Misschien komt het doordat ik onlangs Indiase soaps ben gaan kijken. Of misschien komt het doordat ik me vergelijk met de andere binnenlandse en buitenlandse series en films die ik in de loop der jaren heb gezien. Kasamh Se moet wel een van de meest frustrerende en pijnlijke series zijn die ik heb gezien. De meeste personages lijken stom en niet in staat zich op relevante momenten uit te drukken. Mensen onthullen hun gedachten hardop als ze alleen voor de camera staan. Ik begrijp dat het publiek wil weten wat er aan de hand is, maar als de schrijver/regisseur/producent op zoek is naar realisme, moeten ze zich afvragen hoe vaak ze in hun leven monologen tegen zichzelf houden. En om mijn tirade beleefd af te ronden, het enige wat me nog meer irriteert dan de rest is dat de show maar 10 minuten duurt terwijl de rest van de show alleen maar inhakt op personages die elkaar op schijnbaar gespannen momenten in de ogen kijken. Hoewel de plot misschien geloofwaardig is, denk ik dat een 15-jarige wel wat meer inhoud zou kunnen bedenken voor een show van 1 uur.
Maybe it's because I just recently got into Indian soap operas. Or maybe it's because I am comparing to the other domestic and foreign shows/movies that I've seen over the years. Kasamh Se has to be one of the most frustrating and painful series I've sat through. Most of the time characters seem to be mute and unable to express themselves at times of relevance. People reveal their thoughts aloud when alone just for the camera. I understand wanting the audience to know what's going on, but if the writer/director/producer is looking for realism, they should consider how often they speak monologues to themselves in their lives. And to politely end my tirade, the one thing that annoys me more than the rest is how the show really takes only 10 minutes while the rest of the show just keeps cutting to characters faces repeatedly during seemingly tense moments. While the plot is possibly believable, I think a 15 year old could come up with more content for a 1/2 hour show.