Sam Harper was een marinier die tijdens de oorlog in Koeweit door eigen vuur om het leven is gekomen. Zijn lichaam wordt rond de tijd van de viering van de 4e juli naar huis gebracht om samen met zijn ouders te worden begraven. Voor zijn neefje Jody is hij een soort held en we willen later net zo worden als hij. Maar hij is eigenlijk de enige die hem als een held ziet, als zijn moeder, zijn tante en zijn vrienden die bang voor hem zijn. Maar niet lang daarna komt Sam op de een of andere manier bij een landing van een verbrande vlag in zijn graf plotseling uit zijn kist omhoog. Waarna hij besluit om iemand die zich heeft verkleed als Uncle Sam om te leggen en het kostuum te lenen. Daarna gaat hij door met moord en doodslag, hij vermoordt mensen die niet vaderlandslievend zijn en die proberen hem tegen te houden.<br />Vreemd! Ja, 'Uncle Sam' is op zijn zachtst gezegd vreemd. Ik ben een fan van Larry Cohen en ik geniet van alles waar hij bij betrokken is. Ik heb nog nooit een film van hem gezien die ik niet goed vond, van schrijver tot regisseur of allebei. Nou ja, dat komt er eigenlijk op neer dat ik een eenogige fan ben. Cohen vormt weer een team met zijn buddy-regisseur William Lustig, die ons allebei de fantastische 'Maniak-agent'-films heeft gebracht die echt geweldig zijn, maar hier kon ik niet verbergen dat ik een beetje teleurgesteld was over dit project. Ik had het prima naar mijn zin met deze ham, maar het horroraspect voelde misplaatst en onzeker. Het rare is dat de horrormomenten overkomen als een soort tweede gedachte. Het zou me niet verbazen als je denkt dat je om te beginnen naar een anti-agressiecampagne voor het leger zit te kijken. Het duurt een eeuwigheid voordat er iets gebeurt, en Cohens script is een aanfluiting van de woestijnstorm-oorlog, leger- en regeringsfunctionarissen, en de schaamteloze glorie ervan, en hoe het woord 'held' op een heel zware manier losjes wordt gebruikt. Het toont de perfectie van de fixatie op deze onderwerpen. Het laatste punt is een goed punt, aangezien we die mensen die we 'helden' noemen niet echt kennen. Het laat ons ook zien hoe kinderen gemakkelijk beïnvloed kunnen worden in wat zij goed vinden. Die verdomde marketingtruc van het leger om speelgoedsoldaatjes te gebruiken om kinderen geïnteresseerd te maken. Verdomme, ik was een kei in het maken van plastic soldaatjes en het creëren van veldslagen toen ik jong was.<br />Cohens bedachte (hoewel niet perfecte) scenario zit vol met veel verscheurende satirische opmerkingen met een tongue-in-cheek benadering, maar de richting zou beter zijn geweest als het niet zo moeilijk was geweest om deze scènes te schrijven. Er is niets subtiels aan. Dat is ook zo'n beetje de eerste helft van het verhaal en het komt over als een politiek drama, hoewel het af en toe aanvoelde en eruitzag als een tv-soap. De vreemde helft is wanneer de optocht van 4 juli begint en de uitbuiting opduikt, waarbij de moordenaar weer tot leven wordt gewekt en slachtoffers maakt die geen respect hadden voor de Amerikaanse manier van leven en niet de troepen steunden. Dat zet hier het tempo erin en breidt een paar keurige en inventieve sterfgevallen uit. Verdomme, het is bijzonder rancuneus spul, hoewel het niet vreselijk bloederig is, maar het had zijn portie bloederige momenten. Maar toch voelt het alsof ze het gevoel hadden: 'O nee, we moeten er nog wat bloedvergieten bij doen', en dus hebben ze het allemaal in de laatste helft gestopt. Natuurlijk is het onzin, oké, maar de geestigheid die we van een Cohen-script verwachten leek afwezig. Dus neemt het zichzelf nogal serieus door rond te strooien met inspirerende toespraken en kritische symbolen en boodschappen die moeilijk over het hoofd te zien zijn en omdat de feitelijke context absurd is, had het iets meer humor nodig om het milder te maken. De lolfactor voelde nogal kort aan. Ik kon het gevoel niet van me afschudden dat het meer geïnteresseerd was in preken dan in angst aanjagen. In feite werkte het maar heel af en toe, maar meestal ging het aan me voorbij. Je zou de plot een sluipmoordenaar met een politieke mening kunnen noemen, of gewoon rotzooi waar je tanden van gaan rotten.<br />Ik ga op een ander onderwerp over en zal het over de kwaliteit van de productie hebben. Goed, het is een laag budget, maar de make-up en het kostuumontwerp voor de moordenaar zijn erg goed. De bloederiger momenten zijn zeker de moeite waard. Ook het camerawerk wierp een helder licht op het zwakke geheel. Door voldoende opvallende hoeken toe te voegen vallen bepaalde scènes op. Maar daar blijft het jammer genoeg bij. De sfeer is er niet en dat geldt ook voor de score. De b-cast is meer dan redelijk als je de betrokken namen ziet. Met namen als Issac Hayes, Bo Hopkins, Robert Forster, David Fralick, Timothy Bottoms en P.J. Soles. Maar zelfs met deze betrouwbare namen lijken ze allemaal op cruisecontrol te staan en nogal slaapverwekkende voorstellingen te geven. De hoofdrolspeler is een echte sukkel en de jongen in de rolstoel lijkt heel veel te weten van wat er gaande is, ook al weet hij dat niet. De tweede richting van Lustig is een beetje smoezelig en ingehouden. Het ijsberen is om te beginnen al erg ongelijkmatig en heet en de verzwakkende spanning veroorzaakt geen greintje opwinding. Ik had liever Cohen achter de camera gezien. Er is een zichtbare blooper naar de climax van de film, die je moeilijk over het hoofd kunt zien.<br />Ik heb er niet veel lol aan beleefd zoals ik had gehoopt, hoewel ik niet vond dat het een complete puinhoop was en het toch iets anders is. Aan de andere kant is dit een fan van Larry Cohen die hier spreekt. Ik zal het in de toekomst nog eens proberen, maar de volgende keer zal ik ervoor zorgen dat ik dronken ben.<br />Aantekening: er wordt ook een blooper afgespeeld aan het eind van de aftiteling, niet zo geweldig, maar wel de moeite waard.
Sam Harper was a marine who was killed by friendly fire in the war of Kuwait. His body is brought back home around the time of the July 4th celebrations to be buried along with his parents. To his nephew Jody, he is somewhat of a hero and we wants to grow up to be just like him. But he's really the only one who sees him as a hero, as his mum, aunty and friends where afraid of him. But not too long somehow a burned flag landing in his grave has Sam suddenly rising from of his coffin. Where he decides to knock off someone that's dressed up as Uncle Sam and borrow the costume. Then he goes on a murderous rampage killing those who are unpatriotic and that try to stop him.<br /><br />Strange! Yeah, 'Uncle Sam' is rather peculiar to say the least. Being a fan of Larry Cohen and enjoying everything he has been involved in. From be it, writer to director or both, I've yet to see a flick I haven't liked of his. Well, that's me pretty much me being a one-eyed fan. Cohen teams up again with his buddy director William Lustig, who both brought us the terrific 'Maniac Cop' films that are a real blast, but here I couldn't hide that I was slightly disappointed about this project. I had an okay time with this ham, but the horror element felt mishandled and unsure. The weird thing is the horror moments come across as something of a second thought. I wouldn't be surprised if you're thinking that you're watching an anti-add campaign for the army to begin with. It takes an eternity for anything to happen and Cohen's script takes pot shots on the Desert storm war, Army and Government officials, and the shameless glory about it and how the word hero is loosely used in a very heavy manner. It shows the fixation of these topics perfectly. The last point is a good one, as we don't really know these people we supposedly call heroes. It also shows us how kids can easily be influenced in what they think is right. Damn that marketing ploy by the army in using toy soldiers in getting kids interested ;) Hell, I was a nut for plastic soldier figurines and creating battles when I was young.<br /><br />Cohen's thoughtful (though not perfect) screenplay is packed with many tearing satirical comments with a tongue-in-cheek approach, but the direction would've been bettered suited if it didn't come to be so hard pressed in delivering these scenes. There's nothing subtle about it. That's pretty much the first half of the story too and it does come across like a political drama, though at times it did feel and look like a TV soapy. The odd second half is when the 4th July parade starts and exploitation comes to boot with the killer being resurrected and knocking off victims who disrespected the American way of life and not supporting the troops. It picks up the pace here and strings some neat and inventive deaths. Damn it's particularly spiteful stuff, though not terribly gory, but it had its fair share of bloody moments. But still it feels like that they felt "Oh no, we got to add some bloody mayhem" and so they packed it all in the latter half. Sure it's nonsensical, right-o, but the wit we come expect from a Cohen script seemed absent. So it takes itself rather seriously by flinging about inspirational speeches and critical symbols and messages that are hard to overlook and since the actual context is absurd, it needed a bit more humour to soften it. The fun factor felt rather short. I just couldn't shake the feeling it was more interested in preaching than frightening. Actually trickles of it worked, but more often it passed me by. You could call the plot a slasher with a political opinion or just trash that will rot your teeth.<br /><br />I'll move onto another subject and talk about the quality the production. Low budget for sure, but actually the makeup and costume design for the killer is very well done. The bloodier moments are definitely up to scratch. The camera-work too was a bright light in the feeble mix. By adding enough showy angles that makes certain scenes stand out. Though sadly that's where the buck falls short. The atmosphere is non-existent and the same for the score. The b-cast is more then decent when you see the names involved. With the likes Issac Hayes, Bo Hopkins, Robert Forster, David Fralick, Timothy Bottoms and P.J. Soles. But even with these reliable names they all seem to be on cruise control and give rather soporific performances. The leading kid is a real doofus and the kid in the wheelchair seems to know so much about what's going on, even though he doesn't appear until later in the story. How does that work out? That's one of a few confusing things that crop up in the story that make you go "Huh?" The second rate direction by Lustig is rather tosh in patches and kind of restrained. The pacing is awfully uneven and torrid to begin with and the petering tension doesn't cause an ounce of excitement. I would've preferred to see Cohen behind the camera instead. There's a visible blooper that's plain abysmal towards the films' climax, which is very hard to miss.<br /><br />I didn't get much fun out of it liked I hoped I would, though I didn't think it was a total mess and it's something a bit different. But then again this is a Larry Cohen fan speaking here. I give it another try in the future, but I'll make sure next time I'm intoxicated.<br /><br />Side-note: There's also a blooper played at the end of the credits, nothing that great but worth a gander.