Om 20 minuten is dat kort genoeg om door iedereen gezien te worden. Het illustreert keurig dat de film rond 1930 al een status had verworven als een combinatie van kunst en amusement.<br />Dit is zeer toegankelijke kunst <0xE2><0x80><0x93> en zeer Russisch <0xE2><0x80><0x93> de snelle montage van de zee en de bomen bij de opening en de thema's van existentiële eenzaamheid en sentimentaliteit die door elkaar heen lopen, zijn kenmerkend voor de Russische psyche, maar blijven heel gemakkelijk toegankelijk.<br />Maar het belangrijkste kenmerk van de film is de uitstekende soundtrack <0xE2><0x80><0x93> die is werkelijk voortreffelijk. De muziek van Alexis Arkhangelsky, die zelf een uitstekende klassieke componist was (Zijn meest uitgevoerde stuk is 'Prijs de Heer'). Het is duidelijk dat Chopin en Prokofjev geïnspireerd zijn door de alt, Mara Griy (de vrouw van de financier, heb ik begrepen), en dat ze het fantastisch doet.<br /><br />Zowel Grigori Aleksandrov als natuurlijk Sergei Eisenstein zou tot in de jaren vijftig de twee invloedrijkste Sovjet-regisseurs blijven.<br />Het is interessant om op te merken dat deze film werd gemaakt op het moment dat Eisenstein naar Hollywood verhuisde (Hij heeft hem nooit gemaakt <0xE2><0x80><0x93> de machthebbers van Hollywood onder Pease zouden een Sovjet-regisseur gewoon niet accepteren <0xE2><0x80><0x93> het plan was dat hij Shaw's Arms & The Man zou maken).<br /><br />Romance Sentimentale is gegroepeerd als avent-guarde met L'Age D'<0xC3><0x89>té. of (wat bijna een eeuw later nog steeds behoorlijk verontrustend is) en Bloed van de Dichter, maar dit is in feite avent-guadrepoëzie, een overgang van Dadaisme en het verlangen om met een schok tot surrealisme over te gaan en een meer introvert innerlijk gezichtspunt. Het einde is een prachtige elegische verrassing en hoewel de film experimenteel is, blijft hij over het geheel genomen echt gangbaar.<br />Als je de kans krijgt om hem te zien, is het de moeite waard.
At 20 minutes this is short enough to be seen by everyone. It illustrates neatly that cinema by 1930 had already acquired a status as art and entertainment combined.<br /><br />This is very accessible art - and very Russian - the quick cut montage of sea and trees at the opening and its themes of existential loneliness and sentimentality that run throughout are quintessential characteristics of the Russian psyche, yet remain very easily accessible.<br /><br />The key feature of the film though is the excellent soundtrack - it really is outstanding. The music by Alexis Arkhangelsky, who was himself an outstanding classical composer (His most performed piece is "Praise Ye The Name Of The Lord") is obviously Chopin and Prokofiev inspired with the alto, Mara Griy (The wife of the backer, so I understand), doing a wonderful job<br /><br />Both Grigori Aleksandrov and of course Sergei Eisenstein would remain the two most influential Soviet directors right up to the 1950s.<br /><br />It is interesting to note that this film was made just as Eisenstein was moving to Hollywood (He never made - the Hollywood powers under Pease simply wouldn't countenance a Soviet director - the plan was that he make Shaw's Arms & The Man).<br /><br />Romance Sentimentale is grouped as avent-guarde with L'Age D'or (Which is still pretty disturbing nearly a century later) and Blood of the Poet but this is really avent-guadre poetry, a move from Dadaism and it's desire to shock into surrealism and a more introverted internal viewpoint. The ending a wonderful elegiac surprise and even though the film is experimental it remains truly mainstream in its vision overall. <br /><br />If you get a chance to see it it is well worth the effort.