Deze vroege Kurosawa-film interesseerde me niet alleen als historisch object, maar ook omdat, zoals in alle films die ik tot nu toe van hem heb gezien, de morele en filosofische implicaties van het verhaal evenveel gewicht in de schaal leggen als de dramatische en poëtische aspecten. Een ander commentaarlid zei: 'Wanneer heb je voor het laatst een film gezien waarin de hoofdpersoon iets had wat een moreel imperatief wordt genoemd?' Voor mij is het buitengewoon bevredigend om regisseurs als Kurosawa, Bergman en Hirokazu Kore-eda te zien die morele thema's serieus en waardig behandelen en niet terugdeinzen voor moeilijke vragen.<br />Ik was ook geïntrigeerd door het feit dat bijna elke scène al het stempel draagt van Kurosawa's unieke visie als regisseur. Ik heb geen idee hoe het komt, maar er is iets, bijna als een vingerafdruk, waar onmiskenbaar 'Kurosawa' op staat. Ik zou het aan meer begaafde en beter geschoolde kijkers dan ikzelf moeten overlaten om het te verklaren, maar ik vind het prachtig om te zien. Dat zal voor een deel te danken zijn aan de uitzonderlijk goede filmers met wie Kurosawa gewoonlijk werkte.<br />Ik vind de film ongeveer een halfuur te lang, maar als ik dan toch een film moet zien die een beetje te lang is, ben ik in elk geval blij dat hij van Kurosawa is!<br /><br />
This early Kurosawa film interested me not only as a historical object, but because, as in every one of his films I've seen so far, the moral and philosophical implication of the story carries as much weight as the dramatic and poetic aspects. As another commenter said here, "When was the last time you saw a film where the central character had something called a moral imperative." To me it's extremely gratifying to find directors like Kurosawa, Bergman, and today's Hirokazu Kore-eda who treat moral themes seriously and with dignity, and don't shy away from difficult questions.<br /><br />I was also intrigued by how almost every scene bears, already, the stamp of Kurosawa's unique vision as a director. I have no idea how this comes about, but there's just something there, almost like a fingerprint, that says "Kurosawa" unmistakeably. I would have to leave it to more gifted and better schooled viewers than myself to explain it, but I love seeing it. In part, I suppose it's due to the exceptionally fine cinematographers that Kurosawa habitually worked with.<br /><br />I think the film is about thirty minutes too long, but if I have to see a film that's a bit too long, I'm at least glad it's by Kurosawa!<br /><br />