Dit was veel beter dan ik had verwacht. Gelukkig had het niet al te veel te maken met de vrijheidsstrijdverhalen, want daar hebben we er al veel te veel van gehad. De invalshoek was heel goed. Het acteerwerk was oké. Ik had het gevoel dat de hoofdrol niet goed was gecast; Hritik zou perfect zijn geweest als Kisna; hij speelt op dit moment beter dan wie ook in de filmindustrie de zachte (poëet) en de harde (krijger) kant. De hoofdrolspeelster Antonia is buitengewoon mooi (ze lijkt een beetje op Nicole Kidman en een beetje op Naiomi Watts) en doet het heel goed als Catherine, haar emoties komen er redelijk goed uit als je bedenkt dat ze geen indiaanse is en niet zo bekend met de indiaanse gevoeligheden. Het was 30-40 minuten te lang. De hele Raghuraj-serie was te lang en voegde er niets aan toe. Ik vind ook dat de hele Indiase cultuur te lang is. Als de regisseur er naartoe had willen gaan, had hij de kijkers beter hun eigen conclusies kunnen laten trekken in plaats van alles uit te spellen.
This was much better than what I expected it to be. Thankfully it did not have too much to do with the whole freedom fighters stories, which we have had way too many already. The direction was very good. The acting was okay. I felt the lead role was miscasted; Hritik would have been perfect as Kisna; he does the soft (poet) and hard (warrior) sides better than anyone in the industry right now. The lead actress Antonia is extremely beautiful (She looks a bit like Nicole Kidman and a bit like Naiomi Watts) and does very well as Catherine, her emotions come out pretty well considering she is not a native Indian and not that familiar with the Indian sensibilities. Good effort and some good direction. It was 30-40 minutes too long. The whole Raghuraj sequence was over-done and did not add any value at all. I also think the whole Indian culture is superior bit is over done. If the director wanted to go there the best thing would have been to let the viewers make their own conclusion rather than spelling everything out.