Het begin was interessant en veelbelovend. Dromerig en surrealistisch. Geweldig. Maar naarmate het verhaal vorderde, werd het een eindeloze vrije val. Het gebruik van stemverheffing is te uitgebreid (Iemand zou meneer Banderas de waarde van stilte moeten bijbrengen. Niet alles hoeft openlijk uitgelegd te worden) en vermoeiend (soms zelfs afgezaagd) en het script is gewoon belachelijk. Het pretendeert intens en dramatisch te zijn, maar gaat tegen het eind over de schreef en ontdoet het van elk dramatisch gevoel. Het is lachwekkend als het zogenaamd droevig is en ongelooflijk als het zogenaamd serieus moet zijn. Jammer voor de acteurs, die ondanks dat afschuwelijke script een goede voorstelling geven. De fotografie is goed. Het is niet echt een goede film. Daarom vind ik hem ook zo slecht.
The beginning was interesting and promising. Dreamy and surreal. Great. BUT as the story progressed, it became an endless free fall. The use of voice over is too extensive (Somebody should teach Mr. Banderas about the value of silence. Not everything has to be blatantly explained) and tiring (even corny sometimes) and the script is simply ridiculous. It pretends to be intense and dramatic but it goes overboard towards the end, stripping it off of any dramatic feeling. It's laughable when it's supposed to be sad and it's unbelievable when it's supposed to be serious. Too bad for the actors, who deliver a good performance, in spite of such awful script. The photography is well done. But these two factors alone won't add up to a decent movie. That's why I rate it 1-awful.