Ik kijk veel naar buitenlandse films. Het probleem dat ik met deze film heb, is hetzelfde probleem dat ik heb met veel Italiaanse films uit deze tijd. Het is hetzelfde probleem dat ik heb met Italiaanse auto's uit deze tijd.<br />De film is 'high concept' en er zit een heleboel trendy kunst uit de jaren zestig in de kleuren en de camerastandpunten. De plot is goed bedacht, maar er is geen schokkende wending in de gebeurtenissen (zoals in 'Sixth Sense' of 'Psycho'). Maar het voornaamste probleem dat ik heb, is de uitvoering.<br />Net als bij Italiaanse auto's is de film stijlvol, maar de mechanica is waardeloos en erg afleidend. Een groot probleem is de dialoog. Acteurs schakelen vaak over van vloeiend accentloos Engels naar vloeiend accentloos Italiaans. Het enige probleem is dat hun stemmen totaal verschillend van toon en intonatie zijn, waardoor het pijnlijk duidelijk is dat de dialoog een titel heeft. Daardoor lijken de personages in feite totaal anders als ze Engels spreken in plaats van Italiaans. De vrouwelijke hoofdrol is een onnozele hipster in het Engels en een zwoele verleidster in het Italiaans.<br />Als Dario je halfgod is, zou je natuurlijk kunnen aanvoeren dat hij een soort emotionele scheidslijn tussen de Engelssprekende en Italiaanssprekende culturen wilde benadrukken door zo'n schokkend contrast te creëren. Maar Occams scheermes suggereert dat het gewoon de standaard slordige uitvoering was die kenmerkend is voor Italiaanse films uit dit tijdperk. Dit zou Dario's meesterwerk moeten zijn, maar mijn mening is: als je het effectieve gebruik van een beetje rood wilt zien, moet je naar de Tate Gallery gaan en naar de Caravaggio-schilderijen kijken. Als je een verknipte plot wilt, komen er nu waarschijnlijk een stuk of tien films per jaar uit met betere, waaronder Europese en onafhankelijke films.
I watch a lot of foreign films. The problem I have with this film is the same problem that I have with a lot of Italian films of this era. It is the same problem that I have with Italian automobiles of this era.<br /><br />The film is "high concept" and there is a lot of trendy sixties-style artistry in the colors and the camera angles. The plot is well-crafted but there is no shocking turn of events (a la "Sixth Sense" or "Psycho"). But the primary problem I have is with the execution.<br /><br />Like Italian automobiles, the film is stylish but the mechanics are crappy and very distracting. One major problem is the dialog. Actors frequently switch between fluent accent-free English and fluent accent-free Italian. The only problem is that their voices are completely different in tone and intonation, which makes it jarringly obvious that the dialog is being dubbed. This actually makes the characters seem completely different when they are speaking English vs. Italian. The female lead is a ditzy hipster in English and a sultry temptress in Italian.<br /><br />Of course, if Dario is your demi-god, you could argue that he was trying to emphasize some sort of emotional divide between the English-speaking and Italian-speaking cultures by creating such a jarring contrast. But Occam's razor suggests that it was just the standard sloppy execution that tends to characterize Italian films of this era.<br /><br />This is supposed to be Dario's masterpiece, but my opinion is: If you want to see effective use of a dab of red, go to the Tate and look at the Caravaggio paintings. If you want a twisted plot, there are probably a dozen films a year now coming out with better ones, and that includes European and independent films.