Het zijn dit soort films die 'arthouse'-films een slechte naam geven. Deze film is pure filmische koeterwaals. Hij begint nergens en eindigt op dezelfde plaats (denk ik). Ik zeg, denk ik, omdat ik niet tot het eind ben gebleven. Mijn vriend liep ongeveer 20 minuten voor mij naar buiten. Ik zei dat ik het uit zou houden, maar ik kon het niet uithouden en moest naar buiten. Deze film is zinloos, ondraaglijk. Als er ook maar iets was, een samenhangend verhaal, een beweging, een sympathiek personage, wat dan ook, zou ik tot het eind zijn gebleven, maar deze film heeft daar niets aan. Ik moet echter zeggen dat er een paar ongelooflijke opnamen van de achterkant van de oren van mensen waren, maar verder niets.
It's movies like this that give "arthouse" movies a bad name. This movie is pure cinematic gibberish. It begins nowhere and ends in the same place (I think). I say, I think, because I didn't stay until the end. My friend walked out about 20 minutes before me. I said I was going to stick it out, but I couldn't take it, and had to get out. This movie is senseless, unbearably so. If there was anything at all, a coherent story, some movement, a sympathetic character, anything, I would have stayed to the end, but this movie has nothing going for it. I must say though, there were some incredible shots of the backs of people's ears, but other than that, nothing.