Ik wist niets van die film die ONTSOURCED heette. Ik had er nog nooit van gehoord. Ik zat net thuis in ons dorp te zappen en kwam toevallig op de lijst van deze film in het programmaschema. De synopsis klonk interessant. Een Amerikaan wiens baan is uitbesteed aan India, die naar India komt om zijn vervangster op te leiden. Ik dacht: weer zo'n cultuurclash. Maar ik had volkomen gelijk. Bovendien kreeg ik te horen dat een van mijn favoriete acteurs in de film speelt, Ayesha Dharker, die de hoofdrol speelt tegenover Josh Hamilton, die ik me vaag herinner als de knappe jongeman uit 'The Proprietor' van Ismail Merchant. Ik vond Josh Hamilton knap en ik...' Ik heb het altijd heerlijk gevonden om Ayesha Dharker te zien en eerlijk gezegd had ik die middag niets goeds te doen, dus ging ik naar ONBEVOEGD zitten kijken en genoot er enorm van.<br />ONBEVOEGD toont India in al zijn exotische pracht en we zien Ganesj, Kali, de Shiva Lingam, het alomtegenwoordige Bollywood-nummer, Holi-vieringen, koeien op de weg, sappige mango's, zelfs een opzichtig versierde hotelsuite die de Kama Sutra-suite heet - maar nergens wordt India voorgesteld als een arm, achterlijk of derdewereldland. De film begint met de macht van India. Heel vleiend. We zien een heel stel Amerikanen hun baan verliezen omdat hun baan naar India is overgeheveld. Dan is er die ontevreden Amerikaan, Todd (Josh Hamilton), die door zijn baas Dave naar India wordt gestuurd, zodat hij de nieuwe rekruten kan inwijden in de Amerikaanse samenleving, de cultuur en het accent en hun kan vertellen hoe belangrijk die hoedjes in de vorm van kaas voor hen zijn. 'Kitschy' noemt hij ze.<br />De pret begint zodra onze held op het vliegveld van Mumbai landt. Hij mist de chauffeur die hem had moeten ophalen, omdat die arme kerel een bord in zijn hand had waarop 'Mr. Toad' stond in plaats van 'Mr. Todd'. Hij moet met een riksja reizen, dan met de plaatselijke trein (die hij met alle westerse beleefdheid probeerde te betreden, zwaaiend met zijn kaartje, maar die hij moet afwisselen met de indiaanse methode om willekeurig in een coupé te springen als hij ziet dat er geen plaats is), en dan over de met koeien bezaaide wegen van het echte India. Hij eet een 'barf ka gola' en komt weer een heel indisch probleem tegen. Geen verandering. Daarom moet hij een biljet van honderd rupee betalen voor één ijslolly. Wij indiërs zouden er op de een of andere manier in zijn geslaagd een paar biljetten van tien rupee te vinden.<br />Dan is er nog die vent die hij moet opleiden. De man met de sterren en strepen in zijn ogen, Puro (Asif Basra), die denkt dat zijn verloofde mooier is dan Aishwarya Rai. Natuurlijk noemt meneer Puro onze held ook "meneer Pad". "Meneer Pad" moet Puro leren hoe hij "kleine woordjes" moet zeggen. Eerst moet hij Puro de betekenis van "kleine woordjes" uitleggen, "kitsch" en dergelijke. Dan neemt "meneer Pad" het op voor tante ji (Sudha Shivpuri, "Ba" van "Kyunki Saas Bhi Kabhi Bahu Thi") die onze held vertelt dat eten met de linkerhand "onrein" is. Haar boodschappenjongen demonstreert dan aan een geschokt "pad" waarom eten met de linkerhand onrein is in een scène waar ik van moest lachen. Tante ji maakt schoon, zetst en strijkt "meneer Pad".' 's Ondergoed, want dat doen alle Indiase moeders.<br />'Meneer Pad' krijgt een aanval van diarree, schrikt als hij een koe zijn kantoor ziet binnenlopen, leert de macht van Godin Kali kennen, leert de betekenis van Shiva Lingam kennen, speelt Holi, laat zijn mobiele telefoon stelen en terugbrengen en weer stelen en terugbrengen, danst op het 'Sajan ji ghar aaye'-liedje uit 'Kuch Kuch Hota Hai', raakt bevriend met een man van de dhobi ghaT, kleedt zich in een kurta, eet een rijpe mango op de Indiase manier, door hem met zijn tanden te schillen en aan de vrucht te zuigen, doet een heel typisch Indiase 'jugaad'. En hij wordt verliefd op de oogverblindende en intelligente medewerkster van het callcenter, Asha (Ayesha Dharker), die hem duidelijk maakt waarom het Engels van de Indiërs en van ons superieur is aan dat van de Amerikanen. Omdat onze uitspraak beter is, in feite beter, en we internet uitspreken als 'Inter-Net' en niet als 'Inner-Net', zoals de Amerikanen doen. Helaas ontdekt de held dat deze slimme Indiase vrouw, die zijn ware liefde had kunnen zijn, al verloofd is, en hij is geschokt als hij hoort dat ze al verloofd was toen ze nog maar vier was. Als hij tegen haar zegt dat hij dat gedoe over haar verloving erg vreemd vond, zegt zij dat ze het bijna 50%-percentage echtscheidingen van de Amerikanen vreemd vond. Slim.<br />Ik besef dat ik te veel over deze film heb onthuld, maar dat was onvermijdelijk. Ik vond elke seconde van deze film leuk. Elke seconde betekent elke seconde. De scènes, de sets, de dialogen, er is niets overdrevens aan. Ook het einde van de film is heel positief. De film begint met een lach en eindigt met een glimlach en ik bleef zitten tot het einde van de aftiteling. Ik vond ONBEVOEGD zo leuk. Het verhaal, de regie, het acteerwerk, de soundtrack, alles is precies goed. ONBEVOEGD is een geweldige film. Kijk er maar eens naar.<br />P.S. Het viel me op dat de producent van deze film Tom Gorai is. Gorai is een veelvoorkomende achternaam in Oost-India. Ik vroeg me af of meneer Gorai een NRI was en of dit een film was met een of andere Indiaanse connectie. Later deed ik op Wikipedia wat onderzoek naar Tom Gorai en ontdekte dat meneer Gorai een Amerikaan is. ONBEVOEGD is een compleet Amerikaans werk over outsourcing en India en de Verenigde Staten. En het is een heel grappige en heel gevoelige film. Dit, geloof ik, is de echte kracht ervan. Kijk ernaar. Kijk ernaar.
I knew nothing about this film called OUTSOURCED. I had never heard of it. I was just channel surfing at our home in our village and happened to stumble upon the listing for this movie on the programme schedule. The synopsis sounded interesting. An American whose job has been outsourced to India coming to India to train his replacement. I thought, another culture-clash film. I was quite right, though. Plus, I was informed that the film starred one of my favourite actors, Ayesha Dharker, who is playing the lead opposite Josh Hamilton who I just faintly remember as the handsome young man from Ismail Merchant's 'The Proprietor'. I found Josh Hamilton good-looking and I've always loved to see Ayesha Dharker and, honestly, I had nothing good to do that afternoon, so, I sat down to watch OUTSOURCED and enjoyed it immensely.<br /><br />OUTSOURCED shows India in all her exotic splendour  there is Ganesh, Kali, the Shiva Lingam, the ubiquitous Bollywood number, Holi celebrations, cows on the road, juicy mangoes, even a garishly decorated hotel suite called the Kama Sutra suite  but nowhere does it present India as a poor, backward or a Third World country. The film starts with the power of India. Quite flattering. We see a whole bunch of Americans losing their jobs because their jobs have been outsourced to India. Then, there is this disgruntled American, Todd (Josh Hamilton), who is being sent to India by his boss Dave so that he could train the new recruits on American society, culture and accent and tell them how much important those cheese-shaped hats are to them. "Kitschy", he calls them.<br /><br />The fun begins the moment our hero lands at the Mumbai airport. He misses the driver who had been sent to pick him up because that poor fellow was holding a placard that said "Mr. Toad" instead of "Mr. Todd". And so poor "Toad" has to travel on an auto-rickshaw, then by the local train (which he was trying to board with all the western civility, brandishing his ticket, but has to come down to the Indian method of jumping randomly into any compartment when he sees that there is no space), and then over the potholed and cow-filled roads of the real India. He eats a "barf ka gola" and encounters another very Indian problem. No change. Because of this he has to pay a one-hundred-rupee note just for one ice lolly. We Indians would have somehow managed to find a few ten-rupee notes.<br /><br />Then, there is this guy he has to train. The stars-and-stripes-in-his-eyes guy, Puro (Asif Basra), who thinks his fiancée is more beautiful than Aishwarya Rai. Of course, Mr. Puro, too, calls our hero "Mr. Toad". "Mr. Toad" has to teach Puro how to make "small talk". First, he has to explain to Puro the meaning of "small talk", "kitsch", and the like. Then, "Mr. Toad" puts up with aunty ji (Sudha Shivpuri, 'Ba' of 'Kyunki Saas Bhi Kabhi Bahu Thi') who tells our hero that eating with the left hand is "unclean". Her errands-man then demonstrates to a shocked "Toad" why eating with the left hand is unclean in a scene which had me rolling in laughter. Aunty ji cleans, starches and irons "Mr. Toad"'s underwear because that is what all Indian mothers do.<br /><br />"Mr. Toad" has a bout of diarrhoea, is shocked to see a cow walking into his office; learns of the power of Goddess Kali; comes to know the meaning of Shiva Lingam; plays Holi; has his mobile phone stolen and returned and stolen again and returned again; dances to the "Sajan ji ghar aaye" song from 'Kuch Kuch Hota Hai'; befriends a man from the dhobi ghaT; dresses up in a kurta; eats a ripe mango the Indian way, by peeling it with teeth and sucking on the pulp; does a very typically Indian "jugaad" (which is the Indian art of very economically managing big things with the least resources) of electricity with his friend from the dhobi ghat when his office is flooded and lines are down; and falls in love with the stunning and smart call centre employee, Asha (Ayesha Dharker), who opens his eyes to why the Indians and our English is superior to that of the Americans. Because, our pronunciation is better  accurate, in fact  and we pronounce Internet as "Inter -Net" and not "Inner-Net" the way the Americans do. Sadly, the hero discovers that this smart Indian woman who could have been his true love is already engaged to be married, and he is shocked to learn that she was engaged when she was only four. When he tells her that he found this early engagement stuff very odd, she tells him that she found the nearly 50% divorce rate of the Americans odd. Smart.<br /><br />I realise I have revealed too much about this film, but that was unavoidable. I liked every second of this film. Every second means each second. The scenes, the sets, the dialogues, there is nothing which seems exaggerated. The end of the film, too, is very positive. The film starts with a laugh and ends with a smile and I sat till the end credits ended. I liked OUTSOURCED that much. The story, the direction, the acting, the soundtrack, everything is just right. OUTSOURCED is a great film. Just watch it.<br /><br />P.S. I noticed that the producer of this film is Tom Gorai. Now, Gorai is a common surname in eastern India. I was wondering if Mr. Gorai was an NRI and if this is a film with some Indian connection. I later did some Wikipedia research on Tom Gorai and learnt that Mr. Gorai is an American. OUTSOURCED is a complete American work on outsourcing and India and the US. And it is a very funny and quite sensitive film. This, I believe, is its real strength. Watch it. Watch it.