Ik zal beginnen met te zeggen dat ik alleen naar deze film heb gekeken omdat ik Zac Efron leuk vind en nieuwsgierig was naar zijn andere werk. Aangezien de film buiten de fanbase van Zac Efron weinig aandacht heeft gekregen, had ik mijn bedenkingen over hoe de film zou kunnen uitpakken. Helaas had ik daar geen ongelijk in.<br />'The Derby Stallion' heeft een heel rechttoe-rechtaan, sommigen zouden het zelfs een cliché kunnen noemen, verhaal: een jongen raakt bevriend met een oudere-mentor-archytype (denk aan een oude, zwarte Yoda) en moet leren hoe hij steeplechase moet rijden om tegen zijn rivaal te concurreren en op het hoogtepunt van de film de grote derby te winnen. De film begint met Patrick, 15 jaar oud, die in conflict komt met zijn vader, die wil dat hij een tophonkballer wordt. In plaats daarvan brengt Patrick zijn tijd door met de plaatselijke dronkenlap, Bill Cobbs, die hem vergast op verhalen over zijn tijd als steeplechase-ruiter. Natuurlijk wijzen zijn ouders hun vriendschap van de hand, maar dat verandert als Patrick belangstelling krijgt voor paardrijden en mee wil doen aan de grote derby. Alles gaat goed tot Houston overlijdt en Patrick, verteerd door verdriet en gebrek aan zelfvertrouwen, besluit te stoppen met paardrijden. Op het laatste moment verandert hij van gedachten en is alles weer in orde. De film eindigt met een opname van Patrick die zijn trofee bij het graf van Houston achterlaat, met zijn gezin aan zijn zijde.<br />De film is typisch sentimenteel, met een zeer voorspelbare verhaallijn en de gebruikelijke conflicten/oplossingen die je in de meeste familiefilms aantreft. Maar het einde van de film is zo haastig en een anticlimax dat ik het gevoel kreeg dat het op een heel halfbakken manier was gedaan. Ook, zoals vele anderen hebben opgemerkt, tart het feit dat de Patrick-figuur in zo'n korte tijd zo vaardig wordt de logica en lijkt de zogenaamde'relatie' tussen paard en jockey op zijn best beverig. Het enige lichtpuntje is Bill Cobbs, die het vrij aardig doet met de relatie tussen 'Yoda' van Houston en 'Luke' van Patrick (ja, er staat zelfs een regel in de film die in wezen neerkomt op parafrasen als 'Doe het, of doe het niet. Je kunt het niet proberen.'). Afgezien daarvan is de film niet belangrijk. Ik weet zeker dat de beroemdheid van Zac Efron genoeg belangstelling zal hebben om de film te zien, maar elke serieuze renner, zoals anderen al eerder hebben opgemerkt, zal de premisse en de uitvoering zwak vinden.<br />Bewerkt voor tikfouten.
I will begin by saying that the only reason I watched this movie is because I like Zac Efron and was curious to see his other work. Considering the film hasn't received much attention outside of the Zac Efron fanbase, I had my reservations about how the film might turn out. Unfortunately, I wasn't mistaken.<br /><br />'The Derby Stallion' has a very straightforward, some might even say cliché, storyline: a boy befriends an older-mentor archytype (think an old, black Yoda) and needs to learn how to ride steeplechase in order to compete against his rival and win the big derby at the climax of the film.<br /><br />The film starts out with 15 year old Patrick in conflict with his dad who wants him to become a star baseball player. Instead, Patrick spends his time hanging out with the local town drunk, Bill Cobbs' Houston Jones, who regales him with tales of being a steeple chase rider. Naturally his parents disaprove of their friendship but this changes when Patrick takes an interest in riding and wants to compete in the big derby. Everything is going great until Houston passes away and Patrick, consumed by grief and lacking in confidence, decides to quit riding. At the last minute, he changes his mind and everything is set right. The film ends with a shot of Patrick leaving his trophy at Houston's grave, his family at his side.<br /><br />The film is typically corny, rife with a very predictable storyline and the usual conflicts/resolutions that one might find in most family films. However, the ending of the film is so hasty and anti-climactic that I couldn't but help feel like it was done in a very half-assed way. Also, as many others have pointed out, the fact that the Patrick character becomes so skilled in such a short period of time defies logic and the so-called 'relationship' between horse and jockey is seems shaky at best.<br /><br />The one bright spot is Bill Cobbs who does a fairly decent job portraying the relationship of Houston's 'Yoda' to Patrick's 'Luke' (yes, there's even a line in the film that is essentially paraphrases "Do, or do not. There is no try."). Other than that the film is forgettable. I'm sure there will be enough interest generated by Zac Efron's celebrity to get the film seen, but any serious rider, as others have previously posted, will find the premise and execution weak.<br /><br />Edited for typo.