Sinds Peter Sellers' dood in 1980 lijkt Blake Edwards de enige persoon op aarde te zijn die er nog niet overheen is. Sinds die tijd hebben we de smakeloze rotzooi gezien die 'Het spoor van de Pink Panther' was, de zwakke poging 'De vloek van de Pink Panther' en nu dit... Blijkbaar heeft Edwards een tv-optreden van Roberto Benigni gezien en het gevoel gehad dat hij het talent had om de Clouseau-figuur nieuw leven in te blazen, maar helaas is het resultaat een pijnlijk weinig grappige chaos. Daar heb je Herbert Lom als Dreyfuss, maar die lijkt nu vermoeid en te mild, daar heb je Claudia Cardinale die de prinses speelde in de eerste Pink Panther-film, maar hier wordt ze verondersteld Maria Gambrelli te zijn (uit A Shot in the Dark). Daar hebben we Burt Kwouk als Cato en Graham Stark als Auguste Balls, maar dat is gewoon niet genoeg. Robert Davi lijkt zijn Sanchez-act van _Licence to Kill_ weer helemaal over te doen. Roberto Benigni aapt ondanks al zijn inspanningen Sellers na in wat in wezen een zwakke imitatie is van de bekende grappen uit eerdere films, en eerlijk gezegd werkt het gewoon niet. De titelsequentie en Bobby McFerrins vertolking van het klassieke thema van Henry Mancini zijn echter wel één ster waard.<br /><br /><0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E>
Since Peter Sellers´ death in 1980, Blake Edwards seems to be the only person on the planet who hasn´t gotten over it yet. Since then we have seen the tasteless mess that was "Trail of the Pink Panther", the feeble attempt "Curse of the Pink Panther" and now this...apparently Edwards saw a tv-performance by Roberto Benigni, and felt that he had the talent to revive the Clouseau character, but sadly the result is a painfully unfunny chaos. There´s Herbert Lom as Dreyfuss, but he seems fatigued and too mellow by now, there´s Claudia Cardinale who played the princess in the first Pink Panther movie, but here she´s supposed to be Maria Gambrelli (from A Shot in the Dark). There´s Burt Kwouk as Cato and Graham Stark as Auguste Balls but that´s just not enough. Robert Davi seems to be doing his Sanchez routine from Licence to Kill all over again. Roberto Benigni, despite all his efforts, is left to aping Sellers in what is basically weak imitations of the well known gags from earlier films, and quite frankly, it just doesn´t work. The title sequence and Bobby McFerrin´s rendition of Henry Mancini´s classic theme is worth one star, though.<br /><br />