Adolfo Aristarain is een van die zeldzame filmmakers die zijn eigen wereld in de film definieert door fantastische verhalen te schrijven en te regisseren met briljante dialogen, waarbij hij gebruikmaakt van een vertrouwd kader van acteurs die het eindproduct een gevoel van eenheid geven. Hij is een van de beste kunstenaars en paren van Argentinië en werkt vaak samen met schrijfster Kathy Saavedra (Roma, Un lugar en el mundo, Lugares communes, Martdern (Hache)) en kiest ervoor om de buitengewone acteurs uit Argentinië te gebruiken, zoals Federico Luppi, Cecilia Roth, Juan Diego Botta en Eusebio Poncela. Het resultaat zijn verbluffende filmbeelden die weliswaar het intellect van het publiek aanspreken, maar die ook altijd onderhoudend zijn.<br />'Martdern (Hache)' is zo'n film. Met een uitdagend en wijs scenario en een kader van voortreffelijke acteurs in elke rol heeft Aristarain een aangrijpende, filosofische en superlatieve karakterstudie gemaakt over mensen en hun behoefte om een rol te spelen in de wereld zoals wij die vandaag de dag hebben veranderd. Martdern (de briljante Federico Luppi) is een rijke schrijver die zijn familie in Buenos Aires vijf jaar geleden heeft verlaten om in Madrid te gaan wonen en werken. Hij heeft een negentienjarige zoon Hache (Juan Diego Botta) <0xE2><0x80><0x93> Hache is de Spaanse uitspraak van de letter 'J' en de zoon heet dus Martin J. Hij kiest ervoor om J of Hache te worden genoemd <0xE2><0x80><0x93> een rusteloze, dakloze tiener die weigert naar school te gaan omdat hij liever op zijn elektrische gitaar speelt en meedoet met de drugsbende. Zijn moeder is hertrouwd en heeft een nieuwe baby, en Hache voelt zich het vijfde wiel aan de wagen. Tijdens een optreden overlijdt hij per ongeluk aan een overdosis alcohol en drugs, hij stort in, en zijn moeder vertelt Martdemn dat Hache een zelfmoordpoging heeft gedaan om Martdemn zover te krijgen dat hij naar Buenos Aires In Madrid leidt Martdemn het leven van een kluizenaar, wiens enige contactpersonen zijn zijn smachtende Alicia (Cecilia Roth, een actrice met een grenzeloos talent), die aan haar leven ontsnapt door een verslaving aan coke, maar wel van Martdemn houdt, en zijn beste vriend, de biseksuele acteur Dante (Eusebio Poncela), die een epicurist is die alle aspecten van het leven leeft voor de genoegens die hij vindt. Als Hache eenmaal bij zijn afstandelijke, kille, norse vader is ingetrokken, komt hij onder de invloed van Alicia en Dante, die hem aanbidden en proberen hem een zonnig leven in Madrid te bezorgen, terwijl Martdemn zich afzondert om te schrijven. Hoe dit onwaarschijnlijke kwartet met elkaar omgaat, de apollinische tegen de dionysische polen van de levenden, vormt de basis voor het verhaal. Hache begint het spectrum van wereldvisies te begrijpen, er doet zich een tragedie voor, en het voortdurende stille duel tussen de vader en de zoon komt tot een ontroerende oplossing.<br />Het kijken en luisteren naar dit kwartet van briljante acteurs heeft veel weg van het bijwonen van een mooie uitvoering van een strijkkwartet. Aristarain houdt de lange film (twee uur sans) zo prachtig vloeiend in beweging dat het verhaal momenten lijkt te hebben. Maar die momenten zijn alleen maar schatten, het resultaat van het ensemble van schrijven, regisseren en acteren. 'Mart Laken (Hache)' is gewoonweg een briljante film. In het Spaans met Engelse ondertitels.
Adolfo Aristarain is one of those rare filmmakers who defines his own world in cinema by writing and directing terrific stories with brilliant dialogue and using a familiar cadre of actors who give the finished product an ensemble effort. He is one of Argentina's finest artists and couples frequently with writer Kathy Saavedra (Roma, Un lugar en el mundo, Lugares communes, Martín (Hache), etc) and elects to use the extraordinary actors from Argentina such as Federico Luppi. Cecilia Roth, Juan Diego Botta and Eusebio Poncela. The results are stunning motion pictures that while addressing the intellect of the audience never fail to entertain as well.<br /><br />'Martín (Hache)' is just such a film. With a challenging and wise script and a cadre of fine actors in every role Aristarain has created a poignant, philosophical and superlative character study about people and their need for relating in the world as we have altered it today. Martín (the brilliant Federico Luppi) is a wealthy writer who left his family in Buenos Aires five years ago to live and work in Madrid. He has a nineteen year old son Hache (Juan Diego Botta) - Hache is the Spanish pronunciation for the alphabet letter 'J' and since the son's name is Martin J. he elects to be called J or Hache - who is a restless, foundationless teenager who refuses to go to school preferring to simply play his electric guitar and run with the drug crowd. His mother has remarried and has a new baby and Hache is feeling like a third wheel. He accidentally overdoses on alcohol and drugs during a performance, collapses, and his mother notifies Martín that Hache has attempted suicide to induce Martín to return to Buenos Aires and take back his son Hache. Hache of course recovers and his mother insists that Hache is in the way and that he must go to Madrid to live with Martín: Martín begrudgingly agrees.<br /><br />In Madrid, Martín has been living the life of a recluse whose only contacts are his squeeze Alicia (Cecilia Roth, an actress of limitless talent), who escapes her life by an addiction to coke but loves Martín, and his best friend the bisexual actor Dante (Eusebio Poncela) who is an Epicurean living all aspects of life for the pleasures he finds. Once Hache has moved in with his distant, cold, sullen father he falls under the influence of Alicia and Dante who adore him and attempt to show him a life of sunshine in Madrid while Martín sequesters himself in his writing. How this unlikely quartet interacts, bouncing the Apollonian against the Dionysian poles of living forms the basis for the story. Hache grows to understand the spectrum of worldviews, a tragedy occurs, and the ongoing silent duel between the father and the son comes to a touching resolution.<br /><br />Hearing and watching this quartet of brilliant actors is not unlike attending a performance of a fine string quartet. Aristarain keeps the long film (two hours +) moving in such a beautifully liquid flow that the story seems to take moments. But the moments are all treasures, the result of the ensemble of writing, directing, and acting. 'Martín (Hache)' is simply a brilliant film. In Spanish with English subtitles. Grady Harp