Vandaag heb ik een paar interessante recensies over deze film gelezen. Ik geloof dat een vriend van me het nog het beste heeft verwoord: Chuck and Buck is zo'n film waarin je, afhankelijk van je stemming, ofwel peinzend over je kin wrijft, je wenkbrauwen fronst en'mmm-hmm, ik begrijp het' zegt; of je kijkt ongelovig naar het scherm en zegt: 'Wat krijgen we nou?' Ik behoor tot de laatste groep. Ik vond er niets goeds in. Ik geloof dat sommige mensen denken dat ze een film als deze moeten'waarderen' en 'begrijpen' om te bewijzen dat ze de ware connaisseurs van onafhankelijke films zijn. Ja, oké.
Today I read some interesting reviews of this movie. I think a friend of mine said it best: Chuck and Buck is one of those movies where, depending on the mood you're in, you'll either rub your chin pensively, brow furrowed, and say "mmm-hmm, I see"; or you'll look at the screen in disbelief and say "what the H**L???" I'm in the latter group. I didn't find anything redeeming about this movie. I believe some people think they need to "appreciate" and "understand" a movie like this to prove that they are the true connoisseurs of independent films. Yeah, okay.