Dit was een heel ontroerende film. Toen ik er de volgende dag aan dacht, moest ik huilen. Dat heb ik maar zelden bij een film. Ik werd vooral getroffen door de lieve en zuivere manier waarop Sondra Locke als Mick optrad. En de eenzaamheid die Alan Arkin als John Singer uitbeeldde, raakte me echt. Ik vond het echt goed hoe Mick hiermee omging, en ook met zijn snobisme. Waarom niemand een Oscar voor deze film heeft gekregen, is me een raadsel.<br />Mijn enige kritiek op deze film is dat hij lijkt te proberen in te korte tijd te veel emotionele snaren te raken. Het probeerde te veel in één keer te doen en ik merkte dat ik een lichte teleurstelling voelde en snel het gevoel kreeg dat er punten over het hoofd werden gezien. De eenzaamheid en het snobisme waren al genoeg om mee om te gaan zonder al dat racisme. Het leek wel alsof er op de een of andere manier een hele andere film op de achtergrond loerde. Misschien is dat de schuld van het boek. Ik ben van plan het te lezen, want ik denk dat het deze punten veel beter zal ontwikkelen.<br />Hoewel al het racisme een duidelijk effect had, denk ik toch dat de film zonder dat veel eenvoudiger en mooier zou zijn geweest. Ik neem aan dat Carson McCullers op zoek was naar een eenvoudige, zoete, melancholieke oplossing en een gevoel van onbehagen.<br />Nog steeds een geweldige en tijdloze film!
This was a very touching movie. This movie made me cry upon thinking of it the next day. Very few movies have done that to me. I was particularly struck by what a sweet and pure performance that Sondra Locke gave as Mick. And the loneliness that Alan Arkin portrayed as John Singer really resonated with me. I really liked how Mick dealt with this and the snobbery too. Why no one received an Oscar for this movie is beyond me.<br /><br />My only criticism with this film is that is seemed to try to hit too many emotional chords in too short a span of time. It tried to do too much all at once and I noticed myself being left with a slight disappointment and rushed feeling that points were left undeveloped. The loneliness and snobbery were quite enough to deal with without all the racism too. It seemed like a whole other movie was somehow lurking in the background. Perhaps this is the fault of the book. I plan to read it since I think it will develop these points much better.<br /><br />Although all the racism had a definite impact, I can't help thinking that the movie would have been simpler and sweeter without it. I suppose longing for a simple and sweet melancholy resolution and being left with an unsettled feeling was what Carson McCullers may have been after.<br /><br />Still a great and timeless movie!