Hrithik als Krrish en Rohit deden hun best, maar voor mij was het niet genoeg om de tekortkomingen van de film goed te maken. Ten eerste was de eerste fout van de film dat hij zichzelf een vervolg noemde. Zodra een film een vervolg wordt genoemd, hebben de mensen al een idee van wat ze willen zien en wat ze verwachten. Omdat deze film het vervolg is op Koi Mil Gaya, verwachtte ik dat hij de eerste film zou overtreffen. Krrish overtrof Koi Mil Gaya alleen in de special effects.<br />Ik zal eerst over de liedjes praten. In Koi Mil Gaya hebben de liedjes (met uitzondering van misschien één) veel bijgedragen aan de plot. Bovendien waren ze pakkend en toonden ze echt de genialiteit van Rakesh Roshan. In Krrish had ik, elke keer dat ik een nummer zag, het gevoel dat de film zich nog verder voortsleepte. De nummers waren helemaal niet pakkend, met uitzondering misschien van het circusnummer. Volgens mij dienden de nummers alleen maar om de film langer te laten duren.<br />Oké, nu de hoofdrollen. Ik vond het personage Krrish erg goed. Hij had veel van die Clark Kent-onschuld en Superman-waarden die hem echt tot een held maken. Maar wat ik niet leuk vond, was het personage van Priya, die zo ontzettend egoïstisch was dat ze vanaf het moment dat Krrish haar naar Singapore volgde, alleen nog maar tegen hem loog. Ze liet zich zo gemakkelijk beïnvloeden door haar beste vriendin dat je je afvraagt of dit meisje wel ruggengraat heeft. En dan heb ik het nog niet eens over al die keren dat ze totaal geen gezond verstand had. Dit is zo'n stap terug van het personage van Nisha uit de eerste film, dat een sterk vrouwelijk personage was dat Rohit leidde en haar best deed om zijn onschuld te beschermen tegen de hardheid van de wereld. In Koi Mil Gaya begreep ik volkomen waarom Rohit verliefd werd op Nisha. Maar bij Krrish heb je het gevoel dat Krrish alleen verliefd werd op Priya omdat ze de eerste vrouw van zijn leeftijd was die hij in zijn leven had gezien! <br />* SPOILERS* vooruit: <0x7C><br />Wat de plot betreft, ik had het gevoel dat ze Krrish niet met Koi Mil Gaya hoefden in verband te brengen. Het heeft alleen maar de mooie herinnering aan Rohit en Nisha uit die film verpest (hun lot in het vervolg is zo afschuwelijk). Krrish zou veel beter hebben gewerkt als stand-in. Ik bedoel, je kunt niet eerst E.T. hebben en dan Spiderman in het vervolg. De Roshans voerden aan dat ze een originele reden nodig hadden voor Krrish om zijn krachten te hebben. Ik denk: niets aan Krrish is origineel! De Roshans hebben al zoveel van Hollywood geleend dat het geen kwaad zou kunnen om een plotpunt uit een Hollywoodfilm te lenen voor de oorsprong van zijn krachten. Het opofferen van enige originaliteit zou de moeite waard zijn geweest om de happy ending die Rohit en Nisha in de laatste film hadden, te behouden.<br />Bovendien was de wending aan het eind, waarin Rohit levend opduikt, zo belachelijk. O ja, nog iets wat me echt dwarszat, was dat Rohit in Krrish in de flashbacks toen hij nog jong was, te veel leek op de geestelijk gehandicapte Rohit uit de eerste film. In de eerste film was al vastgesteld dat Rohit volkomen normaal was en hij zag er zelfs zo uit nadat Jadoo hem krachten had gegeven. Ik begreep niet waarom de film het gevoel had dat hij dat moest veranderen. Misschien wilden ze gewoon dat de personages Rohit en Krishna heel anders waren. '<br />Preity Zinta was goed in de 3 seconden dat ze in de film zat. Ik voelde me behoorlijk genaaid dat ze niet meer kreeg. De schrijvers hebben zich zonder veel nadenken van haar personage ontdaan, als je het mij vraagt. Ze hebben niet veel recht gedaan aan een goed gevestigd en geliefd personage. De scène waarin een oude Rohit thuiskomt en Nisha dood aantreft, doet je de tranen in de ogen springen en je vraagt je af wat de zin is van het tragische lot van deze twee.<br />Rekha was het juweel van de film. Alleen in de scènes waarin zij meespeelde had ik het gevoel dat ik niet naar een parodie op een superheldenfilm zat te kijken.<br />'Roshan kon niet...' Ik vond het niet prettig om een mooi evenwicht te vinden tussen het superheldenaspect van Krrish en het romantische aspect ervan, plus het feit dat ik de achtergrond van de film moest bepalen. Misschien had hij een lesje kunnen leren van de Spiderman. Dat is nog een reden waarom ik vond dat een stand-alone film beter zou zijn geweest. Als stand-alone zou Krrish geen kostbare tijd hoeven te verspillen aan het vertellen wat er met Rohit is gebeurd en vervolgens proberen om dat in dezelfde film af te sluiten, terwijl ze proberen een heel nieuw personage te creëren.<br />Maar de grootste tekortkoming van deze film was dat we niet met Krrish en Priya meevoelden zoals we dat in de eerste film met Rohit en Nisha deden. In de eerste film was ik ervan overtuigd dat Rohit en Nisha elkaars hart zouden veroveren. Aangezien Krrish als liefdesverhaal was geadverteerd voor een superheldenfilm, verwachtte ik hetzelfde. Helaas was de chemie tussen Hrithik en Priyanka ijskoud. Om nog maar te zwijgen van het feit dat Priya's personage zo zwak was dat je je afvroeg hoe de held verliefd op haar kon worden. Aan het eind van de film gaf ik nog steeds meer om de personages uit de vorige film dan om deze. Al met al liet de film veel te wensen over en ik hoop dat ze, als ze nog meer vervolgfilms maken, respect zullen hebben voor de erfenis die hun voorgangers hebben nagelaten.
Hrithik as Krrish and as Rohit put in a good effort, but for me, it wasn't enough to make up for the shortcomings of the film. First of all, the film's first mistake was calling itself a sequel. The moment a movie is called a sequel, people will already have a notion of what they want to see and what they expect. The fact that this movie is the sequel to Koi Mil Gaya I expected it to surpass the first movie. Krrish only surpassed Koi Mil Gaya in terms of the special effects. <br /><br />I'll talk about the songs first. In Koi Mil Gaya, the songs (with the exception of perhaps one) did much to further the plot. More than that, they were catchy and truly showcased the brilliance of Rakesh Roshan. In Krrish, every time I saw a song number, I just felt the movie dragged on even more. The songs weren't at all catchy, with perhaps the exception of the circus number. In my opinion, the songs just served to drag the film longer.<br /><br />OK, now on to the leads. I liked the character of Krrish a lot. He had a lot of that Clark Kent innocence and Superman values that truly makes him a hero. What I didn't like though, was the character of Priya who was so utterly selfish that from the moment Krrish followed her to Singapore she did nothing but lie to him. She was too easily influenced by her best friend that you wonder if this girl even has a spine. Not to mention there were so many instances where she showed a total lack of common sense. This is such a step back from the character of Nisha from the first movie who was a strong female character and guided Rohit and did her best to protect his innocence from the harshness of the world. In Koi Mil Gaya I totally understood why Rohit fell in love with Nisha. In Krrish on the other hand, you get a feeling that Krrish only fell in love with Priya because she's the first woman his age that he's seen all his life until that point! <br /><br />*SPOILERS* ahead: <br /><br />As for the plot, I felt that they didn't need to connect Krrish to Koi Mil Gaya. All it did was ruin the sweet memory of Rohit and Nisha from that movie (their fate in the sequel is just so horrible). Krrish would have worked much better as a stand alone. I mean, you can't have E.T. and then have Spiderman as the sequel. The Roshans argued that they needed an original reason for Krrish to have his powers. I'm thinking, nothing about Krrish is original! The Roshans have already borrowed so much from Hollywood that it wouldn't hurt to borrow a plot point from a Hollywood movie for the origin of his powers. Sacrificing some originality would have been worth it to keep the happy ending that Rohit and Nisha had in the last film.<br /><br />Also, the twist at the end where Rohit turned up alive was just so ridiculous. By the way, another thing that really bothered me was that in Krrish, Rohit in the flashbacks while he was still young looked too much like the mentally handicapped Rohit from the first film. The first film already established that Rohit was completely normal and he even looked that way after Jadoo gave him powers. I didn't understand why the movie felt like it had to change that. Perhaps they just wanted the characters of Rohit and Krishna to be really different.<br /><br />Preity Zinta was good in the 3 seconds that she was in the movie. I felt quite ripped off that that was all she got. The writers got rid of her character without much thought if you asked me. They didn't do much justice to a well established and well loved character. The scene when an old Rohit returns home to find Nisha dead will bring tears to your eyes and you wonder what the point is for the tragic fate of these two.<br /><br />Rekha was the gem of the film. It was only in the scenes that had her in it did I feel like I was not watching a parody of a superhero movie.<br /><br />Roshan couldn't find a nice balance between the superhero aspect of Krrish and the romance aspect of it, plus having to establish the background of the film. Perhaps he could've gotten a lesson or two from the Spiderman. This is another reason why I felt that a standalone film would have been better. As a standalone Krrish wouldn't have to waste valuable time telling what happened to Rohit and then trying to bring closure to that in the same film where they are trying to establish a new character entirely. <br /><br />But the biggest shortcoming of this film was that it didn't make us empathize with Krrish and Priya the way we did for Rohit and Nisha in the first film. In the first film I rooted for Rohit and Nisha to overcome all odds to be together. Since Krrish was advertised as a love story before a superhero movie, I expected the same. Unfortunately the chemistry between Hrithik and Priyanka was colder than an iceberg. Not to mention that the character of Priya was just so weak that you wonder how the hero could fall in love with her. At the end of the film I still cared more about the characters from the previous film than i did for this one. All in all the movie left a lot to be desired and I hope if they make any other sequels that they will be respectful of the legacy that their prequels established.