Zoals te zien is aan de lugubere titel, keert Massimo Dallamano terug naar dezelfde tieners die hij twee jaar eerder in zijn _Giallo What Have You Done to Solange_ heeft onderzocht. Alleen is de focus deze keer meer op de politieprocedure gericht dan op het bloed en de smerigheid die met de _giallo_ in verband worden gebracht. Wat echter hetzelfde blijft, is de stijlvolle visuele stijl en het mysterieuze aspect.<br />De ontdekking van een jong meisje dat op een verwaarloosde zolder is opgehangen, leidt de politie naar een ondergrondse prostitutieorganisatie. Het verhaal mist de talloze dwaalsporen van de _giallo_, maar het behield voldoende spanning en mysterie om mij op het scherm te houden. Dallamano brengt echter een in het zwart geklede moordenaar in het spel en onderstreept deze werkwijze van de politie met een paar zeer goed uitgevoerde bloederige scènes (hand onthoofding, machete in het hoofd, schroevendraaier in de buik; kies maar uit). Als getuigenis van Dallamano's stijl wordt de moordenaar altijd van dichtbij gefilmd met groothoeklenzen die een soort werkelijkheidsvervorming toevoegen.<br /><br />Voeg daar een schitterende score van Cipriani aan toe die gelijkelijk spannend en subtiel is, plus een paar goed ingestudeerde actiescènes en achtervolgingen in de poliziottescho-vorm (hoewel die de onstuimige energie van een actiefilm mist, dus zou ik hem niet als zodanig classificeren) en je hebt een film die absoluut de tijd van elke fan van de Italiaanse misdaadfilm van de jaren zeventig waard is. Ik moet niet vergeten te vermelden dat de kopie die ik heb gezien ook verrassend goed was nagebootst.
As is probably obvious by the lurid title, Massimo Dallamano returns to the same teenagers in peril themes he explored two years earlier in his giallo What Have You Done to Solange. Only this time around the focus is more on the police procedure than the blood and sleaze that is associated with the giallo. What remains the same though is the classy visual style and the mystery aspect.<br /><br />The discovery of a young girl hanged in a run-down attic leads the police to an underground prostitution ring. The story lacks the myriad red herrings of the giallo but it retained suspense and mystery well enough to keep me glued on the screen. Dallamano however throws a black-clad killer in the mix and punctuates this police proceedural with a couple of very well done gore scenes (hand decapitation, machete in the head, screwdriver in the belly; take your pick). As a testament to Dallamano's style, the killer is always shot close-up with wide-angle lenses that adds a reality distortion of sorts.<br /><br />Add to that a sterling score by Cipriani that is equal parts suspenseful and subtle and some well handled action scenes and car chases in the poliziottescho mold (although it lacks the rampant energy of one, so I wouldn't classify it as such) and here you have a movie that is definitely worth the time of ANY fan of 70's Italian crime cinema. I shouldn't forget to mention that the copy I saw had surprisingly good dubbing too.