Om het geniale Mallrats de juiste rechtvaardigheid te geven, had het als roman moeten beginnen. Als film zag ik hoe het werd beoordeeld en afgekraakt door de filmfanaten, maar laat ik het daar niet mee eens zijn, laat ik Mallrats zien voor wat het is: een onderhoudend portret van consumentisme tegencultuur.<br />Kritieke formule zou je kunnen zeggen. Denk er maar eens over na. Mallrats is gemaakt in 1994 en portretteert de eerste generatie volwassen kinderen die oog in oog staan met het massakapitalisme. Zoals het portret kinderen toont met gemengde gevoelens en een gevoel van verwarring ten opzichte van deze overvloed, blijft het leuk.<br />Dat is wat Mallrats is. Puur plezier. Kinderen die hun identiteit vormen tegen alle overvloed die hun door de strot wordt geduwd. Gekke situaties in een winkelcentrum, episch verhaal over het heroveren van je ware liefde... in een winkelcentrum... kopen ze daar wel eens wat? Nee. Soms vergeet je bijna dat het ding in een winkelcentrum staat.<br />Ik heb me vermaakt met deze film. Brodie Bruce is het toonbeeld van de lege kritiek op zijn generatie. Het gaat niet om wat je doet, het gaat om wie je bent.<br />Puur, niet-arrogant vermaak, dodelijke dialogen en een erfenis die voortleeft. Bedankt Kevin Smith.
To render the proper justice of Mallrats genius, it should have started as a novel. As a movie, I saw it get judged and snubbed by the film buffs, but let me disagree here, take Mallrats for what it is, an entertaining portrait of consumerism counter-culture.<br /><br />Petulent formula you might say? Well think about it. Mallrats has been made in 1994 and was portraying the first generation of grown up kids put up face to face with mass capitalism. As the portrait shows kids with mixed up feelings and a sense of confusions towards this abundance, it remains fun.<br /><br />Thats what Mallrats is. Pure fun. Kids forming their identity against all the abundance of stuff pushed down their throat. Crazy situations in a mall, epic story of reconquering your true love...in a mall...are they buying stuff? No. Sometimes you almost forget the thing is in a goddamn mall.<br /><br />I've had fun with this movie. Brodie Bruce is the prime example of the empty criticism towards his generation. Its not what you do that defines who you are, its who you are that defines what you do.<br /><br />Pure non-arrogant fun, killer dialogues and a legacy that lives on. Thanks Kevin Smith