Als je een film maakt, kun je je vrijheid gebruiken om te maken wat je wilt: je kunt een verhaal vertellen of de aandacht vestigen op een deel van het leven van mensen en niets meer. Lost in Translation is bijvoorbeeld eenvoudig. Misschien heb je geen perfect begin, midden en eind. Gewoon een paar dagen van een acteur. Maar het is duidelijk en er zit een drama achter. Je voelt de ambiance.<br />La Nidea Santa is een heel armzalige poging om zo'n richting te gebruiken. Het is niet duidelijk, het is geen amusement, het is geen drama. Gewoon mensen (je weet niet wie ieder is), een plaats (waar?), een paar relaties (onbegrijpelijk) en weinig minder dan twee uur saai. Slecht idee (als er een bestaat). Sommige critici zijn dol op deze film. Kijk er dus eerst maar eens naar. Later kun je me vertellen dat ik gelijk heb.
When you film a movie you can use your freedom to make whatever you want: you can tell a story or just put the focus on a segment of people's life and nothing more. For example, Lost In Translation is simple. Maybe you don't have a perfect start, middle and end. Just a couple of days of an actor. But its clear and have a drama behind. You feel the ambiance.<br /><br />La Niña Santa it's a very poor try to use this kind of direction. It's not clear, it's not entertainment, it's not drama. Just people (you do not know who is each one), a place (where?), some relations (incomprehensibles) and little less than two hours boring. Bad idea (if exists one).<br /><br />Some critics loves this movie. So, first watch it. Later you'll tell me that I'm right.