Een uitstekende weergave van het laatste jaar of zo in het leven van Rocky Dennis (gespeeld door Eric Stoltz), een tiener die leeft met een afschuwelijk misvormd gezicht als gevolg van een zeldzame ziekte. Dit is een film waar je onwillekeurig naar blijft kijken. Op sommige momenten is hij grappig, bijna door en door emotioneel en op het eind bitterzoet. Rocky had duidelijk problemen die hij moest overwinnen <0xE2><0x80><0x93> en die draaiden niet allemaal om zijn gezicht. Zijn moeder Rusty (Cher) heeft een drugsprobleem en een slechte relatie met haar eigen ouders, en hij brengt zijn tijd voornamelijk door met een nogal ruig uitziende groep bikers, van wie sommigen ook aan de drugs zijn. En toch is dit zijn wereld, en ondanks al hun problemen zijn deze mensen zijn familie; zij zijn degenen die hem accepteren, onvoorwaardelijk van hem houden en voor hem zorgen. Deze relatie met de motorrijders (en vooral met de zwijgzame Dozer, gespeeld door Dennis Burkley) is bijna net zo fascinerend als al het andere in de film. Rocky heeft te horen gekregen dat hij niet veel tijd heeft om te leven, maar hij heeft wel dromen: een fietstocht naar Europa met een vriend, en hij wil verliefd worden op iemand. Het is bijna alsof de dromen hem op de been houden. Hij gaat als therapeut naar een zomerkamp voor blinde kinderen en wordt verliefd op Diana (Laura Dern) <0xE2><0x80><0x93> een mooi maar blind meisje dat in staat is de schoonheid in hem te zien. Maar dan gaat hij naar huis en valt alles in duigen. Zijn vriend verhuist naar Michigan en de droom van Europa is verdwenen; de ouders van zijn nieuwe vriendin willen niet dat ze iets met hem te maken heeft en zijn droom van liefde is verdwenen. Nu zijn dromen zijn vernietigd, is er voor Rocky niet veel meer om naar uit te kijken. De verwoesting van zijn dromen wordt perfect geïllustreerd door de scène waarin hij de punaises van de kaart van Europa trekt, waar hij is.' 'Hij heeft alle plekken afgevinkt die hij wilde bezoeken. Je weet dat het gebeurt, maar de scène waarin zijn moeder zijn kamer binnengaat en hem dood in bed aantreft, doet nog steeds de tranen in je ogen springen.<br />'<br />Directeur Peter Bogdanovich waagde zich aan de casting van Cher. Ze had niet veel acteerervaring in 1985, maar ze speelde de rol heel goed (hoewel ik, gezien de omstandigheden waarin Rusty leefde, vond dat Cher er een beetje te goed uitzag voor de rol). Stoltz was overtuigend als Rocky, en Laura Dern was volkomen geloofwaardig als het blinde meisje dat tot over haar oren verliefd wordt op Rocky. Maar over het geheel genomen vond ik dat Sam Elliott de sterkste rol speelde. 's als Gar, Rusty's vroegere minnaar. Hij zag er goed uit in zijn rol, klonk goed in zijn rol en speelde zijn rol briljant.<br />Blijkbaar heeft de film zich een paar vrijheden veroorloofd met Rocky's verhaal. Voor zover ik heb begrepen, heeft Diana niet echt bestaan (hoewel sommigen denken dat ze een compositietekening is van verschillende meisjes in Rocky's leven), en hoewel het verhaal ontroerend is, is de slotscène, waarin Rusty, Gar en Dozer de begraafplaats bezoeken en Dozer bloemen op het graf legt, ook een schepping: Rocky's lichaam is gedoneerd voor medisch onderzoek. Er is geen graf. Toch ben je onwillekeurig diep geroerd door dit uiterst boeiende verhaal. Het is 9/10 meer dan waard.
An excellent portrayal of the last year or so in the life of Rocky Dennis (played by Eric Stoltz), a teenager who lives with a hideously deformed face as the result of a rare disease. This is a movie that you cannot help but be pulled in by. It's funny in places, emotional virtually all the way through and bittersweet at the end. Rocky clearly had challenges to overcome - and not all of them revolved around his face. His mom Rusty (Cher) has a drug problem and has a poor relationship with her own parents, and he spends his time hanging out mostly with a rather tough looking group of bikers, at least some of whom are also into drugs. And yet, this is his world, and - for all their problems - these people are his family; they're the ones who accept him and love him unconditionally and look out for him. Seeing this relationship with the bikers (and especially the voiceless Dozer, played by Dennis Burkley) is almost as fascinating as anything else in the movie. Rocky has been told he doesn't have much time to live, but he does have dreams: a bike trip to Europe with a friend, and he wants to fall in love with someone. It's almost as if the dreams keep him going. He goes to a summer camp for blind children as a counsellor, and falls in love with Diana (Laura Dern) - a beautiful but blind girl who's able to see the beauty inside him. But then he goes home, and it all falls apart. His friend moves to Michigan, and the dream of Europe is gone; his new girlfriend's parents don't want her to have anything to do with him, and his dream of love is gone. With his dreams shattered, there's not much left for Rocky to look forward to. The shattering of his dreams is perfectly depicted by the scene in which he pulls the tacks off the map of Europe where he's been marking all the places he wanted to visit. You know it's happening, but the scene when his mom goes into his room and finds him dead in bed still can't help but put a few tears in your eyes.<br /><br />Director Peter Bogdanovich took a chance on casting Cher. She really didn't have much acting experience in 1985, but she pulled the part off very well (although given the circumstances in which Rusty lived, I thought Cher looked a little too good for the role.) Stoltz was convincing as Rocky, and Laura Dern was completely believable as the blind girl who falls head over heels in love with Rocky. Overall, though, I thought perhaps the strongest performance was Sam Elliott's as Rusty's sometime lover Gar. He looked the part, sounded the part and acted the part brilliantly.<br /><br />Apparently the movie takes a few liberties with Rocky's story. From what I understand, Diana didn't actually exist (although some think she may have been a composite of several girls in Rocky's life) and, while touching, the closing scene, where Rusty, Gar and Dozer visit the cemetery and Dozer puts flowers on the grave, is also a creation - Rocky's body was donated for medical research. There is no grave. Still, you can't help but be deeply moved by this absolutely engrossing story. It's well worth 9/10.