Brooks bezoekt klassiek horrorgebied na Young Frankenstein; deze keer is het Dracula die de Brooks-behandeling krijgt, maar deze arme sloeber is het bewijs dat de bliksem niet twee keer kan inslaan. Hoewel de film prachtig gefotografeerd is en er bijna uitziet als een klassieke Hammer-film, wordt er nauwelijks gelachen. Leslie Nielsen is niet helemaal opgewassen tegen zijn gebruikelijke komische Frank Drebin-trucs, en hoewel Peter MacNicol een uiterst perfecte Dwight Frye ten tonele voert (Renfield in de versie uit 1931), en ook een paar goede draaiingen van Harvey Korman en Brooks zelf, is het uiteindelijke resultaat deprimerend on-leuk. Maar wel een hilarische steek-door-het-hart-scène!
Brooks revisits classic horror territory after Young Frankenstein; this time it´s Dracula who gets the Brooks treatment, but this poor spoof is evidence that lightning doesn´t strike twice. Although the movie is beautifully photographed, looking almost like a vintage Hammer movie, there are barely any laughs. Leslie Nielsen is not quite up to his usual Frank Drebin deadpan comedy routines, and even though Peter MacNicol delivers a note perfect Dwight Frye (Renfield in the 1931 version), as well as good turns from Harvey Korman and Brooks himself, the final result is depressingly unfunny. Hilarious stake-through-the-heart scene, though!