Er is eigenlijk maar één goede reden om deze film te zien, en die heeft alleen betrekking op heteroseksuele mannen met grote borstfetisjisten, en die reden is de supersexy Kathrine Baumann uit de jaren zeventig, die hier in haar enige naaktscènes (tot nu toe) verschijnt, eerst naakt zwemmend met de toekomstige tv-dokter Strange Peter Hooten, en later min of meer verkracht wordt door James Keach. (Ik weet dat het volkomen politiek incorrect van me is om het min of meer te noemen, terwijl ze in feite wordt aangerand en de aanranding seksueel van aard is, hoewel er blijkbaar geen echte penetratie plaatsvindt omdat Keach moeite heeft om hem omhoog te krijgen.) Dit is een merkwaardige film. Zoals verscheidene eerdere recensenten al zeiden, is hij misleidend omgedoopt (via goedkoop ogende video-effecten) tot 'Slashed Dreams', met Robert Englund. Destijds werd de rol van Deliverance gespeeld door de toen nog niet bestaande 'Nachtmerrie in Elm Street'-serie. Voor alle slasher-fans daarbuiten wil ik erop wijzen dat dit n<0xC3><0xAD>ét een horrorfilm of een slasher-film is, en dat er ook geen noemenswaardig geweld in voorkomt, afgezien van een paar lamme vuistgevechten en een ogenschijnlijk onbedoeld komische confrontatie tussen twee vechtersbazen aan het eind. Deze film zou echter gegroepeerd kunnen worden in die onplezierige subgenre van op Deliverance geïnspireerde films uit de jaren zeventig, waarin naïeve stadsbewoners de wildernis in trekken waar plaatselijke inteelt-rednecks perverse verkrachters zijn die hen verkrachten, sodomie laten plegen en er op andere manieren voor zorgen dat ze er spijt van krijgen dat ze ooit de stad hebben verlaten. Het begint op een universiteitscampus waar studenten Baumann en Hooten een brief ontvangen van hun wederzijdse vriend Englund, die het bos in is gegaan en een hut heeft gebouwd, zodat hij 'zichzelf kan vinden'. Baumanns waardeloze vriendje (zeer overtuigend gespeeld door Ric Carrot) voelt dat de bobbel in Hootens broek een bedreiging vormt voor zijn relatie met Baumann, en hij drijft hen zo tegen elkaar op dat ze er samen vandoor gaan om Englund te zoeken.<br />Onderweg stoppen ze bij een winkeltje in de stad om de weg te vragen, waar ze eigenaar Rudy Valee tegen het lijf lopen, die een van zijn gepatenteerde radioprogramma's voor een denkbeeldig publiek opvoert. In plaats van stilletjes achteruit de deur uit te lopen, geven ze hem de tijd om hen op te merken en uit te nodigen binnen te komen. Nu, in een ander universum, zou Rudy Valee de psychopathische moordenaar blijken te zijn, die vervolgens Hooten dood zou steken en zijn pancreas in een haarnetje zou veranderen terwijl Baumann schreeuwend de nacht in rende... maar helaas, deze film is bij lange na niet zo interessant.<br />Wat nu volgt lijkt op een tot leven gekomen sigarettenadvertentie uit Playboy Magazine van omstreeks 1973, waarin Hooten en Baumann door het bos dwalen, een steile grindhelling beklimmen, een beer tegenkomen, een bosbessengevecht beginnen en de film in het algemeen knarsend tot stilstand brengen (en hij stond om te beginnen al in de eerste versnelling). Uiteindelijk vinden ze Englunds hut, maar hij is niet thuis, dus gaan ze naaktzwemmen. Omdat dit een pornofilm is, wordt Baumanns striptease discreet aan het oog onttrokken door een zeer ondoorzichtige struik <0xE2><0x80><0x93> maar dan springt ze in het ondiepe water en door de manier waarop ze gebouwd is, kun je toch zo'n beetje alles zien. Hooten voegt zich al snel bij haar en dan worden ze verlekkerd bekeken en lastiggevallen door Keach en zijn microcefale metgezel. Later, terug in Englunds hut (nee, hij is nog steeds niet thuis), krijgen Baumann en Hooten het eindelijk voor elkaar <0xE2><0x80><0x93> en worden later gewekt door Keach en zijn maat die langskomen voor wat gedwongen copulatie. Terwijl er een mes tegen Hootens keel wordt gedrukt, probeert Keach de daad te volbrengen, maar hij heeft problemen met zijn potentie. Dan is zijn maatje op zijn beurt meer geïnteresseerd in het uitslaan van de s-t uit Baumann dan in copuleren met haar.<br />De volgende ochtend komt Englund eindelijk opdagen en geeft Baumann een therapeutisch peptalktje (waarin ze meer acteertalent vertoont dan gewoonlijk van haar wordt verwacht). Later die ochtend lopen ze met z'n drieën Keach en zijn makker tegen het lijf, daar is het voornoemde gevecht, de slechteriken raken licht gewond en vluchten. Baumann en Hooten gaan terug naar de stad.<br />Dat is het. Het heeft me bijna net zo lang gekost om dat allemaal uit te typen als het waarschijnlijk zou hebben gekost om deze hele film, die nog geen 80 minuten duurt, te bekijken.<br />O, en wees gewaarschuwd: veel gruwelijker dan alles wat je ooit hebt gezien. Zoals je op het scherm kunt zien, is de soundtrack van een echt, HEEL VERschrikkelijke vrouwelijke (en terechte) folksong/soft 'vocaliste', wier stompzinnige, folterende, nagels-op-het-bord-krijsen genoeg is om je te doen wensen dat Freddie Kruegher zou komen opdagen en met zijn gepatenteerde klauwvingers haar strottenhoofd eruit zou rukken. Dat zou nog eens een gedenkwaardige film zijn geweest.
There's really only one good reason to see this film and it really only applies to heterosexual males with big breast fetishes, and that reason is '70s uber-hottie Kathrine Baumann, who appears here in her only nude scenes (to date), first skinny-dipping with future TV Dr. Strange Peter Hooten, then later getting (sort of) raped by James Keach. (I know it's totally politically incorrect for me to call it 'sort of' when, in fact, she is assaulted and the assault is sexual in nature, though apparently no actual penetration takes place as Keach has trouble getting it up.) This is a peculiar film. As several previous reviewers have mentioned, it's been misleadingly retitled (via cheap-looking video effects) as 'Slashed Dreams', with Robert Englund's participation played up in order to make a faux tie-in with the then-current 'Nightmare on Elm Street' series. To all you slasher movie fans out there, to avoid disappoint please note that this is NOT a horror movie, or a slasher movie; nor does it contain any notable violence other than some lame fisticuffs and an assumedly unintentionally comical hatchet-vs-knife showdown at the end. This film could, however, be grouped in that unpleasant subgenre of 'Deliverance'-inspired movies from the '70s where naive city-dwellers go into the wilderness where local inbred redneck perverts rape, sodomize and otherwise make them regret ever having left town.<br /><br />It starts out on a college campus where students Baumann and Hooten receive a letter from mutual friend Englund, who has gone off into the woods and built himself a cabin, so that he can 'find himself'. Baumann's a-hole boyfriend (very convincingly played by Ric Carrot) senses the threat that the bulge in Hooten's pants represents to his relationship with Baumann, and he antagonizes them both to the point where they do run off together to look for Englund.<br /><br />On the way there, they stop in a small town store to ask for directions, where they encounter proprietor Rudy Valee conducting one of his patented radio programs for a phantom audience. Instead of quietly backing out the door, they give him time to spot them and invite them in. Now, in an alternate universe, Rudy Valee would turn out to be the psychopathic killer, who would then proceed to stab Hooten to death and turn his pancreas into a hairnet while Baumann ran screaming into the night...but alas, this movie is nowhere near that interesting.<br /><br />What follows next looks like a cigarette ad from Playboy Magazine circa 1973 come to life, with Hooten and Baumann wandering through the woods, climbing a steep gravel slope, encountering a bear, getting into a blueberry fight and generally bringing the film to a grinding halt (and it was only in first gear to begin with).<br /><br />Eventually they find Englund's cabin, but he's not home, so they go skinnydipping. Since this is a PG-rated film, Baumann's strip-down is discreetly screened by a VERY INCONSIDERATE bush - but then she skips into the shallows and, because of how she's built, you can pretty much see everything anyway. Hooten soon joins her and then they are leered at and accosted by Keach and his microcephalic companion. Later, back at Englund's cabin (no, he's still not home), Baumann and Hooten finally get it on - and are awakened later by Keach and his buddy who've dropped by for some forced copulation. While a knife is held to Hooten's throat, Keach tries to accomplish the act, but has potency issues. His buddy then, in turn, is more interested in slapping the s--t out of Baumann rather than copulating with her.<br /><br />The next morning Englund finally shows up, gives Baumann a little therapeutic pep talk (in which she actually displays more acting chops than she was generally credited with having). Later that morning the three of them run into Keach and his goon-buddy, there's the aforementioned fight, the bad guys are mildly wounded and flee. Baumann and Hooten head back into town.<br /><br />That's it. It's taken me almost as long to type all of that as it probably would take to watch this entire movie, which runs under 80 minutes.<br /><br />Oh, and be warned: far more horrific than anything you'll see on screen is the truly, TRULY awful soundtrack music by some unknown (and rightly so) female folk-style/soft 'vocalist' whose inane, excruciating, nails-on-blackboard screeching is enough to make one wish that Freddie Kruegher would show up and rip out her larynx with his patented claw-fingers. Now THAT would have made for a memorable movie.