Als je er schoon genoeg van hebt dat Shahrukh Khan voortdurend dezelfde rol speelt (tot recentelijk Swades), kijk dan naar een paar van zijn oude films. Als je denkt dat hij maar in één rol goed is, heb je het mis. Hij is een veelzijdige acteur, en een van mijn favoriete acteurs. Hij is echt een goede acteur, en gelukkig speelt hij verschillende rollen na Veer-Zaara (maar Veer-Zaara en Main Hoon Na waren nogal verschillend). Hier is hij een voortzetting van zijn parmantige zelf in DDLJ. Het concept van het personage mag dan anders zijn, maar wat maakt het uit, zolang hij maar niet saai is. Het concept van de film is heel interessant. Persoonlijk denk ik dat echte mensen zich hiermee kunnen identificeren (bazen die hun trotse bezit afpakken). De film verveelt je af en toe, en hij heeft de gebruikelijke clichés. Deze film is uit 1997, maar verouderde uiterlijkheden staan de film altijd in de weg. Maar het zijn de acteurs die de echte sterren zijn. Juhi Chawla blaast je ook op met een charmante vertoning (en een mooi uiterlijk). We weten dat ze boven dit niveau staat, en het is triest hoe ze uit de commerciële filmindustrie is vertrokken. Maar als we geduld hebben, komt ze misschien terug. Aditya Pancholi was perfect. Ik mag het personage dan niet hebben gemogen, maar wacht... daar ging het toch om? Je weet dat als een personage gehaat wordt terwijl dat wel de bedoeling is, de acteur niets verkeerds doet. Johnny Lever, Gulshan Grover en die vriend van Shahrukhs waren allemaal voldoende. De liedjes waren heel aardig. Mijn favoriete liedje was in het algemeen Jaata Hai Tu Kahan (Where Do You Go?), dat in een opgewekte sfeer werd gebracht. Maar Main Koi Aisa Geet Gaoon (If I Sing a Song Like This) en Chand Taare (Moon, Stars) waren ook aardig en creatief. Suniye To (Listen So) probeerde een tweede Rukh Ja O Dil Deewane (DDLJ) te worden, maar de choreografie kon daar niet aan tippen. Maar Ek Din Aap (One Day You...) slaagde erin een Hum Aapke Hain Koun te worden. Deze film moet je zien voor Shahrukh Khan en Juhi Chawla.
If you are sick and tired of Shahrukh Khan playing the same role all the time (until recent Swades), watch some of his old flicks. If you think, he is only good at one role, you are wrong. He is a versatile actor, and one of my favorite actors. He is truly a good actor, and luckily he is playing different roles after Veer-Zaara (but Veer-Zaara and Main Hoon Na were kind of different). Over here, he is a continuation of his perky self in DDLJ. The concept of the character may be different, but who cares as long as he doesn't bore. The concept of the movie is very interesting. I personally thought real people can relate to this (dictating bosses taking pride possessions). The movie does bore you at moments, and it has it's usual clichés. This movie is from 1997, but outdated looks always gets in the way of the movie. But it's the actors who are the real stars. Juhi Chawla also blows you away with a charming performance (and beautiful looks). We know she is above this level, and it's sad how she departed from commercial cinema. But if we are patient, she might come back. Aditya Pancholi was perfect. I may have not liked the character, but wait..... wasn't that the point. You know when a character is hated when he is supposed to, the actor does no wrong. Johnny Lever, Gulshan Grover, and that friend of Shahrukhs were all adequate. The songs were very nice. My favorite song, in general, was Jaata Hai Tu Kahan (Where Do You Go?) presented in a perky matter. However Main Koi Aisa Geet Gaoon (If I Sing a Song Like This) and Chand Taare (Moon, Stars) were also nice and creative. Suniye To (Listen So) tried to be another Rukh Ja O Dil Deewane (DDLJ), but the choreography couldn't match up. But Ek Din Aap (One Day You....) succeeded in becoming a Hum Aapke Hain Koun. This movie is a must-see for Shahrukh Khan and Juhi Chawla.