Er was een tijd dat mijn beste vriendin en ik, als tieners, besloten om elke film te gaan zien die in een tweederangs bioscoop in de buurt draaide. We hielden het meer dan 2 jaar vol en zagen een heleboel geweldige films. Dit was er niet een van.<br />We meden Fievel Goes West het grootste deel van de tijd; we kwamen er echter achter dat het uit de roulatie zou worden gehaald en zagen de laatste voorstelling op de laatste dag. We kwamen verschillende dingen te weten: één: ouders van kinderen zijn erg achterdochtig tegenover oudere mannen zonder kinderen, als ze in een kinderfilm spelen. Twee: Bluth en Spielburg haten kinderloze mensen. Ik vond de film weeïg zoet, met een kinderlijke plot, een irritante dialoog, idiote grappen en heel weinig humor. Toegegeven, als ik drie was geweest, zou de film geweldig zijn geweest, maar in tegenstelling tot veel andere 'kinderen'-films, is er niets wat gericht is op de volwassenen in het publiek. Geen terzijdes, geen dubbellaags moppen... niets.<br />De stemvoering is natuurlijk geweldig, maar ik krimp ineen als ik denk aan wat de filmmakers hun getalenteerde cast hebben laten doormaken. Elke acteur en actrice in deze film verdient iets beters...<br />De animatie is geweldig en Disney-achtig, maar heel 'geweldig'. Ik weet niet hoe ik het anders moet omschrijven. Iedereen heeft een skeletstructuur van 100% kraakbeen of zoiets... Na jaren anime kijken is het, ondanks de kwaliteit van de animatie, eigenlijk g<0xC3><0xAA>nant om naar te kijken. Het is in elk geval niet zo slecht als het Van Beuren-gedoe uit de jaren dertig. Ik kan het technische aspect wel waarderen, maar niet de 'entertainmentwaarde' van deze stijl van animatie...<br />Het komt erop neer dat je een kind meeneemt en van het plezier van het kind geniet... anders heb je naderhand insuline nodig.
There was a time when my best friend and I, as teenagers, decided to see every single film that a local second-run multiplex carried. We pulled it off for over 2 years, and saw lots of great movies. This wasn't one of them.<br /><br />We avoided seeing Fievel Goes West for most of its run; we found out it was going to be pulled out, though, and saw the last showing on the last day. We learned several things; one- parents of children are very suspicious of older males without children, when they are in a children's movie. Two- Bluth and Spielburg hate childless people.<br /><br />I found the movie to be cloyingly sweet, with a childish plot and script, annoying dialogue, idiotic jokes, and very little in the way of humor. Granted, were I three, the movie would have been a gas, but unlike many other "childrens'" movies, there is *nothing* directed at the adults in the audience. No asides, no double-layered jokes... nothing.<br /><br />The voice-acting is great, of course, but I cringe when I think of what the movie makers put their talented cast through. Every voice actor and actress in this deserves something better...<br /><br />The animation is great and Disneyesque, but very "bouncy". I don't know how else to describe it. Everyone's skeletal structure is 100% cartilage or something... after years of watching anime, despite the quality of the animation, it's actually embarrassing to watch. At least it's not as bad as the 30's Van Beuren stuff. I can appreciate the technical wherewithal, but not the "entertainment value" of this style of animation...<br /><br />Bottom line? Bring a kid along, and enjoy the child's enjoyment... otherwise you're going to need insulin afterwards.