'Eating Out 2: Sloppy Seconds' is een vervolg dat niet echt een vervolg is <0xE2><0x80><0x93> tenzij de gemeenschappelijke draad van sociale houdingen en geslachtsdilemma's als doorlopend verhaal de bron is. Een lowbudget, goed gescripte, strak geregisseerde (Phillip J. Bartell) kleine film over homorelaties, aantrekkingskrachtblunders en doen alsof we iets zijn wat we niet zijn (vermengde versies die Shakespeare vaak gebruikte!) resulteert in een luchtig en uiteindelijk charmant filmpje.<br /><br />Kyle (Jim Verraros) houdt van Marc (Brett Chukerman), maar krijgt genoeg van Marcs obsessie met onenightstands en de relatie is 'af'. Pining Kyle wordt gesteund door zijn twee gestoorde vriendinnen Tiffani (Rebekah Kochan) en Gwen (Emily Brooke Hands), elk met haar eigen problemen met geslachtsdrift. In een tekenklas van de flamboyante, pseudo-seksuele Neil (Michael Serrato) leren de drie het nieuwe naaktmodel Troy (superschurk Marco Dapper) kennen, en samen bedenken ze een plan om Kyles oude schade te herstellen: Troy is in feite een biseksueel die hetero wil zijn... misschien, en hij levert de sleutel tot een spel van misleiding. De manier waarop Kyle een relatie met Tiffani veinst om Troy over te halen met hem mee te doen aan een'verander-programma' (lees, ga dicht bij hem zitten...) leidt tot een reeks hilarische 'ga hetero'-lessen en een confrontatie met ouders die beide kanten van de'steun aan onze zoons' spelen. De film eindigt met een parmantig einde dat toevallig een paar opmerkingen maakt over de perceptie van mensen, waarbij de werkelijkheid wint.<br />De cast is jong (met uitzondering van Mink Stole en Sarah Lilly, die allebei een degelijke professionele achtergrond aan hun rol toevoegen) en aantrekkelijk, en ze lijken het geweldig te vinden om deze lichtvoetige klucht op te voeren. Er is meer dan genoeg spectaculair ooggetuigemateriaal (Marco Dapper, Brett Chukerman, Nicholas James, Adrian Quinonez, James Michael Bobby, enz.) en de vrouwenrollen worden licht en oprecht gehouden. Het is geen geweldige film, maar wel een leuke afleidingsmanoeuvre. Grady Harp.
'Eating Out 2: Sloppy Seconds' is a sequel that is not really a sequel - unless the common thread of social attitudes and gender dilemmas as an ongoing tale is the source. A low budget, well scripted, tightly directed (Phillip J. Bartell) little film about gay relationships, attraction blunders, and pretending to be something we aren't (mixed representations that Shakespeare used a lot!) result in a light and ultimately charming little movie.<br /><br />Kyle (Jim Verraros) loves Marc (Brett Chukerman) but tires of Marc's obsession with one-night stands and the relationship is 'over'. Pining Kyle is supported by his two loony girl friends Tiffani (Rebekah Kochan) and Gwen (Emily Brooke Hands), each with gender attraction problems of her own. In an art class taught by flamboyant pseudo-straight Neil (Michael Serrato) the three meet the new nude model Troy (superstud Marco Dapper) and together they hatch a plan to repair Kyle's old damage: Troy for all his demeanor is a bisexual who wants to be straight.... maybe and supplies the key to a game of deceit. The manner in which Kyle fakes a relationship with Tiffani in order to convince Troy to join him in a 'change-over program' (read, get close to him...) leads to a series of hilarious 'go straight' classes and confrontation with parents who play both sides of the 'support our sons' game and leads to a perky ending that just happens to make some comments on perceptions of people, with reality winning.<br /><br />The cast is young (with the exception of Mink Stole and Sarah Lilly, both of whom offer solid professional backgrounds to their roles) and attractive and seems to be having a great time pulling off this light farce. There is plenty of spectacular eye candy (Marco Dapper, Brett Chukerman, Nicholas James, Adrian Quinonez, James Michael Bobby, etc) and the women's roles are kept light and genuine. A great movie it is not, but a fun diversion it most assuredly is. Grady Harp