Horrorfilms waren in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw een belangrijk onderdeel van de Britse cinema, voornamelijk omdat zulke films niet op de televisie te zien waren, omdat de televisiemaatschappijen vonden dat ze niet geschikt waren voor het hele gezin. 'I Don't Want to Be Born' (ook wel 'The Devil In Her' genoemd) vertoont duidelijk de invloed van 'Rosemary's Baby' en 'The Exorcist', hoewel de film waar het verhaal het meest op lijkt, 'The Omen' is. Maar omdat hij in 1975 in de bioscopen kwam, een jaar eerder dan die film, kan hij onmogelijk een verfilming van 'Omen' zijn. Misschien was 'The Omen' een verfilming van 'I Don't Want to Be Born'.<br />Net als 'The Omen', 'I Don't Want to Be Born'. In 'Het Omen' heet hij Damien, kennelijk een woordspeling op het woord 'demon'. Hier heet hij Nicholas, waarschijnlijk een verwijzing naar het feit dat de duivel soms wordt aangeduid als 'Ouwe Nick'. (Ik vraag me vaak af hoe deze benaming is ontstaan, gezien het feit dat Sint-Nicolaas, oftewel de Kerstman, een van de meest geliefde heiligen van de christelijke kerk is.)<br />Nicholas is de zoon van Lucy, een voormalige stripteasedanseres, en haar man, een rijke Italiaanse zakenman die in Londen woont. (In elk geval wordt aangenomen dat Lucy een stripteasedanseres is, hoewel we uit haar optreden niet kunnen opmaken of ze daadwerkelijk haar kleren uittrekt. Op dit punt in haar carrière lijkt Joan Collins een stuk terughoudender over naaktheid te zijn geweest dan ze een paar jaar later in films als 'The Stud' en 'The Bitch' zou zijn geweest. De titel verwijst naar de tegenzin van de baby om ter wereld te komen; nadat hij tegen zijn wil in dit tranendal is geduwd, heeft dat kennelijk een nadelig effect op het karakter van de jonge Nicholas gehad, want in de eerste paar weken van zijn leven slacht hij iedereen af die bij hem in de buurt komt, inclusief zijn ouders, zijn kindermeisje en de dokter die hem ter wereld heeft gebracht. De enige die hem in de hand lijkt te kunnen houden is zijn tante, een non die uit Italië overvliegt om als exorcist op te treden. Ik herinner me dat ik in de jaren zeventig een tiener was en dat mijn ouders en leraren me voortdurend voorhielden dat mijn generatie een stelletje relschoppers was. Er werden talloze verklaringen aangedragen voor deze zogenaamde epidemie van jeugdcriminaliteit <0xE2><0x80><0x93> verveling, jeugdwerkloosheid, groepsdruk, drugs, alcohol en de toegeeflijke samenleving <0xE2><0x80><0x93> maar de oorzaak van Nicholas' slechte gedrag schijnt iets exotischer te zijn, namelijk een vloek die op zijn moeder is gelegd door een wellustige dwerg, wiens seksuele avances ze afwees. Voornoemde dwerg is in dienst van de nachtclub om op het podium rond te paraderen terwijl de meisjes optreden, hoewel nooit is verklaard waarom de clubeigenaar aannam dat deze bizarre afleidingsmanoeuvre de erotische allure van hun optreden zou vergroten. De film bevat een aantal bekende Britse acteurs uit die tijd, onder wie Donald Pleasence, Eileen Atkins, Caroline Munro en Ralph Bates, maar geen van hen heeft veel overtuiging in zijn rol. (Bates leek zich te specialiseren in horrorfilms <0xE2><0x80><0x93> hij speelde ook in 'Dr. Jekyll and Sister Hyde', en daar wordt naar verwezen als we in een ziekenhuisscène een aankondiging van een 'Dr. Jekyll' horen. De huishoudster van het gezin heet mevrouw Hyde.) Collins ziet er ongelooflijk aantrekkelijk uit voor een vrouw van begin veertig, maar slaagt er niettemin in een van de slechtste voorstellingen uit haar carrière te vertolken, ook al kan ze soms heel effectief zijn in horrorfilms als 'Tales from the Crypt'.<br />'The Exorcist' en 'The Omen' 'I Don't Want to Be Born' is geen van die dingen. Het is het soort goedkope, goedkope horrorfilm dat de Britse filmindustrie in een mum van tijd in elkaar kan flansen en dat meestal aantoont dat de industrie op haar slechtst is. Het enige goede eraan is dat het tegen het eind van de Britse griezelhausse kwam. Het genre werd in de tweede helft van de jaren tachtig minder belangrijk, voornamelijk omdat de televisieautoriteiten meer toegeeflijk werden ten opzichte van geweld, mits het laat op de avond werd uitgezonden, en in de jaren tachtig beleefde de filmindustrie, bevrijd van haar verslaving aan griezelfilms en malle sekskomedies, een opleving toen ze weer intelligente en kijkbare films ging maken. 'I Don't Want to Be Born' herinnert er echter aan hoe slecht de Britse filmindustrie op haar dieptepunt kan zijn.
Horror films were a major feature of the British cinema in the sixties and early seventies, largely because such matter could not be seen on television, the broadcasting companies regarding it as being unfit for family viewing. "I Don't Want to Be Born" (aka "The Devil Within Her"), clearly shows the influence of "Rosemary's Baby" and "The Exorcist", although the film to which it bears the greatest resemblance, in terms of its story, is "The Omen". Yet as it came out in 1975, a year earlier than that movie, it clearly cannot be an "Omen" rip-off. Perhaps "The Omen" was an "I Don't Want to be Born" rip-off.<br /><br />Like "The Omen", "I Don't Want to Be Born" involves a devilish child with a symbolically significant name. In "The Omen" he is called Damien, obviously a play on the word "demon". Here he is named Nicholas, presumably a reference to the fact that the Devil is sometimes referred to as "Old Nick". (I often wonder how this usage arose, given that Saint Nicholas, aka Father Christmas, is one of the most beloved saints of the Christian Church).<br /><br />Nicholas is the son of Lucy, a former nightclub stripper, and her husband, a wealthy Italian businessman living in London. (At least Lucy is assumed to be a stripper, although from what we see of her act it does not actually involve taking her clothes off. Joan Collins, at this point in her career, seems to have been rather more coy about nudity than she was to be a couple of years later in films like "The Stud" and "The Bitch"). The title refers to the baby's reluctance to come into this world; having been thrust into this vale of tears against his will has obviously had a deleterious effect on young Nicholas's character, as in the first few weeks of his life he proceeds to slaughter everyone who comes near him, including both his parents, his nanny and the doctor who delivered him. The only person who seems able to control him is his aunt, a nun who flies in from Italy to act as exorcist.<br /><br />I was a teenager in the seventies and recall constantly being told by my elders and betters that my generation were all a bunch of hooligans. Numerous explanations were put forward for this supposed epidemic of juvenile delinquency- boredom, youth unemployment, peer pressure, drugs, alcohol and the permissive society- but the cause of Nicholas's bad behaviour seems to be something more exotic, namely a curse placed upon his mother by a lustful dwarf whose sexual advances she rejected. The said dwarf is employed by the nightclub to prance around on stage while the girls are performing, although it is never explained why the club owner assumed that this bizarre diversion would increase the erotic allure of their performances.<br /><br />Although the film contains some well-known British actors of the period, including Donald Pleasence, Eileen Atkins, Caroline Munro and Ralph Bates, none of them bring much conviction to their roles. (Bates seemed to specialise in horror films- he also acted in "Dr Jekyll and Sister Hyde", and this is referred to when in a hospital scene we hear an announcement for a "Dr Jekyll". The family's housekeeper is called Mrs Hyde). Collins looks incredibly glamorous for a woman in her early forties, but nevertheless manages to turn in one of the worst performances of her career, even though she could at times be very effective in horror films like "Tales from the Crypt".<br /><br />"The Exorcist" and "The Omen" may have their faults, but they are technically well-made films, well-acted and at their best genuinely scary. "I Don't Want to Be Born" is none of those things. It is a the sort of trashy low-budget horror flick, thing that the British film industry could churn out by the dozen and which generally showed that industry at its worst. The one good thing about it is that it came towards the end of the British horror boom. The genre declined in importance in the second half of the decade, largely because the broadcasting authorities were becoming more permissive about violence provided it was shown late at night, and in the eighties the industry, freed of its addiction to horror exploitation movies and silly sex comedies, underwent a revival when it returned to making intelligent and watchable films. "I Don't Want to Be Born", however, serves as a reminder of just how bad British cinema could be at its nadir. 3/10