De meeste mensen die ik ken en die de film hebben gezien, vonden Chad een enorme eikel, Howard een enorme sukkel (die door Chad werd overgehaald om een halfgare eikel te worden) en Christine het'slachtoffer'. Daar ben ik het niet mee eens.<br />Chad en Howard speelden opzettelijk een'spel' (hoewel het een gemeen en gemeen spel was) om de andere sekse terug te slaan voor wat zij als interpersoonlijk onrecht beschouwden dat hen door het vrouwelijke geslacht werd aangedaan. Chad en Howard joegen Christine, ondanks haar handicap, hiermee op, maar terwijl Chad de list tot het bittere einde volhoudt, laat Howard zijn betere gevoel voor menselijkheid de overhand krijgen en wordt hij echt verliefd op Christine. Maar Christine verkiest Chad boven Howard, duidelijk omdat Chad in haar ogen schattiger en charmanter was. Bij Howard daarentegen breekt ze meer dan eens Howards hart voordat iemand anders de kans krijgt om dat van haar te breken.<br />Dus zou ik zeggen dat Howard, en niet Christine, hier het echte slachtoffer is: hij is in de val gelokt en gemanipuleerd door Chad, met wie hij vanaf het begin al met tegenzin meespeelt, en zijn ware emoties worden in de pan gehakt door Christine, wier ijdelheid haar in Chads richting stuwt, die al die tijd harteloos een wrede grap met haar uithaalt.<br />De film is een uitstekend sociaal commentaar en heeft een onberispelijke cast en briljant acteerwerk, van begin tot eind. Maar het echte slachtoffer hier, IMHO, is een toonbeeld van menselijk fatsoen.
Most people I know who saw this movie thought that Chad was a total jerk; that Howard was a total sap (who got cajoled by Chad into being a half-baked jerk); and that Christine was the "victim" here. I disagree.<br /><br />Chad and Howard were deliberately playing a 'game' (albeit a nasty and mean one) to strike back at the opposite sex for what they perceived to be inter-personal injustices perpetrated against them by the female gender. In doing this both Chad and Howard pursue Christine, despite her handicap, but whereas Chad continues the ruse until the bitter end, Howard actually does let his better sense of humanity prevail and falls in love, for real, with Christine.<br /><br />But Christine chooses Chad over Howard, clearly because Chad was more cute and charming in her eyes. By contrast, she more than once breaks Howard's heart before anyone has a chance to break hers.<br /><br />So, I would argue that HOWARD, not Christine, is the real victim here: he is set-up and manipulated by Chad, whom he reluctantly plays along with from the very onset, and has his true emotions trounced by Christine, whose vanity leans her toward Chad, who is heartlessly playing a cruel joke on her all along.<br /><br />The movie is an excellent social commentary and is impeccably cast and brilliantly acted, all the way through. The real victim here, though, IMHO, is basic human decency.