Deze korte film van Lynne Ramsay is zowel op technisch als op emotioneel gebied buitengewoon indrukwekkend. De regisseur bezit een griezelig vermogen om die schijnbaar kleine en onbetekenende momenten in het leven van een kind te vangen, die een blijvend en diepgaand effect hebben; die momenten waarop alles verandert, de onschuld verloren gaat en niets ooit nog hetzelfde zal zijn. De kinderen in haar films leren de feiten van het leven door schade en schande en moeten die vaak op eigen kracht begrijpen, zonder de hulp van een begrijpende ouder. Om die reden was 'Gasman' me meer geroerd dan 'Ratvanger' (haar eerste speelfilm die echte filmkenners moeten zien). De regisseur houdt informatie voor het publiek achter, zodat wanneer wij ontdekken wat het meisje ontdekt, het voor de kijker net zo nieuw en aangrijpend is zonder voorspelbaar te zijn. Lynne Ramsay is een echte 'auteur' die het griezelige vermogen bezit om prachtige en aangrijpende momenten van het leven te vangen.
This short film from Lynne Ramsay is extremely impressive on a technical level as well as emotionally stirring. The director has an uncanny ability to capture those seemingly small and insignificant moments in a child's life which have a lasting and profound effect; those moments when everything changes, innocence is lost and nothing will ever be the same again. The children in her films learn the facts of life the hard way and quite often have to make sense of them on their own without the aide of an understanding parent. I was more moved by "Gasman" than I was with "Ratcatcher" (her first feature length which is a must see for true film connoisseurs) for this reason. The director keeps information from the audience, so that when we discover what the little girl discovers it's just as new and poignant for the viewer without being predictable. Lynne Ramsay is a true "auteur" who possesses the uncanny ability to capture beautiful and haunting moments of life.