Adam Goldberg speelt Delpy's neurotische Amerikaanse vriend die het moeilijk had in Venetië. Hij kreeg dysenterie en maakte overal foto's van. Heeft hij nooit gehoord van die eenvoudige dingen die de meeste Amerikanen over de hele wereld bereiken? De laatste twee dagen van de vakantie brengen ze door in Parijs, Delpy's geboortestad, voordat ze teruggaan naar New York, waar ze samenwonen. Ze trekken boven bij haar ouders in, gespeeld door Delpy's echte ouders. De cultuurschok slaat over op de Amerikaan Adam Goldberg, die aan de eerste maaltijd begint, gesmoord konijn.<br />Het stel zwerft door Parijs en praat op de manier van geliefden die elkaar op de zenuwen beginnen te werken. Het is een weerspiegeling van de onvermijdelijk onverenigbare kanten van mensen, en Paris brengt een deel van Delpy naar voren dat Goldberg tot zijn stomme verbazing herkent: is ze een fanatieke politieke extremiste en een schaamteloze slet? Ze komen zo vaak oude vriendjes tegen dat Paris Goldberg de indruk geeft van een klein dorpje, en als Delpy een van hen in een restaurant aanvalt omdat ze met vakantie naar Thailand is gegaan om een paar nare dingen te doen, zegt ze dat in het Frans, en Goldberg heeft er genoeg van en kan het niet meer volgen.<br />Deze film leeft en ademt Julie Delpy. Afgezien van het casten van haar ouders speelt Delpy ook op andere manieren een rol in de film: ze speelde de hoofdrol, schreef, regisseerde, regisseerde, produceerde en deed zelfs een deel van de muziek. Delpy heeft in feite een knappe romantische komedie gemaakt die scherp is. Er is niets geforceerds of afgezaagds aan. Haar paar onthult dingen over zichzelf waarvan ze nooit hadden gedacht dat ze die ooit aan iemand zouden onthullen. Julie Delpy is een vrouw die weigert zich te onderscheiden of te beperken. Wat ze hier heeft gedaan, is alle aansporing om de gebruikelijke minnaars met relatieproblemen die we altijd in films zien opnieuw te gebruiken, en ze heeft twee unieke, vreemde figuren gevormd die zo in beslag worden genomen door hun verschillen dat Parijs bijna een agitatie is.
Adam Goldberg plays Delpy's neurotic American boyfriend who had a bad time in Venice. He got dysentery, and photographed everything. Has he never heard of those simple things that get most Americans around the world? The only remaining two days of the holiday are to be in Paris, Delpy's hometown, before they go back to New York, where they live together. They move in upstairs from her parents, played by Delpy's real parents. Culture shock cuts into the American Adam Goldberg beginning the first meal, braised rabbit.<br /><br />The couple wanders Paris, talking in that way that lovers do when they start to get on each other's nerves. It is a reflection of the inevitably incompatible sides of people, as Paris brings out a part of Delpy that Goldberg is stunned to see: Is she a fanatic political extremist and a blatant slut? They come across old boyfriends so frequently it makes Paris give Goldberg the impression of a petite village, and when Delpy attacks one of them in a restaurant for taking a vacation to Thailand to do some nasty things that she says in French, Goldberg is fed up, unable to understand.<br /><br />This movie lives and breathes Julie Delpy. As well as casting her parents, Delpy puts herself into this film in many other ways: She starred, wrote, edited, directed, co-produced, and composed and even performed some of the music. Delpy actually has made a smart romantic comedy with a sharpness. There is nothing forced or corny about it. Her couple bares things about themselves they never thought they'd divulge to anyone. Julie Delpy is a woman who declines to be distinct or restricted. What she has done here is shunned all inducement to reuse the standard lovers having relationship problems that we see all the time in movies, and has shaped two unique, odd characters so preoccupied with their differences that Paris is almost an agitation.