Dit is een van die films waardoor mijn vrouw haar afstandsbediening voor me verborgen houdt, zodat ze niet nog meer van mijn bizarre films hoeft te aanhoren. Na deze film heb ik nog meer sypmathy voor haar.<br />**Some Spoilers**<br /><br />Normaal gesproken hou ik van zowel Jeff Goldblum als Mimi Rogers, maar in deze film ergerde Goldblum me mateloos. In bijna elke scène duikt zijn gestamel en gestotter op. Zijn welgemanierde optreden vestigt de aandacht op Goldblum en niet op het verhaal zelf. Niet alleen zou het normale mensen afschrikken om ooit nog met hem te praten, het voelt ook als een onechte manier om interne dialogen te produceren. 90 procent van de film denken we dat Pigeon meer een Wezel is dan iets anders, en plotseling moeten we 'Awwwww' zeggen als ze elkaar omhelzen en kussen en het (twee keer) aan het eind goedmaken. Het publiek (en zijn vrouw) wordt geacht voor het gemak te vergeten dat hij haar koelbloedige executie heeft gepland en die alleen maar heeft gemist omdat zij hem als eerste verliet.<br /><br />Mimi Rogers leent haar stralende verschijning van achter het scherm aan deze slappe kluwen van een film, maar haar rechttoe rechtaan vertolking benadrukt jammer genoeg de vreemdheid van die van Goldblum; ze hadden het allebei eerlijk moeten spelen of ze hadden allebei tegelijk uit het diepe moeten springen. Als gevolg daarvan ziet ze eruit alsof ze...' Ze wacht tot Goldblum halverwege een hap even ademhaalt (van het landschap, zeker) om haar snel een dialoog te laten injecteren.<br />Er gebeurt maar heel weinig in wat een spannende en grappige thriller had moeten zijn. De detective moet een hansworst lijken als hij werkelijk alles goed doet. Het enige wat Duif met zijn vrienden doet, is ze uitschelden omdat ze niet genoeg voor hem doen, en ze doen alsof ze het met hem eens zijn. Zijn vrouw gaat een wandeling maken over een terrein dat zo ruw is dat er een gids bij nodig is, maar dan zien we haar op een perfect toegankelijke kampeerplek in een korte broek en een flanellen hemd, om nog maar te zwijgen van het peloton politieagenten dat in uniform achter Duif aan over het pad loopt. We worden verondersteld geamuseerd te zijn als kleine figuren op de televisie worden geïnterviewd en zeggen hoe vreemd Pigeon zich gedroeg - nadat iedereen ervan uitgaat dat zijn vrouw dood is - maar hij gedroeg zich vreemd, zo vreemd dat je je afvraagt waarom niemand hem bij de politie heeft aangegeven terwijl hij in het vakantieoord was.<br />Het is geen afschuwelijke 'Battlefield Earth'-ramp, maar het is helemaal niet goed.
This is one of the films which cause my wife to hide my remote from me, so that she doesn't have to endure any more of my weird movie selections. After this film, I have more sypmathy for her.<br /><br />** Some Spoilers**<br /><br />Normally I like both Jeff Goldblum and Mimi Rogers, but in this film Goldblum annoyed the hell out of me. His stream-of-consciousness, stammering blather appears in almost every scene. His mannered performance serves to attract attention to Goldblum and not the story itself. Not only would this repulse normal people from ever conversing with him, it feels like a fakey way to produce internal dialogue. We spend 90% of the film thinking that Pigeon is more of a Weasel than anything else, and suddenly we're supposed to say 'Awwwww' as they hug and kiss and make up (twice) at the end. Both the audience (and his wife) are supposed to conveniently forget that he planned her cold-blooded execution and only missed out on doing it because she abruptly left him first.<br /><br />Mimi Rogers lends her glowing screen presence to this limp noodle of a film, but her straightforward portrayal unfortunately accentuates the weirdness of Goldblum's; either both should have played it straight or both should have jumped off the deep end together. As a result, she winds up looking like she's waiting for Goldblum to take a breath at mid-bite (on the scenery, natch) to quickly inject her dialogue.<br /><br />Very little fits in what should have been a taut and funny thriller of sorts. The detective is made to appear as a buffoon when he is actually GETTING EVERYTHING RIGHT. All Pigeon does with his friends is berate them for not doing enough for him, and they act like they agree with him. His wife goes off on a hike in terrain so rough that a guide is required, but then we see her at a perfectly accessible campsite wearing walking shorts and a flannel shirt, not to mention the platoon of policemen clad only in uniform following Pigeon up the trail. We're supposed to be amused when minor characters are interviewed on TV saying how strangely Pigeon acted -- after everyone assumes his wife is dead -- but he WAS acting strangely, so strangely that you wonder why no one reported him to the police while he was staying at the resort.<br /><br />It's not an awful, 'Battlefield Earth' disaster, but it's not good at all. I give it a 3.