Dit zou wel eens de meest schandalige verkrachting van een goede roman kunnen zijn die ooit in de geschiedenis van de filmindustrie is gepleegd. De oorspronkelijke roman van Graham Greene, die zich afspeelt in een grijs, door oorlog geteisterd Engeland, is in vier delen verdeeld. Het eerste deel heet The Unhappy Man <0xE2><0x80><0x93> en daarin speelt Ray Milland met een zelfverzekerde Hollywood-grijns! Het andere hoofdpersonage <0xE2><0x80><0x93> een jonge, ernstige en gedesillusioneerde Oostenrijkse vrouw <0xE2><0x80><0x93> wordt door Marjorie Reynolds neergezet als een flirterig klein ding. Het centrale thema van de oorspronkelijke roman wordt gevormd door het contrast tussen het eerste deel en het tweede, dat The Happy Man heet. Het tweede deel is in de film vernietigd, net als de roman zelf.' Het is een van de weinige boeken die ik ooit gelezen heb, en ik heb het nog nooit zo goed gelezen als dit. Het is een verhelderend overzicht van de geschiedenis van de film, van de dialogen, de portrettering van de personages en het grootste deel van de plot, waardoor het verhaal volledig van zijn betekenis wordt beroofd. Een beroemde vriend vertelt me dat de film een aantal inventieve filmeffecten heeft, maar hij heeft het boek dan ook niet gelezen. Het is geen verzachtende omstandigheid dat de verkrachter met een zekere finesse te werk is gegaan bij het in stukken snijden en van het lichaam ontdoen. Voor iedereen die het boek heeft gelezen, is de ongelooflijke clou van de afsluiting van de film een sensationele parodie op boekenverslindende films <0xE2><0x80><0x93> alleen is de parodie onopzettelijk.
This may be the most outrageous rape of a good novel ever committed in the history of film-making. Graham Greene's original novel, set in a grey war-ridden England, is divided into four parts. The first part is titled The Unhappy Man - and in bounces Ray Milland with a self-assured Hollywood smirk! The other main character - a young, grave and desillusioned Austrian woman - is portrayed by Marjorie Reynolds as a flirty little thing. The central theme of the original novel is developed through the contrast between the first part and the second, titled The Happy Man. This second part has been obliterated in the film, and so has the novel's dialogue, its portraiture of characters and most of the plot, thus entirely robbing the story of its meaning. A cinéast friend tells me that the film has been credited for a number of inventive film effects, but then he has not read the book. It is no extenuating circumstance that the rapist has proceeded with a certain finesse in cutting up and disposing of the body. To anyone who has read the book, the incredible punchline closing the film is a sensational parody of book-busting films - only the parody is unintentional.