In een tijd waarin de wereld zo gefocust is op het conflict dat zich in Irak ontvouwt, is het me na het zien van deze film vooral duidelijk geworden door het oude gezegde dat we na duizenden jaren van oorlogen uit naam van religie geen seconde dichter bij vrede zijn dan ooit. Osama kijkt naar een van de vele religieuze conflicten in de wereld door zich te richten op de benarde toestand van de vrouwen onder de ijzeren vuist van de taliban, een van de ziekste en meest ontaarde groepen ter wereld. Het verhaal gaat over een jong meisje dat in een heel vrouwelijk gezin woont, en omdat ze in een door de taliban geregeerd gebied wonen, mogen ze het huis niet uit, omdat vrouwen die zonder man meelopen prompt worden gearresteerd en aan onmenselijke straffen worden onderworpen. Omdat ze zelf niet kunnen eten, en vrouwen het huis niet eens mogen verlaten, laat staan dat ze mogen werken, hebben ze geen andere keus dan hun jongste lid van het gezin als jongen te verkleden en haar op zoek te laten gaan naar werk om de anderen te eten te geven. Het belangrijkste van de film is dat hij de aandacht vestigt op de wreedheden die door religieuze groeperingen worden begaan, naast het kapen van vliegtuigen, het plaatsen van bermbommen of het kidnappen en onthoofden van mensen. Naast al die afschuwelijke wreedheden zijn er in Afghanistan vrouwen die letterlijk worden behandeld als bezit, maar ook als dier.<br />Op een gegeven moment in de film wenst een van de personages, een vrouw, dat God nooit vrouwen had geschapen. Het feit dat ze wenst dat God nooit vrouwen had geschapen, in plaats van iets logischer te wensen, zoals dat God nooit de taliban had geschapen, dient om scherp in beeld te brengen in welke mate de taliban de geest van deze vrouwen hebben verwrongen. De film begint met een surrealistische scène van een grote groep vrouwen in spookachtig blauwe boerka's, die een demonstratie geven van hun verlangen naar het recht om te werken, waarbij ze om de een of andere reden lijken te zijn vergeten dat ze niet eens het recht hebben om zich te verzamelen. De plaatselijke taliban herinnert zich dit kleine detail echter heel goed en begint de vrouwen met hogedrukslangen nat te spuiten voordat ze het vuur op hen openen. Dat een dergelijke waanzin wordt gepleegd in naam van een of andere god is een illustratie van hoe mensen het begrip religie zo gruwelijk verkeerd kunnen opvatten dat ze het kunnen rechtvaardigen om te doen wat ze maar willen. De film is niet alleen een studie naar de gruwelijke praktijken die de taliban tegen vrouwen bedrijven, maar ook een illustratie van de rekbaarheid van het begrip religie. Vooral in Amerika hebben we dit begrip religie als een goedgunstige kracht die het lijden dat we op aarde ondergaan overstijgt en die rechtvaardiging door een hoger medium belooft. Osama laat ons zien dat het juist het begrip religie is dat in sommige praktijken wordt gebruikt om het lijden te rechtvaardigen waarvoor we boven het verstand en het comfort staan. De taliban zijn erin geslaagd de slechtst denkbare bestedingen aan religie te verzamelen, waardoor die van een welwillende macht is veranderd in een werktuig waarmee ze hun massale vernietiging van de mensenrechten, die geen Amerikaans maar een religieus concept zijn, kunnen rechtvaardigen.<br />Aristoteles heeft eens gezegd: 'Ik voel me niet verplicht te geloven dat dezelfde God die ons heeft begiftigd met verstand, rede en intellect, het zo heeft bedoeld dat we van zijn gebruik afzien.'<br />Ik voel me net zomin verplicht te geloven dat er een God bestaat, die het voor het zeggen heeft over welke religieuze sekte dan ook, die het zou kunnen goedkeuren dat vrouwen op grote schaal worden gemarteld, mishandeld en vernietigd, een goddelijke schepping als er ook maar één op aarde is.
In a time when the world is so focused on the conflict unfolding in Iraq, the thing that is most clear to me after watching this movie is the old saying that after thousands of years of wars fought in the name of religion, we are not a second closer to peace than we ever were. Osama looks at one of the many religious struggles in the world by focusing on the plight of women under the iron fist of the Taliban, one of the sickest and most debase groups on earth.<br /><br />The story focuses on a young girl living in an all female family, and since they live in an area ruled by the Taliban, they are not allowed to leave the house, because women walking around unaccompanied by a male are promptly arrested and subjected to inhuman punishments. With no way to feed themselves, since women are not even allowed to leave the house, much less work, their only choice is to dress up their youngest member of the family as a boy and have her go out and find work to feed everyone else.<br /><br />The most important thing that the film does is that it calls attention to the atrocities that are being committed by religious groups beyond hijacking planes or planting roadside bombs or kidnapping and beheading people. In addition to all of those horrible atrocities, there are women in Afghanistan that are literally treated not just like property, but like animals.<br /><br />At one point in the movie, one character, a woman, wishes that God had never created women. The fact that she wishes that God had never created women, rather than wishing something a little more logical, like that God had never created the Taliban, serves to bring into sharp focus the extent to which the Taliban have perverted these women's minds. <br /><br />The film opens with a surreal scene of a large group of women in ghostly blue burkhas in a demonstration in which they chant their desire for the right to work, for some reason seeming to have forgotten that they do not even have the right to assemble. The local Taliban, however, remembers this little detail very clearly, and starts by hosing the women down with high-pressure hoses before opening fire on them. That such madness is committed in the name of some god is an illustration of how humans can take the concept of religion and twist it so horribly wrong that they can justify doing whatever on earth they feel like.<br /><br />The movie is a study not only of the atrocious practices that are carried out against women by the Taliban, but also an illustration of the elasticity of the concept of religion. Especially in America, we have this conception of religion as this benevolent force that transcends the suffering that we endure on earth and promises justification through a higher medium. Osama shows us that it is the very concept of religion that is used in some practices to justify that suffering for which we look above for reasoning and comfort. <br /><br />The Taliban have succeeded in amassing all of the worst possible appropriations associated with religion, turning it from a benevolent force and into a tool with which to justify their massive destruction of human rights, which are not an American concept but a religious one.<br /><br />Aristotle once said, 'I do not feel obliged to believe that the same God that has endowed us with sense, reason, and intellect has intended us to forego their use.' <br /><br />Similarly, I personally do not feel obliged to believe that any God in existence, presiding over any religious sect, could possibly approve of the wholesale torture, abuse, and destruction of women, a divine creation if there is a single one on earth.