Ik begin een beetje genoeg te krijgen van de door de computer opgevoerde extravaganza's die de afgelopen jaren aan de kijkers zijn voorgeschoteld. Je weet waar ik het over heb <0xE2><0x80><0x93> de films die weinig plot hebben, weinig acteerwerk, of allebei, die worden opgevrolijkt door harde FX en revolutionaire digitale animatie, zodat ze'special effects op zoek naar een film' worden. Het doet me deugd te kunnen zeggen dat CALENDAR GIRLS daar niets van heeft. Het draait allemaal om de plot, om de vrouwen die erbij betrokken zijn, en om zo hard lachen dat je moet huilen <0xE2><0x80><0x93> of misschien om in een diepe lach tranen te kunnen vergeten, al is het maar even.<br />Het acteerwerk is voortreffelijk. Je hoeft Helen Mirren nauwelijks te noemen. Ik las een opmerking die haar Yorkshire-accent verdoezelt; nou ja, ik was erbij met een Engelse die zo'n accent maar al te goed kent, en zij vertelde me nadrukkelijk dat haar accent nooit vervaagde, dus ik heb geen idee waar die opmerking vandaan kwam.<br />Omdat ik de laatste tijd betrokken ben geweest bij de wereld van de behandeling van kanker (gelukkig met een gelukkiger uitkomst voor mijn moeder, een overlevende van borstkanker), komt deze film dicht in de buurt. Hij is volkomen accuraat; hij is niet mooi en vaak vernederend, hoe de oncologische staf ook zijn best doet om het gemakkelijker te maken. De film is ook accuraat in het soort gevoelens dat hij uitdrukt over kanker. Mensen die met die smerige ziekte te maken hebben gehad, zullen ALLES doen om zich ertegen te verzetten. (Ik heb nog geen twee weken geleden vierentwintig uur achter elkaar op een brommer gezeten om borstkanker te bestrijden, dus ik weet waar ik het over heb.) Ja, er zijn een paar vrijheden met het echte verhaal genomen. Nou en? Het resultaat is een samenhangende ontwikkeling die meer geïnteresseerd is in mensen dan in de plot. En daar zou het toch om moeten gaan?<br />Ik heb dit horen afdoen als een film voor 'oudere mensen'. Ik ben er trots op dat ik tot die categorie behoor <0xE2><0x80><0x93> per slot van rekening ben ik op mijn vijfendertigste tien jaar verwijderd van de populatie waarop Hollywoodfilms zijn gericht. 'Als je bedoelt dat mensen willen dat een film over iets belangrijks gaat in plaats van over de laatste spectaculaire lichtshow, ben ik blij dat ik tot die categorie behoor. Ik kan dit iedereen aanbevelen die geïnteresseerd is in een film die zowel hysterisch grappig als diep ontroerend is. Hij heeft me opnieuw geïnspireerd in de strijd tegen kanker, en als hij dat bij iemand anders doet, zal het een groot verschil hebben gemaakt.'
I've been getting a little tired of the computer-enhanced extravaganzas that have been flung at viewers over the past few years. You know what I'm talking about--the movies that are short on plot, acting or both which are bolstered up by loud FX and revolutionary digital animation so that it becomes "special effects in search of a picture". I'm delighted to say that CALENDAR GIRLS has nothing of the kind. It's all about the plot, all about the women involved, and all about laughing so hard you cry--or maybe about being able to forget tears in deep laughter, if only for a moment.<br /><br />The acting is superb. One hardly needs to mention Helen Mirren. I read one comment that pans her Yorkshire accent; well, I attended it with an Englishwoman who is very familiar with such an accent and she specifically told me that her accent never slipped, so I've no idea where that comment came from.<br /><br />Having been involved with the world of cancer treatment recently (fortunately with a happier outcome for my mother, a survivor of breast cancer) this movie strikes close to home. It's completely accurate; it's not pretty and it's often degrading, no matter how much the oncological staff tries to make it easier. The movie is also accurate in the kind of sentiments it expresses about cancer. People who have been touched by that filthy disease will do ANYTHING to fight it. (I sat on a spin bike for twenty-four consecutive hours in aid of breast cancer less than two weeks ago, so I do know what I'm talking about.) Yes, a few liberties with the real story have been taken. So what? The result is a coherent progression that is more interested in human beings than plot details. And isn't that what it should be about?<br /><br />I've heard this dismissed as a movie for "older people". I'm proud to be of that number--after all, at the age of thirty-five I'm ten years out of the target demographic at which Hollywood films are aimed. If by "older people" they mean people who want a movie to be about something important as opposed to the latest spectacular light show, I'm glad to be of that number. I'd recommend this to anyone who's interested in a movie that is both hysterically funny and deeply touching. It has re-inspired me in the battle against cancer, and if it does that to anyone else, it will have made a worthwhile difference.