Audie Murphy, de grootste held van de Tweede Wereldoorlog, was altijd al een ernstig onderschatte acteur, en hij had een geweldige uitstraling op het witte doek. Deze film was een kans om geschiedenis te schrijven door Murphy in zijn eigen spannende verhaal te laten optreden, iets wat nooit eerder is gedaan en sindsdien ook niet meer is gedaan. Nou, Universal heeft het verknald! Niet naar hun maatstaven, natuurlijk, ze hebben een hoop geld verdiend. Maar in de loop van de tijd heeft deze film niet veel aanzien gekregen, en hij valt bij de hedendaagse kijkers in het niet. Toekomstige generaties zullen hem over het algemeen van de hand wijzen.<br />De gevechtsscènes spelen als een Disney-versie van de oorlog, zo gezuiverd dat de hoofdrol had kunnen worden gespeeld door Hayley Mills. Murphy houdt zich gedurende het hele verhaal merkwaardig afstandelijk en min of meer verveeld, en ziet er in zijn eigen uniform niet op zijn gemak uit. Je zou denken dat deze film een heleboel technische adviseurs zou hebben, onder wie Murphy zelf, maar alles <0xE2><0x80><0x93> de uitrusting, het decor <0xE2><0x80><0x93> ziet er verkeerd uit en voelt verkeerd aan. De Italiaanse campagne, zo lijkt het, werd in een zonnige achterhoede uitgevochten tegen namaak-Duitsers in namaak-uniformen en namaak-wapens.<br />De meeste andere acteurs passen minzaam in hun maffe, onschuldige, naïeve, Amerikaanse boerenzoonrollen, en na een tijdje wordt het saai. Halverwege kreeg ik het gevoel dat dit een geweldige oorlogsklassieker had kunnen zijn als hij wat hoger was gericht dan de jonge ROTC-jongens. Een bitterere en wredere toon, getemperd door Amerikaans optimisme, het soort houding dat volgens mij meneer Murphy later in zijn leven werkelijk aannam, zou hebben gewerkt.<br />Hoewel ik teleurgesteld was, raad ik je nog steeds aan naar deze film te kijken vanwege mijn bewondering voor Audie Murphy en om een bepaalde houding ten aanzien van oorlog te observeren die in het Amerika van de jaren vijftig gebruikelijk was. In sommige opzichten was die houding na de kruistocht in Europa gerechtvaardigd.
Audie Murphy, the greatest hero of World War II, was always a seriously underrated actor, and he had a great screen presence. This movie was a chance to make film history by featuring Murphy in his own exciting story, something that's never been done before or since. Well, Universal blew it! Not by their standards, of course, they made a lot of money. But as time goes on, this movie hasn't been well regarded, and it falls flat on contemporary viewers. Future generations will generally dismiss it.<br /><br />The battle scenes play like a Disney version of the war, so sanitized the main role might have been played by Hayley Mills. Murphy adopts this curiously detached and semi- bored manner throughout the story, looking uneasy in his own uniform. You might have thought this film would have plenty of technical advisors, including Murphy himself, but everything---the gear, the scenery---looks and feels wrong. The Italian campaign, it seems, was fought in a sunny backlot, against fake Germans wearing fake uniforms with fake weapons.<br /><br />Most of the other actors fit blandly into their goofy patterned innocent/naive American farmboy roles, and it wears thin after a while. Halfway through, I got the feeling that this could have been a great war classic if it had been aimed a little higher than the junior ROTC crowd. A more bitter and savage tone, tempered with American optimism, the kind of attitude that I understand Mr. Murphy actually had later in life, would have worked.<br /><br />Even though I was disappointed, I still recommend watching this film because of my admiration for Audie Murphy, and to observe a particular attitude about war that was common in 1950s America. In some ways, after the crusade in Europe, that attitude was justified.