<0xE2><0x80><0x93> Deze Recensie kan spoilers bevatten <0xE2><0x80><0x93><br /><br />Wendy wordt smoorverliefd op Neil als ze twaalf is, en haar vriendschap met Neil zal haar hele tiener- en volwassenleven duren. Ze zijn gewoon een stel gestoorde kinderen die bij elkaar blijven om de verveling te verdrijven van het leven in het niets.'s Nachts droomt ze dat ze samen Bonnie en Clyde zijn, die'saaie onschuldigen' met hun machinegeweren wegblazen, met hun armen om elkaar heen. Ze zijn allebei roekeloze buitenstaanders, net als Bonnie en Clyde, en worden allebei gehaat door de andere kinderen die hun mentaliteit en stijl afwijzen. Ze haten Neil omdat hij een flikker is, en de meisjes vinden Wendy zelf vreemd omdat ze zichzelf openlijk als zijn vriendin presenteert door elke middag met hem van school naar huis te lopen. Maar het kan Wendy niet schelen. Ze maakt zich druk om al die andere stomme kinderen op school. Wendy zweert bij zichzelf: 'Als ik van Neil een vriend kon maken, zou ik niemand anders nodig hebben.' Uiteindelijk worden Wendy en Neil nog hechter dan als ze alleen maar geliefden waren geweest. Wendy begrijpt gewoon iets van de perverse Peter Pan in Neil, iets wat hij zelf niet eens begrijpt. Het is bijna alsof zij zijn perverse Wendy is, die soms samen naar nooit-land kan gaan.<br />Vanaf het begin zijn Wendy en Neil gelijkgestemd. Ze is er getuige van dat Neil zijn seksspelletjes uitprobeert op een achterlijke jongen. 'Een gruwelijk deel van mijn brein verlangde ernaar om uit te zoeken wat voor verknipte dingen Neil met die sukkel, die Stephan Zepherelli, kon doen.' Tegen de tijd dat Neil en Wendy vijftien jaar oud zijn, verbaast het Wendy niets meer dat Neil tekenen van degeneratie vertoont. Vooral niet omdat ze heeft gezien hoe hij die achterlijke jongen te lijf ging. Neil heeft Wendy al zijn privéverhalen verteld over zijn tijd bij de coach en de oudere man die de liefde met Neil bedreef toen hij nog een kleine jongen was. Voor Neil was het iets geweldigs, een geweldige liefdeservaring. Maar diep vanbinnen weet Wendy dat het niet zo is.' Er is iets mis met Neil en zijn liefdesrelatie met de coach is daar op de een of andere manier de oorzaak van. Neil voelt zich nu op een perverse manier aangetrokken tot oudere mannen en wil zijn lichaam verkopen om zijn goedkope pleziertjes weer terug te krijgen en een inkomen te verdienen, 'zodat ik meer drugs voor Wendy en mezelf kan kopen'.<br />Even later zal Neil naar New York City gaan en een fulltimebaan als straatprostituee nemen. Wendy is de vriendin met wie hij samenwoont. Ze zijn er allebei in geslaagd uit Kansas te ontsnappen en naar Manhattan te komen, waar ze aan aids zijn bezweken. Maar ondertussen groeien ze in Kansas op en krijgt Neil zijn eerste echte baan als hoer. Hij brengt de fiets die hij heeft gestolen naar Wendy's huis. Neil en Wendy blijven staan om op de trein te wachten. Neil doet de snoeplippen van was over zijn mond en Wendy buigt zich voorover om hen te kussen. Ze gaan naar het park en Neil schrijft zijn advertentie in magenta krijt. Dan zegt hij: 'Ik wil jullie iets laten zien.' En Wendy is getuige van de tandafdrukken op Neils pik als hij zijn broek naar beneden doet om te laten zien wat deze klant met hem heeft gedaan. 'Je pik is geen snoepje!' vermaant ze hem. (Want Wendy geniet van dit voorrecht: 'Trek je broek op, exhibitionist!' In het allerlaatste hoofdstuk van het eerste deel van het boek laat Heim de lezer zien hoe hecht Wendy en Neil met elkaar zijn. Meer dan een schoolvriendinnetje, meer dan een getrouwd stel. Ze zijn bijna zielsverwanten die dezelfde geheime taal spreken. Geschreven vanuit Neils gezichtspunt, kunnen we zien hoeveel Wendy voor hem betekent, als zijn vriendin met wie hij bereid is zijn diepste geheimen te delen. Terwijl het begint te sneeuwen, denkt Neil: 'Het is alsof ik een knop heb ingedrukt waarop MIRACLES staat.' Neil pakt Wendy's hand. 'Ik wou dat ze nu een film lieten zien,' fluistert Wendy, een film over ons leven, alles wat er tot nu toe is gebeurd. 'Ik hoor iets,' zegt ze, 'het is de stem van God.' Maar Neil heeft er behoefte aan zijn zielsverwant te vertrouwen, het meisje dat alles voor hem doet, dat zelfs God aan de telefoon krijgt voor Neil, zodat hij één enkel moment in zijn leven in iets kan geloven, iets wat geen grap is die zijn beste vriend hem voorhoudt. Neil pakt de telefoon uit haar hand, veegt de sneeuw uit haar gezicht en zegt: 'Ik hoor hem.' Het is een roman van Scott Heim.<br />Het is een verbazingwekkende (zij het soms wat grove) film, maar mijn enige klacht is dat Wendy een grotere rol in het verhaal heeft gespeeld, net als in het boek, en daarom deze recensie heb geplaatst die ik als commentaar op internet heb gevonden. Ik had echt gedacht dat Neil (en Brian ook) Peter Pan-types waren, met een normaal leven dat van henzelf was afgesneden door de sinistere coach.
-This Review can contain SPOILERS-<br /><br />Wendy gets a mean crush on Neil the year she's twelve, and her friendship with Neil will continue throughout her teenage and early adult years. They're just a couple of crazy kids hanging with each other to placate the boredom of living in the middle of no-where. At night she has dreams that they are Bonnie and Clyde together, blowing away "boring innocents" with their machine guns, with their arms wrapped around one another. They are both reckless outsiders like Bonnie and Clyde, both hated by the other kids who reject their mindset and style. They hate Neil for being a queer, and the girls think Wendy is strange herself by openly declaring herself his friend by walking home from school with him every afternoon. But Wendy doesn't care. She hangs tough about all the other stupid kids in school. Wendy vows to herself, "If I could make Neil my friend, I figured I wouldn't need anyone else." Eventually, Wendy and Neil become the closer than if they were even lovers. Wendy just understands something about the perverse Peter Pan in Neil that even he doesn't understand about himself. It's almost as if she were his perverse Wendy who can sometimes visit never-never land together.<br /><br />From the get-go, Wendy and Neil are of a like mind. She witnesses Neil trying his sex games out on a retarded boy. "Now, some dire section of my brain longed to find out what twisted things Neil could do to this nimrod, this Stephan Zepherelli." By the time Neil and Wendy are 15 years old, it doesn't surprise Wendy one bit that Neil is showing signs of degeneration. Especially since she witnessed him going down on this retarded boy. Neil has told Wendy all his private stories about being with Coach, and older man who used to make-love to Neil when he was a little boy. In Neil's mind, it has been a great thing, a great love experience. But deep-down, Wendy knows there's something wrong with Neil, and his love relationship with Coach is somehow to blame. Neil is now perversely attracted to older men, and wants to sell his body to get both his cheap thrills again, and earn an income, "so I could get more drugs for Wendy and me."<br /><br />Neil, a little later, will go to New York City and begin his tenure as a full time street prostitute. Wendy is the friend he shacks up with. They both have managed to escape Kansas, and get away to AIDS ridden Manhattan. But meanwhile, they are still growing up in Kansas, and Neil gets his first real job as a hustler. He takes the bike he stole over to Wendy's to celebrate their first hoist. Never mind that Neil let his first john almost mutilates his genitals. Neil and Wendy stop and wait for a train. Neil puts the candy wax lips over his mouth, and Wendy leans over to kiss them. They go to the park and Neil writes his advertisement on the in magenta crayon. Then he says, "I have something to show you." And here Wendy witnesses teeth marks on Neil's prick when he takes his pants down to show what this john did to him. "Your dick is not a candy-cane!" she lectures him. (Because Wendy enjoys this privilege), "Pull up your pants, exhibitionist!"<br /><br />It is in the very last chapter of part one of the novel that Heim shows the reader how close Wendy and Neil are. More than high school sweethearts, more than a married couple. They are almost like soul mates who share the same secret language. Written from Neil's Point of View, we can see just how much Wendy means to him, as his friend who he's willing to share his deepest secrets with. As the snow begins to fall, Neil thinks, "it's as if I'd punched a button marked MIRACLES." Neil takes Wendy's hand. "I wish they were showing a movie right now," Wendy whispers, a film about our lives, everything that's happened so far. And we would be the only ones standing here, you and me." They unhook a phone form a pole they're standing by. Is Wendy playing a joke on him, Neil wonders? "I hear something," she tells him, listening, "it's the voice of God." But Neil has a need to trust his in soul-mate, the girl who does everything for him, even gets God on the phone for Neil, just so he can believe in something for one single moment in his life, something that isn't a joke told by his best friend. Neil takes the phone out of her hand, brushes the snow out of her face, and says, "I hear him." -review from "The Bad Art Cafe" based on "Mysterious Skin" novel, by Scott Heim.<br /><br />Amazing (if crude at some moments) film, but my only complain is that Wendy had played a larger role in the story, as she does in the book, hence posting this review I found on internet as commentary. I really ended envisioned Neil (and Brian too) as Peter Pan types, whose normal lives had been cut off from themselves by the sinister coach.