Dit is een van de vele films die de inspiratiebron vormden voor de door Jim Abrahams en David Zucker geregisseerde rampenfilm _Spoof Airplane!_, die in 1980 in de bioscopen verscheen. Maar omdat het een goedkope tv-film is, moet dit wel de ergste zijn, al kan hij bogen op een indrukwekkende cast.<br />Het is er allemaal: de goedkope set, de namaakdialoog, de overdreven make-up (te veel eyeliner en geverfd haar, en dan heb ik het alleen nog maar over de mannen) en de stereotiepe personages die allemaal hun eigen persoonlijke demonen te verwerken hebben. De gin-drinkende, doorgewinterde misdaadschrijver, de door verdriet overmande ouders, de oude man die nog maanden te leven heeft, de popster met zijn vlotte praatjes (Sonny Bono in een afzichtelijk shirt en enorme flares), de ruige, no-nonsense Captain (Robert Stack <0xE2><0x80><0x93> verbazingwekkend genoeg ook in _Airplane!_ ). De glamoureuze stewardess (een Farah Fawcett-Majors uit de tijd van de Charlie-Angels), de man die een hartaanval krijgt maar weigert behandeld te worden door de enige dokter aan boord omdat hij hem de schuld geeft van de dood van zijn vrouw, de vroegwijze, grappen makende, vroegrijpe jongen (Danny Bonaduce uit The Partridge Family) en de geplaagde grondpersoneelsleden, onder wie de luchthavendirecteur die met een vliegramp en kiespijn te maken krijgt, en de psycholoog die zich heeft laten omkopen om een profiel te geven van de passagiers die steeds minder overtuigend in de war raken naarmate de film vordert (zie Lloyd Bridges in Airplane!).<br />Zonder al te veel te verklappen zijn de meest hartverscheurende momenten de afgezaagde dialoog tussen de kapitein en het cabinepersoneel (alle drie), de scène waarin het gebeurt. 's onthulde dat de priester een bedrieger is omdat hij nagellak op heeft (nagellak?) en het stuk waarin Robert Stack belooft Danny Bonaduce zijn cockpit te laten zien, een paar minuten nadat hij heeft gedreigd hem over de knie te leggen. Maar de meest memorabele scène is die waarin een bomopruimer (Pepper Martin) in de vertrekhal van het vliegveld arriveert om een bom onschadelijk te maken die een grap blijkt te zijn. Hij draagt nogal onhandige beschermende kleding die hij duidelijk niet heeft gedragen tijdens de repetities (ervan uitgaande dat die er waren) als hij bij het weggaan tegen een plantenbak aan botst. Hij heeft ook een paar van de slechtste zinnen uit de film: 'Ik was in een motelkamer toen ik dit telefoontje kreeg. Ik dacht dat het mijn vrouw was!' Let op, het kan gevaarlijk zijn!
This is one of several movies that surely inspired the 1980 Jim Abrahams-David Zucker-directed disaster movie spoof Airplane!. But being a cheap made-for-TV affair this has to be the worst, although boasts an impressive cast.<br /><br />It's all here: the cheap sets, the phony dialogue, the over-applied make-up (too much eye-liner and tinted hair and thats just the guys) and the stereotypical characters all with their own personal demons to deal with. The gin-swigging, hard-bitten crime writer, the grief stricken parents, the old guy with months to live, the jive-talking pop star (Sonny Bono sporting a hideous shirt and massive flares), the rugged, no-nonsense Captain (Robert Stack - amazingly also in Airplane!), the glamorous stewardess (a pre-Charlie Angels Farah Fawcett-Majors), the guy who has a heart attack but refuses to be treated by the only doctor on board because he blames him for his wife's death, the practical joke-playing precocious kid (Danny Bonaduce from The Partridge family) and the harassed ground staff including the airport manager with an air disaster AND toothache to deal with, and the psychologist bought in to give a profile of the passengers who gets more and more unconvincingly disheveled as the movie proceeds (see Lloyd Bridges in Airplane!).<br /><br />Without giving too much away the most jaw-dropping moments are the corny dialogue between the Captain and the cabin staff (all two of 'em), the sequence where it's revealed that the priest is an imposter because he's wearing nail polish (nail polish?) and the bit where Robert Stack promises to show Danny Bonaduce round his cockpit a few minutes after threatening to spank him. But the most memorable scene is where a bomb-disposal officer (Pepper Martin) arrives in the airport departure lounge to diffuse a bomb which turns out to be a hoax. He sports some rather unwieldy protective clothing which he clearly didn't wear during rehearsals (assuming they did any) as he bumps into a pot plant when he exits. He also has some of the worst lines in the movie: "I was in a motel room when I got this call. I thought it was my wife!". Watch it at your peril!