QUID PRO QUO laat ons zien dat hoe diepgeworteld we ook zijn in onze kijk op de wereld, er altijd mensen zijn die precies het tegenovergestelde voelen. Wie zou zijn mobiliteit inruilen voor een rolstoel? Ontmoet de personages in deze film. QUID PRO QUO onderzoekt een psychoseksuele subgroep die het gevoel heeft dat ze normaal zijn, maar 'gevangen in het lichaam van een wandelend mens'. We worden voorgesteld aan een verlamde radiopresentatrice die een jonge vrouw ontmoet die ernaar verlangt gehandicapt te zijn. Deze rol wordt gespeeld door de stralend gestoorde Vera Farmiga, die Nick Stahls bezadigde NPR-personage met opzettelijke vrolijkheid bespeelt. Farmiga injecteert een roekeloos erotisch element in dit anders zo zwoegende script. Ze gooit een beetje moordbom in dit uitgesproken vreemde en bizarre universum, en waarom ze dat allemaal doet? Het wordt het vreemde einde van dit vreemde stukje fantasie. Als je de film van David Cronenberg, CRASH, leuk vond, zou je de maffe sfeer van deze film misschien wel leuk vinden.
QUID PRO QUO shows us that no matter how entrenched we are in our world view, there are always people who feel, with equal intensity, the exact opposite. Who would trade mobility for a wheelchair? Meet the characters in this film. QUID PRO QUO examines a psycho-sexual subgroup who feel that they are normal, but "trapped in a walking person's body". We are introduced to a paraplegic radio talk show host who meets a young woman who yearns to be disabled. This part is played by the radiantly crazy Vera Farmiga who rolls over Nick Stahl's staid NPR persona with willful glee. Farmiga injects a recklessly erotic element to this otherwise plodding script. She throws down a little MURDERBALL into this decidedly odd and weird universe, and as to why she is up to all of this? It becomes the strange trick-ending to this odd bit of fantasy. If you liked David Cronenberg's film, CRASH, you might enjoy this movie's nutty vibe.