Wat Konstantin Tsiolkovski over de maan zei, geldt ook voor deze film: het is de perfecte ontsnapping voor mensen die een zwaar leven leiden. Kleine verrassing 40 <0xE2><0x80><0x93> iets waar Philippe (Robert Lepage) tsarevitsj, wiskundige en pionier op het gebied van de ruimtevaart, op verafgoodt. Philippe is een dwerg in het leven, maar een reus in zijn dromen. In een van de scènes zien we hem boven zijn buurt in Montréal uittorenen als Gulliver in het land van lilliput. Er is een bevroren goudvis die Beethoven heet, een jonge broer die zichzelf recht in de ogen kijkt (ook Robert Lepage) en een liefhebbende moeder die nooit een woord zegt (Anne-Marie Cadieux). De manier waarop Robert Lepage feiten, fictie, dromen, herinneringen en fantasie beschouwt als aspecten van dezelfde, naadloze werkelijkheid doet denken aan Michel Gondry, maar dan in mineur. 'La Face Cachée' is een rustige film, die zich door de duisternis beweegt met de plechtige ernst van een hemels lichaam, in harmonie met de hemelse harmonieën van de originele partituur van Benomechant Jutras. Hij is voor jou als je van 'The Science of Sleep', 'Igby Going Down', 'The Life Aquatic' of 'The Man Who Wasn't There' hield.
What Konstantin Tsiolkovsky said of the moon also holds for this movie: it's the perfect escape for those who lead a heavy life. Small surprise 40-something Philippe (Robert Lepage) idolizes Tsiolkovsky, mathematician and pioneer of space exploration. Philippe is a dwarf in life, but a giant in his dreams. In one scene, we actually see him looming over his Montréal neighborhood like Gulliver in the Land of Lilliput. There's a frozen goldfish named Beethoven, a self-righteous younger brother (also Robert Lepage), and a loving mother who never speaks a single word (Anne-Marie Cadieux). The way Robert Lepage treats fact, fiction, dream, memory, and fantasy as aspects of the same, seamless reality are reminiscent of Michel Gondry, but in a minor key. "La Face Cachée" is a quiet movie, moving through the darkness with the solemn gravity of a heavenly body, in tune with the celestial harmonies of Benoît Jutras' original score. It's for you if you liked "The Science of Sleep", "Igby Going Down", "The Life Aquatic", or "The Man Who Wasn't There".