In 1964 verdwijnen er in Mississippi drie burgerrechtenactivisten en twee FBI-agenten (Gene Hackman en Willem Dafoe) met directe tegengestelde methoden achter hun moordenaars aan.<br />Mississippi Burning is een film die rijkelijk is bedeeld met prijzen, maar de beschuldiging dat hij te weinig aandacht besteedt aan het lot van de blanke activisten blijft hangen. De film is echter prachtig gemaakt, gaat met een meedogenloze kracht door en geeft in elk geval een ondubbelzinnige boodschap af over racisme, hoe onbeduidend en zelfgenoegzaam dat ook mag zijn. Hackmans beurt als pragmatische FBI-man, die bereid is rassenhaat te spuien om zijn daders te pakken te krijgen, is fascinerend. Mississippi Burning werd in 1975 voorafgegaan door een televisiedocudrama getiteld Attack On Terror: The FBI vs. De Ku Klux Klan, die veel van dezelfde gebeurtenissen afbeeldde.
In 1964, three civil rights activists go missing in Mississippi, and two FBI agents (Gene Hackman and Willem Dafoe) with directly opposing methods pursue their murderers.<br /><br />Mississippi Burning is a film much garlanded with awards, yet the charge about its uneasy focus on the fate of white activists is one that sticks. However, it is shot exquisitely, moves along with relentless power, and at least conveys an unequivocal message about racism, however unexceptional and self-congratulatory that may be. Hackman's turn as the pragmatic FBI man, prepared to spout racial hatred in order to catch his perpetrators, is mesmerising. Mississippi Burning was preceded in 1975 by a television docudrama titled Attack On Terror: The FBI vs. The Ku Klux Klan, depicting many of the same events.