Dit is de eerste film van Otto Preminger die ik heb gezien en ik zou er graag van hebben genoten, of het op zijn minst interessant hebben gevonden. Maar man, wat een zootje. Ongeveer net zo opwindend als je was doen, alleen voorspelbaarder. Er wordt geen stereotype over het hoofd gezien. De rolmodellen die voor de seksen zijn opgesteld, zijn gewoonweg verschrikkelijk. Je voelt de grote Hollywoodmachine op de achtergrond zoemen en de acteurs spelen erin mee, maar je krijgt de indruk dat Preminger en anderen die creatief bij deze film betrokken waren, hun prestaties telefonisch doorgaven. Ik kreeg de indruk dat Preminger zei: 'Wat wil de studio? Een western? Man, ik wou dat ik in Europa was. Nou, in godsnaam, ga op die blonde sloerie met een hart liggen, breng die jongen en die stoere vent met een verleden binnen, en smeer wat make-up en vettige smurrie op de zondebokken. Laten we dit afhandelen en verdergaan.' Ik durf te wedden dat deze film allang vergeten zou zijn als er geen beroemdheden in voorkwamen. Om te zeggen 'zo maken ze ze niet meer' zou de wens van een deel van het cineast zijn.
This is the first Otto Preminger movie I saw and I would have liked to enjoy it, or to find it at least interesting. But man, what a schlockfest. About as exciting as doing your laundry, only more predictable. No stereotype is left out. The role models that are set for the sexes are just terrible. You can feel the large Hollywood machinery humming in the background, and the actors play along with it, but you get the impression that Preminger and others who were creatively involved with this movie phoned their performances in. I got the impression that Preminger's stance was "What does the studio want? A Western? Man, I wish I was in Europe. Well, for chrissakes, lay on the blond floozy with a heart, bring in the kid and the butch guy with a past, and put some makeup and greasy whigs on the fall guys. Let's get this over with, and move on." I'll betcha this movie would have been long forgotten if it weren't for the celebrity cast. To say "they don't make 'em like that anymore" would be wishful thinking on part of the cineast.