De derde man is een film die er niet uitziet en aanvoelt als een film uit de jaren veertig, maar als een neo-noir uit het eind van de jaren zestig/het begin van de jaren zeventig. Dit prachtige voorbeeld van klassieke noir is een van de allergrootste films aller tijden. Hij combineert verbazingwekkende beelden, geluiden, dialogen en acteerwerk om een spannend verhaal te vertellen en commentaar te leveren op de sfeer na de Tweede Wereldoorlog.<br /><br />Van alle films die het studiotijdperk verloochenen (voor 1960) zijn er drie films met cinematografie die me altijd zijn bijgebleven: het werk van Gregg Toland in _Citizen Kane_, het werk van Russel Mety in _Touch of Evil_ en het werk van Robert Krasker in _The Third Man_ (allemaal met Orson Welles De scherpe zwart-witbeelden van een gebombardeerd Wenen zijn adembenemend. Overal zijn schaduwen. De unieke manier waarop Krasker de camera in sommige shots kantelt, draagt bij aan de desoriëntatie van de plot. En wie kan de eerste close-up van Welles vergeten, met het licht dat uit een kamer boven hem op zijn gezicht valt; een van de grootste entrees in de filmgeschiedenis (Lime schenkt zijn oude vriend een glimlach die alleen Welles hem kan geven).<br />De filmografie wordt gecompleteerd door sterke voorstellingen van Welles, Cotten en de Italiaanse actrice Vali. Het werk van Greene is prachtig; je kunt zien hoe de plot om Cotten heen draait. Maar wat _De derde man_ zo geweldig maakt is het historische commentaar (nou ja, niet echt historisch, want het ging over zijn eigen tijd, maar voor ons is het historisch). Op een bepaald niveau is _De derde man_ een verhaal over verraad en corruptie in een naoorlogs, bezet Wenen. Aan de andere kant geeft het het publiek een glimp van de stemming in Europa na de grote oorlog. De onzekerheid die de Koude Oorlog teweegbracht is duidelijk te zien in de film; Cotten probeert voortdurend uit te zoeken wie ze kan vertrouwen. Wenen bevindt zich op de grens van het nieuwe communistische blok (we zien zelfs hoe de communisten in Wenen infiltreren en proberen Vali terug te brengen naar haar geboorteland Tsjecho-Slowakije). De citermuziek in combinatie met de grimmige beelden van gebombardeerd Wenen doet denken aan de grenssteden van Amerikaanse westerns. Dus The Third Man is niet alleen een prachtige film noir, maar ook een unieke blik op de korte periode tussen de Tweede Wereldoorlog en het hoogtepunt van de Koude Oorlog.
The Third Man is a movie that looks and feels not like a movie of the 40s, but like a neo-noir of the late 60s/early 70s. This wonderful example of classic noir is one of the all time greatest films. It combines amazing visuals, sounds, dialogue, and acting to tell a thrilling story and comment about the atmosphere after WWII.<br /><br />Of all the movies durring the studio era (pre-1960ish), there are three movies with cinematography that always stick out in my mind: Gregg Toland's work in Citizen Kane, Russel Mety's work in Touch of Evil, and Robert Krasker's work in The Third Man (all starring Orson Welles funny enough). I just recently saw a restored 35mm version of The Third Man. The crisp black and white visuals of a bombed out Vienna are so breath-taking. Shadows are everywhere. The unique way Krasker tilts the camera in some shots adding to the disorientation of the plot. And who can forget the first close-up of Welles with the light from an apartment room above splashing onto his face; one of the great entrances in movie history (Lime gives his old friend a smile that only Welles could give).<br /><br />The cinematography is backed by strong performances by Welles, Cotten, and italian actress Vali. The writing of Greene is wonderful; you can see the plot twisting around Cotten tightly. But what makes The Third Man so great is its historical commentary (well not really historical since it was commenting on its own time, but to us it is historical). On one level The Third Man is a story of betrayal and corruption in a post-war, occupied Vienna. On the other hand, its giving the audience a glimpse of the mood of Europe after the great war. The uncertainty that the Cold War was bringing is evident through out the film; Cotten is constantly trying to figure out who to trust. Vienna is on the frontier of the new communist bloc (we even see the communists infiltrating Vienna trying to bring Vali back to her native Czechoslavakia). The zither music score combined with the stark images of bombed out Vienna are reminiscent of the frontier towns of American Westerns. So The Third Man is not only a wonderful film noir, but a unique look at the brief time between WWII and the height of the Cold War.