Te oordelen naar de plot en het feit dat hij wordt geregisseerd door Silvio Amandio, vreesde ik al dat deze Giallo veel zou lijken op het eerdere succes van de regisseur, 'Amuck!', maar ondanks de overeenkomsten tussen de twee films is Smile Before Death veel meer dan alleen maar een herhaling van het eerdere werk. Deze film sluit beter aan bij de Giallo-traditie van stijlvolle en bloederige moorden dan de eerdere film, maar vindt toch de tijd om ervoor te zorgen dat de plot altijd rond de centrale situatie draait. Het is een wonder dat Amandio erin is geslaagd zijn script niet helemaal in de war te laten raken. Afgezien van deze nieuwe flair voor moorden en de centrale situatie, is _Glimlach voor de dood_ ook een verknipte kleine thriller, die erin slaagt een aantal dingen uit de kast te halen voordat hij tot een voortreffelijke en onverwachte conclusie komt. De plot volgt de dood van een vrouw die Dorothy heet. De politie verklaart dat het zelfmoord is, maar het duurt niet lang voordat Dorothy's dochter Nancy naar het huis van haar moeder gaat, waar ze de verleidelijke Gena en haar stiefvader Marco ontmoet. Maar de zaak wordt sinister als de huishoudster informatie prijsgeeft die inhoudt dat Dorothy's dood misschien geen zelfmoord is geweest... De film begint langzaam, en afgezien van wat weelderige fotografie die goed gebruik maakt van de vrouwelijke hoofdrollen, begint de film pas halverwege. Amandio houdt de spanning voortdurend in de lucht, en seks staat altijd in de voorhoede van de actie. Roberto Pregadio zorgt voor een passende pakkende jingle, die bijna elke scène in de film begeleidt. De melodie is typisch Italiaans en past goed bij de film, maar ik had liever gehad dat hij wat minder vaak werd afgespeeld, omdat hij al snel oud begint te worden en de algehele impact minder wordt. De film profiteert, net als Amuck, van een geweldige hoofdrolspeelster van Rosalba Neri, die gezelschap krijgt van de oogverblindende Luciana della Robbia. De twee delen geen scènes samen die zo goed zijn als die tussen Neri en Barbara Bouchet in Amuck, maar Silvio Amandio houdt duidelijk van het filmen van lesbische scènes; en als ze zo goed zijn, kijk ik graag naar ze! De film wordt afgerond door een geïsoleerde sfeer, die de hoofdpersonen een hogedrukpan geeft om in te braden. Dit is een zeldzame Giallo in die zin dat de meeste aspecten ervan logisch zijn, en hoewel Smile Before Death moeilijk te achterhalen is, raad ik je aan om je best te doen!
Judging by the plot and the fact that it's directed by Silvio Amandio, I feared that this Giallo would be a lot like the director's earlier success 'Amuck!', but despite similarities between the pair; Smile Before Death is a lot more than merely a retread of the earlier work. This film adheres more closely to the Giallo tradition of stylish and bloody murders than the earlier movie, but still finds time to ensure that the plot always revolves around the central situation. In fact, it's a miracle that Amandio has managed to keep his script from becoming a complete mess; as aside from this new flair for murders, and the central situation; Smile Before Death is also a twisty little thriller, which manages to pull several things out of the hat before boiling down to a superb and unexpected conclusion. The plot follows the death of a woman named Dorothy. The police declare it suicide, but it's not long before Dorothy's daughter, Nancy, makes her way to her mother's house; where she meets the seductive Gena and her stepfather, Marco. However, things turn sinister when the housekeeper divulges some information that means Dorothy's death may not have been suicide...<br /><br />The film starts off slowly, and aside from some lush photography that makes good use of its female leads, the film doesn't really commence until the half way point. Amandio keeps the tension bubbling throughout, and sex is always at the forefront of the action. Roberto Pregadio provides a suitable catchy jingle, which accompanies nearly every scene in the movie. The tune is typically Italian, and fits the movie well; but I'd have preferred it if it was played a bit less often, as it soon starts to get old, and the overall impact is lessened. The movie benefits, as Amuck did, from a great leading performance from Rosalba Neri, who is joined by the stunning Luciana Della Robbia. The pair doesn't share any scenes together that are as great as those between Neri and Barbara Bouchet in Amuck, but Silvio Amandio obviously enjoys filming lesbian scenes; and when they're this good, I enjoy watching them! The film is rounded off by an isolated atmosphere, which provides a pressure cooker for the lead characters to roast in. This is a rare Giallo in that, by the conclusion, most aspects of it make sense and while Smile Before Death is hard to track down, I recommend making the effort!