Deze film bestaat uit willekeurige scènes met willekeurige personages. Er wordt maar heel weinig verband gelegd tussen de scènes en de personages. Dus een groot deel van wat er wordt getoond is absurd, betekenisloos of saai. Ik denk dat als je het keer op keer zag, en als je een overactieve fantasie had, je zelf een verhaallijn zou kunnen creëren. Natuurlijk zou dat jouw verhaallijn zijn, niet die van de schrijver of de regisseur, omdat zij geen verhaallijn hadden of enig idee van wat deze film is of wordt geacht te zeggen. Geen enkele scène of personage is zo ontwikkeld dat je om ze geeft. Zelfs de muziek wordt afgekapt. Het beste deel van de film was de aftiteling aan het eind, waar ze de herkenningsmelodie van 'Sleepy Time Gal' ten gehore brachten. Het acteerwerk was slecht en gekunsteld. Maar, tot eer van de acteurs, wat konden ze doen zonder plot of verhaallijn of wat dan ook? Tot eer van de film: sommige van de willekeurige scènes hebben prachtige fotografie. Het valt me op dat veel films tegenwoordig veel verwarrende, willekeurige scènes hebben die in de tijd springen. Ik neem aan dat iemand heeft gevraagd 'waarom zou een film lineair moeten zijn?' en dat filmmakers nu non-lineaire films maken. Maar er is meer vaardigheid voor nodig dan deze maker (of de meeste (allemaal?) van de rest) heeft om het voor elkaar te krijgen. Ik neem aan dat een grote ego-directeur zegt: 'Dit is mijn kunst, of je het nu mooi vindt of niet!' Nou, ik vind het mooi.
This movie is made up of random scenes with random characters. Very little linkage is made between the scenes or characters. So a lot of what is presented is absurd, meaningless or boring. I guess if one saw it over and over, and if one had an overactive imagination, one could create for oneself a story line. Of course, that would be your story line, not the writer's or director's, because they didn't have a story line or any conception of what this movie is or is supposed to say. No scene or character is developed enough so that one could care about them. Even the music is cut short. The best part of the movie was the credits at the end, where they did play the "Sleepy Time Gal" theme song to completion. The acting was bad and contrived. But, to the actors' credit, without a plot or story line or anything to go on, what could they do? To the movie's credit, some of the random scenes have beautiful photography. I notice a lot of movies these days have a lot of confusing, random scenes that jump around in time. I suppose someone asked "why should a movie be linear?", and now film makers are making non-linear films. But it takes more skill than this move maker has (or most (all?) of the rest) to pull it off. I guess a big ego director is saying? "This is my art, take it or leave it!" Well, I'll leave it.