Kornel Mundruczo's 'Johanna' is een filmische puinzooi, 'vol geluid en woede, nietszeggend'. Met zijn opzichtige (groene) kleuren en uitwaaierende beelden, middelmatige regie en slappe regie is de film ver beneden de maat. Het zou ruimhartig zijn om te zeggen dat deze film meer weg heeft van een opgeblazen, experimentele studentenfilm uit de jaren zeventig. Zet films als Ingmar Bergman's beroemde 'Die Zauberfl<0xC3><0xB6>te' (1975), Joseph Losey's versie van Mozarts 'Don Giovanni' (1979), Carlos Saura's flamenco 'Carmen' (1983) en Francesco Rosi's productie van hetzelfde materiaal in 1984, onder leiding van een cast van internationale operasterren, als te mainstream en conventioneel. Mundruczo's 'Johanna', naar verluidt een vertolking van het verhaal van Jeanne d'Arc, is luguber en onbenullig. Het is het soort film waarvan de afgestompte 'cognoscenti' in de bioscoop allerlei lof toezwaaien aan de moedige visie en diepe betekenis van de regisseur, maar laat je niet voor de gek houden. Ik heb de hele film gezien, maar ik raad je aan dat niet te doen. Na tien minuten kijk je op je horloge en denk je dat er een uur voorbij is gegaan, terwijl je je afvraagt of je je tijd niet beter kunt besteden aan iets anders. Dat zou het zeker.
Kornel Mundruczo's "Johanna" is a cinematic mess, "full of sound and fury,/Signifying nothing." With its garish (green) colours and flared images, a mediocre score and lame libretto, the film is well below par. It would be generous to say this film looks more like a bloated, experimental undergraduate student film from the 1970's. Set aside films such as Ingmar Bergman's acclaimed "The Magic Flute" (1975), Joseph Losey's version of Mozart's "Don Giovanni" (1979)," Carlos Saura's flamenco "Carmen" (1983), and Francesco Rosi's 1984 production of the same material, lead by a cast of international opera stars, as being too mainstream and conventional. Mundruczo's "Johanna", supposedly a retelling of the story of Joan of Arc, is lurid and dimwitted. It is the sort of film to which the jaded cinematic "cognoscenti" ascribe all manner of praise for its director's brave vision and deep meaning, but don't be fooled. I watched the entire film, but I'd suggest that you don't. You'll be checking your watch after ten minutes, thinking an hour has passed, wondering if your time would be better spent doing something else. It would.