Daar moet je geen antwoord op geven! Het is duidelijk dat deze film ten onder is gegaan aan het kleine budget en de volslagen amateurisme van de schrijver/regisseur. De plot leest als de pogingen van een schooljongen om Robert E. Howard of H.P. Lovecraft na te bootsen <0xE2><0x80><0x93> een of andere vreemde melange over een verloren stad en een offercultus en een verbannen eenling en een achtervolging in de verloren woestenij van Noggoth... eh, of in elk geval het platteland van Canada.<br />Hoe dan ook, er zitten echt elementen van een fatsoenlijke film in... ze worden alleen in bijna elke scène door de verkeerde keuzes om zeep geholpen. De film geeft een gevoel van de isolatie en de eenzaamheid van het land. De acteur die de schurk speelt, lijkt zichzelf te hebben gemodelleerd naar de Lange Man uit 'Phantasm' (geen slechte keus, eigenlijk), maar in plaats van het dreigende gerasp van de Lange Man, lijkt hij te stikken in een mondvol slijm.<br />In feite hadden de drie hoofdrolspelers, met een echt budget en een echte regisseur en wat fatsoenlijke filmrechten, misschien iets kunnen maken dat niet leek op Amateur Night in het plaatselijke buurttheater... maar die arme kerels zijn helemaal over hun toeren. Ik moet het ze nageven, ze hebben hun best gedaan.<br />O, en de soundtrack: het is één vent met een synthesizer. En het lukt om ongelooflijk ambitieus en irritant te zijn. De componist verandert tientallen keren van stemming, soms in dezelfde scène, en varieert wild van 'Beethovens vijfde met afasie' tot 'Video Poker Music' (uit Mike Nelsons MST3K-reportage) in een poging wat opwinding te krijgen. Maar het blijkt eigenlijk een van de grootste problemen van de film te zijn. Het is alsof je een kazoo-band achtergrondmuziek laat spelen voor je etentje <0xE2><0x80><0x93> hoeveel leitmotifs en riffs en thema's ze ook spelen, het blijft kazoo-muziek, en je zou willen dat ze hun mond hielden en een paar echte instrumenten lieten spelen... of zelfs wat rustgevende stilte toestonden. En net toen ik dacht dat ik deze film op zijn minst op zijn eigen voorwaarden zou kunnen accepteren, zonder hysterisch te gaan giechelen bij elke nieuwe scène, komt er een personage in voor dat Yosemite Sam speelt. Yosemite Sam is een geweldig tekenfilmfiguurtje van Warner Brothers, maar wat doet hij in godsnaam in deze film???<br />Fwiw, hoe dwaas en amateuristisch deze film ook is, hij verdient het absoluut niet om zo diep in de Bottom 100 te zitten. Het is een heel serieus nummertje dat probeert 'over' iets te zijn; en hoewel de acteurs ongeschoold en slecht gefocust zijn, knoeien ze niet met het decor en ze komen sympathiek en sympathiek over. (Dat is alles). Het is meer dan je kunt zeggen over 'De Boze Geesten' of 'De Ruimtemaffia').
Don't answer that! Obviously what sunk this movie was the tiny budget and the utter amateurishness of the writer/director. The plot reads like a ninth grade school boy's attempts to reproduce Robert E. Howard or H.P. Lovecraft - some weird melange about a lost city and a sacrificial cult and an exiled loner and a chase into the lost wastelands of Noggoth...er, or at least rural Canada.<br /><br />Anyway, there are actually elements of a decent movie in here...they just get torpedoed by bad choices in almost every scene. The movie does give a sense of the isolation and loneliness of the land. "Zap" is something of a lunk, but he is an agreeable lunk, and makes a believable 'Everyman' character, even if he is something less than magnetic or inspiring. The guy playing the villain seems to have modeled himself after the Tall Man from "Phantasm" (not a bad choice, really), but instead of having the Tall Man's menacing rasp, he seems to be choking on a throatful of phlegm.<br /><br />In fact, given a real budget and a real director and some decent film stock, the 3 main actors might have been able to pull off something that didn't resemble Amateur Night at the local community theater...but these poor fellows are completely over their heads. I'll say this for them, they gave it a good try.<br /><br />Oh, and the soundtrack: it's one guy with a synthesizer. And it manages to be incredibly ambitious AND irritating. The composer shifts and changes moods dozens of times, sometimes within the same scene, varying wildly from "Beethoven's Fifth with aphasia" to "Video Poker Music" (from Mike Nelson's MST3K coverage) in an attempt to drum up some excitement. But it actually turns out to be one of the film's biggest problems. It's like having a kazoo band provide background music for your dinner party - no matter how many leitmotifs and riffs and themes they play, it's still kazoo music, and you wish they'd shut up and let some actual instruments play...or even allow some restful silence.<br /><br />And just when I thought I was going to be able to at least accept this movie on its own terms without giggling hysterically at every new scene, along comes a character channeling Yosemite Sam. Yosemite Sam is a great Warner Brothers cartoon character, but for God's sake, what is he doing in this movie??? <br /><br />FWIW, as silly and amateurish as this movie is, no way does it deserve to be this deep into the Bottom 100. It's a very earnest little number that tries to be "about" something; and while the actors are unskilled and badly directed, they don't ham it up or chew the scenery, and they come across as sympathetic and likable.(That's more than you can say about 'Hobgoblins' or 'Space Mutiny').