Ieder beeld van de film wordt heel zorgvuldig uitgedacht. Het is bijna alsof je naar een levend wezen kijkt dat een kunstwerk schildert. De film is ontworpen. Ze hadden de moed om een beeld te laten zien met maar één klein rood stipje erin. Ik weet niet of de filters die op sommige delen van de film worden gebruikt het er een beetje vreemd uit laten zien.<br />Het enige commentaar dat ik kan geven is dat er aan de korte verhalen nooit een eind kwam. Op een bepaald moment zie je een monnik stof snijden voor een nieuwe jas. Het zou beter zijn geweest als je had gezien hoe het maken van de jas in zijn werk ging en wie hij moest dragen. Ik had graag willen zien hoe ze in die kleine kamer leefden, hoe ze sliepen en hoe ze overleefden zonder te spreken. Wat het effect is van weinig communicatie op hun persoonlijkheid. En hoe ze elkaar leren? Er moet een vorm van communicatie zijn geweest.<br />Maar een fantastische film, bedankt voor het maken ervan.
Each frame of the film is thought about very carefully. Its almost as if you watch a living painting a piece of art. The film was designed. They had the courage to show an image with just one small red dot in it. I don't know about the filters used on some parts of the film it looks a bit strange. <br /><br />The only comment I can make is that the short stories never got an end. At a certain moment you see a monk cutting cloth for a new coat. It would be better to have seen the process of making the coat and who it had to wear. I would have liked to see how they lived in that small room, how they slept and how they survived without speaking. What the effect is of little communication on their personality. And how they teach each other? There must have been some form of communication.<br /><br />But a fantastic film thanks for making it.