Ik weet dat ik op het punt sta een film te bekritiseren die door velen wordt beschouwd als een klassieker van de Argentijnse cinema, maar ja, controverse is nu eenmaal iets wat regeert! Dus daar gaat-ie dan.<br />In 1986 deden de Argentijnse regisseur Eliseo Subiela en de Argentijnse sterren Hugo Soto en Lorenzo Quinteros wat we een 'voorloper' van het boek van Gene Brewer, K-PAX, kunnen noemen. Het boek was een hommage aan Iain Softleys grote hit en meesterwerk op het witte doek met Kevin Spacey en Jeff Bridges. Alle gelijkenissen tussen dit Argentijnse stuk en Brewers boek werden echter afgedaan als puur toeval, omdat de auteur vijf jaar na het schrijven van zijn boek zei dat hij alles over de film wist.<br />Toeval of niet, we zullen het nooit zeker weten. Wat ik zeker weet, is dat K-PAX in veel opzichten veel beter is dan de film uit 1986.<br />Om te beginnen is 'Man Facing Southeast' (Hombre Mirando Al Sudeste) een heel koude film. Hij is volledig gespeend van gevoelens, heeft een kil thema, een script en een heel slecht acteerwerk, en de afwezigheid van charisma van de personages maakt het nog erger. Aangezien dit een lowbudgetfilm is voor het tijdperk waarin hij is gemaakt, kunnen we leven met de simplistische scenario's, de uitgave en de afwezigheid van een mystieke en 'buiten deze wereld'-achtige climax (zoals we in K-PAX zien), nog afgezien van het feit dat hij in een derdewereldland is opgenomen. Geen probleem met die dingen. De film probeert soms te veel dingen uit te leggen en de verhaallijn los te laten, hij is in geen enkel opzicht filosofisch. Het 'in/uit' van het verhaal doet ook pijn en toont zich in het grootste deel van de film onnodig. De film heeft een saai ritme. Niet omdat hij traag is. '2001 - A Space Odissey' is een extreem langzame film, maar hij blijft de hele tijd gewaagd en interessant. Het probleem met 'Man Facing Southeast' is dat het script zich vele malen losmaakt in situaties die niet zo gedetailleerd hoefden te zijn. Het lijkt wel of Subiela alle informatie in het hoofd van de mensen opnieuw wil kotsen, om ons geen ruimte te geven om na te denken. 's richten zich er zo op om mensen zich zo te laten vervelen en moe te maken dat je zou willen dat het midden in de film ophield.<br />Zoals ik al zei, het acteerwerk is slecht, heel slecht. Geen van de acteurs overtuigt ons in zijn rol, ze doen alsof het ze niets kan schelen. Jeff Bridges was bureaucratisch in K-PAX, maar nog steeds overtuigend, hij was net zoiets als: 'Hé, ik ben zo blij dat ik deze rol heb gekregen, ik vind het echt leuk om hier te zijn!' Ook zitten er in de film onnodige en buitengewoon walgelijke scènes, zoals die waarin stukken van lijken in een laboratorium worden getoond en naakte lijken die worden vervoerd. Er is ook een seksscène die ze, geloof ik, alleen maar hebben gemaakt om te laten zien welke actrice Ines Vernengo werkelijk onder haar jurk heeft. Je weet wel wat ik bedoel. Heel kleine dingen <0xE2><0x80><0x93> dat was niet nodig! Dingen die het gevoel van het verhaal totaal verpesten en de rest van de goede ideeën verscheuren.<br />Het verhaal lijkt trouwens echt op K-PAX. Een man die uit het niets verschijnt en naar een kliniek wordt gestuurd waar een psychiatrisch ziekenhuis hem ervan probeert te overtuigen dat hij geen buitenaards wezen is. Tijdens het verhaal worden we voorgesteld aan het verleden van Rantes, waar details van zijn leven worden onthuld en worden getoond wie hij werkelijk is, en de heks leidt ons naar de onthullingen aan het eind van de band. Rantes zal langzaam de sympathie winnen van de gekken van de kliniek, die hier alleen maar werkt als ondersteunende cast, zonder stem of betekenis zoals in K-PAX.<br />Natuurlijk zijn er positieve punten in deze film: hij eindigt; hij heeft een aardige kritiek op de toekomst van de mensheid en de paden die de mens bewandelt; de thematiek is heel interessant, hoewel hij slecht is ontwikkeld; voor een lowbudgetfilm is hij goed geproduceerd voor die tijd; de scène waarin Rantes een heel orkest dirigeert is fantastisch; de dokter speelt heel goed saxofoon; de soundtrack van de film is ook briljant; en het maakt dat ik K-PAX weer helemaal opnieuw wil zien.<br />Kortom: het is goed.' Het is een film die de moeite waard is, voor het geval je nieuwsgierig bent naar Argentijnse films. Misschien is een meesterwerk als The Motorcycle Diaries een beter voorbeeld van waartoe de Latijnse cinema in staat is. Dus als je een betere film wilt zien met dezelfde plot als Man Facing Southeast, kijk dan naar K-PAX. Je zult me er later dankbaar voor zijn.
I know that I'm about to bash a movie that many consider a classic of Argentinian cinema, but hey, controversy rules! So, here it goes.<br /><br />In 1986, Argentinian director Eliseo Subiela and Argentinian stars Hugo Soto and Lorenzo Quinteros did what we can call a "predecessor" to the book by Gene Brewer, K-PAX, witch originated Iain Softley's homonym major hit and masterpiece on the big screen with Kevin Spacey and Jeff Bridges. However, any resemblance on this Argentinian piece with Brewer's book were declared like purely coincidental, as the author declared having knowledge about the movie five years after writing his book.<br /><br />Coincidence or not, we'll never know for sure. What I know for sure is that K-PAX is far superior than the movie from 1986 in so many senses.<br /><br />To start with, "Man Facing Southeast" (Hombre Mirando Al Sudeste) is a very cold movie. Totally absent of feelings, with cold thematic, script and a very bad acting, and the absence of charisma from the characters makes it even worse. As this is a low budget movie for the age it was made, we can live with the simplistic scenarios, edition and the absence of a mystical and "out of this world"-like climax (as we see in K-PAX), not counting that it was filmed in a third world country. No problem with those things.<br /><br />The movie sometimes tries to explain too much things, and looses it's narrative focus, it's not philosophical in any sense. The "in off" narration bothers as well, and shows itself unnecessary in most part of the film. The movie have a boring rhythm. Not because it's slow. "2001 - A Space Odissey" is an extremely slow movie but keeps itself daring and interesting all the time. The problem with "Man Facing Southeast" is that the script looses itself many times in situations that wasn't need to be so detailed. It seems like Subiela wants to regurgitate every information in people's head, not giving space for us to think. The movie looses it's focus so much making people feels so bored and tired that you'll wish it to end in the middle of the film.<br /><br />As I said before, the acting is poor, very poor. None of the actors convince us in their roles, they act like they don't care. Jeff Bridges was bureaucratic in K-PAX, but still convincing, he was like "hey, I'm so glad I got this role, I'm really enjoying being here!" Also, the movie have unnecessary and utterly disgusting sequences, like the ones showing pieces of corpses in laboratory and naked corpses being transported. There's also a sex scene that I believe they did just to show what actress Inés Vernengo really have under the dress... you know what I mean. Very tiny ones there was no need of that! Things that totally breaks the feel of the story and rips the rest of the good ideas.<br /><br />The story, by the way, is really similar to K-PAX. Man that appears from nowhere and is sent to a clinic where a psychiatric tries to convince him he's not an alien. As the story goes, we are presented to the past of Rantes, where details of his life are revealed, showing who he really are, witch leads us to the revelations in the end of the tape. Rantes will slowly gain the sympathy from the crazies of the clinic that here, works only as mere supporting cast, with no voice or importance like in K-PAX.<br /><br />Of course there are positive points in this movie: It ends; it have some nice criticism about future of mankind and the paths that man are taking; the thematic is very interesting, although it's poorly developed; for a low budget movie, it's well produced for that age; the sequence where Rantes conducts an entire orchestra is wonderful; the doctor plays sax very well; the soundtrack of the movie is also brilliant; and it makes me wanting to watch K-PAX all over again.<br /><br />Bottom line: it's a movie that is worth watching just in case you're curious to see more about Argentinian movies. Maybe some masterpiece like The Motorcycle Diaries could be a better example of what Latin cinema is capable of. So, if you want to watch a better movie with the same plot as Man Facing Southeast, catch a beam of light and watch K-PAX. You'll thank me later.