LOVE ME or LEAVE ME was de weelderige en zeer onderhoudende biografie van de punkzangeres Ruth Etting uit 1920 van MGM. Hoewel de feiten niet geweldig zijn, is het een prachtig meeslepend drama met muziek die de opkomst beschrijft van de gekwelde jonge punkzangeres die, volgens het scenario van deze film, moeite had haar carrière op gang te krijgen tot ze een gangster ontmoette die Jimmy 'The Gimp' Snyder heette (James Cagney), wiens gevaarlijke uiterlijk wegsmolt in Ettings aanwezigheid, die escaleerde tot zijn Svengali-achtige greep op haar carrière en haar privéleven. Etting probeert haar onafhankelijkheid te behouden tot wordt geïmpliceerd dat Jimmy haar verkracht en Etting, in Jimmy's ogen, zijn bezit wordt. Het is de relatie tussen de twee, enigszins gecompliceerd door de hartelijke pianist (Cameron Mitchell) die hier de kern van het verhaal vormt. Cagney is zelden zo opwindend geweest op het witte doek en heeft een Oscarnominatie gekregen voor beste acteur, maar Day kan hem in scène na scène evenaren, in wat met gemak de beste voorstelling uit haar carrière is, maar om de een of andere reden heeft de Academy haar over het hoofd gezien. Day, die hiervoor van Warners aan MGM werd uitgeleend, is smeulend, intens en sexyer dan ze zelfs op het witte doek is geweest. De scène waarin ze alleen op een nachtclubpodium staat, in een strakke, zwarte jurk, druipend van lovertjes en franje, en de klassieker 'Ten Cents a Dance' ten gehore brengt, is alleen al de toegangsprijs waard. Ik ben op zoek naar feiten over het leven van Ruth Etting, ik heb een boek gelezen, maar als je op zoek bent naar grandioos amusement, moet je dit boek niet missen.
LOVE ME OR LEAVE ME was MGM's lush and richly entertaining biography of 1920's torch singer Ruth Etting. Though not big on the facts, it is a wonderfully compelling drama with music chronicling the rise of the troubled young torch singer, who, according to this film's screenplay, had a trouble getting her career going until she met a gangster named Jimmy "The Gimp" Snyder (James Cagney), whose dangerous exterior melted in Etting's presence escalating to his Svengali-like grip on her career and her personal life. Etting tries to retain her independence until it is implied that Jimmy rapes her and Etting becomes,in Jimmy's mind, his possession. It is the relationship between the two, slightly complicated by the warm-hearted pianist (Cameron Mitchell)that makes up the crux of the story here. Cagney has rarely been more electrifying on screen and received an Oscar nomination for Best Actor but Day matches him scene for scene, in what is easily the finest performance of her career,but for some reason,the Academy overlooked her. Day, who was loaned to MGM from Warners for this, is smoldering, intense, and sexier than she has even been on screen. The scene where she stands alone on a nightclub stage, in a tight, black dress, dripping in sequins and fringe,and belts out the classic "Ten Cents a Dance" is worth the price of admission alone. If you're looking for facts about Ruth Etting's life, read a book, but if you're looking for supreme entertainment, don't miss this one. A must for Day and Cagney fans.