Yvonne De Carlo (iedereens favoriete Munster) geeft een behoorlijk angstaanjagende en prijzenswaardige vertolking weg van Hester Ramsey, een rancuneuze en lichtelijk gestoorde oudere dame die alleen in een groot landhuis woont met haar ruw afgerichtte rottweiler Greta. Ze koestert een lichte wrok tegen haar familie omdat ze ervan overtuigd is dat haar zus de enige ware liefde van haar leven heeft gestolen, en nu heeft ze het duivelse plan ontwikkeld om Greta's dodelijke capaciteiten te gebruiken om wraak te nemen. Het is een tamelijk interessant en origineel idee voor een personage uit de jaren tachtig, maar de film mist spanning en er is te weinig bloedvergieten en bloedvergieten. Greta is een verbazingwekkend goed afgerichte hond, maar haar vaardigheden worden nog steeds te weinig gebruikt en het script onthult op een gegeven moment zelfs dat zwarte magie verantwoordelijk is voor het feit dat ze in een genadeloze moordmachine is veranderd. Waarom was dat in godsnaam nodig? Wie heeft er nou voodoo nodig om de agressie van een rottweiler te verklaren? Niets is zo zielig als een horrorfilm maken over een gevaarlijke moordhond en vervolgens lafhartig zijn gedrag en gedrag toeschrijven aan de zwarte magie van zijn baasje. Greta heeft ook voyeuristische neigingen, want ze observeert een jong stel dat (te lang) seks heeft, niet één keer maar twee keer. In plaats van dat te doen, of mensen te elektrocuteren in hun badkuip, zou ze verdomme kelen moeten uitrukken! Het personage van de politie-inspecteur, met zijn geestige opmerkingen en arrogante gedrag tegenover zijn jongere collega's, biedt een komische afwisseling, maar het is slechts een klein positief detail in een over het geheel genomen uiterst saaie en gemakkelijk te vergeten film. Goede griezelfilms over moordlustige honden zijn een zeldzaamheid. Ik kan alleen maar denken aan 'The Pack' en 'White Dog'. 'Play Dead' hoort thuis in de middelmatige categorie, naast 'Rottweiler', 'Devil Dog', 'Dogs of Hell' en 'Monster Dog'.
Yvonne De Carlo (everyone's favorite Munster) gives away quite a scary and praiseworthy performance as Hester Ramsey, a rancorous and slightly deranged elderly lady who lives alone in a large mansion with her harshly trained Rottweiler Greta. She holds a *slight* grudge against her family because she's convinced that her sister stole the one true love of her life and now she developed the fiendish plan to use Greta's killing capacities to get revenge. It's a fairly interesting and original concept for an 80's creature feature, but the film lacks tension and there's too little gore and bloodshed. Greta is an astonishingly trained dog, but her skills are still underused and the script at one point even reveals that black magic is responsible for her turning into a merciless killing machine. Why the hell was that necessary? Who needs voodoo to explain the aggression of a Rottweiler? There's nothing as pathetic as wanting to make a horror movie about a dangerous killer dog and then cowardly blame his action and behavior on the black magic powers of his owner. Greta also has voyeuristic tendencies, because she observes a young couple having (overlong) sex not once but twice. Instead of doing that, or instead of electrocuting people in their bathtubs, she ought to rip out throats, dammit! The character of the police inspector provides some comical relief, with his witty remarks and arrogant behavior towards his younger colleagues, but it's just a small positive detail in an overall extremely dull and forgettable movie. Good horrors revolving on murderous dogs are quite a rarity. Top of my head I can only think of "The Pack" and "White Dog". "Play Dead" belongs in the mediocre-to-awful section, alongside "Rottweiler", "Devil Dog", "Dogs of Hell" and "Monster Dog".