Ik ben een grote fan van alle 4 de hoofdrolspelers in deze film. Ze hebben allemaal films gemaakt die hoog op mijn lijst van favorieten staan. Mijn verwachtingen voor deze film waren daarom HEEL hoog. Al deze acteurs zijn in staat om alledaagse rollen en films tot iets bijzonders te verheffen. Helaas is dat in deze film niet mogelijk.<br />De commentaren van rhoda-1 zijn zeer verhelderend. Het veranderen van de motieven van de personages in het oorspronkelijke Somerset Maugham-stuk leidt tot een zeer onbevredigende film. (Ik zou het originele stuk dolgraag willen zien! De situatie in deze film is dezelfde als in My Favorite Wife (en in de middelmatige remake Move Over Darling) <0xE2><0x80><0x93> alleen zijn de rollen van de mannen en de vrouwen omgedraaid. Maar daar houdt de overeenkomst op. In My Favorite Wife wil Cary Grant zijn eerste huwelijk met Irene Dunne in ere herstellen. Hetzelfde geldt voor de remake met Rock Hudson en Doris Day. Zowel Grant als Hudson wordt gedreven door het verlangen om de tweede vrouw gemakkelijk in de steek te laten. In Too Many Husbands daarentegen speelt de normaal zo innemende Jean Arthur een personage dat aanvankelijk heen en weer geslingerd lijkt te worden tussen haar twee echtgenoten, maar zich in toenemende mate lijkt te koesteren in het egocentrische genoegen dat ze door twee mannen wordt achtervolgd. Deze motivatie ondermijnt volledig de sympathie die ik aanvankelijk voor haar had. Daarentegen ben ik volledig sympathisant van de voormalige man en vrouw in de twee andere films.<br />Daar komt nog bij dat er in _Too Many Husbands_ een paar slimme dialogen zitten, maar dat die te weinig diepgang hebben. De meeste personages zijn gewoon puberaal. Jean Arthur is weer een flirterig schoolmeisje dat twee schooljongens voor de gek houdt. Helaas gedragen zowel Fred MacMurray als Melyn Douglas zich dienovereenkomstig. De scène waarin ze met meubels springen, is pijnlijk om te zien. Niets van deze jeugdige aard gebeurt in _My Favorite Wife_ (of _Move Over Darling_ ).<br />Deze ene trucpony wordt des te ergerlijker als het einde zonder enige oplossing komt. Het is alsof de kijker alleen maar heeft zitten kijken naar het begin van een eeuwige concurrentiestrijd tussen twee schooljongens die achter hetzelfde meisje aan zitten.<br />In wezen is deze film teleurstellend, want Jean Arthur wordt tamelijk onsympathiek, de 3 personages in de liefdesdriehoek zijn alledrie extreem puberaal en aan het eind van de film is er geen afronding.<br />Ik ben absoluut dol op romantische komedies en komedies. _Te Many Husbands_ is voor beide een belediging. Het is ANTI-romantisch en geen komedie, maar puberale, slapstickachtige dwaasheid. Wat een totale verspilling van ongelooflijk talent.
I am a HUGE fan of all 4 of the main actors in this film. They have all made films that are high on my list of favorites. My expectations for this film were, therefore, VERY high. All of these actors are capable of elevating mundane roles and films into something special. Unfortunately none of them can do so in this film.<br /><br />The comments of rhoda-1 are most illuminating. Changing the motivations of the characters in the original Somerset Maugham play results in a very unsatisfying movie. (I would love to see the original play!)<br /><br />The situation in this film is the same as My Favorite Wife (and the mediocre remake, Move Over Darling) - except the male and female roles have been reversed. But there the similarity ends. In My Favorite Wife, Cary Grant wants to restore his first marriage to Irene Dunne. Ditto in the remake with Rock Hudson and Doris Day. Both Grant and Hudson are motivated by the desire to let the second wife down easily. By contrast, in Too Many Husbands, the normally lovable Jean Arthur plays a character who at first seems torn between her two husbands, but increasingly seems to just bask in the egocentric pleasure of having two men pursue her. This motivation completely undermines the sympathy I initially had for her. By contrast, I am completely sympathetic with the erstwhile husband and wife in the other two films.<br /><br />In addition, while there is some clever dialog in Too Many Husbands, it is too scant. Most of the time the characters are just sophomoric. Jean Arthur reverts to a flirty schoolgirl leading-on two schoolboys. Unfortunately both Fred MacMurray and Melyn Douglas behave accordingly. The furniture-jumping scene is painful to watch. Nothing of this juvenile nature happens in My Favorite Wife (or Move Over Darling).<br /><br />This one trick pony becomes all the more annoying when the end arrives without any resolution. It is as if the viewer has simply been watching the beginning of a perpetual competition between two high school boys pursuing the same girl.<br /><br />Basically this film is disappointing because Jean Arthur becomes pretty unsympathetic, the 3 characters in the love triangle are all sophomoric in the extreme, and there is no resolution at the end of the film.<br /><br />I absolutely love both romantic comedies and screwball comedies. Too Many Husbands is an insult to both. It is ANTI-romantic and not screwball but sophomoric, slapstick silliness. What a total waste of incredible talent.