Hoewel ik het niet eens ben met de recensenten die beweren dat _Pod People_ de slechtste film aller tijden is <0xE2><0x80><0x93> deze kijkers hebben duidelijk nog nooit _Tieners tegen het Ding_ gezien <0xE2><0x80><0x93> is het inderdaad een zeer pijnlijke kijkervaring. De hersendode personages uiten zeer gekunstelde en onwaarschijnlijke dialogen en handelen met de finesse van marionetten. (Er is ook een Engelse dub gecreëerd met een tinnen oor en een ESL-stem die voor het eerst hun tekst van keu-kaarten voorlezen.) Er is wazige, uitgespoelde sepiakleurige fotografie die weerstand biedt aan elke poging van de ogen van de kijkers om plezier en bevrediging uit de filmvoorraad te halen. (Het is mogelijk dat ik gewoon een slechte kopie van de film heb gezien, maar dan nog. E.T. heeft een sterk tegenstrijdig plot dat op alle verkeerde manieren tegenstrijdig is <0xE2><0x80><0x93> wat heeft het voor zin om E.T. te verscheuren als je er alleen maar een griezelfilm van'spam in the cabin' van kunt maken?<br />Het begint ook nog eens opwindend door ons te onderwerpen aan een volledige uitvoering van de slechtste versie van een popsong uit de jaren tachtig die ooit door mensenoren is gehoord. Serieus, alsof de film al niet genoeg problemen had met ijsberen en sfeer en dialoog en karakterisering, vervreemdt hij ons ook nog eens van ons door ons te onderwerpen aan een zogenaamde'studiosessie' waar de popster een zou-zijn-liedje zingt over autorijden met een paar van de meest maffe teksten die je ooit zult horen. (Ter informatie, meneer Pop Star, je wilt de wind niet in je OGEN voelen, je wilt hem in je haar of in je gezicht voelen. Als je hem in je OGEN voelt, ben je in feite blind en zul je je auto binnenkort laten crashen.) Het personage komt over als een agressieve, arrogante eikel, en zijn maatjes en trawanten lijken alle intelligentie, humor, zelfbewustzijn of zelfs elementaire motorische functies te hebben verloren.<br />Ik moet zeggen dat ik het jongetje wel mocht. Ondanks de hoge vrouwenstem die ze over zijn rol schreven, leek hij echt te leven met het enthousiasme en de magie van de kindertijd, wat een wonder is, gezien de situaties waarin hij waarschijnlijk werkte. De cast en de crew waren waarschijnlijk dol op hem, en hij was waarschijnlijk de enige in de film die zich er niet van bewust was dat hij wegzakte in een diepe put. De prestatie van de jongen, zelfs bedolven onder een pijnlijk aangezette paus, levert hem een ster op.<br />Ook van belang is de zwaar synthesizer-zware soundtrack met zeer new-age-achtige elementen die zowel bijdragen tot als afbreuk doen aan de waakzaamheid van de film. Er zitten een paar leuke hypnotische 'drone'- en 'trance'-elementen in, maar er is veel te veel van en het is af en toe een beetje te hard gemengd. Het levert hem weer een ster op. Nou ja, een halve ster, maar het zou een volle ster zijn geweest als de componist het had ingekort tot ongeveer de helft en de volumeknop op '10' had gezet.<br />Tot zover de rest... Ik ben er vrij zeker van dat de regisseur gewoon de camera op de acteurs heeft gericht en ze heeft laten spelen. Het ziet er niet uit als een film met veel tweede bedrijven of herschreven scenario's, en de arme acteurs (die op z'n best als Europese theaterspelers overkwamen) moeten zich maar zien te redden met het script. En zoals ik al zei, berooft de afschuwelijke Engelse dub hun optredens van zelfs de beperkte nuance en waardigheid die ze misschien wel aan de film hebben bijgedragen. Jeetje, wat een _pijnlijke_ film. Ik raad je aan hem te bewaren voor momenten dat je je rot voelt over jezelf, je carrière en je vooruitzichten. Als je 'Pod People' een paar minuten bekijkt, zie je de dingen in het juiste perspectief: 'Ik heb misschien een paar stomme fouten gemaakt,' zeg je tegen jezelf,'maar ik heb in elk geval nooit iets te maken gehad met "Pod People"!'
While I don't agree with those reviewers who claim that "Pod People" is the worst movie of all time - these viewers have obviously never seen "Teenagers Battle The Thing" - it is, indeed, a very painful viewing experience. It's got brain-dead characters uttering highly contrived and unlikely dialog and acting with the finesse of sock puppets. (It's also got an English dub created with a tin ear and ESL voice actors reading their lines from cue cards for the first time). It's got fuzzy, washed out sepia tinted photography that resists any attempt by the viewers' eyes to pull pleasure and satisfaction out of the film stock. (It's possible I just saw a bad print of the movie, but even so.) It's got a highly derivative plot that is derivative in all the wrong ways - what's the point of ripping off E.T. if all you do with it is create a "spam in the cabin" type horror movie??<br /><br />It also gets off to a rousing start by subjecting us to a full length performance of the worst version of an 80's pop song ever heard by human ears. Seriously, as if the movie didn't have enough problems with pacing and atmosphere and dialog and characterization, it also alienates us by subjecting us to a supposed "studio session" where the pop star sings a would be song about driving a car with some of the most maladroit lyrics you will ever hear. (FYI, Mr. Pop Star, you don't want feel the wind in your EYES, you want feel it in your hair or your face. If you feel it in your EYES, you are effectively blinded and will soon crash your car.) The character comes off as an abrasive, self-important jerk, and his cronies and cohorts seem to have been drained of all intelligence, humor, self-awareness or even basic motor functions. <br /><br />I have to say that I liked the little boy. In spite of the high-pitched feminine voice they dubbed over his part, he seemed genuinely alive with the enthusiasm and magic of childhood, which is a miracle given the situations he was probably working in. The cast and crew probably loved him to death, and he was probably as the only person in the film who wasn't aware that he was sinking into a pile of suck. The kid's performance, even buried under a painfully affected dub, adds a star to the rating.<br /><br />Also of interest is a synthesizer-heavy soundtrack with very "New Age music" elements that both adds to and takes from the movie's watchability. It's got some nice hypnotic "drone" and "trance" elements, but there is far too much of it and it's mixed waaaay too loud at times. It adds another star to the ratings. Well, half a star, but it would have been a full star if the composer had cut it in about half and turned the volume dial down to "10". <br /><br />As far the rest...I'm pretty sure the director just pointed the camera at the actors and let them roll. It doesn't look like a film with very many second takes or screenplay rewrites, and the poor actors (who come off as European community theater players at best) are left to struggle with the script as best they can. And as I mentioned, the horrible English dub robs their performances of even the limited nuance and dignity they may have contributed to the film in the first place. <br /><br />Boy, what a *painful* film. I recommend saving it for times when you feel bad about yourself and your career and prospects. Watching "Pod People" for even a few minutes will put things in perspective: "I may have made some dumb mistakes", you can tell yourself, "but at least I never had anything to to with 'Pod People!'"