De inhoud van beeldende seks, seksueel geweld, drugsgebruik en moord is gericht op een publiek dat geprikkeld wil worden, en in dat bescheiden streven slaagt 'Donkey Punch' min of meer. Maar op de een of andere manier verkwist regisseur Oliver Blackburn het onvervalste tienergedrocht tot een onverteerbaar mengsel dat moeilijk te verteren is.<br />Vier jonge mannen en drie jonge vrouwen vieren feest, hebben seks en raken verwikkeld in een doodsstrijd als een van de meisjes sterft tijdens een seksdaad. Het acteerwerk is redelijk goed, de personages zijn goed en de meisjes, Sian Breckin, Nichola Burley en Jaime Winston (dochter van Ray) zien er goed uit en zijn een tienerdroom, nou ja, 'er klaar voor'. Het decor op een boot heeft altijd dramatische mogelijkheden, een beperkte ruimte, isolement, geen ontsnapping. Het heeft ook een paar nadelen: je bent lichamelijk beperkt in wat je kunt doen. Dat is het punt waarop Blackburn de plank misslaat. Het eerste halfuur van de scène waarin de personages elkaar leren kennen is prima, en de seksscène is overtuigend. Maar zodra het bloedvergieten begint, loopt alles uit de hand. De handelingen van de personages zijn in het beste geval inconsistent en in het slechtste geval ongelooflijk. Dit is geen psychologische thriller, als je niet weet wat je moet doen <0xE2><0x80><0x93> iemand vermoorden <0xE2><0x80><0x93> lijkt dat de stelregel te zijn. Elke scène is zo episodisch, zo op zichzelf staand, dat er weinig verband lijkt te zijn met wat er verder gebeurt. Tegen het einde is de theatrale spanning verdampt en wil je alleen nog maar dat IEDEREEN doodgaat, maar dan wel snel.<br />Blijkbaar is dit in 24 dagen opgenomen, en dat is snel. Maar dat is geen excuus voor een ontoereikend script en scenario.
The content of graphic sex, sexual violence, drug taking and murder are aimed at an audience that wants to be titillated, and in this modest aim "Donkey Punch" more or less succeeds.Yet somehow Director Oliver Blackburn squanders reliable staple teen horror fare into an indigestible mess which is difficult to stomach.<br /><br />Four young men and three young women, party, have sex, and then become embroiled in a deathfest when one of the girls dies during a sex act.The acting is fairly good, the characters are fine and the girls, Sian Breckin,Nichola Burley and Jaime Winston (daughter of Ray) look good and are a teenage boys dream, well "up for it".<br /><br />A setting on a boat always has dramatic potential, confined space, isolation, no escape. It also has some drawbacks, physically you are limited with what you can do.This is where Blackburn errs.The first half hour of scene setting as the characters get to know each other is fine, and the sex scene is convincing. But once the bloodletting starts everything spirals out of control.The actions of the characters are inconsistent at best, and unbelievable at worst.This is no psychological thriller, if you don't know what to do - kill someone,that appears to be the maxim.Each sequence is so episodic, so stand alone, that there appears to be little link with what else is going on.By the end the dramatic tension has evaporated and you just want EVERYONE to die, but quickly.<br /><br />Apparently this was shot in 24 days, which is quick. But this is no excuse for an inadequate script and screenplay.