Deze film van Jean Genet is een zeer symbolische, surrealistische en deprimerende film, die door middel van een reeks verontrustende en zeer erotische beelden een reeks verontrustende metaforen presenteert voor onze wanhopige menselijke behoefte aan liefde en eenwording met een ander, en de barrières voor vervulling.<br />Omdat Jean Genet zelf homoseksueel was, zijn alle personages in de film mannen en is de erotiek toegankelijker voor mannen die zijn smaak delen: voor zulke mannen kunnen veel scènes van de film heel opwindend zijn. Voor anderen zal de film waarschijnlijk een venster op de ervaring openen en voor weer anderen kunnen veel scènes walging en afkeer opwekken. Volgens zijn eigen smaak is er een element van sado-masochisme vermengd met erotiek: alle personages, op één na, zijn in feite onderdrukte gevangenen, letterlijk in slavernij. Maar afgezien van de ongebruikelijke sensualiteit van de film en de verrassende explicietheid, zit de film vol onvergetelijk grote beelden, eerlijke en diepe emoties en een enorme poëtische schoonheid. Het is een heel trage, donkere, benauwende film, die alleen bekeken moet worden als de kijker zich voorbereidt op een contemplatieve, surrealistische reis; ondanks de korte duur (ongeveer 25 minuten), is het een heel compacte film, die emotioneel heel uitputtend kan zijn.<br />Het is een juweeltje, en ik beschouw het als een van de 'essentieelheden' van film.
This film by Jean Genet is a very symbolic, surrealistic, and depressing film, presenting, through a series of disturbing and highly erotic images, upsetting metaphors for our desperate human need for love and union with another, and the barriers to fulfillment.<br /><br />Because Jean Genet's own sensibilities were homosexual, all the characters in the film are male, and the eroticism is more accessible to men who either share his tastes: for such men, many scenes of the film can be very arousing. For others, the film will probably open up a window into the experience, and for still others, many scenes may provoke disgust and revulsion. Again, because of Genet's own tastes, there is an element of sado-masochism mixed into the eroticism: indeed, all the characters but one are oppressed prisoners, literally in "bondage." However, aside from the unusual sensuousness of the film, and the surprising explicitness, the film is full of unforgettably great imagery, honest and deep emotion, and enormous poetic beauty. It is a very slow-moving, dark, oppressive film, and should only be viewed when the viewer is prepared for a contemplative, surrealistic journey; in spite of its short length (about 25 minutes), it is a very compact film, and can feel quite draining, emotionally.<br /><br />It is a little gem, and I regard it as one of the "essentials" of film.