Geweldige slotscène, maar verder weinig. Succes ermee zolang je het volhoudt. Toen ik naar binnen ging, verwachtte ik dat deze vroege poging van Nicholas Ray de thema's van jeugdangst en vervreemding zou uitdiepen die aanwezig zijn in zijn klassieke 'REBEL ZONDER EEN CAUSE', en ik neem aan dat dat ook zo is, maar op zo'n episodische, theatrale doodgeboren manier dat het moeilijk te geloven is dat het zelfs van dezelfde regisseur is. De film blijft terugdeinzen, terugflitsen, zich berovend van elk moment. In zijn openingspleidooi geeft Bogart de jury de instructie dat het criminele verleden van de jongeman die terechtstaat voor de moord op een politieman er niet toe doet, dat het volkomen irrelevant is. Vervolgens brengt hij het volgende uur door met het vertellen van het verhaal van de jongeman.' Het clichématige levensverhaal van John Derek wordt tot in de kleinste details uit de doeken gedaan, waarbij zijn harde klappen op een sentimentele, ongelooflijke manier worden uitgespeeld. Gefeliciteerd met het feit dat de juryleden wakker zijn gebleven; ik kon het in elk geval niet.<br />De film is eigenlijk alleen maar een proeve van de knappe, jonge, veelbelovende John Derek als de hartveroverende schurk. De camera vindt hem leuk en hij is een goede acteur (hij zou later nog beter worden in een paar westerns en misdaadverhalen), maar hij mist diepte en komt vaak over als een plastic pop. Hij is zeker geen James Dean. Bogart is de enige andere acteur van enig belang hier, en hij speelt voornamelijk voor de show, in het besef dat hij niet veel kan doen met een routinescript. Een van die sociaal bewuste films die gewoon te beleefd en goedbedoelend is voor zijn eigen bestwil. Heel onbeduidend en gemakkelijk te vergeten. Een grote teleurstelling voor de grote Nicholas Ray, die zo'n indruk maakte met films als 'They Living BY NATURE', 'IN A LOVELY PLACE' en 'PARTY GIRL'.
Great closing shot but little else. Good luck sticking with it that long. Going in I expected that this early Nicholas Ray effort would probe the themes of youth anguish and alienation present in his classic "REBEL WITHOUT A CAUSE" and I suppose it does, but in such an episodic, dramatically stillborn way, it's hard to believe it's even from the same director. The movie keeps backpedaling, flashing back, robbing itself of any momentum. In his opening courtroom remarks, Bogart instructs the jury that the criminal past of the young man on trial for murdering a cop doesn't matter, it's completely irrelevant. Then he proceeds to spend the next hour recounting the youth's cliched life story in long-winded detail, playing up his hard knocks upbringing in gooey, unbelievable fashion. Congratulations to the jury members for staying awake; I sure couldn't.<br /><br />The movie is really just a showcase for the good-looking, young up and comer John Derek, as the heartthrob hoodlum. The camera likes him and he's an ok actor (he would later go on to be more effective in some B level westerns and crime stories) but he lacks depth and often comes across as plastic, doll-like. He's certainly no James Dean. Bogart is really the only other actor here of any note, and he mostly goes through the motions, realizing he can only do so much with a routine script.<br /><br />One of those socially conscious pictures that is just too polite and well intentioned for its own good. Very minor and forgettable. Quite a disappointment from the great Nicholas Ray who made such an impression with movies like "THEY LIVE BY NIGHT", "IN A LONELY PLACE", and "PARTY GIRL".