Waar moet ik beginnen...?<br />Deze film zou de droom van elke socioloog moeten zijn. Hij analyseert de beste en de slechtste aspecten van de mensheid. Tenzij je emotioneel dood bent vanbinnen, zul je merken dat je lacht, huilt en vaak medelijden met jezelf hebt... maar bovenal zul je jezelf zien, zoals je in de tien korte films altijd een personage zult vinden met wie je je kunt identificeren.<br />Mijn minst favoriete fragmenten waren 'Love on the A Train', 'The Listeners' en 'The 5:24'. Normaal gesproken kunnen Steve Zahn en Jerry Stiller dat voor me doen, maar deze korte film is een en al zakelijkheid, letterlijk. Als je ze samen ziet, verwacht je half dat het een komedie zal worden, maar je eindigt in het fragment teleurgesteld dat je dat niet hebt gedaan. Je krijgt niet wat je verwacht. Dit is '5.24' in een notendop.<br />'Love on the A Train' is verreweg de meest gewaagde short, maar hij is gemaakt op een manier die hem zelfs voor de meest puriteinse mensen nog zichtbaar maakt. Het is ook de eerste keer dat Rosie Perez er in mijn ogen echt sexy uitziet. Voor mensen die n<0xC3><0xAD>ét van haar houden, hoef je je geen zorgen te maken over dialogen.<br />Ik heb me om de een of andere vreemde reden altijd een beetje aangetrokken gevoeld tot Lili Taylor, wat de reden is dat ik veel hoop had voor 'The Listeners'. Helaas had het niet de intensiteit van de andere scènes. Er had iets echts in kunnen zitten, maar aangezien deze tekeningen gebaseerd zijn op waargebeurde verhalen, zou elke verandering om ze 'filmischer' te maken de 'werkelijkheid' die deze shorts proberen over te brengen (en daar in veel opzichten in slagen) hebben weggenomen.<br />Ik heb 'De Rode Schoenen' niet op de lijst gezet omdat ik er niet zeker van was.<br />Ik ben dol op Denis Leary (die man heeft het beste haar van de showbusiness, denk ik <0xE2><0x80><0x93> en een liefdesscène met een topless Liz Hurley in _Double Whammy_ maakt hem in mijn ogen tot 'God'-status) en Christine Lahti trekt mijn aandacht. Ik vond de schets niet mooi omdat hij slecht was gemaakt... Ik vond hem niet mooi.' Het bevalt me niet omdat het gaat over een onderwerp dat je gemakkelijk op een grotesk niveau kunt begrijpen. Laten we het er maar op houden dat één ding van Lahti's dialogen waar zou kunnen zijn tegen de tijd dat het fragment is afgelopen.<br />'De Rode Schoen' past mooi bij 'Fern's Hart van Duisternis'. Beide fragmenten dwingen je om naar een deel van jezelf te kijken dat je niet aan je mouw draagt.<br />Ik was niet echt een fan van Honey-Getter, maar ik kan Ajay Naidu niet uitstaan. Die vent was Samir in Office Space, wat hem automatisch vrijpleit van slechte rollen of prestaties. Als ik slechte dingen over hem zei, zou ik nooit meer naar de film kunnen kijken, en dat zou een travestie zijn. En nu over degenen van wie ik absoluut hield:<br /><br />'Sax Cantor Riff' was schitterend. Het trekt je naar binnen met een middelmatig begin en een middelmatig begin (ook al komt Sam Rockwell erin voor, destijds een beginnend acteur die zich op iets veel groters heeft gestort <0xE2><0x80><0x93> Charlie's Angels incluis). Dan word je geconfronteerd met een van de mooiste scènes en geluiden in de film (die ik de eerste keer dat ik hem zag zo schokkend vond dat ik er tranen van in mijn ogen kreeg), onmiddellijk gevolgd door iets wat probeert iets over te brengen wat alleen een geschoold iemand kan begrijpen. Absoluut fenomenaal.<br />Het personage van Mercedes Ruehl in 'Underground' zou voldoende bewijs moeten zijn dat oudere vrouwen nog steeds ongelooflijk sexy kunnen zijn. Ze was negenenveertig toen deze film in 1997 werd uitgebracht, maar dat kun je niet echt zien. 'Underground' is waarschijnlijk een van de kortste films, maar hij is heel expressief <0xE2><0x80><0x93> ook al vraag je je aan het eind af of er werkelijk iets illegaals is gebeurd.<br />En ten slotte, omdat ik niet als pathologisch wil overkomen, was 'Manhattan Miracle' buitengewoon. Ik ben altijd een buitengewone fan van Gregory Hines geweest, en dit deel laat je zien dat er veel meer bij acteren komt kijken dan alleen maar het onthouden van je tekst.<br />Zie dit. Je zult het niet vergeten.
Where to begin...<br /><br />This movie should be the dream of any sociology-minded person. It analyzes the best and worst aspects of humankind. Unless you're emotionally dead inside, you'll find yourself laughing, crying, and oft times pitying...but most of all you'll see yourself, as in the ten shorts you're bound to find a character you can relate with.<br /><br />My least favorite segments had to be "Love on the A Train," "The Listeners," and "The 5:24." Typically Steve Zahn and Jerry Stiller can do it for me, but this short is all business, literally. You half expect when you see the both of them together that it's going to be a comedy, but you leave the segment disappointed that you didn't get what you expected. This is "5:24" in a nutshell.<br /><br />"Love on the A Train" is by far the most risqué of the shorts, but it's done in a fashion that still makes it viewable to even the most puritanical of people. It's also the first time Rosie Perez has ever looked genuinely sexy to me. For people who AREN'T fans of her, you don't have to worry about dialog.<br /><br />I've always been somewhat drawn to Lili Taylor for some odd reason, which is why I had a lot of hope for "The Listeners." Unfortunately, it didn't have the bite of the other scenes. There could have been some real development there, but since these are based on true stories, any alterations to make them seem more cinematic would have taken away from the "reality" these shorts try (and on a lot of levels succeed) to convey.<br /><br />I didn't list "The Red Shoes" simply because I was of a mixed mind about it.<br /><br />I absolutely love Denis Leary (man has the best hair in showbiz, I think - plus having a love scene with a topless Liz Hurley in Double Whammy elevates him to "God" status in my eyes), and Christine Lahti commands attention. I didn't like the sketch because it was poorly done...I didn't like the sketch because it deals with a subject matter you can quite easily relate with on a grotesque level. Let's just say one thing of Lahti's dialog might be true by the time the segment ends.<br /><br />"The Red Shoes" ties in nicely with "Fern's Heart of Darkness." Both segments force you to look at a part of yourself you don't wear on your sleeve.<br /><br />I wasn't a particular fan of Honey-Getter but I can't knock Ajay Naidu. The guy was Samir in Office Space, which automatically exonerates him of any bad roles or performances. If I talked bad about him I could never watch the movie again, and that would be a travesty.<br /><br />Now, onto those I absolutely loved:<br /><br />"Sax Cantor Riff" was gorgeous. It draws you in with a mediocre beginning with a mediocre start (even though it includes Sam Rockwell, a fledgling actor back then who's moved onto greater things - Charlie's Angels not withstanding). Then you're exposed to one of the most beautiful scenes and sounds in the movie (which was so initially shocking to me the first time I saw this that it brought tears to my eyes), followed immediately by something that attempts to convey something only the educated will understand. Absolutely phenomenal.<br /><br />Mercedes Ruehl's character in "Underground" should be proof enough that older women can still be incredibly sexy. She was 49 when this was released in 1997, but you can't really tell. "Underground" is probably one of the shortest pieces, but it's very expressive - even though you're left to wonder at the end if anything illegal actually took place.<br /><br />Lastly, since I don't want to come off as pathological about this movie, "Manhattan Miracle" was extraordinary. I've always been an extraordinary fan of Gregory Hines, and this segment shows you that there is a lot more to acting than just remembering your lines.<br /><br />See this. You won't forget it.