Hoewel hij in latere jaren een bron van veel g<0xC3><0xAA>ne (en biografische revisionisme) voor Paul Robeson is geweest, is Sanders of the River naar de maatstaven van die tijd niet zo weerzinwekkend racistisch als je misschien zou denken. In tegenstelling tot de Amerikaanse films uit die tijd is het eerder neerbuigend dan openlijk smadelijk, en hoewel hij nauwelijks een rolmodel is, speelt Robesons veroordeelde-koning-in-de-dop een meer centrale rol in het verhaal dan Leslie Banks, de neerbuigende, paternalistische Britse afgevaardigde ('Sandi the Brave, Sandi the Wise, Sandi the Righter of Wrongs, Hater of Lies!'). Aan de andere kant verwacht je geen subtiliteit van een verhaal van Edgar Wallace, die door velen de schuld werd gegeven van de ineenstorting van de vredesbesprekingen tijdens de Boerenoorlog, vanwege zijn wellustige verzonnen krantenverhalen over Boerenwreedheden. Als film houdt hij het redelijk goed bij elkaar, met de uitgebreide en vaak spectaculaire locatiebeelden van Afrika en de rivieroevers van Shepperton (maar al te duidelijk gefilmd met stand-ins voor de twee sterren) als compensatie voor de operettestijl liedjes van Victor Herbert die Robeson te horen krijgt ('Let the rivers rammel/Onwards into battle/Make them run like cattle').
Although a source of much embarrassment (and biographical revisionism) to Paul Robeson in later years, by the standards of its day Sanders of the River isn't quite as obnoxiously racist as you might think. Unlike American films of the period, it's more patronising than openly defamatory and while he's hardly a role model, Robeson's convict-turned-king plays a more central role in the plot than Leslie Banks condescendingly paternalistic British commissioner ("Sandi the Brave, Sandi the Wise/Righter of Wrongs, Hater of Lies!"). But then, you don't expect subtlety from a story by Edgar Wallace, who many blamed for the collapse of peace talks during the Boer War because of his salacious invented newspaper stories of Boer atrocities.<br /><br />As a film it holds together fairly well, with the extensive and often spectacular location footage of Africa and Shepperton riverside (all too obviously shot with stand-ins for the two stars) compensating for the Victor Herbert operetta style songs given to Robeson ("Let the rivers rattle/Onwards into battle/Make them flee like cattle").