Sommigen hebben gezegd dat de films van Billy West als een verdacht veel op Little Tramp lijkend personage prettiger zijn als de kijker ze niet vergelijkt met Chaplins films. Ik vind dat erg moeilijk, en ik denk dat het feit dat West de hele film bezig is te proberen er zo veel mogelijk als Chaplins personage uit te zien en te doen, op zijn minst een zekere mate van vergelijking uitlokt.<br />West kijkt inderdaad naar beneden, en hij kan Chaplins maniertjes goed nadoen, maar zijn optreden heeft gewoon niet de subtiliteit, en de grote gelijkenis met die van Chaplin maakt zijn tekortkomingen alleen maar duidelijker zichtbaar. <br /><0x3E> De film zelf heeft een paar grappige momenten <0xE2><0x80><0x93> bij de lunchbar, in de chaos van auto's <0xE2><0x80><0x93> maar is voornamelijk een warboel van grappen die geen enkele logica of reden lijken te hebben en als gevolg daarvan nergens op slaan. Niemand weet eigenlijk waarom de Hobo uiteindelijk chaotisch de ontbijtbar van het treinstation bestormt. Op een klein niveau weet niemand waarom hij melk over zijn schouder in het gezicht van een klant gooit of waarom hij er zo lang over doet om zijn eigen maaltijd klaar te maken nadat hij wakker is geworden. Deze scènes werken niet omdat er geen logica of karakter achter de komedie zit. En de grove slapstick die kan werken als hij gemotiveerd is, is hier gewoon leeg schoppen en eten gooien. <br />De jonge Oliver Hardy speelt hier een rol en doet zijn werk goed, hoewel het zijn voornaamste taak is grote hoeveelheden te eten. Dit is ook bedoeld om grappig te zijn, maar het wordt al gauw oud.<br />Je bent waarschijnlijk geen theatereigenaar in 1917 die het publiek wil laten denken dat ze Charlie Chaplin in het echt zien; het is waarschijnlijk de moeite waard het in het echt te zien. Dit is vooral van belang als een vroege voorstelling van Hardy en om te zien hoe Chaplins optreden in die tijd in grote hoeveelheden werd verkocht.
Some have said that Billy West's films as a suspiciously Little Tramp-like character are more enjoyable if the viewer doesn't compare them to Chaplin's films. I find that very hard to do, and I think that the fact that West spends the entire short trying to look and act as much like Chaplin's character as he can invites a certain amount of comparison -- to say the least.<br /><br />West has the look down, certainly, and he does a good job of aping Chaplin's mannerisms, but his performance just doesn't have the subtlety, and it's broad similarity to Chaplin's only makes its shortcomings more noticeable.<br /><br />The film itself has some funny moments -- at the lunch counter, in the confusion of cars -- but is mainly a jumble of gags that seem to have no rhyme or reason behind them and, as a consequence, fall flat. Nobody really knows why the Hobo ends up chaotically running the train station breakfast counter. On a small level, nobody knows why he throws milk over his shoulder into a customer's face or why he takes so long preparing for his own meal after he wakes up. These sequences don't work because there's no logic or character behind the comedy. Likewise the broad slapstick that can work when it is motivated is just empty kicking and food-throwing here.<br /><br />The young Oliver Hardy has a role here and does a good job, though his main task is to eat copious amounts. This is meant to be funny also but quickly grows old.<br /><br />You're probably not a theatre owner in 1917 who wants to fool audiences into thinking they are really seeing Charlie Chaplin; it's probably more worthwhile to watch the real thing. This is mainly of interest as an early Hardy performance and to see how Chaplin's act was ripped off wholesale at this time.