Ik moet zeggen dat ik echt teleurgesteld ben in deze film. Ik ben een grote fan van de Italiaanse thriller _Giallo_, en hoewel ik deze film heb gezien in de wetenschap dat het geen _Giallo_ is, hoopte ik nog steeds dat regisseur Luigi Comencini de film interessant genoeg zou maken om op zijn minst amusant te zijn. De plot biedt een redelijke basis voor een detectivefilm en begint met een moord, die prompt wordt onderzocht door commissaris Santamaria. De kans dat dit een goede film is, wordt echter onmiddellijk weggenomen door het feit dat het allemaal zo saai is. De film bevat praktisch geen enkele spanning en hoewel sommige gesprekken tussen de hoofdpersonen tamelijk interessant zijn en er een paar keer een dwaalspoor in zitten, is het erg moeilijk om je op _The Sunday Woman_ te concentreren. De voorstellingen zijn ook allemaal nogal vlak en de meeste acteurs zien er ongeveer net zo verveeld uit als ik eruit moet hebben gezien toen ik naar de film keek. Het is duidelijk dat de regisseur de film van hoge kwaliteit wilde hebben en hoewel de sjofele vhs-banden waar ik hem op heb gezien de film geen goed doen, moet ik zeggen dat hij daar ook niet in is geslaagd. Er is een nummer van de grote Ennio Morricone en er zit ook wat Italiaanse humor in; maar ik...' In andere films heb ik betere gezien. _The Sunday Woman_ heeft een paar gunstige commentaren, dus misschien zie ik hier iets over het hoofd; maar persoonlijk zie ik niet veel leuks in deze film.
I have to say, I'm really disappointed with this film. I'm a big fan of the Italian thriller known as the Giallo and while I went into this film knowing that it is not a Giallo; I was still hoping that director Luigi Comencini would be able to make the film interesting enough to at least be entertaining. The plot provides a decent base for a murder mystery flick and begins with a murder, which is promptly investigated by Commissioner Santamaria. Any chance of this being a good film is promptly cut away however by the fact that it's all so boring. The film contains practically no suspense whatsoever and while some of the exchanges between the lead characters are fairly interesting and there's a few red herrings thrown in; it really is very difficult to keep focused on The Sunday Woman. The performances are all rather flat too and most of the actors look about as bored as I must have looked watching the film. It's clear that the director wanted the film to be of high quality, and while the tatty VHS I saw it on does the film no favours, I have to say he didn't succeed there either. There's a score from the great Ennio Morricone and some Italian humour thrown in too; but I've seen better of both in other films. The Sunday Woman does have some favourable comments on it so maybe I'm just missing something here; but personally, I can't see much to like in this film.