Buronuel weeft zijn verhaal over een afgewezen (geprobeerde) minnaar heel doeltreffend tot de slotsom die een beetje vergezocht was, ondanks het feit dat hij het thema complimenteert.<br />Wat begint als tamelijk traag en oninteressant, ontwikkelt zich al snel tot een spannende en psychologisch belastende studie naar de obsessies achter relaties en hoe die zich uiten tussen de twee seksen.<br />Er is veel afgeleid uit Buronuels gebruik van twee verschillende vrouwen om met de hoofdfiguur te communiceren, hoewel iedereen die de film heeft bestudeerd weet dat dit onbedoeld was en dat er geen grotere betekenis dan noodzakelijk is, ondanks wilde fantheorieën.
Buñuel weaves his tale of a jilted (attempted) lover quite effectively until the conclusion which was a little far-fetched despite complimenting the theme.<br /><br />What starts of fairly slow and uninteresting soon naturally evolves into a suspenseful and psychologically taxing study into the obsessiveness behind relationships and how that plays out between the two sexes.<br /><br />Much has been made out of Buñuel's use of two different females to interchange with the lead character, although anyone who has researched the film knows that this was unintentional and has no greater meaning then necessity despite wild fan theories.