Geschreven door Dylan Thomas, is dit verhaal over drie bejaarde en zwakke, hoewel filantropisch ingestelde ongetrouwde zussen die in de jaren dertig van de twintigste eeuw in Zuid-Wales de scepter zwaaiden over een vervallen herenhuis, een bizar stukje Welsh gotiek uit de naoorlogse tijd. In hun hermetisch afgesloten universum wordt het bovennatuurlijke formalisme van de zussen bedreigd, ten eerste door een landverschuiving die veroorzaakt wordt door de familiemijn die in het begin een deel van hun kleine dorp verwoest, en ten tweede door de terugkeer van hun rijke en schijnbaar hardvochtige, pragmatische broer en zijn preutse, efficiënte secretaresse, wier moderniteit het web van oudheid dat hun wereld heeft geconserveerd verder ontrafelt. Aan het begin van de film is de familie thuis, en de statigheid van de omgeving wordt geëvenaard door het geijsbeer van Dylan Thomas, die af en toe poëtische stekeligheden en geestige inzichten ten beste geeft. Het is niet alleen het oude, donkere huis dat hier kraakt; zelfs een klein beetje climax doet weinig om de scheuren in dit afbrokkelende bouwwerk te dichten.
Co-scripted by Dylan Thomas, this tale of three ageing and infirm, although philanthropically inclined, spinster sisters presiding over a crumbling mansion in 1930s South Wales is an oddball post-War slice of Welsh Gothic. In their hermetically sealed universe, the sisters' otherworldly formalism is threatened, firstly, by a landslip caused by the family mine which destroys part of their small village at the outset and, secondly, by the return of their wealthy and apparently hard-hearted pragmatist brother and his primly efficient secretary, whose modernity further unravels the web of antiquity which has preserved their world. The narrative clunkiness is swiftly apparent from the somewhat obvious symbolism of the structural cracks and fissures which fracture the sisters' home at the beginning of the movie, and the stateliness of the family's surroundings is matched by similarly ossified pacing; Dylan Thomas' occasionally poetically barbed and witty insights notwithstanding. It's not just the old dark house that creaks here; even a nick of time climax does little to shore up the cracks of this crumbling edifice.