André Téchiné heeft nooit deel uitgemaakt van mijn favoriete Franse regisseurs. 'Les égarés' zal me niet op andere gedachten brengen. Het is in elk geval een film de qualité met mooie beelden en een goede regie. Maar zijn films (en ik heb er heel wat gezien: 'Barocco', 'les soeurs Bronté', 'j'embrasse pas', waarvan het einde om razend van te worden is) doen me niets.<br />'Les égarés', in de eerste scènes op de weg, doet René Cléments meesterwerk 'Jeux Interdits' weer aan. Daarna zouden de scènes in het land ver van de oorlog beïnvloed kunnen zijn door 'Black Moon' van Louis Malle, die'realistisch' zou zijn geworden als 'Yvan' de plaats van de tweeling had ingenomen. De relatie Yvan/Odile is voorspelbaar en vormt het dieptepunt van de film. De enige scène die iets ongewoons krijgt, is wanneer het wonderkind een opera-aria in het Duits begint te zingen, wat des te verontrustender is.
André Téchiné was never part of my favourite French directors."Les égarés" will not make me change my mind.It's certainly a cinema de qualité with polished pictures,good directing.But his movies (and I've seen a lot of them;"Barocco" "les soeurs Bronté" "j'embrasse pas" the ending of which is particularly infuriating)do nothing for me.<br /><br />"Les égarés" ,in its first sequences on the road ,recalls René Clément's masterpiece "Jeux Interdits" .Then the scenes in the country far from the war might have been influenced by Louis Malle's "Black Moon" which would have turned "realistic",Yvan replacing the twins. The relationship Yvan/Odile is predictable and provides the low point of the film.The one sequence which reaches something out of the ordinary is when the wunderkind starts singing an operatic aria ,in German,which is all the more disturbing.