Ik ben dol op Jeremy Brett. Ik ben dol op Basil Rathbone. Er zijn er een paar die ik wel aardig vind, vooral Rupert Everett. Christopher Plummer niet zo. Wat ze hem waarschijnlijk vertelden, was een sluwe grijns die er in mijn ogen uitziet als een zelfgenoegzame grijns. En hoe zit het met het haar in deze film? De pruiken van Plummer en Sutherland zullen wel de afgunst van Trump en Blagojevich opwekken, om nog maar te zwijgen van Gielguds onderkaak. Het zijn de kleine dingen die aan je nagelriemen knagen, maar toen ik me van het haar kon losmaken, waardeerde ik het decorontwerp, de kleding en de muziek. Het was prachtig gefilmd en had een paar verfrissende dialogen die niet door Conan Doyle waren bedacht: 'You spleished my pea.' En wat een cast! Trouwens, het commentaar van Clark is goed. Kortom, geen favoriete film, maar ook geen verspilde twee uur.
I adore Jeremy Brett. I love Basil Rathbone. I like a few of the honorable mentions, especially Rupert Everett. Christopher Plummer, not so much. What they probably told him was a sly grin looks like a smirk to me. And what is with the hair in this movie? The Plummer and Sutherland wigs must be the envy of Trump and Blagojevich, not to mention Gielgud's lower face. It's the small things that gnaw at your cuticles, but when I could tear myself away from the hair, I appreciated the set design, costuming and music. It was beautifully shot and had some refreshing non-Conan Doyle dialog: "You squashed my pea." And what a cast! By the way, the Clark commentary is good. In short, not a favorite movie but not a wasted two hours.