Jammer genoeg zijn er heel veel Hindi sprekende mensen in de stad en die zijn hier al heel lang, maar de plaatselijke Chinezen willen hun cultuur niet echt leren kennen, laat staan goede Indiase films kijken. Misschien zijn er meer kijkers in Tibet, Yunnan van China.<br />Er zijn massa's 'opgegroeide' films en dit is een prachtige, het is alsof frisse lucht een bedompte kamer binnenkomt als ik ernaar kijk. In tegenstelling tot de Hollywood- of de Europese films worden de problemen waar de drie jongemannen mee te maken krijgen niet op een realistische en soms wrede, maar zeer muzikale en artistieke manier gepresenteerd. Afgezien van de verbijsterende lengte is dit ook een kenmerk van Indiase films. De jongens komen duidelijk uit middenklassegezinnen, of zelfs uit de betere kringen. Ze hebben tijd en geld om naar Goa te gaan om hun vakantie door te brengen, naar chique plaatsen om hun verleden door te brengen, ze hebben niets om zich zorgen over te maken. Net als alle welgestelde Aziatische families (ik bedoel die in Singapore, Hongkong, Taiwan, Korea, Japan...) zou de oude heer van het gezin zijn kinderen naar zijn eigen overzeese bedrijf sturen om 'wildernistraining' te krijgen, zodat ze later het familiebedrijf kunnen overnemen. Akash kan daar gewoon niet aan ontsnappen en blijft in Sydney.<br />Opnieuw zijn de liedjes, de dansavonden, de plot en het script allemaal schitterend in elkaar gezet. Wie kan mooie en jonge gezichten weerstaan, nietwaar? Wie wil de echte McCoy van het ware India zien? Film is altijd een droom. Laten we ermee doorgaan.<br />Bollywood is bezig het wereldtoneel te betreden, maar het is nog steeds geen sterke tegenhanger van Hollywood. Er zitten veel goede Indiase mensen achter de schermen van veel grote films, regisseurs, redacteuren, scriptschrijvers... Toch vraag ik me af hoeveel jaar het zou duren voordat de mainstream (zoals Hollywood) zich zou richten op het'verteren' van Indiërs na het opnemen van Chinezen als Jacky Chan, Jet Li, Chow Yun-fat, Tony Leung. Via Hollywood zouden de Indiase acteurs bekender worden, omdat het een plek is waar de naam van de Indiërs in één avond naar boven komt. In 2002 veroorzaakte de Miss World-verkiezing van 1994 in Cannes een rel. Ik hoop dat een mannelijke 'Khan' dat ergens in Oscar of Cannes weer zal doen, want ze verdienen het.
Just pitifully, we have lots and lots Hindi speaking people in town and they have been here for a very long time, still the local Chinese don't really care to know their culture, let alone watch good Indian movies. Perhaps there are more viewers in Tibet, Yunnan of China.<br /><br />There are tons of "come of age" movies and this is a wonderful one, it's like a fresh air enters into a stuffy room when I was watching it. Unlike the Hollywood or Euro films, the difficulties that the three young men encounter are not presented in a realistic and sometimes brutal way but highly musical and artistic way. Besides the stunning length, this is another feature of Indian movies.<br /><br />The boys are from middle class families, obviously, or even higher society. They have time and money to go to Goa to spend their holiday, go to chic places to spend their past time, have nothing to worry. Just like any well-to-do Asian families, (I mean those in Singapore, Hong Kong, Taiwan, Korea, Japan....) the old man of the family would send their children to their own overseas company to receive "wilderness training" so that later they can take over the family business. Akash just cannot escape this and stays in Sydney.<br /><br />Once again, the songs, the dances, the plot and the script are all marvellously put together. Who is able to resist pretty and young faces, right? Who wants to see the real McCoy of the true India? Movie is always a dream. Let's continue it<br /><br />Bollywood is ushering itself into the world stage but it is still not a strong counterpart to Hollywood. There are many good Indian people people behind the scene of many big movies, directors, editors, script writers.... Yet, I am just wondering it would take how many years for the mainstream (like Hollywood) center to "digest" Indians after taking in Chinese like Jacky Chan, Jet Li, Chow Yun-fat, Tony Leung. Through Hollywood, the Indians actors would be more widely known because it is a place to rocket people's name over one night.<br /><br />The 1994 Miss World Aishwarya Rai caused a frenzy in Cannes in 2002. I hope some male "Khan" would do so somewhere in Oscar or Cannes again because they do deserve it.