Mijn broer en ik kijken al naar _Twilight Zones_ sinds ze in het begin van de jaren zestig voor het eerst te zien waren. Deze aflevering is altijd een van onze favorieten geweest. 'The Big Tall Wish' is een prachtig verhaal over hoop en verwachting, subtiel verpakt in de geschiedenis van het ras. De scène waarin het imponerende kind dat 'The Big Wish' maakt heel gedenkwaardig is... 'Please, Please...' Mijn broer en ik hadden het er vaak over wanneer we mogelijkerwijs de Big Wish moesten maken. En toen gebeurde het... Mijn broer Jeff, die in Los Angeles woont, was in New York tijdens de ALCS-serie. Omdat we allebei al meer dan twintig jaar fanatieke Red Sox-fans waren, waren we erg onder de indruk van de manier waarop de Series verliepen. De avond voordat hij terugging naar LA was bijna de druppel die de emmer deed overlopen. De Sox verloren met 3-1. Jeff, die kaartjes voor de wedstrijd van de volgende dag had, zei wanhopig: 'Ik ga naar huis, naar een begrafenis.' De wedstrijd van de volgende dag was bijna afgelopen, maar de Sox stonden met 3-3 voor toen ze de laatste slagbeurt ingingen. Don Baylor sloeg een HR om hen binnen 1 slag te brengen. Met 2 man uit en een man op de plaat kwam Dave 'Hindu' Henderson naar de plaat. De Angels reageerden met hun beste invaller, Donnie Moore. Mijn broer, die op de linkerveldtribune zat en de impact van het moment voelde, sloot zijn ogen en maakte 'the big tall wish'. 'Hindu' lanceerde er prompt een op, nota bene, de linkerveldtribune. Hoewel de Angels er een eind aan maakten, wonnen de Red Sox uiteindelijk de wedstrijd en wonnen ze de serie. Mijn broer noemde mijn rechtse na de wedstrijd hysterisch en mompelde iets over 'the big tall wish'. Ik wist meteen wat er was gebeurd en hoe onze wederzijdse adoratie voor deze serie en vooral deze episode de loop van de geschiedenis had veranderd, althans vanuit ons vertekende perspectief.
My brother and I have been watching and re-watching Twilight Zones since they first an live back in the early 60's. This episode has always been one of our favorites. "the Big Tall Wish" is a great tale of hopes and expectation wrapped subtly in the history of race. The scene in which the impressible kid who makes 'the BIG WISH' is quite memorable . . . "Please, Please . . . .". My brother and I would talk about when we would potentially need to make the BIG WISH. And then it happened. . . My brother Jeff, who lives in Los Angeles, had been in New York during the ALCS series. Being both ardent Red Sox fans for over 20 years at that point, we were really bummed by the way the Series was going. The night before he was leaving to go back to LA was almost the last straw. The Sox lost to go down 3-1. Jeff, who had tickets to the game the next day stated forlornly "I'm going home to a funeral". The game the next day was close but the Sox found themselves down by 3 entering the last at bat. Don Baylor hit a HR to bring them within 1 run. With 2 outs and a man on, Dave 'Hindu' Henderson came to the plate. The Angels countered with their top reliever, Donnie Moore. My brother, sitting in the left field bleachers and sensing the impact of the moment, closed his eyes and made 'THE BIG TALL WISH'. 'Hindu' promptly launched one into, of all places, the left field bleachers. Although the Angels tied it up, the Red Sox eventually won the game and went on to win the series. My brother called my right after the game hysterical and mumbled something about making 'THE BIG TALL WISH'. I knew immediately what had happened and how our mutual adoration with this series and, in particular, this episode had changed the course of history. at least from our distorted perspective.