Robert Crumb werd in de jaren zestig een idool onder de hippies vanwege de psychedelische strips die hij in die tijd tekende. In deze uitstekende film, geregisseerd door Terry Zwigoff (die ook de uitstekende film regisseerde, die ook met strips te maken had, 'Ghost World' en 'American Splendor') begint Crumb met te zeggen dat hij een hekel heeft aan zo'n beetje al het werk waar hij beroemd om is. Dat is typerend, vind ik, voor Crumb: hij is onverzoenlijk politiek incorrect, absoluut niet bang om openlijk te zeggen wat hij op zijn hart heeft, en bovenal walgt hij van het idee om zich voor geld te verkopen.<br />Ik ben al een fan van Crumb sinds ik Donald Duck en Marvel Comics zo'n twintig jaar geleden voorbijstreefde (dat wil niet zeggen dat ik niet meer van hem hou). Crumb is waarschijnlijk de meest getalenteerde striptekenaar van de tweede helft van de twintigste eeuw. Ik denk gewoon dat niemand zo goed kan tekenen als hij. Hij is niet zo'n verhalenverteller, maar zoals ik al zei, dat wordt meer dan gecompenseerd door het feit dat hij altijd volkomen openhartig is over zijn leven, soms pijnlijk en g<0xC3><0xAA>nant openhartig.<br />'Crumb' is een uitstekend portret van een uitzonderlijk getalenteerde kunstenaar die toevallig ook een perverseling is. Maar zoals deze film maar al te duidelijk maakt, is Robert Crumb praktisch het ideale voorbeeld van een stabiele, goed aangepaste persoon vergeleken met zijn moeder of zijn broers Charles en Maxon. We zien opnieuw dat groot lijden een groot kunstenaar maakt.
Robert Crumb became an idol among hippies in the 1960's because of the psychedelic comics he drew at the time. In this excellent film, directed by Terry Zwigoff (who also directed the excellent, and also comic book related, "Ghost World" and "American Splendor") Crumb starts out by telling that he hates just about all the work he is most famous for. This is typical, Í think, of Crumb: he is uncompromisingly politically incorrect, completely unafraid to speak his mind openly, and above all disgusted by the idea of selling out for money.<br /><br />I have been a fan of Crumb ever since I advanced beyond Donald Duck and Marvel Comics about 20 years ago (this is not to say that I don't love Donald or Marvel anymore, because I do). Crumb is probably the most talented comic book artist of the latter half of the 20t Century. Quite simply, I don't think anyone can draw as well as he does. He is not much of a storyteller, but like I pointed out above, that is more than made up by the fact that he is always totally candid about his life, sometimes painfully and embarrassingly so.<br /><br />"Crumb" is an excellent portrait of an exceptionally talented artist who also happens to be a total pervert. However, as this film makes abundantly clear, Robert Crumb is practically the ideal model of a stable, well-adjusted person when compared to his mother or his brothers Charles and Maxon. We see once again that great suffering makes a great artist.