'Master and Margarita', het boek en de film.<br />Ik heb 'Master and Margarita' drie keer gelezen en ik weet zeker dat ik het nog een keer zal lezen. Ik heb veel geluk gehad omdat ik het alle drie de keren in het Russisch heb gelezen, en zelfs de beste vertaling kan niet tippen aan het origineel. Elke keer vond ik iets nieuws in het boek; het had verschillende facetten. 'Master and Margarita' is een ongelooflijk mooi, diepzinnig, geraffineerd en toch speels en sprankelend boek met onvergetelijke personages. Het is eigenlijk niet één boek, maar drie. Ten eerste over de avonturen van de duivel en zijn gezelschap in het Moskou van 1920; ten tweede over Pontius Pilatus en Jezus in Jeruzalem uit de eerste eeuw; en ten derde over de Meester, de schrijver van de tweede roman, en zijn eeuwige en ware liefde, Margarita. Het verhaal van Meester en Margarita is het verhaal van Bulgakov en zijn vrouw en muze, Elena. Alle drie de verhalen zijn met elkaar verbonden en verweven. Alle drie eindigen ze met precies dezelfde zin: '...de wrede vijfde procurator van Judea, de ruiter Pontius Pilatus.'<br />Dus waar gaat dit boek over? Goed, kwaad, verraad, talent, liefde, vergeving? Ja, dat is het. Maar het is zoveel meer. Voor ik de film zag had ik veel twijfels, want hoe graag ik 'Master and Margarita' ook op het scherm wilde zien, ik was er niet zeker van of het mogelijk was de film aan te passen en niets belangrijks te verliezen <0xE2><0x80><0x93> en dat is alles.<br />Ik ben aangenaam verrast <0xE2><0x80><0x93> de film is erg goed. Hij is eerbiedig, attent en zo dicht bij de geest van de grootste Russische roman van de vorige eeuw als maar mogelijk is.<br />De film is niet volmaakt (en ik denk niet dat de perfecte overdracht mogelijk is), maar de keuze van de acteurs, de muziek, het visuele palet dat verandert naarmate we de verschillende tijdperken, plaatsen en dimensies betreden, zijn uitmuntend. In het begin was ik verbaasd over sommige namen, maar bijna elke acteur bewees dat hij/zij heel goed in staat was bekende en geliefde personages naar het scherm te brengen. Ik zou zeggen dat sommige special effects... nou ja, bijzonderder zouden kunnen zijn <0xE2><0x80><0x93> bijvoorbeeld de ondeugende pratende kat Behemoth zou interessanter kunnen zijn. Ik zie ook de exacte reden niet voor het creëren van een nieuw personage, de man in uniform met de bril en het zeer herkenbare accent die de leiding heeft over het onderzoek naar de'misdaden van de groep machtige hypnotiseurs' <0xE2><0x80><0x93> zoals Woland en zijn entourage worden genoemd. Je kunt zeggen dat het echtpaar dat de hoofdrollen speelt, de tragische minnaars, Meester en Margarita, zwakker is en dat hun verhaal verbleekt bij dat van Pilat (bravo bij een 80 jaar oude toneel- en filmlegende, Kirill Lavrov die je je kunt herinneren als Ivan Karamazov in De gebroeders Karamazov (1969) en Ieshua Ha-Notsri (ongelooflijke vertolking van de jonge, briljante ster, Sergei Bezrukov van 'Bragada's roem, bijna onherkenbaar als Ieshua). Ik denk dat niemand kan ontkennen dat Oleg Basilashvili als de machtige, cynische en eeuwig wijze Woland, het deel van Macht dat 'voor eeuwig het kwade wil en voor eeuwig het goede wil', de ware Meester van de film is. Mijn fascinatie en bewondering gaan uit naar Alexander Abdulov, op wie ik als jong meisje smoorverliefd was in zijn eerste film 'Obyknovennoje Chudo'. Jarenlang was hij het Russische sekssymbool, maar zijn enorme komische talent vond zijn gelijke in de rol van Wolands assistent/tolk, Koroviev. De avonturen van hem en de Behemoth in Moskou zijn ontzettend grappig. Ik denk dat de film een succesvolle en plezierige verfilming is van de geliefde cultroman en ik raad je aan hem te gaan zien. Ik ga de soundtrack bestellen. Zoals ik al zei, is de muziek van Igor Kornelyuk een van de schatten van de film.<br />P.S. Ik werkte vroeger op de straat waar het laatste huis van Michail Bulgakov stond. Van daaruit werd hij naar het kerkhof gebracht.<br />Het beroemde 'Pasjkov's Huis' met de rotonde bovenop waar Woland en zijn team bijeenkwamen voordat ze voorgoed uit Moskou vertrokken, lag op loopafstand van mijn werk, en ik herinner me dat ik een keer bijna aangereden werd door de auto <0xE2><0x80><0x93> ik liep en keek naar die stenen muziek en kon mijn ogen er niet van afhouden.
"Master and Margarita", the book and the movie:<br /><br />I have read "Master and Margarita" three times, and I am sure that I will read it again. I was very lucky because all three times I read it in Russian, and even the best translation can not compare to the original. Every time, I found something new in the book; it would turn to me by different facets. "Master and Margarita" is incredibly beautiful, deep, sophisticated yet playful and sparkling book with unforgettable characters. In fact, it is not one novel but three. First, about the adventures of Devil and his company in the 1920-th Moscow; second, about Pontius Pilatus and Jesus in Jerusalem of the first century, and the third one, about the Master, the writer who wrote the second novel, and his eternal and true love, Margarita. The story of Master and Margarita is the story of Bulgakov and his wife and muse, Elena. All three stories are connected and intertwine. All three of them end with the exactly same phrase, "...the cruel fifth procurator of Judea, the equestrian Pontius Pilate."<br /><br />So, what is the book about? Good, evil, betrayal, talent, love, forgiveness? Yes, it is. But it is so much more.<br /><br />I had a lot of doubts before watching the film because as much as I wanted to see "Master and Margarita" on the screen I was not sure that it was possible to adapt it and not to lose anything important - which is everything. <br /><br />I am pleasantly surprised - the film is very good. It is respectful, thoughtful and as close to the spirit of the greatest Russian novel of the last century as possible.<br /><br />The movie is not perfect (and I don't think that the perfect transfer is possible) but the choice of actors, the music score, the visual palette that change as we enter the different eras, places, and dimensions are outstanding. I was initially surprised by some names but almost every actor proved him/herself very capable in bringing to the screen well known and beloved characters. I would say that some of special effects could be ...well, more special - for example, the mischievous talking cat Behemoth could be done more interestingly. I also don't see the exact reason for creating a new character, the man in uniform with the glasses and very recognizable accent who is in charge of investigating the "crimes of the band of powerful hypnotists" - how they call Woland and his entourage. One can argue that the titular couple, the tragic lovers, Master and Margarita are weaker and their story seems pale in the comparison to one of Pilat (bravo to 80 year old stage and screen legend, Kirill Lavrov who can be remembered as Ivan Karamazov in The Brothers Karamazov (1969) and Ieshua Ha-Notsri (incredible performance by the young bright star, Sergei Bezrukov of "Bragada"'s fame, almost unrecognizable as Ieshua). I think no one can deny that Oleg Basilashvili as powerful, cynical and eternally wise Woland, the part of Power " Which wills forever evil Yet does forever good" IS the true Master of the film. My fascination and admiration belong to Alexander Abdulov on whom I as a young girl had a huge crush in his early film "Obyknovennoye Chudo" . For many years he had been the Russian sex symbol but his enormous comical talent found its match in the part of Woland's assistant/ translator, Koroviev. His and Behemoth's adventures in Moscow are screamingly funny. I think that the film is a successful and enjoyable adaptation of the beloved cult novel and I recommend seeing it. I am going to order the sound track. As I mentioned, the music by Igor Kornelyuk is one of the film's treasures. <br /><br />P.S. I used to work on the street where the last home of Mikhail Bulgakov was. He was taken to the cemetery from there.<br /><br />The famous "Pashkov's House" with the rotunda on the top where Woland and his team gathered together before they left Moscow forever, was in walking distance from my work, and I remember, once, I almost got hit by the car -I walked and looked at that music in stone and could not take my eyes off it.