Orson Welles en Claudette Colbert als jong getrouwd stel tijdens de Eerste Wereldoorlog, als Orson aankondigt dat hij zich heeft aangemeld voor het Amerikaanse Expeditieleger. De jonge vrouw gaat met haar dappere jonge echtgenoot op weg naar de oorlog, niet wetend dat ze zwanger is. Als hij als vermist wordt opgegeven, is Claudette ten einde raad. Gelukkig heeft ze een zeer sympathieke baas die hoe dan ook een oogje op haar heeft. Claudette trouwt met George Brent en ze grootbrengen de zoon die ze van Welles heeft, en ze hebben zelf ook een zoon.<br />Hoewel Welles als de romantische jonge echtgenoot John MacDonald het niet helemaal haalt, als Erik Kessler, de Duitse vluchteling die in werkelijkheid John MacDonald is, straalt Welles gewoon. Met zijn zware baard, zijn make-up, zijn Duitse accent en zijn sloffende tred die hij aan de laatste oorlog te danken heeft, slaagt Welles er volledig in zichzelf op het scherm te reconstrueren. Hij is zo totaal anders dat je het Claudette niet kwalijk kunt nemen dat ze hem niet herkent, ik kon het haar nauwelijks kwalijk nemen.<br />Aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog ontmoet Brent, die nu een grote industrieel is, Welles, die nu in zijn Kessler-personage zit. Hij neemt hem mee naar huis en hoewel er iets griezelig bekends aan Claudette is, wordt hij een niet-familielid.<br />Terwijl ik naar _Tomorrow Is Forever_ keek, twijfel ik er niet aan dat regisseur Irving Pichel Welles de volledige controle over zijn karakter heeft gegeven. <br />Orson Welles is zijn hele leven in een hoop rotzooi verschenen, waarbij hij zijn acteurssalaris gebruikte om zijn eigen projecten te blijven financieren. Hoewel hij een beetje zwak is als de jonge echtgenoot, is het als de oude gevluchte chemicus een briljante karakterisering. Orson krijgt veel steun van Claudette Colbert, George Brent en de rest van de cast.<br />Jammer dat hij niet de hele film heeft kunnen doen, zowel direct als acterend.
Tomorrow Is Forever finds Orson Welles and Claudette Colbert as a pair of young marrieds during World War I when Orson announces he's enlisted in the American Expeditionary Force. The young wife sees her gallant young husband off to war, not knowing that she's pregnant. When he's reported missing in action, Claudette's all at sea. Fortunately she's got a most sympathetic boss who has an eye for her in any event. Claudette marries George Brent and they raise the son she has by Welles and they also have a son of their own.<br /><br />Although as the romantic young husband John MacDonald, Welles doesn't quite cut it, as Erik Kessler, the German refugee who in reality is John MacDonald, Welles just shines. With a heavy beard, makeup, a German accent and a shambling gait courtesy of the last war, Welles totally succeeds in recreating himself on the screen. He's so totally different you can't blame Claudette for not recognizing him, I could barely. <br /><br />On the eve of World War II, Brent who is now a big time industrialist meets Welles who is now in his Kessler persona. He brings him home and while there's something eerily familiar to Claudette he becomes an adjunct family member.<br /><br />Watching Tomorrow Is Forever I have no doubt that director Irving Pichel gave Welles total command of his character. Most likely Welles even directed some of the scenes he was involved with.<br /><br />Orson Welles throughout his life appeared in a lot of garbage using his actor's salary to continue financing his own projects. Though he's a bit weak as the young husband, as the old refugee chemist it's a brilliant characterization. Orson gets good support from Claudette Colbert, George Brent and the rest of the cast.<br /><br />Too bad he didn't get to do the whole film, direct as well as act.