Als je van verknipte films houdt die je dagen of weken bijblijven en die je doen twijfelen aan het menselijk bestaan en de werkelijkheid zoals wij die kennen, dan is DARK CITY de film voor jou.<br />De film is gebaseerd op de filosofie van de later uitgebrachte film 'The Matrix' en draait om een man (Rufus Sewell) die zich er plotseling en onbewust van bewust wordt dat zijn wereld niet is wat hij lijkt. De film begint met Murdoch (Sewell) die wakker wordt in een badkuip zonder herinneringen en met een dood lichaam in dezelfde kamer. Hij kan zich niet herinneren hoe en waarom hij daar is. Als Murdoch probeert de puzzelstukjes in elkaar te passen, merkt hij dat elke inwoner van de stad precies om middernacht, afgezien van Murdoch zelf, in slaap valt. Op dat moment beseft hij dat er iets aan de hand is dat nog groter is dan zijn geheugenverlies.<br /><br />Alex Proyas (The Crow) slaagt erin een verlokkelijk interessant Sci-Fi-script te combineren met een donkere, saaie maar prachtig mysterieuze cinematografie en hij slaagt er (weer eens) in. Hoewel het een kassucces is, is het in de loop der jaren erin geslaagd een cultstatus te verwerven en te behouden die het verdient.<br />Het is niet zonder de fouten van het script, Rufus Sewell is goed, maar hij steelt de show niet (net als Keanu) en de getalenteerde co-sterren (k. Het verhaal wordt inderdaad af en toe een beetje ingewikkeld en een beetje belachelijk, maar welke sciencefictionfilm heeft daar niet onder geleden? Kortom, denk aan 'The Matrix', zonder de grote namen, special effects en hype, vermenigvuldig de filosofie en het mysterie met 10 (zonder het ingewikkeld te maken, zoals de vervolgen van de Matrix deden) en je krijgt DARK CITY.
If you like mind twisting movies that stick with you for days/weeks and make you question the human existence and our reality as we know it, then DARK CITY is the film for you.<br /><br />Similar in philosophy to the later released 'The Matrix', the film is centered around a man (Rufus Sewell) who becomes suddenly and unwittingly aware that his world is not what it seems. The film kicks off with Murdoch (Sewell) waking up in a bathtub with no memory and a dead body in the same room. He has no recollection as to how and why he's there.<br /><br />As Murdoch attempts to put the pieces together he notices that at every midnight on the dot, apart from Murdoch himself, every inhabitant in the city falls asleep. It's then that he realizes that something even bigger than his memory loss is taking place.<br /><br />Alex Proyas (The Crow) manages to combine a tantalisingly interesting Sci-Fi screenplay with dark and drab yet beautifully mysterious cinematography and he pulls it off (once again). Although a box-office flop, it has managed to, through the years, collect and maintain a cult following which is well deserved.<br /><br />It isn't without it's faults, Rufus Sewell although adequate, doesn't steal the show (much like Keanu), and the talented co-stars (k. Sutherland, Connelly & Hurt) aren't utilised as well as they could be. The story does become slight complicated and a little ridiculous at times, but which Sci-Fi movie hasn't suffered from that affliction?! To summarise, think of 'The Matrix', minus the big name stars, special effects and hype, and multiply the philosophy and mystery by 10 (without complicating it, like the Matrix sequels did) and you end up with DARK CITY.