Eerlijk gezegd kan ik niet geloven dat ik in deze lachwekkende oefening in filmmaken heb gezeten. Eerlijk gezegd kan ik niets bedenken om het aan te prijzen. De eerste toneelscène van Ann Sheridan komt er het dichtst bij en dat zegt heel wat als je bedenkt dat die maar een paar minuten duurde. De hele tijd hoopte ik dat met zulke bekwame toneelspelers als Errol Flynn, Olivia de Havilland, Ann Sheridan, Bruce Cabot, Victor Jory, Alan Hale (moet ik doorgaan?) en niet te vergeten Michael Curtiz, iets, wat dan ook, deze film zou verheffen. Ik denk dat ik beter had moeten weten, want na de openingsscène begon deze film te stinken. Maar ik bleef hopen...<br />Oké, wat is er dan mis mee? Nou, het is een encyclopedie van clichés. Ik vermoed dat de schrijvers elk scenario hebben uitgeplozen, alle versleten clichés hebben verzameld en ze in deze film allemaal hebben gebruikt. Je kunt het ook op een andere manier bekijken: als je wilt weten wat de ergste clichés in de filmwereld zijn, kijk dan niet verder dan 'Dodge City'. Ze zijn er in overvloed. Hoe zit het met de karakterontwikkeling, zeg je? Nou, hoe zit het daarmee? Deze film bestaat uit een reeks eendimensionale personages met weinig of geen diepgang, wier drijfveren niet veel verder gaan dan die van vijfjarigen.<br />Ik kan nog wel een hele tijd doorgaan, kritiek leveren op zo ongeveer elk aspect van deze film, maar je snapt wat ik bedoel. Deze film is bedacht en geproduceerd door vijfjarigen voor vijfjarigen. Eigenlijk kan ik wel een paar vijfjarigen bedenken die het stom zouden vinden als ik dat zei.
I honestly can't believe I sat though this laughable exercise in film-making. I honestly can't think of one thing to commend it. The closest is Ann Sheridan's first stage scene and that's saying a lot considering it lasted all of a couple of minutes. The whole time I was hoping that with such accomplished thespians as Errol Flynn, Olivia de Havilland, Ann Sheridan, Bruce Cabot, Victor Jory, Alan Hale (need I go on?), directed by Michael Curtiz no less, something, anything, would elevate this film. I guess I should have known better because with the opening sequence this one began to stink to high heaven. But I kept hoping...<br /><br />OK, so what's wrong with it? Well it's an encyclopedia of clichés. I suspect the writers scoured every script out there, gathered all the worn-out clichés, and used every one of them in this film. Another way to look at it: if you want to know the worst clichés in moviedom don't look any farther than "Dodge City". They're all here a-plenty. What about character development you say? Well, what about it? This movie is made up of a series of one-dimensional characters with little or no depth whose motivations don't go much beyond those of five-year olds.<br /><br />I could go on and on, find fault with just about every aspect of this film but you get the idea. This one was conceived and produced by five-year olds for five-year olds. Actually I can think of some five-year olds who would think it stupid so enough said.