Het lijkt wel of ik nooit een of andere obscure film uit het Verenigd Koninkrijk of zelfs hier in Amerika tegenkom die zich in een eenvoudige menselijke situatie plaatst. Je ging maar door en vergeleek deze moderne tragedie met Bridget Jones Diary. Persoonlijk heb ik een hekel aan Bridget Jones Diary, terwijl je in deze film gewone mensen tegenkomt die zichzelf betrappen op een gewone tragedie. De personages die je noemde werden gespeeld door Ewan MacGregor en Matthew Macfadayen, een die niet alleen gevangen zit in de openhartigheid van Michelle Williams, maar ook in de supervisor van haar man die zijn persoonlijke kaartjes weggeeft om zijn eigen karkas te redden op basis van waarschijnlijkheid. Ik heb een moderne tragedie meegemaakt, en als mijn familie er niet was geweest, had ik me gemakkelijk in mijn dochters persoonlijke bezittingen kunnen verliezen. Jouw onuitstaanbare vermogen om de menselijke kant van deze film te zien, maakt dat ik me afvraag waarom je er <0xC3><0xBC>berhaupt naar hebt gekeken. Ik heb overal in het Verenigd Koninkrijk veel vrienden, en zelfs een agent in Londen die het heeft over de vele dingen die er op een werkdag voor hem gebeuren. Dus misschien moet je uit je kerker klimmen en moed verzamelen voor de laatste woorden die je hebt gesproken in de brief aan meneer Osama. Want het is overduidelijk dat je de smeekbede om te luisteren naar de stemmen van de kinderen niet hebt begrepen en misschien zouden we samen over vrede kunnen praten, want het zijn de kinderen die dragen en moeten leven in deze verwoeste wereld waarin we nu leven.<br />De film was vooral ontroerend voor iemand die door een ongeluk of de huidige oorlog is kwijtgeraakt. De problemen waar ze het over hebben in het verwerken van het verdriet zijn waar en werken voor velen. Zoals ik al eerder heb gezegd ben ik niet iemand die overspel zou plegen, maar ik besef dat mensen anders zijn en problemen hebben en ik kan duidelijk zien hoe zo'n overtreding kan zijn gebeurd. Men zegt dat het niet de man is die aast op het gebroken hart van een vrouw, maar het kwaad in de man.
It never seems for me to find some obscure film from the U.K. or even here in America that places itself in a situation simple human nature. You ran on and compared this modern day tragedy to Bridget Jones Diary. Personally I detest the Bridget Jones Diary whereas in this film you find common day people catching themselves in a common day probable tragedy. The characters you mentioned played by Ewan MacGregor and Matthew Macfadayen, one who is not only caught in the candidness of Michelle Williams character, but also her husband's Supervisor giving his personal tickets away to save his own carcass based on probabilities.<br /><br />I have suffered a modern day tragedy and if not for my family could easily seem myself wrapped up in my daughters personal items. Your complete and total insufferable ability to see the human nature side of this movie makes me wonder why you even watched it. I have many friends scattered throughout the UK and even a London Police Officer who speaks of the many things that happen on a daily work day for him. So perhaps you should climb out of your dungeon and take heart to the last words spoken in the letter to Mr. Osama. Because it is truly obvious you did not understand the plea to listen to the voices of the children and perhaps together we could speak of peace for it is the children that carry and must live in this shattered world we now live in.<br /><br />The movie was touching especially to one who has lost through accident or currently war related reasons. The issues they speak of in getting through the grief are true and do work for many. As I said before I am not one who would commit adultery but realize that people are different and suffer issues and can see clearly how such a transgression could have happen. It has been said that it is not man that preys on the broken heart of a woman but the evil within the man.