Als je van plan bent zo'n film te gaan zien, waarschuw ik je dat je geen enkele scène moet overslaan als je de intelligent geënsceneerde plot echt wilt begrijpen. Soms zie ik Almodovar als een soort Victor Hugo van de film omdat hij verschillende ingewikkelde scènes maakt die niet samenhangend in de film zijn opgenomen en die je stap voor stap op volgorde moet zetten. Op die manier wordt de opwinding misschien groter en zul je nog nieuwsgieriger zijn naar het einde van de film. Javier Bardem (David) speelde de rol van ex-agent en ex-basketbalspeler die in feite per ongeluk werd neergeschoten. Victor is Victor, de man die zogenaamd het leven van anderen verpest, en Liberto Rabal is Victor, de sterke minnaar. De liefdes- en seksscènes in de film zijn intens, alsof ze echt zijn. Het gedrag van de acteurs en actrices in de film is overtuigend menselijk, d.w.z. mensen die hun verdiensten en tekortkomingen in hun leven hebben, er is geen gefingeerd gedragsmodel. Almodovar probeert, zoals gewoonlijk, de werkelijkheid weer te geven. Er zijn veel goede films in de bioscoop, maar dit is waarschijnlijk een van de beste.
If you intend to see such a film, I warn you that you should not miss any scene if you really want to understand its intelligently arranged plot. Sometimes I see Almodovar as a kind of Victor Hugo of cinema because he makes various complicated scenes not coherently inserted in the film that you should put in order step by step. May be in this way the excitement increases and you will be more anxious to know the end of the film. Javier Bardem (David) played the role of ex-agent and ex-basketball player who was shot in fact accidentally. The Italian actress Francesca Neri is David's wife, and young Liberto Rabal is Victor, the man supposedly spoiling the lives of others, and strong lover. Love and sex scenes of the film are intense as if they were real. The behavior of the actors and actresses in the film is convincingly human, i.e. people having their merits and shortcomings in their lives, there is no fictitious models of behavior. Almodovar, as usual, tries to reflect the reality. There are many good dramas in cinema but this one is probably one of the best.