Ik zal nooit weten waarom niemand zijn naam heeft veranderd nadat hij in 'Zeg tegen je kinderen', ook bekend als 'Roken waanzin', was verschenen. Misschien hebben sommigen dat wel gedaan <0xE2><0x80><0x93> ik heb maar een paar namen nagetrokken.<br />Dit is misschien wel de slechtst gespeelde, saaiste, meest absurde film die ooit is gemaakt, een lachsalvo van begin tot eind. Aan ouders van middelbare scholieren (die allemaal laat getrouwd moeten zijn geweest <0xE2><0x80><0x93> daar keken ze echt overheen) wordt een waarschuwend verhaal verteld over de gevaren van het gebruik van marihuana onder jongeren. Marihuana wordt hier gespeld als marihuana en wordt omschreven als erger dan heroïne of cocaïne <0xE2><0x80><0x93> één trekje en je bent verslaafd. De beschrijving van de symptomen is dat je eerst onbeheersbaar begint te lachen, dan hysterisch wordt en dan, omdat je geest veranderd is, krankzinnige dingen doet. In dit verhaal was er een aanrijding waarbij een jongen gewoon iemand op straat neermaaide alsof hij er niet was, een bijna-verkrachting en een onopzettelijke schietpartij waarvan een onschuldige jongeman de schuld kreeg, die voor de rechter moest verschijnen.<br />Nou, ik ben van de jaren zestig, dus je weet meteen dat ik hier niet van gediend ben. Deze marihuana moet doortrokken zijn geweest van amfetamine, want één ding dat je nooit ziet bij stonede mensen is hysterisch gedrag, tenzij het met eten te maken heeft. Het is inderdaad geestverruimend <0xE2><0x80><0x93> je bent helemaal van de wereld. Die kinderen dansten als maniakken. Er waren ook geen diepe inademingen van de wiet, die dan even wordt vastgehouden voordat de rook uitgeblazen wordt <0xE2><0x80><0x93> nee, deze mensen rookten dit spul alsof het sigaretten waren, alleen inhaleerden ze het niet. Helemaal niet. Je hebt nog nooit zoveel rook gezien.<br />En nu de voorstellingen. Laten we beginnen met de knappe Dave O'Brien als Ralph, een van de oudere dealers van de jeugd, die vervolgens de jongeren kennis liet maken met deze krachtige substantie. O'Brien veranderde inderdaad zijn naam toen hij ging schrijven. Ik zou het meteen na deze film gedaan hebben. Hij had de onbedwingbare lachbuien <0xE2><0x80><0x93> hij lachte voortdurend. En de film was zo goedkoop gemaakt dat telkens als hij een trekje nam, precies hetzelfde fragment van zijn lach te zien was. Het was ook een totaal ongelooflijke lach. Tegen het eind van de film was zijn oogmake-up uitgesmeerd, zodat hij eruitzag als een wasbeer. Ik weet niet precies wat die blik moest voorstellen. Ik was eigenlijk van plan om meer over de voorstellingen te schrijven. Ik laat het er maar bij dat ze afschuwelijk en amateuristisch waren.<br />Ik gaf dit een 4 voor kampwaarde. Het is een belachelijke film. Ik geloof niet in het roken van marihuana, ik geloof niet in drugsmisbruik, en onze kinderen hebben al genoeg problemen in hun leven zonder dat ze ook nog eens in de problemen komen met marihuana, drugs of alcohol. Maar geloofden de mensen in 1936 echt dat dit de waarheid was? Of is deze film opzettelijk gemaakt als een grove overdrijving? Als dat zo is, is het gewetenloos, om niet te zeggen misleidend, vooral om de mensen te vertellen dat marihuana erger is dan cocaïne en heroïne. Doe me een lol. Ik kan alleen maar hopen dat toen deze film werd uitgebracht, de mensen net zo hard hebben gelachen als ik.
Why no one changed their name after appearing in "Tell Your Children," aka "Reefer Madness," I'll never know. Perhaps some of them did - I only checked a few names.<br /><br />This is possibly the worst acted, campiest, most absurd movie ever made, a laugh riot from beginning to end. A cautionary tale is told to parents of high-schoolers (who must have all married late - they looked really past it) about the dangers of marijuana use among the young. Marijuana here is spelled marihuana and is described as worse than heroin or cocaine - one puff and you're hooked. The description of the symptoms is that first you break into uncontrollable laughter, then you become frenetic, and then, your mind altered, you do insane things. In this story, there was a hit and run where this kid just mowed down somebody in the street as if he wasn't there, a near-rape, and an accidental shooting blamed on an innocent young man who is brought to trial.<br /><br />Well, I'm from the '60s, so right away, you know I'm howling at this thing. This marihuana must have been laced with amphetamine, because one thing you never see in stoned people is frenetic behavior unless it's toward food. It's mind-altering, all right - you totally zone out. These kids were dancing like maniacs. Also, there were no deep intakes of the weed which is then held a bit before expelling the smoke - no, these people were smoking this stuff like cigarettes except they weren't inhaling. At all. You never saw so much smoke.<br /><br />Now to the performances. Let's start with handsome Dave O'Brien as Ralph, one of the older procurers of the young, who then introduced kids to this powerful substance. O'Brien is one who DID change his name when he turned to comedy writing. I would have done it right after this film. He had the uncontrollable laughter down pat - he did it constantly. And the film was made so cheaply, every time he took a puff, the exact same clip of him laughing was shown again. It was a totally unbelievable laugh, too. By the end of the movie his eye makeup was smeared so he looked like a raccoon. I'm not sure what that look was supposed to represent. I was actually going to write more about the performances. I'll just leave it that they were horrible and amateurish.<br /><br />I gave this a 4 for camp value ONLY. It is a ridiculous movie. I am not a believer in smoking marijuana, I am not a believer in substance abuse, and our kids have enough trouble living their lives without getting into problems with marijuana, drugs, or alcohol. However, did people really believe this to be the truth in 1936? Or was this movie deliberately done as a gross exaggeration? If so, it is unconscionable, not to mention misleading, particularly to tell people that marihuana is worse than cocaine and heroin. Give me a break. I can only hope that when this film was released, people laughed as hard as I did.