Als je eenmaal voorbij bent aan het feit dat Brooke Shields een naakte tiener is, is Pretty Baby een goed gemaakte film die er uitstekend in slaagt om een specifieke tijd en plaats op te roepen en de unieke relatie te ontwikkelen tussen een vroegrijpe, soms brutale, twaalfjarige prostituee en de stille, soms temperamentvolle fotograaf die van haar houdt. De naaktheid vindt trouwens niet plaats tijdens liefdesscènes, hoewel er op een gegeven moment wel naaktheid is na een liefdesscène.<br /><br />De Violet van Brooke Shields is energiek, spraakzaam, bot en vriendelijk. Wat je ziet is wat je krijgt, niet dat haar personage oppervlakkig is. Ze is door haar moeder, een prostituee, grootgebracht in een bordeel en gaat om met dingen die voor de meeste mensen traumatisch zouden zijn, zoals dat haar maagdelijkheid op twaalfjarige leeftijd geveild wordt en dat ze in het bordeel achterblijft tot haar moeder gaat trouwen. Ze is een vreemde mengeling van kind en vrouw, het soort meisje dat wil dat een volwassen man seks met haar heeft, maar ook met de pop speelt die hij haar geeft. Ze heeft haar hele leven doorgebracht met volwassen seksualiteit en is ervan overtuigd dat ze alles over mannen weet.<br />Maar, om met Bellocq te spreken, 'Sommige mannen zijn anders'. Hij komt naar de hoerenkast om foto's te maken van de vrouwen die daar werken en toont veel meer passie voor zijn behoefte aan goed licht in zijn fotografie dan voor een van hen; de madam concludeert onmiddellijk dat hij homo is (een 'invert' of een 'cream puff'). Voor het grootste deel lijkt hij aseksueel te zijn, want hij waardeert de schoonheid van de naakte borsten van Violets moeder, maar alleen omdat ze zo goed gefotografeerd kunnen worden. Hij zegt tegen de nieuwsgierige Violet: 'Ik heb geen tijd voor haat of liefde', en als hij voor haar valt, lijkt dat een verrassing voor hem te zijn. Hij is de anti-Humbert. Hij gaat niet actief op zoek naar jonge meisjes, en als Violet en hij uiteindelijk iets met elkaar krijgen, komt dat door haar aanmatigende houding. Hun relatie is onstuimig en toch hecht, met tedere omhelzingen, schreeuwende ruzies en kietelende kussen. Bellocq is niet altijd veel volwassener dan Violet, vooral niet als ze zich met zijn geliefde fotografie bemoeit. Het einde van de film is een tragedie of een opluchting, afhankelijk van hoe je over hun romance denkt. Hoe dan ook, het is emotioneel.<br />Susan Saradon is goed als Violets moeder, en de bijrollen, van de aan drugs verslaafde hoerenmadam tot de vriendelijke zwarte pianiste, van de verwaande Duitse prostituee tot de diverse klanten van het bordeel, komen als echte mensen over. De decors en kostuums zijn schitterend. Er zijn een paar zwakke plekken <0xE2><0x80><0x93> sommige delen van de film duren een paar minuten langer dan nodig is <0xE2><0x80><0x93> maar al met al is het een goede film die steeds dieper en ingewikkelder wordt naarmate je hem vaker ziet.
Once you get past the fact of a naked preteen Brooke Shields, Pretty Baby is a well-made film that does an excellent job of evoking a specific time and place, and of developing the unique relationship between a precocious, sometimes bratty twelve-year-old prostitute and the quiet, sometimes temperamental photographer who loves her. The nudity, by the way, does not take place during any love scenes, though at one point there is nudity after one.<br /><br />Brooke Shields's Violet is energetic, talkative, blunt, and friendly. What you see is what you get, not that her character is shallow. She's been raised in a whorehouse by her prostitute mother and takes things in stride that for most people would be traumatic, such as having her virginity auctioned off at the age of twelve and being left at the brothel for a time when her mother leaves to get married. She's an odd mix of child and woman, the sort of girl who wants a grown man to have sex with her but also plays with the doll he gives her. Having spent her entire life around adult sexuality, she's convinced she knows everything about men.<br /><br />However, in the words of Bellocq, the photographer, "Some men are different." He arrives at the whorehouse to take pictures of the women employed there and shows much more passion about his need for good light in his photography than about any of them; the madam immediately concludes that he's gay (an "invert" or "cream puff"). For the most part he appears to be asexual, appreciating the beauty of Violet's mother's naked breasts but only because of how well they'll photograph. As he tells the curious Violet, "I have no time for hate or love," and when he falls for her it seems to be a surprise to him. He's the anti-Humbert. He doesn't actively seek out young girls, and if he and Violet end up involved, it's because of her pursual of him.<br /><br />Their relationship is tumultuous yet committed, with tender embraces, screaming fights and tickling kisses. Bellocq's not always very much more mature than Violet, especially if she interferes with his beloved photography. The end of the film is either a tragedy or a relief, depending on your opinion about their romance. Either way, it's emotional.<br /><br />Susan Saradon is good as Violet's mother, and the minor characters, from the drug-addicted madam to the friendly black piano player to the stuck-up German prostitute to the various clients of the brothel, come across as real people. The sets and costumes are gorgeous. There are a couple of flaws - some parts of the film take a few minutes longer than they really need to - but all in all it's a good film that becomes deeper and more complex the more times you see it.