<br />Dit is een film over een Engelse veilingmeester die een aanzoek doet aan de dochter van een maffiabaas. Jammer genoeg werd deze botsing van twee tot drie verschillende talen en culturen in de film jammerlijk verwaarloosd. De paar keer dat de film erover nadacht, zou je willen dat hij dat niet had gedaan. Denk alleen maar aan de pijnlijke scènes waarin Hugh Grant probeerde Amerikaans/Brooklyn/Italiaans slang te spreken. Of wanneer Jeanne Tripplehorn lachte om de manier waarop Hugh Grant loopt.<br />Hugh Grant had het druk met het spelen van zijn gebruikelijke rol in zijn hoofdpersonage. Als je ernaar kijkt, kun je bijna vergeten dat hij echt grappig kan zijn en ook nog in staat is fatsoenlijk acteerwerk te leveren. Als een acteur maar één soort personage kan spelen, wie kan het dan iets schelen of het goed wordt gespeeld? Kon iemand Cary Grant er de schuld van geven dat hij dit alleen maar deed? Iedereen die Maurice heeft gezien, weet dat Hugh Grant kan acteren. Hij kan ook grappig zijn, zoals hij heeft bewezen in Four Weddings and A Funeral. Dus wat was het probleem met Mickey Blue Eyes? Ik denk dat het het script was.<br />Wie kan zich tegen zo'n verhaal verzetten? En de co-acteurs ook niet. James Caan was vaag en Jeanne Tripplehorn kon het ook beter. Misschien was het niet alleen het script, maar ook de regisseur.
<br /><br />This is a movie about an English auctioneer who proposes to the daughter of a Mafiosi. Unfortunately this collision of two to three different languages and cultures was sadly neglected in the movie. The few times it considered it you would wish it had rather not. Just remember the painful scenes when Hugh Grant tried to speak American/Brooklyn/Italian slang. Or when Jeanne Tripplehorn laughed about the way Hugh Grant runs.<br /><br />Hugh Grant was occupied to deliver his usual acting in his main character. When watching it you can almost forget that he is able to be really funny and is able to deliver respectable acting as well. When an actor is only able to do one kind of character, who cares when it is done well? Did anybody blame Cary Grant for just doing this? Everybody who saw Maurice knows that Hugh Grant is able to act. He is also able to be funny as he proved in Four Weddings and A Funeral. So what was the problem with Mickey Blue Eyes. I reckon it was the script.<br /><br />Who can fight against such a story. And the Co-actors where at a loss as well. James Caan was vague and Jeanne Tripplehorn could also do better. Maybe it was not only the script but the director too.