In deze tijd van de zombierenaissance (die dankzij _TWILIGHT_ <0xE2><0x80><0x93> geeuw <0xE2><0x80><0x93> plaats lijkt te maken voor een hernieuwde belangstelling voor vampiers), lijken we omringd te zijn door alles wat ondood is. Dat is niet zo vreemd: dankzij de verspreiding van informatie op internet aan het eind van de jaren negentig en, kort daarna, de film van 28 dagen later, begrepen de gewone bioscoopbezoekers eindelijk dat er meer was dan slappe horrorfilms met een eindeloze opeenvolging van gemaskerde moordenaars.<br />Ze herontdekten het werk van Romero en anderen en ontdekten dat er iets aan de zombiesubgenre was wat onze diepste nachtmerries aansprak: een angst voor de samenleving, haar inwoners en haar ineenstorting. Dat leek vooral relevant in het tijdperk na 9/11. Kijk naar de nieuwsberichten over de zombiecrisis in George Romero's nacht- en dageraad en probeer niet te denken aan die angstaanjagende, noodlottige dag in september 2001.<br />Wat echter een mysterie blijft, is dat bijna niemand <0xE2><0x80><0x93> tijdens de hoogtijdagen van de zombies van Romero of hun'renaissance' van de 21e eeuw <0xE2><0x80><0x93> het bij het rechte eind had. Naar de mening van deze recensent zijn er ongeveer zeven, ja, zeven films die werkelijk het volle potentieel en de belofte van het ondode thema hebben gerealiseerd, en helaas zijn twee ervan remakes en twee semi-satirische opvoeringen van het genre.<br />Ik zou dus niet al te verbaasd moeten zijn over de teleurstellende en verspilde inspanning die de zombiefilms zijn. Ik had er op internet veel goede verhalen over gehoord, dus besloot ik dat het de huurprijs van drie dollar waard was. Ik wist dat er een probleem was toen ik hem halverwege de film uit moest zetten. Was hij te bloederig, te intens, te eng? Niet in het minst. Hoewel ik een dag later terugkwam om _DIARIES_ af te maken, was mijn mening over de film bij mijn eerste poging niet veranderd.<br />Wat een interessante hypothese had kunnen zijn <0xE2><0x80><0x93> een zombieuitbraak die door verschillende met camera's zwaaiende groepen op het Engelse platteland is vastgelegd <0xE2><0x80><0x93> valt plat op zijn gezicht voordat de openingstitels zelfs maar zijn afgelopen. Aan het begin van de film worden we getrakteerd op een interview over een akelige plaag die Azië teistert, wat voor zover ik me kan herinneren de enige keer is dat een film zijn vaart verliest binnen een paar minuten na de openingstitels. Nog erger is de stijve, pompeuze cast waar we mee te maken krijgen. Niet één van de acteurs weet op overtuigende wijze enige urgentie over te brengen, om nog maar te zwijgen van het feit dat de doden weer tot leven komen en het land in een totale chaos is gestort.<br />Het verhaal en het scenario zijn schijnbaar doelloos; we vervelen ons snel met het mooie landschap, waar (af en toe) niet-bedreigende zombies opduiken en rondstrompelen. Wat gebeurt er in de steden? Hoe zit het met de nieuwsuitzendingen op de televisie en de radio, die in de andere films (zoals _Night,_ _Day_,_ _Day_ ) de opwindendste en gedenkwaardigste momenten bleken te zijn? Ik begrijp dat kleine producties als deze rekening moeten houden met budgettaire beperkingen, maar de filmmakers hebben een al te belangrijke aanwijzing gemist door hun saaie universumtje niet wat meer reikwijdte te geven. Wat gevoelens van isolement bij het publiek zou moeten oproepen, maakt dat we onze belangstelling al verliezen voordat de tweede akte zelfs maar is begonnen.<br />De zombies zelf zijn nep-Romeo Romero-imitaties, en nog niet eens goed gedaan ook. De special effects die worden gebruikt om de monsters te creëren zijn professioneel genoeg, maar gestempeld met alle 'ooh's' en 'aah's' Kijk, de zombies hebben witte contactlenzen! Wat eng!' Afgezien van het feit dat deze griezels tot de minst enge behoren die ik in lange tijd heb gezien, zijn de reacties die de personages op hen hebben nog minder overtuigend. Een groep overlevenden lijkt niet bang te zijn om het op het ene moment op te nemen tegen een groep plunderende vleeseters, maar is het volgende moment zogenaamd verlamd bij de verschijning van één zombie. Ook lijken deze zombies, hoewel tergend langzaam, er geen probleem mee te hebben om mensen op brede, open grasvlakten te besluipen met een dosis adrenaline. Kun je nagaan.<br />Het einde van THE ZOMBIE DIARIES is een zwakke poging om het publiek een boogbal te geven, en hoewel ik niets weg zal geven, is de film...' De conclusie van het verhaal is volledig aan de orde van de dag, en eerlijk gezegd is het een goedkoop verhaal dat tegelijkertijd misplaatst en alledaags lijkt.<br />DROMEN is slechts één voorbeeld (in een lange lijst van boeken, graphic novels, films, videogames en andere media) van de reden waarom de zombieherrijzenis mislukte. Weinig van deze werken lijken het lef te hebben gehad om zich te onttrekken aan de'regels' die zijn opgesteld door de '... van de Doden'-films, wat uiteindelijk tot de artistieke nadelen van elk van deze werken heeft geleid.<br />Gedeeltelijk te wijten aan deze redenen falen de zombiefilms in originaliteit, en in niet veel anders. Je vraagt je af wat voor een goede zombiefilm deze film geweest zou zijn.
In this age of the zombie renaissance (which seems to be giving way to a revitalized interest in vampires, thanks to TWILIGHT...yawn), we seem to be surrounded by all things undead. No mystery there: thanks to the spread of information on the internet in the late 90s and, soon after, the film 28 DAYS LATER, common moviegoers finally caught on that there was more to horror than lame slasher flicks featuring an endless succession of bemasked murderers.<br /><br />They rediscovered the works of Romero and others, and found that there was something about the zombie sub-genre that spoke to our deepest nightmares: a fear of society, its inhabitants, and its collapse. This seemed especially relevant in the post-9/11 era. Watch news coverage of the zombie crisis in George Romero's NIGHT and DAWN and try not to think about that terrifying, fateful day in September, 2001.<br /><br />What remains a mystery, however, is that almost no one --during the Romero heyday of zombies or their 21st Century 'renaissance'-- got it right. In this reviewer's opinion, there are about seven, yes, SEVEN films that have truly realized the full potential and promise of the undead theme, and sadly, two of them are remakes and two are semi-satirical send-ups of the genre.<br /><br />So I shouldn't be too surprised in the disappointing and wasted effort that is THE ZOMBIE DIARIES. I'd heard a lot of good internet buzz about it, so I decided it was worth the three dollar rental. I knew there was a problem when I had to turn it off about halfway into the film. Was it too gory, too intense, too scary? Not in the slightest. Though I returned a day later to finish DIARIES, my opinion of the film on my first attempt hadn't changed.<br /><br />What could have been an interesting premise --a zombie outbreak documented by several camera-toting groups in the English countryside--falls flat on its face before the opening credits have even finished. We're treated to an anti-climactic interview about a nasty plague sweeping Asia at the beginning of the film, which marks the only occasion I can recall that a movie loses its momentum within a few minutes of the opening titles. Even worse is the stiff, pompous cast we're forced to contend with. Not one of the cast members convincingly sells any urgency, not to mention the fact that the dead are returning to life and the country has been plunged into total chaos.<br /><br />The narrative and script are seemingly aimless; we're bored quickly by the pretty scenery of the countryside, where (occasionally) non-threatening zombies show up and stumble about. DIARIES loses itself in an insular and uninteresting world -- what's going on in the cities? What about TV and Radio news reports, which in the other films (like NIGHT, DAWN) proved the most stirring and memorable moments? I understand small productions like this have budgetary constraints to consider, but the filmmakers missed an all-too important cue in not giving their boring little universe some scope. What should conjure feelings of isolation in the audience only makes us lose interest before the second act has even arrived.<br /><br />The zombies themselves are shambling Romero knock-offs, and not well-done, either. The special effects used to create the monsters are professional enough, but rubber stamped with all the "ooh" and "aah" trademarks any college film student hopes to afford. "Look, the zombies have white contact lenses! How creepy!" Aside from the fact that these ghouls are among the least scary I have seen in a long while, the reactions the characters have to them are even less convincing. A group of survivors seem to have no fear confronting a cadre of marauding flesh eaters in one shot, but are ostensibly paralyzed at the appearance of a single ghoul the next. Also, though agonizingly slow, these zombies seem to have no problem sneaking up on adrenaline-pumped humans in wide open grazing fields. Go figure.<br /><br />The ending of THE ZOMBIE DIARIES is a feeble attempt at throwing the audience a curve ball, and while I won't give anything away, the film's conclusion is completely tacked on, and frankly, a cheap shot that seems at once out of place and mundane.<br /><br />DIARIES is just one example (in a LONG list of books, graphic novels, films, video games and other media) of why the zombie resurgence failed. Few of these works seems to have had the guts to break away from the "rules" laid out by the "...of the Dead" films, ultimately to the artistic detriment of each.<br /><br />Due in part to these reasons, THE ZOMBIE DIARIES fails in originality, and succeeds in not much else. One wonders how good a zombie film this MIGHT have been.