Nadat ik me ervan heb vergewist dat deze film aanzienlijk minder budget had en hier en daar meer dan een beetje overdreef, blijft er niets anders over dan een realistisch, kil en existentieel verslag van de eerste dag van de Amerikaanse Revolutie. Hoewel de hoofdpersonen hebben besloten zich te verzetten tegen de Britse overheersing, zijn de meesten een beetje vaag over hun gevoelens en hebben ze nog niet precies besloten hoe ver ze willen gaan. Toch nemen de gebeurtenissen van die dag een eigen leven aan en sleuren ze iedereen mee.<br />Ik was het meest onder de indruk van de manier waarop de film de verwarring van de oorlog en het grotendeels geïmproviseerde verzet tegen de roodjassen uitbeeldt. Het schieten is overal te horen, hoewel niemand precies weet waar of door wie. Mannen lopen met hun geweren door de bossen en vormen ad-hoc groepen om de Britse colonnes op weg naar de grote weg te overvallen, wier primaire missie het in beslag nemen van particuliere vuurwapens was. De tactieken zijn historisch correct. Ze schieten en trekken zich terug in verborgen posities om te herladen. De meeste van deze mannen zijn onwillige strijders, die zich hebben neergelegd bij een onaangename taak, maar vastbesloten zijn die uit te voeren. Een mooi voorbeeld van de ultieme Check and Balance van een gewapende burgerij; een concept dat in onze grondwet is vervat maar maar al te graag wordt verworpen door velen die beweren in democratische principes te geloven. Een ander interessant en vrij zeldzaam aspect is het feit dat de scriptschrijvers echt hun best hebben gedaan om de personages te laten spreken als mensen uit die tijd. Ik heb gemerkt dat in veel 'historische' films de acteurs woorden, zinsbouw en allitererende middelen uit de moderne tijd gebruiken. In sommige gevallen overcompenseren goedbedoelende redacteuren die zich met het realisme bezighouden zo erg dat de dialoog overdreven formeel, archaïsch en gekunsteld wordt. Dat is hier niet het geval. De acteurs klinken echt als wat je in moderne, primaire bronnen over de gebeurtenis zou kunnen lezen. Dit op zichzelf geeft de film een aanzienlijke educatieve waarde.<br />Een goed 'oorlog is de hel' De film was nog steeds geschikt voor jongere kijkers omdat er geen nodeloos bloedvergieten aan te pas kwam, en het was een gedenkwaardig beeld van gewone mensen die de stoutmoedige taak onder ogen zien om de tirannie het hoofd te bieden.
After disposing of the fact that this film was significantly under budgeted, and, in spots, more than a bit overacted, what remains is a realistically cold and existential account of the first day of the American Revolution. While the principal characters have decided to take a stand against British domination, most are a bit vague in their feelings and haven't judged exactly how far they are willing to go. Yet, the events of the Day assume a life of their own and sweep everyone along.<br /><br />I was most impressed by the way the film depicts the confusion of war and the mostly improvised pattern of resistance against the redcoats. Firing is heard all around, though no one is exactly sure from where or by whom. Men move through the woods with their guns, forming ad hoc groups to ambush the roadbound British columns---whose primary mission was the confiscation of privately owned firearms. The tactics are historically accurate. They fire, and retreat to concealed positions to reload. Most of these men are reluctant warriors, resigned to an unpleasant task, yet resolved to carry it through. A fine illustration of the ultimate Check and Balance of an armed citizenry; a concept enshrined in our Constitution yet too readily dismissed by many who claim to believe in democratic principles.<br /><br />Another interesting and rather rare touch is the fact that the scriptwriters made a real effort to have the characters speak as people of the time would have. I have found that in many "historical" films the actors use words, sentence structure and alliterative devices from modern times. In some instances, well intentioned editors concerned with realism overcompensate to the point where the dialogue is overly formalized, archaic, and stilted. Not so here. The actors really sound like what one would read in contemporary, primary sources describing the event. This by itself gives the film considerable educational value.<br /><br />A good "war is hell" movie still suitable for younger viewers due to its lack of gratuitous gore, and a memorable portrayal of ordinary people facing up to the bold task of confronting tyranny.