Het verhaal begint met een bruid en bruidegom die elkaar kussen tijdens hun huwelijksplechtigheid, maar je krijgt alleen het gezicht van de bruid te zien. Dat is een aanwijzing voor ons. We moeten er tijdens het kijken achter zien te komen wie van de twee uiteindelijk de bruidegom wordt. Op de foto op de voorkant van de videodoos zien we al een bruid die aan de ene kant door Schwimmer wordt gekust en tegelijkertijd aan de andere kant door Lee, dus we weten dat de strijd om de romantiek tussen die twee zal gaan. (Deze uitgave, met Nederlandse ondertitels, heeft een andere foto dan de Amerikaanse video/IMDb-foto. Maar in de eerste vijf minuten vertelt Linda, de publisher, ons niet één, maar twee keer dat ze de bruid en bruidegom heeft voorgesteld. We maken er een flashback van, waarin ze de twee aan elkaar voorstelt, voor het geval we het nog niet doorhebben. En dan, na nog eens vijf minuten, stelt Jay, de schrijver (Lee) <0xE2><0x80><0x93> zijn redacteur (Avital) <0xE2><0x80><0x93> Sam, zijn redacteur (Avital) voor aan Max, de sportcommentator, en de algemeen onbeschofte onbenul (Schwimmer). Als de publisher ons de waarheid vertelt, sluit dat dan niet min of meer uit dat Max de eerste is die de bruid kust? Of heb ik iets gemist? <br />Deze film is ongeveer even voorspelbaar als een poging om te raden wat voor soort wit vlees er dit jaar met Thanksgiving op de tafel zal staan. Ik zal het je vertellen: kalkoen. En deze film is er zeker een.<br />Maar het zijn niet alleen de plot en de richting die aan het geheel ontbreken. Schwimmer is als Max volkomen ongeloofwaardig en totaal niet overtuigend. Zijn mond beweegt, de woorden komen eruit, maar ze missen elke overtuiging. Het personage van de schrijver Jay is zo'n zeurderige loser (met mogelijk de slechtste haarstijl in de recente filmgeschiedenis) dat ik begon te vrezen voor elke verschijning op het witte doek die hij maakte. Hij leek te communiceren in een reeks zeurderige vragen: 'Wat doe je hier?' 'Nou en?' 'En?' Ik heb absoluut geen idee waarom die twee vrienden waren; ze hadden niets met elkaar gemeen en zaten altijd op elkaar te vitten. Het script was hier en daar erg zwak: Jays uitleg waarom hij Max aan Sam had voorgesteld, ontlokte mij de grootste bulderlach van de film (een van de weinige). Het beste deel van de film? Het nummer van Harry Connick Jr. bij de openingstitels.<br />Al met al een 3; verspilling van mijn tijd en geld <0xE2><0x80><0x93> ik was degene die de FOOI was omdat ik Roger Eberts recensie niet had gelezen voordat ik naar de videotheek ging. Als je op zoek bent naar een leuke romantische komedie: Get While You Were Sleeping, The Philadelphia Story, As Good As It Gets of iets anders op de IMDb-lijst van de top 50 Romance-films.
The story opens with a bride and groom kissing at their marriage service but you only get to see the face of the bride. This is a clue for us. We are going to have to figure out as we watch the film which guy is going to end up being the groom. The picture on the front of the video box has already showed us a bride being kissed from one side by Schwimmer and simultaneously from the other by Lee so we know the race for romance is going to be between the two of them. (This release, with Dutch subtitles, has a different picture to the US video/ IMDb picture.)<br /><br />Yet in the first five minutes Linda the publisher tells us, not once, but twice that she introduced the bride and groom. We cut to a flashback of her introducing the two of them to each other, just in case we still don't get it. Then within another five minutes Jay the writer (Lee) is introducing Sam, his editor (Avital) to Max the sports caster and general foul-mouthed ignoramus (Schwimmer). IF the publisher is telling us the truth, doesn't this just kinda rule Max out of the contest for the first person to kiss the bride? Or have I missed something here?<br /><br />This film is about as predictable as trying to guess which kind of white meat will feature most often on Thanksgiving dinner tables this year. I'll tell you; it will be turkey. And this movie sure is one.<br /><br />But it is not just the plot and direction that are hugely lacking. Schwimmer is totally unbelievable and badly miscast as Max. His mouth moves, the words come out, but they lack any conviction whatsoever. The character of Jay the writer is such a whiney loser (with possibly the worst hairstyle in recent movie history) that I began to dread every screen appearance he made. He seemed to communicate in a series of whinging questions: "What are you doing here?" "So what??" "And??" I have absolutely no idea why the two of them were friends; they had nothing in common and were always bitching at each other. The script was very weak in places: Jay's explanation of why he had introduced Max to Sam provoked for me the biggest guffaw of the film (one of the very few). Best part of the film? The Harry Connick Jr. song over the opening credits.<br /><br />Overall, it gets a 3; a waste of my time and money - it was I who was the FOOL for not reading Roger Ebert's review BEFORE going to the video shop. If you are looking for a nice romantic comedy get While You Were Sleeping, The Philadelphia Story, As Good As It Gets or anything else on the IMDb list of top 50 Romance films.