El Dóna de la Bestia volgt het lot van een simplistische Baskische priester; hij heeft de datum van de komst van de antichrist ontdekt en reist naar Madrid met een missie om zoveel mogelijk kwaad te doen om bij de duivel te komen en vast te stellen waar de Satan-Kind zal worden uitgebroed. Is dat de coolste synopsis ooit of niet? Zo begint een duivels grappige klucht van bijbelse proporties, terwijl de arme pater vorngel door de film kuiert (heel goed geregisseerd door _belex de la Iglesia_ ) in een poging om Beëlzebub op te roepen en de naderende apocalyps af te wenden. <br /><br />Terwijl de film verdergaat, gaat pater venngel (url-lex Angulo) op de vuist met een pseudo-psycholoog van de tv en een vadsige, nietsnut van een metalhead, terwijl hij tegelijkertijd een reeks uiterst komische zonden begaat (hij duwt een mimespeler een trap af, zegt tegen een stervende dat hij naar de hel gaat, enz.). De scène waarin het bonte gezelschap mislukkelingen een pentagram probeert te maken en het satanische ritueel probeert uit te voeren, is uitstekend. Maar het is de lsd die tijdens deze poging tot aanroeping wordt geconsumeerd die de film uiteindelijk verwart en in de war brengt. Verslaat de dappere prediker aan het eind de antichrist, of is het alleen maar een hallucinerend visioen, veroorzaakt door de drugs die hij heeft geslikt? Als dat laatste het geval is, dan is de film hartverscheurend. Hij staat open voor interpretatie, maar het einde suggereert dat de ultieme aanval op de antichrist in feite een dronken aanval is op een paar zwervers die niet van helse oorsprong zijn.<br /><br />Ongeacht de climax van verwarring wordt _El Ddea de la bestia_ (De dag van het beest in het Engels) door het feit heen gesleurd dat hij uit de rails loopt naar de grote finale. Maar voor het grootste deel is de film fantastisch: een cult-occult-thriller vol briljante zwarte komedie, verrukkelijk domme personages en een surrealistische verhaallijn die met succes samenvalt met een horrorfilm met sociaal commentaar in zijn flitsen over de treurige staat van gemoderniseerd Madrid en neo-nazi-geweld. Niet volmaakt, maar beslist ongewoon, uniek en aantrekkelijk: _El Ddea de la Bestia_ is een geweldige film.
El Día de la bestia follows the fortunes of a simplistic Basque priest; he's discovered the date of the arrival of the Antichrist and journeys to Madrid on a mission to do as much evil as possible in order to get to the Devil and ascertain as to where the Satan-Child will be spawned. Is that the coolest plot synopsis ever or what? Thus begins a devilishly funny farce of Biblical proportions as poor Father Ángel ambles through the film (very well-directed by Álex de la Iglesia) attempting to invoke Beelzebub and avert the oncoming apocalypse.<br /><br />As the film goes on, Father Ángel (Álex Angulo) teams up with a TV pseudo-psychic and a lardy layabout metalhead whilst committing a series of supremely comic sinful activities (pushing a mime artist down a stairwell, telling a dying man he's going to hell, etc.). The scene where the motley crew of misfits try to construct and makeshift pentacle and perform the satanic ritual is excellent. But the LSD consumed during this effort for invocation is what confuses and confounds the movie in the end. Does the plucky preacher defeat the Antichrist at the end, or is it just a hallucinatory vision brought on by the drugs he's dropped? If the latter is the true turn of events, then the movie is heartbreaking. It's open to interpretation, but the ending suggests that the ultimate assault on the Antichrist is actually an intoxicated attack on some tramps who aren't of Hellish origin.<br /><br />Regardless of climactic confusion, El Día de la bestia (The Day of the Beast in English) is dragged down through the fact it runs out of steam as it runs up to the grand finale anyway. For the most part though, the film is fantastic: a cult occult-thriller full of brilliant black comedy, delightfully dumb characters and a surreal storyline that successfully merges horror movie with social-commentary in its swipes at the sorry state of modernised Madrid and neo-Nazi thuggery. Not perfect, but definitely unusual, unique and appealing: El Día de la bestia is one hell of a film.