Ik denk eigenlijk dat dit een van de beste afleveringen is die ik ooit heb gezien. Hij staat boven aan de lijst van de Helden van SG-1. Ja, er zijn overeenkomsten, en iedereen die zich herinnert dat hij naar Helden heeft gekeken toen die voor het eerst werden uitgezonden, zal ze opmerken. Maar het is ook heel anders. Ik wil hier geen grote fouten maken, maar ik denk dat fans van beide series wel zullen weten welke parallellen ik trek met het noemen van Helden.<br />Ik zal dit zeggen: het was een passende aflevering, een die waarschijnlijk niet vergeten zal worden. Niet iedereen zal het leuk vinden, sommigen zullen het ronduit haten, en een paar zullen er waarschijnlijk helemaal niet meer naar kijken. Maar Atlantis doet het goed, neemt een donkerdere wending en rijpt als serie. Eindelijk stapt ze uit de schaduw van haar grote broer.
I think this episode is one of the best I've ever seen, really. It ranks up there with SG-1's Heroes. Yes, there are similarities, and anyone who remembers watching Heroes when it first aired will notice them. But it's also vastly different. I don't want to put any major spoilers in here, but I think fans of both series will know what parallels I'm drawing with the mention of Heroes.<br /><br />I'll say this: It was a fitting episode, and one not likely to be forgotten. Not everyone is going to like it, some are going to hate it outright, and a few will probably stop watching altogether. But Atlantis is going strong, taking a darker turn, and maturing as a series. She's finally stepping out of her big brother's shadow.