Alejandro Springalls film SNTITOS (LITTLE SAINTS) is een genot om naar te kijken. Het is een allegorie over de zoektocht van een vrouw om zich te hullen in de symboliek van haar geloof, en het doet een beetje denken aan Paolo Coelho's novelle _The Alchemist_ in de geest. Esperanza's zoektocht naar haar dochter Blanca (Maya Zapata) die volgens haar niet dood is, is in feite een list om haar uit de strenge beslotenheid van haar huis te krijgen. Het equivalent van een MacGuffin, weten we diep vanbinnen, is dat Blanca duidelijk dood is, maar in Esperanza's gedachten is dat niet omdat ze zojuist de verschijning van San Judas Tadeo in haar oven heeft gezien. En in de Latijns-Amerikaanse cultuur moet je, als er eenmaal een heilige verschijnt, naar hem luisteren en dienovereenkomstig handelen. Per slot van rekening zijn heiligen alwetend en kunnen ze wonderen verrichten. Voor Esperanza zou het een wonder zijn om met Blanca herenigd te worden, maar ze negeert het feit dat heiligen en geesten op een bepaalde manier werken en onze liefde en toewijding op de proef stellen. Visueel een feest voor de ogen, maar SANTITOS bestaat uit gelijke delen magisch realisme, gelijke delen avontuur, gelijke delen komedie en gelijke delen visueel surrealisme, met name in een reeks waarin Esperanza een bordeel binnenloopt van ene Do della Trini (Roberto Cobo) die een verrassing voor haar in petto heeft, namelijk de verering van een koe. Dolores Heredia laat je geloven in wat anders waanzin zou zijn. Dat ze zo ver van huis moet gaan om te vinden wat er altijd al was en dan terugkomt als een completer mens <0xE2><0x80><0x93> met een aardige man op sleeptouw, gespeeld door de mannelijke, vorstelijke Alberto Estrella <0xE2><0x80><0x93> maakt deel uit van de pret die deze film is.
Alejandro Springall's movie SANTITOS (LITTLE SAINTS) is a pure joy to watch. An allegory of a woman's search to find herself dressed in the symbolism of her religious faith, it's somewhat akin to Paolo Coelho's novella "The Alchemist" in spirit. Esperanza's plight to find her daughter Blanca (Maya Zapata) whom she believes is not dead is really a ruse to get her out of the strict confines of her home. The equivalent of a MacGuffin, we know at a gut level Blanca is clearly dead, but in Esperanza's mind, she is not because she has just seen the apparition of San Judas Tadeo within her oven. And in Latin-American culture, once a saint appears, you have to listen and act accordingly; after all, saints are all-knowing and have miracles to perform. For Esperanza, a miracle would be to be reunited with Blanca, but what she ignores is that saints and spirits work in special ways and put our love and devotion to the test. Visually a feast for the eyes, SANTITOS is equal parts magic realism, equal parts adventure, equal parts comedy, and equal parts visual surrealism, most notably in a sequence involving Esperanza walking into a brothel owned by a Doña Trini (Roberto Cobo) who has a surprise involving the worship of a cow. Dolores Heredia makes you believe in what otherwise would be madness. That she has to go so far away from home to find what was always there and come back a more complete person -- with a kind man in tow played by the masculine, regal Alberto Estrella -- is part of the fun this movie is.