Als BABY ONTVANGEN een razendsnelle dialoog en de ene krankzinnige scène na de andere heeft, gaat zijn Girl Friday nog sneller en is hij 10 minuten korter. Het verhaal lijkt wel wat op THE PHILADELPHIA STREET, een verhaal dat de warhoofdige beau monde inruilt voor een ruige, stedelijke omgeving. Cary Grant is fantastisch in zijn rol van Walter Burns als hij zijn vrouw Hildy Johnson (een al even briljante Rosalind Russell in haar komische rol) probeert terug te winnen door haar letterlijk terug te werpen in wat ze <0xE2><0x80><0x93> diep in haar hart <0xE2><0x80><0x93> het allerliefst doet: verslag doen en de hachelijke levensstijl die hoort bij het nieuws zijn. Deze twee zijn vaak voor de camera te zien, en hun dialoog samen is als een uitzinnige wals: proberen om elk woord, gebaar en gegrom precies te volgen is een hele opgave, jongen, wat knettert het! Wat jammer dat dit niet voor een prijs in aanmerking kwam, want dit had gemakkelijk in een toneelcategorie kunnen winnen. Dit is zijn tijd volledig vooruit, dit is een interessante visie op het feminisme van dertig jaar voordat die term algemeen bekend werd, en als je goed luistert, is het een studie in verbale seksuele interactie. Wat aantoont dat het maken van Hildy Johnson tot vrouw de beste beslissing was die een regisseur ooit kon nemen om een verhaal te versterken. Zijn Girl Friday werd in 1976 en in 1988 opnieuw gemaakt als THE FRONT PAGE en in 1988 opnieuw als SWITCHING CHANNELS, met Kathleen Turner die zich keurig staande hield in haar vertolking van de rol die Rosalind Russells reputatie als vakkundige comédienne verstevigde, deze keer gesitueerd in media-tv.
If BRINGING UP BABY has rapid-fire dialogue and one crazy scene after the other, HIS GIRL Friday goes even faster and is 10 minutes shorter. A story not that un-similar to THE PHILADELPHIA STORY which deletes the scatterbrained socialites in favor for a gritty, urban setting, Cary Grant is fantastic in his role as Walter Burns as he tries to win back his wife Hildy Johnson (an equally brilliant Rosalind Russell in full comic mode) by literally throwing her back into what she -- deep down -- loves best: reporting and the breakneck lifestyle that comes with being in front of the news. These two are on camera often, and their dialogue together is like a frenzied waltz: trying to follow every exact word, gesture, and snarl is quite a task, boy, does it sizzle! What a shame that this wasn't up for any awards, as this could have easily won in acting categories. Completely ahead of its times, this is an interesting view on feminism thirty years before the term became public knowledge, and if one listens closely, a study in verbal sexual interplay. Which shows that making Hildy Johnson a woman was the best decision a director could ever do to enhance a story.<br /><br />A remake of an earlier film (THE FRONT PAGE, 1931), itself a film version of a 1928 play, HIS GIRL Friday was remade again as THE FRONT PAGE in 1976 and yet again in 1988 as SWITCHING CHANNELS, with Kathleen Turner nicely holding up in her portrayal of the role that cemented Rosalind Russell as a skilled comedienne, this time set in media TV.