Ik hou meer van deze film vanwege de waarheden die erin worden verteld over het hart van een man dan vanwege de geweldige kungfu die hij vertegenwoordigt. De hoofdpersoon toont een diepte van emotie die je niet vaak ziet in dit genre: hij weet in woorden en door herinneringen opgeroepen beelden de tragedie van zijn leven, het onrecht dat hij heeft gedaan om te overleven en zijn verdriet om wat hij is geworden, over te brengen. De man die hij onrecht heeft aangedaan is ook dwingend in die zin dat hij, in plaats van snelle wraak te nemen, zoals we in andere martial-artsfilms zien, wil weten wie de moordenaar van zijn gezin is om erachter te komen waarom hij hen heeft vermoord. De ultieme hoofdrolspeler en leider van de Eagles is ook goed, maar meer in overeenstemming met andere kungfu-slechteriken dan als een echt origineel personage. Ik zou deze film aanbevelen omdat hij een verhaal van wraak en menselijke zwakheid weet te vertellen zonder een van beide op te offeren.
I love this movie more for the truisms it presents regarding the heart of a man as well as for the wonderful kung fu it represents. The main character displays a depth of emotion that is not often seen in this genre managing to convey in word and memory induced vignettes the tragedy of his life, the wrongs he has committed to survive and his sorrow at what he has become. The man he has wronged is also compelling in that instead of exacting quick revenge as we see with other martial arts films he wants to know his families murderer to find out why he killed them. The ultimate protagonist and leader of the Eagles is also good but more in line with other kung fu baddies than as a truly original character. I would recommend this movie because it manages to tell a story of vengeance and human frailty without sacrificing either of them.