Ik heb echt genoten van de eerste Phenomenon-film. John Travolta speelde de rol goed genoeg om de ietwat voor de hand liggende Hollywood-verering te overstijgen en gaf een waarlijk ontroerende vertolking.<br />Deze film lijkt in niets op die film, maar toch is hij precies hetzelfde; en dat is de reden. Phenomenon 2 is zo'n beetje woord voor woord, scène voor scène, verhaal na verhaal als het origineel, maar zonder enige emotie. Ik weet niet wat de producenten hier dachten, maar ik durf te wedden dat ze dachten: 'Hmm, Phenomenon heeft een goede recensie gekregen en netto-inkomen, laten we een andere precies hetzelfde maken zodat we geen nieuw verhaal hoeven te schrijven, dan zal het publiek dat geloven?' Nee, dat zullen ze niet. O nee, nee, nee. Als ik naar een waardeloze versie van _Phenomenon_ had willen kijken, was ik naar een schoolmusicalversie van _Phenomenon_ gegaan en zelfs dan had ik nog de mogelijkheid gehad om dingen op het toneel te gooien. Helaas heeft deze film me ongeveer 90 minuten gestolen waarin ik iets constructievers had kunnen doen... zoals glasscherven likken.
I really enjoyed the first Phenomenon movie, John Travolta carried the part well enough to surpass the somewhat obvious Hollywoodisation and gave a truly heartfelt performance.<br /><br />This movie is nothing like that movie, yet it is exactly the same; and this is why. Phenomenon 2 is pretty much word for word, scene for scene, storyline for storyline as the original, but without any emotion. I don't know what the producers were thinking here but I bet they thought "Hmm, Phenomenon got a good review and net income, lets make another one exactly the same so we don't have to write a new story, the public will buy that right?" No they won't. Oh no no no. If I wanted to watch a rubbish version of Phenomenon I would of gone to a high school musical version of Phenomenon and even then I have the option to throw things on stage. Unfortunately, this movie stole from me approximately 90 minutes where I could of been doing something more constructive... like licking broken glass.