Ik vind het een merkwaardige kwestie van het cinematografische leven hoe films als _Lord of the Rings: The Two Towers, The_ (2002) een 8,7 kregen en vlak onder _The Godfather_ staan, terwijl juwelen als _Pearls for Swine_ een 3,1 kregen (de laatste keer dat ik het controleerde). Het is goed om te weten dat sommige critici verder kijken dan het cultureel imperialistische Hollywood-genre, maar helaas lijkt geen van hen deze film te hebben gezien of er waardering voor te hebben gehad.<br />'Pearls for Swine' valt niet op door acteerwerk, plot of welke andere conventionele maatstaf dan ook, maar zoals de titel al aangeeft, staat de film boven de gemiddelde kijker in zijn schitterende waarde van INTEGRITEIT. Degenen die de hoofdpersonen kennen, zoals Boyd Rice en Douglas P. (Dood in juni) weten heel goed hoe nauw deze film verbonden is met de meningen van voornoemde mannen. Boyds gebrek aan enige expressieve neiging met zijn eigen uitspraken ('wat geweldig') loopt daarom bijvoorbeeld niet alleen parallel met de plot en de introspectie van de film, maar past ook uitstekend bij persoonlijke meningen die op zichzelf grote waarde hebben. Essentie, zelfbeschikking en een groot geloof in zelfverwerkelijking winnen op die manier hun geloofwaardigheid door een heel leven van grote prestaties.<br />Misschien brengt deze film geen schok teweeg, of een morele boodschap over, maar hij brengt wel een boodschap over die erop gericht is zichzelf te begrijpen.
I think it's an extraordinary question of cinematographic life how movies like Lord of the Rings: The Two Towers, The (2002) received an 8.7 and stands just below The Godfather, while such jewels like "Pearls before Swine" got an 3.1 (last time i checked). It's good to know some critics can see beyond the cultural imperialist Hollywood genre, but sadly, none of these seem to have watched, or shown appreciation of, this particular movie.<br /><br />"Pearls before Swine" doesn't stand out on quality of acting, plot or any other conventional measure of rating a movie, but, as the title suggests, places itself above the average viewer in its magnificent value of INTEGRITY. Indeed, those who know its main actors, such as Boyd Rice and Douglas P. (Death in June) are well aware of the closeness this particular movie stands with the opinions of aforementioned men. Boyd's lack of a any expressionist inclination with his own statements ('how marvelous') for example therefore not only parallel the plot and introspectuocentricity of the movie, but match perfectly well with personal opinions that, to themselves, hold great value. Essence, being for oneself and a great belief in self-actualisation thus gain their credibility through a whole life of great accomplishments.<br /><br />Maybe this movie doesn't .shock., or deliver a moral message, but still it delivers a message that centers oneself to understanding itself.