Deze film heeft absoluut geen richting. De film probeert duidelijk contact te maken met een nihilistische generatie. Dat mag een geluk zijn. Nihilisme heeft tenminste nog een ethos, al is het een simpel ethos: niets. Zelfs de Doem-generatie kan daar niet aan tippen. Deze film is een warrige mengelmoes van perverse seksualiteit en halfslachtige pogingen tot zwarte humor. Hij doet denken aan een man in een donkere toiletruimte van een benzinestation, die in het wilde weg afval in het rond spuit tot hij het geluid van een resonerende plons hoort. Misschien is _Suburbia_ een goede poging om een verloren generatie te verklaren. Tarantino heeft vier ongelooflijke films geschreven die bol staan van schietpartijen en zwarte humor. Kijk er maar eens naar. Maar de Doemgeneratie is gewoonweg een gruwel.
This movie has absolutely no direction. The film is obviously trying to connect with a nihilistic generation. It should be so lucky. At least nihilism has an ethos, albeit a simple one: nothing. The Doom Generation can't even live up to that. A muddled hodge podge of perverted sexuality and half-assed attempts at dark humor, this film is like a man in a darkened gas-station bathroom, randomly spraying pure waste until he hears the sound of a resonate splash. Maybe Suburbia is a good stab at explaining a lost generation. Tarantino has written four incredible films rich with gunplay and dark humor. Watch one of those. But The Doom Generation is quite simply an abomination.