Dit is echt een prima film, bij tijd en wijle beschaafd, angstaanjagend en erotisch. Het is een thriller, verweven met de spanning in de relatie tussen de uitgedroogde schrijfster Sarah en de nymfomane dochter van een publisher, Julie, met wie ze een villa in de Sud moet delen.<br />Maar Ozon heeft er zoveel meer van gemaakt. Het is ook een erotisch drama, Sarah die gedwongen is zichzelf te confronteren in de afgeworpen nasleep van Julies promiscuïteit. De stilzwijgende seksuele vergelijkingen komen ook tot uiting in een reeks oedipale symbolen en uitwisselingen. Het opvallendst is de snee van een rode lilo die overal bij het zwembad dreigend en toch verlokkelijk ligt; de mannen die Julie meeneemt naar het huis zijn ook pionnetjes, minder seksuele partners dan biedingen op fiches tussen de twee vrouwen.<br />Verdere spookachtige verwijzingen worden in het spel geworpen, onder omstandigheden die niet veel verschillen van Henry James' _The Turn of the Screw_ en een schokkende toespeling op _Don't Look Now_ van Nick Roeg terwijl het drama zich ontvouwt. Het drama wordt in prachtig geconstrueerde beelden en met zorgvuldige controle van de spanning en het opvoeren van de film in stand gehouden.' Het succes van Sagnier moet het overweldigende optreden van Rampling als Sarah zijn. Het is moeilijk om je gedachten te concentreren op de leergierigheid, de allure en de opofferingen die een zo overtuigende rol als deze met zich meebrengen. Sagniers opschepperige maar scherpe Julie is niet minder toegewijd en geobsedeerd door haar rol.
This is a really fine film, by turns cultured, frightening and erotic. It's a thriller woven from the tension in the relationship between the dried up author Sarah and the nymphomaniacal publisher's daughter Julie with whom she is forced to share a villa in the Sud.<br /><br />Ozon has made it so much more though. It is also an erotic drama, Sarah forced to confront herself in the cast-off wake of Julie's promiscuity. The women's tacit sexual comparisons are also played out in a series of Oedipal symbols and exchanges Most striking is a gash of a red lilo that sits menacingly and yet enticingly by the pool throughout; the men that Julie brings back to the house are also pawn-like, less sexual partners than bargaining chips between the two women.<br /><br />Further ghostly references are thrown into the mix with the circumstances not dissimilar to Henry James' The Turn of The Screw and a shocking allusion to Nick Roeg's Don't Look Now as the drama mounts. As much as the drama is maintained in beautifully constructed shots and careful control of the tension and pacing this film's success must be the overwhelming performance of Rampling as Sarah. It's difficult to condense one's thoughts on the studiousness, allure and sacrifice that make up a contribution as convincing as this. Sagnier's brattish but sharp Julie is no less committed and role-immersed. Mesmerising film-making 8.5/10