In deze tijd van 100 miljoen plus films met special effects die de dialogen overstemmen en sterren met buitensporige ego's en bijpassende salarissen, zou een film als het kleine meesterwerk van Jonathan Demme, 'Melvin en Howard', van geluk mogen spreken als er een videodistributie was. Zelfs een kwart eeuw geleden, toen de film voor het eerst werd uitgebracht, werd de film door het publiek grotendeels genegeerd, ondanks lovende recensies, Academy Awards en lof van de critici. Maar degenen die de moeite nemen om dit prachtige fabeltje op te zoeken, zullen worden beloond. De film begint met een verhaal over een man die Melvin Dummar heet en die het geluk heeft dat hij een lift krijgt van een oude man die in de woestijn ligt te slapen. De man zegt dat hij Howard Hughes is, en jaren later, als Hughes dood is, vindt Melvin een testament dat op de balie van het benzinestation is achtergelaten waarin hij wordt genoemd als een van de erfgenamen van het Hughes-fortuin. Aangezien we het einde al kennen voordat de film begint, liggen de genoegens voor het grijpen in de eigenzinnige personages en situaties die scenarioschrijver Bo Goldman en een geweldige cast hebben gecreëerd. Melvin was tevreden met de wetenschap dat Howard Hughes tijdens hun rit een liedje had gezongen dat Melvin had geschreven. Zijn overduidelijke vreugde over die eenvoudige gebeurtenis was zelfs in 1980 een zeldzame persoonlijke eigenschap. Er zijn nog veel meer pretentieloze, maar gedenkwaardige momenten in deze voortreffelijke film.
In this day of $100 million plus movies with special effects that drown out the dialog and stars with out-sized egos and paychecks to match, a film like Jonathan Demme's minor masterwork, "Melvin and Howard," would be lucky to get a video distributor. Even a quarter century ago on its initial release, the film was largely ignored by audiences despite glowing reviews, Academy Awards, and critics kudos. However, those who make the effort to seek out this wonderful fable will be rewarded. Based on a story that may or may not have been true, "Melvin and Howard" spins the tale of an easy going hard luck kinda guy named Melvin Dummar who gives a lift to an old man he finds asleep in the desert. The man says that he is Howard Hughes, and, years later, when Hughes dies, Melvin finds a will that has been left on his filling station desk that names him as one of the heirs to the Hughes fortune. Since we know the ending before the film starts, the pleasures lie in the quirky characters and situations that screenwriter Bo Goldman and a terrific cast have created. Despite the circus that surrounded the question of the will's validity, Melvin was content just knowing that, during their drive, Howard Hughes had sung a song that Melvin had written. His evident joy in that simple event was a rare personal quality even in 1980. There are a lot of other unpretentious, yet memorable, moments in this outstanding film.