Als je _Into great Silence_ gaat zien, denk er dan aan dat het een documentaire van bijna drie uur over een kluizenaarsorde is. Verwacht geen sensationele dingen. Het leven van deze monniken is niet sensationeel. Het is rustig. Het gaat over kleine dingen en een hoop gebed. Bovendien is het een goed idee om je een beetje in te lezen, wat informatie te vinden over de Carthaagsen en hun manier van leven. De film zelf zal niet veel feiten en cijfers geven over het onderwerp <0xE2><0x80><0x93> het is meer een ervaring dan een film. Maar als je de juiste geestesgesteldheid hebt, een open en geduldige geest, staat je iets buitengewoons te wachten. De kartuizers hebben de reputatie dat ze de meest bekrompen en sobere religieuze ordes zijn, maar ik was aangenaam verrast door de 'lichtheid' van de film. Je hebt de stilte en de lange uren van gebed en arbeid. Je hebt de katten, de koeien, de zondagmiddaggesprekken en de besneeuwde hellingen die ideaal zijn om op je kont af te glijden. Beide kanten van het monnikenleven worden met een aangename sereniteit getoond.<br />Deze mannen zijn gelukkig, dat kun je zien. En ik was gelukkig toen ik vanmiddag de bioscoop verliet.
When you're going to see 'Into great Silence', do bear in mind that is is a nearly three hour documentary about a hermit order. Don't expect anything sensational. The life of these monks isn't sensational. It's quiet. It's about small things and a lot of prayer. Furthermore it is a good idea to read up a little, find some information about the Cartusians and their way of life. The film itself will not give much facts and figures about its subject matter - it's an experience more than a film. But when you do have the right frame of mind, an open and patient mind, you're in for something extraordinary. <br /><br />Although the Cartusians have the reputation of being the most strickt and austere of religious orders, I was pleasantly surprised by the 'lightness' of the film. One one hand there is the silence and the long hours of prayer and labour. One the others hand there's the cats, the cows, the Sunday afternoon conversations and the snowy slopes ideal for sliding down on your bum. Both sides of the monks life are being presented with pleasant serenity. <br /><br />These men are happy, you can tell. And I was happy when I left the cinema these afternoon.