Als je _High Plains Drifter_, _The Good, The Bad and The Ugly_, _The Good, The Bad and the Ugly_, _The Good, The Bad and the Ugly_, _The Good, The Bad and the Ugly_, _The Good, The Bad and the Ugly_ of _Spaghetti westerns_ hebt gezien, zul je deze film kunnen waarderen. (Ik neem aan dat dit een _udon western_ is? Sorry, dat moest ik er even ingooien.) Voor degenen die hem niet hebben gezien, begrijp je misschien niet waarom de film tijdens de scènes zo extreem is. Alles, van de stuntelende sheriff tot de hersenloze, slappe bendeleden en de leider van de 'rode', biedt komische escapades die heel hysterisch zijn. Dan gaan we naar de zeer dramatische en tragische scènes van verlies, moord, plundering en wraak. Japanse thema's en verwijzingen zijn inherent aan de film, omdat de regisseur goed is... Japans! De dialoog is allemaal in het Engels en met opzet zo. Ik weet niet of dit om komische redenen was of om een groter publiek aan te spreken, maar het is effectief en een interessante keuze van Miike. De film heeft een ondertiteling die, afhankelijk van hoe je ernaar kijkt, ofwel de film afleidt ofwel bijdraagt aan de film. In sommige gevallen helpt het, maar naar mijn mening zou het beter zijn geweest om de film helemaal niet op te nemen. Over het geheel genomen is het een heel leuke film, maar verwacht niet dat je er emotioneel door wordt geraakt. Productie, cinematografie, decor, kostuums, art direction en geluidsontwerp zijn niet eens de moeite waard omdat ze allemaal zo goed zijn gedaan dat je ze niet eens opmerkt. Dichter bij een Japans-Samoerai-Japans-Japans-Japans-Japans-Japans kun je niet komen!
If you've seen "High Plains Drifter", "The Good, The Bad and The Ugly" any other Leone films or "spaghetti westerns" you will appreciate this film. (I guess this is an "udon western"? Sorry, I had to throw that in there.) For those who have not, you may not understand why the film goes to such extremes throughout the scene sequences. Everything from the bumbling sheriff to the mindless and spineless random gang characters as well as the leader of the 'reds', offer comedic escapades that are quite hysterical. Then we swing to the very dramatic and tragic scenes of loss, murder, pillaging and revenge. Japanese themes and references are inherent because the director is well...Japanese! The dialogue is all English and purposely so. I'm not sure if this was for comedic reasons or to reach out to a larger audience, but it is effective and an interesting choice on Miike's part. It is subtitled which, depending on how you view it, either detracts or adds to the film. It does help in some cases, but in my opinion, I think it would have been better to leave it out altogether. Overall, its a very fun film but expect to be taken up and down emotionally. Production, cinematography, scenery, costumes, art direction and sound design aren't even worth mentioning because they're all done so well, you don't notice them. Its about as close as you can get to a Western-Samurai Japanese-Western!