We hebben het al vele malen eerder gezien. Van 'Miami Vice' tot 'Dodelijk Wapen', en bovendien in 'Rush Hour', is de culturele en persoonlijke botsing van niet bij elkaar passende bondgenoten die zonder het te weten samenwerken al lang een vaste formule geworden.<br />De nieuwste, onwaarschijnlijke combinatie komt voor in de gedaante van Eugene Levy en Samuel L. Jackson, twee individuen die elkaars tegenpolen zijn, en die beiden vertrouwen op hun stereotiepe rol van de stoere jongen en de stuntelende nerd om dit contrast te illustreren.<br />Een routinematige zakenreis van Wisconsin naar Detroit leidt tot een onverwacht geval van persoonsverwisseling met Andy Fiddler (Levy), een verkoper van tandheelkundige benodigdheden, op weg naar een congres. Bij zijn aankomst komt hij toevallig in contact met Derrick Vann (Jackson), een federaal agent die toevallig te maken heeft met de dood van zijn partner en een berg gestolen vuurwapens. Vanaf dat moment gebruikt Derrick Andy bij zijn plan om de wapens terug te krijgen en de leider van de operatie (Luke Goss) te ontmaskeren. Andy, van wie wordt aangenomen dat hij deel uitmaakt van het criminele circuit, heeft geen andere keus dan met Derrick samen te werken en de zaak op tijd op te lossen, zodat hij de volgende ochtend de conventie kan bijwonen.<br />'The Man' Vriendenfilms hanteren de gebruikelijke regels, want we zien de twee hoofdrolspelers aanvankelijk met tegenzin samenwerken, maar uiteindelijk raken ze onvermijdelijk aan elkaar gewend. Ze ontdekken allebei dat ze van elkaar kunnen leren, en Andy leert Derrick om meer vertrouwen te hebben en meer waardering te hebben voor de gezinswaarden, terwijl Derrick Andy leert om assertiever te zijn.<br />De combinatie van Levi en Jackson is tot op zekere hoogte effectief, voor een groot deel dankzij het duidelijke onderscheid tussen positiviteit en negativiteit dat beide karakters uitstralen. De twee elementen versmelten niettemin en vormen zo zeer aan elkaar gewaagde tegenpolen. <br />Helaas kan deze uitwasemende chemie de rest van het materiaal, dat maar al te vaak zijn toevlucht neemt tot uitgebreide winderigheidssequenties, niet in stand houden, wat resulteert in twee zwaargewichtacteurs die op niets anders drijven dan hete lucht in een film die praktisch geen andere substantie heeft en die onaangenaam blijft hangen, lang nadat hij is afgelopen.
We've seen it many times before. From "Miami Vice" to "Lethal Weapon", and furthermore in "Rush Hour", the cultural and personality clash of mismatched allies unwittingly working together has long become an established formula.<br /><br />The newest unlikely pairing comes in the guise of Eugene Levy and Samuel L. Jackson, two individuals who stand at the furthest polar opposites from each other, both relying on their stereotypical persona of the tough guy and the bumbling nerd to illustrate this contrast.<br /><br />A routine business trip from Wisconsin to Detroit turns into an unexpected case of mistaken identity for Andy Fiddler (Levy), a dental supply salesman, while heading to a convention.<br /><br />Upon his arrival, he coincidentally crosses paths with Derrick Vann (Jackson), a federal agent who just happens to be dealing with the death of his partner and a stash of stolen firearms. From then on, Derrick uses Andy in his scheme to recover the weapons and expose the leader of the operation (Luke Goss). Andy, who is believed to be a participant in the whole criminal dealings, has no other choice but to cooperate with Derrick and solve the case in time to make it to his convention the next morning.<br /><br />"The Man" employs the usual rules of buddy movies, as we see the two leads initially teaming up with reluctance only to inevitably become accustomed to each other in the end. Both discover that they can learn from one another, with Andy teaching Derrick to be more trusting and more appreciative of family values, while Derrick teaches Andy to be more assertive.<br /><br />Levy and Jackson's combination is effective to a certain degree, due in great part to the clear distinction between positivity and negativity which emanate from both characters, the two elements nonetheless blending together to create highly compatible opposites.<br /><br />Unfortunately, this exuded chemistry cannot sustain the rest of the material which all too often resorts to extensive flatulence sequences, resulting in two heavyweight actors floating on nothing more than hot air in a film that practically has no other substance and that lingers unpleasantly, long after it has passed.