door Dane Youssef<br /><br />'Na uur' is een surrealistische ervaring. Het is ook een van de minder bekende edelstenen van Scorsese, en wat mij betreft is alles waar de man ooit op niest een edelsteen. Ik weet dat dat heel triest en slaafs trouw klinkt (maar vergeet niet dat de man een geweldige reputatie heeft als het gaat om het draaien van filmisch goud met ongeveer alles wat hij doet). Ik weet dat ik klink als een soort medicijn en therapie, maar wat dat betreft vraag ik jullie eenvoudigweg: heeft de man ooit een slechte film gemaakt?<br />Velen hebben geklaagd dat zo'n beetje al zijn films min of meer hetzelfde zijn. 'Mean Streets', 'Raging Bull', 'Casino' en 'Taxi Driver'. <br />Griffin Dunne is Paul Hacket, een computerprogrammeur die alleen maar doet alsof en een leeg sociaal leven heeft. Hij begint een gesprek met een aardige dame die Marcy heet (Rosanna Arquette) in een plaatselijk restaurant over een roman die ze allebei hebben gelezen. Er worden woorden uitgewisseld. En blikken. Ze lijkt geïnteresseerd. Hij is verkocht.<br />En vanaf de fractie van een seconde dat hij in die taxi stapt, begint de nachtmerrie. De taxi raast als een gek door de drukke straten van het centrum van SoHo. En nadat zijn vervoermiddel is weggereden, gaat Pauls kans om thuis te komen letterlijk in rook op. Hij heeft geen idee hoe diep hij in de problemen zit. In eerste instantie lijkt het alsof hij het slachtoffer is van een of andere tegenslag. Hij komt veel tegen in die donkere straten na sluitingstijd. Onaangename nachtbrakers, ernstige misverstanden en uiteindelijk, voor hij het weet, rent die arme Paul voor zijn leven.<br />Hij komt veel tegen in die donkere straten na sluitingstijd. Onaangename nachtbrakers, ernstige misverstanden en uiteindelijk, voor hij het weet, rent die arme Paul voor zijn leven.<br />Nu vragen velen van jullie zich misschien af: 'Is het een komedie? Is het een drama? Is het een thriller? Is het een horrorfilm?' Ja.<br />Het is... het is als een droom over iets wat je echt is overkomen. Het speelt zich allemaal af als een droom over 'de vreemdste nacht van mijn leven'. Ze hebben die ene lange, vreemde nacht gehad waarin ze ergens vastzaten... gewoon vast. Geen geld, geen vervoer. En alle mafkezen en mafkezen komen allemaal uit hun schuilplaatsen tevoorschijn.<br />'Ze komen alleen's nachts tevoorschijn,' zoals ze zeggen.<br />Ik wil niet te veel prijsgeven, want dit is een film waarin de ene verrassing na de andere volgt. Er is hier een heel domino-effect, want alles leidt tot een grote slotscène waarin we ons zorgen maken om Paul en zijn veiligheid, en die van onszelf. Want het voelt alsof we Paul zijn geworden.<br />De film bevat een eersteklas cast. Rosanna Arquette, Verna Bloom, Tommy Chong, Linda Fiorentino Teri Garr, John Heard, Cheech Marin, Catherine O'Connor.' Hara, Dick Miller, Will Patton, Robert Plunket en Bronson Pinchot.<br />Dit is het meest verbazingwekkende wat van Martin Scorsese is gekomen. Scorsese is als regisseur enigszins in de watten gelegd. Hij maakt meestal historische biofilms over waargebeurde joodse/Italiaanse immigranten die in de Bronx opgroeiden en een leven vol misdaad begonnen. Altijd theatraal, altijd vol details. 'After Hours' is de komst van een nieuwe Scorsese. Eentje die een angstaanjagend'stel dat?'-verhaal in de Big Apple laat zien over iemand met een nachtleven in de grote stad.<br />Als Scorseses naam niet in de aftiteling had gestaan, zou je nooit hebben geraden dat hij aan het roer stond. Je zou je in geen miljoen jaar kunnen voorstellen dat hij ooit iets met het project te maken heeft gehad. Hij gebruikt een rustig, subtiel gevoel dat de film heeft als hij... 'te rustig' is, en het opgepompte gevoel tijdens de meer intense dramatische scènes.<br />Scorsese is een meester in spanning, stemming en timing. Het feit dat de Academy hem keer op keer voor een Oscar nomineert, is niet alleen irritant. Het is ronduit beledigend. We weten allemaal maar al te goed dat de Academy Oscars helemaal op politiek baseert. Nou, wat mij betreft heeft Scorsese zich aan alle regels gehouden. Zijn films zijn heel goed gemaakt en intellectueel. Ze hebben een elegante, theatrale sfeer. Het zijn vaak maar al te historisch accurate biofilms.<br />En het gebruikt het. Elke acteur is perfect gecast. Iedereen mag op grote schaal opvallen zonder te gekunsteld of te cartoonachtig te zijn om echt te zijn.<br />En Scorsese, wiens naam voor kwaliteit staat boven alle anderen, maakt er het beste van.<br />Het scenario van Joseph Minion (waarop hij met Scorsese heeft samengewerkt) wordt uit alle macht gebruikt. Alle personages zijn grillig, kleurrijk en toch realistisch. De dialogen zijn slim en eerlijk, zonder al te onnatuurlijk'spetterig slim' te zijn.<br />En 9 van de 10 New Yorkers die deze film zien zullen glimlachen en knikken: 'Yep. Dat is NYC bij nacht en ontij.' Alle anderen zullen New York mijden als de pest. De meeste mensen die buiten New York wonen, zijn bang voor de stad en zijn van plan er nooit naartoe te gaan.<br />Ik stel me zo voor dat deze film veel zal doen om die trend te voltooien.<br />Mijn enige echte klacht is dat Minion meer erkenning had moeten krijgen voor zijn originele en succesvolle scenario. Hij had misschien een paar knikjes van andere academies moeten krijgen, ik had nog nooit zoiets intrigerends en ingewikkelds gezien. Het is niet alleen maar nieuw. Het is slim, fris, goed geschreven en maar al te geloofwaardig.<br />Ik weet dat de American Academy een Oscar zou toekennen aan een film als deze, maar dat is bijna een teken van hun grootheid. Scorsese geeft het een realistische, maar ongehoorde sfeer en weet hoe hij de spanning vaardig moet laten voortduren en Joseph Minion heeft er een klein juweeltje van gemaakt. Ik zou alleen willen dat hij nog veel meer schreef.<br />Toch is dit op elk gebied een homerun. Ik zeg dit en ik meen het: JULLIE MOETEN DEZE MOVIE ZIEN. Vraag er om bij naam: 'After Hours'.<br /><br />door Dane Youssef.
by Dane Youssef<br /><br />"AFTER HOURS" is a surrealistic experience. It's also one of Scorsese's lesser-known gems and as far as I'm concerned, everything the man has so much as ever sneezed on is a gem. I know that sounds very sad and slavishly faithful, (but keep in mind that the man has a great reputation for spinning cinematic gold with about everything he does). I know I sound like some kind of medication and therapy, but to that, I simply ask you all: Has the man ever made a bad movie?<br /><br />Many have complained that pretty much all of his movies are kinda the same. "Mean Streets," "Raging Bull," "Casino" and "Taxi Driver." <br /><br />Griffin Dunne is Paul Hacket, a computer programmer who is just going through the motions and has an empty social life. He strikes up a conversation with a nice lady named Marcy (Rosanna Arquette) at a local restaurant over a novel they've both read. Words are exchanged. So are looks. She seems interested. He's hooked. <br /><br />And from the split-second he gets into that cab, the nightmare begins. The cab blows like mad through the busy streets of downtown SoHo. And after his transportation money literally goes out the window, so do Paul's chance of getting home. He has no idea how deep he's in. At first, it just seems like he's the victim of some bad luck. <br /><br />He encounters a lot on those dark streets after hours. Unpleasant night owls, severe misunderstandings and eventually the next thing he knows, poor Paul is running for his very life.<br /><br />He encounters a lot on those dark streets after hours. Unpleasant night owls, severe misunderstandings and eventually the next thing he knows, poor Paul is running for his very life.<br /><br />Now many of you may be asking, "Is it a comedy? Is it a drama? Is a thriller? Is it a horror show?" Yes. <br /><br />It's... it's like a dream about something that really happened to you. It all plays out like a dream about "the strangest night of my life...." And everyone's had that one long, weird night where they were stranded somewhere.... just stuck. No money, no ride. And all the weirdos and sickos all come out from their hiding-places. <br /><br />"They only come out at night," as they say.<br /><br />I don't want to give too much away because this is a movie where surprise after surprise. There's a whole domino effect here as everything leads to a big final act where we fear for Paul and his safety, and our own. Because it feels like we have become Paul.<br /><br />The movie features a first-rate all-star cast. Rosanna Arquette, Verna Bloom, Tommy Chong, Linda Fiorentino Teri Garr, John Heard, Cheech Marin, Catherine O'Hara, Dick Miller, Will Patton, Robert Plunket and Bronson Pinchot. <br /><br />This is the most surprising thing to come from Martin Scorsese. Scorsese has been somewhat pigeon-holed as a director, making usually historical bio-pics about true-life Jewish/Itallian Immigrants growing up in the Bronx and embarking on a life of crime. Always operatic, always rich with detail. "After Hours" is the arrival of a new Scorsese. One who shows a frightening "what if?" story in the Big Apple involving anyone with a big-city nightlife.<br /><br />If it wasn't for Scorsese's name in the credits, you'd never guess he was at the helm. You'd never imagine in a million years he ever had anything to do with the project. He uses a quiet, subtle feeling the movie has when it's... "too quiet" and the pumped-up feeling during the more intense dramatic scenes. <br /><br />Scorsese is a master of suspense, mood and timing. The fact that the Academy continues to pass him for an Oscar time and time and time again is not only annoying. It's downright offensive. We all know too damn well that the Academy bases Oscars all on politics. Well, as far as I'm concerned, Scorsese has played by all the rules. His films are very well-made and intellectual. They have a graceful operatic feel to them. They are often all-too historically accurate bio-pics. <br /><br />And it uses it. Every actor is perfectly cast. Everyone is allowed to stand out in a big way without being too contrived or too cartoonish to be real. <br /><br />And Scorsese, who's name stands for quality above all others, makes the most of it.<br /><br />Joseph Minion's screenplay (which he collaborated with Scorsese on) is used for all it's worth. All the characters are quirky, colorful, yet realistic. The dialog is smart and honest without being too unnaturally "screenwriter-ishly clever." <br /><br />And 9 out of 10 New Yorkers who see this movie will smile and nod, "Yep. That's NYC at night to a T." Everyone else will be sure to avoid New York like a severe audit. Most people who live outside New York fear the city and plan never to go there. <br /><br />I imagine this movie will do a lot to complete the trend. <br /><br />My only real complaint is that Minion should have gotten more credit for his original and winning screenplay. He should have gotten maybe a few more nods from other academies, I'd never seen anything so intriguing and elaborate before. It's not just new. It's smart, fresh, well-crafted and all-too believable. <br /><br />I know the American Academy would give an Oscar nomination to a film like this, but that's almost a sign of it's greatness. Scorsese gives it a realistic, yet outrageous feel and knows how to let the suspense draw out and build skillfully and Joseph Minion has written himself a little bitty treasure. I just wish he'd write so much more. <br /><br />Still, this is a home run on every account. I say this and mean it: YOU ALL MUST SEE THIS MOVIE. Ask for it by name: "After Hours."<br /><br />by Dane Youssef