Ik heb deze film gisteravond gezien op het Indy Film Fest in Chicago. Ik beveel de filmmakers een prachtig en uitdagend verhaal en een prachtige uitvoering van de film aan. Ik ben het absoluut niet eens met de lange en moeizame aanpak in de uiteindelijke montage. Ik ben het met de regisseur eens dat we in onze snelle wereld langzame en gemakkelijke films nodig hebben, maar toch doet de lengte je film geen goed. De filmliefhebber naast me viel in slaap! Ik deed mijn uiterste best om geïnteresseerd te blijven.<br />Als filmmaker moet je een standpunt innemen met je overtuiging, maar je moet je de risico's realiseren. Moet deze film 39 minuten, 37, 22 minuten duren? Is het de moeite waard om dit deel van het publiek in te palmen, terwijl dit deel van het publiek in slaap valt? Ik breng dit ter sprake omdat ik het gevoel heb dat de film er niets bij zal verliezen en veel meer zou opleveren als hij strakker in elkaar zat. Het idee dat je voor dit zware thema een geforceerde aanpak nodig hebt, is geen steekhoudend argument. 'Two Men and a Wardrobe' van Roman Polanski is doordrenkt van rijke thema's en duurt 15 minuten. 'Wind' van Marcell Ivanyi is bij 6 minuten al betoverend in de thema's die het introduceert.<br />Uiteindelijk is de korte film een unieke kunstvorm, complex en voortdurend veranderend. Er bestaat een bepaald sociaal contract tussen filmmaker en publiek over wat die kunstvorm is. Wat is de algemene opvatting over de lengte van de korte filmkunstvorm? Vindt u dat de moeizame montage van uw verhaal gerechtvaardigd is door de kracht van de derde akte en de richting van de personages? Waarom genieten sommige mensen van het tempo van 'Verloren in Vertaling', maar vallen ze hier in slaap? U kunt die voorwaarden doorbreken wanneer u maar wilt, en ik hoop dat u dat doet, alleen al omdat u het risico onderkent.<br />Om een goed einde te geven: uw inspanning bevalt me nu; ik zal van uw film houden na een strakkere montage.
I saw this film last night at the Midwest Indy Film Fest in Chicago. I commend the filmmakers on a beautiful and challenging story and wonderful execution. I strongly disagreed with the length and labored approach in the final edit. I agree with the director that languor and easy films are needed in our fast pace world, yet, here the length is doing your film a disservice. The film lover next to me fell asleep! I struggled to keep interested.<br /><br />As filmmakers you need to take a stand with your beliefs, but you need to realize the risks. Does this particular film need to be 39 minutes, 37, 22? Is that worth endearing the film to this part of the audience, while, this part of the audience falls asleep? I bring this up because I feel the film will lose nothing, and gain so much more, if it was tighter. The idea that you need a labored approach for this heavy theme is not a valid argument. Roman Polanski's "Two Men and a Wardrobe" is soaked with rich themes and is 15 minutes. Marcell Ivanyi's "Wind" is spell binding in the themes it introduces at 6 minutes.<br /><br />Ultimately, the short film is a unique artform, complex and ever changing. There is a certain social contract that exists between filmmaker and audience on what that artform is. What is the general public perception on the range of length of the short film artform? Do you feel the labored edit of your story is justified by the power of the third act and the direction of the characters arc? Why do some people enjoy the pace of "Lost in Translation" but fall asleep here? You can break those conditions whenever you like, and I hope you do, just recognize the risk.<br /><br />To end on a good note, I like your effort now; I'll love your film after a tighter edit.