Ik had iets verwacht tussen een middelmatige en een gemiddelde amusementservaring uit deze film. Desondanks bleek het een enorme teleurstelling te zijn.<br />Te beginnen met het verhaal aan het begin van de film <0xE2><0x80><0x93> zoals vele malen is gebleken, is de stijl volkomen ongepast. De stem en de intonatie missen ernst en ernst, en je vraagt je af of dit een kinderfilm is, of misschien een goedkope natuurdocumentaire.<br />De regie is slecht (en/of de rol van de kinderen). Verscheidene van deze scènes zijn bewerkt om acteerfouten te verdoezelen, en vervolgens verfilmd, maar ongelijksoortige dialogen en mondbewegingen zijn duidelijk te onderscheiden. Voorbeeld: de scène waarin de twee jongens elkaars hand vasthouden en over een vogel praten. Het wordt al snel duidelijk dat twee complexe romans tot één film zijn samengeperst. Hoewel de film vol bekende acteurs zit, krijgen ze niet veel tekst en is er geen sprake van karakterontwikkeling. Er lijken geen innerlijke motieven of innerlijke conflicten te bestaan en er is geen sprake van een ontwikkeling van de persoonlijkheid en overtuigingen van de personages in de loop van de tijd <0xE2><0x80><0x93> hoewel daar in de boeken wel veel van te vinden is. Die diepere motieven maken deze boeken interessant, als een beeld van overtuigingen en dogma's in de Zweedse adel, de middeleeuwse kerk en de tegenstrijdige volkeren en orden die in deze periode in het heilige land aanwezig waren! In plaats daarvan lijken de personages nogal simpel van geest, en langere dialogen zijn vervangen door goedkope gebaren en montage die te veel verhaalpunten in te weinig minuten proberen te proppen. Voorbeeld: het houten zwaard dat Arn toevallig een seconde in zijn hand houdt terwijl zijn moeder wordt onderworpen aan het klooster (zo simplistisch, en volkomen in strijd met de ontwikkeling van zijn personage in het boek). Voorbeeld: Arn treedt op 'impuls' en volkomen onverklaarbaar op voor zijn vader tijdens het juridische conflict.<br />Tegen de tweede helft van de film hoopte ik tenminste op goed uitgevoerde veldslagen in het heilige land. Dit bleek echter bijna lachwekkend te zijn. Aangezien de filmmakers niet in staat waren om een overzichtsopname van de strijd te maken, probeert de regisseur dat te compenseren met close-ups van Arn en Saladin, in een poging de indruk te wekken dat ze naar elkaar kijken <0xE2><0x80><0x93> in een poging om er een diepgaande persoonlijke band van te maken tussen vijanden die elkaar schoorvoetend respecteren. Maar aangezien er slechts een stuk of tien soldaten om hen heen staan en een overzichtsopname de pathetische omvang van de strijdscène zou hebben onthuld, wordt de scène er alleen maar erger door: als je een scène niet het gevoel kunt geven dat hij van nature episch is, probeer dan niet te doen alsof met een cliché! Het is een volslagen mysterie dat de filmproducenten irrelevante subplots als het prestigeconflict tussen Arn en een collega-officier van de orde der tempeliers inbrengen. Zoals het wordt beschreven, voegt dat conflict niets toe aan de karakterdiepte van de film en heeft het geen enkele invloed op de plot.<br />O, ik vergat bijna de score. Er is voortdurend muziek tijdens de film. Die wordt nooit afgezet. Het is niet slecht, maar ook niet overdreven goed. En heb ik al gezegd dat hij nooit wordt afgezet? Het deed me denken aan reality-tv-shows waar ze gedurende de hele episode dramatische muziek spelen in een poging drama te brengen waar maar verdomd weinig van is. Maar aangezien deze film <0xE2><0x80><0x93> in elk geval op papier <0xE2><0x80><0x93> veel meer inhoud heeft, leidt hij uiteindelijk nogal af en geeft hij aan hoeveel vertrouwen de regisseur en producent hadden in hun dramatische capaciteiten.<br />Het komt er allemaal op neer dat dit een sterk verhaal is dat zichzelf bijna kan vertellen, als de filmmakers dat maar hadden toegestaan. Maar in plaats daarvan overdrijven ze nodeloos in stijl, inhoud en hoeveelheid plotpunten, en toen ik het theater verliet, voelde ik twee dingen die ik in geen jaren na een film heb gevoeld: tastbare opluchting dat het voorbij was, en verlangen naar mijn geld.
I had expected something between a mediocre to average entertainment experience from this movie. Even so, it turned out to be a huge disappointment.<br /><br />Starting with the narration in the beginning of the movie - as many point out, it's style is wholly inappropriate. The voice and intonation lacks gravity and seriousness, and makes you wonder whether this is a children's' movie, or perhaps a cheap nature documentary.<br /><br />The child directing is poor (and/or the child casting). Several of these scenes have been edited to try to hide acting mistakes, and then dubbed, but mismatching dialog and mouth movements can clearly be discerned. Example: the scene where the two boys hold and talk about a bird.<br /><br />After that, it quickly becomes obvious that two complex novels have been squeezed into a single movie. Although it's full of well-known actors, they don't get many lines, and there is no character development. No inner motivations or inner conflicts seem to exist and there's no evolution of any characters' personality and beliefs over time - although there is plenty of that in the books. Those deeper motivations are part of what makes these novels interesting, as a picture of beliefs and dogmas in Swedish nobility, medieval church, and the conflicting peoples and orders present in the holy land in this period! Instead, the characters appear rather simple-minded, and longer dialog has been substituted with cheap gestures and editing that tries to fit in too much story points into too few minutes. Example: The wooden sword that Arn just happens to hold in his hand for a second as his mother is submitted to the monastery (so simplistic, and totally out of line with his character's development in the book). Example: Arn steps in, on "impulse" and wholly unexplained, for his father at the judicial conflict.<br /><br />Towards the second half of the movie I was at least hoping for well-done battles in the holy land. This turned out to be almost laughable however. Since the movie makers were unable to make any overview takes on the battle the director tries to compensate with closeups of Arn and Saladin, trying to give the impression that they're looking at each other - trying to make it a profound personal connection between foes that grudgingly respect each other. But since the conclusion that there are only a dozen or two soldier extras around them, and an overview shot would have revealed the pathetic size of the battle scene, it just ruins the scene more: If you can't make a scene feel naturally epic, don't try to fake it with a cliché! Given the extraordinary "squeeze" of story material into the 2+ hours of the movie, it's a total mystery that the movie makers insert irrelevant subplots such as the prestige conflict between Arn and a fellow officer in the Templar order. As it is portrayed, that conflict adds nothing to character depth and has no impact on the plot whatsoever.<br /><br />Oh I almost forgot the score. There's constant music throughout the movie. It's never turned off. It's not *bad*, but it's not overly good either. And did I mention it's never turned off? It made me think of reality-TV-shows where they play dramatic music throughout the whole episode in an attempt to infuse drama where there is precious little of it. But since this movie has - at least on paper - much more substance than that, it ends up being quite distracting and it indicates the level of confidence the director and producer had in their dramatic capability.<br /><br />It all boils down to that this is a strong story that can almost tell itself, if the movie makers would have just let it do so. But instead they needlessly overreach in style, substance and amount of plot points, and I left the theater feeling two things I haven't experienced after a movie in years: Palpable relief it was over, and wanting my money back.