Kijk in een spiegel, bij voorkeur's avonds in je eentje, en zeg 5 keer'snoepje' en... eh... kijk wat er gebeurt. De kleine, bekende Bernard Rose regisseerde deze angstaanjagende horror/survival/thriller-set in Chicago. Het verhaal is ontleend aan een roman van horrormeester Clive Barker. Twee aantrekkelijke vrouwelijke doctoraalstudenten doen onderzoek naar een stedelijke'mythe' en komen tot de ontdekking dat het misschien geen mythe is, of toch wel? Dat is de strekking van deze strak geschreven en geregisseerde film, die voor het kijken in spiegels doet wat Psycho deed voor het nemen van een douche. Dit is een denkende horrorfilm die je soms de stuipen op het lijf jaagt en je toch aanzet om verder te denken dan wat er op het scherm te zien is.<br /><0x3E> Rose is veel meer dan een griezelfilm met een enge man die mensen doodslaat. Ze maakt gebruik van onze diepste angsten over de maatschappij en in onszelf, zoals: wat kan er gebeuren in een nieuwbouwwijk (de beruchte Cabrini-Green-projecten in Chicago), en kunnen onze angsten de zekerheid wegnemen van wat we weten dat onwaar is? Rose weeft deskundig in op Hitchcockiaanse thema's als onterecht beschuldigd worden, emotionele kwetsbaarheid en psychologische uitbuiting, terwijl ze de belangstelling vasthoudt en een hoog niveau van spanning gedurende de hele film weet op te bouwen. De quasi-religieuze score van Philip Glass vormt altijd een griezelige metgezel wanneer de camera ons naar schijnbaar normale locaties brengt, zoals een openbaar toilet. Echt een van de beste horrorfilms uit de jaren negentig. Deze film is niet voor mensen met een zwak hart. Virginia Madsen speelt de hoofdrol en ze slaat geen valse toon aan. Tony Todd is de snoepman en hij lijkt geen gomballen te bezorgen. Niet achteromkijken!** van 4 sterren.
Look into a mirror, preferably alone at night, and say "candy-man" 5 times and...uh...see what happens. Little known Bernard Rose directed this terrifying horror/suspense/thriller set and filmed in Chicago. The story is adapted from a novel by horror master Clive Barker. Two attractive female graduate students research an urban "myth" only to discover it may not be a myth, or is it? That's the premise of this tightly written and directed film, which does for looking into mirrors what Psycho did for taking showers. This is a thinking man's horror film that scares the daylights out of you at times while still leading you to think beyond what's on the screen.<br /><br />It's much more than just a horror film with a creepy man goring people to death. It exploits many of our deepest fears about society and in ourselves, such as: what can happen in a run down public housing complex (Chicago's notorious Cabrini-Green projects), and can our fears remove the certainty of what we know to be untrue? Rose expertly weaves in Hitchcockian themes of being wrongly accused, emotional vulnerability, and psychological exploitation, while maintaining interest and building a high level of tension throughout the film. Philip Glass' quasi-religious score consistently provides an eerie companion when the camera takes us into seemingly normal locations, like a public restroom for instance. Truly one of the very best horror films of the 90's that can disturb your thoughts, penetrate your sense of security, and still provide disturbing gore and violence. This film is not for the faint of heart. Virginia Madsen stars as the main character and doesn't strike a false note. Tony Todd is the candy-man, and he doesn't appear to deliver gumdrops. Don't look behind you! *** of 4 stars.