Deze film gaat over een onuitstaanbare flierefluiter die gespeeld wordt door Spencer Tracy. Die vent kan absoluut niet langer dan een paar zinnen praten zonder te liegen om zichzelf groot en belangrijk voor te doen, en het is voor de meeste mensen duidelijk dat hij een enorme eikel is. Maar een jonge vrouw valt om onverklaarbare redenen voor hem, ondanks het feit dat hij een wandelende windbuil is. Haar familie heeft een hekel aan hem, maar ze weten dat ze niets kunnen doen om de romance te beëindigen.<br />In het begin lijkt het leven goed voor het pasgetrouwde stel. Maar omdat Spencer zo'n lul is, probeert hij groot te lijken in de ogen van zijn vrouw door dwangmatig een heleboel spullen Hij raakt ook zijn baan kwijt vanwege zijn onhebbelijke gedrag. Zijn vrouw wordt gedwongen om weer bij haar ouders in te trekken en Spencer wordt uiteindelijk gevraagd om te vertrekken <0xE2><0x80><0x93> tot groot genoegen van haar ouders! Op dat moment was ik echter heel blij om te zien dat het leven van die vent in duigen viel. Hij was per slot van rekening absoluut niet aardig. Maar sommige idioten in de studio vonden het wel een leuk idee dat hij het groot zou maken en zijn vrouw terug zou winnen. Dit sloeg gewoon nergens op. In plaats van een cliché en een belachelijk 'gelukkig einde' wilde ik hem in de goot zien sterven <0xE2><0x80><0x93> hij was ZO onhebbelijk en onsympathiek! Deze film was trouwens gebaseerd op een toneelstuk en werd eerder opgenomen in 1926 en 1930, en later met Red Skelton in 1946. De versie uit 1926 is eigenlijk best goed <0xE2><0x80><0x93> waarschijnlijk omdat de hoofdrolspeler een eikel is, maar ze erin zijn geslaagd hem wat minder luidruchtig te maken. Misschien kwam dat voor het grootste deel doordat het een stomme film was! Dit is een geval waarin het beter is als je de hoofdrolspeler niet kunt horen!
This film is about an obnoxious blow-hard played by Spencer Tracy. This guy absolutely can't talk for more than a couple sentences without lying to make himself seem big and important and it's obvious to most people that he is a complete jerk. However, a young woman inexplicably falls for him despite the fact that he's a walking windbag. Her family hates him, but they know there's nothing they can do to stop the romance.<br /><br />At first, life seems good for the newlyweds. However, since Spencer is so full of crap, he tries to look big in his wife's eyes by compulsively buying her lots of stuff--so much that he bankrupts them despite her trying to reform him. He also loses his job because of his obnoxious ways. His wife is forced to move back with her parents and Spencer is ultimately asked to leave--much to the delight of her parents! However, at this point I was very happy to see this guy's life fall apart. After all, he was FAR from likable. BUT, some nitwits at the studio liked the idea of him making it big and winning back his wife. This just didn't make any sense at all. Instead of a clichéd and ridiculous "happy ending" I wanted to see him dying in the gutter--he was THAT obnoxious and unlikable!<br /><br />By the way, this film was based on a play and was previously filmed in 1926 and 1930 as well as later with Red Skelton in 1946. The 1926 version is actually pretty good--probably because although the leading man is a jerk, they managed to tone him down a bit and making him less of a loud-mouth. Perhaps most of this was due to it being a silent film! This is one case where it's better when you can't hear the leading man!!