Kekexili, gefilmd op locatie in het ruigste terrein, is een film voor liefhebbers van geweldige cinematografie, dieren, het milieu en Tibet. Ik geef niet vaak tienen voor mijn recensies, maar ik kom dan ook niet vaak een film tegen die zo geweldig is als deze.<br />Kekexili is in wezen een Tibetaanse western. De Tibetaanse antilope wordt genadeloos opgejaagd voor zijn pelzen, die goede prijzen opleveren voor stropers. Een groep nauwelijks betaalde burgervrijwilligers komt bij elkaar en patrouilleert ongeveer 3 jaar door de bergen om te proberen stropers te vangen. De mannen dragen machinegeweren en geven een heleboel waarschuwingsschoten, omdat het hun niet toegestane taak is om de stropers te beboeten of te arresteren, niet om ze te doden. Dat is bewonderenswaardig, gezien het gebrek aan steun van bijna alle anderen en het feit dat de stropers er geen probleem mee hebben om de patrouilleleden te doden en dat ook doen.<br />Een Chinese verslaggever uit Beijing vergezelt de patrouille naar verschillende koude, dorre plekken in de bergen. Sommige dingen die hij onderweg aantreft, lijken in tegenspraak met wat hij oorspronkelijk als de taak van de patrouille beschouwde: af en toe verkochten ze de pelzen die ze in beslag namen om geld voor hun proviand te krijgen als ze zelf niet genoeg geld hadden (of als een van hen door een stroper werd doodgeschoten). Een prachtig citaat van de patrouillekapitein was iets in de trant van: 'Hebt u de zwervers op hun pelgrimstocht gezien? Hun gezichten en handen zijn smerig, maar hun harten zijn zuiver.' Dierenliefhebbers zullen een haat-liefdeverhouding met deze film hebben, want sommige dieren worden daadwerkelijk gedood. En de scène waarin de agenten letterlijk tientallen karkassen vinden, door mensen van hun pelzen ontdaan en door hordes gieren van hun vlees en inwendige organen ontdaan, is moeilijk om naar te kijken. Ze slepen de dode antilopenlijven naar een kuil en verbranden ze. Het gekletter van hun botten als ze over de grond worden gesleept is behoorlijk verontrustend, als een dodelijk windorgel.<br />Voor het grootste deel zijn de Tibetaanse acteurs amateurs, maar het werkt ongelooflijk goed. Het landschap beneemt je even snel de adem als het de agenten deed toen ze op grote hoogte een bloedneus kregen. De filmploeg heeft een slopende tijd gehad met deze film; een van de leden kwam om bij een auto-ongeluk. Onverzoenlijke klimaten, ruig en onbegroeid terrein, en kilometers en kilometers zonder steden... het is een heel spektakel, net een bevroren woestijn.<br />Ik wil de plot niet te veel bederven, maar kijk niet uit naar een happy end, tenzij je een antilope bent.
Filmed on location in some of the harshest terrain, Kekexili is a film for lovers of great cinematography, animals, the environment, and Tibet. I don't often give 10's for my reviews, but then I don't often run across a movie as great as this.<br /><br />Kekexili is basically a Tibetan western. The Tibetan Antelope have been hunted mercilessly for their pelts which bring good prices for poachers. A group of barely paid citizen volunteers get together and for about 3 years patrol the mountains to try and catch poachers. The men carry machine guns and give plenty of warning shots because their unsanctioned job is to fine or arrest, not to kill the poachers. This is admirable, considering the lack of support from most everyone else and the fact the poachers have no problem killing the patrolmen and do.<br /><br />A Chinese reporter from Beijing accompanies the patrol to various cold, barren locales in the mountains. Some of what he finds along the way seems contradictory to what he originally felt the patrol stood for: occasionally they sold the pelts they confiscate to get money for their provisions when they don't have enough money themselves(or if one of their number gets shot by a poacher). A great quote from the patrol captain was something along the lines of "Have you seen the prostrators on their pilgrimage? Their faces and hands are filthy, but their hearts are pure." Animal lovers will have a love-hate relationship with this film as some animals are actually killed. And the scene where the patrolmen find literally dozens of carcasses, stripped of their pelts by men and their flesh and internal organs by hordes of vultures, is difficult to watch. They haul the dead antelope bodies to a pit and burn them. The clacking of their bones as they are hauled over the earth is quite unsettling, like a deathly wind chime.<br /><br />For the most part, the Tibetan actors are amateurs, but it works unbelievably well. The landscape will take your breath away just as quickly as it did for the patrolmen when they began to get bloody noses from the high altitudes. The film crew had a grueling time with this film; one member was killed in a car accident. Unforgiving climates, harsh and unvegetated terrain, and miles and miles with no towns...it's quite a spectacle, like a frozen desert.<br /><br />I don't want to spoil too much of the plot, but don't look for a happy ending, unless you're an antelope.