Het lijkt erop dat New York City een rattenprobleem heeft. Het krioelt er van de kleine harige ongediertesoorten en je kunt maar beter hopen dat ze geen hap uit je nemen, want als dat gebeurt, begin je haar te kweken op vreemde plekken en wil je mensenvlees eten! 'Mulberry Street' is een apocalypsefilm die '28 dagen later' in beslag neemt en door een post-9-11 New York filtert. Hij begint in een vervallen huurkazerne in de hoofdstraat, waar we worden voorgesteld aan een aantal mensen die daar wonen, onder wie Clutch, een gepensioneerde bokser, een barkeeper die Kay heet (die er met haar tienerzoon woont) en Coco, die Clutch' beste vriendin is. Casey, haar dochter, arriveert in New York City na haar diensttijd in het Midden-Oosten en begint aan haar reis naar huis. Jammer genoeg zijn er verschillende meldingen van ratten die mensen bijten, een akelig virus dat zich door de stad verspreidt en mensen die zich plotseling tegen elkaar keren. Dit leidt ertoe dat de ondergrondse wordt gesloten en Casey gedwongen is om te voet naar huis te gaan. Houden al deze gebeurtenissen verband met elkaar? Nou en of!<br />'Mulberry Street' begint langzaam, met de verschrikkingen op de achtergrond. Een gevoel van angst infecteert het eerste derde deel van de film; donkere gestalten schuifelen door steegjes terwijl de personages langslopen, een man zit zwijgend in Kay's kamer. Terwijl de mensen zweten en zich vreemd gedragen, rennen ratten door de goten in de buurt en beginnen de televisies vreemde gebeurtenissen te melden. Ik vond het eigenlijk wel leuk <0xE2><0x80><0x93> het was leuk om naar een horrorfilm te kijken waarin de personages werden ontwikkeld, zodat het publiek ze kon leren kennen voordat de stad in de hel zou veranderen. Er zijn ook geen stereotypen die voor de verandering leuk zijn. De personages in deze film bestaan waarschijnlijk inderdaad ergens in Manhattan, waardoor je je zorgen kunt maken of ze het zullen overleven of niet. <br /><0x3E> De film is gemaakt voor een zeer laag budget en heeft een heleboel crappy-cam, die kennelijk is gebruikt om een aantal effecten te verbergen (hoewel ze, naar mijn mening, vrij goed waren <0xE2><0x80><0x93> de rattenmensen zijn gepast gruwelijk en misvormd), maar dat doet geen afbreuk aan de film. Bovendien hebben de beelden een donkere en heel vieze uitstraling. Voor een film die om ratten draait, draagt dit bij aan de sfeer en maakt hij hem korreliger en realistischer.<br /><0x3E> Ik vond 'Mulberry Street' echt geweldig. De acteerprestaties waren in alle opzichten geweldig, de verhaallijn was interessant en het was leuk om een film van dit soort te zien die voor één keer geen zombies gebruikte! De piepende geluiden die de rattenmensen maakten terwijl ze door gangen en straten stroomden, waren gepast verontrustend. Als je van '28 Dagen Later' hield of in het algemeen van griezelfilms hield, dan zou je zeker eens naar 'Mulberry Street' moeten kijken. Jim Mickel is beslist een regisseur voor wie je in de toekomst moet uitkijken. Als hij met zo'n laag budget zoiets vermakelijks kan produceren, wie weet waartoe hij met meer geld in staat is?
New York City has a rat problem it seems. The little furry pests are crawling all over the place and you better hope they don't bite a chunk out of you because, when that happens, you start growing hair out of strange places and want to eat human flesh! "Mulberry Street" is an apocalypse movie which takes "28 Days Later" and filters it through a post 9-11 New York. It begins at a rundown tenement building on the titular street where we are introduced to several of those who live there including Clutch, a retired boxer, a bartender named Kay (living with her teenage son) and Coco who is Clutch's best friend. Meanwhile, Clutch's daughter Casey arrives in New York City after serving in the Middle East and begins making her way home. Unfortunately, there have been several reports of rats biting humans, a nasty virus spreading through the city and people suddenly turning on one another. This results in the subways being shut down and Casey is forced to make her way home on foot. Are all these events connected? You bet! <br /><br />"Mulberry Street" begins slowly with the horrors kept in the background. A feeling of dread infects the first third of the movie; dark figures shamble around alleyways as the characters walk past, a man sits silently in Kay's bar sweating and acting strangely, rats scurry around nearby gutters and televisions begin reporting strange events. I actually quite liked this - it was nice to watch a horror movie where the characters were developed, allowing the audience to get to know them before the city fell into Hell. There aren't any stereotypes either which makes a nice change. The characters in this movie probably do exist somewhere in Manhattan; enabling you to care about whether they'll survive or not.<br /><br />The movie was made for a very low budget and features a lot of shaky-cam, which is obviously used to hide some of the effects (although they were, in my opinion, pretty good - the rat people are appropriately gruesome and deformed) but it doesn't hurt the film. In addition, the visuals have a dark and very dirty look to them. For a movie which revolves around rats, this adds to the atmosphere and makes it appear more gritty and realistic.<br /><br />I really enjoyed "Mulberry Street". The acting was great all round, the storyline was interesting and it was nice to see a movie of this type that didn't use zombies for once! The squealing noises made by the rat people as they flood through corridors and streets was suitably disturbing. If you enjoyed "28 Days Later" or are a horror fan in general then you should certainly check out "Mulberry Street". Jim Mickel is definitely a director to watch out for in the future. If he can produce something this entertaining with such a low budget, who knows what he'll be capable of with more money?