Het Mandarijnen Mysterie is wat er gebeurt als je een vrij standaard kamermysterie neemt, er een beetje te veel romantiek aan toevoegt en de mengsel met een ruime hoeveelheid humor kruidt. Eddie Quillian voegt veel toe aan de rol en maakt hem echt tot de zijne, ondanks het feit dat zijn kijk op Queen enigszins verschilt van die van het gebruikelijke personage dat we gewend zijn te zien. Quillian is net zo intelligent, niet zo serieus, en heeft blijkbaar het libido van een tienerjongen. <br />Queen besteedt evenveel tijd aan het opsporen van het lieftallige slachtoffer van een diefstal, die verband schijnt te houden met de moord (Charlotte Temple) als aan het opsporen van de moordenaar en de dieven, en een lange deductieve keten wordt samengeperst tot een bondige film met een economisch script. Het acteertalent is enigszins ongelijkmatig. Mevrouw Temple geeft een subpar-optreden, Quillian is uitstekend en Wade Boteler als de inspecteur doet het goed als Ellery's eerlijke en nuchtere agent.<br />Hoewel het in 1936 is gemaakt, heeft het verhaal, tempo, camerawerk, thema's en decors de sfeer van een tv-serie uit de jaren vijftig. Door de manier waarop de oorspronkelijke roman is aangepast, is de logica van de deductie die tot de oplossing van de zaak leidt niet zo duidelijk als het had kunnen zijn. Niettemin zullen detectivefans die genieten van de harde analytische aspecten van het detectivewerk zoals dat in traditionele detectiveromans wordt beschreven (Agatha Christie en Conan Doyle-fans, bijvoorbeeld) en natuurlijk Ellery Queen-liefhebbers, de film interessant vinden.
The Mandarin Mystery is what happens when you take a fairly standard locked room mystery, add a little too much romance, and season the mix with an ample supply of humor. Eddie Quillian brings a lot to the role and really makes it his own, despite the fact that his take on Queen is somewhat different from the usual character we are so used to seeing. Quillian's just as bright, not as serious, and apparently has the libido of a teenage boy.<br /><br />Queen spends as much time pursuing the lovely victim of a theft which appears connected to the murder (Charlotte Temple) as he does the murderer and thieves, and a long deductive chain is compressed into a pithy film with an economical script. The acting talent is somewhat uneven. Ms Temple gives a sub-par performance, Quillian is excellent, and Wade Boteler as the senior inspector Queen does well doubling as Ellery's straight man and a gruff old no-nonsense cop.<br /><br />Although made in 1936, The Mandarin Mystery's story, pace, camera work, themes, and sets have the feel of a late 1950s TV mystery show.<br /><br />Because of the way the original novel was adapted, the logic of the deduction which leads to the resolution of the case is not as clearly spelled out as it could have been. Nevertheless, the film will interest mystery fans who enjoy the hardcore analytical aspects of detective work as depicted in traditional mystery novels (Agatha Christie and Conan Doyle fans for example), and, of course, Ellery Queen aficionados.