Het is een situatiekomedie die doet denken aan Charleys tante en even grappig is. In beide scenario's speelt een man de rol van een vrouw om tot een bevredigend einde van een belangrijke gebeurtenis te komen. Het resultaat is wispelturig. Nathan Lane heeft de beste rol als de flamboyante, nukkige travestiet (Albert) terwijl Robin Williams als zijn partner Armand in verder buitensporige en gecompliceerde situaties enige geloofwaardigheid weet te bewaren. Het verhaal stuitert met een prettig tempo voort, maar heeft de neiging in te zakken als Armand zijn ex-vrouw in haar kantoor ontmoet en ze een dansje doen. Ik zag daar het nut niet van in. Natuurlijk komt het verhaal tot een hoogtepunt in de scène van het diner, wanneer de twee families bij elkaar komen in het appartement boven de Birdcage Night Club. Ogenschijnlijk zijn alle erotische beelden, schilderijen, houtsnijwerk en andere parafernalia voor het diner weggehaald om de juiste indruk te maken, maar op de een of andere manier lijkt het of de porseleinen soepkommen, versierd met mannen in erotische houdingen, over het hoofd zijn gezien en de patronen worden snel bedekt met een uitzinnige portie vissoep. De scène waarin iedereen meezingt 'I could have danced the whole night' is een hoogtepunt en hun vriend die's avonds als butler optreedt heeft een prachtige komedierol terwijl hij rondstrompelt omdat hij niet gewend is schoenen te dragen. Eerder in de film probeert Armand Albert te leren hoe hij moet zitten, lopen en zich als een man moet gedragen. Het is een hilarische situatie... een onmogelijkheid voor Albert, die zo doordrenkt is van zijn verwijfde maniertjes. Al met al een aangename voorstelling, maar ik heb het gevoel dat de oorspronkelijke Franse versie, die ik vele jaren geleden heb gezien, meer opwinding bevatte en de kluchtige situaties veel humoristischer waren.
It's a situation comedy reminiscent of Charley's Aunt and equally as funny. In both scripts a man impersonates a woman in order to reach a satisfactory conclusion to an important event. The results are side-splitting. Nathan Lane has the plum part as the flamboyant petulant drag queen (Albert) while Robin Williams as his partner Armand manages to maintain some credulity in otherwise outrageous and complicated situations. The story bounces along at a nice speed. but tends to sag when Armand meets his ex-wife in her office and they do a little song and dance routine. I didn't see much point in that. Of course the story climaxes in the dinner party scene when the two families come together in the apartment above the Birdcage Night Club. Ostensibly all erotic statues, paintings. carvings and other paraphernalia have been removed prior to dinner to create the right impression, but somehow or other the porcelain soup bowls decorated with men in erotic poses seem to have been overlooked and the patterns are quickly covered over in a frantic serving of chowder. The scene in which everybody joins in singing "I could have danced all night" is a high spot and their friend who acts as the butler for the night has a lovely comedy role as he stumbles about because he is not used to wearing shoes. Earlier in the film Armand tries to teach Albert how to sit, walk and act like a man. It's an hilarious situation....an impossibility for Albert who is so steeped in his effeminate mannerisms. All in all an enjoyable presentation, but I have the feeling the original French version which I saw many years ago had more excitement in it and the farcical situations much more humorous.