Het acteerwerk is oké, maar dat script! Alsjeblieft. Ik kan ongeloof tot op zekere hoogte opschorten, maar kom op. De knappe schurk met het hart van goud en het zogenaamde talent om concertpianist te worden? Het ene moment krakers met een honkbalknuppel op het hoofd slaan, in de volgende scène kermen om een _bach fuga_? pianolessen nemen van een recente emigré die _une lice de french_ spreekt? En o, die gekwelde scènes wanneer hij die _bach fuga_ keer op keer oefent en het gewoon... ik kan het niet... snap het niet... goed... het spijt me. Ik ben een klassieke pianist en het is gewoon niet zo gekweld. Ik heb nog nooit iemand meegemaakt die gefrustreerd met zijn voorhoofd op het toetsenbord slaat. Het muziek maken in deze film is g<0xC3><0xAA>nant. wie heeft hen geadviseerd, de yanni? het einde is volkomen onzinnig. hij verprutst de auditie en trouwt met de pianolerares. ze gaat een concert geven. hij zet haar af in de hal en loopt tegen de Russische gangstermoordenaar van zijn vader op, die hij met een paar klappen van zijn vuisten van het leven berooft. Net als hij op het punt staat zijn hoofd eraf te schieten, bedenkt hij zich, gaat terug naar de concertzaal, hijgend en druipend van het bloed, en gaat zitten zonder zelfs maar met zijn ogen te knipperen. Ik bedoel, ik weet dat de fransozen blasé zijn, maar ze houden nog steeds niet van laatkomers.<br />en er is geen enkele scène zonder een sigaret in iedereen' Ik dacht dat ik aan het eind van de film emfyseem zou hebben.<br />_Klap de val dicht_.<br />_Doe geen moeite_.
the acting is OK, but that script! please. i can suspend disbelief up to a point, but come ON. the good looking thug with the heart of gold and the supposed talent to be a concert artist? hitting squatters over the head with a baseball bat one moment, agonizing over a bach fugue in the next scene? taking piano lessons from a recent emigrée who doesn't speak une licque of french? and oh, those tortured scenes when he's practicing that bach fugue over and over and over and just ... can't ... get it ... right ... i'm sorry. i'm a classical pianist and it's just not that anguished. i've never known anyone to pound their forehead on the keyboard in frustration. the music-making in this film is embarrassing. who did they have advising them, yanni? the ending is completely inane. he flubs the audition and marries the piano teacher. she's going to give a concert. he drops her off at the hall and runs into his father's Russian mobster murderer, whom he pummels within an inch of his life. just as he's about to blow his head off, he thinks the better of it, returns to the concert hall panting and dripping in blood, and takes his seat without anyone so much as batting an eye. i mean, i know the french are blasé, but they still don't like late arrivals.<br /><br />also, there isn't a single scene without a cigarette in everyone's mouth, all the time. i thought i was going to have emphysema by the end of the movie.<br /><br />clap trap. don't bother.