Na de financiële flop van THE CRUSADES concentreerde Cecil B. DeMille zich op films die de verschillende aspecten van de Amerikaanse geschiedenis van 1760 tot 1942 behandelden. THE PLAINNSMAN ging over Wilde Bill Hickok, Buffalo Bill, Calamity Jane en zelfs over Custer. THE BUCCANEER ging over de Slag om New Orleans, Jean Lafitte en generaal Andy Jackson. UNION PACIFIC ging over de transcontinentale spoorwegen (geen enkel historisch figuur overheerste het verhaal hier). Toen kwam er een uitzondering op deze trend, toen DeMille zich tot de Mounties versus Louis Riel in Manitoba wendde, in NORTHWEST MOUTHED POLICE. Maar hij keerde terug naar de Amerikaanse geschiedenis met REAP THE WILD WIND. De laatste twee films waren THE STREET OF DOCTOR WADDELL (DeMille's versie). De film uit de Tweede Wereldoorlog (de enige die hij ooit heeft gemaakt, vreemd genoeg) en THE UNCONQUED (zijn enige Amerikaanse geschiedenisfilm uit de negentiende eeuw).<br />De Wilde Wind lijkt op het eerste gezicht minder begrijpelijk dan de andere twee. THE PLAINNSMAN gaat over de bedreiging van de grens van de indianen (die moderne wapens krijgen via de schurkachtige Charles Bickford). THE BUCCANEER gaat over de manier waarop Jackson en Lafitte de beslissende overwinning van de oorlog van 1812 behaalden en de Mississippivallei redden. UNION PACIFIC ging over de manier waarop de grote spoorwegmaatschappij, ondanks boeven als Brian Donleavy, de Verenigde Staten verenigde met een ruggengraat van staal. Zelfs de politie van Noordwest-Amerika verklaarde waarom er twee naties naar de Stille Oceaan in het westen trokken, en niet drie (de derde bestond uit Fransen, Metis en Indianen). Maar REAP THE WILDWIND had niets te maken met de expansie naar het westen, of met land. Het had te maken met de andere grens van Amerika in de negentiende eeuw: de zee.<br />We denken er niet aan (buiten New England misschien), maar van 1800 tot 1865 was onze koopvaardij heel sterk. Geconfedereerde kapers zoals de C.S.S. Alabama hebben een groot deel ervan vernietigd, maar tot die tijd leverden we Groot-Brittannië serieuze concurrentie. Maar de achtergrond van REAP THE WILDWIND is in de film eigenlijk een beetje uit de tijd. Het verhaal speelt zich af in 1840 of daaromtrent. Dat zou van 1820 tot begin 1830 moeten zijn geweest.<br />Toen Groot-Brittannië niet langer onze heerser was, werden onze koopvaardijschepen plotseling het doelwit van verschillende roofdieren. De bekendste waren de Barbarijse zeerovers (met wie we in 1804 en 1815 twee oorlogen voerden). Maar in de Caribische Zee dook een aantal vrijbuiters en piraten op die onze vechtende koopvaardijschepen teisterden. Jean Lafitte en zijn broer werden er zelfs van verdacht (mogelijk ten onrechte) tot deze groep te behoren <0xE2><0x80><0x93> het was waarschijnlijker dat de Lafittes gewoon smokkelaars waren. Aan het eind van de jaren twintig van de negentiende eeuw werd kapitein David Porter met een klein flottielje erop uitgestuurd om de ergste piratenposten in de Caribische Zee uit te roeien. Hij leverde goed werk. In feite deed onze marine rond 1840 prima werk met het beschermen van onze schepen.<br />Maar om de een of andere reden verplaatste DeMille het verhaal naar de jaren veertig van de negentiende eeuw. Dat doet geen afbreuk aan de film, maar het verzwakt de historische accuraatheid.<br />Ray Milland speelt een rijke scheepseigenaar (Walter Hampden) die zijn schepen uitlevert aan scheepsrovers in een bende onder leiding van Raymond Massey. Hampdens hoofdkapitein is John Wayne. Naarmate de film vordert, worden hij en Milland rivalen van Paulette Goddard. Haar zuster, Susan Hayward, wordt verliefd op Massey's jongere broer Robert Preston. Massey is daar niet zo happig op, behalve als het hem extra informatie oplevert over de bewegingen van Hampdens schepen. Aan de andere kant maakt hij gebruik van de rivaliteit tussen Wayne en Milland om de macht (in zekere zin) over Wayne te krijgen.<br />Een schipbreuk van het vlaggenschip van Hampden leidt tot een proces en dit leidt tot pogingen van Milland om Massey voor de rechter te slepen. Maar dat laatste is buitengewoon slim en hij suggereert dat Millands gedrag tot de ramp heeft geleid. De rechtbank besluit dat ze meer bewijs nodig hebben en dit leidt tot het op de proef stellen van de getuigenis van een slaaf, die beweert dat het spookte op het schip en dat er een luidruchtige geest in het ruim was. Is dat zo of was er een verstekeling, mogelijk de vermiste Susan Hayward? De conclusie, waarbij drie van de aanwijzingen zijn verdronken of op het dek zijn neergeknald en Paulette Goddard volhoudt dat het allemaal haar schuld was, doet denken aan de conclusie van bijvoorbeeld HAMLET, met de lijken die over het toneel verspreid liggen. De Mille heeft die conclusie nooit meer geprobeerd, maar het was een merkwaardig einde. Het is ook vreemd om Wayne (op weg naar de supersterrenstatus na STAGECOACH, THE LONG VOYAGE HOUSE en DARK COMMAND) in een ondersteunende rol te zien, net als Hayward. Maar toen het tien jaar later werd herdrukt, kregen ze de hoofdrol toebedeeld boven de echte sterren Milland en Goddard.
After the financial flopping of THE CRUSADES, Cecil B. DeMille concentrated on films dealing with different aspects of American history from 1760 to 1942. THE PLAINSMAN dealt with Wild Bill Hickok, Buffalo Bill, Calamity Jane, and even Custer. THE BUCCANEER dealt with the Battle of New Orleans, Jean Lafitte, and General Andy Jackson. UNION PACIFIC dealt with the transcontinental railroad (no really historic figure dominated the story here). Then came an exception to this trend, when DeMille turned to the Mounties v. Louis Riel in Manitoba in NORTHWEST MOUNTED POLICE. But he returned to the American History with REAP THE WILD WIND. The final two films were THE STORY OF DOCTOR WADDELL (DeMille's only World War II film, oddly enough), and THE UNCONQUERED (his only pre - 19th Century American history film).<br /><br />REAP THE WILD WIND, at first sight, does not quite seem as understandable as the others. THE PLAINSMAN is about the threat to the frontier of the Indians (getting modern weapons via villainous Charles Bickford). THE BUCCANEER does deal with how Jackson and Lafitte won the defining victory of the War of 1812, and saved the Mississippi Valley. UNION PACIFIC was how, despite crooks like Brian Donleavy, the great railroad united the U.S. with a backbone of steel. Even NORTHWEST MOUNTED POLICE explained why there were two nations going west to the Pacific, not three (the third made of Frenchmen and Metis and Indians). But REAP THE WILD WIND did not deal with westward expansion, or with land. It dealt with the America's other 19th Century frontier: the seas.<br /><br />We don't think of it (outside, perhaps, of New England), but from 1800 to 1865 our merchant marine was quite vigorous. Confederate raiders like C.S.S. Alabama destroyed much of it, but until that we were giving Great Britain serious competition. But the background of REAP THE WILD WIND is actually a little out of date in the film. The story takes place in 1840 or so. It should be in the 1820s to early 1830s. <br /><br />When Great Britain ceased being our rulers, our merchant ships suddenly were targeted by various predators. The best known was the Barbary Pirates (with whom we had two wars in 1804 and 1815). But in the Caribbean a number of freebooters and pirates sprung up to ravage our struggling merchant ships. Indeed, Jean Lafitte and his brother were suspected (possibly unfairly) of being among these - more likely the Lafittes were simply smugglers. In the late 1820s, Captain David Porter was sent with a small flotilla to clean out the worst pirate stations in the Caribbean. He did a good job. Actually, by 1840 our navy was doing a fine job protecting our ships.<br /><br />But for some reason DeMille moved the story into the 1840s. It does not hurt the film, but it weakens it's historical accuracy.<br /><br />Ray Milland represents a wealthy ship owner (Walter Hampden) whose ships are being lost to wreckers in a gang headed by Raymond Massey. Hampden's chief ship captain is John Wayne. As the film progresses he and Milland become rivals for Paulette Goddard. Her sister, Susan Hayward, becomes enamored with Massey's younger brother Robert Preston. Massey is not too keen on this, except if it gets him additional information of the movement of Hampden's ships. On the other hand, he uses the Wayne - Milland rivalry to get control (of a sort) over Wayne.<br /><br />A shipwreck of the flagship of Hampden's line results, and this leads to Milland's attempts to bring Massey to book in court. But the latter is extremely clever, and he suggests that Milland's behavior may have led to the disaster. The court decides they need further evidence - and this leads to testing the testimony of a slave, who claims the ship was haunted, and there was a noisy ghost in the hold. Is it so, or was there a stowaway - possibly the missing Susan Hayward.<br /><br />The conclusion, with three of the leads drowned or shot down on deck and Paulette Goddard averring that this was all her fault reminds one of the conclusion of say HAMLET, with corpses littering the stage. De Mille never tried that conclusion again, but it was a curious ending. It is also odd seeing Wayne (on his way to super-stardom after STAGECOACH, THE LONG VOYAGE HOME, and DARK COMMAND) in a supporting role, as was Hayward. Yet a decade later, when it was re-released, they got top billing over the actual stars Milland and Goddard.