Deze film had alle ingrediënten om geweldig te zijn <0xE2><0x80><0x93> zowel de vechtregisseur als de grote ster van Versus, waar ik dol op ben <0xE2><0x80><0x93> maar het werd een film die je zo weer vergeet. De schurken waren niet interessant, de personages waren eendimensionaal en alle coole ideeën werden helemaal niet goed uitgevoerd. Zo was er in het begin een slechterik met een enorm zwaard zoals dat van Cloud in FF7. Hij stierf bijna onmiddellijk nadat hij er een paar keer mee had gezwaaid.<br />De regisseur en de ster waren zo pretentieus in de documentaire _Maken Van_.<br />'Periodedrama's zijn een essentieel onderdeel van de Japanse cinema, dus besloten we er iets heel anders mee te doen, het te herscheppen en een soort actie te creëren die nog nooit eerder was vertoond!' De kostuums waren allemaal bizar, gotisch, en in sommige gevallen bijna futuristisch. Ik vond dat dit potentieel had, omdat het echt gestileerd was. Ik had mijn twijfels over de hitte die een raket van de raketwerper van een samoerai opwekte, maar het was de motor die het voor mij verpestte. Want als er één ding ontbreekt in de stukken uit die periode, dan zijn het wel motoren. Ze zetten er een paar kettingen op, maar dat haalde niets uit. Anachronismen kunnen geweldig werken in historische fantasie, maar deze keer was het duidelijk dat de filmmakers wanhopig probeerden cool te zijn en daar niet in slaagden.<br />Mijn grootste probleem was de vechtchoreografie, vooral nadat ik die zo goed had zien uitvoeren in Versus. De ster, Tak Sakaguchi, is in het echte leven een straatvechter die op straat aan het knokken was voordat Ryuhei Kitamura hem vond en hem in de Versus-aflevering castte. Geen wonder dat hij een goede stuntman is! In deze film besloot hij te komen met 'een nieuw soort actie dat nog nooit eerder was vertoond'! Het onderliggende principe van deze verbazingwekkende revolutie in de actiefilm? In feite mensen slaan. Dat is zijn idee, zijn bijdrage aan het stuntwerk. Om te beginnen is het gebruikelijk in de filmindustrie in Hongkong dat er contact is, en meestal gebruiken ze een schild onder hun kleding. Dus zijn'vernieuwing' is niets nieuws. Voegt dit 'nieuwe soort actie' iets toe aan de film? Helemaal niet. Om te beginnen merkte ik niet eens dat hij mensen sloeg. Het verschil was nauwelijks waarneembaar. Het stomme was dat het er nog erger uitzag. In plaats van iets echt cools als een uitwisseling van blokken, worpen, stoten en trappen met misschien wat acrobatiek, bestond zijn'revolutionaire nieuwe techniek' eruit dat hij alleen maar snelle vuurstoten uitdeelde aan de torso's van de arme stuntmannen die met hem moesten werken. Het zwaardwerk bestond uit dezelfde heen-en-weerzwaaien die kleine kinderen maken als ze zwaardgevechten spelen. Ik maak geen grapje. Bijna alle vechtscènes bestonden uit één treffer op vervangbare slechteriken met dezelfde heen-en-weerbeweging. Geen variatie. Geen hoog en laag. Geen ingewikkelde draaien. Alleen maar heen en weer. Ze gebruikten kabels en af en toe cameratrucs om het wat spannender te maken, maar veel van de scènes werden in slow motion opgenomen, waardoor het overduidelijk was dat een kring van tegenstanders een voor een naderde om in het echte leven tien keer in de borst te worden gestompt en dan te sterven. Dat soort dingen kun je in elk geval verdoezelen met close-ups en montage.<br />Bovendien was de plot onsamenhangend. Ik bleef verwachten dat er een moment zou komen waarop alles zou worden onthuld, maar dat moment kwam niet. Het is niet eens symbolisch of diepzinnig. De ster zelf zei: 'Toen ik de vierde versie las, dacht ik dat het pure onzin was! Dus dacht ik dat ik het maar met mijn acteerwerk moest doen.' (Was dit de vierde versie? O, mijn god! En zijn pogingen haalden niets uit. Vooral niet omdat hij in elke film dezelfde figuur speelt: de anime-boef die zich voortdurend ergert en tegen iedereen 'Urusei!' zegt. Ik denk dat het beste deel, wat actie betreft, was toen ze een capoeira-speler een paar coole, omgekeerde trappen, handstandjes en flips lieten doen. Daarna werd hij afgemaakt door de acteur die hem in het echte leven een stomp gaf.<br />Het enige wat me raakte toen ik begon te kijken, was het productieontwerp. Alle kostuums en rekwisieten boden grote mogelijkheden voor iets echt interessants en origineels, maar kwamen niet met die belofte. Ze zagen er helemaal niet uit als zombies; het waren alleen maar kreunende mensen, helemaal in het zwart gekleed en met malle kappen over hun hoofd. Ik bedoel dat niet als een afkeuring van hun kostuums <0xE2><0x80><0x93> hun kappen waren naar de maatstaven van kappen heel malle kappen; ze leken op de hoed van een nar.<br />Fans van een goede gotische fantasie die zich in het oude Japan afspeelt, zullen teleurgesteld zijn, aangezien de filmmakers alleen maar een plot suggereerden zonder er zelf een te bedenken. De laatste keer dat ik het naging, heette de film waarin Tak Sakaguchi een strijdlustige rotzak speelde die een verborgen machtsreserve had die door de hele film heen zichtbaar was en pas op de climax onthuld werd, Versus. Na vijf jaar is het beste wat ze kunnen bedenken Versus minus het verhaal en de vechtchoreografie die in een andere tijd zijn opgenomen. Ik hoop dat ze trots zijn. Actie-connaisseurs zullen erg teleurgesteld zijn, want de vechtchoreografie is 90 procent van de tijd oninteressant en herhalend. Het is triest dat de beste vechtscène in de film die met het pistool is, en niet de hand-hand-gevechten of zwaardgevechten. Als je niet kieskeurig bent wat geweld betreft en gewoon wilt zien hoe een acteur stuntmannen ongeïnteresseerd verslaat, dan is deze film voor jou.<br />Eerlijk gezegd voelde ik me verraden.
This film had the ingredients to be great--both the fight director and the main star of Versus, which I love--but they made a totally forgettable movie. The villains were uninteresting, the characters were one dimensional, and all the cool concepts weren't executed well at all. For instance, there was a bad guy in the beginning with a huge sword like Cloud's in FF7. He died almost immediately after swinging it around a few times.<br /><br />The director and star were so pretentious in the Making Of documentary. "Period dramas are a staple of Japanese cinema, so we decided to do something completely different with it, to reinvent it and create a type of action never seen before!" The costumes were all weird, Gothic, and in some cases, almost futuristic. I thought this had potential since it was really stylized. I had my doubts about the heat seeking missile from a samurai's rocket launcher, but it was the motorcycle that ruined it for me. Cause if there's one thing that period pieces are lacking in, it's motorcycles. They put some chains on it, which did nothing. Anachronisms can work wonderfully in historical fantasy, but this time it was plainly obvious that the filmmakers were trying desperately to be cool and failing.<br /><br />My biggest problem was the fight choreography, especially after seeing it executed so well in Versus. The star, Tak Sakaguchi, is a fighter in real life who was brawling in the streets before Ryuhei Kitamura found him and cast him in Versus. No wonder he's a good stuntman! In this film, he decided to come up with "a new type of action never seen before!" The underlying principle of this amazing revolution of action cinema? Actually hitting people. That's his idea, his contribution to stuntwork. First of all, it's common practice in Hong Kong cinema where contact is required, and they usually use shields under their clothing. So his "innovation" is nothing new. Does this "new kind of action" add anything to the film? Not at all. For one, I didn't even notice he was actually hitting people. The difference was imperceptible. Here's the stupid part--it actually looked worse. Rather than choreograph something really cool like an exchange of blocks, dodges, punches, and kicks with maybe some acrobatics, his "revolutionary new technique" consisted of him just doing rapid fire punches to the torsos of the poor stuntmen who had to work with him. The sword work was the same back and forth swings little kids do when they play sword fight. I'm not kidding. Almost all of the fight scenes consisted of one hit kills on disposable bad guys with the same back and forth motion. No variation. No high and low. No fancy spins. Just back and forth. They used wire work and occasional camera tricks to spice it up, but many of the sequences were done in long shot, which made it glaringly obvious that a circle of opponents was approaching one at a time to be punched ten times in the chest in real life, then die. At least cover that stuff up with close ups and editing.<br /><br />Additionally, the plot was incoherent. I kept expecting a moment where all would be revealed, but it never came. It's not even symbolic or profound. The star himself said, "When I read the fourth draft, I thought that it was absolute crap! So thought I would save it with my acting." (This was the fourth draft?! Oh my God!) And his efforts didn't work. Especially since he plays the same character in every movie: the anime badass who is annoyed all the time and says "Urusei!" to everybody. I think the best part, action-wise was when they had a capoeira guy do some cool inverted kicks and handstands and flips. Then he was dispatched by the actor punching him in real life.<br /><br />The only thing that roped me in when I started watching was the production design. All of the costumes and props showed great potential for something really interesting and original, then failed to deliver on that promise. And I didn't know the "zombie" enemies were even zombies until they were called that in the documentary. They didn't look like zombies at all; they were just moaning people dressed all in black with silly hoods over their heads. I don't mean that to be dismissive of their costumes--their hoods were quite silly by hood standards; they resembled a jester's hat.<br /><br />Fans of a good Gothic fantasy set in ancient Japan will be disappointed since the filmmakers only implied a plot without coming up with one. Last time I checked, the movie in which Tak Sakaguchi played a battle-loving badass who had a hidden reserve of power foreshadowed throughout the film only to be revealed at the climax was called Versus. After five years, the best they can come up with is Versus minus the story and fight choreography set in a different time period. I hope they're proud. Action connoisseurs will be very disappointed since the fight choreography is uninteresting and repetitive 90% of the time. It's sad when the best fight scene in the film is the one with the gun, and not the hand to hand exchanges or swordfights. If you're not picky about violence and just want to see an actor beat stuntmen uninterestingly, then this film is for you.<br /><br />Frankly, I felt betrayed.