Een perfect voorbeeld van een 'notoire' film die door velen is afgedankt en door weinigen is gezien. Aangezien ik al jaren in de laatste categorie val, vond ik het hoog tijd dat ik mijn twee centen inleverde.<br /><0x3E> Niet alleen vind ik 'Antropophagus' erg goed, ik vind ook dat d'Amato ten onrechte is belasterd. Zijn 'Emmanuelle and the Last Cannibals' (zie mijn recensie), bijvoorbeeld, is klassieke rotzooi, en nooit minder dan fascinerend. Het vliegt voorbij en brengt alles wat de reclamekunst belooft. Het is niet saai en het is ook mooi gefotografeerd. Zijn 'Beyond the Darkness' (zie recensie) is ook terechte uitbuiting, een schaamteloze blik op een verrukkelijk weerzinwekkend onderwerp.<br /><0x3E> Wat me terugbrengt bij 'Antropophagus'. Het wordt vaak bekritiseerd omdat het saai, slecht gemaakt en traag is, maar dat is het allemaal niet. De sfeer van het eiland is sfeervol, d'Amato creëert een sluipende spanning, en George Eastman, de vleeseter, is gedenkwaardig afzichtelijk. En de scène waarin een foetus wordt verwijderd en ingeslikt, is gewoon een kwestie van genrefans bestellen.<br />Er hangt een sluipend gevoel van dood en verrotting om deze fraaie horrortoespraak heen, en ik moet zeggen dat ik de stank wel kan waarderen.
A perfect example of a "notorious" film that has been canned by many and seen (uncut) by few. As I have been in the latter bracket for years, I thought it was high time I chucked in my two cents worth.<br /><br />Not only do I like "Antropophagus" very much, I think D'Amato has been unfairly maligned. His "Emmanuelle and the Last Cannibals" (see my review), for example, is classic trash, and never less than enthralling. It zips along and delivers everything the ad art promises. It isn't dull and it's nicely shot, too. His "Beyond The Darkness" (see review) is also righteous exploitation, a shameless look at a deliciously revolting subject.<br /><br />Which brings me back to "Antropophagus". Often criticized for being boring, badly made and slow, it is none of those. Its island setting is atmospheric, D'Amato creates creeping suspense, and George Eastman, as the flesh eater, is memorably hideous. And the scene involving the removal of a fetus and its ingestion is just want genre fans ordered.<br /><br />There is a creeping sense of death and decay surrounding this fine horror entry and I, for one, appreciate its stench.