Synopsis:<br />Wilbur (Jamie Sives) wil dood, min of meer. Dus probeert hij zo nu en dan zelfmoord te plegen. Je weet wel: pillen, polsen doorsnijden, dat soort dingen.<br />Hij heeft niets wat hem aan het leven bindt, behalve een broer die Harbour heet.<br />De broer (Adrian Rawlins) heeft een boekwinkel, die hij van zijn vader heeft geërfd. Hij is een vriendelijke, charmante en verantwoordelijke man, die flirt met een van de twee vaste klanten, een meisje dat Alice heet.<br />Alice (Shirley Henderson) is een eenzame vrouw, die als schoonmaakster in een ziekenhuis werkt om haar dochter Mary (Lisa McKinlay) te onderhouden.<br />Nou. Meisje ontmoet boekwinkeleigenaar en ze worden verliefd of zoiets. Dus trouwen ze. Intussen blijft Wilbur geobsedeerd proberen zichzelf van kant te maken. Het punt met Wilbur is dat hij een sexappeal heeft die heel... nou ja... aantrekkelijk is. En denk maar niet dat Alice dat niet gemerkt heeft.<br />En dat stelt ons voor een dilemma, nietwaar? Willen we de oudere, verantwoordelijke, aardige, vriendelijke, kalme broer of zijn seksuele beest van een tegenpool, Wilbur?<br /><br />------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Deze is goed geacteerd. Ik vond de personages leuk. Hij is ook goed gefilmd. Bijna elke scène speelt zich af in het bed, in de badkamer, in de boekwinkel of in het ziekenhuis. Allemaal plaatsen die wanhopig decadentie uitschreeuwen. Je kunt de dood echt in het decor zien, en dat is geen toeval. Een belangrijk thema van deze film is de dood en <0xE2><0x80><0x93> als direct gevolg daarvan <0xE2><0x80><0x93> het leven.<br />Wat niet zo goed aan deze film is, is dat hij over vrijwel niets gaat. Er is bijna geen ontwikkeling, en in tegenstelling tot films over wie met elkaar verwant zijn (Maagdelijke zelfmoorden, De ijsstorm) is het verhaal veel te gestructureerd en te beperkt om alleen maar te kijken en te ervaren. Er is iets dat deze film probeert duidelijk te maken, en dat is jammer. Een beetje minder verhaal had een film, die over zo weinig gaat, heel goed kunnen maken.<br />Toch is het een goede film. Heel goed. Ik begin 5 te gebruiken als gemiddeld. 10 als volmaakt en 1 als volslagen onzin. En als ik dat doe, geef ik 8 van 'Wilbur wil sterven/Wilbur smeekt om genade'. Er is heel wat denkwerk en zorg aan deze kleine film besteed, en hij laat het ook zien. Van goede cinematografie en een goed script, tot een goed gepolijste, melancholische score, is deze film de moeite van het bekijken waard. Hij zal je niet doden, ook al zou je dat willen.<br />8 van 10.
Synopsis:<br /><br />Wilbur (Jamie Sives) wants to die, kind of. So every now and then he tries to commit suicide. You know: Pills, wrist slitting, hanging that sort of thing.<br /><br />He has nothing that ties him to life, but a brother named Harbour.<br /><br />The brother (Adrian Rawlins) owns a book store, which was left to him by his father. He's a friendly, charming and responsible man, who's flirting with one of two regular costumers, a girl name Alice.<br /><br />Alice (Shirley Henderson) is a lonely woman, who works as cleaning personal in a hospital, in order to support her daughter Mary (Lisa McKinlay).<br /><br />Well. Girl meets book store owner, and they fall in love or whatever. So they get married. Meanwhile Wilbur continues his obsession with trying to end himself. The thing about Wilbur is, that he has sex-appeal which is quite... well... appealing. And don't think that Alice hasn't noticed.<br /><br />Which creates the dilemma, doesn't it? Do we want the older, responsible, nice, kind, calm brother, or his sexual beast of an opposite, Wilbur?<br /><br />--------------<br /><br />My review<br /><br />Set in beautiful, but depressing Scotland, Lone Scherfig (The director of Dogma 8: Italiensk for begyndere) has made a small film about love. The story itself is pretty average, but the way this film treats suicide, and the absurdity of wanting to finish life, makes it worth watching. The film is made with subtle humor, tenderness and love.<br /><br />Well acted this one is. I liked the characters. It is well filmed, also. Almost every scene takes place in the bed, in the bathroom, in the book store, or the hospital. All places, that cry out desperate decadence. You can actually sence death in the scenery, which is no coincidence. A major theme of this film is death and - as a direct consequence - life.<br /><br />What is not so good about this film is, that it is about virtually nothing. There is almost no development, and unlike films of who are kindred in pace (Virgin Suicides, The Ice Storm) the story is way too structured, and too narrow to just watch and experience. There is a point this film is trying to make, which is a shame. A bit less narrative could have done a film, which is about so little, very good.<br /><br />Still it is a good film. Very good. I am beginning to use 5 as average. 10 as perfect and 1 as complete rubbish. And giving that, I will give "Wilbur wants to die/Wilbur begår selvmord" 8. A lot of thought and care has gone into this little film, and it does show. From good cinematografy and a good script, to a well polished, melancholic score, this film is worth viewing. It won't kill you, even if you will.<br /><br />8 of 10.