De o-zo-ernstige klank van 'Astro Boy', de kind-androïde van David Bowers, wordt enigszins verzacht door het ontbreken van een echte ziel om hem te laten opvallen. Wat niet wil zeggen dat de 3D-animatiefilm van David Bowers een verknipte ervaring is <0xE2><0x80><0x93> voornamelijk dankzij de amusante oneliners en bijpersonen <0xE2><0x80><0x93> maar het thema van een jongen die probeert te passen tussen mensen die anders zijn dan hij, is niet opgewassen tegen bijvoorbeeld 'Pinocchio' en 'Iron Giant'.<br />In de glanzende hightech-metropool, een stad die boven bergen en bergen metaalafval zweeft, worden mensen bediend door robots die zich laten leiden door wijlen Isaac Asimovs robotwetten. Metrobewoner Toby (gezongen door Freddie Highmore) probeert in de voetsporen te treden van zijn vader, dr. Tenma (Nicolas Cage), die de meeste machines van de stad heeft gemaakt. Maar een ongeluk dat tot Toby's dood leidt, zet de treurende vader ertoe aan een robot te maken naar Toby's evenbeeld, in een poging zijn zoon te vervangen. Astro, zoals de robot Toby uiteindelijk bekend wordt, wordt vernietigd nadat dr. Tenma hem afwijst omdat hij niet kan tippen aan zijn menselijke tegenhanger, en als hij beseft dat hij niet is wie hij denkt te zijn, verlaat Astro de metro op zoek naar een plek waar hij zich thuis voelt.<br /><br />Bowers' De filmische vertaling van een manga uit 1951 door Osamu Tezuka is een oneffen <0xE2><0x80><0x93> zij het stralende <0xE2><0x80><0x93> tocht, getypeerd door figuren als Cage en Bill Nighy, die verveeld klinken, ook al hebben Donald Sutherland en Kristen Bell zin in hun rol. Maar het slaagt erin een allegorie te creëren over de kloof tussen verschillende klassen, ook al worden ze frustrerend verdoezeld ten dienste van een voorspelbaar verhaal en een paar simpele handelingen. Ondanks de tekortkomingen is 'Astro Boy' nog steeds grappig en meeslepend als de held van het verhaal vriendelijkheid verspreidt, dankzij zijn hart dat niet zo goed is als het zijne.
Unike its titular child android, "Astro Boy"'s oh-so earnest zing is somewhat attenuated by the lack of a definitive soul to make it stand out. Which isn't to say that David Bowers' 3-D animated sci-fi is a screwed-up experience -- thanks largely to its amusing one-liners and side characters -- but its theme of a boy trying to fit in among those who are different from him fail to stand up to the likes of, say, "Pinocchio," and "Iron Giant." <br /><br />In the lustrously hi-tech Metro, a city floating above piles and piles of metal scraps, humans are served by robots that are guided by the late Isaac Asimov's robotic laws. Metro resident Toby (voiced by Freddie Highmore) is seeking to follow in the footsteps of his father, Dr. Tenma (Nicolas Cage), who created most of the city's machines. However, an accident that leads to Toby's death prompts the sorrowing dad to create a robot in Toby's image in a bid to replace his son. Astro, as the mechanical Toby eventually becomes known, is shattered after Dr. Tenma rejects him for not being able to live up to his human counterpart, and realizing that he's not who he thinks he is, Astro leaves the Metro in search of a place where he feels he'll belong.<br /><br />Bowers' cinematic translation of a 1951 manga by Osamu Tezuka is an uneven -- albeit beaming -- trip, typified by the likes of Cage and Bill Nighy who sound bored, even if Donald Sutherland and Kristen Bell feel game for their roles. But it succeeds in creating an allegory on the rift between different classes, even if they are frustratingly glossed over in service of a predictable story and a few humdrum action. Despite its shortcomings, "Astro Boy" still proves humorously compelling when its hero spreads kindness courtesy of his cant-do-bad heart.