Christ Stopped at Eboli is een van de beste films van Rossi, die trouw is gebleven aan zijn traditie van het neorealisme. De film beschrijft het geïsoleerde plattelandsleven als een verslag van een intellectuele stadsdokter, schilder en politieke activist die naar deze afgelegen streek is verbannen vanwege zijn politieke afwijkende opvattingen tijdens de fascistische heerschappij in Italië. In tegenstelling tot soortgelijke films neemt Christ Stopped at Eboli geen publiek, waarschijnlijk vanwege de realistische beschrijving en selectieve weergave van het boerenleven dat 'bevroren in de tijd' is. De film dwingt het publiek na te denken over de filosofische aspecten van het concept 'tijd' en is doordrenkt met vertoon van sociale en politieke problemen. <br />Rosi beschrijft prachtig de berooide kolonisten van dit afgelegen en geïsoleerde land, hun onwetendheid en apolitieke leven, de diepe kloof tussen deze mensen en de staat, en de irrelevantie van de quasi komische 'overwinningen' van Il Duce voor deze mensen, tezamen met vele andere sociale en politieke kwesties. Net als in Rosi's andere films gaat ook hier de neoreële representatie samen met de combinatie van documentairetechnieken en fictieve context. Rosi laat de beelden voor zichzelf spreken in plaats van de Gian Maria Volente die in de film de centrale rol speelt.<br /><br />In de film (zoals in het boek) worden het boerenleven en de stadslevens vertegenwoordigd als twee buitenaardse beschavingen en tegengesteld aan elkaar. Deze boeren hebben hun eigen manier van leven, hun eigen gewoonten, hun eigen aspiraties en hun eigen manier van plezier maken. Wat er in Rome gebeurt, of in de oorlog in Abessinië om 'de glorie van het Rome te herstellen', interesseert hen niet. Ze zijn zich bewust van de staat door de belastingen die worden geïnd of de mannen die worden opgeroepen voor militaire dienst. In zijn brief beschrijft Levi de stedelijke beschaving als een tegengestelde van het boerenleven dat er in de loop van de geschiedenis naar heeft gestreefd het te 'koloniseren'.<br />De Christus die bij Eboli halt houdt, zet het publiek ook aan het denken over de filosofische betekenis van de geschiedenis, de relevantie ervan voor de natuur en de betekenis ervan. Het beschrijft dit boerenleven als 'bevroren in de geschiedenis', afgesneden van het leven buiten de deur en zonder het begrip van de tijd dat wij hebben. Geschiedenis zoals wij die begrijpen is de geschiedenis van de'stedelijke beschaving'. Omdat boeren vreemd zijn aan deze beschaving, zijn ze ook vreemd aan dit concept van tijd. In het dorp houd je op met het tellen van dagen, uren, naarmate ze meer en meer irrelevant worden, daar keer je terug en baseer je je leven op de natuurlijke levenscyclus die gebaseerd is op de seizoenen. In dit opzicht is de film in strijd met ons idee van geschiedenis dat de geschiedenis van de'stad' is.<br />In dit opzicht is Christus die bij Eboli halt houdt heel analoog aan Y.K. Karaosmano&de287;s Yaban. Yaban is ook het verhaal van een Turkse intellectuele oorlogsveteraan die de geneugten van Istanboel verruilt voor het Anatolische dorp in de hoop zijn wortels te vinden en de kwellingen van zijn memoires te verlichten. Maar tot zijn teleurstelling komt hij terecht in een vreemde 'beschaving' van boeren, waar hij niet met die mensen kan communiceren, niet gelijk aan hen kan zijn en hun aspiraties niet kan begrijpen. Wat Yaban en Christus op Eboli zo verschillend maakt, is hun benadering van de tegenstrijdige aard van de menselijke beschaving en het begrip tijd. In beide romans wordt een beeld geschetst van antagonistische boeren- en stadsbeschavingen en een relatief begrip van tijd. In beide romans wordt het leven beschreven dat 'bevroren in de tijd' is. De studie van Yaban vanuit dit perspectief kan inzicht geven in de discussies over continuïteit en verandering in de Geschiedenis van de Middellandse Zee, aangezien Turkije in het algemeen buiten deze studies valt. Maar als je leest dat Christus halt hield bij Eboli en Yaban, valt je als eerste de overeenkomst op in het boerenleven en de ervaringen van de intellectuelen die deze plaatsen bezochten. Zij kunnen zowel de universaliteit van de 'twee beschavingen'-opvattingen bevestigen als de goedkope benadering van het Middellandse-Zeegebied.
Christ Stopped at Eboli is one of the best movies by Rossi, loyal to his tradition of neorealism. The movie depicts isolated rural-peasant life as an account of an urban intellectual  doctor, painter and a political activist who has been exiled to this remote area due to his political dissent during the Fascist rule in Italy. Not like similar movies in lenght, Crist Stopped at Eboli constantly absorbs audience, probably due to its realist description and selective representation of peasant life which is "frozen in time". The film pushes the audience to contemplate on philosophical aspects of the concept of time and it is heavily imbued with the display of social and political problems.<br /><br />Rosi beautifully describes the destitute of the peasant settlers of this remote and isolated land, their ignorance and apolitical life, the deep rift between these people and state, and the irrelevance of the quasi-comic "victories" of the Il Duce to these people among many other social and political issues. Like Rosi's other movies here again neorealist representation goes along with the combination of documentary techniques and fictional context. Rosi lets the images to speak for themselves rather than the Gian Maria Volente who is in the central role in the movie.<br /><br />In the movie (as it is in the book), the peasant life and urbanity are represented as two alien civilizations and antithesis of each other. These peasants have their own way of life, own customs, own aspirations and means of joy. What is going on Rome or the war in Abyssinia for "regaining the glory of the Rome" does not capture their interest. They are aware of the state through the taxes collected or men called for military service. In his letter, Levi describes the urban civilization as an antithesis of this peasant life which aspired throughout the history to "colonize" it.<br /><br />The Christ Stopped at Eboli also pushes the audience to ponder on the philosophical meaning of history, its relevance nature and meaning. It describes this peasant life as "frozen in history", cut from outside life and lacking the understanding of time that we have. History as we understand is the history of "urban civilization". As peasants are alien to this civilization they are alien to this concept of time as well. In the village you stop counting days, hours as they become more and more irrelevant, there you return and base your life on the natural cycle of life which is based on seasons. In this sense the movie challenges our notion of history which is the history of the "city".<br /><br />In this sense Christ Stopped at Eboli is very analogous to Y. K. Karaosmano&#287;lu's Yaban. Yaban is also the story of a Turkish intellectual war veteran who abandons amenities of Istanbul for the Central Anatolian village with the hope of finding his roots and alleviating the torments of his memoirs. However, to his disappointment he finds himself in an alien peasant "civilization" where he can not communicate to those people, can not be similar to them and can not understand their aspirations. What makes Yaban and Christ stopped at Eboli similar is their approach to dichotomous nature of human civilization and the concept of time. In both novels there is a representation of antagonist peasant and urban civilizations, and a relative concept of time. In both novels there is description of life which is "frozen in time" and alien to urbanity. Indeed the study of Yaban from this perspective can be insightful for the discussions of continuity and change in the History of Mediterranean, as Turkey is widely excluded from such studies. However when you read Christ stopped at Eboli and Yaban what strikes you first is the patterns of similarity in peasant life and experience of the intellectuals visiting these places. They can back both the universality of "two civilizations" argument and lounge duree approach in the Mediterranean area.