Hoewel deze innemende film een prachtig beeld geeft van de evolutie van een jongeman tot de meedogenloze keizer van de moordmachines, ChandAshoka (Wilde Ashoka), wordt er weinig aandacht besteed aan de veel belangrijkere erfenis als DharmAshoka ( Trouwe Ashoka). Twee nummers schrappen en er nog eens 10 minuten aan toevoegen om zijn evolutie tot de verlichte en meelevende medestander van het boeddhisme te laten zien, zou de film veel completer hebben gemaakt en het niveau van de hoogste prestatie hebben verhoogd. Ashoka maakte van Kalinga een centrum van het boeddhisme dat meer dan duizend jaar heeft bestaan, tot de Shaivate- en Vaishnavite- hindoe renaissance in de 12e en 13e eeuw. Zijn erfenis als profeet van multiculturalisme, vrede en tolerantie werd onvoldoende onderzocht. Het had misschien geholpen als er een Engelse vertaling was geweest van de prachtige en diepgaande rotsverordeningen die alleen als visueel element in de openings- en slotscènes werden getoond. Het is jammer dat Ashoka's Griekse afkomst in de film niet eens wordt erkend. Zijn grootvader Chandragupta, die in de openingsscènes wordt gezien als een bekeerling tot het ultrapacifistische Jain-geloof, trouwde met de dochter van de verslagen Griekse generaal Seleucus Nicator, die de troepen van Alexander de Grote naar de nederlaag in de Ashoka was de verpersoonlijking van de Grieks-Indische klassieke traditie, en hij was ook degene die ervoor zorgde dat de kolossale boeddhabeelden op Bamiyan werden opgericht, die eerder dit jaar door de talibanregering in Afghanistan werden vernietigd. Ondanks deze kleine tekortkomingen is het een fantastische film, en zelfs nu nog kun je door de zandduinen van de rivier de Daya (Compassion) in het zuidoosten van Orissa (voorheen Kalinga) dwalen en je het slagveld van Ashokan helemaal voor de geest halen. De beste rol is weggelegd voor Satya.
While this engaging film wonderfully depicts the evolution of a young man into the ferocious killing machine emperor called ChandAshoka (Wild Ashoka) it pays little attention to the much more vital legacy as DharmAshoka (Faithful Ashoka). Cutting two songs, and adding another 10 minutes of exposition to show his evolution into the enlightened and compassionate meesenger of Buddhism would have made the film much more complete, and raised it to the level of highest achievement. Ashoka made Kalinga into a centre of Buddhism that endured more than a millennium, until the Shaivaite and Vaishnavite Hindu Renaissance of the 12th and 13th centuries. His legacy as a prophet of multiculturalism, peace and tolerance was insufficiently explored. It might have helped to have had an English translation of the beautiful and profound rock edicts that were shown only as a visual element in the opening and closing credits. It is a shame that Ashoka's Greek ancestry is not even acknowledged in the film. His grandfather Chandragupta, who is seen as convert to the ultra-pacifist Jain faith in the opening scenes, married the daughter of rht edfeated Greek general Seleucus Nicator, who led Alexander the Great's forces to defeat in the Punjab. Ashoka was born of one of Bindusara's Indian wives, which makes Ashoka at least one quarter Greek -- he was the very fusion of the Greco-Indian classical tradition, snd it was he who caused to be erected the collossal Buddhas at Bamiyan, destroyed earlier this year by the Taliban government in Afghanistan. Despite these minor failings it is a superb film, and even today you can wander the sand dunes of the River Daya (Compassion) in southeastern Orissa (formerly Kalinga) and experience the fullimagining of the Ashokan battlefield. Best regards Satya