A Man Called Sarge is misschien wel de slechtste film die ooit is gemaakt. Hij wordt vertoond op het 'Sunday Afternoon At The Movies'-ding van de plaatselijke Fox-afdeling. Ik kan mezelf er niet toe brengen ernaar te blijven kijken. De hoofdrollen worden gespeeld door Gary Kroeger en Marc Singer, en het is zogenaamd een Mel Brooks-achtige/Zucker- Abrams-achtige stoeipartij in Noord-Afrika-films uit de Tweede Wereldoorlog (bijvoorbeeld The Desert Fox of The Desert Rats). Het probleem is dat de formule al een beetje verkalkt was tegen de tijd dat Airplane in 1980 werd gemaakt, en dat deze stomende hoop in 1990 werd gemaakt, met een alumnus die nooit ergens naartoe ging en Gary Kroeger heette, uit de verschrikkelijke seizoenen 8-10. En Gary Singer is de nazi-nemesis? Deze film lijkt op _Top Secret_, Young Frankenstein. De kern van de zaak is dit: clichés zijn op zichzelf niet grappig. Als je dronken of stoned bent, is dat misschien niet zo, maar in het kille licht van een nuchtere zondagmiddag is dit een waarheid als een koe, en hoe. Voeg daar het ontbreken van Gene Wilder, Peter Boyle, Madeline Kahn, Marty Feldman of zelfs Leslie Nielsen aan toe, en je krijgt een straffe aflevering. Dit is geen 'hé, dit is zo slecht dat het goed is'-film. Dit is gewoon afschuwelijk, als honderd papiersnippers of een verrassing van bedorven melk.
A Man Called Sarge may be the worst film ever made. It's playing on the local Fox affiliate's "Sunday Afternoon At The Movies" type- thing. I cannot make myself keep watching it. It stars Gary Kroeger and Marc Singer, and is ostensibly a Mel Brooks-esque/Zucker- Abrams-esque romp through WWII North Africa movies (e.g. The Desert Fox or The Desert Rats). The problem being that the formula was already a bit calcified by the time Airplane was made in 1980, and this steaming heap was sh...uh, made, in 1990, featuring a never-went-anywhere Saturday Night Live alum named Gary Kroeger from the brutally bad seasons 8-10. And Gary Singer is the Nazi nemesis? This movie makes Top Secret look like Young Frankenstein. The basic difficulty is this: Clichés are not in and of themselves funny. I suppose if you're drunk or stoned this might not be true, but in the cold light of a sober Sunday afternoon this truism applies, and how. Add to that the lack of Gene Wilder, Peter Boyle, Madeline Kahn, Marty Feldman or even Leslie Nielsen and you get this punishing feature. This is not a "hey, this is so bad it's good" movie. This is just horrible, like a hundred paper-cuts or being surprised by bad milk.