Kiki en Clo-Clo (ik ben dol op die namen) zijn rivalen in een nachtclubact. Om Clo-Clo naar de kroon te steken, zorgt Kiki's vriend ervoor dat ze de club binnengaat met een zwarte luipaard aan de lijn terwijl Clo-Clo optreedt. Maar de dingen gaan niet volgens plan en de luipaard ontsnapt. Later die avond wordt een jonge vrouw voor haar huis vermoord door een luipaard. Nog meer vrouwen worden door de luipaard de schuld gegeven. Maar is het echt de luipaard die verantwoordelijk is voor de moorden of gebruikt een maniak de luipaard als dekmantel om een moord te plegen?<br />De luipaardman heeft een ongebruikelijke verhaalstructuur die ik erg aantrekkelijk vind. De meeste gebeurtenissen in de film en de meeste mensen (of slachtoffers) die we tegenkomen, vinden plaats via de bewegingen van Clo-Clo. Terwijl ze door de straten loopt, loopt ze schijnbaar willekeurige mensen tegen het lijf of passeert ze. We worden onmiddellijk in hun wereld opgenomen voor een korte blik op hun leven voordat het onvermijdelijke gebeurt. Het besef dat deze mensen zonder het te weten in gevaar zijn vanwege een toevallige ontmoeting met Clo-Clo en dat ze er niets aan kunnen doen, zorgt voor veel spanning in De luipaardman.<br />De luipaardman bevat een paar van de beste scènes en scènes die Val Lewton ooit in elkaar heeft gezet. De dood van het eerste meisje, Teresa, is het meest voor de hand liggende voorbeeld. Om thuis te komen moet Teresa door een tunnel lopen in de wetenschap dat er een luipaard is ontsnapt en misschien binnen is, klaar om toe te slaan. Deze scène is niet minder dan angstaanjagend. Het is een van de meest angstaanjagende momenten uit een Lewton-film. Teresa komt eindelijk thuis, maar kan het huis niet in. Voordat haar moeder en broer de deur open kunnen krijgen, wordt Teresa aangevallen. De camera zoomt in op de vloer om het bloed te laten zien dat het huis in stroomt. Het is een heel huiveringwekkend moment en een van de beste die Lewton ooit heeft gemaakt.<br /><0x3E> De meeste Lewton-films hebben een 'look' die ik erg prettig vind. Op dit gebied stelt De luipaardman niet teleur. Alles van het 'noirachtige' tot het 'noirachtige'. De manier waarop de straten van de stad eruitzien en het gebruik van schaduwen om een bepaalde sfeer te creëren, geven deze films hun eigen karakter. Lewton kon zich geen dure special effects of dure acteurs veroorloven, dus compenseerde hij dat door een paar van de meest visueel verbluffende films te maken die ik ooit heb gezien. Kortom, De luipaardman is een lust voor het oog.
Kiki and Clo-Clo (I just love these names.) are rivals in a nightclub act. To upstage Clo-Clo, Kiki's boyfriend arranges for her to enter the club with a black leopard on a leash while Clo-Clo is performing. But things don't go as planned and the leopard escapes. Later that night, a young woman is killed outside her home by a leopard. More deaths of women are blamed on the leopard. But is it really the leopard that's responsible for the deaths or is a maniac using the leopard as a cover to commit murder? <br /><br />The Leopard Man has an unusual story structure that I find very appealing. Most of the events in the movie and most of the people (or victims) we meet occur through the movements of Clo-Clo. As she walks through the streets, she runs into or passes seemingly random persons. We are immediately taken into their world for a brief glimpse of their lives before the inevitable occurs. It's the realization that these people are unknowingly in danger because of a chance meeting with Clo-Clo and they can do nothing about it that creates much of the suspense in The Leopard Man.<br /><br />The Leopard Man features some of the best set-pieces and scenes Val Lewton ever put together. The death of the first girl, Teresa, is the most obvious example. To get home, Teresa must go through a tunnel knowing full well that a leopard has escaped and may be inside ready to pounce. This scene is nothing short of scary. It's one of the most frightening moments from a Lewton movie. Teresa finally reaches home but is unable to get inside the house. Before her mother and brother can get the door open, Teresa is attacked. The camera pans to the floor to show the blood running into the house. It's a very chilling moment and one of the best that Lewton ever made.<br /><br />Most of Lewton's films have a "look" to them that I find very pleasing. In this department, The Leopard Man doesn't disappoint. Everything from the "noirish" look of the city streets to the use of shadows to create atmosphere gives these movies part of their distinctiveness. Lewton couldn't afford fancy special effects or high-priced actors, so he made up for this by creating some of the most visually stunning movies I've seen. In short, The Leopard Man is a real treat to the eye.