De lijnen van de tijd zijn erg vaag. Verleden, heden en toekomst zijn op een zeer fascinerende manier met elkaar versmolten. Hetzelfde geldt voor de lijnen van conventionele filosofieën. Wat is leven? Wat is dood? Waar eindigt het ene en begint het andere? Wat is ertussenin? Volgens het Lekin van Gulzar is daar tussenin deze eeuwige zoektocht naar _moksha,_ daar tussenin deze strijd tegen de geesten van het leven, waar de tijd stilstaat tot de geest vrij is.
The lines of time are very blurry. Past, present and the future are merged into one another in a very fascinating manner. So are the lines of conventional philosophies. What is life? What is death? Where does one end and the other begin? What is in between? According to Gulzar's Lekin, in between is this eternal search for moksha, in between is this struggle against the ghosts of life, where time stands still, till the spirit is free.