Het is fijn dat deze film bestaat, maar zoals hij nu is, is hij een enorme teleurstelling. De regisseur Leslie Hiscott en de filmmakers Sydney Blythe en William Luff krijgen in de eerste en de laatste spoel een paar mooie proto-noirs te zien, maar daartussenin zit een zeer claustrofobische film die zich geheel binnenshuis afspeelt, hetzij in het huis van Ronald Adair, hetzij in het huis van Sherlock Holmes en dr. Watson in Baker Street 221b. We weten dat de film in 1930 speelt in plaats van in 1890, omdat Holmes afleidt dat Watson problemen met zijn auto heeft, maar we zien nooit auto's en ook niet veel actie. Het zijn gewoon acht spoelen met saaie, onsamenhangende gesprekken (waar was Alfred Hitchcock toen ze hem nodig hadden? In werkelijkheid werkt hij bij een grotere, prestigieuzere Britse studio dan Twickenham!), slordig opgenomen door Baynham Honri, die om de een of andere reden net zo'n krediet krijgt op het witte doek als de regisseur. En hoewel ik gewoonlijk het kritische oordeel van wijlen William K. Everson respecteer, die zei dat Arthur Wontner een van de beste acteurs was die ooit voor Holmes heeft gespeeld, heeft hij me nooit overtuigd in die rol. Hij is uitstekend in de scènes waarin hij Holmes speelt als een cerebrale 'armstoelrechercheur', maar volkomen misplaatst voor de neurotische man van de daad die ook sir Arthur Conan Doyle voor ogen had. Maar toen (om het begin van Conan Doyle Holmes' Conan Doyle-verhaal 'Een schandaal in Bohemen' te parafraseren) voor mij? Basil Rathbone (die griezelig veel leek op de illustraties van Sidney Paget uit de originele Holmes-verhalen en die zowel de cerebrale als de actieve kanten van het personage volmaakt tot zijn recht liet komen) zal altijd de Sherlock Holmes blijven.
It's nice that this film exists, but as it stands it's a major disappointment. Director Leslie Hiscott and cinematographers Sydney Blythe and William Luff get some nice proto-noir compositions into the first and last reels, but in between it's a very claustrophobic movie that seems to take place entirely indoors, either in the home of Ronald Adair or in Sherlock Holmes' and Dr. Watson's digs at 221B Baker Street. We know the film is set in 1930 instead of the 1890's because Holmes deduces that Watson is having trouble with his car, but we never see any cars  or much action of any kind. It's just eight reels of dull, ill-paced talk (where was Alfred Hitchcock when they needed him? Actually working at a bigger, more prestigious British studio than Twickenham!), sloppily recorded by Baynham Honri, who for some reason gets an on-screen credit in type as big as the director's. And though I usually respect the critical judgments of the late William K. Everson  who said Arthur Wontner was one of the two best actors ever to play Holmes  he's never convinced me in the role. He's perfectly adequate in the scenes showing Holmes as a cerebral "armchair detective" but utterly wrong for the neurotic man of action Sir Arthur Conan Doyle also intended Holmes to be. But then to me (to paraphrase the opening of the Conan Doyle Holmes story "A Scandal in Bohemia") Basil Rathbone (who looked uncannily like the Sidney Paget illustrations for the original Holmes stories and did both the cerebral and the active sides of the character consummately well) will always be THE Sherlock Holmes.