Voor de cast, vooral voor de bijrollen, is het allemaal erg amusant, maar het gedateerde materiaal wordt door een zwak scenario geconstrueerd. De Davis-Montgomery-relatie vormt de kern van de film. In het begin is de chemie veelbelovend, maar tegen het eind is die helemaal verdampt. Davis is een bezienswaardigheid, hoewel haar prestaties wisselend zijn; Montgomery wordt irritanter naarmate de film vordert en wordt vooral gesierd door de gespannen plot. Dit is een actrice die meer maniertjes heeft dan Bette Davis (en die zijn ook niet van nut voor de film). Het einde zal het publiek in 1948 al hebben geërgerd <0xE2><0x80><0x93> het speelt in 2003 zeker niet goed! Je vraagt je af wat er door Bette Davis' hoofd is gegaan. Tijdens de laatste scène dacht ze aan Jack Warner, en ze bedacht dat deze film op tijd was gemaakt, toen ze haar beroemde contractvete met Warner Brothers had. Zou Jack Warner wraak op haar nemen?
Fitfully amusing for the cast, especially the supporting characters, but the dated material is done in by a weak script. The Davis-Montgomery relationship is core of the film. The chemistry shows promise at the outset, but has really evaporated by the film's end. Davis is watchable, although her performance is variable; Montgomery gets more annoying as things progress and is particularly done in by the strained plotline. Here is an actor who has more mannerisms than Bette Davis (and they don't serve the picture as well). The ending probably annoyed audiences even back in 1948--it certainly doesn't play well in 2003! One wonders what went through Bette Davis's mind during the final scene, considering that this movie was made at time when she was having her famous contract feuds with the Warner Brothers. Was Jack Warner getting back at her?