Je moet niet vergeten dat Hollywood met de komst van Shaft en Superfly de ene na de andere blaxploitation-film produceerde, of het script en het acteerwerk nu wel of niet succes hadden. In de jaren zeventig, op het hoogtepunt van het blaxploitation-tijdperk, was het genre meer op plotontwikkeling dan op karakterontwikkeling gericht. Vraag jezelf eens af hoe vaak een buurt van de een of andere vorm van sloop kon worden gered. Hoe vaak iemand met precies de juiste loterijnummers op de proppen kon komen. Neem deze film voor wat hij is: iets luchtigs waarin acteur/regisseur Thomas Carter, II, Debbi Morgan van All My Children, Charmed, The Hurricane, Rosalind Cash van The Omega Man, General Hospital en Tales from the Hood van Randy Brooks van Another World and Generations worden geïntroduceerd. En, natuurlijk, Rudy Ray Moore. Deze acteurs moesten eten, gezinnen onderhouden, en het was het oefenterrein voor latere grote werken.
One has to remember, that with the introduction of Shaft and Superfly, Hollywood churned out one blaxploitation film after the other, whether the script and acting succeeded or not. During the 70's, at the height of the blaxploitation film era, the genre was completely plot-driven rather than character-driven. Ask yourself how many times a neighborhood could be saved from some type of demolition? How many times could someone come up with just the right lottery numbers? Take this film for what it is, something lighthearted that introduced actor/director Thomas Carter, II, Debbi Morgan of All My Children, Charmed, The Hurricane, Rosalind Cash of The Omega Man, General Hospital, and Tales from the Hood, Randy Brooks of Another World and Generations. And, of course, Rudy Ray Moore. These actors had to eat, support families, and it was training ground for some later great work.