Dief van Bagdad (1924): Douglas Fairbanks, Julanne Johnston, Sojin, Anna May Wong, Brandon Hurst, Snitz Edwrds, Snitz Edwrds, Toe Du Crow, Noble Johnson, Charles Belcher, Winter Blossom, Sam Baker, Mathilde Comont, Jesse Lasky jr., Jesse Fuller, Etta Lee, Sadakichi Hartmann, David Sharp, K. Nambu, Charles Sylvester, Charles Stevens, Scotty Mattraw, Jess Weldon... Directeur Raoul Walsh... Douglas Fairbanks, Achmed Abdullah, James T. O'Donohoe, Lotta Woods.<br />Fantasiefilms bestaan al sinds stomme films voor het eerst de wereld stormenderhand veroverden. De knappe en zeer fysieke acteur Douglas Fairbanks behoorde tot de topacteurs van Lon Cheney en Charlie Chaplin. Fairbanks had de rol van de 'heldhaftige' avonturier gespeeld in _Robin Hood_ en _Three Musketeers_, rollen die allemaal om fysiek uithoudingsvermogen, stuntwerk en charisma vroegen. In _Dief van Bagdad_ speelt hij de rol van een naamloze, nietsvermoedende dief uit Bagdad in de mythische dagen van _Arabian Nights_. Denk aan Aladdin van Disney. Hij overleeft het leven door te nemen wat hij wil en op straat te leven. Het duurt niet lang of hij raakt betrokken bij een queeste om de hand van de mooie prinses (Julanne Johnston) te winnen. Ze geeft de voorkeur aan de Dief <0xE2><0x80><0x93> als hij zich heeft vermomd als prins Ahmed <0xE2><0x80><0x93> maar er zijn andere huwelijkskandidaten die om haar hand wedijveren, onder wie een Mongoolse prins (Sojin), een Perzische prins (Mathilde Comont) en een Indiase prins (Nobel Johnson). De prinses stuurt hen op een queeste om een schat te vinden die zo zeldzaam en waardevol is dat ze zich verwaardigt te trouwen met degene die haar die brengt. Het is natuurlijk onze held De Dief/prins die met de prinses trouwt, maar niet nadat hij heeft gevochten tegen intriges, slechteriken en fantastische avonturen heeft beleefd op afgelegen, mythische locaties, waaronder onder zee, waar hij wordt verleid door zeemeerminnen, en De Citadel van de Maan. Deze stomme film was de eerste in zijn soort, niet vanwege het avontuurlijke thema, maar vanwege de verbluffende beelden en effecten. Het productie- en kunstontwerp is van de hooggeachte William Cameron Menzies, wiens indrukwekkende carrière in Hollywood lang was (hij zou in 1939 de productie van Gejaagd door de wind ontwerpen). Het is een meesterwerk. Elk detail brengt deze magische 'Arabian Nights'-wereld tot leven. Dit is de 'kleurrijkste' 'zwart-wit' stomme film die ooit is gemaakt. Voor nachtelijke scènes is de kleur 'avondblauw', wat schaduwen werpt op paleismuren en stadssteegjes. De 'onderwaterscène' is ook gekleurd om de groenblauwe zee te symboliseren. Het kasteel zelf is verbazingwekkend, met enorme, gebloemde deuren en muren. Het publiek moet verbaasd zijn geweest hoe realistisch alles overkwam, zelfs hoe de prinsen op een vliegend tapijt kunnen vliegen, of hoe de dief zichzelf onzichtbaar maakt, of hoe de prinses door een toverbol heen kan kijken. Wat het acteren betreft, dat is typisch voor de zwijgende eeuw, wat overdreven gezichtsuitdrukkingen en dramatische lichaamstaal betekent, en hoewel het vandaag de dag lachwekkend en afgezaagd lijkt, was het in zijn tijd een standaardrol. Desondanks is de plot sterk, ook al zijn de personages eendimensionaal, goed/slecht. Maar er zit nog iets meer in het acteren, bijvoorbeeld de Aziatische actrice Anna May Wong in de rol van het verraderlijke slavinnetje van de prinses. Zonder dat de prinses het weet, speelt het Mongoolse slavinnetje onder één hoedje met de Mongoolse prins. Ze koestert duidelijk haat jegens haar'veroveraars', het volk van Bagdad, waaronder de prinses zelf, en is van plan de Mongoolse prins te helpen succesvol koning van Bagdad te worden. Als plan A mislukt, krijgt plan B plotseling vorm: een invasie van Bagdad door de Mongoolse legers. Omdat de film vrij lang is en langzaam gaat, heeft hij de sfeer van een epos, een ander populair genre in stomme films (De geboorte van een natie, De tien geboden, Ring des Nibelungen). Dit is een schat van een stomme film, vaak overschaduwd door beroemde stomme films uit de jaren twintig, maar het is een document in de film van het begin van de jaren twintig. Douglas Fairbanks was al een eind op weg naar de middelbare leeftijd, maar hij deed nog steeds zijn eigen lichamelijke stuntwerk en zijn uiterlijk en charmes waren nog steeds aantrekkelijk voor vrouwen. Dit is een sensationele, onvergetelijke film en een must-see voor liefhebbers van stomme films en fantasy-films.
Thief of Bagdad (1924): Douglas Fairbanks, Julanne Johnston, Sojin, Anna May Wong, Brandon Hurst, Snitz Edwrds, Toe Du Crow, Noble Johnson, Charles Belcher, Winter Blossom, Sam Baker, Mathilde Comont, Jesse Lasky Jr, Jesse Fuller, Etta Lee, Sadakichi Hartmann, David Sharp, K. Nambu, Charles Sylvester, Charles Stevens, Scotty Mattraw, Jess Weldon....Director Raoul Walsh...Screenplay Douglas Fairbanks, Achmed Abdullah, James T. O'Donohoe, Lotta Woods.<br /><br />Fantasy films have been around since silent films first took the world by storm. Melies "Voyage To The Moon", "Frankenstein" "Dr. Jekyll and Mr. Hyde", "Call of Cthulhu" "Cabinet Of Dr. Caligari", "Phantom Of The Opera" "Metropolis" "Ring Des Nibelungen"- all fantastical movies dealing with the supernatural, science-fiction, horror and fantasy. In the 1920's, handsome and very physical actor Douglas Fairbanks ranked among the top actors with Lon Cheney and Charlie Chaplin. Fairbanks had played the "heroic" adventurer in "Robin Hood" and "Three Musketeers", all roles which called for physical stamina, stuntwork and charisma. In "Thief of Bagdad" he portrays a nameless devil-may-care thief from Bagdad during the mythical "Arabian Nights" days. Think Aladdin from Disney. He survives life by taking what he wants and living in the streets. Before long, he becomes involved in a quest to win the hand of the beautiful princess (Julanne Johnston). She favors the Thief -when he has disguised himself as Prince Ahmed- but there are other suitors competing for her hand in marriage, among them a Mongol Prince (Sojin), a Persian Prince (Mathilde Comont) and an Indian prince (Noble Johnson). The Princess sends them on a quest to find a treasure so rare and valuable that she would deign to marry he who brings it to her. It's of course, our hero The Thief/Prince who marries the Princess but not after fighting intrigue, baddies and experiencing a fantastical adventures in remote, mythical locations, among them under the sea, where he is tempted by mermaids, and The Citadel of the Moon. This silent film was the first of its kind, not in its theme of adventure but in its stunning visuals and effects. The production and art design is by the esteemed William Cameron Menzies, whose impressive career in Hollywood was long (he would design production for Gone With The Wind in 1939). It's a masterpiece. Every detail brings to life this magical "Arabian Nights" world. This is the most "colorful" of any "black and white" silent film ever made. For night scenes, the color is tinted "evening" blue, casting shadows on palace walls and city alleys. The "underwater" scene is also tinted to stand for the greenish-blue sea. The castle is itself amazing, with huge, flowery doors and walls. Audiences must have been amazed at how realistic everything appeared, even how the Princes are able to fly on a magic carpet or The Thief make himself invisible, or how The Princess could see through a magic globe. As for the acting, it's typical of the silent era school of acting which means exaggerated facial expressions and dramatic body language and while it appears laughable and corny today, it was standard acting in its day. Even so, the plot is strong even if the characters are one-dimensional, good/evil. There is a little more to the acting though, for example Asian actress Anna May Wong in the role of the Princess' traitorous slave girl. Unbeknownst to the Princess, the Mongol slave girl is in league with the Mongol Prince. Obviously harboring hatred for her "conquerors" the people of Bagdad, including the Princess herself, she plots to help the Mongol Prince succeed in becoming King of Bagdad. When Plan A fails, Plan B suddenly takes shape - invasion of Bagdad by the Mongol armies. Because the film is quite long and slow-moving, it has the feel of an epic, another popular genre in silent films (The Birth Of A Nation, The Ten Commandments, Ring Des Nibelungen). This is a treasure of a silent film, often overshadowed by more famous silent films of the 20's but it is a document in cinema of the early 20's and should be studied in film school. Douglas Fairbanks was already well into his middle-age but he was still doing his own physical stuntwork and female-pleasing in his looks and charms. This is a sensational, unforgettable film and a must see for devotees of silent film and fantasy films.