Stage Beauty is een ongelooflijk ambitieuze productie, en als er zoveel provocerende thema's tegelijk worden opgevoerd, is het beslist niet saai. Wat ik het leukst vond, was de manier waarop de seksuele dubbelzinnigheid werd geportretteerd <0xE2><0x80><0x93> de meeste scènes hadden een speels tintje, om niet al te zwaar op de hand te worden, maar ik had ook het gevoel dat veel van het heen en weer geslingerd worden tussen ernst en komedie onhandig was, terwijl het soepel had moeten gaan. Rupert Everetts komische rol als de koning was perfect, en Claire Danes was nog nooit zo hartstochtelijk en stralend geweest. De rol van Billy Crudup was natuurlijk het moeilijkst, en hij speelde die prijzenswaardig. Mijn favoriete scène is die waarin ze met zijn tweeën in bed liggen en zij vraagt: 'Wie ben je nu?' (de man of de vrouw, gebaseerd op de positie) <0xE2><0x80><0x93> een briljante scène die de bespottelijkheid van genderstereotypen uitbeeldt, met een overvloed aan humor en charme.
Stage Beauty is an unbelievably ambitious production, and with so many provocative themes running simultaneously it's definitely not boring. What I liked the most was the way the sexual ambiguity was portrayed - most of those scenes had a playful touch, so as not to get drearily heavy-handed, but I also felt a lot of the veering between seriousness and comedy was awkward where it should have been smooth. Rupert Everett's droll turn as the King was perfect, and Claire Danes has never been more passionate and radiant. Billy Crudup's role was the most difficult, of course, and he handled it commendably. My favorite scene is the one where the two of them are in bed, and she's asking, "who are you now?" (the man or the woman, based on the position) - a brilliant scene which depicts the ridiculousness of gender-stereotyping with wit and charm to spare.