Ik weet niet goed waar ik moet beginnen met deze onzin. Ten eerste: de motivatie voor de bloeddorstige wraak van de Geum-Ja <0xE2><0x80><0x93> is ze boos omdat een ontvoering waar ze bij betrokken was op een moord is uitgelopen? Dat maakt haar niet bepaald een sympathieke burgerwacht, als je bedenkt dat ze aan de misdaad heeft deelgenomen. Bovendien waren de scènes waarin de kinderen voor hun moord werden misbruikt gewoon uitbuitbaar en ziekelijk. Park gebruikt ze om een emotionele diepte te creëren die zijn film nooit zal bereiken.<br />Het wraakplan speelt zich af in een volmaakt rechte lijn die geen verrassingen biedt, geen morele diepte, geen volwassenheid. Wraak wordt verheerlijkt en dat is dat. Deze film heeft de morele rijpheid en het inzicht van een dertienjarige jongen (en dan ook nog een heel boze, gestoorde jongen).<br />Op een ander niveau zijn de filmtaal en het vertellen van verhalen gewoon amateuristisch. Veel recensenten schijnen Parks 'unieke' visuele stijl te prijzen, maar die is bijna nooit in dienst van het verhaal (in feite leiden de geraffineerde bewegingen je alleen maar af en herinneren je eraan dat je alleen maar naar een film kijkt. Een slechte, slechte film). Ik weet zeker dat deze film sommige mensen zal betoveren die in zwijm vallen voor (een) Aziatische film, maar degenen die bekend zijn met kwaliteits-Aziatische cinema, moeten uit de buurt blijven.
I'm not sure where to start with this pile of crap. First of all, the motivation for the Geum-Ja's bloodthirsty revenge--she's angry because a kidnapping she was involved with ended in murder? Doesn't make her a very sympathetic vigilante, considering she participated in the crime. Further, the scenes of the children being abused before their murders were just plain exploitive and sick. Park uses them to try and generate an emotional depth that his film never earns.<br /><br />The revenge plot plays out in a perfectly straight line that offers no surprises, no moral depth, no maturity. Revenge is glorified and that's that. This film has all the moral maturity and insight of a 13 year old boy (a very angry and disturbed boy at that).<br /><br />On a different level, the film language and storytelling are just plain amateur. A lot of reviewers seem to praise Park's "unique" visual style, but it's almost never in service of the story (in fact more often the fancy moves serve to distract and remind you you're just watching a movie. a bad bad movie). I'm sure this film will bewitch some people who swoon over (any) Asian film, but those who are familiar with quality Asian cinema should steer clear.