Zoals het met de meeste briljante, krachtige, abstracte stukken werk gaat <0xE2><0x80><0x93> de betekenis zit in de ogen van de toeschouwer.<br />Dus wat zag ik? Nou, ik las wat andere mensen te zeggen hadden, en ik denk dat wat ik zag veel enger was dan wat de meeste mensen zagen.<br />Dit is een film over de tijd, denk ik <0xE2><0x80><0x93> en hoe glibberig die is. Als kijkers zijn we gedwongen om te ontleden wat tijd is, en hoe het in verband staat met film (camera's). De camera zoomt in en uit, en isoleert de verteller <0xE2><0x80><0x93> waardoor hij er tegelijkertijd buitenaards en organisch uitziet. Elke keer dat hij het woord dood zei, sloeg mijn hart een slag over. Per slot van rekening, zoals de bejaarde acteur die het middelpunt van de film vormt ons uitlegt, is film tijd, en tijd is dood.<br />Dit is een film over geboorte en dood. De oude acteur (Narrator) verpersoonlijkt de camera <0xE2><0x80><0x93> hij doet hem bijna lijken op een stuk speelgoed, en tegelijkertijd op een monsterlijk beest. Ik denk dat dit ook een film is over isolement <0xE2><0x80><0x93> je voelt je geïsoleerd als je ernaar kijkt <0xE2><0x80><0x93> je begint naar jezelf en je 'tijd' te kijken. Er is ook het isolement van oud en jegh, en de kloof van het begrip. En het einde is de ultieme klap <0xE2><0x80><0x93> waar ik denk, als je maar goed genoeg kijkt, kun je de duisternis tussen de beelden (Terwijl ze met geestdodende snelheid voorbijschieten) echt zien, waar de dood wacht...<br />Dus dat is mijn mening erover.<br />Ik wil niet te veel prijsgeven <0xE2><0x80><0x93> je hoeft er alleen maar naar te kijken. Het is heel kort, niet meer dan 6enhalve minuut, maar het treft je in je maag als een mokerslag en blijft bij je.<br />Voor het geval je deze film niet kunt vinden, zal ik je vertellen dat ik hem nergens kon vinden om te kopen, maar ik heb wel een lage versie ervan op google gevonden. Later kwam ik erachter dat het een extra is van de Criterion Collection-versie van Videodrome - dus nu moet ik dat kopen.<br />Later, mensen!<br />Later, mensen!
As it is with most brilliant, potent, abstract pieces of work - the "meaning" is in the eyes of the beholder.<br /><br />So what did I see? Well - I read what other people had to say, and I think what I saw was a lot scarier than most.<br /><br />This is a movie about time, I think - and how slippery it is. We are forced, as viewers, to dissect what time is, and how it relates to film (cameras). The camera zooms in and out, isolating the narrator - making him look alien and organic at the same time. Every time he said the word death, my heart skipped a beat. After all, just as the Aged Actor who forms the center-piece of the film explains to us, film is time, and time is death.<br /><br />This is a movie about birth and death. The old Actor (Narrator) personifies the camera - almost making it out to be a tinkering toy and a monstrous beast at the same time. I think this is a movie about isolation as well - you feel isolated watching it - you start to look at yourself and your "time". There is also the isolation of old and yough, and the gap of understanding.<br /><br />And the end is the ultimate punch - where I think, if you look close enough you can actually catch the darkness between the frames (As they flick by at mindnumbing speeds) where death waits...<br /><br />So that's my take on it.<br /><br />I don't want to give too much away - you just have to watch it. It's very short, only like 6 and a half minutes long, but it hits you in the stomach like a truck and stays with you.<br /><br />In case your having trouble finding this movie, let me tell you that I couldn't find it anywhere for purchase, but I did find a low-res version of it on google video.<br /><br />Later I found out that it's an extra on the Criterion Collection version of Videodrome - so now I have to buy that.<br /><br />Later folks! -jay