Ik was gewaarschuwd dat deze film emotioneel zou zijn, maar ik had geen idee hoe zacht uitgedrukt dat was. Aan het eind zaten mijn vriendin en ik op een kluitje tranen te plengen die ik nog nooit voor een film had vergoten. Het was een mengeling van afschuw, empathie, verdriet en nog zoveel andere emoties dat ik ze niet eens kan opnoemen.<br />Visioenen van deze film achtervolgen me al sinds ik hem voor het eerst zag, en ik vond het moeilijk om hem nog eens te zien, gewoon omdat hij zo hartverscheurend was. Er is maar één film die me ooit zo heeft geraakt dat ik mezelf er niet meer aan kan onderwerpen: die over sterke emoties (De dief, de kok, zijn vrouw en haar minnaar). Ik raad iedereen dringend aan om hiernaar te kijken, want het is een van de beste films die ik ooit heb gezien, of het nu een anime is of niet.
I was warned this movie would be emotional, but I had no idea just how understated that was. By the end, my friend and I were huddled together, pouring out tears I've never shed for any movie before. It was a mix of horror, empathy, sadness, and so many more emotions I can't even begin to list.<br /><br />Visions of this film have haunted me since first watching it, and I would find it hard to watch again, simply from it being so heart-wrenching. Only one movie has ever hit me hard enough to keep me from subjecting myself to it's strong emotions again (The thief, the cook, his wife and her lover).<br /><br />I strongly urge all to watch this, as it rises well about any films I've seen, anime or not.