Ondanks het feit dat de film snel en losjes met de feiten omgaat, is het een prachtig geacteerde en ontroerende film. De rol van Lon Chaney geeft Cagney de gelegenheid om te laten zien wat hij allemaal kan en hoe groot zijn talent is. Het script bevat een kern van waarheid in de manier waarop Chaney zijn rol op briljante wijze invulde, maar afgezien daarvan was hij een uitstekend acteur. Hij speelde de verschoppelingen die hij speelde als mensen om wie het publiek zich bekommerde. Dat Cagney door zijn optreden de kracht van Chaneys kunst kon overbrengen, is een eerbetoon aan beide.
In spite of playing fast and loose with fact, this is a beautifully acted and touching film. The Lon Chaney character gives Cagney an opportunity to show his range, and the depth of his talent. There is a core of truth in the script in that Chaney used make up brilliantly, but beyond the make up, he was a fine actor. He made the outcasts he played richly human people for whom the audience learned to care. That Cagney could convey, through his performance, the power of Chaney's art is a tribute to both.