Dit was in die tijd een moeilijk onderwerp om in de film aan te snijden, en hoewel het een gevoelig onderwerp was, weet ik zeker dat velen het niet eens zullen zijn met mijn recensie van de film als geheel, in plaats van alleen op het onderwerp te focussen. Als je wilt weten wat een filmmaker denkt over de film als geheel, in tegenstelling tot de betekenis van het onderwerp, lees dan verder.<br />Wat was de gedachtegang van Universal toen ze hun tijd en geld verspilden aan deze verspilling van film? Zich een weg banend door geldproblemen van flops en aankomende grote budgetfilms, hadden ze dit moeten heroverwegen. Het was duidelijk dat de studio andere dingen aan zijn hoofd had en misschien alleen maar een slaatje wilde slaan uit Colberts naam en beroemdheid. Wees op je hoede. Kijk alleen als je helemaal niet geïnteresseerd bent in kwaliteitsfilms.<br />ACTIE: De arme Claudette Colbert, die in een jaar tijd voor drie nominaties voor een Oscar in aanmerking kwam, was de enige die in de hele film kon acteren en moest overdrijven om de film mee te krijgen voor alle andere figuranten. Ned, die Elmer speelde met een norse, zware, bijna geconstipeerde stem, werd verondersteld komisch te zijn en voor de eerste 3 regels was dat een leuk trucje, maar hij ging door met zijn monotone voordracht zonder enige zichtbare aanwezigheid of schijn van acteren. Als hij een minder belangrijk personage was geweest, zou het niet zo irritant zijn geweest, maar hij moest een heleboel pijnlijke scènes doorstaan. Hoewel Louise als Delilah een moeilijke en baanbrekende rol had in de geschiedenis van Hollywood, verbleekt ze schaamteloos in vergelijking met een rol die even moeilijk is, zo niet moeilijker, als die van Hattie McDaniel in _GWTW_, en haar vaardigheden als actrice (als ze die al heeft) komen eenvoudigweg niet over. De kinderen als volwassenen, Rochelle als Jessie en Fredi als Peola, waren op z'n best melodramatisch, Fredi's 'talenten' waren meer gericht op stomme films en die van Rochelle waren gewoon draaglijk. Warren, als Steve, probeerde het, hij probeerde het, dat moet ik hem nageven, maar hij was op z'n best onaantrekkelijk en nietszeggend.<br />SCRIPT: Scènes zijn veel te lang met momenten die zich eindeloos voortslepen. Dit is een van de woordelijkste films die ik ooit heb gezien. Niet alleen slepen ze de kijker door de eerste etterende dialoog, ze hebben ook het gevoel dat ze bijna elk 'plotpunt' meteen daarna een paar keer moeten herhalen. De dialoog was onnatuurlijk. De zinnen waren op z'n best moeilijk en bijna niet te spelen omdat de acteurs (ik moet het ze nu nageven) ze efficiënt demonstreerden. Trage, nutteloze, onnodige en onnatuurlijke dialogen vertragen de film alleen maar en doen hem slepen.<br />EDITIE: Hebben ze elk beeld in deze film gebruikt? Was het bewerkt of gewoon aan elkaar geplakt? Deze film zou heel wat beter zijn als 20 minuten onbruikbare en slecht geacteerde beelden waren verwijderd. Ik ben geen ADD-kijker, want ik ben dol op scènes die zich 4 minuten lang afspelen met een minimum aan beeldverbetering, maar deze film moet echt worden bewerkt. Verbeter de kinderen die buiten beeld naar hun tekst zoeken. Verbeter het onnodige lopen. Verbeter het onnodige gesprek dat irrelevant is voor de film.<br />CINEMATOGRAFIEK: Saai, niet opwindend, visueel dood. Het is de taak van de dp/cinematographer om de scènes visueel interessant te maken terwijl hij vastlegt wat de regisseur van de acteurs wil. Het inlijsten had veel beter gekund. De belichting was normaal voor een b/w-film, maar niet meer dan normaal.<br />DIRECTIE: Met het grootste deel van zijn regisseurscredits B-films en korte films over chimpansees in 'chimpanseekomedies' (apen die kauwgum kauwen met acteurs). Ik begrijp wel waarom de menselijke acteurs waarschijnlijk niet veel aanwijzingen kregen. Slecht acteerwerk is vaak evenzeer de schuld van de regisseur als van de acteur, want het is de taak van een ervaren regisseur om de prestatie van de acteur 'af te troggelen', wat er ook voor nodig is.<br />Oscar NOMINATION: De enige reden die ik kan bedenken waarom deze film in 1935 (voordat er een limiet was gesteld aan het aantal nominaties) genomineerd werd voor de prijs voor de beste film, is (1) de baanbrekende aard van het onderwerp in vergelijking met de tijd, (2) dit een voertuig was voor de populaire Claudette en (3) dat het gebaseerd was op een boek dat in die tijd in hoog aanzien stond. De film won niets, wat inderdaad voor zich spreekt.
For its time, this was a difficult topic to address in film, and though it was a touchy subject, I am sure many will disagree with my review of the film as an entire piece of work instead of focusing only on the subject matter. If you wish to know what a filmmaker thinks about the film as a whole as opposed to the significance of the subject, then please read on.<br /><br />What was Universal thinking when they wasted their time and budget on this waste of film? Struggling from money problems from flops and upcoming big budget films, they should have reconsidered this one. It was obvious the studio had other things on its mind and possibly only wanted to cash in on Colbert's name and stardom. Be advised. Watch it only if you don't care at all about quality film-making.<br /><br />ACTING: Poor Claudette Colbert, nominated for Oscars in 3 Best Picture selections in one year, was the only person who could act in the entire film and had to overact to pull the film along for all the other under-actors. Ned, portraying Elmer with a gruff stodgy almost constipated voice, was supposed to be comedic and for the first 3 lines it was a cute gimmick, but he continued on with monotone recitation without any screen presence or semblance of acting. If he was a minor character, it wouldn't have been as grating but he had a great many painful scenes to endure. Louise as Delilah, though she had a difficult and groundbreaking role to play in Hollywood history, when compared to one that may be as difficult if not more so as Hattie McDaniel in GWTW, she pales shamefully in comparison and her abilities as an actor (if any) simply don't come across. Though Juanita as Baby Jessie has a few cute moments at the start of the film, I won't go further into the child actors save one grievance: unprepared wooden pathetic attempts to act and having to look off camera for their lines and those looks retained in the final cut out says enough. The children as adults, Rochelle as Jessie and Fredi as Peola, were melodramatic at best, with Fredi's "talents" being geared more for silent films and Rochelle's simply tolerable. Warren, as Steve, tried, he did try, I will give him that, but he was unappealing and bland at best.<br /><br />SCRIPT: Scenes are entirely too long with moments that drag on and on and on and on. This is one of the wordiest films I have ever seen. Not only do they drag the viewer through the initial festering dialog, they feel the need to recap nearly every "plot point" several times immediately after. The dialog was unnatural. The lines were difficult at best and almost unplayable as the actors (I'll give them credit for now) demonstrated with efficiency. Slow, useless, unnecessary and unnatural dialog only serves to slow the film down and make it seem to drag.<br /><br />EDITING: Did they use every single frame of film shot in this movie? Was it edited or simply pieced together? This film would be a whole lot better if 20 minutes of useless and poorly acted footage was removed. I am not an ADD viewer, as I love a scene that plays out for 4+ minutes with minimal cutting, but this film seriously needs editing. Edit out the kids looking off-screen for their lines. Edit out the unnecessary walking. Edit out the unnecessary conversation irrelevant to the film.<br /><br />CINEMATOGRAPHY: Boring, unexciting, visual death. It is the job of the DP/Cinematographer to make the scenes visually interesting while capturing what the Director wants from the actors. Framing could have been considerably better. Lighting was par for a B/W film, but nothing beyond ordinary.<br /><br />DIRECTION: With the bulk of his director's credits being B movies and shorts about chimpanzees in "chimp comedies" (monkeys chewing gum w/ actors' voices dubbed over), I can see why the human actors probably didn't get much direction. Poor acting is often as much the fault of the director as the actor, because it is the skilled director's job to "pull" the performance from the actor no matter what it takes.<br /><br />Oscar NOMINATION: The only reasons I can think of for this movie being nominated for Best Picture in 1935, (before there was a limit placed on number of nominations) are (1) the groundbreaking nature of the subject matter vs the times, (2) this was a vehicle for the popular Claudette and (3) that it was based on a highly regarded book at the time. It didn't win anything, which indeed speaks for itself.