Ik heb deze film in geen 30 jaar gezien, maar ik herinner me elke scène als de dag van gisteren, en de diepe gevoelens die ik had toen ik hem voor het eerst zag, blijven ook hangen. Dat zijn de kenmerken van een echt gedenkwaardige film.<br />Als er vandaag een film als deze zou worden gemaakt, zelfs met een hedendaags probleem ter vervanging van het thema van de Koude Oorlog, zou hij over de hoofden van de meerderheid van het publiek heen gaan. Waarom? Omdat het bioscooppubliek wil dat er bij een plot ook actie is. Behalve de steden die de tweelingbroer terroriseert met de Colossus-Guardian-kernbom (bijna buiten beeld), is dat hier niet het geval. Ten tweede is dit een film voor een denkend mens die verdergaat dan de typische 'Machines nemen de wereld over'-film. Het thema dat we in de Terminator-serie en de Matrix-serie hebben gezien.<br />Wat deze zet op zo veel niveaus werkt, is dat hij inspeelt op onze grootste angsten <0xE2><0x80><0x93> en een van die angsten is niet de dood, maar het verlies van controle over ons leven. Waarom zijn mensen bang om te vliegen als de kans dat ze bij een auto-ongeluk omkomen vele malen groter is? Het verlies van controle.<br />Deze supercomputers zijn ontworpen om in plaats van mensen te handelen door menselijke beslissingen te nemen, zoals 'doden of gedood worden' en 'Offense vormt de beste verdediging'. In deze film zijn de computers, in tegenstelling tot andere machines en mensen, niet bang voor mensen en hebben ze zelfs geen hekel aan ze. Zelfs als ze een paar miljoen doden, doen ze dat zonder kwaadaardigheid. Het is zuivere logica, en dat is ook eng: beslissingen nemen zonder rekening te houden met de waarde van één enkel menselijk leven. Voor de computer zijn sterfgevallen gewoon statistieken, en in de 'Mutually-Assured-Destruction'-mentaliteit van de Koude Oorlog wordt de partij die als laatste overblijft tot winnaar uitgeroepen.<br />Bovendien worden deze twee, in tegenstelling tot de hedendaagse films, niet 'zelfbewust' in de menselijke zin van het woord. Ook gaan ze niet verder dan het niveau van hun individuele programmering. Ze nemen beslissingen waarvan hun is geleerd dat ze een betere wereld zullen opleveren.<br />Er zijn geen 'Forbin als vader en Colossus als zoon'. Colossus wordt de autoritaire vaderfiguur - zoals in 'Ik weet wat het beste voor je is' - misschien wel een afspiegeling van Forbins echte vader. Dit autoritaire vadercomplex is de drijfveer van de beslissingen van de computer.<br />Er is niet veel bewustzijnsverruiming voor nodig om Colossus/Beschermer te laten weten dat dreigementen alleen niet werken bij kinderen. Er moeten ook logische consequenties zijn voor hun wangedrag - en die zijn afschuwelijk om zelfs maar over na te denken in de menselijke geest, maar in de computergeest is het 'noodzakelijk' voor het welzijn van alle betrokkenen.<br />Hoeveel menselijke leiders/despoten hebben die logica gevolgd? Te veel om te tellen.
I have not seen this movie in 30 years, but I remember every scene as if it were yesterday, and the deep feelings that I had when I first saw it lingers on as well. THOSE are the marks of a truly memorable film.<br /><br />If a film like this were made today, even including a contemporary problem to replace the Cold War theme, it would go over the heads of a majority of the audience. Why? Because the movie-going public wants blow-em-up action to go along with any plot. Except for the cities that the twin terrors Colossus-Guardian nuke (almost off camera), this has none. Secondly, this is a thinking-person's movie that goes beyond the typical "Machines take over the world" theme that we've seen in the Terminator series and the Matrix series.<br /><br />What makes this move work on so many levels is that it taps into our greatest fears -- one of which is NOT death, but the loss of control over our lives. Why are people afraid to fly when their chances of being killed in an auto crash are so many times greater? Loss of control.<br /><br />These supercomputers were designed to act in the place of humans by making human-like decisions such as "Kill or be killed" and "Offense makes the best defense." Unlike other machines vs. humans, in this movie, the computers do not fear humans, or even dislike them. Even when they kill a few million, it is done without malice. It is pure logic, and that is what is also scary -- making decisions without regard to the value of a single, human life. To the computer, deaths are just statistics, and in the "Mutually-Assured-Destruction" mentality of the Cold War, the side who has the last man standing is declared the winner.<br /><br />Also, unlike contemporary movies, these two, big computing hulks do not become "self-aware" in any human sense. Nor do they go beyond the level of their individual programming. They are making decisions that they have been taught will make for a better world.<br /><br />There are no, "Forbin as father and Colossus as son" overtones here like those in "I-Robot." If anything, Colossus becomes the authoritarian father-figure -- as in "I know what is best for you" -- perhaps mirroring Forbin's real father. This authoritarian father complex is what drives the computer's decisions.<br /><br />It does not take a great leap of consciousness for Colossus/Guardian to know that threats alone do not work with children. There has to be logical consequences for their misbehavior also -- which are horrible to even think about in the human mind, but in the computer mind, it is "Necessary" for the good of all concerned.<br /><br />How many human leaders/despots have followed that logic? Too many to count.