Irene Dunne en Cary Grant waren samen in deze film net zo fantastisch als mijn geliefde vrouw, omdat het schrijven zo uitzonderlijk was en de chemie tussen hen geweldig was. Ook al was _Penny SERENADE_ (ook met het paar in de hoofdrol) behoorlijk deprimerend, het was ook een kwaliteitsfilm. Ik geloof bijna dat ze tegen elkaar hadden kunnen zeggen dat ze 90 minuten moesten improviseren, en dat zou geweldig zijn geweest! Ik denk dat ik de film deels zo goed vond omdat beide sterren een geweldige manier van komedie spelen. Deze film heeft geen erg ingewikkelde plot <0xE2><0x80><0x93> een man en een vrouw gaan scheiden, ook al zijn ze diep in hun hart nog steeds verliefd. Maar door de chemie, het schrijven en de uitstekende regie is het een geweldige film.' Het is bijna magisch. Kijk naar deze film, kijk dan naar mijn favoriete vrouw <0xE2><0x80><0x93> bijna iedereen zal tevreden zijn.<br />Dus als de film zo goed was, waarom heb ik hem dan niet hoger gescoord? Nou, waar het op neerkomt is dat Cary Grant een paar andere komedies heeft gemaakt die beter waren (ARSEENIC AND OLD LACE en BRING BUYING BABY). Bovendien lijkt de film zo op mijn favoriete vrouw <0xE2><0x80><0x93> ook zo'n komedie van Grant en Dunn.<br />Tussen haakjes, er zijn een paar dingen waar je op moet letten: ja, de hond 'Mr. Smith' is dezelfde hond als 'Asta' in de films van THIN MAN. En zoals gewoonlijk speelt Ralph Bellamy weer de vriend die voorbestemd is het meisje (Irene Dunn) te verliezen. Net als in talloze andere films is Bellamy aan het eind van de film onverklaarbaar bruidsloos (zoals in zijn _Girl Friday_ en _Hands Across the Table_ onder andere). Ten derde lijkt deze film mogelijk de inspiratiebron te zijn geweest voor de latere Hitchcock-film, _Mr. and Mrs. Smith_. Zo niet, dan hebben ze in elk geval een heleboel overeenkomsten <0xE2><0x80><0x93> met opzet of niet.
Irene Dunne and Cary Grant were wonderful together in this film as well as MY FAVORITE WIFE because the writing was so exceptional and the chemistry between them was terrific. Even though PENNY SERENADE (also starring the pair) was pretty depressing, it was also a quality film. I almost believe they could have told them to ad-lib together for 90 minutes and it would have been wonderful! I think part of the reason I liked the film so much is that both stars had a wonderful way with light comedy. This movie doesn't have a terribly complicated plot--a man and woman are divorcing even though down deep they are still in love. However, because of the chemistry, writing and excellent direction, it's almost magical. See this film, then see MY FAVORITE WIFE--they'll satisfy nearly anyone.<br /><br />So, if the film was so good, why didn't I score it higher? Well, the bottom line is that for Cary Grant he made a few other comedies that WERE better (ARSENIC AND OLD LACE and BRINGING UP BABY). Plus, the movie is so similar to MY FAVORITE WIFE--another Grant and Dunn comedy.<br /><br />By the way, a couple things to look for: Yes, the dog "Mr. Smith" is the same dog that is "Asta" in the THIN MAN movies. Also, as usual, Ralph Bellamy DOES once again play the boyfriend who is destined to lose the girl (Irene Dunn). Just like in countless other movies, Bellamy is inexplicably left bride-less by the end of the movie (as in HIS GIRL Friday and HANDS ACROSS THE TABLE among others). Third, this film seems to have possibly been the inspiration for the later Hitchcock film, MR. AND MRS. SMITH. If not, then at least they have a lot of similarities--intentional or not.