Is het alleen mijn eigen schuld, of is deze film in wezen 'Gebeurtenis Horizon'? Ik vraag me af of Paul Anderson deze film als kind heeft gezien en hem later onbewust heeft herschapen. Een bemanning van vervangbare karikaturen gaat op weg naar de diepe ruimte in een mysterieus en uniek experimenteel vaartuig dat in het geheim zowel intelligent als kwaadaardig is. Het kwaadaardige ruimteschip begint griezelige vibraties en dodelijke ongelukken op hen af te vuren, en een vent die 'in harmonie' is met het lichaamloze, loerende kwaad raakt geleidelijk geobsedeerd en wordt erdoor verteerd, tot hij uiteindelijk uitgroeit tot een volgroeide zombie. Hij wordt op een rommelige, verminkende manier gedood en toch komt hij, omdat hij de marionet van het schip is, telkens weer terug. De rest van de geharde bemanning slaagt erin de 'kwade kern' van het schip te omzeilen en er volgen explosies. Klinkt dit je bekend in de oren? Ik vraag me af of elke hedendaagse genrefilm zijn eigen obscure tegenhanger uit de jaren tachtig heeft die niemand zich herinnert.<br />- H.
Is it just me, or is this movie basically "Event Horizon"? It makes me wonder if Paul Anderson saw this movie as a kid and then subconsciously recreated it later. A crew of expendable caricatures head for deep space in a mysterious and uniquely experimental vessel which is secretly both sentient and malicious. The evil spaceship begins to throw spooky vibes and lethal accidents at them in equal measure, and a guy who is very "in tune" with the bodiless lurking evil gradually becomes obsessed and consumed by it, eventually graduating into a full-blown zombie possessee. He is killed in a messy, disfiguring way and yet because he is the ship's puppet/mascot he comes back again and again. Eventually what's left of the hardy crew manages to circumvent the "evil core" of the ship and explosions ensue. Does any of this sound familiar? It makes me wonder if EVERY contemporary genre film has its own obscure eighties counterpart that nobody remembers.<br /><br />-H