En nu lijd ik aan een posttraumatisch stresssyndroom. Deze film was afschuwelijk. Hij was saai, onrealistisch, en het acteerwerk was afschuwelijk. Het beste deel van de film was de aftiteling, want die betekende het einde van mijn marteling.<br />Als ik Gruner de aardige vent zie spelen met bewegingen van de dood en een hart van goud, is dat een afknapper. Als ik hem nog één keer hoor zeggen: 'Ik wil niet vechten', zal ik het uitschreeuwen van frustratie. Hij heeft mogelijkheden, maar hij kiest de verkeerde scripts.<br />Er waren zoveel dingen in deze film die ik kon uitknippen, ik zou dagenlang kunnen typen. Het ergste zou zijn als Gruner schaamteloos zijn eigen sportuitrusting aantrok. Dan is er nog de gratuite naaktheid, de verplichte nieuwsgierige verslaggever en de slechterik in het zwart.
And I am now suffering from post traumatic stress syndrome. This movie was horrible. It was boring, unrealistic, and the acting was dreadful. The best part of the movie was the end credits because that signaled the end of my torture.<br /><br />Watching Gruner play the nice guy with moves of death and a heart of gold is wearing out its welcome. If I hear him say," I don't want to fight" one more time I will scream in frustration. He has potential, but he is picking the wrong scripts.<br /><br />There were so many things in this movie I could nitpick, I would be typing for days. The worst would be Gruner blatantly plugging his own line of athletic gear. Then there is the gratuitous nudity, the requisite nosy reporter, and the bad guy wearing black. Skip this or suffer like I did.