Ik zal de plot niet herhalen, daar hebben veel andere commentaren al voor gezorgd. Veel van Robin Williams' rollen zijn die van Robin Williams als personage <0xE2><0x80><0x93> er is een knipoog en een toespeling die hij op elk gewenst moment met een sjtick kan weggeven. Hij (of de regisseur, of beiden) beheerst die impuls in deze film tot op indrukwekkende hoogte en doet dat zonder de buitensporige oprechtheid die Williams in zijn andere rollen vaak vervangt door emotie. (Good Will Hunting bevat een overschatte uitvoering van dit type.) Voorbeeld: in de scène waarin hij de stemmen van Churchill, Stalin en anderen opneemt, ligt het volledig in de macht van zijn personage om het kleine meisje (dat overigens prachtig wordt gespeeld) ervan te overtuigen dat er nog hoop is. Ik ben het met je eens dat sommige van de acteurs, met name Alan Arkin, niet erg goed zijn, maar andere, minder bekende acteurs steunen de film goed. Bovendien vond ik het productieontwerp, de cinematografie en de montage attent en goed gedaan. En ik vond het einde leuk...
I won't repeat the plot as many other comments have taken care of that. Many of Robin Williams' performances have been Robin Williams playing a character -- there's a wink and a hint that he'll bust out with some shtick at any time. He (or the director, or both) contain that impulse to an impressive degree in this movie and do so without the excessive sincerity that Williams often substitutes for emotion in his other parts. (Good Will Hunting contains an overrated performance of this type.) Example: in the scene where he takes on the voices of Churchill, Stalin, and others, it's wholly within his character's desire to persuade the little girl (who's wonderfully played, by the way) that hope remains. I agree that some of the actors, notably Alan Arkin, aren't very good, but other, less-well-known ones support the movie well. In addition, I thought the production design, cinematography, and editing were thoughtful and well-done. And I liked the ending...