Ik heb al heel lang een recensie over deze film willen schrijven, omdat hij een grote indruk op me maakte. Hoewel ik had gehoord dat er veel verschillen waren tussen het echte leven van Rocky Dennis en zijn tegenhanger in de film, voelt 'Mask' ondanks het melodrama en de weeïge, licht aanvoelende, schattige sfeer van de film vaak als het echte leven, wat zowel geruststellend als verontrustend kan zijn, vooral als je bedenkt dat echte mensen de ziekte kunnen hebben die in de film wordt uitgebeeld (met angstaanjagend realistische make-up). Niettemin haalt de film er echt alles uit wat erin zit. Cher en Eric Stoltz wekken de indruk dat ze echt de personages zijn geworden. Ik geloofde bijna niet dat zij het waren, hoewel ik andere films van hen heb gezien. De personages waren driedimensionaal en het script was gewoon geweldig, waarbij de zwaarte van het onderwerp werd gecompenseerd met een verrassend effectief gevoel voor humor. Rocky's problemen, sociaal, fysiek en anderszins, werden gepresenteerd in een goed uitgebalanceerde context die de problemen nooit verheerlijkte, maar ze ook niet onbelangrijk maakte. Uiteindelijk kwam de boodschap dat je problemen alleen maar zo groot zijn als je ze maakt, zolang je ze maar nooit opgeeft bij het nastreven van je doelen. Laura Dern is natuurlijk net zo muizig en onbeholpen als in de meeste van haar andere films en Sam Elliot is er voornamelijk om cool te lijken, maar al met al verdient deze film negen van de tien sterren. Het is triest op macroniveau, vrolijk op microniveau en overal om ons heen onvergetelijk.
I have been wanting to write a review of this movie for a long time because it made a major impression on me. Although I heard that there were many differences between the real life Rocky Dennis and his movie counterpart and in spite of melodrama and some cloying touchy feely cuteness , "Mask" often feels like real life , which can be both comforting and disturbing, especially considering that real people can and did have the disease presented in the movie (with frighteningly realistic makeup). Nevertheless, the movie really does go the extra mile. Cher and Eric Stoltz give the impression that they actually BECAME the characters. I almost disbelieved it was them although I saw other movies of theirs. The characters were three dimensional and the script was simply great, offsetting the heaviness of its subject matter with a surprisingly effective sense of humor. Rocky´s problems, social, physical and otherwise, were presented in a well balanced context that never wallowed in the problems but did not trivialize them either. In the end, it delivered the message that your problems are only as big as you make them as long as you never give up in pursuing your goals. To be sure, Laura Dern here is as mousy and awkward as in most of her other movies and Sam Elliot is mostly just there to look cool but all in all, this movie deserves 9 stars out of 10. It is sad on a macro level, cheerful on a micro level, and all around unforgettable.