Verrassing, verrassing, zoals oude makker Gomer Pyle altijd schreeuwde als hij iets verrassend leuks ontdekte <0xE2><0x80><0x93> en Maan 44 is dat allemaal, en meer.<br />Misschien alleen al de eerste samenwerking van Roland Emmerich en Dean Devlin maakt dit de moeite waard om naar te kijken. Maar Devlin heeft hier geen producentencredits, hij speelt de toekomstige computernerd Terry, de belangrijkste assistent van de held van de film, Michael Pare. Maar Emmerich en Devlin moeten het met elkaar hebben kunnen vinden en ze zijn verder gegaan met een aantal ruimte-eposen.<br />En hoewel er wat filmgeschiedenis aankomt, is de film een geweldige traktatie. 's lekker en smakelijk gemaakt door een interessant verhaal over hebzucht op grote schaal, waarbij planeten en hulpbronnen een rol spelen, met een paar subtiele opmerkingen over misbruik in de gevangenis.<br />Er zijn slechteriken uit stripverhalen en Runyoneske bewoners, maar dit is een of andere mijnplaneet in een BFE-zonnestelsel en hij heeft een beetje karakterkleur nodig om het sombere, duistere bestaan te compenseren dat op Maan 44 wordt geportretteerd.<br />Het verhaal gaat voortdurend verder en zal je de hele tijd op het scherm houden. De sets zijn geweldig en worden goed gebruikt.<br />En het acteren. Voor het verhaal, fantastisch.<br />Michael Pare, altijd met die verbitterde frons op zijn gezicht, is perfect als een minachtende en rancuneuze geheim agent die met gevangenen werkt. Waar is hij nu? We zouden zijn heldenstijl op het scherm van vandaag kunnen gebruiken.<br />De verrassing is Dean Devlin als de voornoemde computernerd van de buitenste zonnestelsels. Hij speelt zijn rol met sarcasme en droge humor, perfect voor een nerd in het universum.<br />Alle bijrollen zijn perfect, en een andere verrassing is de score, die klopt en past, en ik kan me niet voorstellen dat iemand deze niet op een late avond leuk zou vinden. En kijk voor de lol eens hoeveel spelers je kunt vinden die in latere Emmerich/Devlin-films hebben gespeeld. Geniet ervan.
Surprise, surprise, as old pal Gomer Pyle used to holler when he found out something surprisingly pleasant - and Moon 44 is all that and more.<br /><br />Perhaps just the first teaming of Roland Emmerich and Dean Devlin makes this worthy enough to watch. Devlin though, has no producing credits here, he plays future computer nerd Terry, the main assistant to the film's hero, Michael Pare. But Emmerich and Devlin must have hit it off and they marched on to several space themed epics.<br /><br />And while there is some film history emerging, the film is a great treat. It's made sweet and tasty by an interesting story of greed on a grand scale involving planets and resources, with some subtle commentary on prison abuse.<br /><br />There are comic book bad guys, and Runyonesque inhabitants, but this is some mining planet in some BFE solar system, and it needs a little character color to counter the bleak, dark existence portrayed on Moon 44.<br /><br />The story continually moves forward and will hold you to the screen for the entire length. The sets are great and used well. <br /><br />And the acting. For the story, fantastic.<br /><br />Michael Pare, always with that bitter frown frozen to his face, is perfect as a disdainful and resentful undercover agent working with convicts. Where is he now? We could use his hero style on today's screen.<br /><br />The surprise is Dean Devlin as the aforementioned computer nerd of the outer solar systems. He plays the role with sarcasm and dry wit to a tee, perfect for a nerd in the universe.<br /><br />All the supporting cast is perfect, and another surprise is the score, it hits and fits, and I can't see how anyone wouldn't like this one on a late night. And just for fun, see how many cast you can find who played in later Emmerich/Devlin films. Enjoy.