Julia Roberts deed voor het eerst haar opwachting in een film van een meisjesband uit het eind van de jaren tachtig. Vier meisjes en een figurant, een nerd nog wel, reizen naar een wegrestaurant aan de kust om daar een zomerhuisband te vormen. Als de eigenaar ze aardig vindt, kunnen ze op weg gaan naar Europa, waar zijn vriend de meisjes kan inhuren. Neem je me in de maling? Die meisjes klinken niet goed genoeg voor zo'n kans. De meisjesband wordt aangevoerd door een meisje van de Family Ties: Justine Bateman met de leadzang; Britta Phillips op de leadgitaar; Julia Roberts op de bas; Trini Alvarado op de drums. Ze lijken allemaal te zijn gecast met groot haar in gedachten, populair aan het eind van de jaren tachtig. Scott Coffey is de symbolische man achter de toetsenborden. De meisjes zijn allemaal verschillend: Phillips is de onnozele blower met een overdaad aan hersenloze opmerkingen; Roberts is zogenaamd de slet; Alvarado is de stoere meid die valt voor die oen van een Coffey! Natuurlijk zou dat in het echte leven nooit gebeuren. Batemans personage is niet goed genoeg uitgewerkt om te weten hoe we ons met haar moeten identificeren. Ze komt over als een gewiekste straatmeid, maar smelt dan in de armen van Liam Neeson. Hij speelt de eigenaar van de club waar de meisjes's zomers logeren, en hij is veel te oud voor iemand van Batemans kaliber, zoals in deze film. Ik geloofde eigenlijk niet dat hij ooit zo in haar geïnteresseerd was. Het subplot over de jongensbende is bespottelijk en dient geen enkel doel. De overbruggingsmuziek van de synthesizer uit de jaren tachtig is soms irritant. Deborah Harry, die bekendstond als Blondie, heeft een cameo als een soort kennis van Neeson. De film heeft een paar grappige momenten, maar is over het algemeen niet de moeite waard. Kijk hem alleen als je niets beters te doen hebt, zoals je grote haar wassen.
Julia Roberts made her first credited film appearance in this late 80's girl band movie. Four girls and a token guy, a geeky one at that, travel to a beach coast roadhouse to be the summer house band. When the owner takes a liking to them, they could be headed for Europe where his friend can set the girls up. Are you kidding me? These girls don't sound good enough for that kind of opportunity. The girl band is headed by Family Ties girl: Justine Bateman on lead vocals; Britta Phillips is on lead guitar; Julia Roberts is on bass; Trini Alvarado is on drums. They all seem to have been cast with big hair in mind, popular in the late 80's. Scott Coffey is the token male on keyboards. The girls are all different clichéd types: Phillips is the simpleton stoner with an over-abundance of brainless comments; Roberts is the slut girl supposedly; Alvarado is the tough girl that falls for geeky Coffey! Of course that would never happen in real life. Bateman's character isn't fleshed out enough for us to know how to identify with her. She comes off as street savvy, but then melts into Liam Neeson's arms. He plays the club owner where the girls stay for the summer, and he is far too old for someone of Bateman's ilk, as portrayed in this movie. I didn't really believe he was ever that interested in her. The subplot about the guy gang is ludicrous and serves no purpose. The 80's synthesizer bridging music is annoying at times. Deborah Harry, of Blondie fame, has a cameo as sort of an acquaintance of Neeson's. The film has a couple of funny moments, but is mostly forgettable. Watch it only if you have nothing better to do, like washing your big hair. * of 4 stars.