De recensent probeert in elk werk dat hij onder ogen krijgt iets van waarde te beschrijven, maar bij deze armzalige film moet men afzien van de treurige inspanningen van degenen die het publiek doorgaans plezieren, namelijk de regisseur, de scenarist, de acteurs, de redacteuren, et cetera, voordat men eindelijk de gebruikelijke bekwame inspanningen van de technici beschouwt als het enige bewijs van hun bekwaamheid. In een plot dat zelden samenhangend is, wordt Theresa Russell, de tweede actrice, gecast als Alex Canis, A.K.A. 'The Dove', een specialist in het vangen van mensen door middel van prostitutie, met als specialiteit meesteres, haar cliënten zijn federale ambtenaren en chantage is ongetwijfeld een doel voor haar eenheid, een 'geheime afdeling' van de N.S.A. die foto's van haar activiteiten verzamelt. Aangezien Alex om therapeutische redenen een niet-te-publiceren autobiografie heeft geschreven, bepaalt haar supervisor na het lezen van het opus dat ze geëlimineerd moet worden, en tijdens haar vlucht voor moorddadige achtervolgers sluit ze zich aan bij een in diskrediet geraakte sloopexpert, Will Rickman (Scott Glenn), die een rechtszaak aanspant tegen twee mensen die bij een ongeluk om het leven zijn gekomen in zijn recentst gesloopte gebouw, en het stel wisselt seksuele bloemen uit als ze niet gedood worden. In zijn enige rol als regisseur van een documentaire mist Steve Railsback, hoewel hij een charismatische acteur is, duidelijk de vaardigheden die nodig zijn om andere spelers te leiden, aangezien hij Russell en Glenn alleen maar vrijlaat om te vissen naar wat ze ook maar zouden kunnen vinden in een slordig geschreven scenario, en aangezien deze twee toevallig profiteren van een sterke regisseur, moeten hun welgemanierde optredens onder aan hun portfolio scoren. Het vrijmoedige liefdesspel tussen Alex en Will is een duidelijke poging om mosterd bij de grotendeels onbegrijpelijke gebeurtenissen te doen, maar het resultaat is eerder dwaas dan sensueel, en geeft slechts een kortstondig uitstel voor een verhaal dat meer gebreken in de continuïteit heeft dan je in een gemiddelde twintigtal andere films aantreft, tot het punt waarop je je domweg voor alle betrokkenen schaamt.
This reviewer attempts to describe something of merit within each work under consideration, but with this wretchedly made film, one must slide by the woeful efforts by those who generally provide audience enjoyment, i.e., director, screenwriter, actors, editors, et alia, before finally recognizing the customary able efforts from crew technicians as the sole evidence of adequacy. In a plot seldom coherent, Theresa Russell, billed second, is cast as Alex Canis, A.K.A. "The Dove", an entrapment specialist employed by the National Security Agency (N.S.A.), who gathers her information through acts of prostitution, with a specialty as dominatrix, her clients being Federal government officials, and blackmail undoubtedly a goal for her unit, a "covert section" of the N.S.A. that collects photographs of her activities. Since Alex has written, for therapeutic reasons, a not-for-publication autobiography, her supervisor, after learning of the opus, determines that she must be eliminated, and during her flight from homicidal pursuers, she unites with a discredited demolition expert, Will Rickman (Scott Glenn), who is fighting a lawsuit originating from two accidental deaths within his most recently demolished building and the pair exchange sexual bouquets when not avoiding being killed. In his only stint as director of a feature, Steve Railsback, although a charismatic actor, obviously lacks those skills requisite for guiding other players, since he merely turns Russell and Glenn loose to fish for whatever they might find of worth within a sloppily written screenplay and as these two happen to benefit from a strong director, their mannered performances must rate at the bottom of their portfolios. The liberal footage of amorous thrashing about between Alex and Will is a clear attempt to add mustard for the largely incomprehensible proceedings, but the result is more silly than sensuous, and gives only momentary surcease for a storyline that has more flaws in continuity than can be found in any average score or two of other films, to a point where one feels simply embarrassed for all involved.