Het gaat niet om de historische documentaire of de politieke opleiding die we onderweg krijgen, dit is een voorbeeld van de krankzinnigste filmproductie uit de geschiedenis. Als dit een eenmansproductie was geweest van een 96-jarige, zou ik er geen kritiek op hebben, maar honderden mensen (van zogenaamde kwaliteit) hebben aan deze productie gewerkt en het lijkt erop dat niemand tegen de man durft te zeggen dat hij zijn mening in twijfel trekt. Het spijt me, maar omdat ik op zijn leeftijd al 16 films heb gemaakt sinds 1990, kun je niet verwachten dat er veel uit komt als niemand bereid is eerlijk te zijn. Er zijn een paar waardige dingen, maar over het geheel genomen is dit echt de slechtste film die ik ooit heb gezien (en ik was niet de enige <0xE2><0x80><0x93> mijn vrouw, drie Portugese vrienden, onder wie een fan, en een filmcriticus die het daar helemaal mee eens is) en mijn enige 86-jarige muzikante-oma ook en geloof me we staan allemaal open voor alle soorten films. Als de 7-8-cijfers gerechtvaardigd zijn omdat het een script is dat de 'werkelijkheid' laat zien, dan moet dat komen door mensen die nog nooit een andere film over de 'werkelijkheid' hebben gezien, probeer het maar eens in de Iraanse cinema, dan zie je niet zoiets ergs als dit en als je geluk hebt zelfs Iedereen was nep en afgezaagd, behalve het meisje en de priester (die uiteindelijk nog steeds praatte alsof hij repeteerde voor een Guide du Routard-film). De beroemde acteurs gedroegen zich allemaal alsof ze op het punt stonden te sterven, de dialoog over talen in Europa was kinderachtig en er zat geen overtuiging in de teksten. De moeder leek meer een leerling te onderwijzen die niet met haar dochter praatte. Er waren wat subtielere stukken, het belang van de echtgenoot ('Raak me niet aan ik ben getrouwd en ik heb Portugese trots') was heel origineel. De franse ondertiteling vertaalde de reden om de bom niet te verspreiden, namelijk dat niemand het handboek kon lezen (denk dat de vertaler wist dat hij iets moest doen om deze film te helpen). Het geroddel of de beroemde acteurs we het over hun eigen leven hebben. Als dit op tv was geweest, zou niemand kijken. Helaas heeft hij nooit meer zoiets goeds gedaan als Aniki Bobo, zijn eerste echte film, en nu hij op de 'terugkeren naar de kindertijd'-leeftijd is, zal hij dat waarschijnlijk nooit meer doen, maar hij verdient nog steeds respect. Er is nog iemand die nooit van een goede start is hersteld: Luc Besson, die een goede kans maakt om de slechtste beroemde filmmaker ter wereld te worden.
Never mind the historical documentary or political education we are offered along the ride, this is an example of the craziest film-making in history. If this had been a one-man show of a 96-year old I would not criticise it however, hundreds of people (of supposed quality) worked on this production and it seems no-one dared speak to the man to question his view. I'm sorry but having made 16 movies since 1990 at his age, you cannot expect much to come out if no-one is prepared to be honest. There are some worthy things but on the whole this really is the worst movie I have ever seen (and I was not alone - my wife, three Portuguese friends including one fan, and one film critic totally agree) and my only 86 year old musician grandmother would too and believe me we are all open to all kinds of films. If the 7-8 ratings gets justified just because it is a script showing "reality" then it must be by people who have never seen any other films about reality, try Iranian cinema to start with, you will not see anything as bad as this and if you're lucky even some really good stuff. Every person was fake and corny except the girl and the priest (who still ended up speaking as if he was rehearsing for a Guide du Routard film. The famous actor's all behaved as if they were about to die, the dialogue about languages in Europe was childish and there was no conviction in the texts. The mother seemed more to be educating a pupil not talking to her daughter. There were some more subtle parts, the importance of the husband (don't touch me I'm married and I have Portuguese pride)was very original. The french subtitles translated the reason for not diffusing the bomb being that no-one could read the instruction manual (think the translator knew he had to do something to help this film) The gossip of whether the famous actors we're talking about their own lives. If this had been on TV no-one would watch. Unfortunately he has never again done something as good as Aniki Bobo, his first real film, and now that he's at the "reverting back to a child" age he probably never will, still he deserves respect. There is one other person who has never recovered from a good start - Luc Besson, who has a good chance of turning into the world's worst famous film-maker.