Het probleem met sciencefiction is dat er steeds minder originele concepten opborrelen. In plaats daarvan worden oude klassiekers herschreven of in ere hersteld. Dat is niet het geval met Dark City. Dark City is waarschijnlijk een van de meest vergeten films van onze tijd. Het verhaal gaat over een man die wakker wordt in een wereld waar hij zich niets herinnert van wat er om hem heen gebeurt. In wezen zitten we in hetzelfde schuitje. Hij gaat op zoek naar aanwijzingen en probeert de aanraking van de Vreemdelingen te overleven, een ras dat voor deze mensen meer betekenis heeft dan ze ooit kunnen weten. Met de hulp van hun menselijke dokter voeren ze experimenten uit. Onze held springt ertussen om hen niet alleen te begrijpen, maar ons allemaal te bevrijden. Je eerste gedachte als je deze film ziet is waarschijnlijk: 'Wauw, wat lijkt dit op The Matrix.' Afgezien van het feit dat hij is uitgebracht voordat The Matrix ooit zijn opwachting maakte, zijn er overeenkomsten. Ik heb vaak tegen mensen gezegd: dit is hoe de andere twee hadden moeten eindigen. Hé, als je iets meeneemt, kun je net zo goed alles meenemen. Hoe dan ook, we gaan verder. Dark City is briljant. Alleen de actiescènes zijn al spannend, en tot op de dag van vandaag kijk ik ernaar en vang ik nieuwe dingen op. Let op dat er door de hele film heen spiraaltjes zijn. En ook het acteerwerk. Een goede sf-film moet goed acteerwerk in stand houden om deze fictie als mogelijke werkelijkheid te verkopen. Om te beginnen, Rufus Sewell, een uitstekende toneelspeler. Niet alleen verkoopt hij de pasgeboren man, maar hij bezorgt je ook een zeker gevoel van verdriet om hem. De volgende in de rij is de immer geweldige William Hurt. Ik kan zeggen dat ik maar een handvol films heb gezien waarin hij heeft gespeeld, maar telkens als ik dat doe, is hij fenomenaal. Dark City is geen uitzondering. Hij speelt de inspecteur, die vastbesloten is een moordenaar te vinden, maar beseft dat de zaak niets met dit leven te maken heeft. Daarna komt Kiefer Sutherland, een fantastische keuze voor deze film als de gek geworden wetenschapper. Wat je te weten komt, is dat hij de vijand helpt omdat hij geen keus heeft. Het werk dat Kiefer met zijn stem doet, zet je aan het denken over wie het is, waardoor je meer medelijden met zijn personage krijgt dan met dat van Sewell. De vierde langs de lijn is de knappe Jennifer Connelly, die nu een prijs heeft gewonnen op de academie, en terecht. Ze straalt zoveel ze kan in deze sf-film waarin ze een kleinere rol speelt dan de mensen denken. En als laatste, maar zeker niet als laatste, komt Mr. Richard O'Brien. Hij verwoordt opnieuw wat de term 'kwaadaardige schurk' betekent. Zijn vocale werk, hoewel ik niet zeker weet of het zijn stem is of een imitatie, is uitmuntend. Ik kan geen dag voorbij laten gaan zonder aan zijn hoge stem te denken als hij de zin 'Wij gebruiken uw doden als vaartuigen' uitspuwt. en toen een grom. Alles mee, een van de beste films uit de geschiedenis, ik zou dit absoluut in mijn top tien zetten.<br />10 van de 10.
The problem with science fiction anymore is the increasingly unoriginal concepts that are up and coming. Instead, remaking or reinstating old classics. Not so, the case with Dark City. Probably one of the most overlooked films of our time, Dark City tells the tale of a man who wakes in a world with no memory of what is going on around him. In essence, we are in the same boat. He goes through searching for clues and trying to survive the touch of the Strangers, a race that houses more purpose to these people than they could possibly know. With the help of their human doctor, they conduct experiments. Our hero jumps in to not only understand them but to free us all. Your first thought in seeing this movie is probably, 'Wow, how similar this is to The Matrix.' With exception to the fact that it came out before The Matrix ever graced it's previews, there are similarities. I have said many times to people, this is how the other two should have ended up. Hey, if your going to take something, may as well take it all. Anyway, moving on. Dark City is brilliant. The action sequences alone are suspenseful, and to this day I watch and pick up new things. Note that there are spirals throughout all of the film. Also, the acting. A good sci-fi must perpetuate good acting in order to sell this fiction as a possible reality. To start, Rufus Sewell, a fine thespian indeed. Not only does he sell the newborn man, but he also makes you feel a certain sense of sorrow for him. Next on the plate is the ever great William Hurt. I can say that I've only seen a handful of films he's been in, but anytime I do, he is phenomenal. Dark City is no exception. He plays the inspector, bent on finding a killer but realizes the case has nothing to do with this life. Next comes Kiefer Sutherland, a fantastic choice for this film indeed as the Igor mad scientist. What you come to find out is that he is helping the enemy because he has no choice. The work Kiefer does with his voice takes you to a different thought process of who it is, making you feel sorry for his character more than Sewell's. Fourth down the line comes the lovely Jennifer Connelly, now an academy award winner, and rightfully so. She shines as much as she can in this sci fi feature where she plays a smaller role than people think. And last, but certainly not least, comes Mr. Richard O'Brien. He redefines what the term evil villain means. His vocal work, though not sure if it's his voice or an imitation, is superb. I can't go a day without thinking of high pitched voice as he spouts the line "We use your dead as vessels", and then a snarl. All in, one of the better films in history, I would definitely place this on my top ten list.<br /><br />10 out of 10.