Kinderen die sterven... Hollywood heeft tranentrekkers geproduceerd, deprimerende en opbeurende versies van het verhaal, naïeve versies, en deze film bevat daar iets van. Maar ik zeg dit niet op een negatieve manier... de film probeert zijn best te doen om het verhaal in 90 minuten te vertellen, en er zullen er niet veel zijn die tijdens het kijken geen traan zullen laten. Het is beslist een 'Hollywood-tv-film', en zo ziet het er ook uit. Het is ook een film uit de jaren tachtig, en dat begint zich af te tekenen. Maar de boodschap blijft krachtig: ook kinderen sterven, en afscheid nemen is pijnlijk. Aids kan doden, en toch jaagt het mensen weg. Je kunt kracht vinden in de medische wereld, in de godsdienst en vooral in je eigen familie.
Children dying ... Hollywood has produced tearjerkers, depressing and uplifting versions of the story, naive ones, and this movie contains a bit of all of that. But I'm not saying this in a negative way ... the movie tries to do its best to tell the story in 90 minutes, and there will be few who don't feel coming up a tear or two while watching. It's definitely a "Hollywood TV movie", and it does have the look and feel of one. It's also a movie from the 80's, and that starts showing. But the message remains a powerful one : kids die too, and saying goodbye is painful. Aids can kill, and still scares people away. Force can be found in the medical world, in religion, and most importantly in one's own family.