Ik kwam er pas achter hoe Crawford het ontbrekende bewijs had verstopt toen de laatste scène van de theatrale afsluiting begon. Nu hou ik niet van voorspelbare scènes in films, zoals wanneer de camera veel te lang blijft stilstaan bij het voorwerp dat je geacht wordt op te merken. Maar ik zou een kleine aanwijzing op prijs hebben gesteld, zelfs als die zich niet als aanwijzing had voorgedaan. De fragmentarische montage tijdens de uitleg bevatte scènes die niet eens echte scènes uit de film waren. Het alternatieve einde waarin Beachum de foto's vergelijkt is gemakkelijker te kopen, maar de theatrale afsluiting portretteert Beachum als een genie. Ik ben het met je eens dat de liefdesscène belachelijk was. Ik dacht dat Nikki boosaardiger zou zijn geweest... Ik bedoel, wat voor baas gaat er nou met zijn werknemers naar bed? O ja, van het schunnige soort. Hoe dan ook, Goslings gezichtsuitdrukkingen waren de hele tijd PRECIES: de 'Ja, en wat dan nog?' of 'O, shit!' blikken waren geweldig.
I did not figure out how Crawford hid the missing evidence until the last scene of the theatrical ending. Now, I don't like obvious foreshadowing in films, like when the camera dwells far too long on the item you're supposed to take notice of. However, I would have appreciated a *little* clue, even if it didn't represent itself as a clue. The flashback montage provided during the explanation contained scenes that were not even actual scenes from the film. The alternate ending where Beachum compares the photographs is easier to buy, but the theatrical ending depicts Beachum as pure genius. I agree, the love scene was ridiculous. I thought Nikki would have been more evil...I mean, what kind of boss sleeps with their employees? Oh yeah, the skanky kind. Anyway, Gosling's facial expressions were PERFECT throughout: The "Yeah, so what?" or "Oh crap!" looks were awesome.