Veel hiervan was erg grappig; als de basislijn van het verhaal bekend is, dan is dat ook de bedoeling. Pare bewijst dat, behalve dat ze absoluut beeldschoon is op de veulenachtige manier die ze zo goed als definieert, dat ze het vermogen heeft om de cartoonachtige en de mimetische dimensies van een af en toe lastige rol in evenwicht te houden. Haar ondersteunende rol is ook indrukwekkend.
Much of this was very funny; if the basic arc of the story is familiar, it's meant to be. Pare proves that, aside from being absolutely gorgeous in the coltish way that she all but defines, that she has the ability to balance the cartoonish and the mimetic dimensions of an occasionally tricky role. Supporting cast impressive, as well.