Ik heb deze dvd ongeveer drie weken geleden voor het eerst gezien <0xE2><0x80><0x93> hij lag in de aanbieding in Morrison's supermarkt.<br />Het was een goedkope tm 2.99... hoewel de verpakking er allesbehalve goedkoop uitzag: en het opvallende beeld op de voorkant van de doos interesseerde me. Twee Koreaanse Soldaten... met verschillende uniformen, stonden voor de enorme turboprop van een Amerikaans gevechtsvliegtuig. Ik heb hem toen niet gekocht, maar het drong tot mijn vermoeide, gekwelde geest door.<br />Het woord 'Dongmakgol' bleef me bij en ik dacht eraan om het na te trekken in de filmdatabase op internet <0xE2><0x80><0x93> een briljante bron voor filmfans.<br />Ik waagde de sprong twee weken later & voegde hem toe aan mijn verzameling... ik.' Nu hebben we deze film nu twee keer gezien in een tijdsbestek van vier dagen. Wat kan ik zeggen? Nou, er zit een prachtige muziek bij... die ik dacht al eerder gehoord te hebben. Na verloop van tijd besefte ik dat het dezelfde muziek is als in Spielbergs 'Saving Private Ryan'... die volgens mij is opgenomen vóór 'Dong', maar ik weet het niet zeker... misschien hebben we hier te maken met een kip-en-ei-situatie omdat de films naar mijn mening van gelijke waarde zijn... en ik hield van 'Ryan' en de boodschap ervan met een soortgelijke evangelische ijver.<br />Als je het type bent dat het niet erg vindt om wat te smokkelen en bereid bent een paar uur of meer in de filmervaring te investeren, zou ik je dringend aanraden dit meesterwerkje te kopen. maar dat is het niet echt... alles aan deze film zegt me heel veel. Ik weet niet hoe levendig of productief de Koreaanse filmindustrie is, maar als ik op dit voorbeeld af moet gaan, moet ik meer te weten zien te komen.<br /><0x3E> Tijdens de Koreaanse oorlog speelt de film het verhaal van een aantal ontevreden troepen van beide kanten. Het communistische noorden en het 'poppenleger' (volgens de communisten) uit het zuiden, dat door de westelijke troepen wordt geholpen en bijgestaan. Het is september 1950.<br /><0x3E> Toevallig bevinden de achterblijvers zich in een klein dorp, zowel geïsoleerd als afgelegen. Het zijn mensen die tot dan toe onberoerd zijn gebleven door de oorlog, of eigenlijk door een groot deel van de buitenwereld. Sommige van de Engelse woorden die in de onderschriften worden gebruikt, zijn heel komisch, en er zijn ook momenten waarop er hardop wordt gelachen <0xE2><0x80><0x93> als je begrijpt wat ik bedoel. Er is ook geweld, en de beeldende dood door geweervuur. Dat alles is essentieel voor het vertellen van het verhaal. De contrasterende aard van de werelden die hier met elkaar in botsing komen <0xE2><0x80><0x93> van vredige sereniteit en onvoorwaardelijke menselijkheid, tot brute kracht en onwetendheid.<br />De onschuld en naïviteit van de dorpelingen worden gevangen door de vrouwelijke hoofdrol in de film. Een verrukkelijke tiener die met bloemen in haar haar en grote ogen taferelen in en uit zweeft met een eenvoudige kijk op het leven. Ze is niet helemaal 'de volle pond', maar op de een of andere manier heeft ze een kalmerend effect op bijna iedereen die ze ontmoet. Haar lieve, onschuldige gezicht is het toonbeeld van alles wat je zou willen vieren in deze vaak zorgwekkende wereld.<br />Ook in het dorp zoekt men zijn toevlucht tot de neergestorte piloot van een VN-verkenningsvliegtuig... briljante 'crash'-scènes, toevallig... hartverscheurend angstaanjagend.<br />De vijandigheid tussen de groepen is een tijdje tastbaar, en een incident met een handgranaat leidt tot de totale vernietiging van de voedselvoorraad van de dorpelingen. De film verrast de onvoorzichtigen voortdurend. Ze beloven allemaal de plaatselijke bevolking te helpen met het aanvullen van de voorraden... terwijl de winter snel nadert.<br />De zes die de strijdende partijen vormen vormen een ongemakkelijk bondgenootschap naarmate het verhaal verdergaat. Het eenvoudige leven van de dorpelingen, en het leven dat ze leiden, begint de hoofdrolspelers al snel in de waan te brengen dat ze...' 'We zijn er al jaren! Ze zijn welkom in Dongmakgol. Er is een overvloed aan glimlachjes, er worden vriendschappen gesmeed en de nieuwkomers weven zich een weg naar het tapijt van het dorpsleven. Vooral nadat ze hebben meegeholpen een behoorlijk angstaanjagend wild zwijn te verjagen... deze scène was verbijsterend, maar ook simplistisch, en ik besefte dat ik naar een meesterfilmmaker keek die met open mond van verbazing toekeek. Wat vond ik het heerlijk om mijn vrouw een dag of twee later dezelfde scènes te zien bekijken... ook zij was geboeid.<br />'<br />De goede tijden kunnen natuurlijk niet voortduren, en algauw vallen parachutisten het gebied binnen voor een bombardementsaanval die dreigt het dorp met iedereen erin te vernietigen. Er is opoffering nodig, en de pas aangekomenen zijn niet te kort gedaan in wat neerkomt op een passende, schrijnende climax van een gedenkwaardige film. Wat er nu uit komt is een groep broeders die pas verenigd zijn in een gemeenschappelijke zaak.<br />Dit is de eerste Koreaanse film die ik heb gezien, het zal misschien niet de laatste zijn. Ik heb van bijna elk moment ervan gehouden & het heeft me bijna tot de top van mijn kunnen gebracht... ja! zo goed is het.
I first saw this DVD about three weeks ago - nestling in the bargain bin in Morrison's supermarket.<br /><br />It was cheap t £2.99...though the packaging looked anything but: and the striking image on the front of the box interested me. Two Korean Soldiers...with different uniforms, stood in front of the massive turbo-prop of an American fighter. I didn't buy it at the time but it registered within my weary , troubled mind.<br /><br />The word 'Dongmakgol' stayed with me and I remembered to check it out on the internet movie database - a brilliant resource for film fans.<br /><br />I took the plunge a fortnight later & added it to my collection... ... I've now watched this movie twice in the space of four days. What can I say? Well, it has a most marvellous musical score...which I thought I'd heard before. As time went by I realised it's the same music used in Spielberg's 'Saving Private Ryan'....which I think was shot before 'Dong' but I'm, not sure...we might have a chicken and egg situation here because the films are, in my opinion of equal merit...and I loved 'Ryan' and its message with a similar evangelical zeal.<br /><br />If you're the type of person who does not mind subtitling and are prepared to invest a couple of hours and more into the cinematic experience then I'd urge you to buy this little masterpiece. I say 'little' but it isn't really...everything about this production says big-time to me. I do not know how vibrant or productive the Korean film industry is but if this example is anything to go by I need to find out more.<br /><br />Set during the Korean war it tells the tale of some disaffected troops from either side. The Communist north, and the 'puppet' army (according to the commies) from the south who are being aided and abetted by western forces. It's September 1950.<br /><br />By chance the stragglers find themselves ensconced in a small village, both isolated and remote. It's people are hitherto untouched by war , or indeed much of the outside world. Some of the English used in the captions is quite comical, and there are several smile out loud moments - if that makes any sense. There is also violence, and graphic death by gunfire. All of which is essential to the telling of the story. The contrasting nature of the worlds in collision here...from peaceful serenity and unconditional humanity, to brute force and ignorance.<br /><br />The innocence and naivety of the villagers is captured by the film's female lead. A delightful teenager who wafts in and out of scenes with flowers in her hair and wide eyed with a simple outlook on life. She's not quite 'the full shilling' yet somehow has a soothing, calming effect on almost everyone she meets. Her sweet, innocent face is a picture of all you'd want to celebrate in this often worrying world.<br /><br />Also taking refuge in the village is the downed pilot of a UN recconaisance aircraft....brilliant 'crash' scenes incidentally...gut wrenchingly terrifying.<br /><br />The hostility between the groups is tangible for a while, and an incident with a hand grenade results in the total destruction of the villagers food store. The film constantly surprised the unwary. They all pledge to helping the locals replenish stocks...as winter is fast approaching.<br /><br />The six who form the warring factions form an uneasy alliance as the story moves on. The simple life of the villagers, and the life they lead soon starts to lull the protagonists into believing they've been there for years! They are welcomed to Dongmakgol.Smiles abound, friendships are forged and the incomers weave their way into the tapestry of village life. Especially after helping overcome a quite terrifying wild boar...this sequence was stunning, yet simplistic and I realised I was watching a master film maker open mouthed in near wonderment. How I enjoyed watching my wife view the same scenes a day or two later...she too was captivated.<br /><br />The good times cannot last of course and soon paratroops are invading the area ahead of a bombing raid which threatens to annihilate the village and everyone in it. Sacrifice is called for , and the recent arrivals are not found wanting in what amounts to a fitting, poignant climax to a memorable movie. What now emerges is a band of brothers newly united in a common cause.<br /><br />This is the first Korean film I've seen , it perhaps will not be the last. I loved almost every moment of it & have elevated it toward the near top of my league...yes! it really is that good.