Deze film deed me denken aan al die 'gekken op vrije voeten'-films. 'Weekend Pass', 'Fraternity Vacation' et cetera. Alleen waren in dit geval de hoofdpersonen minderheden. Een groot negatief was al het gevloek, veel te veel. Voor mij is veel gevloek in een film een zwak script. 'Hoe kunnen we deze scène theatraal in elkaar draaien?' 'Ah, gewoon een heleboel vloekwoorden erin, dat maakt het nog dramatischer.' Ik denk het niet. Nog iets anders is hoe elk van de vier hoofdpersonen een openbaring krijgt, dat komt regelrecht uit het handboek voor 'gekken op vrije voeten'. Ten slotte beginnen de eerste paar minuten veelbelovend en er is enige humor maar die verdwijnt later. Tenzij je er de humor van inziet om vrouwen te vernederen. En ben ik de enige die vond dat de titelsong van _Dr. Feelgood_ van Motley Crue erg leek op 'Dr. Feelgood'?
This movie reminded me of all of those "crazy guys on the loose" movies. "Weekend Pass", "Fraternity Vacation", et al. Except in this case the main characters were minorities. A big negative was all of the swearing, way too much. To me, a lot of swearing in a film shows a weak script. "How can we punch up this scene, dramatically?" "Ah, just put in a lot of swear words, that adds drama". I don't think so. Another thing is how each of the four main characters have an epiphany, that is straight out the "crazy guy" film handbook. Finally, the first few minutes start off promising and there is some humor but that vanishes further on. Unless, one finds humor in degrading women. And am I the only one that thought the title song sounded a lot like Motley Crue's "Dr. Feelgood"?