Deze film behandelt ernstige kwesties zonder grof of pedant te zijn. De personages zijn complexe individuen, de setting is authentiek, de dialogen zijn realistisch, vaak met een vleugje humor. Sommige van de charmantste momenten van de film zijn stil, met alleen een kindergezicht op het scherm. De humor komt van de persoonlijkheden van de personages, niet van verzonnen situaties. Er zit geen enkele valse noot van een melodrama of klucht in deze film. Luis Tosar geeft zo'n ingetogen voorstelling dat hij in zijn personage verdwijnt. Lissete Mejia en Marilyn Torres openen de film met genuanceerde, gedenkwaardige optredens. Zij zijn de reden om deze film te bekijken.
This film addresses serious issues without being heavy-handed or pedantic. The characters are complex individuals, the setting is authentic, the dialog is realistic, often tinged with humor. Some of the film's most charming moments are silent, with only a child's face filling the screen. The humor comes from the characters' personalities, not from contrived situations. There is not a single false note of melodrama or farce in this film. Luis Tosar gives such an understated performance that he disappears into his character. Lissete Mejia and Marilyn Torres anchor the film with nuanced, memorable performances. They are the reason to watch this film.