De afgelopen zomer had ik de eer om Head Case op het Newark Film Festival te mogen zien, en ik was er doodsbang voor. De film is geen conventionele horrorfilm, maar dat maakt hem juist zo eng. De film beschrijft het ogenschijnlijk alledaagse bestaan van Wayne en Andrea Montgomery en hun twee kinderen. Het lijkt een doorsnee gezin, maar onder de oppervlakte schuilt een nauwelijks verhuld kwaad. Wayne en Andrea moorden voor de lol.<br />Het zijn seriemoordenaars die het op passanten en lifters hebben gemunt. Ze filmen hun dagelijks leven en de moorden zoals andere gezinnen een diploma-uitreiking of een vakantie zouden filmen. Het meest verontrustende aan Wayne en Andrea is dat niemand iets weet van hun geheime leven. Ze gaan naar de kerk, werken en grootbrengen hun kinderen jarenlang zonder dat iemand het merkt.<br />Dat vond ik het engste aan de film, dat deze verdorven mensen inderdaad naast me konden wonen of een hok met me konden delen op het werk. Ze konden deel uitmaken van de oudercommissie of zitting hebben in het kerkbestuur.<br />Wat de productie betreft, denk ik dat Anthony Spadaccini uit zijn andere films grote sprongen heeft gemaakt. De belichting, het camerawerk en het acteerwerk ondersteunen allemaal de huisfilmstijl die het middelpunt van de film vormt. Denk aan Blair Witch, zonder de heks. Het opvallende aan de film is naar mijn mening het bloederige effect. Head Case heeft een speciaal effect dat erg realistisch en verontrustend is. Het gebruik van bloed is minimaal, maar wel effectief. Wat je niet ziet, doet je ineenkrimpen.<br />De dialogen in de film zijn erg realistisch en laten zien dat het leven van mensen niet altijd opwindend is. Er zijn delen in de film die sommigen saai zouden vinden, maar ik vind dat het bijdraagt aan het realisme van het stuk en echt de sfeer van een thuisfilm oproept die de regisseur volgens mij probeerde over te brengen.<br />Wat de opvallende personages betreft, was ik uitermate geïrriteerd en geamuseerd door Andrea Montgomery. Haar gezanik en de toon van haar stem deden me denken aan de meer dan gemiddelde moeder en voegden iets griezeligs toe aan elke dode waar zij deel van uitmaakte. Elke keer dat ze 'Waaayyynnne' riep, kreeg ik zin om weg te duiken en weg te rennen.<br />Al met al denk ik dat Head Case ook een solide werkstuk is van het Fleet Street Filmteam en ik hoop die figuren nog eens te zien.
I had the honor of viewing Head Case at the Newark Film Festival this past summer and it scared the hell out of me. The film is not your conventional horror movie, but that is what makes it so scary. The film details the seemingly mundane suburban existence of Wayne and Andrea Montgomery and their two children. The appear to be the typical middle class family, but what lurks beneath the surface is a barely masked evil. Wayne and Andrea kill for fun.<br /><br />They are serial killers who target transients and hitch hikers. They film their daily lives and the killings the way that other families would a graduation or holiday. The most disturbing thing about Wayne and Andrea is that no one knows about their secret life. They go to church, work and raise their children for years without being detected.<br /><br />I found that to be the scariest thing about the film, that these depraved people could indeed live next door to me or share a cube at work. They could be part of the PTA or serve on the church board.<br /><br />As far as the production goes, I think that Anthony Spadaccini has grown leaps and bounds from his other films. The lighting, camera work and acting all support the home movie style that is the centerpiece of the movie. Think Blair Witch, without the witch.<br /><br />The standout feature in my opinion is the gore effects. Head Case has a particular special effect that seemed to be very realistic and unsettling. The use of gory is minimal, but it is effective. It is what you don't see that will make you cringe.<br /><br />The dialog in the film is very realistic and shows that people's lives are not always exciting. There are parts in this film that some would consider boring, but I find that it adds to the realism of the piece and really provides the home movie feel that I think the director was trying to convey.<br /><br />As far as standout characters go, I was supremely annoyed and amused by Andrea Montgomery. Her nagging and the tone of her voice reminded me of the typical over the top mom and added an eeriness to each death that she was a part of. Each time she called out "Waaayyynnne", it made me want to duck and run.<br /><br />Overall, I think that Head Case is another solid effort from the Fleet Street Films team and I hope to see these characters again.