Als fervent liefhebber van klassieke muziek, ballet, opera, ben ik vaak verbijsterd over de slechte kwaliteit van films die op dit soort genres zijn gebaseerd. Als ze niet 'beduimeld' zijn, dan zijn ze 'geinterpreteerd', onherkenbaar, of gewoon een middel voor de regisseur om te roepen: 'Kijk naar mij! Ik ben DIRECT!'<br />Maar Carlos Saura heeft het verhaal (vol passie, vuur, wellust, verlangen, liefde, zonde en verlossing) ver voor zijn eigen ego geplaatst. Hij laat het verhaal gewoon vertellen door middel van dans, muziek en spaarzame dialogen.<br />Voeg daar de kwaliteit en aard van de choreografie aan toe, waarbij we opnieuw gewoon het verhaal mogen ervaren: de dans en de geschiktheid ervan voor het onderwerp vertellen ons alles. Het is in muzikaal opzicht ook bijna volmaakt. Mijn enige bedenking lag bij een of ander akoestisch 'onhandig' moment dat de kritische orkestratie van De Falla minder effectief maakte. Ik zal ze niet noemen, in de hoop dat de lezer ze niet zal opmerken en dus niet teleurgesteld zal zijn.<br />Niettemin is de muziek briljant, en deze drie elementen van de vorm werken samen voor een krachtige, ontroerende en opwindende ervaring. Zoals muziek met dans een ervaring creëert die meer is dan beide, is deze creatie veel meer dan een film.<br />Zie het met een geliefde. Of's avonds alleen met een glas Fundador.
As an avid fan of classical music, ballet, opera, I am, more often than not, confounded by the poor quality of films based on these genres. If they're not "dumbed down," they are "interpreted," beyond recognition, or simply a vehicle for the director to shout: "look at me! I'm DIRECTING!" <br /><br />But Carlos Saura has placed the story (full of passion, fire, lust, longing, love, sin and redemption) well ahead of his own ego. He simply allows the story to be told through dance, music and sparse dialogue. <br /><br />Add to this the quality and nature of the choreography where again, we are simply allowed to experience the story: the dance, and its appropriateness to the subject matter tells us all.<br /><br />Musically, it is almost, also, perfect. My one reservation lay in some acoustically "awkward" moments that render de Falla's critical orchestration less effective. I will not name them, in the hopes that the reader will not notice them and therefore, not be disappointed.<br /><br />Nevertheless, the music is brilliant, and these three elements of form work together for a powerful, moving, and thrilling experience. As music with dance creates an experience that is more than both, this creation is much more than a film.<br /><br />See it with a loved one. Or alone at night with a glass of Fundador...