Er zouden boekdelen kunnen worden geschreven over wat er aan deze film ontbreekt: plot, meeslepende dialogen, catharsis, acteerwerk... Maar een korte samenvatting van wat de film wél heeft, zou iedereen die een echte horrorfilm wil zien ervan moeten weerhouden deze natte sok van een film te bekijken.<br />Laten we beginnen met Ernest Borgnine. Ja, die beminnelijke teddybeer van een man die ons heeft betoverd in _McChale's Navy_ van de tv en _The Wild Bunch_ van Peckinpah. Als we Borgnine' personage voor het eerst ontmoeten, staat hij in zijn eentje in de straten van een spookstadje en ziet hij er in alle opzichten uit als een westerse rancher. En dan zien we hem weer, gekleed in het donkere gewaad van een satanische priester, en in een onflatteus spandex kostuum dat hem doet lijken op een dikke hermafrodiete versie van Wonder Woman. Een paar keer in de film, tot een charismatische koorts opgezweept door zijn satanische preken, doet Ernie een laatste poging: hij verandert in een geit.<br />Dan is er William Shatner. Gekleed als een rondtrekkende landarbeider met de meest Hee-Hawse strohoed die je ooit hebt gezien, duikt hij op met een.45 in de ene hand en een heilige amulet in de andere, waarbij hij een 'ga achter me staan, Satan'-houding uitstraalt. Hij doet er ongeveer vijf minuten over. Maar in die tijd slaagt hij erin een paar van Ernest's kogels af te vuren. De gangsters worden vastgebonden aan een kruis, gebrandmerkt als een koe, delen een hartstochtelijke kus <0xE2><0x80><0x93> inclusief tong <0xE2><0x80><0x93> met hun eigen moeder en worden in een zo te zien oude watermeloen vol verloren zielen gepropt.<br />Dan komt Tom Skerrit binnen met zijn vriendin en Eddy. 'GGgrrrreeeeeennnn Acres Is The Place To Be!' Albert. Samen zorgen ze ervoor dat er nog meer watermeloenen lekken en dan breken ze de watermeloen. Dat doet twee dingen. Het zorgt ervoor dat Borgnine roept: 'VERMOORD ZE!', wat een hogepriester van Satan in elk geval één keer in zo'n film moet zeggen. Het zorgt er ook voor dat er op onverklaarbare wijze een koufront verschijnt in dat spookstadje in Arizona. Het regent en alle gangsters van Satan smelten. Of ze zijn gesmolten omdat ze door de Helse Helden van hun heilige watermeloen zijn beroofd, of omdat ze in Arizona wonen en niet gewend zijn aan neerslag, wordt niet verklaard.<br />De film eindigt met een liefdevolle omhelzing van Tom Skerrit, die uithuilt op de schouder van Earnest Borgnine. Als Borgnine in die scène een geit was geweest, zou de film onbetaalbaar zijn geweest.
Volumes could be written about what this film lacks; plot, compelling diologue, catharsis, acting... But a quick synopsis of what the film does have should dissuade anyone wishing to view a real horror film from watching this wet sock of a movie.<br /><br />Let's start with Ernest Borgnine. Yes, that lovable, teddy-bear of a man who has charmed us in TV's McChale's Navy, and Peckinpah's The Wild Bunch. When we first meet Borgnine's character, he's standing alone on the streets of a ghost town looking every bit the part of a western rancher. But before the film's over we see him dressed in the dark robes of a satanic priest, and in an unflattering spandex costume that makes him come off as an obese hermaphroditic version of Wonder Woman. Several times in the film, roused into a charismatic fever by his Satan-sermons, Ernie ads the final touch: he turns into a goat.<br /><br />Then there's William Shatner. Dressed like an itinerant farm laborer in the most Hee-Hawish straw hat you ever saw, he shows up with a .45 in one hand and a sacred amulet in another, projecting a "get behind me, Satan" attitude. He lasts about five minutes. But in that time he manages to shoot a few of Ernest's goons (which apparently causes them to leak rainbow sherbet), get tied to a cross, branded like a cow, share a passionate kiss -tongue included- with his own mother, and get stuffed into a what looks like an old watermelon full of lost souls.<br /><br />Then Tom Skerrit comes in with his girlfriend and Eddy 'GGGgrrrreeeeennnn Acres Is The Place To Be!' Albert. Together, they cause some more sherbet leaks, then break the watermelon. This does two things. It causes Borgnine to to yell, "SEIZE THEM!", which a high priest of Satan has to say at least once in such a movie. It also causes a cold front to inexplicably appear in that little Arizona ghost-town. It rains, and all the Satan-goons melt. Whether they melted because they are Goons-of-Hell deprived of their holy watermelon, or just because they live in Arizona and are unused to precipitation is not explained.<br /><br />The movie ends with Tom Skerrit lovingly embracing, and crying on the shoulder of, Earnest Borgnine. If only Borgnine had been a goat in that scene, the movie would be priceless.