Dit was de verrassingsfilm op de Horrorthon in Dublin van dit jaar en laten we het er maar op houden dat hij alleen maar verrassend was in die zin dat dit het enige is wat er in Ierland van horror kan worden gemaakt. Ten eerste mag de schrijver van de film nooit eerder in zijn of haar leven paddenstoelen hebben gegeten, want tijdens één'seksscène' nemen twee nietsvermoedende tieners paddenstoelen en beginnen ze seks te hebben, ze horen een geluid buiten en schrijven dat toe aan de 'paddenstoelen' die hun werk doen. Ik begrijp dat het de eerste keer was dat ze ze namen dus dat is de schrijfruimte die ze toestonden maar er is een groot verschil met het eten van paddenstoelen waar je hele fysieke zintuigen worden veranderd en je denkt dat je een twijgje hoort knappen. De enige gedachte die na de eerste veertig minuten bij het 'plot' blijft hangen, is de zogenaamde speciale paddenstoelen met zwarte blaadjes die onze heldin neemt om in de toekomst te kunnen kijken. Jongens, ik had verwacht dat het idee dat een moordenaar achter je aan zit en je met paddenstoelen bekogelt, de basis van het plot zou zijn, maar nee hoor! Ze hebben geen interessant plot nodig als je gewoon een paar harde geluiden kunt maken om te proberen het publiek om de twee minuten de stuipen op het lijf te jagen.<br />De hoofdpersoon loopt twintig minuten lang met een bijl door een krankzinnigengesticht, dat is niet overdreven. Twintig bloederige minuten zonder dat er iets gebeurt. Er zaten letterlijk mensen in het publiek die uit pure verveling met elkaar zaten te praten.<br />De film heeft één positieve bijkomstigheid, en dat is de verschijning van Don Wycherley en Sean McGinley als de twee boerenkinkels. Ik ben Iers en persoonlijk heb ik er geen probleem mee als iemand van tijd tot tijd een stereotype van ons creëert, en ik denk dat het overdreven acteerwerk een welkome opluchting was. Niemand klaagde toen er extreme freak-herders rondliepen in Texas-stijl, zoals in Massacre of the Wrong Turn, en gezien het feit dat ik geloof dat er in dit land nog steeds mensen zijn die geloven in 'de banshee', elfenringen en meer van dat soort krankzinnige Carrolls.' De Ierse Gift Store heeft ideeën gesteund, dus is het volkomen passend om dit beeld te versterken tot dat van de kwijlende plattelandsfreak. We hebben er allemaal minstens één ontmoet, kom op, ontken het maar niet.<br />Om kort te gaan, deze film is in één woord bollo** s. Sorry dat ik het woord 'vies' gebruik en dat ik voortdurend aanhalingstekens in de lucht maak, maar er is niets anders om op af te gaan. Het is de grootste verspilling van geld. Neem een producent in de arm, de volgende keer dat je een nieuweling een kans in het vak wilt geven, zorg ervoor dat het script niet de grootste berg koeienmest is die er is verschenen sinds, nou ja, laat ik het maar gewoon zeggen, The Roost. Wacht eens even... koeienmest... misschien is dat waar...?
This was the surprise film at the Dublin Horrorthon this year and let's just say it was only surprising in that this is all that can be made of horror in Ireland. Firstly, the writer of the film must never have taken mushrooms in his or her life as during one "sex scene" the two unsuspecting teens take mushrooms and proceed to have sex, a noise outside is heard and they chalk it up to it being the "shrooms" taking effect. I understand that it was their first time taking them so that's the writing leeway that they allowed but there is a big difference in taking mushrooms where your entire physical senses are changed and thinking you heard a twig snapping. <br /><br />The only idea of mushrooms that stays with the "plot" after the first forty minutes is the supposed special black headed mushrooms our heroine takes that allows her to see into the future. Boll**ks, I expected the idea of how messed up it would be to have a killer chasing you wile on mushrooms to be the basis of the plot, but aghast no! They don't need an interesting plot when you can just bash together some loud noises to try and scare the audience every two minutes. <br /><br />The main character spends twenty minutes of the film walking around an insane asylum with an axe, that's not an exaggeration. Twenty bloody minutes with nothing happening. There were literally people talking amongst themselves in the audience through sheer boredom.<br /><br />The film has one redeeming feature, and that is the appearance of Don Wycherley and Sean McGinley as the two hicks. I'm Irish and personally have no problem with someone creating a stereotype of us from time to time and I think the exaggerated acting was a welcome relief. No one complained when there were extreme freak rednecks in the likes of Texas chainsaw Massacre or Wrong Turn and considering I believe there are people in this country who still believe in "the banshee", fairy rings and other such insane Carroll's Irish Gift Store endorsed ideas, that it is entirely appropriate to enhance this image into that of the drooling country freak. We've all met at least one, come on, don't deny it. <br /><br />To sum up, this film is in a word, bollo**s. Sorry to use the inarticulate "foul" language and constant air quotes but there's nothing else to go by with this one. It's the greatest waste of money. Take a hint producers, next time you want to give a new starter a chance in the business, make sure the script isn't the largest pile of cow dung to come out since, well, hell I'll just say it, The Roost. Hang on.... cow dung.... maybe that's where.......?