De winnende combinatie van geestige komedie en wrang, weemoedig drama vertelt het (vermeende) ware verhaal van een melkboer met grote dromen en geen geld, die merkwaardig genoeg een begunstigde wordt genoemd in het testament van de multimiljonair Howard Hughes. Melvin Dummar (gespeeld door Paul LeMat, in een geweldige voorstelling) had al die tijd al gezegd dat hij ooit een oude man in de woestijn bij Las Vegas had geholpen die beweerde dat hij Hughes was, maar Dummar geloofde hem niet echt (ze hadden trouwens een leuk gesprek, en Melvin kreeg Howard zover dat hij een van zijn zelfgeschreven nieuwe songs zong, naast 'Bye Bye Blackbird'). Goedmoedige film onder regie van Jonathan Demme raakt zelden uit de rails en bevat een vertederende verzameling idioten die de maffe toestanden en de dialogen direct en echt maken <0xE2><0x80><0x93> hun eigenaardigheden vormen de kern van het verhaal. Mary Steenburgen won een Oscar voor haar rol als Dummars eerste vrouw, een dromer als Melvin die veel minder tevreden is met worstelen en gewoon iets wil bereiken (maar voor Melvin zijn de worstelingen het beste deel). Jason Robards is perfect als Hughes; de normaal gesproken bombastische acteur speelt een kleine rol en laat de film subtiel en prachtig voor ons tot bloei komen, waardoor de film een wazige gloed krijgt en Melvins hoop zoet en geloofwaardig wordt.
Winning combination of scattershot comedy and wry, wistful drama tells the (alleged) true story of a milkman with big dreams and no money who is curiously named a recipient in the will of multi-millionaire Howard Hughes. Melvin Dummar (played by Paul LeMat, in a terrific performance) had been saying all along he once helped out an old guy in the desert near Las Vegas who claimed he was Hughes, but Dummar didn't really believe him (they had a nice chat anyway, and Melvin got Howard to sing one of his self-written novelty songs as well as "Bye Bye Blackbird"). Good-natured film directed by Jonathan Demme rarely loses its way, and features an endearing collection of screwballs who make the loopy craziness of the situations and dialogue immediate and real--their eccentricities are the roots of the story. Mary Steenburgen won a Supporting Oscar as Dummar's first wife, a dreamer like Melvin who is far less satisfied with struggling and who just wants to amount to something (but to Melvin, the struggles are the best part). Jason Robards is perfect as Hughes; the normally bombastic actor takes a small role and lets it bloom subtly and beautifully for us, giving the movie a misty hue and making all of Melvin's hopes sweetly credible. ***1/2 from ****