SPOILER WARNING<br /><br />Het oorspronkelijke _Homeward Bound_ -verhaal is een fascinerend verhaal over een wijde, panoramische omgeving, een sterke band tussen de drie dieren, Schaduw, Sassy en Chance, en een belofte aan elkaar om naar huis te lopen, naar San Francisco, ondanks de vele kilometers gevaarlijke wildernis tussen hen in. De drie hoofdpersonen zijn goed afgerond, interessant, en je geeft zoveel om ze dat de menselijke personages wat minder relevant lijken (hoewel niet helemaal, want ze dienen als motivatie voor de personages om naar huis terug te keren).<br />Maar dat is het niet.<br />We zijn op een punt gekomen waarop het gezin zich voorbereidt om in Canada te gaan kamperen, maar nadat een paranoïde Chance de zaak heeft verknald door te denken dat hij...' Als de dieren in de steek worden gelaten, rennen ze domweg weg van het vliegveld en komen ze terecht in de achterbuurten van San Francisco.<br />De dieren lijken gedachteloos door de stad te zwerven, waarbij ze twee heel dikke mannen ontwijken die voor illegale testlaboratoria werken en twee ongelooflijk irritante zwervers (van wie er eentje een stem heeft die griezelig veel lijkt op die van Mike Tyson), zich af en toe aansluiten bij een bende andere misantropische zwervers (die nog onuitstaanbaarder zijn door de afschuwelijke vetkwabben die ze uitstoten), en over het algemeen lijkt de film niet te weten wat hij met zichzelf aan moet, want zoals we allemaal weten, aangezien deze dieren de vorige keer met succes door een hele wildernis hebben gezworven, zou een stad niet veel voorstellen! We vullen de leemte zelfs op door een scène te hebben waarin een kind uit een brandend huis wordt gered! Ik verwacht elk moment dat Rin-Tin-Tin met zijn advocaat komt aanzetten met een brief waarin hij ophoudt en dreigementen om copyright te eisen (en eerlijk gezegd zou ik hem dat niet kwalijk nemen). Het is zo loos, dat het in feite leidt tot een goedkope romance tussen Chance en een zwerfster die Delilah heet! Wat dacht het schrijfteam toen ze dit bekokstoofden? Mijn enige conclusie: het zijn allemaal raaskallende gekken! We hebben geen behoefte aan een stomme romantische subplot in deze films, het is volkomen overbodig! Om dit verhaal ergerlijk stompzinnig te maken, hebben we zelfs een rivaal in de liefde, een andere irritante redneck-trekkende zwerfhond met de hersens van een kipper! (Om de een of andere reden gebruiken ze hiervoor een Grand Bleu De Gascogne, helaas een heel zeldzame hond, die riekt naar hondenracisme, tenzij het erop wijst dat de schrijvers de Fransen en de rednecks haten.) Ik vraag me ook af waarom Chance zich nog steeds gedraagt als een hopeloos naïeve pup, ondanks zijn laatste ervaringen in de wildernis die hem vast en zeker het een en ander geleerd zouden hebben! Ik weet wel het een en ander van het leven op straat, vind je niet? De conclusie die de verhalen van de film afrondt is zo deprimerend dat je het liefst met je voet dwars door de tv zou willen gaan! Ik zal het niet zeggen, maar als je naar de rest van de film kijkt, zal een climax van deze film niet de zaak waar hij in zit waard zijn! Hou het maar op Homeward Bound: The Incredible Journey. Op die manier kun je tenminste doen alsof deze godvergeten puinhoop nooit heeft bestaan en van het betere origineel genieten. Als je naar dit vervolg kijkt, kun je jezelf voor een goederentrein gooien! Je bent gewaarschuwd!
SPOILER WARNING<br /><br />The original Homeward Bound story is a fascinating story of wide panoramic settings, a strong bond between the three animals, Shadow, Sassy and Chance and a pledge with one another to walk home to San Francisco despite the miles and miles of dangerous wilderness between them. The three main characters are well rounded, interesting, and you care about them so much that the human characters seem somewhat less relevant (though not entirely because they serve as motivation for the characters to when they will return home).<br /><br />This however, is not.<br /><br />We're at a point where the family is preparing to go camping in Canada, but after a paranoid Chance cocks things up by thinking he's being abandoned, the animals stupidly run away from the airport and find themselves down the back streets of San Francisco.<br /><br />The animals seem to meander around the city mindlessly, dodging two very thick men working for illegal testing labs and two incredibly irritating strays (one of whom dubiously has a voice uncannily similar to Mike Tyson), team up with a gang of other misanthrope strays now and again (even more insufferable with some of the awful garbagy lines spouted out), and in general, the film doesn't seem to know what to do with itself, because as we all know, since these animals successfully navigated an entire wilderness for miles and miles last time, a city would be pretty small potatoes! We even fill the gap by having a bit where a kid is saved from a burning house! Any minute, I would expect Rin-Tin-Tin to come up with his attorney with a cease-and-desist note and threats of suing for copyright (and to be honest, I wouldn't blame him)! It is so bone-idle, that it in fact levers in a cheesy romance plot between Chance and a stray called Delilah! What were the writing team thinking when they cooked this up? My only conclusion: They're all raving lunatics! We don't need a stupid romantic sub-plot levered into these films, it's totally superfluous! To make this story aggravatingly boneheaded, we even have a love rival by the way of another irritating redneck-drawling stray dog with the brains of a kipper! (For some reason, they use a Grand-Bleu De Gascogne for this, sadly a very rare dog, which would smack of doggie racism, unless it perhaps indicates that the writers hate the French and the rednecks.) I also wonder why Chance still behaves like a terminally-naive puppy despite his last experiences in the wilderness which would surely have taught him a thing or two! Not forgetting, in the first film, Chance explained that before he was adopted he was a stray dog, and was abandoned when still a puppy, so he'd know a little about living on the streets don't you think? The conclusion that wraps up the film's stories is cringe worthy to the point of wanting to put your foot through the telly! I won't reveal it, but if you look at the rest of the film, a climax of this film will not be worth the case it is carried in! Stick to Homeward Bound: The Incredible Journey. At least that way you can pretend that this Godawful mess never existed and enjoy the better original. Watching this sequel may result in you hurling yourself in front of a freight train! You have been warned!