Ik ben niet eens een van de grootste fans van Joan Crawford, maar ik vind dat wat ze met de roman MOMMIE DEAREST hebben gedaan, volslagen stompzinnig is en geen enkele vorm van gedetailleerde filmopmerking waardig. Niet dat ik ook maar enige hoop had dat de filmversie op het niveau van Masterpiece Theatre zou zijn. Nauwelijks. Maar de filmster wordt in elk geval kapotgemaakt met incidenten die overdreven lijken om de aandacht vast te houden.<br /><br />De Joan Crawford van Faye Swaab is het soort karikatuur dat beter zou passen bij de Carol Burnett Show, waar beroemde filmheldinnen vaak werden gesard in hun prijswinnende rollen. Ze geeft zich over aan een reeks poses die gegarandeerd hoongelach opleveren. Het is zo'n slechte imitatie van het boek dat het geen wonder is dat Dunaway na het schrijven ervan een reputatie van vakmanschap had opgebouwd. Niet dat het boek echt literaire waarde had, maar het verschafte de lezer wel enig inzicht in Crawfords psyche en het stond de lezer vrij om te beslissen wanneer de creatieve vrijheid hem werd gegund.<br />'Het is allemaal één groot cliché, zo gladjes en kunstmatig als een Joan Crawford-film maar kan zijn. Elke gelijkenis tussen het wezen dat hier wordt afgebeeld en de werkelijkheid is puur toeval... dat wil zeggen...' Het voorwoord van deze film had het publiek moeten waarschuwen om de goedgelovigen te waarschuwen dat ze niet alles moesten geloven wat hier wordt beschreven.<br />Dit is onzin van de ergste soort, een belediging van de zuivere intelligentie en te sloom om mij ervan te overtuigen dat het de waarheid is. Er is geen evenwicht in de behandeling. Alles is geschilderd in brede halen die aan karikatuur doen denken, steeds meer naarmate de film vordert.<br />Opmerking: het is de moeite waard om over te slaan. Triviaal en kunstmatig.
I'm not even one of JOAN CRAWFORD's biggest fans, but I think what they've done with the novel MOMMIE DEAREST is totally stupid and unworthy of any sort of detailed film comment. Not that I had any hopes that the screen version would be on a quality level with Masterpiece Theatre. Hardly that. But it certainly trashes the movie star with incidents that seem exaggerated to hold the attention.<br /><br />FAYE DUNAWAY's Joan Crawford is the sort of caricature that would be more appropriate on the Carol Burnett Show, where famous screen heroines were often ribbed in their award-winning roles. She indulges in a series of poses guaranteed to draw derisive laughter. There are limits to anyone's patience and even for the sake of a few laughs (or chuckles, to be more exact), this is such a poor imitation of the book that it's no wonder Dunaway had any professional reputation after making it. Not that the novel had any real literary merit, but at least it did provide some insight into Crawford's psyche and the reader was free to decide when creative license was taken.<br /><br />It's all one big clichéd treatment, as glossy and artificial as any Joan Crawford film ever was. Any resemblance between the creature pictured here and reality is purely coincidental...at least that's what the foreword to this film should have warned the audience for the sake of warning the gullible not to believe everything depicted here.<br /><br />This is schlock of the worst kind, an insult to plain intelligence and too scmaltzy to convince me that it rings of the truth. There is no balance to the treatment. All of it is painted in broad strokes that verge on caricature, more and more so as the film goes on.<br /><br />Summing up: Worth skipping. Trivial and artificial.