Het is een van de slechtste tv-films die ooit gemaakt zijn, en dat is een hele prestatie. Met een plot dat een mengeling is van 'Assepoester' en 'Het Geluid van de Muziek' en met bijna elke keer dat de plot zich omdraait belachelijke clichés afvuurt, is 'Au Pair' van het begin tot het eind een verschrikking.<br />Heidi Lenhart is redelijk in haar rol van de koppige vis op het droge, maar uiteindelijk wint ze alleen omdat de schrijvers (ik neem aan dat er schrijvers waren) een happy end hebben geschreven. Van de vriend van wie je al vanaf de eerste scène weet dat hij haar zal bedriegen, tot de boosaardige Nemesis, compleet met gemene zussen, tot de door MTV geïnspireerde videoclip die van Jenny een saaie en saaie trut maakt, en tot de kinderen die ze door vastberadenheid en lef voor zich wint, deze film weet elk cliché dat ooit is gemaakt waar te maken.<br />Ook speelt er een 'twintig jaar ouder dan zij' Gregory Harrison als de vader van de kinderen, die de boosaardige heks dumpt en met Jenny trouwt, kennelijk in een opwelling, aangezien er geen chemie is, geen belangstelling, en tot dat moment hebben ze misschien twintig minuten met elkaar doorgebracht. Het gaat goed met haar, de kinderen lijken haar aardig te vinden, en hij heeft nieuwe ogen nodig, dus het moet wel ergens op slaan in zijn universum.<br />John Rhys-Davies krijgt de ondankbare rol van de chauffeur die de dingen echt ziet zoals ze zijn (in elk geval in deze werkelijkheid) en Jenny aanmoedigt om te krijgen wat ze wil. Gelukkig zou hij een paar jaar later een betere rol krijgen in _The Rings_.<br />Ik kan me niet voorstellen wie deze film zou moeten aanspreken (oudere eekhoorns? slechte filmfans?), maar hij mist elke bevrijdende kwaliteit. Vermijd hem ten koste van alles.
Ranks up there as one of the absolutely worst "made for TV" movies, and that's quite a feat. With a plot that's an amalgam of "Cinderella" and "Sound of Music" and fires off ridiculous clichés with almost every plot turn, "Au Pair" is terrible from start to finish.<br /><br />Heidi Lenhart is tolerable in her role as the knuckle-headed fish out of water, but only wins in the end because the writers (I assume there were writers) penciled in a happy ending. From the boyfriend you know will cheat on her from the first scene, to the evil nemesis complete with wicked sisters, to the MTV video inspired make over that turns bland and boring Jenny into a hot vixen, to the kids she wins over through determination and pluck, this movie manages to take on every cliché ever made.<br /><br />It also features a "twenty years older than her" Gregory Harrison as the children's father, who dumps the evil witch and marries Jenny, apparently on a whim, as there is no chemistry, no interest, and to that point, they'd spent maybe twenty minutes together. But she's hot, the kids seem to like her, and he needs some new eye candy, so it must make sense in his universe.<br /><br />John Rhys-Davies is given the thankless role of the chauffeur who actually sees things as they are (in this reality anyway) and encourages Jenny to get what she wants. Thankfully, he'd see a better role in Lord of the Rings a couple of years later.<br /><br />I can't imagine who this movie was meant to appeal to (elderly squirrels? bad movie fans?) but it lacks any redeeming quality at all. Avoid at all costs.