Alle personages in deze verbazingwekkende film/boek waren zo goed of zo onbelangrijk als de kijkers/lezers ze vonden, gewoon omdat William Styron ze zo had ontwikkeld: Stingo was een onervaren nerd die een idyllisch leven in het Zuiden had geleid zonder dat er iets in zijn leven gebeurde, maar die toch de Grote Amerikaanse Roman wilde schrijven; wat een perfecte rol voor een maagdelijke man om zo gelukkig te zijn met mensen die hem bijbrengen wat een afschuwelijke reis het leven kan zijn. McNichols was perfect voor deze rol, omdat hij het tegenovergestelde was van Sophie. Nathan was gek en hij wist dat hij gek was, en hij verlangde er met heel zijn hart naar om iets anders te zijn; een beetje gekte drijft mensen tot verbazingwekkende dingen. Kline was perfect; wat jammer dat hij nooit een andere rol heeft gevonden die zo goed was. Sophie was de gekwelde vrouw wier leven haar zo had gemaakt; Styron is meesterlijk in het ontwikkelen van haar personage. Ik heb een interview gelezen waarin hem werd gevraagd hoe hij vond dat zijn roman in de film werd gepresenteerd. Zijn antwoord was: 'Ik heb het geld gepakt en ben ervandoor gegaan.' Hij had kunnen voorzien dat er een controverse over zijn werk zou ontstaan.<br />Sommige kijkers, vooral de jongeren, kunnen niet begrijpen hoe actrices zich tijdens hun leven in de filmindustrie hebben ontwikkeld. Ze zouden een paar'stille' films moeten zien om te leren dat mime de enige manier is om een emotie tot uitdrukking te brengen. Mellodrama, met opzet <0xE2><0x80><0x93> maar kijk eens naar het hele werk van Bette Davis en Joan Crawford als voorbeelden van geënsceneerde optredens. Zij waren eindelijk in staat de confrontatie met elkaar aan te gaan in 'Baby Jane' <0xE2><0x80><0x93> door te proberen elkaar te 'overdramatiseren' werd het een prachtige film.<br />Er is gewoon geen andere actrice, voor zover wij weten, die meer talent heeft dan Streep. In tegenstelling tot Davis en Crawford maakt zij zich geen zorgen over haar'sterkracht'. Ze wordt gewoon het personage dat ze speelt, of we dat nu leuk vinden of niet. Dus wat als 'Sophie's Choice' een middel was om haar kracht te demonstreren? Schrijf alsjeblieft een nieuwe! William Styron, sta op! Omdat ze zo opging in haar personages en de vele nuances die ze in 'Keuze' toepaste, moet je naar 'De hertenjager' kijken om te zien hoe goed ze een ongewoon gewone vrouw kon spelen. Een rol goed spelen, om je te laten geloven dat mensen echt zo zijn, is het kenmerk van een groot actrice.<br />Ik bid vurig dat er nog een rol voor mevrouw Streep is <0xE2><0x80><0x93> zelfs in haar oudere jaren <0xE2><0x80><0x93> die ons in staat zal stellen volledig in haar rol op te gaan, buiten ons eigen leven te treden, volledig kapot te gaan, te ijlen, een paar uur lang gewoon kapot te gaan, om te beseffen dat er nog steeds zoveel talent in de wereld is <0xE2><0x80><0x93> dat we in elk geval kunnen volhouden om te kijken... goddank voor deze magische film...
...all of the characters in this astounding book/movie were as good or as unimportant as viewers/readers found them to be, simply because William Styron developed them that way: Stingo WAS an unexperienced nerd, having lived an idyllic life in the South with nothing happening in his life, yet aspired to write the Great American Novel; how perfect for a virginous male to so fortunate to live with people who educate him what a horrendous journey life can be. McNichols was perfect for this role, because he was the opposite of Sophie. Nathan was mad and KNEW he was mad, longing with all his soul to be otherwise; a little madness drives people to do astounding things. Kline was perfect; what a shame he has never found another role as good. Sophie was the haunted lady whose life made her that way; Styron's development of her character is masterful. I read an interview in which he was asked how he felt his novel was presented in the film. His reply, "I took the money and ran." He could foresee there would be controversy over his work.<br /><br />Some viewers, especially the younger ones, cannot appreciate how actresses have developed over the life-time of movie-making. They should watch some of the "silent" films to learn that mime was the only way to express an emotion. Mellodrama, intentionally so - yet, look at the entire work of Bette Davis and Joan Crawford as examples of contrived performances. They were, at last, able to confront one another in "Baby Jane" - attempting to "out-drama" one another made it the wonderful film it is.<br /><br />There is simply no other actress, that we know of, who is more talented a performer than Streep. Unlike Davis and Crawford, she is not concerned about her "star-power". She becomes whatever character she is playing, no matter if we like them or not. SO WHAT if "Sophie's Choice" was a vehicle to demonstrate her power? Please write another !! William Styron, stand forth ! Because of her absorption into her characters and the many nuances she developed in "Choice", take a look at "The Deer Hunter" to see how powerfully she played an un-extraordinarily plain woman perfectly. Under-playing a character, to make you believe people are actually like that, is the mark of a great actress.<br /><br />I ardently pray there will be another role for Ms. Streep - even in her older years - that will allow us to become totally engrossed, to get outside of our own lives, to become completely destroyed, delirious, shattered just for a couple of hours, to realize there is still such talent in the world - THAT WE CAN AFFORD TO WATCH, at least.....thank heavens for this magical film.....