Er valt veel te zeggen over David Lynch, maar ik denk dat de meeste mensen de fout maken te denken dat hij een samenhangende en rechtlijnige verhaalstructuur probeert te creëren. Hij werkt op een onderbewust niveau in zijn hoofd. Het idee komt eerder dan de reden achter het idee. In veel opzichten is dit de manier waarop kunst moet worden gecreëerd, omdat elke andere manier geforceerd en pretentieus zal zijn.<br />David Lynch probeert niet alleen maar met je te flirten. Het is niet betekenisloos en het is niet pretentieus. Als je zijn interviews ooit hebt gezien, is hij een van de nederigste en zachtaardigste regisseurs die ik ooit heb gezien. Justin Theroux deed een Q & A na mijn vertoning van Inland Empire en hij beschreef het werken met lynch als luchtig en leuk. Het tegenovergestelde van wat je ziet in sommige van zijn films, die vaak duister, angstaanjagend en verontrustend zijn.<br />Inland Empire is een zusterfilm van Mulholland Dr. Zoals mijn vrouw zei: 'Het kijken naar Mulholland Dr. heeft me geholpen het Inland Empire te begrijpen.' Het zijn twee kanten van dezelfde medaille. Lynch lijkt nog steeds een poging te willen doen om het kwaad van Hollywood te doorgronden. Hij maakt zich sterk voor het welzijn van acteurs maar in plaats van een nieuwe aanwinst (Naomi Watts) heeft hij nu te maken met een oudere actrice die haar rol weer oppakt en net als Mulholland Dr. hun zijn de slechte producenten achter de schermen en zelfs de mogelijkheid van een vervloekte set.<br />Ik ben een grote fan van Lynch. Ik vind zijn films niet moeilijk te begrijpen. Ik ben niet erg intellectueel, maar de thema's van Lynch zijn zo eenvoudig. De beelden moeten op hun eigen manier worden genoten, vooral als ze niet lijken te passen bij de rest van de film. Veel kenmerken van lynch keren terug, de dubbele persoonlijkheid, de tijd die zich opvouwt, gratis naaktheid en nog een tragisch moordmysterie.<br />Terwijl deze film aanvoelt als een verfilming van Mulholland Dr. Hij blijft ook experimenteren met geluid en zingt zelfs de tekst van een liedje in de film.<br />Ik kreeg precies wat ik wilde van Inland Empire. Het nadeel hiervan is dat Lynch zichzelf min of meer herhaalt en ik hoop dat dat niet betekent dat hij zijn ideeën kwijt is of dat Mulholland Dr. zijn minachting voor het studiosysteem nog niet heeft laten blijken. De film is deels moordmysterie en deels lucide droom. Hij heeft droomlogica en heeft een hoop lol met sommige van zijn bizarre dialogen en ongelooflijke beelden. Deze film heeft ook veel gemeen met Eraserhead, in die zin dat hij volkomen vrij is om zijn ideeën te onderzoeken. Niemand zegt tegen hem dat hij de film moet inkorten, scènes eruit moet knippen, of dat het niet logisch is. Het is compromisloos en waarlijk kunst zonder grenzen.<br />Mijn enige andere kritiek is dat de digitale video soms gewoon lelijk is. Als de opname statisch is, kan de hoeveelheid details in het beeld ongelooflijk zijn, maar als de hand het beeld vasthoudt en beweegt, wordt het korrelig en ziet het er behoorlijk verschrikkelijk uit. Ik mis het gepolijste uiterlijk van zijn oudere films, maar ik denk dat dat ook iets is wat deze film onderscheidt van de andere. Ik kan deze film ten zeerste aanbevelen aan de Lynch-fan en aan niemand anders. Als u niet op de hoogte bent van de grap, kan ik me niet voorstellen dat u blij het theater verlaat na drie uur zuivere, ongeconcentreerde, ongepasteuriseerde lynchpartij. Ik ben met mijn vrouw en mijn beste vriendin naar de film gegaan om te zeggen dat alleen ik ervan heb genoten. Neemt u dat maar van mij aan.<br /><br />4/5.
Much can be said about David Lynch but I think the mistake most people make is to think that he is trying to create a coherent and straight forward narrative structure. He is working on a subconscious level in his mind. The idea comes before the reason behind the idea. In many ways this is how art should be created because any other way will feel forced and pretentious.<br /><br />David Lynch is not just trying to f*k with you. Its not meaningless and its not pretentious. If you've ever seen his interviews he is one of the most humble and soft spoken directors I've ever seen. Justin Theroux did a Q & A after my screening of Inland Empire and he described working with lynch as light hearted and fun. The complete opposite of what its like to watch some of his films which are often dark, terrifying, and disturbing.<br /><br />Inland Empire is a sister film to Mulholland Dr. As my wife put it, "Watching Mulholland Dr. helped me to understand Inland Empire." They are two sides of the same coin. Lynch still seems to want to take a stab at the evils of Hollywood. His concern for the well being of actors is strong but this time instead of a new comer (Naomi Watts) he deals with one older actresses come back role and like Mulholland Dr. their are the evil producers behind the scenes and even the added possibility of a cursed set.<br /><br />I am a huge Lynch fan. I don't find his films hard to understand. I am not a very intellectual person but Lynch's themes are so simple. The visuals are to be enjoyed on their own terms especially when they seem not to fit with the rest of the film. A lot of lynch's trademarks return, the dual personalities, time folding in on itself, gratuitous nudity, and another tragic murder mystery.<br /><br />While this film does feel like a retread of Mulholland Dr. it also stands on its own especially since it contains a much more upbeat ending and perhaps four layers of storytelling,good luck figuring out which is which. He also continues to experiment with sound and even sings the vocals to a song in the film.<br /><br />I got exactly what I wanted from Inland Empire. The downside to this is that Lynch is sort of repeating himself and I hope that doesn't mean he's out of ideas or perhaps Mulholland Dr. did not yet exercise his disdain for the studio system. The film is part murder mystery and part lucid dream. It has dream logic and has a lot of fun with some of its bizarre dialog and incredible visuals. This film also has much in common with Eraserhead in that he's completely free to explore his ideas. No one is telling him to shorten the film, cut out scenes, or that it doesn't make sense. Its uncompromising and truly art without boundaries.<br /><br />My only other criticism is that the digital video is just ugly at times. When the shot is static the amount of detail in the picture can be incredible but when its hand held and moving around its grainy and looks pretty terrible. I miss the polished look of his older films but I guess that is going to be another thing that sets this movie apart from the others. I highly recommend this film to the Lynch enthusiast and to no one else. If you aren't in on the joke then I cannot imagine you leaving the theater happy after three hours of pure, free from concentrate, unpasteurized lynch. I went to see this with my wife and my best friend needless to say only I loved it. Take that as you will.<br /><br />4/5