Laat één ding duidelijk zijn: als je een tweede _Black_ verwacht, zul je teleurgesteld worden. Ik heb genoten van _Saawariya_, vanwege het eenvoudige verhaal van onbeantwoorde jonge liefde. De nadruk op 'onbeantwoord' en 'jong' maakt deze film bijzonder. Het is het soort film dat tijd nodig heeft om te begrijpen, en niet van het soort dat onmiddellijk bevrediging schenkt, afgezien van de weelderige decors en gelikte cinematografie. (Ravi K Chandran zou op zijn relatief jonge leeftijd al een paar prijzen voor zijn levenswerk in de wacht moeten slepen.) Je voelt je een beetje leeg als het voorbij is <0xE2><0x80><0x93> mijn vrouw vond het in het begin deprimerend <0xE2><0x80><0x93> maar als je eenmaal de motieven van de personages en het einde hebt besproken, lijkt het allemaal gerechtvaardigd. De ster van de film is zonder enige twijfel RANI MUKHERJEE. Ze geeft lagen en nuances aan het Gulabji-personage dat in haar recente Laaga-bioscoop Mein Vervelm<0xC3><0xBC>s zo jammerlijk ontbrak.
Let us be clear. If you expect another Black, you will be disappointed. I enjoyed Saawariya for its simple tale of unrequited young love. The emphasis on "unrequited" and "young" sets this film apart. It's the type of film that takes time to understand, not of the instant gratification variety other than the opulent sets and slick cinematography. (Ravi K Chandran should already have a few lifetime achievement awards at his relatively young age.) You feel a bit of a void after it is over - my wife thought it was depressing at first - but once you discuss the characters' motivations and the ending, it all seems justified. The two new leads are very good, but not what I'd term instant stars or acting legends. The star of the movie is unequivocally RANI MUKHERJEE. She gives layers and nuances to the Gulabji character that were sorely missing in her recent Laaga Cinema Mein Boredom.