In een idyllisch Schots dorpje lukt het de arme collie Lassie niet om schapen te hoeden, omdat ze bang is om door het water te gaan. Een chagrijnige oude dokter erft Lassie, maar hij heeft ook niet veel met haar op, zelfs niet als ze hem waarschuwt voor een ingestorte brug verderop in de straat. Ondanks een mooie MGM-productie is dit nietszeggende avontuur onverminderd deprimerend en om razend van te worden (als de simpele plot niet aan je knaagt, dan doet het belachelijke Schotse accent en de hanekammen van de mannen dat wel). De collie die voor de film wordt gebruikt is een prachtig dier, maar laten we eerlijk zijn, niet bijzonder begaafd voor de camera (meestal hangt ze aan de rand van het beeld en kijkt ze voortdurend opzij om te zien waar ze heen moet). Lassie krijgt een flink pak slaag in deze film (met inbegrip van harde eigenaren, ijzige, kolkende rivieren en allerlei soorten slecht weer), maar vreemd genoeg is de aandacht vooral gericht op dokter Edmund Gwenn en de betraande, handenwringende familie van zijn patiënten. Deze afgang is echt een van de saaiste familiefilms aller tijden, en dat komt niet door een kleurloze bijrollencast met een serene Janet Leigh in een vroege rol.
In an idyllic Scottish village, poor collie dog Lassie fails at sheepherding because she's afraid of crossing through water; a crusty old doc inherits Lassie, but he doesn't much want her either, even after she warns him of a collapsed bridge down the road. Despite a handsome MGM production, this non-adventure is unrelievedly depressing and infuriating (if the simple-minded plot doesn't gnaw at you, the ridiculous Scottish accents and muttonchops on the men certainly will). The collie dog used for the film is a beautiful animal but, let's face it, not particularly gifted for the camera (most of the time, she hovers about on the edge of the frame, constantly looking to one side for directions). Lassie takes a real beating in this one (including harsh owners, icy, raging rivers and bad weather of all sorts), yet, oddly, much of the focus is on doctor Edmund Gwenn and the wet-eyed, hand-wringing families of his patients. This downer is truly one of the dreariest family films of all time, not helped by a colorless supporting cast which includes a wooden Janet Leigh in an early role. *1/2 from ****