Ik zag die film toen hij in 1987 uitkwam, maar hij werd uitgebracht onder de oorspronkelijke titel: 'Liefde is een hond uit de hel.' Jarenlang heb ik er onder die naam naar gezocht, maar zonder resultaat, tot vandaag. Ik zag hem in een middelgrote bioscoop in Washington, D.C.... en ik was de enige... en ik bedoel de enige... persoon in het publiek! De eigenaren verloren die dag geld, maar ik klaagde niet. Deze film maakte zo'n indruk op me, en ik huilde grote, zoute tranen. Elke puber die acne heeft gehad en/of sociaal onhandig is geweest (hallo, iedereen?) kan zich op een bepaald niveau verplaatsen in de afschuw en de pijn en de hartverscheurende eenzaamheid van de hoofdpersoon. Niet iedereen zou uiteindelijk tot het uiterste gaan, misschien, maar niettemin... Ik beveel deze film aan voor mensen die van hun films houden zonder de happy, lullige eindes... en die laten zien hoe het leven er echt aan toe kan gaan in die achtbaanperiode die 'tienertijd' wordt genoemd. Geweldige regie en acteerwerk ook.
I saw this movie when it came out in 1987, but it was released under the original title, "Love is a Dog From Hell." For years, I've searched for it under that name to no avail, until today. I saw it in a mid-sized theater in Washington, DC...and I was the ONLY...and I mean only...person in the audience! The owners lost money that day, but I wasn't complaining. This movie made such an impact upon me, and I cried big, salty tears. Any adolescent who has had acne and/or been socially awkward (hello, everyone?) can relate on some level to the protagonist's horror and pain and gut-wrenching loneliness. Not everyone would ultimately go to his extremes, perhaps, but nonetheless.... I recommend this movie for folks who like their movies without the happy, crappy endings tacked on...and which show life as it really can be in that roller-coaster period called being a "teenager." Great direction and acting, too.