Ik moet bekennen dat de film me verveelde. Zozeer zelfs dat het me verbaast dat ik het einde heb gehaald. Er was niets wat mijn belangstelling vasthield. Colin Farrell was volkomen onbewogen, net als Jamie Foxx. De setting was prachtig, maar elke scène leek in het halfdonker te zijn opgenomen. De acteurs hadden tenminste niet die afschuwelijke Amerikaanse gewoonte om na elke 3 of 3 woorden iets in te spreken wat klinkt als'stop', maar de dialoog was nog steeds onduidelijk en bij gelegenheden moeilijk te volgen. Godzijdank waren er ondertitels op de dvd! De hele inhoud van de film was net genoeg voor een tv-aflevering van 40 minuten, maar helaas miste de film de humor en de zelfspot van de oorspronkelijke tv-serie. Dit is niet helemaal de slechtste film die ik in de afgelopen 12 maanden heb gezien, maar hij komt er aardig dichtbij. Kortom: stijl boven inhoud.
I will confess to being bored by this film. So much so that I am amazed that I actually made it to the end. There was nothing there to maintain my interest. Colin Farrell was totally wooden, as was Jamie Foxx. The settings were beautiful, but every internal scene seemed to have been filmed in semi-darkness.At least the actors didn't fall into that awful American habit of inserting what sounds like 'full stop' every 3 or 3 words, but dialogue was still slurred and on occasions difficult to discern. Thank goodness for subtitles on DVD! The entire content of the film was just about enough for a 40 minute TV episode, but alas the film lacked the humour and self-deprecation of the original TV series. This isn't quite the worst film I've watched in the last 12 months, but it's pretty close. In summary : Style over substance.