Heb ik zojuist naar een tv-thriller uit het eind van de jaren negentig gekeken, met Kim Delaney in de hoofdrol? Tjonge, ik moet me wel heel erg vervelen, of helemaal geen ander materiaal meer hebben om naar te kijken, want het is algemeen bekend dat Miss Delaney nog geen fatsoenlijke film heeft afgeleverd. Als je dit 'Duivelskind' als middelmatig zou bestempelen, zou dat een enorm understatement zijn, want dit is een totaal onoriginele en amateuristische poging om een religieus horrorverhaal te vertellen in de traditie van 'Rosemary's Baby' of 'Het Omen'. Delaney speelt de rol van een dertiger en vrijgezelle fotograaf. Op haar tiende overleefde ze een dodelijke val van een dak dankzij haar moeder, die een pact sloot met Satan zelf (kennelijk had de Duistere Prins dat ook gedaan). En als ze dan niets beters te doen heeft om in het ziekenhuis rond te slenteren) en als tegenprestatie zal Nikki, na een leven van onvruchtbaarheid, de antichrist ter wereld brengen! En inderdaad, kort nadat ze naar een nieuw appartement met een dubieuze reputatie is verhuisd, ontmoet Nikki een knappe, beschaafde man die al snel de duivel in eigen persoon blijkt te zijn. De plot zit vol met stomme gaten en het is vooral grappig hoe Nikki 'toevallig' in contact komt met Alex (de duivel). Eerst erft ze een grote som geld, waardoor ze naar het appartementencomplex kan verhuizen waar Hij en zijn handlangers wonen, dan moet er een arme hond sterven en ten slotte moet ze gered worden van een rondrijdende oude wilde auto! Het totale gebrek aan bloed, smerigheid en gruwelijke make-upeffecten is acceptabel, aangezien het een tv-horrorfilm is, maar hoe zit het met dat volslagen belachelijke en pathetische einde?!? En dan, als Nikki met haar baby de kerk uit loopt, staat hij daar gewoon en loopt weg?! Hij loopt weg, als een klein jongetje dat niet heeft gekregen wat hij wilde! Noemen ze dat een einde? Delaney's acteerprestaties zijn niet om over naar huis te schrijven, maar vergeleken met het werk van haar collega's, onder wie Matthew Lillard, zou ze een sterstatus bereiken. Maar er is één scène in deze film die ook maar enigszins interessant is, en dat is in de aula waar Mr. Satan een lezing geeft over goed en kwaad.
Did I just watch a late 90's, made-for-TV thriller starring Kim Delaney? Boy, I must either be really bored or completely out of other material to watch because it's generally known that Miss Delaney has yet to deliver a decent film. To refer to this "Devil's Child" as being just mediocre would be a huge understatement, as this is a totally unoriginal and amateurish attempt to tell a religious horror story in the tradition of "Rosemary's Baby" or "The Omen". Delaney stars as a 30-something and single photographer. At age 10, she survived a deadly fall of a rooftop thanks to her mother, who made a pact with Satan himself (apparently, the Dark Prince didn't have anything better to do then to stroll around in hospitals) and, to return the favor, Nikki, after a life of infertility, will give birth to the Antichrist! And indeed, shortly after moving to a new apartment with a dubious reputation, Nikki meets a handsome and seemly sophisticated man who quickly turns out to be the devil in disguise. The plot is full of stupid little holes and it's particularly funny how Nikki "coincidentally" gets into contact with Alex (the devil). First she inherits a large sum of money, which allows her to move to the apartment complex where He and his accomplices live, then a poor dog has to die and then finally, she has to be rescued from a running wild car old-timer! The total lack of blood, sleaze and gruesome make-up effects is acceptable, since it's a made-for-TV horror film, but what about that totally ridiculous and pathetic ending?!? Dig this: (HUGE SPOILER!!!) They're about to baptize his son, the newly born Antichrist for Pete's sake, and all the Prince of Darkness does to prevent this from happening is produce a little bit of wind???? And then when Nikki walks out of the church with her baby, He just stands there and WALKS away?! He WALKS AWAY, like a little boy that didn't get what he wanted! They call that an ending? Delaney's performance is quite bad, but Oscar material compared with the work of her supportive colleagues, including Matthew Lillard; who would reach somewhat of a star-status later with the utterly retarded "Scooby-Doo" movies. There is ONE remotely interesting sequence in this film, though, and that's inside the auditorium where Mr. Satan gives a lecture about good and evil.