Shoot Em' Up.<br /><br />Heb je genoeg van al die harteloze, zinloze, banale en clichématige, op actie gerichte Hollywoodfilms? Die eerzucht naar stijl en bloed over karakter en plot? Nou, dan heb ik nieuws voor je: ga niet naar 'Shoot Em' Up'.<br />Maar het is jammer dat je dat niet gaat doen. De film waarvan ik de trailer aanwees en zei: 'Zover is het tegenwoordig met het filmen gekomen; een en al houding en geen hart', blijkt de leukste en uitbundigste satire te zijn die ik in lange tijd heb gezien. 'Shoot Em' Up' <0xE2><0x80><0x93> een meedogenloze, tegelijkertijd energieke en hilarische film <0xE2><0x80><0x93> is een verrassend slimme vondst. Zoals bedacht door schrijver-regisseur Mike Davis is het een over-the-top vertolking van elke actiefilm die ooit is gemaakt; een knipoog en een hoofdknik (eveneens een parodie op) naar de bloederige overkill van 'Die Hard' en 'Rambo', de uitgelaten opwinding en charme van 'Indiana Jones', de mafketelachtige overgave van 'James Bond', het wat kan 'North by Northwest' schelen, de heroïsche bondigheid en soepelheid van 'Bourne', de ultra gestileerde en belachelijke overdrive van 'The Matrix' of iets wat ooit door John Woo is gemaakt (vooral een liefde voor 'Hard-Boiled') en zelfs in één scène de schitterende krankzinnigheid van 'Raising Arizona'.<br />Het hele project, door middel van beheerste chaos en geestige overgave, wordt gemaakt als één enkel, doorlopend in-grapje. De held (enigszins gestileerd als Mr. Smith) houdt letterlijk nooit op met schieten. Hij schiet terwijl hij seks heeft, hij schiet terwijl hij midden in een vrije val is, hij schiet de navelstreng van een baby door, hij schiet met gebroken vingers. Davis verheft de top naar een heel ander niveau; hij amuseert zich met actiefilms door hun belachelijkheid tot het uiterste op de proef te stellen.<br />Alles wordt gedaan met een opzettelijke bespottelijkheid. Zonder enige reden neemt Smith de baby van een dode vrouw (die hij heeft helpen baren... niettemin in een verwoede schietpartij) en besluit het kind te beschermen tegen Paul Giamatti (die zijn aardige-jongens-genoegens laat varen en met maniakale vreugde zijn duivelse schurk speelt) en zijn leger van maffe schutters (waarom zijn ze er zelfs nog op uit?). Zonder enige reden is Smith toevallig's werelds grootste scherpschutter (hij mist niet, hij zweet niet... in feite speelt Owen Smith in de hele film als de ultieme grap: met een uitgestreken gezicht. Zelfde uitdrukking voor doden, seks, praten, wat dan ook).<br />Het raadselachtige toeval van dit alles is slechts een deel van de vreugde van de film (en als er een paar elementen van worden verklaard, gaat het daar mis). Het gaat voornamelijk over de cartoonachtige, eindeloos inventieve schietpartijen; de ene met bespottelijker precisie geënsceneerd dan de andere. Het is zowel grappig als uitzonderlijk gefilmd; de dialoog is weer een eerbetoon aan de stompzinnigheid van actiefilms (onder de geestige opmerkingen van Smith: 'Eet je groenten,' klaagt hij nadat hij een man met een wortel heeft doorboord). En wat is een actiefilm zonder (afgezien van een enorm aantal figuranten; een mooie vrouw die er alleen maar sexy uitziet en sexy praat <0xE2><0x80><0x93> Monica Bellucci's complimenten) grillen voor zijn held? Smith is een en al karikatuur met een paar karikaturale trekjes. Om te beginnen haat hij een heleboel dingen (waaronder slechte chauffeurs), maar wat belangrijker is, hij heeft een voorliefde voor worteltjes ('Je ziet er beter van', gromt hij); hij verandert ze zelfs in wapens.<br />'Shoot Em' Up' doet alles wat in zijn vermogen ligt om een actiefilm te worden. En hij slaagt erin; het ene na het andere gevecht wordt op elke denkbare manier in scène gezet, het herhaalt zich nooit en het eindigt bijna letterlijk met een knal.<br />'Ik haat paardenstaarten. Shoot 'em Up!
Shoot Em' Up <br /><br />Are you tired of all those heartless, senseless, generic and cliché, action-driven Hollywood films? That honor style and blood over character and plot? Well then I have news for you: don't go see "Shoot Em' Up".<br /><br />But it's a shame that you won't. The film whose trailer I pointed to and said 'that's what film-making has come to these days; all attitude and no heart', turns out to be the most fun and riotous satire I've seen in a long time. "Shoot Em' Up"--a relentless, simultaneously energizing and hilarious movie--is a surprisingly smart confection. As conceived by writer-director Mike Davis its an over-the-top send-up of every action film ever made; a wink and a nod (as well as a parody of) to the bloody overkill of "Die Hard" and "Rambo", the gleeful excitement and charm of "Indiana Jones", the cornball abandon of "James Bond", the who cares of "North by Northwest", the heroic terseness and ease of "Bourne", the ultra-stylized and preposterous overdrive of "The Matrix" or anything ever made by John Woo (particularly a love for "Hard-Boiled"), and even in one scene the splendid lunacy of "Raising Arizona".<br /><br />The whole project, through controlled chaos and witty abandon, is made as a single, continuous in-joke. As in most films that take themselves too seriously, Clive Owen's hero (enigmatically titled Mr. Smith) quite literally never stops shooting. He shoots while having sex, he shoots while in the middle of free-fall, he shoots the umbilical cord off of a baby, he shoots with his fingers broken. Davis takes over-the-top to a whole new level; poking fun at action movies by taking their ridiculousness to its brinking point.<br /><br />Everything is done with an intentional preposterousness. For no reason Smith takes the baby of a dead woman (whom he helped deliver...in a frenetic shootout nonetheless) and decides to protect the infant from Paul Giamatti (dropping his nice-guy smugness, and superbly playing his diabolical villain with maniacal glee) and his army of goonish gunmen (why are they even after it?). For no reason, Smith just happens to be the world's greatest gunslinger (he doesn't miss; he doesn't break a sweat...in fact the whole movie Owen plays Smith as the ultimate joke: with a straight face. Same expression for killing, sex, talking, anything).<br /><br />The enigmatic coincidence of it all is only part of the film's joy (and when it begins to explain some its elements, that's where it goes wrong). Mostly its about the cartoonish, endlessly inventive shootouts; each staged with more ludicrous precision than the last. Its both funny and exceptionally filmed; the dialogue another homage to the stupidity of action films (among Smith's witty remarks: "Eat your vegetables" he laments after impaling a man with a carrot).<br /><br />And what is an action film without (besides a huge body count; a beautiful woman who does no more than look hot and talk sexy--kudos to Monica Bellucci) quirks for its hero? Smith is all caricature with a few cartoony peeves. For one he hates a lot of things (including bad drivers), but more importantly he has a fondness for carrots ("they make your eyesight better" he growls); he even turns them into weapons.<br /><br />"Shoot Em' Up" does all that it can to be every kind of action-movie. And it succeeds; staging endless fight after fight in every way imaginable, never repeating itself and quite literally ending with a bang. 9/10 <br /><br />"I hate ponytails. They don't make you look hip, young or cool"- Shoot 'Em Up