Opnieuw hebben de grote denkers van Turner Classic Movies filmliefhebbers een geweldige cinematografische slag toegebracht, namelijk de heruitgave van zes films die zijn gemaakt door Merian C. Cooper als uitvoerend producent, en die al tientallen jaren in beslag worden genomen door processen over de screeningsrechten. Een van die films is het sociale, satirische juweel 'Double Harness', dat verkrijgbaar is bij TCM via de kabel-tv-providers die TCM On Demand hebben.<br />De film is daarom gratis te zien wanneer het de klant uitkomt, en deze wordt van harte aanbevolen. Pas bij de allerlaatste scènes besefte ik dat de film zich in San Francisco afspeelde (en niet in New York) en dat de hele productie een satire was. De eerste en middelste delen van deze film <0xE2><0x80><0x93> uit een stuk van Edward Poor Montgomery <0xE2><0x80><0x93> lijken precies in de o-zo-voorspelbare gleuf van het'melodrama' te passen. Zo'n beetje elke acteur in deze film is een personage dat strikt uit 'bovenkorst'-marmer is gehouwen, met alle attributen van de luie rijken in de jaren dertig. Niet dat de luie rijken in de jaren van de Depressie het zo goed hadden, natuurlijk, want ze moesten blijkbaar minstens af en toe de kaviaar wat minderen voor het avondeten. De filmfanaat die op zijn qui-vive is, zal beseffen dat dit verhaal uitsluitend uit 'la la land' in de eerste scènes stamt, waar de twee zussen Colby bruidsjurken bekijken voor de jongste, Valerie, die op het punt staat te gaan trouwen. De rekening voor haar uitzet is ruim boven de 3000 dollar in een tijd waarin 100 dollar per week een hoop geld was voor een gezin van vier. En trouwens, iedereen rookt... een hoop. Iedereen in deze film is naar de maatstaven van die tijd fabelachtig rijk, ook al staan hun belangen onder druk door de economische turbulentie van 1931-1932. In een van de scènes worden terloops de verliezen van een bankfaillissement genoemd, maar het publiek wordt onwillekeurig geboeid door de weelde van het leven van deze personages. Deze film bewijst ook de absolute genialiteit van William Powell, de luie playboy John Fletcher, erfgenaam van een scheepvaartmaatschappij.<br />Powell lijkt zijn personage met een bijna sublieme terughoudendheid en een nauwelijks verhulde uitbundigheid te spelen: het is alsof hij in zijn onderbewustzijn wist dat dit een 'Ann Harding' was. Het is zijn plicht om haar optreden en haar aanwezigheid te versterken. Dat doet hij op de meest schitterende manier en het voegt kracht toe aan de sociale satire die het weefsel van dit filmische weefsel vormt. Het komt allemaal samen aan het eind, waar een zeer uitgebreid privé-diner uitmondt in een dronken ramp voor het jongere zusje, en een vuistgevecht voor de butler en de kok! En er is natuurlijk ook een happy end.<br />Het enige wat aan deze film ontbrak was meer... Meer van de stralende Ann Harding, meer van de manier waarop ze langzaam de echte man in de namaak, de oppervlakkige playboy Fletcher wist te vangen, en meer van de manier waarop William Powell dat personage in de werkelijkheid bracht vanuit een stijf en nogal formeel scenario, het soort 'heel spraakzame' filmfictie dat in die tijd zo gewoon was.<br />Negen van de tien, en aangezien het gratis kan worden bekeken, op afroep, wordt het aan alle filmliefhebbers ten zeerste aanbevolen.
Once again, the big thinkers at Turner Classic Movies have provided film buffs with a tremendous cinematic coup, this being the re-release of six films crafted by Merian C. Cooper as executive producer, and tied up in litigation over the screening rights for decades. Among these films is the social satirical gem, "Double Harness," which is available from TCM via those cable TV providers who have TCM On Demand.<br /><br />The film is, therefore, free for viewing at the convenience of the customer and this one comes highly recommended.<br /><br />In all honesty, it was not until the very final scenes of this film, that I realized it was set in San Francisco ( and not New York ), and that the entire production was a satire. The beginning and middle sections of this movie -- from a play by Edward Poor Montgomery -- seem to fit nicely in the oh-so-predictable slot of "melodrama." Just about every player in this film is a character carved strictly out of "upper crust" marble, with all the trappings of the idle rich in the '30s.<br /><br />Not that the idle rich in the Depression years had it so good, of course, as they apparently had to cut back on the caviar before dinner at least once in a while. The alert film buff will realize that this story is strictly from "la la land" in the first scenes, where the two sisters Colby are viewing bridal dresses for the younger one, Valerie, who is about to be married. The bill for her trousseau comes to well over $ 3000 at a time when $ 100 per week was a lot of money for a family of four. And by the way, everybody smokes ... a lot.<br /><br />Everyone in this movie is fabulously wealthy by the standards of the day, even though their interests are under pressure from the economic turbulence of 1931-1932. Losses from a bank failure are mentioned in passing in one scene, but the audience cannot help but be captivated by the opulence of the lives of these characters. This film also serves to further establish the absolute brilliance of William Powell, who is the lazy playboy named John Fletcher, heir to a shipping line.<br /><br />Powell seems to play his character with an almost sublime restraint, and a barely concealed exuberance: it is as if he knew in his subconscious mind that this was an "Ann Harding" picture and it was his duty to bolster her performance and her presence. He does so, in the most magnificent fashion, and it adds power to the social satire which is the weave of this cinematic fabric. It all comes together at the end, where a most elaborate private dinner party collapses into a drunken disaster for the younger sister, and a fist-fight for the butler and the cook !! And there's a happy ending, too, of course.<br /><br />The only thing this film lacked was more ... more of the luminous Ann Harding, more of how she was slowly capturing the real man inside the phony, shallow playboy Fletcher, and more of how William Powell brought that character into reality from a stiff and rather formal screenplay, the kind of "very talkative" cinematic fiction so common in that era. <br /><br />Nine of ten, and since it can be viewed for free, On Demand, it is highly recommended to any and all film buffs.