Deze film, die zich afspeelt in Chicago in 1952, begint zwaarwichtig met een voice-over over 'de stem van de stad', vreemd genoeg die van de acteur Chill Wills (wiens stem meer die van een cowboy of een rancher is, dus zeer ongeschikt voor dit doel), die vervolgens in het misdaadverhaal verschijnt als een spookachtige brigadier van politie die de geest van de stad vertegenwoordigt. Die aanstellerij hadden we echt niet kunnen gebruiken, en Wills pogingen om mysterieus te doen zijn nog erger. Maar afgezien daarvan is de rest van de film een vrij rechttoe rechtaan misdaaddrama dat erg goed is. Gig Young speelt een gedesillusioneerde politieman die weifelt tussen weggaan en bij zijn vrouw blijven, en ontslag nemen en zijn baan houden. Je zou hem het liefst een schop geven, zodat hij ophoudt met treuzelen, maar het verhaal vereist dat hij zich zo gedraagt. Er zijn een paar sterke optredens: Mala Powers is goed als een wilde liefdesrelatie van Young, Edward Arnold is beminnelijk en overtuigend als een corrupte strafpleiter, Marie Windsor is zoals gewoonlijk slank en corrupt, en William Talman is heel effectief als een gestoorde crimineel die iedereen wil neerschieten, en dat ook bijna doet. Het is allemaal goed amusement, als je de andere kant op kijkt als het pontificaat aan de gang is. Je moet het met een snufje paprika nemen (de regisseur, John Auer, was een Hongaar).
This film set in Chicago in 1952 starts ponderously with a voice-over of 'the voice of the city', strangely that of actor Chill Wills (whose voice is more that of a cowpoke or a ranch hand, thus highly unsuitable for this purpose), who then appears in the crime story as a ghostly police sergeant representing the spirit of the city. Really, we could have done without those affectations, and Wills's acting attempts to be mysterious are worse. However, setting all that aside, the rest of the film is a pretty straightforward crime drama which is very good. Gig Young plays a disillusioned policeman vacillating between leaving and staying with his wife and quitting and keeping his job. One wants to kick him so that he stops dithering, but the story requires him to be like that. There are some strong performances: Mala Powers is good as a wild love interest of Young's, Edward Arnold is suave and persuasive as a bent criminal lawyer, Marie Windsor as usual is svelte and corrupt, and William Talman is very effective as a bonkers criminal who wants to shoot everybody, and nearly does. It's all good entertainment, if you look the other way when the pontificating is going on. One needs to take it with a pinch of paprika (the director, John Auer, was Hungarian).