De eerste aflevering met Vanessa Redgrave bracht me zo van mijn stuk dat ik niet meer naar het scherm kon kijken. Ik ken een lesbisch stel van in de zeventig dat in al die jaren met niemand 'uit de kast' is gekomen. De film deed me denken aan die vreemde schemerwereld waarin ze leven... heel erg triest. De tweede film was een goed voorbeeld van de overgangsperiode waarin lesbiennes zich losmaakten van de femmes/butch-stereotypen. Vrouwen, of ze nu lesbisch of hetero waren, moesten de vrijheid krijgen om zich te kleden en te gedragen zoals ze wilden. Mijn favoriet was de laatste aflevering, om de eenvoudige reden dat die dichter bij huis was. Beide vrouwen waren grappig en intelligent en er was een sterke chemie tussen de twee actrices. Ik vond het heerlijk!
The first segment with Vanessa Redgrave moved me to a point where I could not look at the screen. I know a lesbian couple who are in their seventies and they have not 'come out' to anyone in all these years. The film reminded me of this strange twilight world that they live in...very very sad. The second film was a good example of the transitionary period when lesbians were removing themselves from the femme/butch sterotypes. Women, gay or straight should be given the freedom to dress and behave as they wish. My favourite was the last segment for the simple reason that it was closer to home. Both females were funny and intelligent and a great chemistry was apparent between the two actresses. I loved it!