In Mexico is de zeer gelovige vrouw Esperanza (Dolores Heredia) net haar tienerdochter Blanca (Maya Zapata) kwijtgeraakt bij een eenvoudige keeloperatie. Het meisje heeft een onbekend virus opgelopen en moest in een verzegelde, gesloten kist worden begraven. Terwijl ze thuis aan het koken is, ziet Esperanza het beeld van Sdeo Judas Tadeu op de vuile oven van haar fornuis geprojecteerd, die tegen haar zegt dat ze haar dochter moet gaan zoeken. Esperanza denkt dat de dokter haar maagdelijke dochter aan een of ander bordeel heeft verkocht en besluit haar te gaan zoeken in veel bordelen in haar stad, in Tijuana en in Los Angeles. Ze bekent haar visioenen en alles wat ze heeft gedaan aan Padre Salvador (Fernando Toree Laphame), die haar raad geeft over hoe ze verder had moeten gaan. Haar reis begint in Mexico en eindigt in Los Angeles, waar ze de vechter vengel (Alberto Estrella) ontmoet. Ze worden verliefd op elkaar. Het einde van dit grappige verhaal is niet afgezaagd. Deze film is een van de intelligentste komedies die ik ooit heb gezien. Hij begint met de naam van de personages: Esperanza betekent vehope, Blanca betekent n'white, het symbool van zuiverheid, Padre Salvador betekent ve-priester die redt, Los Angeles betekent ve-de-engelen, Paloma betekent ve-dove, het symbool van vrede, ve-ngel betekent engel. Verder zijn er veel grappen met heiligen, maar allemaal met veel respect. De bekentenissen van Esperanza, altijd na enige verwarring, zijn ook hilarisch. Maar het geloof van Esperanza wordt tot de laatste scène zeer gerespecteerd. Ze begint heel kwetsbaar, maar uiteindelijk vindt ze de liefde en accepteert ze de dood van haar dochter, hoewel ze haar geloof bewaart. Het verhaal, hoewel het een liefdes- en hoopverhaal is, is niet afgezaagd. Ik vond het heel mooi. Ik heb acht stemmen.
In Mexico, the very religious woman Esperanza (Dolores Heredia) has just lost her teenager daughter Blanca (Maya Zapata) in a simple throat surgery. The girl contracted an unknown virus, and had to be buried in a sealed closed coffin. While cooking at home, Esperanza sees the image of São Judas Tadeu projected on the dirty oven of her stove, who tells her that she shall look for her daughter. Esperanza, in her mind, believes the doctor sold her virgin daughter to some brothel and decides to look for her in many whorehouses in her town, in Tijuana and in Los Angeles. She confesses every vision she had and what she did to Padre Salvador (Fernando Toree Laphame), who advises her about how to she should have proceeded. Her journey begins in Mexico and ends in Los Angeles, where she meets the fighter Ángel (Alberto Estrella). They fall in love for each other. The end of this funny story is not corny. This film is one of the most intelligent comedies I have ever seen. Beginning with the name of each character: Esperanza means `hope'; Blanca means `white', the symbol of purity; Padre Salvador means `priest who saves'; Los Angeles means `the angels'; Paloma means `dove', the symbol of peace; Ángel means `angel'. Further, there are many jokes with saints, but all of them very respectful. The confessions of Esperanza, always after some confusion, are also hilarious. However, the beliefs of Esperanza are very respected until the last scene. She begins very fragile, but in the end she finds love and accepts the death of her daughter, although keeping her faith. The story, although being a love and hope story, is not corny. I liked it a lot. My vote is eight.