JEZEBEL <0xE2><0x80><0x93> zelf alom onder de critici en kenners van de films van Bette Davis (en de late jaren dertig in het algemeen) beschouwd als een vertroostingsfilm die aan Davis werd gegeven toen de 'jacht' op Scarlett O'Hara in volle gang was <0xE2><0x80><0x93> is even lang en ingewikkeld als de verknoopte hartstochten in het verhaal dat op het scherm wordt getoond. Davis, die tot een lange lijst van actrices behoorde, verlangde ernaar deze mooie rol te spelen, zelfs toen die al contractueel aan Vivien Leigh was overgedragen. Door Davis' positie bij Warner Bros. vraag ik me af of ze enigszins op de hoogte was van de situatie waarvoor ze besloot de rol van Julie Marsden op zich te nemen <0xE2><0x80><0x93> die zelf vrijwel identiek is aan die van Scarlett. Als je op een split-screen fragmenten ziet van scènes uit zowel _Dit_ als _Gedaan met de wind_, zien zelfs sommige triviale scènes (zoals die van Scarlett en Julie die voor een spiegel hun gezicht opmaken) eruit als gekloond. Veel van _JEZEBEL_ ziet eruit en voelt aan als een generale repetitie of een matineevoorstelling van de meer uitbundige en grandioze speelfilm _Gedaan met de wind_, die een intrinsiek onderdeel is geworden van de Amerikaanse filmgeschiedenis. Maar dat wil nog niet zeggen dat _JEZEBEL_ een inferieure film is <0xE2><0x80><0x93> het is wel zo.' 'Dat is ze niet, en ze heeft een paar heel mooie momenten, vooral de dansscène waarin Julie en Pres steeds meer met rust worden gelaten in het midden van de balzaal, en natuurlijk Julie, die Press smeekt in haar witte jurk en als een omgekeerde bloem op de grond valt. Bette Davis heeft hier iets van haar betere acteerwerk <0xE2><0x80><0x93> ze kauwt niet op het decor, maar emoteert alleen met minimale uitdrukkingen en met haar ogen. Ze wordt in evenwicht gehouden door Fay Bainter, die een Oscar heeft gewonnen, die haar tante Belle speelt en die Davis scène voor scène naspeelt. Ondanks de minder opzichtige rollen hebben Henry Fonda, George Brent en Margaret Lindsay (altijd de tweede vrouw in een Warner Bros. De hoofdrolspelers in deze film zijn William Wyler, die er altijd voor kon zorgen dat Davis precies deed wat ze moest doen en dat ze een film niet saboteerde vanwege haar opera-achtige eisen en bombastische overacting. Dankzij Wyler is JEZEBEL een veel betere film dan het uiteindelijk zou zijn geweest.
The back-story behind Warner Bros.' JEZEBEL -- itself widely regarded among critics and connoisseurs of the films of Bette Davis (and the late Thirties in general) as that of a consolation film given to Davis when the "hunt" for Scarlett O'Hara was in full swing -- is as long and convoluted as the tangled passions within the story shown on screen. Davis, among a long list of actresses, were hungry to play this plum role even when it was already, contractually, and secretly secured to Vivien Leigh. Davis' position at Warner Bros. makes me wonder if she was somewhat aware of the situation for which she decided to accept to take on the role of Julie Marsden -- itself nearly identical to Scarlett. When seeing snippets of scenes from both this and GONE WITH THE WIND side by side on a split screen, even some trivial scenes (like that of both Scarlett and Julie primping up their faces in front of a mirror) wind up looking cloned. As a matter of fact, much of JEZEBEL looks and feels like dress rehearsal or a matinée showing of the more lavish and grandiose, full-length feature film GONE WITH THE WIND, which has become an intrinsic part of American Film History. Even so, this is not saying JEZEBEL is an inferior film -- it's not, and has some very beautiful moments, especially the dance sequence where Julie and Pres are progressively left alone in the middle of the ballroom, and of course Julie, pleading to Press in her white dress, falling to the floor like a reverse bloom. Bette Davis has some of her better acting here -- no chewing the scenery, but emoting only through minimal expressions and her eyes. She's balanced by Oscar winner Fay Bainter who plays her aunt Belle and matches Davis scene by scene. Despite having the less showy parts, Henry Fonda, George Brent, and Margaret Lindsay (always the second woman in a Warner Bros. drama) have strong screen presences, but most of all the star of this movie is William Wyler, who could always be counted on having Davis give exactly what she was required to do and not sabotage a movie due to her operatic demands and bombastic overacting. Because of Wyler, JEZEBEL is a much better film that it would have eventually been.