Hoewel het niet voldoet aan de hoge maatstaven van zijn vorige werk in 'White Heat' van het jaar daarvoor, is 'Kiss Tomorrow Goodbye' nog steeds een waardig vervolg voor James Cagney. Terwijl Cagneys Cody Jarrett in 'White Heat' een gestoorde psychopathische moordenaar was, is zijn personage hier (Ralph Cotter) meer een berekenende cynicus die inspeelt op de angsten en zwakheden van anderen. Hij is het type meedogenloze crimineel dat een klooster vol nonnen kan corrumperen en hij laat een spoor van ellende achter waar zijn pad hem ook brengt. Helaas heeft hij een lieftallige dame die Holiday heet, die al zijn leugens gelooft en zonder vragen te stellen doet wat hij zegt. Gespeeld door de beeldschone Barbara Payton, doet Holiday alles wat ze kan om Cotter te helpen en bij te staan tot hij de enige andere persoon van wie ze op de wereld houdt van haar afneemt: haar broer. Dat is een fout waar Cotter voor moet boeten in een van de meest gedenkwaardige sterfscènes uit de film van 1950.<br />Veteranenregisseur Gordon Douglas houdt de wrede actie in een hoog tempo op gang en hij maakt gebruik van een schat aan beroemde karakteracteurs die in en uit de verwrongen plot glippen. Ward Bond is in de buurt als een achterdochtige politieman met een duister verleden. De knappe Helena Carter speelt een jonge en zeer rijke vrouw uit de beau monde, van wie Cagney zijn voordeel doet zodat hij zich als legitiem persoon kan voordoen. Kenneth Tobey speelt een eerlijke detective en die zijn in deze film schaars. Barton MacLane, John Litel, Luther Adler en William Frawley (Fred Mertz van 'I Love Lucy') vormen de sterren van de cast. Regisseur Douglas had een bloeiende carrière als regisseur van een aantal beroemde en niet zo beroemde films, tot aan het eind van de jaren zeventig. Cagney domineert zoals altijd het scherm als hij verschijnt en zijn optreden maakt het niveau van dit werk beslist een paar graadjes beter. Zonder hem zou 'Kiss Tomorrow Goodbye' een standaardfilm over boeven en rovers uit de jaren vijftig zijn geweest met weinig verheffende waarden. Zoals de zaken er nu voor staan, is de film geen klassieker zoals sommige van Cagney's andere gangsterlegendes, maar hij heeft zeker zijn momenten <0xE2><0x80><0x93> vooral aan het eind. Als Payton erachter komt dat Cagney haar broer heeft vermoord, krijgt ze de kans om de titel een nieuwe betekenis te geven. Ze steekt een pistool in Jimmy's gezicht en spuugt de woorden uit: 'JE KUNT ME VERTROUWEN MET EEN KUSJE!'
Although not up to the high standards of his previous work in "White Heat" the year before, "Kiss Tomorrow Goodbye" is still a worthy follow-up for James Cagney. Whereas Cagney's Cody Jarrett in "White Heat" was a deranged psychopathic killer, his character here (Ralph Cotter) is more of a calculating cynic who plays on the fears and weaknesses of others. He's the type of ruthless criminal who could corrupt a cloister of nuns and he leaves a trail of misery wherever his path takes him. Unfortunately, he has one lovely lady named Holiday who believes all his lies and will do his bidding without question. Played by the beautiful Barbara Payton, Holiday does all she can to aid and abet Cotter until he takes away the only other person she loves in the world: her brother. That's a mistake that Cotter pays for in one of the most well-remembered death scenes in 1950's cinema. <br /><br />Veteran director Gordon Douglas keeps the brutal action moving at a brisk pace and he employs a trove of famous character actors who weave themselves in and out of the twisted plot. Ward Bond is around as a suspicious cop with a shady past. Good-looking Helena Carter plays a young and very rich socialite who Cagney takes advantage of so he can pass himself off as legitimate. Kenneth Tobey plays an honest detective and they're in short supply in this film. Barton MacLane, John Litel, Luther Adler and William Frawley (Fred Mertz from "I Love Lucy") round out the stellar cast. Director Douglas had a prolific career directing a slew of famous and not-so-famous films all the way into the late 1970's. Cagney, as always, dominates the screen whenever he appears and his performance definitely raises the level of this work quite a few notches. Without him, "Kiss Tomorrow Goodbye" would've been a standard 1950's "cops and robbers" film with few redeeming values. As it stands, the movie is not a classic like some of Cagney's other gangster epics, but it certainly has its moments---especially at the end. When Ms. Payton finds out that Cagney has murdered her brother, she gets the opportunity to give new meaning to the title. She sticks a gun in Jimmy's face and spits out the words "You can KISS TOMORROW GOODBYE!"