Met hun komische, cynische humor hebben de gebroeders Coen deze triomfantelijke satire gemaakt op wat ze in het script 'de idiotie van deze wereld' noemen, die ze duidelijk zien als een Schip der Dwazen. In het laatste deel van de film schreeuwt John Malkovich tegen iemand: 'Jij bent een van de kliek debielen tegen wie ik mijn hele leven heb gestreden!' Elk personage in de film is lid van deze kliek debielen, en de film zelf is een aanval op de kliek debielen die duidelijk de wereld regeren, vooral de zogenaamde 'inlichtingendienst' van de overheid, die volgens de kijk van de gebroeders Coen omgedoopt zou moeten worden tot de Idiote Dienst. De enige personages in de film die niet vanaf het begin volslagen debielen zijn, zijn John Malkovich en zijn vrouw Tilda Swinton. Maar Malkovich wordt door een ondraaglijke frustratie steeds verder gereduceerd tot een staat van totale idiotie, en zoals Joel Cohen droogjes opmerkt in een bonusonderdeel van de dvd: 'Malkovich heeft zijn innerlijke domkop omhelsd.' ('Stomkop', voor degenen die niet vertrouwd zijn met het Amerikaanse slang, betekent 'idioot' of 'idioot'. Dat laat de koude en berekenende Tilda Swinton over als de enige in de film die in theorie een niet-idioot is, maar zelf is ze gereduceerd tot een parodie van een intelligent persoon die, om de chaos van idiotie om haar heen het hoofd te bieden, haar menselijkheid volledig heeft verloren en een machine van verslindend en wanhopig egoïsme is geworden. Wat niets en niemand overlaat om te bewonderen, een kijk op de wereld die de gebroeders Coen kennelijk hebben en die treffend wordt geportretteerd in hun weerzinwekkende en weerzinwekkende recente film 'No Country for Old Men' (zie mijn ongunstige recensie). Deze nieuwe film is, omdat het een zwarte komedie is, volkomen bewonderenswaardig ondanks zijn niet-aflatende cynisme, en hij biedt veel hysterisch grappige situaties en dialogen. Zoals gebruikelijk bij Coen Brothers-films is hij briljant gemaakt, want het zijn twee duistere genieën die spookachtig flakkeren als een paar kolenvuren die naast elkaar opgloeien in het schemerlicht, terwijl ze kwajongensachtig, misschien wel duivels, in zichzelf grinniken. Alle acteurs zijn spectaculair briljant. Brad Pitt als een stomme 'jock' met een kop van stevig bot is gewoonweg verbazingwekkend. Frances McDormand gaat deze keer echt voor zichzelf op, en schetst de krankzinnige logica van een volslagen idioot die in dit geval niet op weg is naar de ondergang, maar ironisch genoeg naar wat zij wil. Het zijn de anderen die haar pad kruisen die het moeilijk krijgen. John Malkovich omhelst niet alleen zijn innerlijke knakenkop, maar speelt ook nog eens briljant, waardoor wij ons net zo gefrustreerd voelen als zijn personage, en ook nog eens klaarstaan om in onze onderbroek met een bijl in onze hand rond te sluipen met de bedoeling haar te doden. Tilda Swinton is de IJskoningin van Alle Tijden, en we willen haar eigenlijk helemaal niet ontmoeten. George Clooney is een verdwaasde imbeciel met een ruige baard die Tilda's gezicht er zeker af zou hebben geschuurd (?). Ze vermaken zich allemaal kostelijk, en je kunt het teamwork bij elke bocht en in elke scène voelen. Iedereen verraadt iedereen, met leedvermaak en zonder geweten of zelfs maar een besef van wat geweten zou kunnen zijn. En wat het verhaal betreft, tja, waar moet je beginnen? Het is bijna niet uit te leggen, omdat het van begin tot eind zo'n opeenvolging van idioterie is, maar we zijn in vervoering van de aandacht en zitten aan het scherm gekleefd omdat het allemaal zo verbazingwekkend is, en kunnen mensen nog stommer worden dan dat? Het antwoord is zonder aarzelen 'ja', ze kunnen nog stommer worden, en nog stommer, en de neerwaartse spiraal van totale idiotie is zo vernietigend dat je de andere kant op wilt kijken, maar dat niet kunt. Wat een meeslepend visioen, deze keer van een kant van de hel die hysterisch grappig is, hoewel het de ondergang van ons allen voorspelt die een door dwazen geleide wereld onvermijdelijk zal brengen. Kunnen de gebroeders Coen niet een remake maken van 'Polyanna' of 'Sound of Music' of zoiets, om hun niet-aflatende somberheid te verdrijven?
With their droll, cynical humour, the Coen Brothers have made this triumphant satire on what in the script they call 'the idiocy of this world', which they clearly view as a Ship of Fools. John Malkovich in the latter part of the film screams at someone: 'You are one of the league of morons against whom I have been struggling all my life!' Every character in the film is a member of this League of Morons, and the film itself is an attack on the League of Morons who clearly run the world, especially its governmental so-called 'intelligence' services, which according to the Coen Brothers' view of things should be renamed the Idiocy Services. The only characters in the film who are not total morons from the beginning are John Malkovich and his wife Tilda Swinton. But Malkovich is progressively reduced through unbearable frustration to a state of total idiocy himself, and as Joel Cohen drily remarks in a bonus feature to the DVD: 'Malkovich has embraced his inner knucklehead'. ('Knucklehead', for those unfamiliar with American slang, means 'idiot' or 'fool'.) That leaves the cold and calculating Tilda Swinton as the only person in the film who is theoretically a non-moron, but she has herself been reduced to a parody of an intelligent person who, in order to cope with the welter of idiocy surrounding her, has entirely lost her humanity and become an engine of devouring and despairing egotism. Which leaves no one and nothing to admire, a view of the world apparently held by the Coen Brothers and graphically portrayed in their revolting and disgusting recent film 'No Country for Old Men' (for which see my unfavourable review). This new film, because it is a black comedy, is wholly admirable despite its unremitting cynicism, and it provides many hysterically funny situations and lines of dialogue. As usual with Coen Brothers films, it is brilliantly made, since they are a pair of dark geniuses who flicker eerily like a couple of coal fires glowing side by side in the half-light, chuckling impishly, perhaps devilishly, to themselves. All the actors are spectacularly brilliant. Brad Pitt as a stupid 'jock' with a head of solid bone is simply amazing. Frances McDormand really outdoes herself this time, portraying the insane logic of a total fool hurtling towards  in this case not doom but, ironically, what she wants. It is the others in her path who come to sticky ends. John Malkovich not only embraces his inner knucklehead but does a lot of brilliant acting as well, and leaves us feeling as frustrated as his character is, and ready to stalk along in our underpants too, holding a hatchet with intent to kill. Tilda Swinton is the Ice Queen of All Time, and we really don't want to meet her. George Clooney is a befuddled moron with a coarse beard which surely would have scraped Tilda's face off (?). They are all having a great time, and you can sense the teamwork at every turn and in every scene. Everybody is betraying everybody else, with glee and no conscience or even awareness of what conscience might be. As for the story, well, where does one begin? It almost defies explanation, because it is such a parade of idiocy from beginning to end, but we are rapt with attention and glued to the screen because it is all so amazing, and can people get any stupider than that? The answer is unhesitatingly 'Yes', they can get stupider than that, and even stupider, and the downwards spiral of total idiocy is so devastating that one wants to look away but cannot. What a compelling vision, this time of a side of hell which is hysterically funny, although it portends the doom of us all which a world run by fools will inevitably bring. Can't the Coen brothers do a remake of 'Polyanna' or 'Sound of Music' or something, to dispel their unremitting gloom?