Anderen hebben het in andere commentaren gezegd en ik moet het met hen eens zijn. Moog was een buitengewoon belangrijk man in de wereld van de elektronische muziek en hij verdiende echt een beter eerbetoon dan deze warboel van clips. De filmer krijgt de man nooit op wat voor manier, in wat voor vorm of vorm dan ook te pakken, maar wat ik erger vind dan wat dan ook is zijn keuze van muziek die de momenten in de geschiedenis vertegenwoordigt. Misschien had hij zo'n laag budget dat hij zich geen bepaalde rechten kon veroorloven, maar als Bob Moog het over 'Switched on Bach' heeft als een basisalbum, als een verandering van de kijk van het publiek op wat elektronische muziek te bieden had, wordt er geen enkele noot van het album gespeeld. De naam van de componist wordt niet eens genoemd. Hoe kun je een documentaire over Moog maken zonder de naam Walter Carlos te noemen? Ongelooflijk. Het moment van 'Switched on Bach' wordt om de een of andere reden snel overgeslagen en gaat snel over in een kort fragment van Keith Emerson. Ik meen me ook te herinneren dat Tangerine Dream en hun muziek nooit worden genoemd. Al met al zitten er zo veel gaten in de productie dat het zowel de aantrekkingskracht als de historische belangstelling beperkt. Jammer eigenlijk, want het maakt het publiek onrustig voor iemand anders die het werk misschien wel goed wil doen.
Others have said it in other comments and I have to agree with them. Moog was an extremely important man in the world of electronic music and he really deserved a better tribute than this rambling mess of clips. The film maker never gets to grips with the guy in any way, shape or form but what I find more frustrating than anything is his choice of music to represent the moments in history. Perhaps he was on such a low budget that he couldn't afford certain rights but when Bob Moog talks about 'Switched on Bach' as being a ground breaking album, changing the public perception of what electronic music could offer, there isn't one single note from the album played. There's not even the mention of the composer's name. How can you have a documentary about Moog and not even mention the name Walter Carlos ? Quite unbelievable. The 'Switched on Bach' moment is quickly passed over for some reason and rushes into a short Keith Emerson clip. I also seem to remember that Tangerine Dream are never mentioned or any of their music played. All in all there are so many holes in the production it limits both its appeal and historic interest. Shame really because it queers the pitch for someone else who may want to do the job properly.