'Jonge Sherlock Holmes' is een onderhoudende, slimme en literaire thriller die een paar ongelukkige keuzes maakt, wat leidt tot een onevenwichtige toon. Maar wat werkt, wint het gemakkelijk van wat niet werkt, en dat maakt het niet tot een van de betere Holmes-pastiches, maar wel tot een van de betere Indiana Jones-novelles.<br />Het eerste deel van de film is een fantasierijke, kwiek onderhoudende imitatie van de ontmoeting van een jonge Holmes en Watson op een Britse kostschool. Hoewel dit duidelijk in tegenspraak is met het verhaal in Doyles 'A Study in Scarlet', kruipen er aan het begin en aan het eind van de film allerlei verontschuldigingen voor de tong, en Levinson, Columbus en Spielberg proberen het duidelijk nooit anders te laten klinken dan als'stel dat'. Het is duidelijk te zien hoe de gebeurtenissen in het verhaal van Colmumbus ertoe leiden dat de emotionele, onstuimige jonge Holmes de rationele, emotioneel gereserveerde Holmes wordt die we kennen. Alan Cox' Watson wordt, zoals gebruikelijk in Hollywood, als een soort hansworst neergezet, maar bijna tot in het absurde doorgevoerd, net als Nigel Bruce in de films van Basil Rathbone. Cox levert een aardige bijdrage.<br />De tweede helft van de film gaat een beetje in een vreemde richting en wordt een intense actiethriller die af en toe oogverblindend veel lijkt op Spielbergs eigen ' Indiana Jones and the Temple of Doom.' Degenen die klagen dat Doyles werk niet in verband staat met het mysterie zelf, moeten alleen bekend zijn met de latere korte verhalen. In feite is het een briljante weergave van de stijl van zijn vroege romans, zoals 'A Study in Scarlet' en 'The Sign of Four', waarin exotische buitenlandse samenzweringen, wraak en gevaarlijke sektes aan de orde van de dag waren. Zeker, de handeling is meer die van Indiana Jones dan van Holmes, maar dat is op zichzelf niet slecht. Het is echter wel schokkend dat wat begint als een luchtig verhaal over twee schooljongens zo duister en gewelddadig wordt.<br />De echte misstap in 'Young Sherlock Holmes' In de twee _menselijke offerscènes_ in de culttempel, die zo overduidelijk doen denken aan de _Temple of Doom_, krijgt de kijker het gevoel dat hij in de verkeerde film is beland. Ze volgen precies hetzelfde patroon: twee helden en een verliefde vrouw komen elkaar tegen en zijn getuige van een mensenoffer. Dan, na nog een reeks van avonturiers, wordt de verliefde vrouw het onderwerp van een tweede offer, en de helden moeten haar redden en de tempel ontwijden. Iemand in Amblin had dit in een iets andere richting moeten sturen. De culttempel en de actiescènes zijn geen probleem. De mensenoffers en de tempelscènes wel.<br />Een laatste observatie: het einde van de erkenning van Anthony Higgin. Rathe was een meester in schermen (en, in zijn alter ego van Eh Tar, een boosaardige moordenaar en een pseudo-Sektarische hogepriester), en Moriarty was een wiskundig genie. Het is vergezocht te denken dat zijn wiskundige vaardigheden later in zijn leven werden verworven. Misschien had Colmumbus van Rathe een instructeur in schermen en wiskunde moeten maken.<br />Over het geheel genomen werkt de mix, en 'Jonge Sherlock Holmes' is een buitengewoon onderhoudende film die helaas nooit een publiek heeft gevonden. Als je bereid bent een beetje ongeloof op te schorten, zul je het geweldig naar je zin hebben.<br /><br />
"Young Sherlock Holmes" is an entertaining, smart and literary thriller that makes a few unfortunate choices, leading to an uneven tone. Still, what works easily wins over what doesn't, and makes for not one one of the better Holmes' pastiches, but one of the better Indiana Jones wannabes.<br /><br />The early section of the film is a fanciful, briskly entertaining imaganing of the meeting of a young Holmes and Watson in a British prep school. While this clearly contradicts the account in Doyle's "A Study in Scarlet", crawls at the begining and end of the film apologize for this, and Levinson, Columbus and Spielberg clearly never try to pass it of as anything but a "what if." Columbus' writing here is clever, witty and true to the characters. Nicholas Rowe not only has the hawk-like features of a young Holmes, he captures the essence of the character. It is easy to see how the events of Colmumbus story lead the emotional, impetuous young Holmes to become the rational, emotionally reserved Holmes we know. Alan Cox's Watson, as is typical of Hollywood Holmes adaptions, is played as something of a buffoon, but nearly to the absurd extreme of Nigel Bruce in the Basil Rathbone films. Cox adds nice support.<br /><br />The second half of the film leads in something of an odd direction, becoming an intense action thriller that is at times jaw-droppingly similar to Spielberg's own "Indiana Jones and the Temple of Doom." Those that complain the mystery itself is unlinke Doyle's work must only be familiar with the later short stories. In fact, it is a brillaint recreation of the style of his early novels, such as "A Study in Scarlet" and "The Sign of Four", where exotic foreign conspiracies, revenge, and dangerous cult groups were the order of the day. To be sure, the action is more Indiana Jones than it is Holmes, but that in and of itself is not a bad thing. It is jarring for what begins as a light story of two schoolboys to become so dark and violent, however.<br /><br />The real misstep in "Young Sherlock Holmes" is in the two cult temple human sacrfice sequences, which are so blatantly reminiscent of "Temple of Doom" as to make a viewer feel he has gotten lost and wandered into the wrong film. They follow exactly the same pattern: Two heroes and a love interest stumble across and witness a human sacrifice. Then, after a further series of adventurs, the love interest is made the subject of a second sacrifice, and the heroes must rescue her and destory the temple. Someone at Amblin should have steered this in a slightly different direction. The cult and the action scenes are not a problem. The human sacrifice and temple scenes are.<br /><br />One last observation: the ending establishing Anthony Higgin's Rathe as the once and future Professor Moriarty is a great stinger. But Rathe was a fencing master (and, in his alter ego of Eh Tar, a vicious killer and pseudo-Satanic High Priest), and Moriarty was a mathematical genius. It is a stretch to think his mathematical abilites were attainied later in life. Perhaps Colmumbus should have made Rathe an intstructor of fencing AND math.<br /><br />Overall, the mix works, and "Young Sherlock Holmes" is an extremely entertaining film which unfortunately never found it's audience. Be prepared to suspend a little disbelief and you'll have a great time.<br /><br />