Dit had de basisthematische elementen van Lynch' oeuvre in gang gezet. Psycho-onderbewuste horrorbeelden over bloed, seks en rijke malaisestructuren. Wat hier anders aan is, is dat het in feite verder gaat, tot in het domein van de verontrustende beelden van een kind, die nog verontrustender kunnen zijn omdat de gedachte aan Lynch die met kinderen omgaat nogal weerzinwekkend is <0xE2><0x80><0x93> los van _Het rechte verhaal_.<br />Maar ik denk dat het waarschijnlijk mijn favoriete korte van hem is, gezien het feit dat het alles zo goed vermengt in animatie, stop motion en echte beweging, en dat het over het geheel genomen heel handig is om je te dwingen na te denken over al die kinderen.' s laat zien dat er alfabetische liedjes en alfabetische animaties in voorkomen, en dat veel van die dingen heel verontrustend en bizar kunnen zijn als je er goed naar kijkt.<br />Verder denk ik dat het een van zijn beste toepassingen van geluid is. Lynch is een genie als het gaat om het beïnvloeden van geluid tot een niveau dat de meeste regisseurs gebruiken, en hoewel het geluid in dit kort bestek veel zelfbewuster en veel opvallender is dan het onderliggende gegrom in het grootste deel van zijn werk, is het veel effectiever.<br /><0xE2><0x80><0x93> PolarDiB.<br /><0xE2><0x80><0x93> PolarDiB.
This was set off the basic thematic elements of Lynch's oeuvre. Psychosubconscious horror imagery involving blood, sex, and rich textures of malaise. What's different about this is that it actually goes further, into a child's realm of disturbing imagery, which can be even more disturbing because thinking of Lynch dealing with children is kind of appalling--The Straight Story aside.<br /><br />I think it's probably my favorite short of his, though, considering that it so well mixes everything in animation, stop motion, and real motion, and that overall it's quite adept at forcing you to think about all those children's shows that involve alphabet songs and alphabet animations dancing around, and how a lot of that stuff can be very disconcerting and bizarre if really looked at.<br /><br />Furthermore, I believe it's probably one of his best uses of sound. Lynch is a genius at making sound affect imagery beyond levels that most directors use, and while the sound in this short are much more self-conscious and much more apparent than the underlying growling of most of his work, it's a lot more effective.<br /><br />--PolarisDiB