Ik geef toe dat ik me tot deze film aangetrokken voelde door Maltins (negatieve) recensie ('bloederige, bloederige western') en me afvroeg of hij wel zo expliciet kon zijn. Tja, er worden hier heel wat mensen vermoord, maar je krijgt nauwelijks bloed te zien. Dit is voornamelijk een onwaarschijnlijk, ingestudeerd westernverhaal over wraak. Lee Van Cleef is de sadistische schurk, en misschien had hij op dat moment al een paar te veel sadistische schurken gespeeld; hij heeft hier geen flair. In het begin is er een scène die zo lachwekkend slecht is, met een overduidelijke stockfoto van een schorpioen, dat de geloofwaardigheid van de film erdoor wordt aangetast en de film die nooit meer terugkrijgt. (*1/2)
I admit that I was drawn to this film by Maltin's (negative) review ("bloody, gory Western"), wondering if it could be so explicit. Well, there are many killings here, but you barely get to see any blood. Mainly, this is just an improbable, formula Western tale of revenge. Lee Van Cleef is the sadistic villain, and perhaps he had played a few too many sadistic villains by that point; he has no flair here. Early on, there is a scene so laughably bad, involving an obvious stock shot of a scorpion, that it destroys the film's credibility, and the film never regains it. (*1/2)