Er zijn films om kleverige handen vast te houden op de achterste rij en elkaar in de ogen te kijken; er zijn films om helemaal opgewonden te raken van tonnen special effects om de ogen en de geest van toeschouwers te verblinden; er zijn films om de nutteloze uren van de televisie te vullen als er alleen slapelozen beschikbaar zijn; er zijn films die zijn opgeklopt om de verpletterende verkoopcijfers van de bioscoop te verpletteren met al die glorieuze, glamoureuze Hollywood-sterren; er zijn films om elk jaar met Kerstmis en Pasen te draaien, zogenaamd om ons eraan te herinneren wat we in godsnaam aan het vieren zijn; er zijn films om gewoon weg te doezelen; er zijn films voor zaterdagmiddag zodat de kinderen niet uit zullen gaan. En dan zijn er nog de cinematografische kunstwerken die voor altijd in je geheugen gegrift staan, die tot diep in je ziel reiken, die in alle stilte een geweldig gevoel van onmetelijke voldoening achterlaten. Er zijn er niet veel, en in de regel komen ze niet in Hollywood en krijgen ze geen Oscars, hoewel ze hun stempel kunnen drukken in Cannes, Berlijn, Venetië, San Sebastián.<br />_El Sur_ (1982) (qv) is zo'n prachtig juweel; en in deze film spelen we de rol van Estrella, 15 jaar, _Ic bear Bolla den_. Daarom wacht ik op alles wat ze nu, twintig jaar later, zou kunnen doen. Eindelijk heb ik mijn beloning: het is het wachten waard geweest. Ic bear is volwassen geworden en is zelf inderdaad een vossenbloem uit een andere wereld. In deze film hebben we daar het bewijs van. Mevrouw Bollavenn heeft, samen met een paar andere Europese regisseurs, gekozen voor het maken van sociaal-geëngageerde films, en dat is goed gelukt in _Flores de Otro Mundo_.<br />Het script is mede geschreven door haarzelf en Julio Llamazares. Deze schrijver is in Spanje bekend door honderden krantenartikelen, brieven, boeken enzovoort. Hij is een vurig verdediger van het Spaanse plattelandsleven, dat in de afgelopen 30 tot 40 jaar achteruit is gegaan, en hij woont en brengt inderdaad een groot deel van zijn tijd door in plaatsen als de bergachtige _<0xC3><0x81>rcares_. in de provincie León, Noordwest-Spanje, of in de pre-Pyrenese gebieden van Huesca in het noorden van Aragón. Mevrouw Bollavenn had nauwelijks een betere persoon kunnen vinden om haar met deze film te helpen in de sterk ontvolkte centrale provincie Guadalajara, ten noordoosten van Madrid.<br />In de jaren dertig, veertig en vijftig van de vorige eeuw emigreerde Spanje naar Argentinië, Chili, Mexico, Frankrijk enzovoort. Maar tegenwoordig worden de boten letterlijk omgewisseld en is het land nu een vergaarbak van immigranten. De landelijke gebieden van Spanje hebben zelfs reclame gemaakt voor mensen die met hun kinderen naar hun dorp gaan om hun scholen open te houden, of gewoon voor vrouwen die toekomstige echtgenotes zijn voor de ongehuwde mannen die op het land blijven werken. Tegenover deze sociologische achtergrond stelt Ignace Bollaven haar film _Flores de Otro Mundo_ <0xE2><0x80><0x93> in dit geval Cubaanse en Dominicaanse vrouwen <0xE2><0x80><0x93> die aankomen in een dorp dat verloren is gegaan in de _sierra's_ van Guadalajara. De film beschrijft de ervaringen van een groep van deze vrouwen, zoals alle betrokkenen, zowel de dorpelingen als de nieuwkomers, die problemen hebben met de verschillen in cultuur, de tegengestelde mentaliteiten en opvattingen van het leven, vooral wat betreft het leven op het platteland en in de stad.<br />De goed geconstrueerde en goed geacteerde film is een uitstekend middel om echte menselijke kwesties over te brengen. De hoofdrolspelers, zoals de bekende Chete Lera en de Cubaanse actrice Marylin Torres, worden door de hele cast kundig gesteund, evenals de echte inwoners van het dorp Cantalojas, dat in het uiterste noordwesten van de provincie ligt en waar de film voor het eerst in het openbaar werd vertoond! Sommige intens dramatische momenten worden zorgvuldig gecombineerd met warmere menselijke kwesties, zodat de film een vertederende geloofwaardigheid krijgt. Kijk bijvoorbeeld eens naar de scènes met 'Janay'. Aanbevolen film, hoewel mensen die Spaans leren soms moeite hebben met sommige accenten. Nou ja, het ergste wat je kunt doen is de ondertiteling verdragen; het is de moeite waard.
There are films for holding sticky hands in the back row, looking into each other's eyes; there are films for getting all excited with tons of special effects to bedazzle eyes and minds of onlookers; there are films for filling up the useless hours of television when only insomniacs are available; there are films hyped up to smash shattering box-office record sales with all those glorious glamorous Hollywood stars; there are films to put on at Christmas and Easter every year, supposedly to remind us what the heck we are celebrating; there are films for just dozing off; there are films for Saturday afternoon so that the kids won't go out.<br /><br />And then there are cinematographic works of art that remain in your memory forever, that reach down into your soul, that quietly leave a tremendous feeling of immeasurable satisfaction. There are not many and as a rule they do not get to Hollywood and do not get any Oscars, though they may make their mark in Cannes, Berlin, Venice, San Sebastián.<br /><br />`El Sur'(1982)(qv) directed by Víctor Érice is one such exquisite gem; and in this film we have playing the part of Estrella, aged 15, Icíar Bollaín. Because of this I await anything she might now be doing, twenty years later. At last I have my reward: it has been worth waiting. Srta. Icíar has matured and is indeed herself a `flower from another world'. In this film we have proof of this. Ms. Bollaín, in common with a few other European directors, has chosen to make films of socialogical import, and this is well achieved in `Flores de Otro Mundo'.<br /><br />The script was co-written by herself and Julio Llamazares. This writer is well-known in Spain through hundreds of newspaper articles, letters, several books and so on. He is an ardent defender of rural Spanish life, which, over the last 30-40 years, has been declining, and indeed he lives in or spends large parts of his time in such places as the mountainous `Ancares' in the province of León, north-western Spain, or in the pre-Pyrenean areas of Huesca in the north of Aragón. Ms. Bollaín could hardly have found a better person for helping her with this film in the greatly depopulated central province of Guadalajara, north-east of Madrid.<br /><br />In the 30s, 40s and 50s Spain emigrated to Argentina, Chile, Mexico, France, etc. However, today the boats are turned  literally  and the country is now a receiver of immigrants. Indeed, rural areas of Spain have even been advertising for people to go to their villages with children so as to keep their schools open, or just simply advertising for women to be future wives for the unmarried men who remain working the land. Against this sociological background, Icíar Bollaín sets her film `Flores de Otro Mundo'  in this case Cuban and Dominican women  who arrive at a village lost in the sierras of Guadalajara. The film narrates the experiences of a group of these women, as all concerned, villagers and new-arrivals alike, suffer problems in differences in culture, opposing mentalities and concepts of life, especially over the issue of rural and urban life.<br /><br />Well-conceived and well-acted, the film is an excellent vehicle for conveying real human issues. The leading actors  such as the well-known Chete Lera and the Cuban actress Marylin Torres  are ably supported by the whole cast, as well as the real local people in the village of Cantalojas  baptized Santa Eulalia for the film  in the extreme north-west of the province, and where the film was given its first public showing! Some intensely dramatic moments are carefully combined with warmer human issues, such that the film achieves an endearing credibility. Take note of the scenes with `Janay' for example. Recommended film, though people learning Spanish might find some of the accents a little difficult at times. Well, the worst you have to do is bear with the subtitles; it's well worth your while.