Ik ben in 1963 als blanke geboren in een blanke wijk in Indiana. Maar ik herinnerde me die serie toen ze onlangs met de nieuwe Zusters-serie kwamen: Zuster Jackie en Zuster HawthoRNe. Ik zocht het op omdat ik me de naam van de ster niet kon herinneren en ik het aan een vriend op mijn werk vertelde. Maar ik herinnerde me die serie die ik keek toen ik nog maar 5 jaar oud was. Omdat het belangrijk was. En zelfs toen trok het me naar de plek waar ik nu ben. Ik ben sinds 1984 RN en werk nu als verpleegkundige. Ik ben er trots op dat ik verpleegkundige ben. Ik huilde toen Obama de verkiezingen won, omdat ik het gevoel had dat het een overwinning voor mijn kant was. Een enorme overwinning <0xE2><0x80><0x93> en deze show maakte daar deel van uit, het begin. Ik ben er trots op dat ik deel heb uitgemaakt van de 'Ik zou de wereld willen leren zingen...'-generatie. Dat we allemaal hebben gewerkt aan de gelijkheid, niet alleen voor zwarten en blanken, maar voor iedereen. Dat we allemaal waarde hebben die het verdient om gehoord en gezien te worden. En ik denk dat het feit dat deze nogal dappere tijdshow (en actrice) in staat was om het 5-jarige blanke kind van een kwezel uit Alabama te beïnvloeden om een leven lang in dezelfde dienstbaarheid aan anderen door te brengen, verdomd veel zegt over de 'epochale' effecten op de geesten en mensen van die tijd. Zelfs nu nog denk ik dat ik liever 'Julia' zou zijn dan 'Jackie'. Ik zou me respectabeler voelen. Dank u wel, juffrouw Carroll en haar gezelschap. U hebt een verschil gemaakt. Ik hoop dat de shows van vandaag dezelfde test kunnen doorstaan. We hebben verpleegsters nodig, en mensen die de grenzen overschrijden.
I was born white in 1963 in a WASP neighborhood in Indiana. But I remembered this show when they came out recently with the new "Nurse" shows--Nurse Jackie and HawthoRNe. I looked it up b/c I couldn't remember the star's name and I was telling a friend about it at work. But I remembered this show that I watched when I was all of 5 years old. Because it mattered. And even then, it pulled me toward where I am now. I have been an RN since 1984, and now work as a nurse practitioner. I am proud to be a nurse. I cried when Obama won the election, because I felt like it was a win for MY side. A huge win--and this show was part of that, the beginnings. I am proud that I have been a part of the "I'd like to teach the world to sing..." generations. That what we have all worked toward is the equality, not just of black and white but of everyone. That we all have value that deserves to be heard and witnessed equally. And I think the fact that this rather brave for the time show (and actress) was able to influence the 5 year old white child of an Alabama bigot to spend a lifetime in the same line of service to others says a hell of a lot about its "epochal" effects on the minds and people of that time. Even today, I think I'd rather be "Julia" than "Jackie". I would feel more respectable. Thank you Ms Carroll and company. You made a difference. I hope today's shows can stand up to the same test. We need nurses, and we need people who cross the lines.