Toen de film ongeveer een halfuur bezig was, dacht ik dat dit een van de zwakste 'Columbo's' was die ik ooit had gezien, omdat het gebruikelijke begin (een moord, dan Columbo die alles komt inspecteren en de hoofdverdachte ondervraagt) keurig in elkaar zat! Het was saai, want ik dacht dat ik alles al wist.<br />Maar toen kwam er een verrassende wending die deze episode tot een heel opwindende maakte. Plotseling waren er veel personages bij betrokken, ik begon te raden wat Columbo was en het einde was net als de Poirot-afleveringen van Agatha Christie. De film zit vol ironie, en als ik erop terugkijk, moet ik toegeven dat de hele episode het werk van de schrijvers is, want het gewone eerste deel is niet meer dan een middel om deze ironie te creëren, om een enorm, dwaas, publieksscenario te creëren. Zet je televisie niet uit voor het einde!
About thirty minutes into the film, I thought this was one of the weakest "Columbo"s ever because it had the usual beginning (a murder happening, then Columbo coming, inspecting everything and interrogating the main suspect) squared! It was boring because I thought I knew everything already.<br /><br />But then there was a surprising twist that turned this episode into a most exciting one. Suddenly, many characters were involved, I started to guess with Columbo and the ending was just like Agatha Christie's Poirot endings are.<br /><br />The film is full of irony, and looking back, I must admit that the whole episode is great work of the writers because the ordinary first part is a mere tool for creating this irony, creating a huge fool-the-audience-scenario. Don't turn your television off before the end!