Ik ben het met je eens dat de film inderdaad afschuwelijk is, maar hij bracht toch een nostalgische glimlach op mijn gezicht toen ik de titel zag. Ik zocht informatie over Ian McShane nu ik alle Deadwood-episodes achter de rug heb, maar ik merk dat ik nog steeds meer van hem wil zien. Om de een of andere reden dacht een coach/gezondheidsdocente van een middelbare school in de jaren tachtig (ik beken zelfs mijn echte leeftijd en zeg dat ik in 1989 eindexamen deed) dat _Torchlight_ een effectief waarschuwingsverhaal was om ons te waarschuwen voor het kwaad van drugsgebruik. Ik ben een verstandige volwassene en geloof natuurlijk dat alle jonge mensen gewoon moeten zeggen: 'Nee, ik merk dat de film het tegenovergestelde effect heeft van wat de coach van plan was. Als je langer dan vijftien minuten naar de film kijkt, heb je op zijn minst een drinkspelletje nodig, gekoppeld aan Pamela Sues o zo indrukwekkende emotie voor de camera's, om de rest te halen.'
I'll agree that the movie is indeed awful, but it nevertheless brought a nostalgic smile when I came across the title as I was looking up some information on Ian McShane now that I have caught up on all the Deadwood episodes but still find myself wanting to see more of him. For the odd reason that a high school coach/health teacher back in the 80's (I'll even confess my real age and tell you I was a grad of '89) somehow thought that Torchlight was an effective cautionary tale to warn us away from the evils of drug use. While I am too mature for such pursuits now that I'm a wise adult and, of course, believe that all youngsters should just say no,I'll observe that the movie has an opposite effect to that the coach intended. Sit through more than fifteen minutes of it, and at the very least you'll require a drinking game tied to Pamela Sue's oh-so-impressive emoting for the cameras to make it through the rest.