Hoewel ik d'r moeite voor doe om een feestbeest te zijn, moet ik het eufemistisch zeggen en zeggen dat deze film waarschijnlijk NIET algemeen op de markt zou zijn gekomen als de tragische omstandigheden van het overlijden van de schrijver/regisseur d'r niet waren geweest.<br />Het acteerwerk is prima, hoewel een beetje amateuristisch, de montage is goed en de cinematografie is acceptabel. De grootste fouten zitten in het verhaal en de regie. Er zit nauwelijks inhoud in. Het is geen komedie <0xE2><0x80><0x93> zelfs geen lichtgrijze (zeker geen 'donkere') komedie... De enige die ik met enige helderheid voor me zag, was Ogie (sp?), en dat kwam omdat er niet veel te zien was. De motieven van anderen waren niet meer dan geruchten.<br />Was dit een verhaal over moraal? Een komedie? Een verzinsel? (Waarvan?) Een liefdesverhaal? (Beslist niet! P en Jenna als in enig opzicht serieus?) Je zou het een 'chick-flick' kunnen noemen, maar alleen als de definitie van 'chick-flick' inhoudt dat elke mannelijke chr een egoïstische, seks zoekende arschloch is. Waren de chrs stereotypen? Clichés? WAT WAS DE PLANEET?<br />Zeker, dit was een serieuze poging om een film te maken/verhalen te vertellen, maar het is lang niet alles behalve 'leuk'.
While I hesitate to be a party-pooper, I must call a spade a spade and say that (IMHO) this film would probably NOT have gained general release had it not been for the tragic circumstances of the writer/director's demise.<br /><br />The acting is fine, 'tho a bit amateurish, the editing is crisp, and the cinematography is acceptable. The major faults lie in the story and direction. There's hardly any substance here. It's doesn't work as comedy - not even light-grey (certainly not "dark") comedy... characters are poorly developed (except for what other chrs have to say about them -- sure, Earl is a jerk, but not all that bad a jerk, and - for that matter, so is the sexually exploitative and wholly unethical Dr. P, and Becky and Dawn tell us that Joe is insufferable and Cal a mean-spirited slave-driver). The only chr I could see with any clarity was Ogie (sp?), and that's because there wasn't much there to begin with. No one's motives were any more than hearsay by other chrs.<br /><br />Was this a morality tale? A comedy? A spoof? (Of what?) A love story? (certainly not! How could one see the frantic necking and sex between Dr. P and Jenna as being in any way serious?) It could be called a "chick flick," but only if the definition of chick-flick insists that every male chr be a self-interested, sex-seeking arschloch. Were the chrs stereotypes? Clichés? WHAT WAS THE POINT?<br /><br />To be sure, this was an earnest effort at film-making/storytelling, but it falls far short of just about everything except "cute."