In nog geen 5 jaar tijd was de filmwereld overgestapt van de korte 'documentaires' van de vroege pioniers (Le Prince, Dickson en de gebroeders Lumière) op de verbazingwekkende cinematografie van de Franse regisseur Georges Méliès, die een van de eerste filmmakers was die zich volledig op het maken van fictiefilms richtte. Vanaf het moment dat hij voor het eerst een film zag (als lid van het eerste publiek van de Lumières), was Méliès overtuigd van de enorme mogelijkheden van de nieuwe uitvinding als vorm van amusement, en zodra hij de kans kreeg, begon hij zijn eigen films te maken. In 1901 had de goochelaar Georges Méliès al 5 jaar ervaring met het maken van films en het experimenteren met special effects, en zijn films waren over de hele wereld bekend als de beste films van zijn tijd. Met zijn vele ontdekkingen op het gebied van special effects was Méliès in staat om films te maken die op echte magie leken, en zijn films werden in de loop van de tijd ingewikkelder en zelfs fascinerender.<br />'L'Homme <0xC3><0xA0> la Tuitte en Caoutchouc' (letterlijk: 'De man met het rubberhoofd') is een van Méliès' vele 'trucfilms', korte films waarin hij een onmogelijke magische truc uitvoert. In deze film is een alchemist (zoals gewoonlijk Méliès zelf) in zijn laboratorium een vreemd experiment aan het voorbereiden. De alchemist legt een vreemd voorwerp op tafel en verbindt het met zijn bizarre creatie: een levende kopie van zijn eigen hoofd (ook van Méliès) die boven de tafel hangt zonder te weten wat ermee zal gebeuren. Met een luchtpomp die hij aan het hoofd heeft gekoppeld, begint de alchemist te blazen, en het levende hoofd begint te groeien alsof het een rubberen ballon is. Het hoofd bereikt een gigantische omvang, maar de alchemist besluit de lucht eruit te laten omdat hij bang is dat het hoofd zal ontploffen. Alcy, maar dit wordt niet bevestigd), maar de assistent is misschien niet zo voorzichtig als hij was.<br /><br />Zoals veel van zijn eerste korte broeken is deze film een 'gimmickfilm', met andere woorden, een film die rond een speciaal effect is ontworpen om het te laten zien zoals een goochelaar een truc zou doen. In dit geval combineert de film een uitstekend gebruik van meervoudige belichting en montage om de twee hoofden te creëren, en een opmerkelijk creatief gebruik van zoom om de illusie te creëren van een hoofd dat groter wordt. Hoewel het naar onze moderne maatstaven een vrij eenvoudige truc is, wordt het effect bereikt door een van Méliès' meest verbazingwekkende en beter uitgevoerde special effects, waardoor 'The Man with the Rubber Head' wordt gemaakt. 'The Man with the Rubber Head' is een van de beste 'gimmick-films' in de carrière van de Biologe. Maar deze korte film is meer dan een uitstekende gimmick, want wat 'The Man with the Rubber Head' anders maakt dan zijn eerdere films (en de gelijksoortige films van zijn concurrenten) is de zorg waarmee Méliès een'verhaal' over zijn truc creëerde.<br />Terwijl hij in zijn eerste films simpelweg verscheen als een goochelaar die zijn show opvoerde, is er in deze film een decor gebouwd voor de scène (in plaats van een eenvoudig circuspodium) en hoewel eenvoudig, is de film duidelijk gesitueerd in de middeleeuwen. Dit geeft de film een duidelijke sfeer en toont al het pad dat Méliès in dat stadium van zijn carrière bewandelde, aangezien hij in datzelfde jaar begon met het maken van zijn nu beroemde serie fantasyfilms, die veel ingewikkelder zouden zijn dan zijn 'gimmickfilms'. Men kan zeggen dat het te zien was in die films waarin Méliès zijn ambacht uitprobeerde voordat hij de volgende jaren zijn meesterwerken als 'Le Voyage dans la lune' maakte.
In less than 5 years, the cinema had made a gigantic jump from the short "documentaries" of the early pioneers (Le Prince, Dickson and the Lumière brothers) to the amazing Cinemagic of french director Georges Méliès, who became one of the first filmmakers to focus entirely in making fiction movies. Ever since he watched a movie for the first time (as a member of the Lumières' first audience), Méliès was convinced of the enormous potential of the new invention as a form of entertainment, as as soon as he could he started to make his own films. By 1901, stage magician Georges Méliès had already 5 years of making films and experimenting with special effects, and his movies were well-known around the world as the finest films of his time. With his many discoveries in the field of special effects, Méliès was able of making films that looked like real magic, and his movies became more complex with time, and even more fascinating.<br /><br />"L' Homme à la Tête en Caoutchouc" (literally, "The Man with the Rubber Head") is another one of Méliès' many "trick films", which were short movies that showed him making an impossible magical trick. In this movie, an alchemist (as usual, Méliès himself) is preparing a strange experiment in his laboratory. The alchemist puts an odd devise on a table, and connects it to his bizarre creation: a living copy of his own head (Méliès again) that stands over the table without a clue about what will happen to it. Using an air pump he connected to the head, the alchemist begins to blow, and the living head begins to increase its size as if it was a balloon made of rubber. The head reaches a gigantic size, but the alchemist decides to release the air from it as he fears the head may explode. Proud of his invention, the alchemist decides to show it to his assistant (quite probably played by his wife Jeanne d'Alcy, but this is not confirmed), but the assistant may not be as careful as he was.<br /><br />As in many of his early shorts, this movie is a "gimmick film", in other words, a movie devised around a special effect in order to show it like a magician would make a trick. In this case, the movie combines an excellent use of multiple exposures and editing to create the two heads, and a remarkably creative use of zoom to create the illusion of a head increasing its size. While a quite simple trick to our modern standards, the effect achieved is one of Méliès' most amazing and better done special effects, making "The Man with the Rubber Head" one of the best "gimmick films" in the Cinemagician's career. However, this short is more than an excellent gimmick, as what makes "The Man with the Rubber Head" different from his earlier films (and the similar movies of his competitors) is the care Méliès put to create a "story" to his trick. <br /><br />While in his first films he simply appeared as a magician doing his show, in this movie there is a set build for the scene (instead of a simple circus stage), and while simple, the movie is clearly set in the middle ages. This gives the movie a distinct atmosphere, and already shows the path that Méliès was taking at that stage in his career, as that very same year he would start making his now famous series of fantasy films, which would be far more complex than his "gimmick films". One can say that it was with in those movies where Méliès tested his craft before making his masterpieces like "Le Voyage Dans la lune" the following years. 8/10