Dus sloeg ik op een vrijdagavond lukraak een krant open om naar de filmlijsten te kijken, en besloot in een opwelling om deze eens te bekijken. Ik verwachtte iets eenvoudigs, stoms, maar toch betoverends <0xE2><0x80><0x93> iets in het rijk van Chocolat of Bewitched. Dit was echter ver beneden mijn verwachtingen, en ik denk dat dat voorkomen had kunnen worden door er gewoon één ingrediënt aan toe te voegen <0xE2><0x80><0x93> een andere regisseur.<br />Aishwarya is absoluut mooi, en ik weet zeker dat ze kan acteren <0xE2><0x80><0x93> als ze maar iets heeft om mee te werken. Helaas is de enige functie die haar in de film wordt toebedeeld om met grote ogen uit het raam van haar winkel naar de wereld om haar heen te staren. Wat teleurstellend. Hij is knap genoeg om zijn rol goed te spelen en schijnt een meester te zijn in zwoele blikken. Dan komen de talloze vaste klanten, intelligente en interessante persoonlijkheden die het hoogtepunt van de film hadden kunnen zijn als de regisseur er niet op had gestaan willekeurige Tilo-interviews in te spreken wanneer de klanten op het punt stonden iets interessants te zeggen. Was het echt nodig dat ze voortdurend werden onderbroken?<br />Het probleem zit niet in het verhaal <0xE2><0x80><0x93> het is heel betoverend. Banaal, dat wel, maar welke film is dat niet tegenwoordig? Het probleem was het gebrek aan subtiliteit. O nee! gevaar! de camera richt zich plotseling op een groepje rode chili-pepers! Het probleem werd zo ernstig dat het publiek (met inbegrip van mijzelf) na 20 minuten in de film al moest lachen om elke chilipeper die op het scherm verscheen. Constant kijkt vooruit naar gebeurtenissen die al dan niet plaatsvinden? Onnodig. Dougs uiterst willekeurige achtergrondverhaal dat niet veel invloed heeft op de plot? Onnodig. De winkel die plotseling instort door mysterieuze, onverklaarde krachten? Raar, en ook weer onnodig. Had Gurinder Chadra, de scenarioschrijfster, dit maar geregisseerd. Ik heb echt genoten van _Bend it Like Beckham_, wat een mooie mengeling was van goedkope Bollywoodfilm en moderne 'dromedy'. Ik denk dat er iets veel leukers (en veel smaakvoller) geproduceerd zou zijn.
So I randomly flipped open a newspaper one Friday night to look at the movie listings, and on a whim decided to check this one out. I was expecting something simple, dumb, yet enchanting - something in the realm of Chocolat or Bewitched. This, however, was WAY below my expectations, and I think that could have been prevented by simply adding one ingredient - a different director.<br /><br />Aishwarya is absolutely beautiful, and I'm sure that she can act - when she's given something to work with. Unfortunately her only given function in the movie is to stare wide-eyed out the window of her shop at the world around her. How disappointing. Then there's Dylan McDermott, the beautiful stranger who captures the mistress' attention. He's cute enough to pull off his part well, and seems to be the master of sultry stares. Then comes the myriad of regular customers, bright and interesting personalities that could have been the highlight of this movie if it weren't for the director's insistence on putting random Tilo voice-overs in whenever the customers were about to say something interesting. Was it really necessary for them to be constantly interrupted?<br /><br />The problem isn't in the story - it's quite enchanting. Banal, yes, but what movie isn't nowadays? The problem was the lack of subtlety. OH NOES! DANGER! THE CAMERA'S SUDDENLY FOCUSSING ON A PILE OF RED CHILI PEPPERS! The problem got so serious that 20 minutes into the movie, the audience (including myself) would laugh at every chili pepper that came onto the screen. Constant flashes forward to events that may or may not happen? Unnecessary. Doug's extremely random back-story that doesn't greatly affect the plot? Unnecessary. The store suddenly collapsing thanks to mysterious unexplained powers? Weird, and again unnecessary. If only Gurinder Chadra, the screenwriter, had directed this. I really enjoyed her Bend it Like Beckham, which nicely mixed cheesy Bollywood cinema with modern "dromedy". I think something much nicer (and much more tasteful) would have been produced.