Alleen omdat ik vluchtig op de hoogte ben van het verhaal van Ned Kelly, kan ik zeggen dat dit op filmbasis een vrij goede film is. De locaties, de cinematografie en de acteurs zijn allemaal akelig realistisch, zoals alleen films uit de jaren zestig en zeventig dat kunnen zijn. Natuurlijk blijft er dan nog steeds de treurig misplaatste Jagger over. Als de meer dan levensgrote, ruige inboorling Kelly komt Mick niet in de buurt. Als acteur komt hij niet in de buurt. De scène waarin hij (met een kater) vijf gevangenisbewakers van zich af slaat, is belachelijk. En ja, zijn baard is belachelijk. De soundtrack van Waylon Jennings (en, in reactie op een vorige poster, dat was vóór Pat Garrett en Billy the Kid) is interessant, maar ongepast.
Only being passingly familiar with the story of Ned Kelly, I can say that, on a cinematic basis, this is a pretty good movie. The locations, cinematography and supporting actors are all grittily realistic, in the way that only '60s-'70s- era movies could be. Of course, that still leaves the woefully miscast Jagger. As the larger-than-life rough- hewn bushman Kelly, Mick doesn't come close to cutting it. As an actor, he doesn't cut it. The scene in which he fights off five gaol guards (with a hangover) is silly. And yeah, his beard's silly. The Waylon Jennings soundtrack (and, in response to a previous poster, this was before Pat Garrett and Billy the Kid) is interesting, but inappropriate.