Jeetje! Het is verbazingwekkend hoeveel controle het establishment van Hollywood heeft over het hele spectrum van de nieuwsmedia. In de ochtendkrant lees ik voor het eerst over een nieuwe film. Om twaalf uur staat hij weer in een nieuwsblad dat ik per post krijg. Dan zie ik om zes uur een 'nieuws'-verhaal, en later op de avond is er een verhaal over een van de sterren, en later weer een interview met de regisseur, enzovoort. De volgende dag gaat de film in een theater vlak bij jou in première... en het blijkt een middelmatige klucht te zijn van een film die om kaartjes bedelt in het 'dollartheater'. Een maand later, om aan het eind van het jaar alweer vergeten te zijn.<br />Dan zijn er dus ook films zoals deze.<br />Ik had er nog nooit van gehoord toen ik hem toevallig bij een vriend thuis zag.<br />En ik zal hem nooit vergeten. Wat een meesterwerk!<br />Als je musicus bent, en vooral als je eerste instrument een afdankertje was, dan zou je de merkwaardige neiging van een muziekinstrument kunnen waarderen om de menselijke ziel op te nemen en zelfs op te slaan, en zijn weg te vinden naar de meest geschikte handen. Daar gaat deze film over. Hoewel, als je net als ik bent, zou je kunnen denken dat het zo is.' Het gaat over dat ene afdankertje dat niemand anders wilde hebben, dat je op weg heeft geholpen, dat ene waarvan je jaren later, toen je een kind ernaar zag kijken, gewoon wist dat het niet meer van jou was...<br /><br />
Sheesh! It is amazing how much control the Hollywood establishment has over the entire spectrum of news media. In the morning paper, I read about some new movie for the first time ever. At noon, there it is again in a news magazine I get in the mail. Then I see some "news" story about it at six o'clock, and later on in the evening there's some story about one of the stars, and later again, an interview with the director and so on. The next day, the movie opens in a theater near you... and it turns out to be one mediocre dog doo of a flick that's begging seats in the "dollar theatre" a month later, only to be forgotten by year's end.<br /><br />Then, there are movies like this one. <br /><br />I'd never heard of it when I happened by chance to see it at a friend's house. <br /><br />And I'll never forget it. What a masterpiece!<br /><br />If you're a musician, and especially if your first instrument was a hand-me-down, you might appreciate the peculiar tendency of a musical instrument to absorb and even accumulate the human soul, and find its way into the most appropriate hands. That's what this movie is about. Although if you're like me, you might think it's about that one hand-me-down that nobody else wanted, that got you started, the one that years later, when you saw some kid admiring it, you just *knew* it no longer belonged to you...<br /><br />