Ik was dol op de Japanse versie van 'Iron Chef' en heb elke aflevering gezien die in Amerika werd uitgezonden. Dus toen ik hoorde dat de productie werd beëindigd, was ik bedroefd... geen Voorzitter Kaga en geen Iron Chefs meer! Maar kort daarna werd bekend dat de show naar Amerika zou komen met een nieuwe cast en een nieuw Kitchen Stadium. Ik was opgewonden. Toen bleek helaas dat ze alle goede elementen van de oorspronkelijke show hadden weggegooid en er een bijna 'Jerry Springer' en 'Gong Show'-sfeertje voor in de plaats was gekomen. Verdwenen waren de pracht en praal, de subtiliteit en de charme.<br />Het allerergste van de nieuwe show was dat de koks niet langer mannen waren die je kon bewonderen en liefhebben. Kinichi, Sakai, Nokamura en de rest leken echt aardige mensen <0xE2><0x80><0x93> vaardig, maar eerbaar en nederig. Nu, in deze verloederde versie uit Amerika, waren de koks combinaties van mega-beroemdheden en covermodellen van gq. De ergste van hen was Todd English (die in deze premiershow speelde). Hij leek meer op de worstelaar Gorgeous George die de arena in kwam dan op een echte, eerlijke chef-kok. Hij kwam over als een heel onhebbelijke, zelfverzekerde en arrogante... en heel knap. Vanwege zijn lompe capriolen (zoals eten in het publiek gooien en op en neer springen), zwoer ik dat ik nooit in een van zijn restaurants zou eten en dat ook nooit zal doen. Ik heb hem onlangs gezien op qvc of hnn en ik denk dat dit meer past bij zijn 'talenten'. Niemand kookt zo goed dat het de moeite waard is om te leven met al dat nepimago dat de producenten van de show English ongetwijfeld hebben aangepraat.<br />Het feit dat English zo onhebbelijk was, was een geluk voor de nieuwe voorzitter, William Shatner (wie dacht er nou aan Shatner!?!). Hoewel zijn optreden stom was, overschaduwde English Shatner zo dat zijn houterige en domme optreden door de vingers kon worden gezien... een beetje. Een ander probleem is dat als Amerikanen naar de Japanse shows kijken, ze geen idee hebben wie voorzitter Kaga is <0xE2><0x80><0x93> en dat maakt het idee van een echt keukenstadion bijna mogelijk. Ik wist niet dat Takeshi Kaga in werkelijkheid een tamelijk beroemde Japanse acteur was <0xE2><0x80><0x93> berucht om zijn optredens in toneelstukken van Andrew Lloyd Weber, op tv en in films (zoals de live-actiefilm DEATH NOTE). Dat ik dat allemaal niet wist, was eigenlijk een pluspunt in de Verenigde Staten. Je wilde graag geloven dat hij echt de voorzitter was van een of andere mythische kookclub!<br />Afgezien van English en Shatner had de rest van het programma veel meer van een ordinaire Vega-show. Te veel gekke cameratrucs, special effects en absoluut geen charme. Voor fans van het origineel was er gewoon niets om van te houden. Gelukkig leek de Food Network-versie die een paar jaar later verscheen veel meer op het origineel. Hoewel nog steeds niet half zo goed als het origineel, zag het er tenminste niet uit als een opzettelijke parodie op de show!<br />Tussen haakjes, als je denkt dat ik te ruw over de show ben, Tim Goodman van de San Francisco Chronicle noemde de show 'Iron Chef USA' een gruwel.
I adored the Japanese version of "Iron Chef" and have watched every episode they aired in America. So, when I heard that production wrapped up, I was saddened...no more Chairman Kaga and no more Iron Chefs! However, soon after, there was an announcement that the show would be coming to America with a new cast and new Kitchen Stadium. I was excited. Then, sadly, it turned out that they tossed aside all the good elements of the original show and substituted it was an almost "Jerry Springer" and "Gong Show" atmosphere. Gone was the pageantry, subtlety and charm.<br /><br />The single worst thing about the new show was that the chefs were no longer men you could admire and love. Kinichi, Sakai, Nokamura and the rest seemed like really nice people--skilled, yet honorable and humble. Now, in this bastardized version from America, the chefs were combination mega-celebrities AND GQ cover models. The worst of these was Todd English (who starred in this premier show). He seemed more like the wrestler Gorgeous George coming into the arena than a real honest-to-goodness chef. In the process, he came off as very obnoxious, self-assured and arrogant...and quite pretty. Because of his boorish antics (such as tossing food into the audience and prancing), I swore I'd never eat at one of his restaurants and I never will. I saw him recently on QVC or HSN and think that this is more fitting for his "talents". No one cooks THAT good that it's worth putting up with all this phony image that the show's producers no doubt convinced English to adopt.<br /><br />The fact that English was so obnoxious was fortunate for the new chairman, William Shatner (who thought of Shatner!?!). While his performance was stupid, English so overshadowed Shatner that his wooden and dopey performance could be overlooked...a bit. Another problem is that when Americans watch the Japanese shows, they have no idea who Chairman Kaga is--and so it makes the idea of a real kitchen stadium seem almost possible. Most Americans don't know that Takeshi Kaga actually was a rather famous Japanese actor--famous for stage performances in plays by Andrew Lloyd Weber, TV and movies (such as the DEATH NOTE live action film). Not knowing all this actually was a plus in the States. You wanted to believe he really was the chairman of some mythic cooking arena!! <br /><br />Apart from English and Shatner, the rest of the show had much more of a tacky Vega-style look to it. Too many crazy camera tricks, special effects and absolutely no charm. For fans of the original, there just wasn't anything to like. Fortunately, the Food Network version that appeared a few years later was much closer to the original. While still not nearly as good as the original, as least it did not look like a deliberate parody of the show!!<br /><br />By the way, if you think I am being too rough on the show, Tim Goodman of the San Francisco Chronicle said of the show "'Iron Chef USA' an abomination". That about says it all!