Voorbeeld: Samenvatting: Deze film heeft een getrainde pinguïn!<br />Dit is de twaalfde Bulldog Drummond-film, de derde met John Howard als Drummond, en de tweede gebaseerd op Sappers roman 'Het derde rondje' (de eerste versie daarvan was de stomme film van 'Bulldog Drummonds derde rondje' uit 1925, met Jack Buchanan, van wie één afdruk in een archief schijnt te zijn bewaard). Deze film is strakker en dramatischer dan de meeste, omdat hij werd bewerkt door Ed Dymtryk. John Hogan was ook een uitstekende regisseur, met veel dramatische invalshoeken en meer close-ups dan in de vorige Drummond-film door een andere regisseur werden gezien. Er is interessant tweede-eenheidsmateriaal uit Londen. Het budget voor deze film was vrij ambitieus, meer dan bij latere pogingen. Louise Campbell en Nydia Westman, de twee irritante vrouwen, worden onder de duim gehouden en hun rollen worden tot mijn grote opluchting en verbetering van het drama tot een minimum beperkt. De hoofdrol wordt opnieuw gespeeld door John Barrymore, die de hoofdcommissaris speelt, maar in deze film speelt hij als een wervelwind en heeft hij veel sterke scènes, in tegenstelling tot de vorige film, 'Bulldog Drummond's Revenge', waarin hij door het verhaal heen slaapwandelt. Dus in deze film heeft hij voor de verandering zijn honorarium echt verdiend. De geweldige actrice Zeffie Tilbury speelt een amusante huishoudster die de politiemannen op hun plaats zet met het beste cockney-accent van East End en die geen onzin duldt. Hogan, die haar net heeft geregisseerd in 'Scandal Street' (1938), was kennelijk verantwoordelijk voor het introduceren van Elizabeth Patterson in de serie, als een hysterische tante Blanche. Porter Hall speelt weer een van zijn schurkenrollen, met uitstekend effect. (Schurken zijn altijd veel dreigender als ze rustig praten, zoals hij doet.) Er zitten een paar verbazingwekkende laboratoriumscènes in deze film, die aan Tesla doen denken, met opdringende elektrische stroom enzovoort, en je verwacht half en half een Frankenstein-monster te zien verschijnen. Het verhaal gaat over de vervaardiging van namaakdiamanten, over de noodzaak om de diamantindustrie te beschermen en, zoals Barrymore toegeeft, om het Britse Rijk te beschermen tegen de dreiging dat diamanten 'zo goedkoop als kiezelsteentjes' en 'zo groot als de kroonjuwelen' kunnen worden. Natuurlijk is er volop ruimte voor schurken in zo'n scenario. Er is veel actie, veel achtervolgingen met de trein, de auto en de motor, en ze klimmen tegen muren op, en in dit verhaal heeft E.E. Clive als Tenny de gentleman de energiekste en actiefste rol van al zijn Drummond-rollen, en hij kapt een vrachtwagen die ondersteboven aan het dak hangt onder schot. Maar het ingenieusste van alles is de schattige, getrainde pinguïn die meer scènes heeft dan Louise Campbell en een mooiere vogel is. Kijk hem eens huppelen en krijsen, lief klein ding. Hij ontdekt ook een lijk onder de tafel, wat een mooie gevederde daad was die deze snel bewegende film waardig is, wat geen corpulente Drummondonian zal teleurstellen.
Preview: Summary: This one has a trained penguin<br /><br />This is the twelfth Bulldog Drummond film, the third starring John Howard as Drummond, and the second based on Sapper's novel 'The Third Round' (the first version of which was the silent film of 1925 'Bulldog Drummond's Third Round' starring Jack Buchanan, of which one print is said to survive in an archive). This one is tauter and more dramatic than most because it was edited by Ed Dymtryk. John Hogan also did a fine job of directing, with many dramatic angles and more closeups than were seen in the previous Drummond film by another director. There is interesting second unit material of London. The budget for this film was fairly ambitious, more so than in later efforts. Louise Campbell and Nydia Westman, the two irritating women, are kept under control and their roles minimized, to my great relief, and to the improvement of the drama. The lead billing once again is given to John Barrymore, who plays the Commissioner, but in this film, he acts up a storm and has many strong scenes, unlike the previous offering, 'Bulldog Drummond's Revenge', in which he sleep-walked through the story. So in this one, he really earned his fee for a change. The wonderful character actress Zeffie Tilbury here plays an amusing housekeeper who puts policemen in their place with the best East End cockney applomb, and takes no nonsense. Hogan, having just directed her in 'Scandal Street' (1938), evidently was responsible for introducing Elizabeth Patterson to the series, as a hysterical Aunt Blanche. Porter Hall puts in another of his villainous appearances, to excellent effect. (Villains are always so much more menacing when they speak quietly, as he does.) There are some amazing laboratory scenes in this film, reminiscent of Tesla, with surging electric currents and so forth, and one half expects a Frankenstein monster to appear. The story is about the manufacture of artificial diamonds, of the need to protect the diamond industry and, as Barrymore admits, to protect the Empire, from the threat of being able to make diamonds 'become as cheap as pebbles' and 'to be larger than the crown jewels'. Naturally, there is scope for villains galore with such a scenario. There is lots of action, plenty of train, car and motorbike chases, climbing up walls, and in this one, E. E. Clive as Tenny the gentleman's gentleman has the most energetic and active of all his Drummond roles, and hijacks a truck at gunpoint, hanging upside down from the roof. But most ingenious of all is the cute trained penguin who has more scenes than Louise Campbell and is a finer bird. Watch him hop and squawk, dear little thing. He also discovers a corpse under the table, which was a fine feathered deed worthy of this fast-moving film, which does not disappoint any stout Drummondonian.