Als deze film niet was geregisseerd door Alfred Hitchcock, zou niemand het zich herinneren of het zich zelfs maar willen herinneren! Het is duidelijk dat deze film alleen maar een kans was voor de regisseur om zijn vak uit te oefenen tot hij een jaar later (DE LODGER) uiteindelijk een dandyfilm maakte. Je zult ook niet veel van de 'Hitchcock-stijl' in deze film zien, aangezien het geen spannende of mysterieuze film is en zijn kwaliteiten als regisseur hier en daar erg verdacht waren. Het is verbazingwekkend hoe snel hij van deze armzalige film naar grote films ging.<br />Als ik zeg slecht geregisseerd, weet ik dat sommige fanatieke fans ongetwijfeld een beroerte zullen krijgen. Het is me al lang geleden opgevallen dat fervente fans zelden kritiek op hun idolen toestaan, dus ik weet dat een paar mensen deze recensie als 'niet behulpzaam' zullen bestempelen, maar het is hier en daar gewoon door hem verknoeid. Het begin van de film is in het bijzonder een theatrale puinhoop! Hoewel het niet waar is dat de meeste stomme films overacting zijn en overdreven actie hebben (dit is eigenlijk alleen maar iets wat je in heel, heel vroege films ziet), lijkt deze film een terugblik op vervlogen tijden tijdens de confrontatie tussen de boosaardige dronken echtgenoot en de schilder. Dergelijke overacting en hysterie zijn zo goed als lachwekkend. Ik vond het ook prachtig dat de echtgenoot zo'n slecht'slag' deed. Nou, ik moet toegeven dat de rest van de film beter acteerwerk laat zien, en als Hitchcock deze film lineair heeft gemaakt (van begin tot eind), kun je zien dat zijn regie beter werd naarmate de film zich ontvouwde. Maar helaas is het script zo prekerig en voor de hand liggend dat het nauwelijks de moeite waard lijkt om naar te kijken. Ongeveer het enige positieve dat ik echt goed vond, was het einde <0xE2><0x80><0x93> het ontbreken van een happy end of een cliché einde maakte de film eigenlijk een beetje draaglijker. Maar toch, al met al een vrij oninteressante en weinig indrukwekkende film in bijna elk opzicht.
If this film had not been directed by Alfred Hitchcock, no one would remember it or even want to remember it! It is obvious that this film was just a chance for the director to work his craft until he ultimately made a dandy film a year later (THE LODGER). You will also not see very much of the "Hitchcock style" in this film, as the movie is not a suspense film or mystery and in places, his quality as a director was very suspect. It is just amazing how quickly he went from this sorry film to great films.<br /><br />When I say badly directed, I know some die-hard fans will no doubt have an apoplexy. I have long ago noticed that die-hard fans rarely can allow criticism of their idols, so I know I'll have a few people rate this review as "not helpful", but it simply was botched by him in places. In particular, the beginning of the film is a histrionic mess! While it is untrue that MOST silent films are overacted and have exaggerated action (this is really only something you see in very, very early films), this film looks like a throwback to bygone days during the confrontation between the evil drunken husband and the painter. Such overacting and hysterics are pretty much laughable. I also loved how the husband did such a rotten job "hitting" the other man with his cane--he pulled the blows so obviously that it just looked like it came from a high school play! Well, I must admit that the rest of the film DID feature better acting and it seemed that if Hitchcock made this movie linearly (from start to finish), then you can see how his direction improved as the film unfolded. But, unfortunately, the script is so preachy and obvious that it hardly seems worth watching. About the only positive that I really liked was the very end--the lack of a happy or clichéd ending actually helped make the movie a little more palatable. Still, all-in-all, a pretty forgettable and unimpressive film in almost every aspect.