Wat ik verwachtte: een knappe sportvrouw die haar moeder hardvochtig veroordeelt omdat ze te dik is, die in de schoenen van een dik meisje loopt en zich bewust is van de innerlijke en uiterlijke pijn van dik zijn. Wat ik kreeg: een film die te veel kanten op gaat en nergens uitkomt.<br />Aan de ene kant is ze boos op haar moeder omdat die een hartaanval heeft gehad (vanwege haar overgewicht) en omdat de ziekenhuisrekeningen al het spaargeld van haar ouders opslokken en er voor haar geen geld overblijft om te studeren. Ik denk echt niet dat het haar iets had kunnen schelen dat haar moeder dik was als er nog geld was geweest om te studeren. Dus haar boosheid had meer te maken met wat ze wel kon doen.' Maar ze heeft ook een dikke jongere broer die ze aanbidt en beschermt, maar ze begrijpt niet waarom hij zich zo laat koeioneren, hij zegt tegen haar wat voor keus hij heeft omdat hij zo groot is, zij zegt dat het allemaal zit in de houding en hoe je je door de mensen laat behandelen. Om geld te winnen voor school doet ze mee aan een documentairewedstrijd en het onderwerp is dat ze doet alsof ze dik is, dat ze het als sociologie-experiment gebruikt om te kijken of ze anders behandeld zou worden. Nou, het is geen verrassing dat ze, hoewel ze aardig is tegen de mensen, behandeld wordt als een stuk stront en dan bevriend raakt met een dik meisje en met een zelf dat 'loser' wordt genoemd. Uiteindelijk doet ze dat nog steeds. Ze begrijpt niet waarom mensen te veel eten, of de emotionele pijn van dik zijn en te veel eten, en ze blijft dikke mensen nog steeds hard veroordelen omdat ze slecht voedsel eten. Dus wat heeft ze geleerd over dik zijn? IMO niets. Een paar andere bijzaken, haar losersvrienden, een jongen die ze leuk vindt en die grapjes maakt over een moeder die de dikke-test heeft doorstaan, d.w.z. als de moeder dik is, laat het meisje dan vallen, want ze zal er binnenkort net zo uitzien als haar moeder. Een vader die passief was en het leek alsof hij iets belangrijks wilde zeggen, maar dat nooit doet, omdat zij niet slim is, maar omdat ze een dik pak draagt begint ze te studeren en ze doet het beter op de zomercursus dan ooit tevoren, de nadruk wordt verlegd naar uiterlijk en een goede lichamelijke conditie, maar de arme jongen krijgt hoofdpijn als ze probeert uit te leggen wat ze doormaakt, dat het beter is om te leven op chemische shakes en groenten dan op een uitgebalanceerd dieet, enzovoort, enzovoort. Ik wachtte en hoopte dat zij en haar moeder echt met elkaar zouden praten en dat ze het echt'snapte'. maar ze vatten hun slechte relatie samen in een gesprek van twee minuten dat nauwelijks boven de oppervlakte uit komt.
What I expected: a pretty jock who judges her mother harshly for being overweight, walks in a fat girls shoes, realizes the internal and external pain of being fat. What I got: a movie that goes in too many directions and ends up no where.<br /><br />On the one hand she is angry with her mom because she had a heart attack (due to being overweight) and the hospital bills took all of her parents savings and left no money for her to go to college. I honestly don't think she would have cared about her mom being fat if there was still money for her to get an education. So her anger had more to do with what she couldn't get, than concern for her mother. On the other hand she has a fat younger brother whom she adores and protects, but doesn't understand why he lets himself get bullied, he tells her what choice does he have being so big, she says it's all in the attitude and how you let people treat you. To win money for school she enters a documentary contest and the subject is that she pretends to be fat, using it as a sociology experiment to see if she would be treated any differently. Well no big surprise that despite being nice to people she gets treated like crap and then befriends a fat girl and a self proclaimed "loser". In the end she still doesn't understand WHY people overeat, or the emotional pain of actually being fat and overeating and she still continues to judge fat people harshly for eating bad foods. So what did she learn about being fat? IMO nothing. A few other side lines, her loser friends, a guy she likes who jokes about a girls mom passing the fat test, i.e. if the mom is fat, dump the girl because she will look just like her mother soon. A father who was passive and it seemed like he wanted to say something important but never does, her not being smart, but being in the fat suit she starts to study and does better in summer school than ever before, the emphasis jocks place on looks and being in good physical condition, but the poor guy gets a headache when she tries to explain what she's going through, that it's better to exist on chemical shakes and veggies, than a balanced diet, etc, etc. I was waiting and hoping for her and her mom to have a real heart to heart and for her to really "get it" but they just sum up their bad relationship in a two minute chat that barely scratches the surface. This could have been SO much more!