Dus ging ik naar 'Take the Lead' met Antonio Banderas, en het, hoe zeg je dat? Ah, ja. Walgelijk.<br />Hier zijn een paar redenen: * Elke figuur was een stereotype. Van de zwarte, ruige jongens, tot de keiharde schooldirecteur, de magere blonde trut, Antonio de leraar die het verschil wil maken, het sullige blanke meisje. Niet één figuur was multidimensionaal.<br />* Het was duidelijk geschreven door een veertigjarige blanke jongen, en daarom zeggen alle zwarte jongens dingen als 'You're a punk a' en 'Let's bring it'.<br />* Clichés Clichés! De hele plot is het ene cliché na het andere. Op een gegeven moment, tegen het einde, komt de zwarte gangsterjongen nog steeds in zijn gangsterkleren naar de balzaal om te dansen voor de wedstrijd, en hij besluit dat hij moet dansen met het meisje dat de broer van zijn broer heeft doodgeschoten, maar ze hebben hun meningsverschillen sindsdien opgelost door te dansen, dus Antonio doet zijn jasje uit en geeft het aan hem.<br /><0xE2><0x80><0xA2> Geen enkele scène heeft een conclusie. Scenario 101: elke grote scène moet een begin, midden en einde hebben. Geen van de scènes heeft een begin en een einde. Zelfs de film had geen einde. Je verwacht dat als er een opbouw is naar een grote wedstrijd, je aan het eind te weten komt wie er wint. Toch? Niet in deze film. Het was gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Dat maakt het feit dat deze film een halfbakken script had nog erger, omdat het beledigend is voor de mensen die hem daadwerkelijk hebben meegemaakt. Ik zou het vreselijk vinden om een van de mensen te zijn die dit zien en denken: 'Ben ik echt zo'n groot stereotype? Wat de...?' Conclusie: ik ben blij dat ik dit gratis heb mogen zien, want ik zou kwaad zijn als ik er 9,50 voor had moeten betalen.<br />Overal Klasse: D-D-D.
So, went to see "Take the Lead" with Antonio Banderas, and it, how do you say? Ah, yes. Sucked.<br /><br />Here's a few reasons: * Every single character was a Stereotype. From the black, thug kids, to the hard ass Principal, the skinny Blonde Rich Bitch, Antonio the teacher who wants to make a difference, the geeky white girl- Not one character was multi dimensional.<br /><br />* It was obviously written by a 40 year old white guy, which is why all the black kids say stuff like "You're a punk a**" and "Let's bring it".<br /><br />*Clichés Clichés! The entire plot is one cliché after another. At one point, towards the end, the black thug kid shows up for the ball room dancing competition still in his thug clothes, and he decided he must dance with the girl who's brother shot his brother, but they have since resolved their differences through dance, so Antonio takes off his jacket and gives it to him.<br /><br />*No scenes have a conclusion. Screen writing 101: Every great scene must have a beginning, middle and an end. None of the scenes have and end. Even the movie didn't have an end. You expect if there's a build up to a big competition, you would find out who wins at the end. Right? Not in this movie.<br /><br />* It was based on a true story. This makes the fact that this movie had a half ass script even worse, because it's offensive to the people who actually lived through it. I would hate to be any of the people being portrayed watching this and think "Am I really that big of a stereotype? What the...?" In Conclusion: I'm glad I got to see this for free, cause I'd be mad if I paid $9.50 for this hooey.<br /><br />Overall Grade: D-