Ik weet niet precies wat een SPOILER voor een film als deze zou zijn, dus als je een 'fan' bent of als je film- of literatuurleraar of vriendin wil dat je deze film ziet, kun je mijn commentaar maar beter overslaan.<br />Eenvoudig gezegd: deze film verveelde me zo erg dat ik bijna in tranen uitbarstte. Ik bleef maar denken: ik ga gewoon weg, maar daarna bleef ik hopen dat er eindelijk iets zou gebeuren. Gelukkig dommelde ik in, maar toen begon ik op een tragische manier te snurken en werd ik weer wakker.<br />De plaatselijke krant schreef, min of meer, dat een 'Parijse vrouw in een gigantische verkeersopstopping terechtkomt en op de laatste avond van haar vrijgezellenbestaan een ijskoude jongeman een lift geeft.' Nou, de verkeersopstopping duurt misschien 30 of 40 minuten voordat ze de man ontmoet; ik zat tegen die tijd te draaien op mijn stoel, maar was vastbesloten om door te zetten. Interessante fotografie had dit deel van de film kunnen redden, maar de eindeloze close-ups van autodaken en kofferbakken, daken en ramen waren gewoon benauwend. En de opnamen van de andere automobilisten, of zelfs de voetgangers, waren geen opluchting, want die waren net zo oninteressant als een middelmatige forens. Het is een statement, maar dit had in ongeveer 10 minuten gedaan kunnen worden, met veel meer tijd om de relatie tussen de hoofdrolspelers te ontwikkelen, als die er was geweest.<br />'Als de man eindelijk op haar autoraampje klopt, dan...' Er gloeit een sprankje hoop op dat er eindelijk iets gaat gebeuren, maar dat vervaagt snel door het gebrek aan chemie tussen de twee hoofdrolspelers. De 'rit' lijkt eindeloos en er wordt bijna niet met elkaar gepraat, dus als ze eindelijk belangstelling voor elkaar gaan tonen, vraag je je misschien af: 'Waarom?' De man is trouwens niet overtuigend 'bevroren'. Hij is in geen enkel opzicht overtuigend. Gewoon een beetje lauw.<br />De verplichte intieme scènes zijn slecht ingelijst, alsof de regisseur ofwel geen visueel gevoel heeft, geen belangstelling toont of zich ervoor verontschuldigt dat hij ze <0xC3><0xBC>berhaupt heeft opgenomen. Eindelijk, ruim een uur na het begin van de film, gaat het stel naar een restaurant om te eten, en de film lijkt wat leven in de brouwerij te brengen, omdat ze wat met elkaar omgaan en om zich heen kijken naar de andere gasten die daar zitten te eten. Misschien zijn het de andere gasten die het leven in de brouwerij brengen. Helaas is de film minder dan een kwartier later al afgelopen zonder dat het gevoel ontstaat dat er iets is afgerond. Ik geloof niet dat de regisseur wist wat hij wilde zeggen.<br />Wat maakt het ook uit, als je niets beters te doen hebt, is het een dutje!
Not sure what a SPOILER for a film of this type would be, so if you're a "fan" or your film or literature teacher or girlfriend wants you to see this picture, you'd probably better skip my comments.<br /><br />Simply stated, this film literally bored me almost to tears. I kept thinking, "I'm just going to leave," but then I kept hoping that something would finally happen. Thankfully I dozed off, but then, tragically, I started to snore and woke up again.<br /><br />The local paper said, more or less, that a "Parisian woman gets caught in a monumental traffic jam and gives a ride to a freezing young man on the last night of her single life." Well, the traffic jam goes on for maybe 30 or 40 minutes before she ever meets the man; I was squirming in my seat by then, but determined to see it through. Interesting photography could have saved this part of the film, but the endless close shots of car hoods and trunks, roofs and windows was just oppressive. And the shots of the other drivers, or even the pedestrians were no relief, as they were as uninteresting as any mediocre commute. It makes a statement, but this could have been done in about 10 minutes, with much more time left to develop the relationship between the protagonists, had there been one.<br /><br />When the man finally knocks on her car window, there's a surge of hope that something is finally happening, but that quickly fades at the lack of chemistry between the two protagonists. The "ride" seems interminable and there's almost no conversation between them, so when they finally begin to show an interest for one another, you may find yourself asking "Why?" The man is not convincingly "freezing," by the way. He's not convincing in any sense. Just kind of lukewarm.<br /><br />The obligatory scenes of intimacy are poorly framed, as though the director either has no visual sense, lacks interest or feels apologetic about including them at all.<br /><br />Finally, well over an hour into the film, the couple visits a restaurant to have dinner, and the film seems to acquire some life, as they interact somewhat and look around at the other patrons having dinner. Maybe it's the other diners who contribute the life. Sadly, less than 15 minutes later, the film is over with little sense of completion at all. I don't think the director knew what statement he wanted to make.<br /><br />What the heck, if you've got nothing better to do, it's a nap!