'The Galileo Seven' is altijd een van mijn favoriete afleveringen van Star Trek geweest. Ik weet dat 'City on the Edge of Forever' de enige serie is die vaak wordt genoemd als de beste aflevering van Star Trek, maar ik denk dat 'Galileo Seven' bijna net zo goed is. Het is een interessante serie omdat hij de formule van de serie op een interessante manier omdraait. In de meeste Star Trek-avonturen fungeert Spock als een harde criticus van het menselijk gedrag. Maar in deze aflevering krijgen we de kans om Spocks logica te onderzoeken en te zien hoe effectief (en praktisch) de ideologie van de Vulcan werkelijk onder druk staat. Ik vind wel dat het verhaal een beetje te ver gaat door de verschillen tussen de emotionele mensen en de kille Vulcan te demonstreren. De episode levert echter meer dan een paar interessante observaties over hoe leiders hun intellect en hun hart moeten gebruiken om verstandige beslissingen te nemen. Ik twijfel er niet aan dat dit inderdaad een van de beste bijdragen aan de show is. Zeer aanbevolen.
"The Galileo Seven" has always been one of my favorite Star Trek episodes. I know "City on the Edge of Forever" is the one show often cited as the best Star Trek episode, but I think "Galileo Seven" is almost as good. It is an interesting show because it reverses the series' formula in an interesting manner. In most Star Trek adventures, Spock serves as a harsh critic of human behavior. But in this episode, we get a chance to examine Spock's logic and see how effective (and practical) the Vulcan's ideology really is under pressure. I did think the story goes a little overboard in demonstrating the differences between the emotional humans and the cold Vulcan. However, the episode does make more than a few interesting observations on how leaders must use their intellect and heart in order to make sensible decisions. I have no doubts that this is indeed one of the show's best offerings. Highly recommended.