Een film die me totaal overrompelde toen ik hem voor het eerst zag. Op de een of andere manier heb ik iets dergelijks over het hoofd gezien, als het al zo is. Waarom?<br />Hij bevat actie, drama en heeft iets wat ik als een geweten beschouw, maar ik weet het niet zeker.<br />Meneer Boorman is zo'n getalenteerde filmmaker die elke keer dat iets wat aan persoonlijkheid grenst, of het nu actie of drama of gevoelens in het algemeen is, weer een beetje afstand tussen publiek en camera schept. Het is niet veel, nauwelijks merkbaar.<br />Wat wel gebeurt, is dat de filmtonen werkelijkheidsklanken krijgen, kleine stukjes documentaire die er op de een of andere manier ook een krachtig statement van maken zonder zich te buiten te gaan aan aanwijzingen. Toch is het geen slappe film. Het heeft alleen nuances.<br />Dit zou je kunnen zien als een totaal contrast met veel actiefilms uit Hollywood, die zich in plaats daarvan te buiten gaan aan persoonlijke gevoelens van de hoofdrolspelers, en die zelfs technisch opvoeren om het publiek te manipuleren tot meevoelen. Wij als publiek zijn enigszins ontdaan van de verantwoordelijkheid voor onze gevoelens.<br />Meneer Boorman laat ons een keus.<br />Iets aan het verhaal dan: Een Amerikaanse architect werkt in Zuid-Amerika, op de grens van de Amazone. Op een dag wordt zijn zoontje ontvoerd door indianen... kan u meer vertellen. Sorry...:). Dit is het begin.<br />A must see...
A movie that totally blew me away when I first saw it. Somehow I've missed out on anything like it if there is. Why?<br /><br />It contains action, drama and has somewhere I think a conscience, but I'm not sure.<br /><br />Mr Boorman is such a talented filmmaker who every time somethings bordering on getting personal, might it be action or drama or feelings in general, put a little distance between the audience and the camera again. Its not much, hardly noticeable.<br /><br />What is does however is that it render the movie tones of reality, tiny pieces of documentary that somehow also makes it a powerful statement without indulging in pointers. Still its no lame movie. It just has nuances<br /><br />This might be seen as total contrast to many Hollywood action movies, who instead indulge themselves in personal feelings of the protagonists, and even heighten them technically, in order to manipulate the audience to co-feeling. We as an audience are relieved of the responsibility of our feelings, somewhat.<br /><br />Mr Boorman leaves us with a choice.<br /><br />Something about the story then: An American architect works in south America, on the border of the Amazon, One day his young son is kidnapped by indians....cant tell you more. Sorry... :). This is the start off.<br /><br />A must see....