Een vrouw smokkelt haar kat het Verenigd Koninkrijk binnen <0xE2><0x80><0x93> een illegale daad, want het verbod op reizende dieren is ingesteld om de Rabiës-vrije status van het land te handhaven. De vrouw is zich er niet van bewust dat haar kat zojuist een aanvaring heeft gehad met een vos, maar eenmaal terug in het Verenigd Koninkrijk begint het dier zich vreemd te gedragen. Na een reeks scènes over het overbrengen van het dodelijke virus van dier op dier, komt een Amerikaanse zakenman, Tom Siegler (Ed Bishop), die in het Verenigd Koninkrijk woont, langs de kant van de weg een ogenschijnlijk verdwaasde vos tegen. De vos lijkt volgzaam en vindt het prima om geaaid te worden, dus neemt Siegler hem mee naar huis, maar de vos keert zich al snel tegen hem, Bishop raakt geïnfecteerd en is de eerste die sterft. De autoriteiten worden op de hoogte gebracht en stellen meteen een paar restricties in, binnen een straal van acht kilometer rond zijn huis wordt een kordon gelegd. Michael Hilliard is een veterinair expert die wordt overgehaald om de leiding van het onderzoek op zich te nemen, en hij gaat meteen op zoek naar iedereen die voor zijn dood in contact is gekomen met de dode man. Zijn acties en beperkingen vallen niet goed bij de plaatselijke dierenliefhebbers, en de pers noemt hem ook een beetje een mafkees. Maar naarmate het virus zich verspreidt, lijkt hij gelijk te krijgen, maar kan hij de verspreiding beperken en het land weer vrij van het virus maken? In de jaren tachtig was er een reële angst dat hondsdolheid, ook wel bekend als 'De Gekke Dood', zich zou verspreiden naar het Verenigd Koninkrijk. Er waren angstaanjagende tv-reclames om het publiek te waarschuwen en bang te maken voor het smokkelen van dieren het land in vanaf het continent waar hondsdolheid wijdverbreid was. Een angstaanjagend uitgangspunt voor een film? De Gekke Dood wordt niet voor niets zo genoemd, het is een verschrikkelijke dood, maar deze factoren zijn gewoon niet goed genoeg onderzocht om de kijker angst aan te jagen of smokkelaars af te schrikken. Er wordt weinig of geen spanning opgebouwd, er wordt in het begin te veel tijd aan besteed om op een nogal saaie manier te laten zien hoe het van vos tot kat, van vos tot hond, van hond tot mens enzovoort, zich verspreidt, zodat de kijker zich al snel zal afvragen waar al die drukte om is. Ik kan ook zeggen dat ik nog nooit dierenliefhebbers in zo'n slecht licht heb gezien, stuk voor stuk in de Gekke Dood, die als gek of met moordzuchtige bedoelingen worden afgeschilderd, die er geen belang bij hebben de verspreiding van het virus tegen te gaan, die zelfs de kleinste handelingen, zoals je hond binnenhouden, met apathie en woede behandelen, en dat alles niet erg geloofwaardig. Het acteren is ongelooflijk gekunsteld, met talloze stiltes en moeizame pauzes, acteurs die voor zich uit staren en dat zijn niet degenen die besmet zijn. Er is ook een liefdesdriehoek gaande die extreem saai is. De beperkingen die de politie en het ministerie van Landbouw hebben ingesteld, zijn ook lachwekkend in hun laksheid. Als zo'n uitbarsting in werkelijkheid zou plaatsvinden, zou het Verenigd Koninkrijk absoluut ten dode opgeschreven zijn. Nu besef ik dat er bepaalde elementen van een plot moeten zijn om het verhaal verder te helpen, maar hier wordt het tot belachelijke extremen doorgedreven. Heeft de Gekke Dood dan nog iets te bieden? Tja, er zijn een paar interessante scènes, een rabdo die in een garage opgesloten zit, een rabdo die in een winkelcentrum losloopt, een paar leuke, maar zelfs die worden traag aangepakt. In een tijd waarin virussen een reële bedreiging voor de mensheid vormen, is het moeilijk om bang te worden van een poedel en een labrador die in het wild door een bos rennen. Als de filmmakers erop uit waren het publiek bang te maken, dan faalden ze jammerlijk, als ze erop uit waren het publiek te leren wat de risico's waren, dan faalden ze ook als het iets te prekerig was.
A woman smuggles her cat into the UK, an illegal act, the ban on animals traveling having been put in place to retain the country's Rabies free status. The woman is unaware that her cat has just been in an altercation with a fox, but back in the UK it begins to act odd. After a series of scenes involving the passing of the deadly virus from animal to animal, an American businessman Tom Siegler (Ed Bishop) resident in the UK comes across a seemingly stunned fox at the side of the road. The fox appears docile and is amiable to being petted, so Siegler takes him home, but the fox soon turns on him, Bishop becomes infected and is the first to die. The authorities become aware and immediately set in place some restrictions in the area, a cordon is placed within a five mile radius of his house. Michael Hilliard is a veterinary expert who is persuaded to take charge of the investigation and straight away he sets out to find anyone who came in contact with the dead man before he died, his actions and restrictions don't go down well with local animal lovers and the press also make him out to be a bit of a loon. But as the virus spreads, he seems to be justified, but can he restrict the spread and make the country virus free again? In the 80's there was a real fear that rabies aka "The Mad Death", might spread to the UK, there were frightening TV advertisements to warn and scare the public away from smuggling animals into the country from the continent where Rabies was widespread. A frightening premise for a film? well sure the reality of it is scary, but to make it as a horror The Mad Death really needed to push home the fear, sadly it doesn't. The Fear element just isn't explored, The Mad Death is called that for a reason, its a terrible death, but these factors are just not explored well enough to either strike fear into the viewer or to deter would be smugglers. Little or no tension is built up, too much time is spent early on showing in a rather dull way, how it spreads from fox to cat to fox to dog to human and so on, that soon the viewer will be asking what all the fuss is about. I can also say that I have never seen animal lovers portrayed in such a bad light, every single one in the Mad Death, is played as crazy or with murderous intentions, they have no interest in stopping the spread of the virus, even the merest of actions like keeping your dog indoors is treated with apathy and anger, all in all not very believable. The acting is stilted beyond belief, with numerous silences and laboured pauses, actors staring into space and these aren't the ones that are infected. There's also a love triangle going on that is dull in the extreme. The restrictions set in place by police and Dept of Agriculture are also quite laughable in their laxness, if such an outbreak occurred in reality, the UK would be absolutely doomed. Now i realize some elements of plot have to be there to further the story, but here it is pushed to ridiculous extremes. So has the Mad Death got anything going for it? well, there are a few interesting set pieces, a rabid fox locked in a garage, a rabid Alsatian loose in a shopping mall, spring to mind, but even these are lazily handled. In a time when viruses are a real threat to humanity, its hard to get scared by a poodle and a Labrador running wild in a forest. If the filmmakers were out to scare the audience they failed miserably, if they were out to educate the public as to the risks, they also failed as its a little too preachy