Dit was een van de weinige keren dat ik het met veel critici eens was. Airwolf was een van de beste actiefilms van het midden van de jaren tachtig. De concurrentie was er, maar niet zo sterk. Hoewel het af en toe een beetje traag was, was Airwolf wat meer een avonturenfilm voor huis-, tuin- en keukenfanaten.<br />Jan-Michael Vincent speelt Stringfellow Hawke, een testpiloot die door de witte regeringsengelen Aartsengel is gerekruteerd om de supersonische aanvalshelikopter van de gestoorde wetenschapper die hem heeft uitgevonden terug te halen. Alleen al van de piloot krijgen we actie, karakterontwikkeling, tragedie en een greintje humor. Ernest Borgnine geeft JMV de bekwame, doorgewinterde steun als Dominic, de openhartige, komedieachtige vaderfiguur die Hawke assisteert bij zijn veelvuldige spionageopdrachten. <br />Sommige afleveringen waren, toegegeven, van de meer op intriges georiënteerde vorm afgedwaald naar meer gekunstelde scenario's. En de climaxen van veel afleveringen waren misschien een beetje herhalingen. Maar over het geheel genomen blies Airwolf de Blue Thunder van ABC uit de lucht. Het was maanden geleden een traktatie toen ze het op het Sci-Fi-kanaal acht uur per dag opnieuw uitzonden, twee dagen achter elkaar.<br />Jammer dat Jan-Michael Vincent problemen had met drugs. Soms zag hij eruit alsof hij zich niet lekker voelde, en dat was waarschijnlijk de reden dat de serie opnieuw werd uitgezonden. Ik heb altijd het veelbejubelde vierde seizoen willen zien, zij het met lage verwachtingen.<br />Sommige van de beste ep's waren 'Airwolf II', 'Once A Hero' en 'Fallen Angel', om er maar een paar te noemen. Herinneringen aan dit programma doen me sparen voor de boxen, en in de tussentijd kijk ik naar het programma op hulu.com. Godzijdank voor die site, want ik ben de laatste tijd een Airwolf. Sommige programma's vallen gewoon op.
This was one of the few times I agreed with many critics. Airwolf was one of the tightest action shows of the mid-'80s. The competition was there, but not that stiff. Though it was a bit slow at times, Airwolf was a bit more character-driven than your usual garden-variety adventure shows.<br /><br />Jan-Michael Vincent plays Stringfellow Hawke, a test pilot recruited by the white-suited government angel Archangel to retrieve the titular supersonic attack helicopter from the mad scientist who invented it. In the pilot alone, we got action, character development, tragedy, and just a smidgen of humor. Ernest Borgnine gives JMV able, seasoned support as Dominic, the outspoken comedy relief father figure who assists Hawke on his frequent spy assignments.<br /><br />Some episodes admittedly strayed from the more intrigue-oriented format into more contrived scripts. And the climaxes to many episodes might have been a bit repetitive. But overall, Airwolf blew ABC's Blue Thunder out of the sky. It was a treat months ago when they reran it on the Sci Fi Channel for 8 hours a day, two days in a row.<br /><br />Too bad Jan-Michael Vincent had substance-abuse problems. Sometimes he looked like he didn't feel good, and it likely was the reason the show was recast. I've always wanted to see the much-panned 4th season, albeit with low expectations.<br /><br />Some of the best eps were 'Airwolf II,' 'Once A Hero,' and 'Fallen Angel,' just to name a few. Memories of this show have me saving up for the box sets, and in the meantime, I've started watching the show on hulu.com. Thank God for that site, because I've been on an Airwolf kick lately. Some shows just stand out.