Ik heb nooit goed begrepen waarom het concept milieubewustzijn zoveel mensen zo tegen de haren in strijkt, vooral als het gaat om de zoektocht naar olie. We weten allemaal dat olie niet hernieuwbaar is. We weten dat het niet eeuwig zal duren. We weten dat de zoektocht ernaar niet alleen heeft geleid tot enorme milieuschade, maar ook tot talloze oorlogen en talloze doden. En de meesten van ons beseffen dat we ons in de nabije toekomst zullen moeten aanpassen aan het gebruik van een andere brandstofbron, of we dat nu leuk vinden of niet. Maar om een of andere onbekende reden weigeren we verder te gaan. We kunnen pas tevreden zijn als elke vierkante centimeter van de aarde is uitgeboord en elke druppel olie is verbruikt. Het kan ons niet schelen wat er met de aarde, onze atmosfeer of onze medemens gebeurt, zolang we maar redelijk geprijsde benzine hebben om onze voertuigen te voeden.<br /><0x3E><0x3E> Milieuproblemen lijken de mensen in tweeën te splijten, in elk geval hier in de Verenigde Staten. Je hebt mensen die de kant van oliemaatschappijen kiezen en vinden dat er geen reden is om te veranderen, in elk geval niet op dit moment. Die mensen moedigen meestal het boren naar olie aan, waar dan ook (of het nu een federaal beschermd natuurreservaat is of een park) en zien degenen die ertegen zijn paranoïde 'boomknuffelaars' en antikapitalisten. De andere partij lijkt onze afhankelijkheid van olie (van zowel binnen- als buitenland) te willen verminderen en onmiddellijk te willen beginnen met het invoeren van een alternatieve brandstofbron. Dezelfde verdeling van de bevolking kan worden gezien bij kwesties als de opwarming van de aarde en de verandering van het klimaat. Er zijn mensen die geloven dat het nodeloze paranoia is zonder degelijke wetenschappelijke gegevens om het te staven, terwijl anderen geloven dat er genoeg bewijsmateriaal is om ons zorgen te maken en dat we uiteindelijk beter af zijn als we het zekere voor het onzekere nemen. En alle tinten grijs daartussenin, daar ben ik zeker van.<br />De bovengenoemde kwesties zijn de brandstof voor deze film. We weten echt niet zeker hoe groot de schade zal zijn als alles achter de rug is. We weten ook niet...' Ik weet niet op wat voor interessante manieren moeder natuur kan reageren op wat wij doen...<br />De film speelt in het noorden van Alaska, op de afgelegen plek van een toekomstige boorinstallatie. Ron Perlman speelt Ed Pollack, die de zakelijke kant van de strijd vertegenwoordigt; een man die opgewonden raakt bij het vooruitzicht van een enorme, nog niet aangeboorde oliereserve in een wildreservaat. Jim (gespeeld door James Le Gros) vertegenwoordigt de andere kant van de strijd; een milieuactivist die zich zorgen maakt over de schade die wordt aangericht. Zijn zorgen worden door Ed en de meeste anderen weggewuifd, tot er vreemde gebeurtenissen plaatsvinden. De groep lijkt een bovennatuurlijke kracht te hebben ontketend of een of ander soort hallucinogeen giftig gas dat leidt tot paranoia, waanzin en moord.<br /><0x3E> Directeur/producent/collega-schrijver Larry Fessenden (HOBIT, WENDIGO) doet uitstekend werk met het uitbuiten van het troosteloze, besneeuwde landschap en het gevoel van ijzige afzondering op een manier die te vergelijken is met Carpenters _THE_ _THING_. Het eerste uur doet hij ook goed werk met het verdoezelen van de dreiging en het omgaan met onze angst voor het onbekende. We hebben geen idee of we te maken hebben met iets bovennatuurlijks of iets natuurlijks (wat in feite een en hetzelfde kan zijn). De productiewaarden, de cinematografie en de muziek zijn allemaal goed, net als de dialoog en het acteerwerk. Jammer genoeg had ik het gevoel dat de hele film werd ondermijnd door een aantal verkeerde wendingen. Verdomme! Door middel van een of ander lamlendig cgi-programma wordt de dreiging buiten het scherm uiteindelijk gevisualiseerd als grote, sluipende, dwaas ogende kruising tussen dinosaurus en eland (wendigo's?). Als we terug hadden kunnen vallen op het gifgasscenario, waarbij de monsters alleen maar hallucinaties waren, zou dat misschien te vergeven zijn geweest. Maar verschillende gebeurtenissen <0xE2><0x80><0x93> vreemde dierlijke voetafdrukken in de sneeuw, een plaag kraaien die zich te goed doen aan lijken, video-opnamen van de schepsels, enzovoort <0xE2><0x80><0x93> staan ons niet toe die conclusie te trekken. Als de filmmakers dit wat vager hadden gehouden en het aan ons, de kijkers, hadden laten beslissen, zou ik dit waarschijnlijk als een van de beste horrorfilms van de afgelopen tien jaar hebben beschouwd. Zoals de zaken er nu voor staan, is het een interessante, goed gemaakte, goed bedoelde film met een goed concept, maar ze zijn er aan het eind niet in geslaagd om het geheel in elkaar te passen.<br />Toch heeft deze film me aan het denken gezet. En ik denk er nog steeds over na een paar uur nadat ik hem heb gezien, wat - voor mij - altijd een goed teken is.
I've never really understood why the concept of environmentalism rubs so many out there the wrong way, especially when it concerns the search for oil. We all know that oil is a non-renewable resource. We know it isn't going to last forever. We know that the pursuit of it has led not only to vast environmental damage, but also numerous wars and countless deaths. And most of us realize that some time in the near future we are going to have to adapt to using an alternate fuel source whether we like it or not. But for some unknown reason, we refuse to move forward. We won't be satisfied until every single inch of the Earth has been drilled and every single drop of oil is used up. We could care less what's being done to the Earth, our atmosphere or our fellow man as long as we have reasonably priced gas to fuel our vehicles.<br /><br />Environmental concerns seem to split people right down the middle, at least here in the U.S. You have those who side with oil companies and feel there is no reason to change, at least not right now. These people typically encourage drilling wherever there is oil (regardless of whether or not it's a federally protected nature preserve or park) and view those opposed to this as being paranoid "tree huggers" and anti-capitalist. The other side seems to want to cut our dependence on oil (both foreign and domestic) and go ahead and start implementing an alternate fuel source immediately. The same split between the population can be seen for issues of global warming/climate change. There are those who believe it's needless paranoia with no solid scientific data to back it up, while others believe there's either enough evidence on hand to be concerned and ultimately we're better off being safe than sorry. And all shades of gray in between, I'm sure.<br /><br />The above issues are what fuel this movie. We really don't know for sure what the extent of our damage will be when all is said and done. We also don't know what interesting ways mother nature may react to what we are doing...<br /><br />The film is set in Northern Alaska at the remote site of a future oil drilling installation. Ron Perlman plays Ed Pollack, who represents the corporate side of the fight; a man excited about the prospect of a huge untapped oil reserve located within a wildlife sanctuary. Jim (played by James Le Gros) represents the other side of the struggle; an environmentalist who worries about the damage being done. His concerns are brushed off by Ed and most of the others until strange events begin occurring. The group seem to have unleashed either a supernatural force or some type of hallucinogenic toxic gas that leads to paranoia, madness and murder.<br /><br />Director/producer/co-writer Larry Fessenden (HABIT, WENDIGO) does an excellent job exploiting the desolate snowy landscape and sense of icy isolation in a way comparable to Carpenter's THE THING. For the first hour he also does a good job keeping the threat obscured and dealing with our fear of the unknown. We have no idea whether we're dealing with something supernatural or natural (which may be one in the same, actually). The production values, cinematography and music are all good, as is the dialogue and acting.<br /><br />Unfortunately, I felt the entire film was undermined by several wrong turns along the way. Blast it! Through some typically lame CGI, the off-screen menace is finally visualized as big, stealthy, silly-looking dinosaur/ moose hybrids (wendigos?). If we were able to fall back on the toxic gas scenario, with the monsters simply being hallucinations, this might have been forgivable. However, several occurrences - strange animal footprints seen in the snow, a plague of crows feasting on corpses, video evidence of the creatures, etc. - do no allow us to draw that conclusion. If the filmmakers had kept this more ambiguous and let we, the viewers, decide for ourselves, I'd probably consider this one of the better horror films of the decade. As is, it's an interesting, well-made, well-meaning film with a good concept, but they failed to pull it all together at the end.<br /><br />Still, this one did make me think. And I'm still thinking about it a few hours after watching it, which is - to me - always a good thing.