Dit is geen recensie, maar gewoon mijn indrukken nadat ik de film voor het eerst heb gezien. Het is meer een antwoord op de vraag 'wat vond je ervan?' dan iets concreets, aangezien ik nog steeds over de film zit te peinzen en me afvraag wanneer ik hem weer zal kunnen zien.<br />Ik hou van films die verwachtingen tarten. Ik hou van films die ervoor zorgen dat je het eens bent met elke recensie, goed of slecht, die je leest. Ik hou van films die bijna onmogelijk te classificeren zijn.<br />Ik wist al dat _Vlaggen van onze vaders_ geen rechttoe rechtaan oorlogsfilm was. Het gaat niet alleen om de slag bij Iwo Jima. Het is meer. Het is een onderzoek naar heldhaftigheid, propaganda, wat mensen moeten geloven om een oorlog te winnen, hoe dierenartsen kijken en praten over het verleden, hoe de soldaten de oorlog en zichzelf zien, hoe ouders omgaan met de dood van een kind. Het is een heel complexe film. Clint Eastwood heeft hem gestructureerd in verschillende lagen, als een ui, met flashbacks in flashbacks en in herinneringen. Hij is nooit moeilijk te volgen, er gebeurt gewoon veel en je hebt een groot deel van de film nodig om te begrijpen wat er gebeurt en waar Eastwood heen wil.<br />Eerlijk gezegd weet ik niet goed wat ik van de film vind. Uit technisch oogpunt is het een van de beste films van het jaar. Het is een meesterwerk van het vakmanschap van de filmmakers. Het acteerwerk is ook prachtig. Kijk aan het eind van het jaar maar eens naar _Oscar Nominations_. Alles wat de film wint, is ruimschoots verdiend...<br />...maar ik weet niet zeker of ik de film 'leuk' vind. Het probleem is dat deze film moeilijk is om op te warmen. Het duurt een tijdje voor je om iemand begint te geven, verdomme voordat je zelfs maar weet wie iemand is. Dan duurt het een tijdje om ze op te warmen. Dit zijn geen clichépersonages, dus je kunt niet meteen vooropgezette ideeën op ze loslaten, dit zijn mensen, geen ideeën. De meeste mensen zijn niet wat je denkt dat ze zijn, en sommigen leven niet lang genoeg om te weten of je gelijk had of niet.<br />Ik denk dat iedereen die de film ziet, hem, eerlijk is eerlijk, een tweede keer zal moeten zien, misschien wel vaker. Het is een film die je meer dan eens moet zien, zodat je hem vers kunt zien en een paar lagen kunt afpellen elke keer dat je ernaar kijkt. De eerste keer zie je bepaalde dingen en de volgende keer, nu je iedereen kent, zie je er meer. Het is een Chinese puzzeldoos van een film. Dat maakt hem niet slecht, het maakt het alleen moeilijk om te zeggen of ik hem goed vond of niet. Ik denk dat de enigen die er een uitgesproken hekel aan zullen hebben degenen zijn die een rechtstreeks verslag van de strijd willen, of degenen die weigeren de film iets anders te laten zijn dan wat ze dachten dat hij zou moeten of zou moeten zijn. Ik dacht dat ik er greep op had toen ik erover las, en toch was ik verbaasd over wat de film werkelijk in zijn schild voerde.<br />Ja, het is beeldend, maar op de een of andere manier zijn de emotionele waarheden waar de film op inhakt veel rauwer dan het spetterende bloed en de rondvliegende ledematen. De strijd begint bijna voordat we echt iemand kennen, zodat er aan het begin een vreemde afstand is. Het zijn bijna naamloze gezichten en lichamen die aan stukken worden gescheurd. Ik weet dat ik niet erg onder de indruk was van de eerste scènes van geweld, maar later, als de film overgaat op de rondleiding en we de strijd nog eens bekijken en een idee krijgen van wie deze mannen zijn, zijn de effecten vernietigend. Hoewel de echte kracht van de film ligt in de eenvoudige menselijke scènes die me meer ontroerden dan alle gewelddaden bij elkaar.<br />Ik weet niet wat ik nog meer kan zeggen, behalve dat ik deze film wil zien, maar wees erop voorbereid dat meer dan eens te doen.
This isn't a review but simply my impressions after seeing the film for the first time. Its more an answer to the question "what did you think?" than anything concrete since I'm still pondering the film and wondering when I'll be able to see it again.<br /><br />I love movies that defy expectations. I love movies that make you agree with every review, good and bad, that you read. I love movies that are almost impossible to classify.<br /><br />Going I knew that Flags of Our Fathers was not a straight forward war film. It is not just the battle of Iwo Jima. Its something more. Its an examination of heroism, propaganda, what people need to believe to win a war, how vets see and speak of the past, how the soldiers see the war and themselves, how parents deal with the death of a child. Its a very complex film. Clint Eastwood has structured it in several layers, like an onion, with flashbacks within flashbacks and within memories. Its never difficult to follow, it just has a great deal going on and it takes a good chunk of the film to begin to understand whats going on and what Eastwood is getting at.<br /><br />To be honest I'm not sure what I think of the film. From a technical stand point its one of the best films of the year. Its a masterpiece of the film makers craft. Its beautifully acted as well. Look for Oscar Nominations come the end of the year. Anything the film wins will be well deserved...<br /><br />...but I'm not sure I "like" the film. The problem is that this film is hard to warm up to. It takes a while before you begin to care about anyone, hell before you even really know who anyone is. Then it takes a while to warm up to them. These are not clichéd characters so you can't instantly drop preconceived notions on to, these are people not ideas. Most people are not what you think they are, and some aren't around long enough to know if you were right or wrong.<br /><br />I think anyone who sees the film will have to, in fairness, see it a second time, maybe more. Its a movie that requires you go through it more than once so that you can see it fresh and peel away some of the layers each time you watch it. The first time you see certain things and the next time, now that you know everyone, you'll see more. Its a Chinese puzzle box of a movie. This doesn't make it a bad movie, it just makes it difficult to say if I liked it or not.<br /><br />I think the only ones who are going to dislike it outright are either those who want a straight forward account of the battle or those who refuse to allow the film to be anything than what they thought it should or would be. I thought I had a handle on it going in after reading about it and still I was surprised by what the film really was up to.<br /><br />Yes its graphic, but in someways the emotional truths the film digs at are much more raw than the blood splattering and the limbs flying. The battle begins almost before we know anyone really so that there is this odd distance at the start. Its almost nameless faces and bodies being torn apart. I know I was kind of unaffected to the early scenes of violence, however later once the film shifts to the tour and we revisit the battle and we have a sense of who these men are the effects are devastating. Though the real power of the film lies in its simple scenes of mere humanity which moved me moved me more than any of the acts of violence.<br /><br />I don't know what else to say other than see this movie, just be prepared to do so more than once.