Hoewel ik van mening ben dat iedereen deze film zou moeten zien vanwege het uiterst belangrijke onderwerp, heb ik het gevoel dat hij door de lakse montage en de meanderende, onvolledige verhaallijn veel minder effectief was dan hij had moeten zijn.<br />Als voorbeeld, en ik heb de vervolging van homoseksuelen door de nazi's bestudeerd, verwijst de film heel even naar de vriend van een homoseksuele man die ten overstaan van driehonderd mensen door Duitse herders werd gedood. Ik heb een soortgelijk verslag op internet gelezen (ik vermoed dat het om dezelfde zaak ging), waarin beeldende details werden gegeven over de wreedheid van de misdaad, details die je, als je erover hoorde of las, nooit meer zou vergeten. Het is onvergeeflijk om dit meeslepende verhaal te verdoezelen zoals de film dat doet. Hoe kun je de ware verschrikkingen begrijpen als ze worden verdoezeld?<br />Bovendien zou een van de belangrijkste punten van deze film moeten zijn hoeveel slachtoffers van homoseksualiteit in concentratiekampen na de oorlog nog als gevangenen werden behandeld, met name vanwege paragraaf 175. Het is nauwelijks een voetnoot in de film. Dit is voor mij onverklaarbaar.<br />Wat goed is, is dat we een verslag hebben van overlevende overlevenden van homoseksuele detentie tijdens de Holocaust. Dat blijft de reden voor het zien van deze film. Maar het verhaal is erg meanderend en een paar van de talmende close-ups van sommige overlevenden die instorten, voelen bijna uitbuitend. Het komt erop neer dat vanwege het belangrijke onderwerp en de live interviews de film gezien moet worden. Ik zou alleen willen dat hij samenhangender was gemaakt. Een film met dit soort materiaal zal altijd krachtig zijn. Hij had veel krachtiger kunnen zijn als hij door betere filmmakers was gemaakt.
While I think that everyone should see this film because of its vitally important subject matter, I feel that because of lax editing and meandering, incomplete story telling, it was much less effective than it should have been.<br /><br />As just one example, and I have been studying Nazi persecution of homosexuals, the movie briefly refers to a gay man's friend who was killed by German Shepherd dogs in front of 300 people. I read a similar account on the Internet (I suspect it was the same case), in which graphic details were given of the brutality of the crime, details which, if you heard or read about, you would never forget. To just gloss over this compelling tale in the manner the movie does is inexcusable. How can one understand the true horror when it is glossed over.<br /><br />Additionally, one of the major points of this film should be how many gay concentration camp victims were still treated as prisoners after the war, specifically because of Paragraph 175. It is barely a footnote in the movie. This is inexplicable to me.<br /><br />What is good is having a record of living survivors of gay detention during the Holocaust. It remains the reason for seeing this movie. But the narrative is very meandering and a few of the lingering close-ups of some of the survivors breaking down almost feels exploitative.<br /><br />Bottom line: because of the important subject matter and the live interviews the film needs to be seen. I just wish it had been made more coherently. A film with this type of material will always be powerful. It could have been far more so had it been made by better filmmakers.