'Buitenlander' past niet in een van de een of twee of vijf genres, maar ik denk dat het het best beschreven kan worden als een wezenskenmerk. En het is een verdomd goeie. Door de combinatie van sciencefiction, fantasie, horror, avontuur en vikingmythologie is de film hoogst vermakelijk. Maar belangrijker is dat de film vakkundig gemaakt is.<br />'Buitenlander' begint met het personage Kainan <0xE2><0x80><0x93> gespeeld door Jim Caviezel <0xE2><0x80><0x93> die ergens in Noorwegen, in de tijd van de vikingen, met zijn ruimteschip een noodlanding maakt. Kainan, die alleen is en gedwongen een bondgenootschap te smeden met een stel oorlogszuchtige vikingen, heeft het een en ander te doen... namelijk het doden van een kwaadaardig beest dat de Moorwen heet, dat zich in zijn schip had verstopt en nu in Vikingland een ravage aanricht. Ik ben al geneigd de film leuk te vinden door alleen al zoveel over de premisse te lezen. Als ik nog meer over het verhaal zou vertellen, zou dat zeker tot een spoilerverhaal leiden, maar dit wil ik wel zeggen: er zijn een paar geweldige spelveranderaars, waarvan er één de man-tegen-dieroptie-hoek van de plot op de best mogelijke manier verbetert.<br />Caviezel is zo solide als de hoofdrolspeelster, ze straalt angst, zelfvertrouwen, spijt en pijn uit wanneer dat nodig is. Alle andere personages zijn zo'n beetje een-op-een, dus er is niet één uitmuntende prestatie van een van de bijrollen. Maar er is ook geen lachwekkend slechte bij. John Hurt was een welkome aanwezigheid in deze rol als de bejaarde koning Rothgar, en die is...' Het is altijd een genoegen als Ron Perlman ergens opduikt <0xE2><0x80><0x93> hier speelt hij Rothgars brute rivaal die zich met zijn vijand moet verbinden om de Moorwen te bestrijden. De mooie Sophia Myles is een lust voor het oog, maar ze heeft een ondankbare rol als de opstandige koningsdochter en dus niet veel om mee te werken. Over het geheel genomen is de cast niet geweldig, maar prima in orde; hetzelfde kan van de personages worden gezegd.<br />De CGI- en make-upeffecten in de film zijn over het algemeen geweldig. De Moorwen is prachtig uitgewerkt en ziet er op zichzelf helemaal niet goedkoop uit. Ik was heel, heel erg onder de indruk van het ontwerp en de functie van het monster. Het schreeuwt beslist niet 'weinig budget'. En dat is min of meer wat ik had verwacht. Gelukkig overtreft het de verwachtingen die worden gewekt door zo veel verschrikkelijke SciFi Original-films ('Frankenfish' of 'Manticore', weet je wel?). Bovendien zijn een paar flashbackscènes in de tweede helft van de film, waarin Kainans 'thuisplaneet' wordt verkend, erg gaaf om te zien.<br />Het enige wat ik met de effecten zou willen vergelijken, is de manier waarop de Moorwen met de menselijke personages omgaan. De moorden in het algemeen zijn niet creatief of overtuigend. Maar ook de rest van de effecten is goed genoeg om deze kleine blunder te verdoezelen.<br />'Buitenlander' leent zich goed voor andere films in de genres die hij aansnijdt, maar dat moet je er niet mee vergelijken. Het is echt een geïnspireerde poging die dat niet doet.' Het komt niet echt over als een imitatie. Het is niet perfect, en op sommige momenten zul je met je ogen rollen, maar je zult niet lachen om dingen die niet grappig zijn en je zult niet op je horloge kijken.
"Outlander" doesn't fit squarely into any one or two or five genres, but I think it's best described as a creature feature. And it's a damn good one. Blending science fiction, fantasy, horror, adventure, and Viking mythology, the film is highly entertaining. More importantly, though, is that the film is competently made.<br /><br />"Outlander" opens with the character Kainan - played by Jim Caviezel - crash-landing his spaceship somewhere in Norway during the time of the Vikings. Alone and forced to forge an alliance with some belligerent Vikings, Kainan has some work to do...namely, killing a vicious beast called the Moorwen, which had stowed away in his ship and is now wreaking havoc in Viking Land. If you're anything like me, you're already predisposed to liking the movie just by reading that much about the premise. To say anything more about the story would certainly lead into spoiler territory, but I will say this: there are a couple of great game-changers, one of which enhances the man-vs.-beast angle of the plot in the best possible way.<br /><br />Caviezel is solid as the lead, ably projecting angst, confidence, regret, and hurt whenever called upon to do so. All of the other characters are pretty much one-note, so there's no single standout performance among the supporting players. But there's also no laughably-bad one, either. John Hurt was a welcome presence in this one as the aged King Rothgar, and it's always a pleasure when Ron Perlman shows up anywhere - here, he plays Rothgar's brutish rival forced to ally himself with his enemy to fight the Moorwen. The beautiful Sophia Myles is great eye candy, but she has a thankless role as the rebellious king's daughter and hence not a lot to work with. Overall, the cast isn't great, but it's perfectly adequate; the same can be said for the characters.<br /><br />The CGI and makeup effects in the film are generally terrific. The Moorwen is wonderfully realized and doesn't look cheesy at all on its own. I was very, very impressed with the design and function of the monster. It definitely doesn't scream "low budget," which is kind of what I was expecting. Happily, it defies those expectations informed by so many terrible SciFi Original Movies ("Frankenfish" or "Manticore," anyone?). Additionally, some flashback scenes in the second half of the film that explore Kainan's "home" planet are very cool to behold.<br /><br />The one bone I'd pick with the effects comes when the Moorwen interacts with the human characters. The CGI kills, specifically, are typically neither creative nor convincing. Again, though, the rest of the effects are good enough to cover for this slight blunder.<br /><br />"Outlander" borrows heavily from other films in the genres it crosses, but don't hold that against it. It's really an inspired effort that doesn't come across as a work of imitation at all. It's not perfect, and some moments will have you rolling your eyes, but you won't find yourself laughing at things that aren't supposed to be funny and you won't be checking your watch.