Vergeleken met de oorspronkelijke Mimic-film is het tweede deel geen nabootsing van het eerste. De film vertelt het verhaal van een jonge lerares en expert op het gebied van insecten, die op zoek is naar iemand om van te houden, maar niemand kan vinden die geschikt voor haar is. Alle mannen die ze ontmoet lijken eerst belangstelling te hebben voor seks en dan voor liefde. Zelfs haar leerlingen lijken meer belangstelling te hebben voor haar lichaam dan voor haar lessen. Plotseling beginnen haar volhardende bewonderaars op gruwelijke wijze te sterven en ze ontdekt dat er een andere kandidaat is, een enorm insect, dat de concurrentie begint uit te schakelen en hun uiterlijk en gedrag begint te imiteren om indruk te maken op de vrouw. In de laatste scène zien we het insect (dat opnieuw een menselijke bewonderaar imiteert) op haar deur kloppen, bloemen in zijn 'handen' houden en wachten tot ze toegeeft.<br />Ze raakt de betoverde wezens voor het eerst voorzichtig aan op een zachtaardige, eerbiedige en hoopvolle manier. Is de enige echte liefde die ze ooit zal vinden de liefde van een insect?<br />Maar als expert in deze wezens weet ze dat er geen verschil is tussen alle mannen die proberen met haar uit te gaan en dit insect <0xE2><0x80><0x93> ze werden allemaal gedreven door hun instinct, veroorzaakt door haar geur, dat er helemaal geen liefde is <0xE2><0x80><0x93> zelfs niet in een drama van schoonheid en dier. Dan doodt ze het beest. Dus de boodschap van deze film is: er is geen liefde, er zijn alleen maar feromonen!<br />De verhaallijn van schoonheid-en-het-beest is een sterk thema in deze film en vergeleken met deel één (dat meer een 'buitenaards' soort horrorfilm was) is het een enorme stap om een imitatie-chronic te ontwikkelen. Jammer genoeg is er bijna geen spanning en is elke situatie waarin de personages terechtkomen voorspelbaar. De laatste ontmoeting tussen de jonge vrouw en het wezen is zonder twijfel een climax. Maar deze zeer sterke vijf minuten zijn niet te vergelijken met de rest van een echt vervelende, lusteloze film.
Spoiler alert Compared to the original Mimic movie the second part is not a mimic of part one. The movie tells the story of a young teacher and expert in insects, who is looking for someone to love but can't find anybody suitable to her. All the men she meets just seem to be interested in sex then in love. Even her students seem to be more interested in her body than her teaching. Suddenly her persistent admirers are starting to die in gruesome ways and she finds out that there is another candidate, a huge insect, beginning to eliminate the competition and imitating their look an their behaviour to impress the woman. <br /><br />In the final scene we see the insect (once again imitating a human admirer) knocking at her door, flowers in its "hands" and awaiting her to give in. <br /><br />She first carefully touches the spellbound creatures imitated human face in a gently, respectful and hopeful way. Is the only real love she will ever find the love of an insect?<br /><br />But as an expert in these creatures she knows that there is no difference between all the men trying to date with her and this insect - they were all driven by instinct caused by her scent, that there is no love at all - not even in a beauty-and-the-beast drama like this. Then she kills the beast. So the statement of this movie is: there is no love, there are only pheromones!<br /><br />The beauty-and-the-beast-story is a strong movie theme here and compared to part one (which was more an "alien"-like horror-movie) a huge step in developing a mimic-chronic. Unfortunately there's almost no suspense and any situation the characters get in is predictable. The final meeting between the young woman and the creature is without doubt a climax. But these very strong five minutes cannot compare with the rest of a really boring an listless made movie.