Er zijn hier een heleboel films, dus wees op je hoede!<br />Er is nogal wat ophef geweest over deze film, en ik weet niet precies waarom. Ik vond hem niet'shockerend', zoals sommigen hem hebben genoemd, maar vrij voorspelbaar, vooral omdat de personages clichés zijn die de afgelopen tien of vijftien jaar vertrouwde figuren in films zijn geweest.<br />'Mujer, enz.' is een Peruaanse film die in feite een stijlvolle soapopera is. We zien de tegenstrijdige echtgenoot Ignacio (Christiane Meier) die niet zwanger kan worden; de ongelukkige, verwarde en kinderloze vrouw Zoe (Barbara Mori); en de broer van de echtgenoot, een sjofele, altijd coole, altijd grove Gonzalo (Manolo Cardona), die toevallig ook een getalenteerd kunstenaar is (waarom zijn deze mensen nooit accountants of schaderegelaars?). Gonzalo wil liever seksueel bezit van zijn vrouw nemen dan van haar houden, meer uit wraak en haat jegens zijn broer.<br />En dan, om de gebruikelijke clichématige verdachten op te sommen, hebben we de niet-bedreigende, vurige homo Boris (Bruno Bichir) die Zoe heimelijk, ademloos, advies geeft terwijl hij, terwijl hij diep verwijfd giechelt, opbiecht dat hij haar man 'heel sexy' vindt. Om redenen die mij ontgaan, vraagt Zoe hem regelmatig om raad. Dat is nog eens advies: Boris zegt dat Zoe's man homo moet zijn, want als hij dat niet was, zou hij elke dag seks met haar willen hebben (dit is na 10 jaar huwelijk). Met zulk advies zou ik op zoek gaan naar een andere niet-bedreigende, vurige homo. Het zou mijn verbeelding kunnen zijn, maar moderne films zitten vol met dit soort situaties: de 'derde partij' alwetende homo die om advies wordt gevraagd door verwarde heteroseksuele mannen of vrouwen.<br />Directeur Ricardo de Montreuil probeert tegen het einde alles uit te leggen, en het wordt een nogal onhandige 'inpakken-ceremonie'. De man bekent dat hij 'van mannen houdt' (d.w.z. dat hij altijd homo is geweest). De vrouw, die 10 jaar lang met deze man heeft geslapen, lijkt geschokt door zijn bekentenis. Gelooft iemand hem?<br />De niet-bedreigende homo biedt aan de baby van zijn vrouw te adopteren als zijn eigen kind (en hoe vaak hebben we dit scenario al gezien?). De vrouw is tevreden met een kind dat haar is geschonken door het sperma van de verdorven broer, die wraak heeft genomen op zijn broer en niets meer met de vrouw te maken wil hebben. De man gaat door met een homoseksuele levensstijl terwijl hij met zijn vrouw blijft leven en slapen in een overeenkomst die een 'volkomen liefhebbende' relatie inhoudt. Egads. Alsof het niet erg genoeg is.<br />Deze regisseur wil dat we een heleboel ongeloof in deze film opschorten, en dat werkt gewoon niet, in elk geval niet voor mij.
A LOT OF SPOILERS HERE, SO BEWARE <br /><br />There has been considerable fuss over this movie, and I'm not sure why. Rather than being 'shocking,' as some have called it, I found it pretty predictable, primarily because the characters are clichés that have been familiar figures in movies over the past 10 or 15 years.<br /><br />'Mujer, etc.' is a Peruvian film that is really a stylish soap opera. We have the conflicted husband Ignacio (Christiane Meier) who can't conceive; the unhappy, confused and childless wife Zoe (Barbara Mori); and the husband's brother, a scruffy, ever-cool, always foul-mouthed Gonzalo (Manolo Cardona), who also just happens to be a talented artist (why are these people never accountants or claims adjusters?). Gonzalo wants to sexually possess the wife rather than love her, more out of revenge and hatred for his brother.<br /><br />And then, to round up the usual clichéd suspects, we have the nonthreatening, flaming gay guy Boris (Bruno Bichir) who offers secret, breathless advice to Zoe while confessing, around deeply effeminate giggles, that he finds her husband 'very hot'. Zoe, for reasons that escape me, regularly and inexplicably seeks his counsel. This is some counsel: Boris says Zoe's husband must be gay because if he wasn't he would want to have sex with her every day (this is after 10 years of marriage). With advice like that I'd be looking for another nonthreatening, flaming gay guy.<br /><br />It could be my imagination, but contemporary movies are littered with situations like this: the 'third-party' omniscient gay man who is sought out for advice by confused heterosexual women or men.<br /><br />Director Ricardo de Montreuil tries to explain everything toward the end, and it becomes a pretty awkward 'wrapping up' ceremony. The husband confesses he 'likes men' (i.e. he's always been gay). The wife, who has slept with this guy for 10 whole years, appears to be shocked by his confession. Credibility anyone? <br /><br />The nonthreatening gay guy offers to adopt the wife's baby as his own (and how many times have we seen this scenario?). The wife is content with a child donated by sperm from the rotten brother, who has exacted his revenge on his brother and wants nothing more to do with the wife. The husband carries on, living a gay lifestyle while he continues to live, and sleep, with his wife in an agreement that includes a 'fully loving' relationship. Egads. As if.<br /><br />This director wants us to suspend a whole lot of disbelief in this film, and it just doesn't work, at least for me.