Andere recensenten hebben zich vaak afgevraagd hoe 'Shanghai Kiss' afwijkt van de weinig vleiende stereotypen van Aziatische mannen in de Amerikaanse populaire cultuur. En natuurlijk ben ik blij te zien dat deze mensen andere rollen spelen dan die van vechtsporter of wiskundenerd. Maar in zijn meedogenloze poging om aan te tonen dat een Aziatische man inderdaad met blanke vrouwen naar bed kan gaan, geeft deze film ons een volstrekt onsympathieke hoofdfiguur die ons in volstrekt ongeloofwaardige situaties brengt. Hij is niet eens bijzonder knap (hoewel hij wel een soort jongensachtige aantrekkelijkheid heeft). Kortom, er is niets bijzonder begeerlijks of aantrekkelijks aan deze man. Toch kunnen de dames, onverklaarbaar genoeg, gewoon geen genoeg van hem krijgen.<br />En alsof het feit dat de hoofdpersoon zo ontzettend irritant is niet genoeg is om ons van het genieten van de film af te leiden, is er ook nog de onaannemelijkheid van de verhaallijn. Ik bedoel, hoe vaak werpen aantrekkelijke vrouwen (van welk ras dan ook) zich openlijk op willekeurige vreemden (ook van welk ras dan ook) in openbare bussen? Of, als iemand net van een trans-Atlantische vlucht is gestapt, hoe waarschijnlijk is het dan dat hij onmiddellijk naar een plek gaat waar <0xE2><0x80><0x93> je raadt het al <0xE2><0x80><0x93> vrouwen gretig staan te wachten om hem te bevredigen? Voor mij riekte het hele gedoe naar de filmmakers die zo hard als ze konden riepen: 'Hé, moet je kijken! Aziatische kerels kunnen in bed nog wat actie maken!' Nou, oké, dat is natuurlijk geweldig. Maar op de een of andere manier denk ik niet dat het zo onaantrekkelijk en onsympathiek mogelijk maken van onze 'held', terwijl we hem in onwaarschijnlijke en ongelooflijke situaties brengen, de zaak van de ont-stereotypering van Aziatische mannen bevordert. 1.<br />Volledige bekentenis: ik was aan het eind van mijn Latijn en stopte met het kijken naar de film toen die ongeveer een half uur bezig was (vlak nadat de hoofdfiguur in Sjanghai was aangekomen). Dus daarom geef ik hem twee sterren, omdat hij daarna misschien beter werd. Maar wat mij betreft, ik ben bang dat ik gewoon moet blijven hopen dat ik op een dag een niet-stereotypische Aziatische man in de film zal vinden die echt de moeite waard is om mee om te gaan.
Much has been made by other reviewers about how "Shanghai Kiss" breaks away from the unflattering stereotypes that dog Asian men in American popular culture. And to be sure, I'm glad to see these folks playing roles other than martial artist or math geek. But in its relentless quest to show that, yes, an Asian guy can indeed sleep with white chicks, this movie gives us an entirely unsympathetic main character and throws him into completely implausible situations.<br /><br />Nowhere do we see why it is that Ken Leung's character is such a babe magnet. Instead, we get someone who is shallow, egotistical, moody, immature, and just plain annoying. And he's not even especially handsome, either (though he does have a sort of boyish cuteness). In short, there's nothing particularly desirable or appealing about this guy. Yet, inexplicably, the ladies just can't get enough of him.<br /><br />And as if the fact that the protagonist is totally irritating isn't enough to detract from our enjoyment of the movie, there's also the rank implausibility of the storyline. I mean, how often do attractive women (of any race) blatantly throw themselves at random strangers (again, of any race) on public buses? Or, when someone just steps off a trans-Pacific airline flight, how likely is it that they are immediately going to go someplace where -- you guessed it -- women are eagerly waiting to pleasure him? To me, the whole thing smacked of the film makers shouting out as loudly as they can, "Hey, look at this! Asian guys can get some action in bed!" Well, OK, that's swell, I guess. But somehow, I don't think that making our "hero" out to be as unappealing and unsympathetic as possible, while putting him into completely implausible and unbelievable situations, advances the cause of Asian male de-stereotyping.<br /><br />Full disclosure: I hit my limit and stopped watching the movie about a half-hour into it (right after the main character arrived in Shanghai). So that's why I'm giving it two stars, because maybe it got better after that. But as for me, I'm afraid I'll just have to keep hoping that maybe someday I'll find a non-stereotypical Asian guy in the movies who's actually worth spending some time with.