Dit lijkt me een heel vreemde keuze voor Hitchcock, en niet helemaal succesvol. De film heeft een prettige sfeer voor een klein stadje in New England in de herfst (althans zo goed als ik me herinner uit mijn tienerjaren), en af en toe is het best grappig, maar over het algemeen is het gewoon prettig. Je weet dat de personages grillig zijn omdat het script zegt dat ze dat zijn, maar het lijkt vaak geforceerd. Shirley MacLaine is heel goed in wat haar handelsmerk was in haar 'leuke periode', maar het lijkt heel vreemd om John Forsythe als schilder op te voeren. Bovendien ziet elke film die ik ooit heb gezien er nogal wazig uit, maar ik heb geen idee of dat opzettelijk is. Als je van Hitchcock houdt (en wie niet), zul je hier waarschijnlijk van genieten als je verwachtingen laag genoeg zijn. Het is geen _Rear Window_, maar ook geen _Topaz_.
This seems to me to be a very odd choice for Hitchcock, and not altogether successful. The movie has a nice feel for small-town New England in the fall (at least as well as I recall it from my teens), and it is quite funny occasionally, but overall it is just pleasant. You know that the characters are quirky because the script says they are, but it often seems forced. Shirley MacLaine is quite good at what was a trademark of her "cute period", but casting John Forsythe as a painter seems very strange. Also, every print of this movie that I've ever seen is quite muddy-looking, but I have no idea if this is intentional.<br /><br />If you like Hitchcock (and who doesn't), you will probably enjoy this if your expectations are low enough. It's no Rear Window, but it's not Topaz, either.