Deze film is alle goede dingen die op dit bord zijn geschreven en misschien nog wel meer.<br />Ten eerste, toen ik die film in de gids zag, had ik er nog nooit van gehoord, maar als fan van Lewis en Thurman kon ik dit niet over mijn kant laten gaan, zelfs al zou de plot iets minder origineel lijken.<br />Tjonge, wat stond me te wachten. Niet alle geweldige eerste scène geeft je een goede film, maar alle goede films geven je een geweldige introscène, maar deze krijgt zijn grootsheid in het is 'niets'. Er is zo'n 'niets' aan dat zodra je Juliette en Uma op het scherm ziet verschijnen, je kaakbeen het begeeft. Niet alleen zijn ze onherkenbaar, maar vanaf het moment dat je ze ziet, WEET en VOEL je precies waar je bent, met wie je te maken hebt, en dat is nu precies de droom van iedere regisseur... of nachtmerrie... kan ik mijn publiek in de context van de volgende x minuten plaatsen?<br />Dit had een gewone film met een gewoon verhaal kunnen zijn... wie wil er nou horen over verknipte sletten die vastzitten in een naamloze stad, een naamloze baan en een naamloos leven? Maar op de een of andere manier, zonder ooit in melodrama, medelijden of clichés te vervallen, word je gewoon verliefd op elke karaktertrek.<br />Dit is een heel goed geregisseerde film, want het is verre van voor de hand liggend en gemakkelijk om een verhaal als dit in zo'n aangenaam moment te verpakken. Wat acteren betreft, nou ja, zoals iemand anders al zei: het gaat alle perken te buiten. Ik ben gek op Lewis (Inheems-geboren moordenaars op haar best... hier ook al) en eerlijk gezegd heb ik al heel wat van Uma gezien, maar ze heeft me hier letterlijk de stuipen op het lijf gejaagd. Ze zijn allebei zo goed dat je, zoals ik al zei vanaf de eerste scène waarin ze verschijnen, alleen maar de karikaturen ziet en niet de actrices.<br /><br />Je kunt zien wat een beeldschone vrouwen het zijn als je, zelfs met een (op z'n zachtst gezegd)'verbeterd' beeld van jezelf, je ogen niet van haar af kunt houden (ja, ik weet het). Ik ben een man)<br /><br />Ik denk dat de scène in de bar, als ze echt losgaat, verbluffend is en weer komt het door de subtiele chemie tussen goed acteren en goed acteren. Als man voelde ik me als de barman, waarvan de camera je alleen maar een snelle blik gunt om je de hint te geven. Je kijkt naar haar en je voelt liefde en mededogen zelfs bewondering voor die vrouw, terwijl ze er als het slecht gespeeld en/of geregisseerd was dom en sletterig had kunnen uitzien zo meesterlijk geacteerd. In andere scènes voel je haar ellende en wil je dat die net zo slecht en snel eindigt als zij.<br />Ik kan niet zeggen dat ik van die film heb genoten, het voelt meer als jou.' We hebben echte mensen ontmoet die elegant genoeg waren om hun leven met een ander te delen. Zo echt dat ik het gevoel had dat een gewone jongen als ik Uma mee uit kon vragen... dat is nog eens wat:-)<br />Mijn hoed af voor HBO voor deze ene keer.
This movie is every good thing that was written on this board and maybe more.<br /><br />First, when I saw that movie in the guide i had never heard of it before but being a fan of Lewis and Thurman I couldn't let this pass even if apriori the plot SEEMED a little less than original.<br /><br />Boy was I in for a surprise. Not all great first scene gives you a good film but all good film will give you a great intro scene, but this one gets its greatness in it's "nothingness". There is so "nothing" about it that as soon as you see Juliette and Uma come on the screen, your jawbone drops.<br /><br />Not only are they unrecognizable but from the moment you see them you KNOW and FEEL exactly where you are, who you are dealing with and that's exactly every director's dream...or nightmare...can I put my audience in the context of the next x minutes.<br /><br />This could have been an ordinary movie with an ordinary story..who wants to hear about screwed up bimbos stuck in no name city, no name job and a no name life, But somehow without ever falling into melodrama, pity or cliché, you just fall in love with every caracter.<br /><br />This is a very well directed movie as it is far from obvious and easy to move a story like this into such an enjoyable moment.<br /><br />As far as acting goes, well as someone else said, It's off the chart. I love Lewis (Natural born killers at her best...here too) and frankly I've seen alot of Uma but she literally blew me away in this. Both are so good that like I said from the first scene they appear, all you see are the caracters not the actresses.<br /><br />You can see what a truly beautiful women is when even with an "altered down" image of herself (to say the least) you just can't get your eyes off her (yeah I'm a man)<br /><br />I think the scene in the bar when she really goes loose is stunning and again it comes from a subtle chemistry between good directing and good acting, As a man I felt like the barman which the camera just give you a quick glimpse just to give you the hint. You look at her and you feel love and compassion even admiration for that woman while if it had been badly acted and/or directed she could have looked stupid and slutty so again masterfully crafted. In other scenes you feel her misery and you want it to end as bad and fast as her.<br /><br />I can't just say I enjoyed that movie, it feels more like you've met real people that were graceful enough to share their life for a monent, wide open. So real that iI felt as an everyday guy like me could ask Uma out for a drink...that's something :-)<br /><br />My hat to HBO for this one