Om mijn 400ste recensie voor imdb te vieren, ga ik naar een andere van mijn favoriete films. 'Gregory's Girl' was een van de eerste meesterwerken van de Britse filmindustrie in de jaren tachtig, die Oscar-winnaars 'Chariots of Fire' en 'Gandhi' zou voortbrengen, en films van het kaliber 'Local Hero', 'Educating Rita', 'The Missionary', 'A Private Function' en 'Hope and Glory'.<br />Zoals veel uitstekende Britse films heeft 'Gregory's Girl' een sterk gevoel voor plaats. Schrijver/regisseur Forsyth heeft de film in zijn geboorteland Schotland opgenomen, maar niet in het toeristische Schotland van dalen, tartans en single malt whisky's. ('Local Hero' daarentegen speelt in een idyllisch Highland-dorp.) Het was de eerste film waarin Cumbernauld New Town, een moderne stad tussen Glasgow en Edinburgh, een rol speelde. Het stadscentrum van Cumbernauld werd (voornamelijk door de plaatselijke bevolking) aangeduid als het gebouw in Groot-Brittannië dat de sloop het meest verdient, of (door de internationale natuurbeschermersgroep DoCoMoMo) als een van de zestig belangrijkste monumenten van naoorlogse architectuur. Dit lijkt niet de meest veelbelovende omgeving voor een film, maar Forsyth slaagt erin de sombere, modernistische woonwijken van de stad een verrassende hoeveelheid melancholieke charme te geven.<br />Gregory is een schooljongen die verliefd wordt op Dorothy, het aantrekkelijke meisje dat hem opvolgt als middenvelder van het schoolvoetbalteam. Gregory raakt zijn positie kwijt en wordt tot keeper gedegradeerd nadat het team acht wedstrijden achtereen heeft verloren. Van zijn potentiële vervangers is Dorothy de enige met enig talent, tot grote afschuw van de seksistische sportleraar Phil, die vindt dat sport alleen voor jongens is. Aanvankelijk reageert Dorothy met beleefde onverschilligheid op Gregory's enthousiasme, maar als hij haar mee uit vraagt, gaat ze akkoord. Het loopt echter niet helemaal zoals hij had gepland. Dorothy en twee van haar vriendinnen, Carol en Margo, hebben samengespannen om Gregory in contact te brengen met een vierde meisje, Susan, die altijd al gek op hem is geweest. John Gordon Sinclair (Gregory) en Claire Grogan (Susan) zijn inmiddels bekende leden van het Britse toneel geworden; Claire had ook een popcarrière als leadzangeres van Altered Images. Maar geen van de spelers was in die tijd beroemd, en maar weinig anderen werden een ster. Door Dee Hepburns schoonheid en betoverende optreden als Dorothy leek ze een veelbelovende nieuwkomer, maar haar acteercarrière bleek van korte duur; haar enige volgende rol was in de veelbesproken soapserie 'Crossroads'. (Volgens een versie was haar gebrek aan succes te wijten aan haar onvermogen om een ander accent dan dat van haar Schotse afkomst onder de knie te krijgen.<br />'Een deel van de film' De aantrekkingskracht van 'Grease' is echter juist het feit dat er een cast van onbekende mensen in meespeelt, die je je gemakkelijk kunt voorstellen als echte Schotse tieners. Het was een verfrissende afwisseling na de Amerikaanse middelbareschoolfilms die, net als nu, meestal bekende acteurs gebruikten van achter in de twintig of zelfs in de dertig; het onaardige grapje over Stockard Channing in 'Grease' was dat ze van school zou gaan als ze haar examens had gehaald of in de menopauze zou raken, afhankelijk van wat er als eerste gebeurde.<br />Hoewel de cast misschien niet zo bekend is, spelen ze allemaal hun rol voortreffelijk; er is geen enkele valse noot. Gregory's vrienden komen zelf als personages naar voren. Eric is een fotografiefanaat, Steve een getalenteerde kok. De iets oudere Billy is van school gegaan en werkt nu als hulpje van een glazenwasser, wat hem een zekere status geeft onder zijn vroegere klasgenoten. Andy is het soort betweter dat altijd indruk probeert te maken door met brokjes nutteloze (en waarschijnlijk onjuiste) informatie op de proppen te komen. Volgens hem zijn er acht vrouwen op elke man in Caracas, Venezuela; de dubieuze nauwkeurigheid van deze statistische gegevens weerhoudt hem en een vriend er niet van een vergeefse poging te doen om daarheen te liften, in de overtuiging dat ze daar meer kans hebben meisjes aan de haak te slaan. Andere belangrijke bijdragen komen van Jake D'Arcy als de manische Phil, die gelooft dat hij een geniale footballcoach is, ondanks de slechte prestaties van zijn teams, en van Allison Forster als Gregory's wereldwijze kleine zusje Madeline.<br />Madeline, die pas tien jaar oud is, maar die een diep inzicht heeft in de menselijke relaties waar de meeste tantes met verdriet zich voor zouden schamen, is niet echt een realistisch personage. 'Gregory's Girl' is echter niet helemaal een realistische film, ondanks de normale omgeving. Net als het andere meesterwerk van Forsyth, 'Local Hero', bevat de film elementen van magisch realisme, de combinatie van het alledaagse met het fantastische. Het vreemdste element was de jongen die verkleed als pinguïn door de school liep. Er werd nooit een verklaring gegeven voor zijn bizarre kostuum of voor zijn onvermogen om de juiste les te vinden, en toch leek dit detail volmaakt in overeenstemming met de sfeer van de film. Een groot deel van de humoristische dialoog had ook iets surrealistisch; Phil, die door het schoolhoofd werd gevraagd hoe Dorothy het zou vinden om met de jongens te moeten douchen, antwoordde: 'O, ze neemt haar eigen zeep mee.'<br />Ik zat op de universiteit toen ik deze film in 1981 in de bioscoop zag, nadat ik twee jaar eerder van school was gekomen. Daarom kon ik onmiddellijk meevoelen met de tienerpersonages, vooral met de slungelige, onhandige Gregory, die wanhopig indruk wilde maken op zowel zijn vrienden als de meisjes. Het viel me altijd op dat hij niet zozeer verliefd was op Dorothy zelf als wel op het idee dat hij een vriendin had om over op te scheppen; hij vindt het helemaal niet erg om met Susan te eindigen en is zelfs nog blijer met het idee dat hij de reputatie heeft dat hij een rokkenjager is omdat hij op één avond met drie meisjes is gezien. Ik vind nog steeds dat 'Rebel zonder een Zaak' de beste film uit de geschiedenis is, maar dat is een tragisch drama over situaties die de meeste tieners niet meemaken. 'Gregory's Girl' is de film die het beste weergeeft hoe het is om een gewone tiener te zijn.
To celebrate my 400th review for IMDb, I turn to another of my favourite films. "Gregory's Girl" was one of the first masterpieces of the eighties revival of the British film industry which was to produce the Oscar-winners "Chariots of Fire" and "Gandhi", and films of the calibre of "Local Hero" "Educating Rita", "The Missionary", "A Private Function" and "Hope and Glory".<br /><br />Like many excellent British films, "Gregory's Girl" has a strong sense of place. Writer/director Forsyth set the film in his native Scotland, but not the tourist Scotland of glens, tartans and single malt whiskies. ("Local Hero", by contrast, is set in an idyllic Highland village). "Gregory's Girl" was the first-ever film to feature Cumbernauld New Town, a modern town between Glasgow and Edinburgh. Cumbernauld's town centre has been variously designated (chiefly by local residents) as the building in Britain most deserving of demolition or (by the international conservationist group DoCoMoMo) as one of the sixty key monuments of post-war architecture. This does not seem the most promising setting for a film, but Forsyth is able to invest the town's bleak modernist housing estates with a surprising amount of melancholy charm.<br /><br />Gregory is a teenage schoolboy who falls in love with Dorothy, the attractive girl who succeeds him as centre-forward of the school soccer team. Gregory loses his position and is demoted to goalkeeper after the team lose eight games in a row; of his potential replacements, only Dorothy shows any talent, much to the disgust of the sexist games master Phil, who feels that the sport should be for boys only. At first Dorothy responds to Gregory's ardour with polite indifference, but when he asks her for a date, she accepts. Things do not, however, turn out quite as he had planned. Dorothy and two of her friends, Carol and Margo, have conspired to set Gregory up with a fourth girl, Susan, who has always been keen on him.<br /><br />John Gordon Sinclair (Gregory) and Claire Grogan (Susan) have gone on to become well-known members of the British acting profession; Claire also had a pop career as the lead singer with Altered Images. None of the cast, however, were famous at the time, and few others went on to stardom. Dee Hepburn's beauty and enchanting performance as Dorothy made her seem a promising newcomer, but her acting career was to prove a brief one; her only subsequent role was in the much-derided soap opera "Crossroads". (According to one version, her lack of success was due to an inability to master any accent other than her native Scottish one).<br /><br />Part of the film's appeal, however, is precisely that it does feature a cast of unknowns, easy to envisage as genuine Scottish teenagers. It made a refreshing change from American high school movies which, then as now, generally used established actors in their late twenties or even thirties; the unkind joke about Stockard Channing's character in "Grease" was that she would leave school when she passed her exams or had her menopause, whichever happened first.<br /><br />Although the cast may be little-known, however, all play their parts superbly; there is not a single false note. Gregory's friends emerge as characters in their own right. Eric is a photography buff, Steve a talented cook. (There is an element of role reversal in that a girl is the star of the football team and a boy the star of domestic science classes). The slightly older Billy has left school and is working as a window cleaner's mate, giving him a certain status among his former classmates. Andy is the sort of know-all who is always trying to impress by coming out with nuggets of useless (and probably incorrect) information. According to him there are eight women to every man in Caracas, Venezuela; the dubious accuracy of this statistic does not prevent him and a friend from making a vain attempt to hitch-hike there, believing they will have more chance of picking up girls. Other notable contributions come from Jake D'Arcy as the manic Phil, who believes he is a football coach of genius despite the poor performances of his teams, and Allison Forster as Gregory's worldly-wise little sister Madeline.<br /><br />Madeline, who is only ten years old but who has a depth of insight into human relationships that would put most agony aunts to shame, is not really a realistic character. "Gregory's Girl", however, is not an altogether realistic film, despite its ordinary setting. Like Forsyth's other masterpiece, "Local Hero", it contains elements of magical realism, the juxtaposition of the everyday with the fantastic. The strangest element was the boy wandering round the school dressed as a penguin. No explanation was ever given for his bizarre costume or for his inability to find his way to the right lesson, and yet this detail seemed perfectly at one with the mood of the film. Much of the humorous dialogue also had something of the surreal about it; Phil, asked by the headmaster how Dorothy will cope with having to shower with the boys, replies "Oh, she'll bring her own soap".<br /><br />I was at university when I saw this film in the cinema in 1981, having left school two years earlier. I could therefore immediately sympathise with its teenage characters particularly the lanky, awkward Gregory, desperate to impress both his friends and the girls. It always struck me that he was less in love with Dorothy herself than he was with the idea of having a girlfriend to boast about; he is quite happy to end up with Susan and even more happy with the idea that having been seen with three girls in one evening has won him the reputation of being a ladies' man. I still think that the best-ever coming-of-age film is "Rebel without a Cause", but that is a tragic drama about situations outside most teenagers' experience. "Gregory's Girl" is the film which best captures what it is like to be an ordinary teenager. 10/10