Pas kortgeleden begon ik naar _24_ te kijken toen een Duitse tv-zender een herhaling van het eerste seizoen aankondigde. Ik stond versteld van de vele soap-elementen in deze serie, de voornamelijk saaie plot en de ongelooflijke technische snufjes. Om je een voorbeeld te geven: het hele verhaal over Palmers zoon is volkomen oninteressant. In feite gedragen de personages in deze serie zich verbazingwekkend stom (d.w.z. Jamie toen Nina en Tony hem ondervroegen) en Jacks vrouw nadat ze de ctu over Alan had gebeld.<br />Het lijkt erop dat Robert Cochran een familieverhaal in de stijl van een soap heeft genomen en het heeft vermengd met technische termen (zoals 'formatiseringsbestanden') en elektronische apparatuur waar zelfs de NSA trots op zou zijn. Verscheidene malen bereikt het verhaal een punt waarop je zelfs kunt voelen dat de schrijvers zijn blijven steken. Dan verzinnen ze gewoon een nieuw technisch foefje dat Jack toevallig in zijn auto/portier/broek/jasje/... heeft, laten iemand iets raars zeggen, en daarna is de wereld veranderd. Dat is een gemakkelijke manier om verhalen te construeren!<br />Dit alles maakt van _24_ beslist een programma dat het bekijken niet waard is. Maar het is vreemd dat Robert Cochran zo'n slechte film heeft gemaakt nadat hij zo goed was geweest in _The Commish_. Daar hadden we geloofwaardige personages, grappige verhalen, en soms zelfs een beetje spanning. Niets van dit alles is te vinden in _24_.
It's only recently that I started watching "24" when a German TV station announced a rerun of the first season. I was amazed about the many soap-opera elements found in this series, the mostly boring plot, and the unbelievable technical goodies. Just to give you one example: The whole story about Palmer's son is completely uninteresting. In fact, characters in this series behave amazingly stupid (i.e. Jamie when interrogated by Nina and Tony), and Jack's wife after calling the CTU about Alan.<br /><br />It seems like that Robert Cochran took a soap-opera style family story and just mixed it up with technical terms (like "formatting files") and electronic equipment even the NSA would be proud of. Numerous times the story reaches a point where you can even feel that the story writers got stuck. Then they just invent a new technical device which Jack happens to have in his car/wallet/trousers/jacket/..., have somebdoy say something freaky, and afterwards the world has changed. Now that's an easy way of constructing stories!<br /><br />All this makes "24" definitely a show that is not worth viewing. However, it is strange that Robert Cochran produced such a bad thing after being very good at "The Commish". There we had believable characters, funny stories, and sometimes even a bit suspense. None of these can be found in "24".