Net als andere recensenten begrijp ik ook niet waarom de kijkcijfers van deze film zo laag zijn. Toegegeven, het zal waarschijnlijk niet iedereen bevallen. Ik zag deze film voor het eerst toen hij net op de kabel was gekomen en voordat ik veel over Jennifer Jason-Leigh wist of de macht was gaan waarderen die deze verbazingwekkende jonge actrice kan uitstralen in de zorgvuldige en vaak onderkoelde nuances die ze in haar werk weet te leggen. Ze was toen net zo goed als ze nu is. We moeten ook de loftrompet steken over het decor, met zijn sjofele, zuurstokrood geverfde muren van gasbetonblokken, kale lichtschakelaars en meterslange metalen leidingen die lange gangen van elkaar scheiden, waarlangs open rijen wiegjes staan, waarvan we gaan beseffen dat ze allerlei perversiteiten herbergen. We komen te weten dat haar oom niet alleen aan diezelfde perversiteiten meedeed en ervan genoot, maar dat hij ook bereid was zijn eigen leven op te offeren door zich over te geven aan diezelfde verwrongen verlangens en daden. Dit was ook een tijdige en stoutmoedige film, omdat hij rechtstreeks te maken had met de ophanden zijnde invasie van de heteroseksuele wereld door aids, in een tijd waarin de meeste hetero's nog geloofden dat ze er immuun voor waren. De spanning en de angst worden geloofwaardig en effectief opgebouwd en het lukt ze om de versleten 'dame in het oude, donkere huis'-plot te pakken te krijgen en die niet alleen te verfraaien, maar zelfs om er iets nieuws en origineels van te maken. een keer om je hoofd te laten wennen aan de vreemdheid van het verhaal en een tweede keer om echt de verschillende niveaus van angst te ervaren die in deze film aanwezig zijn, zowel echte als ingebeelde, het tastbaarste wezen dat in de menselijke ziel begraven ligt.
Like another reviewer I, too, don't understand the low ratings given this film. Granted, it probably won't be everyone's cup of tea. I saw this film first soon after it came to cable and before I knew much about Jennifer Jason-Leigh or had come to appreciate the power this amazing young actress can exude in the careful and often understated nuances she brings to her craft. She was as good then as she is now. Credit should be given, also, to the set design with it's seedy candy apple red painted cinder block walls, stark bare light switches and yards of metal conduit lining long hallways off of which open rows of cribs which we come to realize housed all sorts of perversions. We learn that her uncle not only pandered to and reveled in those same perversions but was also willingly sacrificed his own life by enslavement to those same twisted desires and actions. This was a timely and bold film, also, because it dealt squarely with the oncoming invasion of the heterosexual world by AIDS at a time when most straight folk still believed themselves immune. The suspense and terror builds credibly and effectively and manages to take the worn out "damsel in the old dark house" plot and not just dress it up but actually transform it into something new and original. But, you've got to see it at least twice...once to let your head adjust to the oddness of the story and then a second time to really experience the multiple levels of terror present in this film, both real and imagined, the most palpable being that lying buried in the human soul.