De schoenen van de dode man (2006) Paddy Considine, Gary Stretch, Toby Kebbell, Neil Bell, Paul Hurtsfield, George Newton, Seamus O'Neal, Paul Sadot, Andrew Shim, Stuart Wolfenden, Jo Hartley, Emily Aston, Craig Considine, Matt Considine. (Dir: Shane Meadows)<br /><br />Englands antwoord op 'Taxi Driver': meeslepend wraakdrama met een bloedstollende rol van Considine.<br />Paddy Considine, bij het Amerikaanse publiek misschien het bekendst als de Ierse immigrantenvader in 'In America' en 'Assepoesterman', is de laatste tijd misschien wel de minst waarschijnlijke acteur om als een dodelijke kracht op het witte doek te worden gezien, met zijn bleke huid, onschuldige manier van doen en ontspannen glimlach, maar in Shane Meadows' briljante wraakdrama weerspiegelt Considine zijn duistere kant met de intensiteit van een zonsverduistering. Het eenvoudige, vaak aangehaalde verhaal van wraak voor een onrecht <0xE2><0x80><0x93> in dit geval de terugkeer van een Engelse ex-soldaat naar zijn gehucht in het noorden voor wat bloedige gerechtigheid voor de misdaden die zijn traag van begrip zijn jongere broer hebben aangedaan door een plaatselijke drugsdealer en zijn trawanten, terwijl hij weg was voor zijn dienst <0xE2><0x80><0x93> is een filmisch sprookje dat de filmmaker vele mogelijkheden biedt, te weten het verhaal in flashbacks (dat in korrelige B&W 8mm-huisbioscoopstijl wordt verteld, wat bijdraagt aan de korrelige werkelijkheidswaarde die de pulp noir in kwestie uitstraalt) en de anti-heldin van het verhaal (Considine die een vlammende vergelding ten beste geeft), Richard, 'Anthony's broer' <0xE2><0x80><0x93> zoals hij voortdurend wordt genoemd in beverige beëdigde verklaringen door elk lid van de ten dode opgeschreven schurken, alsof ze de naam van een geest fluisteren <0xE2><0x80><0x93> begint hij aan zijn vijf dagen durende (aangegeven door de kaarten die hij gebruikt) spervuur van gerechtigheid.<br /><br />De bruutheid en vulgaire wreedheid <0xE2><0x80><0x93> overtroffen door Anthony (een heel goede zet van Kebbell, die een zeer empathisch/sympathiek slachtoffer maakte dat overwonnen moest worden) wiens enige misdaad was dat hij niet met zijn verstand wist hoe lelijk zijn nieuwe 'vrienden' waren. En als we Richard voor het eerst zien <0xE2><0x80><0x93> een tengere, ondervoede, bleke man met een stoppelbaard en het hoofd van een stekelvarken <0xE2><0x80><0x93> nemen we aan dat hij gewoon een van de onopvallende kerels uit de buurt is in wie een van de gangsters drugs verhandelt. Als hij door de dealer wordt aangesproken, slaakt hij een giftige uitbarsting die zijn huid schroeit en zijn ruggengraat verkilt door de plotselinge, explosieve scheldkanonnade die alleen aangeeft wat voor slachting er gaat komen. Met zijn borstelige baard die aan een klit doet denken en zijn donkerbruine ogen die ijskoud zijn geworden van holle minachting, doet Considine denken aan de wandelende dode Travis Bickle van Robert De Niro in 'Taxi Driver', niet zozeer fysiek, maar meer in zijn houding. Een schim van een man die zijn land alleen maar heeft gediend om vervolgens terug te keren naar een schroothoop die ooit zijn thuis was, en een wanhopige behoefte om monsterlijke dingen te doen op onuitsprekelijke manieren tegen degenen die zijn natuurlijke omgeving hebben verstoord. Zijn Richard heeft echter een ziel en die doet je tot in het diepst van je ziel pijn als je die in een hartverscheurende draaikolk ziet. Ik zal je die ziel niet onthullen, maar hij raakt je in je maag. Hoewel ik niet bekend ben met filmmaker Meadows en zijn vorige films (en zijn samenwerking met Considine, waaronder dit script met een eervolle vermelding voor Paul Fraser), heeft hij een scherp oog voor detail en weet hij een passende toon van absolute angst te vinden (knipogen naar topwerk van componist Aphex Twin (alias Richard James), de cinematografie van Danny Cohen en het montageteam van Celia Haining, Lucas Roche en Chris Wyatt, zorgen allemaal voor momenten van absolute angst en onbehagen). Werkelijk een compliment. Hoewel Meadows en Considine <0xE2><0x80><0x93> ook in het echte leven goede vrienden <0xE2><0x80><0x93> slechts korte momenten van gewelddadigheid laten zien, is het onderliggende thema van een goed mens die in een monster is veranderd, wat de diepgewortelde angst en het feit dat ze niet in een uitbuitingshorrorfilm zijn beland, onderstreept, ondanks Richards brutale besluit om een angstaanjagend gasmasker op te zetten dat het liefdeskind van Darth Vader en The Elephant Man moest voorstellen, suggereert.<br />Een juweel van een slaper-in-de-dop dat een breder publiek verdient en zeker een van de beste films van het jaar is.
DEAD MAN'S SHOES (2006) **** Paddy Considine, Gary Stretch, Toby Kebbell, Neil Bell, Paul Hurtsfield, George Newton, Seamus O'Neal, Paul Sadot, Andrew Shim, Stuart Wolfenden, Jo Hartley, Emily Aston, Craig Considine, Matt Considine. (Dir: Shane Meadows)<br /><br />England's answer to "Taxi Driver": compelling vengeance drama with a blistering performance by Considine<br /><br />Paddy Considine, perhaps best known to American audiences as the Irish immigrant father in "In America" and "Cinderella Man", may be the least likely actor in recent memory to be seen as a lethal force on screen, with his pale white skin, harmless demeanor, and easy smile but in Shane Meadows' brilliantly unnerving vengeance drama Considine reflects his dark side with the intensity of an eclipse.<br /><br />The simple oft-trod tale of revenge for a right undone - in this case an English ex-soldier's return to his northern country hamlet for some bloody justice for the crimes committed against his slow-minded younger brother by a local drug- dealing hooligan and his cronies, while away on duty - is a cinematic chestnut offering many devices for the filmmaker to employ, namely the flashback narrative (here done in grainy B&W 8mm home-movie style adding to the gritty verisimilitude permeating the pulp noir at hand) and the anti-hero protagonist (Considine giving an implosively blistering performance of furious retribution), Richard, "Anthony's brother" - as he is constantly referred to in trembly depositions by each member of the doomed thugs as if whispering a ghost's name - begins his five day (attributed by the title cards employed) spree of justice. <br /><br />The brutality and vulgar cruelty - bested upon Anthony (a very good turn by Kebbell making for very empathetic/sympathetic victim needing to be vanquished) whose only crime was not knowing the common sense in seeing just how ugly his new 'friends' could be (again told in a certain amount of restraint in the scratchy black and white sequences, jarring as they are) - indeed are in need for swift retribution and when we first see Richard, a slight, malnourished pasty-white, scratchily bearded, porcupiney scalp of Considine's character we assume he is just one of the unassuming, local blokes of the pub/ pool hall that one of the goons is dealing drugs in. When he is accosted by the dealer he lets out a vitriolic outburst that scorches the skin and chills the spine for the sudden explosive invective that only signals a death-head's warrant of what carnage is about to come. With his bristly beard suggesting a burr patch and his dark brown eyes gone dead-cold with hollow contempt Considine echoes Robert De Niro's walking dead Travis Bickle in "Taxi Driver", not so much physically but in demeanor. A husk of a man who served his country only to return to a junk pile residue that was once his home and a desperate need to do some monstrous things in unspeakable ways to those who have unsettled his natural habitat. His Richard, however, has a soul and it aches you to its core when on display in a heartbreaking twist sequence I will not divulge here but it hits you in the solar plexus. <br /><br />Although I am not familiar with filmmaker Meadows and his previous films (and his collaboration with Considine including this script with a credit to Paul Fraser as well) he has a keen eye for detail and how to set an appropriate tone of absolute dread (nods to ace work done by composer Aphex Twin (AKA Richard James), Danny Cohen's cinematography and the editing team of Celia Haining, Lucas Roche and Chris Wyatt all make for moments of absolute dread and unease); a compliment indeed. While Meadows and Considine - friends in real life as well - smartly show only moments of graphic violence it is with the underlying theme of a good man gone monster is what underscores the visceral ice-numbing moments of fear and smartly not getting into a slasher type of exploitation horror film despite Richard's cheeky decision to wear an unsettling gas-mask suggesting the love child of Darth Vader and The Elephant Man.<br /><br />A real sleeper indie gem that deserves a wider release and by all means one of the year's best films.