Het genre van de zwarte komedie mist vandaag de dag in veel opzichten jammer genoeg. Als je denkt aan zwarte komedies zijn er om te beginnen al niet veel. Dat wil zeggen, er zijn er niet veel die de moeite waard zijn om naar te kijken. Andere vormen van komedie zijn de laatste jaren tot het uiterste gegaan en wel op zo'n manier dat het echte element van plezier ontbreekt in alle seks en afscheiding. Er zijn natuurlijk belangrijke komische factoren om het publiek aan het lachen te maken, maar naar mijn mening moeten die komen van de personages en het schrijven.<br />In _Death Becomes Her_ brengt Robert Zemeckis een uitzonderlijke cast in een film die nieuw is in ideeën en bijna poëtisch in het schrijven. De manier waarop de film is gebeeldhouwd, laat alleen de meest essentiële scènes op het scherm over, die aan het eind met elkaar resoneren en vitaal worden als de vrede in een opwindende maar duistere puzzel. Als de dood haar ooit werkelijk is geworden, heeft Zemeckis de juiste garderobe nog niet gevonden. De spelers dragen ondanks alle visuele effecten (die er na 14 jaar nog steeds verbijsterend uitzien) hun smetteloze kleren. Het moet moeilijk zijn geweest om in zo'n omgeving personages te vormen, maar ze zijn er <0xE2><0x80><0x93> vlees en niet zo warm bloed. De acteurs proberen niet grappig te zijn, ze zijn het. Goldie Hawn doet haar magische scène voor scène na en geeft een echte voorstelling van wanhoop. Bruce Willis strekt zijn komische spieren als nooit tevoren of daarna. Isabella Rosselini is briljant gecast als de zure en joie de vivre Lisle von Rhoman. Je schaamt je bijna als je naar haar kijkt.<br />Wat zelfs nog verrassender is in _Dood wordt zij_, is dat er achter al die handelingen echte motieven schuilgaan. Degene van wie je houdt pijn doen door schoonheid en jeugd als wapen te gebruiken, proberen voor altijd jong te blijven, geluk te vinden <0xE2><0x80><0x93> dat zijn grote dingen, en misschien was er een serieuze manier om ze te benaderen. Maar dan zou de essentie van de humor natuurlijk verloren gaan en zou ik beroofd worden van een van de beste komedies die ik ooit heb gezien.
The genre of black comedy is today unfortunately lacking in many aspects . To think of black comedies there aren't really many to begin with. Not many worth watching, that is. Other forms of comedy have in recent years gone to the extremes in such a way that the real element of fun is missing in all the sex and secretions. There are of course important comedic factors to make the audiences laugh but in my opinion they have to come from the characters and the writing.<br /><br />In Death Becomes Her Robert Zemeckis brings in a cast extraordinaire to a film that is fresh in ideas and verging on poetic in its writing. The way the film is sculpted leaves only the most essential scenes on the screen, which at the end resonate with each other and become vital like peaces in a thrilling yet dark puzzle. If ever death truly became her, Zemeckis has found the right wardrobe yet. The cast bring their unpeccable goods despite all the visual effects (which still after 14 years look amazing). It must have been difficult to form characters in such an environment but there they are - flesh and not so warm blood. The actors are not TRYING to be funny, they are. Meryl Streep is on fire, never missing a beat as the distraught Madeline Ashton. Goldie Hawn matches her magic scene for scene, and gives a real performance of desperation. Bruce Willis stretches his comedic muscles like never before or after this. Isabella Rosselini is brilliantly cast as the sour and joie de vivre Lisle Von Rhoman. One feels almost ashamed when watching her.<br /><br />What is even still surprising in Death Becomes Her is that there are real motives behind all the actions. Hurting the one you love by using beauty and youth as a weapon, trying to stay young forever, finding happiness - these are big things, and there might have been a serious way to approach it. But then of course the essence of humor would be lost and I would be deprived of hands down one of the best comedies I have ever seen.