Het is een heel vreemd beest. Het bevat veel kenmerken van andere Ealing-komedies <0xE2><0x80><0x93> de kleine mensen die te maken krijgen met bekrompen ambtenarentypes en kapitalisme, lichtelijk fantastische momenten, een gevoel voor gemeenschapszin enzovoort <0xE2><0x80><0x93> maar deze elementen passen deze keer niet bij elkaar. Het is waarschijnlijk de enige Ealing-komedie die echt plat gaat.<br />Het verhaal gaat over een kleine, verouderde spoorweg die op het punt staat gesloten te worden en de pogingen van de plaatselijke gemeenschap om hem draaiende te houden in het aangezicht van enorme tegenspoed. Een deel van het probleem ligt in het feit dat het moeilijk is je in te leven in de benarde situatie van de personages. Ik kan me voorstellen dat, terwijl de meeste mensen graag snel rijk willen worden (de Lavender Hill-maffia, bijvoorbeeld), er maar weinig mensen zijn die ervan dromen hun eigen spoorwegmaatschappij op te richten. Bovendien willen de hoofdrolspelers de spoorwegmaatschappij alleen maar in stand houden uit een verlangen om de traditie in stand te houden, nu alternatieve vervoersvormen veel efficiënter en een verdomd stuk veiliger zijn. Het is de bedoeling dat we aan de kant van de dominee en zijn makkers staan die proberen op eigen houtje een spoorwegmaatschappij op te richten, maar je kunt er niets aan doen dat je denkt dat de bureaucratie in dit geval gelijk heeft en dat de helden gewoon niet in staat zijn deze grote taak uit te voeren. Hoewel de problemen waar ze mee te maken krijgen de schuld zijn van een bedreiging van buitenaf <0xE2><0x80><0x93> voornamelijk een paar jongens die een busroute bemannen (ooo, eng) <0xE2><0x80><0x93> dwarsbomen de 'goede jongens' hun vijanden om de haverklap door... eh... hen van de rails te rammen (leuk), of de trein met een touw aan de locomotief te binden (waardoor alle passagiers een enorm veiligheidsrisico lopen).<br />Dan is er het gedeelte waar Sid James gaten schiet in de watertank en ze een nieuwe waterbron moeten vinden <0xE2><0x80><0x93> de rivier is de kennelijke oplossing, dus de machinisten bonken op de ramen van de trein en bevelen alle passagiers uit te stappen zodat ze hen kunnen helpen (! ) door de plaatselijke boerderij te overvallen (!!) om watervaten te halen om water heen en weer te vervoeren tot de motor is gevuld. Hoewel het veel zegt over de gemeenschapszin, is het een beetje onwaarschijnlijk dat de passagiers bereid zouden zijn lichamelijk werk te verrichten op wat een rustige reis had moeten zijn waarvoor ze zelf geld hebben betaald (de enige man die weigert het te doen <0xE2><0x80><0x93> en heel terecht zegt dat hij het niet hoeft te doen <0xE2><0x80><0x93> wordt afgeschilderd als het zwarte schaap!). Het is moeilijk te geloven dat iedereen er zo op gebrand is dat de spoorweg doorgaat terwijl elke reis die ze maken vol veiligheidsrisico's en vertragingen zit; de meeste mensen zouden het voor een soldaatje spelen en in plaats daarvan de bus nemen. En tegen de tijd dat de mensen in groten getale toestromen om te helpen de trein over de rails te duwen (een vervangende locomotief uit het plaatselijke museum, let wel, en daarom nog dodelijker dan de vorige) om hem voorbij de overheidsinspectie te krijgen, vraag je je af of die mensen niet iets beters te doen hebben met hun leven dan zich druk te maken over het in stand houden van wat de meest inefficiënte en gevaarlijke treindienst lijkt die ooit heeft bestaan. In feite wordt dat ene argument in hun voordeel <0xE2><0x80><0x93> dat het vervangen van die ene trein door massa's busroutes en snelwegen enorme milieuproblemen zou opleveren en het landschap zou verwoesten <0xE2><0x80><0x93> één keer genoemd en dan vergeten; het lijkt erop dat we hen alleen maar moeten steunen omdat, nou ja, omdat ze een spoorweg willen hebben en het een aardige hobby is. Ik weet dat het raar is en zo, maar ik kon gewoon niet anders dan denken dat deze figuren <0xE2><0x80><0x93> met hun hart op de juiste plaats <0xE2><0x80><0x93> een regelrechte bedreiging vormden. Van de spelers blinkt alleen Stanley Holloway uit als een wonderbaarlijk excentrieke kerel die gek genoeg is om de hele zaak te financieren zolang de trein binnen een vierentwintiguursbarrière heeft, en er is een prachtige scène met een trein die door de straten van een plaatselijk stadje rijdt (een van die magische momenten die Ealing zo goed wist over te brengen), maar het verhaal heeft geen stevig fundament en het tempo is vreselijk traag (de dunne 80 minuten lijken een eeuwigheid te duren). Zelfs de oude Engelse charme kan het niet redden. Het is waarschijnlijk een enkele bezichtiging waard, maar je zult er waarschijnlijk niet snel naar teruggaan.
A very curious beast, this. It contains many of the trademarks of other Ealing comedies - the little people facing oppressive civil servant types and capitalism, lightly fantastical moments, a sense of community spirit etc. - yet these elements fail to gel this time round. In fact it's probably the only Ealing comedy to really fall flat on its face.<br /><br />The plot concerns a small, out-of-date railway that is due to be closed down and the local community's attempts to keep it running in the face of monumental adversity. Part of the problem lies in the fact that it's difficult to empathise with the characters' plight; I'd imagine that whereas most people would like to get rich quick (The Lavender Hill Mob, for example), few have dreams of running their own railway. Also, the main characters want to keep the railway going purely out of a desire to uphold tradition, when alternative forms of transportation are far more efficient and a Hell of a lot safer. We're meant to be on the side of the vicar and his chums trying to run a railway on their own but one can't help but think that the bureaucracy are right on this occasion and that the heroes just aren't capable of carrying out this great task. Whilst the problems that beset them are admittedly the fault of an exterior menace - mainly a couple of lads who run a bus route (ooo, scary) - the "goodies" thwart their foes at every turn by... erm... ramming them off the track (nice), or tying the train to the engine by rope (thereby posing a massive safety risk to all the passengers).<br /><br />Then there's the bit where Sid James shoots holes in the water refill tank and they need to find a new source of water - the river holds the apparent solution, so the drivers bang on the windows of the train and order all the passengers out so that they can help them (!) by raiding the local farm (!!) for containers to carry water back and forth until the engine's filled. Though it says a lot about the community spirit, it's a bit unlikely that the passengers would be willing to expend physical labour on what was supposed to be a quiet journey that they themselves have paid money for (the one man who refuses to do it - saying quite rightly that he shouldn't have to - is painted as the black sheep!). It makes it difficult to believe that everybody should be so keen for the railway to continue when every journey they go on is fraught with safety hazards and delays; most people would sod it for a game of soldiers and get the bus instead. And by the time people are flocking to help push the train along the tracks (a replacement engine from the local museum, note, and therefore even deadlier than the one before) to get it past its government inspection you wonder whether these people should have something better to do with their lives than fret about maintaining what seems to be the most inefficient and dangerous train service that ever existed. In fact the one argument in their favour - that replacing the one train with loads of bus routes and motorways would have huge environmental concerns and destroy the countryside - is mentioned once and then forgotten about; it seems that we're supposed to support them simply because, well, they want to run a railway and it's quite a nice hobby. I know it's supposed to be whimsical and all that but I just couldn't help but think that these characters - with their hearts in the right places - were an utter menace.<br /><br />Of the cast only Stanley Holloway shines as a wonderfully eccentric chap mad enough to finance the affair so long as the train has a 24 hour bar inside, and there is a wonderful sequence with a train driving down the roads of a local town (one of those magical moments Ealing did so well), but the story doesn't have strong enough foundations and the pace drags awfully (its slim 80 minutes seem to last forever). Not even the old English charm can save it. Probably worth a single viewing but you probably won't go back to it in a hurry.