Een 'leuk' arcadespelletje was het misschien in de dagen van weleer, maar je kunt tegenwoordig niet meer Moonwalker spelen zonder je smerig of een beetje schuldig te voelen. Op basis van de 'film' met dezelfde naam is Moonwalker net zo bizar, bizar en schandalig zelfverheerlijkend als Wacko Jacko zelf.<br />Je neemt de rol op je van een vermoedelijke pedo, gekleed in een wit gangsterpak, die kinderen (verborgen in kasten, laden en vuilnisbakken) moet redden van de kwaadaardige Mr. Big. Na hun redding reageren deze kinderen blij met 'MICHAEL', in de wetenschap dat ze nu veilig zijn bij de koning van de Pop. Je moet alle kleine snotneuzen op elk niveau redden voor je de baas van het eindniveau ontmoet. Maar sommige kinderen zijn te goed verborgen. De Jacko van 1989 vecht tegen een kinderlokker, die zijn motieven voor het stelen van kinderen niet kent in het spel, en lijkt op een gespleten-persoonlijkheids-achtige manier profetisch. Net als in Thriller, waar hij een luguber, onmenselijk beest speelde dat griezelig de toekomst voorzag.<br />Het spel zelf is bespottelijk. Terwijl je (maan) over de verschillende niveaus loopt (sommige algemeen, andere geïnspireerd door zijn 'klassieke' muziekvideo's), kom je slechteriken tegen als gangsters en zombies, en je verbazingwekkende manier om ze te doden is... door ze te laten dansen. Serieus! Het is niet Jezus Juice, het is Jacko Jamming! Je drukt op de speciale aanvalsknop en plotseling roept Jacko 'O!' voordat hij met zijn dodelijke spul paradeert. Waarna de slechteriken op de een of andere manier verslagen zullen worden. Na het spelen van dit spel zul je opgetogen en mentaal uitgeput zijn van Jacko's dodelijke bewegingen. Je zult gereduceerd worden tot een kwijlend wrak. Hij is zo goed dat zelfs passerende dieren meedoen en hun kont schudden. Als je ooit een spel wilt spelen waarin zelfs een onschuldige hond door Jacko wordt gehypnotiseerd tot dansende Thriller, dan is dit voor jou. Maar ik wil je niet kennen.<br />De muziek is niet meer dan een laagwaardig staaltje van Smooth Criminal en Thriller, want je moet weten dat deze muziek Jacko overal volgt waar hij in het echte leven gaat en zal veranderen, afhankelijk van waar hij is.<br />In de latere niveaus zal Jacko, als je een vallende ster vangt, in een enorme robot veranderen. Natuurlijk. Net als in de film kan ik het gevoel niet van me afzetten dat Jacko dit alleen maar heeft opgenomen omdat hij zichzelf op honderd meter hoogte wil zien. Het is belachelijk en het heeft nergens iets mee te maken! Maar in een debiel, hopeloos verouderd videospelletje is het wel oké, denk ik. Het was ook best makkelijk af te maken en ik heb het daarna nooit meer gespeeld. Maar tegenwoordig geeft het je een vieze smaak in je mond en ik kan begrijpen waarom niemand het nog wil spelen.<br />Graphics C Sound C Gameplay D Lasting Appeal F F.
A 'fun' arcade game it may well have been in it's day, but one cannot play Moonwalker today without feeling dirty or somewhat guilty. Based on the 'movie' of the same name, Moonwalker is just as weird, bizarre and outrageously self-glorifying as Wacko Jacko himself.<br /><br />You take on the role of a suspected pedo, dressed in a white gangster suit, who must rescue children (hidden in closets, drawers, garbage cans) from the evil Mr. Big. Upon being rescued these kids respond joyously with 'MICHAEL', knowing that they are now safe with the King of Pop. You need to rescue all the little sprogs in every level before you meet the end-level boss. But some children are too well hidden.<br /><br />And who IS this Mr. Big exactly. The Jacko of 1989 fighting against a child-napper, who's motives for stealing kids is unknown in the game, seems prophetic in a split-personality kind of way. Just like in Thriller where he played a ghoulish, inhuman beast, eerily foreshadowing the future.<br /><br />The gameplay itself is ludicrous. As you (moon)walk across the various levels (some generic, some inspired by his 'classic' music videos) you'll encounter baddies like gangsters and zombies and your amazing way of killing them is...dancing them do death. Seriously! It's not Jesus Juice, it's Jacko Jamming! You hit the special attack button and Jacko will suddenly yell 'OW!' before strutting his lethal stuff. After which, the baddies will be vanquished somehow. After playing this game you'll be exhilarated and mentally exhausted at Jacko's killer moves. You'll be reduced to a dribbling wreck. He's so good, that even passing-by animals will join in and shake their asses. If you ever wanted to play a game in which even an innocent dog is hypnotised by Jacko into dancing Thriller then this is for you. But I don't want to know you.<br /><br />The music is no more than low-quality samples of Smooth Criminal and Thriller, as you should know this music follows Jacko everywhere he goes in real life and will change depending on where he is.<br /><br />In the later levels, if you catch a falling star Jacko will turn into a huge robot. Of course. Like in the film, I just can't get over the feeling that Jacko only included this because he wants to see himself 100 feet high. It's ridiculous and has nothing to do with anything! But in a moronic, hopelessly out-dated video game I suppose it's okay. It was kind of easy to finish too and I never really played it again afterwards. But these days, it leaves a bad taste in your mouth and I can understand why no one would want to play it again.<br /><br />Graphics C Sound C Gameplay D Lasting Appeal F