Het zien van dit g<0xC3><0xAA>nante schouwspel herinnerde me eraan dat de afstomping niet pas gisteren was begonnen met de generatie van Paris Hilton. Clay is niet grappig en primitief tot op het bot, dus is het geen wonder dat de menigte eruitzag alsof alle Amerikaanse pompbedienden en schoonmakers naar het optreden waren gevlogen om te zien hoe hun enige held kinderrijmpjes uitspuwde die elke achtjarige met tien minuten papier en potlood kon overtreffen.<br />De humor is meer dan puberaal: hij is volkomen voorspelbaar en goedkoop. Ik ben een van de grootste voorstanders van politieke incorrectheid in de komedie, maar alleen maar on-PC zijn maakt geen goede komiek. Het materiaal, daar ben ik van overtuigd, was specifiek/opzettelijk gericht op het land. Ik heb mensen gezien die er intelligenter en beter uitzagen tijdens de evangelisatiebijeenkomsten op de televisie. Als je een stel debielen het kinderrijmpje van Clay zag opzeggen, was het net alsof je stiekem een piek bereikte op een school voor geestelijk gehandicapten.<br />Bovendien is de spot drijven met invaliden niet alleen ronduit zielig, maar ook het gemakkelijkste wat je kunt doen. Het is net zoiets als snoep stelen van een baby. Daarom waren die 'grappen' het ergst. 'Ha-ha, die lilliputters, ze zijn zo klein, zie je wel!' Het is verbazingwekkend dat zelfs de meest onnozele vrachtwagenchauffeur dit amusant zou vinden.<br />Clay heeft niet eens de helft van het charisma dat nodig is om een van die idiote grappen uit te halen. Om ongestraft weg te komen met zulk ultra-inferieur materiaal, zou hij eigenlijk 20 Eddie Murphy's en Dana Carveys in één moeten zijn.
Watching this embarrassing spectacle was a reminder that the dumbing-down didn't start just yesterday with Paris Hilton's generation. Clay is unfunny and primitive to the bone, hence no wonder the crowds looked like as if every single American gas-station attendant and janitor had been flown to the gig to watch their one and only hero spit out nursery rhymes that any 8-grader could top given just ten minutes and a paper and a pencil.<br /><br />The humour is beyond sophomoronic: it is utterly predictable and cheap. I'm one of the biggest proponents of political incorrectness in comedy, but being solely un-PC does not a good comedian make. The material, I am convinced, was specifically/intentionally targeted at the country's lowest demographics, and by that I mean the lowest IQs, people with the lowest education levels, even physical appearances. I've seen more intelligent/better-looking crowds at TV evangelist mass prayers. Watching a bunch of moronic riff-raff recite Clay's infantile rhymes was like sneaking a peak at your typical day at a school for the mentally-challenged.<br /><br />Besides, making fun of invalids is not only downright pathetic, but the easiest thing anyone could possibly do. It's like stealing candy from a baby. Hence those "gags" were the worst. "Ha-ha, those midgets, they're so short, see!" It's amazing that even the most bird-brained truck-driver would find this amusing...<br /><br />Clay hasn't even got half the charisma necessary to pull off any of these cretinous jokes. In fact, to get away with such ultra-inferior material, he'd have to be 20 Eddie Murphys and Dana Carveys rolled into one.