Ondanks het feit dat ik als DP/Camera Op aan de film werkte, was het toch een hele schok om het eindresultaat te zien, en het eindresultaat is absoluut bizar. Hoewel het verhaal misschien niet erg logisch lijkt, leek Matt altijd een heel gedetailleerde visie te hebben op wat hij op film wilde zetten. Dus ook al lijken veel beelden willekeurig, alles, van de teen tot de belichting, was heel doordacht.<br />Als ik een stap achteruit doe en de film als geheel bekijk (en me niet concentreer op de belichting of de camerabewegingen), zijn er dingen die ik leuk en niet leuk vind. <br />Als je eenmaal voorbij de algehele absurditeit van de film bent, kun je de beelden daadwerkelijk met het echte leven verbinden en ze als een soort metafoor gebruiken. Van daaruit begint er een verhaal te ontstaan, zij het in de schaduw van het bizarre. (Maar het is een experimentele horrorfilm, dus dat mag ook wel!)<br />De acteerprestaties zijn geweldig. Een beetje over de top en soms geforceerd (wat te verwachten was) maar heel solide. P.S.: de kleine jongen van wie ongetwijfeld velen van jullie verbaasd zouden opkijken als ze hoorden dat hij voor deze film nog nooit had geacteerd.<br />Matts regie is energiek en doorspekt met stijl. Hij vertrouwt zijn acteurs en weet wanneer hij ze de scène moet laten stelen en niet de camera, sfc enz. Zelfs de belichting. Tegelijkertijd is er een beetje een gebrek aan concentratie in de presentatie van de film (directie, montage). Aan het eind is de film veel te lang en het had geen kwaad gekund als er minstens 7 minuten aan vastzaten.<br />Het geluid was voor mij het grootste probleem. Het was te amateuristisch en overdreven en paste niet bij de algehele donkere en toch gladde sfeer van de film. De geen-lipsynchronisatie was oké, maar de willekeurige en slecht nagesynchroniseerde geluidseffecten in combinatie met de smakeloze Mario Bros.-muziek werden een afleiding. Nou ja.<br />De belichting was natuurlijk geweldig, maar voor een groot deel kwam dat door Matts rare hoofd. Ik heb me op een of andere Italiaanse horror gestort om het juiste gevoel te krijgen en ervoor te zorgen dat ik wat Matt op papier had op film kon overbrengen.<br />Al met al is Pandora's Paradox een solide maar bizarre film die Lynch en Argento combineert met Matts eigen verknipte ideeën. Of je nu wel of niet van de film geniet (en een heleboel mensen zullen dat niet doen), ik heb het gevoel dat je de productiewaarde van de film niet kunt ontkennen, in combinatie met het feit dat het op z'n minst krakelende snoepjes zijn.<br /><br />2rights.
Despite the fact that I worked as DP/Camera Op on the film, it was still quite a shock to see the end result and the end result is definitely weird. Although the story may not appear to make a whole lot of sense, Matt always seemed to have a very detailed vision of what he wanted to put down on film. So even though many of the images may seem random, everything from the toe to the lighting was very thought out.<br /><br />When I step back and watch the film as a whole (and not focus on the lighting or camera movements) there are things I like and dislike.<br /><br />Once you get past the overall absurdity of the film, you can actually link the images to real life and use them as a kind of metaphor. From there, a story does begin to emerge albeit shaded in the bizarre. (But it's an experimental horror movie so cmon!) <br /><br />The acting is great. A little over the top and sometimes forced (which should be expected) but very solid. Esp. the little kid who I'm sure many of you would be surprised to learn had never acted prior to this film.<br /><br />Matt'direction is energized and loaded with style. He trusts his actors and knows when to let them steal the scene and not the camera, SFX etc. Even lighting. At the same time there is somewhat of a lack of focus in the films' presentation(directing, editing). Come end time, the film is far too long and could have benefited from having at least 7 minutes axed.<br /><br />The sound for me was the biggest problem. It was too amateurish and hokey and didn't match the overall dark yet slick feel of the film. The no lip sync was OK, but the random and poorly dubbed sound effects coupled with the tacky Mario Bros. music became a distraction. Oh well.<br /><br />The lighting of course was great but the direction for a lot of it came from Matt's weird head. I boned up on some Itallian horror to help with getting the feel right, making sure I could translate what Matt had on paper onto film.<br /><br />Overall, Pandora's Paradox is a solid yet bizarre film combining Lynch and Argento with Matt's own twisted ideas. Whether or not you enjoy the movie (and a lot of people will not)I feel that you can't deny the production value of the film coupled with the fact that at the very least it's crazzzzy eye candy.<br /><br />2rights