Deze film heb ik gezien toen ik op de middelbare school zat. Ik was van tevoren gewaarschuwd, maar ik hield van klassieke muziek, met inbegrip van Grieg, en negeerde de waarschuwingen. Ik herinner me een aantal dingen die de film naar mijn mening goed samenvatten.<br />1. De fotografie was verbluffend. Sneeuw, fjorden, Noorse steden en landschappen waren echt mooi, net als de volkskostuums.<br />2. Griegs muziek was leuk om naar te luisteren, hoewel ze, zoals in alle films over componisten, alleen fragmenten laten horen.<br />3. Het leven van een componist is even opwindend als dat van veel andere componisten, en er werd heel wat op het spel gezet om het verhaal twee of drie uur lang gaande te houden. Ik herinner me ook een heleboel overdrijving. Maar het ergste van alles was het regisseren. In mijn geheugen staat altijd de afschuwelijk clichématige scène gegrift van Grieg, zijn vrouw en iemand anders die hun armen uitspreiden en over een groen veld rennen, op een heuveltje blijven staan en zich omdraaien naar het publiek. Dan doen ze hetzelfde nog een keer <0xE2><0x80><0x93> en nog een keer! Als dat niet genoeg is om het op te geven, dan is niets dat.
I saw this one when I was in high school. I had been warned ahead of time, but I liked classical music, including Grieg, and ignored the warnings. I remember several things about it that really sum the film up, in my opinion.<br /><br />1. The photography was stunning. Snow, fjords, and Norwegian towns and scenery were really pretty, as were the folk costumes. <br /><br />2. Grieg's music was nice to listen to, though as in all films about composers, they only give samplings.<br /><br />Those are the good parts. The bad parts were what sank the boat. There wasn't much of a story. Greig's life wasn't as exciting as many other composers lives, and a lot was padded to keep the story going for 2 or 3 hours. I remember a lot of overacting as well. But the worst part of all was the directing. Forever emblazoned upon my memory is the hideously clichéd scene where Grieg, his wife, and someone else spread their arms and run across a green field, stop on a hillock, and spin around to face the audience. Then they do the same thing again - and again! If that's not enough to make you give up, then nothing is.