De paar beroepsacteurs? Tom Skerrit en Mindy Cohn doen wat ze kunnen met de schamele kruimels die ze meekrijgen. De decors, zowel binnen als buiten, zijn prachtig en levendig. Foto's van San Francisco zijn prachtig, ook al zijn ze te vaak gebruikt. De binnenscènes hebben een goede kleurstelling en de juiste kledingstijl <0xE2><0x80><0x93> met uitzondering van de decors met de koekjesvorm. Ik denk dat ze eruit moesten zien als verschillende verschillende scènes, maar dat ze er uiteindelijk uitzagen alsof het verschillende scènes van dezelfde ruimte waren.<br />De vele, vele nadelen: de hoofdrollen missen de vaardigheden om de film te dragen. Het regisseren en regisseren zijn verschrikkelijk. Het script voelt aan alsof het ter plekke is verzonnen door een achtjarige. De bekers en de hammen en dan doet hij wat hij kan om van de ene regel van het script naar de andere te komen.<br />Uniformeel verschrikkelijk.
The few pros? Tom Skerrit and Mindy Cohn do what they can with the meager crumbs of characterization that they are given. The settings, indoor and out are lovely and vibrant. Shots of San Francisco are beautiful, if over used. The indoor sets have good color and period dressing -- with the exception of the cookie cutter performance sets. I think that they were supposed to look like several different gigs, but ended up looking as though they were different POV of the same space. <br /><br />The many, many cons: The leads lack the skills to carry the movie. The directing and editing are terrible. The scripting feels like it was made up on the spot by an eight year old. The cast mugs and hams and then does what it can to get from one line of the script to another.<br /><br />Uniformly terrible.