Wat de gouden eeuw van de musicals betreft, waren de achterblijvers altijd Paramount en Warner Brothers, die nooit echt de magie bereikten die MGM creëerde, ondanks hun dapperste pogingen om musicals voor MGM te produceren.<br />Zo'n film die heel wat meer magisch had kunnen zijn als MGM aan het roer had gestaan, is Anything Goes.<br />Bing Crosby speelt de hoofdrol in zijn tweede grote filmversie van het succes van Cole Porter op Broadway, hoewel deze plot iets is aangepast en in 50's-stijl is gebracht. Het vertelt dus een heel ander verhaal dan Crosby's eerste versie twintig jaar eerder.<br />Donald O' Conner, die naar mijn bescheiden mening een van de meest ondergewaardeerde acteurs was die Hollywood ooit heeft gehad, zorgt voor de dansjes en komische wendingen terwijl hij de mooie Mitzi Gaynor het hof maakt.<br />O'Conner was een natuurtalent in bijna alles wat hij deed. Hij was een fantastische komiek, een begaafd acteur en een uitzonderlijk getalenteerd danser, op één lijn met Fred Astaire en zijn 'Singing in the Rain' co-ster Gene Kelly, maar zijn bijdragen aan de film zijn over het algemeen over het hoofd gezien. Daarom werd hij gedegradeerd tot 'B'-komedies zoals de godvergeten 'Francis'-films. <br /><br />Bing zingt zich op zijn gebruikelijke, moeiteloze manier door Porters nummers heen, terwijl hij een Franse balletster, gespeeld door ZiZi Jeanmaire, die hier eenvoudig als 'Jeanmaire' wordt aangeduid, probeert af te danken, tot bedaren te brengen en ten slotte het hof te maken. Een andere plezierige verschijning is de bandleider Phil 'Balloo in Jungle Book' Harris, en hij is een welkome aanvulling, hoewel hij helaas niet de kans krijgt om een paar van die komische zuidelijke nummers te spelen, zoals 'Woodman, Spare that Tree' of 'The Dark Town Poker Club', waarmee hij zijn naam heeft gevestigd.<br />De plot is ook wat onscherp, met Crosby en O'Conner die een moeiteloze partnerschap vormen terwijl ze samenwerken aan een nieuwe Broadway-show. De botsing van stijlen en de voor de hand liggende vergelijking van jeugd en beginneling met leeftijd en ervaring is in het begin duidelijk, zodat je meer van hetzelfde wilt, maar helaas vervagen deze verschillen tot niets en worden ze niet ten volle uitgebuit. Het zou deze film een stuk aangenamer hebben gemaakt om de twee mannelijke hoofdrolspelers meer met elkaar te zien sparren, en daarom wordt klassiek amusement ons helaas ontzegd.<br /><br />Een van de vorige recensenten zei dat er iets aan deze film ontbrak waar ze de vinger niet op konden leggen... Ik denk dat dit het was.<br />Maar ondanks het slechte script en de lekke, voorspelbare plot, zijn de uitvoeringen geweldig en de liedjes zoals altijd tijdloos. Porter, Sammy Cahn en Jimmy Van Heusen waren drie van de beste zangers in het vak.<br />Let op deze als je kunt, maar zeg niets belangrijks af.
As far as the golden age of musicals were concerned, the back trackers were always Paramount and Warner Brothers, who never quite achieved the magic that MGM created, despite their most valiant efforts to produce MGM-esquire musicals.<br /><br />One such film that could have been a great deal more magical had MGM been at the helm is Anything Goes.<br /><br />Bing Crosby stars in his second big screen version of the Cole Porter Broadway smash, although this plot has been modified slightly and brought up to date 50' style..it therefore tells a completely different story to Crosby's first version twenty years earlier.<br /><br />Donald O'Conner, who in my humble opinion was one of the most underrated performers Hollywood ever had, provides the dances and comic turns whilst he romances the beautiful Mitzi Gaynor.<br /><br />O'Conner was a natural at almost everything he did. He was a superb comic, a gifted actor and a dancer of extraordinary talent on par I think with Fred Astaire and his 'Singing in the Rain' co-star Gene Kelly, yet his contributions to film, have on the whole been overlooked. He was therefore demoted to 'B' movie comedies like the god awful "Francis" films.<br /><br />Bing sings his way through Porters songs in his usual effortless way, as he tries to discard, appease and finally woo a French Ballet star played by ZiZi Jeanmaire, billed here simply as 'Jeanmaire' Another pleasant appearance is made by 40's band leader Phil 'Balloo in Jungle Book' Harris, and he is a welcome addition although regrettably he is not given an opportunity to perform some of those comic southern songs like 'Woodman, Spare that Tree' or 'The Dark Town Poker Club' with which he made his name.<br /><br />The plot is scratchy too with Crosby and O'Conner forming an effortless partnership whilst collaborating on a new Broadway show.<br /><br />The clash of styles and the obvious comparisons of youth and novice against age and experience are hinted at in the beginning, leaving you wanting more of the same, but alas these differences trail off into nothing and they are not exploited to full effect. It would have made this film a lot more enjoyable to see the two male leads spar more together and therefore classic entertainment is unfortunately denied us.<br /><br />One of the previous reviewers said that there was something missing from this film that they couldn't put their finger on....I think that this was it.<br /><br />But despite the bad script and leaky predictable plot, the performances are great and the songs as ever are timeless. Porter, Sammy Cahn and Jimmy Van Heusen were three of the best song-smiths in the business.<br /><br />Watch this one when you can, but don't cancel anything important in order to do so.