Ik geef toe dat het rustige tempo van deze film misschien niet voor iedereen is weggelegd, maar ik vind het een van de beste films die ik in lange tijd heb gezien. Het acteerwerk was uitstekend, met prachtige optredens van de Poolse broers en een stralende Michele Hicks, maar wat me nog meer opviel, waren de intelligentie en de bedachtzaamheid van het script, de evocatie van verdriet en eenzaamheid en de openhartigheid waarmee in de film ten minste een deel van de ervaringen van de verbonden tweelingbroer werd weergegeven. Het is een opvallende en originele weergave van zowel intimiteit als isolement.
I admit that the gentle pace of this film may not be for everyone, but I think it is one of the best movies I have seen in a long time. The acting was solid throughout with wonderful performances by the Polish brothers and a luminous Michele Hicks, but even more striking to my mind was the intelligence and thoughtfulness of the script, the evocation of grief and loneliness and the candor of the film's portrayal of at least a portion of the conjoined twin's experiences. It is a striking and original portrayal of both intimacy and isolation.