Betty Boop, die er zelfs in vodden nog goed uitziet, ontmoet haar prins dankzij haar goede fee. Er zijn gelijksoortige elementen uit de film, maar de korte scènes zijn van zichzelf. Er zijn ondeugende stiefzusters, maar geen stiefmoeder. De animatie van de muizen en hagedissen die in paarden en koetsiers veranderen, doet erg denken aan de Disney-film. De muziek zou in die film passen, maar draagt bij aan de charme van de korte film. Ik vond de Cupido die de prins met een houten hamer op zijn hoofd sloeg toen hij Betty voor het eerst zag, echt leuk. De pratende pompoen is een beetje eng met zijn puntige tanden en diepe stem. Het einde is natuurlijk mooi, als Betty herenigd wordt met haar slipper en haar prins. Terwijl deze korte film niet kan tippen aan die film.' Dit is een erg leuke korte film voor liefhebbers van het klassieke verhaal. Het is de enige kleurtekening die ik van Betty Boop heb gezien en hopelijk niet de enige.
Betty Boop, fetching even in rags, meets her prince thanks to her fairy godmother. Similar elements of the movie are here, but the short stands in it's own. There are wicked stepsisters, but no stepmother. The animation of the mice and lizards transforming to horses and coachmen is very reminiscent of the Disney movie. The music would fit in that movie, but adds to the short's charm. I really liked the Cupid who banged the prince on the head with a mallet when he first glimpsed Betty. The talking pumpkin is a little scary with it's jagged teeth and deep voice. The ending is happy of course with Betty reunited with her slipper and her prince. While this short can't match that movie's completeness and gloss, this is a very enjoyable short for lovers of the classic story. This is the only color Betty Boop cartoon that I have seen and hopefully not the only one in existence.