musical score by Alexandre Desplat blends so extremely well with this movie and conveys even more powerfully those scenes where voice is not available to convey each of the actor's unheard emotions. The opening shot is one of the best examples of how well it completes the movie.<br /><br />I believe you'll have to have an observant eye and an open mind to fully appreciate this film. The ending may seem unfulfilling or open ended but in a sense it is quite conclusive. The ending does leave enough room to view it in different ways however.<br /><br />In short, I recommend this film to those who can fully appreciate films that make you think and which offer a beautiful composition of both music, images and story.