'Body and Soul', dat in 1947 door United Artists werd uitgebracht, was kennelijk gemaakt nadat acteur John Garfield zijn contract met Warner Brothers had beëindigd. Hij had veel films met hen gemaakt, maar wilde onafhankelijker zijn. In deze film speelt Garfield Charley Davis, een New Yorkse van lagere komaf met een talent voor boksen. Net als veel andere boksers, zeker in die tijd, was het gebruik van je vuisten voor de sport een uitweg uit je schamele achtergrond. Hoewel ik nooit een grote fan van John Garfield ben geweest en hem niet als een uitmuntende acteur in de gouden eeuw van Hollywood beschouwde, lijkt deze rol voor hem gemaakt. Garfield is hier heel goed, hij speelt de gekwelde Charley vaardig en geloofwaardig. Er zijn eigenlijk maar weinig echte boksscènes in de film, op het einde na, en daarom lijkt het een beetje misleidend om dit een 'boksfilm' te noemen. Er zijn capabele bijrollen, onder wie de lieftallige Lili Palmer, die dol is op Charley. Robert Conrad en Lloyd Gough spelen de stoere schurken die willen dat Charley zijn ziel verkoopt voor geld. De opmerkelijke prestatie van de Afro-Amerikaanse acteur Canada Lee is opvallend, gezien het feit dat het 1947 is en de blanke acteurs als gelijken worden behandeld. Garfield stond bekend om zijn politiek-liberale opvattingen, en misschien is dat de reden waarom hij later een vijand werd van de communistische heksenjagers in Washington. Zijn vroegtijdige dood op 39-jarige leeftijd was voor velen een schok <0xE2><0x80><0x93> zijn begrafenis werd bijgewoond door duizenden mensen. Misschien dat dit zijn imago verhoogde boven het werk dat hij in de film had achtergelaten <0xE2><0x80><0x93> maar toch, deze film en een handvol andere zijn heel goed.
"Body and Soul" released by United Artists in 1947, was apparently made after actor John Garfield got out of his Warner Brothers contract. He had made many films with them, but wanted to be more independent. In this film, Garfield plays Charley Davis, a lower middle class New Yorker with a talent for boxing. Not unlike many boxers, certainly of that time period, using your fists for sport was a way out of your meager background. While I have never been a big fan of John Garfield and did not consider him a top notch actor of the golden age of Hollywood, this part does seem made for him. Garfield is quite good here, playing the conflicted Charley with skill and credibility. There are actually few real boxing scenes in the film, except for the end, and that is why labeling this as a 'boxing movie' seems a bit deceptive. There are capable supporting players, including the lovely Lili Palmer, who loves Charley. Robert Conrad and Lloyd Gough ably play the tough guy thugs who want Charley to sell his soul for money. A notable performance by African-American actor Canada Lee is striking - considering this is 1947 and is treated as an equal by the white actors. Garfield was known for his politically liberal views, and perhaps this is why he later ended up as an enemy of the Communist witch hunters in Washington. Garfield's untimely death at age 39 was a shock to many - his funeral was mobbed by thousands. Perhaps this elevated his image above the work he left behind in film - but still, this film and a handful of others are quite good.