'Sauf le respect que je vous dois' is een zeer wetenschappelijke film, waarvan het enige doel is een complete portfolio te tonen van de vaardigheden die de regisseur voorwendt te bezitten. Het belangrijkste doel van Fabienne Godet is te bewijzen dat ze, met een beetje meer geld, in elk genre zou kunnen filmen. Dus verandert de sociale film snel in een goedkope thriller <0xE2><0x80><0x93> met een ongerechtvaardigde bloederige scène <0xE2><0x80><0x93> alvorens af te glijden naar een onderzoeksfilm met saaie dialogen. Ik vraag me af waarom Olivier Gourmet hierin verzeild is geraakt, waar je het gewicht van de grote ploeg achter elke beweging van de camera kunt voelen. Niet alleen de cinematografie is afschuwelijk en de set is veel te geavanceerd voor zo'n verhaal, maar de regisseur lijkt Michael Manns Insider (2000) voortdurend in de gaten te hebben gehouden. Ondanks de verschillende verhalen kun je van het begin af aan de invloed van deze film van Michael Mann voelen. Maar de beste, of de slechtste, moet nog komen... Midden in de film gebruikt de regisseur gewoon de muziek van Lisa Gerrard voor de film van Michael Mann, ervan uitgaande dat het publiek niet alleen blind is, maar ook nog eens gedegenereerd. Een klein advies voor Fabienne Godet: denk niet dat de film van Michael Mann alleen maar catalogi zijn van geweldig uitziende beelden. Het is waar dat de man een geweldig talent heeft, maar hij werkt ook hard aan zijn scripts.
Big disappointment to see how french « cinema d'auteur » does not learn anything of his mistakes. "Sauf le Respect que je vous dois" Is a very scholar movie whose only purpose is to show a complete portfolio of the skills the director's pretending to. The main concern of Fabienne Godet is to prove that, with a little more money, she would be able to shoot in every genre. So, the social movie fast turns into a cheap thriller - with an unjustified gore - scene before sliding towards an investigation movie with dull dialogs. I wonder why Olivier Gourmet came into this thing where you can feel the weight of the large crew behind every camera move. Not only the cinematography is awful and the sets too sophisticated for that kind of story, the director seems to have watched over and over Michael Mann's Insider (2000). Despite different stories, you can sense the influence of this particular Michael Mann movie from the very beginning. But, the better, or the worst, is yet to come... In the middle of the film, the director simply uses Lisa Gerrard's music for the Michael Mann movie, presuming the audience is not only blind but also def. One small advice for Fabienne Godet : don't think Michael Mann's movie are only catalogs of great looking images. It's true the man has an awesome talent but he's also working hard on his scripts.