Veel dank aan Benito Zambrano voor deze prachtige weergave van menselijke dilemma's die menselijkerwijs onder ogen worden gezien. Maria Galiana, als een oudere Spaanse vrouw die in de val van een heel slecht huwelijk is gelopen, maar in staat is haar vrijgevigheid en haar vermogen om lief te hebben te behouden, is uitmuntend en inspirerend. Haar volwassen dochter, hartstochtelijk gespeeld door Ana Fernandez, is verfijnder en bitterder. Ze heeft zich laten gebruiken door een man, die wel wat weg heeft van haar gevoelloze vader, en we voelen met haar mee, vooral als ze ontdekt dat ze zwanger is en de man weigert haar te helpen. En dan is er nog de buurman van de dochter, gespeeld door Carlos Alvarez-Novia... een eenzame oude man met alleen zijn verbazingwekkende hond als gezelschap. Hoe hij en zijn moeder een tedere, maar 'fatsoenlijke' relatie aanknopen, is een zeldzaam en subtiel staaltje filmmaken. Ik zie geen overeenkomst tussen Zambrano's film en het werk van Mike Leigh (die hem blijkbaar inspireerde). Het zijn wel echte mensen, maar de waarden die Zambrano naar voren brengt overstijgen naar mijn mening die van Mike Leigh. Mijn hoogste aanbeveling voor iedereen die geïnteresseerd is in een film die een ziel heeft, zonder sentimentaliteit of grofheid.<br /><br /><br />
Many thanks to Benito Zambrano for this beautiful delineation of human dilemmas humanely faced. Maria Galiana, as an elderly Spanish woman caught in the trap of a very bad marriage, but able to maintain her generosity and ability to love, is superb and inspiring. Her grown daughter, played with passion by Ana Fernandez, is more sophisticated and bitter. She has allowed herself to be used by a man, not unlike her unfeeling father, and her protrayal makes us sympathize with her, particularly when she finds she's pregnant and the man refuses to help her. And then there is the daughter's neighbor, played by Carlos Alvarez-Novia...a lonely old man with only his amazing dog for companionship. How he and the mother establish a tender, but "proper" relationship is a piece of rare and subtle film-making. I see no similarity between Zambrano's movie and the work of Mike Leigh (who apparently inspired him). Real people, yes, but the values demonstrated by Zambrano far surpass, in my estimation, those of Mike Leigh. My highest recommendation to anyone interested in a film that has soul, without sentimentality or grossness.<br /><br />