Ik ben zo gek op deze film dat ik hem op dvd heb gekocht en hem de afgelopen drie jaar heb laten zien aan 1) mijn Argentijnse vrouw, 2) haar volwassen kinderen en hun vrienden, 3) een aantal van mijn Argentijnse vrienden en 4) de katten (die ernaar moeten kijken terwijl ik ernaar kijk). Allemaal, behalve de laatste, vonden ze hem <0xE2><0x80><0x93> per persoon <0xE2><0x80><0x93> zowel volkomen geloofwaardig als onopvallend in de zin van 'ja, maar wat is er nieuw?' in zijn geloofwaardigheid. De film is ongeveer net zo krankzinnig als het echte leven in Argentinië, en de scène waarin de politie de politie tegenhoudt is maar één voorbeeld. De gesprekken in de tangotent over de tango en mensen en Argentinië en het leven zijn allemaal ongeveer net zo echt als ik.' Ik heb er zelf van meegemaakt.<br /><0x3E> Hoe langer ik hier ben, hoe meer ik besef hoe moeilijk het is om te beschrijven hoe Argentinië 'echt' is, voornamelijk omdat het niet één ding is, maar een hele mengelmoes van culturele, historische, economische en politieke dingen die voortdurend in het leven en de geest van mensen en hun emoties rondspoken.<br /><0x3E> Het enige wat ik met zekerheid kan zeggen, is dat als je iemand tegenkomt <0xE2><0x80><0x93> zelfs een Argentijn <0xE2><0x80><0x93> die je vertelt dat Argentinië en zijn leven en cultuur gemakkelijk uit te leggen zijn, je hem niet moet geloven.<br /><0x3E> Iemand zei dat het leven hier net zoiets is als het leven in een Kafka-roman, en soms kan het ook zo aanvoelen. De samenzweringstheorie als levenswijze is hier, voor zover ik kan nagaan, endemisch sinds het land op gang kwam. De plattelands-stedelijke scheiding is echt <0xE2><0x80><0x93> de hele stad Buenos Aires stemt heel anders dan de rest van het land en het maakt geen greintje verschil, behalve dat de federale regering nog onwilliger wordt om de hoofdstad te helpen omdat haar politiek zo vaak op een andere planeet wordt gespeeld. En ik weet niet zeker of ik het eens ben met andere opmerkingen dat de Argentijnen een groot minderwaardigheidscomplex hebben; ik denk dat het meer een'verwarrings'-complex is, d.w.z.: 'Waarom begrijpen die andere mensen het leven niet zoals ik?' De film doet me ook een beetje denken aan _Apocalypse Now_, in die zin dat je er min of meer naar moet kijken <0xE2><0x80><0x93> vaak, misschien <0xE2><0x80><0x93> en je op het eind realiseert dat je ongeveer net zo in de war bent als toen je hem voor het eerst zag, dus als je net zo bent als ik, accepteer je dat, leef je ermee en ben je blij met elke nieuwe interpretatie die zich aandient.<br />Ten slotte geloof ik dat Argentinië geen prettige plek is om te wonen als je niet zeer vertrouwd bent met en ervaren bent in het leven met paradoxen, verwarring en de theorie van Jesaja Berlin over 'negatieve vrijheden'. Goddank vind ik het er heerlijk. Maar ik weet dat veel mensen het er niet prettig vinden!
I love this film so much I bought it in DVD, and in the last three years have shown it to 1) my Argentine wife; 2) her adult children and their friends; 3)several of my Argentine friends, and 4) the cats (who have to watch it while I'm watching it). All except the last have -- to a person -- found it both completely believable and unremarkable in the sense of "yeah, so what's new?" in its verisimilitude. The film is just about as crazy as real life is in Argentina, and the police-overruling-police scene is just one example. The conversations in the tango joint about the tango and people and Argentina and life are all about as real as I've witnessed here myself.<br /><br />The longer I'm here the more I realize how difficult it is to portray what Argentina is "really like," mainly because it isn't any one thing but a whole mishmash of cultural, historical, economic, and political things that career around in people's lives and their minds and their emotions continuously.<br /><br />The only thing I can say for sure is that if you meet anyone -- even an Argentine -- who tells you Argentina and its life and culture are easy to explain, don't believe it.<br /><br />Someone said living here is like living a Kafka novel, and sometimes it certainly can feel that way. Conspiracy theory as a way of life has been endemic here, as far as I can tell, since the country first got going. The rural-urban split is real -- the whole City of Buenos Aires votes completely differently from the rest of the country and it doesn't mean a whit of difference except that the federal government becomes even more reluctant to help the capital because its politics are so frequently played out on another planet. And I'm not sure I agree with other comments that Argentines have a big inferiority complex; I think it's more like a "confusion" complex, i.e., "Why don't these other people understand life the way I do?"<br /><br />The film also reminds me a bit of Apochalypse Now in that you just sort of have to watch it -- many times, perhaps -- and realize at the end you're just about as confused as you were when you first saw it, so if you're like me, you accept that, live with it, and are happy to hear any new interpretations that might come along.<br /><br />Finally, I believe that Argentina is not a comfortable place to live if you're not extremely familiarity with and experienced in living in paradox, confusion, and Isaiah Berlin's theory of "negative freedoms." Thank God, I love it. But I know many don't!