Is er iemand anders die denkt dat alle verkeerde personages op de verkeerde plek terechtkomen?<br /><br />Sloane<br />Arvin Sloane was misschien wel het interessantste personage in de serie. Het komt niet vaak voor dat je een moreel in conflict verkerend personage in een verhaal krijgt. Het werkte gewoon niet om hem slecht te laten eindigen. Natuurlijk waren we allemaal voor hem. De verleiding weerstaan is een verhaal waar iedereen achter zal staan. Sloane had zichzelf moeten redden.<br />Sydney<br />Sydney Bristow was het minst interessante personage in de serie. Ze is altijd goed, altijd rechtschapen. Net als het troeteldier van de juf is Sydney het 'troeteldier van de schrijver', en het is gewoon veel te voor de hand liggend om met haar in verband te worden gebracht. Alles draait om Sydney. Het wordt oud. Hoeveel verhalen met een profetie en een 'gekozene' hebben we echt nodig? Schrijvers moeten leren dat het publiek tegenwoordig zo geraffineerd is dat het zulke clichés eerder g<0xC3><0xAA>nant dan cool vindt.<br />Er is geen chemie tussen haar liefdesaffaires. Haar manier van vertellen is stroef, wat je het gevoel geeft dat ze oppervlakkig is en daarom haar emoties faket om een echt mens te lijken. Ze is zo'n beetje bij elke missie de beste, en ze is de ster, dus je weet dat ze nergens heen gaat. Daarom is er geen spanning in de actiescènes.<br />Ik wist niet wie Jennifer Garner was voordat ik dit zag, dus heb ik haar gegoogeld. Ik las dat ze getrouwd is met Ben Affleck. (Neem me het sociale commentaar niet kwalijk, maar het lijkt me dat middelmatige talenten die belachelijk veel geld verdienen graag rondhangen om hun collectieve geweten te sussen omdat ze zich door le dolce vita heen werken terwijl alle anderen zich uit de naad werken?)<br />Hoe vaak moesten we Sydney tegen Sloane horen zeggen dat ze wist dat hij echt slecht was? De eerste keer was het niet cool, dramatisch of interessant, en toch bleef het maar gebeuren, alsof het het meest dramatische en betekenisvolle was wat er ooit was gebeurd.<br /><br />Vaughn<br /><br />Vaughn was net zo saai, hoewel de acteur zijn tekst iets beter wist over te brengen. Hij was prima als bijrol.<br />Ze hadden Vaughn dood moeten laten of zijn rol tot een minimum moeten beperken. Sydney had het bedrijf moeten verlaten en een bijfiguur moeten worden. De romance tussen Sydney en Vaughn was vlak en mechanisch, dus had die op een zijspoor gezet moeten worden.<br />Jack Bristow<br /><br />Behoorlijk interessant. Als ze de show over hem hadden gemaakt, zou het volgens mij een interessanter verhaal zijn geweest. Ik ben het met andere opmerkingen eens dat hij een beetje stijf was, maar dat was een opzettelijk onderdeel van zijn personage.<br />Will Tippin<br />Behoorlijk interessant. Het verhaal had zich kunnen verplaatsen naar het standpunt van Tippin of Jack als hoofdfiguur. Het publiek zou zich beter kunnen identificeren met Tippin, omdat hij een 'gewone jongen' was, die kennismaakte met het spionageleven. Hij had veldtraining moeten krijgen en een belangrijk onderdeel van de show moeten worden.<br />Irina<br /><br />Irina had een interessant, goed personage moeten worden, dat achter de schermen veel goeds deed, maar verkeerd werd begrepen. Ze had bijvoorbeeld voor een goed doel de Rambaldi-voorwerpen kunnen verzamelen, misschien om een zieke te helpen. Dat zou de draai zijn geweest die de serie in stand hield. Lena Olin deed het geweldig als Irina, in elk geval in het begin, en bracht het verhaal echt tot leven. Ik geloof dat zo ongeveer iedereen wilde weten of Sydneys moeder haar zonder goede reden in de steek had gelaten.<br />Devlin<br /><br />Ik niet. Ik wist niet waarom, maar ook al speelde Devlin een klein rolletje, zijn zelfingenomenheid was ergerlijk. Hij had de mol moeten zijn die in Jacks razernij ten onder ging.<br />Summary<br /><br />Dit was een verhaal met behoorlijk wat potentie, dat alleen de verkeerde wendingen nam met zijn personages en zijn kijkers achterliet met een slechte, anti-climax-nasmaak.<br />Als schrijver is het moeilijk om te weten wie je goede acteurs zullen zijn en welke personages echt tot leven zullen komen en interessant zullen zijn. Ideaal gesproken zouden schrijvers het talent moeten analyseren en de verhalen opnieuw moeten bedenken om het beste talent te benadrukken. Helaas kon Alias dat gewoon niet.' Het liet genoeg van zijn oorspronkelijke visioen los om te beseffen waar de echte elementen waren, om dit verhaal een echt bevredigend einde te geven.
Is there anyone else out there who thinks that all the wrong characters ended up in the wrong spots? <br /><br />Sloane<br /><br />Arvin Sloane was perhaps the most interesting character on the show. It's not often you get a morally conflicted character in a story. To have him end up bad just did not work. Of course we were all rooting for him. Conquering temptation is a story everyone's going to be behind. Sloane should have redeemed himself.<br /><br />Sydney<br /><br />Sydney Bristow was the least interesting character on the show. She's always good, always righteous. Kind of like the teacher's pet, Sydney is the "writer's pet," and it's just way too obvious to relate to her. Everything is about Sydney. It gets old. How many stories with a prophecy and a "chosen one" do we really need? Writers have got to learn that audiences are sophisticated enough now to find such clichés embarrassing, rather than cool.<br /><br />She has no chemistry with her love interests. Her delivery is stiff, which gives you the sense that she's shallow and therefore faking her emotions to seem like a genuine person. She aces just about every mission, and she's the star, so you know she's not going anywhere. Therefore, there's no suspense in the action scenes.<br /><br />I didn't know who Jennifer Garner was before I watched this, so I googled her. I read she's married to Ben Affleck. (Pardon the social commentary, but it seems like mediocre talent who make ridiculous money like to hang out to ease their collective consciences for coasting through le dolce vita while everyone else works their asses off?)<br /><br />How many times did we have to hear Sydney tell Sloane she knew he was really evil? It wasn't cool, dramatic, or interesting the first time and yet it kept happening, as if it were the most dramatically meaningful thing that ever happened.<br /><br />Vaughn<br /><br />Vaughn was equally boring, although the actor did a slightly better job of delivering his lines. He was fine as a bit part.<br /><br />They should have left Vaughn dead or minimized his role. Sydney should have quit the business and become a side character. The romance between Sydney and Vaughn was flat and mechanical, so it should have been sidelined.<br /><br />Jack Bristow<br /><br />Moderately interesting. If they had made the show about him, from his perspective, I think it would have been a more interesting story. I agree with other comments he was a bit stiff, but that was an intentional part of his character.<br /><br />Will Tippin <br /><br />Moderately interesting. The story could have shifted to the viewpoint of Tippin or Jack as the main character. The audience could do a better job of identifying with Tippin, because he was "an average Joe," who was introduced to the spy life. He should have gotten field training and become a main part of the show.<br /><br />Irina<br /><br />Irina should have turned out to be an interestingly good character, who did lots of good behind the scenes, but was misunderstood. For example, she could have been collecting the Rambaldi artifacts for a good cause, maybe to help a sick person. That would have been the twist that preserved the series. Lena Olin did an amazing job as Irina, at least early on, and really brought the story to life. I believe just about everyone wanted to find out Sydney's mom did abandon her for no good reason.<br /><br />Devlin <br /><br />I don't know why, but even though Devlin was a bit part, his self-righteousness was annoying. He should have been the covenant mole who went down in Jack's rampage.<br /><br />Summary<br /><br />This was a story with decent potential that just took the wrong turns with its characters and left its viewers with a bad, anti-climactic aftertaste.<br /><br />It's hard as a writer to know who your good actors are going to be and which characters are really going to come alive and be interesting. Ideally writers should analyze the talent and re-think the stories to emphasize the best talent. Unfortunately, Alias just couldn't let go of its original vision enough to realize where the real assets were, to give this story a truly satisfying ending.