Een jong stel komt bij elkaar om de zondag samen door te brengen, zoals ze elke zondag doen. Ze hebben 35 yen te besteden <0xE2><0x80><0x93> een armzalig bedrag. Daar gaan ze, maar in hun achterhoofd zeuren ze, dreigen ze hun afspraakje te verpesten, over hun verarmde omstandigheden. De man neemt dat ter harte. De vrouw, wier schoenen uit elkaar vallen, is gezegend met optimisme.<br />Laat je niet misleiden door de eenvoud van de verhaallijn. Deze film heeft me op verschillende niveaus geraakt. Het verhaal van hun afspraakje dreigt steeds mis te gaan, en dat gebeurt ook vaak, maar uiteindelijk wordt het gered door één onveranderlijk feit: hun liefde voor elkaar. Niet een of andere dromerige Amerikaanse massacultuur-silhouetroman-liefde, maar een echte, praktische liefde die rigoureus handelen vereist als er iets op het spel staat. Deze film is eerder een blauwdruk van hoe dit stel de rest van hun leven samen zal doorbrengen. Het is op een heel bijzondere manier hartverwarmend.<br /><0x3E> Door de ogen van dit stel zien we, terwijl de gebeurtenissen van de dag zich ontvouwen, een panorama van het naoorlogse Japan, en het is geen prettig gezicht. Er is corruptie op elke denkbare schaal. Wanhopige omstandigheden dwingen mensen hun trots en integriteit te compromitteren, zelfs op een piepkleine manier. De man wordt aan alle kanten in de verleiding gebracht om de zijne te compromitteren, zodat deze film het verhaal wordt van zijn worsteling om dat niet te doen (in een van de scènes wordt hij woedend als sjacheraars de resterende concertkaartjes van 10 yen die hij en zijn date wilden hebben, opkopen en ze weer voor 15 yen verkopen). Geld is het overheersende thema van deze film. Geld en het niet hebben ervan, het willen hebben, het zoeken ernaar, het geven, de bezoedelde invloed ervan, en ja, de noodzaak ervan.<br />Dat wil niet zeggen dat er geen gratie en schoonheid in zitten. En magie. Die zijn er genoeg, te midden van hartzeer en wanhoop. Het is een krachtig portret van het naoorlogse Rome, eveneens gesitueerd op een bedrieglijk eenvoudig voertuig: de wanhopige zoektocht van een man naar zijn gestolen fiets.<br />En ten slotte wordt het hele verhaal met elkaar verbonden door een uiterst geïnspireerde en dramatische metafoor. Aan het begin van de film ziet de man een half opgerookte sigaret op het drukke trottoir liggen. Hij richt al zijn aandacht erop. Hij kijkt gegeneerd om zich heen en steekt snel zijn hand ernaar uit, maar plotseling duikt zijn vriendin op. Hij legt schaapachtig uit dat hij al drie dagen geen sigaret heeft gerookt. Aan het eind van de film ziet hij een half opgerookte sigaret op het perron liggen. Ik heb onlangs een paar Kurosawa-films gezien en ik was bijna vergeten dat er zoveel schoonheid en intelligentie in de film kon zitten.
A young couple meet to spend their Sunday together, as they do every Sunday. They have 35 yen to spend - a paltry amount. Off they go, but at the back of their minds, nagging them, threatening to ruin their date, is their impoverished circumstances. The man takes this to heart. The woman, whose shoes are falling apart, is blessed with optimism.<br /><br />Don't be fooled by the simplicity of the storyline. This film engaged me on several levels. It's the story of their date which keeps threatening to turn sour, and often does, but which is finally rescued by one unalterable fact: their love for each other. Not some dreamy-eyed American mass-culture Silhouette-novel type of love, but real, practical love that demands rigorous action when the stakes are down. If anything, this film presents a blueprint of how this couple will spend the rest of their lives together. It's heartwarming in a really special way.<br /><br />Through the eyes of this couple, as the day's events unfold, we see a panorama of post-war Japan, and it isn't a pretty sight. There is corruption on every scale imaginable. Desperate circumstances force people to compromise their pride and integrity, even in minuscule ways. The man is tempted on all sides to compromise his, so this film becomes the story of his struggle not to (in one scene he becomes enraged when scalpers buy up the remaining 10 yen concert tickets that he and his date wanted and start re-selling them for 15 yen). Money is the pervasive leitmotif of this film. Money and the not having it, the wanting it, the scrounging for it, the giving it, the soul-tainting influence of it, and yes, the necessity of it.<br /><br />That's not to say that there isn't grace and beauty here. And magic. There's plenty, amid the heartache and despair. "One Wonderful Sunday" reminded me of "The Bicycle Thief", De Sica's powerful portrait of post-war Rome, also mounted on a deceptively simple vehicle - a man's desperate search for his stolen bicycle.<br /><br />And finally, the whole thing is tied together by a most inspired and dramatic metaphor. At the start of the film the man spies a half-smoked cigarette on the busy sidewalk. He focuses all his attention on it. Looking around, embarrassed, he quickly reaches for it, but his girlfriend suddenly appears. He explains, sheepishly, that he hasn't had a smoke in three days. At the end of the film he comes across a half-smoked cigarette on the train platform. He hesitates, then crushes it with his shoe, his pride intact.<br /><br />I've been watching some Kurosawa films recently, and I had almost forgotten that there could be such beauty and intelligence in cinema.