Als je van oude films houdt, of van goede komedies, of van Woody Allen en Diane Keaton in hun jonge jaren, dan kun je nog steeds 30 jaar na de eerste vertoning van SAM nog steeds genieten van de kwaliteit. Hoewel het technisch gezien geen Woody Allen-film is (hij heeft hem geschreven, gebaseerd op zijn eigen Broadway-stuk, maar hij werd geregisseerd door Herbert Ross), draagt hij het stempel van de Woodster in zijn grappige, gevoelige beginperiode, en staat hij hoog op de lijst met juweeltjes als TAKE THE MONEY AND RUN en BANANAS. Ondanks al zijn humor is het een groot eerbetoon aan het maken van films, en je voelt je er diep bij betrokken. Het samenwerken met Keaton heeft hem duidelijk geïnspireerd, zowel komisch als dramatisch, en dit, hun eerste film samen, toont al de chemie op het witte doek die in de jaren zeventig floreerde. Voeg daar de grote komische film van Bogart en Jerry Lacy aan toe, en een einde waar iedere echte filmbezoeker hardop om zal lachen, en je hebt een winnaar.
If you love old movies, or great comedy, or Woody Allen and Diane Keaton in their early prime, then PLAY IT AGAIN, SAM will still deliver the goods 30+ years after its first release. While technically not a Woody Allen film (he wrote it, based on his own Broadway play, but it was directed by Herbert Ross), it bears the mark of the Woodster during his funny, soulful early period. and is right up there with such gems as TAKE THE MONEY AND RUN and BANANAS. For all its humor, it is a great tribute to film-making and very deeply felt. Working with Keaton clearly inspired him, both comically and dramatically, and this, their first film together, already shows the on screen chemistry that flourished throughout the 1970s. Add to this the great comic Bogart of Jerry Lacy, and an ending that will make every true film-goer laugh out loud, and you have a winner.