Ik wou dat ik iets aardigs over deze film te zeggen had. Maar afgezien van een paar snelle shots van Eliza Dushku's tieten, is 'De alfabetmoordenaar' een saaie, jacht-op-de-moordenaar-film. Er zijn geen speciale wendingen, geen special effects, niets bijzonders of bijzonders aan de film.<br />Het acteerwerk is geloofwaardig genoeg, maar dat zegt niets over de acteerkwaliteiten van de cast; zoals ik al zei, het is gewoon rechttoe rechtaan, de acteurs hebben niets spectaculairs hoeven doen.<br />De plot was eenvoudig. Er is een moordenaar die gevonden moet worden, dus ga hem zoeken! Er zijn geen close-ups van de moordenaar in de film tot het einde van de film. Er was geen karakterontwikkeling van de moordenaar. Verdomme, er was helemaal geen...' En dan was er nog de ontwikkeling van de 'ziekte' van de heldin. Ik werd in deze film niet bang, opgewonden, van streek of wat dan ook. Al die tijd was ik gewoon blabla. De film is gebaseerd op waargebeurde gebeurtenissen, dus hij was feitelijk, maar werd op een duidelijk fictief manier verteld, zodat het voelde alsof je een cursus psychologie volgde met Ben Stein als je docent.<br />Spaar je geld. Haal dit bij een Red Box. Weet je wat? Verspil je tijd niet. Kijk ernaar als het op tv komt... en kijk ernaar als de achtergrond ambiance terwijl je World of Warcraft speelt of als je slaapfilm voor het slapengaan.
I wish I had something nice to say about this movie. But aside from a few quick shots of Eliza Dushku's boobs, "Alphabet Killer" is a dull, hunt-the-killer movie. There are no special twists, no special effects, nothing exceptional or outstanding about the movie.<br /><br />The acting is believable enough but it's no testament to the cast's acting abilities; as I said, it's just straight forward, nothing spectacular had to be done by the actors.<br /><br />The plot was simple. There is a killer that has to be found, so go find him! There are no close encounters with the killer in the movie until the end of the movie. There wasn't a character development of the killer's motif. Heck, there wasn't even development of the heroine's "disease." I didn't get scared, excited, upset, or anything in this movie. All throughout, I was just blah. The movie is based on true events so it was factual, but told in an obviously fictional manner so it felt like taking a course in psychology with Ben Stein as your professor.<br /><br />Save your money. Get this at a Red Box. You know what? Don't waste your time. Watch it when it comes on TV...and watch it as the background ambiance while playing World of Warcraft or as your bedtime going-to-sleep movie.