Ik voelde me gedwongen om over 'Colossus: het Forbin-project' te schrijven omdat het nog steeds door mijn hoofd speelt. Ik had er een nogal vreemde reactie op. Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst bang was voor een film op dezelfde manier als ik bang was voor deze. Gewoonlijk begint mijn angstreactie pas als ik een krachtig beeld snel op me af zie komen of als een film ongewone, griezelige geluiden gebruikt om angst op te wekken. De meeste films hebben de neiging om mensen bang te maken met deze primitieve duvel-in-een-doosje-methode.<br />Maar de angst die 'Colossus: het Forbin-project' me bezorgde is dezelfde angst die ik ervoer na het lezen van Orwells '1984'. De eisen en daden van de hoofdpersoon groeien en worden alomvattend. De reacties van het publiek lijken een weerspiegeling van de reacties van de Forbin-figuur. Het is angstaanjagend om hem langzaam te zien afbrokkelen in het aangezicht van wat hij heeft gecreëerd. Hij lijkt het grootste deel van de film onverzoenlijk. We stellen ons vertrouwen in hem omdat hij op elke wending in de plot reageert met een veelbetekenende glimlach.<br />Dit is een film die je diep raakt. Je moet je afvragen: is dit de manier waarop het gebeurt? Iemand met goede bedoelingen beseft niet de volle omvang van wat hij heeft gecreëerd (wat het ook mag zijn) en het groeit gewoon uit zijn macht.<br />Een verontrustende en belangrijke film.
I felt compelled to write about "Colossus: the Forbin Project" as it is still on my mind. I had a somewhat strange reaction to it. I can't remember the last time I was actually frightened by a film in the same way that I was frightened by this one. Typically, my fear response only kicks in when I see a potent image thrust at me quickly or when a movie uses unusual, eerie sounds to induce anxiety. Most films tend to frighten people by this primitive jack-in-the-box method.<br /><br />But the fear "Colossus: the Forbin Project" gave me is the same fear I experienced after reading Orwell's "1984". It's the fear of being taken over. Of losing personal freedom. As the Colossus computer's demands and actions grow and become all-encompassing the audience's reactions seem to mirror the Forbin character's reactions. To watch him slowly crumble in the face of what he has created is frightening because he seems so implacable for most of the movie. We put our faith in him because he reacts to each twist in the plot with a knowing smile.<br /><br />This is a film that gets under the skin in a big way. You have to think, after watching it: is this the way it happens? someone with good intentions doesn't realize the full extent of what he's created (whatever it may be) and it simply blossoms out of his control.<br /><br />A disturbing and important film.