Che: Deel Een voelde heel compleet en bevredigend. Ik merkte dat ik naar Ernesto 'Che' Guevara keek als naar een heel rond persoon. Niet als een ideologische zelfvervullende man, maar als een welbespraakte man die rationele beslissingen kon nemen, en ook als een man met veel nuttige talenten.<br />De acteurs waren allemaal heel goed, maar Benicio Del Toro nam de film heel stormachtig op, maar hij deed dat op een heel subtiele manier. Zijn optreden liet zien dat Che's geest in staat was de ontberingen van de Cubaanse Revolutie te overtreffen. Hij toonde geen wreedheid of roekeloosheid, maar een toewijding aan een zaak. Volgens mij gaf Che Guervara niet veel om onderscheidingen.<br />De regie van Steven Soderbergh was soms verbluffend goed, met veel scènes die in het bos werden opgenomen. Wat de film echter levendig hield, waren de scènes waarin Che in New York interviews gaf en de VN toesprak. Daardoor kreeg de film een extra laag, waardoor je de andere kant van Che kon zien. De kant waarin hij zijn politieke en spreekvaardigheid toonde. De tekst was heel goed en de dialogen hielden je altijd geboeid. De muziek, hoewel niet veel, was heel goed en bleef binnen het ritme van de rest van de film. De film slaagt er over het geheel genomen in Che te laten zien als een goed gebouwde man die zich nooit ontwikkelt tot een al te eenvoudige of onnodig ingewikkelde weergave van een man. De film was heel accuraat en weigerde een rol aan te nemen van inspirerend of Hollywoodachtig, iets waar ik wel van hield. Het enige probleem met de film die ik had, was dat hij een beetje te veel het gevoel leek te geven van een oorlogsfilm in plaats van een biopic. Toch kan ik deze film ten zeerste aanbevelen.
Che: Part One felt very complete and fulfilling. I found myself looking at Ernesto "Che" Guevara as a very well rounded person. Not as an ideological self fulfilling man but as an articulate man with thought out rational decisions as well as a man with many useful talents.<br /><br />The acting of the cast all around was very good but Benicio Del Toro took the movie by storm but he did this in a very subtle way. His performance displayed how Che's spirit was able to superseded the hardships faced in the Cuban Revolution. It did not display any brutality or recklessness but a devotion to a cause. Del Toro's perforations was that worthy of an Oscar nomination but I don't think Che Guervara cared to much about awards.<br /><br />The directing by Steven Soderbergh was visually stunning at times with much of the scenes shot in the forest. What kept the movie upbeat though were the scenes of Che in New York giving interviews and addressing the U.N. It added an extra layer to the film allowing you to see another side of Che. The side in which he shows his political and speaking abilities. The writing was very good with the dialog always keeping you engrossed. The music, though not much of it, was very good and stayed within rhythm of the rest of the film.<br /><br />Overall the film succeeds in showing Che as a well rounded man never developing into oversimplified or unnecessarily complex portrayal of a man. The movie was very accurate and refused to take on a role of being inspiring or Hollywoodish which I enjoyed. The only problem with the film I had was that it seems to have a little too much of a feel of a war film rather than a biopic. Still I highly recommend this film.