Dit is een lichtelijk plezierige film die probeert een serieuze politieke thriller te zijn, maar naar mijn mening er heel ver naast zit. Dit is voornamelijk te wijten aan de buitengewoon irritante Hollywood-behoefte om altijd wat romantische chemie te creëren tussen de hoofdpersonen van de film en de vrouwelijke personages. Oké, in dit geval gaat het niet te ver, maar het voelt nog steeds onecht en alsof het er alleen maar aan toegevoegd is om de dame in het publiek tevreden te houden (of liever gezegd, Hollywoods idee van wat de dame in het publiek tevreden zal stellen). 's de gaten in de plot, o mijn god, er zijn er gewoon te veel om op te noemen. Sommige van de actie- en spanningsscènes zijn geweldig, zoals het geweldige stuk met de bus. Kidman is zoals gewoonlijk heel goed, maar Penn voelt zich soms heel ééndimensionaal, te veel in de coulissen van de camera.
This is a mildly enjoyable flick which attempts to be a serious political thriller but in my opinion falls very short of the mark. This is mainly due to the exceedingly annoying Hollywood need to always create some romantic chemistry between the lead male and female characters. OK in this case it is not taken too far but it still feels false and as though it has been added in just to keep the lady's in the audience happy (or rather the Hollywood executive's idea of what will make lady's in the audience happy).<br /><br />In trying to be serious and political the film comes off at times as just being confusing. And the there's the plot holes, oh my god, there are just too many to mention. Some of the action and suspense sequences are great like the magnificent bit with the bus. Kidman is as usual very good but Penn at times feels very one dimensional, too much cowling at the camera.