Met al die rotzooi die ze tegenwoordig horror noemen, word je bijna automatisch sceptisch en negatief over kleinere producties voordat je ze zelfs maar gezien hebt! Mijn verwachtingen van 'Lighthouse' waren erg laag (eigenlijk had ik er geen), maar het bleek een aangename verrassing te zijn en het is helemaal niet zo slecht. Dit is zelfs ér <0xE2><0x80><0x93> durf ik het woord ér te gebruiken <0xE2><0x80><0x93> een GOED-killer met een no-nonsense plot, wat sfeervolle spanning, indrukwekkend geënsceneerde scènes en zelfs een paar authentieke schok/woede-sequenties. Verwacht natuurlijk geen originaliteit, want het scenario is primitief horrormateriaal met een psychopaat die een kleine groep mensen stalkt en afslacht in een geïsoleerde omgeving. Maar deze omgeving is erg aanlokkelijk, want het is ér <0xE2><0x80><0x93> ' Het is een eiland met alleen een oude vuurtoren erop en de mensen zijn de overlevenden van een gezonken gevangenisschip. Volgens de ouderwetse Jason Vorhees-tradities heeft de moordenaar een machete bij zich, waardoor de moorden akelig zijn en het land tamelijk vlak is. Je kunt hier alle kenmerken noemen die je maar kunt bedenken, maar persoonlijk kan het me niet schelen, want dit is een leuke, pretentieloze sensatietocht en meer niet. De Leo Rook-figuur komt het dichtst in de buurt van een angstaanjagende psychopaat die wij horrorfans in jaren hebben gezien, en schrijver/regisseur Simon Hunter verdient enige lof omdat hij zijn klassieken kent. Er zijn een paar geweldige scènes, zoals het feitelijke scheepsongeluk en het 'Vertigo'-achtige camerawerk in de vuurtoren. De uitgebreide reeks in de wc is bijna briljant!
With all this garbage they call horror coming out these days, you almost automatically become skeptic and negative-minded towards smaller productions before you've even seen them! My expectations on "Lighthouse" were very low (actually, I had none) but it turned out a pleasant surprise and it's really not that bad at all. This even is  do I dare to use the word  a GOOD chiller with a no-nonsense plot, some atmospheric tension, impressively staged set pieces and even a couple of authentic shock/gore sequences. Don't expect originality, of course, as the screenplay is primitive horror material with a psychopath stalking and butchering a small group of people in an isolated setting. This setting, however, is very appealing since it's an island with only an ancient lighthouse on it and the people are survivors of a sunk prison ship. Following the old-fashioned Jason Vorhees traditions, the killer carries a machete around which makes the murders nasty and body country fairly high. Every cliché you can name features here, but I personally couldn't care less because this is a fun and unpretentious thrill-ride and nothing more. The Leo Rook character is the closest thing to a scary psychopath we horror fans have seen in years and writer/director Simon Hunter deserves some praise for knowing his classics. There are a handful of terrific sequences, like the actual shipping accident and the 'Vertigo'-like camera-work inside the lighthouse. The extended sequence in the loo is damn close to brilliant!