Ze zeggen dat de duivel in de details zit. Hij moet deze film hebben opgenomen, want er is absoluut geen aandacht besteed aan details, op geen enkele manier. Ik heb in andere films gezien dat George Pal goed is in het creëren van scènes vol flitsende, hightech snufjes, maar niet in het laten optreden van mensen op een geloofwaardige manier. 'The Power' doet al zijn eerdere pogingen in deze richting in het niet verzinken.<br />Deze film probeert zichzelf serieus te nemen. Maar hij is zo slecht uitgevoerd dat de kijker hem onmogelijk serieus kan nemen. Het is jammer dat MST3K er niet meer is. 'The Power' zou er een goede aanvulling op zijn.<br />IMDb beperkt het aantal recensies, dus ik kan al die ongelooflijk stomme dingen er niet in passen. Ik zal me moeten beperken tot een paar van de hoogtepunten. Wat me verbaast is dat de film steeds stommer en stommer wordt naarmate hij vordert, net als je denkt dat zoiets onmogelijk is.<br /><0x3E><0x3E> Von Spoilers anse Tanner (George Hamilton) en Lansing (Suzanne Pleshette, die ongeveer net zoveel op een professor lijkt als de centerfold van de vorige maand) zijn na werktijd in het lab. Plotseling begint de simulator met de raket-G-kracht te draaien, wat hun aandacht trekt. Ze proberen hem uit te zetten, maar de knoppen zijn geblokkeerd. Tanner haalt de schakelaar over. ( schakelaars zijn in deze film zulke grote sterren dat ze in de cast moeten worden opgenomen!) Plotseling wordt het hele lab zonder enige reden in rood licht gezet, en er wordt nooit een schakelaar overgehaald. Hallson (Arthur O'Connell) ligt dood in de centrifuge, en dat is al uren zo, hoewel we hem nog maar een paar minuten geleden hebben horen draaien.<br />Tanner krijgt de schuld van de moord op Hallson en gaat ervandoor. De eerste plek waar hij naartoe rent is een spookhuis, dat zonder enige reden een winkel is in een drukke straat in het centrum. Hij heeft daar psychedelische ervaringen, wordt bijna gedood toen de draaimolen uit de hand liep, maar vertrekt dan weer.<br />Hij wordt in de woestijn gedumpt door een boerenpummel van een pompbediende. In plaats van de jeep te volgen, die duidelijk op weg is naar de stad, gaat Tanner een heel andere kant op. Het is nog maar een halfuur geleden, maar hij sterft nu al van de dorst. Hij draagt nog steeds zijn pak met jasje, das en dichtgeknoopte boord.<br />Hij zoekt dekking in een bosje, dat een testterrein van de luchtmacht blijkt te zijn. De straaljagers komen en leveren genoeg materieel om Hanoi van de kaart te vegen. De explosies doen Tanners haar niet eens in de war raken. Om hun aandacht te trekken steekt hij het terrein in brand. Waarom de bommen niets hebben doen ontbrand wordt niet verklaard. Waarom de piloten zouden denken dat vuur in een gebied dat zojuist naar het Stenen Tijdperk is teruggebombardeerd op een of andere manier ongewoon is, wordt eveneens genegeerd.<br />Tanner gaat naar het huis van mevrouw Hallson (Yvonne de Carlo) die hem al een paar keer eerder in de film heeft gezien. Ze doet de deur open en kijkt hem recht aan, maar vraagt: 'Wie ben jij?' Zodra hij zijn naam zegt, lijkt ze te weten wie hij is en laat ze hem binnen.<br />Tanner, Lansing en Melnicker (Nehemiah Persoff) moeten zich voor de politie verbergen. Wat is een logischer plek dan een keukenbeurs? Er zijn geen kamers meer in het hotel, dus gaan ze naar een wild feest in de kamer van een vreemde. 'Waarom?' vraagt Lansing. Of waarom er op het feest toevallig een stripteaseplaat op de stereo staat te wachten tot iemand de naald laat vallen. Of waarom Melnickers voormalige danspartner opstaat nadat iedereen is flauwgevallen, de plaat opzet en begint te strippen.<br />Een uur en twintig minuten na het begin van de film zegt Tanner tegen Lansing: 'We moeten ergens beginnen.' Zij en Nordlund (Michael Rennie) moeten om twee uur's middags op een vergadering zijn. Tanner gaat rechtstreeks naar het huis van een andere collega, Van Zandt (Richard Carlson). Het is plotseling donker als hij daar aankomt.<br />Een auto zonder bestuurder komt aanrijden en probeert Tanner aan te rijden. Hij probeert in zijn auto weg te rijden, maar is verlamd. Hij besluit toch door te rijden, zwenkt de hele weg over en mist op een haar na andere auto's. Hij ziet in de spiegel dat koplampen hem volgen en opeens is alles in orde. Hij schampt een vrachtwagen, die niet eens een deuk in de auto maakt, maar op de een of andere manier het voorwiel losmaakt. Hij komt bij een ophaalbrug waar het verkeer wordt tegengehouden en rijdt door de versperring het water in. Hij en de auto zinken. Hij ziet eruit alsof hij gaat verdrinken, maar dan opent hij het dak van de cabriolet, zwemt naar de oppervlakte, waar de auto nog steeds borrelt als een aquarium-airco (geen spoor van luchtbellen een minuut geleden tijdens de onderwatershots) en zwemt weg. Rechercheur Corlane (Gary Merrill) laat Tanner een briefje zien dat ze in zijn appartement hebben gevonden, waarin hem wordt gevraagd Scotty (Earl Holliman) in de aula te ontmoeten. Corlane zegt: 'Dat zul je, maar niet in je eentje.' Als ze daar aankomen, zegt Tanner: 'Scotty zal nooit met me praten met al die smerissen hier.' Corlane: 'Je gaat niet mee naar binnen met de smerissen.' Dan gaat hij (een smeris) mee naar binnen met Tanner!!!<br />Om deze recensie passend te maken, heb ik ongeveer de helft van de domme dingen die ik wilde aanwijzen weggelaten, dus je kunt je voorstellen hoeveel stommiteiten me nog te wachten staan! Deze film is niet slecht op de manier waarop de meeste slechte films slecht zijn. De acteerprestaties zijn goed voor een all-star cast. De productiewaarden zijn redelijk hoog. Het duurt niet lang. Als je helemaal niets om continuïteit of geloofwaardigheid geeft, of verwacht dat dingen logisch zijn of mensen zich logisch gedragen, zul je er waarschijnlijk van genieten. Sterker nog, als je kortetermijngeheugen is uitgewist, zul je het waarschijnlijk heel vermakelijk vinden.<br />Mensen die nog steeds al hun vermogens behouden, zullen het waarschijnlijk van begin tot eind een giller vinden.
They say the devil's in the details. He must have shot this movie, because absolutely no attention was paid to detail in any way. I have noticed in other movies that George Pal is good at making scenes full of flashy, hi-tech gadgets, but not at making people act in believable ways. "The Power" dwarfs all his previous efforts in this direction.<br /><br />This movie attempts to take itself seriously. But it is so poorly executed that it is impossible for the viewer to take it seriously. It's too bad MST3K is not still around. "The Power" would be a natural for it.<br /><br />IMDb limits review size, so I can't fit all the incredibly stupid stuff in. I'll have to restrict myself to a few of the highlights. What amazes me is that it just keeps getting stupider and stupider as it goes along, just when you thought such a thing couldn't be possible.<br /><br />== Spoilers == Tanner (George Hamilton) and Lansing (Suzanne Pleshette, who's about as much like a professor as last month's centerfold) are at the lab after hours. Suddenly the rocket-G-force simulator centrifuge starts up, which gets their attention. They try to turn it off, but the controls are jammed. Tanner throws the switch. (Switches are such big stars in this movie, they should be listed in the cast!) Suddenly the whole lab is lit in red light, for no reason, and none is ever given. Hallson (Arthur O'Connell) is dead in the centrifuge, and evidently has been for hours, although we all heard it turn on only minutes before.<br /><br />Tanner is blamed for murdering Hallson and goes on the run. The first place he runs is into a fun house, which for no reason is a storefront on a busy downtown street. He has psychedelic experiences there, nearly gets killed when the merry-go-round goes out of control, but then leaves.<br /><br />He gets ditched in the desert by a hick gas station attendant. Instead of following the jeep, which is obviously heading back to town, Tanner goes off in a completely different direction. It has been only half an hour, but he is already dying of thirst. He still has on his suit with jacket, tie and tightly buttoned collar.<br /><br />He takes shelter in a grove of trees, which turns out to be an Air Force testing ground. The jets come and deliver enough ordnance to wipe Hanoi off the face of the map. The explosions don't even ruffle Tanner's hair. To get their attention, he sets the place on fire. Why the bombs have not ignited anything is not explained. Why the pilots would think fire in an area that's just been bombed back to the Stone Age unusual in any way is similarly ignored.<br /><br />Tanner goes to the house of Mrs. Hallson (Yvonne de Carlo) who has seen him several times previously in the film. She opens the door and looks right at him, but asks, "Who are you?" As soon as he says his name, she seems to know who he is and lets him in.<br /><br />Tanner, Lansing, and Melnicker (Nehemiah Persoff) have to hide out from the police. What more logical place than a kitchenwares convention? There are no rooms left in the hotel, so they go to a wild party in a stranger's room. "Why?" asks Lansing. "So we can keep together, keep awake." No explanation why they need to keep awake. Also no explanation why Melnicker dies while sitting alone on the sofa. Or why the party just happens to have a striptease record on the stereo, waiting for someone to drop the needle. Or why Melnicker's erstwhile dancing partner gets up after everyone has passed out, puts on the record and starts to strip.<br /><br />An hour and twenty minutes into the film, Tanner tells Lansing, "We have to start somewhere." She and Nordlund (Michael Rennie) must be at a meeting by 2:00 PM. Tanner goes straight to the home of another co-worker, Van Zandt (Richard Carlson). It is suddenly night when he gets there.<br /><br />A driverless car comes up and tries to run Tanner down. He tries to leave in his car, but is paralyzed. He decides to drive anyway, veering all over the road and narrowly missing other cars. He sees headlights following him in the mirror and is suddenly OK. He sideswipes a semi, which doesn't even dent the car, but somehow loosens the front wheel. He comes to a drawbridge where traffic is stopped, and drives through the barricade into the water. He and the car sink. He looks like he's going to drown, but then opens the convertible top, swims to the surface, where the car is still bubbling like a fishtank aerator (no sign of any bubbles a minute ago during the underwater shots) and swims away.<br /><br />Detective Corlane (Gary Merrill) shows Tanner a note that they found in his apartment, asking him to meet Scotty (Earl Holliman) at the auditorium. Corlane says, "You will, but not alone." When they get there, Tanner says, "Scotty will never talk to me with all these cops here." Corlane: "You're not going in with the cops." Then he (a cop) goes in with Tanner!!! == End Spoilers == <br /><br />To make this review fit, I cut about half the dumb stuff I was going to point out, so you can imagine how much more stupidity awaits! This movie is not bad in the way most bad movies are bad. The acting is good by an all-star cast. The production values are fairly high. It doesn't drag. If you don't care at all about continuity or credibility, or expect things to make sense, or people to behave in logical ways, you will probably enjoy it. In fact, if your short-term memory has been eradicated, you will probably find it very entertaining.<br /><br />People who still retain all their faculties will likely find it a hoot from start to finish.