De dingen zijn anders in de moutwinkel in het lelieblanke stadje in Amerika. Het lijkt erop dat een paar norse heren kinderen opwinden met het idee om Mary Jane, oftewel marihuana, te veranderen. De zondige ziel die stoffen steelt die populair zijn onder zwarte en seksbeluste Mexicanen is bezig zijn laatste stap te zetten in de blanke middenklasse van de suburbs en richt zich op zijn kinderen. Voor onze ogen zien we kinderen die zo mooi zijn als een ochtend in mei veranderen in krankzinnige gekken met een onbedwingbare behoefte aan nostalgie de la boue. Roekeloos gedrag volgt en er volgen komische taferelen van losbandigheid terwijl de kinderen existentiëler worden, naar snellere muziek verlangen, roekeloos rijden en openlijker wellustig worden. Het komt allemaal aan op het moment dat de lieve Mary zich gecompromitteerd voelt door een laffe Bogarter en vervolgens vermoord wordt. Recht en orde brengen uiteindelijk alles in orde, maar niet voordat een door schuldgevoelens gekweld lid van de dealers door een raam op de tiende verdieping naar buiten springt en haar dood tegemoet gaat.<br />Dit waarschuwende verhaal van schaamteloze leugens en onbedoelde hilariteit over demonenkruid is een van de eerste brede kanten van de oorlog tegen drugs. Het is amateuristisch en onhandig aan elkaar geflanst met sensationeel gewauwel en krankzinnige frasen en het veroordeelt op onverantwoordelijke wijze wat een medicinaal wondermiddel zou blijken te zijn dat door miljoenen zou worden gebruikt. Na uitgebreid onderzoek van het in mijn studententijd gebruikte kruid te hebben verricht, vond ik geen van de schadelijke effecten die in de film werden gedramatiseerd. Integendeel, ik vond onder mijn collega's een meer ingetogen, goedmoedige stemming die een neiging tot het consumeren van grote hoeveelheden koolhydraten (en een meer ingehouden waardering voor seks en muziek) voedde. Door deze 'giftige' factor te negeren, verspeelt _Tell Your Children_ een gouden kans om de grotere dreiging die het land-obesitas met zich meebrengt te dramatiseren en te publiceren. Maar in die tijd stelde dit smakeloze geraaskal de drugstsaar Harry Anslinger in staat om een huis-tuin-en-keukenindustrie te ontwikkelen om werkloze belastingadviseurs in dienst te nemen die hun uitkering kwijtraakten bij het einde van de Drooglegging. Ze hadden een demon nodig en vonden die in een goedaardige plant die kon voorkomen dat hij werd gereguleerd en belast en die alomtegenwoordig was bij tweedeklassers (zwarten en latino's) burgers die al institutioneel van hun rechten werden beroofd. Toen die plant de blanke societyfilms in kroop, zoals _Tell Your Children_, werden ze gewaarschuwd voor de ophanden zijnde apocalyps. Het moet hebben gewerkt, want de ramp is tot nu toe afgewend. Maar zoals de strenge verteller nuchter waarschuwde, moeten we waakzaam blijven.
Things are different down at the malt shop in small town lily white America. Seems some surly gents are turning kids on with mind altering Mary Jane aka marijuana. The iniquitous soul stealing substance popular among urban hep cat Negroes and sex crazed Mexicans is making its final push into the white suburban middle class targeting its children. Before our eyes we see kids as fine as a May morning degenerate into crazed lunatics with uncontrollable appetites for nostalgie de la boue. Reckless behavior follows and comic scenes of debauchery ensue as the kids get existential, craving faster music, driving recklessly and becoming overtly more lustful. It all comes to a head when sweet Mary finds herself compromised by a craven Bogarter and then murdered. Law and order ultimately sets things straight but not before a guilt ridden member of the dealers haunted by flashbacks jumps through a ten story window to her death. <br /><br />This cautionary tale of blatant lies and unintentional hilarity about demon weed is one of the first broad sides in the war on drugs. Amateurishly and clumsily patched together with sensationalistic blather and mad tokers it irresponsibly condemns what would turn out to be a medicinal panacea used by millions. <br /><br />Having extensively researched and observed the herb in use during my college years I found none of the deleterious effects dramatized in the film. On the contrary I found among colleagues a more subdued good natured mood fueling a penchant to consume vast quantities of carbohydrates (as well as a more restrained appreciation of sex and music). By ignoring this "munchies" factor Tell Your Children loses a golden opportunity to dramatize and publicize the greater threat that faces this country-obesity. But in its day these insipid ravings allowed then kinda drug czar Harry Anslinger to develop a cottage industry to employ jobless revenue agents who lost their meal ticket with the end of Prohibition. They needed a demon and found it in a benign plant that could avoid being regulated and taxed and was pervasive among second class (Blacks and Latinos) citizens who were already being institutionally abused of their rights. When it crept into white society films like Tell Your Children warned of the impending apocalypse. It must have worked because the disaster thus far has been averted. But as the stern narrator soberly warned we must remain vigilant. Pass the Hagen Daz.