De tweede Candyman is niet zo prullerig en smakeloos als je zou verwachten, maar ook niet zo vindingrijk, origineel of goed. Deze keer draait het om de Candyman in New Orleans, en om een jonge, knappe lerares, gespeeld door Kelly Rowan. Rowan, die haar klas wil laten zien dat sommige volkslegenden niet op feiten berusten, kijkt in de spiegel en zegt vijf keer Candyman. Ohhhh! We weten wat er daarna gebeurt, en deze film doet al het verwachte, al is het alleen maar in stijl. Rowans familie, vrienden en collega's ontmoeten de haken van de Candyman, en er wordt een verborgen familiegeheim onthuld dat verband houdt met het verleden van de Candyman. We leren waarom de Candyman is zoals hij is, enz. Oké, sommige dingen waren interessant, maar veel dingen waren gewoon stom. Tony Todd geeft weer zo'n griezelige, overdreven voorstelling als de man van dromen en pijn (en ja, nu klink ik net als een paar van die onzin die hij uitspuugt). In sommige opzichten heb ik meer van deze film genoten dan van het origineel. De omgeving van New Orleans is goed gespeeld en een deel van het acteerwerk is redelijk. Ik vond vooral de openingsscène en de acteur die de professor speelt erg goed. De moorden worden ook met veel enthousiasme uitgevoerd. Nogmaals, ik ben gewoon geen grote fan van de Barbara Cartland-achtige romance tussen de Candyman en het meisje te midden van moord en doodslag. Ik vind het gewoon saai. Niettemin is Candyman 2 in veel opzichten een fatsoenlijk vervolg. Ik denk dat het degenen die van de eerste hielden zal amuseren, hoewel ze naar alle waarschijnlijkheid veel meer van het origineel zullen genieten.
Not as bleakly derivative and shoddy as one might expect, Candyman 2 is still not all that inventive, original, or good as well. This time around the Candyman haunts New Orleans and a young, pretty teacher played by Kelly Rowan. Rowan, proving to her class that some urban legends have no basis in fact, looks in a mirror and says Candyman five times. Ohhhhh! We know what happens after that, and this film does all the expected with style if nothing else. Rowan's family, friends, and associates meet the hooks of the Candyman, and a hidden family secret which ties into the Candyman's past is presented. We learn why the Candyman is the way he is, etc... Okay, some of this was interesting, but much was just silly. Tony Todd gives another creepy, over-the-top performance as the man of dreams and pain(alright even now I am sounding like some of that tripe he spews). In some ways I enjoyed this film more than its original. The New Orleans setting is effectively shot and some of the character acting is decent. I especially liked the opening scene and the actor playing the professor. The murders are executed with lots of gusto as well. Again, I am just not a big fan of the Barbara Cartland-type romance between the Candyman and the girl amidst murder and mayhem. It just bores me. Nonetheless, Candyman 2 is a decent sequel in many regards. I think it will keep those that liked the first entertained, though they will more than likely enjoy the original far more.