1998 was een absoluut monumentaal jaar voor de game-industrie. Twee van de grootste titels die ooit zijn uitgebracht: StarCraft en Half-Life. Ik heb nooit veel gegeven om WarCraft, ik vond het gebrek aan een originele premisse en een meeslepend verhaal een van de grootste zwakheden. StarCraft deed alles wat een game hoort te doen. De graphics waren prachtig, de levendige kunst verleent zelfs nu nog verbazingwekkende details aan het futuristische slagveld. De soundtrack past goed bij de sfeer, terwijl het doorkruisen van het koude vacu<0xC3><0xBC>m van de ruimte alleen maar bijdraagt aan de sfeer als je hier de griezelige melodieën van sterrenschepen hoort. En dan het spel zelf. Elk ras is uniek en werkt op verschillende manieren, maar is volmaakt in balans. De moeilijkheid is precies goed, niet te gemakkelijk, niet te moeilijk. En dan is er het verhaal. WarCraft had niet zo'n boeiend verhaal, net zomin als Diablo of veel andere Blizzard-games. StarCraft heeft kwaliteitsschrijvers die de campagne nog verbazingwekkender maken. Elk ras heeft een rijke geschiedenis, en je moet wel belangstelling hebben voor in elk geval een deel van de dingen die ze doen. De game heeft ook multiplayer, en StarCraft blinkt ook hier uit. Multiplayer is gewoon FUN. Als je er genoeg van krijgt om je vrienden in een 1-1-1 te verzamelen en te vernietigen, of de computerparty te verstoren in een 2-2-composiet, hoef je alleen maar 'Gebruik kaartopstellingen' te selecteren. De variatie hier is verbazingwekkend. Hier zijn gloednieuwe games en minimodes die op dit gebied zijn ontwikkeld, jezus, er zijn zelfs MOVIES die vaak heel grappig zijn. StarCraft heeft GEEN gebreken WHATSOEVER. Er zitten duizenden kaarten bij de game die in de multiplayer en in je eigen schermutselingen kunnen worden gebruikt. De redacteur heeft alles wat je nodig hebt om een gloednieuwe campagne of nieuwe spelmodes voor online te maken, het verhaal is geweldig, de graphics zijn geweldig, het hele pakket is je tijd waard; en zolang Battle.net bestaat zal StarCraft je bezighouden tot de tijd stilstaat.
1998 was an absolutely monumental year for gaming. Two of the greatest titles ever were released- StarCraft and Half-Life. I never cared for WarCraft, I found it's lack of an original premise and compelling story to be a major weakness. StarCraft did everything a game should. It's graphics were beautiful, the vibrant artwork lends amazing detail to the futuristic battlefield even today. The soundtrack fits the atmosphere well, when traversing the cold vacuum of space it only lends to the atmosphere when you here the creepy tunes of starcraft. Then the gameplay itself. Each race is unique, and works in different ways, but is perfectly balanced. The difficulty is just right- not too easy, not too tough. Then there is the story. WarCraft didn't have a very compelling story; nor did Diablo or many other Blizzard games. StarCraft has quality writing that makes the campaign even more amazing. Each race has it's rich history, and you can't help but take interest in at least some of the things they engage in. The game also has multiplayer, and StarCraft also excels here. Multiplayer is just plain FUN. If you get bored of massing and destroying your friends in a 1on1 or crashing the computers party in a 2 on 2 compstomp, then all you need is to select 'Use Map Settings'. The variety here is amazing. THere are brand new games and minimods created in this area, hell, there are even MOVIES that are often times very funny. StarCraft has NO flaws WHATSOEVER. There's thousands of maps shipped with the game that can be used in multiplayer and in your own skirmishes. The editor has all you need to make a brand new campaign or new game modes for online, the story is amazing, the graphics are amazing, the whole entire package is worth your time; and as long as Battle.net exists StarCraft will keep you entertained till time stops.