Dit is een (Britse) lowbudget-productie van een roman van H.E. Bates uit de tijd van de oorlog. De regie is in handen van Robert Parrish en het scenario is van Eric Ambler. De film is opgenomen in wat toen Ceylon was. (Dezelfde locatie als 'Bridge on the River Kwai').<br />De jonge Gregory Peck speelt Bill Forrester, een Canadese piloot bij de RAF die in de laatste maanden van de Tweede Wereldoorlog in het verre Birma dient. Hij vliegt in een Mosquito, een bommenwerper met twee zitplaatsen. (Het vliegtuig zelf is door de RAF ter beschikking gesteld en voor deze ene keer overgeschilderd in de juiste camouflage- en markeringskleuren.) Forrester schijnt 'door het lint te zijn gegaan' nadat hij zijn nieuwe vrouw tijdens de Blitzkrieg heeft verloren. 'Je zou denken dat dat in een oorlog niet zo moeilijk is,' legt hij Anna uit,'maar in plaats daarvan kreeg ik steeds maar weer medailles.' Anna is een kleine, slanke, knappe lerares, die heel goed wordt gespeeld door Win Min Than, een Birmese actrice (heel verfrissend). Ze worden natuurlijk verliefd (het is een film, mensen) en zijn leven lijkt echt een andere wending te nemen. Maar tijdens een routinevlucht storten hij en twee anderen neer in een heel afgelegen woestijngebied van de centrale vlakte van Birma (vandaar de titel). Van daaraf hebben we een vrij goed, geloofwaardig overlevingsverhaal. De Engelsen zijn dol op excentrieke personages en in dit verhaal komen er verscheidene voor, allemaal goed geportretteerd door een paar van die voortreffelijke acteurs die heen en weer stuiteren tussen het Britse 'legitieme' toneel en de bioscoop. Kijk uit naar Brenda De Banzie, die Miss McNab speelt, een oudere zendelinge. (Je kon haar niet missen!)<br /><br />The Purple Plain is een goede film, eigenlijk een prima film. Niet te zwaar, historisch accuraat en met goede productiewaarden. De groeicurve van Forrester die uit zijn persoonlijke hel komt, is heel interessant. Ik vond de weergave van de inlandse Birmees respectvol zonder neerbuigend te zijn. De liefde tussen Bill en Anna wordt bijvoorbeeld op een zeer gereserveerde manier weergegeven, zoals die in het echte leven tussen een westerling en een Aziatische vrouw zou zijn. Al met al zijn de verhaallijn en de uitvoering heel geloofwaardig en aangenaam. Ik kan De Paarse Vlakte aanbevelen, als je het kunt vinden.
This is a Rank Company (British) medium budget production of a post war H. E. Bates novel. Well directed by Robert Parrish, the screen writing by Eric Ambler is quite good. It was shot on site in, what was then, Ceylon. (Same location as "Bridge on the River Kwai") <br /><br />The young Gregory Peck plays Bill Forrester a Canadian pilot in the RAF serving in far off Burma in the closing months of WWII. He flies a Mosquito, two seat, fighter bomber. (The actual aircraft was provided through the cooperation of the RAF and repainted in accurate camouflage and markings, for once.) Forrester, it seems, has gone "round the bend" after losing his new wife in the Blitz. He's self destructive, wanting to end it all in combat. "You'd think that would be easy in a war", he explains to Anna, "but I just kept getting medals instead." Anna is a small, slim, pretty teacher, played very well by Win Min Than, a Burmese actress (how refreshing). They, of course, fall in love (It's a MOVIE, folks) and his life really seems to be turning around. But, on a routine flight, he and two others go down in a very remote desert area of Burma's central plain (hence, the title). From there on we have a rather good, believable survival saga.<br /><br />The English love eccentric characters and this story has several, all well depicted by some of those fine performers who bounce back and forth between the British "legitimate" stage and cinema. Watch for Brenda De Banzie, who plays Miss McNab, an elderly missionary. (Ya couldn't miss her!)<br /><br />The Purple Plain is a good movie, a fine movie really. Not too heavy, it's historically accurate with good production values. Forrester's growth curve coming out of his personal hell is quite interesting. I found the depiction of the native Burmese was respectful without being condescending. For instance, the love between Bill and Anna is portrayed in a very reserved manner, as it would be between a Westerner and an Asian woman in real life, All in all, the story line and performances are very believable and enjoyable. I can recommended The Purple plain, if YOU can find it.