Misschien komt het doordat ik niet boven de veertig ben, maar ik vond 'Something's Gotta give' niet leuk. Ik kan me niet voorstellen dat je ooit, en dan bedoel ik NOOIT, Jack verkiest boven Keanu. Ik bedoel KOM OP!!! Dus behalve dat deze film een belachelijk einde heeft en een belachelijke setting, is het ook geen commentaar op wat vrouwen denken of voelen, maar op wat mannen geloven dat ze moeten denken en voelen. Dus met die kijk op de zaak is het nauwelijks verwonderlijk dat een wellustige, dikke oude man die met haar dochter uit was geweest, haar huis overhoop had gehaald en haar in haar eigen huis had beledigd, Diane Keatons uitverkorene was. Is het niet leuk om een film te zien waarin de vrouwen eindigen met een jonge, knappe man die haar goed behandelt en haar aanbidt? Ik zie niet in hoe lachen om het feit dat je zonder bril op je horloge niet kunt zien hoe laat het is, betekent dat je je zielsverwant vindt. Was ik aan de crack of was het Keanu's personage dat al Dianes toneelstukken had gezien en dol was op haar werk? Het is duidelijk dat Dianes werk bijna biografisch is, dus is het eigenlijk niet Keanu die haar 'pakt'? En waarom voelt Diane zich zo ongemakkelijk bij het kussen van een man die twintig jaar jonger is dan zij, terwijl het voor Jack geen enkel probleem is om seks te hebben met een vrouw die veertig jaar jonger is dan hij in het huis van haar moeder. Hoe dan ook, deze film is gewoon niet wat ik ervan had verwacht. Er zaten een paar grappige momenten in, maar toen ik het theater verliet, voelde ik me nog steeds leeg. Ik geloof zeker niet dat het in enig opzicht een goede kijk is op de romantiek van de oude dag.
Perhaps it's because I'm not over 40, but I did not enjoy "Something's Gotta Give". I cannot fathom ever, and I mean EVER actually CHOOSING Jack over Keanu. I mean COME ON!!! So besides this movie's wildly ludicrous ending and setting it is also not a comment on what women think or feel, but what men believe they should think and feel. So I guess with that view it's hardly surprising that a lecherous fat old man who had dated her daughter, messed up her house, and insulted her in her own home was Diane Keaton's pick of the heap. I don't know where writer Nancy Meyers gets these ideas. Wouldn't it be nice to see a movie where the women ends up with a young handsome man who treats her well and adores her? I don't see how laughing over being unable to see the time on a wrist watch without your glasses constitutes finding one's soul mate. Was I on crack or was it Keanu's character who had seen all Diane's plays and loved her work? Clearly Diane's work is almost biographical so isn't it actually Keanu who "gets" her? And why is Diane so uncomfortable kissing a man who is 20 years younger than she, but Jack has no problems having sex with a woman 40 years his junior in her mother's home. Anyway, this film is just not what I thought it would be. It had some funny moments sure, but I still left the theater feeling empty. I certainly do not believe it is in any way a good take on romance in old age.