Een Amerikaanse special agent (Dick Purcell), vergezeld van zijn assistent en lijfknecht (de altijd geestige Mantan Moreland) en een vliegenier, gaat op zoek naar een vermiste Amerikaanse admiraal wiens vliegtuig tijdens de Tweede Wereldoorlog is neergestort op een Caribisch eiland. Tijdens het zoeken raken de mannen verdwaald in de mist en kunnen geen radiocontact maken, maar ze maken wel radiocontact met een vriend die een taal spreekt die ze niet verstaan, die Duits blijkt te zijn, een taal die <0xE2><0x80><0x93> natuurlijk <0xE2><0x80><0x93> in het Caribisch gebied veel wordt gesproken. Het toeval wil dat het vliegtuig van onze helden ook neerstort en ze worden geholpen door een bezorgde Duitser wiens vrouw nog krankzinniger is dan hij. Bij het neerstorten, terwijl het vliegtuig in duizend stukken op de grond ligt, lopen onze helden ongedeerd naar buiten, zonder ook maar een schrammetje, met hun pakken in perfecte staat.<br />Zombies en voodoo-oefeningen vormen de voornaamste achtergrond van deze vergetende B-filmonzin van regisseur Jean Yarbrough, die in de jaren dertig, veertig en vijftig een hoop B-filmhokum (meer dan vijftig films) maakte, zoals THE DEVIL BAT (1940), THE SHE-WOLF OF London (1946), JACK AND THE BEANSTALK (1952) en de meer bekritiseerde CRASHING LAS VEGAS (1956) plus een aantal films met Abbot & Costello, zoals IN SOCIETY (1944) en LOST IN ALSKA (1952). Later in zijn carrière, in de jaren vijftig en '50 In de jaren zestig regisseerde hij verscheidene afleveringen van tv-programma's als 'Navy Log', 'Gunsmoke', 'Petticoat Junction' en 'My Favorite Martian'.<br />Jammer genoeg heeft deze film niet veel te bieden. Hij is slecht op zo'n beetje elke afdeling. Op papier zou je denken dat nazi's en zombies een onderhoudende combinatie zouden vormen, maar niet in deze film. Hij is meestal weinig actievol, maar er is wel veel onbedoeld gelach. Hij is zeker niet de slechtste van zijn soort, en ik kan me voorstellen dat hij een zekere aantrekkingskracht heeft op fans van oude B-films, maar het grootste deel van de film is gewoon ongelooflijk saai. In een van de scènes zien we een confrontatie met een van de zombies, en het enige wat we te zien krijgen is een of ander slap geworstel met een zwarte figurant, die zogenaamd een zombie is, maar die geen make-up heeft, niet eng is, niet grappig, alleen maar belachelijk. Het meest verbazingwekkende aan dit stuk vreten is dat de muziekscore een Oscarnominatie heeft gekregen voor 'Beste Musicalscore van een Dramatisch Beeld'.<br /><br />Camera Obscura <0xE2><0x80><0x93> 4/10 (wat heel royaal is)
An American special agent (Dick Purcell), accompanied by his assistant and valet ( the continuously wise-cracking Mantan Moreland) and an aviator, sets off in search of a missing U. S. Admiral whose plane has crashed on a Caribbean island during World War II. While searching, the men get lost in a fog and can't make any radio contact, but they do make radio contact with someone friendly speaking a language they don't understand, which appears to be German, a language - of course - widely spoken in the Caribbean. As luck should have it, our heroes' plane also crashes and they are helped by a solicitous German whose wife is even more insane than he is. Afte the crash, with the plane lying there in round' thousand pieces, our heroes walk out unharmed, without so much as a scratch, with their suits in perfect condition.<br /><br />Zombies and voodoo practises form the main background in this forgettable romp of B-movie nonsense by director Jean Yarbrough, who made a slew of B-movie hokum (over 50 films) during the '30s, '40s and early '50s, like THE DEVIL BAT (1940), THE SHE-WOLF OF London (1946), JACK AND THE BEANSTALK(1952), and the more critically acclaimed CRASHING LAS VEGAS (1956)," plus a number of films with Abbot & Costello, like IN SOCIETY (1944) and LOST IN ALSKA (1952). Later in his career, during the '50s and '60s, he directed several episodes of TV-shows like "Navy Log", "Gunsmoke", "Petticoat Junction" and "My Favorite Martian." <br /><br />Sadly, this film hasn't much on offer. It's bad in pretty much every department. On paper, you would think Nazis and zombies would make an entertaining combination, but not in this film. It's short on action most of the time, with plenty of unintentional laughs though. It's certainly not the worst of its kind, and I can imagine it could have a certain appeal to fans of old B-flicks, but most of the film is just incredibly dull. In one scene, we see a confrontation with one of the zombies and all we get is some lame wrestling with a black extra, who is supposedly a zombie, but he has no make-up, is not scary, not funny, just ridiculous. The most amazing thing about this chunk of cheeze is that the music score received an Oscar nomination for "Best Musical Score of a Dramatic Picture."<br /><br />Camera Obscura --- 4/10 (- which is very generous)