Deze film heeft niet de 'right'-knop voor blanke verwachtingen van een Aziatische Britse film of een homofilm en dus kunnen mensen verkeerd worden ingeschat. Er is dus geen cultuurconflict met ouders die een 'Aziatische', oftewel verouderde cultuur leven met verwesterde kinderen, geen gearrangeerd huwelijk, geen blanke die leert en verrast wordt door 'Aziatische' cultuur. Er is geen buiklach die het gevolg is van genoemde conflicten. In plaats daarvan hebben we een film over trouw zijn aan jezelf en leren je passies te volgen voor wat dan ook <0xE2><0x80><0x93> koken, dansen, liefde. Ik wacht op de dag dat zwarte filmmakers kunnen werken zonder zich te hoeven houden aan het voorgeschreven script dat voor hen is geschreven om te vervullen en dat ze gewoon hun passies kunnen volgen.
This film does not tick the 'right' buttons for white expectations of an Asian British film or a queer film and so people may be wrong footed. So there is no culture clash with parents who are living an 'Asian' read outdated culture with westernised children, no arranged marriage, no white person learning and being surprised by 'Asian' culture. No belly laughs ensuing from said conflicts. Instead we have a film about being true to yourself and learning to follow your passions for whatever - cooking, dance, love. I wait for the day that Black filmmakers can make work without having to conform to the prescribed script written for them to fulfil and they can just follow their passions.