Ongeveer het enige plezier dat ik aan de eerste twee derde van deze film beleefde, kwam voort uit het feit dat ik op de universiteit geschiedenisdocent was. Het decor was interessant en dat was ook het commentaar van de moeder op haar dochter. Maar afgezien daarvan wacht je maar en wacht je maar tot er iets gebeurt. De enige opwinding, afgezien van het allerlaatst, is wanneer John Malkovich eindelijk opduikt. Maar ik vond zijn personage veel te kruiperig en pathetisch. En dan de laatste scène! Oké, misschien is er wel iets belangrijks aan geschiedenis en beschaving, de dochter gaat terug om haar pop op te halen. Maar maakt deze wending aan het eind een uur slecht schrijven en camerawerk goed? Wie geeft deze film een 10/10? Is het dat eigenlijk wel waard? Als je alle grote films die zijn gemaakt (en dan nog alleen in vergelijking met sommige van die stinkfilms uit Hollywood) bij elkaar optelt, hoe kan deze film dan zo'n hoge waardering van de mensen krijgen?
About the only enjoyment I got out of the first two-thirds of this movie came from the fact that I was a History Major in College. The scenery was interesting and so was the commentary from the mother to her daughter. But other than that you're just waiting and waiting for something to happen. The only excitement, other than the very very end, is when John Malkovich finally shows up. However, I found his character far too fawning and pathetic. And then the final scene! Okay maybe there is some big point about history and civilization, the daughter goes back for her doll But does this bit of a twist at the end make up for an hour of bad writing and camera work? Who's giving this film a 10/10? Does it really warrant it? Considering all the great films produced (especailly when compared to some of the stinkers from Hollywood) how can this film get such a high rating from people?