Volgens mij zijn documentaires meer gebaseerd op het onderwerp dan op de manier waarop de film wordt opgenomen. Om het zacht uit te drukken: Robert Crumb is een interessante figuur, wat dit tot een interessante documentaire maakt. Ik kende hem niet van vroeger, dus ging ik zitten om hem te bekijken. Na een paar minuten was mijn eerste indruk van Robert dat hij een eigenzinnige cartoonist was. Niets bijzonders.<br />De film gaat verder. Omdat ik iemand ben die zelfs geen hondenpoep kan tekenen als ik een bruin potlood en een stuk papier krijg, was ik meteen jaloers op het gemak waarmee hij leek te tekenen. Het talent hield niet op bij Robert, ik was net zo verbaasd over zijn broers wapenfeiten met de pen.<br />Snel vooruit naar het einde. Ik vertelde mijn vrienden dat ik een verbazingwekkende documentaire had gezien. Ze vroegen me waar die over ging. Ik zei dat het over een man ging die cartoons tekende. Onbewogen blikken <0xE2><0x80><0x93> 'O' <0xE2><0x80><0x93> die de doco niet helemaal recht deden. De premisse van deze doco is dat het over een man gaat die cartoons tekent, maar waar deze doco in uitblinkt is de verkenning van de diepten van de menselijke psyche met zo'n brute eerlijkheid. Deze film onderzocht het materiaal dat zo ver terug in het menselijk bewustzijn ligt dat je niet eens wilt weten of het er wel is. Het was absoluut fascinerend om te zien hoe de grillige en humoristische wisselwerking tussen de broers zich had ontwikkeld/ontwikkeld van hun interacties in hun jeugd tot hun volwassen leven. Alle broeders zaten op de lijn van de volledige cirkel van gezond verstand die overal met krankzinnigheid samengaat. Een van de interessantste dingen die ik ooit heb gezien.
In my opinion documentaries rely on the subject matter more than how the film is shot. To say the least Robert Crumb is an interesting character, which makes this an interesting documentary. I had no previous knowledge of him, so I sat down and watched it. A few minutes in, my first impressions of Robert were he was a quirky cartoonist. Nothing special.<br /><br />The film rolls on. Being someone who can't even draw dog poo if I was give a brown crayon and a piece of paper I was immediately envious of the ease he seemed to draw with. The talent didn't stop with Robert, I was equally amazed with his brothers exploits with the pen.<br /><br />Fast forward to the end. I told my friends I saw this amazing documentary. They asked me what it was about. I said a guy drawing cartoons. -blank looks- "oh" Didn't quite give the doco justice. The premise of this doco is about a guy drawing cartoons, but where this doco excels is the exploration of the depths of the human psyche with such brutal honesty. This film explored the stuff that is as far back in the human consciousness that you don't even want to know is there. It was absolutely fascinating the quirky and humorous interplay between the brothers and how they had evolved/de-evolved from their childhood interactions to adult life. All brothers sat on the line of the full circle of sanity that meets around with insanity. One of the most interesting things i've seen.