Dit is een eenvoudig verhaal. Aljosja Skvortsov, een soldaat in het Sovjetleger tijdens de Tweede Wereldoorlog, vernietigt twee vijandelijke tanks en vraagt in ruil voor officiële erkenning voor zijn prestatie verlof om zijn moeder te bezoeken en haar dak te repareren. Na enige aarzeling is zijn bevelvoerend officier onder de indruk van Aljosja's onschuldige oprechtheid en geeft hem zes dagen verlof; in de rest van de film wordt Aljosja's reis naar huis gedetailleerd beschreven. Gezien de moeilijkheidsgraad van het reizen in die tijd en de afstand die afgelegd moest worden, was het me niet duidelijk hoe Aljosja ooit had kunnen denken dat hij in zes dagen heen en terug zou kunnen komen. Ik denk dat het niet-Russen geholpen zou hebben als ze een kaart hadden gehad.<br />Aljosja reist door te liften en te hinkelen. In een paar van de meest aangrijpende en geloofwaardige scènes ontmoet Aljosja een depressieve man die een been heeft verloren en ervan overtuigd is dat zijn vrouw hem bij zijn terugkeer niet zal accepteren. Het is Aljosja's oprechte, zachtaardige goedaardigheid die deze man helpt de moed te vinden zijn reis voort te zetten, en de laatste keer dat we hem zien is hij gelukkig herenigd met zijn vrouw.<br />De belangrijkste gebeurtenis van de reis is de ontmoeting van Aljosja met een jonge vrouw tijdens een van zijn treinreizen. Hun relatie ontwikkelt zich langzaam en teder, maar uiteindelijk vond ik hem te geromantiseerd. De aanzwellende muziek en zachte close-ups waren te opvallend in hun poging hun doel te bereiken. Na de onfortuinlijke scheiding leek hun toevallige hereniging uiterst onwaarschijnlijk.<br />Er is een aantal opmerkelijke zwart-witfilms. Regisseur Chukhrai heeft Bergmans boek overtroffen door zwarte figuren te filmen die zich aftekenen tegen een grijze lucht en een eenzame achtergrond. De filmvoorraad lijkt niet toereikend voor de kwaliteit van veel zwart-witfilms uit die tijd, het ontbreekt aan contrast en scherpte.<br />De hereniging van Ayosha met zijn moeder aan het eind doet pijn aan je hart, omdat je vanaf het begin van de film weet dat dit hun laatste korte ontmoeting zal zijn. De boodschap van de tol die de oorlog van de gewone burgers eist komt duidelijk over <0xE2><0x80><0x93> hier is geen happy end. Ik vond de film goed, maar hij leek me niet zo diep te raken als andere films.
This is a simple story. Alyosha Skvortsov, a private in the Soviet Army during WWII, destroys two enemy tanks and, in exchange for receiving official recognition for his accomplishment, asks for leave to see his mother and repair her roof. After some hesitation his commanding officer is taken by Alyosha's innocent sincerity and grants him a six day leave; the rest of the movie details Alyosha's journey home. Given how difficult travel was at the time, and the distance to be covered, it was not clear to me how Alyosha ever figured he could make it home and back in six days. I think it would have helped non-Russians to have had a map.<br /><br />Alyosha travels by hitching and by hopping trains. In some of the most affecting and believable scenes Alyosha meets a depressed man who has lost a leg and is convinced his wife will not accept him on his return. It is Alyosha's genuine, gentle good nature that helps this man to have the courage to continue his journey, and the last we see of him he has been happily reunited with his wife.<br /><br />The main event of the trip has Alyosha meeting a young woman on one of his train trips. Their relationship develops slowly and tenderly, but I ultimately found it too romanticized. The swelling music and soft close-ups were too conspicuous in trying to achieve their goal. And after the couple's unfortunate separation, their chance reunion seemed highly improbable.<br /><br />There is some remarkable black and white cinematography. Director Chukhrai has taken a page out of Bergman's book by filming black figures silhouetted against gray skies and lonely backgrounds. The film stock does not seem up to the quality of a lot of black and white films of the time, it lacks in contrast and sharpness.<br /><br />The reunion of Ayosha with his mother at the end tears at your heart, knowing from the beginning of the film that this will be their last brief meeting. The message of the toll that war takes on average citizens comes across clearly--there is no happy ending here.<br /><br />I liked this movie, but it did not seem to touch me as deeply as others have testified to.