In veel opzichten is 'Prey' wat de ontwikkeling betreft een vreemd geval. De normale ontwikkelingscyclus van een spel is tegenwoordig 1 tot 2 jaar. Misschien zelfs nog een paar jaar langer voor de meer profilerende games. Maar het werd oorspronkelijk bedacht in 1996. Maar het ontwikkelingsteam van 3D Relms had het spel opzij geschoven om te gaan werken aan 'Duke Nuckeum Forever'. Het was ongeveer 2 jaar geleden dat 'Prey' weer boven water kwam, en met een nieuwe ontwikkelaar in de vorm van 'Mens-Hoofdstudio's'. En nu, na 10 jaar werken aan 'Prey', is 'Prey' eindelijk klaar. Hoewel alle oorspronkelijke inhoud nog steeds in het spel zit, is het spel vernieuwd en opnieuw gemaakt met de 'Doom 3'. Het spel wordt gespeeld met een motor om het te laten draaien.<br />'Prey' vertelt een heel ander en origineel verhaal voor schutters. Je speelt als Tommy, een indiaan die in een indianenreservaat woont met zijn vriendin Jen en zijn grootvader Enisi. Tommy heeft het geloof van zijn volk altijd verworpen. Enisi heeft altijd geprobeerd hem de oude gebruiken bij te brengen. Maar Tommy wil alleen maar het reservaat uit om de wereld te zien. Het enige wat hem tegenhoudt, is dat zijn vriendin Jen niet met hem mee wil. Omdat ze wil blijven. Dit alles wordt de speler vrij snel voorgeschoteld. Er is niet veel ontwikkeling, afgezien van het hoofdonderwerp. Want het duurt niet lang of de drie worden opgezogen door een buitenaards ruimteschip. En het komt er min of meer op neer dat Tommy probeert zijn vriendin te redden. Maar tijdens dat proces (zoals je kunt verwachten) red je de wereld.<br />Het spel dat in 'Prey' gespeeld wordt, komt uiteindelijk neer op je basisschutter. Terwijl je speelt, blaas je je een weg door je vijanden. Maar het spel heeft een paar unieke wendingen die het spel los proberen te maken van de normale schuttersformule. Die hebben de vorm van 'Wall Walk' en 'Spirit Walk'. In het geval van 'Wall Walk' kan Tommy op bepaalde momenten over muren lopen en het ruimteschip weggooien. Er zijn bepaalde paden die naar de muur leiden, en soms naar het plafond, en je kunt over die paden lopen. Er zijn ook momenten dat je de hele formatie van het niveau kunt veranderen. Dan kun je de zwaartekracht van het niveau veranderen in de nieuwe grond. En het hele niveau zal verschuiven om daar de nieuwe grond van te maken. Op zulke momenten kan het een ontevreden gevoel geven, vooral als je van het ene naar het andere niveau loopt. Maar het geeft een mooi totaaleffect. En het geeft het spel in sommige opzichten een ander gevoel.<br />Het andere geval van 'Geestenwandelen', waarbij Tommy uit zijn lichaam kan lopen. Die worden voornamelijk gebruikt om puzzels op te lossen. Je zult een gebied vinden waar je niet kunt komen, en je kunt 'Geestenwandeling' gebruiken om die gebieden te bereiken. Het werkt in veel gevallen goed. Maar de grote fout is wanneer je sterft. In plaats van een niveau opnieuw te moeten starten, verlaat je je lichaam en ga je naar de geestenwereld. Waar je op een pilaar zult zitten, en je moet een bepaalde hoeveelheid schimmen die om je heen vliegen neerschieten om verder te gaan. Dit effect werkt in één opzicht, omdat het je nooit uit de actie haalt. Maar waar het faalt, is dat het alle uitdaging uit het spel haalt. Want in 'Prooi' heeft de dood geen invloed op je. En hoewel je de wil zult hebben om meer risico's te nemen (wat goed is) weet je dat het echt geen probleem is om dood te gaan. Want het ergste wat er kan gebeuren is dat je een paar seconden moet blijven zitten.<br />Deze nieuwe opnamen van het genre zijn in veel opzichten interessant. En 'Prooi' probeert ze goed te laten werken. Maar ze voegen niet veel toe aan wat verder een heel lineair en dwangmatig vooruitstrevend spel is. Waarin het tot een constante gang naar het ruimteschip komt.<br />De actie in 'Prooi' is ruwweg 90%, terwijl de andere een lichte en gemakkelijke puzzel is. Het schieten in 'Prooi' Het is goed, het voelt goed en je hebt een behoorlijke hoeveelheid wapens. Maar de vijanden die je in 'Prooi' moet bevechten, zijn vrij gemakkelijk. Ze doen niet veel om zichzelf te beschermen en zijn heel gemakkelijk uit te roeien. Het helpt ook niet dat het spel maar een heel kleine hoeveelheid vijanden heeft. Je begint alleen maar met een paar tegelijk te vechten en daar heb je geen moeite mee. Het spel probeert het aan het eind van het spel interessanter te maken door meer vijanden tegelijk op je af te sturen. Maar het verandert het spel niet echt. De wapens zien er organisch uit, maar ze zien er organisch uit, en soms voelen ze aan alsof ze onder stroom staan.
In many ways "Prey" is a weird case as far as development goes. The normal development cycle for a game these days is 1 to 2 years. Maybe even a couple more for the more higher profile games. However, was originally thought up in 1996. But the development team at 3D Relms had shoved the game aside to go work on "Duke Nuckeum Forever". It was about 2 years ago that "Prey" re-surfaced, and with a new developer in the form of "Human-Head Studios". And now, after 10 years in the making "Prey" is finally out. While all of the original content is mainly still in the game, the game has been revamped and remade with the "Doom 3" engine to run the game.<br /><br />"Prey" tells a rather different and original story as far as shooters go. You play as Tommy, a native American who lives on an Indian reservation with his girl friend Jen and his grandfather Enisi. Tommy has always rejected the beliefs of his people. Enisi has always tried to teach him of the old ways. However, Tommy just wants to leave the reservation and go out to see the world. The only thing stopping him, is that his girlfriend Jen wont go with him. As she wants to stay. All this is presented to the player rather quickly. With not a whole lot of development, beyond the main subject. Because before long the three are sucked up by an alien space ship. And it pretty much comes down to Tommy trying to rescue his girlfriend. However, in the process ( as you may expect ) you save the world.<br /><br />The game play in "Prey" eventually does boil down to your basic shooter. As you go threw each level blasting your way through enemies. However, the game has some unique twists that try to set the game aside from the normal shooter formula. These take the form of "Wall Walk" and "Spirit Walk". In the case of "Wall Walk", Tommy can walk on walls in certain intervals threw-out the space ship. There are certain walkways that will lead on the wall, and sometimes the ceiling, and you can walk threw those areas. There is also times when you can actually change the entire formation of the level. In which you can change the gravity pull of the level to the new ground. And the entire level will shift to make that the new ground. During the times, it can be discontenting, especially when you walk from one ground to the other. However, it is a neat effect overall. And helps give the game a different feel in some ways.<br /><br />The other case of "Spirit Walk", in which Tommy can walk out of his body. These are used mainly for puzzle solving. You will find an area that you cant go to, and you can use "Spirit Walk" to reach those areas. It works well in many cases. However, the one big flaw is when you die. Instead of having to restart a level, you will leave your body and go to the spirit world. Where you will be on a pillar, and you must shoot a certain amount of wraiths that are flying around you to continue on. This effect works in one way, in that it never takes you out of the action. However, where it fails is that it takes all of the challenge out of the game. Because death really has no tole on you in "Prey". And while you will have the will to take more chances ( which is good ) you know that there really is no problem with dying. Since the worst that could happen is you will have to sit out for a few seconds.<br /><br />These new takes on the genre are interesting in many ways. And "Prey" tries to make them work well. However, they really don't add much to what is otherwise a very linear and strait forward game. In which boils down to a constant corridor crawl threw the space ship.<br /><br />The action in "Prey" is roughly 90%, with the other being some light and easy puzzle solving. The shooting in "Prey" is good, it feels right and you have a decent amount of weapons. However, the enemies you fight in "Prey" are rather easy. They don't do a whole lot to protect themselves and are very easy to eradicate. It also doesn't help that the game only has a very small amount of enemies. You start out only fighting a couple at a time and having an easy time doing so. The game tries to make things more interesting near the end of the game by throwing more enemies at you at once. However, it doesn't really change the game up much. The weapons have a neat and interesting organic look to them, however, the weapons at times feel under powered.