Sahara is best een goede film. Erg clichématig. Een beetje te symbolisch, met al die verschillende nationaliteiten van de goeien. Maar het verhaal is interessant. De vraag is alleen: wie heeft het nodig? Het is een remake van de klassieke Humphrey Bogert-film _Sahara_ uit 1943. Bogart had altijd een fascinerende aanwezigheid op het scherm als hij aan het filmen was. Er is geen verklaring voor, maar hij had het inderdaad. Misschien kwam het door die stem. Of door die coole 'ik sla je verrot als het nodig is'-houding die hij altijd leek uit te stralen. Maar Bogart was onmogelijk te negeren. En hij maakte _Sahara_ midden in de Tweede Wereldoorlog. Niemand wist hoe de oorlog in 1943 zou uitpakken. Dus was het in wezen een propagandafilm, die het publiek aanmoedigde met de moed en de 'zeg maar niks'-houding van de Amerikanen en hun bondgenoten (vandaar de handige mengeling van nationaliteiten in Bogarts kleine groep strijders). De film diende in 1943 niet alleen om een land dat betrokken was bij een wereldoorlog te vermaken, maar ook om hoop te geven aan een land dat betrokken was bij een oorlog.<br />Als de film herschreven moest worden, dan had dat moeten gebeuren met een all-star cast, of op zijn minst met een grote ster in de rol van Bogart. Of misschien om de film te verbeteren met moderne technieken voor het maken van films. In plaats daarvan kregen we praktisch een doorslag van het origineel met een 'B'-filmacteur (James Belushi) in de rol van Bogart. Amerika had deze film in 1943 nodig. Maar niet in 1991. En voor degenen die er nog steeds graag naar kijken, deed de remake niets meer dan hem verlevendigen en een duidelijk minder getalenteerde acteur in de hoofdrol vervangen. De rest van de rollen werd allemaal door onbekenden gespeeld (tenminste, dat vond deze recensent). De originele film had in elk geval goede tegenspelers in Bruce Bennett, Dan Duryea, Lloyd Bridges en J. Carrol Naish.<br />Dus als Belushi's Sahara de enige versie was, zou het een fatsoenlijke film zijn. Maar aangezien het een goedkope, mindere kwaliteitsversie van de oorspronkelijke klassieker is, waarom zou je de moeite nemen?
Sahara is a good enough movie. Very clichéd. A little too symbolic with the good guys being just too varied a mixture of nationalities. But the story holds your interest. The question though, is who needs it? It's a remake of the classic Humphrey Bogert "Sahara" of 1943. Bogart had a mesmerizing screen presence whenever he was on film. There's no explanation for it, but he did indeed have it. Maybe it was that voice. Or that cool "I'll kick your butt if I need to" attitude he always seemed to convey. But Bogart was impossible to ignore. And he made Sahara in the midst of WWII. No one knew how the war would turn out in 1943. So it was essentially a propaganda film, encouraging the audience with the bravery and never-say-die attitude of the Americans and their allies (hence the convenient mixture of nationalities in Bogart's little group of fighting men). The film served a purpose in 1943 to entertain as well as to give hope to a country involved in a world war.<br /><br />If the movie was to be remade, it should have been with an all-star cast or at least with a major star in the Bogart role. Or maybe to enhance the film with modern film-making techniques. Instead, what we got was practically a carbon copy of the original with a "B" movie actor (James Belushi) in the Bogart role. America needed this movie in 1943. But not in 1991. And for those who still like to watch it, the remake did nothing more than colorize it and substitute a decidedly less gifted actor in the lead role. The rest of the parts were all played by unknowns (at least to this reviewer). At least the original had quality costars in Bruce Bennett, Dan Duryea, Lloyd Bridges and J. Carrol Naish.<br /><br />So if Belushi's Sahara was the one and only version, it would be a decent enough movie. But since it is a cheap, lower quality version of the original classic, why bother?