Deze film is weer zo'n duister, somber boksverhaal vol ongure figuren, corrupte managers en verliezers. John Garfield is precies de juiste rol van de stoere, ruige bokser die een beter leven wil voor zijn trotse maar behoeftige moeder en zijn verloofde, die hij als vanzelfsprekend lijkt te beschouwen. Garfield is ook onzeker en heeft de goedkeuring nodig van zijn starre, onverzettelijke moeder, die zijn carrièrekeuze afkeurt en liever ziet dat haar zoon succes heeft in een ander beroep. Huiselijke ruzies lijken een manier van leven te zijn voor de ongelukkige bokser die alleen in de ring zijn eigenwaarde en expressie vindt. Een andere plotlijn geeft details over de spanning tussen Garfield en zijn moeder over zijn vriendin, die niet aan de hoge eisen van de veeleisende moeder voldoet. De scènes van Garfield en Canada Lee in de ring zijn heel realistisch en wreed.
This film is another dark, gloomy boxing story that's populated with unsavory characters, crooked managers and losers. John Garfield is just right as the tough, gritty boxer who wants a better life for his proud but needy mother and his fiancé whom he seems to take for granted. Garfield is also insecure and needs the approval of his rigid, unyielding mother who disapproves of his career choice and would prefer to see her son become a success in another profession. Domestic strife seems to be a way of life for the unhappy boxer who finds self-worth and expression in only the ring. Another plot angle details tension between Garfield and his mother over his girlfriend who doesn't meet the demanding mother's high standards. The scenes of Garfield and Canada Lee in the ring are very realistic and brutal.