Het spijt me te moeten zeggen dat deze film de nadruk legt op het probleem van het 'ware' verhaal op het scherm.<br />Hoewel de gebeurtenissen van die tragische dag verteld moeten worden, ben ik er niet zeker van dat deze film de passagiers en de bemanning van die vlucht ook maar enige dienst bewijst.<br />De volgende opmerkingen over deze film mogen dan controversieel lijken, maar vergeet alstublieft niet dat ik commentaar ben in het FILM en niet de mensen die betrokken zijn bij de echte gebeurtenissen.<br />De film zelf is weinig meer dan een montage van mensen die telefoongesprekken voeren om afscheid te nemen van mensen. De terroristen die het vliegtuig hebben gekaapt leken niet overtuigend en deden...' Het lijkt niet echt een poging te zijn om de passagiers ervan te weerhouden mensen te bellen en zich te organiseren.<br />Het vliegtuig wordt vrij vroeg in de film gekaapt, en zelfs nadat de passagiers hebben besloten dat ze moeten handelen <0xE2><0x80><0x93> ze hebben nog een halfuur aan de telefoon gehangen <0xE2><0x80><0x93> denk je onwillekeurig dat als ze zich eerder hadden georganiseerd, ze misschien meer succes hadden gehad bij de herovering van het vliegtuig.<br />De passagiers lijken nooit echt in direct persoonlijk gevaar te verkeren, vooral niet met een kans van 1 op 10 (inclusief de terrorist die het vliegtuig bestuurt) en toch lijken ze te verlamd van angst om iets te doen. Als dit een fictief verhaal was, zou Stephen Segal iedereen een schop onder zijn kont geven en zou alles nog lang en gelukkig eindigen! Dat is het probleem met waargebeurde verhalen, ze zijn zelden zo dramatisch als ze in het echt klinken.<br />Ze besteden meer tijd aan debatteren over wat ze moeten doen dan aan daadwerkelijk iets doen! Vergeet alsjeblieft niet dat dit een dramatisering was van gebeurtenissen waar we eigenlijk niets van weten. De regisseur moest noodzakelijkerwijs een of andere artistieke vrijheid nemen bij het maken van deze film en toch had hij meer kunnen gebruiken om de spanning wat op te voeren.<br />Al met al een teleurstellende film waarin niets echt gebeurt.
I'm sorry to say that this film highlights the problem with trying to recount "true" stories on the screen.<br /><br />Whilst the events of that tragic day need to be told, I'm not sure that this film does the passengers and crew of that flight any service at all.<br /><br />The following comments about this film may appear controversial, but please remember I am comment in the FILM and not the people involved in the real events.<br /><br />The film itself is little more than a montage of people making phone calls to say goodbye to people. The terrorists who hijacked the plane appeared unconvincing and didn't seem to make much of an attempt to stop the passengers from calling people and getting themselves organised.<br /><br />The plane is hijacked quite early in the film and even after the passengers decide that they must act they spent another half hour making calls, you can't help but think that if they had organised themselves earlier that they might have had more success retaking the plane.<br /><br />The passengers never really seem to be in direct personal jeopardy, particularly with odds of about 1:10 (including the terrorist flying the plane) and yet they seem too paralysed with fear to do anything. If this was a fictional story, then Stephen Segal would kick everyones ass and all would end happily ever after! This is the problem with true stories, they are rarely really as dramatic as they sound in real life.<br /><br />They spend more time debating what to do than actually doing anything! Please remember that this was a dramatisation about events that we don't really know about. The director necessarily had to use some artistic licence in making this film and yet could have used more to establish a bit more tension.<br /><br />In all, a disappointing film where nothing really happens.