De eerste officiële verfilming van Bram Stokers fatsoenlijke roman is in elk opzicht de gelijke van 'Nosferatu' <0xE2><0x80><0x93> saai, gedateerd, traag van tempo en met een overschatte centrale rol. Hoewel de film voortdurend wordt geprezen om zijn visuele stijl, maakt Tod Brownings regie hem niet toegankelijker voor het toneelspel waarop hij gedeeltelijk is gebaseerd. Hij geeft er de voorkeur aan ons te vervelen met een reeks martelend statische scènes waarin personages in kamers niets staan te doen.<br />Deze film heeft de cinema misschien een iconisch personage gegeven in de visualisatie van graaf Dracula <0xE2><0x80><0x93> en ieder kind dat ooit een vampier-imitatie heeft gedaan, heeft Bela Lugosi's naam gebruikt.' Het accent van Lugosi is ontegenzeglijk invloedrijk en de film is ontegenzeglijk invloedrijk, maar net als het wezen van Boris Karloff dat in hetzelfde jaar op soortgelijke wijze werd overschat als 'Frankenstein', heeft Lugosi weinig anders te doen dan stil te staan en veel te staren terwijl iemand met een zaklantaarn in zijn ogen schijnt. Net als Karloff heeft hij betere optredens gegeven in betere (en slechtere) films dan deze.<br />Maar hij doet het beter dan de rest van de cast. Edward Van Sloan als Van Helsing heeft de niet benijdenswaardige taak om zich door brokjes dialoog over de vampiermythe en Dracula in het bijzonder te worstelen en de andere personages er met weinig moeite van te overtuigen dat Dracula zichzelf kan veranderen in een vleermuis en een wolf. Helen Chandler en David Manners, als de geliefden wier romance ruw wordt onderbroken wanneer Dracula haar in de nek bijt, zijn zo saai als je maar wilt en het lukt je niet om van hen te houden. Alle anderen zijn ofwel het cockney-komische hoogtepunt dat zo geliefd is bij horrorschrijvers uit de jaren dertig, of overdrijven zo chronisch dat je je afvraagt hoe dit ooit als eng kon worden beschouwd.<br />Er is een goed stuk waarin een paar personages zich afvragen wie verantwoordelijk zou kunnen zijn voor de sterfgevallen door nekbijten en de volgende woorden die we horen zijn 'Graaf Dracula', zoals de dienstbode hem binnenlaat. Afgezien daarvan en van de charme die Lugosi in zijn eendimensionale rol kan opbrengen, is er niet veel aan. We zijn nooit een grote fan van dit verhaal geweest, maar er zijn vast wel betere versies dan dit; met het onverstoorbare decor, de vleermuizen aan de touwtjes en het kasteel Dracula opgezet als een Halloween-feestje van studenten, is hier niets overgebleven van de overgang naar 1931.
The first official screen adaptation of Bram Stoker's decent novel is the equal of 'Nosferatu' in every respect  like that film it's hammy, boring, dated, sluggishly paced and has an overrated central performance. Although the film is constantly praised for its visual style, Tod Browning's direction does nothing to open it out from the stage play on which it's partly based, preferring instead to bore us with a series of agonisingly static scenes in which characters stand about in rooms doing nothing.<br /><br />This movie may have given cinema an iconic character in its visualisation of Count Dracula  every kid ever to do a vampire impression has used Bela Lugosi's accent  and the film is undeniably influential, but, like Boris Karloff's creature in the same year's similarly overrated 'Frankenstein', Lugosi has very little to do besides stand still and stare a lot while someone shines a torch in his eyes. Like Karloff, he's given better performances in better (and worse) films than this.<br /><br />He fares better than the rest of the cast, though. Edward Van Sloan as Van Helsing has the unenviable task of slogging through lumps of dialogue about the vampire mythos and Dracula in particular, convincing the other characters with very little effort that Dracula can transform himself into a bat and a wolf. Helen Chandler and David Manners, as the lovers whose romance is rudely interrupted when Dracula bites her on the neck, are as bland as you like and fail to make you care about them. Everyone else is either the cockney comic relief so beloved by '30s horror writers or overact so chronically that it makes you wonder how this was ever considered scary.<br /><br />There's one good bit where a couple of characters are musing about who could be responsible for the neck-bite deaths and the next words we hear are 'Count Dracula' as the maid shows him in. Aside from that and what charm Lugosi can muster up in his one-dimensional role there's not much to it. I've never been a huge fan of this story but surely there are better versions out there than this one; with the stolid cast, the bats on strings and castle Dracula done up like a students' Halloween party, nothing here has made the transition from 1931 intact.