Ik wist dat me een verrassing te wachten stond toen ik zag dat Preston Sturges het script voor deze film schreef. Het was een slim en energiek project, maar ik had niet zulke geweldige prestaties verwacht van zowel Basil Rathbone (die een Oscarnominatie kreeg) als van Ronald Colman. Ik heb altijd het gevoel gehad dat Colman zijn tekst niet snel genoeg oppikte (tenminste niet in zijn latere jaren), maar hij speelt perfect de rol van de dichter Fran<0xC3><0xA7>ois Villon. Colman klinkt als een dichter als hij al zijn rollen speelt! Je hebt Rathbone nog nooit een rol zien spelen die ook maar enigszins op die van Lodewijk XI leek. Hij klinkt aanvankelijk bijna kinderlijk, maar dat is een masker - hij is behoorlijk sluw en weet altijd wat hij doet. Het script is natuurlijk pure flauwekul. Je kunt je geen moment voorstellen dat een koning van een kamerheer een man zou maken die op heterdaad werd betrapt bij het stelen van voedsel uit de koninklijke voorraadkamer. Als kamerheer is hij de baas in Frankrijk! De lange scène waarin hij, terwijl hij zich schuilhoudt, zinnen uitdeelt aan zijn vrienden die ook op heterdaad werden betrapt, is een lust voor het oog en Sturges waardig. Ik had wat aan te merken op Villon's eerdere ontsnapping, omdat die te gemakkelijk was, en op de rol van Ellen Drew in de rol van een van de hoeren in de Fir Cone-taveerne, en die van Villon houdt. Er was in de film te veel om van te genieten, dus die waren gemakkelijk te vergeven. Zijn andere geliefde is Frances Dee, die een van de edelen aan het hof speelt, en zij is altijd verbluffend mooi gekleed in de kostuums van Edith Head. De rest van de cast was eersteklas en de met een Oscar bekroonde sets waren uitstekend. Merkwaardig genoeg speelt de film zich af in 1463, zo ongeveer het jaar waarin Villon op 32-jarige leeftijd sterft. Ook William Farnum, die in deze film generaal Barbezier speelt, speelde in 1920 Villon, zonder dezelfde naam als in deze film.
I knew I was in for a treat when I saw Preston Sturges was scriptwriter for this film, which was clever and energetic, but I didn't expect such wonderful performances from both Basil Rathbone (who received an Oscar nomination) and Ronald Colman. I always felt Colman didn't pick up his lines fast enough (at least in his later years), but he's perfect playing the poet François Villon. Colman sounds like a poet whenever he speaks in all his roles! You've never seen Rathbone in any role quite like that of Louis XI. He sounds at first almost childlike, but it is a mask - he's pretty wily and knows what he is doing all the time. The script, of course, is pure hokum. You can't imagine for one moment that a king would make Grand Constable a man who was caught stealing food from the royal storehouse. As Grand Constable, he runs France! The extended scene where he, while hidden, metes out sentences to his friends who were also caught stealing, is pure delight, and very worthy of Sturges. I found fault with Villon's earlier escape, as it was too easy, and with the casting of Ellen Drew in the role of one of the wenches at the Fir Cone tavern, and who loves Villon. There was too much to enjoy in the film so those were easy to forgive. His other love is Frances Dee, playing one of the nobles at court, and she is always stunningly dressed in Edith Head's costumes. The rest of the cast was all first rate, and the Oscar-nominated sets were excellent. Curiously, the film is set in 1463, the approximate year that Villon died at the age of 32. Also, William Farnum, who plays General Barbezier in this film, played Villon in the 1920 silent of the same name as this film.