De film begint met vier vrouwen die wakker worden in een kamer, ze kunnen zich niets herinneren van hun leven daarvoor en ze weten ook niet waar ze zijn. De vrouwen laten onmiddellijk hun 'karakter' zien <0xE2><0x80><0x93> je hebt de emotionele, de stoere, de gevoelige en de heldin. De vrouwen worden aan diverse tests onderworpen, die worden uitgevoerd door een ongevoelige wetenschapper en zijn assistenten, die als robots praten en eruitzien alsof ze bij een straatfeest horen. De actie is als slijm <0xE2><0x80><0x93> plakkerig en eindeloos lang. Maar het laatste kwart van de film ziet een verandering in het tempo en de kijker wordt overspoeld met informatie die letterlijk uit het niets komt en eerlijk gezegd nergens op slaat. Het hele gevoel van 'Bane' is bizar <0xE2><0x80><0x93> het probeerde te origineel te zijn en maakte er uiteindelijk een zootje van. Het is helemaal niet interessant om naar te kijken, het probeert bloederig, psychologisch en bovennatuurlijk tegelijk te zijn en faalt jammerlijk in alle genres.
The film opens with four women waking up in a room, they have no memory of their lives before nor do they know where they are. The women show "character" immediately - there's the emotional one, the tough one, the sensitive one and the heroine. The women are subjected to various tests, which are conducted by a callous scientist and his assistants who talk like robots and look like they belong rather to a street rave. The action is like slime - sticky and drags on forever. The last quarter of the film, however, sees a change of pace and the viewer is poured over with information that literally comes out of the blue and quite frankly makes no sense.<br /><br />The whole feel of "Bane" is bizarre - it tried to be too original and ended up making a mess out of itself. It's not a least bit interesting to watch either, it tries to be gory, psychological and supernatural all at the same time and fails miserably in all genres.