Ik heb deze film gisteravond eindelijk in LFF in Londen te zien gekregen en hij is het wachten meer dan waard geweest.<br />De ogenblikken tussen betrekkelijke helderheid en geestelijke pijn van William Keane worden met kracht onderzocht en met succes uitgebeeld door Lodge Kerrigans in-je-gezicht-directie, gekoppeld aan Damian Lewis' diep aangrijpende interpretatie van een man die zich gevaarlijk aan de rand van een soort geestelijke gezondheid vastklampt en daar niet altijd in slaagt zoals hij zou moeten.<br />Ik heb nooit zo'n lange periode van totale en absolute stilte aan het eind van de film meegemaakt als aan het eind van Keane: het collectieve inhouden van de adem was ongelooflijk. Het was een huiveringwekkende, maar merkwaardig warme film, die me meer vragen dan antwoorden en meer empathie met het personage en het onderwerp van de geestesziekte in het algemeen heeft opgeleverd dan ik ooit heb ervaren. Het is gewoon nooit iets geweest waar ik me mee bezig heb gehouden. Als dit is wat Lodge Kerrigan voor ogen had, dan heeft hij het in mijn ogen meer dan waargemaakt.<br />Een belangrijke film die een tour de force is voor zowel de strakke leiding van Lodge Kerrigan als voor het vakmanschap van Damian Lewis als acteur.<br />Ga ernaar kijken als je kunt. Loop naar je plaatselijke bioscoop om hem te zien als dat nodig is, maar ga ernaar kijken.
I finally got to see this film last night at LFF in London, and it has been more than worth the wait.<br /><br />The moments between relative lucidity and mental anguish of William Keane are forcefully explored and successfully displayed by the joint work of Lodge Kerrigan's in-yer-face directing coupled with Damian Lewis' profoundly poignant interpretation of a man clinging precariously on the edge of some kind of sanity and not always succeeding as he knows he should.<br /><br />I have never encountered such a long period of total and absolute quiet at the end of the film as I did at the end of Keane: the collective breath-holding was incredible.<br /><br />Chilling, yet strangely warm, this film left me with more questions than answers and an empathy towards the character and the subject of mental illness as a whole than I have ever experienced. It simply has never been something I have concerned myself with. If this is what Lodge Kerrigan set out to achieve, he has more than accomplished it to my mind.<br /><br />An important film that is a tour-de-force for both Lodge Kerrigan's tight direction and Damian Lewis' craft as an actor.<br /><br />Go see it if you can. Lobby your local cinema to show it if necessary, but see it.