Dit is een ongebruikelijke film, die na verloop van tijd heel goed een klassieker zou kunnen worden. Het gaat over 7 broers en zussen die in een groot huis achterblijven om voor zichzelf te zorgen nadat hun geliefde moeder is overleden. Ze begraven het lijk in de achtertuin en vertellen het nooit aan iemand, omdat ze allemaal minderjarig zijn en bang voor het weeshuis.<br />Zelfs als moeder dood is, wordt ze een religieuze mentor voor de kinderen, waarbij haar gedachten via een van de meisjes door een ritueel,'s avonds laat, worden geleid.<br />Ze lijken zich aardig te redden, maar het loopt slecht af als de onsamenhangende, lang verloren 'vader' terugkeert om het huishouden over te nemen. Het is een afgrijselijke film, emotioneel uitputtend en harteloos, een duidelijke vergelijking zou 'Oliver Twist' zijn, of misschien een duister sprookje van de gebroeders Grimm... Eerst, voordat de vader arriveert, dacht ik dat het een christelijke parabel was, waarin de moeder de dode Jezus vertegenwoordigt en de kinderen de acolieten en aanbidders zijn. Maar na 50 minuten verandert het in iets anders. Vanaf dat moment is het een raadsel! Toch past deze dubbelzinnigheid bij het verhaal en houdt je de hele tijd op je tenen, tot het treurige einde.<br />Jack Clayton' De regie is goed, zij het nogal literair, en het huis is een spookachtige, claustrofobische dreiging, terwijl de kindacteurs stuk voor stuk uitmuntend zijn. Je zou niet geloven dat jonge kinderen de belangstelling van het publiek voor een melodramatisch verhaal als dit kunnen vasthouden, maar dat doen ze wel, net als in die andere klassieke 'Geheime tuin'. Briljant acteerwerk! Dirk Bogarde wordt verondersteld stilletjes dreigend en boosaardig te zijn, en dat is hij ook.<br />Maar pas op, dit is beslist geen film voor kinderen!
This is an unusual movie, and could well, in time, turn out to be a classic. It concerns 7 siblings left to fend for themselves in a big house after their beloved Mother dies. They bury the corpse in the back garden, and never tell anyone, because they are all under-age and fear the orphanage..<br /><br />Even if dead, Mother becomes a religious mentor for the children, her thoughts being "channeled" through one of the girls in ritual, late night sessions.<br /><br />They seem to manage pretty well, but things turn out ugly when the rambling, long lost "father" returns to take over the household. He wins them over, manipulates them, steals Mother's life-savings, and in a gripping finale, reveals to the children the terrible secret Mother has hidden from them.<br /><br />It's a quite gruesome film, emotionally draining and heartless, an obvious comparison would be "Oliver Twist", or perhaps a dark fairytale from the brothers Grimm... At first, before the father arrives, I thought it was a Christian parable, where the mother represented the dead Jesus, and the children the acolytes and worshippers. But 50 minutes into the proceedings, it turns into something else. From then on, it's anybody's guess! Still, this ambiguity befits the story and keeps you on your toes throughout, until the sorry end.<br /><br />Jack Clayton's direction is good, if rather literary, the house is a spooky, claustrophobic menace, while the child actors are uniformly excellent. You wouldn't believe young children could perpetuate audience interest in a melodramatic story like this, but, like in that other classic "the Secret garden", they do. Brilliant acting! Dirk Bogarde is supposed to be quietly menacing and evil, and he is exactly that.<br /><br />Beware though, this is definitely not a film for children!