Melies had een speels gevoel voor humor in zijn films, en dit is een van de amusantste: Melies neemt een hoofd <0xE2><0x80><0x93> dat is Melies' hoofd <0xE2><0x80><0x93> maakt het vast aan een blaasbalg en blaast het op als een ballon. Het is waar, er komt geen diepzinnige gedachte aan te pas, maar dat hoeft ook niet. Het duurt nog geen minuut en die ene mop is er zo doorheen.<br />Melies was al doende technieken aan het uitvinden, die hij ontleende aan andere media, net als D.W. Griffith op korte termijn zou doen. Er schuilt een uitbundigheid in het zien van iets wat voor het eerst wordt gedaan, die pijnlijk ontbreekt in latere toepassingen met hetzelfde effect. Ik denk dat het komt doordat Melies zelf plezier had.
Melies had a sense of playfulness about his films, and this is one of the more amusing ones: Melies takes a head -- which is Melies' head, attaches it to some bellows, and blows it up like a balloon. True, there's no deep thought involved, but there needn't be. It's less than a minute and easily sustains the one joke.<br /><br />Melies was inventing techniques as he went along, borrowing from other media, just as D.W. Griffith shortly would. There is an exuberance in seeing something done for the first time that is sorely lacking in later uses of the same editing effect. I suppose it's because Melies was having fun himself.