Het is moeilijk te zeggen wat giftiger was: het magma of het camerawerk in deze film.<br /><br />Eindeloze in- en uitzoomen, duizelingwekkende uitzoomen, duizelingwekkende sprongen, onnodige beeldveranderingen, enzovoort. Het was alsof een kind van twee met een videocamera speelde. Irritant van aard, doelloos, is het een pandemie geworden in tv-films.<br />Als je eenmaal door de stuntelige camerabewegingen zeeziektepillen naar binnen werkt, introduceert de film je bij dezelfde oude, stereotiepe personages uit de montage, opnieuw gesitueerd in honderd andere tv-films. We hebben een of andere Einstein-in-wording-wetenschapper die de dreiging veroorzaakt, een stel helden met blauwe boorden die de enigen zijn die de stad willen redden, een vrouwelijke wetenschapper die het probleem ontdekt maar niemand luistert, politici die de wet overtreden en niet naar rede luisteren, halvegaren in een antiterrorismeeenheid en een paar figuranten wier enige bestaansreden duidelijk is dat ze slachtoffers zijn. Twee van de bovenstaande figuren dienen als het obligate gescheiden stel dat hun romance nieuw leven inblaast terwijl de mensen om hen heen door lava worden bestookt.<br />Hoogst imbeciele scènes: een of andere magma braakt een schedel uit en landt in de buurt van een stel geschokte getuigen, het rookt nog steeds (nee, ik maak geen grapje) als een stuk verbrande toast. Een man doet een deur open en er stroomt lava naar buiten, alsof het een voorraad uit een overvolle kast is. Een visser vangt een vis en zegt <0xE2><0x80><0x93> ach, laat ook maar, je zou het toch nooit geloven.<br />Iemand met een IQ van boven de 30 zou ongeveer een triljoen wetenschappelijke gaten in een plot ontdekken. Als je serieus wilt eten, sla deze film dan over. Als je alleen maar een goedkope rampenfilm wilt, met een hoop onbedoelde ellende, dan past deze wel in het plaatje. Zorg er alleen voor dat je zeeziektepillen bij de hand hebt.
It's hard to say which was more toxic: the magma or the camera work in this film.<br /><br />Endless dart-in's, dart-out's, dizzying pans, rapid-fire jump-cuts, unnecessary point-of-view changes, and so on. It was like some two-year-old kid was playing with a video-cam. Irritating in nature, devoid of purpose, it has become a pandemic in made-for-TV flicks.<br /><br />Once the bumbling camera movement has you popping sea-sickness pills, the movie introduces you to the same old assembly-line stereotypical characters rehashed on a hundred other made-for-TV flicks. You've got some Einstein-wanna-be scientist causing the menace, a bunch of blue collar heroes that are the only ones who want to save the city, a female scientist that discovers the problem but nobody listens, politicians who are breaking the law and not listening to reason, dimwits in an anti-terrorism unit, and a few extras whose only reason for existence is obviously to be victims. Two of the above serve as the obligatory divorced couple rekindling their romance while people get zapped by lava all around them.<br /><br />Most imbecilic scenes: some magma burps a skull out, landing near some horrified witnesses, it's still (no, I'm not kidding) smoking like a piece of burnt toast. A guy opens a door, and lava pours out, like storage out of an over-filled closet. A fisherman catches a fish and says--oh never mind; you'd never believe it, anyway.<br /><br />Anyone with an IQ over 30 would detect about a zillion scientific plot holes. If you want serious fare, skip this movie. If all you want is a cheesy disaster flick, with a lot of unintentional camp, then this one will fit the bill. Just be sure to have sea-sickness pills close at hand.