Ik kan met geen mogelijkheid uitleggen hoeveel ik van deze film hou. Om te beginnen is het misschien wel een van de grootste 'voedselfilms' aller tijden. Iedereen die zichzelf beschouwt als iemand die van goed eten houdt en niet alleen maar kwijlt bij het horen van het woord 'pausano', zou zijn hartslag moeten controleren... En de voorstellingen zijn opmerkelijk ingetogen, maar toch levendig. Stanley Tucci is subliem, Tony Shalhoub is zoals altijd een wonder. Echt interessant camerawerk dat je naar binnen trekt, maar dat je niet afleidt (of afleidt) van het verhaal of de personages. Want in de kern is dit een door het karakter gedreven stuk <0xE2><0x80><0x93> over de liefde en het wederzijds respect tussen twee wilskrachtige broers. Op een dag zal ik deelnemen aan een feestmaal zoals dat wordt aangericht door de personages in deze film, en op die dag zal ik een buitengewoon gelukkig man zijn. Tot die tijd zal ik deze film keer op keer bekijken.
I can't even begin to explain how much I love this film. First, it may be one of the great "food movies" of all time. Anyone who considers him/herself a lover of good food and doesn't drool over the "timpano" alone should check their pulse... And the performances are remarkably restrained, yet lively. Stanley Tucci is sublime, Tony Shalhoub is, as always, a marvel. Truly interesting camerawork that draws one in, yet doesn't detract (or distract) from the story or the characters. Because, at its heart, this is a character-driven piece -- about the love and mutual respect shared by two strong-willed siblings. Someday I will take part in a feast like that shared by the characters in this film, and on that day, I will be an extraordinarily happy man. Until then, I'll watch this movie again and again.