Ben (Hoffman) en Jojo (Sarandon) hebben hun dochter verloren bij een willekeurige gewelddaad. Ze wonen bij hen in huis, de verloofde van hun dochter, Joe (Gyllenhaal). De film laat zien hoe de familie omgaat met het verdriet en met elkaar, terwijl ze wachten op het proces tegen de man die de dochter heeft doodgeschoten. De film leek zich af te spelen in het begin van de jaren zeventig, maar de periode had niet echt veel betekenis voor het verhaal. Het verhaal is nogal deprimerend en duister, en de gebeurtenissen in de film leken me niet erg realistisch. Ik denk dat ik deze had moeten overslaan. Ik vond het moeilijk voor te stellen dat Joe na de dood van zijn verloofde bij de ouders van zijn verloofde zou blijven wonen. Er leek geen echte reden voor te zijn. Sterker nog, als een ander personage in de film hem vraagt waarom hij daar woont, geeft hij geen antwoord. Ik was er zelf ook nieuwsgierig naar. Joe ontmoet een ander meisje in de stad, Bertie (Pompeo, die eruitziet als de jongere zus van Rene Zellweger) en in het begin is ze grappig en charmant, maar zodra ze verliefd op elkaar worden, wordt ze somber en depressief. Er is een belachelijke scène waarin de twee verliefde vogels elkaar in het geheim ontmoeten en er allebei somber uitzien. Het grootste deel van de film waren ze neerslachtig als ze bij elkaar waren en ze schenen elkaar niet erg te mogen. In deze stad schijnt Joe de enige beschikbare man te zijn en hij heeft de aandacht van vele andere jonge, aantrekkelijke vrouwen. Als Bertie hem vraagt: 'Waarom ik?' is er geen antwoord. Ik was zelf nieuwsgierig naar de aantrekkingskracht tussen die twee. De moeder Jojo heeft kritiek op iedereen, houdt niet van mensen die hun medeleven met haar verlies uiten en houdt niet van mensen die dat niet doen. De vader Ben scheen er op gebrand te zijn om Joe in zijn bedrijf op te nemen, ondanks het feit dat Joe duidelijk niet geïnteresseerd was. Hij geeft Joe zelfs een belangrijke taak door te proberen of de bar waar Bertie werkt zou willen verkopen. Maar Joe verraadt het vertrouwen van de man met wie hij werkt, met wie hij samenwoont en met wie de dochter verloofd was, en in plaats daarvan gaat hij gewoon naar de bar om Bertie op te zoeken. Niet erg realistisch. Maar nog onrealistischer is dat Ben niet erg van streek lijkt als hij erachter komt. Eindelijk komen we bij het proces, waar Ben in de getuigenbank plaatsneemt om sympathie op te wekken voor het slachtoffer, zijn voormalige verloofde. Maar natuurlijk verpest hij de hele scène waarin hij in de getuigenbank een soort zenuwinzinking krijgt en meer sympathie opwekt voor de moordenaar dan voor het slachtoffer. Niet erg realistisch. Maar, wat een schok, de ouders van het vermoorde meisje leken Joe veel aardiger te vinden nadat hij de zaak had verzwakt, het was bijna alsof ze het echt waardeerden dat hij de zaak verzwakte, niet erg realistisch.
Ben (Hoffman) and Jojo (Sarandon) have lost their daughter in a random act of violence. They have living with them at their house, their daughter's fiance Joe, (Gyllenhaal). The movie shows how the family is dealing with the griefing, and with each other, as they are waiting for the trial for the man who shot the daughter. The movie appeared to be set in the early 70's but, the time period didn't really have a great significance to the story. The story is rather depressing and dark, and the events of the movie didn't strike me as a very realistic. I think I should have skipped this one.<br /><br />** spoilers follow **<br /><br />I found it difficult to imagine that after the death of his fiance, Joe, would continue to live with his fiance's parents. There didn't seem to be any real reason for it. In fact when another character in the movie asks him why he does live there, he doesn't answer. I was curious myself. Joe meets another girl in town, Bertie (Pompeo, who looks like Rene Zellweger's younger sister) and at first she is funny, and charming, but as soon as they start to fall in love with each other she becomes dark and depressed. There is a ridiculous scene where the two love birds meet secretly and both looked depressed. For most of the movie they were depressed when they were together, dispite apprently liking one another. In this town Joe seems to be the only available man, and has the attention of many other young attractive women. When Bertie asks him "why me?" There isn't an answer. I was curious myself what the attraction was between the two. The mother Jojo, is critical of everyone, doesn't like people that express their sympathy over her loss, and doesn't like people that don't. The father Ben, seemed anxious to include Joe in his business, despite the fact Joe was obviously not interested. He even gives Joe an important job of trying to see if the bar where Bertie works would be interested in selling. However, Joe betrays the trust of the man he is working with, living with, and was engaged to the daughter of, and instead just goes over to the bar to visit Bertie. Not very realistic. But even more unrealistic, Ben doesn't seem terribly upset when he finds out. Finally we get to the trial, where Ben goes on the stand to get sympathy for the victim, his former fiance. But, of course he blows the entire scenereo having a little break down of sorts on the stand and creating more sympathy for the killer than the victim. Not very realistic. But, what a shock, the parents of the murdered girl seem to like Joe much better after he weakend the case, it was almost like, they really appreciated seeing the case weakend, not very realistic.