Ik ben een meisje van vijftien en ik verafschuwde deze film.<br />De film begint met het hoofdpersonage, een tienermeisje dat Georgia heet (met het meest irritante accent dat ik ooit heb gehoord), dat vrolijk als een olijf over straat loopt. Ze komt aan op een gekostumeerd feest en moet de vreselijke vernedering ondergaan dat zij de enige is die als etenswaren is verkleed. Hoe zal Georgia zich houden? Zal ze de meest voor de hand liggende dingen doen en het kostuum uittrekken als ze zich er zo voor schaamt en een leuke avond hebben met haar vriendinnen? Nee, natuurlijk niet. Dat is veel te logisch.<br />Wat ze wel doet, is naar haar vriendinnen toe stormen en vragen waarom ze dat doen. Ze gaan akkoord met het feit dat ze kostuums zoals dat van haar dragen, maar vinden dan dat hun excuses ontoereikend zijn en gaan ervandoor, waarbij ze onderweg drankjes en bordjes met koekjes en mensen omgooien. Dan rent ze door de straten, nog steeds gekleed als een opgezette olijf. Die scène is eigenlijk het hoogtepunt van de film, want mijn ongelovige blik veranderde bijna in een flauw glimlachje. De volgende dag zijn Georgia en haar drie schoolvriendinnen opeens weer dikke vriendinnen. Kennelijk was er een belangrijke plottwist toen ik even niet oplette. En tijdens hun lunchpauze zien ze twee nieuwe jongens over het schoolterrein slenteren. En 'het is tijd om de jongens te versieren!' Ja, dat is hun dialoog. Oké, misschien spraken tieners in 1886 ook zo, maar kom op, scenarist. Doe eens normaal.<br />Ze achtervolgen de arme jongens door een collage, maken aantekeningen en bespioneren ze door een verrekijker (en aan het eind beginnen ze zelfs aan een volslagen belachelijk dansnummer). Ik had half verwacht dat ze elke keer dat de jongens zich omdraaiden hun veters zouden strikken. Maar dat gebeurde niet, voornamelijk omdat de jongens zich niet één keer omdraaiden, iets wat ik nogal verbazingwekkend vind. Hoe moeilijk kunnen vier giechelende schoolmeisjes in uniform, die met hun armen staan te zwaaien en met hun verrekijkers zwaaien, te zien zijn? En dus leert Georgia natuurlijk de jongen kennen op wie ze een oogje heeft (Robbie) en ja, natuurlijk heeft hij al een vriendinnetje. Georgia is er kapot van. Ik was een beetje van mijn stuk gebracht. Ik stelde me voor dat Georgia tegen de rest van haar vriendinnen zoiets zou zeggen als: Weet je die knappe jongen met wie ik acht seconden heb gepraat? Nou, hij heeft een vriendinnetje! Ik heb me nog nooit zo VERRADERD gevoeld! Hoe dan ook, Georgia probeert hem jaloers te maken door met een andere jongen uit te gaan (het motto van de scenarist: 'originaliteit wordt, zeg maar, overschat' Hij komt erachter en geeft haar een rotgevoel (o, de kronkels en bochten!) enzovoort, enzovoort. Je weet hoe het gaat. Het is nog maar acht miljoen keer gebeurd.<br />Dus na een heleboel saaie gebeurtenissen, doorspekt met clichés die te vermoeiend zijn om over na te denken, laat staan op te schrijven, gaan Georgia en haar beste vriend Jaz uit elkaar en schelden ze elkaar uit tijdens een netbalwedstrijd, de grootse, dramatische finale waarin Georgia op Jaz' voet stampt. De op een na laatste scène in de film is een beetje een raadsel voor me, want aan het begin van de film was Georgia niet erg populair op school, maar plotseling zit haar nachtclub vol met mensen die zo te zien de hele staat bevolken. Iedereen juicht en gooit met confetti alsof ze net gratis telefoons hebben uitgedeeld. En dan komt Jaz naar haar toe en omhelst haar alsof er niets tussen hen is gebeurd, waardoor ik tot de conclusie kom dat er om redenen van tempo een heel hoofdstuk uit de film is geknipt. Of misschien heb ik er per ongeluk doorheen geslapen. Hoe dan ook, om redenen die de film niet met ons wil delen, is Georgia nu officieel een heldin. en er actief aan deel te nemen met popcorn, zoals in de Indiana Jones-films, en elke zin die Orlando Bloom zegt, maar dit gaat te ver. Sorry film, maar geen mens gedraagt zich zo. In geen enkele staat, in geen enkel land, op geen enkele planeet.<br />Zo kom ik tot de conclusie dat 'Angus, Thongs and Perfect Snogging' de slechtste tienerfilm is die ik ooit heb gezien. Oogverblindend slecht.
I am a fifteen year old girl and I loathed this film.<br /><br />The film begins with the main character, a teenage girl named Georgia (with the most annoying accent I have ever heard), happily walking down the street dressed as an olive. She arrives at a fancy-dress party and has to face the terrible humiliation of being the only one dressed as a food. How will Georgia cope? Will she do the most natural thing and take off the costume if she's that embarrassed about it and have a fun evening with her friends? No, of course not. That makes too much sense.<br /><br />What she DOES do is storm over to her friends, demand why they aren't wearing costumes like hers as they agreed, then deems their excuses as inadequate and runs out of the place, knocking over drinks and plates of biscuits and people along the way. She then goes running through the streets, still dressed as a stuffed olive. Actually, that scene is the film's main highlight as it did almost change my look of disbelief to a weak smile for a second or two.<br /><br />After arriving home and throwing a full on tantrum which involves stomping on her costume, ripping photos off the walls and throwing all her teddy-bears onto the floor, Georgia takes a deep breath and announces to the family that she's going to be 'more mature from now on'. Well, she's made a good start! Drinks all around! At school the next day, suddenly Georgia and her three school-mates are all best friends again. Obviously there was a major plot point when I wasn't looking. And during their lunch break, they notice two new guys strolling through the grounds. And 'it's boy-stalking time!' Yes, that's their dialogue. Okay, maybe teenagers talked like that in 1886, but come on, screenwriter. Get with the times.<br /><br />They stalk the poor boys through a montage, taking notes and spying on them through a pair of binoculars (and even breaking out into an utterly ridiculous dance routine at the end). I half expected them to all tie their shoelaces every time the boys turned around. But this didn't happen, mainly because the boys didn't, not once, turn around, a fact that I find pretty amazing. How hard can four giggling-screeching-in-uniform-linking-arms-armed-with-binoculars schoolgirls be to spot? And so, obviously, Georgia gets to know the guy she's got her eye on (Robbie) and yes, obviously he already has a girlfriend. Georgia is heartbroken. I was mildly perturbed. I imagined what Georgia would tell the rest of her friends to be something like this: You know that handsome guy I talked to for eight seconds? Well, he has a girlfriend! I've never felt so BETRAYED! Anyway, Georgia tries to make him jealous by going out with another guy (screenwriter's motto: 'originality is, like, so overrated') he finds out and makes her feel bad (oh, the twists and turns!) etc, etc. You know the drill. It's only been done eight million times already.<br /><br />So, after a lot of boring events laced with clichés that are too tiresome to think about, let alone write down, Georgia and her bestie, Jaz, split up and throw catty insults at each other during a netball game, the grand, dramatic finale when Georgia stomps on Jaz's foot. Oh, the horror.<br /><br />The second-last sequence in the movie is a bit of a mystery to me because at the start of the film, Georgia was unpopular in her school, but suddenly, her night-club is packed with what looks like the entire population of her state, everyone cheering and throwing confetti like she's just handed out free flip-phones. And then Jaz comes up to her and hugs her as if nothing ever happened between them, forcing me to conclude that an entire chapter was cut out of the film for pace reasons. Either that, or I accidentally slept through it. Anyway, for reasons the film doesn't care to share, Georgia is now officially a hero. I have heard of the term 'suspension of disbelief' and actively engage in it with popcorn-fare such as the Indiana Jones films, and any line Orlando Bloom says, but this is going too far. Sorry movie, but no humans act like this. Not in any state, in any country, on any planet.<br /><br />I thereby conclude that 'Angus, Thongs and Perfect Snogging' is the worst teenage film I have ever seen. Eye-clawingly bad.