Dit is een fatsoenlijke film, voor het grootste deel een zeer boeiende vertelling van een goed waargebeurd verhaal dat de moeite van het weten waard is. Gary Cooper doet het uitstekend in de titelrol (hoewel hij kennelijk in niets op de echte Mitchell lijkt) en het drama ontwikkelt zich in een redelijk tempo.<br />Maar tegen het eind stijgt het 17 minuten op en wordt het hypnotiserend. Wat maakt het verschil? Twee woorden: Rod Steiger. De ondervragingsscène, waarin hij Cooper genadeloos uitdaagt en veracht, is een van die zeldzame momenten in de film waarop het doek blijft hangen en zich in je geheugen brandt. Hoe vaak ik deze film ook heb gezien, ik geniet altijd het eerste uur van deze scène. En ik word nooit teleurgesteld.<br />Kijk dus om twee redenen naar de film: hij is op zich goed. Een goed gespeelde, bedachtzame en waardige film over een goed mens die zijn tijd vooruit was. Maar wat je ook doet, zorg ervoor dat je het laatste halfuur niet mist!
This is a decent film, for the most part a very watchable telling of a good true story which is worth knowing about. Gary Cooper is solid in the title role (albeit he is apparently nothing like the real-life Mitchell) and the drama moves along at a reasonable pace.<br /><br />But for 17 minutes towards the end it rises above that and becomes mesmerising. What makes the difference? Two words: Rod Steiger. The cross-examination scene, where he goads and scorns Cooper mercilessly, is one of those very rare moments in cinema when a performance holds the screen and burns itself into your memory. No matter how many times I have seen this film, I always spend the first hour or so relishing this particular scene. And I am never disappointed.<br /><br />So watch the film for two reasons: it is good in its own right. A well-played, thoughtful and dignified film about a good man who was ahead of his time. But whatever you do, make sure you don't miss the last half-hour!