Hoewel dit mijn eerste recensie is, heb ik al heel wat films gezien. Normaal gesproken voel ik me aangetrokken tot de antiheld tegen de wereld, zoals deze film zichzelf omschrijft. De acteurs en de schrijvers trokken me aan in deze film, omdat ze wisten dat deze opvallende combinatie waarschijnlijk een goede voorstelling zou opleveren. En je kunt niet echt zeggen dat ze dat niet deden. De reden voor zo'n lage kijkcijfers is dat ik gewoon de bedoeling van de film niet begreep. Een film heeft geen geweldige plot nodig om een of andere emotie op te roepen. En dat is uiteindelijk het probleem. Ik voelde geen emoties die de film uit me probeerde te persen. Ik voelde me niet verdrietig wanneer de film dat wilde, ik lachte niet wanneer de film dat wilde, ik was niet boos of meelevend tegenover de personages wanneer de film dat wilde. Waarom zeg ik steeds 'wanneer de film dat wilde', zou je kunnen vragen? Omdat je die emoties door de film heen voelt... voornamelijk omdat het script zo vreselijk is. Verschrikkelijk, als in slecht geschreven. Het jargon was moeilijk op te pikken en de emoties van de personages in de weg te staan. Ik voelde dat ik lachte bij scènes waarin ik iets anders zou moeten voelen. Ik voelde dat ik afstand nam van de film en mijn eigen vermaak creëerde. Maar dat is ook de bedoeling. Het was de bedoeling dat je in het hoofd van een persoon verward raakte over wie hij verondersteld werd te zijn. Gevangen in twee verschillende werelden. De wereld waarin hij wil zijn, Mexico, vol prachtige landschappen, mooie mensen en vredige omgevingen, en de wereld waar hij naar verlangt, L.A., vol geweld en woede waarvan hij diep vanbinnen het gevoel heeft dat hij die nodig heeft. Helaas krijgen we maar heel af en toe een glimp te zien van deze diepe en betekenisvolle innerlijke beroering van de hoofdfiguur, omdat de film de behoefte voelt om er subplots in te stoppen die deze beroering niet echt vergroten. Ze proberen het te combineren met de beroering van andere mensen, maar alleen oppervlakkig. De bijfiguur heeft waarschijnlijk de krachtigste scène! Ik begrijp echt niet waarom!! Maar hij heeft er zelfs twee! De film heeft zich misschien kunnen redden als ze niet hadden geprobeerd om ook de hoofdfiguur te maken, die het ene moment als een gettobewoner praat en het volgende moment als een respectabele, verstandige persoon. Hoewel dit de bedoeling van de film duidelijk probeerde te maken, waren de personages diep vanbinnen gemengde emoties over wie hij werkelijk was. We betrapten onszelf erop dat we om die komische persoon lachten. Ik heb deze donkere film niet uit de kast gehaald om te lachen om de inhoud, die heel echt probeerde te zijn en ook heel visueel was. Misschien spreekt dat boekdelen over mij, maar ik heb deze film niet in mijn eentje bekeken, en ik merkte dat ik om me heen keek en mensen zag die zich net zo voelden als ik.<br />Heel teleurstellende film. Was niet helemaal wat hij had moeten zijn. Had meer tijd moeten besteden aan de hoofdfiguur, minder tijd moeten besteden aan het opbouwen van de kleinere personages, en had ook de dialoog in dit script beter moeten bekijken. 'Dude', 'Dawg', 'Homey' die uit een persoon komt. Het feit dat hij 3 of 4 keer in elke zin zijn mond opendoet, maakt het heel moeilijk om hem te zien en niet te lachen, vooral als die persoon Christian Bale is. Ik moet al lachen als ik eraan denk. Het maakt de scènes ook oppervlakkig, en het zouden krachtige scènes moeten zijn.<br />Ik snapte het niet. Het had zoveel meer kunnen zijn. Zoveel beter.
Although this is my first review, I have watched a lot of movies. I normally am attracted to the anti-hero against the world kind of movie, which is what this movie portrayed itself to be. The actors and writers attracted me to this movie, knowing that most likely, that this high profile combination would put in a worthwhile performance. Which you really can't say they didn't. The reason for such a low rating then is, I just didn't get the point of the movie. A movie doesn't need a great plot to be entertaining or evoke emotions of some sort. And that is the problem in the end. I didn't feel any emotions that the film was trying to pry out of me. I didn't feel sad when the movie wanted me to, I didn't laugh when the movie wanted me to, I didn't feel angry or sympathetic to the characters when the movie wanted me to. Why do I keep saying "when the movie wanted me to" you might ask? Because you do feel these emotions through the movie... mainly because the script is so awful. Awful as in poorly written. The lingo was hard to pick up and go in the way of the characters emotions. I felt myself laughing at scenes when I was supposed to be feeling something else. I felt myself distancing from the movie and creating my own entertainment. The movie doesn't go anywhere. I don't think it's supposed to though. It was supposed to get you inside the head of a person confused as to who he is supposed to be. Trapped in two different worlds. The world he wants to be in, Mexico, filled with beautiful scenery, beautiful people and peaceful settings and the world he longs for, LA, full of violence and anger which deep down he feels he needs. Unfortunately we only get brief glimpses of this deep and meaningful inner turmoil of the main character as the movie feels the need to throw in sub plots that really don't add to this turmoil. Trying to combine it with other peoples turmoils - but only superficially. The side character probably has the most powerful scene!? I don't for the life of me understand why!? But he even has two of them! The movie may have salvaged itself if they didn't try to also make the main character, try to talk like a ghetto person one minute, and then a respectable, sensible person the very next. Even though this was trying to bring out the point of the film, the characters mixed emotions deep down of who he actually was. We find ourselves laughing at this comical person. I didn't want to laugh at him, but just couldn't help myself, which I think speaks volumes about the script of this movie. I didn't take this dark movie out to laugh at its contents, which were trying to be very real and were also very graphic. Maybe that speaks volumes about me, but I didn't watch this movie on my own, and I found myself looking around and seeing people feeling as I did.<br /><br />Very disappointing movie. Wasn't quite what it should have been. Should have spent more time on the main character, less time trying to build up the minor characters, and also should have taken a closer look at the dialog on this script. "Dude", "Dawg", "Homey" coming out of a person's mouth 3 or 4 times in a sentence every sentence, makes it very tough to see and not laugh, especially when that person is Christian Bale. I laugh just thinking about it. It also makes the scenes seem shallow, and they were supposed to be powerful scenes.<br /><br />Didn't get it. Could have been so much more. So much better. Pity.