De jongste dochter van Henry Stephenson, Lucile Brown, gaat trouwen met George Meeker. Haar oudere zus Ann Harding is blij voor haar, maar ze heeft zo haar eigen ideeën over het huwelijk. Vergeet niet dat dit de jaren dertig zijn, van voor de bevrijding van de vrouw, en dat de meeste vrouwen alleen maar aan bepaalde parameters dachten.<br />Ze zet een val op voor William Powell, een joviale playboy op wie ze al heel lang een oogje heeft. Omdat hij een heer is, trouwt Powell met haar, maar er doen zich onvermijdelijke problemen voor.<br />Double Harness als film was een probleem waar ik veel moeite mee had. Het verhaal doet er niet toe, je geeft niet echt om die mensen. Powell, de arme man, moet naar zijn werk, nou en? De ideeën van Ann Harding zijn een hoop kattenstront en Lucile Brown is een verwend nest dat een flink pak slaag nodig heeft, een pak slaag dat Henry Stephenson haar al tijden geleden had moeten geven.<br /><0x3E> Er zijn momenten met humor, maar zelfs in deze korte film zijn dat er maar weinig. Het is niet zo dramatisch en zeker niet zo grappig.<br /><0x3E> Maar dit is zo'n film uit de jaren dertig waarin de rijken een smoking aantrekken om zich voor het diner te kleden. De mensen zagen er elegant uit, niemand zag er op het witte doek eleganter uit dan William Powell. Maar hij heeft veel beter werk gemaakt dan dit. En tijdens de Depressie was dit escapisme.<br /><0x3E> Nog steeds. Van zowel Powell als Harding heb ik betere verhalen gehoord.
Henry Stephenson's younger daughter Lucile Brown is getting married to George Meeker. Her older sister Ann Harding is happy for her, but she's got her own ideas about marriage. Remember this is the Thirties before the days of woman's liberation and most women only thought in certain parameters. <br /><br />She sets a trap for William Powell, a debonair playboy she's been crushing out on for a long time. Being the gentlemen he is Powell marries her, but inevitable problems do ensue.<br /><br />Double Harness as a film was one I had a lot of difficulty with. The story is an indifferent one, you don't get to really care about these people. Powell, poor man, has to go to work, big deal. Ann Harding's ideas are so much cat litter and Lucile Brown is one spoiled brat who just needs a good spanking, one Henry Stephenson should have given ages ago. <br /><br />There are some moments with humor, but they're few and far between even in this short film. It's not that dramatic and definitely not that funny.<br /><br />But this is one of those films in the Thirties when the rich actually put on tuxedos to dress for dinner. People looked elegant, no one was ever better at looking elegant on the screen than William Powell. But he's done so much better work than this. And back in the Depression this was escapist stuff.<br /><br />Still I've seen better from both Powell and Harding.