Het is vreemd dat de beste prestatie die John Wayne ooit op film heeft geleverd er een was die zich niet in een western afspeelde, waarin hij niet de hoofdrol speelde en waarin hij in wezen niet zelf speelde. Vraag iemand wat Waynes beste rol als acteur was; ze kijken je vreemd aan, halen hun schouders op en lopen weg. Als hij een accent of wat make-up probeerde, viel hij af. Maar hier, als de Zweedse zeeman Ole, past hij perfect. Zijn vermoeide gezicht wordt schrijnend, zijn lange, krachtige aanwezigheid schildert hem af als een vriendelijke reus in plaats van als de zout-van-de-aarde-cowboy waar hij het bekendst om is. Als de openingsbeelden <0xE2><0x80><0x93> de betoverende muziek van het eiland, de wind die alles in de avondlucht laat deinen, de eilandvrouwen die flirten met de zeelui, de zeelui flirten terug <0xE2><0x80><0x93> je niet door de pure kracht van de ambiance heen halen, zul je waarschijnlijk niet blij zijn met 'The Long Voyage Home'. Als je een opwindend zeeavontuur verwacht met de doorsnee John Ford-rolverdeling, zul je teleurgesteld zijn. Als je in de stemming bent voor een soort nautisch sfeerbeeld: de avonturen van koopvaardijschepen van bar tot bar, de tragedie dat je aan boord van het verkeerde schip bent beland, de zeeoorlog in het begin van de twintigste eeuw enzovoort, moet je dit zien.
It's strange that the best performance John Wayne ever gave on film was one that was not in a western, where he was not in the lead, and where he did not play, essentially, himself. Ask someone what Wayne's best work as an actor was; they look at you strangely, shrug, and walk away. Whenever he tried an accent or a bunch of makeup, he flopped. Here, though, as the Swede sailor Ole, he fits perfectly. His tired face becomes poignant, his tall, forceful presence paints him as a gentle giant, rather than as the salt-of-the-earth cowboy he is best known for.<br /><br />If the opening shots -- the haunting island music, the wind making everything sway in the night air, the island women flirting with the sailors, the sailors flirting back -- doesn't hook you through the sheer force of ambiance alone, you probably won't like "The Long Voyage Home." If you're expecting an exciting sea adventure with the joe average John Ford job of direction, you'll be disappointed. If you're in the mood for something of a nautical mood piece; the adventures of merchant sailors from bar to bar, the tragedy of being affiliated with the wrong ship, naval warfare in the early twentieth century, etc., check this out.