Een jaar nadat ze samen in 'Love Finds Andy Hardy' waren verschenen, werden Lana Turner en Ann Rutherford gekoppeld aan twee films uit 1939: 'These Glamour Girls' en 'Dancing Co-Ed'. Afgezien van het feit dat de twee films een universiteitsthema hadden (waarin Turner een buitenstaander speelde) en dezelfde regisseur (S. Sylvan Simon) hadden, was er weinig overeenkomst tussen de twee films. Hoewel niet zo ambitieus, is 'Dancing Co-Ed' een veel onderhoudender film. Het is waarschijnlijk Turners beste optreden en onbetwist haar meest tijdloze. Ze mag laten zien hoe goed ze kan dansen en hoe verrassend goed ze kan komedie spelen. Bovendien ziet ze er geweldig uit in een charmante, bij-de-deur-spelende rol, waarin ze een personage speelt dat veel moet glimlachen (ze heeft een geweldige glimlach <0xE2><0x80><0x93> jammer dat maar zo weinig van haar rollen die gebruiken). Het verhaal draait om een landelijke jacht op een nieuwe vrouwelijke danspartner voor een bekende danser, een radioprogramma organiseert een wedstrijd om deze partner te selecteren uit de aanstormende studenten. Maar het is eerder een publiciteitsstunt dan een echte wedstrijd, want variétédanseres Patty Marlow (Turner) is al geselecteerd, ze heeft zich alleen maar ingeschreven bij een universiteit om technisch gezien in aanmerking te komen. De secretaresse van haar agent (Rutherford) neemt haar mee om ervoor te zorgen dat alles soepel verloopt.<br />Er doen zich complicaties voor als Pug (Richard Carlson), verslaggever voor _The Porcupine (de studentenkrant)_, een onderzoek begint te doen naar de legitimiteit van de wedstrijd. Carlson zou in de jaren vijftig de koning van de 3D-sciencefictionfilms worden.<br />'Dancing Co-Ed' heeft er veel van weg. Turner en Rutherford hebben een uitstekende chemie, hun scènes werken heel goed en je gelooft echt dat ze vrienden zijn. Het is een gelikt en grappig scenario. De bijrollen hebben echt iets aan de productie toe te voegen, vooral Monty Woolley als de pompeuze professor Lang en Leon Errol als Patty's vaudeville-vader.<br />Artie Shaw en zijn orkest worden uitgebreid genoemd en leveren geweldige swingmuziek. Ze zijn zelfs in een optocht met een universiteitsorkest dat majorettes met stokjes laat ronddraaien (wie had gedacht dat ze dat in 1939 al hadden?).<br />Maar ja, wat weet ik ervan? Ik ben nog maar een kind.
A year after they appeared together in "Love Finds Andy Hardy", Lana Turner and Ann Rutherford were paired up in two 1939 films: "These Glamour Girls" and "Dancing Co-Ed". Beyond having a college setting (with Turner playing an outsider) and the same Director (S. Sylvan Simon) there was little similarity between the two films. Although not as ambitious, "Dancing Co-Ed" is a much more entertaining film. It is probably Turner's best performance and is indisputably her most timeless. She gets to show off her dancing and her surprising ability to do comedy. Plus she looks great in a charming girl-next-door way, playing a character that gets to smile a lot (she has a great smile-too bad so few of her roles utilized it). <br /><br />The story revolves around a nationwide hunt to find a new female dance partner for a well-known dancer, a radio program runs a contest to select this partner from aspiring college students. But it is more publicity stunt than actual contest as vaudeville dancer Patty Marlow (Turner) has been pre-selected, she has enrolled in a university just to be technically eligible. Her agent's secretary (Rutherford) enrolls with her to make sure everything runs smoothly. <br /><br />Complications arise when Pug (Richard Carlson), a reporter for the Porcupine (the student newspaper), begins to investigate the legitimacy of the contest. Carlson would became the king of 3D science fiction films in the 1950's. <br /><br />"Dancing Co-Ed" has a lot going for it. Turner and Rutherford have excellent chemistry, their scenes work very well and you really believe that they are friends. It is a slick and funny script. The supporting cast actually has something to add to the production, particularly Monty Woolley as pompous Professor Lang and Leon Errol as Patty's vaudeville father.<br /><br />Artie Shaw and His Orchestra are featured extensively and provide some great swing music. They are even in a parade with a college marching band featuring baton-twirling majorettes (who would have thought they had that kind of stuff way back in 1939).<br /><br />Then again, what do I know? I'm only a child.