Omdat deze film een voorloper is van een meesterwerk in de Aziatische cinema, heeft 1-ichi veel om naar te leven. Deze keer geregisseerd door Takashi Miikes rechterhand, Masato Tanno, de assistent-regisseur van Ichi de Moordenaar, brengt hij een nieuwe blik op de wereld van Ichi. Blijkbaar is hij dichter bij de manga dan Ichi de Moordenaar was, hoewel ik dat niet zou weten omdat ik de mangastrip niet heb gezien.<br />De hoofdscène van 1-ichi is een school, dus dit moet hebben plaatsgevonden voor Ichi de Moordenaar. Nao Omori keert terug als de emotioneel onevenwichtige Ichi, hoewel het hoofdpersonage in werkelijkheid Teah is uit een film van Miike, de Stad van de Verloren Zielen. Veel mensen zullen denken dat Teah de rol van Kakihara (Tadanobu Asano) speelt en dat hij daar bewonderenswaardig goed in slaagt. Hij houdt de koelheid en hetzelfde sadisme die Kakihara bezat. Tussen twee haakjes, de oorspronkelijke muziek voor deze film is kennelijk gecomponeerd door Tadanobu Asano en laat slechts een van de vele talenten van de man zien.<br />Teah speelt Dai, de stoerste jongen op school. Na een korte intro van Ichi die naar een bokswedstrijd kijkt, zien we dat Dai betrokken is bij een gevecht. Hij wint met gemak en ziet dat Ichi naar het gevecht kijkt en glimlacht om Dais aanvankelijke tegenslag. (Een van zijn tegenstanders slaat hem met een bloempot op zijn hoofd.) Dai ziet dat Ichi naar zijn gevechten kijkt. Dat lijkt hem dwars te zitten. '<br />Dai blijft de stoere jongen tot Koji Chihara opduikt, die Onizame speelt. Een jongen die net is overgestapt en echt een eikel is. Het is een interessant feit dat Chihara een rol speelt in een komisch duo, dat beroemd is in Japan. De rivaliteit laait op en het duurt niet lang of er vindt een krachtmeting plaats tussen Ichi en Onizame. Die niemand anders in elkaar lijkt te kunnen slaan...<br />Voor een groot deel van de film wordt Ichi's woede onderdrukt en is er veel intimidatie voor nodig voordat hij doorslaat. Er is veel strijd in deze film en een groot deel daarvan is, naar mijn mening, verontrustender dan in Ichi de Moordenaar, omdat het realistischer is. De film is ook luchtig, omdat Dais vrienden voor wat komische afleiding zorgen. Een van hen is gefixeerd op deel 3's van films en de ander verandert steeds zijn haar.<br />Masato Tanno doet het uitstekend als regisseur, met uitstekend camerawerk en interessante opnamen. Lichte tinten en vervagend beeld. De film heeft kennelijk een kleiner budget dan Ichi de Moordenaar en een deel ervan lijkt met een digicam opgenomen te zijn, hoewel dat alleen maar bijdraagt aan het geweldige uiterlijk van de film.<br />Om tot de conclusie te komen dat je dit moet zien. Het is onderhoudend en een mooie aanvulling op het verhaal van Ichi, die een geweldig personage is. Ik hoef Ichi de Moordenaar niet gezien te hebben om hiervan te genieten.
Being a prequel to one of Asian cinemas master works, this film, 1-ichi has a lot to live up to. Directed this time by Takashi Miikes right hand man, Masato Tanno, the assistant director of Ichi the Killer brings a fresh take to the world of Ichi. Apparently closer to the manga than Ichi the Killer was, though I wouldn't know as I haven't seen the manga comic.<br /><br />The primary setting for 1-ichi is a school, so this is presumably supposed to have taken place before Ichi the Killer. Nao Omori returns as the emotionally imbalanced Ichi, though the main character is really Teah from a Miike film the City of Lost Souls. To many people, Teah probably fills the shoes of Kakihara (Tadanobu Asano), and does an admirable job at it. He retains the coolness and equal sadism that Kakihara possessed. By the way the original music for this film was apparently composed by Tadanobu Asano, showing just one of the mans many talents.<br /><br />Teah plays Dai, the toughest guy in school. After a short intro of Ichi watching a boxing match we see Dai involved in a fight. He easily wins and spots Ichi watching the fight and smiles at Dai's initial misfortune. (One of his opponents hits him on the head with a flower pot.) Dai notices Ichi watching his fights. This seems to get under his skin.<br /><br />Dai remains the tough guy until Koji Chihara turns up, playing Onizame. A guy who just transferred and is a real bad ass. Its an interesting fact that Chihara forms one part of a comedy duo, who are famous in Japan. Rivalry flares up and it isn't long before their is a showdown between Ichi and Onizame. Who no one else can seem to beat up....<br /><br />For much of the film Ichi's rage is suppressed and it takes a lot of bullying for him to snap. There is a lot of fighting in this film and much of it is, in my opinion more disturbing than in Ichi the Killer as it is more realistic.<br /><br />The movie is also lighthearted as Dai's friends provide some comic relief. One of them has a fixation with part 3's of movies and the other one keeps changing his hair. <br /><br />Masato Tanno does an excellent directing job, with some great camera work and interesting filming. Slight tinting and fading shots etc. The film evidently has a smaller budget than Ichi the Killer and some of it seems to have been shot on digi cam, though this just adds to the great look of the film.<br /><br />To conclude I recommend that you see this. Its entertaining and a neat addition to the story of Ichi, who is a superb character. You don't need to have seen Ichi the Killer to enjoy this either.