Het is verbazingwekkend dat ik deze film maar een paar jaar geleden heb gezien, als je nagaat hoe oud hij is. Toen Brolin voor het eerst op het scherm verscheen, kon ik maar moeilijk geloven dat het Gable niet was. Zoals een van de andere commentatoren zei: James Brolin IS Clark Gable. Ja, inderdaad, net zo goed als Joaquim Phoenix Johnny Cash speelt; hij leek geboren om Cash te spelen, en het schijnt dat Brolin geboren is om Gable te spelen. Omdat ik geen filmcriticus ben, kan ik geen kritiek leveren op de film, maar als ik naar een film kijk, ga ik erin op; ik verlies me in de wereld die op het scherm bestaat. Dat geldt alleen voor films die een emotioneel effect op me hebben, zoals Casablanca, dokter. Zhivago en dergelijke. Er zijn talloze andere films die geen kassuccessen waren, maar ze geven wel een goed beeld van de natuurlijke menselijke ervaringen. Dat is vanuit het perspectief van een romanticus, niet van een criticus.
It's amazing how I could not have seen this movie but once a few years ago considering how old it is. When Brolin first appeared on the screen, I had difficulty believing it wasn't Gable. As one other commenter put it, James Brolin IS Clark Gable. Yes, indeed, as much as Joaquim Phoenix IS Johnny Cash; it seemed he was born to play Cash, as it seems Brolin was born to play Gable. Not being a movie critic I cannot give a critique on the movie but when I watch a movie, I get INTO it; lost in the world that exists in the screen. This is only true of movies that really have an emotional effect on me, like Casablanca, Dr. Zhivago and the like. There are numerous others that weren't blockbusters but they definitely depict natural human experiences. That's from the perspective of a romantic, not a critic.