Ik huurde deze film bij Netflix. De dvd laat hem zien in letterbox-formaat met helderwitte Engelse ondertitels in de onderste zwarte ruimte. De kwaliteit van de afdruk die is gebruikt om de schijf te maken is goed voor buitenopnamen, maar de actie in twee lange nachtelijke scènes is zo donker dat hij bijna onzichtbaar is.<br />Blijkbaar zijn veel mensen dol op deze film, maar ik zou hem maar 7 van de 10 sterren geven omdat hij veel te lang is, meer dan 3 uur. Hij werd in het begin van de jaren zeventig op verschillende dagen in bioscopen vertoond als Deel 1 en Deel 2, wat prima zou zijn behalve het climaxgevecht in het bamboebos dat eindigt met Deel 2, dat in zijn geheel wordt herhaald in Deel 2. En er zijn nog andere reeksen die je zou kunnen terugspoelen. In het begin doet Geleerde Ku bijvoorbeeld een heel, heel lang vervelend nachtelijk onderzoek in het spookachtige oude huis waar hij met zijn moeder woont, en hij vindt niets. Omdat de afdruk zo donker is, zien we ook niets. En in deel II, nadat de helden de kwade krachten van de Oostelijke Zaal hebben getrotseerd (een nooit verklaarde verwijzing naar een deel van het Keizerlijke Paleis, neem ik aan), dwaalt Geleerde Ku weer rond op het slagveld en lacht vreugdeloos om zijn eigen slimheid in de manier waarop hij de Keizerlijke wachtposten die aanvielen de stuipen op het lijf heeft gejaagd. Met een beetje van dit spul kom je een heel eind.<br />Niettemin is het een goede huurfilm van Netflix. Ik genoot er vooral van om Pai Ying in een heldhaftige rol te zien als Gen. Shih, en de havikachtige Miao Tien als de luitenant van de slechte commandant. Het was ook interessant om de Taiwanese heldacteur Tien Peng uit 1970 te zien (vaak aangeduid als 'Roc' Tien) als een knappe functionaris van gemiddelde kracht en vaardigheid die voor de slechte mensen van de Oostelijke Kamer werkte. En ik hield van Ku's moeder.<br />Twee andere mensen verdienen een eervolle vermelding. De Chinese titel 'Hsia Nboog' betekent 'galante dame' volgens de ondertitels, maar de hoofdrolspeelster Hsde Feng is moeilijk om mee in contact te komen en lijkt meestal eerder afstotend dan galant. Ze glimlacht nooit in deze film en toont nooit enige emotionele betrokkenheid als ze vecht. Het andere interessante personage is Chiao Hu (vaak aangeduid als Roy Chiao), die de boeddhistische monnik speelt die het Zen-handboek in het leven roept. Chiao is altijd een sympathieke acteur geweest, maar ook hij glimlacht nooit en lijkt hier alleen maar een kil persoon. In beide gevallen is hun houding echter volkomen passend bij de rol, dus dat vond ik niet erg.<br />En was dat Sammo Hung in een bijrol, die de kwaadaardige generaal Hsde in de laatste strijd steunt?
I rented this movie from Netflix. The DVD shows it in letterbox format with bright white English subtitles in the lower black space. The quality of the print that was used to make the disc is good for outdoor action, but the action in two long night scenes is so dark as to be mostly invisible.<br /><br />Obviously a lot of people love this film, but I'd give it only 7 out of 10 because it's way too long, over 3 hours. It was shown in theaters in the early 70's as Part I and Part II on separate days, which would be okay except the climactic fight in the bamboo forest which ends Part I is repeated in entirety in Part II. And there are other sequences which could be trimmed back. Towards the beginning, for example, Scholar Ku makes a long, long annoying nocturnal investigation of the spooky old mansion where he lives with his mother, finding nothing. Because the print is so dark, we see nothing as well. Again, in Part II, after the heroes have tackled the evil forces of the Eastern Chamber (a never-explained reference to some part of the Imperial Palace, I suppose), Scholar Ku wanders around the battle site laughing humorlessly over his own cleverness in the ways he spooked the Imperial guard force that came to attack. A little of this stuff goes a long way.<br /><br />Nonetheless, it's a good Netflix rental. I particularly enjoyed seeing Pai Ying in a heroic role as Gen. Shih, and hawk-faced Miao Tien as the evil Commandant's lieutenant. It was also interesting to see 1970's Taiwanese hero actor Tien Peng (often billed as "Roc" Tien) as a handsome official of intermediate strength and skill working for the evil Eastern Chamber people. And I loved Ku's mother.<br /><br />Two other people deserve honorable mention. The Chinese title "Hsia Nü" means "gallant lady", according to the subtitles, but lead actress Hsü Feng is hard to warm up to, and usually seems off-putting rather than gallant. She never smiles in this film or shows any emotional content when she fights. <br /><br />The other interesting person is Chiao Hu (often billed as Roy Chiao), who plays the Buddhist monk that injects the Touch of Zen. Chiao was always a likable actor, but he too never smiles or seems like anything but a chilly person here. In both cases, however, their demeanor is perfectly appropriate to the roles, so I didn't mind that.<br /><br />And was that Sammo Hung in a bit part, supporting the evil general Hsü in the final struggles?