Hoewel dit natuurlijk geen perfecte lering is van de verschrikkingen van de Holocaust, is dat ook niet de bedoeling. Deze film is gebaseerd op een boek van de Jonge Volwassenen en is omgevormd tot een film voor Jonge Volwassenen. Het is niet de bedoeling dat het een perfecte weergave is, en hij is ook niet bedoeld voor historici of zo. Maar het is een ontroerende film en een uitstekende lering voor mensen om te begrijpen hoe het toen was. Er zijn veel krachtige momenten in de film. Een bijzonder indrukwekkend moment was voor mij het moment waarop Kirsten Dunst naar het getal wijst dat op haar arm gebrandmerkt staat en roept: 'Ik wilde er ook zo een!' Ze heeft het over een tatoeage. Maar het hoogtepunt was volgens mij Brittany Murphy's ongelooflijke rol. Ze was praktisch onherkenbaar en haar acteerwerk was voortreffelijk. Ze stortte zich letterlijk in de rol en ze straalde. Ze is echt een van de beste dingen aan deze film.
While obviously this isn't a perfect education of the horrors of the Holocaust, it's not meant to be. This movie was based on a Young Adults' book, and it's transformed into a Young Adults' movie. It's not supposed to be a perfectly accurate portrayal, and it's not meant for historians or anything. But it is a touching film and excellent education for people to understand what it was like then. There are many powerful moments in the movie. A particularly impressive part, to me, was when Kirsten Dunst's character points to the number branded on her arm, and cries, "I wanted one of these!" referring to a tattoo. I think the highlight, however, was Brittany Murphy's incredible part. She was virtually unrecognizable, and her acting was superb. She literally threw herself into the part, and she shines. She truly is one of the greatest things about this movie.