Deze film heeft waarschijnlijk al de ronde gedaan op de Joodse filmfestivals en zal in de Joodse series in de bioscoop blijven, aangezien hij gaat over het Frans-Joodse milieu en de spanningen tussen het Joodse traditionele leven en de moderne wereld. Maar wat misschien een relatief nieuw thema is in de Franse bioscoop, is alom bekend in de Israëlische films. Een paar uitstekende films uit Israël hebben de afgelopen paar jaar met soortgelijke onderwerpen te maken gehad. Tot op zekere hoogte is het amusant om te zien hoe de betrekkelijk jonge Israëlische cinema zich ontwikkelt. De Franse cinema met zijn lange traditie lijkt de fouten van de oudere Israëlische cinema te herhalen <0xE2><0x80><0x93> pogingen om te veel te vertellen in één film, schematische en stereotiepe weergave van de personages, de verleiding van een folkloristische benadering als het gaat om de joodse gebruiken en te weinig ontwikkeling van de personages.<br />Tot zijn verdienste moet ik vermelden dat La Petite Jerusalem heel accuraat het joodse leven weergeeft, en dat acteren kwaliteit heeft, vooral de actrices die de twee zusters spelen wier verhaal in het midden van de film zit, zijn aantrekkelijk en verstandig. De spanning tussen het spirituele joodse leven en de verleiding van de seksualiteit die de twee zusters (de een getrouwd en de ander niet) en tot op zekere hoogte ook de relatie tussen de jongere zuster en de Arabische islamitische collega tot op zekere hoogte voelen, wordt in een directe en zeer effectieve stijl weergegeven. Het is de mengeling van te veel parallelle verhalen die niet voldoende ontwikkeld zijn en te snel en te gemakkelijk tot een oplossing komen die de indruk van oppervlakkigheid wekt. Vervolgens wordt de relatie met de Arabische vriend te snel afgerond, en de manier waarop hij het gezin van de jongen weergeeft, is verrassend stereotype voor een Franse film. De verhalen van de twee zusters leveren onbevredigende oplossingen op, de ene onbevredigend, de andere te simplistisch. is een oprechte maar niet geslaagde proef op de som in een genre dat betere films heeft voortgebracht.
This film has probably already made the circuit of the Jewish film festivals and will continue to be screened in Jewish series in cinemateques, as it deals with the French Jewish environment and the tensions between the Jewish traditional life and the modern world. However, what may be a relatively new theme in the French cinema is already beaten track in the Israeli films. A few excellent films coming from Israel have dealt with similar subjects in the last few years. It is amusing to a certain extent to see as the relatively young Israeli cinema matures, the French cinema with its long tradition seems to repeat the mistakes of the older Israeli cinema - trying to tell too much in one movie, schematic and stereotype representation of the characters, temptation of folklorist approach when dealing with the Jewish customs, and too little characters development.<br /><br />To its merit I must mention that La Petite Jerusalem is quite accurate in rendering Jewish life, and that acting has quality, especially the actresses playing the two sisters whose story is in the center of the movie are attractive and sensible. The tension between the spiritual Jewish life and the temptation of sexuality deeply felt by the two sisters (one married and one not) and up to a certain extent the relationship between the younger sister and the Arab Muslim co-worker are depicted in a direct and quite effective style. It is the mix of too many parallel stories that are insufficiently developed and get too fast and easy solutions that gives the impression of superficiality. Then the relationship with the Arab boyfriend is too quickly expedited, and he depiction of the boy's family is surprisingly stereotype for a French film. The stories of the two sisters get unsatisfying solutions, one inconclusive, the other one too simplistic. Overall 'La Petite Jerusalem' is a sincere but not successful tentative in a genre that has produced better films.