Een kwaadaardige stam van lelijke en dodelijke parasieten verandert de bewoners van een chique, luxe appartementencomplex in verdorven, op seks beluste monsters. Dokter Roger St. Luc (de hopeloos saaie Paul Hampton) en zijn beminnelijke collega Rollo Linsky (een prachtig ontroerende vertolking van Joe Silver) proberen erachter te komen wat er aan de hand is voordat het te laat is. Schrijver/regisseur David Cronenberg verzint een genadeloos sombere meditatie over de verschrikkingen van de mensheid die wordt gereduceerd tot louter psychotische libido-impulsen (bekijk de scène met een lelijke, dikke vrouw van middelbare leeftijd die een jongere man bespringt terwijl ze uitroept: 'Ik hunker naar liefde!' en slaagt erin een kille, akelige sfeer te creëren en te handhaven, die steeds griezeliger en zenuwslopender wordt naarmate het grimmige verhaal een wilde climax bereikt, die zich ontpopt als een perverse versie van 'Night of the Living Dead'. De acteerprestaties zijn nogal wisselvallig: Hampton is nauwelijks te herkennen als de onnozele held in spe, de altijd verleidelijke Lynn Lowry speelt een gedenkwaardig sexy rol als de verleidelijke zuster Forsythe, Barbara Steele geeft blijk van haar gebruikelijke gevoel voor klasse en gezaghebbende aanwezigheid als de evenwichtige lesbische Betts, Allan Kolman doet het goed als de geïnfecteerde Nicholas Tudor, en ook de knappe Susan Petrie maakt indruk als de lieve, radeloze vrouw van Tudor, Janine. Bovendien gaat dit beeld gepaard met een aantal effectieve, akelige momenten: de schokkende opening met een gestoorde oude wetenschapper die zijn tienerma<0xC3><0xAE>tresse vermoordt, haar buik opensnijdt en zuur in haar maag giet voordat hij zijn eigen keel doorsnijdt; Betts die wordt verkracht door een parasiet terwijl hij een bad neemt; een parasiet die Linsky aanvalt door zich aan zijn gezicht te hechten; en een korte, maar schokkende opname van twee kleine kinderen die aan de lijn lopen en blaffen als honden. De eenvoudige filmografie van Robert Saad biedt een geloofwaardige evocatie van de alledaagse werkelijkheid van het voetvolk, terwijl de sobere, huiveringwekkende geluidsband het huiveringwekkende kunstje doet. Het was een verdorven, verwrongen gevoel van vrolijk morbide zwarte humor dat al die tijd aan het werk was geweest. Geen toppunt van Cronenberg, maar toch de moeite waard en fascinerend.
A virulent strain of ugly and lethal parasites turn the residents of a swanky deluxe apartment complex into depraved sex-crazed fiends. Doctor Roger St. Luc (the hopelessly bland Paul Hampton) and his amiable colleague Rollo Linsky (a wonderfully engaging portrayal by Joe Silver) try to figure out what's going on before it's too late. Writer/director David Cronenberg concocts an unsparingly bleak meditation on the horrors of mankind being reduced to sheer psychotic libido impulses (check out the scene with a homely fat middle-aged woman jumping a younger man while exclaiming "I'm hungry for love!") and does a sound job of creating and maintaining a cold, icky tone which becomes more increasingly creepy and unnerving as the grim narrative progresses towards a wild pull-out-all-the-stops climax which plays like a perverted version of "Night of the Living Dead." The acting is rather hit or miss: Hampton barely registers as the insipid would-be hero, the ever-alluring Lynn Lowry contributes a memorably sexy turn as the enticing Nurse Forsythe, Barbara Steele projects her usual sense of class and commanding presence as poised lesbian Betts, Allan Kolman does well as the infected Nicholas Tudor, and pretty Susan Petrie likewise impresses as Tudor's sweet, distraught wife Janine. Moreover, this picture comes through with several effectively nasty moments: the jolting opening with a deranged old scientist murdering his teenage mistress, cutting opening her abdomen, and pouring acid in her stomach prior to slitting his own throat; Betts being violated by a parasite while taking a bath, a parasite attacking Linsky by attaching itself to his face, and a brief, yet startling shot of two little kids on leashes walking on all fours and barking like dogs. Robert Saad's plain cinematography presents a credible evocation of everyday pedestrian reality while the spare, chilling score does the shuddery trick. Joe Blasco's hideously ghastly and gruesome make-up f/x deliver the disgusting goods. Plus there's a wickedly twisted sense of blithely morbid black humor at work throughout. Not peak Cronenberg, but still worthwhile and engrossing all the same.