Na 20 jaar zijn de personages, de situaties, de grappen en grollen... nog steeds grappig! De alledaagse (matzoh punim) Benjamin Stone lijkt zijn verscheiden bij verschillende scènes in de film aan te treffen, om vervolgens door zijn nieuwe vriend Alan Swann uit de modder te worden gevist. De scène in het restaurant in Brooklyn is onbetaalbaar en wordt vast en zeker vaak geciteerd tijdens het paasfeest. De climax van een gevecht voor een live tv-publiek is geïnspireerd door het schrijven en het getalenteerde acteren in parallelle rollen. Net als bij de meeste films zijn het de kleine details die je vaak over het hoofd ziet en die je bijblijven. de grote tv-ster die een boos vrouwelijk personeelslid tot bedaren probeert te brengen door aan te bieden een paar gebruikte schoenen te sturen... de afleiding in een restaurant om Alan te helpen met het vriendinnetje van een crimineel op de melodie van 'Somebody Stole My Gal'!<br />Deze film mag je niet missen!
After 20+ years, the characters, the situations, the wise-cracks....they are still funny! The plain faced (matzoh punim) Benjamin Stone seems to meet his demise at several turns in the film only to be lifted out of the mire by his new friend Alan Swann. The dinner scene in Brooklyn is priceless and is surely quoted often at Passover seders. The climactic fight scene in front of a live TV audience is inspired writing and gifted acting working in parallel. Like most movies, it's the small details that you often miss that stay with you. The youngest writer who wears sports coats three sizes too big...the big shot TV star who tries to pacify an angry female staff member by offering to send over several pair of used shoes...the diversion in a restaurant to help Alan steal away with a thug's girlfriend to the tune of "Somebody Stole My Gal!"<br /><br />You cannot miss this movie!