Zoals vele anderen al hebben opgemerkt, mist dit spel de kenmerken van Westwoods populaire Commando & Conquer-franchise... het bouwsysteem, de videosequenties en een goed verhaal. Maar dat terzijde, dit is geen slechte game. In plaats van in de voetsporen te treden van alle RTS-games die eraan voorafgingen binnen de serie, is dit een gok, een omweg van het gebaande pad. De resultaten hiervan zijn raak-en-mis. De graphics zijn een van de beste aspecten van de game... en de ontwikkelaars hebben zich dat duidelijk gerealiseerd: ze hebben er overal in de game beelden van gemaakt. Elke videosequentie wordt erin getoond, in de (verrassend effectieve) intro, en zelfs in het hoofdmenu. De effecten zijn aanzienlijk realistischer dan in eerdere pogingen, met rook, vuur, de hele mikmak. Het spel heeft een beetje kracht nodig om goed te lopen, maar de graphics zijn het waard. De zoomfunctie was misschien niet de grootste toevoeging, ook al is die zo cool dat je een close-up kunt zien... hij laat te goed zien waar de hoeken zijn uitgesneden bij het maken van de graphics. Het spel is vaak heel opwindend en intens, en absoluut vermakelijk. De moeilijkheidsgraad is misschien een beetje ongelijk, maar goed. De drie partijen zijn opmerkelijk in hun gelijkenschap (al moet worden opgemerkt dat de manier waarop ze zijn opgezet in wezen een idee is van eerdere RTS-titels, waaronder StarCraft), en ze hebben alle drie interessante dingen om mee te spelen, evenals een arsenaal dat hen tot formidabele vijanden maakt, en bevredigend om mee te spelen als. GLA, of Global Liberation Army ('de ene terrorist is de andere vrijheidsstrijder'), die ook wel de terroristen worden genoemd, zijn de snelste, goedkoopste, zwakste en minst technologisch geavanceerde terroristen. Ze putten hun kracht uit aantallen en snelheid. Amerika (dat overigens ook de enige'schone' staat is, geen chemische/biologische oorlogvoering) is de sterkste, technologisch superieure, maar ook de duurste. China is een 'gelukkig medium'. Elke RTS-speler zal wel een kant vinden die hij verkiest. Er zijn nogal wat eenheden beschikbaar voor alle drie de partijen, ondanks de verdere toename van de efficiëntie... de genie wordt opgeheven, het is nu de belangrijkste infanterie-eenheid van de partijen die gebouwen kan innemen, en dat gebeurt niet langer onmiddellijk, om een snel voorbeeld te geven. De GLA, die sluw en sluw is, heeft tunnelnetwerken, de Chinezen, die moreel dubbelzinnig zijn, hebben hackers om meer fondsen te vergaren (alle drie hebben ze een alternatieve methode om voortdurend voorraden aan te leggen, dus zelfs als je lang genoeg vecht om alle natuurlijke hulpbronnen op te maken, kun je nog steeds meer krijgen) en de VS, die een duidelijke superioriteit in de lucht hebben, kunnen luchtaanvallen, paratroepers en een akelige dropping die de Fuel Air Bomb heet, laten uitvoeren. Alle drie hebben ze vaardigheden en een speciale eenheid (die verborgen is, maar ontdekt kan worden als de vijand vaardigheden gebruikt of als de vijand een eenheid heeft die zijn vijanden verbergt) die bij hun profiel passen. De Chinezen hebben een ongewapende agente die met haar schootsveld de vijand kan beroven en hun voertuigen een voor een onklaar kan maken, en de Amerikanen hebben een in de strijd geharde kolonel, uitgerust met een mes, explosieven en een mitrailleur (in wezen een commando/Tanya, maar ach, die dingen zijn echt gaaf). De speciale vaardigheden (evenals sommige eenheden) worden verkregen door hogere rangen te verwerven, waarbij je punten krijgt om ze te 'kopen'. Een succesvolle strijd verhoogt je rang, dus hoe beter je het doet, hoe beter je wordt, des te meer je er kunt krijgen. Multiplayer is heel goed, en de opzet is heel gebruikersvriendelijk. Single player is in drie campagnes verdeeld, één per kant. Er zijn in totaal 21 niveaus, wat helaas neerkomt op slechts 7 per kant. De hele wereld veroveren in slechts zeven missies? De briefings zijn volledig op audio gebaseerd, maar het stemwerk is vrij goed. Geluid in het algemeen is een ander gebied waar het spel het goed doet. Alle effecten en eenheidsreacties/uitspraken klinken goed. De muziek is een dramatische score, die goed werkt. Het levelontwerp is goed, maar omdat er maar zeven missies per kant zijn, zijn er maar weinig verschrikkelijk gedenkwaardig (hoewel er enkele interessante scenario's zijn, zoals het leveren van dekkingsvuur voor het terugtrekken van Amerikaanse troepen, en alle drie de kanten krijgen een redelijk bevredigende finale). De luchtgevechten worden opener, vooral als de Verenigde Staten meedoen, die toegang hebben tot drie verschillende typen vliegtuigen, een transporthelikopter en een aanvalshelikopter (en dat is nog afgezien van de speciale vaardigheden). Dat brengt een paar interessante dingen met zich mee die heel goed werken: het afslaan van een helikopter, het hebben van één eenheid per kant die een gebouw dat door vijandelijke eenheden is bezet effectief kan ontruimen, een onbeperkte bron van fondsen voor elke kant, het in staat stellen van eenheden om te upgraden/uit te breiden en het in staat stellen van meer verschillende infanterie-eenheden om in bunkers/gebouwen te bezetten. Dit bevat natuurlijk potentieel politiek en moreel provocerend materiaal, en ik zal niet beweren dat ik de GLA-campagne zonder ongemakkelijke gevoelens heb doorstaan... maar dat debat moet op het juiste forum worden gevoerd. Dit is per slot van rekening een recensie. Al met al... het is een vrij goede game en er zitten nieuwe dingen in voor RTS-games, maar de bugs en de features die er gewoon zouden moeten zijn, zijn een tikkeltje voor de hand liggend. Ik kan dit aanbevelen aan elke fan van RTS-titels die geïnteresseerd is in het concept en de belofte van betere graphics, maar trouwe fans van C&C willen er misschien zeker van zijn voordat ze het proberen.
As many others have pointed out, this lacks what is accepted to be trademarks of Westwood's popular Command & Conquer franchise... the building system, video sequences and a solid story. However, that aside, this isn't a bad game. Rather than following in the footsteps of every RTS game that preceded it within the series, this takes a gamble, wanders of the beaten path. The results of this are hit-and-miss. Features that were missed earlier(such as a "move *and* attack" command... *finally*!) are implemented, game-play is changed around some... however, there are shortcomings and bugs, if not very many of the latter. The new interface is essentially that of other RTS titles(don't get me wrong, the engine is all-new), and this, unfortunately, puts some focus on aspects of these games that others(with this other interface) did better which still haven't been attended to, basically all falling into the category of overview... compared to the excellent overview of StarCraft and the Age of Empires games... titles released several years before this. The graphics are one of the best things about the game... and clearly, the developers realized this: they put footage of it all over the game. Every video sequence is presented in it, it's in the(surprisingly effective) intro, heck, it's even the background in the main menu. The effects are considerably more realistic-looking than in earlier efforts, with smoke, fire, the works. The game does require a bit of power to run well, but the graphics are worth it. The zoom feature was perhaps not the greatest addition, even if it is cool enough that you can get a close-up view... it shows too well where corners were cut in creating the graphics. The game-play is often very exciting and intense, and definitely entertaining. The difficulty is perhaps slightly uneven, but good. The three sides are remarkable in how even they are(though it should be noted that the way they are set up is essentially an idea from earlier RTS titles, including StarCraft), and all have some interesting stuff to play around with, as well as an arsenal that makes them formidable foes, and satisfying to play as. GLA, or Global Liberation Army("one man's terrorist is another man's freedom fighter"), commonly referred to as the terrorists, are the fastest, cheapest, weakest and least technologically advanced. They draw their strength from numbers and celerity. USA(which, incidentally, is also the only "clean" one, no chemical/biological warfare) is the strongest, technologically superior, but also most expensive. China is a "happy medium". Any RTS player will find a side to prefer. There are quite a few units available to all three sides, in spite of further increase in efficiency... engineers are removed, it's now the sides' main infantry unit that can take over buildings, and it's no longer instantaneous, to give a quick example. There are buildings and characteristics that are unique to their respective sides... the GLA, being sneaky and tricky, have tunnel networks, the Chinese, being morally ambiguous, have hackers to acquire further funds(all three sides have an alternate method of continually achieving supplies, so even if you fight long enough to use up all the natural resources, you can still gain more), and the US, having clear air superiority, can call in air-strikes, paratroopers and a nasty drop called The Fuel Air Bomb. All three have abilities and a special unit(which is cloaked, but can be detected, when using abilities or if the enemy has a unit that uncloaks their enemies) that fit their profile... GLA has a sniper, who(in addition to sniping infantry) can kill the driver of any enemy vehicle, the Chinese have an unarmed agent who, using her lap-top, can steal from the enemies and disable their vehicles one at a time, and the US have a battle-hardened colonel, equipped with a knife, explosives and a machine-gun(essentially a Commando/Tanya, but oh well, those *are* pretty rockin'). The special abilities(as well as some units) are accessed by earning higher ranks, granting you points to "buy" them. Successful battle raises your rank, so the better you do, the better you get, the more you'll have access to. Multi-player is quite good, and the setup is very user-friendly. Single player is divided into three campaigns, one per side. There are 21 levels in total, which, sadly, means only 7 per side. Conquer the entire world in just seven missions? The briefings are entirely audio-based, but the voice-work is pretty good. Sound in general is another area where the game does well. All the effects and unit responses/comments sound right. The music is a dramatic score, which works well. The level design is good, but for only having seven missions per side, few of them are terribly memorable(though there are some interesting scenarios, such as providing cover-fire for retreating US troops, and all three sides get a reasonably satisfying finale). The air-borne combat is made more open, particularly when playing as the US, which has access to three different types of planes, a transport helicopter and an attack chopper(and that's in addition to the special abilities). This introduces some interesting stuff that works really well; repelling from a helicopter, having one unit per side which can effectively empty a building garrisoned by enemy units, a limitless source of funds for each side, allowing units to upgrade/expand and allowing more different infantry units to garrison inside bunkers/buildings. Obviously, this has some potentially politically and morally provocative material, and I won't claim that I got through the GLA campaign without feelings of unease... but that debate should be had in the appropriate forum. This is, after all, a review. All in all... it's a pretty good game, and holds new things for RTS games, but the bugs and the features that just ought to be there are a tad obvious. I recommend this to any fan of RTS titles who is interested in the concept and the promise of better graphics, but faithful fans of C&C may want to be sure before they try it. 7/10