Het westernverhaal van Rex Beach werd in de loop der jaren vaak gefilmd, met inbegrip van twee keer tijdens het Silent-tijdperk en een vroege Talkie-versie waarin Gary Cooper de hoofdrol speelde; mijn broer had de kleurenversie uit 1955 gezien, die oké was, maar niet geïnspireerd. Deze eerdere versie is echter een prima voorbeeld van het genre uit het onschuldigere vooroorlogse tijdperk; om precies te zijn, vanaf het jaar na de Tweede Wereldoorlog met William A. Wellmans THE OX-BOX INCIDENT (1943), toen het Westen plotseling volwassen werd en tot een groot aantal meesterwerken in verschillende stijlen (noir, psychologisch, elegisch, revisionistisch) zou leiden, tot het tegen het eind van de jaren zeventig ophield te bestaan. Maar goed, dit is een schitterende film met alle drie de sterren (Marlene Dietrich, Randolph Scott en John Wayne) in goede vorm; tussen twee haakjes, ze waren alle drie afkomstig uit indrukwekkende individuele films in het genre nate DESTRY RIDES ARE AWAY (1939), Fritz Langs WESTERN UNION (1941) en STAGECOACH (1939). Aan de film voorafgegaan door de daaropvolgende (maar mindere) samenwerking van het trio, PITTSBURGH (1942), was het interessant om te zien hoe Wayne en Scott om beurten de onsympathieke rol speelden (in het geval van de laatste komt hij naar voren als een door en door slechte schurk, zij het een charmante, en naar wie hij twintig jaar later voor zijn zwanenzang zou terugkeren in Sam Peckinpahs RIDE THE HIGH COUNTRY VEN1962). Tussen twee haakjes, in zowel THE SPOILERS als PITTSBURGH wordt Scott duidelijk afgebeeld als iemand die belangstelling heeft voor Dietrich, maar ze lijkt de voorkeur te geven aan Wayne (misschien omdat ze met die laatste nog een andere titel heeft gemaakt, ZEVEN SINNERS 1940 MORGEN, dat volgt).<br />De bijrollen zijn ook vrij sterk: Richard Barthelmess en Harry Carey (die allebei in het tijdperk van het Stille tijdperk ster waren en zich daarna in karakterrollen hadden gestort) verschijnen respectievelijk als handlangers van Dietrich en Wayne, terwijl de eerste louche is en de laatste heetgebakerd, en beiden geven er de voorkeur aan om ruzies met een wapen te beslechten (Barthelmess is een knipmes en Carey het jachtgeweer dat hij 'Betsy' noemt). Zijn nichtje, Margaret Lindsay (die bedoeld was om Wayne te verleiden ten behoeve van hun plan, maar uiteindelijk voor hem valt), terwijl de actrice de afgelopen tien jaar een hoofdrolspeelster was geweest in de films van Warner Bros., maar haar aangrijpende rol van Andere Vrouw is hier verrassend goed geschreven.<br />Het meeslepende verhaal gaat over een aantal opwindende (en vaak actiegerichte) ontwikkelingen: een rechtszaak, een bankoverval, een ontsnapping uit de gevangenis, een treinramp, verschillende situaties waarin wetshandhavers het opnemen tegen mijnwerkers of het met hen aan de stok krijgen, en culmineert in het beruchte, brute, lange handgemeen tussen de twee mannelijke sterren (hoewel dit enigszins wordt bedorven door het overduidelijke gebruik van dubbelzinnigheden in lange shots).
Rex Beach's Western tale was much filmed over the years  including twice during the Silent era, and an early Talkie version co-starring Gary Cooper; my brother had watched the 1955 color remake, which was O.K. but uninspired. This earlier adaptation, however, stands as a prime example of the genre from the more innocent pre-war era; in fact, starting from the year after  with William A. Wellman's THE OX-BOX INCIDENT (1943), to be exact  the Western achieved sudden maturity that would lead to any number of masterworks in various veins (noir, psychological, elegiac, revisionist) till it died out towards the late 1970s.<br /><br />Anyway, this is a quite splendid film with all three stars (Marlene Dietrich, Randolph Scott and John Wayne) in good form; incidentally, all of them had just come from impressive individual work in the genre  DESTRY RIDES AGAIN (1939), Fritz Lang's WESTERN UNION (1941), and STAGECOACH (1939) respectively. Having preceded the film by the trio's subsequent (though lesser) teaming, PITTSBURGH (1942), it was interesting to see Wayne and Scott take turns playing the unsympathetic role (in the case of the latter here, he emerges to be an out-and-out villain  if a charming one, and to which he would return for his swan-song two decades later in Sam Peckinpah's RIDE THE HIGH COUNTRY [1962]). Incidentally, in both THE SPOILERS and PITTSBURGH, Scott is clearly depicted as being interested in Dietrich  but she seems to prefer Wayne (maybe because she did one other title with the latter, SEVEN SINNERS [1940], which is to follow).<br /><br />The supporting cast is also quite strong: Richard Barthelmess and Harry Carey (both of whom had been stars in the Silent era and had since settled in character roles) appear as Dietrich and Wayne's sidekicks respectively  the former is shady and the latter hot-headed, and each prefers to settle arguments with a weapon (Barthelmess a flick-knife and Carey the shotgun he calls "Betsy"). Scott's gang of crooked associates is made up of Charles Halton, Samuel S. Hinds and, the latter's niece, Margaret Lindsay (who was intended to seduce Wayne for the benefit of their scheme, but ends up falling for him  the actress had been a leading lady of Warner Bros. pictures during the previous decade, but her poignant Other Woman role here is surprisingly well-written).<br /><br />The compelling narrative extends to many an exciting (and, often, action-oriented) development  trial, bank robbery, jailbreak, train wreck, various instances where law officers face off or shoot it out with miners, and culminating in the famously brutal lengthy fistfight between the two male stars (though this is somewhat spoiled {sic} by the obvious use of doubles in longshots).