Dit vervolg op de geliefde Trilogy of Terror is een volslagen miskleun, een waardeloze en zelfs wanhopige poging om de elementen terug te halen die de oorspronkelijke film tot een succes maakten. Deze keer spelen we een middelmatige, af en toe onbeholpen actrice die Lysette Anthony heet in de drie verhalen, in plaats van de briljante Karen Black. In het eerste verhaal speelt ze een rijke vrouw die als trofee haar man afmaakt met behulp van haar vriend. Het verhaal is slap, maar als je ook maar een beetje claustrofobisch bent, krijg je waarschijnlijk de kriebels van het verhaal. In het tweede verhaal speelt een vrouw die probeert haar zoon uit de dood terug te halen en daar blijkbaar in slaagt. Dit verhaal is zo slecht gespeeld, van het belachelijk slechte acteerwerk van de acteur die de zoon speelt tot de afschuwelijke laatste scène, dat het gewoon niet de moeite waard is om erover te praten. Het slechtste verhaal is het laatste, wat ironisch is omdat het een vervolg is op het beste verhaal uit de eerste film. In die film speelde Black een jonge vrouw die in haar appartement wordt geterroriseerd door een Afrikaanse Zuni-fetisjpop. In de nieuwe film hebben de filmmakers alle geloofwaardigheid in de wind geslagen om een andere jonge vrouw in dezelfde situatie te krijgen. (Ik vind het prachtig als de vrouw en de bewaker vermoeden dat er een moordenaar in het gebouw is en de bewaker erop staat dat ze in het lab blijft met de deur op slot terwijl hij de boel controleert, ook al heeft de deur van het lab een dun glazen ruitje.) Het verhaal dient dan als een strikte remake van het eerste, waarin Anthony de pop in een vitrine gevangenhoudt, zichzelf snijdt terwijl hij het mes probeert te pakken als de pop in de vitrine staat te zagen, en aan het eind bezeten raakt van de geest in de pop. Echt, gewoon een complete tijdverspilling. Kijk in plaats daarvan naar het origineel.
This sequel to the beloved Trilogy of Terror is a complete misfire, a lousy and even desperate attempt to recapture the elements that made the original film work. This time we have a mediocre, occasionally inept actress named Lysette Anthony playing different roles in the three stories, instead of the brilliant Karen Black. In the first one she plays a rich trophy wife who bumps off her husband with the aid of her boyfriend. The story is lame, but will probably give you the creeps if you are at all claustrophobic. The second story involves a woman who tries to bring her son back from the dead and apparently succeeds. This story is so poorly executed, from the laughably bad acting from the actor playing the son to the horrible final shot, it's just not worth commenting on. The worst story is the last, which is ironic b/c it's a sequel to the best story from the first film. In that one, Black played a young woman who is terrorized in her apartment by an African Zuni fetish doll. In the new one, the filmmakers have thrown all plausibility to the wind to get another young woman in the same situation. (I love it when the woman and the security guard suspect a killer is in the multi-story building and the guard insists she stay in the lab with the door locked while he checks the place out, even though the door to the lab has a flimsy glass window on it). The story then serves as a strict remake of the first one, with Anthony trapping the doll in a case, cutting herself while trying to grab the knife when the doll saws away at the case, and then becoming possessed by the spirit in the doll at the end. Really, just a complete waste of time. Watch the original instead.