Nog een 48 Hours: 3 van de 10: als je een samenvatting wilt van wat er mis was met veel films uit de jaren tachtig (en waarom het decennium zo'n slechte filmgeschiedenis heeft ondanks een paar geweldige films) dan is Another 48 Hours een geweldig beginpunt. (Ondanks het feit dat de film in 1990 is gemaakt).<br />De eerste 48 Hours was een bonafide hit die jarenlang het politievriendenfilmgenre heeft bepaald en/of beïnvloed. Het was Eddie Murphy's eerste film en samen met Trading Places maakte hij er een ster van. Het was een combinatie van komedie en keiharde actie en werkt nog steeds, ondanks het feit dat de conventies ervan sinds 1982 in wel duizend films zijn nagebootst.<br />Nog een 48 Hours kwam op een ander tijdstip op het toneel. Eddie Murphy had net een paar spectaculaire filmbombardementen achter de rug en de mensen zaten te popelen om zijn volgende grote hit te zien. (We wisten toen nog niet hoe geweldig de mensen het zouden vinden om te moeten wachten.) Niets wat in de eerste film werkte, werkt hier. Eddie Murphy slaapwandelt door zijn rol en de film is gewoon niet grappig.<br />De actiescènes zijn niet veel beter. De schurken zien eruit als een Klingon Biker Bende. Er is een warrig verhaal met een onthulling aan het eind die niet minder logisch zou zijn als ze het probeerden. De regie van Walter Hill is die van een voetganger en het publiek wordt praktisch belaagd door de jazzy soundtrack.<br />Er zijn een paar positieve punten. Nick Nolte lijkt in het grootste deel van de film mee te doen, ondanks het belachelijke script, en sommige actiescènes zijn aardig. De hele film is een duidelijke misser en een voorbeeld van waarom vervolgen in de jaren tachtig (oktober 1990) zo'n slechte naam hadden.<br />De hele film is nog geen tien minuten van je tijd waard, laat staan nog eens 48 uur.
Another 48 Hours: 3 out of 10: If you want a synopsis of what was wrong with many movies in the 1980’s (and why the decade has such a bad cinematic rap despite some great films) Another 48 Hours provides a great starting point. (Despite being made in 1990).<br /><br />The first 48 Hours was a bonafide hit that started and/or influenced the cop buddy film genre for years to come. It was Eddie Murphy’s first film and along with Trading Places made him a star. It combined comedy with intense straight up action and still works today despite having its conventions replicated in a thousand films since 1982.<br /><br />Another 48 Hours came on the scene at a different time. Eddie Murphy had just had some high profile cinematic bombs and people were anxious for his next great hit. (Little did we know at the time, how great a wait people would have.) Nothing that worked in the first film works here. Eddie Murphy sleepwalks through his role and the film simply is not funny.<br /><br />The action scenes are not much better. The villains look like a Klingon Biker Gang. There is a muddled story with a reveal at the end that could not make less sense if they tried. The direction by Walter Hill is pedestrian and the jazzy soundtrack practically assaults the audience.<br /><br />There are a few positives. Nick Nolte seems game throughout much of the film despite the ridiculous script and some of the action set pieces are decent. Over-all the film is a clear miss and an example of why sequels got such a bad name back in the Eighties (Okay early Nineties).<br /><br />Overall the film is not worth ten minutes of your time let alone another 48 Hours.