Warner Bros.-fantasieën hebben altijd een zekere gedenkwaardige opleving gehad. Sinds films als 'Superman' en 'Blade Runner' kan een kijker altijd op zijn minst verzekerd zijn van een ticket naar een andere wereld. 'The Avengers' zou de volgende 'grote' film voor Warner Bros. zijn geweest als hij niet op het laatste moment zo slordig was bewerkt. Maar het moet worden opgemerkt dat deze film alle tekenen vertoont van een dankbare kalkoen: hij is uitgebracht op 1 juni, en dat is verplaatst van eind juni naar de hondsdagen van augustus. En dan is er nog het feit dat er geen persvertoningen zijn toegestaan voor critici. Er kan niets goeds voortkomen uit deze profetieën.<br />'The Avengers', dat op zijn best een tweederangsversie is van de oorspronkelijke 'Batman'-film. Het plot volgt de heldendaden van de legendarische geheim agenten John Steed (Ralph Fiennes) en Emma Peel (Uma Thurman), terwijl ze strijd leveren met een maniakale meteoroloog (Sean Connery) die het weer van de wereld wil beheersen. Simpel genoeg. Dat zou je tenminste denken. Het lijkt erop dat er zo'n 25 minuten (!) uit de film zijn geknipt als gevolg van slechte proefopnamen. Zoals de geschiedenis leert, komen er geen goede proefopnamen. Het gevolg is dat de film zo verwarrend wordt dat de kijker het liever opgeeft dan zich beledigd te voelen door een film die erop staat je altijd een stap voor te blijven. Alleen potentieel goede films worden afgeslacht in een poging de film aantrekkelijker te maken voor de aandachtsspanne van kinderen. Maar vergis je niet, deze film is zeker niet voor kinderen. Misschien levert het laatste halfuur genoeg leuke actie op (en dat is ook zo, geloof me!) om ze af te leiden, maar tot die tijd bestaat de film uit onhandige dialogen, zinloze actie (Wie heeft er nou zin in teddyberen?) en een ongemakkelijke overdosis vreemdheid. Eens was de cast misschien wel leuk, maar slechts af en toe kan er een glimlachje af bij Ralph Fiennes. Thurman heeft het Engelse accent blijkbaar perfect onder de knie, maar het enige probleem is dat ze vergeet om een gedenkwaardige voorstelling te geven. En als laatste, maar zeker niet als laatste, Sean Connery. Helaas ziet hij er niet eens uit alsof hij de wereld wil overnemen. Slechts één keer, in een gemompelde tirade, wekt hij gevoelens van slechtheid op. Met andere woorden: 'The Avengers' is een technisch meesterwerk. Als je de kijker een universum van oogverblindende decors voorschotelt (dat op zijn minst genomineerd zou moeten worden voor een oscar), fantasierijke visuele effecten en prachtige kostuums, vergeet je bijna dat Engeland dat ook doet.' De score, gecomponeerd door Joel McNeely, blijkt een van de coolste scores te zijn die ooit zijn gemaakt. Hij wekt opwinding, spanning en een beetje gladheid op, dankzij een paar slimme jazznoten. Die de film niet allemaal zelf kan produceren. Voor degenen die niet van deze film willen genieten, is hij gelukkig kort. Zo kort dat het vreemd is. Hij springt van een gedeelte van een uur van het begin naar een halfuur van climaxactie, zodat de kijker met zijn ogen moet knipperen en de film misschien net op de aftiteling staat. Je kunt alleen maar hopen op een verbetering met een regisseursfout. Tot die tijd moet deze film cultstatus krijgen voordat hij die bereikt.' Op weg naar de video. En ik weet zeker dat het niet lang meer zal duren.<br /><br />Uit Vier - **'**
Warner Bros. fantasies have always had a certain memorable flare. Dating back to films like "Superman" and "Blade Runner", a viewer could always be guaranteed at least a ticket into another world. "The Avengers" would have been that next "big" thing for Warner Bros. had it not been so shoddily edited at the last minute. It should be duly noted, however, that this film had all the signs of a thanksgiving turkey: It's release date, which was moved from late June to the dog days of August. Then the fact that no press screenings have been allowed for critics. No good can come of these prophecies.<br /><br />"The Avengers", which, at best, is a second rate version of the original "Batman" has all the features of your top blockbuster: A Big name or two, a plethora of explosions, and enough special-effects to put "Godzilla" to shame. The Plot follows the exploits of the legendary secret agents John Steed (Ralph Fiennes) and Emma Peel (Uma Thurman), as they do battle with a maniacal meteorologist (Sean Connery) who has intentions on controlling the world's weather. Simple enough. Or so one would have thought. It would appear that some 25 minutes (!) was excised from the film as a result of poor test screenings. As history has told, no good comes from test screenings. As a result, the film becomes so utterly confusing that the viewer would sooner give up, rather than be insulted by a film that insists on staying one step ahead of you at all times. Only potentially good films are butchered in an attempt to make the film more appealing to youngster's attention spans. But make no mistake about it, this film is certainly not for children. Perhaps the last half hour will provide enough enjoyable action (and it does, believe me!) to distract them, but up until then the film consists of awkward dialogue, inane action (Gigantic teddy bears, anyone?), and an uncomfortable overdose of strangeness.<br /><br />The cast, at one time, might have been game, but only once in a while does Ralph Fiennes even crack a smile. Thurman has apparently got the English accent down perfectly, but the only problem lies in the fact that she forgets to give a performance worth remembering. And last, but certainly not least, Sean Connery. Sadly, he doesn't even look like he wants to take over the world. Only once, in a mumbled rant, does he evoke some feelings of evil. That being said, "The Avengers" is a technical masterpiece. Providing the viewer with a universe of dazzling sets (that should at least be nominated for an oscar), imaginative visual effects, and beautiful costumes, one almost forgets that England doesn't look like this anymore. Unless of course, you live there. The score, composed by Joel McNeely proves to be one of the coolest scores ever produced. Inducing excitement, tension, and a little smoothness, provided by some nifty jazz notes. All of which the film is unable to do itself. For those who won't enjoy this film, it is mercifully brief. So brief to the point that it's strange. It jumps from a one hour section of the beginning to a half hour of climactic action that the viewer blinks and the movie might just be rolling into the credits. One can only hope for an improvement with a director's cut. Until then, this film should gain cult status before it makes it's way to video. Which I'm sure will be soon.<br /><br />Out Of Four - **