Deze film was teleurstellend. Alle emoties en waarden leken nogal voorspelbaar. De situaties waarin de mensen verzeild raakten waren niet realistisch. De moeder in kwestie weigerde bijvoorbeeld voor de kinderen te zorgen toen de hoofdfiguur (Owen) een zakenreis moest maken. Het zou gewoon niet gaan zoals het was geportretteerd. Een stel tieners arriveerde voor een feestje en vernielde het huis, maar hoewel er een tienerzoon was, was hij van een andere leeftijdsgroep dan deze mensen die uit het niets kwamen. Dit was verzonnen om een situatie van spanning te creëren terwijl de hoofdfiguur (Owen) op zakenreis was. Volkomen ongeloofwaardig. De vriendin weigerde toen hij haar vroeg om een paar dagen op de kinderen te passen. Dat zou niet gebeuren. De zoon kon niet op zijn jongere broer passen, maar kon wel in zijn eentje van Australië naar Engeland reizen.<br />Dit was een poging om een huppeldepup te maken met een heel ongeloofwaardig verhaal. Acteren was goed, verhaal en script niet.
This movie was disappointing. All of the emotions and values seemed rather predictable. The situations the people got into were not realistic. For example the mother in law refused to look after the children when the main character (Owen) had a business trip to make. Just wouldn't happen the way it was portrayed. A bunch of teenagers arrived for a party and wrecked the house, but although there was a teenage son, he was of a different age group than these people who came from nowhere. This was fabricated to create a situation of tension while the main character (Owen) was away on his business trip. Totally unbelievable. The girlfriend refused him when he asked her to look after the kids for a few days. Wouldn't happen. The son couldn't look after his younger brother yet could get himself from Australia to England alone. <br /><br />This was an attempt to make a weepie with a very unbelievable story. Acting was good, story and script not so.