Iedereen met een beetje verstand kan zien dat deze film is gemaakt door een groep amateurs met een budget van niet meer dan een paar duizend dollar. Ik vond het gebruik van de belichting in de film en het kostuumontwerp goed, maar verder kan ik er niets goeds over zeggen. Het verhaal is een onsamenhangende puinhoop. Het is een van die verwarrende verhaallijnen die in veel verschillende richtingen gaan en moeilijk te volgen zijn, terwijl het tegelijkertijd de moeite niet waard is om te volgen. Afgezien van de belichting en het kostuumontwerp is de film een stilistische puinhoop. Het is net zo'n studentenfilm waarin de regisseur de professor gewoon alle verschillende dingen probeert te laten zien die hij met beeldmateriaal kan doen, maar het concept van het maken van een 'goede film' totaal negeert. Het geluid is verschrikkelijk. Er is een scène waarin we zien hoe twee personages uit een auto stappen, van een afstand, en het klinkt alsof de personages recht voor de camera staan (een duidelijk gebruik van ADR). Een deel van het camerawerk is ook slecht. In een van de scènes zijn twee van de personages in een pretpark, en het is gefilmd met een goedkope thuisvideocamera. Ik was niet in staat om een filmcamera een pretpark binnen te smokkelen, dus gebruikten ze in plaats daarvan een mini-camcorder. Dat soort dingen kun je alleen maar ongestraft doen op de filmacademie. En net als in veel slechte films is er veel naakt te zien. Sommige meisjes hebben een heel mooi lichaam, maar het gebruik van naaktheid is gewoon een truc om ons af te leiden van het feit dat deze film echt waardeloos is en nergens op slaat. Sommige kijkers kunnen misschien iets opmaken uit deze film met een minibudget, maar ik was verloren. Aan de andere kant ben ik geen fan van films die nonchalant heen en weer springen van de ene werkelijkheid naar de andere, en er is geen zekere manier om vast te stellen wat...' Het spijt me, maar ik vind het eigenlijk wel leuk om een film te begrijpen. Is dat te veel gevraagd? Er zijn een paar gecompliceerde films die het waard zijn om het mysterie te ontrafelen als je ze later bekijkt, maar dit is niet zo'n geval. Trouwens, waarom zou ik een film serieus nemen die is gemaakt door een regisseur die niet eens de moeite neemt om goede acteurs in te huren of goede cinematografie te gebruiken?
Anyone with a half a brain can tell this was made by a group of amateurs with a budget that couldn't be more than a couple thousand dollars. I liked the film's use of lighting, as well as the costume design, but other than that there's nothing good I can say. The story's an incoherent mess. It's one of those confusing story lines that goes in many different directions and is hard to follow, yet at the same time it's not worth following. Besides the lighting and costume design, the film is a stylistic mess. It's like one of those student films where the director is simply trying to show the professor all the different things he can do with visuals, but totally ignores the concept of making a "good film." The sound is terrible. There's one scene where we're watching two characters get out of a car, from a distance, and it sounds as if the characters are right in front of the camera (an obvious use of ADR). Some of the camera-work is shoddy as well. In one scene, two of the characters are in an amusement park, and it's shot on a cheesy home video camera. And no, it wasn't a stylistic choice. I guess the filmmakers weren't able to sneak a film camera into an amusement park, so instead they used a mini-camcorder. That's the kind of stuff you can only get away with in film school. And like in many bad films, there's a good deal of nudity. Some of the girls have pretty nice bodies, but the use of nudity is simply a ploy to distract us from the fact that this movie really sucks and doesn't make a lick of sense. Some viewers may be able to interpret something from this micro-budget flick, but I was lost. Then again, I'm not a fan of movies that jump back and forth, nonchalantly, from one reality to another, and there's no surefire way of telling what's real and what's fake ("The Matrix" being a big-budget example). I'm sorry, but I actually like to understand a movie. Is that too much to ask? There are some complicated films that are worth uncovering the mystery in subsequent viewings, but this is not one of those cases. Besides, why should I take any film seriously that's made by a director who doesn't even bother to put any effort into hiring good actors or using good cinematography?