Deze film was niet wat ik aanvankelijk dacht dat hij was, en ik bedoel dat op een goede manier, ik dacht dat ze Michael, Jason of Freddy zouden laten zien, maar dat deden ze niet, hoe niet nodig ook. Deze film zou waarschijnlijk de beste horrorkomedie zijn sinds _De schreeuw van Wes Craven_. De film volgt een documentaireploeg die de voorbereidingen en de sadistische manier van doen van Leslie Vernon opneemt, die een seriemoordenaar is, geïnspireerd door Michael, Jason en Freddy. Ik moet zeggen dat deze film op sommige punten eng was, een paar goede grappen had en een goedgemanierde pseudo-horrordocumentaire was.<br />De manier waarop deze film werd uitgevoerd was geniaal. Het documentaire gedeelte van de film wordt geacteerd en gefilmd als Blair Witch, en had het gevoel en de humor van Spinal Tap, maar als de film de documentaire verlaat, komt hij uit op een typische horrorfilm. Leslie, onze antiheld, doorloopt de voorbereidingen van een typische seriemoordenaar en hoe hij zijn Halloween-achtige moorden zal afwerken. Hij somt dingen op als het Overlevende-Meisje, hoe hij in vorm raakt voor de moord, het cliché 'de-deur-gaat-achter-het-leuke-meisje-dicht' wordt afgedraaid en de Ahab. Al deze grote elementen vormen één grote satire. De film maakt zelfs melding van de locaties van sommige van de gruwelijkste moorden, zoals Elm Street en Camp Crystal Lake. Het acteerwerk is moeilijk te vergelijken of zelfs maar te bekritiseren. Als de documentaire-onderdelen van de film zich afspelen, klinken het acteerwerk en de dialogen echt, alsof er geen script of repetitie aan te pas is gekomen. Als de documentaire is afgelopen en de film begint, is het acteerwerk zo goedkoop, maar ik geloof niet dat het met opzet is gedaan, want volgens mij is het een ander element dat bijdraagt aan de satirische verwijzing naar oude slasherfilms. Zoals je ziet, kan ik niet zeggen dat het acteerwerk waardeloos is, want op de een of andere manier was het opzettelijk.<br />Maar er is altijd één slecht ei in het dozijn, of in dit geval misschien wel twee. Een kleinigheid die me een beetje dwarszat, was dat in deze film twee grote sterren (Robert Englund en Zelda Rubinstein) werden geroemd alsof ze de grootste dingen waren sinds het snijden van brood. Natuurlijk zijn ze zeer geëerd voor wat ze in de jaren tachtig hebben gedaan, maar ze komen nauwelijks in de film voor. Dit soort dingen irriteert me altijd als een acteur in een film met een B- of A-lijst wordt geroemd, terwijl hij maar 5 minuten in de film te zien is.<br />Een andere kleinigheid die me dwarszat, was het ontbreken van brute moorden. Ik hoopte dat de cameraploeg er een glimp van zou opvangen en zich dan vol walging zou terugtrekken. Ik had gehoopt op iets bruuts of op z'n minst een messteek, maar ze laten nauwelijks iets zien. Misschien ben ik cynisch, maar het zat me gewoon een beetje dwars.<br />Ondanks die twee kleine gebreken was deze film een geweldige nabootsing van Spinal Tap. Hij was humoristisch, op sommige punten angstaanjagend, een geweldige satire en heel goed ontworpen. Die elementen maken de kleine dingen die me irriteerden goed. Ik zou deze film sterk aanbevelen, niet alleen voor griezelliefhebbers, maar ook voor degenen die de kneepjes van de griezelfilms van de jaren tachtig willen leren kennen. Maar na Scream zou ik deze film bekijken. Al met al is het een geweldige film.
This movie was not what I had originally thought it was, and I mean that in a good way, I thought that they would show Michael, Jason or Freddy but they didn't, however they did not need to. This movie would probably be the best horror satire since Wes Craven's Scream. The film follows a documentary crew who tapes the preparation and the sadistic ways of Leslie Vernon, who is a serial killer inspired by Michael, Jason and Freddy. I'll say for the record, this movie was scary at points, some good laughs, and an all around good mannered pseudo-horror-documentary.<br /><br />The way that this movie was executed was genius. The documentary portion of the movie is acted and shot like Blair Witch, and had the feel and humor of Spinal Tap but when the movie transitions out of the documentary it leads into you typical horror film. Leslie, our anti-hero, goes through typical serial killer preparations and how he will play off his Halloween-like killings. He lists things like the Survivor-Girl, how he gets into shape for the kill, the cliché "door-closes-behind-cute-girl" thing is played off and the Ahab. All of these great elements make for one great satire. The film even makes mention to the sites of some of the most grisly murders like Elm Street and Camp Crystal Lake.<br /><br />The acting is hard to compare or even criticize for that matter. When the documentary parts of the movie play out, the acting and the dialogue sound real, as if there was not script or rehearsal. When the documentary stops and the actual movie plays, the acting is so cheesy, but I don't think it was done on purpose, from what I see it's another element that adds to the satirical reference of old slasher flicks. As you can see, I can't say the acting sucks because in some way it was intentional.<br /><br />However, there is always one bad egg in the dozen, or in this case maybe two. A minor thing that kind of bugged me was that this movie promotes two big stars (Robert Englund and Zelda Rubinstein) as if they were the greatest things since sliced bread. Of course, they are very well established for what they did in the 80's but they are hardly in the movie. This kind of thing always bugs me when movie flaunt a B or A list actor, when they are only in there for 5 minutes.<br /><br />Another minor thing that bugged me was the lack of brutal killings. I was hoping for the camera crew to catch a glimpse of it and then pull out in utter disgust. I was hoping for something brutal or a least a slash, but they hardly show anything. Maybe I'm being cynical but it just bothered me a little.<br /><br />Despite those two minor flaws, this film was a great mockumentry, ranking up there with Spinal Tap. It was humorous, scary at points, a great satire and very well designed. Those elements make up for the small things that irritated me. I would strongly recommend this film not just for horror aficionados but for those who want to know the ropes and quarks of 80's horror films. But I would watch this after Scream. All in all, it's a great film.