Niet in zijn geheel, maar elk deel komt me bekend voor. Het speelt als een collage van eerdere coms.<br />Er is niets afkeurenswaardigs aan, maar aan de andere kant is er ook niets gedenkwaardigs aan. Het is blurb, een schemavuller, een nummer in de bank.<br />Pegg en Moran slaapwandelen gewoon door dezelfde stukken die ze altijd spelen, zonder hun bereik ook maar iets uit te breiden. Peggs ineenkrimpende publiek wordt nu behoorlijk moe. Thandie Newton hoeft alleen maar in deuropeningen te staan en er mooi uit te zien. Haar personage is een trofee, geen persoon. De bijrollen worden gespeeld door de gebruikelijke verzameling zwoegende Britse acteurs, ook op de automatische piloot. Azaria is de sterkste acteur, maar krijgt niet veel van een rol. Zijn karakterontwikkeling is: goed, goed, goed... Het kwaad, zonder dat er een reden voor de plotselinge overgang wordt gegeven.<br />Alles aan de film, inclusief Schwimmers aanwijzingen, is gewoon... goed. Er is geen greintje chemie tussen de acteurs, geen greintje humor, iets wat pijnlijk duidelijk wordt als je naar de onhandige, hoogdravende commentaartrack luistert.<br />Het geheel is op slag vergeten, en vreselijk teleurstellend gezien de talenten die eraan werken.
Not in sum, but every part seems familiar. It plays like a montage of previous rom coms.<br /><br />There's nothing objectionable about it, but then again there's nothing memorable either. It's blurb, a schedule filler, one in the bank.<br /><br />Pegg and Moran just sleepwalk through the same parts that they always play, not expanding their range on iota. Pegg's cringing everyman is getting quite tired now. Thandie Newton just has to stand in doorways and look pretty. Her character is a prize, not a person. The bit parts are played by the usual assortment of jobbing British actors, also on autopilot. Azaria is the strongest actor, but isn't given much of a part. His character development goes: good, good, good... evil, with no reason given for the sudden transition.<br /><br />Everything about it, Schwimmer's direction included, is just... adequate. There's no snap, no pizazz, and no chemistry between any of the actors, something that becomes painfully obvious when listening to the awkward stilted commentary track. Film making by box ticking. <br /><br />The whole is instantly forgettable, and dreadfully disappointing given the collection of talent working on it.