Bewoners van een wetteloze, onherbergzame stad in het Wilde Westen zijn verlamd van angst als de psychopathische vreemdeling Aldo Ray arriveert en mensen begint neer te schieten en branden te stichten; de tijd verstrijkt en Henry Fonda, die van advocaat tot burgemeester is gegaan, helpt bij de wederopbouw van wat er nog van de gemeenschap over is, maar als Ray terugkomt, moet Fonda zijn eigen angst en moraal onder ogen zien. Hoewel het verhaal veelbelovend klinkt, is die goedkope executie dat niet, en Ray heeft (ondanks wat gegrinnik) eigenlijk geen personage om te spelen en geen dialoog. Veel bekende westerngezichten in de cast, maar de personages zijn clichés en uitgeknipte stukken, en het melodramatische plot is alleen nuttig voor onbedoelde lachbuien. Janice Rule speelt een getraumatiseerde saloongastvrouw met een Iers accent dat af en toe de kop opsteekt, en de arme Lon Chaney (Jr.) heeft een armzalig excuus voor een rol als alcoholische barkeeper. Henry Fonda is, zoals gewoonlijk, onverzettelijk, maar de omgeving ademt geen sfeer, en de regie van Burt Kennedy is absoluut niet artistiek (hij richt de camera en filmt). Een paar incidenten in het thema doen denken aan het latere 'The Life and Times of Judge Roy Bean', maar die film was veel ambitieuzer en boeiender dan deze uiterst bescheiden ondermaatse productie.
Residents of a lawless, three-horse town in the Old West are paralyzed with fear after psychopathic stranger Aldo Ray arrives and starts shooting people and setting fires; time passes, and lawyer turned mayor Henry Fonda helps rebuild what's left of the community, but when Ray returns, Fonda has to confront his own fear and morality. Although the story sounds promising, this cheapjack execution is not, and Ray (despite some cackling) has really no character to play and no dialogue. Lots of familiar western-movie faces in the cast, but the characters are clichés and cut-outs, and the melodramatic plotting is only useful for unintended laughs. Janice Rule plays a traumatized saloon hostess with an Irish brogue that comes and goes, and poor Lon Chaney (Jr.) has a miserable excuse for a role as an alcoholic bartender. Henry Fonda is stalwart, as usual, but the surroundings have no atmosphere and Burt Kennedy's direction has absolutely no artistry (he points the camera and shoots). Some incidentals in the theme bring to mind the later "The Life and Times of Judge Roy Bean", but that film was much more ambitious and engrossing than this extremely modest underachiever. * from ****