Ik weet niet waar al dat geraaskal over gaat. Als de mensen denken dat dit goed is, zouden ze op Telemundo moeten inschrijven en naar hun telenovelas moeten kijken, want dit is zeker niet beter. Wij noemen het zeep. En sommige Amerikaanse zeep heeft meer schuim. De plot is acceptabel. Het acteerwerk is oké, voor een zeep. Maar er is geen diepgang. We hebben één broer die een zaak heeft (die we nooit te zien krijgen), een haus frau die weinig anders te doen heeft dan praten met haar homofiele vertrouweling, een andere broer die af en toe (we weten nooit wanneer) de homofiele vertrouweling schildert die niets anders doet dan smachten naar een van de broers en een moeder die luncht, omdat ze altijd luncht. Dat is alles.' Zoe <0xE2><0x80><0x93> ze houdt van bloemen, ze houdt van middernachtelijke zwempartijtjes, ze houdt van seks, maar ze is op een nachtdieet (ze vermoedt dat haar man homo is omdat hij bijna alles liever doet dan seks met haar (geen gloeilamp), ze wil een kind, ze houdt van fallische schilderijen, ze haat Bach, ze is gevaarlijk met een magnetron. Ignacio <0xE2><0x80><0x93> hij zegt dat hij van zijn vrouw houdt, maar schijnt ook van mannen te houden, werkt veel, is rijk, houdt van Bach, heeft een hekel aan zwempartijtjes bij maanlicht, en wat seks betreft, nooit op zondag... of maandag... of zondag... of zondag... of vrijdag... met een vrouw. Gonzalo <0xE2><0x80><0x93> is een dekhengst, heel egoïstisch, werd gemolesteerd door zijn broer (en wordt er nog steeds door achtervolgd), schildert graag fallische symbolen, wil niet in de fabriek werken, wil niet trouwen, maar wil wel veel seks. De moeder... komt alleen maar langs voor de lunch en zinloos gebabbel. Wil een kleinzoon. De Maagd... weet hoe ze een ontbijt moet maken en houdt haar mond dicht. Als je een goede film wilt maken, moet je veel aandacht besteden aan het vakmanschap. Hier zat geen diepte in. Het was gewoon aan elkaar gelijmd.
I don't know what all the ravings about. If people think this is good, they should subscribe to Telemundo and watch their telenovelas, for this is surely no better. We call it soap. And some American soap has more lather. The plot is acceptable. The acting is OK, for a soap. But there is no depth. We have one brother who runs a business (which we never see). a haus frau who has little to do but talk with her gay confidant, another brother that paints sometime (we never know when) the gay confidant who does nothing but pine for one of the brothers and a mother, who has lunch, because she seems to be perpetually out to lunch. That's about all we know about these people, except when they run into each other. We know as much about the maid as we do most of them. Fine screenplay writing requires showing the characters in depth so we can appreciate their dilemmas, there challenges, their triumphs, their failures. Zoe- she likes flowers, she likes midnight swims, she likes sex but is on a Sat. night diet,( she suspects her husband is gay since he'd rather do almost anything instead of sex with her (not a bright bulb), she wants a child, she loves phallic paintings, she hates Bach, she's dangerous with a microwave. Ignacio- he says he loves his wife but seems to love men also, works a lot, is rich, loves Bach, hates moonlight swims, and as for sex, never on a Sunday... or Monday... or Tues... or Wed... or Thurs... or Friday... with a woman. Gonzalo- is a stud, is very selfish, was molested by his brother (and is still haunted by it), likes to paint phallic symbols, doesn't want to work in the rumored factory, doesn't want to get married but does want lots of sex. The mother...merely drops in for lunch and useless chatter. Wants a grandson. The Maid... knows how to make breakfast and keep her mouth shut. If one wants to make a good movie, he has to devote a lot of care to the craft. There was no depth to this. It was just slopped together.