Dit is een film die ik nooit meer zal willen zien, maar ik ben buitengewoon gelukkig en voel me beter nu ik hem heb gezien. Ondanks de schitterende illustratie van de somberheid, verdorvenheid, barbaarsheid en haat die het talibanregime, misschien wel de meest fundamenteel vrouwenhatende politieke regering die ooit heeft bestaan, uitstraalt, kan ik er niet omheen hoe mooi en getalenteerd de hoofdrolspeelster Marina Golbahari is, en hoe prachtig en tragisch ze haar personage neerzet, en hoe hartverscheurend mooi het zou zijn als Marina, in tegenstelling tot vorig jaar met Keisha Castle-Hughes, die een ongelooflijke oscarnominatie kreeg, maar geen oscar won, een nominatie kreeg en ook nog eens won. Want mensen, als je deze film ziet, verdient ze het. Van een bedelmeisje in de straten van Afghanistan tot het vertolken van de gruwelen van het regime van haar land tot het winnen van de meest prestigieuze toneelprijs van Amerika <0xE2><0x80><0x93> zou dat niet een verbazingwekkend verhaal zijn dat we konden helpen creëren?
This is a movie I will never want to see again, but am extremely fortunate and better for having seen. Despite its exquisite illustration of the gloom, depravity, barbarity, and hatefulness harbored by the Taliban regime, possibly the most fundamentally misogynistic political government to have ever existed, I am unable to look away from how beautiful and talented the lead actress Marina Golbahari is, and how she exquisitely and tragically portrays her character, and how heartbreakingly beautiful it would be if, unlike last year with Keisha Castle-Hughes incredible oscar-nominated but not oscar-winning performance, Marina was nominated and actually won. Because folks, if you watch this movie, she deserves it. From a beggar girl on the streets of Afghanistan to portraying the horror of her country's regime to winning America's most prestigious acting award- wouldn't that be an amazing story we could help create?