Cremaster 2 bewijst twee dingen: dat zowel kunstfilms als kunstfilms niet worden beoordeeld als werk alleen, maar als een populariteitswedstrijd die door een kleine elite wordt gehouden, en ook dat hoe minder mensen iets begrijpen, hoe meer intellectueel het moet zijn. Na het zien van deze krankzinnig substantieloze film was ik niet ontroerd of afgestoten tot denken of enige andere emotionele reactie die waarlijk meesterlijke filmmakers oproepen. Barneys overbelaste verwijzingen naar bijen en overmatig overbelaste voorraadfilm van rollende landschappen (ik hoop tenminste dat het voorraadfilm was, want geen enkele filmer met enige kennis van compositie zou zulke saaie landschappen op zo'n saaie manier filmen) maakten dit tot een saaie bedoening om naar te kijken. Om de liefde van alle dingen die goed zijn in dit soort filmboycot-onzin. Vergeet niet <0xE2><0x80><0x93> als de boodschap onduidelijk is, is dat misschien niet omdat je hem niet begreep <0xE2><0x80><0x93> soms is hij er gewoon niet.
Cremaster 2 proves two points: that art and art films alike are not judged as works alone but run as a popularity contest by a small elite few and also that the less people understand something the more intellectual it must be. After viewing this insanely substanceless film I was neither moved nor spurned to thought nor any emotional response that a truly masterful filmmakers works invoke. Barney's overused references to bee's and grossly overused stock footage of scrolling landscapes (at least I hope they were stock film as no cinematographer with any knowledge of composition would waste filming such boring landscapes in such a bland way) made this a tedious chore to sit through. For the love of all things good in film boycott garbage like this. Remember - if the message is unclear it might not be because you didn't understand it - sometimes it just isn't there.