Ik zag het voor het eerst toen het in 1972 werd uitgebracht, en kortgeleden zag ik het weer op tv. Een manier om een klassieker te leren kennen, is hoe goed hij zichzelf beschrijft, niet alleen in de volkstaal, maar ook filosofisch. Hoe tijdloos zijn de thema's die hij afbeeldt en hoe goed kan iemand uit welke tijd dan ook zich ermee identificeren? Van The Heartbreak Kid zou je zelfs kunnen zeggen dat een groot deel van de schokwaarde van een man die zijn bruid dumpt tijdens hun huwelijksreis verloren gaat aan een generatie die zich afvraagt waarom hij eigenlijk zou willen trouwen. Nou ja, het titelpersonage gelooft tenminste in vaste verbintenissen, zolang het maar met het juiste meisje is. Het doel van de hele film is het enigszins subtiele einde, waarin een man wordt geportretteerd die, ondanks alle tegenslagen, het meisje van zijn dromen krijgt, maar het op de een of andere manier lang niet zo bevredigend vindt als hij had gedacht.<br />Dit is een geweldig stuk script, met veel memorabele zinnen die je graag citeert... een zeker teken van een heel goede film.
I saw this when it first came out in 1972 and saw it again recently on cable. One way to know a classic is how well it dates itself, not just in the vernacular, but philosophically. How timeless are the themes it portrays and how well could anyone from any time period relate to them? In fact, of The Heartbreak Kid it could be said that a lot of the shock value of a man dumping his bride on their honeymoon will be lost on a generation that would wonder why he would want to married at all. Well at least the title character believes in firm commitments, as long as it is with the right girl. The point of the whole movie is the somewhat subtle ending that depicts a man who, despite the odds against him, got the girl of his dreams, but somehow dosn't find it nearly as satisfying as he would have thought.<br /><br />This a terrific piece of script writing, with many memorable lines you love to quote...a sure sign of a very good movie.