Ik zag een paar goede opmerkingen hierover en dacht dat ik het maar eens moest proberen. Wat een vergissing. De film begon met een flashback binnen een flashback binnen een flashback, en werd vanaf dat moment alleen maar erger. De kostuums waren niet authentiek en zagen eruit als goedkope kostuums, de spraak klonk te modern, het acteren was onhandig en de overgang van scène naar scène was korzelig. Een cruciale regel voor mij is dat ik, om van een film te kunnen genieten, in de film moet kunnen opgaan. Als ik niet door twee scènes heen kan komen zonder geschokt te zijn door slecht bij elkaar passende kostuums, spraak of fotografie, zal de film van mij geen goed cijfer krijgen. Noem me pietluttig, of misschien is het alleen maar omdat ik genoeg films heb gezien om te weten wat...' Dat is te verwachten in een historische film.
I saw a few good comments on this and thought I'd give it a try. What a mistake. The movie started with a flashback within a flashback within a flashback, and just got worse from there. The outfits were unauthentic and looked like inexpensive costumes, the speech too modern sounding, the acting awkward, and the transition from scene to scene choppy. A crucial rule for me is that to enjoy a movie, I have to be able to get lost in the movie. When I can't get through two scenes without being shocked by mismatched outfits, speech, or photography, the movie won't get a good rating from me. Call me picky, or maybe it's just that I've seen enough movies to know what's expected in a historic movie.