Het is niet moeilijk te zien dat Risa Bramon Garcia voor tientallen Hollywood-films een succesvolle casting director (en geen scenarioschrijver) is: het beste aan deze film is zonder meer het acteertalent op het witte doek. Alleen is het verspild aan een slap script dat zwaar leunt op stereotypen (de kleine maagd in het roze, de punkers die in werkelijkheid aardige kerels zijn, de onbeschofte meisjes uit Jersey) en dat geen enkel boeiend verhaal oplevert. Nadat we twee uur lang die tekenfilmfragmenten in New York hebben gevolgd, kan het ons gewoon niet meer schelen wat er met hen gebeurt <0xE2><0x80><0x93> het is om te beginnen een heel zeurderig zootje mensen. Aantekening voor toekomstige scriptlezers: schreeuwen staat niet gelijk aan echte conflicten, de hoofdpersonen moeten op een bepaald niveau sympathiek zijn, en als je de hele film bezig bent met het organiseren van een oudejaarsavondfeest, laat het feest dan in godsnaam op het scherm zien! De polaroidmontage heeft je misschien geld bespaard, maar niet de film.<br />Nog een laatste opmerking: de casting zou de tieners kunnen aantrekken, maar ik was tot twee jaar geleden leraar op een middelbare school en ik GELOOF dat vrijwel niemand onder de 21 weet wie Elvis Costello is.<br /><br />Sorry, nog één ding. Waarom, o waarom maken we in deze tijd een film die zo'n lange en hartstochtelijke reclame voor het roken van tieners is?
It's easy to see that Risa Bramon Garcia is a successful casting director (and not a screenwriter) for dozens of Hollywood films: the best part about this movie is definitely the on-screen talent. Except that it's wasted in a lackluster script that plays heavily on stereotypes (the little virgin in pink, the punks who are actually nice guys, the rude girls from Jersey) and fails to create any sort of compelling story. After following these cartoon cutouts around NYC for two hours, we simply don't care what happens to them - they are a really whiney bunch of people, for starters. Note for future script reading: yelling does not equal real conflict, lead characters must be likable on some level, and, if you spend the entire movie setting up a New Year's eve party, for God's sake, show the party on screen! The Polaroid montage may have saved you money, but it didn't save the film.<br /><br />One final note - the casting may pull in the teen set, but I was a high school teacher until two years ago and I GUARANTEE that virtually nobody under the age of 21 knows who Elvis Costello is.<br /><br />Sorry, one more thing. Why, oh why, in this day and age, are we doing a film that is such a lengthy and impassioned advertisement for teen smoking?