1st keek 20/8/2005 (4 van de 10) (Dir-Crosland, Alan): smakeloze inleiding tot geluid van Warner Brothers en Al Jolson. De film bracht veel geld in het laatje voor de studio en gaf de mensen de eerste kans om te zien hoe geluid in een film zou kunnen klinken. Er was eigenlijk maar één gesproken scène met geluid, maar ook een paar muzikale optredens van Jolson en Cantor Josef Rosenblatt. Deze scènes op zich waren monumentaal voor de film en daarom heeft de film een rol in de wereld van de film. Wat de film betreft, die is zwaar beladen met sentiment en sentimentaliteit, want de zoon van Cantor moet kiezen tussen zingen voor de kerk of zijn show meenemen naar Broadway. Het duurt heel lang voordat hij een besluit heeft genomen en de kijkers kunnen het niet laten om tegen het scherm te roepen: 'Kom op, neem een besluit, het maakt niet uit hoe, ALSJEBLIEFT!!' Het religieuze gezin legt de schuld bij zijn vader, die ziek wordt, en de vriendin en de regisseur van de Broadway-show leggen ook hun kant van de zaak op tafel. Het is leuk om te zien dat Jolson vooral aan het eind van de film zijn klassieke 'Mamy' uitvoert, maar de hele film zou beter zijn geweest als het een videofilm was geweest. Daar zou hij nog een jaar of vijf op moeten wachten, en tegen die tijd waren de twee zangers uit de film allang verdwenen, wat jammer was, want het zou in elk geval interessant zijn geweest. De film bracht veel geld in het laatje voor de studio en gaf de mensen de eerste kans om te zien hoe geluid in een film kon klinken. Er was eigenlijk maar één gespreksscène met geluid, maar ook een paar muzikale optredens van Jolson en Cantor Josef Rosenblatt. Die scènes op zich waren al monumentaal voor de film, en daarom heeft de film ook een rol in de wereld van de film. En wat de film betreft, die is dat ook.' De zoon van de Cantor wordt overmand door gelukzaligheid en sentimentaliteit als hij moet kiezen tussen zingen voor de kerk of zijn eigen show op Broadway. Het duurt heel lang voordat hij een besluit heeft genomen en de kijkers kunnen het niet laten om tegen het scherm te roepen: 'Kom op, neem een besluit, het maakt niet uit hoe, ALSJEBLIEFT!' Het religieuze gezin legt de schuld bij zijn vader, die ziek wordt, en de vriendin en de showregisseur leggen hun kant van de zaak ook zwaar op tafel. Als entertainment is het leuk om te zien dat Jolson vooral zijn klassieke 'Mamy' doet. 'Oeps, ik denk dat we daar nog een jaar of vijf op moeten wachten, en tegen die tijd zijn de twee zangers uit deze film allang verdwenen, jammer dat het in elk geval interessant was geweest.'
1st watched 8/20/2005 - 4 out of 10(Dir-Crosland, Alan): Sappy introduction to sound from Warner Brothers and Al Jolson. The movie made a lot of money for the studio and gave people the first opportunity to see what sound could be like in the movies. There was actually only one talking scene with sound but also a few musical performances by Jolson and Cantor Josef Rosenblatt. These scenes in itself were monumental to film and the movie has a part in the world of cinema because of this. As for the movie, it's very heavy-laden with sappiness and schmaltz as the son of the Cantor has to decide between singing for the church or taking his show on the road to Broadway. It takes a long long time for him to make a decision and the viewers can't help but yell back at the screen, "Come on just make up your mind one way or the other, PLEASE!!." The religious family lays on the guilt as his father becomes ill, and the girlfriend and Broadway show director lay their side of the argument on heavy as well. As an entertainment piece, it's nice to see Jolson especially doing his classic "Mamy" near the end but the entire movie would have been better as a video collection. Oops, I guess we'd have to wait another half a decade or so for that and by then both of the singers from this movie were long gone, too bad it would have at least been interesting.. The movie made a lot of money for the studio and gave people the first opportunity to see what sound could be like in the movies. There was actually only one talking scene with sound but also a few musical performances by Jolson and Cantor Josef Rosenblatt. These scenes in itself were monumental to film and the movie has a part in the world of cinema because of this. As for the movie, it's very heavy-laden with sappiness and schmaltz as the son of the Cantor has to decide between singing for the church or taking his show on the road to Broadway. It takes a long long time for him to make a decision and the viewers can't help but yell back at the screen, "Come on just make up your mind one way or the other, PLEASE!!." The religious family lays on the guilt as his father becomes ill, and the girlfriend and Broadway show director lay their side of the argument on heavy as well. As an entertainment piece, it's nice to see Jolson especially doing his classic "Mamy" near the end but the entire movie would have been better as a video collection. Oops, I guess we'd have to wait another half a decade or so for that and by then both of the singers from this movie were long gone, too bad it would have at least been interesting.