De arme Joan is de laatste jaren in een bizarre tekenfilm veranderd, maar zo nu en dan stuit je op een film die alleen Joan zou kunnen spelen, en goed zou kunnen spelen. In 'Possessed' durft ze zelfs heel weinig make-up op te doen in de openingsscène. Ze moet een bladzijde uit Bettes boek hebben gescheurd toen ze bij Warner was. Het enige probleem met de film is dat hij nogal lang is. Ik keek steeds op mijn horloge en vroeg me af wanneer dit voorbij zou zijn. Je moet de kauwgompsychologie accepteren die deze film uitspuwt, maar het had een soort baanbrekende film kunnen zijn toen hij uitkwam. Ondanks sommige van deze tekortkomingen is het toch leuk om naar deze film te kijken terwijl Joan in elke scène meer waanideeën krijgt. En wat is een Joan Crawford-film zonder haar broeierige hitte in haar tas?
Poor Joan has been turned into a freakish cartoon in recent years, but every now and then you stumble upon a movie that only Joan could play, and play well. In "Possessed," she even dares to wear very little make up in the opening scene. She must have taken a page from Bette's book while at Warner's. The only problem I have with the movie is that it's rather long. I kept looking at my watch and wondering when is this going to be over? You have to accept the bubblegum psychology this movie spews out but it might have been something of a groundbreaking film when it came out. Despite some of these flaws, this movie is still fun to watch as Joan becomes more delusional in each scene. And what's a Joan Crawford movie without her packing heat in her purse?