Ik heb gehoord over de litanie van loftuitingen die deze film heeft ontvangen. Ik heb gehoord dat deze film een 'zwarte komedie' is van de Coen Brothers, die naar verluidt genieën zijn in de filmindustrie. En ik heb vrienden horen praten over hoe creatief en geweldig de film is. Maar niets van dit alles, ik herhaal, niets van dit alles, is duidelijk in deze film. Wat ik zag, was een film die niet goed wist of hij serieus of komisch moest zijn. En bij het nemen van een besluit zijn beide elementen op een verwrongen manier met elkaar versmolten met een misplaatste Canadese humor.<br />In wezen gaat het verhaal over een autoverkoper die geld nodig heeft... 'Nou, alles loopt in het honderd als de ontvoerders een moordaanslag plegen op een agent die alle mogelijke sporen natrekt, inclusief die van de autoverkoper zelf.'<br />Als deze film inderdaad gebaseerd was op een waargebeurd verhaal (zoals in het begin werd aangegeven), zou ik het vreselijk vinden als ik in de buurt van een van de slachtoffers zou komen. De gebroeders Coen maken een vreemde bespotting van de dood van de geportretteerde slachtoffers, waardoor het publiek de film niet serieus neemt, maar in plaats daarvan quasi-geestelijk onderkoeld raakt door de ernstige/humoristische dichotomie. En ook al is deze film niet gebaseerd op een waargebeurd verhaal, hij is zo slecht geregisseerd dat ik gewoon het gevoel had dat ik mijn tijd had verdaan met in kringetjes ronddraaien. Maar toch zal ik mijn voordeur uit lopen en zal iedereen deze satirische onzin nog steeds toejuichen. Zucht. Wat heb ik hier gemist?!
<br /><br />Okay, so I've heard of the litany of accolades this movie has received. I've heard how this film is a "black comedy" by the Coen Brothers, who supposedly are geniuses in the film industry. And I've listened to friends discuss how creative and wonderful the film is. But none of this, I repeat, NONE OF THIS, is apparent in this movie. What I watched was a film confused at whether to be serious or comedic. And in making up its mind, both elements are fused together in a twisted fashion with an out-of-place Canadian humor. <br /><br />Basically the story is about a car salesman who needs cash...fast, so he pays a couple of guys to kidnap his wife so that her rich father will pay the ransom, thereby getting him the cash he needs. Well, all goes to hell as the kidnappers end up on a killing spree with a cop questioning all possible leads, including the car salesman himself.<br /><br />If in fact this film was based on a true story (as indicated at the beginning), I would be horrified if I were close to one of the victims. The Coen brothers make a strange mockery out of the deaths of the victims portrayed and deter the audience from taking the film seriously, instead giving them a quasi-mental hypothermia with the serious/humorous dichotomy. And even if this film is not based on a true story, it is so poorly directed that I just felt like I had wasted my time going around in circles. But yet I'll walk out my front door and everyone will still be applauding this satirical trash. Sigh. What did I miss here?!