Helaas valt deze film ten prooi aan een overdreven behandeling van wat velen beschouwen als een nog steeds esoterisch, maar steeds populairder wordend onderwerp. Met zijn formulaire en simplistische verhaal over de uitdijende wijncultuur van Californië zijn de personages stereotiep en werden ze geportretteerd op een manier die we zouden verwachten van de meer industrieel ingestelde aspecten van Hollywood.<br />Ondanks deze gebreken was het aangenaam om te zien hoe Rickman de heer Spurrier vertolkte, wiens werk tegenwoordig in de wijnwereld vaak bewonderenswaardig is. Voor de recensenten die de film niet hebben gezien, zoals collega-recensenten Luisinho Biker (die een toespeling maakte op een _war n_ <0x5C>- ik weet niet wat dat ermee te maken heeft), was het belang van _Het oordeel over Parijs_ meer dan alleen gunstig voor de Amerikaanse wijnboeren. Het liet ook zien dat Franse wijnmakers misschien op hun lauweren rustten en niet hadden heroverwogen hoe ze wijn hadden geproduceerd. Veel landen, waaronder de Verenigde Staten, beseften dat wijnmaken met behulp van nieuwe technieken kon worden benaderd, terwijl ze tegelijkertijd vasthielden aan _terroir_ en traditie. Natuurlijk is er geen goede wijn. Een betere film kan laten zien dat wijn een diepgeworteld ingrediënt is dat op vele manieren kan worden geïnterpreteerd. Misschien zal het ophanden zijnde oordeel van Parijs de diepte van de oenologie en diegenen die van de vruchten ervan genieten, benadrukken.
Unfortunately, this movie falls prey to an overwrought treatment of what many would consider to be a still esoteric, but increasingly popular, subject. With its formulaic and simplistic narrative of California's burgeoning wine culture, the characters are stereotypical; and were portrayed in a manner that we would expect from the more industrial-minded aspects of Hollywood.<br /><br />Despite these faults, it was pleasurable to watch Rickman portray Mr. Spurrier, whose work today within the wine world is often admirable. For those reviewers that did not see the film, such as fellow reviewer Luisinho Biker (who made a reference to a war  I am uncertain what this has to do with anything), the importance of the Judgment of Paris was more than just beneficial to American vintners. It also showed that French winemakers may have been resting on their laurels, and had not reevaluated how they had been producing wine. Many nations, including the United States, realized that winemaking could be approached using new techniques while still adhering to terroir and tradition. Of course, there is not a best wine. A better movie may show that wine is a deeply faceted staple that can be interpreted in many ways. Perhaps the up-coming Judgment of Paris will highlight the depth of oenology and those that enjoy its fruits.