Nog steeds een genoegen na al die jaren. Dit is wat Hollywood graag zou zien doorgaan voor een 'griezelige vertoning', maar wat weinig meer was dan een glossy, navertellen van een mythe uit het zakenleven. (Voor een update van het verhaal, zie Altmans _The Player_.) Kirk Douglas (op het absolute toppunt van zijn kunnen) speelt de O.V.B.-producente, Lana Turner (in dat korte moment tussen babyvet en middelbare leeftijd dat haar zo snel leek in te halen) als de cynische, stevig drinkende, kwetsbare showbusiness- outcast, bijna-ex-actrice, Barry Sullivan als de beginnende regisseur op zoek naar een kans, Walter Pidgeon als het gefixeerde hoofd van de studio, en Dick Powell als de winnaar van de Pulitzerprijs en auteur van originele, hoge kwaliteit. De ondersteunende cast zit tjokvol kwaliteitstypes. Gloria Grahame heeft een paar mooie momenten als Powells vrouw, Gilbert Roland als Latin Horndog en de schitterende Elaine Stewart als het huidige onderwerp van zijn hitsige belangstelling. Douglas' Jonathan Shields is briljant en meedogenloos, zo briljant dat je je nauwelijks kunt voorstellen dat hij bij de première van de film in zulke armzalige omstandigheden verkeerde. Maar hij omringt zich al snel met de onderdelen die nodig zijn om de ladder op te klimmen, en daar zit natuurlijk het probleem. Hij ziet de mensen om hem heen als weinig meer dan 'onderdelen'. en ze erkennen de kans op grote rijkdom en roem die hij hun biedt, terwijl ze zich verlustigen in de comfortabele fictie dat hun relaties met hem meer zijn dan 'alleen maar zakelijk'. Gekwetste gevoelens en tandenknarsende tanden volgen, maar niet voordat de Turner-figuur weer carrière heeft gemaakt, de Sullivan-figuur zijn cv heeft bijgewerkt, de Pidgeon-figuur onder de zwarte inkt zit en de Powell-figuur duizenden relatieve gemakkelijke dollars op de bank heeft staan en genoeg materiaal uit de eerste hand heeft verzameld voor een kaskraker op Hollywood Babylon. Directeur Vincente Minnelli heeft een solide amusementsfilm afgeleverd en dat mag je ook wel zeggen. Het is een goed gemaakt melodrama dat weinig prijsgeeft over het 'echte' Hollywood. Het is niet te vergelijken met de verfijning van _All About Eve_ of het betoverende drama van _Sunset Boulevard_, maar het zal je aandacht vasthouden tot het einde van de film en je op de koop toe amuseren.
Still enjoyable after all these years. This is what Hollywood liked to think would pass for gritty expose' but was little more than a glossy, retelling of hoary industry myth. (For an update on the story see Altman's The Player) Kirk Douglas (at the absolute top of his game here) plays the S.O.B. producer, Lana Turner (in that brief moment between the baby fat and middle age that seemed to overtake her so swiftly) as the cynical, hard-drinking, vulnerable, showbiz outcast, near ex-actress, Barry Sullivan as the neophyte director looking for a break, Walter Pidgeon as the bottomline fixated studio head, and Dick Powell as the Pulitzer prize winning author and font of high quality original material. The supporting cast is chock full of quality types, Gloria Grahame has some nice moments as Powell's wife, Gilbert Roland as a Latin Horndog and the magnificent Elaine Stewart as the current object of his rutting interest. Douglas' Jonathan Shields is brilliant and ruthless, in fact, so brilliant that it's difficult to see how he came to be in such poor circumstances at the opening of the film. But he quickly surrounds himself with the components necessary to move smartly up the ladder and therein, of course, lies the rub. He sees those around him as little more than 'components' and they recognise the opportunity for great wealth and fame he offers them while they luxuriate in the comfortable fiction that their relationships to him are more than 'just business'. Hurt feelings and gnashing of teeth to follow but not before the Turner character has a career again, the Sullivan character has a resume, the Pidgeon character is awash in black ink and the Powell character has banked thousands of relative easy dollars and accumulated enough first-hand material for a blockbuster on Hollywood Babylon. Director Vincente Minnelli delivered a solid entertainment and it should be measured as just that. It is a well-made melodrama that exposes little about the 'real' Hollywood. It does not match the sophistication of All About Eve nor the mesmerising drama of Sunset Boulevard but it will hold your attention for the full running time and amuse you in the bargain.