Films als deze, waarin het surrealistische zwaar op de hak wordt genomen, fascineren me. De maan (positief), het gat (negatief of omgekeerd van de maan), de man die plotseling uit de stille modder oprijst (creatie). Ik denk dat we de film als 'echt' of plausibel kunnen beschouwen als we aannemen dat de personages voortkomen uit het bewustzijn van de schrijver. 'Ik ga ze nu vermoorden (de oppas en haar pornoster-moeder)' zegt Lorenzo als hij uit bed komt en naar zijn computer loopt, waar hij begint te schrijven. Waarom vermoordt de hond het meisje? Is de hond een symbool van lust (denk aan Lucia die steeds 'Ik ga dood!' zegt terwijl ze seks heeft met Lorenzo)? Dat zit allemaal in zijn hoofd, denk ik, of in de computer, en ten slotte in het manuscript dat aan het eind wordt getoond.
Movies like this that tread heavily into the surreal are fascinating to me. The moon (positive), the hole (negative or inverse of the moon), the man suddenly arising from the still mud (creation). I think that we can consider the movie as "real" or plausible if we consider that the characters arise from the writer's consciousness. "I'm going to kill them now (babysitter and her porn-star mother)" Lorenzo says as he arises from bed, then over to his computer where he starts writing. Why does the dog kill the little girl? Does the dog symbolize lust (note Lucia keeps saying, "I'm dying!" as she has sex with Lorenzo)? This is all in his head, I think, or in the computer, and finally in the manuscript displayed at the end.