Sinds haar kindertijd is het Chun-Li's enige ambitie om concertpianiste van wereldklasse te worden. Maar als haar vader, een zakenman, midden in de nacht wordt weggevoerd door een meedogenloze zakenmagnaat die de wereld wil regeren, stemt Chun-Li erin toe om door een meester in de oosterse vechtsporten te worden opgeleid, zodat ze haar vader terug kan krijgen en tegelijkertijd het imperium van de schurk om hem heen in elkaar kan laten storten.<br />Vergeleken met de verhalen van de kleuterschool, die 'Kung Fu Panda' tot een grimmig documentaire realisme maken, is 'Straatvechter: De Legende van Chun-Li' een verre van legendarisch fiasco dat wordt gekenmerkt door clichés, nietszeggende optredens en uit het hoofd geleerde dialogen. Verdorie, zelfs de vechtsporten leveren geen echte opwinding of stimulans op. Hou het maar bij het videospel. Daar kun je tenminste aan meedoen.
Ever since she was a little girl, Chun-Li's sole ambition in life has been to become a world-class concert pianist. But when her businessman father is unceremoniously whisked away in the middle of the night by a ruthless corporate tycoon bent on ruling the world, Chun-Li agrees to be trained by a martial arts master so she can get her father back and bring the villain's empire crumbling down around him at the same time.<br /><br />Burdened by kindergarten-level storytelling that makes "Kung Fu Panda" look like stark documentary realism in comparison, "Street Fighter: The Legend of Chun-Li" is a far-from-legendary, barrel-scraping fiasco marked by stock characters, bland performances and rote dialogue.<br /><br />Heck, even the martial arts sequences fail to generate any genuine excitement or pizazz. Stick to the video game instead. At least you can participate in that one.