Het menselijk ras is altijd geobsedeerd geweest door de toekomst, wat waarschijnlijk een kenmerkende eigenschap is die het menselijk maakt en het losmaakt van de dierlijkheid. De mensheid moet haar toekomst plannen om te overleven, dus moet ze haar toekomstige behoeften voorspellen. Maar de mensheid blijft in veel opzichten een dierlijk ras, met inbegrip van natuurlijk het overlevingsinstinct. Dus misdaad maakt deel uit van het plaatje, wat we in onze menselijke ethiek misdaad noemen. Maar dat is niets anders dan het individuele overlevingsinstinct dat ingaat tegen het collectieve overlevingsinstinct. Dan besluit de collectiviteit, de menselijke samenleving, om het individuele overlevingsinstinct te beschouwen als een misdaad en als een straf die het verdient. Het is verleidelijk om te voorspellen welke mensen crimineel zullen worden om die misdaad te voorkomen. Zo werd er onder president Nixon bijvoorbeeld voorgesteld om alle kinderen van zes of zeven die de kenmerken van een crimineel crimineel gedrag vertoonden, van school te halen voordat ze beseften wat hun bestemming was, wat als onontkoombaar en noodzakelijk werd beschouwd. Deze aanpak was in wezen gedragsmatig. Toen verscheen er een andere, in wezen genetische, en sommigen geloven nog steeds dat het DNA van elk individu zijn bestemming bevat die absoluut onontkoombaar is. Dus laten we degenen die de kenmerken van crimineel gedrag vertonen van school halen. Steven Spielberg gaat in op dit dilemma, maar baseert zich ditmaal op een moderne belichaming van de zieners van weleer. Drie mensen zijn door genetische manipulatie getransformeerd tot zieners van de toekomst, en hun voorspellingen worden beschouwd als absoluut onfeilbaar omdat ze het altijd met elkaar eens lijken te zijn. Vervolgens worden de misdadigers gearresteerd voordat ze hun misdaad begaan en opgesloten. Het gevolg is dat de misdaad uit Washington D.C. binnen een paar jaar is verdwenen. Maar Steven Spielberg gaat verder en toont aan dat er een aantal gebreken aan deze theorie kleven. Ten eerste zijn de drie zieners het niet altijd met elkaar eens, en er zou een minderheidsrapport van een van hen kunnen zijn dat door de twee anderen wordt weggewuifd en niet aan de politie wordt doorgegeven. Dan is de politie die zich bezighoudt met de voorbereiding van misdaden een particuliere onderneming en het was noodzakelijk de doeltreffendheid ervan te bewijzen om de zaak in handen te krijgen. Stukje bij beetje blijkt dat de grondlegger van deze technologie deze techniek manipuleerde om zijn theorie te bewijzen door iemand te arresteren die een vrouw zou hebben vermoord vlak voordat hij dat deed. Die persoon werd betaald door de uitvinder, die vervolgens zelf de misdaad beging op precies de manier waarop hij werd verondersteld te gebeuren, waardoor de technici deze tweede misdaad konden begrijpen als een simpele echo van de eerste die werd voorkomen en genegeerd. De dood van de vrouw werd alleen maar een vermissing. Dat is de zwakke plek in de film: waarom deed hij dat?' Maar toen moest hij ook nog zijn eigen partner, de hoofdrechercheur van deze politie, in de val laten lopen. Dat doet hij door de zoon van de laatste op zo'n manier te laten vermoorden dat de misdaad onopgelost blijft. Maar dat stelt de baas in staat bij zijn partner het verlangen op te wekken te weten wie zijn zoon heeft vermoord. Als die partner dat te weten komt, wordt hij een misdadiger en wordt hij geneutraliseerd en opgeborgen, maar nadat de misdaad is gepleegd om redenen die niet duidelijk zijn. Maar er zijn een paar feiten die door die politieman bij elkaar zijn gebracht en die door die rechercheur zijn uitgezocht.' Maar deze benadering, met prachtige special effects en prachtige actie, lijkt het punt dat hij wil maken te overschatten: de toekomst is onontkoombaar en voorspelbaar, en toch kan er met de toekomst geknoeid en gemanipuleerd worden. Het eerste principe is buitensporig en zelfs verkeerd. Het tweede is waarschijnlijk waar. Maar allebei samen zijn ze alleen maar absurd omdat ze met elkaar in tegenspraak zijn. Het punt wordt dan weer ontkracht door diezelfde tegenstrijdigheid. Maar het is niettemin een geweldige film die laat zien dat deze kwestie van de toekomst en de mogelijke voorspelling ervan essentieel zijn voor de mens en de mensheid. Dr. Jacques Coulardeau, University of Paris Dauphine & University of Paris 1 Pantheon Sorbonne.
The human race has always been obsessed by the future, which is probably one distinctive trait that makes it human and takes it out of animality. Humanity has to plan its future in order to survive, hence it has to predict its future needs. But humanity remains an animal race in many ways, including of course its survival instinct. So crime is part of the picture, what we call crime in our human ethics. But this is nothing but the individual survival instinct that goes against the collective survival instinct. Then the collectivity, human society decides to consider the individual survival instinct as being a crime and as deserving punishment. It is, and has been, tempting to predict what and which individuals will become criminals in order to prevent that crime. It was for instance suggested under President Nixon to preventively take away into reform schools all the kids, aged six or seven, that had the « typical criminal » psychology before they realized their destiny which was considered as inescapable and necessarily criminal. This approach was essentially behavioral. Then another appeared, essentially genetic this time and some still believe that the DNA of any individual contains its destiny that is absolutely inescapable. So let us put away those who have the « crime » genes. Steven Spielberg deals with this dilemma but based this time on a modern embodiment of the seers of old. Three people have been transformed by some genetic manipulation into seers of the future and their predictions are considered as absolutely infallible since they always seem to agree. Then the criminals are arrested before they commit their crime and put away. The effect is the disappearance of crime from Washington D.C. in just a few years. But Steven Spielberg goes further and demonstrates that there are several flaws in this theory. First the three seers don't always agree and there might be a minority report from one of them that is over-ruled by the two others and not communicated to the precrime police. Then this precrime police is a private enterprise and it was necessary to prove its efficiency to get the business. Little by little it appears that the founder of this technology manipulated it in order to prove his theory by arresting someone who was supposed to kill a woman just before he did. That one was paid by the inventor who then afterward committed himself the very crime exactly the way it was supposed to happen which enabled this second crime to be understood by technicians as a simple echo of the first one that was prevented and to be disregarded. The death of the woman only became a missing person. That is the flaw of the film : why didn't anyone investigate this « disappearance » ? But then he also had to trick his own associate, the main detective of this precrime police. He does that by getting the latter's son killed in such a way that the crime will remain unsolved. But this enables the boss to nourish in his associate a desire to know who killed his son. This associate's coming around to that knowledge will make him become a criminal and thus he will be neutralized and put away but after the crime is committed for reasons that are not clear. But a few facts were brought together and sorted out by this cop's wife and then she manages to get her husband free, which sounds quite iffy, and this triggers a full process of truth discovery and public broadcasting. The end is yours to discover. But this approach, with marvelous special effects and beautiful action, seems to overkill the point it wants to make : The future is inescapable and predictable, and yet the future can be tampered with and manipulated. The first principle is excessive and even wrong. The second is probably true. But both together are just absurd because contradictory. The point is then disproved by this very contradiction. But it is a great film nevertheless that reveals this question of the future and its possible prediction is essential to man and humanity.<br /><br />Dr Jacques COULARDEAU, University of Paris Dauphine & University of Paris 1 Pantheon Sorbonne