Elke dag, van 1991 tot 1993, rende ik van school naar huis om naar de laatste aflevering van Darkwing Duck te kijken. Deze actiefilm was het hoogtepunt van mijn jeugd. Destijds was ik dol op de personages (vooral op Steelbeak en Darkwing zelf), de meeste verhaallijnen en het klassieke Disney-gevoel dat in de Disney-series van tegenwoordig op de een of andere manier ontbreekt. De schurken waren altijd interessant en de humor van de series was niet gericht op de badkamerhumor, in tegenstelling tot een aantal nieuwe, levendige series.<br />Twaalf jaar later, nadat ik een paar afleveringen heb gevonden, ben ik nog steeds verliefd op deze geweldige serie en ben ik blij te zien dat er een heleboel toegewijde fans rondlopen. Ik hoop dat het in een of andere vorm tot zijn vroegere glorie zal worden teruggebracht.
Every day from school, from 1991-1993, I would always run home from school to see the latest episode of Darkwing Duck. This action-adventure-comedy was the highlight of my youth. Back then, I loved the characters (especially Steelbeak and Darkwing himself), the majority of the story lines and the good IL' classic Disney feel that somehow lacks in today's Disney shows. The villains were always interesting, and the shows humor wasn't centered on bathroom humour, unlike a number of new animated shows.<br /><br />Twelve years later, after finding some taped episodes, I am still in love with this wonderful show and glad to see there are lots of devoted fans out and about. I hope to see it returned to its former glory in some form or another.