Verwacht geen typische Hitchcock-toetsen in dit vroege stille deel van zijn Easy Virture, want dit is niet eens een spannende film, maar eerder een melodrama over een gescheiden vrouw die niet aan haar verleden kan ontsnappen, een verleden waarin haar toenmalige echtgenoot de verliefdheid van haar schilder voor haar ontdekt, die hij voor een affaire aanziet, en door hem wordt neergeschoten, maar het overleeft, hoewel de schilder later zelfmoord pleegt (wat ik niet zou hebben geweten als ik de synopsis op de dvd niet had gelezen). Beschaamd door de rechtbanken vlucht ze naar Frankrijk, waar ze weer verliefd wordt, trouwt en terugkeert naar Engeland, waar haar schoonmoeder haar automatisch gaat verdenken. Ik heb veel tv-programma's en films gezien die meestal eindigen met de vrouw die iedereen <0xE2><0x80><0x93> of bijna iedereen <0xE2><0x80><0x93> voor zich wint. Deze keer niet. Persoonlijk vond ik dat vooral saai en sommige scènes (zoals de aanstaande ex-echtgenoot die de schilder met zijn wandelstok die er zo nep uitzag, een klap geeft) waren zo bespottelijk. Het enige interessante camerastandpunt dat ik hier zag, was toen de pruik van de rechter tot op zijn kruin afgeknipt werd voordat hij opkeek en zijn gezicht in close-up te zien was. Dat gebeurde twee keer. Het hielp waarschijnlijk ook niet dat er geen muziek of geluidseffecten op de dvd stonden. Dus als je een Alfred Hitchcock-completist bent, moet je dit beslist zien. Anders is het de moeite waard om het te vermijden.
Don't expect typical Hitchcock touches in this early silent of his called Easy Virture since this isn't even a suspense film but more of a melodrama about a divorced woman who can't escape her past, a past in which her then-husband discovered her painter's infatuation with her, which he mistakes for an affair, and gets shot by him but survives though the painter later commits suicide (which I wouldn't have known about if I hadn't read the synopsis on the DVD case back). Shamed by the courts, she flees to France where she falls in love again, marries, and returns to England where her mother-in-law automatically gets suspicious of her. What I just described is something (at least the mother-in-law part) that I've seen on many TV shows and movies that usually ends with the woman winning everyone-or almost everyone-over. Not this time. Personally, I found this mostly boring and some scenes (like the about-to-be-ex-husband "hitting" the painter with his cane that looked so fake) so ludicrous. The only interesting camera angle I saw here was when it cut to the top of the judge's wig before he looked up and his face came in close-up. This happened twice. It probably didn't help that there were no music or sound effects on the DVD I got. So if you're an Alfred Hitchcock completist, by all means see this. Otherwise, worth avoiding.