Dit programma is nu al een paar jaar uit, maar elke keer dat het werd uitgezonden, heb ik er niet veel aandacht aan besteed. Ik bedoel, zwarte acteurs die het leven van voormalige slaven navertellen? Het leek een belediging voor degenen die in die tijd leefden, of dat dacht ik tenminste. De waarheid is waar het ook over praat in de mainstream media of hoe afgezwakt het onderwerp ook wordt behandeld.<br />Slavernij in Amerika is Amerikaanse Geschiedenis. Ik dacht dat het gewoon een of andere pr-grap was dat zwarte acteurs de verhalen van voormalige slaven lazen, maar nadat ik ernaar had gekeken en de beelden had gezien en de geluiden had gehoord, begreep ik het. Ik neem mijn petje af voor de acteurs die dit lezen en geef toe dat ik een fout heb gemaakt door deze documentaire te beoordelen. Er waren momenten dat ik alleen maar kippenvel kreeg omdat hij echt was. Ik heb de betekenis van June Tan nooit begrepen tot ik dit zag en daarna heb ik nog meer geleerd.<br />Mijn angst is nu dat jongere generaties, die mijn instelling hebben voordat ik dit zag, het zien als iets om in slaap bij te vallen dat niet belangrijk is of dat het in het verleden ligt. De geschiedenis in het algemeen leert ons dat dingen die vergeten worden, vaak zichzelf herhalen. Ik hoop dat we voor zoiets verraderlijks als slavernij, de holocaust of de huidige omgang met mensen uit het Midden-Oosten of Latino's over de haat heen komen en verder kunnen gaan met het kennen van ons verleden en verder kunnen gaan met ons leven.
This program has been out for a couple of years now but every time it premiered I never gave much thought to it. I mean black actors retelling the lives of former slaves? It seemed like an insult to those who lived that in that time, or so I thought. The truth is no matter how much its not talked about in mainstream media outlets or how downplayed the subject receives. <br /><br />Slavery in America is American History. I thought it was simply some PR joke have black actors reading the stories of former slaves, but after watching it and seeing the pictures and hearing the sounds I understood. I tip my hats of to the actors reading and admit my error in prejudging this documentary. There were moments in which I just had chills because it was real. I never understood the meaning of Juneteeth until watching this and over all I came away learning more.<br /><br />My fear now is that younger generations, who have my mindset prior to watching this, see it as something to fall asleep on not important or it's in the past. If anything, history in general teaches us that things that go forgotten often repeat themselves. I hope that for something as insidiously evil as slavery, the holocaust, or any of the current dealings with Middle Easterners or Latinos, I hope that we get over the hatred and can move on knowing our past and move forward.