Er zijn veel films met een homothema die teruggaan naar 'de tijd toen ik 12 was'... De meeste zijn erg slecht in het weergeven van het gevoel of de uitstraling van 'het tijdperk', en daar zijn ze vreselijk slecht in.<br />Deze film hoort daar niet bij. Sterker nog, als je deze film niet met een gebroken hart en toch vol hernieuwde toewijding aan het leven verlaat, heb je helemaal geen hart meer. De film is zowel hartverscheurend als bevestigend. Het verhaal is een eenvoudig verhaal over het leven van een fotograaf als jonge tiener die net begint te voelen hoe zijn seksualiteit zich roert. Hij wordt naar een oom en tante gestuurd en wordt diep beïnvloed door zijn vrijzinnige, 'carpe diem'-achtige manier van doen. En dan verandert alles in een oogwenk <0xE2><0x80><0x93> een oogwenk die wordt gevangen door de eerste foto van de jonge fotograaf. Ik liep het theater uit, veranderd door deze film. Dat is misschien de beste definitie van goede film. David Ottenhouse heeft een uitmuntende film geschreven en geregisseerd. Zijn cast is verbazingwekkend, die elke nuance prachtig vastlegt (inclusief een perfect Dorchester-accent!). De technische prestaties van de film steken met kop en schouders uit boven die van de meeste korte (en vrolijke) films. Dit is een schat die elke cinefiel zou moeten bezitten.
There are many gay-themed films which harken back "to that time when I was 12..." Most are very poor at recapturing the feel or look of "the era," and terribly written and acted at that.<br /><br />This film is not one of them. Indeed, if you don't walk away from this film changed, heartbroken, and yet full of a renewed commitment to living life, you have no heart at all. The film is both heartbreaking and affirming. The story is a simple tale of a photographer's life as a young teen just beginning to feel the stirrings of his sexuality. Sent to live with an aunt and uncle, he is profoundly influenced by his free-spirited, "carpe diem" older cousin who teaches him confidence, restores his self-esteem, and infuses him with a sense (to adopt Russell Baker's theme in "Growing Up") of competence in life. And then everything changes in an instant -- an instant captured by the young photographer's first photograph. I walked out of the theater changed by this film. That is perhaps the best definition of good cinema. David Ottenhouse has written and directed an outstanding film. His cast is astounding, capturing every nuance beautifully (including a perfect Dorchester accent!). The film's technical accomplishments are head and shoulders above those of most short (and gay short) films. This is a treasure that every cinephile should own.