De eeuwig betoverende, opvliegende actrice Yvette Mimieux speelt haar beste, sterkste, meest gezaghebbende en effectiefste rol tot nu toe: die van een slimme, stijlvolle, onafhankelijke zakenvrouw uit Los Angeles die in botsing komt met psychopathische boerenkinkels en verkrachtende boerenkinkels als ze tijdens haar trektocht van Californië naar New York door het Zuiden trekt. De arme Yvette heeft zo'n dag waarop het eeuwenoude cliché'soms is het beter om thuis in bed te blijven' op zijn plaats is: haar auto wordt gestolen door een griezelige boerenkinkel uit de rimboe (een intense, zenuwachtige Robert Carradine, die echt angstaanjagend is in een van die zeldzame volbloed zieke mafkezenfilms), en ze gaat naar huis. Het is ten onrechte door de plaatselijke boerenkinkels in de bak gestopt, nadat de pummelige barkeeper Britt Leach haar seksueel probeert te misbruiken, een bijzonder onaangename boerenkinkel van een vent vermoordt nadat hij haar bruut verkracht heeft (de verkrachtingsscène op zich is nogal beeldend en schokkend), uit de gevangenis ontsnapt en vervolgens op de vlucht slaat met de geharde, maar zachtaardige beroepscrimineel Tommy Lee Jones. De opmerkelijk gekunstelde en zelfverzekerde regie speelt een sleutelrol in het feit dat de film de klassieker wordt die hij is: het snelle, onverbiddelijke tempo houdt geen minuut aan, de actiescènes zijn opwindend en prachtig gechoreografeerd, en het solide, tamelijk gecompliceerde en boeiende verhaal grijpt de kijker vanaf het begin bij de kladden. Bovendien is de scherpzinnige vertolking van de verschillen en overeenkomsten tussen politiemensen en criminelen op een duivelse manier subversief: de boeven zijn voor het merendeel loyale, eerzame en meelevende mensen, terwijl de meerderheid van de politie totaal achterlijk is. Deze verrukkelijk amorele meesterzet, een typisch verwrongen staaltje van het nihilisme uit de B-film van 1970 dat stoutmoedig de conventies overschrijdt, tilt 'Jackson County Jail' ver uit boven de sleur van je doorsnee drive-in bioscoopbezoek. Maar dat wil niet zeggen dat 'Jackson County Jail' op andere terreinen niet in het oog springt; het is op alle denkbare manieren een doorslaand succes. Alleen de acteurs die allemaal even goed zijn, getuigen hiervan: Severn Darden als een nuffige, vriendelijke, eigenzinnige sheriff, Howard Hesseman als Yvettes trouweloze, slijmerige echtgenoot, Mary Woronov als een stoere lesbische bandiet, 'Revenge of the Cheerleaders's aanbiddelijke hoofdrolspeelster Patrice Rohmer als Jones' jaloerse ex-vriendin, Cliff Emmich als een walgelijke, mannelijke chauvinist die Yvette aan het begin van de film de bons geeft, en de toekomstige 'Hill Street Blues'-tv-serie van Betty Thomas als een brutale, onomwonden, vettige serveerster die Yvette tien dollar afhandig probeert te maken. De melancholische, zwaarmoedige harmonicamuziek, de vaak messcherpe dialogen (als Yvette tegen Jones zegt dat hij voorzichtig moet zijn als hij de confrontatie aangaat met de varkens bij het spannende einde van de film, reageert Jones met een uitgelezen, fatalistische repliek: 'Ik ben toch dood geboren'), de genadeloos sombere en hardvochtige, neerslachtige nachtmerrieachtige toon, en vooral Bruce Logans behendige, gepolijste cinematografie (het gebruik van een camera in de hand voor Jones' dramatische confrontatie met de wet is echt een verademing) zijn allemaal bijzonder indrukwekkend. Vasthoudend, spannend en in vergelijkbare mate opwindend, staat 'Jackson County Jail' als een schitterend voorbeeld van de plattelandsbioscoop uit de jaren zeventig op zijn gespannen, tantaliserende hoogtepunt.
Eternally entrancing firebrand actress Yvette Mimieux scores her best, strongest, most commanding and effective role to date as a smart, classy, fiercely self-sufficient no bulls**t Los Angeles businesswoman who runs afoul of psycho hicks and rapist redneck cops when she goes down South during her cross country trek from California to New York. Poor Yvette has one of those days which justifies the age-old cliché "sometimes it's better to stay home in bed": her car is stolen by a creepy backwoods hick nutjob (an intense, jittery Robert Carradine, who's genuinely frightening in a rare full-blooded sicko fruitcake part), she's wrongly put in the hoosegow by the local yokel cops after loutish bartender Britt Leach tries to sexually assault her, kills one particularly unpleasant hillbilly fuzzball after he brutally rapes her (the rape scene itself is quite graphic and upsetting), breaks out of jail and subsequently goes on the lam with tough, but tender-hearted career criminal Tommy Lee Jones.<br /><br />"Jackson County Jail" qualifies as one of those great legendary rarities: it's a 70's redneck drive-in exploitation movie that not only delivers the goods and then some, but also the kind of gritty, top-notch, fairly plausible flick that both wholly earns and completely lives up to its killer cult status. Mark Miller's remarkably artful and assured direction plays a key role in making the film the grind-house classic that it is: the quick, unrelenting pace never let's up for a minute, the action scenes are rousing and marvelously choreographed, and the solid, pretty complicated and arresting narrative hooks the viewer from the get-go. Moreover, the film's astute depiction of the relative differences and similarities between cops and criminals is wickedly subversive: The crooks for the most part are loyal, honorable and compassionate folks while a majority of the police are total a**holes. This deliciously amoral masterstroke, a typically twisted piece of 70's B-movie nihilism which boldly bucks convention, lifts "Jackson County Jail" well above the rut of your standard-issue by-the-numbers formula drive-in fare.<br /><br />However, that's not to say that "Jackson County Jail" fails to hit the bull's eye in other departments; it's an across-the-board winner in every conceivable way. The uniformly excellent cast alone testifies to this: Severn Darden as a prissy, kindly, quirky sheriff, Howard Hesseman as Yvette's faithless smarmy husband, Mary Woronov as a butch lesbian outlaw gal, "Revenge of the Cheerleaders" 's adorable lead bimbo Patrice Rohmer as Jones' jealous ex-girlfriend, Cliff Emmich as a loathsome male chauvinist CEO Yvette tells off at the start of the movie, and future "Hill Street Blues" TV series regular Betty Thomas as a saucy, outspoken greasy spoon waitress who tries to fleece Yvette out of ten bucks. Loren Newkirk's melancholy, harmonica-heavy, nicely down-home country score, the often razor-sharp dialogue (when Yvette tells Jones to be careful when he faces off with the pigs at the film's thrilling conclusion, Jones responds with this choice fatalistic retort: "I was born dead anyway"), the unsparingly bleak and harsh downbeat nightmarish tone, and especially Bruce Logan's agile, polished cinematography (the use of hand-held camera for Jones' climactic face-off with the law really does the stirring trick) are all also highly impressive. Gripping, suspenseful and exciting in comparable measure, "Jackson County Jail" stands tall as a sterling example of 70's hayseed exploitation cinema at its tense, tantalizing zenith.