Mijn studenten roepen om deze versie van The Miracle Worker, omdat ze vinden dat de moderne filmtechnieken (zoals de kleur) er een betere film van maken. Ik sta erop dat we het originele stuk lezen en eerst de versie uit 1962 bekijken. De meeste studenten zijn dan al snel teleurgesteld over de versie uit 2000. Het enige positieve aan Hallie is dat ze meer lijkt op de leeftijd die Helen destijds had, en ze lijkt een beetje op Helens jeugdfoto's. Verder is ze veel te presentabel om geloofwaardig te zijn als Helen. De remake knoeit ook met het oorspronkelijke script. Er wordt te veel aandacht besteed aan de interne conflicten van James Keller: de jaloezie van Kate en Helen en de behoefte aan de goedkeuring van zijn vader. Het scenario van 1962 is meer getrouw aan het oorspronkelijke Broadway-stuk, wat begrijpelijk is, aangezien William Gibson beide stukken heeft geschreven. Kortom, het enige doel van deze film is om, vergeleken met het origineel, de kracht van de klassieker en de zwakheden van de remake te demonstreren.
My students clamor for this version of The Miracle Worker, insisting that the modern filming techniques (like color) make it a better film. I insist that we read the original play and watch the 1962 version first. Most students are then quickly disappointed by the 2000 version. The only thing going for Hallie is that she looks closer to the age Helen actually was at the time, and she has a slight resemblance to Helen's childhood pictures. Otherwise, she is much too presentable to be believable as Helen. The remake also tampers with the original script. Too much attention is given here to the internal conflicts of James Keller---the jealousy of Kate and Helen and the need for his father's approval. The 1962 screenplay is more faithful to the original Broadway play, which is understandable since William Gibson wrote both. In short, the only purpose this film serves is to demonstrate, through comparison with the original, the power of the classic and the weaknesses of the remake.