Deze film krijgt niet de lof die hij verdient, naar mijn mening. Cooney heeft iets moois geschreven in dit script. Hij heeft vragen en ideeën naar ons toe gebracht en die benaderd op een manier die ons aan het gissen houdt en ons nieuwsgierig houdt. Cooney is geen filosoof, hij is een filmschrijver: hij doet gewoon wat hij het beste doet in het leven, en naar mijn mening met grote verdienste. We hebben dit thema eerder gezien, en zelfs na deze film (Het vlindereffect), maar dat is geen reden waarom Cooney er niet zijn best voor zou doen. Zuivere originaliteit is zeldzaam en ver weg tegenwoordig, misschien zelfs niet eens meer aanwezig. Wat de regie betreft: er valt niets slechts te zeggen. Er is prachtig camerawerk, filmische vormgeving en gebruik van effecten. Er waren een paar prachtig geplaatste donkere en sombere scènes, en een prachtige reproductie van de handeling van sterven en weer tot leven worden gewekt (precies zoals mijn grootvader het me beschreef toen het hem overkwam... niet dat elke reanimatie niet uniek en individueel is, maar we horen wel van een gangbare trend: zie het witte licht, zie je lichaam onder je).<br />Mijn enige echte probleem met de film is dat ik denk dat Piper Perabo een beetje overdreef. Niet dat het acteerwerk op de een of andere manier niet paste, maar het leek een beetje droog en veel, maar dat is een subjectieve opvatting. Anderen vinden haar misschien wel passend. <br /><0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> Kijk eens naar degenen die het wel overleven. Waarom leven zij en anderen vóór hen niet? Dezelfde werktuigen en dezelfde (misschien zelfs dezelfde) omstandigheden brengen hen in verleiding. Misschien hebben degenen die stierven het opgegeven en hadden degenen die nog leefden iets belangrijks om voor te leven. <br /><0x3E> Nu zitten er natuurlijk gaten in deze hypothese: is dit een belangrijke roeping van God (Peter lijkt er aan het eind anders over te denken: wij beslissen), er zijn mensen die bij ons terugkomen zonder geheugenverlies (maar gaat Simon aan het eind niet terug naar waar hij eens was, opnieuw onwetend en onwetend), en wordt hij daardoor krankzinnig (het oude cliché dat de krankzinnigen werkelijk degenen zijn die het best in contact staan met de wereld). Het laatste idee geloof ik persoonlijk niet, maar deze film gaat over de vragen. Hij eindigt niet in de vergetelheid of verliest zijn intelligentie, hij verkent alleen een idee en stelt ons voor de vraag: hoe en waarom sterven mensen? En is dit fenomeen zelfs nog sterker dan wij, die in onze eigen trend geloven, ons realiseren.<br />Hoewel de waardering van een film voor 1 tot 10 moeilijk kan zijn, en ik er nog steeds niet uit ben hoe goed ik hem vind (ik heb hem net gezien en zou er over een paar weken graag nog eens naar willen kijken). Ik heb hem een 8 gegeven, hoewel ik denk dat een 7,5 voor mijn mening op dit moment accurater zou zijn.
This movie does not get the credit it deserves, in my opinion. Cooney wrote something beautiful in this script. He brought upon questions and ideas subject to us, and approached it in a manner that keeps us guessing  keeps us curious. Cooney is not a philosopher, he is a film writer: he is simply doing what he does best in life, and in my opinion with great merit. We have seen this theme before, and even after this film (The Butterfly Effect), but that does not give any reason why Cooney should not take his stab at it. Pure originality is few and far between these days, maybe even non-existent. As for the directing: nothing bad to say. There is some great camera work, cinematography and use of effects. There were some beautifully placed dark and gloomy scenes, and a wonderful recreation of the act of dying and being brought back to life (exactly the way my grandfather described it to me when it happened to him... not to say that each resuscitation isn't unique and individual, but we do hear of a common trend: see the white light; see your body below you).<br /><br />My only real problem with the film is that I think Piper Perabo was slightly overacting. Not that the acting did not fit in some way, but it seemed a tad dry and much, but this is a subjective outlook. Others may find her fitting.<br /><br />******** SPOILER ******** DO NOT READ UNLESS YOU HAVE WATCHED THE FILM<br /><br />Consider what the orderly said (and I'm paraphrasing): how and why people die is the question. It may be the only question.<br /><br />I am writing this comment not to be audacious or to act superior, but I feel I have read a few other unintelligent comments that brought me to be motivated to say my piece. What some people do not realize, or have yet to realize, is that the story is about a man who is at the edge of death. Some people in this world die, but have a chance to be resuscitated  some people come back to us, some don't. <br /><br />Consider those who do survive. Why is it they live and other before them did not? The same tools and similar (maybe even the same) circumstances are at their temptation. Maybe those who died gave up, and those who lived still had something important to live for. This is Simon Cable. <br /><br />Now, of course, there are holes in this hypothesis: is this important calling of God (Peter seems to think otherwise at the end: we decide), there are those who come back to us without amnesia (but at the end, does Simon not go back to where he once was, unaware and unknowing once again), and does this make him insane (the old cliché that the insane are truly those best in touch with the world). The last idea I don't personally believe, but this movie is about the questions. It doesn't end in obscurity or lose its' intelligence, it simply explores an idea and leaves us wondering: how and why do people die? And is this phenomenon even more than we, as believers of our own trend, realize.<br /><br />Though the rating of a movie to simply overall 1 to 10 can be difficult, and I am still on the fence of how much I like it (having just seen it, and would like to come back to it a few weeks from now). I gave it an 8, though I think a 7.5 would be more accurate to my opinion at this moment.