'Op een na beste' laat zien wat de jongens van 'Entourage' van HBO over veertig jaar kunnen zijn, dus Mark Wahlberg zou het misschien als een waarschuwing willen zien.<br />Net als 'American Splendor' gaat het over een zelfverachtende, zelfverklaarde loser die zijn leven in kunst verandert, hier als tirades die hij zelf print en overal in zijn buitenwijk in New Jersey verspreidt.<br />Maar 'Elliott' is geen eenling of misantroop, wat hem, zoals gespeeld door Joe Pantoliano, behoedt voor onuitstaanbaar of meelijwekkend als 'Marty'. Hij maakt deel uit van een netwerk van vrienden, familie en vrienden, en hij staat zelfs op goede voet met degenen die verder zijn gegaan met hun leven, onder wie zijn hertrouwde ex-vrouw en zijn zoon (die misschien wel de eerste knappe homoseksuele mondhygiëniste is die ooit in een film is gespeeld).<br /><br />De acteurs voelen zich op hun gemak in het spelen van de camaraderie tussen mannen van middelbare leeftijd en vrienden die ze al heel lang kennen, als een ongewoon expressieve, zelfreflectieve groep die over meer praat dan over sport. Hoewel hun wekelijkse etentjes de mannenbeweging een beetje kunnen terugdringen naarmate 'Elliott' steeds kwetsender wordt in zijn kritiek op de vrienden van zijn vrienden. De enige alfaman uit hun groep, in een sympathieke driedimensionale voorstelling van Boyd Gaines, zodat Jerry Bruckheimer heel dankbaar moet zijn dat dit zijn alter ego is, komt terug om de oude buurt te bezoeken met zijn eigen existentiële crisis.<br />Totdat schrijver/regisseur Eric Weber afdaalt tot de standaard mannelijke competitieve reflex van jaloezie op vrouwen die in een vechtpartij eindigen, wat eerlijk gezegd niet logisch is voor deze kerels ondanks de analogie met Cyrano, presenteert hij een welbespraakt onderzoek (met een heleboel Jiddische zinnen) naar het omgaan met het ouder worden, van hun eigen gezondheidsproblemen tot het verpleeghuis van de moeder (hoewel Barbara Barrie veel kwieker lijkt dan de andere bewoners). Die meer deprimerende kant van ouder wordende babyboomers werd uit 'Sideways' weggelaten, hoewel deze film ook genoeg grappige oneliners heeft, soms ter compensatie van makkelijke doelen als Hollywood en boeken.<br />Hoewel de vrouwen de eigenaardigheden van hun mannen als heiligen verdraagzaam zijn, worden ze tenminste niet als absolute bitches afgeschilderd, hoewel dit een enigszins cynische hereniging is voor Pantoliano en Jennnifer Tilly sinds 'Bound'.<br />Terwijl 'Elliott' zijn publishingbaantje kwijtraakte omdat hij niet in contact stond met de markt, staat hij wel in contact met de wereld van vandaag, genoeg om tegelijkertijd zijn tirades te posten als columns op een webblog, en de film.' De reacties die Tom O'Brien invoert, zowel in de buurt als op internet, zijn amusant, houden de film eigentijds en rustig.<br />De locaties van Bergen County en NJ worden heel goed gebruikt om de sfeer van een buurt te creëren.<br />De score van Tom O'Brien is prachtig.<br />Ik weet niet of het de schuld was van de operateur of de regisseur dat de hoofden in zoveel wazige scènes zijn weggesneden.
"Second Best" shows what the guys from HBO's "Entourage" may be like 40 years from now, so Mark Wahlberg might want to see it as a cautionary tale.<br /><br />Like "American Splendor," it features a self-deprecating, self-proclaimed loser who turns his life into art, here as rants that he prints up himself and distributes everywhere around his suburban New Jersey home town.<br /><br />But "Elliott" is not a loner or a misanthrope which is what saves him, as played by Joe Pantoliano, from being insufferable or pitiful like "Marty." He is very much a part of a network of friends, family and community, and he is even on tolerated terms with those who have moved on with their lives, including his re-married ex-wife and son (who might be the first handsome gay dental hygienist ever portrayed in film).<br /><br />The actors are very comfortable at showing middle-aged, male camaraderie of long time friends, as an unusually expressive self-reflective bunch who talk about more than sports. Though their weekly dinners could put the men's movement back a bit as "Elliott" becomes increasingly lacerating in criticizing his friends' lives, that disruptive nastiness becomes an equalizing set-up when the only alpha male from their group, in a sympathetic three-dimensional performance by Boyd Gaines such that Jerry Bruckheimer should be very grateful this is his alter-ego, comes back to visit the old neighborhood with his own existential crisis.<br /><br />Until writer/director Eric Weber stoops to the standard male competitive reflex of jealousy over women ending in fisticuffs, which, frankly, just doesn't make sense for these guys despite the Cyrano analogy, he does present an articulate examination (with a lot of Yiddish phrases) of coming to grips with aging, from their own health problems to the mother's nursing home (though Barbara Barrie seems much more spry than the other residents). That more depressing side of aging baby boomers was left out of "Sideways," though this film also has plenty of funny one-liners, sometimes with easy targets like Hollywood and books, to compensate.<br /><br />While the women's tolerance of their men's quirks is saintly, at least they are not portrayed as total bitches, though this is a somewhat cynical reunion for Pantoliano and Jennnifer Tilly since "Bound." <br /><br />While "Elliott" got laid off from his publishing job for not being in touch with the market, he is in touch with today's world enough to begin to simultaneously post his rantings as columns on a web blog, and the film's inserts of reactions he generates both in the neighborhood and online from around the country are amusing, keep the film contemporary-feeling and move along the leisurely pace.<br /><br />The Bergen County, NJ locales are used very well in creating the feel of a neighborhood.<br /><br />Tom O'Brien's score is lovely.<br /><br />I don't know if it was the fault of the projectionist or the director that the tops of heads were cut off in so many blurry scenes.