Als regisseur Robert Benton denkt dat deze hufter bedoeld is als eerbetoon aan Alfred Hitchcock, heeft hij het mis. Het is eerder een eerbetoon aan William Castle! Benton komt niet eens in de buurt van de subtiele, bijtende spanning die Hitch in zijn hoogtijdagen creëerde. Waar is de inventieve camerastijl? De opwindende, alomtegenwoordige muzieknoten? Waar is de finesse? Roy Scheider speelt een psychiater die wordt aangetrokken door een louche dame die een van zijn eigen patiënten vermoord zou kunnen hebben.<br />Het is onwaarschijnlijk en eindeloos saai, maar de rol van Roy Scheider is oké, maar Meryl Streep geeft de meest irritante, neurotische, ongerichte voorstelling van haar verder zo stralende carrière. Tel maar eens hoe vaak ze speelt, borstelt of met haar haar speelt. Dat is haar acteerstijl hier. Meer Geraldine Page dan Grace Kelly. De rest van de cast... ach, wat maakt het uit?<br />Ga op eigen risico verder.
If director Robert Benton thinks this whodunnit is supposed to be an homage to Alfred Hitchcock, he'd better think again. It's closer to William Castle! Benton comes nowhere close to the subtle, nail-biting tension Hitch provided in his heyday. Where's the inventive camera style? The exciting, pervasive musical score? Where's the finesse?. Roy Scheider plays a psychiatrist who is drawn to a shady lady who might have murdered one of his own patients.<br /><br />Improbable and tedious to no end, it features an OK Roy Scheider but Meryl Streep gives the most annoying, neurotic, unfocused performance of her otherwise luminous career. Just count how many times she plays, brushes away or toys with her hair. That's her acting style here. More Geraldine Page than Grace Kelly. The rest of the cast...oh, who cares?<br /><br />Proceed at your own risk.