Als dat zo was, heb ik het volgens mij niet goed begrepen. Het was een beetje vermakelijk, maar niet echt grappig. Ik kon gewoon geen lol hebben met deze mensen. De helft van de personages was onhebbelijk, onbeschoft, grof, en de andere helft was incompetent, incompetent, mompelend, zielig, of soms een combinatie van die twee. En ja, ik weet dat dat soms grappig kan zijn, maar dit was niet het soort mensen met wie ik twee uur wilde doorbrengen. Ik mocht ze niet, ik kon geen sympathie voor ze opbrengen, ik kon met niemand opschieten, ik begreep niet waarom ze zo veel van elkaar hielden, en uiteindelijk kreeg ik het gevoel dat ze geen van allen het geluk verdienden dat ze hadden (wat in sommige gevallen heel veel was). Het enige wat ze deden was ruziën, schreeuwen, vechten, nog eens vechten, nog eens vechten, elkaar beledigen, stomme dingen doen zonder reden... Het was helemaal niet grappig, na een tijdje werd het gewoon vermoeiend. En geloof me, ik ben NIET teergevoelig als het om lelijke woorden gaat, maar ik merkte dat de hoeveelheid in deze film soms gewoon te veel was om te verdragen. Door de manier waarop de personages ze gebruikten kreeg je een nog grotere hekel aan ze.<br /><br />Ik heb de rage voor de vorige film van schrijver David Serrano, _El Otro Lado de la Cama_, die hier in Spanje een enorme hit was, nooit helemaal begrepen, en toen ik dit zag, veranderde ik niet veel: hij wordt overschat.<br />(Eén positief ding wil ik zeggen: _Alterio_. De indrukwekkende prestatie van Antonio als de dreigende, borderline psychopaat trekt wel een paar wenkbrauwen op. Geen wonder dat hij verscheidene nominaties voor Spaanse prijzen heeft gekregen.)
If so, I think I didn't get it. It was somewhat entertaining, but hardly funny. I just couldn't have fun with these people. Half the characters were obnoxious, rude, abusive bastards, and the other half were ineffectual, incompetent, mumbling, pathetic losers, or sometimes a combination of the two. And yeah, I know that can be funny sometimes, but this wasn't the kind of bunch I wanted to spend two hours with. I didn't like them, I couldn't find them sympathetic, I couldn't relate to anyone, I couldn't understand why they loved each other so much, and in the end I couldn't help but feel that none of them deserved the luck they had (which was a lot in some cases). All they did was argue, shout, fight, fight again, fight some more, insult each other, do stupid stuff for no reason... It wasn't funny at all, it just got tiring after a while. And believe me, I am NOT squeamish about bad language, but I found that the amount of it in this film was just too much to put up with sometimes. They way the characters overused it made you dislike them even more.<br /><br />I never quite understood the craze for writer David Serrano's previous film, El Otro Lado de la Cama, which was a huge hit here in Spain, and seeing this didn't change my mind much: he's overrated.<br /><br />(One positive thing I will say: Alterio's impressive performance as the menacing, borderline psycho Antonio does raise an eyebrow or two. No wonder he got several nominations for Spanish awards)