Dit is al vele jaren een moeilijk te zien Hitchcock, en ik heb het eindelijk ingehaald met de nieuwe dvd-kwestie. Ik was aangenaam verrast dat de agenda als eerste boeiende personages in interessante situaties heeft, en de hele'microkosmos in een reddingsboot'-clichés worden tot een absoluut minimum beperkt.<br />Ja, Hitchcock weet dat hij niet hoeft te preken <0xE2><0x80><0x93> hij kan de boodschappen tussen de regels door laten glippen. Hij schijnt Steinbecks oorspronkelijke behandeling te hebben afgedankt omdat die te propagandistisch was. Ik genoot echt van de trage onthulling van de vaardigheden en plannen van Willy de nazi, en de interessante personage verandert de zogenaamd'socialistische' Kovac-shows (wordt verliefd op Connies armband, en dan op de rijke (en vreemde?) Connie zelf). Het beste van alles is de nadruk die op Connies boog wordt gelegd, en hoe de glamoureuze Tallulah Bankhead gaandeweg alles verliest, maar steeds meer vertrouwen krijgt in haar overtuigingen.<br />Voor een 'een-op-een-film' was hij verrassend open en visueel interessant. Hij was nooit didactisch, saai of statisch. Ook het einde, dat enige kritiek heeft opgeleverd, en dat keurig, elegant en dubbelzinnig de ironie, de vaderlandslievende en morele kwesties weergeeft, heeft enige kritiek opgeleverd. Hier geen over-de-kop-propaganda.<br />Heel leuke en strak geregisseerde film.
This has been a difficult-to-see Hitchcock for many years, and I finally caught up with it on the new DVD issue. I was pleasantly surprised that the agenda is first to have compelling characters in interesting situations, and the whole "microcosm in a lifeboat" clichés are kept to an absolute minimum.<br /><br />Yes, Hitchcock knows he doesn't need to preach - he can slip in the messages between the cracks. Supposedly he jettisoned Steinbeck's original treatment because it was too propagandistic. I really enjoyed the slow reveals of Willy the Nazi's skills and plans, and the interesting character turns the supposedly "socialist" Kovac shows (becoming enamored with Connie's bracelet, and then with the rich (and strange?) Connie herself).<br /><br />Best of all is the emphasis on Connie's arc, and how the glamorous Tallulah Bankhead loses everything along the way, but gains confidence in her beliefs.<br /><br />For being a "one-set" film, it was surprisingly open and visually interesting. It was never didactic, boring, or static. The ending, as well, which has drawn some criticism, neatly conveyed irony, patriotic and moral issues elegantly and ambiguously. No over-the-head propaganda here.<br /><br />Very fun and tightly done film.