The Attic Expeditions zit vol symboliek en verborgen betekenissen. Elk decor, elk kostuum en elke filmhoek versterkt de verhaallijn van deze rijke film. Je proeft van alles, van de bloeddorst van een moordenaar tot het conflict tussen karakters in een drama, allemaal verpakt in een web van instabiliteit en verwarring waar Hitchcock trots op zou zijn. Vanaf het moment dat de film begon tot aan de laatste scène had The Attic Expeditions mijn onverdeelde aandacht. Ik zie de scènes nog steeds voor me terwijl ik mijn gedachten rond de plot probeer te wikkelen. Ten slotte een horrorfilm in de klassieke traditie van onthutsende angst die je nog maanden na het zien van de film bijblijft. Ik kan niet wachten om hem nog een keer te zien.
The Attic Expeditions is filled with symbolism and hidden meanings. Each backdrop, costume, and film angle enhances the story-line of this rich film. It has a taste of everything from a slasher's gore to a drama's character conflict, all wrapped up in a web of instability and confusion that would make Hitchcock proud. From the moment the film started to its final scene, The Attic Expeditions had my rapt attention. I still see its scenes playing back in my mind as I try to wrap my thoughts around the plot. Finally, a horror movie in the classic tradition of unsettling fear that stays with you for months after you see the film. I can't wait to see it again.