Dit is een episode die ik als klein kind heb gezien. Het gaat over een kille zakenman die een lange werknemer ontslaat en hem vervolgens berispt vanwege zijn tranen. Het is een verbitterde, gemene man die alleen maar naar de eindstreep kijkt. Op een dag rijdt hij ongeduldig rond en wordt hij in zijn cabriolet achtergelaten, verlamd. Helaas voor hem zijn de enige mensen die bij hem in de buurt zijn een stel gevangenen die aan het werk zijn. Ze plunderen zijn auto en stelen zijn kleren. Ze gaan niet bij hem kijken. De hele episode wordt uit Joseph Cottens hoofd verteld terwijl hij probeert zijn situatie onder controle te krijgen. Hij hoopt dat iemand hem zal helpen, maar beseft dat hij hun niet kan laten weten dat hij nog leeft. Er zijn wat echte problemen met de medische mensen die komen opdagen. Heeft iemand gezien dat er geen lijkstijfheid was en dat zijn huid warm was? Als hij dood was, waarom zag hij er dan zo fris uit? Niettemin wordt het punt op het allerlaatst gemaakt. Een opmerkelijke les hier.
This is an episode that I saw when I was a small child. It involves a cold blooded businessman who fires a long time employee and then chastises him for his tears. He is a bitter, mean man who looks only at the bottom line. One day, driving impatiently, he is left in his convertible, paralyzed. Unfortunately for him, the only people around are a bunch of prisoners on a work detail. They loot his car and steal his clothes. They don't check on him. The entire episode is told from Joseph Cotten's mind as he attempts to come to grips with his situation. He hopes to have someone help him but realizes he has no way of letting them know he is alive. There are some real problems with the medical people who show up. Did anyone notice that there was no rigor and that his skin was warm. If he were dead, why did he look so fresh. Nevertheless, the point is made at the very end. A remarkable lesson here.