Laten we beginnen met een heel langzame inleiding tot een verbazingwekkend verhaal. Dan laten we een droomcast van personages samenstellen om dit verbazingwekkende verhaal te spelen. Zo verbazingwekkend in feite dat het heel goed de beste film van het jaar zou kunnen zijn. En als die personage dan alles heeft opgegeven en in bijna elke scène zijn leven heeft geriskeerd, laten we hem dan ALLEEN nog de kans geven om de corrupte smeris uit te leveren en alles recht te zetten. Nou, we hebben geen tijd om het verhaal af te maken met een geweldig einde, dus laten we hem gewoon vermoorden. En dan, aan het eind, laten we de corrupte smeris vermoorden zodat hij kan worden onderscheiden als held in plaats van bewijsmateriaal over te dragen zodat hij kan worden veroordeeld. Dit had de beste film van het jaar kunnen zijn, en het verhaal had binnen 2 uur verteld kunnen worden. Ze hadden gewoon met een vuurpeloton moeten beginnen en dan had ik in 10 minuten in en uit kunnen lopen met hetzelfde resultaat.
Lets start with a very slow intro to an amazing story. Then lets compile a dream cast of characters to act out this amazing story. So amazing in fact that it very well could be the best movie of the year. Then once this character had given up everything and risked his life in nearly every scene, lets FINALLY give him the opportunity to hand over the dirty cop and set things straight. Well, we don't have time to finish the story with a great ending, so lets just kill him. Then at the end, lets kill the dirty cop so he can be decorated as a hero instead of turning over evidence so he can be convicted. This could have been the best movie of the year, and the story could have been told in well under 2 hours. They should have just opened and closed with a firing squad and I could have been in and out in 10 minutes with the same results.