Ik ben halverwege de jaren zeventig in Queens opgegroeid en het is niet veel anders. Luister, de film werkt. Hij werkt op zoveel niveaus dat ik niet eens kan beginnen ze allemaal te catalogiseren. Maar voor mij werkt hij omdat ik aan het eind van de dag en als ik dertig jaar terugkijk, een paar van die jongens heb gekend. Iedereen heeft een droom, en de droom verandert op de een of andere manier naarmate je ouder wordt. Maar 'is' is zelden dezelfde droom waarmee je bent begonnen.<br />Wil je gelukkig zijn? Zoek dan een meisje met wie je op het dak van een gebouw kunt klimmen en huil dan met hart en ziel. Vraag niet waarom. Of zoek een vrouw die 'Queens' is en huil dan met hart en ziel. Ik laat haar niet gaan. En uiteindelijk gaat het niet altijd om het beklimmen van een brug. Acteren in een film of het schilderen van een meesterwerk. Waar het om gaat, is waar deze film om gaat. Vriendschap die standhoudt.
I grew up in queens in the mid seventies and it's not much different. Look, the film works. It works on so many levels, I can't begin to catalog them all. But for me, it works because, at the end of the day and looking back over thirty years, I knew a few of those guys. Everone has a dream, and the dream has a way of changing as you grow up. But is is rarely the same one you started with.<br /><br />You want to be happy? find a girl you can climb to the top of a building with and howl. Howl your heart and soul out and don't ask why. Or find a woman who "is Queens" and don't let her go. And, after all is said and done, it's not always about climbing a bridge. Acting in a movie or painting a masterpiece. What it's about dear readers, is what this movie is about. Friendship that lasts.