Ik weet dat het een parodie op 'Dangerous Minds' zou moeten zijn. Maar het gaat te ver. Het parodieert niet alleen de film, het probeert ook een film op zichzelf te zijn. En dat is het niet.<br />Jon Lovitz speelt Richard Clark, de Michelle Pfeiffer-figuur. Hij is een leraar op een middelbare school, die ervoor kiest om les te gaan geven op een school vol leraren, een echt Gangsta's Paradise. Klinkt dat bekend? Nadat hij het respect van de leerlingen heeft gewonnen door weg te vliegen met de kap van een cabriolet (echt waar!) inspireert hij hen ongeveer twee minuten lang als leraar, en dan gedraagt hij zich weer als een klootzak. <br />Omdat Richard Clark verder gaat dan klungelen en het niveau bereikt van volkomen en stompzinnig onwetend zijn. Het wordt geacht een klucht te zijn, maar zelfs in het kluchtige kader is het ongelooflijk. Geen geringe prestatie, eigenlijk.<br />De verliefdheid tussen Richard Clark en Victoria Chapell (Tia Carrère) was kennelijk geschreven door het mislukte huwelijk tussen een achtjarig meisje en een perverse man die zijn vrouw sloeg. Het leidt trouwens toch nergens toe, behalve dan een tenenkrullende, ineenkrimpende kreun van een seksscène.<br />De film rolt gestaag verder tot er nog ongeveer een half uur van de film over is. Als de schrijvers geen manieren meer hebben om je binnen het kader van de film te laten kreunen, en besluiten om een drugsdeal af te sluiten die volkomen uit de lucht komt vallen. Het is de bedoeling dat het verrassend is en dat de plot wordt verdraaid, maar op dat moment kan het niemand echt iets schelen wie de personages zijn.<br />Nog één ding. Als Richard Clark de eerste keer op de middelbare school arriveert, besteden de schrijvers (afgewezen schrijvers van Mad Magazine, zo te zien en te voelen) een onevenredig groot deel van de tijd aan ons ervan te overtuigen dat deze school blut is. Maar zoals Richard Clark daar al een tijdje lesgeeft, begint de school op te knappen. Plotseling zijn er minder grafitti en planten in de gangen. Steeds meer, tot het aan het eind een prachtige, volledig gerestaureerde middelbare school is. Hoe kan dat? Waar kwam die mafkees vandaan, en wie heeft hem gekopieerd? Het is Doyle niet ontgaan, dat is zeker. Dit zou, aantoonbaar, een expressieve metafoor kunnen zijn voor de groei en ontwikkeling van Richard Clark. Maar dat geloof ik niet, om twee redenen: a) welke groei? b) Daar is deze film bij lange na niet intelligent genoeg voor.
I know it's supposed to be a spoof of "Dangerous Minds". But it goes overboard. It doesn't only spoof the film, it tries to be a film in its own right. And it's not.<br /><br />Jon Lovitz plays Richard Clark, the Michelle Pfeiffer character. He is a high school teacher, who chooses to go teach in a baaad school full of baaad people, a real Gangsta's Paradise. Does this sound familiar? After winning the students' respect by flying away with the detached hood of a convertible (really!) he proceeds to inspire them for about two minutes as a teacher, and then he goes back to being a jerk.<br /><br />Because Richard Clark goes beyond bumbling and into the realms of being completely and stupidly oblivious. It's supposed to be a farce, but even in the farcical frame it's unbelievable. No mean feat, really.<br /><br />The love interest between Richard Clark and Victoria Chapell(Tia Carrere) was obviously written by the unsuccesful partnership between an 8-year-old girl and a wife-beating pervert. It doesn't really go anywhere, anyway, except for a toe-curling, cringable groan-a-thon of a sex scene.<br /><br />The movie rolls along steadily until about half an hour is left of the film. That's when the writers seem to have run out of ways to make you groan within the framework of the film and decided to throw in a drug dealing ending that comes completely out of left field. It's supposed to be surprising and plot-twisting, but at this time no-one really cares about any of the characters anyway.<br /><br />One more thing. When Richard Clark arrives at the high school the first time, the writers (reject writers from Mad Magazine, by the look and feel of it) spend a disproportionate amount of time convincing us that this school is baaad. But, as Richard Clark has taught there for some time, the school starts smartening up. Suddenly, there is less grafitti and plants in the halls. More and more, until at the end it's a beautiful, completely restored high school. How does this happen? Where did the moeny come from, and who OKed it? Not miss Doyle, that's for dahm sure. This could, arguably, be an expressionistic metaphor for the growth and development of Richard Clark. I don't believe this, though, for two reasons: a) What growth? b) This movie is nowhere near intelligent enough for that.