SPOILERS DOOR:<br />Ik vond het niet geweldig of vreselijk. Ik was absoluut geïntrigeerd en kijk eens naar het acteerwerk! Voor filmfanaten die houden van een op prestaties gerichte film, is dit een droom die uitkomt. De ster van de Penns als het getrouwde stel, Eddie en Maureen, geven allebei adembenemende optredens.<br />De film heeft een duistere intensiteit waar je in kunt opgaan, maar het valt niet te ontkennen dat het geen plezierige film is om naar te kijken, en voor degenen die van een beetje escapisme in hun film houden, zouden ze als de wind moeten rennen als ze dit op moeten zetten, want dat is niet wat ze zullen krijgen. Maar degenen die hun films donker, door het karakter gedreven, scherp en met een vleugje wanhoop afronden, kijken niet verder dan hun neus lang is. Ik hou toevallig wel van een paar van de bovengenoemde soorten films. Wat deze film betreft, vond ik hem niet mooi of niet mooi. Ik waardeerde hem en was onder de indruk van de uitvoeringen. En de relatie tussen Eddie & Mo, ja, die is beslist realistischer dan de personages van 'Pretty Woman', om het zacht uit te drukken! In feite is het gevoelsleven van de relatie zo diep gevat dat het als film echt verrassend is. Ik heb niet zoveel relaties gezien, zowel de liefde als het giftige aspect zijn op meeslepende wijze vastgelegd. <br />De keuze die Mo op het eind maakt, verbaasde me niet echt, want inmiddels kon je zien dat de banden die dit stel met elkaar verbonden sterker waren voor Mo dan voor wat dan ook. Er was niet alleen liefde tussen dit stel, maar ook behoefte en een bijna wanhopige verslaving. Op het eind wordt de band die deze twee hadden vastgelegd in die ene blik tussen hen in de laatste scène, die vlekkeloos werd uitgevoerd en geen dialoog nodig had. Deze film deed me denken aan 'Sid & Nancy'. Het is een pijnlijke film om af en toe te zien, maar hij is goed gemaakt, heel goed, en de karakterstudie was ook perfect en de cinematografie en de sfeer waren ook perfect.<br />Maar ondanks de positieve dingen zou ik...' Ik geef hem hoger dan een 7. Ik gaf hem zelfs bijna een 6. Dit is voornamelijk te danken aan het tweede deel van de film. John Travolta was heel goed maar de manier waarop zijn personage plotseling van een gevoelige, hardwerkende kerel verandert in een krijsende, met een pistool zwaaiende bullebak was verbijsterend. En dan is er ook nog de verandering van houding ten opzichte van het kleine meisje. De hele verhaallijn over het pistool leek me niet eens nodig en ik denk dat ik, eerlijk gezegd, het gevoel had dat de thema's die hier aan de orde kwamen <0xE2><0x80><0x93> krankzinnigheid, verkrachting, afhankelijkheid, verwaarlozing van het kind <0xE2><0x80><0x93> serieus genoeg waren om te worden verwerkt in een zwarte komedie die in de tweede helft van de film begint. Ik heb zo veel films gezien die zo serieus waren dat ze onverwachts in zwarte komedies terechtkwamen, en ik moet toegeven dat ik dat niet leuk vond. Tegen het eind van de film was er een heleboel dat ik niet leuk vond.<br />Iedereen heeft zijn eigen beoordelingssysteem als het om films gaat. Voor mij is een 6 ongeveer gemiddeld of iets daarboven en is ook gereserveerd voor die'schuldige pleziertjes'-films. Ik zou hier een 7 voor geven, niet omdat ik hem geweldig vond, maar om de bovengenoemde redenen en ik geef eerlijk toe dat deze film me langer bij is gebleven dan ik had gedacht. 7 van de 10.
SPOILERS THROUGH:<br /><br />I didn't love it or hate it. I was intrigued definitely and look at the acting! For film buffs who dig the performance driven piece, this is a dream come true. The Penns star as the married couple, Eddie & Maureen and both give performances that are stunning.<br /><br />There's a dark intensity about the movie that can hook one in but there's no denying this is not a pleasant film to watch and for those who like a bit of sweet escapism to their films, they should run like the wind if they put this on, because that isn't what their going to get.<br /><br />For those however, who like their films dark, character driven, edgy, capped off with a bit of despair look no further, it's all here. I happen to like a bit of both of the above mentioned types of movies. In terms of this film, I neither liked it or didn't like it. I appreciated it and was awed by the performances. And the relationship between Eddie & Mo, yeah, it is definitely more realistic then the characters of "Pretty Woman" to put it mildly!. In fact the EESENSE of the relationship is captured so deeply that it is genuinely surprising as a film. I have not seen that many relationships, both the love and the toxic aspect captured that compellingly.<br /><br />The choice that Mo makes at the end didn't surprise me that much because by then one could see the ties that bind this couple were stronger for Mo, then anything else. There was NOT just love between this couple but need and an almost desperate addiction. At the end, the connection these two had, is captured in that one look between them in the last scene which was done flawlessly and didn't need any dialog. This movie reminded me of "Sid & Nancy". It's a painful movie to watch at times but well done, very much so, on the character study and the cinematography and atmosphere were also perfect.<br /><br />But in spite of the positives I wouldn't give it higher then a 7. In fact I almost gave it a 6. This is due mainly to the second part of the film. John Travolta was very good but the way his character suddenly changes from a sensitive hardworking guy to a screechy scowling gun toting bully was baffling. There's also the change of attitude toward the little girl. The whole gun storyline did not strike me as even necessary and I guess I felt, honestly, that the themes explored here-insanity, rape, codependency,child neglect-were way to serious to make into a black comedy which starts happening in the second half of the movie. I haven't seen that many movies this serious go into black comedy territory that unexpectedly and I will admit I didn't like that. There was a lot I didn't like toward the end of the film.<br /><br />Everyone has their own rating system when it comes to movies. For me a 6 is about average or slightly above and is also reserved for those "guilty pleasure" type movies. A 7 is anywhere from OK to good and an 8 and above are those movies that are really very good to excellent. I'd give this a 7, not because I loved it but for the reasons mentioned above and will freely admit this movie stayed with me after longer then I would have thought it would. 7 of 10.