Door te proberen de film op gang te brengen, is hij in het begin een beetje zwaar op de hand, neemt hij een opvallend groot en twijfelachtig dramatisch risico, maar hij wint langzaam aan kracht en verandert in een soort monumentaal mini-epos waarin John Paynes haarkleur zijn langzame en genadeloze reis naar een goddeloos einde laat zien... wat een voorstelling, maar niet zo goed als die van Gloria McGehee als de ongewenste echtgenote Lorry <0xE2><0x80><0x93> en beter dan je ooit zult zien van een actrice op het witte doek, punt. Ook geweldig is Robin Morse als Johnny de Organisatieman, een prachtige, ingetogen voorstelling... waar is deze film al ons leven lang geweest? Hij is krachtig, soms moeilijk om naar te kijken, meedogenloos en de moeite waard.
In trying to jumpstart itself, this movie is somewhat heavy handed at the beginning, taking one notably big and questionable dramatic risk, but gains power slowly and turns into something of a monumental mini-epic with John Payne's changes of hair coloring registering his slow and merciless journey toward a godless end...what a performance, but it's not as good as Gloria McGehee's as the unwanted wife Lorry - which is about as good as you'll ever see from an actress on screen, period. Also great is Robin Morse as Johnny the Organization Man, a wonderful low key performance...where has this movie been all our lives? It's powerful, at times difficult to watch, brutal, and worth the ride.