Houdt kleine spoilers* (maar dat maakt niet uit, want de film is toch waardeloos en je zult waarschijnlijk meer plezier beleven aan het lezen van mijn spoilers dan aan het kijken!)<br />Ik zag de film in het dvd-rek van mijn plaatselijke Blockbuster, en omdat ik een beetje had genoten van een paar van Fulci's andere films, besloot ik hem te proberen. Per slot van rekening kun je je niet vergissen als je voor 5,99 een dvd koopt, toch? Nou, ja, toch wel! Ik vervloek Vipco dat ze me met mijn geld hebben opgezadeld en me hebben opgezadeld met deze dampende hoop celluloiduitwerpselen! De onsamenhangende plot draait om een of andere gestoorde arts die al sinds het begin van de twintigste eeuw in de kelder van een herenhuis in Boston woont en af en toe opduikt om een lichaamsdeel af te hakken om zijn ontbindende ledematen te vervangen. Zijn volgende slachtoffers zijn de psycholoog uit New York en zijn gezin, die daar gaan wonen om zelfmoord te bestuderen. Ook krijgen we wat gezeik over de vrouw van de arts en een klein meisje (waren dat soms geesten?) die van tijd tot tijd opduiken om met de irritante zoon van de psycholoog op te trekken en een paar onheilspellende, pseudo-verborgen waarschuwingen in de camera te schreeuwen, terwijl de hele cast zijn best doet om niet in lachen uit te barsten. Daardoor klinkt het veel beter dan het is. <br /><0x3E> Eerlijk is eerlijk, keiharde Fulci-fans en liefhebbers van waardeloze B-films kunnen hier misschien een beetje (heel weinig) plezier aan beleven. Er zijn een paar spannende momenten (de scènes in de kelder) en een paar opvallende beelden (zoals het bloed dat uit Freudsteins graf opstijgt), maar de film is zo onsamenhangend dat zelfs die geen enkele belangstelling opwekken. Eindeloze plotpunten blijven onverklaard, zoals de scène met het winkelraam en de makelaars die kennelijk weten dat er een gek onder het huis ligt, maar niet de moeite nemen er iets aan te doen en de mensen daarbinnen blijven verplaatsen! En wat was dat in godsnaam met die oppas? Ze was altijd in huis, zelfs als de ouders er waren, en ze zat het grootste deel van de tijd voor het scherm in de ruimte te staren! Moest ze nu eng zijn (ze was niet eens een slechterik) of was het gewoon omdat ze niet kon acteren? Nou, ik had al die problemen over het hoofd kunnen zien als de film me opgewonden had gehouden, bijvoorbeeld als ze een paar stoere vechtscènes hadden ingelast (zoals in Zombie of Demons). Helaas gebeurt er niets vaag opwindends in House By The Cemetery, de enige actie die we krijgen is een paar bloederige moorden, die niets bijzonders zijn, en een smakkerd vlak voor het begin (als je naar dat soort dingen op zoek bent)! En zo moet ik de wereld meedelen dat deze film de belangrijkste wet van de Italiaanse horrorfilm overtreedt: je kunt het sentimenteel, goedkoop en onsamenhangend maken <0xE2><0x80><0x93> maar het moet wel leuk zijn! Huis bij de begraafplaats... is saai!
*Contains minor spoilers* (but it doesn't really matter cos the movie sucks anyway, and you'll probably have more fun reading my spoilers than actually watching it!)<br /><br />I saw this movie in the bargain DVD rack at my local Blockbuster, and since I had mildly enjoyed some of Fulci's other movies I decided to give it a try. After all, at £5.99 for a DVD, you can't go wrong, can you? Well, yeah, you can! I curse Vipco for parting me with my money and lumbering me with this steaming pile of celluloid excrement! The incoherent plot involves some psycho doctor who has been living in the basement of a Boston mansion since the start of the 20th century, occasionally popping up to hack off the odd body part to replace his decaying limbs. His next victims are the New York psychologist and his family who move there to study suicide. Also, we get some bull about the doctors wife and a little girl (were they supposed to be ghosts?) who turn up from time to time to hang out with the psychologists irritating son and utter some ominous, pseudo-cryptic warnings into the camera while the whole cast try not to laugh. This makes it sound waaaay better than it is.<br /><br />To be fair, hardcore Fulci fans and students of crappy B-movie eurotrash may glean a little (very little) enjoyment from this. There are a few tense moments (the scenes in the cellar) and some striking imagery (such as the blood rising from Freudstein's tomb), yet the film is so disjointed that even these fail to inject any interest. Endless plot points go unexplained, such as the shop-window sequence and the real estate agents who apparently know there's a nutter under the house but don't bother to do anything about it and keep moving people in there! And what the hell was it with that babysitter!? She was always in the house, even when the parents were there, and spent most of her screen time staring into space! Was she supposed to be scary (she wasn't even a bad guy) or was it just that she didn't know how to act!? Now, I could have overlooked these many problems if the movie had kept me excited, for example if they had put in some kickass good-guys-fight-back battle scenes (like in Zombie or Demons). Unfortunately, nothing vaguely exciting happens in House By The Cemetery, the only action we get is a few bloody killings, which are nothing special, and a cheesy boob-shot near the start (if you're looking for that sort of thing)! And thus I must announce to the world that this film breaks the most important law in Italian horror cinema: You can make it corny and cheap and incoherent - but it has to be fun! House by the Cemetery... is boring!!