Het verhaal van 'Heidi' is zo deprimerend dat het elke kleine, pientere jonge actrice die erin meespeelt weet te overtreffen, en toch blijven ze het proberen. Hier is het de beurt van Shirley Temple om een pittige, jonge wees te spelen die bij haar vriendelijke grootvader in een Zwitsers dorp woont, ontvoerd door een intrigerend familielid en meegenomen om bij een rijk, onplezierig kroost in Duitsland te gaan wonen. Is er ooit een verachtelijker of manipulatiever kinderverhaal geweest dan dit? Smakelijke hocus pocus is vermengd met melodramatische hysterie, met genoeg verzinsels om verschillende films mee te vullen. Kinderen lijken erin verstrikt te raken; volwassenen worden er misschien een beetje gek van.
The tale of "Heidi" is such a groaner that it manages to defeat any little, bright-eyed young actress who stars in it, yet they keep trying. Here, it's Shirley Temple's turn at the waterworks playing a spunky young orphan living with her kindly grandpa in a Swiss village, kidnapped by a scheming relative and taken off to live with a rich, unpleasant brood in Germany. Was there ever a more contemptible or manipulative kids' story than this? Treacly hokum is mixed with melodramatic hysteria, with enough story contrivances to fill up several pictures. Kids seem to get caught up in it; adults may go a little batty. *1/2 from ****