Ondanks zijn reputatie en de weerzinwekkend klinkende titel is Abel Ferrara's _De Driller Killer_ meer een sociaal drama over het leven in de grote stad dan een horrorfilm. Ferrara zelf speelt een rol als Reno, een onevenwichtige schilder die langzaam gek wordt van de financiële problemen, de luidruchtige punkband naast hem, veeleisende werkgevers en huisgenoten en non-stop beelden van de verpauperde stad. Hij koopt een stuk gereedschap en ontketent zijn woede op de talloze daklozen in de buurt. _De Driller Killer_ is echt grimmig en net zo schokkend als de klassieke film waar hij duidelijk op is geïnspireerd ( _Taxi Driver_ ), maar het mist een passende toon en een passende achtergrondtekening. De film begint met een zeer verwarrende scène waarin de hoofdpersoon bij een altaar staat terwijl hij wordt benaderd door een oudere man. Deze beelden zijn extra sinds de heruitgave van 1999 en het lijkt erop dat Ferrara zijn film een zekere spirituele diepgang wilde geven. Maar hij leidt nergens toe. Sterker nog, als je de moorden uitschakelt, blijft er een ietwat saai stadsportret over. De Driller Killer werd opgenomen in de beruchte lijst van 'video-nasties' en kreeg daardoor automatisch een controversiële cultstatus zonder dat de mensen die zelfs maar zagen. De Driller-moordenaar bevindt zich niet tussen de andere titels op de lijst. De Driller-moordenaar bevindt zich vaak op de dunne grens tussen afvalvernietiging en filmhuiscinema, omdat er voyeuristische elementen in zitten (een gratis lesbische douchesequentie) en ook close-ups van bloedplassen en snorrende boormachines.<br />Abel Ferrara is zonder enige twijfel een van de opmerkelijkste regisseurs uit de Amerikaanse cinemageschiedenis. Ik ben een enorme fan van de meeste van zijn films, zoals 'The Addiction', 'Bad Lieutenant' en 'The Funeral'... Het is niet zo dat 'de Driller-moordenaar' me niet beviel. Ik denk alleen dat de slechte productiewaarden echt opvallen en dat Ferrara nog niet het professionalisme en het talent had om dat goed te maken door de handelsmerken toe te voegen die zijn latere films zo briljant maakten. Als het repertoire van deze vaak besproken regisseur je interesseert, kun je maar beter niet beginnen met naar _Driller Killer_ te kijken. Je gaat er veel meer van genieten als je een paar van zijn films uit de jaren negentig hebt gezien.
Despite of its reputation and the repulsive sounding title, Abel Ferrara's The Driller Killer is more of a social drama about life in the big city than it is a horror shocker. Ferrara himself stars as Reno, an unbalanced painter slowly going crazy due to financial troubles, the noisy punk-band next door, demanding employers and housemates, and non-stop images of the pauperized city. He buys a tool and unleashes his fury on the numerous homeless in the area. Driller Killer is truly grim and as much shocking as the classic film it's clearly inspired on (namely: Taxi Driver) but it lacks a fitting tone and a appropriate background drawing. The film opens with a very confusing sequence in which the protagonist is standing at an altar while being approached by an elderly man. This footage is extra since the 1999 re-release and it looks like Ferrara wanted to supply his film with some kind of spiritual depth. It leads nowhere, though. In fact, take out the killings and you're left with a somewhat boring urban portrait. Driller Killer was included in the infamous list of 'video-nasties' and therefore automatically received a controversial cult-status without people even seeing it. Although the substance matter doesn't belong amongst the other titles in the list, The Driller Killer often wanders on the thin border between trash-exploitation and art-house cinema, as it features voyeuristic elements (a gratuitous lesbian shower sequence) as well as sheer close-ups of blood-puddles and whirring drills. <br /><br />Abel Ferrara without a doubt is one of the most remarkable directors in American cinema history. I'm a huge fan of most of his films like 'The Addiction', 'Bad Lieutenant' and 'The Funeral'It's not that I didn't like 'the Driller Killer', I just think that the poor production values really show off and that Ferrara did not yet had the professionalism and talent to make up for it by adding the trademarks that made his later films so brilliant. If you're interested by the repertoire of this often discussed director, you better don't start by watching Driller Killer. You're appreciate it a lot more after seeing some of his 90's films.