Deze film heeft alles: jurken, dansen, liedjes... Ik ben dol op die 'Russische' liedjes van Kern, en Irene Dunne kan echt zingen. Ze kan ook acteren <0xE2><0x80><0x93> zie de scène waarin haar professionalisme haar dwingt beleefd te zijn tegen Johns verloofde. Het dansen van Fred en Ginger is transcendent en al 3000 jaar een van de grote kunstwerken van de westerse beschaving. En Fred speelt ook nog piano! (En hij is heel grappig.) In de laatste scène tilt hij Ginger van de grond, maar als ze hem ten huwelijk vraagt, kan hij niet uit zijn woorden komen <0xE2><0x80><0x93> maar hij zegt ja, natuurlijk. En wie heeft zijn amusante beschrijving van de jurken geschreven? Zou het Kerns oude Broadway-partner Pelham Grenville Wodehouse kunnen zijn geweest? Het enige zwakke punt is een lopende grap over een lid van de band met een falsetstem die mannelijk probeert te klinken. Wat zullen de mensen hebben gelachen!
This movie has everything: frocks, dancing, songs.... I love those "Russian" songs by Kern, and Irene Dunne really can sing. She can act too - see the scene where professionalism forces her to be polite to John's fiancé. Fred and Ginger's dancing is transcendent and one of the great works of art of Western civilisation for the past 3,000 years. And Fred plays the piano too! (And is very funny.) He sweeps Ginger off her feet in the last scene, but when she proposes to him he's inarticulate - but he says yes, of course. And who wrote his amusing descriptions of the frocks? Could it have been Kern's old Broadway partner, Pelham Grenville Wodehouse? The only flaw is a running gag about a band member with a falsetto voice who tries to sound butch. How the groundlings must have laughed!