'Al met al is "Going Highbrow" (1935) een vrij goede komedie, hoewel de nogal verbrokkelde structuur tegenwerkt om er een geheel van te maken.<br />Cora (Zasu Pitts) en Matt (Guy Kilbee) Upshaw zijn boerenkinkels uit Wellington, Kansas, die per ongeluk veel geld verdienden aan het begin van de beurskrach. Matts makelaar begreep Matts instructies verkeerd en investeerde al zijn geld in put-opties voor één enkele aandelenportefeuille, het absolute tegendeel van wat Matt van plan was. Toen de prijs daalde, nam niemand zijn opties om te kopen en mocht Matt alle opbrengst houden.<br /><br />Matt is nog steeds eenvoudig en pretentieloos, maar Cora is vastbesloten de 'Society 400'-lijst van New York te vernietigen. De 'nouveau riche' Upshaws werft het oude geld (maar laat niets achter) van de familie Marsh om Cora aan de juiste mensen voor te stellen. Een deel van het plan houdt in dat hij de worstelende actrice Sandy Long (June Martel) inhuurt om Cora's dochter te spelen. Dit leidt tot een buitengewoon zwakke romance tussen Martel en Ross Alexander, die de zoon van de Marsh speelt. Edward Everett Horton speelt Augie Winterspoon, de financieel adviseur van de Marsh. Hij probeert dapper de verschillende elementen van het verhaal met elkaar te verbinden.<br />De binnenkort beroemde zangeres, jodeler en cowgirl Judy Canova doet het goed in een kleine bijrol als Sandy's collega.<br />'Going Highbrow' is een must-see voor fans van Zasu Pitts, die de eerste helft van de film domineert met een iets andere variatie op haar leeghoofdige personage. In plaats van haar gebruikelijke warhoofdige avonturen speelt ze een egocentrische sociale klimmer, maar het lukt haar toch om de rol met haar gebruikelijke komische gevoel voor humor te vullen. Pitts was een van de weinige komieken wier talent voor dialoog en expressie effectief werd aangevuld door een talent voor fysieke komedie. Omdat haar techniek nooit uit de mode is geraakt, lijken haar films (inclusief deze) lang niet zo gedateerd als andere producties uit dezelfde periode. Dank Una Merkel, Gloria Grahame, Goldie Hawn en Brittany Murphy voor het in stand houden van de stijl van de Pitts door de jaren heen.<br />Horton ziet er in deze film bijna jong uit, maar heeft de meeste komische trekjes die hij tijdens zijn lange carrière op talloze karakterrollen zou toepassen al ontwikkeld. Hij heeft echt te veel tijd op het scherm en tijdens de tweede helft wens je steeds meer Pitts toe die in feite uit de tweede helft van de film verdwijnen.<br />Maar ja, wat weet ik ervan? Ik ben nog maar een kind.
"All in all, "Going Highbrow" (1935) is a pretty good post production code comedy although its rather fragmented structure works against efforts to make it a unified story.<br /><br />Cora (Zasu Pitts) and Matt (Guy Kilbee) Upshaw are hicks from Wellington, Kansas who accidentally made big money at the start of the stock market crash. Matt's broker misunderstood Matt's instructions and invested all his money in put (sell) options for a single stock, the total opposite of Matt's intentions. After the price declined no one exercised their options to buy and Matt got to keep all the proceeds. <br /><br />Matt is still simple and unpretentious but Cora is determined to crash New York's "Society 400" list. The "nouveau riche" Upshaws enlist the old money (but none left) Marsh family to introduce Cora to the proper people. Part of the scheme involves hiring struggling actress Sandy Long (June Martel) to play Cora's daughter. This sets up an extremely lame romance between Martel and Ross Alexander, who plays the Marsh son. Edward Everett Horton plays Augie Winterspoon, the Marsh's financial adviser. He tries valiantly to link the story elements together. <br /><br />The soon to be famous singer, yodeler, cowgirl Judy Canova does a nice job in a small supporting part as Sandy's coworker.<br /><br />"Going Highbrow" is a must see for fans of Zasu Pitts as she dominates the first half of the film with a somewhat different variation on her airhead character. Instead of her usual scatterbrain adventures she plays a self-absorbed social climber, but still manages to infuse the role with her usual comic touches. Pitts was one of the few comedians whose gift for dialogue and expression was effectively complemented by a talent for physical comedy. Because her technique has never gone out of style, her films (including this one) do not seem nearly as dated as other productions from the same time period. Credit Una Merkel, Gloria Grahame, Goldie Hawn, and Brittany Murphy with keeping the Pitts' style alive down though the years.<br /><br />Horton is almost young looking in this film but has already developed most of the comedic touches he would apply to countless character roles during his long career. He really has too much screen time and during the second half you keep wishing for more of Pitts who effectively disappears from the second half of the film. <br /><br />Then again, what do I know? I'm only a child.