Deze debuutfilm van Julie Gavras, dochter van de in Griekenland geboren regisseur Costa-Gavras (Z., 1969), werd genomineerd voor de Grand Jury Award op het Sundance Film Festival in 2007. Julie Gavras werkte naast de regie ook samen met Arnaud Cathrine aan het script dat ze aanpasten aan een roman van de Italiaanse schrijfster Domitilla Calamai. Wat opvalt aan het verhaal is de manier waarop het reconstrueert hoe meisjes sociaal worden, hoe ze leren over hun wereld, hoe ze die in twijfel trekken en hoe ze de tegenstrijdigheden met elkaar in overeenstemming brengen, en hoe ze opgroeien.<br />Het opgroeien is de negenjarige Anna de la Mesa, die door Nina Kervel-Bey wordt gespeeld met een trouw, geestig en vakkundigheid die haar jaren te boven gaat. Ze is bourgeois in hart en nieren en volgt het voorbeeld van haar grootouders van moederskant, die een wijngaard in Bordeaux bezitten, en van haar favoriete kindermeisje en huishoudster, die alles aan de communisten zijn kwijtgeraakt toen Fidel Castro in Cuba aan de macht kwam. Haar ouders zijn echter verliefd op links, vooral op Allende, die in Chili aan de macht is gekomen. Het jaar is 1970-1971.<br />Anna is dol op hun huis en tuin en ze gaat naar een katholieke school. Ze is netjes en verstandig. Als ze hun huis kwijtraken, het kindermeisje moeten ontslaan en uiteindelijk een appartement in Parijs moeten huren, is Anna van streek en wil ze weten waarom alles is veranderd. 'Ik heb niet zoveel geld,' begint Anna het licht uit te doen en de verwarming lager te zetten om geld uit te sparen. Als ze haar naar de openbare school willen overplaatsen, maakt ze bezwaar en wordt er een compromis gesloten: ze mag naar de katholieke school blijven gaan, maar ze mag geen bijbellessen volgen. Dus als het tijd wordt om naar school te gaan, moet ze opstaan, de klas uit lopen en buiten wachten.<br />Maar Anna is emotioneel en intellectueel sterk. Ze trekt alles in twijfel en is zich er niet van bewust dat ze is uitverkoren. De andere meisjes lachen misschien, maar als ze met een van hen in gevecht raakt, weet ze haar later voor zich te winnen, zodat ze vriendinnen worden, ook al zijn hun ouders dat niet.<br />Op de achtergrond zijn er de politieke geschillen tussen rechts en links, tussen ouders die van onderwerp veranderen als de vraag hoe baby's worden gemaakt aan de orde komt, en degenen die de waarheid vertellen, kortom, tussen de bourgeois en de bohémien. Je krijgt het gevoel dat Gavras en Anna wijzer zijn dan de twistzieken, en dat er in beide levens iets te waarderen valt. Het is onmogelijk je niet met de kleine Anna te vereenzelvigen, deels omdat ze zelf zo blond is en deels omdat het zo opwindend is om de psychologie van het socialisatieproces zo goed en waarachtig in een film te zien, maar ook omdat Nina Kervel-Bey zo'n krachtig actricetje is, dat zo fantastisch werd geregisseerd door Julie Gavras. Dit is een van de beste optredens van een jonge actrice die ik ooit heb gezien. Kervel-Bey domineert eenvoudig de film en beheerst het scherm.<br />Zal Anna haar petite bourgeois manieren afwerpen en de politiek van haar ouders omarmen? Ik raad je ten zeerste aan deze film te zien en erachter te komen.
This debut film by Julie Gavras, daughter of famed Greek-born director Costa-Gavras (e.g., Z, 1969), was nominated for the Grand Jury Award at the Sundance Film Festival in 2007. In addition to directing, Julie Gavras also collaborated with Arnaud Cathrine on the script which they adapted from a novel by Italian novelist Domitilla Calamai. What is striking about the story is the way it reconstructs how girls become social, how they learn about their world, how they question it, and how they reconcile the contradictions, and how they grow up.<br /><br />Doing the growing up is nine-year-old Anna de la Mesa, played with fidelity, wit, and skill beyond her years by Nina Kervel-Bey. She is bourgeois to the core, following the lead of her maternal grandparents, who own a vineyard in Bordeaux, and her favorite nanny and housekeeper who lost everything to the Communists when Fidel Castro came to power in Cuba. Her parents, however, are infatuated with the Left, especially with the rise of Allende to power in Chile. The year is 1970-71.<br /><br />Anna loves their house and garden and going to Catholic school. She is proper and sensible. When they lose their house, and have to let the nanny go, and end up renting an apartment in Paris, Anna is upset and demands to know why things have changed. When it appears that they don't have as much money, Anna begins turning off the lights and turning down the heat to save money. When they want her to transfer to the public school, she demurs and a compromise is made: she can continue to go to Catholic school but she is not allowed to take Bible studies. So when that time of the day comes, she has to stand up and go outside the classroom door and wait.<br /><br />But Anna is strong emotionally and intellectually. She questions everything and is not self-conscious about being singled out. The other girls may laugh, but when she gets into a fight with one of them, she manages to win her over afterwards so that they are friends, even though their parents are not.<br /><br />There is in the background the political disputes between the Right and the Left, between parents who change the subject when the question how babies are made is brought up, and those who tell the truth, in short between the bourgeois and the bohemian. One gets the sense that Gavras and Anna are wiser than the disputants, and that there is something to appreciate in both ways of life.<br /><br />It is impossible not to identify with little Anna, partially because she herself is so fair, and partially because it is such a thrill to see the psychology of the socialization process displayed so well and true in a movie, but also because Nina Kervel-Bey is such a powerful little actress who was so wondrously directed by Julie Gavras. This is one of the best performances by a preteen actor that I have ever seen. Kervel-Bey simply dominates the film and commands the screen.<br /><br />Will Anna shed her petite bourgeois ways and embrace the politics of her parents? I highly recommend that you see this film and find out.