De tweede film van de 'Mr.Wong'-serie is technisch gezien een primitief, onvoorstelbaar saai en spraakzaam mysterie. Zelfs het mysterie zelf strekt zich deze keer niet tot veel nader onderzoek. (SPOILER: wat voor moordenaar zou zijn beoogde slachtoffer een dreigbrief sturen, geschreven op een uniek stuk papier dat rechtstreeks naar hem kan worden herleid?) Ondanks het feit dat er in de hele film maar twee interessante scènes voorkomen: in de ene wordt er een moord gepleegd voor de ogen van ten minste tien mensen, maar in het begin merkt niemand dat en blijven ze raden alsof er niets is gebeurd; in de andere verzamelt rechercheur Wong (indirect) alle moordverdachten in zijn huis en legt hij zijn verschillende theorieën tot in detail uit, in een volgorde die veel weg heeft van een vroege versie van al die 'en nu zal alles worden onthuld!'-scènes uit de Poirot-films.
The second film of the "Mr.Wong" series is a technically primitive, unimaginably dull and talky mystery. Even the mystery itself doesn't stand up to much scrutiny this time (SPOILER: what kind of killer would send a threatening note to his intended victim written on a piece of unique paper that can be traced directly back to him?). Karloff's presence notwithstanding, the entire film has only two interesting scenes: in one, a murder takes place in front of at least ten people, yet nobody notices it at first and they go on playing a guessing game as if nothing had happened; in the other, detective Wong gathers (indirectly) all the murder suspects in his house and explains his various theories in detail, in a sequence that plays very much like an early version of all those "and now all will be revealed!" endings of the Poirot movies. (*1/2)