Op een dag snijdt een architect van middelbare leeftijd in Parijs plotseling zijn snor af, maar zijn omgeving beweert dat hij er nooit een heeft gehad. Iemand heeft het bij het verkeerde eind, en omdat niemand zijn mening deelt, moet hij naar Hongkong vluchten om aan de gedwongen geestelijke behandeling te ontkomen. Hier knipt hij in de tussentijd opnieuw zijn weer aangegroeide snor af, en omdat de verandering ditmaal door zijn vrouw wordt erkend, vinden ze elkaar opnieuw. Waar gaat deze film over? Misschien over het belang van alledaagse, onbelangrijke zaken, die toch op de een of andere manier ons leven kunnen verwoesten. Over de vraag of we elkaar werkelijk kennen, naar elkaar luisteren of zelfs onze intiemste relaties oppervlakkig zijn? Of zijn we getuige van de desintegratie van een stabiele persoonlijkheid? Er is een kort verhaal met dezelfde titel _'Snor'_, geschreven in 1883 door de Franse romanschrijver Maupassant, dat een andere interpretatie kan geven. Het verhaal is een echte ode aan de snor van een fictieve dame. Maar in die brief kan je nog meer interessante dingen lezen. En ik ben vooral dol op snor omdat het Franse, volbloed-Franse snorren zijn. We hebben hem van onze Gallische voorouders geërfd en verdienen hem, als het symbool van ons nationale karakter.' Vanaf dat moment wordt de brutale snor van onze held het laatste symbool van een nationale identiteit. Hij en zijn vrouw leven als typische burgers van een westerse wereld in het multiculturele Parijs. Ze geven de voorkeur aan sushi boven Frans eten, gaan op vakantie naar Bali en kopen Chinese jurken en snuisterijen in Hongkong. Zijn naaste omgeving, zijn vrouw en zijn vrienden, merken niet eens de verandering op die wordt veroorzaakt door het verdwijnen van zijn snor, maar objectief gezien (politievrouw) is het verschil duidelijk. Het verleden loopt ten einde, wat wordt geïllustreerd door de dood van zijn vader en het vergeefs doorzoeken van het huis van zijn jeugd. Dit leidt onvermijdelijk tot de ontwikkeling van een gespleten persoonlijkheid: is hij zelf krankzinnig of de anderen? Is hij het slachtoffer van een samenzwering of lijdt hij aan vervolgingswaan? De nooit eindigende overtocht met de veerboot tussen twee kusten vertegenwoordigt een verlies van houvast, en het draaien van de trommel van een wasmachine in zijn droom (hoofd) wordt een symbool van een hersenspoeling. Deze film is een verhaal over een man die zijn nationale identiteit is kwijtgeraakt, en of er een kans is om die terug te krijgen. Er is geen antwoord, maar misschien moet hij naar het andere deel van de wereld reizen om het zelfs zijn vrouw duidelijk te maken; ja, er is iets wat wij zijn kwijtgeraakt, maar het is goed zoals het is. Toch is de laatste film behoorlijk zorgwekkend: een man zonder snor ligt in een duistere slapeloosheid, als in een graf.
One day a middle-aged architect of Paris suddenly cuts off his mustache, but his surrounding claim he has never had one. Somebody is wrong, and since nobody shares his opinion, he has to escape to Hongkong from the forced mental treatment. Here, in the meantime, he cuts again his regrown mustache, and because this time the change was recognized by his wife, they, again, find each other. What is this film all about? Perhaps about the importance of the everyday matters of no significance, which can still, somehow, ruin our life. About whether we really know each other, listen to each other or even our closest relationships are superficial? Or are we a witness of a disintegration of an instable personality? There is a short-story with the same title Moustache" written by the French novelist, Maupassant in 1883, which can elucidate a different way of interpretation. The story is a real ode to the mustache by a fictitious lady. But one can read about other interesting things in that letter  And mainly I adore mustache because it is French, pure-blooded French wear. We inherited it from our Gallic ancestors, and deserve it, like the symbol of our national character." From this point, the saucy mustache of our hero becomes the last symbol of a national identity. He and his wife live a life of a typical citizen of a Western world in the multicultural Paris. They prefer sushi to French food, travel Bali for holiday, and buy Chinese dresses and trinkets in Hongkong. His close surrounding, his wife and his friends, do not even notice the change caused by the disappearance of his mustache, but from an objective point of view (policewoman) the difference is obvious. The past is coming to an end, which is presented by the death of his father, and the vain search of the house of his childhood. This necessarily leads to the development of a split personality: is it himself who is insane or the others? Is he a victim of a conspiracy, or is he suffer from persecution mania? The never-ending ferry-boat journey between two coasts representing a loss of his footing, and the spin of the drum of a washing machine in his dream (head) becomes a symbol of a brainwash. This film is a story about a man who has lost his national identity, and if there is a chance to get it back. There is no answer but perhaps he has to travel to the other part of the world to make even his wife understand; yes there is something what we have lost, but it is good as it is. Still, the last picture is quite worrying: a man without a mustache is lying in a dark sleeplessness, like in a grave.