Dit is een vrij goed uitgevoerd stukje Engelse oorlogsfilm, gemaakt in 1942 en duidelijk bedoeld om de Engelsen op te monteren voor het geval er een Duitse invasie zou komen. In het verhaal wordt het dorpje Bramley End bezet door Duitse parachutisten, die infiltreren in het dorp, vermomd als Engelse troepen, samen met een plaatselijke 'Quisling' die Oliver Wilsford heet, gespeeld door Mervyn Johns. Achteraf bezien is het verhaal nogal vergezocht, omdat er na 1940 eigenlijk geen sprake meer was van een serieuze dreiging van een Duitse invasie, maar natuurlijk hebben degenen die de film hebben gemaakt (en degenen die hem hebben bekeken) dat niet gedaan. Het heeft niet het voordeel van inzicht achteraf, en dus moet het gezien worden zoals het is: een goed gemaakte film die de Engelsen aanmoedigt om terug te vechten, voor het geval dat.<br />In Bramley End werd een behoorlijk goed (en uiteindelijk succesvol) gevecht geleverd toen de plaatselijke bevolking eenmaal over de schok heen was, en bij dat gevecht waren mannen, vrouwen en kinderen betrokken, zowel soldaten als burgers. De Duitsers worden (zoals te verwachten was) beschreven als meedogenloos (hoewel ik, gezien de context, dacht dat ze misschien nog wel erger waren dan ze waren). Hoewel het duidelijk tot op zekere hoogte propaganda was, bevatte de film niet wat ik een typische 'propaganda' zou noemen. Ik vond het een ontroerend verhaal, dat ik zeer op prijs stelde en dat het zelfs nu nog interessanter maakt dan het was. Als ik vanuit een Noord-Amerikaans perspectief spreek, moet ik bekennen dat ik soms wat moeite had om de accenten te volgen, maar desondanks was de stroom van het verhaal duidelijk genoeg, en ik vond dat Olivers uiteindelijke lot in handen van Nora (Valerie Taylor) poëtische gerechtigheid vertegenwoordigde.<br />De film begint en eindigt met een verhaal dat zich afspeelt in het naoorlogse tijdperk, en is misschien het enige dat vandaag de dag echt misplaatst lijkt, met verwijzingen naar Hitler die zijn verdiende loon kreeg (ik geloof niet dat hij dat echt kreeg) en over de invasie die uiteindelijk kwam (die niet kwam). Afgezien daarvan vond ik de film best leuk.
This is a pretty well done piece of English wartime film, made in 1942 and clearly intended to buck up the English as they faced the possibility of a German invasion. In the story, the small village of Bramley End is occupied by German paratroopers, who infiltrate the village disguised as English troops, along with the help of a local "Quisling" named Oliver Wilsford, played by Mervyn Johns. Seen with the benefit of hindsight, the story is rather far-fetched, since there really was no serious threat of a German invasion after 1940, but of course those making the movie (and those watching it) didn't have the benefit of hindsight, and so it has to be seen for what it is: a well done bit of movie-making encouraging the English to fight back in case it did happen.<br /><br />In Bramley End, a pretty good (and ultimately successful) fight was put up once the locals got over their shock, and the fight involved men, women and children; soldiers and civilians alike. The Germans (as expected) are portrayed as ruthless (although, given the context, I thought they might have been portrayed even worse than they were.) Although it clearly was propaganda to an extent, the movie didn't have what I would consider to be a typical "propaganda" feel to it, which I appreciated, and which makes it interesting rather than dated even today. Speaking from a North American perspective, I confess that at times I had a bit of trouble following the accents, but the flow of the story was clear enough in spite of this, and I thought Oliver's ultimate fate at the hands of Nora (Valerie Taylor) represented poetic justice.<br /><br />The movie opens and closes with a narration which is set in the post-war era, and is perhaps the only thing that seems really out of place today, with references to Hitler getting what was coming to him (I don't think he really did) and speaking of the invasion that finally came (which it didn't.) Aside from that, though, I found this movie quite enjoyable. 7/10