'The Prime Gig' begint veelbelovend als een komedie over telemarketing met geweldige karakteracteurs als Wallace Shawn en George Wendt. Vince Vaughn speelt de hoofdfiguur, de'ster' van een telemarketingbedrijf met een goedkoop winkelpand, waar het volgepropte personeel gedetailleerde keu-kaarten aan de muren heeft hangen om de bezwaren van de klanten te weerleggen. De film voegt al snel een subplot toe <0xE2><0x80><0x93> Vaughn haalt de baas over om zijn verbitterde, gehandicapte vriend in dienst te nemen. En dan, na een kwartier, schakelt de film helemaal om. De eerste winkel gaat dicht, en Shawn, Wendt en de zijnen worden nooit meer teruggezien. In plaats daarvan krijgen we een bedrijfspresentatie over een grote speler (Ed Harris) die een team samenstelt om duizenden dollars te verkopen aan een zogenaamde goudmijn. Vaughn is sceptisch, maar wordt verleid door het vooruitzicht op veel geld en door de aantrekkingskracht die hij uitoefent op Harris' beschermelinge, de mooie Julia Ormond. De rest van de film speelt zich af tussen het afspraakje van Vaughn en Ormond, de hoge druk op het telemarketingkantoor en af en toe een uitstapje naar de relatie tussen Vaughn en zijn gehandicapte vriendin. Geen van de stukken past bij elkaar. Het einde is geforceerd en bijna niet te geloven gezien de karakterontwikkeling die eraan voorafging. De acteerprestaties zijn prima, maar verspilde moeite. Dit is een zaak waarin de delen beter zijn dan het geheel.
"The Prime Gig" begins promisingly enough as a comedy about telemarketing with wonderful character actors like Wallace Shawn and George Wendt. Vince Vaughn plays the main character, the "star" marketer at a two-bit storefront telemarketing outfit where the crammed in workers have detailed cue cards posted on the walls to help rebut the customers' objections. The movie quickly throws in a sub-plot -- Vaughn cajoles the boss to hire his bitter handicapped friend. And then, fifteen minutes in, the movie switches gears completely. The first shop closes up, and Shawn, Wendt, et al are never seen again. Instead, we get a corporate expose about a high roller operator (Ed Harris)putting together a team to sell multi-thousand dollar shares in a purported gold mine. Vaughn is skeptical, but is enticed by the prospect of big money, and his attraction for Harris' protege, the beautiful Julia Ormond. The rest of the film alternates between the Vaughn-Ormond tryst, the high pressure goings on at the telemarketing office, and an occasional foray back to the relationship of Vaughn and his handicapped friend. None of the pieces add up. The ending is forced and almost unbelievable in terms of the character development that preceded it. The acting is fine, but wasted. This is a case where the parts are better than the whole.