Ik wilde deze film echt graag mooi vinden. Ik voelde me er persoonlijk bij betrokken omdat mijn moeders dag 'Adeline' was, en ik had veel respect voor Irene Dunne sinds ik haar had gezien in 'I Remember Maman'.<br />Maar ondanks die positieve houding was dit niet iets waar ik nog eens naar zou kijken. Het was niet slecht, alleen te gedateerd en Irenes sopraanstem stond me niet aan. Jemig, die vrouwen hadden hoge noten die mijn vullingen deden rammelen! Ze zag er in elk geval goed uit: de aantrekkelijkste vrouw die ik haar in haar jongere jaren heb zien spelen. Maar de film, als geheel, zag er erg gedateerd uit.<br />Ik was onder de indruk van de hoeveelheid humor die in deze film besloten lag. Wat betreft de hoofdrolspelers: ik kende Donald Woods van _A Tale of Two Cities_, maar hij kwam op mij nooit krachtig genoeg over om een hoofdrol te spelen. Louis Calhern daarentegen was altijd geloofwaardig als de verachtelijke schurk, zoals hij hier weer was.<br />Recensenten hier slaan het script vaak over, maar het waren de songs die me niet aanstonden, niet het scenario. Als die songs me meer hadden aangesproken, zou ik de videobanden waarschijnlijk hebben gehouden, al was het alleen maar uit sentimentele overwegingen.
I really wanted to like this film. It had personal sentiment for me as my mother's day was "Adeline" and I had high regard for Irene Dunne ever since I saw her star in "I Remember Maman."<br /><br />Yet, despite that positive attitude going in, this wasn't something I'd watch again. It wasn't bad; just too dated and I didn't care for Irene's soprano voice. Yikes, that women hit high notes that rattled my fillings! At least she looked good: the most attractive I've seen her in her younger years. The film, though, as a whole, had a very dated appearance.<br /><br />Billed as a musical romance, I was impressed with how much humor was in this movie. As for leading men, I knew Donald Woods from "A Tale Of Two Cities" but he never struck me as forceful enough to be a leading man. Louis Calhern, however, always was credible at the detestable villain, as he was here once again.<br /><br />Reviewers here knock the script, but it was the songs that did nothing for me, not the screenplay. Had these songs been more appealing to me, I probably would have kept the VHS, if only for sentimental reasons.