Degenen die _Five Easy Pieces_ prijzen, noemen het een geweldige karakterstudie. Misschien is het dat ook wel, maar dat maakt het nog geen geweldige film. Het personage van Robert Dupea zou een leuk onderwerp kunnen zijn voor een artikel in een psychologisch tijdschrift. Maar als hoofdrolspeler in een film laat hij veel te wensen over. Zelfs het feit dat Dupea wordt gespeeld door de grote Jack Nicholson kan niet verhullen dat de film die zijn verhaal vertelt gewoonweg saai is. Ja, er zit ergens een behoorlijk interessant verhaal in, maar de manier waarop dat verhaal zich op het scherm ontvouwt laat veel te wensen over.<br />Het grootste probleem met deze film is eenvoudigweg dat er niets gebeurt. We zijn gewoon gedwongen om toe te kijken hoe Robert Dupea probeert 'zichzelf te vinden'. Zolang Dupea zichzelf vindt, zul jij waarschijnlijk de geeuwen smoren. Het feit dat de hoofdpersoon die we volgen een onverbeterlijke luis is, maakt het er ook niet beter op. Robert Dupea behandelt iedereen om hem heen, met name zijn immer loyale vriendin, als vuilnis. Hij is helemaal vol van zichzelf, wat nogal vreemd is voor iemand die een ondergeschikt baantje heeft op een booreiland. Hoe komt die vent erbij om zo hoog en machtig te zijn? Wie is hij om te denken dat hij zoveel beter is dan de mensen om hem heen? Ongeveer halverwege de film zien we waar die houding vandaan komt, als Dupea op reis gaat naar het huis van zijn jeugd om weer in contact te komen met de persoon die hij werkelijk is, of in elk geval was. Dit is het moment waarop al die onzin over 'de grote karakterstudie' zijn intrede doet. Ja, het blijkt dat Robert Dupea niet precies is wat hij aanvankelijk lijkt te zijn. Ja, hij is een heel complex personage. Maar in zijn hart is hij nog steeds een vreselijk mens. En dit is nog steeds een saaie film.<br />Jack Nicholson is zeker een van onze beste acteurs en hij doet zijn best, maar deze film is gewoon niet te redden. Het is onmogelijk om sympathie op te brengen voor het personage dat Nicholson speelt. Uiteindelijk heb je medelijden met iedereen in de film behalve met hem, wat een probleem is omdat de film in feite alleen over hem gaat. In de eerste helft van de film gebeurt er absoluut niets terwijl de filmmakers hun uiterste best doen om vast te stellen wat voor een gemene hufter Dupea is. Dat werd al in de eerste vijf minuten vastgesteld, maar ze bewerken het punt tot een vervelend effect. Dan begint de grote reis naar huis en de film verschuift een paar minuten naar Bizarro World als Dupea een paar hippies, lesbische lifters, oppikt. Een van die lifters, die Palm Apodaca heet en je alles vertelt wat je moet weten, begint aan een van de meest bizarre, komische tirades in de filmgeschiedenis. Ze probeert niet grappig te zijn, ze is bloedserieus. Al is het alleen maar omdat jij, de kijker, in elk geval kunt lachen om de pure stompzinnigheid van dit alles, en dat is zo ongeveer het enige plezier dat je aan deze film zult beleven. Al snel zijn Palm en vriend verdwenen en kunnen we ons weer concentreren op Robert Dupea. Die nog steeds een egoïstische, onhebbelijke, stomme zak is die vastzit in een ontzettend saaie film. Een geweldige karakterstudie? Dat kun je zelf beoordelen. Een geweldige film? Absoluut niet.
Those who praise Five Easy Pieces call it a great character study. Maybe it is, but that doesn't make it a great movie. The character of Robert Dupea may have made for a nice subject for an article in a psychology journal. But as the lead character in a film he leaves a lot to be desired. Not even the fact that Dupea is played by the great Jack Nicholson can mask the truth that the movie which tells his story is downright dull. Yeah, there's a pretty interesting story in here somewhere but the way that story unfolds on the screen leaves a lot to be desired.<br /><br />The biggest problem with this movie is quite simply that nothing happens. We are just forced to sit and watch as Robert Dupea tries to "find himself". While Dupea's finding himself you'll probably be stifling yawns. The fact that the lead character we're following is an irredeemable louse doesn't help matters either. Robert Dupea treats all those around him, most notably his ever-loyal girlfriend, like absolute garbage. He's completely full of himself, which is rather odd for someone working a menial job on an oil rig. Where does this guy get off being so high and mighty? Who the heck is he to think he's so much better than those around him? About halfway through the film we see where that attitude comes from as Dupea goes on a journey back to his childhood home to reconnect with the person he truly is or at least used to be. This is where all that "great character study" malarkey kicks in. Yes, it turns out Robert Dupea isn't exactly what he initially seems to be. Yes, he's a very complex character. But he's still at heart an awful human being. And this is still a boring movie.<br /><br />Jack Nicholson is certainly one of our finest actors and he does the best he can here but this film just isn't salvageable. The character Nicholson plays is impossible to root for. You end up sympathizing with everyone in the movie but him, a problem since the movie is really about him alone. For the first half of the movie absolutely nothing happens as the filmmakers go out of their way to establish what a mean-spirited jerk Dupea is. Actually that was established in the first five minutes but they belabor the point to tedious effect. Then the great journey home begins and the movie for a few minutes veers off into Bizarro World when Dupea picks up a pair of hippie, lesbian hitchhikers. One of these hitchhikers, named Palm Apodaca which tells you about all you need to know, launches into one of the most bizarre, comical rants in film history. Only she's not trying to be funny, she's deadly serious. If nothing else, at least you the viewer can laugh at the sheer stupidity of it all, which is about all the enjoyment you'll get out of this film. Soon enough Palm and friend are gone and we're back to focusing on Robert Dupea. Who's still a selfish, obnoxious, jerk stuck in an utterly boring movie. A great character study? You can judge that for yourself. A great movie? Absolutely not.