Hoe briljant en verbluffend het scenario ook zou zijn geweest, dit vervolg op _Henry, Portret van een seriemoordenaar_ was gedoemd om automatisch 99 procent van zijn kracht te verliezen. Waarom? Omdat Michael Rooker zijn rol van de meedogenloze seriemoordenaar niet herhaalde. De manier waarop hij Henry weergaf, maakte duidelijk dat niemand hem ooit zou kunnen evenaren. Toen ik voor het eerst _Portret van een seriemoordenaar_ zag (op veel jongere leeftijd dan werd aanbevolen) en nog niet wist wie Rooker was, was ik er echt van overtuigd dat hij een echte gek was! Neil Giuntoli was de nogal onbekende acteur die de ondankbare taak had gekregen om de 'nieuwe' Henry Lee Lucas te spelen. En hij doet duidelijk zijn best. Hij doet zelfs een beetje te veel zijn best! De hele film lang lijkt het wel of hij Michael Rooker probeert te zijn in plaats van Henry Lee Lucas. nateMask of Sanity mist de rauwheid van het origineel. Het origineel was een keiharde, keiharde documentaire die totaal geen menselijkheid uitstraalde. Dit vervolg is vriendelijker van toon en in wezen makkelijker in te komen. Henry is nog steeds op vrije voeten na zijn eerste moordpartij en zijn daklozenbestaan. Hij neemt een baantje als toiletreiniger aan en gaat samen met een van zijn collega's in het leven staan. Henry rotzooit wat met een tiener met zelfmoordneigingen (ze ziet eruit als een jongere versie van Jennifer Love Hewitt met een verrekijker op haar hoofd) en verdient wat extra geld als brandstichter. Al gauw komt zijn honger naar moord weer op en hij vindt een nieuwe partner in de man met wie hij leeft. Het Masker van Gezondheid is een nogal overbodig vervolg zonder noemenswaardige aspecten. Het acteerwerk is in orde terwijl het spanningsniveau nogal zwak is. De verstoringen die in het origineel voorkwamen, zijn volledig verdwenen en dat was precies wat de oorspronkelijke onsterfelijke maakte. Het einde blijft open voor een volgend vervolg, hoewel ik hoop dat dat nooit zal komen.
No matter how brilliant and stunning the screenplay would have been, this sequel to `Henry, Portrait of a Serial Killer' was doomed to automatically lose 99% percent of its power. Why? Because Michael Rooker didn't reprise his role of the relentless serial killer. The way he gave image to Henry made clear that no one could ever equal him. Actually, when I first saw `Portrait of Serial Killer' (at much younger age than generally recommended) and not knowing who Rooker was, I really was convinced he was a real madman! Neil Giuntoli was the rather unknown actor given the thankless task to play the `new' Henry Lee Lucas. And he obviously tries his best. In fact, he tries a little too hard! Throughout the entire movie, it seems like he's trying to be Michael Rooker instead of Henry Lee Lucas. `Mask of Sanity' lacks the rawness of the original. The original was a brutal, stone-cold documentary completely lacking humanity. This sequel is `friendlier' and basically easier to get into. Henry is still at large after his initial killing spree and homeless. He accepts a job as a toilet cleaner and goes to life with one of his colleagues. Henry fools around with a suicidal teenager (she looks like a younger version of Jennifer Love Hewitt with binoculars attached to her head) and deserves a little extra money as an arsonist. Soon, his appetite for murder rises again and he finds a new partner in the man he lives with. Mask of Sanity is a rather redundant sequel without any mentionable aspects. The acting is okay while the tension level is rather weak. The disturbance-elements featuring in the original have entirely vanished, and that was exactly what made the original immortal. The ending is left open for another sequel, although I hope that'll never come.