Ik had van deze film gehoord, maar ik zag hem pas toen hij door de Chinese filmcritici was uitgekozen als een van de top 10 van de Chinese taalfilms van 2005. Hij had deze prestigieuze eer zeker verdiend, want deze dramatische komedie heeft een goed verhaal, goede acteerprestaties, een prachtige omgeving en fantastische muziek.<br />Het verhaal gaat over een alleenstaande moeder, Jen (de oude Taiwanese actrice Sylvia Chang) en haar drie niet-zo-modelzoons. Een voor een komen de zoons op verschillende manieren niet aan haar verwachtingen tegemoet, voornamelijk door homo te worden. In haar wanhoop bedenkt ze met de hulp van een vriendin, Kim Chui (Martin Yan in een verrassend natuurlijke en ingetogen rol), een plan om ervoor te zorgen dat haar jongste zoon Leo netjes blijft en haar 'trots en vreugde' blijft.<br />Deze film gaat over verschillende verschijnselen in de moderne Chinese samenleving: homoseksualiteit, die een metafoor zou kunnen zijn voor elke 'ongewenste' eigenschap die kinderen tegen de wil van hun ouders aannemen; een vrouw van middelbare leeftijd die vecht tegen sociale druk; en de verandering in de relatie tussen ouder en kind als de jongere generatie Chinezen afwijkt van de traditionele 'gehoorzaam je bejaarde'-doctrine. Het mooiste is dat al deze belangrijke kwesties worden onthuld in een zeer onderhoudende komedie van goede manieren! Als de 'lijdende' moeder is Sylvia Chang geweldig. Het personage van Jen is zoals veel moeders, vooral Chinese moeders: sterk en veerkrachtig. Haar liefde voor haar zoons komt tot uiting in het feit dat ze hen voedt en verzorgt en voor hen kiest wat het beste voor hen is. Het beste moment in de film voor mij is wanneer Jen beseft dat al haar jongens volwassen zijn en een eigen mening hebben. Nu is het aan haar om haar leven te veranderen en te ontdekken dat de beste manier om van hen te houden is om van hen te houden zoals ze zijn.
I had heard of this film but didn't get to see it until it'd been selected as one of the top 10 Chinese language films of 2005 by the Chinese Film Critics Association. It certainly deserved this prestigious honour because this dramatic comedy has a solid story, good performances, beautiful scenery and amazing music.<br /><br />The story is about a single mother, Jen (veteran Taiwanese actress Sylvia Chang), and her three not-so-model sons. One by one the sons fail her expectations in various ways, mostly by becoming gay. In desperation she, with the help of a friend, Kim Chui (Martin Yan in a surprisingly natural and understated performance), come up with a plan to make sure her youngest son Leo stays straight and remains her "pride and joy." <br /><br />This film deals with several phenomena in the modern Chinese society: homosexuality, which could be a metaphor for any "undesirable" quality the kids take on against their parents' wish; a middle-aged woman fighting social pressures; and the change in the parent-child relationship as the younger generation of Chinese moves away from the traditional "obey your elderly" doctrine. The best part is all these important issues are revealed in a very entertaining comedy of manners!<br /><br />Sylvia Chang is wonderful as the "suffering" mother. The character of Jen is like many mothers, particularly Chinese mothers - strong and resilient. Her love for her sons is expressed through feeding and providing for them, and choosing for them what's best for them. The best moment in the film for me is when Jen realizes all her boys have grown up and have a mind of their own. It is now up to her to change her ways and discover that the best way to love them is to love them just the way they are.