Directeur Mark Burson is uiterst creatief en in deze debuutfilm zijn er veel momenten waarop de energie van een auteur naar voren komt, maar door Bursons voorliefde voor shock-cinema stort de film uiteindelijk bijna in. Het werk begint met een voice-over van immigrant Joe Dekko (Colin Gray O'Hara), zijn tekst wijst op innerlijke beroering, terwijl hij en twee misdaadpartners zich voorbereiden op een overval op twee drugsdealers. Dekko snakt naar een meer verantwoordelijk leven, maar de kans om dat te bereiken is klein, aangezien al snel duidelijk wordt dat Joe consequent slechte beslissingen neemt. Die hebben meestal betrekking op zijn criminele collega's, hoewel zijn donatie van zijn aandeel in de buit van de drugsdiefstal aan een vriend als investering in die laatste' Het computergedoe werkt alleen maar averechts als de verraderlijke kerel Joe chanteert. Dan wordt wraak het hoofdmotief van de film, als Joe samen met zijn trawanten en vijanden in de aanval gaat tijdens scènes van wild escalerend geweld. De naam Dekko, die een kogel in zijn schedel heeft en een voorliefde heeft voor extreme zelfbevlekking, heeft ogenschijnlijk ook een ijzeren constitutie, want hij bewandelt zijn pad van wraak met onvermengde intensiteit. Uit Bursons filmagenda spreekt de ontwikkeling van scènes om hun sensationele waarde, waaronder weerzinwekkend geweld, heroïnegebruik en gestileerde seksuele activiteit; helaas komen maar weinig van die scènes voor in de plot en zijn ze geen van alle verhaalwaardig. Maar hij gebruikt zijn spelers zeer capabel en bezorgt velen van de cast sterke optredens. De charismatische Glasgowse O'Hara is indrukwekkend met zijn rol en met zijn veelzijdigheid, die bijdraagt aan de muziek die tijdens de aftiteling wordt gespeeld. Ook is Burson veelzijdig, wat betreft deze lowbudget-affaire, die in Ohio werd opgenomen en in 2000 werd uitgebracht. Hij produceert, regisseert en regisseert met meer naakte kracht dan de meeste regisseurs in welk genre dan ook; het is jammer dat zijn voorliefde voor waanzinnige groteskheid geen kleine onvolkomenheid is; Mark Burson - uw naam is buitensporig.
Director Mark Burson is highly creative and in this debut feature there are many moments that reveal the energy of an auteur, but Burson's fondness for shock cinema eventually causes the film to collapse into near chaos. The work begins with a voice-over by immigrant Joe Dekko (Colin Gray O'Hara), his text indicating inner turmoil, while he and two crime partners prepare for a robbery of two drug dealers. Dekko craves a more responsible life but any chance of achieving it is slim as it is soon apparent that Joe consistently makes poor decisions. These generally involve his criminal peers although his donation of his share of the drug rip-off loot to a friend as an investment in the latter's computer business only backfires when the treacherous fellow blackmails Joe. Revenge then becomes the film's cardinal motif as Joe, along with his cohorts and his enemies, all go on the attack during scenes of wildly escalating violence. The eponymous Dekko, with a bullet reposing in his skull, and with a proclivity for extreme self-abuse, ostensibly has also an iron constitution, as he struts along his path of vengeance with unalloyed intensity. Prominent upon Burson's cinematic agenda is development of scenes for their sensationalist value, including repugnant violence, heroin use and stylized sexual activity; unfortunately, few of these advance the storyline and none has narrative worth. However, he uses his players very capably, deriving strong performances from many of the cast, the charismatic Glaswegian O'Hara impressive with his turn, and with his versatility, as well, contributing the music performed during the closing credits. Multifaceted, too, is Burson, as for this low-budget affair, shot in Ohio and released in 2000, he produces, directs, and edits, with more naked force than most directors within any genre; it is a pity that his penchant for frenzied grotesquerie is not a minor imperfection; Mark Burson - - thy name is excess.