Ik kreeg dit per ongeluk op de kabel <0xE2><0x80><0x93> het idee erachter leek echt schattig, en ik besloot het 10 minuten te geven, om in elk geval te zien hoe lang het duurde voordat de filmmakers het verknalden.<br />Verrassend genoeg hield het mijn aandacht de hele film vast. De truc werd nooit oud; net als je dacht dat het zover was, gebeurde er iets nieuws om hem fris te houden. Een nieuw personage hier, een wending in de plot daar. Goed, attent filmen... en het jargon van 1920 lag er dik bovenop. Ik wou dat ik me er meer van kon herinneren. Waarom praatten we eigenlijk niet meer zo?<br />Goed acteerwerk, een paar knappe tekstuele vondsten en een goed geënsceneerd verhaal. Het einde was een beetje flauw, vond ik, want ik wilde weten wat er met de personages zou gebeuren als ze niet meer in het krantenverhaal voorkwamen. Maar als je het bronmateriaal in aanmerking nam, eindigde het echt op de enige manier waarop het had kunnen eindigen. Dus het is een amusante afleiding voor zo'n 90 minuten. En best leerzaam ook. Banana Oil!
Caught this on cable quite by accident-- the idea behind it seemed really cute, and I decided to give it 10 minutes, to at least see how long it took for the filmmakers to screw it up.<br /><br />Surprisingly, it held my attention for the entire film. The gimmick never got old; just when it seemed in danger of doing so, something new would happen to keep it fresh. A new character here, a plot twist there. Good, thoughtful filmmaking... and I really dug the 1920's slang. I wish I could remember more of it. Why DID we stop talking like this, anyway?<br /><br />Good acting, some clever writing and a smartly-plotted story. The ending was a little cheesy, I thought, as I wanted to know the fates of the characters beyond the newspaper-story driven plot. But considering the source material, it really ended the only way it could have. So it's an amusing distraction for 90 minutes or so. And kind of educational, too. Banana Oil!