'The Killing of a Chinese Bookie' is, in beide versies, een van de meest over het hoofd geziene meesterwerken uit een decennium waarin er vele zijn verschenen. Het werd in het algemeen afgekeurd na de eerste vertoning, dus Cassavetes besloot de film drastisch te herzien en te proberen het twee jaar later nog eens te proberen. Het was duidelijk een heel persoonlijk project voor Cassavetes, maar het werd nog steeds beschouwd als een mislukking voor de gevierde regisseur. Hoewel de reputatie van de film een beetje is gegroeid, is de kritiek nog steeds gemengd. Dat is jammer, want het is een van de meest gewaagde en originele films die ik ooit heb gezien. Is het een slappe neo-noir, een karakterstudie of een existentialistische inleiding? In werkelijkheid zijn het alle drie en het werkt zo goed met zijn onvoorspelbare combinatie dat alleen 'Blow-Up' ermee kan wedijveren. Veel kijkers waren woedend over het feit dat het niet echt een thriller is en geen gemakkelijke oplossingen biedt. Eerlijk gezegd had ik een hekel aan de film toen ik hem voor het eerst zag. Maar dit is een van die werken waar je aan blijft denken, en als je hem opnieuw bekijkt, kom je erachter wat zijn ware kracht is. Ook 'Blow-Up' is een film die op dezelfde manier werkt.<br />De invalshoek van Cassavetes is heel interessant. Hij is stijlvol en tegelijkertijd minimalistisch, maar deze keer is hij rond een nog grover en claustrofobischer ontwerp dan zijn vorige werk. Zoals gezegd hoopte Cassavetes dat deze film een groter succes zou worden omdat hij zo persoonlijk was. De aard van de film is dubbelzinnig, maar een mogelijke interpretatie is dat het allemaal een metafoor is voor Cassavetes, de kunstenaar, die gedwongen is compromissen te sluiten voor commerciële belangen. Het hoofdpersonage van Cosmo en de afgedankte nachtclubartiest Mr. Sophistication zouden allebei stand-in kunnen zijn voor de regisseur.<br />Het acteren helpt hier veel bij, maar filmliefhebbers zullen niet verbaasd zijn over de grote karakteracteurs die in de film voorkomen. Als eigenaar van de stripclub Cosmo investeert Ben Gazzara veel subtiliteit en diepte in een personage dat een onsympathieke smeerlap had kunnen lijken. Het lukt hem om Cosmo zowel aan de ene kant als aan de andere kant sympathiek te maken. Timothy Carey, een van de meest unieke acteurs aller tijden, steelt de show met weer zo'n fascinerende surrealistische vertoning. De film is van nature heel rustig, dus het is goed om Carey bij de hand te hebben om af en toe de boel wat op te fleuren. Seymour Cassell is ook goed als de onbetrouwbare en tweezijdige maffiabaas die Cosmo onderuit wil halen. 'The Killing of a Chinese Bookie' zal niet iedereen aanspreken, maar het is in feite hun verlies. De film is een van de meest fascinerende en gelaagde films die ooit zijn gemaakt. Begin hier niet over Cassavetes, maar dit is het hoogtepunt van zijn enorm belangrijke bijdrage aan de cinema.
"The Killing of a Chinese Bookie" is, in either version, one of the most overlooked masterpieces from a decade that turned out many. It was generally scorned upon the initial release, so Cassavetes decided to re-edit the film drastically and attempt to give it another go two years later. Obviously this was a very personal project for Cassavetes, but it was still regarded as a failure for the acclaimed director. While its reputation has grown a bit in stature, the critical opinion is still very mixed. This is a shame, because it's one of the most daring and original films I've ever seen. Is it a pulpy neo-noir, a character study, or an existentialist primer? In truth, its really all three and works so well with its unpredictable combination in a way only "Blow-Up" could match. Many viewers were infuriated by the fact it isn't really a thriller and doesn't offer any easy resolutions. To be honest, I disliked the film when I first saw it. However, this is one of those works you continue to think about, and revisits help reveal it's true power. Again, "Blow-Up" is another film which works in the same manner.<br /><br />Cassavetes' direction is very interesting. Its stylish while being minimalist at the same time, but this time around its even grittier and more claustrophobic than his previous work. As stated above, the reason Cassavetes hoped this film was going to be more of a success was how personal it is. The film's nature is ambiguous, but one possible reading is that its all a metaphor for Cassavetes, the artist, being forced to compromise for commercial interests. The main character of Cosmo and the washed-up nightclub entertainer Mr. Sophistication could both be stand-ins for the director.<br /><br />The acting helps this out a lot, but film buffs will be unsurprised because of the great character actors involved. As the strip club owner Cosmo, Ben Gazzara invests a great deal of subtlety and depth into a character who could have come across as being an unlikable sleaze. He manages to make Cosmo have both of those sides and ultimately sympathetic as well. Timothy Carey, one of the most unique actors ever, steals the show with another fascinatingly surreal performance. The film is very low-key in nature, so it's good to have Carey on hand to occasionally liven the proceedings up. Seymour Cassell is also good as the untrustworthy and two-sided mobster who wants to take Cosmo down. "The Killing of a Chinese Bookie" won't appeal to all tastes, but its really their loss. The film is one of the most fascinating and multi-layered ever made. Don't start here for Cassavetes, but this represents the pinnacle of his massively important contributions to cinema. (10/10)