Net als je denkt dat je in een voorspelbaar verhaal met voorspelbare personages zit, beginnen de filmmakers de wereld en de personages ondersteboven en binnenstebuiten te keren. Met doodlopende stegen vol valse aanwijzingen wordt wat zo eenvoudig leek een gespannen, enge en echt verontrustende film. Ik had min of meer, maar niet helemaal, een vermoeden van wat er zou gaan gebeuren, maar de reis voelde zo echt als hij maar kon zijn. Ik denk dat het een eerste film is en als dat zo is, is hij behoorlijk indrukwekkend. Als je alleen maar rechttoe rechtaan horror wilt met bloed, lichamen en kartonnen personages, moet je een griezelfilm uit Hollywood bekijken. Dit is anders. De locatie verandert langzaam van een prachtig strand in een plek die in de felle zon net zo spookachtig aanvoelt als een oud kerkhof's nachts.
Just when you think you are in a for a predictable story with predictable characters, the film makers start to turn the world and the characters upside down and inside out. With blind alleys full of red herrings, what seemed so simple becomes a tense, scary and genuinely unsettling film. I sort of, but didn't quite, guess what might be happening but the journey felt as real as it could be. I think it's a first film and if so, it's pretty impressive. If you just want straight horror with blood, bodies and cardboard characters go and see a Hollywood horror film. This is different. The location slowly turns from a beautiful faraway beach into a place that feels as spooky in the bright sun as an old churchyard at night.