Misschien is 'Dark City' wel een van de allereerste films in het tijdperk van de dvd die zijn publiek na een slechte bioscoopuitgave treft. Het is het vervolg op de andere stilistische prestatie van regisseur Alex Proyas, de verfilming uit de graphic novel 'The Crow'. In de film wordt onze hoofdfiguur, John Murdoch, wakker in een groezelige badkuip in een hotel, met een bloedende wond op zijn voorhoofd. Bang en in de war komt hij tot de ontdekking dat hij de verdachte is in een reeks wrede moorden, en zijn verhaal gaat over een mysterieuze organisatie die bekendstaat als de Strangers, die vreemd genoeg lijken op de cenobieten in Clive Barkers 'Hellraiser', maar die het vermogen hebben de wereld om hen heen te vervormen.<br />Zoals 'The Crow' ervoor, 'Dark City' Het script (mede geschreven door David S. Goyer) is slim genoeg om niet afhankelijk te zijn van special effects en decors, en speelt in op je verwachtingen in plaats van te lang en te dik te zijn, zoals je zou verwachten. Rufus Sewell speelt Murdoch, een personage dat nooit zeker weet of wat hij ziet of doet wel echt is. Terwijl Sewell de film verkoopt, heeft zijn tegenspeelster Jennifer Connelly helaas niet veel anders te doen dan er goed en verdrietig uitzien. Gelukkig brengen optredens van William Hurt en Keifer Sutherland wat energie in het verhaal, om vervolgens weer af te ketsen op de onderkoelde menselijkheid die Sewell tentoonspreidt.<br />Hoewel 'The Matrix', een jaar later uitgebracht, zijn invloed op de science-fictionwereld en de popcultuur in het algemeen zou overschaduwen, is het de moeite waard op te merken dat de film nog steeds geldt als een van de beste genrefilms uit de jaren negentig en smeekt om te worden gezien door iedereen die van sciencefiction houdt en behoefte heeft aan wat verfrissing. Het is misschien wel de beste film van Proyas, en in een winderige 96 minuten wordt de klus goed geklaard, zonder ook maar een moment te verspillen of een uiteenzetting op te offeren. Ik zal in elk geval gehypnotiseerd worden door de beelden die op zich al de toegangsprijs waard zijn.
Perhaps one of the very first films in the age of DVD to find its audience following a poor theatrical run, "Dark City" is the follow-up to director Alex Proyas' other stylistic achievement, the graphic-novel adaptation, "The Crow." In the film, our main character, John Murdoch, wakes up in a dingy hotel bath tub, bleeding from his forehead. Scared and confused, he comes to find that he is the suspect in a string of brutal murders and hot on his tale is a mysterious organization known as the Strangers, who oddly resemble the cenobites in Clive Barker's "Hellraiser," but whom have the ability to warp the world around them.<br /><br />Like "The Crow" before it, "Dark City" is heavy on set-design, bleak atmosphere and memorable visuals, but thankfully, the script (co-written by David S. Goyer) is smart enough not to hinge on special effects and set design, and rather, toys with your expectations while delivering something stream-lined and efficient, instead of being overly long and bloated like it very well could have been. Driving the film is Rufus Sewell as Murdoch, a character who is never sure if what he is seeing or doing is even real. While Sewell sells it, his co-star, Jennifer Connelly, unfortunately isn't given much to do other than look good and sad. Thankfully performances by William Hurt and Keifer Sutherland inject some energy into the narrative, only to bounce off of the underplayed humanity on display by Sewell.<br /><br />While "The Matrix," released a year later, would overshadow its influence on the science fiction world and pop-culture in general, it's worth noting that the film still stands as one of the best genre films of the 90's and begs to be seen by anyone with a love for sci-fi in need of some refreshment. It's perhaps the best film by Proyas, and at a breezy 96 minutes, it gets the job done well, never wasting a moment or sacrificing exposition. Even if you're not sold on its plot, you'll at least be mesmerized by its visuals, which in and of itself, is worth the price of admission.