Toen ik Cold Fish had gezien, had ik geruchten gehoord dat er mensen uit waren gelopen toen de film voor het eerst werd vertoond, niet omdat hij slecht was, maar omdat hij erg verontrustend was. Ik had de film onlangs nog gezien, en vanaf de openingsscène wist ik dat ik een maag zou moeten hebben om deze film en de beelden ervan te kunnen verwerken. Waarom was dat? Nou, niet vanwege het geweld of de manier waarop drugsgebruik in verband werd gebracht met het verhaal of het commentaar op wat het publiek van de media acceptabel vindt. Het was het gebruik van echte videobeelden van ophangingen, schietpartijen, terroristische activiteiten en pure moord die me schokte. Hoewel het gebruik van deze beelden verbonden is met de personages, de Henleys, die ze gebruiken om erkenning te krijgen in de kunstwereld, is het de psychologische angst die twee mensen kunnen oproepen om iemands leven te verwoesten die deze film zo interessant maakt. Gewelddadig, onthutsend maar buitengewoon plezierig!
When I watched Cold Fish, I had heard rumors that when it was first screened people walked out, not because it was bad, but because it was very disturbing. I recently watched this film, and from the opening scene, I knew I would have to have a stomach to digest this film and its images. What made this so? Well, It wasn't the violence or depiction of drug use relative to the story or it's commentary on what is acceptable to the public from media. It was the use of actual video footage of hangings, shootings, terrorist activity and pure murder that shocked me. Although, the use of these images is attached to the characters, The Henleys, who use them to gain acclaim in the Art world, it's the psychological terror that two people can inflict into destroying somebodies life that makes this film an attention grabber. Violent, disturbing but extremely enjoyable!