Dit is Roberto Rossellini's buitengewone hommage aan de kunst van Anna Magnani in twee delen. Het eerste deel, gebaseerd op 'De menselijke stem' van Jean Cocteau, is een genadeloze, wanhopige smeekbede van een vrouw aan de man van wie ze houdt. Liefde (amore) op de manier van Anna Magnani. Verpletterend, alles verterend. De stem van haar liefde komt door een telefoonlijn en de camera dringt met woeste vastberadenheid de troosteloosheid in haar ogen binnen. Het tweede deel is een vernietigend sprookje. Magnani is een half demente bewoner van een dorp waar ze een vreemdeling ontmoet, gespeeld door Federico Fellini, van wie ze denkt dat het de heilige Jozef is. Hij laat haar drinken en verkracht haar. Ze wordt zwanger, ervan overtuigd dat ze het leven zal schenken aan Jezus zelf. 'Ik ga je niet eens vertellen wat Anna Magnani met dit personage doet. Je moet het zien om het te geloven. Uniek!'
This is Roberto Rossellini's extraordinary tribute to the art of Anna Magnani in two parts. The first part, based on Jean Cocteau's "The Human Voice" is a relentless, desperate plea from a woman to the man she loves. Love (Amore) Magnani style. Shattering, all consuming. The voice of her love comes through a telephone line and the camera invades the desolation in her eyes with savage determination. The second part is a devastating fairy tale. Magnani is a semi demented inhabitant of a village where she meets a stranger, played by Federico Fellini, that she believes to be Saint Joseph. He makes her drink and rapes her. She gets pregnant, convinced that she will give birth to Jesus himself. I'm not even going to try and tell you what Anna Magnani does with this character. You have to see it to believe it. Unique!