Ik bezocht de wereldpremière van deze film op het Rotterdam Film Festival in Nederland, en ik was aangenaam verrast. Ik wist niets van de film, behalve dat hij uit Peru kwam. Het bleek een heel opvallende, krachtige film te zijn, die prachtige beelden met een eenvoudig verhaal combineerde.<br />De film gaat over een jongeman, Santiago. Hij heeft zijn tijd in het leger gediend, en het geweld dat hij heeft gezien en ervaren heeft hem diep geraakt. Zijn hele generatie heeft hetzelfde probleem: het zijn veteranen (maar ze zijn pas 20 <0xE2><0x80><0x93> iets ouder) en ze hebben geen werk. Veel van zijn vrienden gaan de misdaad in, maar Santiago niet. Hij begint als taxichauffeur in Lima, en de camera volgt hem een paar dagen. (De film wordt vertaald als 'Dagen van Santiago') We zien hoe hij met de wereld omgaat. Santiago is extreem paranoïde en weet niet hoe hij met mensen moet omgaan. Hij ontmoet veel meisjes, maar weet niet wat hij moet doen of zeggen. Zijn ervaringen in het leger, hoewel ze nooit in een flashback worden getoond, hebben sporen achtergelaten.<br />De film is visueel origineel; kleuren mengen zich met zwart-wit. Maar dat is geen gimmick, het helpt om de innerlijke strijd van Santiago te illustreren.<br />Het acteerwerk is voortreffelijk, vooral van Pietro Sibille als Santiago. Het verhaal is gebaseerd op de ervaringen van een veteraan en er zijn veel dingen echt gebeurd. De regisseur, Josue Mendez, die aanwezig was bij het Rotterdam Film Festival, legde uit dat er veel mannen als Santiago in Peru zijn, een hele'verloren generatie' die op jonge leeftijd wordt gedwongen in het leger te gaan en het moeilijk vindt om met de maatschappij om te gaan als ze terugkomen. Maar een groot deel van de film gaat over Santiago's familie, en dat deel is volledig fictief. Je moet natuurlijk wel denken aan 'Taxichauffeur', de beroemde film van Scorsese, die ook gaat over een taxichauffeur die emotionele problemen heeft en de wereld niet aankan. De films zijn echter onvergelijkbaar, omdat de stijl en de inhoud heel verschillend zijn. 'Dias de santiago' zal waarschijnlijk nooit zo bekend worden als 'Taxichauffeur', maar dat verdient het zeker. Ga ernaar kijken, als je de kans krijgt.
I visited the world premiere of this film at the Rotterdam Film Festival in The Netherlands, and I was pleasantly surprised. I didn't know anything about the film, except that it was from Peru. It turned out to be a very striking, powerful movie; mixing beautiful visuals with a simple story.<br /><br />The film's about a young man, Santiago. He has served his time in the military, and the violence he has seen and experienced has affected him deeply. His whole generation has the same problem: they are veterans (but they're only 20-something years old) and have no work. Many of his friends turn to crime, but not Santiago. He starts to work as a taxidriver in Lima, and the camera follows him several days. (the movie translates as 'Days of Santiago') We see how he deals with the world. Santiago is extremely paranoid and doesn't know how to interact with people. He meets a lot of girls, but doesn't know what to do or say. His experiences in the army, although they are never shown in flashback, have left marks.<br /><br />The film is visually original; color mixes with black-and-white. But this is no gimmick, it helps to illustrate the inner struggle of Santiago.<br /><br />The acting is superb, especially from Pietro Sibille as Santiago.<br /><br />The story is based on real life experiences from a veteran, and many things really happened. The director, Josue Mendez, who was present at the Rotterdam Film Festival, explained that there are lots of guys like Santiago in Peru, a whole 'lost generation', forced in joining the military at a young age, and having a hard time dealing with society when they return. However, a large part of the film focuses on Santiago's family, and that part is entirely fictional. Of course, you can't help but thinking about 'Taxi driver', Scorsese's famous movie, which also centers around a taxi driver who has emotional problems and can't deal with the world. However, the films are incomparable, because the style and substance are very different. 'Dias de santiago' will probably never be as well-known as 'Taxi driver', but it certainly deserves to be. See it, when you have the chance.