Deze film verdient alle lof die hij hier heeft gekregen, evenals 'Maltins' vier sterren. Hij staat in ieder geval in de top van Hollywoods grootste successen. Nu ik hem weer zie, ben ik er alleen maar meer van overtuigd dat William Holden een van de echt grote acteurs van de vorige eeuw was. Maar Gloria Swanson steelt elke scène waarin ze optreedt; je kunt je ogen niet van haar afhouden, ook al geeft ze je een heel ongemakkelijk gevoel <0xE2><0x80><0x93> het is alsof je naar een treinongeluk kijkt. Ik weet niet of het zwart-wit een economische of artistieke keuze was, maar de film zou in kleur nooit zo effectief zijn geweest. De openingsscène <0xE2><0x80><0x93> het drijvende, dode lichaam van Joe Gillis, de ogen wijd open, de camera opkijkend vanaf de bodem van het zwembad <0xE2><0x80><0x93> is een van de mooiste en een onvergetelijke openingsscène, die perfect past bij de onvergetelijke slotscène van Norma Desmond. Cecil B. deMille zelf de rol te laten spelen, was een briljant idee. Voeg daar Eric von Stroheim aan toe en je hebt een onoverwinnelijke combinatie. Echt een film die je echt moet zien, hoewel ik niet weet hoe ik het moet classificeren <0xE2><0x80><0x93> film noir? zwarte komedie? Hollywoodfabel? horrorverhaal? psychodrama? Wat maakt het uit; je hoeft het alleen maar te zien.
This movie deserves all the accolades it has gotten here, as well as "Maltin's" four stars. It certainly ranks up there as one of Hollywood's greatest achievements. Seeing it again only reinforces my opinion that William Holden was one of the truly great actors of the last [!] century. Gloria Swanson, however, steals every scene she's in; you can't turn away from watching her, even though she makes you really uncomfortable - it's like watching a train wreck. I don't know if the black & white was an economic or an artistic choice, but the film would never have been as effective in color. The opening shot - the floating, dead body of Joe Gillis, eyes wide open, shot looking up from the bottom of the pool - is one of the great shots, and an unforgettable opener, matched perfectly by the unforgettable closing closeup of Norma Desmond. To have Cecil B. deMille actually play himself was an inspired touch. Throw in Eric von Stroheim and you have an unbeatable combination. Truly one the all-time must-see films, although I don't know how to classify it - film noir? black comedy? Hollywood fable ? horror story? psychodrama? Who cares; just see it.