Ik vond het amusant om over verbijstering te lezen op de lange duur van _Solomon Sunday_ in NZ, vooral in Christchurch. Om te beginnen is het (heel losjes) gebaseerd op een vaag verhaal... het nummer zelf veroorzaakte enige beroering toen er berichten circuleerden dat het in verband werd gebracht met zelfmoorden. Het is sfeervol, het café roept herinneringen op aan het leven in de jaren dertig, het heeft een meeslepende melodie en een leuke wending aan het eind. Ja... het wordt nog steeds in Christchurch gedraaid en garandeert dus zijn eigen succes...<br />Ik ging er net heen na _LOTR:FOTR_ te hebben gezien, en vond _Solomon Sunday_ een meer introverte en bevredigende film... het was gewoon een van die dagen... net als wanneer je zonder verwachtingen Fitzcarraldo gaat zien...
I was amused to read of bafflement at the long run of Gloomy Sunday in NZ, especially Christchurch. To begin with, it is based (very loosely) around a truish story... the song itself did cause a stir when reports of its association with suicides were circulated. It is atmospheric, the cafe evocative of life in the 1930s, a haunting melody, and a nice twist at the end. Yes... it continues to play in Christchurch and so ensures its own success....<br /><br />I went just after seeing LOTR:FOTR, and found Gloomy Sunday to be a more introvertive and rewarding film..... it was just one of those days... just like going into see Fitzcarraldo with no expectations....