Ik was erg teleurgesteld over deze film en verbaasde me erover dat hij zulke goede recensies had gekregen. Ziet niemand dan dat het nergens op slaat? Ik was in 1983 zestien en weet nog hoe de school in die tijd in Groot-Brittannië was. Niemand was openlijk homoseksueel. De meeste vrienden van mij op 17/18 probeerden wanhopig hun maagdelijkheid te verliezen <0xE2><0x80><0x93> met een meisje. De paar die later homoseksueel bleken te zijn, begonnen hun seksleven waarschijnlijk net iets later, op de universiteit. Op school was het allemaal een beetje hysterisch. Leraren die verdacht werden van geflikflooi werden onderworpen aan fluistercampagnes en werden verstoten en opgejaagd. Waarom zou de enige jongen die het voor elkaar heeft gekregen om iets te bereiken met een meisje, degene zijn die een mannelijke leraar seks aanbiedt? Waarom zou geen van zijn vrienden ook maar in het minst verbaasd of bezorgd zijn over dit gedrag? Sinds wanneer noemen kinderen in 1983 iemand een 'klootzak'? Is het de bedoeling dat het publiek moet accepteren dat geen van de oxbridge-universiteiten als Bristol en Newcastle (beide uitstekende universiteiten!) ooit tweederangs zijn geweest? Misschien voor een snob als Bennett, maar wat maakt het uit? Waarom zou een hele geschiedenisklas de enige zijn die goed genoeg is om een aanvraag in te dienen voor oxbridge? Het klinkt allemaal niet echt waar. Het enige sympathieke personage is Rudge, en zijn personage is ook betrokken bij het enige stukje waarheid in die hele waardeloze onderneming <0xE2><0x80><0x93> hij komt in Oxbridge omdat iemand zijn vader kende. In het echte leven zouden de anderen er gewoon niet in zijn gekomen <0xE2><0x80><0x93> zeker niet de hele klas. Maar dat laat Bennett ons trouwens niet koud <0xE2><0x80><0x93> daar heeft hij het te druk met zijn vreemde scriptie <0xE2><0x80><0x93> maar vraag me niet wat die scriptie is, want dat is ook niet duidelijk. Er is veel meer. Het gebruik van Griffiths doet je alleen maar denken aan zijn voortreffelijke optreden als een enge homofiele oom in Withnail and I <0xE2><0x80><0x93> een veel betere film waarin spanning en emotie zijn, en personages waar je van houdt (Withnail, ik en oom Monty zijn allemaal geloofwaardig, komisch en volledig afgerond) die hier allemaal niet te zien zijn. Het kan ons gewoon niet schelen wanneer hij doodgaat, en het kan ons niet schelen wat er met de kinderen gebeurt, zoals in de laatste scène wordt gezegd, omdat het script niet ingaat op wie ze werkelijk zijn, of wat ze willen. Het is een feit dat, net zoals Rudge vanwege zijn vader naar Oxford is gegaan, Bennett de film heeft gemaakt omdat hij een lekker ding is, met een troep aanstellers die hem vertellen dat elk woord dat hij opschrijft zo slim is als de pest. Dat moet wel, anders zou deze knoeiboel nooit op het witte doek zijn gekomen. De volgende avond keek ik naar _The Last King of Scotland_. Wat een film! Wat een vertoning! Wat een contrast met dit slappe staaltje van genotzucht!
I was very disappointed with this film, and surprised that it had received such wonderful reviews. Can't anybody see that it doesn't make sense? I was 16 in 1983 and remember what school was like in the UK at that time. Nobody was openly gay. Most friends of mine at 17/18 were desperately trying to lose their virginity - with a girl. The few who later turned out to be gay probably started their sex lives as bit later, at university. At school it was all a bit hysterical. Teachers suspected of fondling were subject to whispering campaigns and were ostracized and hounded. Why would the one boy who has managed to get somewhere with a girl be the one to offer a male teacher sex? Why wouldn't any of his friends be the least bit surprised or worried about this behaviour? Since when did kids in 1983 call someone a "fuck"? Is the audience meant to accept that non oxbridge universities like Bristol and Newcastle (both excellent universities!) were ever second rate? Maybe to a snob like Bennett, but who cares? Why would an entire history class be the only ones good enough to apply for oxbridge? none of it rings true. The only sympathetic character is Rudge, and his character is also involved in the only piece of truth in the whole shoddy exercise - he gets into Oxbridge because somebody knew his father. In real life the others just wouldn't have got in - certainly not the whole class. But Bennett doesn't make us care anyway - he's too busy with his odd thesis for that - but don't ask me what the thesis is because that's not clear either. There's much more. The use of Griffiths just makes one remember his superb performance as a scary queer uncle in Withnail and I - a far superior film in which there is tension and emotion, and characters you love (Withnail, I and Uncle Monty are all believable, comic and fully rounded) none of which are on display here. We just don't care when he dies, and we don't care what happens to the kids, as told in the final scene, because the script doesn't go into who they really are, or what they want. The hook - getting into oxbridge - doesn't seem to really concern them at any point in the film, so it fails as a tension provider. The real theme (everyone's gay) is very ambiguous and never really comes out to say what it thinks about itself (the blowjob never even happens - why not? Did Bennett chicken out?). The fact is, just as Rudge got into Oxford because of his dad, Bennett got the film made because he's a luvvy, with a troupe of backslappers telling him every word he writes is as clever as hell. It has to be so, otherwise this tosh would never have made the screen. The next night I watched "The Last King of Scotland". What a film! What performances! What a contrast with this limp piece of self indulgence!