Het verhaal gaat over het avontuur van een roekeloze man die ver weg is van zijn zwangere vrouw op het platteland en in de stad zanger probeert te worden, maar het loopt slecht af (of is het grappig?). Hij doorloopt een reeks onverwachte gebeurtenissen en komt uiteindelijk op het eind weer thuis.<br />Het gebrek aan acteertalent komt duidelijk tot uiting in 'Monrak Transistor'. De muziek is op de een of andere manier nostalgisch en doet me aan vroeger denken, maar de film zelf heeft niets met dat gevoel te maken. De voorspelbare plot, de slechte aanpassing van countryliedjes aan weinig muzikale scènes en het formulerende einde maken de film van het begin tot het eind volkomen saai. Deze film kan zichzelf niet voorliegen over het gen dat hij heeft? Is het muzikaal of dramatisch? Ik denk dat het gewoon een drama is met een paar komische elementen. Is het stereotype van mensen die buiten een grote stad als Bangkok wonen grappig in zekere zin? Er zijn natuurlijk veel meer manieren om de levensstijl van de Thaise bevolking te beschrijven dan een stel onnodige, zielige grappen die alleen je lichamelijke reactie uit je maag opwekken in plaats van je intellectuele reactie uit je hersenen. Je zou kunnen lachen om een paar grappen, maar later zou je kunnen beseffen dat het een soort films zijn die zo slecht zijn dat je het gevoel krijgt dat je erom zou moeten lachen. Dit is een van de slechtste Thaise films van de afgelopen jaren.<br /><br />
The story takes on the adventure of a reckless guy who is away from his pregnant wife in the rural-area and seeks to become a singer in the city but things turns out badly (or funny?). He goes through a series of unexpected events and finally returns home at the end.<br /><br />A lack of skills in filmmaking is obviously shown in "Monrak Transistor". The music is somehow nostalgic, reminding me of the old days but the film itself has nothing to do with that feeling . Predictable plot, poor adaptation from country songs to few musical scenes and formulaic ending make it totally dull from start to the end. This film cannot lie itself exactly on what its gene is? is it musical or drama? I guess it's just a drama with some comic elements. Is the stereotype of people livings outside a big city like Bangkok supposed to be funny in a sense? Of course, there are many more ways to portray Thai country lifestyles than a bunch of unnecessary, pathetic jokes that only trigger your physical reaction from your stomach rather than your intellectual reaction from the brain. You might laugh at some gags but later on you might realize that it is a kind of movies that are so bad that it makes you feel you should laugh at it. This is one of the worst Thai films in recent years.<br /><br />