Deze verkorte versie van de geschiedenis van de beruchte Australische bandiet heeft veel te danken aan de vaak adembenemende fotografie van Gerry Fisher, maar wordt uiteindelijk door de verf ervan verdoemd door het scenario en de sterrenrol van Mick Jagger (die de film naar eigen zeggen afdeed als 'een zootje ongeregeld'). Eerlijk gezegd deed een bebaarde Jagger die met een zwak Iers accent sprak me meer denken aan Warwick Davis in de _Leprechaun_ -serie dan aan een legendarische bad guy in de stijl van Robin Hood. Shel Silversteins imitatiefolkliedjes zijn ook niet erg oud geworden.
This potted history of the infamous Australian outlaw benefits tremendously from Gerry Fisher's frequently ravishing photography but is ultimately doomed by its paint by numbers screenplay and the star turn by Mick Jagger (who reportedly dismissed the film as a "load of s**t"). Frankly, a bearded Jagger speaking in a weak brogue reminded me more of Warwick Davis in the Leprechaun series than it did of a legendary Robin Hood style badman. Shel Silverstein's faux-folk songs haven't aged well either.