De Iers-Amerikaanse gangsters in deze bloederige neo-noir weten niet precies wat een ergere misdaad is, moord of vernieuwing. Dat is een van de meer aanlokkelijke thema's. Phil Joanou's vertoning van St. Patty's weerspiegelt de grillige loyaliteiten en wrede afwijkingen van elke gezonde, normale of efficiënte conditie van hun personages. Het zijn buitengewoon onbekwame, laaggeplaatste Iers-Amerikaanse gangsters in Hell's Kitchen, en het bereik van hun voordeel is dat ze door een verhoogd huurcontract uit hun buurt worden verdreven. Ze staan op het punt een deal te sluiten met de Italiaanse maffia, die in vergelijking met hen opereert als het Britse parlement. Maar Oldmans eerste woorden tegen hen in de film zijn: 'De laatste guinea die hier rondliep was Columbus, en die hield het maar een week uit!' Deze dramatische misdaadthriller begint met een thuiskomst. Sean Penn, die vroeger in de buurt woonde, is terug in de stad en verrast zijn beste vriend Gary Oldman in een van die ordinaire pubs waar gangsters en alcoholisten de exclusieve klanten lijken te zijn.<br />De Ierse bende staat onder leiding van Oldmans oudere broer, Ed Harris, die de leiding heeft vanuit zijn burgerlijke huis aan een woonstraat, ver weg van de mislukte drugstransporten die zijn lening financieren. De twee broers hebben een zus, Robin Wright, die ook uit de buurt probeert te ontsnappen door bij de receptie van een hotel in het centrum te werken. Maar zij en de warhoofdige hoofdpersoon van Penn zijn ooit verliefd op elkaar geweest. 's gescheiden theatrale gedoe met elk van de drie broers is interessant.<br />Omdat het drama in deze vergeten gangsterfilm een aanzienlijke wending neemt die pas halverwege volledig wordt onthuld, wijs ik er zorgvuldig op, maar het meest boeiende element van de film is de ontredderde geestesgesteldheid van Oldman, zijn perfect geconstrueerde personage dat gelooft dat hij op de een of andere manier de Robin Hood van Hell's Kitchen is door zijn moorden, brandstichting en andere van dat soort misdaden. Hoewel de centrale onderneming van de ongeorganiseerde bende drugshandel lijkt te zijn, is Ed Harris bereid een paar bijbaantjes te nemen, puur uit burgerplicht. De film vertoont grote overeenkomsten met Scorsese's superieure Ierse maffiafilm _The Departed_.<br />Het optreden van Gary Oldman steelt de film. Sean Penn is een even goede acteur, maar hij heeft een standaardscript zonder veel ruimte om op te bouwen. Hij moet redelijk zijn en verscheurd worden door interne ruzies. Het personage van Oldman is natuurlijker en onvervalst. Hij handelt alleen op de neigingen van zijn dierlijke reacties: intolerantie, wraak en paniek.<br />Er zijn momenten in de film die erg verontrustend zijn, zoals wanneer Ed Harris, die zich normaal gesproken afzijdig houdt van zijn afpersingspraktijken, merkt dat hij in zijn eentje iemand moet vermoorden van wie hij houdt. Maar de plot van de film wordt paradoxaal genoeg steeds minder origineel, hoe ingewikkelder hij wordt. In het begin, als het alleen maar om het gedrag van de personages lijkt te gaan, is het origineel en uitdagend. Dan wordt het een verhaal vol vertrouwde elementen, en tegen het eind gebeurt alles volgens de cijfers.
The Irish-American gangsters in this bloody neo-noir aren't entirely clear on which is a worse offense between murder or gentrification. That's one of its more appealing themes. Phil Joanou's entertaining St. Patty's celebration reflects its characters' screwy allegiances and brutal deviation from any healthy, normal, or efficient condition. They're extremely inept low-level Irish-American gangsters in Hell's Kitchen, and the reach of their benefit from crime is that raised leases are coercing them out of their neighborhood. They are about to strike a deal with the Italian Mafia, who operate like the British Parliament by comparison. But Oldman's first words to them in the movie are, "The last guinea who walked around up here was Columbus, and he only lasted a week!"<br /><br />This dramatic crime thriller opens with a homecoming. Sean Penn, who used to live in the neighborhood, is back in town, and surprises his best friend Gary Oldman in one of those trashy pubs where gangsters and alcoholics appear to be the exclusive patronage.<br /><br />The Irish gang is led by Oldman's older brother, Ed Harris, who runs the show from his bourgeois house on a residential avenue, far from the botched drug runs that finance his loan agreement. The two brothers have a sister, Robin Wright, who has also tried to escape the neighborhood by working at the front desk of an uptown hotel. But she and Penn's muddle-headed protagonist were once in love. Though the drama seems formulaic, Penn's separate histrionics with each of the three siblings are interesting.<br /><br />Because what is vital to the drama in this forgotten gangster contemporary involves a considerable twist that it not fully divulged till halfway through, I reference carefully, but the most arresting element of the movie is outright, the disconcerted mindset Oldman's perfectly realized character who believes he is somehow Hell's Kitchen's Robin Hood by his murders, arson and other such crimes. Though the disorganized gang's central enterprise seems to be drug dealing, Ed Harris is ready to pull some sideline gigs merely as a public duty. He has Oldman and Penn burn down a construction office on a site for a new white-collar apartment building. The film bears great similarities to Scorsese's superior Irish mob picture The Departed.<br /><br />Gary Oldman's performance steals the film. Sean Penn is an equally great actor, but he has a standard screenplay lead without as much room to build. He has to be reasonable and all torn up with internal strife. Oldman's character is more natural and unadulterated. He acts only on the inclinations of his feral reactions, intolerance, revenge and panic.<br /><br />There are moments in the film that are very disquieting, as when Ed Harris, who normally distances himself from his rackets, finds that he has to himself kill someone he loves. But the movie's plot paradoxically gets less and less original, the more complicated it becomes. At the outset, when it seems concerned only with the behavior of its characters, it's original and challenging. Then it turns into a story filled with familiar elements, and by the end everything is happening by the numbers.