Dit is een van de beter gestructureerde films die ooit zijn gemaakt. Hij is net zo complex als de Lost Highway van Lynch, maar dat draagt alleen maar bij aan de ervaring. Er wordt een niet-lineaire structuur aangebracht (in tijd en ruimte) en Lucia y el Sexo vervaagt de grens tussen werkelijkheid en verbeelding.<br />In wezen is het net als Mulholland Drive: het meeste wat we zien is een droom, verbeelding. Slechts een relatief klein deel is echt gebeurd. Maar dit gaat nog een stap verder: welk deel is in het oog van de toeschouwer, omdat er kleine aanwijzingen worden gegeven, zodat het mysterieuze format alleen wordt gebruikt om ons op een basisniveau te vermaken.<br />Een schrijver is hier het middelpunt. Sommige delen van zijn leven zijn waarschijnlijk waar (problemen thuis, ziekte), andere zijn dubbelzinnig, andere zijn zeker verzonnen. Hij zit in de metageschiedenis, maar ook in de andere verhalen die uit zijn verbeelding voortkomen. Zijn verbeelding wordt gevormd door kleinere en grotere gebeurtenissen (een ontmoeting met iemand op een feestje, iemand voor het huis zien staan) in zijn privéleven toe te passen op zijn fantasieën. Zijn erotische fantasieën verklaren de titel, omdat seks een van de personages van het verhaal is. Een van de verhaallijnen gaat weer over zijn script, dat op het eiland wordt voorgelezen door een van zijn verzonnen personages. Het schrijven van het verhaal en het vertellen van het verhaal is tegelijkertijd gebeurd. Naarmate hij zieker wordt, worden de personages in het verhaal hulpelozer. Over het geheel genomen helpt het veel als je je blijft voorstellen dat je kijkt naar denkbeeldige personages die door de schrijver worden gemanipuleerd. Dit combineert metaverhaal en -verhaal, echt met verbeelding, en weeft verschillende draden in een ingewikkeld web van verhaallijnen. Uiteindelijk wordt duidelijk dat het verhaal niet eindigt, maar halverwege opnieuw begint, wat nog eens bewijst dat de kijkers willekeurig hun verbeelding kunnen gebruiken om er hun eigen verhaal van te maken.<br />De metaverhaallijn is interessant, maar door die te vermengen met het verhaal zelf, zien we het echte verhaal als wat het is, een schrijftruc met denkbeeldige personages. Dat vermindert helaas de emoties die een film probeert over te brengen. We kijken alleen maar hoe een film in elkaar zit, zonder dat het verzonnen verhaal de gebruikelijke dramatische uitwerking heeft.<br />Het is opmerkelijk dat zo veel mensen beledigd zijn over de seksscènes, zoals dat al in de titel staat. Klagen ze ook over de aanwezigheid van buitenaardse wezens in _Alien_? Ik vond dat de seksscènes met enige eerlijkheid werden gemaakt, en ze deinsden tenminste niet terug voor mannelijke naaktheid.
This is one of the better structured movies ever put to screen. It's as complex as Lynch's Lost Highway, but that only adds to the experience. A non-linear structure (in time and space) is applied and Lucia y el Sexo blurs the line between reality and imagination.<br /><br />Basically, it's like Mulholland Drive: Most of what we see is a dream, imagination. Only a relatively small part did really happen. But this goes one step further: What part is in the eye of the beholder here, because little clues are given so the mystery format is only used to keep us entertained at a basic level.<br /><br />A writer is the center here. Some parts of his life are probably true (trouble at home, sickness), others are ambiguous, others are certainly imagined. He is in the meta-story, but also places himself in threads in the other stories that come from his imagination. His imagination is formed by applying smaller and larger events (meeting a person at a party, seeing someone in front of the house) in his personal life to his fantasies. His erotic fantasies explain the title, as sex is one of the characters of the story. One of the story lines is again about his script read on the island by one of his imagined characters. Writing the story and telling the story is done simultaneously. As he becomes sick, the characters become helpless in the story. Overall it helps a lot if you keep imagining that you're watching imagined characters being manipulated by the writer. This combines meta-story and story, real with imagination, weaving several threads in a complicated web of story lines. In the end, it is made clear that the story doesn't end but starts again halfway, giving further evidence that viewers can use their imagination at random on this and create their own story out of it.<br /><br />The meta-story is interesting, but by mixing it with the story itself we see the real story as what it is, a writing trick with imagined characters. That unfortunately diminishes the emotions a movie tries to convey. We're merely watching how a movie is structured, with the imagined story not having the usual dramatic impact.<br /><br />It's remarkable that so many people are offended about the sex scenes, as it's already in the title. Do they also complain about the presence of aliens in Alien? I found the sex scenes to be made with some honesty; and at least they didn't even shy away of male nudity.