Ik heb echt van deze film genoten. Een eerdere opmerking zei iets in de trant van de opmerking dat clichés bepaalde delen raadselachtig maken, maar ik denk dat het belangrijk is om op te merken dat deze film in de jaren twintig is geschreven, toen die clichés misschien nog niet zo ingeburgerd waren. En het einde is lang niet zo cliché als ik uit die tijd zou verwachten.<br />Samuel L. Jackson levert een waardige rol als Jack, voegt zijn kenmerkende persoonlijkheid toe aan de rol en houdt tegelijkertijd de geest van het personage in stand.<br />Milla ziet er zoals gewoonlijk goed uit, en net als in al haar andere films gaat ze even uit de kleren. Haar optreden is fatsoenlijk.<br />Ik zou deze film een 7 van de 10 geven.<br />waarschuwing, pornofilm. Wat me echt aan deze film bevalt, is de richting die hij inslaat. Ik denk dat je je in de jaren twintig moet verplaatsen, in de overtuiging dat vrouwen vrouwen zijn, en dat het echte personage de held is. Als je dat doet, is Erin wat een vrouw volgens de klassieke opvatting was: afhankelijk, op zoek naar een man, haar kansen afwegend om bij de man te zijn die het meest geschikt voor haar is.<br />Dan gaat het verhaal in feite over Jack en de beslissingen die hij moet nemen; een conflict tussen zijn verlangen naar Erin en zijn eerbare, onbuigzame persoonlijkheid. In de meeste westerns zegeviert de held over het kwaad en krijgt hij als beloning het koninkrijk en het meisje, maar hier is er een wending: de held verslaat de schurk, maar kiest ervoor om het koninkrijk en het meisje niet te nemen, maar in plaats daarvan zijn eer te bewaren.<br />In dit opzicht bootst het verhaal veel klassieke samoerai-fictie na, bijvoorbeeld waarin de held zijn eigen verlangens ontkent uit naam van een persoonlijke morele code. Ook is het geen cliché dat de film erkent dat de echte wereld zelden een goed karakter beloont, en dat het pad van deugd en eer meestal eenzaam is. Het einde is verrassend, triest en eenzaam, maar op de een of andere manier ook bevredigend en geruststellend.
I genuinely enjoyed this movie. A previous comment said something to the effect of an observation that cliches riddle certain parts, but I think it's important to note that this was written in the 1920s, when perhaps those cliches were not quite so pervasive. And the ending isn't nearly as cliche as I would expect from that era.<br /><br />Samuel L Jackson delivers a worthy performance as Jack, adding his signature personality to the role while still maintaining the spirit of the character.<br /><br />Milla is good looking as usual, and like all her other movies, gets naked for a minute. Her performance is decent.<br /><br />I'd give this movie a 7 out of 10<br /><br />WARNING, SPOILER FOLLOWS.<br /><br />what REALLY sells me on this movie is the direction it takes. I think you sort of have to put yourself into the 1920s mindset that women are women, and the real character to watch is the hero. IF you do that, then Erin is what a woman was classically considered to be; dependant, in search of a man, hedging her bets to be with the man most apt to provide for her.<br /><br />Then the story is really about Jack and the decisions he has to make; conflict between his desire for Erin and his honorable, uncompromising personality. Whereas most western movies have the hero triumph over evil, giving him the kingdom and the girl in the process as a reward, here there is a twist; the hero defeats the villain, but chooses not to take the kingdom OR the girl, choosing instead to maintain his honor.<br /><br />In this regard, the story mimics many classic works of samurai fiction, for example, where the hero denies his own desires in the name of a personal moral code. Also, what is not cliche is the movie's acknowledgement that the real world rarely rewards good character, and the path of virtue and honor is usually a lonely one. The ending is surprising, sad, and lonely, yet somehow gratifying and assuring.