DE LAATSTE DROP had een betere oorlogsfilm uit de Tweede Wereldoorlog kunnen zijn als de schrijver en de regisseur de juiste focus hadden gekozen. De regisseurskeuzes varieren van zeer goede keuzes (een combinatie van korrelige zwart-witbeelden uit de oorlog en een theatrale, maar goed gekozen kleurinstelling) tot twijfelachtige keuzes (zoals een muziekstuk met steelgitaarmuziek en eigentijdse klanken dat een tijd binnendringt waarin dergelijke instrumenten niet eens bekend waren) tot middelmatige keuzes (zoals het feit dat de acteurs karikaturen zijn in plaats van acteurs in een spannend drama).<br />Het verhaal speelt zich in feite voor Kerstmis af, wanneer troepen per zweefvliegtuig naar Nederland worden gebracht voor een geheime missie waarbij een geplunderde nazi-schat een rol speelt. De Duitsers zijn er als de kippen bij om de schat in handen te krijgen en naar Berlijn te sturen voordat de geallieerden daar landen. Het Britse team is vastbesloten de schat in bewaring te houden tot het einde van de oorlog. En dan is er natuurlijk nog een groep zelfbenoemde Duitsers die de schat alleen maar willen veroveren om er zelf beter van te worden. Geen slechte set van conflicten, maar de problemen van de film zijn gebaseerd op een paar slechte castingkeuzes die voorkomen dat de vaart er zo in blijft als in goede oorlogsfilms zou moeten. Sommige leden van de cast lijken zo op elkaar dat het moeilijk wordt om vast te stellen wie wie is: in één geval is dat opzettelijk, zoals aan het eind van het verhaal blijkt, maar in de meeste gevallen is het een probleem door de bekrompen dialecten, het stijve acteerwerk en de overdreven parodieën. Met uitzondering van Billy Zane en Michael Madsen komen er geen grote namen in voor en dat is in veel opzichten maar goed ook, want de twee sterren zijn de zwakste personages.<br /><br />Hoewel de plot mogelijkheden biedt <0xE2><0x80><0x93> wat is oorlog anders dan hebzucht onder verschillende namen <0xE2><0x80><0x93> slaagt de mengeling van schunnige humor en hartverscheurend realisme er niet in het verhaal te laten werken.
THE LAST DROP could have been a better WW II film had the writer and director decided on the focus. The directorial choices vary from very fine (mixing black and white grainy shots from war footage with stagy though competent settings in color) to questionable (allowing a musical score including steel guitar music and contemporary sounds to intrude into a time when such instrumentation was not even known) to mediocre (allowing the actors to be caricatures instead of players in a tense drama).<br /><br />Essentially the story is set before Christmas with the dropping of troops via gliders into Holland to secure a secret mission involving looted Nazi treasure. The Germans are fast-driving to capture it and send it to Berlin before the Allies land. The British team is determined to maintain custody of the goods until war's end. And then of course there is a group of self-promoting Germans who simply want to capture the treasure for their own reward. Not a bad set of conflicts, but the film's problems are centered on some bad casting choices that prevent the momentum from being as relentlessly forward as good war films should. Some of the cast members look so much alike that it becomes difficult to determine just who is who: in one case this is intentional as the plot reveals in its ending, but in most cases it is a problem due to cramped dialects, stiff acting, and over the top parody. With the exception of Billy Zane and Michael Madsen there are no big names here and in many ways that is a good thing because the two stars are the weakest characters.<br /><br />Though the plot outline has possibilities - what is war but greed under different names - the mixture of ribald humor and gut-wrenching realism fail to make the story work. Grady Harp