San Francisco International (SFI voor de rest van dit verhaal) volgt wat ik een Love Boat-stijl van plotontwikkeling ben gaan noemen. Je weet wel, zo'n film of tv-serie met een ensemble waarin elk personage zijn eigen verhaallijn heeft die al dan niet iets met de andere personages te maken heeft. De ene plotlijn is dodelijk serieus, de andere romantisch geladen, de volgende is voor de lol, en zo gaat het maar door. Ik weet niet waar de plot van de Love Boat vandaan komt, maar SFI volgt dit op een 'T'. De verhaallijnen in SFI omvatten: een jongen, van streek over de scheiding van zijn ouders, klimt in een verlaten vliegtuig en vertrekt; een bende boeven berooft een zending geld die via het vliegveld gaat; op zoek naar extra financiering voor het vliegveld, maakt de grote baas van het vliegveld, Jim Conrad (Pernell Roberts) een noodlanding met een vliegtuig vol regeringsfunctionarissen; een zakenman en een hippie raken slaags; enzovoort. Maar als je een tv-film uit de jaren zeventig bent, weet je dat alles uiteindelijk goed komt <0xE2><0x80><0x93> niet dat het je echt iets kan schelen of zo.<br />Er zijn verschillende redenen waarom SFI nooit op onze televisieschermen is verschenen. En wat mij betreft is de belangrijkste daarvan Pernell Roberts. Zelfverzekerd zijn is één ding, maar Roberts' personage komt over als een van de zelfvoldaanste in de geschiedenis. Hij is te onsympathiek om zich druk te maken over zijn problemen, of ze nu worden opgelost of niet. Je kunt geen serie bouwen rond een paardenrug als die van Jim Conrad en verwachten dat er iemand naar kijkt.<br />Zoals met veel'slechte' films die ik de laatste tijd heb gezien, heb ik SFI gezien met dank aan Mystery Science Theater 3000. En wat een MST3K-aflevering betreft, SFI is een bewaarster. Bij elke bocht een lach. Als je een fan van de serie bent, doe jezelf dan een lol en ga kijken. Deze krijgt een 4,5 op mijn MST3K-ranglijst.
San Francisco International (SFI for the rest of this) follows what I've started calling a Love Boat style of plot development. You know  a movie or television show with an ensemble cast where each character has their own storyline that may or may not have anything to do with the other characters. One plot line is deadly serious, another is romantically charged, the next is played for laughs, and on and on it goes. I don't know where the Love Boat plot style first originated, but SFI follows this to a "T". The story lines in SFI include: a boy, upset over his parents divorce, climbs into an abandoned plane and takes off; a band of crooks robs a shipment of cash going through the airport; seeking additional funding for the airport, airport head honcho Jim Conrad (Pernell Roberts) fakes an emergency landing with a planeload of government officials; a businessman and a hippie get into an altercation; etc. But being a 70s made-for-TV movie, you know everything is going to work out fine in the end  not that you really care or anything.<br /><br />There are several reasons why SFI never made it to our television sets as a regular series. And chief among them as far as I'm concerned is Pernell Roberts. Being self-assured is one thing, but Roberts' character comes off as one of the smuggest in history. He's too unlikable to care about any of his problems and whether they get resolved or not. You can't build a series around a horses rear-end like Jim Conrad and expect anyone to watch.<br /><br />As with a lot of the "bad" movies I've been watching lately, I saw SFI courtesy of Mystery Science Theater 3000. And as far as a MST3K episode goes, SFI is a keeper. A laugh at every turn. If you're a fan of the show, do yourself a favor and seek it out. This one gets a 4/5 on my MST3K rating scale.