In 2004 gooide de luidruchtige en politiek gemotiveerde regisseur Michael Moore roet in het eten met zijn film Fahrenheit 9/11, door de regering-Bush te bekritiseren en grove opmerkingen te maken over het verband tussen olie en politiek. Door het gebrek aan academische strengheid in zijn film kon hij worden afgedaan als onoprecht, hoewel het in elk geval voor veel opschudding zorgde in het anti-Bushkamp. Toen maakte Stephen Gaghan in 2005 Syriana, een spannend, goed gedocumenteerd, politiek geladen drama over de olie-industrie <0xE2><0x80><0x93> een film die voor doorgewinterde liefhebbers van de wereldpolitiek en de economie heel begrijpelijk was, zonder iemand te beledigen. Nu, in 2006, maken twee regisseurs in Zwitserland A Crude Awakening <0xE2><0x80><0x93> The Oilcrash, een nauwgezette documentaire over de angstaanjagend centrale rol van olie in ons leven. Gelpke heeft een achtergrond in antropologie, economie, voordat hij als nieuws- en oorlogsverslaggever ging werken en zich vervolgens ging bezighouden met het maken van wetenschappelijke films. McCormack werkte in de filmindustrie en maakte documentaires, maar behaalde ook een graad in milieubeleid en -management. Zoals te verwachten is, berust deze film niet op geruchten of gefictionaliseerde bewijzen, maar op interviews met vooraanstaande academici, deskundigen en adviseurs uit het politieke, zakelijke en economische spectrum. De officiële website van de film wemelt van de officiële protocollen, rapporten en andere bewijzen om je te helpen hun bronnen na te gaan. Er is geen politieke bijl aan het graf te vinden. Met andere woorden, het is moeilijk te negeren.<br />Misschien heb je veel literatuur gelezen en een paar verbanden gelegd. Je weet dat de wereld in een energiecrisis verkeert. Ja? Denk nog eens na. Als je dacht dat het ernstig was, vermenigvuldig dat dan met honderd en begin het te onderzoeken in het leven van je moeder <0xE2><0x80><0x93> of liever gezegd dat van je kinderen. Als je dacht dat er een verband was tussen olie en buitenlandse politiek, goed of slecht, hou dan op en besef dat de onderliggende mechanismen veel dieper gaan en ga tot de wortel van dingen waar je nooit van hebt gedroomd. Hou op en stel je voor dat je knusse wereldje ten einde komt.<br />Een primitief ontwaken begint met het noemen van olie 'de uitwerpselen van de duivel'. Dat is het eerste en laatste stukje retoriek <0xE2><0x80><0x93> de rest is een koud onderzoek van bewijsmateriaal; wat misschien een van de redenen is waarom het dan zo hard moet werken om zijn nogal droge onderwerp interessant te maken... Ik was moe genoeg om tijdens het kijken in slaap te vallen, maar de koude en zorgvuldige feiten begonnen langs mijn nek omlaag te sijpelen tot ik bijna in een shocktoestand verkeerde.<br /><0x3E><0x3E> Vergeleken met menselijk lichamelijk werk is olie en andere fossiele brandstoffen zo efficiënt dat het er in vergelijking bijna vrij uitziet. Als we alles om ons heen in onze moderne wereld weghalen wat niet op de een of andere manier door olie is aangetast, van voedsel tot productie (maar vooral transport), is er bijna niets meer over. Onze steden zijn daarom ontworpen en gebouwd (in tegenstelling tot de meeste steden in Azië en een groot deel van de wereld, die dateren van voor de opkomst van de olie) rond een bijna nooit eindigende voorraad goedkope olie. Er is geen 'gemakkelijke weg terug'. Nu de westerse voorraden slinken en de voornaamste bronnen steeds meer in handen komen van losgeslagen of onstabiele regeringen, wordt olie, die essentieel is voor onze manier van leven (en een moderne manier van leven die ontwikkelingslanden zouden navolgen), een katalysator en een magneet voor oorlog. Vanaf 1945 werd de belofte van veiligheid aan de Saoedische heersers omgewisseld voor de belofte van een goedkope olietoevoer. Gewone Saoedi's hebben echter een enorme daling van hun levenskwaliteit meegemaakt, wat heeft geleid tot ontevredenheid en de aantrekkingskracht van terrorisme, vooral door te emigreren naar buurlanden waar grotere machtsvacu<0xC3><0xBC>ms bestaan.<br />De huidige levensstijl van het Westen is, volgens de reeks van minst optimistische en meest optimistische cijfers in de film, onmogelijk vol te houden. Dit levert enkele sombere opties op. 1) oliewinning - met andere woorden, als je je huidige manier van leven en je huidige beschaving wilt behouden, moet je voorbereid zijn op een heleboel oorlogen om de olie die je nodig hebt in handen te krijgen; of 2) je afhankelijkheid van olie afreageren, wat betekent dat je nieuwe technologieën moet ontwikkelen. Hoewel sommige wetenschappers in de film hun best doen om optimistisch te blijven en nooit het menselijk vermogen tot technologie te onderschatten, ontleedden ze genadeloos de huidige mogelijkheden om te laten zien dat zelfs met de beste resultaten het resultaat niet meer zou zijn dan een miniem druppeltje in de oceaan van wat nodig is.<br />Bij gebrek aan voldoende fossiele brandstoffen suggereren ze dat een wereldbevolking van de huidige omvang moeilijk in stand te houden zou zijn. We hebben een levensstijl die niet te handhaven is. In de hoek gedreven, wil je de fiets aan het werk zetten <0xE2><0x80><0x93> ook al is het tachtig kilometer verderop? Of wil je zeggen dat het het probleem van een toekomstige generatie is? Om het zo bot te zeggen: de neoconservatieve oplossing van het 'democratiseren van het Midden-Oosten' om ervoor te zorgen dat de olievoorraden op een voor het publiek aanvaarde (of verkoopbare) manier beschikbaar komen, klinkt als een realistischer oplossing dan veel liberalen zouden willen toegeven... Hoeveel armoede en ontbering in de wereld, niet in derdewereldlanden maar in de onze, kunnen wij verdragen <0xE2><0x80><0x93> en hoeveel zullen onze kinderen moeten verdragen? Wil je dat liever niet weten?
In 2004, the loud and politically motivated director Michael Moore made a splash with Fahrenheit 9/11, lambasting the Bush administration and making rude noises about the connections between oil and politics. The lack of academic rigour in his film allowed it to be dismissed as disingenuous, although it created plenty of waves in the minds of the anti-Bush camp, at least. Then in 2005, Stephen Gaghan made Syriana, a tense, well-researched, politically charged drama about the oil industry - which made plenty of sense to those steeped in world politics and economics, without outwardly offending anybody. Now in 2006 two directors in Switzerland make A Crude Awakening - The Oil Crash, a painstaking documentary about the frighteningly central role of oil in our lives. Gelpke has a background in anthropology, economics before working as a news/war reporter and then becoming involved in scientific film-making. McCormack worked in corporate film-making and documentaries but also holds an Honours Degree in Environmental Policy and Management. As you might expect, this film relies not on hearsay or fictionalised evidence, but interviews with notable academics, experts and advisors from across the political, corporate and economic spectrum. The film's official website is awash with official protocols, reports, and other evidence to help you check their sources. It has no discernible political axe to grind. In other words, it's hard to ignore.<br /><br />Maybe you've read a lot of literature and have made some connections. You know that the globe faces an energy crisis. Yes? Think again. If you thought it was serious, multiply that a hundred-fold and start examining it on your mother's life - or rather that of your children. If you thought there was a connection between oil and foreign policy, good or bad, stop and realise that the underlying mechanics are much deeper than that and go to the root of things you never even dreamed of. Stop, and imagine your cosy world coming to an end.<br /><br />A Crude Awakening starts off by calling oil 'the excrement of the devil'. That is the first and last piece of rhetoric - the rest is cold examination of evidence; which is perhaps one of the reasons it then has to work so hard to make its rather dry subject interesting . . . I was tired enough to nod off while watching it, but the cold and careful facts started seeping down my neck until I was almost in a state of shock.<br /><br />Oil and other fossil fuels, compared to human physical labour, is so efficient as to make it look almost free by comparison. If we take away everything around us in our modern world that has not been affected by oil in some way, from food to manufacturing (but particularly transport), there is hardly anything left. Our cities, have consequently been designed and built (unlike most of those in Asia and much of the world, that pre-date the rise of oil) around an almost never-ending supply of cheap oil. There is no 'easy going back.' With Western supplies dwindling, and the main sources being ever more in the hands of rogue or unstable governments, oil, essential to our continued way of life (and a modern way of life that developing countries would emulate), becomes a catalyst and magnet for war. From 1945, the promise of security to Saudi rulers became the exchange currency for the promise of a cheap supply of oil. Ordinary Saudis however have seen a massive drop in their quality of life, which has led to discontent and the attraction of terrorism, especially by migrating to neighbouring countries where there is are bigger power vacuums.<br /><br />The present lifestyle of the West, according to the range of least-to-most optimistic figures presented in the film, is impossible to maintain. This produces some bleak options. 1) militarise oil - in other words, say to people, if you want to keep your current way of life and present civilisation, be prepared for a lot of wars to secure the oil necessary; or 2) kick oil dependence, which means developing new technology. Although some of the scientists in the film try to be upbeat about never underestimating the human capacity for technology, they mercilessly dissect the present known options to show that, even with the best outcomes, the result would be the tiniest drop in the ocean of what is required.<br /><br />In the absence of sufficient fossil fuels, they suggest that a world population of the current size would be difficult to maintain. We have an unsustainable lifestyle. Pushed into the corner, do you want to get the bicycle to work - even if it's fifty miles away? Or do you want to say, it's a future generation's problem? Put so starkly, the neo-con solution of 'democratising the Middle East' to ensure oil supplies in a publicly acceptable (or marketable) way, sounds a more realistic me-first solution than many liberals would care to admit . . . How much world poverty and deprivation, not in third world countries but our own, can the we stomach - and how much will our children have to stomach? Would you rather not know? Or do you maybe want to see this film . . .