Whiteboyz is een film die al veel eerder had moeten komen, al in 1999, en die het publiek een belangrijke les leert: blanke kinderen moeten ophouden met het nabootsen van de zwarte popcultuur. Helaas is Whiteboyz niet zozeer een vernietigend sociaal commentaar, maar meer een slappe komedie. Het verhaal draait om 'Flip', een blanke wannabe-gangster die op het platteland van Amerika woont. Flip ziet eruit als Gomer Pyle, behalve dat hij slobberige kleren draagt, praat als een idioot en veel minder sympathiek is.<br />Flip is ergens halverwege de twintig en woont nog steeds bij zijn ouders, en het is me een raadsel hoe het mogelijk is dat hij er nu nog niet uit is gegooid. Flip heeft een heleboel in zijn leven wat de moeite waard is. Hij heeft nog niet zo lang geleden zijn vriendin zwanger gemaakt en zij wil een abortus, terwijl Flip er heel anders tegenaan kijkt. Waarom zou een werkloze, ambitieuze kwezel zonder enig talent geen goede vader kunnen zijn? We kunnen het haar nauwelijks kwalijk nemen, per slot van rekening zou geen enkele vrouw Flips kind moeten dragen. Het is een te wrede straf. Flip wordt ook omringd door zijn al even blanke wannabe's die elkaar voortdurend aanspreken met 'dogg' met twee G's, omdat het zo gangsterachtig (sorry, ik bedoelde gangsta) is om dingen verkeerd te spellen.<br />Flip en zijn bende losers vinden het heerlijk om als idioten te praten, dronken te worden en misschien wel high te worden op feestjes en op maïsvelden te schieten. Dan krijgen ze het in hun kop dat ze een reisje moeten maken en de enige persoon van Afro-Amerikaanse afkomst die ze in Iowa tegenkomen, mee moeten nemen. Maar waar moet je dan heen? Californië? Florida? Nee, Flip en zijn ploeg willen naar een hard, arm getto in Chicago om een voorproefje te krijgen van het heerlijke 'gangsta-leven'.<br />Per slot van rekening, wie droomt er niet van om in een van de slechtste buurten van Amerika te wonen? Een buurt vol drugsdealers, geweld en economische hopeloosheid... waar kan ik me inschrijven? Nu komt de humor van de film duidelijk voort uit de vertolking van de blanke wannabe rappers en ik weet niet wat...' Het maakt me nog verdrietiger <0xE2><0x80><0x93> dat ik echt heb zitten luisteren naar al hun dialogen, of dat er waarschijnlijk echt mensen zijn die net zo irritant zijn als Flip en zijn vrienden.<br />Op dat moment verlaten Flip en zijn vrienden het gezellige Iowa voor de 'echte' straten van Chicago. Ze komen aan, duizelig van hun sombere omgeving. Flip vraagt het gezelschap van een of andere kerel om drugsdealers op te sporen, aangezien het dealen van drugs de eerste stap is in het handboek 'hoe word ik een gangsterrapper'. De man die Flip vraagt is nogal ontstemd, wat hij niet zou zijn als die kerels bij jou op de stoep stonden, en hij vraagt twintig dollar. Uiteindelijk wordt Flip naar een kamer gebracht waar drie boos kijkende drugsdealers/gangsters/bankroethaaien Flip inschatten en zich ergeren aan zijn diplomatieke vaardigheden als drugsdealer.<br />Dus gaan ze met z'n drieën tegen Flip tekeer en het is echt een heerlijk moment als het maar zo kort duurt. We krijgen eindelijk te zien wat Flip verdient voor zijn pogingen om de volgende Eminem te worden. Maar het is drie gespierde kerels tegen één Flip, alsof ze iets meer nodig hadden dan een dertienjarige jongen om Flip in het gareel te krijgen. Op dat moment beseft Flip dat mannen die drugs dealen en wapens dragen...' Het is een heel aardige vent en hij weet weg te komen tot de politie komt opdagen en wild in de lucht begint te schieten.<br />Dit is uiteindelijk de moraal van het verhaal, maar het komt nog steeds ongelooflijk banaal over en heeft iets van een 'tv-film van de week'. De man die Flip heeft geholpen, wordt door een agent neergeschoten en sterft al snel, terwijl Flip huilt om zijn gevallen kameraad die hij pas tien minuten kent. Hij had om overwerk moeten vragen. Dus vluchten Flip en zijn vrienden helemaal terug naar Iowa, waar ze de auto voor een brug stoppen en Flip zijn pistool over de rand gooit, als symbool voor het opgeven van zijn rappersdromen. Maar hij kleedt zich nog steeds hetzelfde en praat met een stom accent. Er is een man doodgegaan en hij is bijna doodgeslagen en hij heeft zijn lesje nog steeds niet geleerd, en als klap op de vuurpijl heeft hij nu een hallucinatie in een maïsveld als hij thuiskomt. Het einde van de film blijft open voor interpretatie, met Flip die een rap doet die ik me gelukkig niet kan herinneren. Is hij de volgende superster? Of is hij nog steeds werkloos in Iowa? Ik hoop het laatste.<br /><0x3E><0x3E> Als je uiteindelijk verwacht dat Whiteboyz de wake-up call zal zijn voor wannabe rappers in blanke buurten, dan zal dat moeten wachten. Toch is deze film de moeite van het bekijken waard, alleen om te zien hoe Flip een flink pak slaag krijgt.
Whiteboyz is a film that was long overdue, even in '99, and informs the audience of the important lesson that white kids should stop emulating black pop culture. Unfortunately, Whiteboyz is less of a scathing social commentary and more of a lame comedy. The story revolves around "Flip", a white gangster-rapper wannabe that lives in rural America. Flip looks like Gomer Pyle except he wears baggy clothes, talks like an idiot, and is much less likable.<br /><br />Flip is somewhere in his mid to late 20s and still lives with his parents, and as to how he wasn't thrown out by now is a mystery to me. Flip has a lot going on in his life right. He just recently got his girlfriend pregnant and she wants an abortion while Flip sees things differently. After all--why wouldn't a jobless, aspiring-rapper with zero talent make a good father? We can hardly blame her, after all no woman should have to carry Flip's child. It's too cruel of a punishment. Flip is also surrounded by his equally white wannabes who constantly refer to each other as 'dogg' spelled with two Gs because it is so very gangster (I'm sorry, I meant gangsta) to misspell things.<br /><br />Flip and his posse of losers enjoy talking like idiots, getting drunk and possibly high at parties, and shooting at cornfields. They then get it into their skulls that they should take a road trip and invite the only person of African-American descent in Iowa along with them. But where should one go? California? Florida? No, Flip and his crew want to go to a harsh, poverty-stricken ghetto in Chicago to get a taste of the wonderful 'gangsta life'.<br /><br />After all, who doesn't dream of living in one of the worst neighborhoods in America? A place riddled with drug dealing, violence, and economic hopelessness...where can I sign up! Now the humor of the film obviously stems from the portrayal of the white wannabe rappers and I don't know what's sadder about the whole thing--that I actually sat through and listened to all of their dialogue, or that there probably really are people out there as annoying as Flip and his friends.<br /><br />It's at this point Flip and company leave cozy Iowa for the 'real deal' streets of Chicago. They arrive, giddy at their gloomy surroundings. Flip enlists the company of some guy to track down drug dealers, since dealing drugs is the first step on the "how to become a gangster-rapper" handbook. The man Flip enlists is quite disgruntled, who wouldn't be if these guys showed up on your doorsteps, and demands a twenty. Eventually Flip is brought to room where three angry-looking drug dealers/gangsters/loan sharks size up Flip and are irritated by his drug dealing diplomacy skills.<br /><br />So the three of them beat up on Flip and it is truly a sweet, sweet moment if it is only so brief. We finally get to see what Flip deserves for trying to be the next Eminem. But it's three buff guys against one Flip, as if they needed anything more than a 13-year-old kid to put Flip in traction. It is in this moment that Flip realizes that men that deal drugs and carry guns aren't the nicest of fellows and manages to get away until the police show up and start firing wildly into the air.<br /><br />This is ultimately the moral of the story, but it still comes off as incredibly trite and has a "TV movie of the week" feel to it. The man who helped Flip gets shot by a cop and soon dies while Flip weeps for his fallen comrade who he's known for all of ten minutes. Should've asked for overtime pay. Thus Flip and his buds flee all the way back to Iowa, where they stop the car in front of a bridge and Flip throws his gun over the side, symbolizing his giving up of his rapper dreams.<br /><br />Except he still dresses the same and talks in a stupid accent. A man died and he was nearly beaten to death and he still hasn't learned his lesson, and to top it all off he now has a hallucination sequence in a cornfield when he returns home. The ending of the film is left open for interpretation, with Flip doing a rap which thankfully I do not remember the lyrics. Is he the next rap super star? Or is he still jobless in Iowa? I hope it's the latter.<br /><br />In the end if you were expecting Whiteboyz to be the wakeup call for wannabe rappers in white neighborhoods it'll have to wait. Still, this film is worth catching on cable just to see Flip get a proper beatdown.