De dag voor ik naar de universiteit zou gaan, heb ik ernaar gekeken. Het was een van de meest toepasselijke en ontroerende momenten uit mijn filmleven.<br />Ten eerste: dit is geen ingewikkelde of intrigerende film. Het concept is heel eenvoudig: verschillende tieners die van hun jeugd genieten met geintjes, racen, buitensporig geflirt en de mooiste en ontroerendste tienerdroom: romantiek. Mijn favoriete moment in de film is wanneer Dreyfuss de liefde van zijn leven krijgt. Het personage ziet in het begin een aantrekkelijke, jonge blondine <0xE2><0x80><0x93> later probeert hij wanhopig contact met haar op te nemen <0xE2><0x80><0x93> dat doet ze uiteindelijk ook, maar ze zegt alleen dat het haar beurt is en verlaat hem <0xE2><0x80><0x93> de jongen is in plaats van verdrietig of ontevreden gelukkig en vrolijk <0xE2><0x80><0x93> hij heeft het tenminste een kans gegeven, hij heeft het tenminste overleefd, zoals mijn vader het noemde, 'de tienerdroom'. Het raakte me zoals maar weinig films dat kunnen.<br />Dat maakt zijn film zo goed, zo stijlvol. Hij toont de jeugd in al haar schoonheid, zonder cynisme <0xE2><0x80><0x93> de eenvoudige vreugden van het leven worden in al hun levendigheid getoond. Hij bevat ook niet die elementen die in moderne versies alomtegenwoordig zijn: onnatuurlijke belichting, een onrealistisch scenario, godslastering. Lucas en Wexler vormden de perfecte combinatie, Lucas kon zijn tekortkomingen in de dialoog verbergen achter de uitstekende fotografie van Wexler en de geweldige prestaties van de hele cast.<br />Het einde ontroerde me zeer, omdat ik nu in het levensstadium was dat ik ben. Iedere student moet deze film zien voordat hij naar de universiteit gaat, omdat die die eigenschappen van de jeugd zo goed en zo elegant naar voren brengt, dat je onwillekeurig een vleugje wroeging en sentiment voelt bij de aanblik van het vliegtuig dat de jongen naar de universiteit brengt, weg van zijn jeugd.
I watched this the day before going to University. It was one of the most appropriate and moving moments of my film viewing life.<br /><br />First off; this is no complex or intriguing film. Its concept is very simple; various teenagers enjoying their youth with pranks, racing, outrageous flirtatiousness and most beautiful and touching of all the teenage dream of romance. My favourite moment of the film is when Dreyfuss's character sees an attractive, young blond early on - he later tries frantically to contact her - she eventually does, but just says her dues and leaves him - the boy, instead of being heartbroken or dissatisfied is happy and upbeat - at least he gave it a chance, at least he lived, as my father put it 'the teenage dream'. It touched me like few films can.<br /><br />That is what makes his film so good, so classy. It shows youth in all its beauty, without cynicism - the simple joys of life are shown in all vibrance. It also does not contain those elements that are omnipresent in modern versions; unnatural lighting, a unrealistic script, profanity. Lucas and Wexler were the perfect combination, Lucas could hide his shortcomings in dialogue behind Wexler's excellent photography and the great performances of all the cast.<br /><br />The ending moved me greatly, being at the stage of life that I am. Every student must watch this film before going to University because it highlights those qualities of youth so well and so elegantly that one cannot help feel tinges of remorse and sentiment at the sight of the plane soaring into the sky carrying the boy to University and away from his childhood.