Ik vond zo veel dingen fout aan deze film dat ik niet weet waar ik moet beginnen. Om te beginnen is het niet grappig. Ik denk dat ik ongeveer drie keer hardop heb gelachen. Erger nog, er zijn veel momenten waarop je verwacht <0xE2><0x80><0x93> of hoopt <0xE2><0x80><0x93> dat er iets grappigs gaat gebeuren, of dat iemand iets grappigs zal zeggen <0xE2><0x80><0x93> maar dat gebeurt niet. Zo is er bijvoorbeeld de go-carts, een scène die gespeeld wil worden voor veel gelach. Wat is er grappig aan twee mannen die go-carts rijden? Niets. Er kan onderweg iets grappigs gebeuren, maar dat gebeurt niet. Ze racen, ze maken krankzinnige bochten en ze schreeuwen luid. En het lijkt erop dat toen ze ontdekten dat dit niet grappig was, ze er nog wat slapstick bij moesten doen om de scène te beëindigen. Het probleem is dat het zo ongelooflijk is dat het pijnlijk is... en niet grappig.<br />Daaraan verwant zijn scènes en dialogen die eindeloos doorgaan zonder een bijdrage te leveren aan het verhaal of de uitleg van de plot. Zoals wanneer de zus een drankje uit de koelkast pakt, het door elkaar schudt en opdrinkt terwijl haar moeder een gezicht trekt. En dan begint er iemand te praten. Wat is de zin van die handeling? Waarom bleef de camera erop hangen? Wat kan het ons schelen?<br />Het ergste voorbeeld hiervan is ongeveer 2/3 van de hele film, wanneer de twee geliefden de nacht in rennen en elkaar uiteindelijk vertellen hoeveel ze van elkaar houden. Dit is misschien de langste scène in de film, maar hij dient geen enkel doel. Wat doet hij daar? Ons laten zien hoeveel ze van elkaar houden? Dat wisten we al. Karakterontwikkeling? Hé, de film is al 90 minuten oud <0xE2><0x80><0x93> daar is het een beetje laat voor.<br />En de montage is soms zo vreselijk dat je ervan ineenkrimpt <0xE2><0x80><0x93> zoals wanneer Kutcher de kelder weer in klimt. Het ene moment staat hij aan het raam te prutsen en het volgende staat hij op de vloer naast het bed. En aan het eind van de go-cart-scène worden de twee mannen omringd door auto's en vrachtwagens en het geluid van een botsing; en het volgende moment stroomt al het verkeer soepel om hen heen.<br />Maar ik denk dat het meest teleurstellende aan de film is dat hij zo weinig gebruikmaakt van zijn uitgangspunt. Ongeveer 75 procent van het conflict in de film heeft niets te maken met rassenkwesties; in plaats daarvan heeft het te maken met een jongen die probeert goed met de vader van zijn vriendin overweg te kunnen. In dat opzicht komt hij heel dicht in de buurt van Meet the Parents. Maar Meet the Parents was grappig omdat er veel grappige grappen en situaties in voorkwamen, en omdat het zijn uitgangspunt eer aandeed. Geloof het of niet, Who heeft heel weinig grappige grapjes, maar het ergste van alles is dat hij niet veel doet met zijn uitgangspunt. En de 'zwarte grap', die een schokkend, kritisch punt in het drama zou moeten zijn, is helemaal niet zo aanstootgevend.<br />Ongeveer de helft van het publiek bij mijn voorvertoning liep weg voordat de film was afgelopen. Jammer. Ik wilde dat dit een goede film was, maar ik denk dat de schrijvers en de regisseur dat niet zo graag wilden als ik.
I found so many things wrong with this movie, it's hard to know where to start. For one thing, it's not funny. I think I laughed out loud about three times. Even worse, there are many times when you are expecting--make that hoping--that something funny is going to happen, or someone will say something funny--but it doesn't happen. For example, there's the go-carts, a scene that wants to be played for big laughs. What is funny about two men driving go-carts? Nothing. Something MIGHT happen along the way that's funny, but doesn't. They race, they make crazy turns, and they yell loudly. And it seems that when they discovered this wasn't funny, they had to add some slapstick to end the scene. Trouble is, it's so unbelievable that it's painful... and unfunny. <br /><br />Related to that are scenes and dialog that go on and on without making any contribution to the story or to the exposition of the plot. Like when the sister takes a drink out of the refrigerator, shakes it up and drinks it while her mother makes a face. And then someone starts talking. What is the point of that action? Why did the camera linger on it? Why do we care?<br /><br />The worst example of this is about 2/3 of the way through, when the two lovers run off into the night and end up telling each other how much they love each other. This is perhaps the longest scene in the movie, but it serves no purpose. What is it doing there? To show us how much they love each other? We already knew that. Character development? Hey, the movie is 90 minutes old--it's a little late for that.<br /><br />And the editing is so awful at times, it makes one cringe--such as when Kutcher is climbing back into the basement. One moment he's fiddling with the window, and a second later he's standing on the floor next to the bed. And at the end of the go-cart scene, the two guys are surrounded by cars and trucks and the sound of a crash; and in the next moment, all the traffic is flowing smoothly around them. <br /><br />But I think the most disappointing thing is how little the movie makes of its premise. About 75% of the conflict in the movie has nothing to do racial issues; instead, it has to do with a guy trying to get along with his girlfriend's dad. In this way, it is very close to Meet the Parents. But Meet the Parents was funny because it had a lot of funny jokes and situations, and it honored its premise. Guess Who has very few funny jokes, but worst of all, it doesn't do much with its premise. And the "black joke" that is supposed to be a shocking, critical point in the drama isn't even all that offensive.<br /><br />About half the audience at my screening walked out before the movie was over. Too bad. I wanted this to be a good movie, but I guess the writers and director didn't want it as much as I did.