Het gebeurt niet vaak dat ik een film 10 van de 10 geef, maar Doris Day-films zijn altijd zo hoog voor me. Als je depressief of in een slecht humeur bent, kunnen haar glimlachjes, haar gezang en de leden van de cast om haar heen je altijd opbeuren. Dit lijkt in veel opzichten op een Technicolor-film van Judy Garland, met huiselijke waarden en hofmakerij. In het begin had ik een probleem met de hoofdrollen, die te oud leken, die tieners speelden. De acteurs groeien je naar het hoofd, vooral Doris. De acteur die haar irritante jongere broer speelt is geweldig. De ouders zijn goed geacteerd en beschermend. De huishoudster is een sluwe klassieker. Zelfs de hond van het gezin komt in verschillende scènes voor. Ik kan de film van harte aanbevelen, vooral als je wilt lachen en meezingen. Doris Day is en is altijd een nationale schat geweest. Ik ben heel blij dat ik de kans heb gekregen om de middag met haar in deze film door te brengen.
Its not often I give a film 10 of out of 10 but Doris Day movies consistently rate that high for me. If you are in a depressed or foul mood, her smiles, her singing, and the cast members around her always can lift you to another place. This is much like a Technicolor Judy Garland film in a lot of ways, with homespun family values and courting. At first, I had a problem with the leads, who seemed too old, playing teenagers. The actors grow on you, especially Doris. The actor playing her annoying kid brother is terrific. The parents are well portrayed and protective. The housekeeper is a wiley classic. Even the family dog gets in the act in several scenes. I recommend the film heartily especially if you want to smile and sing along. Doris Day is and has always been a national treasure. I am very glad I got a chance to spend the afternoon with her in this film.