Plan 9 From Outer Space van de beruchte filmmaker Ed Wood was zo slecht dat het goed was, een lachertje omdat het serieus bedoeld was. Natuurlijk, de acteerprestaties waren afgrijselijk en sommige sets waren hysterisch, maar dat maakt het tot een ongelooflijke hilariteit, zelfs nu nog. 'Walk Like a Man' kan niet tippen aan de filmtovenarij die Plan 9 From Outer Space is. De komedieachtige capriolen lijken geschreven door een zevenjarige die een overdosis Ovalteen heeft genomen, of door een eerstejaarsstudent die op een zaterdagavond een dosis Metamucil te veel heeft genomen! Het resultaat is een film die komedie zou moeten zijn, maar die in plaats van je aan het lachen te maken, je in elkaar doet krimpen omdat elke zielige zin die grappig probeert te zijn, wordt overtroffen door een nog zieliger zin. Ik bedoel, net als je denkt dat de film niet erger kan worden, gaat hij alle verwachtingen te boven door met de minuut ongelooflijker stom te worden.<br />De betrekkelijk indrukwekkende cast van Christopher Lloyd en Cloris Leachman kan de bodem van de ton g<0xC3><0xAA>ne die zich voordoet als film niet redden. Ik heb eersteklassers dingen zien schrijven die slimmer waren dan dit. De 'lijnen' van dialogen, die meer lijken op scherts tijdens een studentenfeestje dan op een geschreven script, zijn ongeveer even erg als ze zijn. De schrijvers moeten erg hun best hebben gedaan om de slechtste grappen en clichés te verzinnen die Hollywood ooit heeft geprobeerd.<br />Het enige dat nog belachelijker is dan de film zelf, is het uitgangspunt. Een gezin wordt rijk in het gouden land, en terwijl ze met hun slee door de sneeuw terugrijden naar de beschaving, raken ze 'per ongeluk' hun jongste zoon kwijt! Nou, het ziet ernaar uit dat hij door zijn oudere broer van de slee wordt geduwd, zodat hij meer van het goud kan krijgen dat ze hebben ontdekt! Achtentwintig jaar later wordt de broer, die de bijnaam Bobo heeft, ontdekt door een dierlijke wetenschapper te midden van een roedel wolven, maar hij gedraagt zich niet zo als de filmmakers je willen doen geloven. In feite hebben wolven een zekere gereserveerde waardigheid over zich. De vent die denkt dat hij een wolf is, gedraagt zich helemaal niet als een wolf, eerder als een gestoorde buldog die zichzelf op grappige delen van zijn lichaam krabt, als hij tenminste geen nieuwe kennissen op hun kin likt. Ik geloof ook niet dat de wolven deze vent zouden hebben geaccepteerd! Ik denk dat de wolven na één blik op hem zeiden: 'Haal die griezel hier weg!'<br />Christopher Lloyd speelt, of misschien zijn het nauwelijks acteurs, de broer (degene die hem 28 jaar geleden van de slee heeft geduwd) die een kruising is tussen Scrooge en Atilla de Hun. Hij heeft tonnen geld geërfd uit de erfenis van het goud, veronderstellen we, en dit luie, onstuimige monster wordt door iedereen gehaat. Hij maakt van Bertie Wooster (van Jeeves en Wooster) een intellectuele heilige. Zelfs zijn moeder, Cloris Leachman, toont niet veel liefde, maar lijkt eerder op het punt te staan in een coma te raken, of een kat te worden, een lot dat niet veel verschilt van dat van haar 'wolfachtige' kleinkind! In plaats van voor zichzelf te zorgen, verafgoodt ze haar poesjes! De intrige draait om de vraag of de 'hondse' broer zijn deel van het geld kan erven, of anders als een, eh, 'wolf' kan blijven, denk ik. Of is hij meer een hond die denkt dat hij een wolf is? Of is het andersom?<br />Toen Bobo eindelijk 'thuis' kwam en het gezicht van Christopher Lloyd begon af te likken, werd het me duidelijk dat de projectielichten misschien wel aan waren, maar dat er niemand thuis was. Of misschien is deze 'film' een paar mafkezen tekort voor een gekkenhuis. Bij 'Sneak Previews', de oorspronkelijke show met filmcritici Gene Siskel en Roger Ebert, hadden ze altijd een 'hond van de week', meestal zo'n schandalige, g<0xC3><0xAA>nante film dat hij aan het eind van de show een snelle, liefdevolle opmerking kreeg. Deze film krijgt mijn stem voor de hond van de eeuw, in meer dan één opzicht.
Plan 9 From Outer Space by the notorious filmmaker Ed Wood was so bad it was good, a laugh a-minute because it was intended to be serious. Sure, the acting was atrocious, and some of the sets were hysterical, but that's what makes it so unbelievably hilarious even today. "Walk Like a Man" can't hold a candle to the film-making wizardry that is Plan 9 From Outer Space. The wannabe comedic antics appear like they were written by a seven-year-old who overdosed on Ovalteen or a college freshman who took one too many hits of Metamucil on a Saturday night! The result is a movie that is supposed to be comedy that instead of making you laugh makes you cringe as every pathetic line that tries to be funny is outdone by an even more pathetic line. I mean, just when you think the movie can't get any worse, it passes all expectation by becoming even more unbelievably stupid by the minute.<br /><br />The relatively impressive cast of Christopher Lloyd and Cloris Leachman. cannot save this bottom of the barrel embarrassment masquerading as a movie. I've seen first graders write stuff more clever than this. The "lines" of dialog, which seem more akin to banter at a college fraternity party than a written script are just about as bad as they come. The writers must have worked very hard to come up with the worst jokes and cliché lines that Hollywood has ever attempted. <br /><br />The only thing more ridiculous than the movie itself is the premise. A family strikes it rich in the gold country, and as they are driving their sled through the snow back to civilization, they "accidentally" lose their youngest son! Well, it looks like he's pushed off the sled by his older brother so he can have more of the gold they discovered! Twenty-eight years later, the brother, nicknamed Bobo, is discovered by an animal scientist among a pack of wolves, but he doesn't act as much like a wolf as the filmmakers want you to believe. Actually wolves have a certain reserved dignity about them. The guy who thinks he's a wolf really isn't acting like a wolf at all, more like a deranged bull dog who scratches himself in funny parts of his body, if he's not licking new acquaintances on their chins. I don't buy that the wolves would have accepted this guy either! I think the wolves took one look at him and went, "Get this creep out of here!"<br /><br />Christopher Lloyd plays, or maybe barely animates, the brother (the one who pushed him off the sled 28 years earlier) who is a cross between Scrooge and Atilla the Hun. He has tons of money from the inheritance of the gold, we presume, and this slothful impetuous monster is hated by everyone. He makes Bertie Wooster (of Jeeves and Wooster) appear like an intellectual saint. Not even his mother, Cloris Leachman, shows much love but rather appears to be on the verge of either slipping into a coma, or becoming a cat, a fate not unlike her "wolfish" grandchild! Instead of taking care of herself, she dotes on her kitties! The plot revolves around whether or not the "canine" brother can inherit his part of the money, or else stay like a, er, "wolf", I guess. Or is he more like a dog who thinks he's a wolf? Or is it the other way around?<br /><br />When Bobo finally "comes home" and starts licking Christopher Lloyd's face off, it became clear to me that the projector lights may be on but nobody's home. Or maybe this "movie" is a few screwballs short of a funny farm. On "Sneak Previews", the original show featuring film critics Gene Siskel and Roger Ebert, they always had a "dog of the week", usually a film so outrageously embarrassing that it earned a quick loving remark at the end of the show. This movie gets my vote for the dog of the century, in more ways than one.