<br />Ugh.<br />Dit is een van de minst goede films die ik in lange tijd heb gezien, en ik heb een paar heel slechte gezien. Maar deze is op een heel andere manier slecht. Dit is het'verhaal' van een man die een meisje zijn horloge verkoopt en zich op de een of andere manier met haar verbonden voelt als ze naar Parijs vertrekt. Hij loopt rond en zet de klokken op Parijse tijd. Hij... o wacht, dat is zo'n beetje het enige wat hij doet in termen van aan haar denken. Ik dacht dat dit iets enorm romantisch was? En wat haar betreft... ze denkt nauwelijks aan hem, maar ik denk dat ze dat misschien wel doet, hoewel we haar alleen maar willekeurige dingen zien doen in Parijs met andere mensen. Bijna elke scène was te langzaam. Ik besef dat de film over de tijd zou moeten gaan, maar als je wilt zeggen dat het knippen van de ene scène naar de andere alle tijd in het midden weglaat, prima, maar doe het niet voor de hele film. Na de eerste 15 minuten (en 2 scènes) kon ik wel huilen.<br />Het enige min of meer fatsoenlijke deel van de film is het optreden van Yi-Ching Lu als de moeder van de jongen, die op vele reële en interessante manieren over de dood van haar man zit te zeuren, wat leidt tot een paar zeer aangrijpende scènes. Helaas waren er veel te veel scènes zonder haar erin, en dat werd irritant.
<br /><br />Ugh.<br /><br />This is one of the least good movies I've seen in a long time, and I've seen some really bad ones. This one, however, is bad in a rather different way. This is the "story" of a guy who sells a girl his watch and somehow feels connected to her as she leaves for Paris. He goes around setting clocks to Paris time. He... oh wait, that's pretty much all he does in terms of thinking about her. I thought this was some huge romantic thing? As for her... she barely thinks about him, but I guess maybe she does though all we ever see is her doing random things in Paris with other people. Nearly every scene was too slow. I realize the movie is supposed to be about time, but if you want to make the point that cutting from one scene to another leaves out all the slow time in the middle, fine, but DON'T do it for the whole movie. I nearly wanted to cry after the first 15 minutes (and 2 scenes).<br /><br />The only halfway decent part of this movie is the performance by Yi-Ching Lu as the boy's mother, who is greiving over her husband's death in many real and interesting ways, which leads to a few very poignant scenes. Unfortunately, there were far too many scenes without her in it, and it got aggravating.