'When You're In Love' is opmerkelijk om twee triviale redenen, die geen van beide enige verdienste aan de film toeschrijven.<br />Het eerste trivium is dat de zwijgende filmster Louise Brooks in deze film als koormeisje optreedt. In 1929 had Brooks haar Hollywoodcarrière geruïneerd door te weigeren mee te werken aan het opnieuw opnemen van een van haar stomme films als talkie. Acht jaar later was Brooks, in een poging haar kortstondige roem terug te winnen, wanhopig genoeg om een eenzijdige overeenkomst aan te gaan met de low-budget studio Columbia: de voormalige Denishawn-danseres Brooks zou een koormeisjesrol in 'When You're In Love' accepteren tegen het loon van een koormeisje en niet te onderscheiden van de andere koormeisjes. Columbia zou foto's van Brooks in het koor laten circuleren, in de hoop publiciteit te krijgen voor deze film, waarbij de rol van de ex-ster helemaal opnieuw zou beginnen in het koor. Het achterliggende idee was dat Columbia beloofde Brooks daarna een hoofdrol te geven. De rol van het koormeisje haalde het niet bij die van 'When You're in Love', en de auto met het koor kwam nooit.<br />(Ik vind Louise Brooks heel sexy, maar de meeste van haar fans lijken heel eng. De Louise Brooks-cultus is vastbesloten zichzelf wijs te maken dat Louise Brooks identiek was aan het personage dat ze op het witte doek speelde. De meeste fans van Marilyn Monroe zijn om dezelfde reden eng.)<br />Het tweede trivium is dat 'When You're in Love'. 'Reloaded in Love' is de enige film die ooit geregisseerd is door scenarioschrijver Robert Riskin. Riskin was de voornaamste scenarioschrijver van de meeste van Frank Capra's beste films: de meeste van de opvallende details die Capra's films kenmerken, zijn in feite Riskins creaties. Toen Riskin er een hekel aan had dat Capra alle eer kreeg voor hun samenwerking, stelde Capra voor dat Riskin zou proberen zelf een film te regisseren. Dat werd deze film... en een heel slecht regisseursdebuut. In zijn autobiografie was Capra openlijk blij met de flop van Riskins enige regisseurspoging.<br />'When You're in Love'-ster operazangeres Grace Moore, wat een deel van het probleem is. Operazangeressen zijn meestal mislukkingen als filmsterren. Het succes van Jeanette MacDonald was meer te danken aan haar sexappeal dan aan haar zangstem. Ironisch genoeg was Geraldine Farrar, een van de weinige operazangeressen die succes hadden in films, een kassucces. Grace Moore miste Jeanette MacDonalds sexappeal en acteertalent. De producenten van 'When You're in Love' hebben hun gok gewaagd en de soundtrack van deze film volgestopt met muziek die highbrow, lowbrow, middlebrow en overal elders in het lowspectrum is: een echte opera, een operette, een of andere Jerome Kern. Het meest bespottelijke moment doet zich voor als Moore zich verkleedt als Cab Calloway en 'Minnie the Moocher' zingt met een gekuiste tekst. Het is niet mooi, mensen.<br />De plot, vraag je? Niemand ziet een film als deze vanwege de plot. Nou ja, als je erop staat. Grace Moore speelt een succesvolle operazangeres die <0xE2><0x80><0x93> als een onwaarschijnlijke publiciteitsstunt <0xE2><0x80><0x93> alleen in naam trouwt. Haar man is een charmante nietsnut, gespeeld door Cary Grant. Raad eens wat er in de laatste film gebeurt. Toe maar, raad maar. Ik vind het echt irritant om films te zien over een vrouw die verliefd wordt op een volslagen onverantwoordelijke eikel omdat hij knap en charmant is. Dat gebeurt ook in het echte leven, maar dat hoef ik niet in de film te zien.<br />'When You're In Love' is schuim, zonder enige inhoud. Dat is geen misdaad, maar de belletjes in deze champagne zijn wel erg plat geworden. Ik vond deze film saai. Veel van de musicalnummers waren buitengewoon saai, en ze waren allemaal slecht geacteerd. Sommige karakteracteurs die ik elders goed vond (Henry Stephenson, Luis Alberni) geven hier lusteloze voorstellingen. Robert Riskin was een briljant scenarist, maar dit is een van zijn armzalige prestaties. Op basis van deze ene film vertoont hij absoluut geen talent voor regie, hoewel hij misschien de juiste vaardigheden zou hebben opgedaan als hij was doorgegaan. (Een van de grootste scenarioschrijvers aller tijden, George S. Kaufman, regisseerde ook maar één film... maar Kaufman was een briljante toneelregisseur.) Ik geef 'When You're in Love' precies 2 uit 10.
"When You're in Love" is notable for two trivial reasons, neither of which brings any merit to the movie.<br /><br />The first trivium is that silent-film star Louise Brooks appears in this film as a chorus girl. In 1929 Brooks had poisoned her Hollywood career, refusing to participate in the re-shooting of one of her silent films as a talkie. Eight years later, trying to recover her brief stardom, Brooks was desperate enough to strike a one-sided bargain with low-budget studio Columbia: former Denishawn dancer Brooks would accept a chorus-girl role in "When You're in Love", at a chorus girl's wage and indistinguishable from any of the other chorus girls. Columbia would circulate photos of Brooks in the chorus line, hoping to drum up publicity for this film with the angle of the ex-star beginning all over in the chorus. The back end of this deal was that Columbia promised to give Brooks a starring role afterwards. The chorus-girl angle did nothing to save the box-office of "When You're in Love", and the starring vehicle never came.<br /><br />(I find Louise Brooks very sexy, but most of her fans seem very creepy. The Louise Brooks cult is determined to delude itself that Louise Brooks herself was identical to the character she played on screen. Most Marilyn Monroe fans are creepy too, for the same reason.)<br /><br />The second trivium is that "When You're in Love" is the only film ever directed by screenwriter Robert Riskin. Riskin was the principal scripter on most of Frank Capra's best films: most of the distinctive touches that define Capra's movies are actually Riskin's creations. When Riskin resented that Capra got all the credit for their collaborations, Capra suggested that Riskin should try to direct a film himself. This movie was it... and a very bad directorial debut. In his autobiography, Capra was openly gleeful about the flop of Riskin's one directorial effort.<br /><br />"When You're in Love" stars opera singer Grace Moore, which is part of the problem. Opera singers tend to be failures as movie stars. The success of Jeanette MacDonald was due much more to her sex appeal rather than to her singing voice. Ironically, one of the few opera singers to succeed in movies was Geraldine Farrar: a box-office hit in *silent* films. Grace Moore lacked Jeanette MacDonald's sex appeal and acting skills. Hedging their bets, the producers of "When You're in Love' have larded this film's score with music that's highbrow, lowbrow, middlebrow and everywhere else on the brow spectrum: some genuine opera, some operetta, some Jerome Kern. The most ludicrous moment occurs when Moore dresses up as Cab Calloway and sings 'Minnie the Moocher' with bowdlerised lyrics. It's not pretty, folks.<br /><br />The plot, you ask? Nobody sees a movie like this for its plot. Well, if you insist. Grace Moore plays a successful opera singer, who - as an implausible publicity stunt - gets married in name only. Her husband is a charming ne'er-do-well, played by Cary Grant. Guess what happens in the last reel. Go ahead, have a guess. It really irritates me to see movies about a woman who falls in love with a completely irresponsible jerk because he's handsome and charming. This happens in real life too, but I don't need to see it in the movies.<br /><br />"When You're in Love" is froth, utterly without substance. That's no crime, but the bubbles in this champagne have gone very flat indeed. I found this film tedious. Many of the musical numbers were extremely dull, and all of them were badly staged. Some character actors whom I've liked elsewhere (Henry Stephenson, Luis Alberni) give listless performances here. Robert Riskin was a brilliant screenwriter but this is one of his poorest efforts. Based on this one film, he shows absolutely no talent for directing, although perhaps he might have acquired the proper skills if he'd continued. (One of the greatest scriptwriters of all time, George S Kaufman, also directed only one film ... but Kaufman was a brilliant stage director.) I'll rate 'When You're in Love' precisely 2 points out of 10.