Mijn vriendin had deze film gehuurd omdat onze vrienden officiële screenings organiseerden terwijl wij het land uit waren, en we waren een beetje nieuwsgierig. In wezen is het afschuwelijk. Vreselijk acteerwerk, hilarisch slecht scenario voor een soapopera en spijkers op het schoolbord zijn nog de minste van de problemen. Nadat we een klein deel van mijn kostbare leven hadden verspild aan het kijken naar deze film, met'spirituele' momenten erin ingevoegd die waren vastgelegd door de standaard Hollywood-clichés, keken we naar de inleiding en het slotcommentaar van het trio dat hem had gemaakt.<br />Ze verkondigen zelfvoldaan dat deze film de volgende 'What the Bleep' is en vertellen hoe alle kinderen hiernaar moeten kijken. Ten eerste is het een belediging om dit te omschrijven als de volgende 'WTB'. Dit is het meest amateuristische, halfbakken en overgekookte drama dat ik in tijden heb gezien. Ten tweede hoeven kinderen niet echt meer slechteriken, boze volwassenen, verknipte drugsdealers te zien, zelfs niet om het te illustreren. 'WTB' had dat allemaal niet <0xE2><0x80><0x93> Indigo heeft maar heel weinig te maken met ons dagelijks leven als mensen op onze weg naar zelfontdekking. We hoeven onszelf of onze kinderen niet met die negatieve beelden te voeden om iets 'positiefs' te contrasteren <0xE2><0x80><0x93> dat is wat Hollywood dag in dag uit doet.<br />Ten tweede kwijlt het trio van nul nederigheid letterlijk over 'Indigo'-kinderen, en de regisseur leidt er zelfs uit af dat zijn kind een Indigo-kind is, met haar wijze 'Wat dan ook!'. Ik realiseer me niet dat ze kinderen alleen maar zichzelf laten zijn, zonder hun culturele normen door de strot te duwen, en POOF!, je hebt een Indigo-kind. Ik was zelf ook een behoorlijk eng kind, ik denk dat de meesten van ons dat zijn, sommigen waarschijnlijk meer dan anderen <0xE2><0x80><0x93> nou en?<br />Het is allemaal een groot geestelijk schouderklopje voor de'scheppers' van deze geld verdienende onderneming, en kijken hoe ze hun eigen ego strelen voor een introductie is leuker dan naar de 'film' kijken (die is opgenomen op HD). Hun stompzinnige lof is omvangrijk genoeg om het gebrek eraan hier op IMDb goed te maken.<br />BTW, ik.' Ik ben al 12 jaar actief in de filmwereld, heb heel wat goede en slechte acteurs en schrijvers gezien, en deze film is de kers op de taart. Ik werd heen en weer geslingerd tussen lachen en schreeuwen naar het scherm, vooral toen de makers vertelden hoe geweldig hun film is, in plaats van hem te laten staan op zijn eigen verdiensten, die zo goed als afwezig zijn. Hun veronderstelling dat ze een POS over spiritualiteit konden maken en die konden verkopen met een gelikte ondergrondse marketingcampagne was juist. POS is niet alleen de norm, het is ook spiritueel!<br />En Hollywood heeft interessante spirituele films gemaakt, zoals 'Contact', 'I Heart Huckabees', 'Donnie Darko', 'The Sixth Sense', 'Phenomenon', 'Waking Life' en 'Powder'. Zelfs het waardeloze 'Revenge of the Sith' heeft meer gezond verstand dan deze film.
My girlfriend rented this movie because our friends hosted official screenings while we were out of the country, and we were somewhat curious. Basically, it's horrible. Terrible acting, hilariously bad soap opera writing, and nails on the chalkboard pacing are the least of its problems. After wasting a small portion of my precious life watching this, with it's inserted "spiritual" moments bookended by standard Hollywood movie clichés, we watched the introduction and closing comments from the trio who created it.<br /><br />They smugly proclaim this movie to be the next "What the Bleep", and tell how all kids should watch this. First of all, it's an insult to characterize this as the next "WTB", this is the most amateur hour, half baked and overcooked drama I've seen in ages. Second, kids don't really need to see more bad cop, angry adults, drug deal gone awry garbage, not even for illustration purposes. "WTB" had none of this stuff - Indigo has precious little to do with our day to day lives as people on our paths of self discovery. We don't need to feed ourselves or our children this negative imagery to contrast something "positive" - that's what Hollywood does day in and day out. <br /><br />Second, the zero humility trio positively drool over "Indigo" children, and the director even infers that his child is an Indigo child, with her wise "Whatever!" comebacks. They don't realize that all they are doing is letting children be themselves, without jamming cultural mores down their throats, and POOF!, you've got an Indigo child. I was a pretty freaky kid myself, I think most of us are, some probably more than others - so what. <br /><br />It's all a big spiritual pat on the back for the "creators" of this moneymaking venture, and watching them stroke their own egos for an introduction, is more fun than sitting through the "film" (it's shot on HD) itself. Their fatuous praise is voluminous enough to make up for the lack of it here on IMDb.<br /><br />BTW, I've been in the film business as a boom operator for 12 years, have seen tons of good and bad acting and writing, and this film takes the cake. I was torn between laughing and screaming at the screen, especially when the creators talked about how wonderful their film is, instead of letting it stand on its own merits, which are all but absent. Their assumption that they could make a POS about spirituality and sell it with a slick underground marketing campaign was correct. Crap isn't just mainstream, it's spiritual too! <br /><br />And Hollywood HAS made interesting spiritual films, like "Contact", "I Heart Huckabees", "Donnie Darko", "The Sixth Sense", "Phenomenon", "Waking Life", and "Powder'. Even the lousy "Revenge of the Sith" has more spiritual common sense than this film.