Als Brits staatsburger heb ik nooit de pech gehad om een aflevering van deze 'talkshow' te zien omdat hij digitaal was en ik heb hem nog niet ge<0xC3><0xBC>pgraded. Maar om redenen waar ik nu niet op in zal gaan, maakt het nu deel uit van mijn werk om voor onderzoeksdoeleinden naar de show te kijken. Ik denk niet dat ik het nog veel langer volhoud.<br />Het is bijna onmogelijk om onder woorden te brengen hoe irritant deze show is. De 'grappen' zijn er niet, en elke clou wordt verpest door, eh-eh, de-ah, de timing van David. Elke keer dat het publiek lacht, vraag ik me af wat voor grappig gas er in de studio is gepompt.<br />De aanblik van de manier waarop de show wordt gefilmd, maakt het alleen maar erger. Bijna de hele show wordt in beslag genomen door een opname van David achter zijn bureau. Zelfs als hij tegen zijn band praat, wordt ons zelden een blik gegund op degene tegen wie hij het heeft, met een sinistere hoge stem die buiten de camera elke zin onderstreept die David uitspreekt: 'O! Uh-huh. Jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa Tegen beter weten in hoopte ik dat de interviewtechniek van Letterman niet voor die van anderen onderdeed, maar opnieuw was ik teleurgesteld: ze zijn net zo leeg en weinig verhelderend als de rest van de show. De gasten worden geen moment nieuwsgieriger gemaakt dan ze voor de lunch al waren. Misschien is het gewoon een cultureel verschil, maar ik geef de voorkeur aan de brutaliteit van talkshowpresentatoren als Jonathan Ross enz., die door middel van humor onder de huid van hun gast weten te kruipen, zodat we meer over hen te weten komen dan door de zoveelste goed ingestudeerde anekdote.<br />Helaas lijkt er geen manier te zijn om het te laten ophouden. Het is mijn taak om dit voor eeuwig te blijven volgen. Ik ben in de hel.
As a UK citizen, I had never had the misfortune to see an episode of this 'talk show' as it was on digital and I haven't upgraded yet. However, for reasons I won't go into it is now part of my job to watch the show for research purposes. I don't think I can last much longer.<br /><br />It is almost impossible to verbalise how irritating this show is. The 'jokes' are non-existent, with each punchline scuppered with, erm-ah, the-ah timing of David's delivery. Every time the audience laughs I wonder what kind of funny-gas has been pumped into the studio.<br /><br />Things are made worse by the visually stagnant way in which the show is filmed. Nearly the entire show is locked into one mid-shot of David at his desk. Even when he's talking to his house band we are rarely afforded a glance at who he is talking to, with a sinister high-pitched voice off camera underlining every sentence spoken by David: 'Oh! Uh-huh. Yeaaaaaaaaaaaaah.' When I first saw this show I thought I was hearing David's self-congratulatory inner thoughts through the mic he has on his desk. Instead, its a bald guy with sunglasses (is he blind? I'm afraid to ask) who pats David on the back at every opportunity.<br /><br />The smugness of this show is suffocating, especially to new viewers such as myself who haven't witnessed anything to warrant their inflated opinion of themselves. I was hoping against hope that perhaps Letterman's interview technique was second to none, but yet again I was disappointed: they are as vapid and un-illuminating as the rest of the show. At no time are the guests asked anything more searching than what they had for lunch earlier. It may be just a cultural difference, but I prefer the cheekiness of UK talk-show hosts like Johnathan Ross etc. who manage to get under the skin of his guest through humour so that we get to know more about them than another well-rehearsed anecdote.<br /><br />Unfortunately, there seems no way to make it stop. Its my job to keep watching this forever. I am in hell.