Een prachtige Britse oorlogsfilm uit de jaren vijftig, en nog in kleur ook! Oppervlakkige mensen hebben kritiek geuit op de op basis van de studio gemaakte gevechtsscènes (een budgettaire noodzaak), maar degenen onder ons die enige kennis van zeeoorlogvoering hebben, zijn gekwalificeerd om de productie de hemel in te prijzen. De aandacht voor details is immens en staat in schril contrast met de latere, beter bekende 'Sink the Bismark'. De Slag aan de Rivieroever is in feite gebaseerd op de Directeur Controletoren, en illustreert levendig de radarecho's van voor de radar. Let op de zwartgeblakerde kanonnen na de slag. Hoor de bel voor elk salvo. Noteer in de credits het overleg met veel van de betrokkenen. <br />Helaas is de keuze van het Amerikaanse schip als Graf Spee bepaald niet ideaal <0xE2><0x80><0x93> maar we moeten wel rekening houden met enige foutmarge in de pre-CGI-tijd.<br />De conferentie van kruisers-kapiteins is pure fictie, een scène die aan de film is toegevoegd, maar hier tonen Powell en Pressburger opnieuw de correcte scheepsprocedure voor de boten die tussen de schepen door varen. Tot je grote vreugde kun je verslagen van de conferentie vinden die sinds de vervaardiging van deze film nooit hebben plaatsgevonden!<br />Afgezien hiervan is het verhaal grotendeels accuraat. In tegenstelling tot bijvoorbeeld Lawrence of Arabia zijn de basisfiguren echt, evenals de bijfiguren. Neem bijvoorbeeld de jonge Donald Moffat als Swanston, de uitkijk. <br />Quayle is uitstekend als Harwood en geeft de rol een geweldige ernst.<br />De film zou tijdens het gevecht meer van een Duits perspectief hebben geprofiteerd dan van de ervaringen van de gevangenen op Graf Spee, en natuurlijk de zelfmoord van Langsdorf een paar dagen na het wegvluchten hebben genegeerd.
A wonderful 1950s British war film, and in colour too! Superficial people have criticised the studio based battle sequences (a budgetary necessity) yet those of us with some knowledge of naval warfare are qualified to heap praise on the production. The attention to detail is immense, and contrasts sharply with the later, better known "Sink The Bismark". Battle of The River Plate actually features the Director Control Tower, it vividly illustrates the pre-radar horizon spotting. Note the blackened guns after the battle. Hear the bell ring before each salvo. Note in the credits the consultation with many of those involved.<br /><br />Unfortunately the choice of the American ship as Graf Spee is less than ideal - but we have to allow some margin for error in pre-CGI days.<br /><br />The conference of cruiser captains is pure fiction, a scene added to the film, but here again Powell and Pressburger show the correct naval procedure for the boats moving between the ships. Hilariously you can find accounts of the conference which never happened in history books written since this film was made!<br /><br />Other than this, the story is largely accurate. Unlike Lawrence Of Arabia, for example, the principle characters are real, as are the minor characters. Note the young Donald Moffat as Swanston, the lookout chief.<br /><br />Quayle is excellent as Harwood, and brings a wonderful gravitas to the role.<br /><br />The film would have benefited from a German perspective during the battle rather than just the experiences of the prisoners on Graf Spee, and of course did ignore Langsdorf's suicide a few days after the scuttling.