1968: Een meedogenloze jonge gangster (een subliem ijzingwekkende en fascinerende voorstelling van Paul Bettany) wil wanhopig graag zijn mentor Freddie Mays (de uitmuntende David Thewlis) evenaren, een beminnelijke misdaadkoning die heer en meester is in Londen. De gangster moordt zich letterlijk een weg naar de top, verraadt Freddie en verliest zijn ziel in zijn vurige zoektocht naar macht. Dertig jaar later wacht de oudere en succesvolle, maar eenzame Gangster 55 (een uitstekende vertolking van Malcom McDowell) op de vrijlating van Freddie uit de gevangenis. Directeur Paul McGuigan, werkend vanuit een gedurfd en scherp scenario van Johnny Ferguson, behandelt het donkere en korrelige materiaal met een ongelooflijke bravoure, vertelt het boeiende verhaal in een rap tempo, weet het hele verhaal te rijmen met een heleboel ondeugende zwarte humor, en illustreert het korrelige verhaal met een aantal schokkende uitbarstingen van rauw, woest geweld. Kudos zijn ook op hun plaats voor de voortreffelijke acteerprestaties van een eersteklas cast: Bettany is oprecht fascinerend en angstaanjagend als de zwaar gedreven en psychotische hoofdfiguur, Thewlis imponeert als een gladde acteur, McDowell haalt het beste uit een van zijn meest recente rollen, de betoverende Saffron Burrows straalt pure klasse uit als Freddie's moeder. En dan zijn er nog de aardige bijrollen van Kenneth Cranham als de wijze Tommy, Jamie Foreman als de heethoofdige rivaal Lennie Taylor, Eddie Marsan als de snotterende pad Eddie Miller, Andrew Lincoln als de gemene huurmoordenaar Maxie King en Doug Allen als de brute Gekke John. Deze film beschikt ook over een aantal gedenkwaardige scènes: onze jonge gangster die een jammerende Eddie ondervraagt over Lennie Taylor, de gruwelijke moord op Lennie Taylor en de schroeiende climax van de confrontatie van de oudere gangster met Freddie. De sombere score, de grimmige, harde toon, de fantastische golden oldies-soundtrack en een krachtige centrale boodschap over de bittere, spirituele kust van blinde ambitie dragen allemaal bij aan de schitterende kwaliteit van deze knaller van een misdaadthriller.
1968: A ruthless young mobster (a sublimely chilling and mesmerizing performance by Paul Bettany) desperately wants to emulate his mentor Freddie Mays (the excellent David Thewlis), a suave crime kingpin who lords over London. The gangster literally murders his way to the top, betraying Freddie in the process and losing his soul in his fierce quest for power. 30 years later, the older and successful, yet lonely Gangster 55 (an excellent portrayal by Malcom McDowell) awaits the release of Freddie from prison. Director Paul McGuigan, working from a bold and sharp script by Johnny Ferguson, handles the dark and gritty material with tremendous bravura style, relates the arresting story at a snappy pace, laces the whole thing with plenty of wickedly funny black humor, and punctuates the gritty narrative with several jolting outbursts of raw, savage violence. Kudos are also in order for the uniformly fine acting from a first-rate cast: Bettany is genuinely riveting and terrifying as the severely driven and psychotic main character, Thewlis likewise impresses as one smooth operator, McDowell makes the most out of one of his best more recent roles, the ravishing Saffron Burrows exudes pure class as Freddie's brassy singer moll Karen, plus there are nice supporting contributions by Kenneth Cranham as the wise Tommy, Jamie Foreman as hot-headed rival hoodlum Lennie Taylor, Eddie Marsan as sniveling toad Eddie Miller, Andrew Lincoln as vicious hit-man Maxie King, and Doug Allen as the brutish Mad John. This film boasts several memorable set pieces as well: our young gangster questioning a whimpering Eddie about Lennie Taylor, the ferocious murder of Lennie Taylor, and the older gangster's searing big climactic confrontation with Freddie. Peter Sova's dazzling cinematography, the flavorsome evocation of the groovy swinging 60's, the often amazing profane dialogue, John Dankworth's supremely jazzy'n'moody score, the stark, harsh tone, the fantastic golden oldies soundtrack, and a potent central message about the bitter spiritual coast of blind ambition all further add to the sterling quality of this bang-up corker of a crime thriller.