Houd je van films over het ondervragen van twee losers? Wat dacht je van een stel dikke smerissen die slaapwandelend een film uitzitten? Wat dacht je van eindes die bevestigen dat de laatste 74 minuten van je leven totaal verspild waren? Nou, dan vind je 'Drive-In Massacre' vast geweldig. Iemand vermoordt de klanten van een drive-in in Los Angeles met een zwaard. Dat is het. Maar deze film trakteert je op de details van het politiewerk, inclusief uitgebreide ondervragingsscènes van de achterlijke Germy en die engerd Orville die alleen maar 'zijn slag wil slaan'. Klinkt dat als een knaller? Hou je vast, want Det. Mike en Det. John praten ook met de grootste drive-in-manager ter wereld, Austin Johnson, die de pest heeft aan iedereen, en ik bedoel iedereen. De plot wankelt als een dronkenlap in een draaikolk rond met de ene betekenisloze scène na de andere. De film raakt gefixeerd op de meest alledaagse onzin, zoals een stomme ruzie tussen een rokkenjager en zijn vriendin die een krulpruik draagt of een ondervraging (alweer?) door Germy op het 'politiebureau' met de beide bureaus naast elkaar als een stel schoolkinderen. Stu Segall concentreert zich op deze scènes alsof hij de terugkeer van Christus filmt. Een andere grote klacht is dat de verschillende avondshots zo donker zijn dat je net zo goed je ogen dicht kunt doen en je kunt verbeelden wat je maar wilt. Flower die aan het eind van de film verschijnt als een machete zwaaiend met een noot die niets met de plot te maken heeft. Hij komt alleen maar even binnenwippen om de looptijd op te vullen als een carnavalsscène waarin Germy zich herinnert wat de rechercheurs tegen hem hebben gezegd. Woehoe! Buck en John Goff (die Jake Barnes wordt genoemd omdat hij zich waarschijnlijk schaamde) werkten samen in Bill Rebanes 'The Alpha Incident' dat in vergelijking met dit gelul op 'Raiders of the Lost Ark' lijkt. Meneer Flower slaagt er zelfs in om zijn dochter Verkina te casten in de cruciale rol van meisje in pakhuis op de een of andere manier krijgt Newton Naushaus op de een of andere manier een rekening voor Newton die veel meer tijd heeft als de lul van de drive-in. Dit is de vijftigste en laatste film in de 'Chilling Classics' en tjonge, wat een eind kwam er aan dit hele gedoe. Wat een afschuwelijke tijdverspilling.
Do you like movies about questioning two losers? How about a couple of fatass cops sleepwalking their way through a film? What about endings that confirm the last 74 minutes of your life were totally wasted? Well then you'll love "Drive-In Massacre". Someone is murdering patrons of a Los Angeles drive-in with a sword. That's it. Yet this movie treats you to the minutiae of police work including extended questioning scenes of functional retard Germy and creep Orville who just wants to "beat his meat". Sound like a blast so far? Well hang on to your hats as Det. Mike and Det. John also talk to the world's biggest azzhole drive-in manager Austin Johnson who hates, and I mean HATES, everyone. The plot stumbles in circles like a drunk on a tilt-a-whirl with one meaningless scene after the other. This movie becomes fixated on the most mundane nonsense like a stupid argument between a philanderer and his girlfriend that wears a curly wig or questioning (again?) Germy at the "police station" with both the detectives desks next to each other like a couple of grade schoolers. Stu Segall hyper-focuses on these scenes like he's filming the return of Christ. Another major complaint is the various evening shots are so dark you might as well close your eyes and imagine whatever you want. I pretended that I was watching a better movie. Partially written by George "Buck" Flower who appears late in the movie as a machete wielding nut that bears no connection to the plot. He just sorta pops in to fill up running time like a carnival scene with Germy recollecting what the detectives have said to him. Woo hoo! Buck and John Goff (billed as Jake Barnes because he was probably embarrassed) worked together in Bill Rebane's "The Alpha Incident" which looks like "Raiders of the Lost Ark" compared to this crap. Mr. Flower even manages to cast his daughter Verkina in the crucial role of girl in warehouse somehow getting billing over Newton Naushaus who has far more screen time as the prick drive-in manager. This is the fiftieth and last movie in the "Chilling Classics" collection and boy did this thing end like it began. Appallingly awful waste of time.