Afgezien van het feit dat ze vol kleuren en zoete melodieën zit, haalt de filmopera het niet bij de echte smaak van de klassieke Javaanse dans- en Ramayana-drama's. De dansstijl is Javaans, het zingen en ook de muziek zijn Javaans, maar in wezen is het een armzalige kopie van het westerse opera-genre. Ook het lichaam ontbreekt en uiteindelijk lijkt het de overigens fantastisch rijke Javaanse ziel leeg te maken en te devalueren. Ik denk dat het uiteindelijk neerkomt op het script, dat slecht geschreven blijkt te zijn en aan verbetering toe is. Je kunt de opera niet zomaar naar je hand zetten door simpelweg te zeggen dat het een eerbetoon is aan degenen die door toedoen van onrecht zijn gestorven. Het script moet de bedoeling uitdragen, anders lukt het niet <0xE2><0x80><0x93> ondanks de kleur, het lied en de muziek. Verfraaiingen brengen je niet ver als het op poëtisch drama aankomt als de raga toevallig niet in harmonie is met de rasa.<br />Sorry voor zo'n harde recensie. Misschien verwachtte ik er te veel van.
Apart from being full of colors and sweet melody, the cinematic opera falls short of achieving that true great flavour that one has come to savour out of the classic Javanese Dance dramas and Ramayana in particular. The dance style is Javanese, the singing and music too is Javanese, but at heart its a poor copy of western operatic genre. The body too is lacking and ultimately it seems to empty and devalue the otherwise fantastically rich Javanese tradition of its soul. I think in the long run, it comes down to the script which as it turns out is badly written and is in need of improvement. You cannot pull the opera simply by saying that it is a tribute to those who died at the hands of injustice. The script has to carry the intent otherwise in-spite of its colour, song and music it will fail. Embellishments don't take you far when it comes to poetic drama if the raga happens to be not in sync with the rasa.<br /><br />Sorry for such a harsh review. Maybe I was expecting too much out of it.