'Land of the Lost' is de zoveelste in een lange reeks oude tv-series die loom zijn verpakt in zomerfilms, te saai voor de fans van het oorspronkelijke programma en al helemaal niet memorabel voor de jongere kijkers die er voor het eerst naar kijken. Er is geen twijfel mogelijk dat deze film deel zal gaan uitmaken van de categorie ('Bewitched', waar Will Ferrell ook in speelde, 'Dukes of Hazard' en 'Wild Wild West') van films die zo slecht zijn dat 'The Brady Bunch Movie' vergeleken met de 'Ben-Hur' van het genre de 'Ben-Hur' van het genre is. Er is geen enkele reden om je iets van deze film aan te trekken. Will Ferrell, je had beter moeten weten.<br />Ferrell speelt dr. Rick Marshall, een paleontoloog die in ongenade is gevallen door wat anderen zijn onzinnige theorieën over ruimte-tijd-wervelingen noemen. De enige die hem wil geloven is Holly Cantrell (Anna Friel), een onderzoeksassistente van een van die chique Britse universiteiten die hem aanmoedigt door te gaan met zijn tachyon-dinges, een apparaat dat tachyon-deeltjes vindt en mensen op de een of andere manier in staat stelt van de ene wereld naar de andere te springen. Ze vinden de meeste van die dingen in een sjofel souvenirwinkeltje dat gerund wordt door een boerenpummel die Will heet (Danny McBride), en voor ze het weten reizen Marshall, Holly en Will terug naar een andere dimensie die helemaal woestijn is. De film is compleet met T. Rex, griezelige insecten, een stel dingen uit onze wereld die als een stretchlimo verspreid liggen, Bobs Big Boy en Golden Gate Bridge, en een primaat die Chaka heet (Jorma Taccone) en die vriendschap met ze sluit en ze helpt hun weg terug te vinden naar hun dimensie.<br />Wat je niet moet vergeten is het scenario van Chris Henchy en Dennis McNicholas. Als Matt Lauer, die zichzelf speelt, het grappigste personage in een film is, weet je dat er iets vreselijk mis is gegaan. De lachsalvo's zijn kinderlijk onnozel. Ferrell wordt gedwongen zichzelf behoorlijk voor schut te zetten, in één scène doordrenkt hij zichzelf, en ja, hij drinkt zelfs dinosauruspies. Dinopoep en grote insecteninfecties krijgen ook veel aandacht. Dan heb je Chaka, een zogenaamd beminnelijke primaat die een grote komische rol speelt, en molestatie. Hilarisch! En dit is de grote lachbui. De rest is moeilijk te onthouden. Dat deze film <0xC3><0xBC>berhaupt gniffels weet op te roepen, is te danken aan de improvisatietalenten van Ferrell en McBride. Ferrell is de arrogante idioot en McBride de brutale vlegel, maar met dit scenario staan ze voor een zware opgave.<br />En de plot wacht af, wat voor plot? En wat voor karakterontwikkeling? Het is allemaal heel simpel, doelloos en gemakkelijk te volgen, behalve dat het je te veel zal vervelen. Personages rennen rond als idioten, dinosaurussen en insecten jagen achter ze aan, er gebeurt niet veel. En als ze niet worden achternagezeten, houdt de doelloosheid niet op, maar wordt alleen maar hardnekkiger. Een scène waarin Marshall, Will en Chaka verdwaasd rondhangen en high worden van een of andere kokosdrank (ja, dit is een familiefilm) is ongelooflijk uitgerekt, onnodig en bovenal zinloos. Ten slotte in de derde akte beginnen de Slestaks, reptielachtige schurken die uit zijn op wereldheerschappij, hun plan uit te voeren maar zelfs dan is het nog te weinig, te laat om zich er druk over te maken. De special effects zijn goedkoop. Ik neem aan dat dat het plan was want de show was precies hetzelfde maar wat je thuis gratis kunt zien en wat je bereid bent ervoor te betalen zijn twee verschillende dingen. Er is veel te lachen en kleine groene reptielenmannen in kostuums en maskers die nauwelijks bewegen, behalve dat ze hun mond open- en dichtdoen, zijn moeilijk serieus te nemen.<br />'Land of the Lost' is gewoon verloren, in alle opzichten misleid, te beginnen met het besluit om de film te maken. Hij verdient het om gemeden te worden en de eerste grote bom te worden die de zomer inluidt. Ferrell, McBride en Matt Lauer zijn de enigen die ervoor zorgen dat de film niet afschuwelijk oninteressant wordt, maar ook niet een van de ergste van de zomer en het jaar tot nu toe.
"Land of the Lost" is another in a long line of old TV shows lazily packaged into summer movies, too dumbed-down for fans of the original show and nothing all that memorable for those younger viewers coming into it for the first time. There is no doubt it will join the class ("Bewitched"-which Will Ferrell also was in, "Dukes of Hazard" and "Wild Wild West") of films so bad that they make "The Brady Bunch Movie" look like the "Ben-Hur" of the genre. There is just zero reason to care about anything in this movie. Will Ferrell, you should have known better. <br /><br />Ferrell plays Dr. Rick Marshall, a paleontologist disgraced by what others call his nonsensical theories about space-time vortexes. The only one who cares to believe him is Holly Cantrell (Anna Friel), a research assistant from one of those fancy British universities who encourages him to keep working on his tachyon thingie-majigger, a device that finds tachyon particles that somehow allow people to jump between worlds. They find the most amount of the stuff in a crappy little souvenir shop run by a redneck named Will (Danny McBride), and before they know it Marshall, Holly, and Will are traveling back to another dimension that's all desert. The place is complete with T-Rex, creepy-crawly bugs, a bunch of things from our world littered about like a stretch limo, Bobs Big Boy and Golden Gate Bridge, and a primate named Chaka (Jorma Taccone) who befriends them and helps them navigate their way back to their dimension. <br /><br />What needs to get lost is the screenplay by Chris Henchy and Dennis McNicholas. When Matt Lauer, playing himself, is the funniest thing in a movie, you know that something went horribly wrong. The laughs are childishly inane. Ferrell is forced to embarrass himself considerably, in one scene drenching himself in, and yes, even drinking dinosaur urine. Dino poop and gross insect infections also get high regard. Then you have Chaka, a supposedly lovable primate who's big comic bit is molestation. Hilarious! And this is the big-laugh stuff. The rest is hard to even remember. That this movie manages any chuckles at all is due to Ferrell and McBride's improvisation abilities. Ferrell is the arrogant goof-off and McBride the brash sidekick, but they're facing an uphill battle with this screenplay.<br /><br />And the plotwait, what plot? And what character development for that matter? It's all very basic, aimless, and easy to follow, except you'll be too bored to do so. Characters run around like idiots, dinosaurs and insects chase after them, not much happens. And when not being chased, the aimlessness doesn't stop, it just gets more persistent. A scene where Marshall, Will, and Chaka sit around in a stupor getting high off of some coconut drink (yes, this is a family movie) is unbelievably drawn out, unnecessary, and above all, pointless. Finally in the third act the Slestaks, reptilian villains bent on world domination, start to put their plan into effect but even then it's too little, too late to care. The special effects are cheesy. I'm assuming that was the plan cause the show was the exact same way but what you can see at home for free and what your willing to pay for are two different things. A dinosaur against an obvious green screen isn't much fun and little green reptilian men in obvious costumes and masks that barely move, other than to open and close their mouths, are hard to take seriously. <br /><br />"Land of the Lost" is just lost, misguided in every way, starting with even deciding to make the movie in the first place. It deserves to be shunned and left to be the summer's first big box-office bomb. Ferrell, McBride, and Matt Lauer are the only things that keep it from being horribly unwatchable but not from being one of the very worst of the summer and the year thus far.