Voordat ik _Plata quemada_ begon te kijken, keek ik nooit iets bijzonders. Ik wist alleen dat het een Argentijnse film was en dat hij de Goya-prijs had gewonnen. Alleen goede films winnen die prijs. Na het begin van de film (de undergroundscène) dacht ik dat het weer zo'n stomme homoromance zou worden. Later werd de film stap voor stap steeds interessanter. Geweldige plot, uitstekende acteurs (en actrices), geweldige muziek. Zoals een van de IMDb-gebruikers zegt: het acteerwerk van Eduardo Noriega lijkt op dat van de River Phoenix. Bijvoorbeeld in 'My Private Idaho'. Wie weet of zijn stemmen symptomen waren van een geestesziekte of kleine epileptische aanvallen enzovoort? Toen de film was afgelopen, dacht ik dat het een van de beste films was die ik ooit had gezien. Maar toen de informatie verscheen dat hij was gebaseerd op een waargebeurd verhaal, stokte de adem in mijn keel. Het volgende halfuur was ik niet in staat iets te doen, behalve aan de film denken. Zo reageerde ik precies op het moment dat ik 'Danser in het donker' had gezien. Het is niet een van de beste films die ik ooit heb gezien, maar wel de beste ooit.
I wasn't excepting anything special before I started to watch "Plata quemada". I just knew that it was an Argentinean movie and it has won the Goya price. Only good movies win this price. After the beginning of the movie (the underground scene) I thought that it would be another stupid gay romance. Later, step by step, the movie became more and more interesting. Great plot, excellent actors (and actress), wonderful music. As one of the IMDb users says, Eduardo Noriega's acting is similar to the River Phoenix's one. For example in "My private Idaho". Who knows if his voices were symptoms of mental defect or small epileptic fits etc.? When the movie was ending I was thinking that it was one of the best movies I had ever seen. But when appeared the information that it was based on a true story my breath was taken away. Next half an hour, I was not able to do anything, except to think about the movie. I reacted this way just when I had seen "Dancer in the dark". It is not one of the best movies I have ever seen, but the best one ever.