Het is moeilijk te geloven dat Johnson en Taylor slechts 4 jaar na deze belachelijke film de hoofdrollen speelden in het gedenkwaardige 'The Last Time I Saw Paris'. Dat was een film.<br />Het probleem met deze film is dat het subplot de ideale plot zou zijn geweest. Een Chinese dokter wordt vanwege racisme en onverdraagzaamheid geweigerd zijn appartement binnen te gaan. Dat zou een fascinerend probleem hebben opgeleverd, vooral in een tijd waarin de film op zoek was naar relevante sociale problemen uit die periode.<br />In plaats daarvan krijgen we een stompzinnige film te zien waarin Johnson, elke keer dat hij een slok neemt, helemaal door het lint gaat. Nu ik erover nadenk, is dit beledigend voor mensen met drankproblemen. <br />Taylor praat met een stem die passend was voor 'National Velvet', maar zeker niet zes jaar later, toen ze ouder was.<br />Alle fatsoenlijke acteerprestaties hier worden geleverd door de ervaren beroeps Leon Ames, als gemeenteambtenaar. Zijn enige steelse scène tegen het eind is gedenkwaardig.
It's hard to believe that just 4 years after this ridiculous film, Johnson and Taylor costarred in the memorable "The Last Time I Saw Paris." That was a picture.<br /><br />The problem with this film is that the sub-plot would have made the ideal plot. A Chinese doctor is refused admission into his apartment due to racism and bigotry. This would have made for a fascinating problem especially in an era when the movies was searching for relevant social problems of the period.<br /><br />Instead, we are given an inane film where every time Johnson even sips a drink, he goes absolutely bonkers. Come to think of it, this is insulting to people who have drinking problems.<br /><br />Taylor talks in a voice that was appropriate for "National Velvet" but certainly not 6 years later when she was older.<br /><br />Any decent acting here is done by veteran pro Leon Ames, as a city official. His one scene stealer towards the end is memorable.