Schuld en Verlossing zijn de allesdoordringende thema's van deze eigenzinnige, verontrustende, zeer fraaie film van Shohei Imamura. De gevolgen van het onmiddellijke verlies van controle vormen het verhaal op de manier waarop zulke toevalligheden zich - langzaam - ontvouwen, en Imamura weet hoe hij ons in dit vreemde verhaal mee kan nemen, hier en daar pauzerend voor de surrealistische, droomachtige volgorde die onze waarneming van de werkelijkheid kan en zal veranderen.<br />Takuro Yamashita (Kdeji Yakusho) is een rustig getrouwde arbeidersman die's avonds af en toe gaat vissen om aan sport en eten te komen. Zijn passieve vrouw Emiko (Chiho Terada) stuurt hem weg met lunchpakketjes. Takuro ontvangt een anonieme brief waarin staat dat zijn vrouw een verhouding heeft terwijl hij wegglipt om te gaan vissen. Ongelovig keert Takuro terug van zijn nachtelijke vistocht en treft zijn vrouw verwikkeld in hartstochtelijke seks aan. Takuro steekt haar dood, fietst naar het politiebureau en geeft zichzelf aan voor de moord op Emiko. Hij zit acht jaar in de gevangenis en past zich aan aan het strenge leven van de gevangenen. Zijn enige metgezel is een aal, met wie hij meent te kunnen communiceren.<br />Als hij uit de gevangenis wordt vrijgelaten, wordt Takuro onder toezicht gesteld van een vriendelijke priester die hem helpt een kapperszaak te beginnen. Hij leidt een rustig, afgezonderd leven. Zijn enige vrienden zijn zijn aal en een vreemde figuur die een veldstation heeft opgezet om vriendelijke vreemdelingen uit de ruimte aan te trekken! Alles is rustig, tot hij Keiko (Misa Shimizu) tegen het lijf loopt, die sprekend op zijn vermoorde vrouw lijkt en zelfs suïcidaal is door haar eigen snijwonden in een poging de genetische dreiging van haar geestelijk gestoorde moeder teniet te doen en haar eigen verhouding met Eiji Dojima (Tomorowo Taguchi), een man die haar in zijn macht heeft om het geld van de krankzinnige moeder los te krijgen dat hij aan zijn boosaardige plannen heeft gewijd. Takuro redt Keiko van haar zelfmoordpoging en de priester moedigt hem aan om Keiko als assistente te nemen.<br />De kapper doet het goed en Takuro en Keiko worden goede zakenpartners. Takuro is emotioneel dood vanwege de moord op zijn vrouw en weigert zich open te stellen voor Keiko's gevoelens. Er zijn te veel overeenkomsten tussen de dode Emiko en de bange Keiko. Maar als alle krachten in de climax van de film met elkaar in botsing komen, beseft Takuro dat een groot deel van zijn verleden is vermengd met fantasie/nachtmerrie en dat zijn heden afhankelijk is van zijn interactie met Keiko (die nu zwanger is van Dojima's baby), de priester, zijn sciencefictionvriend en de krachten die Keiko en zijn rustige bestaan zouden vernietigen. Het einde, dat enigszins ontsierd wordt door een sluitsteen die op vechten lijkt, onthult de barsten in Takuro's mentale pantser en de mogelijkheid tot verlossing ontvouwt zich op een tedere manier. Er zijn vele niveaus van interpretatie van deze fabel, en als we die allemaal zouden onderzoeken, zouden we de eerste kijker van dit filmpje beroven van het plezier van het schaakspel dat Imamura ons voorschotelt. Het acteerwerk is goed, de nachtelijke scènes zijn prachtig, en de dagscènes zijn visueel net zo chaotisch als de echte wereld waarin we leven. Er zouden verbeteringen in de montage kunnen zitten, zeker in de muziektrack en het camerawerk. Maar dat zijn kleine onvolkomenheden in deze film die de geest in beslag nemen bij de uitdaging van het betreden van een nieuwe denkwijze. Een vreemd filmpje, dit, en niet voor iedereen.
Guilt and Redemption are the pervasive themes of this quirky, disturbing, very fine film from Shohei Imamura. The consequences of the instantaneous loss of control molds this story in the way such life happenstances unfold - slowly - and Imamura knows how to take us with him in this strange tale, pausing here and there for the surreal, dreamlike sequences that can and do alter our perceptions of reality.<br /><br />Takuro Yamashita (Kôji Yakusho) is a quietly married blue-collar worker who spends some evenings fishing for sport and food, his passive wife Emiko (Chiho Terada) sending him off with boxed lunches. Takuro receives an anonymous letter that states his wife is having an affair while he slips away to fish. Incredulous, Takuro returns early form his nocturnal fishing to find his wife engaged in passionate sex and Takuro stabs her to death, then bicycles to the police station and turns himself in for the murder of Emiko. He is imprisoned for eight years and conforms to the rigid life of the incarcerated, his only companion is a pet eel with whom he feels he can communicate.<br /><br />Upon release from prison, Takuro is placed under the supervision of a kindly priest who helps him start a barbershop, living a quiet secluded life, his only friends being his pet eel and a strange character who has set up a field station to attract friendly aliens from outer space! All is calm until he encounters Keiko (Misa Shimizu) who closely resembles his murdered wife and indeed is suicidal from her own slashes in an attempt to negate the genetic threat of her mentally disturbed mother and her own consignation with an underworld lover Eiji Dojima (Tomorowo Taguchi), a man who holds her under his control to gain the mad mother's money committed to his evil schemes. Takuro saves Keiko from her suicide attempt and the priest encourages him to take on Keiko as an assistant.<br /><br />The barbershop does well and Takuro and Keiko make good business partners. Takuro is emotionally dead over his guilt for the murder of his wife and refuses to entertain the idea of opening himself to Keiko's loving advances. There are too many similarities between the dead Emiko and the frightened Keiko. Yet when all of the forces collide in the climax of the film, Takuro realizes how much of his past is mixed with fantasy/nightmare and, equally, how much his present is dependent on his interaction with Keiko (now pregnant with Dojima's baby), the priest, his sci-fi friend and the forces who would destroy Keiko and his quiet existence. The ending, somewhat marred by a keystone kops like fight, reveals the cracks in Takuro's mental armor and the possibility for redemption unfolds in a tender way.<br /><br />There are many levels of interpretation to this fable and to explore each of them would rob the first-time viewer of this little film of the pleasure of the chess game Imamura sets for us. The acting is solid, the night scenes are lovely, and the day scenes are as visually chaotic as the real world in which we live. There could be improvements in the editing, definitely in the musical score and in the camera work. But those are minor blemishes in this film that engages the mind in the challenge of entering a new mode of thought. A strange little film, this, and not for everyone. Grady Harp