Het concept van 'Cavite' is niet bepaald nieuw, want de verhaallijn is al eerder uitgewerkt in minstens één recente populaire Hollywoodfilm.<br />Het concept is eenvoudig en opwindend: een volwassen man uit de Filippijnen woont en werkt in de Verenigde Staten. Hij krijgt een telefoontje dat hij dringend naar huis moet komen. Op weg naar buiten wordt hij overvallen door een emotionele crisis met zijn vriendin uit de Verenigde Staten, die hij probeert op te lossen via een telefoon op het vliegveld.<br />Op dat moment wist ik dat ik in de problemen zat. De geluidsopname in deze film, in elk geval zoals die op de dvd staat, zit vol onbegrijpelijke momenten. De subtekst is belangrijk, anders zou die niet in dit vlotte tempo en goed gefotografeerde verhaal zijn opgenomen. Aan het eind van de film komt hij weer ter sprake, maar alleen bij nader inzien. Er is een scène waarin de vriendin heel kil en wreed aan het woord is, en de hoofdpersoon draagt een masker van walging omdat hij zo emotioneel uitgeput is. Hij kan haar niet vertellen wat er met hem is gebeurd, en zij is een leeghoofd, praktisch gesproken.<br />De hoofdpersoon is Adam, en een onbekende met een mobiele telefoon is zijn Nemesis, zijn constante tegenstander.<br />Adam is een moslimman van halverwege de dertig. De Filippijnen zijn overweldigend christelijk en voornamelijk rooms-katholiek, maar de aanzienlijke moslimminderheid daar heeft Mindanao (en andere eilanden) al meer dan een eeuw lang het leven zuur gemaakt. De laatste tijd, na 9/11, zijn er zowel binnenlandse antiterroristische eenheden als Amerikaanse troepen ingezet tegen deze moslimguerrilla's, en velen van hen zijn gedood.<br />Dus nadat hij over de Stille Oceaan is gevlogen, in Taipei is geland en vervolgens op de Filippijnen is geland, is Adam verbijsterd als zijn moeder hem niet op het vliegveld opwacht. Hij komt er al snel achter dat ze dat niet kan, omdat ze is ontvoerd door moslimfanaten. Ze dreigen haar en Adams zus te vermoorden als hij niet volledig meewerkt. Eerst denkt hij dat ze eigenlijk alleen maar geld willen, omdat ze hem gebruiken om een spaarrekening te plunderen die zijn vader heeft achtergelaten <0xE2><0x80><0x93> een rekening waarop <0x24> 75.000 staat, een vorstelijk bedrag <0xE2><0x80><0x93> maar uiteindelijk komt hij erachter dat ze hem willen gebruiken voor een terroristische bomaanslag.<br />Meer dan de helft van de film is in bewegende beelden: hij rijdt in een Jeepney, in een bus, loopt, rent, neemt een driewielertaxi en loopt nog meer. De gemene, krengerige kerel aan de andere kant van de lijn (die heel slim in zijn bagage was gestopt vlak voordat hij op het vliegveld aankwam) bestookt hem beurtelings met verwijten dat hij een goede moslim is en dreigt dan zijn moeder te vermoorden.<br />De goede moslim dwingt de luie moslim tot het afleveren van een bom... in een christelijke kerk... door zijn familie te bedreigen. De arme sukkel heeft geen andere keus dan te gehoorzamen.<br />De auteur en de hoofdrolspeler van de film toonden grote moed door dit lastige onderwerp aan te snijden. Er zijn een paar slimme momenten in 'Cavite'. Het had een van de echt grote, lowbudget onafhankelijke films kunnen zijn <0xE2><0x80><0x93> denk aan 'Mariachi'. Als het tempo van de film op bepaalde punten was verlaagd om de kijker de omvang van het dilemma te laten zien en de pijn die het Adam doet, en om te laten zien dat hij zich vreemd voelt in de armoedige buurten van Cavite.<br /><0x3E><0x3E> Het grootste deel van de tijd spreekt de kwelgeest met de mobiele telefoon Tagalog, of een mengeling van Tagalog en Engels, en de ondertiteling lijkt voorbij te vliegen... wat opnieuw betekent dat het onmogelijk is de omvang van het probleem waarmee Adam wordt geconfronteerd te bevatten... omdat we na de eerste vier keer weten dat de beller zegt dat hij de moeder en de zus gaat vermoorden, dat dit een slechte hombre is. Ik vind het vreselijk om een jonge, onafhankelijke man te ontmoedigen zijn vele talenten en gaven te gebruiken, en er zijn bewijzen voor die stelling in 'Kaviaar'. Aan de andere kant heb ik de tijd genomen om deze film twee keer op dvd af te spelen, omdat ik er zeker van wilde zijn dat het niet alleen het onhandige camerawerk was dat me van streek maakte. 'Kaviaar' nodigt uit en vereist, maar het levert niet 'de goederen' aan het eind, wat in feite een vals einde is, en dan is de kijker gedwongen een doodlopende weg te ondergaan.<br />Ik denk dat het Chekov was die eens schreef: 'Een pistool dat in het eerste bedrijf aan de muur hangt, moet in het derde bedrijf worden afgevuurd.' Dit is het advies dat de makers van 'Kaviaar' geven. Het is een verhaal dat ze hadden moeten horen voordat ze er zo liefdevol aan werkten.<br /><br />Grote inspanningen en grote ideeën kunnen niet slagen als de film geen plot heeft dat het conflict illustreert, context geeft en een oplossing biedt. Het is alleen maar menselijk om te willen dat een interessant verhaal een interessant en betekenisvol einde heeft. 'Kaviaar' voldoet in dat opzicht niet en dus gaan al het snelle camerawerk en het hectische, paniekerige tempo voor niets.<br />We kunnen alleen maar hopen dat de hoofdpersonen van deze film er iets van zullen leren en twee dingen met hun volgende film zullen doen <0xE2><0x80><0x93> hem vertragen tot een vlotte loop, zodat de plot zich kan ontwikkelen, en een acteur inhuren die nuances kan uitdrukken, en iets wat meer is dan alleen walging.
The concept for "Cavite" is not exactly new, as the storyline has been worked up before in at least one recent mainstream Hollywood movie.<br /><br />The concept is simple and exciting: an adult man who is from the Philippines has been living and working in the U.S. He gets a call to inform him that he's needed, urgently, at home. On the way out of town he's beset by an emotional crisis with his Stateside girlfriend, which he tries to resolve from a telephone in the airport.<br /><br />Right there I knew I was in trouble. The audio recording in this movie, at least as presented on DVD, is spotted with incomprehensible moments. The "trouble with his girl" sub-text is an important one, or it would not have been included in this briskly paced, and well-photographed story. It reoccurs at the end of the movie but only as an afterthought. There's a scene with the girlfriend talking, being very cold and cruel, and the main character is a wearing a mask of disgust because he is so emotionally spent. He cannot tell her what has happened to him, and she's an airhead, practically speaking.<br /><br />The main character is Adam, and a stranger on a cell phone is his Nemesis, his constant antagonist.<br /><br />Adam is a Muslim man in his mid-30s. The Philippines are overwhelmingly Christian and mostly Roman Catholic, but the substantial Muslim minority there has been raising hell on Mindanao ( and on other islands ), for a century or more. Recently, post-9/11, both domestic anti-terrorist units and U.S. forces have been employed against these Muslim guerrillas and many of them were killed.<br /><br />So, after flying across the Pacific, stopping over in Taipei and then landing in the Philippines, Adam is perplexed when his mother does not meet him at the airport. He soon learns that she cannot because she has been kidnapped by Muslim fanatics. They are threatening to kill her and Adam's sister if he does not cooperate fully.<br /><br />At first he thinks that all they really want is money, because they use him to loot a savings account left behind by his father -- one that holds $ 75,000, a most princely sum -- but eventually he figures out that they want him to be a mule for a terrorist bomb attack.<br /><br />More than half of the film is presented in moving sequences: he's riding in a Jeepney, on a bus, walking, running, taking a tricycle cab and walking some more. The nasty, bitchy fellow on the other end of the cell phone ( that was cleverly inserted into his luggage just before he left the airport on arrival ), alternately harangues him about being a good Muslim and then threatens to murder his mother.<br /><br />The good Muslim is extorting the slacker Muslim into delivering a bomb ... into a Christian church ... by threatening his family. The poor sap has no choice but to comply.<br /><br />The film's author and leading man showed great courage in even wanting to tackle this thorny subject. There are some clever moments in "Cavite". It could have been one of the truly great low-budget independents -- think "Mariachi," here -- if the hectic pace of the film had been reduced at certain points, to allow the viewer to see the size of the dilemma and the pain it causes Adam, and to see him feeling strange in the poverty-stricken neighborhoods of Cavite.<br /><br />Most of the time the cell phone tormentor is speaking Tagalog, or a mixture of Tagalog and English, and the subtitles for that seem to fly by ... meaning, once again, that it is impossible to grasp the size of the problem facing Adam ... because we know after the first four times that the caller says he is going to kill the mother and the sister that this is a bad hombre.<br /><br />Truly, I hate to discourage a young independent from using his many talents and gifts, and there is evidence of them in "Cavite." But then again, I took the time to screen this film on DVD twice, because I wanted to be sure that it wasn't just the herky-jerky camera work which was upsetting me. "Cavite" invites and involves, but it doesn't deliver 'the goods,' at the end, which is really a false ending and then the viewer is forced to endure a flat-out dead end.<br /><br />I think it was Chekov who once wrote, "a gun hung on the wall in Act One must be fired by Act Three". This is the advice the makers of "Cavite" should have heard before they labored so lovingly on it.<br /><br />Great effort and great ideas cannot succeed unless the film has a plot which illustrates the conflict, gives it context, and a resolution. It's only human nature to want an interesting story to have an interesting and meaningful ending. "Cavite" fails in that regard and so all the double-quick camera work and the hectic, panicky pace, goes for naught. <br /><br />One can only hope the principals of this picture will learn something from this, and do two things with their next film -- slow it down to a brisk walk, so that the plot can develop, and hire an actor who can express nuances, and something emotional, besides disgust.