Vier kamers** (1995) *1/2 (uit vier)<br />'Ik zit in een situatie die ik met geen mogelijkheid kan uitleggen.'<br />Dat kun je wel zeggen! Voor Ted de Bellhop gaat alles van vreemd naar vreemd en nog vreemder in de komedie 'Four Rooms', een film die eigenlijk vier films is, door vier afzonderlijke teams van filmmakers, allemaal met elkaar verbonden door locatie en één personage onder steeds dringender omstandigheden. Als een ander personage Ted naar zijn probleem vraagt, is zijn antwoord: 'Probleem? Ik heb geen probleem. Ik heb verdomme problemen. Meervoud.' Dat zou je ook van deze film kunnen zeggen, een verwarrende, zinloze bende van muffe, niet-grappige humor, overacting personages en een zootje Hollywood-sterren en filmmakers dat zo prestigieus is dat we ons afvragen waarom zulke mensen zich met zo'n oninteressante flop inlaten.<br />'Four Rooms'-sterren Tim Roth in een bijtende, fanatieke rol als Ted, een piccolo die in een verschoten hotel werkt. Hij is de enige die vanavond dienst heeft, en hij heeft echt zijn handen vol. In het eerste verhaal, 'The Missing Ingredient', geschreven en geregisseerd door Alison Anders, zoekt Ted een heksenclan op die een wederopstanding probeert uit te voeren, maar dat niet kan omdat ze een bepaalde component in hun bezwering missen. Natuurlijk, het sperma. Wat voor lichaamsvocht komt er tegenwoordig nog meer in films voor? Ted is dus de enige man in de buurt, en het is slechts een kwestie van tijd voordat Ted wordt verleid door een heks met ontblote borsten.<br />Het volgende segment, 'De verkeerde man', geschreven en geregisseerd door Alexander Rockwell, is even slecht, zo niet slechter (het is een moeilijke keuze) dan het eerste. Ted loopt een kamer binnen met een manische, depressieve gek die zijn vrouw onder schot houdt om haar trouw op de proef te stellen. Ted wordt de tussenpersoon, hij kan nergens heen en kan zich nergens verstoppen.<br />Robert Rodriguez schrijft en regisseert het beste deel van de film, hoewel dat niet veel zegt. Het heet 'De Misbehavers' en gaat over Rodriguez' 'Desperado'-actrice Antonia Banderas. Hij neemt zijn rijke, chique gezin mee naar het hotel en laat vervolgens zijn twee chaotische kinderen achter om oudejaarsavond door te brengen bij zijn lieftallige vrouw. Hij betaalt Ted vijfhonderd dollar om een paar uur op hen te passen. Nadat er een voorspelbare hel is losgebroken, besluit Ted met de volgende gedachte: 'Er ligt een rottend, rottend lijk van een dode hoer in de veren van het bed. Er staan kamers in brand. Er zit een grote, dikke naald van god mag weten waar, in mijn been, die me god mag weten wat aan het infecteren is. En ten slotte loop ik de deur uit, op het punt om dood te gaan. Buenas noches.'<br />'The Man from Hollywood' is de finale van de film, geregisseerd door Quentin Tarantino van 'Pulp Fiction'. Tarantino zelf speelt een onuitstaanbare Hollywoodster die een suite huurt bij zijn bizarre vriendengroep, onder wie Bruce Willis, een man met huwelijksproblemen. Tegen de tijd dat Ted binnenkomt, zijn ze dronken en doen ze een herhaling van een oude Alfred Hitchcock-aflevering waarin een man wedt dat hij zijn aansteker 10 keer achter elkaar kan aansteken. Als hij verliest, verliest hij ook zijn pink. Deze aflevering heeft waarschijnlijk het record voor de meeste letters in 20 minuten.<br />'Four Rooms' is naar verluidt flink ingekort sinds de rampzalige vertoning in september 1995 op het Toronto Film Festival, maar het is moeilijk voor te stellen dat de film nog loopt. De eerste helft is een pijnlijke ervaring, terwijl de tweede helft gewoon niet goed is. De film zit vol energie, heeft een schattig themaliedje en een openingsscène, en Tim Roth is hier hard aan het werk, grillig en vol leven. Maar hij is helemaal alleen, niet gesteund door het schrijven <0xE2><0x80><0x93> er zijn problemen in zijn personage. De sleutel tot een film als deze is om het personage dat met hem meeleeft consistent te houden door middel van zijn ervaringen.<br />Maar 'Four Rooms' verandert hem van deemoedig en bedeesd in explosief reactief. Het is moeilijk om te lachen om grappen over abnormaliteiten als de hoofdpersoon zelf bijna krankzinnig is.<br />De vier films' Ik vond sommige stukken in de slotafleveringen wel leuk, zoals de optredens van Bruce Willis en Quentin Tarantino. Maar zelfs hier is de situatie vervangbaar en de dialogen vliegen over en weer. 'Four Rooms' houdt ons gevangen in een reeks verhalen die niet grappig, onderhoudend of onderhoudend zijn, maar mat en armzalig.<br />De film werd uitgebracht op eerste kerstdag, wat me echt verbaast. Deze film heeft een R-status en is alleen bedoeld voor volwassenen en bevat alles, van plotloze naaktheid tot vulgaire frasen. De meeste films die tijdens deze familievakantie worden uitgebracht, zijn, nou ja, enigszins tactvol, maar niet 'Four Rooms'. De brutaliteit van de studio om de film op 25 december uit te brengen zou op zichzelf al een goed teken van hun lef moeten zijn. Je bent gewaarschuwd.<br /><br />
FOUR ROOMS / (1995) *1/2 (out of four)<br /><br />"I'm in a situation I can't begin to explain." -Ted the Bellhop<br /><br />You can say that again! For Ted the Bellhop, things go from strange, to stranger, to even stranger in the comedy "Four Rooms," a film that is really four films by four separate teams of filmmakers, all linked by location and a single character under increasingly urgent circumstances. When another character asks Ted his problem, his response is right on the money: "Problem? I haven't got a problem. I've got f*cking problems. Plural." One could also say that about this movie, a confusing, pointless mess of stale, unfunny humor, overacted characters, and a load of Hollywood stars and filmmakers so prestigious that it makes us wonder why such people would involve themselves such an unentertaining flop.<br /><br />"Four Rooms" stars Tim Roth in a biting, fanatical performance as Ted, a bellhop working at a faded hotel. He is the only person on duty this night, and he really gets his hands full. In the first story, called "The Missing Ingredient," written and directed by Alison Anders, Ted checks in a clan of witches who try to perform a resurrection but can't because they lack a certain component in their spell. Naturally, its semen. What other bodily fluid is there in movies these days? Ted is the only male around, therefore, its only a matter of time before Ted finds himself seduced by a bare-breasted witch.<br /><br />The next segment, called "The Wrong Man," written and directed by Alexander Rockwell, is equally as bad, if not worse (it's a tough call) as the first. Ted walks into a room with a manic depressive lunatic who holds his wife at gun point to test her fidelity. Ted becomes the middle man, with no where to run and nowhere to hide.<br /><br />Robert Rodriguez writes and directs the film's best part, though that's not saying a whole lot. It's called "The Misbehavers" and features Rodriguez's "Desperado" actor Antonia Banderas. He leads his rich, fancy family to the hotel, then abandons his two chaotic children to spend New Year's Eve with his lovely wife. He pays Ted five-hundred dollars to baby-sit them for a few hours. After a predictable hell breaks loose, Ted concludes this situation with the following reflection: "There's a putrid, rotting corpse of a dead whore stuck in the springs of the bed. There's rooms blazing afire. There's a big fat needle from God knows where, stuck in my leg, infecting me with God knows what. And finally there's me, walking out the door, right f*cking now. Buenas noches."<br /><br />"The Man from Hollywood" is the film's finale, by "Pulp Fiction" director Quentin Tarantino. Tarantino himself stars as an obnoxious Hollywood star who rents a suite with his bizarre arrangement of friends, including Bruce Willis as a man with marital difficulties. By the time Ted walks in, they're drunk and doing a replay of an old Alfred Hitchcock TV episode where a man bets he can light his lighter 10 times in a row. If he loses, he also loses his pinkie finger. This episode probably holds the record for containing the most four letter words in twenty minutes.<br /><br />"Four Rooms" has reportedly been substantially cut since its disastrous September 1995 screening at the Toronto Film Festival, but it's hard to imagine the film running any longer. The first half is a painful experience, while the second half is simply not good. The film has a lot of energy, a cute little theme song and opening credit sequence, and Tim Roth is hard at work here, quirky and full of life. But he is all by himself, not supported by the writing--there are problems within his character. The key to a movie like this is to keep the connecting character consistent through his experiences.<br /><br />However, "Four Rooms" changes him from meek and timid to explosively reactive. It's hard to laugh at jokes about abnormalities when the main character is almost deranged himself.<br /><br />The four film's connect well, and I kind of liked some of the material in the closing segments, including the performances by Bruce Willis and Quentin Tarantino. But even here the situation is disposable and the dialogue is all over the wall. "Four Rooms" keeps us stuck in a series of stories that are not funny, entertaining, or engaging, but lackluster and deprived.<br /><br />The film was released on Christmas Day, which really amazes me. This movie is R-rated and intended for adult audiences only, containing everything from plotless nudity to streaming vulgarisms. Most movies released on this family-oriented holiday are, well, somewhat tactful, but not "Four Rooms." The sheer nerve of the studio to release the film on December 25th should in itself be a good sign of its audacity. Consider yourself warned.<br /><br />