'De Bijbelman citeert hoofdstuk en vers om echte kinderen te helpen met echte problemen om te gaan.' Hoe waar klinken die woorden, want ik kan niet eens het aantal keren tellen dat superschurken waanzinnige wetenschap gebruikten om me aan mijn geloof in God te laten twijfelen toen ik nog een kind was. Dat citaat is een perfect voorbeeld van het probleem dat ik bij het grootste deel van het publiek van de Bijbelman zie: ze kijken alleen maar naar de buitenkant van dit programma.<br />Samoerai sloeg de spijker op de kop. Dit programma is absoluut belachelijk in de manier waarop het kinderen probeert te verleiden tot het aangaan van een band met God. De meeste mensen die de verdiensten van dit programma aanprijzen, zien een superheld die vecht in de naam van Onze Heer (en ik ben zelf christen, dus ik...' Ik ga hier niet op in, want ik ben tegen het geloof van de bijbelman) en niet hoe stom en hypocriet de serie is. In twee afleveringen, _Leid ons niet naar verleiding_ en _Een licht in de duisternis_, vertelt de bijbelman ons dat we moeten samenwerken en dat we ons moeten verenigen met andere christenen, zodat we verleiding en andere vormen van kwaad beter kunnen weerstaan. Dan gooit hij in _Jezus de Verlosser_ die lessen helemaal uit het raam en gaat hij op pad om zijn machtigste vijand te bevechten, maar ALLEEN. En hij had op dat moment al zijn handlangers en had geen enkele reden om hen achter te laten, behalve dan dat het in het script stond. Nu ik erover nadenk, deed de bijbelman iets soortgelijks in de aflevering van Fear, waarin hij zijn maatje en zogenaamde beste vriend niet vertelt dat hij problemen heeft. Over het algemeen houdt hij het misbruikte kind de les dat God van hen houdt en hun zonden vergeeft, wat er ook gebeurt, maar zodra er een schurk opduikt, gaat hij tegen hen tekeer dat mensen zoals zij altijd hun verdiende loon krijgen. Ik merk dat het probleem met veel van de lessen die het programma probeert te geven in wezen hetzelfde is als wat ik aan het begin zei: de schurk zal zijn duivelse uitvinding gebruiken om Bibleman trots of twijfel of woede of wantrouwen jegens zijn teamgenoten te laten voelen, maar Bibleman overwint deze negatieve gevoelens nooit door gebed, geloof of kameraadschap. Hij ontdekt dat een van zijn vijanden erachter zat en het probleem van zijn wangedrag en alle gevolgen daarvan verdwijnen, en daarom vind ik dit hele programma zo lachwekkend. Bibleman wordt verondersteld in zijn hart gewoon een mens te zijn en zo kwetsbaar voor dezelfde verleidingen als de rest van ons, maar in tegenstelling tot de rest van ons hoeft hij nooit problemen op te lossen die ontstaan doordat hij boos of trots of oneerlijk is. In de echte wereld leiden die tot verminderd vertrouwen tussen mensen of afstandelijkheid ten opzichte van dierbaren, en dat zijn de 'echte problemen' waar 'echte kinderen' mee te maken krijgen als gevolg van de verleidingen waarover Bibleman ons probeert te leren. Als Bibleman en zijn bende rolmodellen zouden moeten zijn die dezelfde verleidingen om te zondigen ondergaan als de kinderen die ze proberen te bereiken, zouden ze in situaties moeten worden geplaatst waarin hun wangedrag hun schuld is, niet die van de Prince of Pride of Wacky Protester, en zouden ze onder ogen moeten zien wat ze hebben gedaan, niet alleen maar moeten zeggen: 'Heilige, onzinnige plottwisten, Bibleman! El Furioso zit erachter dat je de afgelopen paar dagen een klootzak bent geweest! Je treft geen enkele blaam!' De schurken worden geacht de begrippen angst, woede, trots of eigenbelang te belichamen, maar die benadering kost de show al zijn impact omdat iemand achter het Bible Team zat.' En kom op, wat voor rolmodel verbergt zich in de bosjes om jonge jongens te bespioneren? Kijk maar naar _Verover de Toorn van Woede_ als je me niet gelooft.<br />En ten slotte, als je mensen wilt vertellen hoe ze moeten leven, moet je één toon kiezen en je daaraan houden. De bijbelman grijpt elke gelegenheid aan om zijn schurken belachelijk en niet-bedreigend te maken, en neemt zichzelf al met al niet erg serieus met talloze zelfreflectiegrapjes, maar draait zich voortdurend om en probeert zijn kijkers te vertellen hoe ze op Gods weg moeten leven en andere ernstige kwesties. Dat is waarschijnlijk gedaan om de show kindvriendelijk te maken. In plaats daarvan suggereert het dat de scheppers niet weten wat ze doen.<br />Uiteindelijk is de bijbelman weinig meer dan de Kapitein van de Christelijke Planeet: hij brengt een waardevolle boodschap, en veel mensen die hem zien geloven erin, maar geven er veel minder blijk van, omdat het een superheld is die kinderen iets leert wat ogenschijnlijk positieve overtuigingen zijn. Ik weet dat ik mezelf zojuist voor gek heb gezet, maar dat is beter dan iemand die een video wil om zijn kinderen op te voeden.
"Bibleman quotes chapter and verse to help real kids deal with real problems." How true these words ring, since I can't even count the number of times supervillains used mad science to make me doubt my faith in God when I was a kid. That quote actually exemplifies perfectly the problem I see with most of Bibleman's audience: they're just looking at the surface of this program.<br /><br />Samuraiguy hit the nail on the head. This show is absolutely ludicrous in how it tries to entice kids into forming a bond with God. Most of the people touting this show's merits see a superhero fighting in the name of Our Lord (and I'm a Christian myself, so I'm not bagging on this because I'm against Bibleman's religion) and not how stupid and hypocritical the series is. In two shows, Lead Us Not Into Temptation and A Light in the Darkness, Bibleman tells us we need to work together and have fellowship with other Christians so we can resist temptation and other forms of evil better. Then in Jesus Our Savior, he totally throws those lessons out the window and goes out to fight his most powerful enemy yet ALL ALONE. And he had both of his sidekicks by that point and gave no reason whatsoever for leaving them behind besides it being in the script. Now that I think about it Bibleman did something similar in the Fear episode, where he doesn't tell his sidekick and supposed best friend about problems he's having. Just in general, he'll lecture the victimized kid du jour on how God loves them and forgives their sins no matter what, but as soon as a villain shows up he goes off on them about how people like them always get their just desserts.<br /><br />I find the problem with many of the lessons the show tries to teach is basically what I said at the top; the villain will use his diabolical invention to make Bibleman feel pride or doubt or anger or distrust toward his teammates, but Bibleman never overcomes these negative feelings through prayer, faith or fellowship. He finds out that one of his enemies was behind it and the problem of his misbehavior and all of its consequences goes away, and that's why I find this whole program so laughable. Bibleman is supposed to be just a human at heart and so vulnerable to the same temptations as the rest of us, but unlike the rest of us he never has to resolve any problems that arise because of being angry or proud or dishonest. In the real world, these result in diminished trust between people or distancing of loved ones, and those are "real problems" "real kids" have to deal with as a result of the temptations Bibleman tries to teach us about. If Bibleman and his posse are supposed to be role models who go through the same temptations to sin as the kids they try to reach, they should be put in situations where their misbehavior is their fault, not the Prince of Pride's or Wacky Protester's, and have to face up to what they did, not just go, "Holy inane plot devices, Bibleman! El Furioso is behind you being an asshole the last few days! You're totally blameless!" The villains are supposed to embody the concepts of fear, wrath, pride, or thinking for yourself, but that approach costs the show all of its impact because a person was behind the Bible Team's sins, and they never have to answer for what they do because they were just being manipulated. And come on, what kind of role model hides in the bushes and spies on young boys? Watch Conquering the Wrath of Rage if you don't believe me.<br /><br />And lastly, if you want to tell people how to live, you should pick one tone and stick with it. Bibleman takes every opportunity to make its villains look goofy and non-threatening, and altogether doesn't take itself very seriously with numerous self-referencing jokes, yet constantly turns around and tries to tell its viewers how to live in God's way and other serious issues. It was probably done to make the show kid-friendly. Instead it suggests that the creators don't know what they're doing.<br /><br />In the end, Bibleman is little more than the Captain Planet of Christianity: he presents a worthwhile message, and many people who see it buy into it, but delivers it in an extremely unbalanced manner far fewer acknowledge because it's a superhero teaching what are ostensibly positive beliefs to kids. I know I've just made myself look like a complete lunatic, but better than that someone who wants a video to raise their kids.