'In the Wake of the Bounty' is een van de slechtste films die ik ooit heb gezien. Maar hij heeft de speciale slechte Ed Wood-kwaliteit, waarbij de incompetentie van de film soms de grens naar surrealisme overschrijdt. De mengeling van dramatische heropvoeringen en feitelijke (waarschijnlijk geënsceneerde) documentaire doet denken aan 'Glen of Glenda', alleen zonder het enthousiasme dat Wood had. Er is ook meer dan genoeg onbedoelde lachsalvo's, en hij is op sommige momenten best vermakelijk. Om te bewijzen dat eerste indrukken niet altijd alles zijn, hebben we ook Errol Flynns debuut op het witte doek, in een voorstelling die geen enkel teken vertoont van het charisma en de aantrekkingskracht die Flynn pas twee jaar later in 'Captain Blood' zou hebben. is voornamelijk een curiositeit voor diehard classic-filmfans (4/10).
"In the Wake of the Bounty" is one of the worst films I've ever seen. However, it has the special Ed Wood quality badness where the film's incompetency crosses the line over into surrealism at times. The blend of dramatic reenactments and actual (probably staged) documentary resembles "Glen or Glenda", except without the enthusiasm Wood had. It has plenty of unintentional laughs also, and is rather entertaining at moments. To prove that first impressions aren't always everything, we also have Errol Flynn giving his screen debut, in a performance that doesn't show any signs of the charisma and appeal Flynn would have only two years later in "Captain Blood". "In the Wake of the Bounty" is mostly a curiosity for die-hard classic film buffs. (4/10)