In de oorspronkelijke roman is Miss Marple terecht verontwaardigd over de verdorvenheid van deze moordenaar. Hij heeft zijn vrouw (die hem een scheiding weigerde) alleen maar vermoord om met haar te kunnen trouwen om haar erfenis te krijgen. Ondertussen heeft hij twee van de broers van zijn 'geliefde' vermoord om haar aandeel in de erfenis te vergroten. Aan het eind van het boek verklaart Miss Marple, die er 'zo woest als een oude dame' uitziet, dat als er iemand opgehangen moet worden, hij het wel is! En voor mensen met een normale moraal verdient hij het ook om opgehangen te worden, want hij heeft drie mensen vermoord voor niets anders dan geld.<br />In deze walgelijke nieuwe filmversie heeft Miss Marple een geheel nieuwe houding ten opzichte van deze moordenaar. Ze glimlacht liefjes naar de aanstaande verloofde van de moordenaar en troost haar met de troostende woorden: 'Hij deed het uit liefde, lieverd.' Geen verontwaardiging over drie moorden om er zelf beter van te worden. Per slot van rekening 'deed hij het uit liefde'. Het kan haar niet schelen dat hij twee van de broers van zijn 'geliefde verloofde' heeft vermoord, om nog maar te zwijgen van zijn eigen vrouw. Miss Marple denkt nu aan 'liefde' en hoe 'liefde' het op de een of andere manier minder erg maakt dat er meer moorden zijn gepleegd. En het was ook nooit 'liefde'. Het was gewoon geld.<br />In een andere filmramp in deze serie, Moord op de pastorie, heeft Miss Marple alle sympathie van de wereld voor een overspelige vrouw die haar man heeft vermoord omdat ze een interessanter seksleven wilde. Per slot van rekening hebben vrouwen die getrouwd zijn met saaie, onhebbelijke mannen het volste recht om hen te vermoorden, nietwaar? Vraag maar aan Miss Marple in die nieuwe versie van Geraldine zus-en-zo. Miss Marple had tenslotte zelf een overspelige relatie tijdens de Eerste Wereldoorlog (dat wist je niet, hè?), dus overspel is, zeg maar, cool. Dus de moordenares in Moord op de pastorie verdient ons medeleven, volgens Miss Marple.<br />Ik haat die nieuwe serie met Geraldine zus-en-zo. Het stinkt, niet alleen omdat de personages niet zijn wat Christie wilde dat ze waren, maar omdat de weerzinwekkende moraal van de filmmakers is vervangen door de moraal van Agatha Christie.
In the original novel, Miss Marple is justly outraged by the wickedness of this murderer. For nothing but monetary gain, he murdered his wife (who refused him a divorce) in order to marry a woman for her inheritance. Along the way, he murdered two of his "beloved" fiancée's brothers in order to increase her share of the inheritance. At the end of the novel, Miss Marple declares, while "looking as fierce as an old lady can" that if anyone should hang, it is he! And in fact, to persons of normal morality, he does deserve to hang, since he murdered three people for nothing but money.<br /><br />In this disgusting new film adaptation, Miss Marple has an entirely new attitude toward this murderer's deeds. She smiles sweetly at the murderer's would-be fiancée and consoles her with the comforting words, "He did it for love, dear." No outrage about three murders for gain. After all, "he did it for love." To hell with the fact that he murdered two of his "beloved fiancée's" brothers, not to mention his own wife. Miss Marple's thought's now run to "love" and how "love" somehow makes multiple murders less wrong. And it was never "love," either. It was just money.<br /><br />In another film disaster in this series, Murder at the Vicarage, Miss Marple has all the sympathy in the world for an adulterous woman who murdered her husband because she craved a more interesting sex life. After all, women who are married to boring, obnoxious men are fully justified in murdering them, aren't they? Just ask Miss Marple, in this new Geraldine Something-or Other version. After all, Miss Marple herself had an adulterous relationship back during World War One, (didn't know that, did you?) so adultery is, like, cool. So the murderess in Murder at the Vicarage deserves our sympathies, according to Miss Marple.<br /><br />I hate this new series starring Geraldine Someone-or-other. It stinks, not only because the characters are not what Christie intended them to be, but because the ugly morality of movie makers is substituted for the morality of Agatha Christie.