Verre van de komedie van _De Ontzagwekkende Waarheid_ en _Mijn Favoriete Echtgenote_, haalt deze combinatie van Cary Grant en Irene Dunne alle sentimentele remmingen weg om je verdrietig te maken en je verdrietig te houden.<br />Een Penny Serenade is de kroniek van een huwelijk tussen de twee wereldoorlogen van de vorige eeuw. Cary is een aankomend journalist die Irene ontmoet terwijl ze in een platenzaak werkt. Ze trouwen en Cary krijgt een opdracht in het Verre Oosten.<br />De Japanse aardbeving in de jaren twintig veroorzaakt een miskraam en ze kan geen andere kinderen krijgen. Ze komen thuis en adopteren dit keer een klein meisje. Een paar jaar later wordt ze plotseling ziek en sterft. De spanning is te veel voor hen allebei.<br />Ik denk dat je wel begrijpt waar dit naartoe gaat, maar onder George Stevens' vaardige leiding blijft Penny Serenade sentimenteel zonder in sentimentaliteit te vervallen. Dat komt ook door de vaardigheid van de hoofdrollen.<br />Cary Grant kreeg zijn eerste van twee trips naar de Oscaruitreikingen met deze film. Dat kwam door een geweldige scène met een rechter van de familie, waarin hij Irene en hem smeekt hun kind te houden. In geen enkel theater waar deze film in 1941 werd gedraaid, kon een oog droog blijven. Grant verloor de prijs aan Gary Cooper in de rol van brigadier York. <br /><0x3E> In de bijrollen moet melding worden gemaakt van Edgar Buchanan en Beulah Bondi. Buchanan is een goede vriend van Grant die als drukker aan het werk gaat als Grant een kleine krant begint nadat hij uit het Verre Oosten is teruggekeerd. Hij heeft een prachtige scène waarin hij de nieuwe ouders laat zien hoe ze de luier van een baby moeten verschonen. Beulah Bondi speelt het wijze en meelevende hoofd van een weeshuis dat heel goed mensen en de eigenschappen die ze nodig hebben voor het ouderschap kan beoordelen.<br /><0x3E> Er zijn veel overeenkomsten tussen deze en de film uit de jaren zeventig, Pete and Tillie met Carol Burnett en Walter Matthau.
Far from the comedy of The Awful Truth and My Favorite Wife, this pairing of Cary Grant and Irene Dunne pulls out all the sentimental stops to get you sad and keep you sad. <br /><br />A Penny Serenade is the chronicle of a marriage between the two World Wars of the last century. Cary is an aspiring newspaperman who meets Irene while she's working in a record shop. They marry and Cary takes an assignment in the Far East.<br /><br />The Japanese earthquake of the Twenties causes Irene to have a miscarriage and she can't have any other kids. They come home and this time adopt a little girl. A few years later, she falls ill suddenly and dies. The strain is too much for both of them.<br /><br />I think you get the idea where this is going, but under George Stevens's skillful direction Penny Serenade remains sentimental without descending into the maudlin. It's also due to the skill of the leads.<br /><br />Cary Grant got his first of two trips to the Oscar sweepstakes with this film. This was due to a great scene he has with a family court judge as he pleads for him and Irene to keep their child. There couldn't have been a dry eye in any theater this was playing in back in 1941. Grant lost the award to Gary Cooper as Sergeant York.<br /><br />In the supporting players mention must be made of Edgar Buchanan and Beulah Bondi. Buchanan is Grant's good friend who comes to work as a pressman when Grant starts a small town newspaper after coming home from the Orient. He has a wonderful scene showing the new parents how to change a baby's diaper. Beulah Bondi plays the wise and sympathetic head of an orphanage who's a very shrewd judge of people and the qualities they need for parenting.<br /><br />A lot of similarities between this and the 1970s film Pete and Tillie with Carol Burnett and Walter Matthau.