Deze verwarde poging om het succes van Turks fruit na te bootsen heeft een paar vreemde momenten die het enigszins vermakelijk en van matige belangstelling voor de fans van Rutger Hauer maken. Ik heb het voornamelijk over de bizarre bandscène waarin Rutger op het podium springt om een gitaar te bespelen. Er volgt een krankzinnig dansnummer. Het doet allemaal denken aan een paar van die wilde feestmomenten in _Reefer Madness_.<br />Het einde komt er plichtmatig uit en laat je giechelen in plaats van nadenken. 'Ja, vast,' was de eerste gedachte die bij me opkwam. Ik zou dit voor niemand op de lijst zetten, zelfs niet voor de grote fans van Rutger. Haal in plaats daarvan de Verhoeven-doos met Turks fruit, Katie Tippel en Soldier of Orange tevoorschijn. 's Ochtends zul je je een stuk beter voelen.
This confused attempt to replicate the success of Turkish Delight does have some oddball moments that make it slightly entertaining and of mild interest to Rutger Hauer fans. Mainly I'm referring to the bizarro band scene where Rutger hops on stage to fake-play a guitar. Crazy dancing ensues. The whole thing is reminiscent of some of those wild partying moments in Reefer Madness.<br /><br />The ending comes about in a perfunctory manner and leaves you giggling rather than feeling introspective. "Yeah, right," was the first thought that came to mind. I wouldn't put this on a must-watch list for anybody, even big Rutger fans. Instead, pick up the Verhoeven box set which contains Turkish Delight, Katie Tippel and Soldier of Orange. You'll feel much better about yourself in the morning.