Dit commentaar zou spoilers voor de film kunnen bevatten.<br />(Dit was oorspronkelijk gericht op de gebruiker'_theprovinces_ ', om eventuele vragen die anderen over zijn kritiek zouden kunnen hebben, op te lossen.)<br />Ten eerste produceerde John Groberg deze film niet. Hij nam er zelf geen contact mee op. Ze kwamen naar hem toe nadat ze zijn autobiografie hadden gelezen. De regisseur/producent Mitch Davis is geen mormoon (zoals hij in het commentaar zegt), en bovendien is het merendeel van de andere cast en de crew die aan de film hebben meegewerkt ook geen mormoon. De mensen van Tongan laten zich door deze film niet afschrikken, maar steunen hem juist. Het is een nauwkeurige weergave van hun levensstijl in de jaren vijftig.' s (begreep je dat toen je dit schreef?). Zoals in het commentaar werd aangegeven, steunden de mensen die op het eiland woonden waar de film was opgenomen de film zeer. Ze hielden zelfs een Polynesische gebedsceremonie, waarbij alle stamhoofden en predikanten van andere godsdiensten bijeenkwamen en baden voor de successen van de filmproductie, allemaal op eigen houtje, zonder enige dwang van de filmploeg.<br />Je verwees naar de scène waarin ouderling Groberg loopt nadat zijn voetzolen door ratten zijn opgegeten. De regisseur zei dat dat echt was gebeurd en dat hij niet God was en dat er geen 'wonder' was gebeurd. Het was een gebeurtenis die de mensen op het kleine eiland amuseerde. Ze hadden niet veel te doen in hun dagelijkse bezigheden en het was grappig om te zien hoe een man uit een ver land naar zoiets toe liep.<br />Wat het meisje betreft dat Oudere Groberg verleidde en haar moeder die wilde dat hij halfblanke baby's verwekte, is zoiets niet moeilijk te begrijpen. Zoals de moeder van het meisje in de film uitlegde, had dat hun een hogere status in de stam kunnen bezorgen. Maar omdat hij weigerde, werden ze aanvankelijk beledigd en beschaamd. Pas toen hij aan de moeder uitlegde wat ware liefde voor hem betekende, begreep ze eindelijk waar hij vandaan kwam. En je opmerking dat ze 'de allermooiste Tonga(n)' is, is erg vooringenomen. Ongeacht de mate van aantrekkelijkheid zou hij hetzelfde hebben gedaan. Ze mag in het echte leven misschien niet zo aantrekkelijk zijn geweest, maar als jij de producer was, zou je hetzelfde hebben gedaan. Ze probeerden alleen maar zijn sterke moraal aan te wijzen. (Als je wilt zien hoe ze er werkelijk uitzag, ze staat aan het begin van de film in een van de foto's van de Tongans.)<br />Je had het ook mis met je opmerking over het 'dode kind'. Hij ademde niet vanwege de mango in zijn keel en daarom ziet het er naar uit dat hij dood is. Toen de mango op was, bleef de jongen in coma vanwege zijn val van de boom. De vader van de jongen was ook mormoon en bracht zijn zoon naar ouderling Groberg omdat hij hem al vertrouwde. De regisseur interviewde de jongen later, die nu een volwassen man was en in Californië woonde, en hij zei dat het ongeluk op een dinsdag had plaatsgevonden en dat hij donderdag laat wakker was geworden.<br />Als je het niet op eigen houtje kunt zeggen, is het doel van deze film niet om te zien met wie hij eindigt. Dat doet er niet toe. Wat er wel toe doet, is de veranderende ervaringen die zowel hij als de mensen die hij lesgaf doormaakten. Het maakt hen inferieur of hij superieur. Het laat wel zien dat iedereen sterke kanten heeft. Ze hebben van elkaar geleerd. In feite zegt de directeur dat ouderling Groberg veel meer heeft geleerd dan geleerd.<br />Deze mensen waren niet nodig om gered te worden (tenminste niet tijdelijk), maar zijn in feite een bloeiende intelligente gemeenschap van mensen die de dingen van de wereld niet nodig hebben. Het is niet zo dat ze een polytheïstische samenleving hadden. Er waren al verschillende andere zendelingen van andere kerken, zoals de methodisten, die het woord van de Heer en over Jezus Christus predikten. Dus als je hem aanvalt omdat hij mormoon is, moet je ook de anderen aanvallen die van andere religies waren. De oude Groberg was verre van volmaakt. Hij werd afgeschilderd als arrogant, zoals in de openingsscènes met Anne Hathaway, vastbesloten zoals in de scènes waarin hij Tongaans leerde spreken, en angstig zoals in de scène waarin hij en zijn metgezel door het kleine gepeupel werden geconfronteerd. Iedereen weet dat dit geen eigenschappen zijn van een volmaakt mens.<br />Deze film is op geen enkele manier racistisch, tenzij jouw idee van racisme de waarheid spreekt. Deze eilandcultuur was in wezen die van een derdewereldland waar toegang tot de wereld en contact met de wereld zelden beschikbaar waren. Ik wil dat contact trouwens toch niet altijd, zoals bleek toen het Australisch jacht kwam om drank in te ruilen voor vrouwen en de mensen hun eigen kinderen wanhopig smeekten niet met hen mee te gaan.<br />Ik ben ervan overtuigd dat zendelingen van welke religie dan ook zich kunnen verplaatsen in veel van de ervaringen die Oudste Groeberg heeft doorgemaakt. Het feit dat het een film is over een mormoonse zendeling, wil nog niet zeggen dat het niet voor iedereen herkenbaar is. De film gaat niet eens over de religie, maar over de ervaring te leven in een cultuur die anders is dan de jouwe en te ontdekken dat iedereen een missie heeft in deze wereld. Het verhaal dat hij me heeft verteld is een waarheidsgetrouwe weergave van een zeer oprechte man, rechtstreeks ontleend aan zijn autobiografie en bevestigd door de mensen die hem hebben meegemaakt. Ik kan het weten, want ik heb hem ontmoet en ik weet wat voor soort man hij is.
This commentary might contain spoilers for the movie.<br /><br />(This was originally geared toward the user "theprovinces" to help clear up any questions others might have from his critique.)<br /><br />First, John Groberg did not produce this movie. He did not contact any production agents about it himself. They came to him after reading his autobiography. The director/producer Mitch Davis is not Mormon (as he indicates on the commentary), and further the majority of the other cast and crew that worked on the film are not Mormon either. The Tongan people are not put off by this film, but rather are very much in support of it. It is an acurate depiction of their lifestyle in the 1950's (did you realize that when you wrote this?). As indicated in the commentary, the people living on the island that the film was shot on were very much in support of the film. They even had a Polynesian prayer ceremony where all the tribal leaders and ministers of other faiths gathered and prayed for the successes of the film production, all on their own without any compulsion from the film crew.<br /><br />You referenced the scene where Elder Groberg walks after the soles of his feet were eaten by rats. The director said that that really occured and it was not him being God-like or having a "miracle" happen. It was an event that was entertaining to the people on the tiny island. They really didn't have a lot to do in their day-to-day routines and it was funny to watch a man from a distant country walk after something like that.<br /><br />As far as the girl seducing Elder Groberg and her mother wanting him to father half-white babies goes, something like that is not hard to fathom. As explained in the film by the girl's mother, that could have gotten them higher status in the tribe. But because he refused, they were initially insulted and shamed. It wasn't until he explained to the mother what true love means to him that she finally understood where he was coming from. And your comment regarding her being the "most beautiful Tonga(n)" is very opinionated. Regardless of the degree of attractiveness, his reaction would have been the same. She may have not been that attractive in real life, but if you were the producer, wouldn't you have done the same thing. They were only trying to point out his strong morals. (If you want to see what she really looked like she is at the very begining of the movie in one of the pictures of the Tongans.)<br /><br />You were also incorrect in your reference to the "dead child". He was not breathing because of the mango in his throat, and therefore by all outward appearances dead. Once the mango was out, the boy remained in a coma because of his fall from the tree. The father of the boy was also Mormon, and brought his son to Elder Groberg because of the trust he already had for him. The director later interviewed the boy, now a grown man living in California, and he said the accident happened on a Tuesday and he woke up late Thursday.<br /><br />If you couldn't tell on your own, the point of this movie is not to see who he ends up with. That doesn't matter. What matters is the life changing experiences both he and the people he taught went through. Yes these people were primitive, but Elder Groberg learns that that doesn't make them inferior or him superior. What it does show is that strengths can be found in everyone. They learned from each other. In fact the director states that Elder Groberg learned far more than he taught. <br /><br />These people were not in need of saving (at least temporally), but are in fact a thriving intelligent community of people who do not need the things of the world. It is not like they were a polytheistic society. Several other missionaries from other churches, like Methodist, were already there, preaching the word of the Lord and about Jesus Christ. So if you attack him for being Mormon, you should also attack the others there that were of other religions.<br /><br />Elder Groberg was far from being perfect. He was portrayed as being arrogant, as seen in the opening scenes with Anne Hathaway, determined as shown in the scenes where he learned how to speak Tongan, and frightened as shown in the scene where he and his companion were confronted by the small mob. Anybody knows that these are not qualities of a perfect person.<br /><br />In no way is this movie racist either, unless your idea of racism is speaking the truth. This island culture was basically that of a third world country where access to things of the world and contact with the world was seldom available. They didn't always want that contact anyway, as observed when the Austrailian yacht came looking to trade booze for women and the people were desperately begged their own children to not go with them.<br /><br />I am sure missionaries from any religion can relate to many of the experinces Elder Groeberg went through. Just because it is a film about a Mormon Missionary doesn't mean it's not relatable to everyone. The movie is not even about the religion, but it is about the experience of living with a culture unlike your own and learning that everyone has a mission in this world. Elder Groberg's story is one of truth from a very upstanding man, taken straight from his autobiography and authenticated by the people who lived it. I should know, I've met him and I know the kind of man he is.