Ten eerste wil ik heel duidelijk stellen dat mijn bezwaar tegen de film, in tegenstelling tot negen van de tien negatieve recensies over deze gruweldaad, geen moreel bezwaar is.<br />Ongetwijfeld hebt u tientallen opmerkingen gelezen over hoe dit een amorele, kwaadaardige belediging van het menselijk fatsoen is. De crux van deze recensie is om te zeggen dat dit zou betekenen dat de film veel te veel krediet krijgt.<br />'Ma Mere' riekt gewoon naar een zelfbewuste poging om verontrustend, beledigend en schokkend te zijn. Het heeft me niet verontrust, beledigd of geschokt, om de eenvoudige reden dat ik geen enkele reden kon vinden voor wat er in deze film is gebeurd. In een notendop: Louis Garrel ontdekt dat zijn vader een rokkenjager was. Dan sterft zijn vader en de kleine Louis ontdekt dat zijn moeder in feite een hoer is. Dat lijkt hem niet in het minst te storen en hij gaat vrolijk met zijn moeder mee om zich aan dezelfde uitspattingen over te geven als zij. Ze behandelt hem als een kind, haar 'vrienden' behandelen hem als een kind, en toch <0xE2><0x80><0x93> om redenen die alleen de scenarist, de regisseur en de pretentieuze <0xC3><0xA0> la Christophe Honore bekend zijn <0xE2><0x80><0x93> gaat hij nog steeds met hen om. Wat is in vredesnaam de bedoeling van deze film? Dat de menselijke conditie weerzinwekkend, deprimerend, zelfvernietigend en walgelijk is? Zoals ik al zei, lijkt deze film zijn uiterste best te doen om aanstootgevend te zijn, onder het mom van een film die alleen maar aanstootgevende mensen volgt. Ik heb de film op dvd gezien en vond het bijzonder amusant dat Honore en de vroeger zo lieftallige Emma de Caunes me in een bijgevoegd interview ervan probeerden te overtuigen dat 'geen enkele seksscène gratuit is' en dat 'elke seksscène een doel dient'. Doe me een lol! 'Last Tango in Paris' (wat volgens mij, voor de goede orde, een verbluffende film is) had een punt, maar dit!?! Een van mijn favoriete voorbeelden van hoe zelfbewust en schunnig dit brokje film is, is de scène waarin een van Meres vriendinnen haar vinger in Garrels kruis steekt. En dan de scène waarin Emma de Caunes haar hand in haar 'nog druipende' vrouwelijkheid steekt en hem op Garrels borst legt.<br />'Wauw! Dat is, zeg maar, heel diepzinnig,' hoor ik jou zeggen. Precies zoals ik het bedoel.<br />En verder is er geen touw vast te knopen aan de personages, en al helemaal niet aan onze hoofdfiguur. Garrel wordt behandeld als oud vuil, maar hij houdt nog steeds van (ja, houdt van) zijn moeder. Hij ontslaat hun bedienden om 'geen enkele reden hoe-die-ook-weer', hij laat een of ander arm Duits kind zich laten afranselen en afranselen om 'geen enkele reden hoe-die-ook-weer', hij wordt verliefd op Emma de Caunes om 'geen enkele reden hoe-die-ook-weer'. Het is gewoon volslagen belachelijk. Het is alsof een tienjarige met een stijve het script heeft geschreven. Dit is het soort film waar Beavis & Butthead van zouden genieten.<br />Ik vraag je, Honore, met wie ik me moet identificeren? En als dat niet zo is, in wie moet ik dan mijn emotionele belangstelling richten? Ik gaf gewoon geen snars om wie dan ook in deze film, en dus kon het me niets schelen wat er gebeurde. Hebben ze je dat op de filmacademie niet geleerd? Ik weet dat de Franse New Wave het boek uit het raam heeft gegooid, maar sommige van de regels staan toch nog overeind? Blijkbaar niet...'<br />Ik herhaal, ik heb geen morele bezwaren tegen deze hoop stomende filmdrol, maar ik kon er gewoon geen touw aan vastknopen. Mijn vrouw vond het...' Het was zo'n intens saaie film dat ik het gevoel had dat het niet eerlijk was tegenover de verveling en de intensiteit.<br /><0x3E> Inderdaad, hij houdt niet lang genoeg op met zijn pogingen om schokkend en aangrijpend te zijn om saai te worden. Ik bleef er zelfs in geloven <0xE2><0x80><0x93> tot aan de laatste scène, waarin Garrel naast de doodskist van zijn moeder op de grond valt en begint te masturberen <0xE2><0x80><0x93> ik bleef erop vertrouwen dat het punt van de afgelopen twee uur zou worden onthuld. Toen kwam de aftiteling.<br /><0x3E> <0x3E> <0x3E> Het enige wat deze film doet dat van enig belang is, is zo ver in zijn eigen kont gaan dat het bijna als een parodie overkomt. Het is jammer dat Honore dat niet besefte voor ze de film uitbracht, anders hadden we naar de grappigste film kunnen kijken sinds 'Airplane'. Jammer genoeg kijken we in plaats daarvan naar de meest pretentieuze (en ik gebruik dat woord bijna nooit) film sinds iemand Asia Argento een camera heeft gegeven.
Firstly, let me make it perfectly clear that, unlike 9 out of 10 negative reviews for this atrocity, my objection to the film is not a moral one.<br /><br />Undoubtedly, you have read dozens of comments about how this is an amoral, pernicious insult to human decency. The crux of this review is to say that this would be to give the film far too much credit.<br /><br />'Ma Mere' just smacks of this self-conscious effort to be disturbing, to be offensive, to be shocking. It failed to disturb, offend or shock me, for the simple reason that I could not find any reason whatsoever for anything that happened in this film.<br /><br />In a nutshell, Louis Garrel discovers that his father was a philandering scumbag. Daddy then dies, and little Louis finds out that his mother is basically a hooker. He doesn't really seem the least bit perturbed by this, and happily goes off with Mummy to indulge in the same debauchery as she does. She treats him like s h i t, her "friends" treat him like s h i t, yet - for reasons known only to screenwriter, director and pretentious tw*t extraordinaire Christophe Honore - he still hangs out with them all. What, pray tell, is the point of the film? That the human condition is foulsome, depressing, self-destructive and disgusting? Well, duh!<br /><br />As I have said, this film seems to go out of its way to be offensive, under the guise of a film that is merely observing offensive people. I watched the film on DVD and was particularly amused by Honore and the formerly lovely Emma de Caunes trying to convince me in a supplementary interview that "none of the sex is gratuitous" and that "every sex scene serves a purpose". Give me a break! 'Last Tango in Paris' (which, for the record, I think is a stunning film) had a point, but this!?! Among my favourite examples of how self-consciously foulsome this dollop is, are the scene where one of Mere's friends sticks her finger up Garrel's arse and then Mummy dutifully sniffs it, and the scene where Emma de Caunes sticks her hand up her "still dripping" womanhood and wipes it onto Garrel's chest.<br /><br />"Wow! That's, like, so profound", I hear you say. My sentiments precisely.<br /><br />Beyond this, none of the characters make any sense, least of all our main protagonist. Garrel is treated like crap but still loves (yes, loves) his mother. He fires their servants for *no reason what-so-ever*, he dupes some poor German kid into being hogtied and whipped for *no reason what-so-ever*, he falls in love with Emma de Caunes for *no reason what-so-ever*. It's just completely ludicrous. It's as if a ten year old with a boner wrote the script. This is the kind of film that Beavis & Butthead would enjoy.<br /><br />I ask you, Honore, who am I supposed to identify with? Failing that, in whom am I supposed to invest any emotional interest? I simply did not give a hoot about anyone in this movie and, thus, could not have cared less about anything that was happening. Didn't they teach you that in film school? I know the French New Wave threw the book out of the window, but surely some of the rules still stand? Apparently not...<br /><br />I repeat, I have no moral objection to this pile of steaming cinematic turd, but I simply could not find a point to any of it. My wife found it "intensely boring", which I felt was unfair to boredom and intensity.<br /><br />Indeed, it does not relent form trying to be shocking/poignant long enough for it to get boring. I actually held the faith - right until the final frame, when Garrel falls to the ground beside his mother's coffin and starts masturbating - I held the faith that the point of the past two hours would be revealed. Then the credits rolled.<br /><br />All this film does that is of any note is to go so far up its own arse that is almost comes off as parody. It's a shame Honore didn't realise that before releasing the film, or we could have been looking at the funniest film since 'Airplane'.<br /><br />Sadly, instead we are looking at the most pretentious (and I hardly ever use that word) film since someone handed Asia Argento a camera.