Ik ben gek op Italiaanse films, en op Italië in het algemeen. Ik ben dol op Sardinië en Sardinië. Het is een prachtig eiland met energieke, mooie mensen die allesbehalve Italiaans zijn. Maar... deze film is onzinnig. Als een zuiver experiment op het gebied van het vreemde. Iemand heeft al gewezen op een zeer onsmakelijke scène die iedereen ineen doet krimpen (het idee van de mens als een puur mannelijk beest dat alleen seks van beesten kan onderscheiden). De vier verhalen (het zouden er drie moeten zijn, maar vreemd genoeg zijn het er vier) zijn losgekoppeld en ze sluiten niet op elkaar aan in de laatste akte (zoals de regisseur schijnt te denken).<br />Ik zou niets willen zeggen over het tempo. Het is gewoon zo dat er...' Dit is de eerste film die ik me herinner waarin vier verschillende fotografen een rol spelen... iets wat vrij goed uitkomt... niet gunstig.
I'm a nut about Italian films, and Italy in general. I love Sardinia and Sardinians. It's a beautiful island with energetic and beautiful people that are anything but Italian. But... this film is nonsensical. Like a pure experiment on weirdness. Someone already pointed out a very distasteful scene that makes anyone cringe (the idea of man as a pure male beast that only knows sex from beasts). The four stories (should be three, but, oddly, there are four) are disconnected and they don't pull together in the final act (as the Director seems to think).<br /><br />I wouldn't say anything about the pace. It's just simply that there's no point in this film, no argument, except the possible reference to life, death and the after-world... And this is the first film I remember that four different photographers are involved in... something that shows pretty well... not favourably.