Ik heb onlangs _Anything Else_ (2003) van Woody Allen gezien en het deed me denken aan wat een vuurwerkfilm dit is. Hij is iemand die zijn kind in de loop van zijn leven heeft gekoesterd en ik vind al zijn autobiografische films (de meeste daarvan) verreweg de beste. De joodse eerbied voor de familie en hun bijzondere humor zijn praktisch eetbaar in dit prachtige eerbetoon aan speelsheid. Een van mijn favoriete scènes is wanneer opa oma in haar korsetten hijst. Zo ontroerend en goed... liefdevol. Hij speelt zelf op de soundtrack en net als de meeste grote regisseurs toont hij een groot aantal talenten. Dit is een magnesiumflits van pure herinnering waar je om moet glimlachen.
I saw Anything Else (2003) by Woody Allen recently and it reminded me just what a little firecracker of a movie this is. He is a person who has nurtured his child within through his life and I think of all his films of an autobiographical nature (most of them) this is way the best. The Jewish reverence for the family and their particular humour is practically edible in this wonderful homage to playfulness. One of my favourite scenes is when grandpa harnesses grannie into her corsets. So poignant and well.... loving. He plays on the soundtrack himself and along with most great directors displays a myriad of talents. This is a magnesium flare of pure memory that makes one smile.Vintage stuff.