Hitchcock heeft veel geweldige films gemaakt, waarvan veel de bijval hebben gekregen die ze terecht verdienen. Lifeboat verdient veel bijval, maar de minder bekende status van de film staat dat niet toe. Deze film is een van Hitchcocks grootste successen op het gebied van de setting en de manier waarop hij het publiek in het verhaal trekt. De manier waarop Hitchcock zijn camera aan boord van de reddingsboot gebruikt is verbazingwekkend, want door de handeling op het claustrofobische vaartuig te houden, zorgt de grote regisseur ervoor dat zijn publiek altijd in de ban is van de benarde situatie van zijn personages; wat de film eindeloos helpt als het op het verhaal aankomt, omdat we te allen tijde hun situatie kennen. Het is verbazingwekkend hoe goed Hitchcock dit doet; terwijl zij verhongerden, verhongerde ik ook! De plot is eenvoudig, maar toch een geweldige basis voor een oorlogsthriller. We volgen de overlevende leden van een bemanning van een schip dat door een Duitse U-boot gebombardeerd werd. Ze zitten op een kleine reddingsboot gepropt, maar er is één overlevende die niet helemaal welkom is. Hij heet Willy en hij is een overlevende van de U-boot die het noodlottige schip tot zinken bracht.<br />Gezien de tijd waarin dit werd gemaakt (tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog), is het nauwelijks verrassend dat het vol propaganda staat. Meestal ergert me dat, maar hier is het.' De film heeft het echt goed gedaan, en de propaganda is echt in het verhaal verwerkt in plaats van er alleen maar te zijn om de geallieerde bevolking op dat moment te mobiliseren. Hitchcock maakt er een draai aan, en de manier waarop hij de oorlog over het geheel genomen parodieert op een kleine reddingsboot midden op de grote oceaan is geweldig. De hele film speelt zich af op één enkele set. De actie komt nooit van de reddingsboot (behalve dan om het omringende gebied te verkennen), maar Hitchcock gebruikt dit in zijn voordeel. Het gebrek aan locaties dwingt de bemanning echt tot isolement. Het acteerwerk is melodramatisch op de typische manier van de jaren veertig, maar alle leden van de cast doen het goed in hun rollen. Tallulah Bankhead speelt de hoofdrol en is in feite de spil van de film. Ze krijgt gezelschap van types als William Bendix, Walter Slezak en John Hodiak, die ondanks het feit dat ze geen topacteurs zijn, geweldige rollen spelen. Over het geheel genomen is dit een Hitchcock-film die, zou ik zeggen, net zo belangrijk is om te zien als films als Rear Window en Strangers on a Train. Dit is Hitchcock op zijn best, en de film heeft bovendien een geweldige vijfennegentig minuten. Mis deze niet!
Hitchcock made a lot of great films, many of which have been met with the acclaim that they rightly deserve. Lifeboat deserves a lot of acclaim, yet its lesser-known status doesn't allow justice in that respect. This film represents one of Hitchcock's major successes in scene setting and drawing the audience into the story. The way that Hitchcock uses his camera aboard the lifeboat is amazing, as by keeping the action on the claustrophobic craft, the great director ensures that his audience is always plugged into the plight of his characters; which helps the film no end when it comes to the story, as we know their situation at all times. In fact, it's amazing just how well Hitchcock does do this; while they were starving, I was too! The plot is simple, yet a great base for a wartime thriller. We follow the surviving members of a crew from a ship that was bombed by a German U-Boat. They're crammed onto a small lifeboat, but there's one survivor that isn't quite welcome. His name is Willy, and he's a survivor of the U-Boat that sank the ill-fated ship.<br /><br />Given the time when this was made (towards the end of World War 2), it's hardly surprising that it's filled with propaganda. Usually, this annoys me; but here it's done really well, and the propaganda is actually worked into the story instead of just being there to rally the allied population at the time. Hitchcock turns this into a twist, and the way that he parodies the war on the whole on just a small lifeboat in the middle of the big ocean is great. The entire film takes place on just one single set. The action never leaves the lifeboat (aside from to pan around the surrounding area), but Hitchcock uses this to his advantage. The lack of locations really enforces the crew's isolation. The acting is melodramatic in typical forties fashion; but all of the cast members do well in their roles. Tallulah Bankhead takes the lead role and really is the linchpin of the movie. She is joined by the likes of William Bendix, Walter Slezak and John Hodiak, who give great turns despite not being A-class actors. Overall, this is a Hitchcock film that I would say is just as important to see as the likes of Rear Window and Strangers on a Train. This is Hitchcock at his best, and the film is a great ninety-five minutes to boot. Don't miss this one!