The Flesh and the Fiends lijkt in veel opzichten op de door Robert Wise geproduceerde film _The Body Snatcher_, maar om de een of andere reden is deze film verder onder de radar verdwenen. Dat is vreemd, want ondanks de grootsheid van de andere film is _The Flesh and the Fiends_ een stuk beter en heeft het bijkomende voordeel dat hij gebaseerd is op een waargebeurd verhaal. De film speelt zich af in Edinburgh en regisseur John Gilling zorgt er uitstekend voor dat de stad er zo onheilspellend mogelijk uitziet en de perfecte omgeving is voor een verhaal dat zo macaber is als dit. De film volgt het idee dat je eieren moet breken om een omelet te maken, en ziet hoe dokter Robert Knox lijken koopt van een paar moordzuchtige grafrovers, zodat hij proefpersonen heeft van wie nieuwe chirurgische procedures kunnen worden vastgesteld. De echte sterren van de show zijn echter de grafrovers zelf: Burke en Hare. Ze beginnen hun carrière door gewoon lijken uit graven te halen, maar als ze eenmaal beseffen hoe lucratief het verkopen van lijken is, nemen ze al snel hun toevlucht tot het maken van een paar eigen lijken...<br />De grootste naam in de film is die van de grote Peter Cushing. Cushing heeft in zijn hele carrière laten zien dat hij tot een aantal verschillende rollen in staat is, en zijn rol hier is een van de beste die hij ooit heeft gehad. Hij kan zijn tanden zetten in het personage van dokter Knox. In feite is deze man geen haar beter dan Cushings wereldschokkende rol van dokter Frankenstein in Hammers klassieke serie, wat verklaart waarom Cushing er zo goed in is. George Rose en Donald Pleasance geven de film een extra dimensie in de rollen van de grafschenners. Rose is goed, maar Pleasance is degene die in deze film echt opvalt. Het is eigenlijk hartverscheurend om hem in een rol als deze te zien; hier zien we hoe geweldig hij kan zijn, waardoor zijn rollen in films als Halloween nog meer tijdverspilling zijn. De plot speelt zich af vanuit een aantal verschillende invalshoeken, zodat er altijd genoeg gebeurt rond de centrale plot om ervoor te zorgen dat de film nooit opdroogt en saai wordt. Het is vreemd dat een film van deze kwaliteit recht onder de radar zou kunnen vliegen, maar op de een of andere manier is dat gebeurd. Maar er zijn hier kopieën van en het is beslist de moeite waard om ze op te sporen!
The Flesh and the Fiends is similar, in a lot of ways, to the Val Lewton produced Robert Wise film, The Body Snatcher, but for some reason; this one has flown further under the radar. It's odd, because despite the greatness of the other film; The Flesh and the Fiends is a lot better, and has the added malevolence of being based on a true-life story. The film takes place in Edinburgh, and director John Gilling does an excellent job of ensuring that the city looks as foreboding as possible, and the perfect home for a story as macabre as this one. The film follows the idea of having to break eggs to make an omelette, and sees Doctor Robert Knox buying corpses from a couple of murderous grave robbers in order for him to have subjects, from which new surgical procedures can be ascertained. The real stars of the show, however, are the graverobbers themselves; Burke and Hare. They begin their careers by simply taking bodies from graves; but once they realise how lucrative the business of selling cadavers is, they soon resort to making a few corpses of their own...<br /><br />The biggest name in the cast is the one belonging to the great Peter Cushing. Cushing has shown throughout his career that he is capable of a number of different roles, and his role here is one of the best he's had. He gets to sink his teeth into the character of Doctor Knox. In fact, this man isn't a world away from Cushing's world-beating turn as Doctor Frankenstein in Hammer's classic series, which explains why Cushing is so good at it. George Rose and Donald Pleasance give the film its extra dimension in the roles of the graverobbers. Rose is good, but it's Pleasance who really stands out in this film. Seeing him in a role like this is actually quite heartbreaking; as here we see how great he can be, rendering his roles in films like Halloween even more of a waste of time. The plot plays out from a number of different angles, ensuring that there's always enough going on around the central plot to ensure that the film never dries up and becomes boring. It's strange that a film of this quality could fly straight under the radar; but somehow it has. However, copies of this are out there; and it definitely is well worth tracking down!