Dit wordt mijn vijfde, en op dit moment mijn laatste, commentaar op de vergelijking van twee iconische comedyteams <0xE2><0x80><0x93> Laurel & Hardy en Abbott & Costello <0xE2><0x80><0x93> als ik de foto's van beide teams bekijk. Als je mijn vorige commentaar op de eerste film van A & C, One Night in the Tropics, hebt gelezen, weet je hoe hun volgende film, Buck Privates, tot stand kwam. Dus zal ik je vertellen wat het plot is. Het gaat over een driehoeksverhouding tussen een playboy (Lee Bowman) die de dienstplicht probeert te ontlopen, zijn voormalige chauffeur (Alan Curtis) en een meisje (Jane Frazee) die allebei erg op elkaar gesteld zijn als ze allemaal in dienst gaan, samen met een paar oplichters (Bud & Lou) en een agent (Nat Pendleton) Het is duidelijk dat Universal er niet van overtuigd was dat A & C zelf een film kon maken, maar bijna alles wat ze doen en zeggen is dynamiet en de kassabonnen hebben de studiobazen ervan overtuigd om toekomstige Bud & Lou-projecten op A in plaats van op B in te voeren. Ik bedoel dingen als 'Money Changing' (de eerste keer dat een herhaling van een vorige film werd gebruikt), 'Dice Game', 'You're Forty, She's Ten' en vooral 'Drill'. De populariteit van de jongens nam een hoge vlucht toen producent Alex Gottlieb een aantal verschillende versies van Costello's reclames gebruikte. O, en toen ik Lou in de boksscènes zag, moest ik denken aan de tijd dat hij als toeschouwer in The Battle of the Century ook Stan Laurel in de ring had zien vechten. En hoewel muzikale intermezzo's meestal de komediestroom lijken te verstoren, maakt het horen en zien van nummers als 'Boogie Woogie Bugle Boy of Company B', 'Bounce Me Brother With a Solid Four' en 'Apple Blossom Time' van Patty, Maxene en LaVerne het er alleen maar spannender op. En met hulp van Shemp Howard als kok heeft Costello zelf een grappig nieuwtje: 'When Private Brown Becomes a Captain'. Oké, er zijn een paar regels die de propaganda van de positieve effecten van het legerleven bevorderen, maar verder was Buck Privates een goed begin van de succesvolle filmcarrière van A & C. Oké, nu vraag je je af waarom ik in het begin Laurel & Hardy noemde (afgezien van het vergelijken van de boksscènes van Lou en Stan). Nou, toen ze aan hun eerste Fox-film begonnen, kwam de film die ze maakten, Great Guns, vlak na het succes van Buck Privates, en als je naar het oorspronkelijke script van de film van Fox/L & H keek, dan wist je het wel.' O: Wacht even <0xE2><0x80><0x93> S: Wat is er aan de hand?, O: gooi het maar niet op een akkoordje!, S: Waarom niet?, O: De brigadier kan elk moment binnenkomen!, S: Wat is daar mis mee?, O: Weet je dat niet meer? Dat hebben ze in Buck Privates ook gedaan! P.S. Ik ben al heel lang een fan van mijn favoriete film, It's a Wonderful Life, en ik kan deze recensie niet afsluiten zonder te vermelden dat Samuel S. Hinds, de vader van George Bailey, hier generaal-majoor Emerson speelde. Bovendien is Alan Curtis geboren in dezelfde stad als ik, Chicago, Illinois.
This will be my fifth, and right now my last, comment comparing two iconic movie comedy teams-Laurel & Hardy and Abbott & Costello-when reviewing either team's pictures. If you've read my previous comment on A & C's first film One Night in the Tropics, you know the story of how their next one, Buck Privates, came to be. So I'll just tell what plot there is here. It concerns a triangle between a playboy (Lee Bowman) who's trying to avoid the draft, his former chauffeur (Alan Curtis), and a girl (Jane Frazee) they both like a lot as they all get enlisted into the Army along with a couple of con men (Bud & Lou) and a cop (Nat Pendleton) they're trying to avoid. Also on board are the Andrews Sisters-Patty, Maxene, and LaVerne. Okay, with that out of the way, I'll just say this was a very enjoyable mix of comedy and music and the dramatic subplot of Bowman, Curtis, and Frazee isn't too bad. It's obvious Universal wasn't confident A & C could carry a picture by themselves but nearly everything they do and say here is dynamite and the box office receipts helped convince the studio executives to charge future Bud & Lou endeavors at A, instead of B, rental rates. I mean such routines like "Money Changing" (first time a reprise from a previous film was used), "Dice Game", "You're Forty, She's Ten", and especially "Drill" (which was extended by producer Alex Gottlieb using several different takes of Costello's ad-libs) helped the boys' popularity go into high gear. Oh, and seeing Lou in the boxing scenes took me back to when he watched Stan Laurel also fight in the ring as a spectator in The Battle of the Century. And while musical interludes usually seem to intrude in the comedy flow, hearing and seeing such numbers like the Oscar-nominated "Boogie Woogie Bugle Boy of Company B", "Bounce Me Brother With a Solid Four", and "Apple Blossom Time" performed by Patty, Maxene, and LaVerne just add to the rousing enjoyment. Jane Frazee herself has a wonderful romantic number called "I With You Were Here". And with an assist from Shemp Howard as a cook, Costello himself has a funny novelty song called "When Private Brown Becomes a Captain". Okay, there are some lines that promote the propaganda of the positive effects of Army life but otherwise, Buck Privates was a fine beginning of A & C's successful movie career. Okay, now you're wondering why I mentioned Laurel & Hardy at the beginning (other than for comparing Lou's and Stan's boxing scenes). Well, when they started work on their first Fox feature, the movie they made, Great Guns, came on the heels of the success of Buck Privates and if one looked at the original script of the Fox/L & H picture, you'd know that indeed the studio wanted to capitalize on the Universal/A & C blockbuster as evidenced by this unfilmed exchange between Stan & Ollie: O: Wait-, S: What's the matter?, O: Don't throw the water out there!, S: Why not?, O: The sergeant is just liable to come walking in!, S: What's the matter with that?, O: Don't you remember? They did that in Buck Privates! P.S. As a longtime fan of my favorite movie, It's a Wonderful Life, I can't end this review without mentioning that Samuel S. Hinds, George Bailey's father, played Major General Emerson here. Also, Alan Curtis was born the same place I was, Chicago, Ill.