Toen ik klein was, vond ik 'Son of Dracula' een van de dieptepunten. Ik vond het gewoon traag en saai en miste het soort hypnotiserende sfeer dat het beste vampieramusement pas echt tot leven brengt. Maar toen ik de film onlangs bekeek, merkte ik dat ik er met volle teugen van genoot. Moet je nagaan...<br />Het is natuurlijk nog steeds geen meesterwerk. Het heeft me altijd een vreemde en willekeurige zet geleken om Graaf Alucard/Dracula in een Louisiana-moeras-en-plantenscène te laten optreden. (Hoewel Dracula wel een paar interessante dialogen krijgt over hoe hij zich tot Amerika aangetrokken voelt, omdat het een jong en krachtig land is.) En de menselijke hoofdrolspelers zijn te slap naar mijn smaak. De vermeende held is Frank Stanley, maar zijn personage is te weinig ontwikkeld om echt sympathiek te zijn. In een van de eerste scènes geeft hij zelfs blijk van een soort schokkerige vrolijkheid wanneer de plaatselijke voodoovrouw dood neervalt door een hartaanval, dus je zou kunnen zeggen dat hij agressief onsympathiek is!<br />Zoals gewoonlijk steken de vampiers met kop en schouders boven de saaie mensen uit. Sommige mensen hebben kritiek op Chaneys acteerprestaties, maar volgens mij is hij best goed. Hij is beslist een ander soort vampier dan Lugosi <0xE2><0x80><0x93> hij is minder etherisch en heeft een veel krachtiger uitstraling. Je zou kunnen zeggen dat hij een voorbode is van Christopher Lee's krachtige vertolking van Dracula in de films uit de Hammer-studio's uit de jaren vijftig en zeventig van de vorige eeuw. Het is toegestaan om een reeks motivaties en ambities te hebben die totaal anders zijn dan die van Dracula. In feite is zij in veel opzichten het hoofdpersonage.<br />Uiteindelijk denk ik dat deze film aardig aansluit bij andere films in de Universal-serie. Hij is niet zo griezelig als 'Dracula' of 'Dracula's dochter', waarschijnlijk omdat het een modernere en technologisch geavanceerdere film is. (De primitiviteit van de eerste afleveringen in de serie maakt ze juist nog angstaanjagender!) Maar hij is zeker gemakkelijker om te bekijken dan zijn voorgangers, dankzij het meer glossy uiterlijk, de volledige muziek en af en toe wat handige special effects. Je moet wel van dat mistgedoe houden...<br />Van opzij, ik denk dat Cheney Dracula speelt. Het verbaast me dat er zoveel controverse over dat punt op deze site te vinden is. De film heet tenslotte 'De zoon van Dracula' en J. Edward Bromberg noemt Alucard een 'afstammeling' van Dracula. Natuurlijk geeft Alucard op een gegeven moment toe een 'Dracula' te zijn, maar niet noodzakelijkerwijs de Dracula. Als vader en zoon zouden ze dezelfde achternaam hebben <0xE2><0x80><0x93> nietwaar? Ach, laat ook maar, ik krijg hier hoofdpijn van!<br />Nog zo'n merkwaardige kwestie van continuïteit. Brombergs personage zegt op een gegeven moment dat Dracula 'in de negentiende eeuw' is vernietigd. Maar aangezien de Universal-films een eigentijdse setting hebben, is hij dan niet in de twintigste eeuw in dit specifieke universum vernietigd? Dat moet ik zeggen.
I thought "Son of Dracula" was the pits when I was a kid. I simply found it slow and tedious and lacking in the kind of mesmeric atmosphere that makes the best vampire entertainment really tick. But, reviewing the film recently, I found myself enjoying it thoroughly. Go figure...<br /><br />It's still no masterpiece, of course. Shoehorning Count Alucard/Dracula into a Louisiana swamp-and-plantation setting has always struck me as a weird and arbitrary move. (Though Dracula does get some interesting dialog about how he's attracted to America because it's a youthful and vigorous land.) And the human protagonists are too drippy for my tastes. The supposed hero is Frank Stanley, but his character is too thinly developed to be truly sympathetic. In fact, in an early scene he expresses a sort of jerky glee when the local voodoo woman drops dead of a heart attack, so I suppose you could say he's aggressively unsympathetic! <br /><br />As usual, the vampires stand head and shoulders above the boring humans. Some people are critical of Chaney's performance, but I think he's pretty good. He's definitely a different sort of vampire from Lugosi - he's less ethereal, and more aggressively powerful. You could say he foreshadows Christopher Lee's forceful portrayal of Dracula in the 1950s-70s films from England's Hammer Studios. Louise Allbritton is even more effective in her role as the female vampire, and, in an interesting twist, she's allowed to have a set of motivations and ambitions that are totally different from Dracula's. In fact, in many ways she's the main character.<br /><br />In the end, then, I think this movie stacks up pretty well to other films in the Universal series. It's not as eerie as "Dracula" or "Dracula's Daughter," probably because it's a more modern and technologically advanced film. (The primitiveness of the early entries in the series actually makes them scarier!) But it's certainly easier to watch than its predecessors, thanks to its more glossy look, full music score and occasional nifty special effects. You gotta love that mist stuff...<br /><br />On a side note, I do think that Cheney is playing Dracula's son, and not the original Dracula himself. I'm surprised to see so much controversy about that point on this site. The film is called "Son of Dracula," after all, and J. Edward Bromberg identifies Alucard as a "descendant" of Dracula. Sure, Alucard admits to being a "Dracula" at one point, but not necessarily THE Dracula. As father and son, they would have the same surname - right? Oh, never mind, this is giving me a headache! <br /><br />One more odd matter of continuity. Bromberg's character says at one point that Dracula was destroyed "in the 19th century." But, since the Universal films had a contemporary setting, wasn't he destroyed in the 20th century in this particular universe? Just thought I'd mention that.