Om alles op een rijtje te zetten, was er maar één reden waarom ik zowel het boek als de film heb gelezen. Het was om een goed cijfer te krijgen voor mijn Engelse les.<br />We kregen het boek en, na een stuk of tien trage uren, was het boek uit. En ik dacht dat ik vrij was. En toen trok mijn leraar de tv de klas in. Hoe lang het ook duurde, de tv werd uitgezet en ik begon onmiddellijk te razen over hoe slecht het was. Ik was niet de enige.<br />In de eerste plaats was het acteerwerk niet slecht, het was redelijk. De muziek was ook goed (op één uitzondering na waar ik later over zal razen) en de cinematografie was ook behoorlijk.<br />MAAR DIE DINGEN NIET. Het maakt niet uit of je personages hebt om wie je geeft of een fatsoenlijk plot!!!<br />Het boek probeert je in elk geval om de personages te laten geven, het laat kleine scènes tussendoor zien om te laten zien dat ze echt menselijk zijn. Maar de film dumpt je er middenin en verwacht dat je meteen van alle personages houdt, wat vooral moeilijk is voor de hoofdpersoon, die ik een afschuwelijk mens vind. Hoe zit het met de hoofdpersoon John Barton? Hij is de hele tijd dat hij in de film zit aan het glimlachen, grappen maken en rondrennen, met Josie aan het flirten, hij is dertig seconden depressief, er is een'spannend' moment en dan maakt hij zich van kant. En moeten wij ons daar iets van aantrekken? Ja. Nee! Omdat de film zijn personage niet heeft opgebouwd, hem niet realistisch of sympathiek heeft gemaakt. Maar dit brengt me wel op het enige compliment dat ik deze film echt kan geven. De begrafenisscène was goed gedaan. Goed gefilmd, het was redelijk ontroerend. En de liedkeuze was briljant. U2's 'With Or Without You' is een fantastisch nummer en perfect voor die scène. Helaas werd het gezongen door dove katten met keelontsteking. De zanger (wie het ook was, ik geef niet genoeg om hem om zijn naam op te zoeken) was HORRENDOUS!!!! Vreselijk!!!! Ik kon gewoon niet geloven dat ze iemand een van de beste nummers ooit zo zouden laten verpesten! Ik zou hem niet betalen, want dan zou ik hem beslist vragen mij geld te geven. En ja, ik weet dat ik een alinea lang heb geklaagd over een liedje in de film, maar ik moest het toch kwijt.<br />Nog iets wat me dwarszat, was de afloop. Het boek had een redelijk realistische afloop, niet alles was zonneschijn en vrolijkheid. Maar in de film was er alleen maar zonneschijn en vrolijkheid, iedereen was gelukkig, alles was perfect. Het verpestte min of meer alles, hoewel het toch al verpest was door er een film van te maken.<br />Al met al was deze film de ene ster waard die ik hem puur vanwege de begrafenisscène had gegeven. Ik kon er niet meer tegen. Het enige wat me erdoorheen kon slepen was het feit dat ik goed wilde zijn in Engels en dat telde mee voor mijn cijfer.
To get things straight, there was only one reason I read both the book and saw the movie. It was to get a mark in my English class.<br /><br />We were given the book and, after a dozen or so slow hours, the book was finished. And I thought I was free. And THEN my teacher pulls the TV into the classroom. HOwever long it was later, the TV was switched off, and I immediately started ranting about how bad it was. I wasn't the only one.<br /><br />First off, the acting wasn't bad, it was reasonable. The music was good too (except for one instance which I will rant about later) and the cinematography was decent too.<br /><br />BUT these things don't really matter if you don't have characters you care about or a decent plot!!!<br /><br />The book at least attempts to make you care about the characters, it shows little scenes between some of them to show that they are actually human. The movie, however, just dumps you right in the middle of it and expects you to love all the characters instantly, which is especially hard for the main character who I think is a horrible person. What about the character John Barton? He spends the entire time he's in the film smiling, joking and running around, flirting with Josie, he's depressed for thirty seconds, there's a 'tense' moment and then he kills himself. And are we supposed to care? Yes. Do we? NO!!! Because the movie didn't build up his character, didn't make him realistic OR likable. But this actually brings me to the only compliment I can really give this movie. The funeral scene was well done. Well shot, it was reasonably moving. And the song choice was brilliant. U2's 'With Or Without You' is an amazing song and was perfect for that scene. Sadly, they had it sung by tone deaf cats with laryngitis. The singer (whoever it was, I don't care about him enough to look up his name) was HORRENDOUS!!!! Horrible!!!! I just couldn't believe they would let someone ruin one of the best songs ever like that! I hope they didn't pay him, because I would definitely be asking HIM to give ME money. And yes, I know I've spent a paragraph complaining about a song in the movie, but I had to get it out there.<br /><br />Another thing that bothered me was the ending. The book had a rather realistic ending, not everything was sunshine and smiles. The movie, however, made it ENTIRELY sunshine and smiles, everyone was happy, everything was perfect. It kinda ruined the entire thing, although it was ruined anyway just by making it a movie.<br /><br />All in all, this movie was worth the one star I gave it purely because of the funeral scene. I couldn't stand any more of it. The only thing that could get me through it was the fact that I want to do well in English and this counted towards the grade.