Laat ik voor al het andere zeggen: 10/10. En niet alleen een mokkend: 'Ik kan er niks verkeerds aan ontdekken zo...'-getal, maar een heel solide, goedverdiende en vrijelijk gegeven 10/10.<br />Oké, nu we dat achter de rug hebben. Wauw! Deze film doet me denken aan het fenomeen dat James Joyce in _Portret van de Kunstenaar als Jongeman_ beschrijft als 'esthetische arrestatie'. In wezen verdeelt hij alle media in high-art en pornografie. Hij stelt dat alles wat zichzelf als kunst voorstelt en zich toelegt op de emotionele reacties van de consument in feite gewoon pornografie is. Dus als je merkt dat je op een emotioneel niveau overmatig geroerd bent, heb je in feite lage, pornografische kunst ervaren. Maar als de film (of het andere werk) 'esthetische arrestatie' veroorzaakt, een gevoel dat de emotie overstijgt en de consument ertoe brengt zich vast te klampen aan het werk en het telkens opnieuw te ervaren, en hem of haar tot vragen te brengen over zijn of haar eigen reacties en definities van waarheid, schoonheid en dergelijke, dan is de consument in esthetische arrestatie en het werk in hoge kunst. Kortom, lage kunst heeft invloed op de klieren, hoge kunst heeft invloed op de ziel. 'Grave of the Fireflies' lijkt beslist goed in die laatste categorie te passen.<br />Ik vond deze film zo geweldig omdat ik er altijd bijna van in tranen uitbarstte, maar er nooit van moest huilen. Om de achtentachtig minuten heeft elk beeld en elk geluid een betekenis die niets te maken heeft met iets anders, alleen maar vanwege de emoties en de sentimentaliteit. Zelden vind je een tekenfilm waarin levenloze voorwerpen zo'n diepe symbolische betekenis hebben, zonder dat er pogingen worden gedaan om ze te onderstrepen of te verpersoonlijken met maffe beroemdhedenstemmen.<br />Deze film als anime maken was de meest voor de hand liggende keuze. Als er live-actie in had gezeten, denk ik dat de droefheid van het verhaal de schoonheid van de boodschap zou hebben overtroffen. Ik denk niet dat ik in staat zou zijn geweest om echte acteurs de gebeurtenissen te zien doormaken die de geanimeerde personages meemaken. Deze geanimeerde voorstellingen lijken op de een of andere manier boven het acteren uit te stijgen. Ze lijken me onuitwisbaarder, reëler. Ik kom in de verleiding om de film te kopen, maar ik zie niet in waarom ik dat zou doen, aangezien één keer kijken deze beelden in mijn ziel lijkt te hebben geplant.<br />Onbeschrijflijk spookachtig, menselijk en surrealistisch. De beste tekenfilm die ik ooit heb gezien, en dan ook nog met Burger Kane, Naakt en de andere Groten.
Let me just state before anything else: 10/10. And not just a begrudging, 'I can't find anything wrong with it soo...' kind of ten, but a very solid and well earned and freely given 10/10. <br /><br />OK, now that we've gotten that out of the way. Wow! This movie reminds me of the phenomenon James Joyce describes in Portrait of the Artist as a Young Man as 'aesthetic arrest'. Basically, he divides all media into high art and pornography. He states that anything purporting itself as art that resorts to playing on the emotional responses of the consumer is actually just pornography. So if you find yourself overly moved on an emotional level, you have actually experienced low, pornographic art. If, however, the film (or other work) causes 'aesthetic arrest'; a feeling that transcends emotion and makes the consumer nail him or herself to the spot and experience the work over and over; makes one question his or her own responses and definitions of truth, beauty and the like; the consumer is in aesthetic arrest and the work represents high art. In short, low art affects the glands whilst high art affects the soul. 'Grave of the Fireflies' certainly seems to fit well in that latter category. <br /><br />I found this movie so amazing because it always had me on the verge of tears but never made cry. At 88 minutes, every image and every sound carries significance with nothing in just for the sake of bathos and sentimentality. Rarely does one find a cartoon where inanimate objects hold such deep symbolic meanings on their own, with no attempts made to underscore or personify them with wacky celebrity voices. <br /><br />Making this film as anime was the obvious way to go. If it had featured live-action, I think the sadness of the story would have overpowered the beauty of the message. I don't think I would have been able to watch real actors go through the events experienced by the animated characters. These animated performances somehow seem to transcend acting. They seem more indelible, more real to me. I am tempted to buy this movie, but then, I don't see why I should since one viewing seems to have grafted these images onto my very soul. <br /><br />Indescribably haunting, human and surreal. Best cartoon I've ever seen and up there with Citizen Kane, Naked and the other Great Ones