Deze film ging nergens heen. Deze film had weinig zin. De dialoog was pijnlijk saai. Andie McDowell was het enige goede in de film. Haar personage leek natuurlijker en minder geforceerd. Dennis Quaids personage had irritante trekjes en een irritante manier van praten. Het personage van Greg Kinner was overal. Het personage had weinig of geen samenhang. Toni Colette, die I LOVE was in de film in wezen een nul. Haar beste dialoog en acteerprestaties kwamen binnen de eerste 15 minuten van de film. Het zoog me op en maakte dat ik wilde zien wat er gebeurde... maar er gebeurde eigenlijk nooit iets. De film sprong ook heen en weer tussen de huidige tijd en 1988. Dit was bedoeld om het begin en het einde van de relatie te laten zien. Maar er was heel weinig uitleg en het hielp niet eens om de film vooruit te helpen. Ik zou je willen aanraden je tijd niet te verspillen aan deze film.
This movie never went anywhere. There was little point to this movie. The dialog was painfully boring. Andie McDowell was the only good thing in the movie. Her character seemed more natural and less forced. Dennis Quaid's character had annoying mannerisms and an irritating way of talking. Greg Kinner's character was all over the place. There was little or no cohesiveness to the character. Toni Colette who I LOVE was basically a non-entity in the movie. Her best dialog and acting came within the first 15 minutes of the movie. It sucked me in and made me want to see what happened...but NOTHING really ever happened. The movie also jumped back and forth between current time and 1988. This was supposed to show the beginning and end of the relationship. But there was very little explanation, and didn't even help move the movie forward. I wouldn't suggest wasting your time on this movie.