Sonatine, die zich afspeelt in de Japanse onderwereld van de gangsters, geeft niet alleen inzicht in de karakters van Kitanos Murakawa, maar ook in de Japanse cultuur en het Japanse gedrag, dat heel anders is dan de school van Scorsese op het gebied van de western. Sonatine geeft een echt verhaal van de gangster die genoeg heeft van een handel die hem door zijn rivalen wordt ontfutseld. Kitano is duidelijk een'minder is meer'-acteur, maar in zijn blik ligt meer besloten dan in die van welke andere acteur ook, iets wat iedereen die 'Beat' Takeshi's moeilijke geschiedenis kent, zal begrijpen. Takeshi's opzienbarende geschiedenis komt in Sonatines ook voor op verschillende grappige momenten, zoals de scène met William Tell op het strand. De filmografie is ook absoluut prachtig, mooie, eenvoudige statische opnamen plus een paar mooie locaties, zoals het strand. Sonatine wordt aanbevolen vanwege zijn mengeling van actie, humor en poëtische alternatieve voorstellingen.
Set in the Japanese gangster underworld, Sonatine gives insight into not just Kitanos Murakawa character, but also Japanese culture and behavior, which is quite different from the Scorsese school of western films. Sonatine presents a real story of the mobster tired of a trade he is being squeezed out of by rivals. Kitano is clearly a "less is more" type of actor, but more is shown in his gaze than any other actor, something anyone knowing "Beat" Takeshi's troubled history will understand. Takeshis stand up history also comes across in Sonatines several humorous moments, such as the William Tell sequence on the beach. The cinematography is also absolutely beautiful, nice and simple static shots plus some pretty locations, such as the beach. Sonatine is recommended for its mixture of action, humour and poetically alternative performances.