Ik besef dat de meeste boeken een heleboel aanpassing vereisen om als film te werken, maar het bijtende, inzichtelijke 'Nanny Diaries' van Emma Laughlin en Nicola Kraus was een dun boek, met een duidelijke verhaallijn <0xE2><0x80><0x93> we hebben het hier niet over 'Gravity's Rainbow'. Het was scherp en roddelachtig, amusant op een heldere manier, alsof het uit de eerste hand kwam (beide auteurs werkten als nanny in New York voordat ze het boek schreven).<br />Dat alles maakt het niet tot de film, die de plot & de personages zo volledig verandert dat het net zo goed een ander verhaal met een totaal andere titel had kunnen zijn. In de roman wordt NAN (vermoedelijk een afkorting van Nancy) na haar afstuderen een parttime nanny <0xE2><0x80><0x93> ze woont niet in. Het doel van het boek is dat de belachelijke eisen die Mrs X aan haar leven stelt zo ver in haar leven doordringen dat een slecht betaalde parttimebaan als oppas uiteindelijk haar veel reëlere behoeften overneemt om haar studie af te maken en een echte baan te zoeken. Ze is ook geen antropoloog (waarom zou een antropologiestudente trouwens een financiële baan proberen te krijgen?)<br />In het boek komt NAN zelf uit een rijke New Yorkse familie <0xE2><0x80><0x93> niet uit Jersey! Ik denk dat de filmmakers dachten dat het personage daardoor'sympathieker' zou worden, maar het snijdt de hele kern van het verhaal aan. In het boek zijn de ouders en zelfs de grootouders van NAN zich volledig bewust van haar parttimebaan als oppas, dat is geen geheim, en het is ook niet vernederender. dan iemand die bij de Gap werkt terwijl hij zijn studie probeert af te maken.<br /><0x3E><0x3E> Verre van 'goed betalen', een van de belangrijkste punten in het boek is dat de heel rijken vreselijk krenterig zijn als het op hun 'bedienden' aankomt. Het scherpste detail van het boek is wanneer Nan het zomerhuisje verlaat en Mrs X haar 50 dollar alleen maar heeft betaald voor een hele week van 24 uur per dag werken <0xE2><0x80><0x93> want was het per slot van rekening niet een 'vrije strandvakantie'?<br /><0x3E><0x3E> Scarlett Johannson blijft me verbazen <0xE2><0x80><0x93> ze is heel slecht gecast als 'Annie' en ze klinkt en ziet er niet uit als een meisje uit Jersey. In de productie is ze sober gekleed, met vlassig bruin haar en slonzige kleren <0xE2><0x80><0x93> ontdaan van haar schoonheid moeten we het opnemen tegen haar beperkte acteertalent (zoals niet in staat zijn een New Jersey-accent te imiteren). Het is pijnlijk. Het personage van NAN vroeg om een actrice met een yuppie-achtige uitstraling <0xE2><0x80><0x93> in sommige opzichten is ze een jongere versie van Mrs X en beide personages weten dat... d.w.z., als ze met Harvard Hottie trouwt, wordt ze de volgende gegeneerde Mrs X. Zowel de film als de actrice schijnen zich niet bewust te zijn van dit briljante idee en in plaats daarvan te zwoegen om dit 'boven, beneden' te maken <0xE2><0x80><0x93> wat nadrukkelijk NIET is. <br /><0x3E> De gewoonlijk zo fantastische Laura Linney doet haar best, maar wordt verkwanseld in een rol die is teruggebracht tot die van een Stepford-vrouw <0xE2><0x80><0x93> niet te vergeten, ze is gekleed en gekapt alsof het 1962 is in plaats van 2007. (In het boek straalt Mrs X 'nonchalante chic' uit, als eenvoudige ballerina's die 600 dollar kosten.)<br /><0x3E> De oogverblindend mooie Alicia Keyes heeft een kleine rol, maar ondanks haar prachtige hese stem is ze niet in staat zelfs maar een kleine ondersteunende rol te spelen <0xE2><0x80><0x93> en het cliché van de 'zwarte beste vriendin' is pijnlijk. Donna Murphy heeft een ondankbare rol als de dominante moeder van Jersey <0xE2><0x80><0x93> een werkende moeder die 'ontzet' is. om te zien hoe haar studente-dochter de zorg voor een kind op zich neemt, een onderscheid dat nergens op slaat (wie keek er naar Annie toen haar alleenstaande moeder als verpleegster werkte? duh!). Dit is een afgezaagd cliché, en het komt ook niet voor in het boek.<br />Omdat er geen slimme, scherp geobserveerde sociale kritiek in het boek te vinden is (hebben de filmmakers hun eigen 'kindermeisjesproblemen'?), is de film gebaseerd op langdurige, onsympathieke fantasiescènes uit 'Mean Girls' (dat wil zeggen dat het onderwerp wordt behandeld alsof het een antropologische studie is, enz.). Het is niet verbazingwekkend dat deze film lange tijd is uitgesteld (waarschijnlijk is er veel veranderd, maar zonder goed resultaat).<br />ALVAST IN HET BOEK: In het boek bedriegt Mr. X Mrs. X <0xE2><0x80><0x93> en we komen te weten dat ze hem op precies dezelfde manier van zijn eerste vrouw heeft gestolen. Om hem vast te houden, raakt ze inderdaad zwanger <0xE2><0x80><0x93> het is geen grap. Ze gaat niet van hem scheiden, ze 'bekeert zich niet', en alles wijst erop dat de arme, verwaarloosde Grayer net zo zal worden als zijn egoïstische vader. NAN studeert af en krijgt waarschijnlijk een 'echte' (geen kindermeisje) baan. Maar er is geen verontschuldigende brief van Mrs X voor haar <0xE2><0x80><0x93> de bedoeling van het boek is dat de X'en niets hebben geleerd en hun afschuwelijke leven zullen voortzetten, zich niet bewust van hun zoon en (vermoedelijk) hun volgende baby. Deze film moest een scherpe, humoristische, gelijkmatige zwarte komedie van goede manieren zijn, maar in plaats daarvan is het een slappe, on-grappige troep die elke potentieel amusante scène verstikt en naar sentiment streeft waar dat niet bestaat. Zelfs de kans om de 'bekakte levensstijl van de rijken' te laten zien is lui en fantasieloos.<br />Ten slotte: niet eens een huurfilm waard.
I realize most books require a LOT of adapting to work as movies, but Emma Laughlin and Nicola Kraus's biting, insightful "Nanny Diaries" was a slim book, with a straightforward storyline -- we aren't talking "Gravity's Rainbow" here. It was sharp and gossipy, amusing in a clear-eyed, first-hand-knowledge sort of way (both authors worked as nannies in NYC before writing the book).<br /><br />None of that makes it to the film, which changes the plot & characters so completely that it might as well be a different story with an entirely different title. In the novel, NAN (presumably short for Nancy) becomes a PART-TIME nanny while she's finishing a graduate degree -- she's not a live-in. The point of the book is that the ridiculous demands of Mrs. X encroach on her life to the point that a poorly paying part-time babysitting gig eventually takes over her far more real needs to finish school and get a real job. Neither is she an anthropologist (why would an anthropology major be trying for a financial job anyways?)<br /><br />NAN in the book is herself from an old-money New York family -- not a Jersey girl! I guess the filmmakers decided it would make the character "more sympathetic", but it skewers the whole point of the story. In the book, NAN's parents and even grandparents are entirely aware of her part-time babysitting gig, it's no secret, and it's no more "degrading" than someone who works at the Gap while trying to finish college.<br /><br />Far from "great paying", one big point the book makes is that the very rich are awful cheapskates when it comes to their "servants". The sharpest detail of the novel is when Nan leaves the summer cottage, and Mrs. X has only paid her $50 for a whole week of 24/7 work -- because, after all, wasn't it a "free beach vacation"?<br /><br />Scarlett Johannson continues to underwhelm me -- she's very miscast as "Annie" and doesn't look or sound like a Jersey girl. The production has her dressed down, with stringy brown hair and frumpy clothes -- stripped of her beauty, we have to confront her limited acting skills (like not being able to mimic a New Jersey accent). It's painful. The character of NAN called for an actress with a Yuppie, upper class vibe -- in some ways, she's a younger version of Mrs. X and both characters know this....i.e., if she marries Harvard Hottie, she'll become the next gen Mrs. X. Both the film and actress seem oblivious to this brilliant concept, and instead labor to make this "Upstairs, Downstairs -- which is emphatically is NOT.<br /><br />The usually wonderful Laura Linney tries hard, but is wasted in a part dumbed down to that of a Stepford wife -- not mention, she's dressed and coiffed as if it were 1962, not 2007. (In the book, Mrs. X exudes "casual chic", like plain ballet flats that cost $600.)<br /><br />The stunningly beautiful Alicia Keyes has a small part, but despite a lovely husky voice she has no real ability to carry even a small supporting role -- and the cliché of the "black best girlfriend" is painful. Donna Murphy has a thankless role as the controlling Jersey mom -- a working class nurse who is "horrified" to see her college age daughter doing child care, a distinction that makes no sense (who watched Annie while her single mom was working as a nurse? duh!). This is a tired cliché, and doesn't exist in the novel.<br /><br />Unable to see clever, sharply observed social critique in the novel (do the filmmakers have their own "nanny issues"?), the film relies on prolonged, uncharming fantasy sequences ala "Mean Girls" (i.e., treating the subject matter as if it's an anthropological study, etc.). It's not a surprise that this film was held back from release for a long while (probably reworked a lot, to no good effect).<br /><br />SPOILER ALERT: In the novel, Mr. X is cheating on Mrs. X -- and we learn that SHE stole HIM away from his first wife the exact same way. In order to hang on to him, she does indeed get pregnant -- it's not a hoax. She doesn't divorce him, she doesn't "reform", and every indication is that poor neglected Grayer will grow up to be exactly like his selfish dad. NAN graduates and presumably gets a "real" (non-nanny) job. But there is no apologetic letter from Mrs. X to her -- the point of the novel is that the X's have learned nothing and will continue on with their horrible ways, oblivious to their son and (presumably) their next baby.<br /><br />This film needed to be a sharp, humorous, even black comedy of manners and instead, its a flabby, un-funny mess that suffocates every potentially amusing scene and strains for sentiment where none exists. Even the chance to show the "posh lifestyles of the rich" is lazy and unimaginative.<br /><br />In conclusion: not even worth a rental