Een helikopter met drie marineofficieren, aangevoerd door Jock Mahoney, en de vereiste vrouwelijke verslaggever, Shawn Smith, komt boven Antarctica in slecht weer terecht en moet door een dikke wolkenlaag landen om op de bodem van een vulkanisch dal te belanden. Maar wacht eens even. Dit is niet zomaar een hete, stomende tropische jungle op Antarctica. Dit is echt oud, bewoond door planteneters die miljoenen jaren geleden zijn verdwenen. Het wordt ook bewoond door de enige overlevende van een eerdere expeditie, Henry Brandon. De halve lobbes Brandon heeft de functie die nodig is om de beschadigde heli van de marine te repareren <0xE2><0x80><0x93> een 'duw-trekroede' <0xE2><0x80><0x93> maar hij...' En wie kan het hem kwalijk nemen? Ik bedoel, tien jaar? (Het feit dat Henry Brandon een homo zou zijn geweest, voegt een vleugje ironie aan het verhaal toe.) Nou, iedereen wordt op een gegeven moment aangevallen door prehistorische dinosaurussen, maar ze overleven het allemaal en ontsnappen, inclusief Brandon, die op het laatste moment bij zinnen komt en zijn menselijkheid ontdekt.<br />Brandon is niet zo'n goede acteur. Hij is waarschijnlijk het bekendst om zijn rol als Scar in John Fords 'The Searchers'. ('Je spreekt goed Comanche. Heeft iemand je dat geleerd?') Maar zijn bescheiden talent niet.' De andere acteurs zijn geen haar beter. Het interessantste personage is Jock (nees Jacques) Mahoney, een stuntman die in Iowa is opgegroeid en een van de besten is in zijn vak. Onder andere memorabele scènes die op film zijn vastgelegd, is de spectaculaire sprong die hij maakte van de trap naar de schurk van Robert Douglas in Errol Flynns 'The Adventures of Don Juan'. Zijn naam komt overeen met die van Canutt, Eason, Perry en Dar Robinson. Niet dat Mahoney spierballen heeft. Je hoeft geen bodybuilder te zijn om stuntman te zijn. Je moet lenig zijn, professioneel, competitief, intelligent en je moet een totaal gebrek hebben aan een sympathisch zenuwstelsel. De mannen en vrouwen die stunts doen, hoeven geen goede acteurs te zijn, zoals Mahoney hier bewijst. Ze zijn een trotse groep <0xE2><0x80><0x93> kan ik zo generaliseren? <0xE2><0x80><0x93> maar niet verwaand. Ze hebben niet het gevoel dat ze zichzelf vernederen als ze met de figuranten rondhangen, zoals ik uit ervaring weet. Mahoney was de vader van Sally Field.<br />Ik vind het niet prettig om zo over stuntmensen te praten, maar er valt zo weinig over de film te zeggen. De monsters zijn walgelijk goedkoop. De eerste opname die we van ze krijgen, is van twee doodgewone monitorhagedissen, tot dinosaurusformaat opgeblazen door fotografisch handwerk, en ze scheuren elkaar letterlijk aan stukken. Dit zijn grote dieren en hier gooien ze zich in het rond en knagen op ledematen en koppen. We kunnen de gescheurde huid zien. Niemand kan beweren dat er bij het maken van deze film geen dieren gewond zijn geraakt. Ik vond het een beetje walgelijk.<br />De andere dreigende dinosaurus is een T. rex <0xE2><0x80><0x93> en het is een giller: een man in een kwabbig plastic pak die een staart achter zich aan sleept. Nog een monster heeft nooit geleefd <0xE2><0x80><0x93> een soort gigantische pompoen met tentakels. Hij eet een schattig klein zoogdier. Ik geloof niet dat het een tarsier is, hoewel Mahoney, de expert, het zo noemt. Toch hebben ze de tijd en de verwijzing naar dieren goed. Tenminste, ik denk dat de Eocene tarsoïden ongeveer zestig miljoen jaar geleden leefden. Ik was in elk geval blij om te zien dat de vijf mensen op de climax naar buiten kwamen. Dat betekende het einde van de film.
A helicopter with three Navy officers, led by Jock Mahoney, and the requisite woman reporter aboard, Shawn Smith, gets caught in bad weather over Antarctica and must land through a heavy cloud layer to find they are at the bottom of a volcanic valley. But wait a minute. This is not just ANY hot, steamy tropical jungle in Antarctica. This one is really old, inhabited by plants beasts that disappeared millions of years ago. It is also inhabited by the sole survivor of an earlier expedition, Henry Brandon. The half loco Brandon has the part necessary to repair the Navy's damaged helo -- a "push-pull rod" -- but he's hoarding his equipment because he wants to trade what they want for what he wants, namely the shapely Shawn Smith. And who can blame him? I mean, ten years? (The fact that Henry Brandon is reputed to have been gay adds a shiver of irony to the plot.) Well, everyone is attacked at one time or another by prehistoric dinosaurs but they all<br /><br />survive and escape, including Brandon who has come to his senses at the last moment and discovered his humanity.<br /><br />Brandon isn't much of an actor. He's probably best known for his role as Scar in John Ford's "The Searchers." ("You speak good Comanche. Someone teach you?") But his modest talent doesn't make him conspicuous in the context of this film. The other performers are no better. The most interesting cast member is Jock (nee Jacques) Mahoney, a stunt man raised in Iowa, and one of the best in the business. Among other memorable acts caught on film, he did the spectacular leap down the staircase onto Robert Douglas's villain in Errol Flynn's "The Adventures of Don Juan." His name ranks up there with Canutt, Eason, Perry, and Dar Robinson. Not that Mahoney is muscle bound. You don't need to be a body builder to be a stunt man. You need to be lithe, professional, competitive, intelligent, and you to be completely lacking a sympathetic nervous system. The men and women who do stunts don't have to be good actors, as Mahoney proves here. They're a proud<br /><br />group -- can I generalize like this? -- but not snooty. They don't feel they're humbling themselves if they hang around with the extras, as I know from experience. Mahoney was a parent to Sally Field.<br /><br />I don't like going on like this about stunt people but there's so little to say about the movie. The monsters are gaggingly cheap. The first shot we get of them is two ordinary monitor lizards, blown up to dinosaur size by photographic legerdemain, and they're tearing each other to pieces, literally. These are big animals and here they are throwing themselves around and chewing on limbs and heads. We can see the ripped skin. Nobody can claim that no animals were harmed in making this movie. I found it a little disgusting.<br /><br />The other minatory dinosaur is a T. rex -- and it's a hoot: a man dressed in a flabby plastic suit dragging a tail behind him. Another monster never lived -- a kind of gigantic pumpkin with tentacles. It eats a cute little mammal. I don't think it's a tarsier, though Mahoney the expert calls it such. Still, they got the time and the animal reference right. At least, I think the Eocene tarsoids lived about 60 million years ago. <br /><br />I was certainly happy to see the five humans get out of there at the climax. It meant the end of the movie.