Deze Technicolor-remake van de beroemde Kern-Hammerstein-musical is in de loop der jaren financieel erg succesvol geweest dankzij het feit dat de heruitgaven, de veelvuldige tv-optredens, de digitale herbewerking en het soundtrack-album ervoor hebben gezorgd dat de voortreffelijke film van Universal uit 1936 lange tijd niet is vertoond. Hij heeft zijn goede kanten, waaronder de schoonheid van Ava Gardner (die een van haar beste vertolkingen geeft, hoewel ze Julie duidelijk sexyer maakt dan Edna Ferber of Oscar Hammerstein II van plan waren), de weelderige kleurenfotografie, de opwindende stem van William Warfield die 'Ol' Man River' zingt, de al even voortreffelijke stem van Howard Keel, en het dansen van Marge en Gower Champion. Dan komen we bij de negatieve punten, te beginnen met voornamelijk onverschillig of afschuwelijk acteerwerk, langzaam heen en weer lopen, vooral in het eerste halfuur, en een gruwelijk herschreven script, dat de basislijn van de plot volgt, maar het grootste deel van Hammersteins dialogen wegvaagt om plaats te maken voor een paar gedenkwaardig afgezaagde zinnen ('Er is nog steeds niet genoeg ruimte op deze boot voor ons tweeën!'). Door dit te doen, ruïneren de filmmakers een van de grootste deugden van 'Show Boat' <0xE2><0x80><0x93> een libretto dat goed genoeg is om de show in staat te stellen de tand des tijds te doorstaan. Veel andere shows uit 1920 hebben dat niet, voornamelijk vanwege de kwaliteit van het script, hoewel hun liedjes beroemd en populair blijven. Zowel de score als het libretto van 'Show Boat' worden tegenwoordig hoog aangeslagen. Het script voor deze film uit 1951 verwatert of elimineert een aantal belangrijke elementen in de plot, die in de versie uit 1936 zeer getrouw zijn weergegeven, hoewel het het verhaal en die film uit 1936 zou bederven als ik zou verraden wat die momenten inhouden. Het slaagt er ook in een belangrijke ondersteunende rol, die van Queenie, de zwarte kokkin, te reduceren tot slechts twee regels en geen zang, en het zwarte koor te elimineren, een belangrijk element van alle toneelproducties van de show en van de filmversie uit 1936. Het allround M-G-M-koor vervangt het zwarte koor, en dat doen ze ook buiten het scherm. Het is duidelijk dat MGM bewust geen rekening heeft gehouden met enige historische authenticiteit, vooral niet toen ze de showboot zelf een luxueuze, zelfvarende raderboot noemden.
This Technicolor remake of the famous Kern-Hammerstein musical has been very successful financially over the years due to the fact that its re-releases, frequent TV showings, digital re-mastering,and soundtrack album kept the excellent Universal 1936 film from being seen for a long time. It has its good points, among the best being the beauty of Ava Gardner (who gives one of her best portrayals,although she makes Julie more obviously sexy than either Edna Ferber or Oscar Hammerstein II intended), the sumptuous color photography, the thrilling voice of William Warfield singing "Ol' Man River", the likewise excellent voice of Howard Keel, and the dancing of Marge and Gower Champion. Then we get to the negative points, beginning with mostly indifferent or awful acting, slow pacing, especially in the first thirty minutes, and an atrociously rewritten script, which keeps the basic plot line,but throws out most of Hammerstein's dialogue to make way for some memorably corny lines ("There's still not enough room on this boat for the two of us!"). By doing this, the film makers ruin one of "Show Boat" 's greatest virtues--a libretto good enough to enable the show to stand the test of time. Many other 1920's shows have not, principally because of the quality of the scripts, although their songs remain famous and popular. Both "Show Boat"'s score and libretto are highly regarded today.<br /><br />In addition,the script for this 1951 film version either waters down or eliminates several hard-hitting elements in the plot which were rendered extremely faithfully in the '36 version, though it would spoil the story, as well as that 1936 film, if I gave away what those moments are. It also manages to reduce an important supporting role, that of Queenie,the black cook, to just two lines and no singing, as well as to eliminate the black chorus, an important element of all the show's stage productions as well as of the 1936 film version. The all-purpose M-G-M chorus substitutes for the black chorus, and they do so offscreen.<br /><br />Scenically,everything is just too artificial and prettied up-you can tell MGM was deliberately ignoring any historical authenticity,especially in the too elaborate and inaccurate redesigning of the show boat itself as a luxurious self-propelled paddlewheeler.