Ik heb hem net gezien en ondanks het ruwe thema is het een gevoelige en ontroerende film, heel anders dan Stad van God. Stad van God was fanatiek, vol effecten, Stad van de Mensen is traditioneler en het verhaal is conventioneler. Het verkeer en het geweld zijn op de achtergrond, het thema is hier het vaderschap. Het acteren is eersteklas, de muziek is melodieus en past zich aan bij de scènes, de foto lijkt op Stad van God. Boven de samenvatting: Laranjinha en Acerola bereiden zich voor op het volwassen leven! Op de leeftijd van achttien jaar heeft elke jongen zijn eigen problemen: kind, vrouwen, familie, werk, vergeten wensen en dromen maken deel uit van dit avontuur.' 's Kruiden, die, om het nog spannender te maken, vertellen over een oorlog op de heuvel die de jongvolwassenen uit hun gemeenschap zal verjagen. Zullen al die veranderingen definitief zijn?
I just saw it and despite of the rough theme is a sensitive and emotive movie, very different from City of God. City of God was frenetic, full of effects, City of Men is more traditional and the narrative is more conventional. The traffic and the violence is in the background, the theme here is the paternity. Acting is first class, music is melodious and integrate to the scenes, photograph is similar to City of God. Above the summary: Laranjinha and Acerola are preparing themselves to adult life! At the age of 18, each boy has his own problems: Child, women, family, job, forgotten wishes and dreams are some of this adventure's spices, which, to add another pinch of thrill, tells about a war on the hill that will expel the young adults from their community. Will be definite all those changes?