Ik zag deze film in 1993 voor het eerst op Disney Channel. Ik was toen ongeveer 7 jaar oud, ik herinner me dat het vlak na de uitzending van 'Barcelona '92: 16 Days of Glory' was, wat betekent dat ik de Olympische Spelen in mijn hoofd had toen ik hem voor het eerst zag, een beetje een vooroordeel. Ik was er in het begin helemaal weg van, de hele film had iets surrealistisch, iets hypnotiserends en de muziek was ook geweldig. Natuurlijk had ik geen idee wie Billy Crystal, Gilda Radner, Harry Shearer, Michael Fremer en Graham Gouldman waren. Nadat ik de film een paar jaar later had gezien, vond ik dat hij zijn gebreken had, en sommige dialogen en scènes waren op zijn zachtst gezegd dubieus voor jonge kijkers. Alle oude tv-personages als Howard Cosell, Keith Jackson, Pele, Jackie Stewart en Barbera Walters waren nogal grappig. Deze film ging in wezen op dezelfde manier te werk als 'Animaniacs', waardoor de humor aantrekkelijk werd voor kinderen en tegelijkertijd een element van satire toevoegde om de oudere generatie aan te spreken. Hoewel deze film beslist geen geniale zet is, heeft hij zijn vele gebreken (geaccentueerd door het feit dat hij nooit theatraal is uitgebracht vanwege de VS. Het is beslist de moeite waard om er even naar te kijken.
I first saw this film on the Disney Channel circa 1993. I was about 7 years old at the time, I remember it was right after Disney Channel had aired "Barcelona '92: 16 Days of Glory", meaning I had Olympics on the brain when I first saw it, a bit of a bias. I was enthralled by it at first, the whole film had a kind of surreal, mesmerizing quality to it and the music was great as well. Of course I had no idea who Billy Crystal, Gilda Radner, Harry Shearer, Michael Fremer, Graham Gouldman were. After seeing the film several years later, I thought it had its flaws, and some dialogue and scenes were questionable to say the least for young viewers. All of the spoofs on the old TV personalities like Howard Cosell, Keith Jackson, Pele, Jackie Stewart and Barbera Walters were rather funny. This film basically took the same approach as "Animaniacs", making the humor appealing to kids, while at the same time adding an element of satire, to appeal to the older generation. While this film is by no means a stroke of genius, it has its many flaws (compounded by the fact that it was never theatrically released because of the U.S. boycott of the Moscow Games in 1980), it is definitely worth a look.