Danika gaat over een jonge moeder wier hallucinaties en de werkelijkheid zich vermengen in een vreemd verhaal over een leven dat in het honderd is gelopen. Een geweldig gezin en een leuk leven dat langzaam achteruitgaat naarmate de ervaringen steeds vreemder worden. Het perfecte leven begint met elke slok kennis af te dwalen tot het publiek met lege handen achterblijft. Uiteindelijk komt alles samen in een krachtig verhaal vol ellende. Tegen het eind van de film kun je bijna raden wat er werkelijk is gebeurd, maar het is wel verrassend. Tomei doet het fantastisch en het is een wonder dat ze niet in meer mainstream films speelt. De rest van de cast doet het goed tijdens de film. Technisch gezien een A-film met weinig continu fouten en een typisch verhaal dat op een zeer a-typische manier werd verteld.
Danika is about a young mother whose hallucinations and reality mix together in a strange story of a life gone wrong. A great family and nice life slowly deteriorates as experiences get stranger and stranger. The perfect life starts digressing with each flask of knowledge until the audience is left with nothing. In the end, everything comes together in a powerful tale of woe. Close to the end of the end of the film you are almost guessing what actually happened, but it does surprise. Tomei does a wonderful job and it is a wonder that she is not in more mainstream films. The rest of the cast does a nice job during the film. Technically a class A- film with few continuity errors and a typical story told in a very atypical way.