Jeetje, wat een cast had Woody Allen (en heeft hij nog steeds) bij elkaar weten te sprokkelen voor zijn films, ook al zijn het geen van alle kaskrakers, aangezien Allens films meestal een select publiek trekken. Geen van zijn producties was zo goed als 'The Sound of Music'. We hebben hier te veel herkenbare gezichten om op te noemen, maar Burt Reynolds, Tony Randall, Lou Jacobi en Gene Wilder waren in het begin van de jaren zeventig op het hoogtepunt van hun carrière.<br />Het is een episodische film, en elke aflevering heeft zijn eigen titel en is onafhankelijk van de andere. Er zijn zeven segmenten die allemaal bij elkaar horen en hun titels zijn net zo dwaas als de titel van het boek waaruit ze zijn getrokken, David Reubin's 'The Sound of Music' Het best verkochte boek was een soort 'Seks voor dummy's' en de film vult zijn inhoud volledig aan. In plaats daarvan krijgen we fantastische verhalen over middeleeuwse dwazen en reuzenmama's. Sommige van de afleveringen zijn parodieën op gevestigde genres <0xE2><0x80><0x93> de horrorfilm, de Italiaanse sekskomedie <0xE2><0x80><0x93> en een ervan is een parodie op tv-quizzen.<br />Hoe grappig is het? Er is meer binnen-episode humor dan tussen-episode humor. Dat wil zeggen, sommige delen van elke scène zijn amusanter dan andere delen, maar het totale aantal lachsalvo's is voor elke scène ongeveer hetzelfde.<br />Sommige lachsalvo's niet. Er is niet veel van de kijker nodig, behalve een sterk gevoel voor het absurde. In 'Transvestitism' probeert Lou Jacobi de jurk aan te trekken van een vrouw bij wie hij te eten krijgt, terwijl Jacobi's vrouw en de familie van de gastvrouw beneden in de woonkamer zitten en zich afvragen waarom hij zo lang wegblijft. Uiteindelijk kruipt hij uit het raam en laat zich op de stoep vallen waar zijn tas is gestolen. De voorbijgangers staan stil om mee te voelen en de politie komt en wil weten wat er is gebeurd. Het is ontzettend grappig om een dikke, kale, besnorde man als Jacobi rond te zien paraderen in dameskleding, maar het is geen uitdaging.<br />Andere grappen, die voor het grootste deel in de dialoog verborgen liggen, vereisen wat meer aandacht. In de Middeleeuwse schets slaagt Allen erin een parodie (in de vorm van een parodie) te introduceren van Hamlets ontmoeting met de geest op de toren. Vervolgens komt hij, zonder enige duidelijke uitleg, in Hamlets monoloog terecht: 'Tb of geen tb. Dat is de verstopping. Wordt er iets aan gedaan? Aan hoesten, aan hoesten.' En later: 'We kunnen maar beter opschieten. Voor je het weet is de renaissance hier en is iedereen aan het schilderen.' Als je dat geen glimlach waard vindt, zit je misschien op het verkeerde spoor.<br />Ik vind de Tachtiger Tekentekening meestal nog buitensporiger dan de andere. John Carradine is de gekke wetenschapper die experimenten uitvoert op onderwerpen als, o, voortijdige ejaculatie in het nijlpaard, en het brein van een lesbienne overbrengt in de schedel van een man die voor de telefoonmaatschappij werkt en die een pessarium van twaalf meter uitvindt, 'bevolkingscontrole voor een heel land - in één keer!' Carradine heeft een assistent met een bochel die 'Igor' heet en die rondhobbelt en als Quasimodo mompelt. 'Ik heb hem een orgasme van vier uur bezorgd,' legt Carradine uit. 'O, hij had het naar zijn zin - maar hij is zo geworden.' De reusachtige borst is zo groot als een zeppelin en is beweeglijk. Hij reist door het land en doodt mensen door ze met Half en Half onder te spuiten. Het is eindelijk te zien als Allen het in een enorme beha verleidt.<br />Ik vermoed dat Allen hier zijn voordeel mee deed <0xE2><0x80><0x93> meer dan hij voor of na die tijd had gedaan <0xE2><0x80><0x93> met de nieuwe, ontspannen regels met betrekking tot de weergave en bespreking van seks en geweld op het scherm. Het lijkt vandaag een beetje vulgair. Maar het is goedgehumeurd en je zou in een beter humeur moeten zijn dan voordat je het zag.
Gee, what a cast Woody Allen was (and still is) able to muster for his movies, even though none of them is paid blockbuster wages since Allen's movies tend to draw in a selective audience. None of his productions have performed like "The Sound of Music." Here we have too many recognizable faces to mention, but Burt Reynolds, Tony Randall, Lou Jacobi, and Gene Wilder were at the zeniths of their careers in the early 70s.<br /><br />It's an episodic movie, and each episode has its own title and is independent of the others. There are seven segments all together and their titles are as silly as the title of the book they were drawn from, David Reubin's "Everything You Wanted to Know About Sex * But Were Afraid to Ask." The best-selling book was a kind of "Sex For Dummies" and the movie dispenses with its contents entirely. Instead we get fantastic stories of Medieval Fools and giant mammae. Some of the episodes are parodies of established genres -- the horror film, the Italian sex comedy -- and one is a parody of television quiz shows.<br /><br />How funny is it? There is more within-episode humor than between-episode humor. That is, some parts of each skit are more amusing than other parts, but the total number of laughs is about the same for each skit.<br /><br />Some of the laughs don't require much of the viewer except a firm sense of the absurd. "Transvestitism" has Lou Jacobi trying on the dress of a woman at whose house he is a dinner guest, while Jacobi's wife and the hostess' family sit in the living room below, wondering what's taking him so long to go to the bathroom. He winds up crawling out the window and dropping to the sidewalk where his purse is stolen, passers-by stop to commiserate, and the police arrive and demand to know what happened. It's funny as hell to see a fat, bald, mustachioed guy like Jacobi prancing around in ladies' gear but it isn't challenging.<br /><br />Other gags, mostly buried in the dialog, demand a little more attention. In the Medieval sketch, Allen manages to introduce a parody (within a parody) of Hamlet's encounter with the ghost on the tower. Then, without any tidy explanation, he gets into Hamlet's soliloquy: "TB or not TB. That is the congestion. Consumption be done about it? Of cough, of cough." And later: "We'd better hurry up. Before you know it, the Renaissance will be here and everybody will be painting." If you don't find that worth a smile, you may be in the wrong ball park.<br /><br />I usually find the Giant Tit sketch more outrageous than the others. John Carradine is the mad scientist who is conducting experiments on subjects like, oh, premature ejaculation in the hippopotamus, and transferring the brain of a lesbian into the skull of a man who works for the telephone company, and who is inventing a forty-foot diaphragm, "Population control for an entire country -- all at once!" Carradine has a hunch-backed assistant named "Igor" who hobbles around and mumbles like Quasimodo. "I gave him a four-hour orgasm," Carradine explains. "Oh, he had fun -- but he turned out like this." The giant breast is the size of a zeppelin and is mobile, traveling around the countryside killing people by squirting them with Half and Half. It's finally captured when Allen lures it into a giant brassiere.<br /><br />I suspect Allen was taking advantage here -- more than he had before or since -- of the newly relaxed regulations regarding the depiction and discussion of sex and violence on the screen. It seems a little raunchy today. But it's good natured and should leave you in a better mood than you were in before you saw it.