Dit avant-gardestuk komt op wonderbaarlijke wijze uit de verf zonder clichématig of afgezaagd te worden (zoals zo vaak het geval is met kunstzinnige avant-gardefilms). Peggy Lynch (ik neem aan dat het zijn dochter is) doorloopt een reeks aangrijpende gebeurtenissen die op de een of andere manier verband houden met het alfabet. Ik vond vooral het bedplassen en het vuil erg mooi. Degene met wie ik dit zag, zei dat het vuil er erg 'aantrekkelijk' uitzag. Ik was het daar vreemd genoeg mee eens. Alleen Lynch kon vuil aantrekkelijk maken. Heel interessant werk.
This avant garde piece miraculously comes off without being cliché or dismissible (as is so common with artsy avant garde film). Peggy Lynch (I'm assuming is his daughter) goes through a sequence of harrowing events that had some connection with the alphabet. I particularly liked the bed-wetting and the dirt. The person I watched this with said the dirt looked very "inviting." I strangely agreed. Only Lynch could make dirt inviting. Very interesting work. 8/10