Ik had gedacht dat deze film wrang en amusant zou zijn, zoals Hope and Glory en dergelijke films. In plaats daarvan was hij een toonbeeld van pedanterie, waardoor zelfs de verder zo fantastische Mr. Postlewaite er snel de brui aan gaf. Deze film heeft meer woede dan inhoud. Hij krijgt een hoge score omdat hij onafhankelijk is en omdat het thema populair is, maar hij is gewoon niet erg amusant.
I thought this would be wry and amusing like Hope and Glory and others of that ilk. Instead, it was one-note and pedantic, making even the otherwise fantastic Mr. Postlewaite wear thin quickly. This movie has more anger than substance. It gets highly ranked because it is independent and the theme is popular, but it is just not very entertaining.