Ik denk dat ik aan de nostalgische fase in mijn leven begin, en toen kwam Came Bronson zomaar in me op, absoluut een show van het moment, zeker geleend van andere shows (Route 66?) maar toegevoegd aan het eigen stempel van de grote schrijver en acteur (Michael Parks). Over hem gesproken, ik dacht dat hij van de aardbodem verdwenen was, maar zijn IMDb-dossier zegt iets anders. Parks' problemen met de producers van de shows hebben waarschijnlijk de vroegtijdige ondergang van de serie veroorzaakt, en dat is jammer. Toen ik als kind de show zag, was ik gefascineerd door het feit dat deze man gewoon kon oppakken en doorgaan wanneer hij wilde (terwijl ik gedwongen was naar school te gaan), op zoek naar iets over zichzelf. Dit kon in de huidige wereld waarschijnlijk niet gemaakt worden, en dat zou het ook niet moeten zijn. Je kunt perfectie niet verbeteren.
i guess i'm getting to the nostalgic stage in life,and Then Came Bronson is something that readily comes to mind.definitely a show of it's time,it surely borrowed from other shows(Route 66?)but added it's own touch in great writing and acting(Michael Parks).speaking of him,i thought he had disappeared from the planet,but his IMDb resume says differently.Parks difficulties with the shows producers probably caused the series early demise,and that's a pity.watching the show as a kid,i was fascinated that this guy could just pick up and move on at will(whereas i was forced to go to school),on a search to find out something about himself.this probably couldn't be made in todays world,nor should it be.you can't improve on perfection.