'The Story of the Kelly Gang' is zonder enige twijfel een van de belangrijkste prestaties van de filmindustrie, en zeker de revolutionairste titel die ooit uit de Australische filmindustrie is voortgekomen. Toch verbaast het me om te ontdekken hoe obscuur de film nu eigenlijk is geworden. Een groot deel van de cinematografische productie van ons land is allang uit de openbaarheid verdwenen, een onfortuinlijk gevolg van onze steeds groter wordende afhankelijkheid van Hollywood. In mijn pogingen om veel van de vergeten klassiekers van Australië te herontdekken, besloot ik dat ik net zo goed bij het begin kon beginnen: op 26 december 1906 werd The Story of the Kelly Gang uitgebracht, het spannende verhaal van de Victoriaanse boswachter Ned Kelly en zijn kameraden, en het is hoogstwaarschijnlijk de eerste lange film die ooit is geproduceerd. Hoewel er nu nog slechts fragmenten van de film over zijn, heeft het National Film and Sound Archive (nsa) opmerkelijk goed werk verricht met het verzamelen en digitaal restaureren van de overgebleven scènes, en eerder dit jaar is de dvd uitgebracht. Ook is er een fantastisch 200 pagina's tellend boekje verschenen, getiteld 'The Story of the Kelly Gang: The Picture That Will Live Forever', geschreven door Ina Bertrand en William D. Routt. Het bevat een diepgaande analyse, historische informatie, oorspronkelijke advertenties en recensies. Het zou dwaas zijn om zo'n briljante bron te laten verpieteren, want veel van de informatie in deze recensie is ontleend aan het boekje.<br />Er zijn maar weinig Australiërs die het verhaal van Ned Kelly (1855-1880) niet kennen. Kelly en zijn struikrovers waren op een gegeven moment de meest gezochte mannen van het land en werden al doende nationale legendes. Na een moedige confrontatie in de Glenrowan Inn op maandag 27 juni 1880, kwam Kelly na een moedige nacht in de gevangenis te voorschijn in zijn zelfgemaakte metalen wapenrusting en helm, nog steeds schietend op de politie, voordat hij werd neergeschoten en gearresteerd. Hij werd geëxecuteerd voor zijn misdaden op 11 november 1880, zijn laatste woorden naar verluidt: 'Zo is het leven'. Gedurende het hele stille tijdperk werd het onderwerp van de struikrovers het hoofdonderwerp van de Australische film; het bevatte veel van dezelfde elementen als de Amerikaanse western, die voor het eerst in 1903 aan het licht kwam met Edwin S. Porters 'The Great Train Robbery'. Het was een van de eerste bushranger-films, maar het was ook de eerste speelfilm ter wereld. Er is natuurlijk wat gediscussieerd over de definitie van een 'feature', en hoewel sommige opgenomen bokswedstrijden langer duurden, bezaten ze geen standaardverhaal. Nu veel van de film in de tijd verloren is gegaan, is de oorspronkelijke looptijd van de film onzeker; sommige suggereren veertig minuten, andere meer dan een uur. Verschillende commentatoren hebben beweerd dat de filmmakers de waarheid in hun advertenties opzettelijk hebben opgerekt om een groter publiek te lokken (de film heeft meer dan twintig jaar over de wereld gereisd en was een fenomenaal commercieel succes).<br />Tot voor kort werd aangenomen dat slechts tien minuten van het verhaal het hadden overleefd. Maar in 2006 werd er nog een extra zeven minuten ontdekt in het British National Film and Television Archive, en dankzij de inspanningen van de NFSA en de Haghefilm-conserveringslaboratoria in Amsterdam is alles zorgvuldig gerestaureerd voor ons kijkgenot. Op de pas uitgebrachte dvd staan twee versies van de film: de eerste is de zeventien minuten durende 'herziene versie', waarin het verhaal zoals het nu nog bestaat wordt gepresenteerd, met een aangename pianobegeleiding van Mauro Colombis (en een experimentele soundtrack van Endorfinen die ik niet durfde uit te proberen). De tweede is een'studieversie'. 'The Story of the Kelly Gang' is geschreven en geregisseerd door Charles Tait, en veel leden van zijn familie spelen een sleutelrol in het verhaal. Hoewel verschillende bronnen verschillende namen hebben geopperd, zijn filmhistorici het er over het algemeen over eens dat de volgende castingbeslissingen waarschijnlijk zijn: Ned Kelly (Frank Mills), Dan Kelly (Sam Crew, John Forde, Mr. Marshall), Steve Hart (Jack Ennis, Mr. McKenzie, Norman Campbell) en Joe Byrne (Will Coyne). Het is ook mogelijk dat de rol van Kate Kelly, in elk geval in sommige scènes, wordt gespeeld door een man in travestie. De film veroorzaakte, vanwege de vermeende verheerlijking van criminelen, veel controverse na zijn première en werd in 1907 in Benalla en Wangaratta verboden, en in 1912 opnieuw in Victoria. De techniek van het filmen is een product van zijn tijd, compleet ontdaan van close-ups, en de camera blijft, ondanks een paar primitieve filmbewegingen, bijna altijd statisch. Maar het overtuigende gebruik van rekwisieten en kostuums en de enigszins ontspannen houding van de acteurs verlenen de film een zekere authenticiteit. Ondanks het uitstekende restauratiewerk zijn veel van de resterende scènes helaas onherstelbaar vervallen, en vooral tijdens Ned Kelly's climax heeft het beeld de neiging vreemd te vervormen. Niettemin is het historische belang van 'Het verhaal van de Kelly-bende' groot genoeg om deze technische onvolkomenheden over het hoofd te zien, en ik genoot van de kans om een echt hoogtepunt van de Australische filmwereld mee te maken.
'The Story of the Kelly Gang' is undoubtedly one of the cinema's most significant achievements, and certainly the most revolutionary title ever to have come out of the Australian film industry. However, it startles me to discover just how obscure the film has now become; indeed, much of our country's cinematic output has long vanished from public knowledge, an unfortunate consequence of our ever-growing reliance on Hollywood. In my efforts to rediscover many of Australia's forgotten classics, I'd decided that I might as well start from the beginning: released on 26 December 1906, 'The Story of the Kelly Gang' told the thrilling story of Victorian bushranger Ned Kelly and his comrades, and is more than likely the first feature-length film ever produced. Though only fragments of the film now remain, the National Film and Sound Archive (NFSA) have done a remarkable job of compiling and digitally restoring the surviving scenes, with the DVD released earlier this year. Also included is a fantastic 200-page booklet  "The Story of the Kelly Gang: 'The Picture That Will Live Forever'"  written by Ina Bertrand and William D. Routt, which includes in-depth analysis, historical information, original advertisements and reviews. It would be foolish to allow such a brilliant resource to go to waste, so much of the information in this review has been derived from the booklet.<br /><br />There are very few Australians who haven't heard the story of Ned Kelly (1855-1880). Kelly and his gang bushrangers were at one point the most wanted men in the country, becoming national legends in the process. At dawn on Monday 27 June 1880, after a courageous stand-off at the Glenrowan Inn, Kelly emerged wearing his home-made plate metal armour and helmet, still firing at police, before being shot down and arrested. He was executed for his crimes 11 November 1880, his final words reportedly: "such is life." Throughout the silent era, the subject of bushrangers became of staple of Australia cinema; it presented many of the same components as the American western, which had first come to light in 1903 with Edwin S. Porter's 'The Great Train Robbery.' Not only was 'The Story of the Kelly Gang' one of the first bushranger pictures, but it was also the world's first feature film. There has been some debate, of course, over the definition of a "feature," and, though some recorded boxing matches ran for longer, they did not possess a standard narrative. With much of the film lost in time, the original running length of the film is now uncertain, with some suggesting forty minutes and others more than an hour. Several commentators have claimed that the filmmakers deliberately stretched the truth in their advertisements to entice larger audiences (indeed, the film travelled the world for more than twenty years and achieved phenomenal commercial success).<br /><br />Until recently, it was believed that only ten minutes of the story had survived. However, in 2006, an additional seven minutes was discovered in the British National Film and Television Archive, and  thanks to the efforts of the NFSA and the Haghefilm preservation laboratories in Amsterdam  everything has been meticulously restored for our viewing pleasure. On the newly-released DVD, there are two versions of the film: the first is the seventeen-minute "restored version," which basically presents the story as it now survives, with a pleasant piano accompaniment by Mauro Colombis (and an experimental soundtrack by Endorphin that I wasn't game enough to try). The second is a "study version," which combines the remaining footage, new and original intertitles, advertising materials, posters and the original programme booklet in an attempt to reconstruct the complete narrative of the 1906 film. This one, running for about half an hour, certainly lends the film a more complete structure, allowing you to appreciate the gravity of the filmmakers' achievement.<br /><br />'The Story of the Kelly Gang' was written and directed by Charles Tait, with many members of his family playing key roles in the story. Though various sources have suggested different names, film historians have generally agreed that the following casting decisions are likely: Ned Kelly (Frank Mills), Dan Kelly (Sam Crew, John Forde, Mr. Marshall), Steve Hart (Jack Ennis, Mr. McKenzie, Norman Campbell) and Joe Byrne (Will Coyne). It is also probable that, at least in some scenes, the role of Kate Kelly is being played by a man in drag. The film, due to the perceived glorification of criminals, caused much controversy upon release, and it was banned in Benalla and Wangaratta in 1907 and again in Victoria in 1912. The film-making technique is a product of its times, completely devoid of close-ups, and the camera, despite a few primitive panning movements, almost always remains static. However, the convincing use of props and costumes, and the somewhat laid-back demeanour of the actors, lends the film a certain authenticity. Despite the excellent restoration work, many of the remaining scenes have unfortunately decayed beyond repair, and, particularly during Ned Kelly's climactic stand-off, the image has a tendency to strangely distort. Nevertheless, the historical importance of 'The Story of the Kelly Gang' is enough to overlook these technical imperfections, and I relished the opportunity to enjoy a true landmark of Australian cinema.