De getalenteerde cast speelt in deze uitstekende vertolking van Eugene O'Neills stuk (het is gebaseerd op drie van zijn eenakters) over zeelieden aan boord van een vrachtschip, de _Glencairn_, dat op het begin van de Tweede Wereldoorlog explosieven vervoerde van de Verenigde Staten naar Engeland. De bemanningsleden praten met elkaar, maar redden elkaar ook van bombardementen en risico's. Aan het eind wordt gezegd: 'Sommige mannen als Ole en de Driscolls komen en gaan en de anderen leven en sterven en de Amerikanen en Smitty's laten hun herinneringen achter <0xE2><0x80><0x93> maar voor de anderen komt er nooit een eind aan de lange reis.' '<br />Deze dramatische film is een klassiek voorbeeld van een Ford die zijn gebruikelijke thema's als sterke factor in veel films laat zien, als gevoelsleven, partnerschap, vriendschap en onsympathieke kameraadschap tussen de zeelieden. Maar het ziet er te melodramatisch uit tijdens het lezen van de brieven van Smittys. De zeelieden tonen een nostalgisch verlangen naar dingen uit het verleden en naar oude waarden en naar hun eigen land: Zweden, Ierland, Engeland. John Wayne speelde de rol van een Zweedse matroos die Ole heette. Ole zou de ster van Ford worden nadat de regisseur zijn carrière van B-western in Poverty Row-producties met zijn grootste hit, 'Stagecoach', nieuw leven had ingeblazen. De film is een voortreffelijke tweederangsfilm, met Thomas Mitchell als een sympathieke matroos, Ian Hunter als de dronken en onevenwichtige Smittys, Barry Fitzgerald als de grappige kok, Mildred Natwick als een zwendelaarster, Rafaela Ottiano als een tropische vrouw, Jack Pennick als een van de gebruikelijke Fords. Beschrijving van de zwart-witfilm door Gregg Toland (Citizen Kane), veel licht en donker, waarin eenzaamheid, achterdocht, angst voor de bemanning en de rokerige, vettige, zweterige atmosfeer van een koopvaardijschip worden weerspiegeld. De film hoort thuis in de tijd dat John Ford (1895-1973) een rijke verscheidenheid aan verhalen maakte en zijn reputatie terecht is gebaseerd op zijn werk in de jaren veertig, als _Druiven der gramschap_, _Hoe groen was mijn dal_, _Voortvluchtig_, _Die kon je weggooien_, _Mijn lieve Clementine_, _en de trilogie van de cavalerie_, _Fort Apache_. Ze droeg een geel lint, _Rio Grande_. De recensies: Ontzettend goed, boven het gemiddelde, een grote triomf voor Ford en Wayne. Een must voor John Ford- en John Wayne-fans.
The talented cast act this excellent screen rendition of Eugene O'Neill's play (it's adapted from three of his one-act plays)about crew sailors aboard a freighter steamer called Glencairn carrying charge containing war-smuggling,TNT, explosives from US to England, at the beginning WWII. The crew talk and contend each other but also save each other from bombing and risks. At the ending terminates with epilogue saying :'Some men like Ole and the Driscolls come a and go and the others live and die and the Yanks and Smittys leave their memories- but for the others the long voyage never ends'.<br /><br />This dramatic film is a classic Ford displaying his usual themes as strong factor in many films, as emotionalism, partnership, friendship and unlovable camaraderie between the sailors. However looks over-melodramatic during the reading letters from Smittys.The sailors show a nostalgic longing for things past and old values and own home: Sweden,Ireland, England. Straightforward acting by John Wayne as a Swedish sailor named Ole , he was to star habitually for Ford after the director rose his career from B Western in Poverty Row productions, with his greatest hit, 'Stagecoach'. There's magnificent secondary cast playing the seamen, as Thomas Mitchell as a sympathetic sailor, Ian Hunter as the drunk and unbalanced Smittys, Barry Fitzgerald as the humorous cooker,Mildred Natwick as a swindler prostitute, Rafaela Ottiano as a tropical woman, Jack Pennick, a Ford's usual, among others. Descriptive, evocative black-and-white cinematography by Gregg Toland(Citizen Kane) plenty of lights and dark, reflecting loneliness, suspicion,frightening from crew and the smoky, greasy, sweaty atmosphere from merchant ship. The picture belongs period when John Ford(1895-1973) made a rich variety of stories and his reputation rightly rests on his work in the 1940s, as ¨Grapes of wrath,How green was my valley,Fugitive,They were expendable, My darling Clementine¨and the Cavalry trilogy: ¨Fort Apache, She wore a yellow ribbon, Rio Grande¨. Rating : Awesome, above average, a major triumph for Ford and Wayne.It's a must see from John Ford enthusiastic and John Wayne fans.