Ondanks de nogal omslachtige titel is dit een groot stuk Britse propaganda uit de Tweede Wereldoorlog met een eenvoudige boodschap: de nazi's zijn een stelletje kindermoordenaars en wij Britten zullen hun lafhartige plannen doorzien en hen overwinnen met onze dappere moed en de intelligentie van onze vrouwen en kinderen.<br />De film begint met de aankomst van een groot detachement Britse troepen in een slaperig dorp dat zich bewonderenswaardig weet te redden met de ontberingen van het rantsoeneren en zonder hun mannen, die buiten aan het vechten zijn. Het blijkt echter al gauw dat de Britse troepen dat wel zijn, in feite een elite-eenheid van Duitse parachutisten die zijn gekomen om de Britse radar te storen ter voorbereiding van de invasie. En dat niet alleen, de plaatselijke heer van het landhuis is ook nog eens een laffe vijfde kolom. De vrouwen van het dorp gaan de nieuwkomers wantrouwen vanwege de rare manier waarop ze cijfers schrijven en het feit dat ze Duitse chocola bij zich hebben. Dit heeft echter geen enkel effect, want iedereen gaat met zijn zorgen naar de verraderlijke landheer.<br />Aangezien het een propagandastuk is, komt het einde niet als een verrassing. Wat echter wel interessant is, is de ondermijning van het klassensysteem: de onbetrouwbare stroper en zijn kleine deugniet die de ware helden zijn, waar de 'officiersklasse' van het dorp wordt afgeschilderd als incompetent of ronduit schurkachtig. De film is gebaseerd op een verhaal van Graham Greene, en zijn volmaakte observatie van de Britse manier van leven is voortreffelijk naar het witte doek vertaald.<br />Vergeleken met de andere, beroemdere propagandafilms (ik denk hier aan Humphrey Jennings), is de kwaliteit van de productie (filmvoorraad, geluid, belichting enz.) zeer hoog, en het is moeilijk voor te stellen dat dit in oorlogstijd is gemaakt.
Despite its rather tortuous title this is a great piece of British WWII propaganda with a simple message: The Nazis are a bunch of child-murdering blackguards, and we Brits will see through their dastardly plans and overcome them using our doughty pluck and the intelligence of our womenfolk and children. <br /><br />The film begins with the arrival of a sizeable detachment of British troops arriving in a sleepy village which is coping admirably with the rigours of rationing and getting by without their menfolk, who are away fighting. However, it soon transpires that the British troops are, in fact a crack team of German paratroopers who have come to jam British radar in preparation for the invasion. Not only that but the local lord of the manor is a dastardly fifth columnist. The women of the village become suspicious of the newcomers due to the funny way they write numerals and the fact that they have German chocolate with them. This is all to no avail though as everyone takes their worries to the traitorous squire.<br /><br />As it is a propaganda piece, the ending comes as no surprise. What is interesting though is the subversion of the class system: the dodgy poacher and his little scamp of a sidekick who are the true heroes, where the 'officer class' of the village are portrayed as either incompetent or downright villainous. The film was based on a Graham Greene story, and his perfect observation of the British way of life is superbly translated to the screen.<br /><br />Compared to the other, more famous propaganda films (I'm thinking here of Humphrey Jennings), the quality of production (film stock, sound, lighting etc.) is very high, and it is hard to imagine that this was made in a time of war.