V: Wat is het verschil tussen een vuurspuwende draak en een midzomerfilm?<br />A: Het ene is een log monster met een piepklein brein dat dood en verderf zaait, en het andere is gewoon een grote hagedis.<br />'Reign of Fire' is in wezen 'Waterworld' met benzine, met alles wat dat met zich meebrengt. Het verhaal begint in 2008 in Londen, waar een tunnelploeg een enorme ondergrondse ruimte blootlegt met daarin een draak die, net als de meesten van ons,'s ochtends vroeg een beetje chagrijnig is. De draak slaapt vreemd genoeg door de bres in zijn hol met een enorme brullende boormachine en wordt pas wakker als hij een por krijgt. Plotseling begroeten draken de dageraad over de hele wereld en steken dingen in brand met een roekeloze overgave dan die van de Amerikaanse Bosbeheer. De wereld wordt binnen de kortste keren verwoest, zoals we ontdekken in een lange openingssequentie waarin een onzichtbare verteller in een dagboek schrijft, hoewel hij niet lijkt te schrijven wat hij zegt. Het grootste deel van het verhaal speelt zich af in 2020, waar een gemeenschap van vluchtelingen onder leiding van Quinn (Christian Bale) in een vervallen Engels kasteel woont en zich verbergt voor de draken. In Europa kan het natuurlijk alleen maar slechter worden, voordat de Amerikanen komen opdagen, en dat doen ze ook, in een gepantserde colonne van de Kentucky Irregulars, aangevoerd door de getatoeëerde kale mafkees Denton Van Zan (Matthew McConaughey). Hij heeft een krankzinnig idee dat het doden van de bazige draak met zich meebrengt, aangezien het de enige mannelijke draak van de miljoenen op de wereld is (het moet een drukbezet man zijn).<br />In films na de Apocalyps is het van het grootste belang om een geloofwaardige en levendige wereld te creëren, met een evenwicht tussen modern en primitief, en een besef van hoe de maatschappelijke prioriteiten zijn veranderd om aan de nieuwe werkelijkheid te voldoen. Ze waren niet noodzakelijkerwijs realistisch, maar wel geloofwaardig, omdat ze een aantal regels hadden opgesteld en zich daaraan hielden. 'Vuurwapens' zijn in deze afdeling volkomen uit de lucht gegrepen. De kasteelbewoners staan op de rand van de hongerdood, maar ze lijken over een onbeperkte hoeveelheid elektriciteit te beschikken, zonder dat iemand ook maar even uitlegt waar die vandaan komt. Als onderdeel van hun veiligheidsnet gebruiken ze enorme zoeklichten om de nachtelijke hemel in de gaten te houden. Eh, een manier om zich gedeisd te houden, jongens. Van Zans mensen daarentegen hebben blijkbaar een eindeloze voorraad brandstof, genoeg om opnieuw een benzineslurpende tank en een helikopter (!) in stand te houden, zonder dat iemand weet hoe. Om nog maar te zwijgen van het feit dat de wereld zogenaamd werd gebombardeerd om van de draken af te komen, terwijl het woord'straling' nog nooit over iemands lippen is gekomen. Daar komt nog bij dat de film zijn eigen tijdlijn niet eens kan bijhouden.<br />Dit alles had ons kunnen worden vergeven als we een paar keiharde klappen hadden gekregen van het leger en de draken. Van Zan wordt geacht een geduchte drakendoder te zijn, dus je zou denken dat hij en zijn militie wel een paar slimme antidrakentactieken zouden hebben bedacht, na de pijnlijke lessen die ze hebben geleerd in de tot mislukken gedoemde strijd van de wereldlegers, maar nee. Als ze in de omgeving van het kasteel een draak aanvallen, is hun aanvalsplan zo suïcidaal bespottelijk dat er een klein wonder voor nodig is om het ook maar één keer te laten werken. Zonder al te veel in details te treden, gaat het om grondradarmonitors, een hightech computersysteem en skydivers, en dat alles om te proberen het beest op de grond te krijgen, zodat McConaughey het met een bijl kan doden. Serieus.<br />De film heeft echter zijn goede kanten: hij wordt kundig geregisseerd door tv-veteraan Rob Bowman, die er in elk geval in slaagt om de belachelijke gebeurtenissen een soort dramatische spanning te geven. De climax van de strijd is behoorlijk indrukwekkend en er is een ontzagwekkende scène van de draak die boven de militie zweeft terwijl strepen lichtspoorkogels door de nachthemel suizen en de rook onder zijn vleugels wervelt. Het productieplan van Wolf Kroeger is niet slecht, het landschap is gepast verschroeid en wanhopig, hoewel het lijkt alsof ze een paar sets van 'Vijand bij de Poorten' hebben gepikt. De draken zelf zijn natuurlijk verbazingwekkend. Het zijn werkelijk gemene hombres met een vloeiende reptielachtige gratie, wier kaken een vlammende vloeistof laten vallen als ze ademhalen. Ze overtuigen je er (bijna) van dat ze echt de wereld hadden kunnen vernietigen, dat ze dat zouden hebben gedaan.' Er is nog nooit een F-18 uit de lucht gemaaid in twee seconden door een piloot met ook maar een greintje verstand en een stel hittezoekers. Maar ja, tegenwoordig verwacht je ook van de meest onbenullige films grote gevolgen.<br />Zoals de meeste monsterfilms heeft 'Reign of Fire' het zwaar te verduren als de monsters buiten beeld een rookpauze inlassen, en dan zitten we met platte personages die domme dialogen uitslaan in een slap verhaal. Met Bale gaat het wel goed, hoewel zijn personage een beetje een mietje lijkt. McConaughey daarentegen heeft geen enkele chemie met iets of iemand op het scherm. Hij is een opgepepte paramilitaire psychopaat, maar geen interessante. Het meest innemende personage is Alex, de helikopterpiloot, gespeeld door Izabella Scorupco (de lichtgevende computerexpert uit 'GoldenEye'), die niet veel aandacht krijgt in het script, maar die een betere keus zou zijn geweest om de militie te leiden. Jammer dat zij niet het hoofdpersonage is.<br />Maar de mensen zijn toch niet de echte sterren. Ik stel me een draak voor die een flesje aanstekervloeistof achteroverslaat en in zijn mobiele telefoon blaft.<br />'Ik zeg je, Marty, ik heb er genoeg van! Kom op, ik kan vliegen! Ik kan vuur spuwen!' Die idioot van een T-Rex sluit een driedelige overeenkomst met Spielberg, en wat krijg ik? Eerst 'kerkers en draken' en nu dit! Wat doe je me aan? Zorg dat ik een ontmoeting met Katzenberg krijg, anders steek ik Burbank in de fik.'
Q: What's the difference between a fire-breathing dragon and a mid-summer movie?<br /><br />A: One is a lumbering monster with a tiny brain that rains death and destruction, and the other is just a big lizard.<br /><br />"Reign of Fire" is basically "Waterworld" with gasoline, with all that that entails. The story begins in London in 2008, when a tunnel crew unearths a massive underground chamber containing a dragon who, like most of us, is a little cranky first thing in the morning. The dragon, oddly, sleeps through the breaching of its den with a massive roaring drilling machine, and only wakes up when it is nudged. All of a sudden dragons are greeting the dawn all over the world and torching things with more reckless abandon than the U.S. Forest Service. The world is shortly destroyed, as we learn in a drawn-out opening sequence involving an unseen narrator writing in a journal, though he doesn't seem to be writing what he's saying. Most of the story takes place in 2020, where a society of refugees led by Quinn (Christian Bale) lives in a decrepit English castle, hiding from the dragons.<br /><br />Things can only get so bad in Europe, of course, before the Americans show up, and show up they do, in an armored column of the Kentucky Irregulars, led by tattooed, bald nut case Denton Van Zan (Matthew McConaughey). He has a crazy idea that entails killing the boss dragon, since it is the only male dragon of the millions around the globe (must be a busy fella).<br /><br />It's critical in post-apocalypse movies to establish a credible and vivid world, with a balance of the modern and the primitive, and a sense of how societal priorities have changed to suit the new reality. The classic case was the jury-rigged ingenuity of the "Mad Max" movies, where V8 engines were prized and gasoline more precious than life. They weren't necessarily realistic, but they were believable, because they established a set of rules and stuck by them. "Reign of Fire" is all out of whack in this department: the castle-dwellers are on the brink of starvation, but seem to have a limitless supply of electricity, without even a cursory explanation of where it comes from. As part of their security net, they use massive searchlights to monitor the night skies. Uh, way to keep a low profile, guys. Van Zan's people, on the other hand, apparently have an endless supply of fuel, enough to maintain a gas-guzzling tank and a helicopter(!) with again, no hint of how. Not to mention the fact that the world was supposedly nuked to get rid of the dragons, yet the word "radiation" never so much as passes anyone's lips. Plus, the movie can't even keep track of its own timeline.<br /><br />All this could have been forgiven if we got some gut-wrenching army n' dragon smackdowns. Van Zan is supposed to be a fearsome dragon killer, so you would figure that he and his militia would have some savvy anti-dragon tactics figured out, from the painful lessons learned by the doomed struggle of the world's armies, but no. When they take on a dragon in the castle environs, their plan of attack is so suicidally ludicrous it would take a minor miracle to work just once. Without going into too much detail, it involves ground-based radar monitors, a high-tech computer tracking system, and skydivers, all to try and bring the beast to earth so McConaughey can kill it with an axe. Seriously.<br /><br />The movie has its good points, though: it is capably directed by TV veteran Rob Bowman, who at least manages to imbue the ridiculous proceedings with some sort of dramatic tension. The climactic battle is pretty impressive, and there is an awesome scene of the dragon hovering over the militia while lines of tracers whip through the night sky and the smoke roils under his wings. Wolf Kroeger's production design isn't bad, the landscape is suitably scorched and desperate, though it looks like they might have swiped some sets from "Enemy at the Gates". The dragons themselves, of course, are amazing. They are truly mean hombres of fluid reptilian grace, whose jaws leak flaming liquid as they breathe. They (almost) convince you that they really could have destroyed the world, that they wouldn't have been swatted from the sky in two seconds by any F-18 pilot with half a brain and a rack of heat-seekers. But then you expect great effects from even the most dim-witted of movies these days.<br /><br />Like most monster movies, "Reign of Fire" suffers badly when the monsters are offscreen catching a smoke break, and we are left with flat characters speaking silly dialogue in a tepid story. Bale is all right, though his character comes off as something of a weenie. McConaughey, meanwhile, has no chemistry with anyone or anything on screen. He's a buffed-out paramilitary psycho, but not an interesting one. You can't figure out how he became the leader (maybe he was the only one who could drive a tank). The most engaging character is Alex, the helicopter pilot, played by Izabella Scorupco (the luminous computer expert in "GoldenEye"), who isn't given much attention by the script, but who seems like she would have been a better choice to lead the militia. Too bad she wasn't the main character.<br /><br />But the humans aren't the real stars anyway. I sort of picture a dragon, guzzling an Evian bottle of lighter fluid, and barking into his cell phone:<br /><br />"I'm telling you, Marty, I've had it! C'mon, I can fly! I can breathe fire! That idiot T-Rex gets a three-picture deal with Spielberg, and what do I get? First "Dungeons & Dragons" and now THIS! Whaddaya doing to me? Get me a meeting with Katzenberg, or I torch Burbank."