Deze film gaat over het gezinsleven nadat een jongen leukemie blijkt te hebben.<br />Het is vooral opvallend dat deze film de menselijke emoties en de band tussen broers zo goed weet uit te beelden. John en Joey worden neergezet als een onafscheidelijk stel, en ze zouden alles doen om elkaar gelukkig te maken. John gaat akkoord met het onhaalbare om Joey gelukkig te maken, en het streven naar succes dat door een ander wordt geïnspireerd is ontroerend en opmerkelijk. Even maakte ik me zorgen over rivaliteit tussen John en Joey vanwege het verschil in vaardigheden, maar gelukkig gebeurt dat niet. De vreugde van het gezin als Joey weer kan lopen is zo echt en overtuigend. Natuurlijk is de laatste scène zo ontroerend dat ik in tranen uitbarst.<br />Het heeft een eenvoudige plot, maar het is zo effectief om gevoelens op te wekken. Het is zo echt, zo menselijk, en het toont iets wat zo dicht bij ons hart ligt.
This film is about the family interaction after a boy is found to have leukaemia.<br /><br />It is particularly striking that this film is able to detail the human emotions, and the bond between brothers so well. It portrays John and Joey as an inseparable pair of siblings, and they would do anything to make each other happy. John agrees to do the unachievable to make Joey happy, and this strive for success inspired by another person is something that is touching and remarkable. For a moment, I worried about sibling rivalry between John and joey due to the difference in ability, but fortunately this does not happen. The joy of the family when Joey walks again is so real and convincing. Of course, the final scene is so touching that sends me to tears.<br /><br />It has a simple plot, but it is so effective in provoking feelings. It is so real, so human and it portrays something that is so close to our hearts.