Een romantische klucht met complicaties. De film is dol op zijn meer dan 50 personages, maar laat ze belachelijk gedrag vertonen in buitensporige situaties.<br />De kern van 'Never Again' is het perspectief en de ervaring van bevrijde, gescheiden, meer dan 50 vrouwen met seksuele relaties. Die worden aangenomen en geïdealiseerd zonder dat ze worden onderzocht. Onder de 25 vrouwen, zelfs de dochter van de heldin, tonen ze zich inert en onervaren. Hun ouders leiden een levendig leven met humor en pijn, vreugde en wanhoop, geestigheid en ongeloof, waardigheid en zelfverloochening. Dus de generatierollen worden omgedraaid in plaats van de gebruikelijke tienerromance; dat zal een hoop kijkers weghouden. Bovendien praat en filmt de film openhartig over overvloedige en uiteenlopende seks, wat een hoop meer dan 25 vrouwen weg zal houden.<br />De film. Het onderwerp van de film is twee individuen in een romantische relatie, voornamelijk vrouwen, maar de structuur van de film is symmetrisch tussen de seksen, met een vroege afwisseling tussen de levens en zorgen van de mannelijke en vrouwelijke hoofdrollen. Verder hebben ze allebei vrienden die de kern van de film vormen: de andere helft van een jazzduet in het geval van Christopher en twee close-ups van Grace. Maar uiteindelijk 'doen vrouwen van alles meer', zoals Christophers vriend zegt, en onze held bekent tegen Grace dat 'je over alles gelijk had', dus zijn we weer terug bij het vrouwenaspect.<br />Vreemd genoeg komen de woorden niet overeen Terwijl Grace klaagt (en we worden verondersteld het daarmee eens te zijn) dat Christopher een typisch Madonna-/hoercomplex heeft wat vrouwen betreft, wordt er niets van dat alles beschreven. De relatie begint eerder in de seks, en hij leert haar volledig liefhebben en waarderen door wat er in de seks wordt onthuld en zich ontwikkelt als onderdeel van de seks. Nogmaals, terwijl Christopher verondersteld wordt bang te zijn voor intimiteit, wordt er in werkelijkheid geen angst getoond <0xE2><0x80><0x93> hij geniet van intimiteit en eerlijkheid (en heeft een vriendschap met een man die hiervan een voorbeeld is) en de onder de 25 vrouwen vervelen hem omdat ze geen van beide bieden. In plaats daarvan wordt de relatie bedreigd door de beperkingen van de sociale context <0xE2><0x80><0x93> de dochter, de vrienden, en de maatschappelijke eisen om onoprecht en oppervlakkig te zijn. Als die eisen zich opdringen, begint Christopher zich te bedenken. Ik heb in geen jaren zo hard gelachen als toen ik die scène met de band opvoerde. Hoe zou het eruitzien als die rol met minder vaardigheid en charme werd gespeeld? Onaangenaam, misschien. Grace doet haar dochter, haar vrienden en haar vriendje pijn als de dingen niet precies gaan zoals zij wil. De klucht, de gelukkige afloop, het acteerwerk en het perspectief leiden de aandacht af van de werkelijke problemen van de heldin. Ze is dapper, inventief en innemend, en wij mannen boven de vijftig zijn maar al te graag verliefd op haar.
A romantic farce with complications. The movie loves its over-50 characters yet presents them behaving ridiculously in outrageous situations.<br /><br />Core to "Never Again" is the perspective and experience of liberated, divorced, over-50 women with sexual relationships. These are presumed and exemplified without being examined. Under 25 women, even the heroine's daughter, show themselves to be inert, callow dolts. Their parents live vivid lives with humor and pain, joy and despair, wit and incredulity, dignity and abnegation. So the generational roles are reversed from the usual teenage romantic comedy; that will keep a lot of viewers away. Additionally, the movie frankly talks and pictures frank abundant and diverse sex, which will keep a lot of over-25 women away.<br /><br />The movie's topic, two individuals in a romantic relationship, interests woman most, but structurally the movie is presented as symmetrical among the genders, with an early alternation between the lives and concerns of its male and female leads. Further, both have friends who are core to the movie: the other half of a jazz duet in the case of Christopher and two close gabbies for Grace. In the end, though, "women do more of everything," as Christopher's buddy says, and our hero confesses to Grace that "you were right about everything," so we are back to women-centric starting place.<br /><br />Curiously, the words do not match the deeds portrayed. While Grace complains (and we are supposed to agree) that Christopher has a standard Madonna/whore complex about women, nothing of the sort is pictured. Rather, the relationship starts in sex, and he comes to love and appreciate her fully through what is revealed in sex and develops as part of sex. Again, while Christopher supposedly fears intimacy, no fear is actually shown -- he relishes intimacy and honesty (and has a male friendship exemplifying these) and the under 25 women bore him because they offer neither. Instead, threats to the relationship come from the constraints of social context -- the daughter, the friends, and the social demands to be insincere and superficial. When these press in, Christopher starts having second thoughts.<br /><br />Claybaugh is outstanding -- I haven't laughed so hard in years as I did at her strap-on scene. What would the part look like performed with less skill and charm? Unpleasant, perhaps. Grace carelessly injures her daughter, her friends, and her boyfriend whenever things don't go exactly her way. The farce, the happy ending, the acting, and the perspective all move attention away from the heroine's actual problems. She is brave, inventive and winsome, and we over-50 males are happy to fall in love with her.