Ik las er voor het eerst over in Fred Olen Ray's fantastische 'The New Poverty Row', dus toen ik hem in 1995 voor het eerst zag in Grimsby Giant Tiger, heb ik hem meteen gekocht. En verdomd als het niet waar is, Ray zelf introduceert het ding in een seksistische inleiding die zijn Irving Thalberg Award-campagne geen goed zal doen. Wat de film zelf betreft, tja, daar valt niet veel over te zeggen. Het is een voorbeeld van de Filippijnse horrorproductie van die tijd <0xE2><0x80><0x93> en niet een van de beste (!!!) <0xE2><0x80><0x93> moeder wordt verondersteld dood te zijn, maar ze zit opgesloten in de kelder en verandert in een vampier, bijt haar zoon, en er volgt een heel beperkte actie, waarbij plaatselijke bewoners met een zwart gezicht als blije slaven optreden. Saai en traag en lang niet zo opzichtig als de omgeving.
I first read about this in Fred Olen Ray's fantastic "The New Poverty Row", so when I saw it for $5 at Grimsby Giant Tiger, I scarfed it up. And damned if it doesn't have Ray himself introducing the thing in a sexist intro that will do nothing for his Irving Thalberg Award campaign. As for the movie itself, well, there's not much to say. It's an example of the era's Filipino horror output - and not one of the best (!!!) either - mom is supposed to be dead but she's locked in the basement and has turned into a vampire, and bites her son, and quite limited action ensues, some involving locals in blackface as happy slaves. Dull and slow and not nearly as tawdry as the scene's rep.