Ik kan niet geloven dat sommige recensies die ik op deze site heb gelezen over _The Road to Wellville_ waar zijn. Sommige mensen klagen dat de film grof en walgelijk was, anderen klagen dat de plot niet samenhangend was en weer anderen zeuren dat de film historisch gezien niet accuraat was (wat betreft de methoden van dr. Kellogg). Die recensenten hebben duidelijk de boot gemist.<br />Wat betreft degenen die de film grof en walgelijk vonden, wat verwacht je dan van een komedie die zich afspeelt in een gezondheidsinrichting van rond de eeuwwisseling die wordt geleid door een weldenkende maar excentrieke arts? Zo'n film zal ongetwijfeld scènes bevatten waarin patiënten overgeven, klysma's krijgen en een of twee keer seks hebben, zoals ongetwijfeld in die tijd in veel gezondheidsinrichtingen gebeurde. Bovendien waren geen van die scènes beeldend, dus ik begrijp niet waarom iemand zich erdoor beledigd zou moeten voelen.<br />Wat betreft de klachten dat de film geen samenhangende plot had, die had hij ook niet nodig. Het was een komedie, geen drama! De setting van het sanatorium was perfect voor het satiriseren van opvattingen over gezondheid van rond de eeuwwisseling, en het waren de dialogen en de komische situaties die de film bij elkaar hielden en in beweging hielden, niet de plot.<br />Ten slotte, voor degenen die klagen dat de film niet historisch correct was over de feitelijke methoden van dr. Kellogg (zoals het gebruik van elektrische apparaten door zijn personage voor gezondheidstherapie), de film was een komedie, geen biografie! Het was bedoeld om mensen aan het lachen te maken, en in dat opzicht was het een daverend succes. Ik heb al heel lang niet meer zo gelachen tijdens een film.<br />Sommige mensen zouden de raad van sergeant Hulka ('Stripes') moeten opvolgen en 'een beetje vrolijker worden'. Een goede komedie is niet afhankelijk van een plot of een historische accuratesse om onderhoudend te zijn; het enige wat telt is dat hij grappig is, en Wellville was een van de grappigste komedies die ik ooit heb gezien.
I can't believe some of the reviews I've read on this site about The Road to Wellville. Some people complain that it was crude and disgusting, others complain that it didn't have a coherent plot, and still others whine that it wasn't historically accurate (concerning Dr. Kellogg's methods). Those reviewers clearly missed the boat. <br /><br />As for those who thought the movie was crude and disgusting, what did you expect from a comedy set in a turn-of-the-century health sanitorium run by a well meaning but eccentric doctor? Such a movie is bound to contain scenes of patients vomiting, getting enemas, and having a sexual tryst or two, just as undoubtedly occurred in many health sanitoriums at that time. Furthermore, none of those scenes were graphic, so I don't understand anybody being offended by them. <br /><br />As for complaints that the movie didn't have a coherent plot, it didn't need one. It was a comedy, not a drama! The health sanitorium setting was a perfect vehicle for satirizing turn-of-the-century attitudes about health, and it was the dialogue and comedic situations that held the movie together and kept it moving, not its plot. <br /><br />Finally, for those who complain that the movie wasn't historically accurate about Dr. Kellogg's actual methods (such as his character's use of electric-powered machines for health therapy), the movie was a comedy, not a biography! It was meant to elicit laughs, and in that respect it was a smashing success. I haven't laughed so much during a movie in a long time. <br /><br />Some people should take Sargeant Hulka's ("Stripes") advice and "lighten up." Good comedy is not dependent on plot or historical accuracy to be entertaining; all that matters is that it's funny, and Wellville was one of the funniest comedies I've ever seen.