Toen ik nog op de kleuterschool zat, was 'Button Moon' een van mijn grote favorieten, en degenen die in het begin van de jaren tachtig nog klein waren, hadden een grote schare fans. Het was een heel goedkoop programma met personages die met houten lepels en blikjes in elkaar werden gezet, maar het werkte goed als je het vergeleek met eenvoudige verhaaltjes vertellen en een degelijke muziekscore.<br />'Button Moon' had iets heel surrealistisch waar ik als kind dol op was (hoewel ik wel begreep waarom mensen het tegenwoordig in verband brachten met een drugstrip!), maar het was een programma dat bewees dat je geen high-quality CGI nodig hebt om kleine kinderen (en volwassenen!) bezig te houden. Toen ik hem onlangs bekeek, nadat een vriend de dvd had gekocht, bracht hij zeker herinneringen boven en zou hij ongetwijfeld net zo populair zijn bij de peuters van nu als bij de kinderen van de jaren tachtig.
A firm favourite of mine during my nursery school years, 'Button Moon' had a large following of fans in those who were tots in the early Eighties. It was a very low-budget show with the characters were put together using wooden spoons and tin cans but it worked when complimented with simple story-telling and a solid musical score.<br /><br />There was something very surreal about 'Button Moon' that I loved as a child (although I could see why people now link it to a drugs' trip!) but it was a show that proves you don't need high-quality CGI to keep small children (and adults!) entertained. Upon viewing it recently, after a friend bought the DVD, it certainly brought back memories and would no doubt be equally as popular with today's toddlers as it was with kids in the Eighties.