Een correspondent suggereerde dat PURSUD misschien de eerste 'film noir' van het westen zou kunnen zijn. Geïntrigeerd haalde ik hem van de plank en liet de band door de videorecorder lopen. Het is beslist een 'film noir', of het nu de eerste is of niet. Misdaad uit het verleden achtervolgt het heden en bederft een heleboel levens. Klinkt dat als een complot van Ross MacDonald? Het mysterie van wat Jagger's niet-aflatende haat voor Bob aanwakkert en dat nog wordt versterkt door het goede acteerwerk en het geïnspireerde fotowerk van Wong Howe, maakt er een mooie film van. Het einde is niet het meest bevredigend naar mijn smaak, omdat het lijkt te ontkennen wat er eerder is gebeurd, maar logica is hier niet van wezenlijk belang. Emotie wel.
A correspondent suggested that PURSUED might be the first western "film noir". Intrigued, I pulled it off my shelves and ran the tape through the VCR. It surely is a "film noir" right enough, first or not. Crime from out of the past haunts the present and messes up a lot of lives. Does that sound like a Ross MacDonald plot? The mystery of what sparks Jagger's unrelenting hatred of Bob continues to the last, and enhanced with fine acting and Wong Howe's inspired photo work, makes for a fine film. The ending is not the most satisfying for my taste, seeming to negate what has gone before, but logic is not of the essence here. Emotion is.