Oké, niet al het acteerwerk was uitmuntend. Of misschien werd ik door mijn gebrekkige kennis van het Hebreeuws (vooral van de politievrouw) een deel van de subtekst ontnomen. Maar een plot met weinig beweging is heel moeilijk tot een goed einde te brengen. En ik denk dat Gitai daar heel goed in slaagt. De plot in ons leven gaat meestal niet sneller dan dit. Betekent dat dat ons leven geen betekenis heeft? Ik was vijf toen ik in Tel-Aviv was, en ik herinner me dat het er mooi en modern was. Dat was een beetje een schok voor me. Maar eigenlijk is dit het leven bijna overal, zelfs in de Verenigde Staten. Politiek wordt alleen zijdelings genoemd, zodat we kunnen nadenken over het werkelijke leven van individuen. De mensen bestaan echt, en de politiek is er nog steeds en heeft invloed op mensen, hoe graag je die ook zou willen negeren. Maar de film gaat nog steeds over mensen. En dit is een prachtige weergave van hun leven. Elk personage heeft een soort gefrustreerde passie. Ik kan deze film aanbevelen.<br />Ik zou graag zien dat iemand uit Israël commentaar levert op de politievrouw. Ze heeft een ongebruikelijke manier van praten, een vreemd kapsel en een belangrijke betekenis in het verhaal. Is ze een stereotype van een anti-Arabier? Of is er een andere opmerking die de auteur wil maken?
OK, not all the acting was top-notch. Or maybe not understanding much Hebrew deprived me of some of the subtext (especially the policewoman). But a plot with little motion is very hard pull off successfully. And I think Gitai succeeds wonderfully. The plot in our lives usually moves no faster than this. Does that mean our lives are without meaning? I was five years old when I was in Tel-Aviv, and I remember it being beautiful and modern. This was a bit of a shock for me. But this is actually life almost everywhere, even in the US. Politics is mentioned only peripherally, leaving us to ponder on the actual lives of individuals. The people are real, and politics is still there and does affect people, no matter how much you want to ignore it. But the movie is still about people. And this is a beautiful portrayal of their lives. Every character has some sort of frustrated passion. I recommend this movie.<br /><br />I'd like see someone from Israel comment on the policewoman. She has an unusual way of talking, a strange hairdo, and some important story significance. Does she represent a stereotype of an anti-Arab? Or is there some other comment the author wants to make?