Laat me mijn opmerkingen voorafgaan door te zeggen dat ik Clancy's boek geweldig vond toen ik het tien jaar geleden voor het eerst las. Het was een pakkende pagina-omslag en een prachtig ingewikkeld werk, dat spanning in lagen opbouwde. Ik heb het sindsdien verscheidene keren herlezen.<br />Ik verwachtte realistisch gezien dat elementen van het enorme boekwerk zouden moeten worden veranderd of gecondenseerd voor de filmversie. Maar er is zoveel veranderd en zoveel kritieke elementen verwijderd, dat het nauwelijks lijkt op zijn nieuwe oorsprong. Dientengevolge vind ik het moeilijk te geloven dat Tom Clancy veel creatieve controle had over deze inspanning, hoewel hij wordt aangemerkt als 'Hoofd Producer'. Om de een of andere onverklaarbare reden springt deze film om te beginnen af van de Clancy-continuïteit door het personage van Jack Ryan volledig te veranderen. In plaats van een oudere CIA-administrateur is Ryan nu een jonge, knappe doctor met weinig Washington-ervaring. Blijkbaar is dit om het cijfer 'griezelfilm' van dit uitje te verhogen, aangezien het niets tastbaars aan de film toevoegt en alleen maar afbreuk doet aan de continuïteit die tot op dat moment was opgebouwd. Er is zelfs een scène waarin Kathy wordt gevraagd hoe'schattig' Ryan is op een schaal van 1 tot 10, en ze zegt '12'. Bah! Ze hebben tijd gehad om dit soort troep toe te voegen, maar hebben later in de film de belangrijke karakterontwikkeling overgeslagen?<br />Maar wat nog erger is, deze Ryan is de Uber-Ryan. Ja, de man is overal, en betrokken bij vrijwel elke actiescène in de film. Hij vindt het bommenlab in Rusland (en redt Clark, CLARK, godbetert, zou het niet andersom moeten zijn???), racet in een helikopter naar Baltimore om president Fowler te waarschuwen (die in weer een andere enorme verandering zelf bij de explosie betrokken raakt), hij raakt zelf bij de kernexplosie betrokken (en raakt nauwelijks in de war van zijn haar, wat een cliché!), hij wroet persoonlijk in het puin van Baltimore naar bewijzen (weer een onverklaarbare verandering, want Denver was de stad die in het boek werd gebombardeerd, en dan gaat hij verder met een clichématige confrontatie met de terroristen (die ZEER slecht ontwikkelde karakters hebben, heel anders dan in het boek), mano y mano in een verduisterd pakhuis in Baltimore. O, en ik zou bijna vergeten dat er ook nog de obligate (en o zo veelgebruikte) Hollywood-'dood'-scène was waarin Ryan (weer, Ryan persoonlijk) aan het bed van Morgan Freeman geknield zit terwijl hij in een 'huilerige' reeks de geest geeft. Ja, het was pijnlijk, maar niet op de manier die de bedoeling was.<br />Ik dacht dat Clancy's boeken soms de geloofwaardigheid van Ryans capaciteiten tot het uiterste op de proef stelden, maar dit gaat veel verder dan alles wat Clancy eerder heeft gedaan. Het is Super-Ryan die te hulp komt, eerder 007 dan een gedistingeerde, cerebrale cia-analist, ook al zou hij weinig of geen ervaring hebben met spionage, forensische wetenschap of dat soort dingen. Het is een cliché en erg vermoeiend om naar te kijken, in elk geval voor iemand die de boeken heeft gelezen. Een van de beste aspecten van het boek was het realisme. Als je het las, geloofde je echt dat de plot die Clancy in gang had gezet, kon gebeuren. Niet in deze film. Geloofwaardige islamitische terroristen werden vervangen door cartoonachtige blanke, europese neonazi's van middelbare leeftijd, die Hitler-minnende toespraken hielden die iedere gretige filmbezoeker al duizend keer eerder had gehoord. Dr. Evil zou dol zijn op die kerels. Ze hebben zelfs een van hun eigen mensen vermoord, ala Dr. Evil, nadat hij de 'toevallige filmcrisis' had doorgemaakt. Je kon het van een kilometer afstand zien aankomen! Ik denk dat ze dat deden om ons te laten begrijpen dat deze mannen serieus zijn en 'zaken' doen. O ja, over zaken gesproken, aangezien de typische europese neonazi jong, eigenwijs en toegewijd is, maar niet verschrikkelijk rijk, waren deze nazi's gelukkig welgestelde zakenlieden met de financiële middelen en de ervaring om hun plan in gang te zetten. Is dit Tom Clancy of James Bond? Ik denk dat het niet 'politiek correct' is om over het echte type 'heren' uit het Midden-Oosten te schrijven, met behulp van sponsors in het buitenland die, opnieuw in werkelijkheid, proberen massavernietigingswapens te maken om tegen ons te gebruiken. Ik denk dat het altijd'veilig' is om weer eens te schrijven over kaukasische, conservatief ogende mannen in zakenkostuums. Wat de reden ook is, het is weer een belangrijk element van de plot uit het boek. In het boek over de bom stonden veel details die in de film volkomen over het hoofd werden gezien. In het boek bijvoorbeeld was de bom oorspronkelijk bedoeld als een y-bom, een y-bom met meerdere fasen. Die was mislukt. De oorspronkelijke kracht was door militaire analisten door de weerkaatsing van de sneeuw en andere factoren met twintig procent overschat. De adviseurs van de president dachten dat terroristen geen y-bom met meerdere fasen konden maken, en daarom waren de Russen onmiddellijk verdacht. Pas na koortsachtig speurwerk werd de werkelijke kracht van de bom ontdekt, en dat zette Ryan op het juiste spoor en gaf hem een hefboom om de lont uit het kruitvat te halen. Het is een veel voorkomende zorg dat terroristische groeperingen in het bezit zouden kunnen komen van een 'kofferbom', maar vanaf het begin van de film verdenkt niemand, ook de president niet, terroristen!<br />Een andere dierbare herinnering die ik aan het boek heb, is dat Clancy ons naar de rand van Armageddon bracht, waar de Verenigde Staten en Rusland bijna in een oorlog verwikkeld waren vanwege de verkeerd geïnterpreteerde omvang van de bom en de tankslag die de Duitse terroristen in Berlijn veroorzaakten. Maar hier vallen de Russen een Amerikaans vliegdekschip aan en vernietigen het praktisch, wij bombarderen een Russische luchtmachtbasis en we staan nog steeds op die rand. Op de een of andere manier denk ik dat als de gebeurtenissen zo ver zouden komen, er geen weg terug meer zou zijn. Dat leek Clancy al te weten toen hij het boek schreef, maar hier lijkt hij het vergeten te zijn.<br />Dit zijn maar een paar van de grootste problemen met deze film. Het tempo is slecht; het ene moment is de bom nog in elkaar gezet en een paar minuten later staat hij al in Baltimore en staat hij op het punt te ontploffen, met het cliché van Ryan die de president probeert te waarschuwen. In het boek wordt iedereen volkomen verrast door de bom, maar niet hier, weer zo'n irritante verandering. Er is ook heel weinig karakterontwikkeling, de motieven van de president worden slecht begrepen, de paranoia van Fowler over de motieven van de nieuwe Russische president werd slecht ontwikkeld, enzovoort.<br />Als je kunt, vermijd het dan. Ik zette de laatste 5 minuten uit, zo erg was het.<br /><br />
Let me preface my comments by saying that I loved Clancy's book when I first read it ten years ago. It was a gripping page-turner, and a marvelously intricate work, building suspense in layers. I've since re-read it several times.<br /><br />I realistically expected that elements of the massive tome would have to be changed or condensed for the screen version. But so much is changed, and so many critical elements removed, that it hardly resembles its novel origins. As a result I find it difficult to believe that Tom Clancy had much creative control over this effort, though he's credited as "Executive Producer".<br /><br />First, for some inexplicable reason, this movie jumps away from previous Clancy continuity by completely revamping the character of Jack Ryan. Rather than a middle aged CIA administrator, Ryan is now a young handsome PhD with little Washington experience. Apparently this is to boost the "chick-flick" quotient of this outing, as it adds nothing tangible to the film, and only detracts from the continuity that had been built to this point. There's even a scene where Kathy is asked how "cute" Ryan is on a 1-10 scale, and she says a "12". Ugh! They had time to include this garbage, yet skip vital character development later in the film?<br /><br />Yet, even worse, this Ryan is the Uber-Ryan. Yes, the man is everywhere, and involved in virtually every action sequence in the film. He finds the bomb lab in Russia (and saves Clark, CLARK, for crying out loud, shouldn't it be the OTHER way around???), races to Baltimore in a helicopter to warn President Fowler(who in yet another huge change is caught in the blast himself) he gets caught in the nuclear blast(and hardly gets his hair mussed, how cliche!), he personally sifts through the rubble of Baltimore for evidence (another inexplicable change, as Denver was the city nuked in the book, then goes on for a cliched confrontation with the terrorists (who are VERY poorly developed character-wise, totally unlike the book) mano y mano in a darkened Baltimore warehouse. Oh, and I almost forgot, there was the obligatory (and oh so overused) Hollywood "death" scene where Ryan (again, Ryan personally) kneels at the bed of Morgan Freeman as he expires in a "tearful" sequence. Yes, it was painful but not in the way intended.<br /><br />I thought Clancy's books sometimes stretched the believablity of Ryan's capabilities to the breaking point, yet this goes way beyond anything Clancy has previously done. It's Super-Ryan to the rescue, more 007 than distinguished, cerebral CIA analyst, even though he supposedly had little if any experience in espionage, forensics, or any of that. It is very cliched, and very tiresome to watch, at least for anyone that's actually read the books.<br /><br />One of the best parts of the novel was the realism. Reading it, you really believed that the plot Clancy put in motion could occur. Not this movie. Believable Islamic terrorists were replaced with cartoonish middle-aged white european neo-Nazis who make stock Hitler-loving speeches that any avid movie-goer has heard a million times before. Dr. Evil would love these guys. They even got to kill one of their own rank, ala Dr. Evil, after he experienced the convenient cinematic "crisis of concience". You could see it coming a mile away! I guess that's so we can understand these men are serious and mean "business"<br /><br />Oh and on the subject of business, since the typical european Neo-Nazi is young, skinheaded, devoted, but not terribly affluent these Nazis were conveniently well-to-do businessmen with the financial assets and experience to put their scheme in motion. Is this Tom Clancy or James Bond? I guess its not "politically correct" to feature the actual type of real world Middle Eastern "gentlemen", with the aid of foreign government sponsorship who even now are striving, again in reality, to make weapons of mass destruction to use against us? I guess its always "safe" to once again bash caucasian conservative-appearing men in business suits. Whatever the reason, its another major plot element from the book down the tubes.<br /><br />On the subject of the bomb; there was a great deal of detail in the book about the bomb that was completely overlooked in the movie. For example, in the book, the bomb was originally intended to be a multi-stage, ie, HYDROGEN bomb. It fizzled. The original yield was overestimated by twenty fold by military analysts because of reflection of the snow, and other factors. The President's advisors didn't think terrorists could build a multi-stage weapon, thus the suspicion was immediately upon the Russians. It was only after frantic detective work that the true yield of the bomb was discovered, and it put Ryan on the proper track AND gave him leverage to help defuse the situation(no pun intended). It's a common worry that terrorist groups might get ahold of a low yield fission "suitcase" bombs, yet right from the start in the movie no one, including the President, suspects terrorists!<br /><br />Another fond memory I have of the book is that Clancy took us to the very brink of Armageddon where the US and Russia were nearly in a shooting war because of the misinterpreted size of the bomb, and the tank battle that the German terrorists cause to happen in Berlin. Yet here, the Russians attack and virtually destroy a US nuclear carrier, we bomb a Russian airbase, and we're still standing at that brink. Somehow, I think if events got that far, there'd be no turning back. Clancy seemed to know that when he wrote the book; he seems to have forgotten it here though.<br /><br />These are just a few of the major problems with this film. The pacing is bad; one minute the bomb is still being constructed, and a few minutes later its already placed in Baltimore and about to explode, with the cliche of Ryan hot on the trail, trying to warn the President. In the book, the bomb catches everyone completely off-guard, but not here, ANOTHER irritating change. There is also very little character development, the President's motivations are poorly understood, the paranoia of Fowler over the new Russian President's motives was poorly developed, etc etc.<br /><br />Avoid it if you can. I turned the last 5 minutes off, it was so bad.<br /><br />