Don 'De Draak' Wilson speelt de rol van Jack Tanaka, een vader van een tiener die een videospelletje in gaat om zijn zoon te redden van een virus dat zijn geest beheerst. Onderweg wordt Wilson geholpen door mede-gevallen actiesterren Cynthia Rothrock en Lorenzo Lamas. Je zou denken dat een film met zoveel getrainde vechtsporters, in een videospelletje dat uit niets anders zou bestaan dan muur- en muurgevechten, op z'n minst lichtelijk vermakelijk zou zijn, en als hij tien jaar geleden was gemaakt, zou je gelijk hebben gehad. X-Treme Fighter is een dieptepunt. Een film die zo slecht is dat je gaat verlangen naar de dagen van Expect No Mercy, Arcade en Virtual Combat. Inderdaad, die drie films die ik vaak opsomde als de slechtste voorbeelden van het genoemde genre, waarin 'Guy uiteindelijk in het echte leven een videospelletje speelt als de game tot leven komt', maar naast de echt waardeloze X-Treme Fighter komen ze over als het werk van Tron of Dreamscape. Het is echt een afschuwelijke film. Om te beginnen met de vechtscènes. Het videospel zelf heeft niets wat erop wijst dat het zich afspeelt in een videogamewereld, afgezien van de nepkostuums. De vechtscènes zijn allemaal heel slecht geënsceneerd, want een film met zoveel vechtsporters, allemaal boven de houdbaarheidsdatum, doet geen enkele moeite om aan te geven dat iemand deze gevechten heeft gechoreografeerd zonder ook maar de minste moeite te doen. Het plotelement dat uit honderden films is gepikt, is afgeleid en belachelijk. Maar dat was niet wat me dwarszat. Wat me dwarszat, was het totale gebrek aan inspanning om ons aangename schurken te geven, een charismatische held en inderdaad intense vechtscènes. In een film waar het vechten het belangrijkste punt is, moet dat goed gedaan worden. Dat is hier niet het geval. Lorenzo Lamas heeft nauwelijks tijd op het witte doek, Cynthia Rothrock vecht niet en in wezen is dit een herhaling van Virtual Combat. Een herhaling die veel, veel erger is.<br />1/2* Van de 4 (Vreselijk)
Don "The Dragon" Wilson stars as Jack Tanaka a father of a teenager who goes inside a video game to save his son from a virus which controls his mind. Along the way Wilson is helped by fellow fallen action stars Cynthia Rothrock and Lorenzo Lamas. You would think a movie with so many trained martial artists, in a video game plot which would be nothing but wall to wall fights would be at least mildly diverting campy fun, and if made ten years ago you would be right. X-Treme Fighter is the pits. A movie so bad that it makes one pine for the days of Expect No Mercy, Arcade and Virtual Combat. Indeed those three movies I often sited as the worst examples of said genre where "Guy ends up playing video game in real life when game comes alive." but next to the really lame X-Treme Fighter, these come off as the work of Tron or Dreamscape. It's a really awful picture. Starting with the fight sequences, the video game itself has nothing that would indicate that it takes place in a video game world, outside of the phony costumes. The fight sequences are all very badly staged, for a movie featuring so many martial artists, all of them past their expiration date, don't put out any effort to indicate that anyone choreographed these fights without anything but the least amount of effort. The plot element ripped off from hundreds of movies is derivative and ridiculous. However that's not what bothered me. What bothered me was the complete lack of effort in giving us enjoyable villains, a charismatic hero and indeed intense fight sequences. In a film where the fighting is the main point such must be done well. It isn't here. Lorenzo Lamas has hardly any screen time, Cynthia Rothrock doesn't fight and basically this is a replay of Virtual Combat. A replay that is much, much worse.<br /><br />1/2* Out of 4-(Awful)