Brigitte (Emily Perkins) vernietigt de weerwolf die haar zus was aan het eind van de eerste film. Nu is ze geïnfecteerd met hetzelfde virus dat haar langzaam verandert, en ze voelt dat een andere weerwolf naar haar op zoek is. Na een ontmoeting met het ding zakt ze in elkaar op een sneeuwbank en merkt dat ze ontwaakt en opgesloten zit in een revalidatiecentrum. En de weerwolf zit natuurlijk nog steeds achter haar aan, terwijl zij zichzelf voortdurend injecteert met monnikskap om haar onvermijdelijke transformatie tegen te gaan.<br />Dit intense en gruwelijke vervolg is een waardig vervolg op de fantastische Canadese weerwolffilm 'Ginger Snaps'. Hoewel het misschien niet helemaal bevredigend is voor kijkers die naar een hoog aantal lijken snakken, zit er toch een behoorlijke hoeveelheid bloed in voor een eerste, diepgewortelde impact. Er zitten een paar redelijke achtervolgingsscènes in en het creëert voortdurend een gevoel van totale somberheid. Het is niet dat er geen humor in zit, maar het is voornamelijk de duistere variant, en de filmmakers en cast spelen hun materiaal met volledige overtuiging af.<br />Wat zeker helpt, is dat de film eruitziet alsof hij is opgenomen tijdens een echte Canadese winter. Omdat ik heel goed weet hoe koud en grimmig ze kunnen worden, denk ik dat het bijdraagt aan de niet-aflatende sfeer van het stuk. De cinematografie lijkt de meeste felle kleuren opzettelijk te mijden, en de spanning wordt nog opgevoerd door de rustige maar effectieve muziek.<br />Er zijn een paar opvallende scènes. Het leven is duidelijk niet gemakkelijk voor Brigitte; ze merkt dat het moeilijk zal worden om op haar voorwaarden te leven en dat ze deals zal moeten sluiten om te krijgen wat ze nodig heeft. Haar overleden zus Ginger (de lieftallige Katharine Isabelle maakt een welkome verschijning) verschijnt in visioenen. Het intelligente script trekt de vergelijking tussen de vloek van de weerwolf en andere kwalen van de jonge vrouwelijke demografie, en stelt de film in staat om niet voorspelbaar te zijn. Het levert Brigitte een excentrieke jonge metgezel op, 'Ghost' genaamd. (Tatiana Maslany) met wie ze haar gedachten kan delen en haar eigen sombere kijk op de wereld kan vergelijken; 'Ghost' is een liefhebber van stripboeken en ziet de weerwolfpersonage als een passende antiheld voor een wereld die door problemen wordt geteisterd.<br />Het zal ook opvallen dat, mogelijk met uitzondering van minder belangrijke personages, geen enkel mannelijk individu in de buurt sympathiek overkomt, waardoor de noodzaak voor vrouwen om op elkaar te vertrouwen nog eens wordt benadrukt.<br />De andere hoofdrolspelers zijn Janet Kidder (Margots nicht), Brendan Fletcher en Eric Johnson, die elk hun uiterste best doen.<br />Het einde is een intrigerende verrassing en de moeite van het wachten waard, en de film is al met al een goede aanvulling op de serie en een respectabele toevoeging aan de canon van weerwolffilms.
Brigitte (Emily Perkins) destroyed the werewolf that was her sister at the end of the first movie. Now she's infected with the same virus that's slowly turning her, and she senses that another werewolf is on the prowl for her. After an encounter with the thing, she collapses in a snow bank to find herself awakening in and confined to a rehab clinic. And the werewolf is naturally still after her, while she continuously injects herself with monkshood to stave off her inevitable transformation.<br /><br />This intense and gruesome sequel is a worthy follow-up to the superb Canadian werewolf picture "Ginger Snaps". While it may not be completely satisfactory for viewers craving a high body count, it still piles on a fair bit of gore for prime visceral impact. It's got some decent chase scenes and constantly creates a feeling of utter gloom. It's not that there isn't humor, but it's largely of the dark variety, and the film-makers and cast play out their material with total conviction.<br /><br />What certainly helps is that the film looks as if it was filmed during an actual Canadian winter. Knowing full well just how cold and forbidding they can get, I believe it adds to the unrelenting atmosphere of the piece. The cinematography seems to deliberately shy away from most bright colors, and the tension is increased by the low-key but effective music score.<br /><br />There are some standout sequences. Life is clearly not easy for Brigitte; she finds that living life on her terms will come to be difficult and that she will have to make deals to get what she needs. Her late sister Ginger (the lovely Katharine Isabelle makes a welcome return appearance) appears in visions. The intelligent script draws the comparison between the curse of the werewolf and other ills of the young female demographic, and allows the film to refrain from being predictable. It gives Brigitte an offbeat young companion named "Ghost" (Tatiana Maslany) with whom she can share dialog and compare her own bleak world view; "Ghost" is a comic book addict and sees the werewolf persona as an appropriate antihero for a world beset by problems.<br /><br />One will also notice that with the possible exception of minor characters, not a single male individual on hand is sympathetic, thereby accenting the need for females to rely on each other.<br /><br />Co-starring are Janet Kidder (Margots' niece), Brendan Fletcher, and Eric Johnson, with each putting in a solid effort.<br /><br />The ending is an intriguing surprise and worth waiting for, and the film is overall a good entry in its series and a respectable addition to the canon of werewolf films.<br /><br />8/10