Er bestaat een idioom over de manier waarop een mens pijn voelt <0xE2><0x80><0x93> _wanneer_ er een vlaag komt, geeft die een korte tijdsspanne, soms maar een paar seconden, waardoor het voelt als een ondraaglijke eeuwigheid. Soms is het moeilijk om situaties als een verrekte spier of een gekneusde knieschijf te verdragen zonder dat je een kreetje van protest slaakt.<br />Hetzelfde idioom kan worden toegepast op _The Texas Chainsaw Massacre: The Beginning_, een film die 84 minuten duurt, maar zo vol zit met onnodig vlees, bloed, slijm, urine, kwijl, vuil, geschreeuw, pijn, sadisme, vrouwenhaat en regelrechte misantropie dat het voelt als 10 uur in plaats van 10 lange, uiterst onaangename uren (en dat is nog zacht uitgedrukt). 'The Beginning' is niet alleen een weerzinwekkende film binnen het horrorgenre (dat een snel dalende lijn heeft doorgemaakt die sommigen een'renaissance' noemen), maar het zou heel goed de slechtste film kunnen zijn die ik ooit heb gehad om mijn geld aan te verkwisten. Punt uit. Tegen de tijd dat de aftiteling voorbijkomt, weet je officieel hoe Marsellus Wallace zich voelde in de kelder van die lommerd.<br />Ik heb in mijn kwarteeuw op deze aarde veel horrorfilms gezien, van vroege zwart-witklassiekers, kitsch uit de jaren zestig, korrelig realisme uit de jaren zeventig (inclusief Tobe Hoopers oorspronkelijke 'Kettingzaag'), slashers uit de jaren tachtig, slechtheid uit de jaren negentig, en een gezonde dosis <0xC3><0xBC>bergruwelijke Europese selecties van types als Fulci, Argento, Pasolini, Deodato, Buttgereit, enzovoort. Ik ben verre van preuts als het op filmisch geweld aankomt, en er is heel wat voor nodig om mijn anders zo kwijlende afgrijzensgevoeligheid te kwetsen. Maar 'Het begin' is absoluut ellendig en helemaal niets vergeleken met de horrorfilms in het algemeen. Als er ooit een geval is geweest waarin ik mijn stempel van goedkeuring zou zetten op het protest, de censuur, het verbod of de regelrechte verbranding van een film in de stratosfeer, zodat hij nooit meer door menselijke ogen kan worden gezien - en meestal ben ik tegen dat soort dingen - dan zou dit het zijn.<br />Dit is een film die nul angsten opwekt, maar een overdaad aan walgelijke, ongekunstelde beelden die ten onrechte voor eng worden gehouden. (inclusief 2 kerels die op Christopher Atkins en Robby Benson lijken, en hun vriendinnetjes, met minder overtuigingskracht dan hun Gap-model-uiterlijk) bestaan alleen maar om allerlei vormen van mishandeling, marteling en verminking te ondergaan. Kettingzagen en andere scherpe werktuigen worden in bloederige close-ups in het vlees geduwd. De Vietnamoorlog wordt cynisch uitgebuit om twee figuren te analoog te maken aan twee personen die 'op leeftijd komen' en'mannen worden' terwijl ze de kwellingen ondergaan van de woeste Hewitt-clan (die ook een weinig ironische laag krijgt in R. Lee Ermey's oorlogsveteranen). In een slasherfilm waarin de overheersende bedoelingen alleen maar een beroep doen op de meest basale, meest verwerpelijke driften van de mens, komt een poging om 'commentaar' in het proces te brengen even hard aan als een aap die naar guano reikt. De film was een absurde komedie, gehuld in een korrelig, documentaireachtig realisme dat de onderhuidse angst voedde. Er is een goed woord voor: 'angst'. Hoopers origineel uit 1974 is, zoals anderen vóór mij hebben gezegd, briljant in wat er niet in te zien is; het schiep een angstaanjagende sfeer en gebruikte locaties en technieken die de gebeurtenissen heel echt deden lijken. In vergelijking daarmee was de remake uit 2003 gelikt, overdadig geproduceerd en nam die de slachting van de titel heel letterlijk, door weinig meer te bieden dan een plot zonder martelscènes, en 'Begin' tilt dat nihilisme naar een heel nieuw niveau.<br />Deze keer is de ondertitel misleidend, omdat elk inzicht in de waanzin van Leatherface (o, neem me niet kwalijk: 'Thomas Hewitt') beperkt is tot een nodeloze shockproloog en vage flitsen bij de inleiding. 'The Beginning' duikt dan in een verhaal dat we allemaal al te vaak hebben gezien. Voor degenen die de versie uit 2003 hebben gezien: dat is hetzelfde. En voor degenen die het niet hebben gezien, kan het eenvoudig worden samengevat als: 2 jonge stellen die meedogenloos 84 minuten worden gemarteld door een familie van kakelende psychopaten. Het is een nihilistisch, slopend en totaal onherstelbaar excuus voor het toebrengen van pijn onder het mom van 'horror', terwijl het dat helemaal niet is. (Als Michael Bays Platinum Dunes-bedrijf iets heeft bewezen in de wereld, dan is het wel dat hij geen flauw idee heeft hoe hij mensen bang moet maken.) De recente verschuiving van horror naar harde r-films, waarin verminking en bloedvergieten aan de orde van de dag zijn ('The Devil's Rejects', 'Hostel', enz.) is de laatste tijd een doorn in mijn vlees geworden (niet dat ik enig probleem heb met deze elementen van horror, maar dat maar weinig filmmakers hun excessen kunnen staven met een goed, eng verhaal). Het ondergewaardeerde 'Wolf Creek' is net zo grimmig - zo niet erger - dan 'TCM: The Beginning'. maar geeft ons in elk geval een drietal realistische, sympathieke figuren van wie wij de kant kiezen, die de acties van de psychopaat die hen terroriseert in evenwicht brengen; het kwaad wordt niet overwonnen, maar uiteindelijk is er toch een vaag gevoel van hoop. 'The Beginning', in al zijn trotse, weerzinwekkende glorie, geeft ons schurken die geen greintje gerechtigheid krijgen, en helden die, door de beledigende, misselijkmakende climax van Tommy Hewitts zaag, allemaal de dienstplicht van Tommy Hewitt hebben gekregen.<br />Het is geen ironische vorm van onrecht <0xE2><0x80><0x93> het is alleen maar deprimerend en om razend van te worden. 'Ironie' zou in dit geval zijn dat 'High Tension' werd bedreigd met een nc-17 terwijl deze nerdshow met een gemakkelijke r door de immer geselende MPAA kwam. The Texas Chainsaw Massacre: The Beginning' deed mijn ziel sidderen van woede. Het was werkelijk een smerig, waardeloos stuk film zonder enige waarde. Als er ooit een reden is geweest om een versleten franchise te laten vallen, dan is dit het wel.
There is an idiom about the way a human being feels painwhen a surge comes, it makes a brief period of time, sometimes only a matter of seconds, feel like an unbearable eternity. Sometimes situations like a pulled muscle or a banged kneecap are hard to endure without just a minor yelp of protest.<br /><br />The same idiom can be applied to "The Texas Chainsaw Massacre: The Beginning," a film that runs 84 minutes, but is packed with so much gratuitous meat, gore, slime, urine, drool, grime, screaming, agony, sadism, misogyny, and outright misanthropy that it feels like 10 hours10 long, extremely unpleasant hours (and that's putting it generously). This is the most uncomfortable 10 hours (I mean 84 minutes, sure...) I've ever spent in a darkened theater. "The Beginning" is not only a repulsive film within the horror genre (which has been on a rapid downhill slide some are calling a "renaissance")it could very well be the worst film I've ever had to misfortune to waste my cash on. Period. By the time the credits roll, you'll officially know how Marsellus Wallace felt in the basement of that pawn shop.<br /><br />I have seen many horror films in my quarter-century on this earth, from early black-and-white classics, '60s kitsch, gritty '70s realism (including Tobe Hooper's original "Chainsaw"), '80s slashers, '90s badness, and a healthy dose of uber-gory European selections from the likes of Fulci, Argento, Pasolini, Deodato, Buttgereit, etc. I'm far from a prude when it comes to cinematic violence, and it takes a lot to offend my otherwise salivating horror sensibility But "The Beginning" is absolutely wretcheda rock-bottom low in horrorand film in general. If ever there was a case where I would put my stamp of approval on the protest, censorship, banning, or outright incineration of a film into the stratosphere so that it may never be viewed by human eyesand I am usually against such thingsthis would be it.<br /><br />This is a film that produces zero scares, but an overflow of disgusting, artless imagery wrongly assumed to BE scary. Its villains are grotesque, unfunny inbred sickos, and its 'heroes' (including 2 guys who resemble Christopher Atkins and Robby Benson, and their girlfriends, with less definition than their Gap-model looks) exist only to have all manner of beating, torture, and mutilation inflicted upon them. Chainsaws and other sharp implements are plunged into flesh in gory close-up. The Vietnam War is cynically exploited to analogize two characters "coming of age" and "becoming men" while suffering the torments of the savage Hewitt clan (also given an un-ironic layer in R. Lee Ermey's war veteranship). In a slasher film where the overriding intentions appeal only to the basest, most reprehensible urges in man, trying to infuse "commentary" into the proceedings comes off as profoundly as a monkey reaching for guano.<br /><br />Like so many low-budget horrors of the 1950s-'70s, the title of "The Texas Chainsaw Massacre" was a misnomer. The film featured a handful of deaths, only one of which was committed with the titular weapon (and, even then, only shown a few drops of blood); the movie was an absurd comedy of sorts, shrouded in a gritty, documentary-style realism that fueled the terror brewing beneath. There's a good word: "terror." Hooper's 1974 original is, as others before me have said, brilliant for what it doesn't show; it created a terrifying atmosphere and utilized locations and techniques that made the events seem very real. By comparison, the 2003 remake was slick, overproduced, and took the carnage of the title quite literally, offering little more than a plot less torture show, and "Beginning" takes that nihilism to a whole new level.<br /><br />This time around, it's the subtitle that's misleading, as any insight into Leatherface (oh, excuse me"Thomas Hewitt")'s madness is limited to a gratuitous shock-prologue and vague flash-cuts over the opening credits. "The Beginning" then dives into a story we've all seen too many times before. To those who have seen the 2003 version: it's the same thing. And to those who haven't, it can be summed up as simply as: 2 young couples relentlessly tortured for 84 minutes by a family of cackling psychopaths.<br /><br />Seriously, that's all there is. It's a nihilistic, grueling, and utterly unredeemable excuse for inflicting pain under the banner of "horror," when it is really anything but. (If Michael Bay's Platinum Dunes company has proved anything to the world, it's that he hasn't the foggiest idea how to scare people.) Horror's recent shift toward hard-R films where dismemberment and gore are the order of the day ("The Devil's Rejects," "Hostel," etc.) has been a thorn in my side as of latenot that I have any problem with these elements of horror, but that few filmmakers know how to back up their excesses with a good, scary story. The underrated "Wolf Creek" is as grimif not morethan "TCM: The Beginning," but at least gives us a trio of realistic, likable characters whose side we are squarely on, counterbalancing the actions of the psycho terrorizing them; evil is not vanquished, but, at the end, there is a faint sense of hope regardless. "The Beginning," in all its proudly repulsive glory, gives us villains who aren't served a lick of justice, and heroes who, by the insulting, sick-joke climax, have all met with the service end of Tommy Hewitt's 'saw.<br /><br />It's not an ironic sort of injusticeit's merely depressing and infuriating. 'Irony,' in this case, would be knowing that "High Tension" was threatened with an NC-17 while this geek show passed through the ever-astute MPAA with an easy R. "The Texas Chainsaw Massacre: The Beginning" shook my soul with ragea truly vile, worthless bit of cinema with no redeeming qualities. If ever there's been a reason to abort a worn-out franchise, this is definitely it.