In elk geval is 'I Call First' (met de titel 'Who's That Knocking at My Door') een relikwie van Martin Scorsese en Harvey Keitel, voordat ze beroemd werden. De ietwat ingewikkelde plot geeft de jonge J.R. (Keitel) het gevoel dat hij de leiding moet nemen als hij hoort wat er met zijn vrouw Zina Bethune is gebeurd. Dit is een van die films die een nogal korrelige blik werpen op de wereld van de Italiaans-Amerikanen, voordat het een cliché werd.<br />Dus over het geheel genomen is dit geen meesterwerk, maar Scorsese toonde beslist de gevoeligheid die hij in zijn latere films bracht. Ik kan het aanbevelen.<br />Niet dat dit er echt iets mee te maken heeft, maar waarom heeft Martin Scorsese nog steeds geen Oscar gewonnen?!
If nothing else, "I Call First" (retitled "Who's That Knocking at My Door") is a before-they-were-famous relic for Martin Scorsese and Harvey Keitel. The somewhat convoluted plot has young J.R. (Keitel) feeling that he has to take charge when he learns what happened to his hubby (Zina Bethune). This is one of those movies taking a rather gritty look at the world of Italian-Americans, before it became a cliché.<br /><br />So, overall this isn't a masterpiece, but Scorsese was definitely showing the sensibility that he brought to his later movies. I'd recommend it.<br /><br />Not that this is really related, but why has Martin Scorsese still not won an Oscar?!