Cavite is in zijn eenvoud een provocerend en inzichtelijk juweel. Deze film toont de complexiteit van cultuur en nationalisme met behulp van parallellen en metaforen die verweven zijn in een cultuur die maar weinigen zullen tegenkomen. De plot van het verhaal is eenvoudig genoeg: een veramerikaniseerde Filippijnse Amerikaan (Adam) die een chaotisch leven leidt, keert terug naar de Filippijnen om de begrafenis van zijn vader bij te wonen, maar in plaats daarvan begint hij aan een gruwelijke reddingsmissie om zijn losgeld betaalde moeder en zus terug te krijgen van de Abu Sayaf, een extremistische moslimgroepering. De gewelddadige spanning in deze film is subtiel en onder de radar, maar houdt de kijker wel op de hoogte. Maar het is de emotionele spanning <0xE2><0x80><0x93> het spel met verwachtingen dat losbreekt uit het voorspelbare; de moordenaar die van liefdesliedjes houdt, heeft een geruststellende stem; Adam, het slachtoffer, is een niet-gewelddadige moslim; de schrijnende armoede en Adams naïviteit; de jongen die steelt voor de Abu Sayyaf om McDonalds te eten. De achtergrond van de plot is de gedwongen opvoeding van Adam tot een cultuur waar hij geen banden mee heeft. Hoewel dit voor veel Filippino's saai kan zijn, begint de diepgang van de film de vraag op te roepen wie de echte gijzelaars zijn en wat we moeten doen om hen te redden. Het feit dat de film een cirkelvormige plot heeft <0xE2><0x80><0x93> hij eindigt waar hij begint, maar met een draai <0xE2><0x80><0x93> dwingt de kijker na te denken over de betekenis, die diep kan zijn, 'gevaarlijk' zoals sommigen hebben beschreven, maar die kan worden geïnterpreteerd. Dit kan een probleem zijn voor mensen die een film willen zien waar ze niet over hoeven na te denken.<br />Cinematisch gezien is de film opmerkelijk, low budget of niet. De opnamen zijn inzichtelijk en geven de realiteit weer van het dagelijks leven in een stad die sterk wordt beïnvloed door armoede. Je kunt bijna de dieseldampen ruiken, de geuren op de markt, en de spanning van de wanhoop voelen. Omdat dit het persoonlijke verhaal van Adam is, draagt het thuisgevoel van de beelden bij aan de geloofwaardigheid dat dit zijn verhaal is. De meeste mainstream-thrillers hebben iets onwaarschijnlijks in hun plot, en dit is geen uitzondering: de altijd aanwezige moordenaar, en een Filippino die niet weet wat baltsen zijn.<br />Het is jammer dat de titel en de ondertitel impliceren dat Cavite een Sylvester Stallone zonder hersens is, waardoor ik me afvraag of de genialiteit van deze film het gevolg is van de bedoelingen van de regisseur. Hoe dan ook, deze film is de moeite van het bekijken waard vanwege de creatieve weergave van een complex onderwerp <0xE2><0x80><0x93> maar met een waarschuwing: deze film toont een beeld dat niet kenmerkend is voor het leven op de Filippijnen <0xE2><0x80><0x93> iets waar maar weinig kijkers rekening mee zullen houden. Maar dat is niet de verantwoordelijkheid van de regisseur. Het wijst op het feit dat er te weinig Filippijnse filmmakers zijn.
Cavite, in its simplicity, is a provocative and insightful gem. This movie adeptly presents the complexities of culture and nationalism using parallels and metaphors interwoven in a culture few will encounter. The story's plot is simple enough- an Americanized Filipino American (Adam) whose life is in chaos returns to the Philippines to attend his fathers funeral, but instead, embarks on a horrific rescue mission to get his ransomed mother and sister back from the Abu Sayyaf, an extremist Muslim group. The violent tension in this movie is subtle and below the radar, but keeps the viewer watching. But it is the emotional tension- the play with expectations that breaks from being predictable; the killer who loves love songs, has a reassuring voice; Adam, the victim, is a non-violent Muslim; the grinding poverty and Adam's naivete; the kid who steals for the Abu Sayyaf steals to eat McDonalds. The backdrop of the plot is the forced education of Adam to a culture he has had no connections to. While for many Filipinos, this can be tedious, the depth of the movie begins to beg the question- who are the real hostages, and what will we do to save them.<br /><br />That the movie has a circular plot- it ends where it begins but with a twist- leaves the viewer forced to contemplate the significance, which can be profound, "dangerous" as some have described, but open to interpretation. This can be troubling to some who want to see movies that require no thought.<br /><br />Cinematically, the movie is remarkable, low budget or not. The shots are insightful and capture the reality of everyday life in a town greatly affected by poverty. One can almost smell the diesel fumes, the odors in the market and feel the tension of desperation. Because this is the personal story of Adam, a home-video feel to the footage adds to the credibility that this is his story.<br /><br />Most mainstream thrillers have something in their plot that is implausible, and this one is no exception- the everpresent killer, and that there is a Filipino who doesn't know what balut is.<br /><br />It is unfortunate the cover and sub-title imply Cavite is a Sylvester Stallone no-brainer which makes me wonder whether the brilliance of this movie was a result of the directors' intention. In any case, this movie is worth viewing for its creative display of a complex subject- but with a caveat- this movie presents a picture that is not characteristic of all life in the Philippines- something few viewers will take into account. This isn't the responsibility of the directors, however. It speaks to the fact that there are too few Filipino filmmakers.