Deze serie heeft zijn ups en af en toe zijn downs, en dat laatste is hier het geval. Er is een aangename hoeveelheid spetters, met een inventief gebruik van de wapens van de Baby Cart, maar de montage is ernstig onsamenhangend en de film maakt zichzelf ruwer dan gewoonlijk. Soms vertraagt de actie tot een slakkengang als de camera de woordeloze omzwervingen volgt van het 'jongetje', dat al vroeg bijna verdwaalt. Al met al een teleurstelling.<br />Dat gezegd hebbende, hebben de muziek en de actie een spaghetti-achtige kwaliteit die de goedkeuring van toegewijde kijkers kunnen wegdragen. Deze aflevering besteedt veel tijd aan het volgen van de kleine tegenspoed van het jongetje, dat in de afgrond van de dood begint te staren die zijn vader voor hem heeft geopend.
This series has its ups and occasional downs, and the latter is the case, here. There's an agreeable amount of spatter, with an inventive implementation of the Baby Cart's weapons, but the editing film is a seriously disjointed, the film-making itself rougher than usual. At times, the action slows to a crawl as the camera follows the wordless wanderings of the "cub," who nearly gets lost early on. All in all, disappointment.<br /><br />That said, there's a spaghetti eastern quality to the music and action that may win the approval of dedicated viewers. This installment spends much of its time following the minor misadventures of the little boy, who begins to stare into the abyss of death his father opened for him.