Het zou niet gemakkelijk zijn om de eerste Jedi-ridder te volgen. Het had alles, en het was allemaal erg goed gedaan. Dit is verbazingwekkend werk, ook al komt het niet helemaal tot zijn recht (wat zou dat kunnen?). De plot is vrij goed, al is het misschien niet het *meest* originele ooit, en het heeft iets inconsistents (een andere recensent merkt hier ook iets over op) met betrekking tot de Star Wars- canon. Er zijn veel verschillende gebieden in het SW-universum, en ze zijn allemaal vrij goed uitgevoerd. Het niveauontwerp/LOD is geweldig, al is het niet zo deskundig gedaan als dat van de eerste, maar er zijn beslist een paar fantastische dingen te vinden... Er zijn schakelaars en dergelijke die je met je Krachtbronnen kunt activeren, een paar voertuigen (die de verrassing in deze recensie niet bederven) en nog veel meer. De moeilijkheidsinstellingen zijn vrij goed als bepaalde delen van het spel een te grote uitdaging lijken, ongeacht waar je op speelt. De baas-vijanden zijn leuk, om de voor de hand liggende reden, maar de verklaring erachter (en dus hoe dwingend hun aanwezigheid is) valt gewoon in het niet bij die van de eerste... zelfs al zijn er veel, veel meer. Grafieken (de motor is een aangepaste versie van die van Quake III) zijn absoluut _fantastisch_. Blaasvuur, de niveaus, de _Lichtzwaarden_... o jee. Dat helpt om het feit te accepteren dat de cut-scènes tegenwoordig (in tegenstelling tot de live-actie van de eerste) bijna helemaal op de machine gebaseerd zijn (gecomplementeerd met een handvol CGI-sequenties) en dat geldt ook voor de redelijke cinematografie en het scala van animaties en de vlekkeloze programmering van beide. AI is schitterend, vijanden gedragen zich gedurende de hele tijd realistisch, als het scala beter had kunnen zijn. Geluid en muziek zijn gedurende de hele tijd uitstekend, een breed scala van beide en de kwaliteit is gedurende de hele tijd eersteklas. Het spel is vermakelijk, en dat is een (maar niet het enige) aspect waarin dit echt tot het eerste niveau doordringt (en het soms overstijgt... hoewel er gedeelten zijn die het eerste overstijgen). Zowel als een echte FPS als als derdepersoonsactie is het spel een _enorm_ leuk tijdverdrijf in het ws-universum. Het gedeelte voor de singleplayer is van voldoende lengte en in alle opzichten van hoge kwaliteit, er lijkt niets aan vastgespijkerd te zijn. Bijna alles in het spel is volledig ontwikkeld. De Lichtsabel is bijna volmaakt. De kracht ervan, de afbuiging... in dit spel lijkt hun uiterlijk meer op dat van de nieuwe trilogie van films, althans voor een deel dankzij de première van de eerste ervan, toen ze in de bioscopen draaiden. De zwaaibewegingen zijn ook veel effectiever en sneller (ook nu, met de première van Episode 1). Ik ben nog steeds geen fan van het gooien (en het wordt hier echt heel gewoon), maar ze moesten het wel hebben, nadat het in _Mysteries van de Sith_ was verschenen. Deze keer (in Single Player) ging er meer tijd voorbij voordat je je sabel kreeg, en, nou ja, laten we het erop houden dat het niet per ongeluk de demo was (die trouwens de moeite van het spelen waard is, en niet alleen om te zien of je het hele spel leuk vindt), maar dat je ermee moest beginnen (hoewel het niveau waarop je hem krijgt... de moeite van het vechten waard is). Het duelleren met de sabel... dat is lastig. Ik heb het gezien in wedstrijden (wat weliswaar niet zoveel is, maar misschien ook niet zo heel veel)... schermen, zwaardvechten, in wedstrijden die er niet uitsluitend op gericht zijn, moet je een beetje kiezen waar je meer van wilt... vrijheid, plezier en snelle bewegingen, of strategie, effectiviteit en tot op zekere hoogte realisme. Die laatste groep bestaat bijvoorbeeld uit de eerste twee spelen van de Prins van Perzië, en zowel dit als het derde spel (waar de focus grotendeels in de tweede van de twee categorieën ligt) van die serie pogingen tot een mix. In beide gevallen is het resultaat dat je moeiteloos kunt hakken en hakken en, meer toevallig dan iets anders, je baas en zijn vijanden en andere spelers kunt uitschakelen. In dit spel is er nog steeds een onmiskenbare vereiste van vaardigheid, al is het maar voor één ding, en als je tegenover meerdere vijanden komt te staan die superieur zijn, en misschien ook nog een paar baasvijanden. Maar het zal er niet uitzien als die scènes in de films. Maar in alle andere gevallen ziet de Lichtsabel er goed uit, en zo ongeveer alles in het hele spel. Een of twee dingen zien er niet precies goed uit, maar dat is alles. De wapens zijn ook een succesverhaal. In tegenstelling tot de eerste keer, toen het min of meer sporadisch voorkwam dat er wel en niet werd geschoten, heeft _ieder_ wapen hier een alternatieve vuurmodus. De genoemde secundaire vuurmodus heeft ook de neiging opmerkelijk nuttig te zijn. Niet allemaal vanaf de eerste wedstrijd, maar ik weet niet zeker of er wel één wapen is dat niet is uitgerust met een FPS-wapen. Hier wordt niets mee gebeld. Multiplayer is... wat zal ik zeggen? 'Verslavend' is misschien het juiste woord (en gemanipuleerd). Naast de belangrijkste (FFA, Team FFA en CTF) zijn er een paar interessante (en onderhoudende!) spelmodussen... Duel, Holocron FFA en Jedi Master. De eerste spreekt voor zich... sabelgevechten, één tegen één, in een soort toernooi. De tweede is FFA, Free For All, maar dan met alle Krachtbronnen in de Holocrons (kubussen die je kunt oppikken) in het level, en elke speler begint zonder een Krachtbron. De laatste, maar zeker niet de minste... Jedi Meester. Er is een Lichtsabel op een bepaald punt in het level. Als je die oppikt ben je Jedi Meester. Volledige level van elke Krachtbron en de sabel als je enige wapen. Alleen de Meester kan punten verdienen en als je hem doodt laat je het Jedi-wapen van je keuze vrij, zodat andere spelers het kunnen oppikken. De Krachtbronnen zijn in feite rivalen in de strijd om de vreugde... ze zijn ontzagwekkend, goed doordacht, rond van vorm, met weinig tot geen uitzondering. Naarmate het spel vordert worden ze machtiger, afhankelijk van de volgorde en het tempo, maar dit werkt goed. Je mag ook beide kanten gebruiken, in SP. Ik adviseer dit aan fans van Star Wars, actiegames en FPS.
Following up to the first Jedi Knight was not going to be easy. It had it all, and it was all very accomplished. This does an amazing job, even if it doesn't reach it all the way(what could?). The plot is pretty good, if perhaps not the *most* original ever, and it features something of an inconsistency(another reviewer comments on this, too) with Star Wars canon. There are many different areas in the SW universe, all rather nicely done. Level design/LOD are great, if not quite as expertly done as that of the first, but there are definitely some marvelous things to be found... these include switches and such that you activate with your Force Powers, a vehicle or two(not spoiling the surprise in this review), and more. Difficulty settings are fairly well-done, if parts of the game seem overly challenging regardless of which you play on. The boss enemies are fun, for one immediately obvious reason, but the explanation behind them(and thus, how compelling a presence they are) just doesn't measure up to that of the first... even if there are far, far more of them. Graphics(the engine is a modified version of that of Quake III) are absolutely *gorgeous*. Blaster fire, the levels, the *Lightsabers*... oh my. This helps make the fact that the cut-scenes are now(as opposed to the live-action of the first) almost entirely engine-based(supplemented with a handful of CGI-sequences) easier to accept, as does the reasonable cinematography and range of animations, and the flawless programming of both. AI is magnificent, enemies behave realistically throughout, if the range could have been better. Sound and music are excellent, throughout, wide range of both and the quality is top-notch all the way. The game-play is entertaining, and that is an(but not the only one) aspect where this really lives up to the first(and at times surpasses it... although there are parts of this that are surpassed by the first). Both as a straight FPS and as third-person-action, the game is an *enormously* fun time in the SW galaxy. The Single Player portion is of adequate length, and is of high quality throughout, nothing seems tacked on. Almost everything in the game is fully developed. The Lightsaber is almost perfect. The power of it, the deflection... in this game, their appearance closer resemble those of the new trilogy of films, at least in part due to the release of the first of them having been to the theaters when they were making it. The swings are also far more effective and fast(again, with the release of Episode 1). I'm still not a fan of the throwing(and it gets to be downright common, here), but they kind of had to have it, after it appeared in Mysteries of the Sith. This time around(in Single Player), more of the game passes before you get your saber, and, well, let's just say, it wasn't by accident the demo(which is very much worth playing, by the way, and not just to see if you'll like the full game, either) had you starting out with it(although the level where you get it is... worth fighting your way to). The saber duelling... that's a tough one. Allow me to make a deduction, based on what I've seen of it in games(which, admittedly, is not that much, but maybe there just isn't all that much of it)... fencing, sword-fighting, in games that aren't exclusively dedicated to it, has to somewhat decide between which it's going to be more of... freedom, fun and swift movements, or strategy, effectiveness and, to a degree, realism. The latter group is, for example, the first two Prince of Persia games, and both this and the third game(where the focus still laid largely laid in the second of the two categories) of that series attempt for a mix... in the case of both, the result is that you can hack and slash away effortlessly and, more by chance than anything else, take out boss enemies and other players. In this game, there is still an unmistakable requirement of skill, if nothing or nowhere else, then when you face multi-player foes that are superior, and possibly a boss enemy or two, as well. But it won't look like those scenes in the films. In every other case, the Lightsaber, and just about everything in the entire game, does look right, however. One or two things don't look exactly right, but that's it. The weapons are another success story. Unlike that of the first, where it was more or less of a sporadic nature which did and which didn't, here, *every* weapon has an alternate fire mode. Said secondary fire tends to be remarkably useful, too. Not all from the first game return, but I'm not sure there's a single FPS armory need that isn't covered. Nothing gets phoned in this. Multiplayer is... what can I say? 'Addictive' may be the word(and bot supported). In addition to the main ones(FFA, Team FFA and CTF), there are some interesting(and entertaining!) playing modes... Duel, Holocron FFA and Jedi Master. The first one is self-explanatory... saber fights, one on one, in kind of a tournament. The second is FFA, Free For All, but with all the Force Powers in Holocrons(cubes you can pick up) in the level, and every player starts without any. Last, but by no means least... Jedi Master. There's a Lightsaber at one point in the level. Pick it up, and you're Jedi Master. Full level of every Force Power, and the saber as your only weapon. Only the Master can earn points, and killing him releases the Jedi weapon of choice for other players to pick up. The Force Powers really rival said blade in joy-bringing... they're awesome, well-done, well-rounded, with little to no exception. They get more powerful as the game progresses, in set order and pace, but this works well. You also get to use both sides, in SP. I recommend this to fans of Star Wars, action games and FPS. 7/10