De Legacy lijdt aan een identiteitscrisis. Aan de ene kant is het een horrorfilm, met de vereiste bovennatuurlijke elementen en onverklaarbare gebeurtenissen. Aan de andere kant is het een mysterie in de knusse Agatha Christie-stijl, gesitueerd in een groot victoriaans landhuis op het Engelse platteland, waar links en rechts lijken opduiken.<br />Natuurlijk is het niet tegen de wet om genres door elkaar te halen. Maar om dat met succes te doen, heb je een betere hand nodig dan hier te zien is. Het resultaat is een onsamenhangende puinhoop die de kijker het gevoel geeft dat hij bedrogen wordt. De acteurs doen hun collectieve best, maar deze film is niet meer te redden.
The Legacy suffers from a crisis of identity. On the one hand, it's a horror movie, with the requisite supernatural elements and inexplicable occurrences. On the other hand, it's a mystery in the cozy, Agatha Christie style, set in a large Victorian mansion in the English countryside, with corpses turning up left and right.<br /><br />Of course, there's no law against blending genres. To do so successfully, however, takes a defter hand than is evident here. The result is an incoherent mess that leaves the viewer feeling cheated. The actors do their collective best, but this one's beyond help.