Deze verrassend primitieve'stroomlijner'-komedie van de Roach Studio's <0xE2><0x80><0x93> na de ineenstorting van de kortetermijnmarkt voor komedies halverwege de jaren dertig besloot Hal Roach zich te gaan toeleggen op het maken van speelfilms, eerst met films als de TOPPER-serie en later met een tweede serie die in minder dan een uur tijd werd opgenomen <0xE2><0x80><0x93> bevat alle gebruikelijke goedkope komediemotieven, waaronder een Murphy Bed <0xE2><0x80><0x93> en loopt op een nogal mechanische manier door de film heen, als de taxi-eigenaren William Bendix en Joe Sawyer, die het van schrammen hebben voorzien, in de clinch raken met een meisje dat zelfmoord probeert te plegen en zichzelf tot hun verantwoordelijkheid maakt. De dialoogrichting is stroef en hoewel er in de openingsscènes een paar goeie grappen zitten, waaronder een muziekhatende muziekrecensent en Jack Norton die zijn gebruikelijke komische rol speelt terwijl hij dronken is van de drank, is er op het gebied van gelach niet veel dat dit stuk kan aanbevelen.
This surprisingly primitive 'streamliner' comedy from the Roach Studios -- with the collapse of the comedy short subject market in the mid-thirties, Hal Roach decided to go into feature production, first with films like the TOPPER series and later with second features that timed in at less than an hour -- contains all the standard cheap comedy motifs, including a Murphy Bed -- and runs through them in a rather mechanical fashion as made-it-from-scratch taxi fleet owners William Bendix and Joe Sawyer get tangled up with a girl who tries to kill herself and declares herself their responsibility. The dialogue direction limps and although there are some good gags in the opening scenes, including a music-hating music critic and Jack Norton playing his usual fine comic drunk, there isn't that much in the way of laughs to recommend this piece.