De grootste tekortkoming van deze film, die me na de eerste 20 minuten al opviel, is dat hij op de een of andere manier kunstmatig is. Dat zou grotendeels te wijten kunnen zijn aan de regie, die op de een of andere manier bijna nooit echt grip op de film heeft gekregen. De acteurs hadden iets ontspannens, wat niet helemaal paste bij het trieste en serieuze onderwerp. En Jodie Foster was hier absoluut niet op haar plaats. Ze inspireert tot vastberadenheid, zelfvertrouwen en... feminisme, dus hoe kon ze nou geschikt zijn voor de rol van een wild kind? Tuurlijk, ze acteert geweldig, maar waarom zou je haar zo'n rol geven? Het is net zoiets als Julia Roberts spelen als hersenchirurg of Jessica Lange als Margaret Thatcher. En die speech van Nell aan het eind in de rechtszaal... jezus. Het wilde kind verandert plotseling in een moraliserende filosoof? Wat was dat in vredesnaam? Jodie Foster deed het heel goed als wild kind, ondanks haar foute rol, maar de schrijver en de regisseur wilden zo graag een ontroerende slotscène, dat ze het realisme helemaal vergaten. De uitkomst van de film is ook sprookjesachtig. En de film is op de een of andere manier heel onevenwichtig in zijn elementen (verhaal, acteerwerk, regie, dialoog). De drie punten die ik geef, zijn voor een paar echt ontroerende scènes, maar over het geheel genomen is het beneden het gemiddelde.
The major flaw of this movie, which struck me after the first 20 minutes is that it is somehow artificial. This could be due largely to the direction, which somehow almost never really got a grip on the movie.There was something relaxed about the actors, which didn't quite fit the sad and serious subject. And Jodie Foster was definitely miscast here. She inspires determination, self-confidence and ...feminism, so how the h*** could she be right for the part of a feral child? Sure, her acting is great, but why cast her in such a role? It's like casting Julia Roberts as a brain surgeon or Jessica Lange as Margaret Thatcher. And the that end speech by Nell in the court room...pleeeaassseee. The feral child suddenly turns into a moralizing philosopher? What the heck was that? Apparantely Jodie Foster did her homework playing a feral child quite well, despite her miscast, but the writer and director were so keen to deliver a final touching scene, that they forgot all about realism there. The outcome of the movie is also fairy-tale material. And the movie is somehow very unbalanced in its elements (story, acting,direction,dialog). The three points I'm giving is for some really touching scenes, but overall it is below average.