Een van de vreugden van het kijken naar goede acteurs is dat ze zo diep in hun rol opgaan dat als hun personage wordt gevraagd te veranderen, die verandering zo ongemakkelijk is dat er óf drama óf komedie uit voortkomt. In dit geval hebben we komediegoud. Robin Williams heeft de voorpagina's gehaald, maar Nathan Lane is de ster van dit voltallige festival van plezier, waar iedereen zijn karakter in de strijd gooit en het publiek op de vloer aan het lachen maakt.<br />Robin Williams en Nathan Lane spelen twee homoseksuele joodse minnaars in Florida die eigenaar zijn van een travestietenclub die The Birdcage heet. Williams heteroseksuele zoon gaat trouwen met de dochter van de meest rechtschapen senator uit Ohio. Williams en Lane besluiten de film een avond lang in zijn geheel te spelen, wat inhoudt dat ze alles in hun comfortabele wereldje op zijn kop zetten en binnenstebuiten keren om alles weer bij elkaar te krijgen.<br />Het schrijven is eenvoudigweg uitmuntend, de dialogen zijn prachtig en ze zijn goed te citeren. Zelfs als de film zelf vreselijk was afgelopen, zou hij toch een goede kampwaarde hebben gehad. De film zelf wordt echter sterk gesteund door het fantastische acteerwerk, vooral door Lane, omdat hij niet alleen in staat is het publiek te overtuigen van zijn personage, maar zijn personage ook probeert te spelen en te acteren, waardoor een veelvoud aan persoonlijkheden in slechts één persoon moeilijk te bevatten is. Williams doet het ook goed, maar de beste tegenhanger van Lane is waarschijnlijk Hank Azaria in een hilarische, homoseksuele rol en Gene Hackman en Dianne Wiest als de conservatieve ouders. Zij maken het conservatisme waar de film op mikt geloofwaardig, zonder te spottend of te karikaturistisch te worden.<br />Al met al is het een leuke tijd, en heel leuk voor het hele (open-hartige) gezin.<br />-PolarisDiB.
One of the joys of watching good performers is seeing them fall so deeply into their role that when their character is asked to change, the change is so uncomfortable it either creates drama or comedy. In this case, we have comedic gold. Robin Williams headlines but Nathan Lane is the star of this filled festival of frolicing, where everybody throws in their characters worth and has the audience on the floor laughing.<br /><br />Robin Williams and Nathan Lane play two gay Jewish lovers in Florida who own a drag club called The Birdcage. William's straight son is going to get married to the daughter of a Rightest Senator from Ohio. Williams and Lane decide to try to play it straight for a night, which means turning everything in their comfortable world upside down and inside out to pull it all together.<br /><br />The writing is simply excellent, great dialog and very quotable. Even if the movie itself ended up terribly, it would have had good camp value regardless. However, the movie itself is supported strongly by the fantastic work of the acting, especially Lane because he is able to not only convince the audience about his character, but have his character try and act as well, thus creating multiple levels of personality hard to come to terms with inside of just one person. Williams does well too, but probably the best counterpart to Lane is Hank Azaria in a hilariously gay role and Gene Hackman and Dianne Wiest as the conservative parents. They actually make the conservatism the movie pokes at believable while not becoming too mocking or too caricaturistic.<br /><br />All in all, it's a good time, and great fun for the whole (openminded) family.<br /><br />--PolarisDiB