Om te beginnen moet ik zeggen dat ik geen expert ben op het gebied van anime. Mijn kennis van het genre is beperkt tot de beroemdste Miyazaki-films, 'Ghost in the Shell' en het vervolg daarop, en nu de prachtige, donkere, tragische 'Elfenleed'.<br />Het verhaal draait om Lucy, een meisje dat is geboren met een genetische mutatie die haar hoorns en'vectors' heeft gegeven, krachtige, telekinese aangestuurde armen. De eerste keer dat we haar ontmoeten, doodt ze in koelen bloede soldaten en kantoormedewerkers in wat een vreemde onderzoeksfaciliteit lijkt te zijn. Een sluipschutter slaagt erin haar in het hoofd te schieten en een eind te maken aan haar bloedbad. Maar hij slaagt er niet in haar te doden: ze valt in de zee die het complex omringt en wordt later door twee neven op het strand gevonden. Maar dit is niet de Lucy die we zoveel bloed hebben zien vergieten - het schot heeft haar ernstig geheugenverlies bezorgd en haar veranderd in de onschuldige, kinderlijke Nyuu. Wanneer een moordenaar en later een ander wezen van haar soort erop uit wordt gestuurd om haar te vernietigen, zien we de moordzuchtige Lucy weer tevoorschijn komen, alleen om weer in Nyuu te veranderen zodra het geweld voorbij is. Naarmate de serie vordert, komen we geleidelijk aan te weten over Lucy's afschuwelijke verleden, waardoor we uiteindelijk voor een dilemma komen te staan: waren haar brute daden misschien in enig opzicht gerechtvaardigd? Ik zal niet ontkennen dat _Elfen Lied_ duister is. Minnaars van licht, blij amusement, zullen teleurgesteld zijn en hoogstwaarschijnlijk beledigd. De serie gaat over alle duistere aspecten van de mensheid: de praktijk van het vervreemden van mensen die anders zijn, moord, wrede experimenten, seksueel misbruik, sadisme, marteling en zelfs genocide of 'het zuiveren van de aarde'. Naarmate het verhaal vordert, ontdekken we dat vrijwel alle hoofdpersonen een of meer van deze ervaringen hebben gehad, en veel van de series richten zich op hun pogingen om het trauma op de een of andere manier het hoofd te bieden, om de scherven op te rapen.<br />Wat me op het geweld brengt. _Elfen Lied_ is beslist geen serie voor mensen met een zwak hart. We zien lichamen die doormidden worden gescheurd, kinderen die in stukken worden gehakt en één scène vol gruwelijke dierlijke wreedheid. Maar gedurende de hele serie herinner ik me geen enkele gewelddaad die ook maar in de verste verte 'traag' of onnodig leek. Dit is geen bloedbad dat is gemaakt om tienerjongens te vermaken. Wat vaak nog verontrustender is dan het geweld zelf, zijn de emoties die ermee verbonden zijn. Bovendien zijn sommige van de meest gewelddadige scènes nogal surrealistisch: personages die worden gemarteld op een griezelig mooie gregoriaanse melodie. De hoofdpersonen van Elfen Lied zijn zeer gedenkwaardig: zondig en zondig <0xE2><0x80><0x93> tegen Lucy en haar ontroerend liefhebbende alter ego Nyuu; vertederend onbeholpen Kohta, die voortdurend strijdt tegen zijn gevoelens voor haar, maar pijnlijke onderdrukte herinneringen heeft; zijn neef Yuka, door veel recensenten gebrandmerkt als 'irritant', maar in werkelijkheid een enigszins verontrustende afspiegeling van de jaloezie die Lucy in een moordenaar heeft veranderd; de beminnelijke Nana, die in wezen Lucy is zonder de gewelddadige kant; en Mayu, het slachtoffer van misbruik, wiens herstel een van de meest opbeurende episodes van de serie is. Ik wil ook Mariko noemen, een minder belangrijk personage, maar nog steeds mijn persoonlijke favoriet: ze is een jong meisje met dezelfde mutatie als Lucy, die afgrijselijke dingen doet met mensen met het uiterlijk van een kind dat mieren verbrandt met een vergrootglas.<br />Tot slot wil ik zeggen dat Elfen Lied een volwassen en diepgaande serie is waar je op zoveel manieren van kunt genieten: van een actiethriller tot een filosofische discussie over wat het betekent om mens te zijn. De uitvoering is prachtig, met beelden die lang in je hoofd blijven hangen. Al met al beveel ik Elfen Lied aan bij iedereen met een open geest, een sterke maag en de bereidheid om iets anders te proberen.
First of all, I must say that I am no anime expert. My entire knowledge of the genre is limited to the more famous Miyazaki films, 'Ghost in the Shell' and its sequel, and now the beautiful, dark, tragic 'Elfen Lied'.<br /><br />The story centers around Lucy, a girl born with a genetic mutation which gave her horns and 'vectors' - powerful telekenetically controlled arms. The first time we meet her, she is cold-bloodedly killing soldiers and office workers in what appears to be a strange research facility. A sniper succeeds in shooting her in the head, ending her rampage. However, he fails to kill her: she falls into the sea surrounding the facility, and is later found washed up on the beach by two cousins. However, this is not the Lucy we saw spilling so much blood - the shot left her with severe amnesia, turning her into the innocent, childlike Nyuu. When an assassin and later another being of her kind are sent to destroy her, we witness the murderous Lucy emerging once more, only to transform back into Nyuu once the violence is over. As the series progresses, we gradually learn about Lucy's horrific past, finally leaving us with the dilemma: Were her brutal actions perhaps in any way justified? <br /><br />Elfen Lied is dark, that I will not deny. Lovers of light, happy entertainment will be disappointed and very likely offended. The series deals with all the darker aspects of humanity: the practice of alienating those who are different, murder, cruel experimentation, sexual abuse, sadism, torture, and even genocide or 'purifying the earth'. As the story progresses, we find that virtually all the main characters have experienced one or more of these, and much of the series focuses on their attempts to somehow cope with the trauma; to pick up the pieces.<br /><br />Which brings me on to the violence. Elfen Lied is decidedly not a series for the faint-hearted. We watch bodies being torn in half, children being dismembered, and one scene of horrific animal cruelty. However, throughout the series, I do not remember one act of violence that seemed in any way 'trashy' or unnecessary. This is no gore-fest made to entertain teenage males. What is often even more disturbing than the violence itself, are the emotions attached to it. Also, some of the most violent scenes are rather surreal: think characters being tortured to eerily beautiful Gregorian chants.<br /><br />The major characters of Elfen Lied are highly memorable: sinning and sinned-against Lucy and her touchingly loving alter ego Nyuu; endearingly awkward Kohta who continuously battles his feelings for her but has painful repressed memories; his cousin Yuka who many reviewers have branded as 'irritating' but is really a somewhat unsettling reflection of the jealousy that turned Lucy into a killer; lovable Nana who is basically Lucy without the violent side; and Mayu, the abuse victim whose story of recovery is one of the most uplifting in the series. I would also like to mention Mariko, a minor character but still my personal favourite: she is a young girl who has the same mutation as Lucy, who does horrific things to people with the air of a child burning ants with a magnifying glass.<br /><br />In conclusion, Elfen Lied is a mature and deep series which can be enjoyed on so many levels: from an action horror story to a philosophical debate on what it means to be human. The execution is exquisite, with images that linger in the mind for a long time. All in all, I recommend Elfen Lied to anyone with an open mind, a strong stomach, and a willingness to try something different.