Ik heb deze film gezien omdat ik soms een masochist ben wat films betreft. Hoewel ik dol ben op klassieke Hollywood-films, onafhankelijke films en buitenlandse films, heb ik ook een zacht plekje in mijn hart voor de echt afschuwelijke films. Ik ben vooral dol op de ergste prutsers uit de jaren vijftig en zestig. En gezien het feit dat Larry Buchanan een van de slechtste regisseurs uit die tijd is, was NORMA JEAN een must-see.<br />Het eerste wat me opviel, was dat de filmmaker dit echt als een'skin flick' had bedoeld door er nodeloze naaktheid in te stoppen. Feiten en het rechtzetten van het verhaal hadden NIET de hoogste prioriteit. Wat me vooral opviel, was dat ze niet eens hadden geprobeerd om Misty Rowe zo veel op Marilyn te laten lijken. Voordat ze door Hollywood werd ontdekt, had Marilyn geen gebleekt blond haar, zoals iedereen die iets van Marilyns leven wist, zou hebben geweten <0xE2><0x80><0x93> maar ik denk dat pruiken of haarverf gewoon te duur waren voor deze film! Het volgende wat me opviel was dat dit eigenlijk geen biografie was, maar eerder een reeks seksueel expliciete episodes (met name een heleboel verkrachtingen) en aframmelingen die met elkaar in verband stonden door het thema van Marilyn Monroe <0xE2><0x80><0x93> alsof het alleen was geïnspireerd door haar leven! Met andere woorden, het was pure uitbuiting. Maar in plaats van prikkelend kwam het er allemaal obsceen uit. Oké, Ms. Rowe was een sexy stuk, maar om haar keer op keer zogenaamd verkracht te zien worden, is absoluut NIET GELUKKIG voor normale mensen!! Sterker nog, ik maak me zorgen over iedereen die graag naar deze verschrikkelijke scènes kijkt. Ik denk echt dat als ze de naaktscènes misschien wel hadden gehouden, maar niet in de vorm van gewelddadige verkrachtingen, de meeste kijkers er geen aanstoot aan zouden hebben genomen.<br />Een ander heel slecht aspect van de film is de dialoog. Telkens weer begint Ms. Rowe met de meest belachelijke toespraakjes die totaal niet lijken op de manier waarop echte mensen praten. Met name de dialogen op de bank waren lachwekkend, maar er zijn talloze voorbeelden van nietszeggend gezwets voor dialoog. Een ander geweldig stukje dialoog is de scène waarin Marilyns moeder in een droom in een kokerjurk verschijnt en maar door blijft praten over hoe zwaar het leven is! Ugghh! Er is eigenlijk niets goeds aan de film, hoewel de productiewaarden een stuk beter zijn dan die van de andere films van Larry Buchanan <0xE2><0x80><0x93> wat nog steeds niet veel zegt! En als je op zoek bent naar iets over het latere leven van Marilyn, dan is deze film dat niet, want hij concentreert zich alleen op het begin van haar carrière. In 1989 creëerde Buchanan GOODNIGHT, SWEET MARILYN, dat zogenaamd over Marilyns laatste dagen gaat. Als het net zo dicht bij de feiten is als deze film, verwacht dan misschien ruimtewezens en een bezoek van paus Innocentius III in de film te zien! 's heeft redelijk goede productiewaarden.<br />Geschreven, geregisseerd, geproduceerd en geregisseerd door de grote auteur, is het een zielloos en boosaardig filmpje.
I watched this film because I am, at times, a film masochist. While I love classic Hollywood films, independent films and foreign cinema, I also have a soft place in my heart for the truly horrible films. I particularly love the worst schlock from the 1950s and 60s. And, considering that Larry Buchanan is one of the absolute worst directors of this era, GOODBYE, NORMA JEAN was a must-see.<br /><br />The first thing I noticed is that the film maker really intended this as a "skin flick" by inserting needless nudity. Facts and getting the story straight were NOT high priorities. I especially like how they didn't even try to make Misty Rowe look that much like Marilyn. Before being discovered by Hollywood, Marilyn didn't have bleached blonde hair, as anyone vaguely acquainted with Marilyn's life would have known--but I guess wigs or hair dye were just too expensive for this film! The next thing I noticed is that this really wasn't a biography but instead was more like a series of sexually explicit episodes (a lotta rapes in particular) and beatings that were linked together by the theme of Marilyn Monroe--like it was inspired by her life only! In other words, it was pure exploitation. Instead of being titillating, however, it all came off as gross. Sure, Ms. Rowe was a sexy dish, but seeing her supposedly raped again and again is definitely NOT a turn-on for normal folks!! In fact, I sure worry about anyone who LIKES watching these terrible scenes. I really think if they had perhaps kept the nudity but not have it be in the forms of violent rapes it wouldn't offend most viewers.<br /><br />Another really bad aspect of the film is the dialog. Again and again, Ms. Rowe goes off on the most ridiculous little speeches that don't sound the least bit like the way real people talk. In particular, the casting couch speech was laughable but examples of insipid drivel for dialog abound. Another great bit of dialog is the scene where Marilyn's mother appears in a dream wearing a straight-jacket and talks on and on about how hard life is! Ugghh! <br /><br />Overall, there isn't really anything good about the film, though the production values are a lot better than Larry Buchanan's other films--which still isn't saying very much! Also, if you are looking for anything on the later life of Marilyn, this film isn't it as it focuses on the early career only. In 1989, Buchanan created GOODNIGHT, SWEET MARILYN that supposedly deals with Marilyn's last days. If it's as close to the facts as this film, expect to possibly see space aliens and a visit from Pope Innocent III in the movie! GOODBYE, NORMA JEAN is a rather sad and pathetic excuse for a film. The only reason it gets a 2 is that at least for Larry Buchanan it's got reasonably decent production values.<br /><br />Written, directed, produced and edited by the great auteur, it is a soul-less and evil little movie.