'Dis', dat'mist' betekent, verwijst naar de cerebrale toestand van de regisseur in elk stadium van het productieproces. Dit kan onmogelijk een werkstuk worden genoemd, aangezien de intra-schedelmist op miraculeuze wijze rechtstreeks naar het scherm wordt overgebracht. Als er al iets van inhoud in dit ding zit, dat kennelijk de filmlabelfilm verdient omdat er beweging op het scherm is, dan is het troep. Echt waar, troep neemt het scherm in een cruciale scène in beslag, een liefdesscène in feite. Begrijp me niet verkeerd, het betekent niet dat dit een hoogtepunt is, want er zijn geen hoogtepunten, geen tempo. In overeenstemming met de titel is dit een eindeloos stuk van oninteressante scènes, wanhopig op zoek naar opwinding op zogenaamde exotische plaatsen. Je moet erop voorbereid zijn, want je zult je vervelen en in het gunstigste geval verbijsterd zijn als je er niet naar kijkt met het doel jezelf te vermaken met de belachelijk slechte zinnen (of het gebrek daaraan), de regie, de fotografie, de filmografie, de editie, het idee. Het meesterwerk is dat deze lowbudgetfilm <0xC3><0xBC>berhaupt financiering heeft gekregen. Mijn stem gaat uit naar 1, maar met deze opmerking: het onderste deel van de schaal is in dit geval veel te vriendelijk, maar zeker: dit is absoluut fascinerend.
'Dis', meaning fog, supposedly refers to the director's cerebral condition at any stage of the production process. This cannot possibly be called a piece of work as the intra-skull fog is miraculously transmitted directly to the screen. If there is any content at all in this thing, apparently deserving the label film because there is movement on screen, it is garbage. No kidding, garbage takes actually up the screen in a pivotal scene, a love scene actually. Don't get me wrong, it doesn't mean that this is a peak, because there are no peaks, no pace. In line with the title this is an endless piece of uninteresting sceneries, desperately seeking excitement in so-called exotic places. You have to be prepared for it, because you will be bored and at best bewildered if you're not watching it for the purpose of entertaining yourself by the ridiculously crappy lines (or lack of them), direction, photography, cinematography, edition, idea. The masterpiece is that this low-budget film got any funding at all. My vote must be 1, but with this remark: The bottom end of the scale is way too kind in this case, but by all means: this is absolutely fascinating.