De curiositeit van een film, 'Stormwaarschuwing', is zowel een typisch als een ongewoon staaltje van Ronald Reagan in het laatste deel van zijn filmcarrière. Typisch in die zin dat de Reagan-figuur, in dit geval officier van justitie Burt Rainey, een nietszeggende, rechtlijnige figuur is; ongewoon in zijn onderwerp, de Ku-Klux-Klan. Wat misschien is begonnen als een 'openbaring' van die organisatie, eindigt ermee dat ze wordt afgeschilderd als een soort corrupte mannenclub waarvan de grootste ondeugd is dat ze de contributie van de leden inpikken. Rainey onderzoekt de moord op een verslaggever en merkt dat niemand wil toegeven er getuige van te zijn geweest, geïntimideerd als ze zijn door de KKK (een van hen heeft de man vermoord). Een vrouw van buiten de stad, Marsha Mitchell (Ginger Rogers), heeft het inderdaad gezien en is niet op de hoogte van de situatie in de kleine gemeenschap, waar de plaatselijke bevolking voor de Klan valt. Eerst biedt ze aan te getuigen, maar ze trekt zich terug als ze hoort dat haar zus (Doris Day) getrouwd is met een van de Klanleden (Steve Cochran, in een prachtige, hufterige rol als de moordenaar). Uiteindelijk komt er gerechtigheid en wordt de Klan in diskrediet gebracht. Kijkers die de KKK zelfs maar oppervlakkig kennen, zullen het bijna onherkenbaar vinden in 'Stormwaarschuwing'. Er wordt geen melding gemaakt van de haat en vervolging van zwarten, katholieken, joden, buitenlanders, enzovoort. In feite komt er in de hele film geen enkel zwart personage voor. Het zwaargebouwde hoofd van de Klan zou net zo goed het corrupte hoofd van een vakbond of een corrupte politicus kunnen zijn. Juist de dingen die de KKK van andere groepen onderscheiden, worden niet verdoezeld, ze bestaan gewoonweg niet in deze film. En de kritiek die op de Klan wordt geuit, is van het soort 'alles kan'; nogmaals, ze zouden net zo goed over een slecht geleide jachthut kunnen praten. Pas in de laatste scène zien we een echte Ku Klux Klan-bijeenkomst die in elk geval visueel overeenkomt met wat we zouden kunnen verwachten. Leden in witte gewaden, een groot brandend kruis en Marsha Mitchell die wordt afgeranseld omdat ze dreigt met haar kennis naar de officier van justitie te stappen. Ik durf te beweren dat dit de enige film in de geschiedenis is waarin je kunt zien hoe Ginger Rogers op zo'n manier wordt behandeld. Maar het is tammer dan het klinkt en een deel van de dialoog is lachwekkend. Het hoofd van de Klan gaat rechtop zitten als de zweep neerkomt en daagt Mitchell uit met 'equivalenten' zoals 'Buitenlander! Drukdoener!' Hé, makker, pas op je woorden. Dan verschijnt officier van justitie Rainey, met al de verontwaardiging en gerechtvaardigde woede die hij zou kunnen tonen als hij een spelletje poker in een achterafstraatje zou verstoren. (Hij gaat naar een Klan-vrouw die haar dochter bij zich heeft en zegt: 'Ze hoort thuis in bed te liggen.') Er ontstaat paniek in de gelederen van de Klan en vlak voor de daaropvolgende m<0xC3><0xAA>lee wordt Cochran doodgeschoten. 'Jullie zijn een stelletje gemene kleine mensen... hier om het kruis te ontheiligen.' Maar het is genoeg om ze allemaal beschaamd naar huis te sturen. Een beetje zoals wij ons voelen als we in deze ellende zitten.
A curiosity of a film, 'Storm Warning' is both a typical and unusual Ronald Reagan vehicle during the latter part of his film career. Typical in that the Reagan character, in this case District Attorney Burt Rainey, is a bland straight-arrow; unusual in its subject matter, the Ku Klux Klan. What perhaps started out as an expose' of that organization ends up portraying it as a sort of corrupt men's club whose chief vice is stealing the members' dues. Rainey investigates the murder of a news reporter and finds no one will admit to witnessing it, intimidated as they are by the KKK (one of whom killed the man). A woman from out of town, Marsha Mitchell (Ginger Rogers), did see it and is unaware of the situation in the small community, where locals kowtow to the Klan. At first she offers to testify, then withdraws after learning her sister (Doris Day) is married to one of the Klansmen (Steve Cochran, in a wonderfully loutish performance as the murderer). Finally, justice prevails, and the Klan is discredited. Viewers with even a passing knowledge of the KKK will find it almost unrecognizable in 'Storm Warning.' There is no mention of the group's hatred and persecution of blacks, Catholics, Jews, foreigners, etc. In fact, there's not a single black character in the entire film. The heavyset head Klansman might as well be the corrupt head of a labor union or a crooked politician. The very things which distinguish the KKK from other groups are not glossed over, they simply don't exist in this film. And what criticism is leveled against the Klan is of the 'one size fits all' variety; again, they may as well be talking about a poorly run hunting lodge. It's not until the final scene that we see a real Ku Klux Klan gathering that approximates, at least visually, what we might expect. Members wearing white robes, a big cross burning, and Marsha Mitchell being whipped for threatening to go to the DA with what she knows. I daresay this is the only film in history where you can see Ginger Rogers being treated in such a manner. It's tamer than it sounds though and some of the dialogue is laughable. The head Klansman sits on high as the whip comes down, taunting Mitchell with 'epithets' such as "Outsider! Busybody!" Hey buddy, watch your language. Then District Attorney Rainey shows up, showing all the indignation and righteous anger he might display when breaking up a back-alley poker game. (He goes up to one Klanswoman who has her daughter with her and says, "She should be home in bed.") There is panic in the Klan's ranks and Cochran's character is shot and killed just before the ensuing mêlée. Reagan's final speech to the crowd is not exactly ringing or riveting- "You're a bunch of mean-spirited little people... here desecrating the cross." But it's enough to send them all home, ashamed. Kind of like we feel for sitting through this mess.