Dit is een over het hoofd geziene en jammerlijk verwaarloosde juweel van een film, voornamelijk vanwege een paar schitterende optredens, met name van de jammerlijk ondergewaardeerde Barbara Barrie. De andere drie hoofdrolspelers zijn ook schitterend, Bob Dishy, Madeline Kahn en Bette Henritze. Edie Falco is competent zonder hun hoge maatstaven te overschrijden. Ik begrijp de negatieve opmerkingen over de score niet, want het is een van de beste die ik in jaren heb gehoord. Zeker beter dan alles van de minimalist Phillip Glass, waarmee een andere recensent het vergeleek, en lichtjaren beter dan Danny Elfman of een van zijn andere bombastische landgenoten zou kunnen bedenken. En het was leuk om een film van deze aard voor de verandering eens in zwart-wit te zien... en dat alleen maar omdat zwart-wit net zo mooi kan zijn als kleur (hoewel het duidelijk niet voldoet aan de normen van eerdere Hollywood-films), niet omdat het een soort pseudo-noirfilm probeert te zijn.
This is an overlooked and sadly neglected little gem of a film, primarily because of some wonderful performances, especially the sadly underused Barbara Barrie. The other 3 main players are also wonderful, Bob Dishy, Madeline Kahn, and Bette Henritze. Edie Falco is competent without reaching their high standards. I don't understand the negative comments about the score as it's one of the better one's I've heard in years. Certainly better than anything by minimalist Phillip Glass, which another reviewer compared it to, and light years better than Danny Elfman or any of his other bombastic compatriots could devise. And it was nice to see a film of this nature done in black and white for once...and done so just because black and white can be as beautiful as color (though it's clearly not up to the standards of earlier Hollywood films), not because it's attempting to be some kind of pseudo-noir film.