Dit is een ongelooflijk debielenfilm. Het begint met magische geesten die door de neus van een man naar binnen vliegen (hij ziet eruit als een telekinetische cokeverslaafde) en gaat van daaruit bergafwaarts.<br />De oudste dochter uit de eerste film wordt vermist en er wordt geen poging gedaan om haar afwezigheid te verklaren. De rest van het gezin is echter terug, met aan het hoofd de blowende ouders JoBeth Williams en Coach (ook wel Craig T. Nelson genoemd, die in deze film pijnlijk slecht speelt), die allebei heel slecht haar hebben. Opnieuw worden ze geplaagd door geesten uit het hiernamaals. Wie vertrouwen ze? De irritante indiaan die in hun achtertuin zit, halfslachtige spreekwoorden uitkraamt en een uur lang niets doet? Of dominee Kane, die stompzinnige bijbelliedjes uit volle borst zingt? Wat maakt het uit? Je zult het veel te druk hebben met lachen om de eindeloze parade van stompzinnigheid in deze film.<br />De eerste film was echt goed <0xE2><0x80><0x93> hij hield je aandacht vast, had interessante effecten en een paar heel enge, griezelige scènes. Het was niet perfect, maar het was een leuke film. Deze film is belachelijk. Er zijn een paar goede momenten wanneer het grootste monster opduikt (Hij verschijnt voor het eerst nadat de coach hem heeft uitgekotst!). Hij ziet er best cool uit, maar je krijgt hem niet vaak te zien. De rest van de effectenscènes in de film zijn volslagen belachelijk. In een van de scènes wordt een jongen aangevallen door zijn eigen beugel. Dan gaat de coach op een geest zitten. Dat is het wel zo'n beetje.<br />Nutteloze scènes slepen zich voort, gevuld met saaie dialogen over de macht van het gezin als ze samenwerken, bla, bla, bla, en de personages worden allemaal zo irritant dat je snel doorspoelt. Als je het einde haalt, word je getrakteerd op een absurde scène waarin het gezin de geestenwereld in gaat en rondzweeft als Superman van Christopher Reeves. Deze scènes zijn zo ongelooflijk maf dat ik ze hier gewoon geen recht kan doen. Als je denkt dat je weet wat maf is, wacht dan maar. De film 'A Goofy Movie' was niet zo maf als deze film. Het sleutelwoord hier is'maf'.<br />Je zult lachen om deze film, maar niet ermee. Deze film doet heel erg zijn best om grappig te zijn, maar hij faalt jammerlijk. Neem bijvoorbeeld de 'klassieke' slotscène: Ergerlijke indiaanse man en Coach kijken naar de auto van Coach. Coach zegt: 'Hoe kan ik de auto gelukkig maken?' Ergerlijke indiaanse man zegt: 'Hij wil met me mee naar huis!' Dus Coach geeft hem de sleutels en hij rijdt weg <0xE2><0x80><0x93> maar dan beseft de familie dat ze een lift naar huis nodig hebben! O jee! Ze rennen achter de auto aan terwijl de aftiteling voorbij rolt. Dat is de angel van de film, de scène waarvan ze dachten dat hij de harten van alle filmbezoekers zou raken. In plaats daarvan zou ik hem het liefst op de bodem van de oceaan in een krat stoppen, als een gangster.<br />Ik haatte deze film.
This is one incredibly moronic movie. It begins with magical spirits flying up a man's nose (he looks like a telekinetic coke addict), and then goes down hill from there.<br /><br />The older daughter from the first movie is missing and no attempt is made to explain her absence. The rest of the family is back, though, headed up by stoner parents JoBeth Williams and Coach (a.k.a Craig T. Nelson, who is painfully bad in this), who both have really bad hair. Once again they're plagued by spirits from beyond. Who do they trust? The annoying Native American guy who sits around their backyard, speaks in half-assed proverbs, and does nothing for about an hour of screen time? Or the silly-beyond-words Reverend Kane, who sings asinine bible songs at the top of his lungs? Who cares? You'll be too busy laughing at this film's unending parade of goofiness.<br /><br />The first movie was really good- it held your attention, had interesting effects, and had some very scary, eerie sequences. It wasn't perfect, but it was an enjoyable movie. This flick is ridiculous. It has a few okay moments whenever the main monster shows up (He first appears after Coach vomits him up!). He's pretty cool looking, but you don't get to see him much. The rest of the movie's effects sequences are completely preposterous. In one scene a kid is attacked by his own braces. Then Coach sits on a ghost. That's about it.<br /><br />Pointless scenes drag on, filled with boring dialog about the family's power when they work together, blah, blah, blah, and the characters all become so annoying that you'll wear out your fast forward button. If you make it to the end, you'll be treated to an absurd sequence where the family goes into the spirit world and floats around like Christopher Reeves' Superman. These scenes are so incredibly goofy, I simply cannot do them justice here. If you think you know goofy, just wait. The movie "A Goofy Movie" wasn't as goofy as this movie. The key word here is "goofy".<br /><br />You will laugh at this movie, but not with it. This movie tries very hard to be funny, but fails miserably. Take for instance the "classic" closing scene: Annoying Native American guy and Coach look at Coach's car. Coach says "How can I make the car happy?" Annoying Native American guy says "It wants to go home with me!" So Coach gives him the keys and he drives away- but then the family realizes that they need a ride home! D'oh! They chase after the car as the credits roll. That's the film's stinger, the scene they thought would cement this movie in the hearts of film goers everywhere. Instead, I'd like to cement it in a crate at the bottom of the ocean, mobster-style.<br /><br />I hated this movie.