Je kunt niet ontkennen dat Wes Cravens oorspronkelijke _Nachtmerrie in Elm Street_ een horrorfilm van grote importantie was, en hoewel hij vreselijk werd overschat, was het een behoorlijk slimme en spookachtige film die de legendarische icoon van Freddy Krueger introduceerde. Het was vanaf het begin duidelijk dat geen van de verschillende vervolgfilms ooit aan het origineel zou kunnen tippen, en deze eerste poging bevestigt dat onmiddellijk. Ondanks een oogverblindende intro, waarin een schoolbus door een nachtmerrieachtige woestenij racet met Freddy achter het stuur, is dit een heel tamme en zachte horrorfilm voor tieners, die alle samenhang en logica mist. Het verhaal speelt zich vijf jaar na de eerste gebeurtenissen in Elm Street af en het huis waar Nancy woonde is verkocht aan de familie Walsh. De adolescente zoon Jesse begint last te krijgen van nachtmerries waarin Freddy Krueger hem opdraagt in zijn gedaante te moorden. Het scenario is een aaneenschakeling van stommiteiten en voortdurende fouten, maar in wezen is het een excuus om tamelijk indrukwekkende visuele effecten te laten zien, dus wat maakt het verhaal eigenlijk uit? Jesses transformaties tot Freddy Krueger zijn goed geënsceneerd en de moorden die hij pleegt, zijn behoorlijk bloederig. Verschillende scènes en decors slaan nergens op (ontploffende parkieten, waakhonden met kindergezichten) en de spanning van het origineel is volledig verdwenen. De acteerprestaties zijn behoorlijk goed, ook al schreeuwt de held als een klein meisje en ziet de heldin eruit als het jongere zusje van Meryl Streep. In dit eerste vervolg vuurt Robert Englund tenminste niet voortdurend grappige en g<0xC3><0xAA>nante oneliners af.
You can't deny that Wes Craven's original "Nightmare on Elm Street" was horror of great significance and, although dreadfully overrated, it was a pretty clever and spooky film that introduced the legendary icon of Freddy Krueger. It was obvious right from the start that none of the several sequels would ever live up to the original and this first attempt immediately confirms so. Despite a dazzling intro, showing a school bus racing through a nightmarish wasteland with Freddy at the wheel, this is a very tame and soft teenage-horror flick, completely lacking coherence and logic. The story supposedly takes place 5 years after the initial Elm Street events and the house where Nancy lived has been sold to the Walsh family. The adolescent son Jesse begins to suffer from nightmares in which Freddy Krueger orders him to kill in his shape. The screenplay is a series of stupidities and continuity errors but the whole things basically is an excuse to show fairly impressive visual effects, so who cares about the story anyways? Jesse's transformations into Freddy Krueger are well staged and the murders he commits are decently gore. Several sequences and scenery don't make the slightest bit of sense (exploding parakeets, guard dogs with children's faces) and the suspense-elements of the original have vanished entirely. The acting is considerably good, even though the hero screams like a little girl and the heroine looks like Meryl Streep's younger sister. At least in this first sequel, Robert Englund doesn't constantly fire off unfunny and embarrassing one-liners.