De moraal van dit verhaal is niet 'lieve jongens zijn het laatst aan de beurt', maar 'ken jezelf'. De wereld is vol menselijke drilpuddingen die niet weten wie ze zijn of wat ze willen, die hun daden laten leiden door de wensen van anderen. Vandaar dat Howard afbrokkelt terwijl Christine, die met beide benen op de grond staat, blijkbaar weer opkrabbelt.<br />Als je het tot zover hebt gevolgd, weet je de essentie van de plot al. Wat de meeste kijkers missen, is dat Howard de kans krijgt om op zijn eigen voorwaarden en met zijn eigen fouten te leven, omdat hij een misplaatste behoefte heeft aan een hechte band met een man. Als 'nerd' hoeft hij alleen maar'Chads trui te dragen'. Op een gegeven moment komt hij bij een splitsing in de weg: hij krijgt het voordeel van een buitenstaander.' Een collega, die niet toevallig zwart is, zegt, toen hij hoorde dat Howard met het dove meisje omging: 'Jij bent groter dan ik.' Hij legt uit dat zo'n gewaagde variatie gevaarlijk is in hun bedrijfscultuur! Howard is verbijsterd door de bewondering van de man voor zijn durf; dit nieuwe perspectief verbaast hem. Maar het dringt niet tot hem door. Hij heeft de kans om een echte man te worden, en hij mist die door zijn eigen soort doofheid voor de 'onzichtbare man' (die hem zojuist het compliment heeft gemaakt hem in vertrouwen te nemen en ervan uit te gaan dat hij geen haai is).<br />Er zit aan het eind een subtiele implicatie dat Chad misschien inderdaad krijgt wat hij wil.' Zijn vriendin, met wie hij samenwoont, heeft emotioneel de overhand; hij vraagt haar expliciet om liefde.
The moral of this story is NOT Nice Guys Finish Last, but Know Thyself. The world is filled with human jellies who don't know who they are or what they want, who allow their actions to be directed by the wishes of others. Hence, Howard crumbles while Christine, well-grounded in her personality, apparently bounces back.<br /><br />If you've come this far, you already know the essence of the plot. What most viewers miss is that Howard has a chance to live on his own terms and goofs because of a misguided need for male bonding. As a "nerd", he just has to "carry Chad's sweater". At one point he's at a fork in the road: he is given the benefit of an outsider's perspective, but he takes the wrong path. A colleague, who, not coincidentally, is black, says, on learning that Howard is dating the deaf girl, "You're a bigger man than I am." He explains that such a bold variation is dangerous in their corporate culture! Howard is taken aback at the man's admiration of his daring; this new perspective astonishes him. It doesn't sink in, though. He has a chance to be a real man, and he misses it through his own brand of deafness to the "invisible man" (who has just paid him the compliment of confiding in him and assuming that he's not a shark).<br /><br />There is a subtle implication at the end that Chad may indeed get what's coming to him. His live-in girlfriend has the upper hand emotionally; he explicitly asks her for love.