Van de bekroonde regisseur Kim Ki-duk kregen we 'The Isle', 'Address Unknown', 'Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring', 'Samaritan Girl', '3-Iron'.<br />In deze film 'The Bow: Hwal' hebben de oude man, het jonge meisje en de jonge vent geen namen. Maar de film komt toch goed door zonder identiteitscrisis of verwarring. Omdat de oude man en het jonge meisje absoluut geen namen hebben, horen we van deze twee personages alleen gefluister in de oren, gelach en gehuil. Maar het was een meesterwerk van afwezige dialoog. Met subtiele gezichtsuitdrukkingen en handelingen (zoals richten van de boog, afstrepen van de kalenderdata, het vasthouden van de hand van het meisje tijdens de slaap, het opnieuw opmaken van het bed) sprak het veel luider dan woorden. Een favoriete filmstijl van Kim Ki-duk.<br />De regisseur, Kim Ki-duk, heeft ook goed werk geleverd met het creëren van ondraaglijke spanning over wat de oude man de 'fortuinzoekers' toefluisterde. Ik vraag me af of de Koreaanse dvd deze brokjes informatie zal onthullen.<br />De muziek die in de film wordt gebruikt is eenvoudig maar ontroerend. Ik geloof dat het muziekinstrument dat werd gebruikt Er-hu was, een oude Chinese 'viool'.<br />ren majoor spoilers a front nèn ren majoor spoilers a front nèn.<br />Naar mijn mening hebben de laatste 10 minuten de film vernietigd. Het was bijna een meesterwerk van Kim Ki-duk. Het idee van bovennatuurlijke elementen en de geest van de oude man die seks heeft met het meisje is te veel om te accepteren. Nadat ze seks hebben gehad, staat de geest van de oude man het meisje en de man toe om terug te keren naar de kust, terwijl hij samen met zijn schip zinkt. Het was een geweldige film zonder een geweldige afloop. In vergelijking daarmee had '3-Iron' een beter einde dan 'The Bow'.<br />Mao-punten: 9/10.
From the award winning director, Kim Ki-duk, that gave us 'The Isle', 'Address Unknown', 'Spring, Summer, Fall, Winter... and Spring', 'Samaritan Girl', '3-Iron'.<br /><br />In this film 'The Bow: Hwal', the old man, the young girl and the young guy all do not have names. However the film still breezes through without identity crisis or confusion. With absolutely NO lines from the old man and the young girl, all we hear from these two characters were whispers to people's ears, laughter and crying. However, it was a masterpiece of absent dialogue. With subtle facial expressions and actions (such as aiming of the bow, striking off calendar dates, holding the girl's hand during sleep, re-construction of bed), it spoke much much louder than words. A favourite cinematic style by Kim Ki-duk.<br /><br />The director, Kim Ki-duk, has also done a good job in creating unbearable suspense on what the old man whispered to the 'fortune seeking' people. I wonder if the Korean DVD will reveal these tidbits.<br /><br />The music used in the film is simple yet moving. I believe the musical instrument used was Er-hu, an ancient Chinese 'violin'.<br /><br />< MAJOR SPOILERS AHEAD > < MAJOR SPOILERS AHEAD ><br /><br />In my opinion, the last 10 minutes destroyed the film. It was almost a masterpiece from Kim Ki-duk. The idea of supernatural elements and the old man's spirit having sex with the girl is too much to accept. After having sex, the old man spirit allows the girl and the guy to go back to shore while he sinks together with his ship. It was a great film without a great ending. In comparison, '3-Iron' had a stronger ending than 'The Bow'.<br /><br />Mao points: 9/10