Voor degenen die het niet beseffen: de _Lady of the Tropics_ waar we het over hebben is Hedy Lamarr, die het helemaal te pakken krijgt als ze de playboy Robert Taylor in Saigon bezoekt. Natuurlijk is één blik op Hedy Lamarr voldoende om te zien dat zijn romantische kippetje ook gaar is. Maar er is een verboden liefde en het is triest om te moeten zeggen dat de boodschap in het scenario van Ben Hecht is: hou je bij je eigen soort.<br />_Lady of the Tropics_ werd opgenomen terwijl Hedy Lamarr met verlof was van de noodlottige _I Take This Woman_. Louis B. Mayer en geen van de andere filmmagnaten vonden het belangrijk dat hun spelers niets deden. Dus _Lady of the Tropics_ werd Lamarrs tweede film en haar enige koppeling met die andere filmschoonheid, Robert Taylor. Hier speelt Taylor een zeer eerzame rol, of in elk geval eerzamer dan de meeste anderen. Hij maakt deel uit van een groep toeristen die op bezoek is op een jacht dat vlak voor het begin van de Tweede Wereldoorlog in Saigon landt. Aangezien we heel goed weten dat Vietnam toen nog onder de koloniale paraplu viel die bekendstond als Frans Indo-China en Saigon de hoofdstad was. Onder de mensen die Taylor bij zich heeft, is zijn Amerikaanse verloofde Gloria Franklin.<br />Natuurlijk beginnen de romantische vonken zodra Lamarr en Taylor elkaar in dat café in Saigon in het oog krijgen. Taylor doet iets ongehoords, hij maakt het uit met Franklin en trouwt in allerijl met Lamarr. <br /><0x3E><0x3E> Helaas is de boodschap impliciet dat wat je doet met exotische schoonheden die niet voor 100 procent blank zijn, is dat je met ze naar bed gaat en niet met ze trouwt. Maar Taylor en Lamarr zien dat anders. Zoals koningin Latifah in de recente Hairspray zei: er staat hun een hele wereld van stommiteiten te wachten.<br /><0x3E><0x3E> Dit was 1939, niet 1967 in Amerika. In de meeste staten hadden we in die tijd nog geen rassenwetten, dus de boodschap dat je bij je eigen soort moest blijven was in overeenstemming met de mores van 1939. Dit is precies de tegenovergestelde boodschap die het scherm in 1967 zou geven in _Guess Who's Coming To Dinner_.<br /><0x3E><0x3E> Taylor en Lamarr zijn oogverblindend, geen twijfel mogelijk. De sets waarop het tropische Saigon te zien is, zijn geweldig en de film heeft een Oscarnominatie gekregen voor de cinematografie. Maar het verhaal is zowel melodramatisch als, godzijdank, gedateerd.
For those who don't realize it the Lady of the Tropics we're referring to is Hedy Lamarr who falls big time for visiting playboy Robert Taylor in Saigon. Of course one look at Hedy Lamarr and his romantic goose is cooked as well. But there's is a forbidden love and sad to say the message in Ben Hecht's screenplay is stick to your own kind.<br /><br />Lady of the Tropics was shot while Hedy Lamarr was on hiatus from the ill-fated I Take This Woman. Louis B. Mayer nor any of the other movie moguls believed in letting their players sit idly by. So Lady of the Tropics became Lamarr's second film and her only pairing with that other screen beauty Robert Taylor.<br /><br />Taylor plays a very honorable character here or at least more honorable than most. He's part of a visiting party of tourists off a yacht that lands in Saigon right before World War II starts. As we well know Vietnam was then under that colonial umbrella known as French Indo-China and Saigon was its capital. Among others Taylor is with is his American fiancé Gloria Franklin. <br /><br />Of course the romantic sparks start the second that Lamarr and Taylor catch sight of each other in that Saigon café. Taylor does an unheard of thing, he breaks it off with Franklin and weds Lamarr post haste.<br /><br />Sad to say, but implicit is the message that what you do with exotic beauties not 100% Caucasian is bed them don't wed them. But Taylor and Lamarr don't see it that way. As was said by Queen Latifah in the recent Hairspray, they're in for a whole world of stupid. <br /><br />This was 1939 not 1967 in America. We still had miscegenation laws in most states at the time so the message of sticking to your own kind was in keeping with 1939 mores. This is the exact opposite message the screen would give in 1967 in Guess Who's Coming To Dinner.<br /><br />Taylor and Lamarr are stunning, no two ways about that. The sets showing tropical Saigon are great and the film did get an Oscar nomination for cinematography. But the story is both melodramatic and thank God, dated.