Ik ben bij deze film gebleven omdat (1) ik meer te weten wilde komen over wijn maken (2) de fotografie A4-formaat was en het als reisverslag verhelderend was.<br />Maar bijna elke scène in Californië leek geschreven te zijn door een tiener die alleen maar van schattig hield. Of misschien door iemand met een roze bril met glazen. Lief is het woord voor deze film. Overdreven lief. Saccharine.<br /><0x3E><0x3E> Rampzalige auto's en vrachtwagens op hun laatste benen overheersen, laten ons zien dat iedereen op zijn laatste centen zit. Een jonge studente woont in een blokhut die regelrecht van Hans Christian Anderson afkomstig is. De artdirector en degene die de blokhut heeft gebouwd, moeten een kindersprookje hebben nagespeeld. Het was een volmaakte blokhut, gelegen op een heuveltop, te midden van kilometers druivenranken, onder de hemelsblauwe lucht die je meestal op Hallmark-kaarten ziet. Alleen Toto ontbrak.<br />Aan de andere kant, zodra Alan Rickman en Denis Farina aan het werk gingen, had ik het gevoel dat ze hun eigen schrijver meebrachten. Grappig, intelligent en innemend, de meeste van hun scènes waren prima. Hoewel iemand vond dat Farina niet genoeg karakter had, dus hij was altijd gekleed in heel lawaaierige sportjasjes, die misschien uit een paar overtollige paardendekens waren geknipt... Nog meer schattigheid, denk ik. Farina is in zijn eentje sterk genoeg, hij heeft geen rekwisieten nodig om hem sterker te maken dan hij in zijn eentje is. Misschien is de regisseur onzeker of heeft hij nooit geleerd dat minder meer is.<br />Alles in deze film is te schattig en te zoetsappig. Er is het gebruikelijke vader-zoonconflict. Er is zelfs een boksring aan de rand van de wijngaard, zodat vader en zoon daar in de ring naartoe kunnen gaan. Ik weet dat je me niet gelooft <0xE2><0x80><0x93> maar je zult het zien als je deze film ziet.<br />De schrijvers en regisseurs moeten klasgenoten zijn geweest van het California College of Cliché.
I stuck with this movie because (1) I hoped to learn more about wine making (2) the photography was A+ and as a travelogue it was was enlightening.<br /><br />But almost every scene in California seemed to have been written by a teen-ager who knew only cute. Or perhaps someone wearing pink lensed glasses. Sweet is the word for this movie. Overly sweet. Saccharine. <br /><br />Ramshackle cars and trucks on their last legs trucks predominate, showing us that everyone is on their last nickle. A young girl-intern lives in a cabin right out of Hans Christian Anderson. The art director and whoever built the cabin must have been living out a childhood fairy tale. It was a perfect cabin, perched on a little hill-top, in the midst of miles of grape vines, under the heavenly blue sky usually seen on Hallmark greeting cards. Only Toto was missing.<br /><br />On the other hand the moment that Alan Rickman and Denis Farina get to work, I felt like they brought their own writer. Funny, intelligent, and engaging, most of their scenes were fine. Although someone thought that Farina wasn't quite enough of a character so he was constantly dressed in very noisy sport jackets, ones that may have been cut from some surplus horse blankets. -- More cuteness, I guess. Also, he's given an Elvis pompadour to wear -- Farina is a strong enough character on his own, he doesn't need any props to make him more than he is on his own. maybe the director is insecure or never learned that less is more. <br /><br />Everything in this movie is too cute and over sugared. There is the usual father-son conflict. There is actually a boxing ring set up on the verge of the vineyard so that Dad and son can go to it in the ring.I know you don't believe me--but you'll see it when you get to this film. <br /><br />The writers and directors must have been classmates at the California College of Cliché.