Ik had vanmorgen vroeg de grote vreugde om David Leans _Madeleine_ (1950) voor het eerst op TCM te zien, en ik kan zonder enig voorbehoud zeggen dat het weliswaar een van de minder bekende werken van de grote regisseur is, maar dat het zeker niet minder is in acteer- of andere opzichten.<br />De film toont de ijzige blonde Ann Todd (toen nog Mrs. David Lean) als de van moord beschuldigde Madeleine Smith in levenden lijve, en beschrijft vakkundig de beproevingen die een dwaze en koppige jonge vrouw doormaakt wanneer ze haar hart volgt in plaats van haar hoofd en in een lastige situatie verzeild raakt. Gevangen tussen haar tirannieke, tirannieke vader, James Smith, uitstekend gespeeld door de grote Leslie Banks met zijn verlamde profiel, dat zijn kille, onsympathieke manier van doen extra cachet gaf, en haar charmante maar gewetenloze, op geld beluste Franse minnaar, Emile L'Anglier, vaardig gespeeld door Ivan Desny, is de Madeleine van Ann Todd waarlijk 'gevangen tussen de Duivel en de Diepblauwe Zee'! Het lijkt erop dat er voor Madeleine maar één uitweg is, die van het sluiten van Casanova en lothario L'Anglier, zodat haar vuurspuwende draak van een vader haar mooie hoofdje niet afbijt, zoals ik er zo van heb genoten om in Madeleines van bladerdeeg te bijten! Maar de ambiguïteit van de hele film, of Madeleine de daad nu wel of niet heeft gepleegd en haar minnaar heeft laten boeten, wordt zelfs tot het einde volgehouden als Madeleine haar melaatse Madonna-glimlach ten beste geeft die op schuld of onschuld zou kunnen wijzen, en het aan het kijkende publiek overlaat om zelf te beslissen.<br />De schitterende regie van Lean, de voortreffelijke stemmingvolle fotografie van Guy Green die verschillende tinten donker en licht combineert, evenals interessante karakterstudies van bekende gezichten van karakteracteurs en actrices, de uitstekende filmmontage van Clive Donner (die later ook een groot regisseur zou worden) en Geoffrey Foot, en het authentieke kostuumontwerp van Margaret Furse dragen allemaal bij aan het ontroerende drama. Juweelachtige vertolkingen van toneelspeelsters als Barbara Everest als Madeleines moeder, Jean Cadell als mevrouw Jenkins als de door zorgen getekende hospita, Kynaston Reeves als de lugubere dr. Penny, Amy Veness als de sympathieke matrone van de politie, juffrouw Aiken, John Laurie als de hypocriete bijbels spuiende religieuze maniak en het fanatieke godvruchtige gepeupel dat de menigte opzweept om Madeleine te vervloeken, Edward Chapman als de bezorgde dr. Thompson, Moyra Fraser (meer dan halve eeuw later, vijfenvijftig jaar om precies te zijn, in Dame Judi Dench en 'As Time Goes By', de laatste aflevering van 2005 als een van de vaste klanten, de opschepperige Penny, een rol sinds 1993) als een vurige Highland-danseres! Murdoch, Anthony Newley! als Chemist's assistent, Wylie Watson als Huggins, en vele, vele anderen, vergeet niet dat ze allemaal, vanaf Jean Cadell tot aan Jean Cadell zelf, niet gecast waren voor Leans film! Ze speelden allemaal mee: Barbara Everest, Leslie Banks, Ivan Desny, Ann Todd, Norman Wooland als de altijd keurige en respectabele William Minnoch, Madeleines aanstaande echtgenoot, Elizabeth Sellars als de gekwelde maar trouwe dienstmeid, Patricia Raine en Susan Stranks als Bessie en Janet Smith, Madeleines jongere broers en zussen, Eugene Deckers als Thuau, de onsympathieke Franse consul en vriend van L'Anglier, en Barry Jones als de meedogenloze aanklager. Ten slotte, en niet in de laatste plaats, is Hammer Films een trouwe en voortreffelijke acteur, wijlen Andre Morell (echtgenoot van wijlen Joan Greenwood) als de verdediger, die een hartstochtelijke en hartverscheurende maar koele en logische verdediging van Madeleine houdt, die een van de grootste toespraken in de cinematografische geschiedenis moet zijn! Tenminste, dat denk ik! De volgende keer dat ik in een gebakje van Madeleine bijt, zal ik me de verdediging van Andre Morell herinneren!<br />Al met al een vijfsterrenfilm voor alleen de optredens van de acteurs!
I had the great joy of watching David Lean's MADELEINE(1950)for the first time ever on TCM early this morning, and can say without any reservations that though it is one of the great director's lesser-known works, but it is by no means lesser in either acting or direction.<br /><br />Featuring the glacial blonde Ann Todd(then Mrs. David Lean) as the real-life accused murderess Madeleine Smith, the film skillfully portrays the travail a foolish and willful young woman goes through when she follows her heart instead of her head and gets ensnared in a sticky situation. Caught between her tyrannical martinet father, James Smith, played excellently by the great Leslie Banks with his paralysed profile which added an extra flourish to his cold unsympathetic manner and her charming but unscrupulous gold-digging French paramour, Emile L'Anglier played skillfully by Ivan Desny, Ann Todd's Madeleine is veritably "caught between the Devil and the Deep Blue Sea!" It would seem that there is but one recourse for Madeleine, that of shutting two-bit Casanova and lothario L'Anglier up so that her fire-breathing dragon of a father does not bite her pretty little head off, in much the same way that I have enjoyed biting into pastry Madeleines! But the ambiguity throughout the film of whether Madeleine actually did the deed and put paid to her paramour is maintained even up to the end when Madeleine gives her leprous Madonna half-smile which could indicate either guilt or innocence, leaving it up for the viewing audience to decide on their own.<br /><br />The splendid direction of Lean, the superb moody photography of Guy Green contrasting various shades of darkness and light as well as interesting character studies of familiar character actors' and actresses' faces, the excellent film editing of Clive Donner(later to become a great director as well) and Geoffrey Foot, the authentic costume design of Margaret Furse all add to the moving drama. Jewel-like performances by such thespians as Barbara Everest as Madeleine's mother, Jean Cadell as Mrs. Jenkins the careworn landlady, Kynaston Reeves as a lugubrious Dr. Penny, Amy Veness as the sympathetic police matron Miss Aiken, John Laurie as the hypocritical Bible-spouting religious maniac and fanatic Divine rabble-rouser exhorting the crowd to condemn Madeleine, Edward Chapman as the worried Dr. Thompson, Moyra Fraser(more than HALF A CENTURY later, 55 years to be exact, in Dame Judi Dench and Geoffrey Palmer's "As Time Goes By" latest 2005 episode as one of the regulars, bumptious Penny, a role since 1993) as a spirited Highland dancer! Irene Browne as Mrs. Grant, George Benson as the Chemist, Eva Bartok as the Girl, Ivor Barnard as Mr. Murdoch, Anthony Newley! as Chemist's Assistant, Wylie Watson as Huggins, and many, many more, bear in mind that from Jean Cadell onwards, these were all UNCREDITED roles in Lean's film! They join with the credited cast Barbara Everest, Leslie Banks, Ivan Desny, Ann Todd, Norman Wooland as the ever-stolid and respectable William Minnoch, Madeleine's would-be-husband-to-be, Elizabeth Sellars as the harried but loyal pretty housemaid, Patricia Raine and Susan Stranks as Bessie and Janet Smith, Madeleine's younger siblings, Eugene Deckers as Thuau the unsympathetic French consul and friend of L'Anglier, and Barry Jones as the merciless Prosecuting Counsel. Last but not least is Hammer films stalwart and a superb actor, the late Andre Morell(husband of the late Joan Greenwood) as the Defending Counsel, who gives an impassioned and heart-wrenching yet cool and logical defense of Madeleine that has got to be one of the greatest courtroom speeches in Cinematic history! At least I think it is! The next time I bite into a pastry Madeleine I will recall Andre Morell's defense! <br /><br />All in all, a FIVE STAR ***** film rating for the actors' performances alone!