Het is verrukkelijk om Laurence Harvey als een neurotische schaker te zien, die van plan is de tegenstander die hij niet kan verslaan aan het schaakbord te vermoorden. Deze film heeft een prachtig ritme en een aantal slotscènes, omdat Harveys plot een paar keer op het punt lijkt te staan te mislukken of te ontmaskeren, maar hij slaagt er opnieuw in de kansen te keren. Columbo voert een behendige zenuwoorlog tegen dit nerveuze genie, en de scène waarin hij erin slaagt hem zo van zijn stuk te brengen dat hij tijdens het schaken een fout maakt, is een van de hoogtepunten van de film, terwijl Harvey vol ongeloof naar het bord kijkt, waar hij zichzelf zojuist schaakmat heeft laten zetten. De climax is bijna even sterk, en als je ziet hoe Laurence Harvey volledig instort terwijl zijn plan aan het licht komt, brengt dat de film tot een bevredigend einde.
It is a delight to watch Laurence Harvey as a neurotic chess player, who schemes to murder the opponent he cannot defeat at the chessboard. This movie has wonderful pacing and several cliffhanger moments, as Harvey's plot several times seems on the point of failure or exposure, but he manages to beat the odds yet again. Columbo wages a skilful war of nerves against this high-strung genius, and the scene where he manages to rattle him enough to cause him to make a mistake while playing chess is one of the highlights of the movie, as Harvey looks down in disbelief at the board, where he has just allowed himself to be checkmated. The climax is almost as strong, and watching Laurence Harvey collapse completely as his scheme is exposed brings the movie to a satisfying finish. Highly recommended.