Verwacht er niet te veel van en je zult tevreden zijn met wat je krijgt. Dat was ik. 'Verboden Wereld' is een snel geproduceerde lowbudget-fabel van Roger Corman die alleen maar bedoeld is voor opwindende en junkie-uitbuiting. Leuk. Dus ik zie het als een 'Alien'-kloon. Ja, zoiets. Absoluut. Deze keer is het geen bezoeker uit de buitenruimte, maar een mutant van genetisch werk die door transformatiecycli gaat en dan het eindproduct is van een geweldige film. Van alle films van dit soort die besloten de golf van 'Alien (1979)' te berijden, zou dit, voor zover ik heb gezien, mijn favoriet zijn. Moet nog steeds die andere Corman te pakken zien te krijgen die Sci-fi/horror-cultus-favoriet-' Galaxy of Terror (1981)'.<br />De verhaalcentra over de intergalactische troubleshooter Mike Colbey die naar een kale wereld wordt gestuurd, zijn een groep wetenschappers in een afgelegen station die zonder beperkingen genetisch onderzoek doen. Maar een van hun experimenten is uit de hand gelopen.<br />Het is vrij rechttoe rechtaan, ook al brengt het script veel wetenschappelijke uitwisselingen met zich mee, maar daartegenover staan veel banale dialogen. Maar het lijkt te weten wat het is en gaat er op de juiste manier mee om. Na zo'n onsamenhangend begin (zoals in een andere film) neemt het stappen en houdt het een snel tempo aan, terwijl het zich in een mum van tijd door het verhaal heen werkt. Waar dit de meeste belangstelling trekt, zijn de ruwe en kleverige make-upeffecten. Er zijn een paar onvergetelijke reeksen en het is een prachtig gezicht om te zien hoe ze ten slotte de mutant afdanken. Belachelijk, maar slim. Hoe je ook over een smerige troep kunt praten! Zo maken ze ze tegenwoordig niet meer. Hoewel het moeilijk te zien werd met momenten van hectische montagetechnieken (hoewel een paar vreemde invoegingen er iets anders aan toevoegden), zwakke belichting en wazig opdringerige fotografie. Deze grimmige visuele kwaliteit hielp de onheilspellend humeurige en verstikkende atmosfeer binnen de strak begrensde set-designs te verstevigen. De elektronische score van Susan Justin is elastisch, met een heel verleidelijke aantrekkingskracht. Sommigen zouden het irritant goedkoop noemen, maar ik hield van het hoofdthema. De rolverdeling is bijtend eenvoudig en het werkt. Hij voegt beeldend geweld (zoals het smeltende weefsel in een kleffe brij) en constante smerigheid (zoals de actrices June Chadwick en Dawn Dunlap die samen onder de douche staan) toe in een pulserend pakket van oprechte competentie. De mutant (die zich op het ene of andere moment omdraait om naar hen te gluren) met zijn enorme hoofd en zijn blikkerende tanden ziet er geweldig en angstaanjagend uit. De spelers doen het werk dat van hen wordt gevraagd. Jesse Vint doet het prima als Mike Colbey, hoewel hij meer tijd doorbrengt met flirten en met de vrouwen slapen. Fox Harris maakt er een potje van als een van de wetenschappers en de luxueuze June Chadwick ook nog eens een uitstekende prestatie als wetenschapper leveren. De beeldschone Dawn Dunlap brengt een groot deel van de tijd gillend van de lach door met door gangen rennen en haar lichaam ontbloten. Ik denk dat het personage zich gewoon aan de tradities houdt. Linden Chiles, Michael Bowen en Scott Paulin spelen een bescheiden ondersteunende rol.<br /><br />Goedkoop en smakeloos, maar zeer aangenaam kitsch.
Expect little from it and you'll be please with what you get. I was. 'Forbidden World' is a quickly produced Roger Corman low-budget b-grade fable that's all in for exciting and junky exploitation. Nice. So I see it tagged as an 'Alien' clone yeah kinda. Ah definitely. This time it's not an outer-space visitor, but a mutant of genetic work which goes through transformation cycles and then making ends meat of a terrific b-cast. Out of all of the films of this ilk that decided to ride the wave of 'Alien (1979)' success, from what I've seen this would be my favourite of the bunch. Still need to get my hands on the other Corman produced Sci-fi / horror cult fave 'Galaxy of Terror (1981)'.<br /><br />The story centres on intergalactic trouble-shooter Mike Colbey being sent to a barren world were a group of scientists in remote station are researching genetic research without restrictions. However one of their experiments has got out of control.<br /><br />It's rather straightforward, even though the script does throw around many scientific exchanges but counterpointing that is many trashy dialogues. But it seems to know what it is and goes about it in the right manner. After such a disjointed beginning (like from some other movie), it hits its strides and keeps a quick tempo, as it moves through in no time. Where this draws the most interest from is its crude and gooey make-up effects. It's daring, outrageous and literally had guts. There are a few unforgettable sequences and it's a sight to behold in the way they finally depose of the mutant. Ridiculous, but clever. However talk about leaving a icky mess! They don't make them like this anymore. Although it did get hard to see with moments of hectic editing techniques (though some odd inclusions added something different), dim lighting composition and fuzzily intrusive photography. This stark visual quality helped cemented the forebodingly moody and suffocating atmosphere within the tautly limited set-designs. Susan Justin's electronic score is elastically thumping with a real seductive pull to it. Some might call it irritably cheesy, but I loved the main theme. Allan Holzman's direction is bitingly simple and it works. Adding graphic violence (like the melting tissue in to sloppy gruel) and constant sleaze (with actresses June Chadwick and Dawn Dunlap showering together) in a pulsating package of genuine competence. The mutant (who turns peeping tom at one stage or another) with its massive head and glaring teeth looks great and terrifying. The cast do the job of what's asked from them. Jesse Vint is fine as Mike Colbey, although he spends more time flirting and sleeping about with the women. Fox Harris hams it up as one of the scientists and the sumptuous June Chadwick gives a sharp performance as scientist too. The gorgeous Dawn Dunlap spends a lot of the time screaming her head off, running around corridors and baring flesh. I guess the character is just keeping to tradition. Linden Chiles, Michael Bowen and Scott Paulin cap off a modest support cast.<br /><br />Cheap and tacky, but highly enjoyable kitsch.