Je kon het Disney eigenlijk niet kwalijk nemen. Per slot van rekening hadden ze goud gevonden <0xE2><0x80><0x93> en meer dan dat <0xE2><0x80><0x93> met WHO FRAMER RABBIT en DICK TRACY. Net als THE ROCKETEER waren die twee films ook lichtgewicht, glanzende avonturen die zich ruwweg afspeelden in de tijd van de Tweede Wereldoorlog. Wie kan zeggen of iemand had kunnen vermoeden dat de bliksem niet noodzakelijkerwijs een derde keer zou inslaan? (Aan de andere kant hebben we allemaal de uitdrukking gehoord over drie blikseminslagen en een uitval.) Ik was tien jaar op die zomerdag toen mijn kleine zusje en ik daarheen werden gebracht om dit te zien. Ik had toen geen idee dat het gebaseerd was op een stripboek, maar dat kon me niet schelen; ik las toen nog geen stripboeken. Het enige wat ik wist, was dat het door Disney was gemaakt (een gegarandeerde naam voor kinderen als mijn zus en ik) en dat het zich afspeelde in het Amerika van het midden van de twintigste eeuw (een tijd en plaats die ik altijd als kleurrijk en levendig had beschouwd) in de woonplaats van mijn moeder, Los Angeles. Ik verwachtte geen meesterwerk... maar ik had ook niet verwacht dat het me koud zou laten.<br />Ik denk dat mijn grootste probleem zat in de acteurs die de held en heldin speelden: Bill Campbell en Jennifer Connelly. Campbell had heel weinig charisma; en Connelly... tja, die had net zo goed een heel levensechte robot kunnen zijn. Ze waren zo saai dat ik merkte dat ik Timothy Daltons minzame en sinistere slechterik aanmoedigde. Als de hoofdpersonen van je film vanaf het begin alleen maar apathie opwekken, zit je al diep in de problemen.<br />De plot was zo oppervlakkig en algemeen dat hij zo uit een zaterdagmiddagserie uit de jaren dertig geplukt had kunnen zijn. Het idee van een nazi-overname van Amerika door gebruik te maken van Howard Hughes' jetpack-apparaat leek op het laatste moment te zijn bedacht. Waarom speelden er zelfs nazi's in dit verhaal, afgezien van het feit dat een groep goedgeklede maffiosi (onder leiding van Paul Sorvino) niet bepaald een geloofwaardige bedreiging vormde? Het antwoord is natuurlijk dat je nazi's overal in kunt injecteren en dat de plot automatisch sexyer wordt. Er is echt niets mis met dit (de INDIANA JONES-films en Disney's INDIANA's). Het probleem hier is dat, in tegenstelling tot andere films, het nazisme hier eerder een specerij lijkt dan een essentieel ingrediënt. Erger nog, we krijgen nooit enige rechtvaardiging te horen voor de vraag waarom een rijke en knappe acteur als Neville Sinclair zich ooit aangetrokken zou voelen tot de nazi-ideologie.<br />Voor een zogenaamde actiefilm heeft _The ROCKETEER_ bitter weinig actie en besteedt hij in de eerste helft van de film veel te veel tijd aan het uiteenzetten van de plot. Het romantische subplot had volledig uitgeschreven kunnen zijn, net als het voornoemde nazi-element. Kinderen houden van films met verhalen erin, maar niet als die verhalen overdreven ingewikkeld zijn. Aan het eind van de dag willen we alleen maar een vent in een ruimtepak zien die boeven in elkaar slaat.<br />(Een terzijde: waarom zou Duitsland in 1938 <0xE2><0x80><0x93> een heel jaar na de Hindenburg-ramp <0xE2><0x80><0x93> een passagiers-zeppelin over de wereld sturen?) Is er wel iets goeds aan THE ROCKETEER? Zeker, er zijn veel dingen: goede dialogen, goede muziek, goede special effects en (in het geval van een maffioso die Lothar heet en die eruitziet alsof hij een cameo in DICK TRACY had kunnen maken) uitstekende make-up. Maar geen van deze dingen kunnen een film met een zwak verhaal en met personages die (behalve Sinclair) net zo flinterdun zijn als de stripverhalen die hen hebben geïnspireerd, redden.
You couldn't blame Disney, really. After all, they'd struck gold - and then some - with WHO FRAMED ROGER RABBIT and DICK TRACY. Like THE ROCKETEER, those two films had also been lightweight, glossy adventures set roughly during the World War II era. Who's to say that anyone might possibly have suspected that lightning wouldn't necessarily strike a third time? (Then again, we've all heard the expression about three strikes and an out.) I was ten years old on that summer day when my little sister and I were taken to see this. I had no inkling at the time that it had been based on a comic book, but I didn't care; I didn't read comic books then. All I knew was that it had been produced by Disney (a sure-fire name brand for reeling in kids like my sister and myself) and that it was set in midcentury America (a time and place that I had always regarded as colorful and lively) in my mother's hometown of Los Angeles. I didn't expect a masterpiece....but then I didn't expect to be left cold, either.<br /><br />I think my greatest problem was with the actors who played the hero and heroine: Bill Campbell and Jennifer Connelly. Campbell had very little charisma; and Connelly....well, she might as well have been a very lifelike robot. They were so boring that I found myself rooting for Timothy Dalton's suave and sinister bad guy. If your film's protagonists inspire nothing but apathy from the get-go, you're already in serious trouble.<br /><br />The plot was so superficial and generic that it could indeed have been plucked from a 1930s Saturday matinée serial. The concept of a Nazi takeover of America using Howard Hughes's jet-pack device seemed like an afterthought. Why were there even Nazis in this, other than that a posse of well-dressed Mafiosi (led by Paul Sorvino) didn't exactly present a credible menace? The answer, of course, is that you can inject Nazis into anything and the plot will automatically become sexier. There's really nothing wrong with this (the INDIANA JONES films and Disney's own BEDKNOBS AND BROOMSTICKS had also served up Nazis for a family audience); the problem here is that, unlike in other films, here Nazism seems more like a spice rather than an essential ingredient. Even worse, we are never offered any justification for why a wealthy and personable actor like Neville Sinclair would ever be attracted to Nazi ideology.<br /><br />For a supposed action film, THE ROCKETEER features precious little action and spends way too much time on plot exposition during the first half of the movie. The romantic subplot could have been totally written out, as well as the aforementioned Nazi element. Kids like movies with stories in them, but not if those stories are overly convoluted. At the end of the day, we just want to see a guy in a rocket suit beating up villains.<br /><br />(On a side note: Why would Germany be sending a passenger zeppelin around the world in 1938 - a full year after the Hindenburg disaster?) Is there anything at all good about THE ROCKETEER? Sure, there are many things: good dialogue, good music, good special effects, and (in the case of a mob goon named Lothar who looks like he could have made a cameo in DICK TRACY) excellent makeup. But none of these things can ever truly save a movie whose story is weak and whose characters (except for Sinclair) are indeed as paper-thin as the comic-book creations that inspired them.