Dit was de enige film in kleur van Orson Welles, afgezien van de documentaire F for Fake die hij in 1973 maakte. Na deze film kreeg hij helaas niet de kans meer films te schrijven en te regisseren. Zoals al eerder gezegd maakte hij in de jaren zeventig één documentaire, maakte hij delen van de film Other Side of the Wind (die hij nooit afmaakte), maakte hij een stel reclamespots en speelde hij in afschuwelijke films (afgezien van Catch 22). Dus het enige wat we hebben van Orson Welles als pionier van de filmindustrie tijdens de laatste 20 jaar van zijn leven (hij stierf in 1985) is Chimes of Midnight (1966) en deze film die hij in 1968 maakte voor franse televisie. Deze film is kort en uitstekend. De manier waarop Orson kleuren celluloid gebruikt is fascinerend, ik heb nog nooit zoiets gezien, hij gebruikt rode en groene kleuren als een schilder en creëert een griezelig gevoel dat je zelden in de film ziet. Het verhaal is een typische Welles-vertelling. Een rijke, machtige, oudere man zit eenzaam in zijn landhuis en wil alleen maar bemind worden. Voor degenen onder jullie die van film houden, is deze film een must-see van een van de grootste regisseurs aller tijden. Gebaseerd op een verhaal van de Deense schrijfster Karen Blixen.
This was Orson Welles' only film in color apart from the documentary F for Fake which he made in 1973. After this film he sadly did not get the change to write and direct more movies. As mentioned before he made one documentary in the seventies, shot sections of the movie Other Side of the Wind (never finished it), made a bunch of commercials and starred in horrible movies (apart from Catch 22). So the only great thing we have from Orson Welles as a pioneer movie director during the last 20 years of his live (he died in 1985) is Chimes of Midnight (1966) and this film which he made in 1968 for french television. This film is short and excellent. The way Orson uses color celluloid is spellbinding, i've never seen anything like it, he uses red and green colors like a painter and projects a certain eerie feeling seldom seen in cinema. The story is a typical one by Welles. A rich and powerful older man is lonesome in his mansion and only wants to be loved. For those of you who love cinema, this film is a must see by one of the greatest directors of all time. Based on a story by danish writer Karen Blixen.