Ron Slinker, waar je ook bent, wat je op dit moment ook aan het doen bent, jij bent mijn nieuwe held in een actiefilm. Deze film is een van de meest vertederende en verrukkelijke stompzinnige oefeningen in hersendood cultgedoe die ooit zijn gemaakt en verdient het zo ontzettend om een kans te krijgen om een glimp van de dag op te vangen in een heruitgave van een dvd. Alleen al vanwege het aantal mensen dat er mogelijk door beledigd zou kunnen worden, is het een feest, een uit de lucht gegrepen bereidheid om de beperkingen van de goede smaak te overschrijden en ons dingen te laten zien die de geest versteld doen staan.<br />Wat de geest nog meer versteld doet staan, is de hoeveelheid talent achter de productie: Point Palmers Lloyd Bochner keert terug als een van de andere beminnelijke, smoezelige maffiabazen; THE DIRTY DOZEN Richard Jaeckel is goed gecast als politierechercheur met een pre-LETHAL WEAPON-moloch van verwoesting als partner; de B-filmlegende John Agar is bijna onherkenbaar als de corrupte politiecommandant die hun onderzoek naar een reeks mysterieuze heroïnedoden probeert te ondermijnen; schrijver Jack Cowden was een van de scheppers van de langlopende tv-serie 'Flipper'; en regisseur Ricou Browning was niet alleen de voormalige zwemster in het rubberpak van THE CREATURE VAN THE BLACK LAGOON & het zijn vervolgen, maar hij was ook de regisseur van Underwater Photography & Effects van de James Bond-thunderballen THUNDERBALL en het is een onofficiële remake, NIET DOEN NOOIT, evenals gelijksoortig werk op 'Flipper', 'Sea Hunt' en de bizarre cultfilm SUB-A-DUB-DUB. Maar het echte talent in deze film is 'Mr. No Legs' van Ron Slinker, een ordehandhaver uit de maffia die het feit dat hij in een rolstoel zit niet belemmert in zijn ambitie om de drugshandel te regeren in welke havenstad dan ook waar deze film is opgenomen. Aan de goedkope polyester kostuums, de door de zon gebleekte kapsels en de broeken met wijde pijpen kan ik zien dat de film in 1978 is gemaakt, en ik kan bijna de verbijsterde blik zien die op de gezichten van de distributiedirecteuren moet hebben gelegen toen ze het eindproduct te zien kregen, dat om wat voor reden dan ook tot 1981 op de plank bleef staan. Laat ik het zo zeggen: de film is naar de huidige maatstaven onherstelbaar. Hij is racistisch ongevoelig, durft zich te vermaken met het idee van een maffiamoordenaar die verlamd is, en het kan hem geen moer schelen wat de mensen ervan denken. Deze film is legendarisch en roept gedachten op als: hoe is het mogelijk dat deze film is gemaakt? Of, om precies te zijn, wie ter wereld zou hebben gedacht dat deze film een goed idee was? Zoals anderen al hebben gezegd, is de plot een simpel politieonderzoek naar de dood van een echtpaar dat zijdelings bij de heroïnehandel betrokken was, doorspekt met wat anders de gebruikelijke schietpartijen, vuistgevechten, achtervolgingen met auto's en hardgekookte discussies zouden zijn die bij dit soort materiaal horen. Wat de film bijzonder maakt, is No Legs, een kille, meedogenloze moordenaar, gewapend met een dubbelloops jachtgeweer dat aan de armleuningen van zijn rolstoel is bevestigd, Ninja-werpsterren op de naven van de wielen, en op het toppunt van beenloze lichamelijke perfectie door zijn rigoureuze lichaamsbewegingen, die weelderige, blonde, explosieve kliek met kwijlend verlangen toekijkt. Hij mag dan zijn wandelbenen kwijt zijn, maar hij is nog steeds een Mack Daddy Hustla Pimp die de dames kan bevredigen.<br />Twee scènes in de film springen eruit: de eerste is een verder doodgewoon kroeggevecht dat door Jaeckels partner wordt onderbroken. In feite richt elk laag-bij-de-gronds leven in de tent zich op de geduchte jonge, zwaar besnorde en door de zij gebrandmerkte barman die een smeris is en verdomd als hij dat niet doet. De vloer met ze aanvegen in een van de onwaarschijnlijkste uitbarstingen van vechttechnieken die ooit zijn geënsceneerd. Wat het nog opmerkelijker maakt is dat Jaeckel op het moment dat de eerste klappen worden uitgedeeld voelt dat er iets mis is en dat hij zijn maat naar de bar volgt, waar hij pas arriveert na 10 minuten non-stop kopstoten. Dat moet een verdomd grote parkeerplaats zijn geweest.<br />De andere scène is het decorstuk van de film waarin zes maffiabazen zich tegen Mr. No Legs keren terwijl hij zich bij het zwembad ontspant met zijn seksbommaffiameisje, en met een combinatie van beenloze vechtsporten, verschillende onderwatergevechtsmanoeuvres en verschillende verborgen wapens, slaat hij ze allemaal neer: kijkend naar Mr. Het is niet iets wat je snel zult vergeten als je ziet hoe Sluiper-do-Jedi achteroverleunt in zijn stoel en de slechteriken met de stompjes van zijn lagere aanhangsels neerslaat. Ik ben het met anderen eens als ik zeg dat deze film meer _No Legs_ nodig had en minder politieprocedures. De verspilde kans van een vervolg waarin wordt onderzocht hoe _No Legs_ in zijn beenloze toestand terecht is gekomen, met zijn handicaps in het reine is gekomen en als huurmoordenaar is begonnen, is een van de grote verloren gegane cultjuwelen die nooit zijn gemaakt. Dit moet genoeg zijn, en als je het kunt vinden, zul je je op slag bekeren. Om verwarring te voorkomen wil ik duidelijk maken dat deze film een oefening in toegepaste slechte smaak is, gemaakt lang voordat de term 'politieke correctheid' zelfs maar werd uitgevonden. Hij slaagt er ook in, omdat het verhaal volkomen rechttoe rechtaan wordt gespeeld, zonder enige flauwekul met betrekking tot _No Legs_ : als het een zoetsappige, parodiërende of satirische poging was geweest om mensen aan het lachen te maken, zou het niets zijn geworden. Het is belachelijk, absurd en potentieel beledigend, maar de film heeft een soort stompzinnige, vertederende naïviteit die het allemaal tien keer zo erg maakt als het anders zou zijn geweest als hij was gemaakt om mensen aan het lachen te maken. Zo kun je ze gewoon niet meer maken, en dat is maar goed ook. 10.<br />9/10: ik kan me voorstellen dat Mondo Macabro deze oppikt, ze hebben blijk gegeven van een bereidheid om films op dvd uit te brengen waar andere bedrijven zich nooit mee zouden durven inlaten, en ikzelf zou dolgraag een heruitgave zien, alleen maar omdat ik weet hoeveel stomme liberale idioten ertegen zouden protesteren.
Ron Slinker, wherever you are, whatever you are doing right now, you are my new action adventure movie hero. This movie is one of the most amazingly endearing and delightfully stupid exercises in brain dead cult mayhem ever created and sooo badly deserves a chance to see light of day on a DVD re-issue. If only for the sheer number of people who would potentially be offended by it's gleeful, off the wall willingness to go beyond the constraints of good taste and show us things that will boggle the mind.<br /><br />What is even more mind boggling is the array of talent behind the production: POINT BLANK's Lloyd Bochner returns as another suave, scuzzy mob boss; THE DIRTY DOZEN's Richard Jaeckel is well-cast as a police detective with a pre-LETHAL WEAPON juggernaut of destruction as a partner; B-movie legend John Agar is almost unrecognizable as the corrupt police captain who tries to undermine their investigation into a slough of mysterious heroin related deaths; writer Jack Cowden was one of the creators of the long-running TV show "Flipper"; and director Ricou Browning was not only the former swimming star inside the rubber suit of THE CREATURE FROM THE BLACK LAGOON & it's sequels, but was the Director of Underwater Photography & Effects from the James Bond thrillers THUNDERBALL and it's unofficial remake, NEVER SAY NEVER AGAIN, as well as similar work on "Flipper", "Sea Hunt", and the bizarre cult item SUB-A-DUB-DUB.<br /><br />But the real talent on display in this film is Ron Slinker's "Mr. No Legs", a mob enforcer who's confinement to a wheelchair is no obstacle to his ambition to rule the smack trade in whatever port town this movie was filmed in. By the tacky polyester lounge suits, side-burned hair cuts and bell bottomed pants my guess on the year of production is 1978, and I can almost see the look of bewilderment that must have crossed the faces of the distribution execs who were shown the final product, which then lingered on the shelf until 1981 for whatever reason. Put it this way: The film is un-releasable by today's standards. It is racially insensitive, dares to have fun with the idea of a mob hit-man who is a paraplegic, and couldn't give a flying hoot what anyone thinks about it. This movie is the stuff of legends and inspires thoughts like how was it allowed to be made?? Or more accurately, who on Earth would have thought this movie was a good idea?? As others have summed up, the plot is a basic police procedural investigation into the death of a couple peripherally involved in the heroin trade, peppered by what would otherwise be the usual shootouts, fistfights, rubouts, car chases and hardboiled discussion scenes such material usually involves. What makes the movie special is No Legs, a cold, remorseless killer armed with double barreled shotguns fixed to the arm rests of his wheelchair, Ninja throwing stars on the wheel hubs, and in the peak of legless physical perfection due to his rigorous exercise routines that buxom blond bombshell mob molls watch with drooling desire. He may have lost his walking legs, but he's still a Mack Daddy Hustla Pimp who can satisfy the ladies.<br /><br />Two scenes in the film stand out: The first an otherwise ordinary bar fight which Jaeckel's partner interrupts. Basically every low life in the joint turns on the doughty young thickly mustachioed and side-burned lounge suit wearing cop, and by golly if he doesn't wipe the floor with them in one of the most improbable outbursts of fighting skills ever staged. What makes it even more remarkable is just as the first punches are thrown Jaeckel senses something is wrong and follows his buddy into the bar, only arriving there after 10 minutes of non-stop head cracking action. That must have been one hell of a big parking lot.<br /><br />The other scene is the film's tour-de-force set piece where SIX (6) mob toughs turn on Mr. No Legs as he relaxes by the pool with his sex bomb mob moll, and with a combination of legless martial arts, various underwater fighting maneuvers and assorted hidden weapons, he smacks them all down: Watching Mr. Slinker do Jedi back flips in his chair and beat down on the bad guys with the stumps of his lower appendages is not something you will soon forget. I agree with others when stating that this movie needed more No Legs and less police procedural: The squandered opportunity of a sequel examining how No Legs arrived at his legless state, came to grips with his disabilities and got his start as a hit-man is one of the great lost cult gems that was never made. This will have to do, and if you can find it you'll be an instant convert.<br /><br />To avoid any confusion let me make clear that this film is an exercise in applied bad taste made long before the term "political correctness" was even coined. It also succeeds because the story is played completely straight without any sort of schlock regarding No Legs: If it had been a smarmy tongue in cheek parodic or satiric attempt to get laughs it would have fallen flat. It is ridiculous, absurd and potentially offensive, but the film has a kind of lunkheaded endearing naiveté about it that makes it all ten times the riot it would otherwise have been if played for laughs. You just can't make 'em like this anymore, and thank heaven for that.<br /><br />9/10: I could see Mondo Macabro picking this one up, they have shown a willingness to present movies on DVD that other companies would never dare bother with, and I for one would love to see a re-release just because I know how many stupid Liberal idiots would protest it.