Op 3 november 2004 vermoordden moslimextremisten directeur Theo van Gogh vanwege zijn oneerbiedige beschrijvingen van hun cultuur en geloof. Verdiende hij dit genadeloze lot? Nee, natuurlijk niet. Iedereen heeft recht op een mening, en als Van Gogh uiting wilde geven aan zijn gebruik van het medium film, had hij daar alle recht toe. Deze 'interview' dateert van het jaar voor de dood van de controversiële filmmaker. Het is een typische Van Gogh-film, helemaal opgenomen op één locatie en met twee hoofdrolspelers die voortdurend met elkaar in gesprek zijn. Hij lijkt in feite erg op die andere Van Gogh-film, '06', alleen staan de hoofdrolspelers nu oog in oog met elkaar, terwijl in '06' alleen twee mensen aan de telefoon zaten. Ik geef toe dat ik naar 'Interview' ben gaan kijken om de meest oppervlakkige reden die maar denkbaar is: de hoofdrol van Katja Schuurman. Deze betoverende Nederlandse actrice heeft het gezicht van een engel, de stem van een sirene en een buit waar zelfs de meest populaire Hollywood-actrice jaloers op zou zijn. Hierin speelt ze de rol van een succesvolle actrice die wordt geïnterviewd door een of andere Bosnische paparazziman. Ze hebben voortdurend ruzie, spelen met elkaars gevoelens enzovoort enzovoort. Het script is saai en verre van origineel of meeslepend. Hoewel het waarschijnlijk Van Goghs bedoeling was, voelt het totaal niet als een artistiek stukje film, omdat er nergens stijl te ontdekken valt. Zelfs geen uitzonderlijk camerawerk of memorabele muziek. Dit is een volslagen mislukking en ik voel me niet verplicht er meer lof voor uit te spreken, alleen maar omdat de maker de dood is. Vermijd! Een trein voorbij zien razen is opwindender dan dit.
On The third of November 2004, Muslim extremists assassinated director Theo Van Gogh because of his inglorious portrayals of their culture and beliefs. Did he deserve this merciless fate? No, of course not. Because everyone in this world is entitled to an opinion and if Van Gogh wished to express his using the medium of cinema, he had every right to it. This "Interview" dates from the year before the controversial filmmaker's death. It's a typical Van Gogh film, entirely set in one interior location and introducing two main characters constantly talking. It actually looks a lot like that other film of his, "06", only the protagonists are now face-to-face, while "06" exclusively featured two people talking over the phone. I admit I started (and continued) watching "Interview" for the most shallow reason possible: the starring of Katja Schuurman. This ravishing Dutch actress has the face of an angel, the voice of a siren and a booty that would even make the most popular Hollywood actress jealous. In this, she plays the part of a successful actress who gets interviewed by some sort of Bosnian paparazzi guy. They constantly argue, play with each other's feelings etc etc etc The script is tedious and nowhere near original or compelling. Although it probably was Van Gogh's intention, it totally doesn't feel like an artistic piece of cinema, as there's no style to detect anywhere. Not even a bit of exceptional camera-work or memorable music. This is a complete failure and I don't really feel obliged to give it more praise simply because the maker is death. Avoid! Watching a train rush by is more exciting than this.