Ik denk dat de tijd van Camelot dood is. Moderne kijkers schijnen een liefdesverhaal over een door petrarische winden gefrituurde beau die zijn meisje van de Vesuvius probeert te redden niet te waarderen. Ah! Zijn liefde was heter dan de vulkaan; maar helaas, hij was ontvlambaar. De artiest voelt zich aangetrokken tot haar eeuwen oude beau en er volgt een moord in deze B-film met een ontzagwekkend effect. De film doet denken aan het mummie-genre. Het hoofdpersonage is afzichtelijk en eng. Er is een liefdesdriehoek die heel aangrijpend is. De toneelopvoeringen worden met genegenheid gespeeld en de bezetting is solide. De regie is typerend voor de jaren vijftig (en dat is maar goed ook!) Neem me de woordspeling niet kwalijk; maar deze film is beslist geen 'kookplaat'.
I guess the age of Camelot is dead. Modern viewers don't seem to appreciate a love story about a petra-fried beau trying to save his gal from Vesuvius. Ah! His love was hotter than the volcano; but, unfortunately, he was combustible. The artist feels drawn to her centuries old beau and murder ensues in this awesome-effect B movie. The film is reminiscent of the mummy genre. The title character is hideous and scary. There is a love triangle that is quite poignant. Performances are acted with affection and the cast is solid. Direction is typical for the 50's (and that's a good thing!) Excuse the pun; but, this film is definitely not a 'potboiler'.