Nearing Grace is zo'n beetje het meest stereotiepe en voorspelbare verhaal dat er bestaat. Jongen verliest moeder, jongen krijgt vader die aan de drank is en wanhopig wordt, jongen ontmoet wilde, gekke meid, wordt verliefd, wilde affaire leert over leven... groeit op. Daar heb je het al... je hebt net Nearing Grace gezien, maar ik heb je de verveling bespaard om het te zien gebeuren. Niet dat dit verhaal niet in iets goeds kan worden omgezet, want met een fatsoenlijke schrijver, regisseur en wat dan ook... zelfs de meest stereotiepe verhalen en genres kunnen fris en nieuw en interessant worden gemaakt, maar Nearing Grace probeert het niet eens. Het zegt hier is het recept, laat je er niet van afbrengen, probeer niets nieuws... gooi het bij elkaar en gooi het er uit en dat is precies wat ze doen. TV-regisseur Rick Rosenthal is er al heel lang niet aan gewend iets langer dan 45 minuten te maken, en hij is ook niet gewend aan het feit dat we iets moeten weten over deze personages in het beginstadium van een film, omdat ze volgende week niet terug zullen zijn om ons meer te vertellen. Hij maakte dezelfde fout toen hij de rampzalige laatste aflevering van de Halloween-franchise regisseerde. Lege personages, een korte, saaie plot, en geen diepte, en dat is precies wat we hier zien met Nearing Grace. Twee jongens van 24 en een van 27 spelen de hoofdpersonen van de middelbare school in de film... dit is niet Rick 90210.<br />Ik denk dat Gregory Smith waarschijnlijk een goede acteur is. Hij is afkomstig uit de televisiewereld (Everwood) en is waarschijnlijk op zoek naar iets wat buiten de gebaande paden ligt om ervoor te zorgen dat mensen hem opmerken, maar om dat te kunnen doen heeft hij iets met bereik nodig en hij had niet geestelozer en leeghoofdiger kunnen zijn dan het personage dat hij speelt, Henry Nearing. Hij heeft geen karakteristieken, geen diepgang, geen goede dialoog en dat neem ik Smith niet kwalijk, behalve dan dat hij het script beter had moeten lezen. Ashley Johnson is best aardig en heeft waarschijnlijk meer diepgang dan de meeste andere personages bij elkaar als de beste buurvriend van Henry. Johnson heeft in elk geval nog genoeg babyface om de blik van een middelbare scholier op te roepen, maar Smith en zij hebben geen enkele chemie als zielsverwanten en beste vrienden. David Morse is een geweldige acteur. Hij heeft een paar fantastische rollen gehad en geweldig werk verricht, en op de een of andere manier hebben ze hem in dit emotieloze, saaie portret van een treurende man (die zijn vrouw heeft verloren en aan de drank is geraakt) geduwd, die eruitziet als een hippie. Ze hadden het verhaal en de karakterontwikkeling aan zijn personage moeten overlaten, want als iemand in deze cast het had kunnen doen, zou het Morse zijn geweest, maar hij kan niet met dit script overweg. En ten slotte komen we bij de mooie Jordana Brewster. Het meisje is sexy, daar is geen twijfel over mogelijk, maar dat komt niet eens in de buurt van een film. Haar wilde en krankzinnige vertolking van het voorwerp van Henry's affectie, Grace Chance, komt niet eens in de buurt van wat het zou moeten zijn. Ze ziet er zoveel ouder uit dan ze zou moeten zijn (wat ze ook is), ze geven geen verklaring voor haar karakterfouten of haar redeneringen, alleen dat ze een slet lijkt die Henry om geen enkele reden wil verleiden. Het kan je geen zier schelen wat er met hun personages gebeurt of wat er met hen gebeurt en je voelt je smekend om meer te weten te komen.<br />Zoveel personages, zoveel mogelijkheden om ze allemaal te verklaren en toch gebeurt het nooit. Het kan je nooit iets schelen en je komt nooit iets te weten, maar je kijkt gewoon toe hoe Henry zo'n opwindend avontuurtje heeft en er op de een of andere manier van leert en afstudeert. Het is een saaie bedoening. Ik weet niet wie ik de schuld moet geven, maar ik denk dat het voornamelijk op de schouders van de schrijvers en de regisseur rust, omdat ze iets probeerden te creëren wat op zijn best een 'R'-aflevering van Dawson zou kunnen zijn.' Maar zelfs dat was veel onderhoudender dan Nearing Grace ooit zou kunnen zijn (grappige titel trouwens.) Blijf uit de buurt van deze indiefilm want Brad Renfro en Dominique Swain spelen er een grote rol in en als je weet wat ik daarmee bedoel dan weet je ook hoe slecht dit eigenlijk is.
Nearing Grace is about as close to stereotypical and predictable as you can get. Boy loses mother, boy has alcoholic despondent father, boy meets wild, crazy girl, falls in love, wild affair learns about life...grows up. There it is...you just watched Nearing Grace only I saved you the boredom of watching it happen. Not that this story can't be turned into something good because with a decent writer, director and cast anything...even the most stereotypical of stories and genres can be made fresh and new and interesting but Nearing Grace doesn't even try. It says here is the recipe, don't stray from it, don't try anything new...slap it together and throw it out there and that's exactly what they do. Long time TV Director Rick Rosenthal isn't used to making something longer than 45 minutes and isn't used to the fact that we need to know about these characters in the run time of a film because they won't be back next week to give us more. He made the same mistake in helming the disastrous last installment of the Halloween franchise. Empty characters, short boring plot, and no depth and that is exactly what we see here with Nearing Grace. Two twenty four year olds and a twenty seven year old play the lead High School seniors in the film...this isn't 90210 Rick.<br /><br />I think Gregory Smith is probably a good actor. He comes from doing Television (Everwood) and is probably looking for something off the beaten path to make people notice him but to do that he'll need something with range and he couldn't have gotten any more vapid and empty than the character he plays, Henry Nearing. He has no characteristics, no depth, no good dialog and I don't blame that on Smith other than he should have read the script better. Ashley Johnson is decent enough, and probably has more depth than most of the other characters combined as the next door neighbor best friend of Henry. Johnson is at least still baby faced enough to pull off the High School look but her and Smith have zero chemistry as soul mates and best friends. David Morse is a hell of an actor. He has had some amazing roles and done some terrific work and somehow they shoved him into this emotionless dull portrait of a grieving man (having lost his wife) turned to alcohol and looks like a hippie. They should have left the story and character building to his character because if anyone in this cast could have pulled it off it would have been Morse but he falls flat with this script. And finally we come to the lovely Jordana Brewster. The girl is sexy, there is no doubt about it, but that doesn't even come close to carrying a film. Her wild and crazy portrayal of the object of Henry's affections, Grace Chance, is not even close to what it should be. She looks so much older than she should be (which she is,) they give no explanation as to her characters flaws or reasoning, only that she appears to be a skank who wants to seduce Henry for no particular reason. Brewster and Smith actually do have decent chemistry and there are some steamy love scenes and a cute little "our clothes are gone let's run through the streets" scene but you just don't give a lick about their characters or what happens to them and you feel yourself begging to know more.<br /><br />So many characters, so much potential to explain them all and yet never happens. You never get to care or find out any information but rather just watch Henry have this steamy little fling and then somehow learn from it and graduate. It's a bore-fest plain and simple. I don't know who to blame but I think it's mostly to rest on the shoulders of the writers and the director because they tried to create something that at best might be an "R" rated episode of Dawson's Creek but even that was far more entertaining than Nearing Grace could ever be (witty title by the way.) Steer clear of this indie film because it has Brad Renfro and Dominique Swain written all over it and if you know what I mean by that you'll know how bad this really is. 3/10