Het lijkt er bijna op dat Boris Karloff uiteindelijk de belichaming werd van de gruwelijke monsters die hij gedurende een periode van ongeveer 50 jaar speelde. Waarom? Omdat hij zelfs enkele jaren na zijn dood nog bleef optreden in kleine horrorproducties, alsof hij nog steeds onder de levenden was. In werkelijkheid zijn deze films echter al jaren geleden voltooid, maar om welke reden dan ook nooit onmiddellijk uitgebracht. Boris zelf heeft de vier laatste films van zijn eigen repertoire nooit te zien gekregen ('Eiland van de Slangenmensen', 'Ketel van bloed', 'De Angstkamer' en 'De Ongelooflijke Invasie') en dat is waarschijnlijk maar goed ook, gezien de kwaliteit van deze films. Jack Hill, de schepper van zulke coole films als 'Spider Baby' en het blaxploitation-klassieke 'Foxy Brown', wordt genoemd als mederegisseur, maar zijn invloed is op zijn zachtst gezegd nauwelijks merkbaar. Deze film bevat een ongelooflijk lange openingsscène waarin een bizarre lilliputter een dood meisje uit haar doodskist laat herrijzen. Het offer van één enkele kip en een krankzinnige voodoo-dans lijken daarvoor voldoende te zijn. Het enige doel van deze intro is duidelijk te maken dat de gebeurtenissen zich afspelen op een eiland waar de inboorlingen nog steeds de voodoo-godsdienst belijden en dat ze in staat zijn bovennatuurlijke dingen te doen. 'Eiland van de Slangenmensen' is een heel trage en tamme film, ondanks de premisse van herrezen lijken en oude voodoorituelen. De zombies zien er doder uit dan wanneer ze echt dood zijn, dus ze verwachten zeker geen hersenverslindende monsters die alles wat beweegt opjagen. Het concept lijkt in feite op films als 'I walked with a Zombie' of 'White Zombie' van Jacques Tourneur, omdat de levende doden als slaven op het land werken. Natuurlijk mist deze film de stijl en de angstaanjagende sfeer van de bovengenoemde titels en zelfs het effect van de make-up is minder, hoewel de film meer dan 30 jaar later is gemaakt. Boris Karloff is geweldig als altijd, maar hij kan niet in zijn eentje de hele film opvoeren. In plaats van hem krankzinnige slangencultussen te laten leiden, hadden ze hem de laatste paar jaar moeten laten genieten van een rustige en vredige omgeving. Arme Boris. Als het een troost is, je zult je nog veel meer herinneren voor eerdere films.
It almost looks like Boris Karloff eventually became the embodiment of the horrific monsters he played for a period of approximately 50 years. Why? Because even for several years after his death, he kept on appearing in tiny horror productions like as if he was still amongst the living. In reality, however, these movies were completed since years already but they never got released immediately for whatever reason. In fact, Boris himself never got the see the four last films on his own repertoire ("Island of the Snake People", "Cauldron of Blood", "The Fear Chamber" and "The Incredible Invasion") and that's probably a GOOD thing, considering the quality of these films. They're all uninspired and dull films, cheaply produced with foreign money and directed without the slightest sense of professionalism. Jack Hill, creator such cool movies like "Spider Baby" and blaxploitation-classic "Foxy Brown", is credited as co-director but his influence is barely noticeable, to say the least. This movie features an incredibly overlong opening scene in which a freaky midget resurrects a dead girl from her coffin. The sacrifice of one single chicken and a crazy voodoo-dance apparently suffice for that. The only point of this intro is to make clear that the events take place on an island where the natives still practice the voodoo religion and that they're capable to do supernatural things. Boris Karloff's character is somewhat the patriarch of this island, and he certainly doesn't like it when an ambitious police lieutenant arrives to clean up the place. "Island of the Snake People" is a very slow and tame movie, despite the premise of resurrected corpses and ancient voodoo rituals. The zombies look deader than when they actually dead, so certainly don't expect any brain-devouring monsters that hunt down everything that moves. The concept is actually similar to such films as Jacques Tourneur's "I walked with a Zombie" or "White Zombie", since the living dead serve as slaves to work in the fields. Naturally this movie lacks the style and frightening atmosphere of the aforementioned titles and even the make-up effects are poorer, despite being made over 30 years later. Boris Karloff is great as always, but he can't carry the whole movie by himself. Instead of letting him run crazy snake cults, they should have allowed him to enjoy a quiet and peaceful last couple of years. Poor Boris. If it's any consolation, you'll be remembered for earlier films a lot more.