Deze film is niet voor de afgestompte of chagrijnige filmnerds die gillen als ze een doorsnee onafhankelijke film over liefde en moeilijke emoties zien, en die vervolgens afdoen als onorigineel of cliché. Het is de verantwoordelijkheid van de filmmakers om een publiek te behagen met eerlijke emoties, goed of slecht. Als de manier waarop de personages zich gedragen je niet aanstaat, kijk dan in de spiegel, en sinds wanneer houden we van alle personages in een film? In deze film zijn de meeste personages vergevingsgezind, en daar gaat het om. Sommige mensen kunnen niet omgaan met liefde, en dat is precies waar deze film over gaat. De personages in deze film vertegenwoordigen wie we zijn, we raken van streek, we schreeuwen het uit, we nemen domme beslissingen! Er is geen drama zonder die elementen. Het is ons uiteindelijke besluit dat telt. Deze film gaat over hoop en verzoening. Het is zo goed met elkaar verbonden, het was gewoon logisch, ik ben een van die personages geweest en misschien is dat de reden dat ik er zo goed mee verbonden ben. Ik bedoel, ik ben dol op deze film. Hij is op een prachtige en ontroerende manier gemaakt, dus wat maakt het uit dat hij totaal niet origineel is, wat maakt het uit dat hij sentimenteel is, het is goed 'American Corn'. Het publiek zal dol zijn op deze film. Het gebruik van honkbal in de film manifesteert zich op een briljante manier terwijl het het verhaal voedt binnen de personages die levens doorkruisen. Het is een volkomen originele manier om honkbal te gebruiken als metafoor voor wie we zijn. Het is niet zo'n typische film die je een goed gevoel geeft, hij besteedt veel aandacht aan details en de acteurs zijn erg goed. Het is de eerste echt onafhankelijke film die ik met plezier heb gezien. Om een cliché te gebruiken: _The Road Home_.
This film is not for the jaded or the cranky film geeks that shriek whenever they see a mainstream independent movie about love and difficult emotions, and then go on to dismiss it as unoriginal or cliche. It is the filmmakers responsibility to please an audience with honest emotions, good or bad. If you don't like the way the characters act then take a look in the mirror and when do we ever like every character in a movie? In this movie most of the characters are redeeming, that's what matters. Some people can't deal with love and that's exactly what this movie is about. The characters in this film represent who we are, we get upset, we do cry out, we do make stupid decisions! There is no drama without those elements. It's our final decision that counts. This movie is about hope and reconciliation. It's tied together so well, it just made sense, I've been one of those characters and maybe that's why I connected so well with it. I mean I love this movie. It's crafted in a beautiful and moving way, so what if it's totally unoriginal so what if it's schmaltzy, it's good "American Corn." Audiences will love this movie. The use of baseball in the film is manifested in a brilliant way as it fuels the story within the characters intersecting lives. It's a completely original way of using baseball as a metaphor for who we are. It's not your typical feel good movie, it pays great attention to detail and the acting is very good. It's the first truly independent film I've seen with heart. To use a cliche proudly, The Road Home.