Het vermogen van Ring en Ring 2 om het publiek de stuipen op het lijf te jagen, berustte sterk op het feit dat de tv waarop je naar hen keek een mogelijk portaal was voor de video-vloek en zelfs Sadako zelf. Niet dat iemand werkelijk zou geloven dat Sadako uit je tv zou komen, maar het moet onbewust een effect hebben. In Ring 0 - Verjaardag zijn geen vervloekte video's en geen televisies. In plaats daarvan voert '0' ons terug naar dertig jaar voor de oorspronkelijke Ring, naar de tijd dat Sadako een leerlinge was van een theatergezelschap. Wat we snel leren is dat Sadako geen monsterlijke paranormale moordenaar is die ontspringt aan huishoudelijke apparaten, maar een verlegen, gekwelde jonge vrouw met een geheim verleden. Degenen die bekend zijn met de Ring-films zullen weten dat Sadako een spottende verslaggever 'doodde' tijdens de parapsychologische demonstratie van haar moeder, nadat hij de medium ervan had beschuldigd een bedriegster te zijn. De verloofde van deze verslaggever gaat op onderzoek uit naar wat er gebeurd is en spoort Sadako op in het theater, ervan overtuigd dat zij op de een of andere manier verantwoordelijk is voor de dood van haar verloofde.<br />De toneelgroep heeft een slecht gevoel over Sadako, omdat de meesten van hen dezelfde verontrustende droom over haar hebben gehad, waarin ze haar naast een bron zien staan, en sinds haar aankomst in het theater hangt er een dreigende sfeer. Wanneer de hoofdrolspeelster in het stuk sterft, gedood door een jongere Sadako (die meer lijkt op de demon uit de eerste twee films <0xE2><0x80><0x93> het is verwarrend, maar dingen worden later uitgelegd), krijgt Sadako haar rol, tot grote ontsteltenis en achterdocht van haar medespelers. De verschijning van de 'donkere' Sadako valt samen met een vreemd geluid dat wordt gespeeld door een bandrecorder die door het theater wordt gebruikt om muziek op te nemen. Zo, zo lijkt het, wordt Sadako's duistere macht ontketend, ongeveer zoals op de videoband van de originelen. Maar de oudere Sadako roept niets op van de ontketende angst, en het is slechts een kwestie van tijd voordat de troep haar ervan beschuldigt een moordenares te zijn, terwijl ze in werkelijkheid de macht bezit om te genezen. In de hele film komen vragen op, en worden vaak beantwoord, zoals waarom twee Sadako's, van verschillende leeftijd, in het theater rondlopen? Ja, deze vraag wordt beantwoord, maar niet hier in deze recensie. Ring O is veel meer op het personage gebaseerd dan de twee vorige films, en dringt het hoofd van de tragische Sadako binnen door middel van flashbacks en een subtiel liefdesverhaal dat toont dat ze een fatsoenlijk, kwetsbaar menselijk wezen is. Eerst is het een beetje verwarrend, omdat je niet zeker weet of je naar de Sadako kijkt, die zal veranderen in de misvormde, gestoorde griezel die uit tv-schermen kruipt om mensen de stuipen op het lijf te jagen. Maar het is de wetenschap wie ze uiteindelijk wordt, die de film een tragische sfeer geeft, omdat dit onbegrepen en onschuldige meisje wordt opgejaagd als een beest en gedwongen wordt één te worden met haar slechte kant. Als ik meer over het verhaal zou zeggen, zou dat het onvermijdelijk bederven, dus zal ik niet verder gaan, maar voor degenen die zich zorgen maken over een gebrek aan een'slechte' Sadako, maak je geen zorgen. Zij is er ook. Het is een veel luxueuzere, duurdere productie dan zijn voorgangers, die op donker, korrelig camerawerk en realistische belichting vertrouwden om het 'normale' te benadrukken en het verhaal geloofwaardiger te maken. Met de '0' is de stijl gepolijster, met vloeiende camerabewegingen en helderder, gestileerd licht. Dat werkt, want de film is gelaagder dan die van Ring, waarvan de beelden pasten bij zijn vastberaden vastbeslotenheid om je de stuipen op het lijf te jagen. In plaats daarvan hebben we hier een productie die net zo geïnteresseerd is in karakterisering en verhaal, maar ook heel, heel eng is op bepaalde plekken, wat wordt geholpen door de uitstekende fotografie en het decorontwerp. Het acteren is eersteklas, vooral van Yukie Nakama, die een subtiele voorstelling geeft als Sadako, en alle anderen zijn in vorm. Het enige wat af en toe wat te wensen overlaat, is het verschrikkelijke geschreeuw dat hier te horen is <0xE2><0x80><0x93> herinner je je het kasteel van 'Aaarrrrggggghhhhhhh' uit Monty Python en de Holy Grail? Nou, mensen sterven terwijl ze die verschrikkelijke, komische doodskreten weglaten die echt de spanning wegnemen en je een mentaal beeld geven van Graham Chapman in een maliënkolder. Afgezien daarvan denk ik niet dat 'O' een betere film zou kunnen zijn.<br />Directeur Norio Tsuruta levert een constante, spannende schokfilm met veel visuele tierelantijnen en interessante ideeën. Het is gemakkelijk om te denken dat Sadako in de verkeerde handen veranderd zou kunnen zijn in een Freddy-Jason-achtige stalker die tussen de schaduwen loopt en mensen dood wil hebben, maar in plaats daarvan hebben we een onderhoudend karakterstuk met een heleboel angsten en huiveringen ingevoegd voor de goede orde.<br />Ring 0 verraste me. Het is een solidere film dan het origineel, meer gelaagd en uiteindelijk meer de moeite waard. Maar wat eraan ontbreekt is de pure, rauwe angst voor het origineel die hem zo gedenkwaardig maakte, en hij zou niet werken zonder eerst het origineel te zien. Beter en angstaanjagender dan 2, mogelijk op één lijn met het eerste. Het zal nog enger zijn dan toen ze in Ring uit de tv kroop, blijf rustig zitten <0xE2><0x80><0x93> want Sadako heeft nog een paar trucs in haar lange mouw, waaronder een finale waardoor mensen met een nerveus karakter naar de 'uit'-knop op hun afstandsbediening zullen grijpen.<br />Als je een Ring-fan bent, moet je dit zien. Als je ze nooit hebt gezien, snap je het niet. Als je ze hebt gezien en ze niet leuk vond, moet je het toch proberen, want het is een heel andere ervaring.
Ring and Ring 2's ability to terrify an audience relied strongly on the fact that the TV you were watching them on was a possible portal for the video-curse and even Sadako herself. Not that anyone would really believe Sadako would come out of your TV, but subconsciously it must have an effect. In Ring 0 - Birthday, there are no cursed videos and no televisions. Instead, '0' takes us back 30 years before the original Ring, to where Sadako is an apprentice for a theatre company. What we quickly learn is that Sadako is not a monstrous psychic-killer that springs from household appliances but a shy, troubled young woman with a secret past. Those familiar with the Ring films will know that Sadako 'killed' a mocking reporter at her mother's para-psychological demonstration after he accused the psychic of being a fraud. The fiancé of this reporter sets about investigating what went on and tracks down Sadako at the theatre, convinced that she is responsible in some way for her fiancé's death.<br /><br />The theatre troupe has a bad feeling about Sadako, as most of them have been experiencing the same disturbing dream about her, where they see her next to a well, and a certain air of doom has clouded the theatre since her arrival. When the lead actress in the play dies, killed by a younger Sadako (who is more like the ghoul from the first two films - it's confusing, but things are explained later), Sadako is given her role, much to the distress and suspicion of her fellow actors. The appearance of the 'dark' Sadako coincides with a strange noise played from a reel-to-reel tape recorder used by the theatre to play music. This, it seems, is how Sadako's dark power is unleashed, much like the videotape of the originals. But the older Sadako does not initiate any of the terror unleashed, and it is only a matter of time before the troupe accuses her of being a killer, whereas in reality she possesses the power to heal. Questions arise throughout the film, and are frequently answered, like why are two Sadako's, of different ages, walking around in the theatre? Yes, this question is answered, but not here in this review. Ring 0 is much more character based than the two previous films, getting into the head of the tragic Sadako by means of flashbacks and a subtle love story that shows she is a decent, vulnerable human being. At first it is slightly confusing as you are not sure whether you are watching the Sadako that will turn into the deformed, freakish ghoul that crawls out of TV screens to scare people to death. But it is knowing who she ends up to be that gives the film an air of tragedy as this misunderstood and innocent girl is hunted like a beast and forced to become one with her evil side. To say any more about the story would inevitably spoil it so I'll go no further, but for those worried about a lack of an 'evil' Sadako, don't worry. She's there too.<br /><br />Visually, Ring 0 is a much more lavish, expensive-looking production than its predecessors that relied on dark, gritty camera-work and realistic lighting to enhance the 'normal' and make the story more believable. With '0' the style is more polished, with swooping camera moves and clearer, more stylised lighting. This works, as the film is more layered than Ring, whose visuals suited its single-minded determination to scare you witless. Instead here we have a production just as interested in characterisation and story whilst also being very, very scary in places, which is helped by the excellent photography and set design.<br /><br />The acting is first rate, especially from Yukie Nakama who gives a subtle performance as Sadako, and everyone else is on form. The only let down is some of the terrible screaming going on here - remember the castle of 'Aaarrrrggggghhhhhh' from Monty Python and the Holy Grail? Well, people die whilst omitting these terrible, comedy death-groans that really do steal from the tension and give you a mental picture of Graham Chapman in chain mail. Apart from that, I don't think '0' could be a better film.<br /><br />Director Norio Tsuruta delivers a consistent, suspenseful shocker with plenty of visual flourishes and interesting ideas. It's easy to think that, in the wrong hands, Sadako could have been turned into a Freddy/Jason-style stalker walking amongst the shadows willing people to death, but instead we have an entertaining character piece with plenty of frights and chills spliced in for good measure.<br /><br />Ring 0 surprised me. It is a more solid film than the original, more layered and ultimately more rewarding. But what it lacks is the pure, raw fear of the original that made it so memorable, and it wouldn't work without seeing the original first. Better and scarier than 2, quite possibly on a par with the first. And if you thought Sadako couldn't be scarier than when she crawled out of the TV in Ring, sit tight - because Sadako's still got a few tricks up her elongated sleeve, including a finale that will have people of a nervous disposition reaching for the 'off' button on their remote control.<br /><br />If you're a Ring fan, you've got to see this. If you've never seen them you won't get it. If you've seen them and didn't like them, still give this one a try as it's a completely different experience altogether.