Ik vond de eerste serie van Alias heel amusant en ploeg nu door serie 4, nadat ik de kwaliteit meedogenloos heb zien dalen sinds de opening. Exces kan in gematigde mate amusant zijn, maar niet aflevering na aflevering na... Ik was geïnteresseerd in wat er met Rambaldi gebeurde, maar ik denk dat ik nu besef dat dat nooit zal gebeuren; we zullen gewoon in kringetjes blijven ronddraaien aangezien elke vorm van afsluiting elke vorm van spanning zal doden, hoe miniem ook. Ik kijk er nu naar om te zien hoe vaak ze het woord 'protocol' gebruiken (ik ben dol op het infernoprotocol <0xE2><0x80><0x93> dat is moeilijk te overtreffen omdat het zo overdreven is) en om te zien of de acteurs me zullen verrassen met een nieuwe uitdrukking die verder gaat dan hun gebruikelijke hilariteit (Vaughan), verbijstering (Jack Bristow) et cetera. Het is moeilijk om de acteurs de schuld te geven als het script zo onbenullig en eendimensionaal is. Het doet me voortdurend denken aan de parodie in Notting Hill 'informer the pentagon we need black star cover'. Het hele script staat er keer op keer vol van. En voor een stel zogenaamd geharde cia-agenten vallen ze echt uit elkaar als er familie in het spel komt. Het is duidelijk dat als Sydney (of wie dan ook) erachter zou komen dat haar moeder gewond was geraakt, ze ofwel in tranen zou uitbarsten (op een passend lied natuurlijk) of de hele Verenigde Staten zou platwalsen om het tegengif te vinden. Ik heb ook een (lichte fout) aanhalingstekens in de lucht aan het eind van aflevering één, die ik nog steeds van Jack Bristow wil horen; het vat min of meer de ervaring samen tot nu toe in deze show, waar niets is wat het lijkt en toch alles volkomen voorspelbaar is <0xE2><0x80><0x93> 'Sydney, ik ben je vader niet, ik ben je moeder'.<br />Nou, ik denk dat ik na serie 4 maar eens opstap. Het was in het begin amusant maar genoeg is genoeg. Als het na serie 1 was geëindigd met een goede resolutie van Rambaldi zou ik het een bovengemiddeld cijfer hebben gegeven. Jammer genoeg werd het in afleveringen 3 en 4 omlaaggehaald.
I was quite amused by the first series of Alias and am now ploughing through series 4, having seen the quality drop remorselessly since the opening. Excess can be amusing in moderation but not episode after episode after ... I was interested to see what happened with Rambaldi but I think I realise now nothing ever will; we will just continue going round in circles since any form of conclusion will kill any form of suspense however minute. I now watch it looking to see how many times they use the word protocol (loved the inferno protocol - hard to top that for over-thetopness) and to see if the actors will surprise me with a new expression beyond their stock-in-trade bemusement (Vaughan), bewilderment (Jack Bristow) etc. Hard to blame the actors when the script is so inane and one-dimensional. It reminds me constantly of the parody-line in Notting Hill "inform the pentagon we need black star cover". The whole script is full of this line over and over. And for a bunch of supposedly mentally toughened CIA agents they do fall apart when family comes up. It is clear if Sydney (or anyone else for that matter) were to find out her mother had been hurt she would either break down in tears (to a suitable song of course) or raze the whole of the USA to find the antidote. I also carry in my mind a (slight mis-)quote from the end of episode one which I am still waiting for Jack Bristow to say; it sort of sums up the experience so far in this show where nothing is as it seems yet everything is totally predictable - "Sydney, I'm not your father, I'm your mother".<br /><br />Well, I think I shall be leaving the show after series 4. It was amusing in the beginning but enough is enough. If it had ended after series 1 with a good resolution of Rambaldi I would have given it an above-average mark. Unfortunately episodes 3 & 4 dragged it down.