Soms lijken tv-films uitstekend om te gaan met maatschappelijke problemen. 'And the Band Played On' komt in me op, samen met andere. Maar dit is niet zo'n goed voorbeeld. Aids is onmiskenbaar aanwezig, net als kindermisbruik, terwijl internetcriminelen problematisch zijn.<br />De film is niet slecht. Potts heeft een innemend, ongelukkig gezicht, met veel te grote, half angstige ogen, als een hert dat gevangen is in de koplampen van een auto. Ze is bepaald niet Hollywood-knap. Ik heb genoten van haar optreden. Het is het enige dat opvalt. Ik weet niet zeker of ik het hele script heb geloofd. Sommige incidenten lijken te veel op inzendingen voor Screenplays 101.<br />Mevrouw Potts. Posey dwaalt over een kermisterrein en brengt zichzelf in gevaar omwille van de gerechtigheid, voorzien van microfoons voor het geluid, terwijl de politie overal meeluistert en zij de schaduw in wordt getrokken door een internetcrimineel. Een voetganger botst tegen haar op en rukt de microfoon los, zodat hij op de grond valt. Dan loopt ze de kermis af zonder te beseffen dat ze een losse draad achter zich aan sleept en in zichzelf praat. Misschien is het wel gebeurd. Misschien is het allemaal wel gebeurd, of misschien is alleen maar een deel ervan gebeurd. Het is geen slecht gemaakte tv-film, maar hij is wel irritant omdat de film zo vastbesloten lijkt om ons tot razernij te drijven en dat op zo'n goedkope manier te rechtvaardigen. Een van de problemen bij het gebruik van internetcriminelen als schurken in films <0xE2><0x80><0x93> en er zijn er meerdere geweest zoals deze <0xE2><0x80><0x93> is dat er zo weinig wetenschappelijk bewijs is dat ze bestaan. Geen enkele hoeveelheid bewijs, of het gebrek daaraan, zal de gedachten veranderen van mensen die ervan overtuigd zijn dat ze een groot sociaal probleem vormen. Jammer. De schaarste aan internetcriminelen zou onze angst moeten wegnemen, maar op de een of andere manier lijken we ze niet te kunnen missen.
Sometimes TV movies seem to do a first-rate job of dealing with social problems. "And the Band Played On" comes to mind, along with others. But this isn't a very good example. AIDS is undeniably there, as is child abuse, while internet predators are problematic.<br /><br />The movie is not badly done. Potts has a winsome hapless face, with over-sized semi-frightened eyes, like a deer caught in the headlights. She's by no means Hollywood gorgeous. I enjoyed her performance. It's the only one that stands out. I'm not sure I believed the script in its entirety. Some of the incidents read too much like submissions to Screenplays 101.<br /><br />Ms. Posey is wandering through a fairground and putting herself in danger for the sake of justice, wired for sound, with cops listening all over the place as she is drawn into the shadows by an internet predator. A pedestrian bumps into her and jars the microphone loose so it falls to the ground. She then walks out of the fairground not realizing she's trailing a loose wire and is talking to herself. Maybe it happened. Maybe it ALL happened or maybe just some of it happened. It's not a badly done TV movie but it's irritating because the movie seems so determined to whip us into a rage and justify it by such cheap means.<br /><br />One of the problems with using internet predators as villains in the movies -- and there have been several like this -- is that there is so little scientific evidence that they exist. No amount of evidence, or the lack of it, is likely to change the minds of people who are convinced that they are a major social problem. Too bad. The paucity of internet predators ought to ease our anxiety, but somehow we can't seem to do without them.