Deze film zal helaas niet in de herinnering voortleven vanwege de prestaties van Rod Steiger. Er zijn maar weinig films die Steiger niet heeft gedomineerd <0xE2><0x80><0x93> dit is er een van. Hij zal in de herinnering voortleven vanwege het verhaal en de regie, een interessante vertolking van Virna Lisi en een enigszins gewaardeerde score van Ennio Morricone.<br />De regisseur, Pasquale Festa Campanile, moet zich herinneren dat hij scripts heeft geschreven voor grote Italiaanse regisseurs als Pasolini en Visconti. Ik weet niet veel meer over Campanile, maar hij moet heel goed zijn geweest in het schrijven van scenario's voor Visconti, die met hem samenwerkte voor 'De luipaard', wat bepaald geen gemakkelijke roman is. Volgens de openingstitels van de Engelse versie van de film 'The Girl and the General' is de regisseur een van de twee auteurs van het oorspronkelijke verhaal <0xE2><0x80><0x93> een feit dat op de webpagina van de imdb niet is vermeld.<br />Dit is geen oorlogsfilm. Het is een film die de oorlog als achtergrond gebruikt om de menselijke waarden te evalueren en wat geld betekent voor de armen en de verschoppelingen. Een stuntelende soldaat, overtuigend gespeeld door Umberto Orsini, neemt een generaal gevangen, niet uit heldhaftigheid, niet met opzet, maar puur bij toeval. De soldaat is analfabeet, terwijl de generaal begrijpelijkerwijs een belezen persoon is. Zodoende is de conventie van Genève en de stad die Julius Caesar heeft gebouwd van weinig belang voor de soldaat. Maar wat voor hem van belang is, is het feit dat er maar weinig generaals aan het front sterven en wat de soldaten te drinken kregen voordat ze aan het front met de vijand in aanvaring kwamen en hun dood vonden.<br />De naoorlogse Italiaanse cinema gebruikte het scenario van de Neorealisme om de toestand van de mens te bestuderen. Honger maakt alles rationeler: de generaal en de soldaat zijn hetzelfde als ze honger hebben. De soldaat deelt zijn eten met tegenzin met de generaal; de generaal steelt een kikker die door de soldaat is gevangen. De schrijver-regisseur geeft duidelijk aan waar zijn sympathieën liggen. De soldaat als eerlijk individu mag dan dom lijken, maar hij verdient het respect van de kijker door zijn vasthoudendheid om met geweldige ideeën te komen om een generaal op een koe te laten lijken om een paar uur slaap te krijgen. Het feit dat hij het woord'meneer' gebruikt om zijn gevangene aan te spreken gedurende de hele film is een mooi aspect van het personage dat door de schrijver wordt geconstrueerd.<br />De film komt in de hoogste versnelling met de komst van het ongeletterde meisje gespeeld door Virna Lisi. Ook voor haar is het terughalen van de gevangengenomen generaal eenvoudigweg de 1000 lire-verdeling tussen twee individuen die een goed leven mogelijk maakt. Haar personage is goedaardig, eerlijk en rustiek. Voor een paar aardappelen ontbloot ze haar borsten en de vernedering van de daad wordt prachtig zonder theatraal gedoe geportretteerd.<br />De seksuele opwinding van de soldaat, het belang van het slapen vanwege de behoefte aan seks, de urinerende generaal wiens ene arm onbruikbaar is, het zijn allemaal scènes uit een fantastische film. De eenvoud van de film, zoals in de meeste neorealistische Italiaanse films, is ontwapenend. De film maakt zelfs een held van een ezel, terwijl de conversatie draait om smakelijk ezelvlees.<br />De film keert het traditionele concept van heldhaftigheid om door een vrouw voor te stellen die superieur is aan een man (de generaal), een eerlijke voetsoldaat die superieur is aan een generaal.<br />Ik ben verbaasd dat de film door toevallige kijkers is overgeslagen. Ik kijk ernaar uit om Campaniles werk in te halen. Tot mijn genoegen kan ik melden dat Virna Lisi in de jaren negentig eindelijk als serieuze actrice is geaccepteerd voor haar rol in _La Reigne Margot_.<br />De score van Ennio Morricone in deze film komt heel dicht in de buurt van de muziek die hij voor de spaghettiwesterns van Sergio Leone heeft gebruikt. Net als bij de uitvoering van _Steiger_ wordt zijn score door de regisseur gebruikt om de rol van de soldaat en het meisje te benadrukken. Mijn enige probleem met de titel van de film is het gebrek aan belangrijkheid van de soldaat, die de centrale figuur is.<br />Toen ik de film zag, riep die film herinneringen op aan De Sica's _Bicycle Thief_. Deze film, die net zo belangrijk is voor kippen en ezels als voor menselijke personages, is zo echt als het maar kan en toch zo ver verwijderd van de waarden van Hollywoods scenario's, toen en nu.
This film will unfortunately not be remembered for Rod Steiger's performance. There are very few films that Steiger has not dominated--this is one of them. It will be remembered for the story and the direction, an interesting performance by Virna Lisi, and a somewhat creditable score by Ennio Morricone. <br /><br />The director, Pasquale Festa Campanile, one should should recall has written scripts for and collaborated with great Italian directors such as Pasolini and Visconti. I do not know much more about Campanile but he must have been very good at writing screenplays for Visconti to work with him on 'The Leopard' which is not an easy novel by any consideration. According to the opening credits in the English version of the film "The Girl and the General," the director is one of the two authors of the original story--a fact missed out by the IMDb's current details on the webpage for the film.<br /><br />This is not a war film. It is film that uses war as a backdrop to evaluate human values and what money means to the wretched and the poor. A bumbling soldier played convincingly by Umberto Orsini captures a General, not for heroics, not by design but by mere chance. The soldier is illiterate while the General is an understandably a well-read individual. Thus the Geneva convention and the city that Julius Caesar built is of little significance to the soldier. Yet, what is significant for him is the fact that few Generals die in the war front and what the soldiers were given to drink before they clashed with the enemy at the front and met their death. <br /><br />Neorealistic Italian cinema used the post-War scenario to examine study the human condition. Hunger is a great leveller: the General and soldier are the same when they are hungry. The soldier grudgingly shares his food with the General; the General steals a frog caught by the soldier. The writer-director clearly states where his sympathies lie. The soldier as an honest individual may appear stupid, but earns the respect of the viewer with his tenacity to come up with great ideas of making a General look like a cow to gain a few hours of sleep. His use of the word "Sir" to address his prisoner over the length of the movie is a fine aspect of the character build-up by the writer.<br /><br />The film moves into top gear with the arrival of the illiterate girl played by Virna Lisi. For her, too, taking the captured General back is simply for the the 1000 Lire split between two individuals that will allow for a good life. Her character is benign, honest and rustic. For a few potatoes she bares her breasts and the humiliation of the act is wonderfully portrayed without histrionics.<br /><br />The sexual arousal of the soldier, the importance of sleep over the need for sex, the urinating General whose one arm is useless are vignettes of superb cinema. The simplicity of the film, as in most neo-realist Italian cinema, is disarming. The film even goes on to make a hero of a donkey, while conversation revolves around tasty donkey-meat.<br /><br />The film reverses the traditional concept of heroism by presenting a woman being superior to a man (the General), a honest foot soldier superior to a General.<br /><br />I am surprised the film has been glossed over by casual viewers. I will be looking out to catch up with Campanile's work. I am pleased to note that Virna Lisi has finally been accepted as a serious actress in the Nineties for her work in "La Reigne Margot". <br /><br />Ennio Morricone's score in this film is very close to the music he provided for the spaghetti westerns of Sergio Leone. His score like the performance of Steiger is reigned in by the director to emphasize the role of the soldier and the girl. My only problem with the title of the movie is the lack of importance provided to the soldier, who is the central figure.<br /><br />When I saw the film, the film brought back memories of de Sica's "Bicycle Thief". This film, which provides equal importance to hens and donkeys as it does to human characters, is as real as they come and yet so removed from the values of Hollywood's screenplays, then and now.