Het grootste probleem met Kiwi-films is dat de recensenten er niet zonder emotie over kunnen schrijven. Ga naar vrijwel alle filmsites en je leest dat dit een soort klassieker is. Het is in feite een saaie, kunstzinnige verspilling van tijd. De vertolking van Fiona Kay is uitstekend, maar zij is het enige personage dat niet van vlees en bloed is, en ze gedraagt zich niet echt als een normaal mens, meer als de nogal verwrongen visie van een volwassene op wat een klein meisje zou kunnen doen en denken. Geen van de andere dun geschetste personages is ook maar in de verste verte sympathiek, de omgeving bevindt zich in een bijzonder deprimerend landschap van doorweekte heuvels, en het scenario is armzalig en ondoorgrondelijk. Waarom besteedt de moeder bijvoorbeeld heel veel tijd aan het naaien van een tutu voor Toss en laat ze haar vervolgens vrolijk buiten spelen in de smerige, modderige buitenlucht? Waarom gaat de moeder plotseling om met een norse stroper die verontrustend pedofiele plannen met haar dochtertje heeft? Moeten we die anderszins gezonde grootvader en zijn gestoorde, egocentrische gebabbel soms vertederend vinden? Als je kunst wilt, prima, hier is je kunst. Als je een echte film wilt, vermijd dan 'Vigil' tot de Slechte Filmavond.
The main problem with Kiwi movies is that the critics won't review them dispassionately. Go to virtually all the film sites and you'll read that this is some kind of classic. It is in fact a boring art-bullied waste of time. The performance by Fiona Kay is excellent, but she is the only fleshed-out character, and doesn't really behave as a normal person, more an adult's rather twisted vision of what a small girl might do and think. None of the other thinly-sketched characters are in any way sympathetic, the setting is within a singularly depressing sodden-hills landscape, and the screenplay is mean-spirited and unfathomable. Why for instance does the mother spend considerable time sewing a tutu for Toss and then blithely let her go out and play in the filthy, muddy outdoors in it? Why does the mother suddenly take up with a surly poacher who shows disturbingly pedophile designs on her young daughter? Are we supposed to find the differently-sane grandfather and his deranged, self-absorbed prattle somehow endearing? You want art, fine, here's your art. You want a proper movie, avoid 'Vigil' until Bad Movie Night.