Per definitie zou ik dit eerder een shocker-film noemen dan een enge film. Deze film geeft de voorkeur aan special effects en verontrustende, bloederige scènes om spanning of een goed verhaal. Het acteerwerk was op z'n best onder de maat, hoewel ik zou zeggen dat het misschien wel Chris Kattans beste werk tot nu toe is. Gemiddelde belichting tussen de shots moet binnen de milliseconden zijn. De selectie van de shots was zo frustrerend dat ik er hoofdpijn van kreeg. De enige film met meer belichting was waarschijnlijk Domino. Het einde was onder de maat. De film leek te veel thema's te willen bevatten voor één griezelfilm: moordenaar echtgenoot/echtgenote, spookhuis, gestoorde chirurgen, oeroud kwaad, enzovoort. Het mooiste van de film was dat ze in elk geval het fatsoen hadden om de toon al vroeg te zetten om je te laten weten wat je te wachten stond. Dat gezegd hebbende, heb ik hem helemaal uitgekeken, dus het was duidelijk niet zo erg als het had kunnen zijn.
By definition, I'd really refer to this as a shocker film rather than as a scary movie. This film prefers special effects and disturbing, bloody scenes to say suspense or good writing. The acting was sub-par at best, though I would say it may be Chris Kattan's best job yet. Average cut between shots has to be in the milli-seconds. The shot selection bounced so much I began having a headache. The only movie with more cuts was probably Domino. The ending was sub-par. The movie seemed to want to incorporate too many themes for one horror movie: killer husband/wife, haunted house, deranged surgeons, ancient evil, etc. The best part of the movie was that at very least they had the decency to set the tone early to let you know what was going to be coming at you. That being said, I did watch it all the way through, so it clearly wasn't as bad as it could have been.