Vrouw is de toekomst van de man is een van de films van regisseur Hong Sang Su, die in 2004 in première gaan. Nu ik het grootste deel van zijn productie heb gezien, denk ik dat ik mag zeggen dat regisseur Hong graag steeds weer variaties op dezelfde film maakt. In de meeste van die films gaat het om een wedstrijd tussen twee mannen voor één vrouw, een cynisch inzicht in de gedachten van de personages en een nogal sterk ironisch gevoel voor humor, waarbij de dwaasheden en ondeugden van de personages evenredig aan het licht komen. Vrouw is de toekomst van de man volgt min of meer al die tradities en toch slaagt hij er op de een of andere manier in, net als de meeste van Song's films, om de hele tijd interessant te blijven.<br />Deze film volgt meestal twee oude vrienden die elkaar weer ontmoeten. Het is van het begin af aan duidelijk dat deze twee mannen op elkaar lijken: manipulatieve, aardige mannen die enorm geïnteresseerd zijn in seks. We zien een paar flashbacks over een wederzijdse kennis van hen, en deze twee proberen haar op te sporen. Maar in de meeste films van Hong gaat het niet om de plot, maar om de personages, en het is heel amusant om te zien hoe deze twee kunstenaars vrienden proberen te zijn terwijl ze tegelijkertijd proberen elkaar te overtreffen en het figuurlijke of feitelijke meisje te veroveren. Bovendien zijn deze personages altijd oprecht <0xE2><0x80><0x93> ze kopen zelfs hun eigen hype <0xE2><0x80><0x93> en als ze dan op heterdaad worden betrapt of zich bewust worden van hun eigen bluf en listigheid, wordt het heel ongemakkelijk en het is echt verbazingwekkend hoe natuurlijk die ongemakkelijkheid steeds weer opduikt.<br />Wat de kunst van de film betreft, is die erg Hongiaans, met een Franse New Wave-achtige mentaliteit. De camera is meestal ingesteld en heeft de neiging te dwalen, gesprekken op te vangen en de opnamen volgen niet de traditionele manier van twee opnamen en zo maken. Hong heeft de neiging iedereen in lange shots te filmen, zodat je de reacties van de personages op elkaar kunt volgen. Alle acteurs doen het geweldig in dit semi-improvisatieformaat, waarbij de mannen prachtige versies van elkaar spelen. De vrouwen worden slechts iets minder onnozel gespeeld en ondersteunen de scènes goed.<br /><br />Mijn voornaamste probleem met Vrouw is, denk ik, dat ze door haar onsamenhangende karakter uiteindelijk niet helemaal samenvalt, vooral niet met een slotscène die uit de oorspronkelijke opzet voortkomt, en hoewel ik verbaasd zou zijn als ik in een Hong-film een soort totale afsluiting zou zien, gaan de draden thematisch een beetje te ver uit elkaar, zodat de kijker achterblijft met de behoefte aan een sterker samenhangend verhaal. Toch zitten er ook een paar goede zinnetjes in het verhaal en zijn de inzichten nog net zo boeiend als in andere Hong-films. Daardoor blijft Vrouw gewoon laten zien hoe goed deze productieve regisseur zijn eigen stijl onder de knie heeft gekregen. Nog een fatsoenlijke prestatie, aanbevolen aan filmliefhebbers van arthouse.
Woman Is the Future of Man is one of director Hong Sang Su's films, appearing in 2004. After seeing the majority of his output, I think it's fair to say that director Hong likes to make variations on the same movie over and over again. Most of them feature a two male competition for one woman, cynical insight into the minds of its characters and a rather strongly ironic sense of humor, taking apart the characters' follies and vices equally. Woman is the Future of Man pretty much follows all these traditions and yet somehow, like most of Song's films, manages to remain interesting the whole way through.<br /><br />This film mostly follows two old friends as they get together again. It's clear from the start that these guys are both similar: manipulative nice guys who are overwhelmingly interested in sex. We see some flashbacks dealing with a mutual acquaintance of theirs and these two proceed to try to track her down. But plot isn't the point of most of Hong's films, rather, they focus in on the characters and it's quite amusing watching these two artists try to be friends while at the same time trying to one up each other and get with the figurative or actual girl.<br /><br />Furthermore, these characters are always self-sincere--they actually buy their own hype--and consequently, when they get caught in the act or if become aware of their own bluster and ruse, it becomes very awkward and it's really surprising how naturally the awkwardness keeps showing up.<br /><br />In terms of the art of the film, it's very Hongian, with a French New Wave-ish type shooting mentality. The camera's usually set and has a tendency to wander, catching side conversations and the cuts don't follow traditional means of "setting up" two shots and such. Rather, Hong has a tendency to shoot everyone in long-shot so that you can follow the characters reacting to each other.<br /><br />All the actors do a great job in this semi-improvisational format, with the men doing wonderful versions of each other. The women are played only slightly less clueless and do a good job of supporting the scenes.<br /><br />I suppose my primary issue with Woman is that, because of its rambling nature, it doesn't fully cohere in the end, especially with a coda that spins out of the original setup and while I'd be surprised with any sort of total closure in a Hong film, the strands thematically go a little far out, leaving the viewer is left grasping for more strongly tied together story.<br /><br />Still, there are some genuine zingers in the tale and the insights are still just as compelling as they are in other Hong films. With that, Woman just continues showing how well this prolific director has mastered his own style. Another decent effort; recommended to art-house film lovers. 7/10.