Raoul Walsh regisseert deze middelmatige western zoals gewoonlijk met Joel McRae als een bandiet die een laatste grote buit probeert te maken door een trein te beroven, Dorothy Malone als de jonge vrouw van wie hij denkt te houden en Virginia Mayo als het meisje dat, zoals hij eindelijk beseft, voor hem is gemaakt.<br />Walsh regisseerde ook het oorspronkelijke verhaal, 'High Sierra', met Humphrey Bogart, Joan Leslie en Ida Lupino in dezelfde rollen. 'Colorado Territory' valt in het verhaal weg, maar laat het gelukkige scenario van John Huston als kruimeltjes achter.<br />Walsh heeft nog nooit een saaie film geregisseerd, en dit is niet saai. Wat het wel is, is simpel van geest. Alle subtiliteit en dubbelzinnigheid die het origineel zo verfijnd, zo kunstig maakten, worden weggelaten, en in plaats daarvan worden de personages en hun motieven zo vereenvoudigd dat elke bijzonder oplettende derdeklasser ze kan begrijpen.<br />Wat ik bedoel is... hoe zal ik het zeggen? Misschien kan ik het duidelijk maken door een voorbeeld te geven. In 'High Sierra' ontmoet Bogart een eenvoudige, vriendelijke oude man met een invalide kleindochter die geopereerd moet worden. Dat is de tiener Joan Leslie over wie we het hebben, en man, ze ziet er goed uit, al is ze nukkig door haar handicap. Bogart maakt wat buit en geeft een groot deel daarvan aan Joan Leslies familie zodat zij haar operatie kan ondergaan. Intussen gaat hij om met Ida Lupino, een hoer die in het rond is getrapt, van Bogart houdt en alles voor hem wil doen. Voordat hij Lupino adopteert, zegt Bogart tegen haar dat er voor haar geen plaats in zijn leven is. (Hij denkt erover om zich met Joan Leslie te settelen als ze eenmaal op orde is.) Leslies operatie is een succes en vanuit haar herstelbed overlaadt ze Bogart met dankbaarheid <0xE2><0x80><0x93> maar niet met liefde, zoals ze aan opa uitlegt. Bij zijn volgende bezoek treft Bogart haar aan terwijl ze aan de jitterbug is met een vriendje. Leslie is Bogart nog steeds dankbaar, maar ze wijst zijn bezitterigheid af en hij laat haar voor altijd achter met Ida Lupino. In de remake is er met de Joan Leslie-figuur, Dorothy Malone, niets mis, behalve dat ze inhalig en verraderlijk is. Hoewel McRae het gezin genoeg geld geeft om een boerderij te beginnen, probeert Malone de sheriff op de hoogte te brengen van de aanwezigheid van MacRae om de beloning van twintigduizend dollar in ontvangst te nemen. De Ida Lupino-figuur, Virginia Mayo, moet zelfs een fysieke strijd met Malone leveren om te voorkomen dat ze de deur uitrent. Er is geen sprake van dubbelzinnigheid, van een gevoel van het echte leven. Malone is geen aardig, zij het enigszins leeghoofdig meisje dat gewoon van haar nieuwe vrijheid wil genieten. Ze is een slecht meisje.<br />'Colorado Territory' is ook verkeerd gecast. Joel McRae is een goede lichte komiek of een goede acteur <0xE2><0x80><0x93> een aardige vent. Hij is niet zo'n keiharde ex-gevangene als Bogart. En Virginia Mayo zou deels Pueblo Indian moeten zijn, hoewel ze er even Indiaas uitziet als Jean Harlow, ondanks haar zware make-up. Een van de ontroerendste (want gegronde) elementen van het origineel is dat Bogart de levendige jonge Joan Leslie moest opgeven voor de oudere, potige, afgedankte en nogal ordinaire Ida Lupino. In de remake zou de sappige Virginia Mayo van 1949 Dorothy Malone wel eens op haar nummer kunnen zetten. Het is niet zo dat ik het gevoel heb dat ik iets verloren heb.<br />Ik heb maar één set relaties uitgekozen om te vergelijken, maar elke kijker kan er gemakkelijk nog een stuk of tien meer ontdekken waarin het origineel beter is dan de remake. (Humphrey Bogart, die beschrijft hoe een Tommygun klinkt, tikt drie keer met zijn vinger op het bureau en zegt: 'Tik, tik, tik. Dat is alles.' Hier is niets van dat alles.) Mooie locatieopnamen, maar als je een film wilt zien die is gemaakt voor volwassenen, moet je het origineel huren. Deze remake is behoorlijk afgezwakt.
Raoul Walsh does his usual yeoman-like job of directing this mediocre Western with Joel McRae as an outlaw trying to make one last big haul by robbing a train, Dorothy Malone as the young woman he thinks he loves, and Virginia Mayo as the girl who is, as he finally realizes, made for him.<br /><br />Walsh also directed the original story, "High Sierra", with Humphrey Bogart, Joan Leslie, and Ida Lupino in the same roles. "Colorado Territory" absconds with the story but leaves John Huston's felicitous script behind as scraps.<br /><br />Walsh has never directed a dull film, and this isn't dull. What it is, is simple minded. All of the subtlety and ambiguity that made the original so fine, so artful, is discarded and instead the characters and their motives are simplified to the extent that any particularly aware third-grader can grasp them.<br /><br />What I mean is -- how should I put this? Maybe I can make the point by giving an example. In "High Sierra", Bogart meets a simple, kind old man with a crippled grand-daughter who needs an operation. That's the teen-aged Joan Leslie we're talking about, and, man, she looks good, though rendered sullen by her disability. Bogart comes into some loot and gives much of it to Joan Leslie's family so that she can have her operation. Meanwhile, he falls in with Ida Lupino, a whore who has been kicked around, loves Bogart, and will do anything for him. Before adopting Lupino, Bogart tells her that there's no place in his life for her. (He's thinking of settling down with Joan Leslie once she's fixed up.) Leslie's operation is a success and from her recovery bed she showers Bogart with gratitude -- but not love, as she explains to Grampa. On his next visit, Bogart finds her drinking and jitterbugging frenetically with a boyfriend. Leslie is still grateful to Bogart but she rejects his possessiveness, and he leaves her forever with Ida Lupino. Huston and Walsh fill these scenes with love, ambiguity, a frantic hope and a hopeless remorse.<br /><br />In the remake, the Joan Leslie figure, Dorothy Malone, has nothing wrong with her except that she is greedy and treacherous. Although McRae gives the family enough money to start their farm, Malone tries to alert the sheriff to MacRae's presence in order to collect the twenty-thousand-dollar reward. The Ida Lupino character, Virginia Mayo, actually has to have a physical fight with Malone to keep her from rushing out the door. There is no ambiguity, no sense of real life. Malone is not a nice, if slightly empty-headed girl, who wants to just enjoy her new freedom. She's a bad girl.<br /><br />"Colorado Territory" is miscast, as well. Joel McRae is a good light comedian or light action star -- a nice guy. He's not the tough ex-con that Bogart was. And Virginia Mayo is supposed to be part Pueblo Indian, though she looks about as Indian as Jean Harlow, the heavy makeup notwithstanding. One of the most touching (because grounded) elements of the original is that Bogart had to give up the vivacious young Joan Leslie for the older, husky, used, and rather plain Ida Lupino. In the remake, the succulent Virginia Mayo of 1949 could give Dorothy Malone a run for her money any day. It's like a high-schooler having to give up his romance with the head of the girl's cheer-leading squad for the love of the Prom Queen. There's not much of a sense of loss.<br /><br />I've picked out just one set of relationships to compare, but any viewer could easily spot a dozen more in which the original is superior to the remake. (Humphrey Bogart, describing what a Tommy gun sounds like, taps his finger three times on the desk and says, "Tap tap tap. That's all." Nothing like that here.) Nice location shooting, but if you want to see a movie made for adult sensibilities, rent the original. This remake is pretty watered down.