James L. Brooks is een man met een talent voor het ontwikkelen van interessante personages, maar hij heeft er een handje van om ze in clichématige en/of manipulatieve omstandigheden te persen. Wanneer de dwangmatige Jack Nicholson de medische kosten van Helen Hunts ernstig zieke zoon betaalt, alleen maar om ervoor te zorgen dat ze niet hoeft op te houden zijn serveerster te zijn, gaat de film gepaard met een heleboel verzinsels en energie. Maar dan wordt de film weer zo'n gevaarlijke romantische fantasie waarin een onsympathieke man 'genezen' wordt van zijn xenofobie door de liefde van een goede vrouw.<br />In het begin worden de racistische, seksistische en homofobe grappen van Nicholson voor de lol gemaakt, en dat is prima voor de film.' Maar Brooks verwacht van ons dat we ons bedreigd voelen door precies hetzelfde soort opmerkingen en dat we een warm hart voor hem hebben als hij probeert zijn leven te veranderen. Wat maakt het uit of een bekrompen oude man gelukkig is?<br />De film gaat veel over Hunts toewijding aan haar zoon, maar denkt ze echt dat Nicholson een goede vaderfiguur zou zijn? Hunt en Nicholson die verliefd worden is een makkelijke uitweg, want dan hoeft Brooks zich niet bezig te houden met de moeilijker (en interessanter) ideeën die in de eerste helft naar voren komen.<br />Dus is de film eigenlijk wel goed? Ja, natuurlijk. Hij is eigenzinniger dan de meeste romantische komedies (als je het zo wilt noemen), maar intellectueel gezien is hij uiteindelijk teleurstellend. Zoeeeee, *** van ****** ************************************************************************************************************************************************************************************************
James L. Brooks is a man with a gift for developing interesting characters but with a weakness for squeezing them into cliched and/or manipulative circumstances. When obsessive compulsive Jack Nicholson pays for Helen Hunt's seriously ill son's medical expenses just so she won't have to stop being his waitress, the movie flows along with a lot of invention and energy. But then the movie becomes another one of those dangerous romantic fantasies where an unlikable guy is "cured" of his xenophobia by the love of a good woman.<br /><br />At the beginning the racist, sexist, and homophobic jokes made by Nicholson are played for laughs, which is fine for the movie's purposes, but then Brooks expects us to feel threatened by the exact same type of comments and then warmhearted when he tries to change his ways. Who cares about a bigoted old man's happiness?<br /><br />The movie goes a lot into Hunt's devotion to her son but does she really think Nicholson would make a good father figure? Hunt and Nicholson falling in love is an easy out because then Brooks doesn't really have to deal with the more difficult (and more interesting) ideas brought up in the first half.<br /><br />So is the movie actually good? Well, sure. It's quirkier than most romantic comedies (if you want to call it that) but it's disappointing intellectually in the end. Soooooooo, *** out of ****