'Viva' van Anna Biller is twee malle uurtjes campy, hartstikke leuk. Het probeert de late jaren zestig te imiteren, de softcore pre-pornofilms uit het begin van de jaren zeventig (toen ze nog muur-tot-muur vrouwelijke naaktheid hadden, maar geen echte grafische/expliciete geslachtsgemeenschap op het scherm). Het acteerwerk lijkt te zijn overgenomen van de vroege films van John Waters (Pink Flamingo & zelfs nog eerder). Het decorontwerp, met zijn gebruik van pastelkleuren (en primaire kleuren) is een lust voor het oog, aangezien het lijkt te zijn overgenomen van ouderwetse fotoreportages uit de Playboy van het eind van de jaren zestig, en van platenhoezen uit het eind van de jaren vijftig (vooral de hoezen van Martin Denny, met zijn mooie vrouwen & zijn overdadige gebruik van kleur). De hoofdpersoon, een jonge huisvrouw uit de buitenwijken, wordt door haar hufterige echtgenoot genegeerd en uiteindelijk in de steek gelaten, waarna hij haar alleen laat om te experimenteren met haar pas ontdekte seksuele zelf, inclusief swingers, hippies enz. Ik denk dat als ik echt bezwaar heb tegen deze film, het feit is dat er verscheidene dansnummers in zitten die de film niet veel meer dan twee uur (iets te lang) laten duren. De song & dansnummers voor mij hadden op de vloer van de snijkamer kunnen blijven liggen wat de integriteit van de film geen zier had kunnen schaden). Afgezien daarvan, ga niet naar deze film in de verwachting een doodernstige Hondme als existentiële tirade te horen over hoe leeg & oppervlakkig het menselijk bestaan is. Ga gewoon voor een lekkere schone (vuile) lol. Geen MPA-rating hier, maar heeft massa's zowel vrouwelijke als mannelijke volledige frontale naaktheid, seksuele situaties ( zowel hetroseksueel als homoseksueel) en ander volwassen materiaal dat deze film een 'X'-rating had kunnen bezorgen het was vroeger een gevreesde 'X'-rating, maar is tegenwoordig niet veel meer dan een R.
Anna Biller's 'Viva' is two silly hours of campy,good fun. It attempts to satire late 1960's,early 1970's soft core pre-porn films (when they had wall to wall female nudity,but no actual graphic/explicit sexual intercourse depicted on screen). The acting seems to be lifted from early John Waters' films (Pink Flamingo's & even before). The set design,with it's use of pastel colours (as well as primary colours,as well)are a treat for the eye, as they seem to be lifted from period photo shoots of classic late 60's Playboy,as well as record sleeve covers from the late 1950's (especially the Martin Denny covers,with it's beautiful women & it's over saturated use of colour). Anna Biller,in addition to acting as the film's central female lead,Barbi,also wore several hats in the production of this campy period piece (she wrote,directed & edited the film,in addition to set design & even supervising a brief animation sequence,where Barbi is experiencing her first real orgasm, while on some kind of psychedelic drug).The plot concerns a young,suburban housewife who's loutish husband ignores,and eventually abandons her,only to leave her to experimenting with her new found sexual self,including swingers,hippies,etc. I guess if I have any real beef with this film, is the fact that it has several song & dance numbers that do little more than pad the film out to it's two hour (somewhat over long) running time. The song & dance numbers for me,could have been left on the cutting room floor which would have not hurt the film's integrity,one bit). Aside from that,don't go to this film expecting a dead serious Dogme like existential rant on how empty & shallow the human existence is. Just go & have some good clean (dirty)fun. No MPAA rating here,but has scads of both female & male full frontal nudity,sexual situations (both hetrosexual,as well as gay),and other adult material that would have landed this film it's dreaded 'X' rating back in the day,but would pull down little more than a R, these days.