Ik had geen verwachtingen voor deze film voordat ik hem zag, ik verwachtte een hoge dunk te hebben van Gary Cooper en regisseur King Vidor, en geen van beiden stelde me teleur in deze aardige poging van hen.<br />Zoals gezegd gaat dit verhaal over de getrouwde schrijver Gary Cooper <0xE2><0x80><0x93> die wel iets weg heeft van F. Scott Fitzgerald <0xE2><0x80><0x93> die zijn draai niet meer kan vinden en zijn laatste roman heeft laten afwijzen door zijn uitgever. Hij is gedwongen zijn appartement in Manhattan op te geven en terug te verhuizen naar het verlaten familiehuis in Connecticut. Daar ontmoet hij een gemeenschap van Poolse immigranten en wordt hij langzaam verliefd op het mooie jonge Poolse meisje Anna Sten, die hij had ingehuurd om in het huis te helpen. Mijn eerste gedachte over deze film toen ik hem bekeek, was dat de hoofdrolspeelster mooier was dan de hoofdrolspeelster, want Gary Cooper zag er beslist fantastisch uit en werd met veel gevoel voor detail gefotografeerd. Cooper in zijn moderne Amerikaanse kleren had in elk geval de overhand op Sten, die altijd slonzige traditionele Oost-Europese jurken en hoeden droeg. Ze ging bijna helemaal schuil onder deze kostuums en het zou een feest zijn geweest om haar in Amerikaanse kledij te zien.<br />De snelheid waarmee Coopers personage verliefd wordt op het jonge meisje is twijfelachtig, vooral als je bedenkt dat hij een mooie, grappige en intelligente vrouw heeft die gespeeld wordt door Helen Vinson. Cooper is een man tot wie je je aangetrokken voelt, maar ik denk dat hij niet zo heldhaftig is als de filmmakers willen dat hij is. Zijn vrouw laat hem in het besneeuwde New England met rust om aan zijn roman te werken, maar hij hoeft haar niet in de rug te steken door verliefd te worden op een ander. Coopers personage komt een beetje over als een schoft, en ik heb nooit genoeg met hem kunnen meevoelen om me echt om zijn uiteindelijke geluk te bekommeren.<br />De film schildert de vrouw af als een oppervlakkige maar glamoureuze societydame, die alleen maar geïnteresseerd is in het volgende weekendje weg op zijn kosten. Maar op ongeveer twee derde van de film en nadat ze zijn manuscript heeft gelezen, heeft ze een sterke en prachtige scène met Sten waarin ze de hypothetische afloop van de roman bespreekt. Vinson straalt echt in deze scène, die een ongelooflijk lange opname met minstens drie pagina's dialoog omvat. Ik vond dat zowel Vinson als de vaak gehekelde Sten het allemaal heel goed deed. Dit was het moment waarop je de kracht onder de luchtige fa<0xC3><0xA7>ade van Vinsons karakter kunt zien.<br />De film neemt halverwege een heel duistere wending en sommige scènes stijgen werkelijk tot het niveau van verbale en fysieke mishandeling, iets wat ik niet had verwacht. Het camerawerk is goed, en de locaties en decors zijn echt overtuigend.<br />Maar wat me een beetje dwarszat in de intensiteit ervan waren deze twee scènes met Sten en haar familie. Hoe wreed is de scène waarin haar vader en Ralph Bellamy haar willen laten zien hoe Bellamy varkens slacht? Ik bedoel, ze zei wel 5 keer dat ze er misselijk van werd, en ze bleven maar aandringen. En dan, als ze er eindelijk vandoor gaat <0xE2><0x80><0x93> dan horen zij en het publiek het geluid van krijsende varkens die worden geslacht. Ik had niet verwacht dat deze film zo zou gaan...<br />En dan, als haar vader, die werd voorgesteld als een vriendelijke man, zo kwaad wordt op Sten dat hij haar zo hard in het gezicht slaat. Naar de huidige maatstaven lijkt het nogal gewelddadig...<br />Ten slotte heb ik bewondering voor het dubbelzinnige einde. Het is duidelijk dat het Poolse meisje is gestorven. Vinson staat naast Cooper uit het raam te staren. Ze praat tegen hem en dan herinnert hij zich hardop hoe Sten eruit zou hebben gezien toen hij naar het huis kwam. Hij ziet haar in zijn verbeelding. De camera zoomt uit en nu is Vinson niet langer in de kamer of het tafereel. Heeft ze hem dan toch verlaten? Heeft ze besloten dat ze niet bij een man wilde blijven die zoveel van een andere vrouw hield?
I had no expectations for this movie before I saw it, expect a high regard for Gary Cooper and director King Vidor, and neither disappointed me in this nice effort from them.<br /><br />As mentioned before, this story concerns married writer Gary Cooper --one not unlike F. Scott Fitzgerald -- who has lost his groove, and had his latest novel rejected by his publisher. He is forced to give up his Manhattan apartment and move back to the abandoned family homestead in Connecticut. There he meets a community of Polish immigrants, and slowly falls in love with beautiful young Polish girl Anna Sten, who he had hired to help around the house.<br /><br />My first thought about this movie as I watched it, was that the leading man was more beautiful than the leading lady, as Gary Cooper certainly looked fabulous and was photographed with great sensitivity. Cooper in his modern American clothes certainly had the upper hand over Sten, who was always wearing dowdy traditional Eastern European dresses and hats. She was almost completely covered up in these costumes for the duration, and it would have been a treat to see her in American garb.<br /><br />The speed that Cooper's character falls in love with the young girl is questionable, especially considering he has a beautiful, funny and intelligent wife played by Helen Vinson. Perhaps it's the Polish girl's youth and innocence he's attracted to, but I think he's not as heroic as the movie-makers intend him to be. The wife does leave him alone in snowy New England to work on his novel, but he needn't stab her in the back by falling in love with another. Cooper's character comes off somewhat of a cad, and I never was able to sympathize with him enough to make me really care about his final happiness.<br /><br />The movie paints the wife as a shallow but glamorous socialite, caring only for the next party of get-away weekend at his expense. But at about two-thirds into the movie and after she has read his manuscript, she has a strong and wonderful scene with Sten where she discusses the hypothetical endings for the novel. Vinson really shines in this scene, which includes one incredibly long take with at least three pages of dialog. I thought both Vinson and the often-maligned Sten made it all work very nicely. This was the moment when you can see the strength under the airy facade, of Vinson's character.<br /><br />The movie takes a very dark turn partway through, and some of the scenes really rise to the level of verbal and physical abuse, something I hadn't expected to see. But the production values are great, Greg Toland's camera work shines, and the locations and sets are really convincing.<br /><br />But what somewhat bothered me in its intensity were these two scenes with Sten and her family. How brutal is the scene where her father and Ralph Bellamy want her to watch Bellamy slaughter pigs? I mean she said about 5 times that it makes her sick, and they kept insisting. And then finally after she runs off -- she and the audience get to hear the sound effect of pigs squealing as they're being butchered. Didn't expect this movie to go there...<br /><br />And then when her father, who was introduced as an amiable figure, gets so angry at Sten that he slaps her face with such intensity. Seemed pretty violent by today's standards...<br /><br />Finally, I admire and still wonder about the ambiguous ending. Obviously, the Polish girl has died. Vinson is standing next to Cooper as he gazes out the window. She speaks to him and then he remembers aloud how Sten would look coming up to the house. He sees her in his imagination. The camera pulls back, and now Vinson is no longer in the room or the scene. Did she leave him after all? Did she decide she didn't want to stay with a man who had such a love for another woman?