In dit land is Lucky Luciano een van die legendarische figuren uit de jaren twintig die zo vaak in films worden geromantiseerd; we zijn meestal gefascineerd door zulke figuren, en hoewel films de neiging hebben hen expliciet te veroordelen of te laten zien hoe ze aan hun eind komen, behoren ze tot de meest onfeilbare populaire onderdelen van Hollywood. We zouden ons ook kunnen concentreren op Luciano's jaren in Amerika, wat een bekende plot zou kunnen zijn van de opkomst en ondergang van een bendeleider. Maar Rosi's film begint met zijn vertrek uit dit land; hij gaat over de lange carrière die hij in Italië had, in de drugshandel, een tijd waar Amerikanen weinig van weten <0xE2><0x80><0x93> die maakt geen deel uit van de legende. Het belangrijkste is dat Rosi de glamour opzettelijk bagatelliseert. De drugshandel is een grote business, en deze Luciano van middelbare leeftijd is een zeer degelijke zakenman; de regisseur (en de acteur) hebben het verwachte charisma ondermijnd. De inspanningen van de politie en de regering tegen hem worden zo 'feitelijk' mogelijk afgeschilderd (wat sommige aspecten van hun discussies voor Amerikanen nogal onbegrijpelijk maakt). Natuurlijk zullen al deze dingen de film voor veel kijkers hier nogal saai doen lijken! Als je op zoek bent naar gangster-plezier, moet je elders zijn; dit is een film vol ideeën, een kritiek die speciaal op Italië is gericht.
In this country, Lucky Luciano is one of those 20s legends who have so often been glamorized in movies; we tend to be fascinated by such characters, and although films tend to either explicitly condemn them or show them coming to bad ends, they are among the most infallibly popular Hollywood staples. We also would concentrate on Luciano's years in America, which could be a familiar plot of the rise and fall of a gang boss. But Rosi's film begins with him leaving this country; it relates the long career that he had in Italy, in the drug trade, a time that Americans know little of -- it doesn't form part of the legend. Most of all, Rosi deliberately downplays the glamor. The drug trade is big business, and this middle-aged Luciano is a very solid businessman; the director (and the actor) have undercut the expected charisma. The efforts of police and government against him are portrayed as "factually" as possible (which makes aspects of their discussions rather unintelligible to Americans). Of course, all these things will make the movie seem rather boring to many viewers here! If you're looking for gangster thrills, go elsewhere; this is a movie of ideas, a critique directed at Italy in particular.