Dr. Giggles, vol clichés en bloed en ingewanden, is een complete tijdverspilling.<br />Natuurlijk, de makers wilden misschien 'een genrefilm' maken, maar dit is dezelfde herkauwende troep, een date-film voor de stereotiepe vent die lacht om het geweld op het scherm en het meisje dat gilt en zich aan haar vriendje vastklampt. Dat is een belediging.<br />Een van de ergste dingen aan het horrorgenre, dat zo uit de jaren tachtig lijkt te komen, is het gebrek aan verhaal en intelligentie. In plaats daarvan lijken puberale humor en de ene bloederige situatie na de andere ons allemaal aan de eindtitels te binden. Vermijd dit, kijk uit naar een eerbiedige en dramatische verschrikking die werkelijk angst aanjaagt door geestigheid, wijsheid en een meeslepend verhaal.
Loaded with clichés and "can see it coming a mile away" blood and guts, Dr. Giggles is a complete waste of time.<br /><br />Sure, the creators may have wanted to do "a genre piece", but this is the same rehashed garbage, a date movie for the stereotypical guy who laughs at the violence on screen and the girl who squeals and clings to her boyfriend. That's an insult.<br /><br />One of the worst things about the horror genre, seemingly coming out of the hack-and-slice 80s, is the lack of story and intelligence. Instead, sophomoric humor and one bloody situation after another seems to string us all along to the end credits.<br /><br />Avoid this, watch some respectful and dramatic horror that truly frightens through wit, wisdom and a compelling story.