Ik moest lang en diep zoeken naar een goede opmerking hierover. Vanwaar al die vijandigheid? Ik denk dat er een geweldige chemie was in deze productie en dat is ook te zien; de betrokken acteurs en crew waren dol op het spel en hadden het prima naar hun zin toen ze dit maakten. Deze film heeft met succes het gevoel van het spel herschapen, en omdat hij een minimum aan uitleg gaf van wat je voor dit specifieke verhaal moest weten en geen gebruik maakte van de oorspronkelijke personages of decors, ondersteunde en versterkte hij de franchise. Er wordt hier geen verhaal verteld, er worden geen woorden verspild, de setting, het gevoel en de snelheid zijn vertrouwd voor fans van Resident Evil en toch is hij perfect toegankelijk voor degenen die niet bekend zijn met de bredere verhaallijn. Het was een goede keuze om de fanboys niet hun favoriete personages te geven, aangezien personages de neiging hebben om in de aanpassing te worden verminkt, en toch klagen de fanboys nog steeds. Met deze film heb je een goed, bekijkbaar verhaal dat deel kan nemen aan de kosmologie van het Resident Evil, en dat het met respect kan behandelen.<br />Het was uitstekend gedaan om personages te creëren zonder al te veel onnodige achtergrondinformatie, en ze net zo te ontwikkelen dat je wilt weten wat ze nu gaan doen, dat je je zorgen maakt voordat het plotselinge en gruwelijke met ze gebeurt. Het acteerwerk was bovengemiddeld voor een Resident Evil, in elk geval veel beter dan het eerste spel. De plot was niet meer stripachtig dan de andere spellen. Mijn enige klacht was dat de personages te goed getraind, te glad, te goed in het vechten waren om sympathieke horrorpersonages te kunnen zijn. Dit had kunnen worden gecompenseerd met meer foto's van soldaten die het in hun broek deden. Maar Alices over-de-top-commando-actie maakte haar te veel tot een superheldin om iemand echt bezorgd te maken over haar overlevingskansen; personages gemaakt van teflon voeren goede acties uit, maar zijn apathische horrorpersonages.
I had to sift long and deep for a good comment on this. Why all the hostility? I think there was great chemistry on this production and it shows; the actors and crew involved loved the game and had a good time making this. This movie successfully recreated the feel of the game, and because it kept exposition to a minimum of what you needed to know for this particular story and didn't borrow from or revise any of the original characters or settings, it supported and strengthened the franchise. No story is retold here, no words are wasted, the setting, feel and pace is familiar to fans of Resident Evil and yet it's perfectly accessible to those unfamiliar with the broader storyline. Not giving the fan-boys their favorite characters was a good choice since characters tend to get mangled in adaptation, and yet the fan-boys still complain. With this film you have a good, watchable story that can partake of the Resident Evil cosmology, showing it due respect.<br /><br />It did an excellent job establishing characters without too much unnecessary background, developing them just enough to make you want to know what they'll do next, to make you care before the sudden and gruesome happens to them. The acting was above par for a Resident Evil, certainly much better than the first game. The plot was no more comic bookish than any of the games. My one complaint was that the characters were too battle-trained, too slick, too good at fighting for them to be sympathetic horror subjects. This could've been balanced out with more reaction shots showing the soldiers wetting themselves. But Alice's over-the-top commando-style action made her too much of a super heroine to really make anyone concerned about her survival; characters made of Teflon make good action but apathetic horror subjects.