Ik zou dit een 1-ster hebben gegeven, maar het acteerwerk was niet zo slecht en ik wil niet dat dit een afspiegeling is van hun optredens. Het is duidelijk wat de film probeerde te bereiken, een rampenfilm op een menselijk niveau zonder het budget en de flitsen, maar je krijgt het gevoel dat dit een mislukt experiment is en dat het niet opnieuw moet worden geprobeerd. Ik keek ernaar met vier andere jongens van ongeveer dezelfde leeftijd (22). Toen de film 23 minuten bezig was, vroegen we elkaar wanneer hij zou beginnen. Misschien heeft deze film in Amerika diepe indruk gemaakt vanwege hun obsessie met terrorisme. Dat is de enige reden die ik kan bedenken waarom ik me door de film heb laten inpakken. Het is een pijnlijke tijd voor degene die de film heeft gekozen, hoewel je het hem niet helemaal kwalijk kunt nemen, met zoveel positieve kritieken. Er zijn momenten in de film dat je denkt: 'Wat heeft het voor zin om dat te filmen', zoals wanneer Lexie haar broer aan de telefoon heeft. Je geeft niet genoeg om het personage om haar over niets te willen horen praten met een volkomen nieuw personage. Het kind; wat heeft dat verhaal te betekenen? Hetzelfde geldt voor de collega (?) die haar komt halen om haar naar het ziekenhuis te brengen. Het kan je gewoon niet schelen. Ik ga geen avond verspillen aan deze film. Ik zal je zo ongelukkig maken!
I would have given this 1 star, but the acting in it was not that bad, and i don't want this to reflect their performances. It is obvious what the film tried to achieve, a disaster film on a human level without the budget and the bangs, but you get the feeling that this is a failed experiment and should not be reattempted. I watched it with four other guys around the same age (22). 23 minutes into the film and we were asking each other when it was going to start. Maybe this film hits deeply in America because of their fixation with terrorism there. That is the only reason i can see for being taken in by the film. The "twist" does not leave you thinking, wow didn't see that coming, but more, "wow is that it, thank god its over". its a painful watch for the person who chose the film, although with so many positive reviews they cannot be entirely blamed. There are points in the film when you think, "what is the point of filming that", such as when Lexie is on the phone to her brother. you don't care enough about the character to want to hear her talk about nothing to a completely new character. The child; what is the point in that story line. Same goes for the co-worker(?) who comes to take her to the hospital. You just don't care. Please don't waste a night on this film. i will make you so unhappy!