Aan het begin van Minority Report wordt het publiek met mise-en-scène geconfronteerd om een genre vast te stellen. Het publiek kan gemakkelijk zien dat de film in de toekomst is gesitueerd door de felle belichting en de blauwe overlaagkleur. Dit impliceert reinheid en een utopie. Maar door de atmosfeer die wordt gecreëerd door de donkere schaduwen en de lage verzadiging van de kleuren wordt de indruk gewekt dat deze futuristische wereld misschien geen utopie is, maar een dystopia. Het geeft het gevoel dat er zonder kleur in de wereld geen emotie is en dat de handelingen van mensen nu gebaseerd zijn op wat een machine zegt, in plaats van op wat het menselijk instinct zegt. In hedendaagse detectivefilms wordt het politiebureau vaak gezien als een rommelige, maar vriendelijke plek met koffiemokken en overal papier. Maar in Minority Report is het politiebureau verlaten; zelfs de lichten lijken uit te zijn en hebben geen invloed op de witte oppervlakken. Dit kan Spielbergs kijk op de toekomst weergeven. Dat de toekomst er misschien perfect uitziet, maar in werkelijkheid het tegenovergestelde is.<br />Dit idee van Spielbergs ideologie is gedurende de hele film een terugkerend thema. Aan het begin van de film is er een reclamespotje dat het gebruik van de poreuze weefsels promoot om het gebruik van poreuze misdaad in het hele land aan te moedigen. Dit suggereert dat er geen lijden meer zal zijn en dat alles in Amerika weer goed zal komen. Maar de hele film door heerst er een vals gevoel van veiligheid. De scène van de reclamespot leidt regelrecht naar het tegenovergestelde; naar de held 'John Anderton' die een donker steegje inrent om drugs te kopen; en ze koopt van een man die zijn oogballen voor geld heeft verkocht; wat in de toekomst heel gewoon is om te doen. Dit is een duidelijke boodschap over de tegengestelde visies die er in de film kunnen zitten, en niet alleen die van Spielberg. In zekere zin weerspiegelt het ook Amerika in het heden. Hoewel veel Amerikanen van het goede leven genieten en rijk zijn, leven er evenveel onder zeer slechte omstandigheden. Deze twee uitersten zijn in de film naar voren gebracht.<br />De film kan heel goed ontworpen zijn om het mannelijke publiek aan te trekken, aangezien het meestal mannen zijn die worden aangetrokken door misdaad- en detectivefilms. Maar vanwege het niveau van de actie en de originaliteit van het idee zouden tieners en jongvolwassenen deze film prettig vinden. Deze wisselwerking tussen detectivewerk en actie is in de hele film slim geplaatst. Er wordt een algemeen verhaal geïntroduceerd over de poreuze weefsels en de held wordt geïntroduceerd. Dit is een detectivemoment waarin de poreuze weefsels een moord zien aankomen. Dan volgt er een actiescène waarin Tom Cruise (John Anderton) de moord probeert te voorkomen door uit een helikopter te stappen en een huis binnen te stormen. Dit is de actiescène. De hele film wordt op deze manier afgedraaid en ik denk dat Spielberg op deze manier meer dat ene doelpubliek weet te bereiken.<br />De film laat subtiel doorschemeren dat de wereld in de toekomst niet meer door media en reclame zal worden bestuurd. Waarbij de advertenties op straat je in feite bij naam noemen en met je praten. Een ander idee van deze uitlokking is de oogherkenningsmachines die je volgen waar je je ook maar bevindt. Dit impliceert dat er geen vrijheid is voor de mensen van de toekomst en dat hun leven net als op het politiebureau zwaar wordt beïnvloed door machines en technologie. Dit nieuwe idee van gevangenneming en onontkoombaarheid draagt bij aan de onvolmaaktheid van de toekomstige wereld die aan het publiek wordt getoond.<br />Pas naarmate de film vordert en de held in de onderbuik van het stadsleven wordt gedwongen, wordt dit idee van gevangenneming op het volgende niveau voortgezet. Hij moet vluchten voor de politie, maar vanwege de onontkoombare toekomst kan hij zich niet verbergen. Daarom moet hij zelf zijn ogen laten weghalen en er nieuwe voor in de plaats laten zetten, zodat hij langs de claustrofobische machines en apparaten kan. Maar de toekomst heeft nog een truc achter de hand. Het gebruik van robotachtige schepsels die ontworpen zijn om in elke huiselijke omgeving door te dringen. Dan klimmen ze tegen je op en scannen je netvlies, wat veel weg heeft van een vingerafdruk, omdat iedereen zijn eigen unieke patroon heeft dat zijn individualiteit vertegenwoordigt. Dus wordt opnieuw het idee naar voren gebracht dat de toekomst een gevangenis is waaraan je niet kunt ontsnappen.<br />Uiteindelijk blijkt de ontwerper van de pore-crime Lamar Burgess de schurk te zijn. Dus de man die de perfectie van de toekomst predikte, bleek een bedrieger te zijn. En dat is het laatste woord in het idee dat de toekomst verkeerd wordt geïnterpreteerd en dat, hoewel alles er fantastisch uitziet met problemen, in werkelijkheid het tegenovergestelde het geval is. Een plek waar arme mensen of mensen die misdaden hebben gepleegd, hun oogballen verkopen als een manier om te ontsnappen aan de wereld waarin ze leven.
The beginning of Minority Report engages the audience with mise en scene to establish a genre. The audience can easily see that the film is set in the future due to the bright lighting and a blue overlay colour. This implies cleanliness and a utopia. However due to the atmosphere created by the dark shadows and low saturation of the colours an implication is created that this futuristic world may not be a utopia but a dystopia. It gives a sense that without colour in the world there is no emotion and people actions are now based on what a machine says rather that acting on human instinct. In detective films in the present, the police station is often seen as a messy but friendly place with coffee mugs and paper everywhere. But in Minority Report the police station is empty; even the lights seem to dark and have no impact of the white surfaces. This may reflect Spielberg's views towards the future. That in fact the future may appear to be perfect but is actually the opposite.<br /><br />This idea of Spielberg's ideology is a recurring theme throughout the film. Near the beginning of the film there is an advert to promote the use of the pore-cognatives to encourage the use of pore-crime nationwide. This suggests there will be no more suffering and everything will be right in America. However, there is a false sense of security throughout the film. The scene of the promotional advert leads straight into the complete opposite; of the hero 'John Anderton' running onto a dark alley looking to buy drugs; and buys them from a man who sold his eyeballs for money; which is a common thing to do in future the audience finds out. This is a clear message about the opposing views there may be in the film and not just those of Spielberg. In a way it reflects America in the present also. While many Americans enjoy the good life and are wealthy, just as many live in very poor conditions. These two extremes have been brought out into the open in the film.<br /><br />The film may well have been designed to attract the male audience as it is usually men who are drawn in by crime and detective films. However due to the level of action and the originality of the idea teenagers and young adults would find this film enjoyable. This interplay of detective work and action is cleverly placed throughout the film. A general story is introduced about the pore-cognatives and the hero is introduced. This is a detective moment where the pore-cogs foresee a murder. An action scene then follows as Tom Cruise (John Anderton) goes to prevent the murder which involves coming out of a helicopter and busting into a house. This is the action sequence. The whole film is played out like this and I believe this is how Spielberg manages to have more that one target audience.<br /><br />The film subtly hints that in the future the world will be over run by media and advertising. Where the adverts in the street actually refer to you by name and talk to you. Another idea of this entrapment is the eye recognition machines that track you where ever you are. This gives the implication that there is no freedom for the people of the future and that again like in the police station their lives are heavily influenced by machines and technology. This new idea of entrapment and inescapability adds to the imperfection of the future world which is presented to the audience.<br /><br />It is only as the film progresses and the hero is forced into the underbelly of city life that this idea of entrapment continues to the next level. He needs to run from the police but due to the inescapable future he cannot hide. Therefore he himself is lead to have his eyes removed and have new ones put in, so that he has a way past the claustrophobic machines and devices. But the future has another trick up it's sleeve. The use of robotic spider like creature which are designed to penetrate any home of place of holding. They then climb up you and scan you retina; which is much like a finger print, in that everyone has their own unique pattern, representing their individuality. So once again the idea of the future being like a prison that you cannot escape is brought around.<br /><br />In the end the designer of pore-crime Lamar Burgess turns out to be the villain. So the very man who was promoting the perfect-ness of the future turned out to be fake. Which is the final say in the idea that the future is misinterpreted and although appears to be all wonderful with problems is in fact the opposite. A place where poor people or people who have committed crimes, sell their eye balls as a means of escape from the world they live in.