Om verschillende redenen is dit de relatief verborgen passage in de klassieke filmografie van Fred Astaire-Ginger Rogers, maar deze film uit 1935 is gelukkig uitgebracht op dvd, zowel als een individuele aankoop als als onderdeel van een complete Astaire-Rogers-dvd. Met geweldige songs uit het songboek van Jerome Kern bevat de film zeker de hoogwaardige muzikale kwaliteit van de andere films met het dansende paar. De uitdaging zit hem in het ingewikkelde verhaal en het simpele feit dat Astaire en Rogers beslist secundaire personages in het verhaal zijn.<br />De film' Astaire speelt Jacks beste vriend, bandleider 'Huck' Haines, en Rogers is een nep-Poolse gravin die Sharvenka heet en die bekendstaat als Lizzie Gatz, Hucks ex-danseres die een grote naam is geworden in de Parijse nachtclubs. De verschillende romantische koppels doen zich voor, maar er doet zich een onverwachte tragedie voor met Minnies dood en haar wens om de winkel over te laten aan de betreurenswaardig onbekwame Jack, die Stephanie natuurlijk hard nodig heeft. Astaire-Rogers-fans zullen misschien teleurgesteld zijn als ze merken dat ze maar twee keer in de film samen dansen, de eerste ruim na het halve uur in een informele maar energieke tapdans en de tweede bijna aan het eind in hun gebruikelijke avondkleding. Astaire heeft maar één solo op 'I Won't Dance'; en misschien om de fans gerust te stellen wordt er na het feitelijke einde van het verhaal een korte represailledans ingelast, hoewel die dramatisch weinig te betekenen heeft. Irene Dunne mag drie liedjes zingen <0xE2><0x80><0x93> een Russisch slaapliedje en drie Kern-juwelen ('Yesterdays', 'Smoke Gets in Your Eyes' en 'Lovely to Look At') <0xE2><0x80><0x93> in haar klokkende, opera-achtige sopraan, op zich mooi, maar schijnbaar in tegenspraak met de jazzy klank van de rest van de partituur.<br /><br />Een jaar voordat ze haar innerlijke geschifte comedienne naar voren laat komen in 'Theodora Goes Wild', wordt een streng kijkende Dunne opgezadeld met een stijve, oninteressante rol als Stephanie, en ze krijgt niet veel hulp van een opschepperige Randolph Scott, die de ietwat onwetende en bevooroordeelde Jack op een betrekkelijke toon moet spelen. Astaire en een bijzonder grappige Rogers, daarentegen, zijn opgewekt en scherp door de weinige schermtijd die ze krijgen. De weinig-herinnerde Claire Dodd speelt zoals te verwachten was Jacks glibberige verloofde Sophie, terwijl de karakterspeelster Helen Westley Minnie speelt, met haar amusante norsheid intact (ze zou het jaar daarop met Dunne herenigd worden in James Whales klassieke versie van 'Showboat').<br />Aan het eind is er een uitgebreide modeshow, en je kunt gemakkelijk een gebleekte blonde Lucille Ball met een babygezicht in struisvogelveren tussen de modellen herkennen. De film die daaruit voortkomt laat zien dat het geheel iets minder is dan de som van de delen, maar het is nog steeds de moeite waard voor het talent dat bij de productie betrokken is. De dvd van 2006 bevat een paar interessante extra's: de oorspronkelijke trailer (in relatief slechte staat); een twintig minuten durende, in kleur opgenomen musical uit 1935, 'Starlit Days the Lido', met vreemd uitgedoste artiesten die verdwaasde Hollywoodsterren als Clark Gable en Robert Montgomery vermaakten; een oude tekenfilm, 'The Calico Dragon', over een klein meisje dat droomt dat haar knuffelbeesten tot leven komen om haar tegen de draak te beschermen; en een elf minuten durende radiopromo voor de film.
For several reasons, this is the comparatively hidden entry in the classic Fred Astaire-Ginger Rogers filmography, but this 1935 film has been blissfully released in a fairly clean print transfer on DVD, both as an individual purchase and as part of a complete Astaire-Rogers DVD set. With great songs from the Jerome Kern songbook, the movie certainly contains the high-caliber musical quality of the other films starring the dancing pair. The challenge is really in the cumbersome story set-up and in the simple fact that Astaire and Rogers play decidedly secondary characters in the story.<br /><br />The film's primary focus is on Stephanie, an exiled Russian princess working as a sales assistant in the House of Roberta, the most fashionable couturière in all of Paris. It is run by a lovable dowager referred to as Aunt Minnie, whose nephew Jack Kent ends up in Paris after his band gets fired right after they disembark from their transatlantic voyage. Astaire plays Jack's best friend, bandleader "Huck" Haines, and Rogers is a faux-Polish countess named Sharvenka a.k.a. Lizzie Gatz, Huck's ex-dancing partner who has become a Paris nightclub headliner. The various romantic pairings occur, but an unexpected tragedy strikes with Minnie's death and her wish to leave the shop to the woefully unqualified Jack, who of course needs Stephanie's fashion sense to make the company continue to thrive.<br /><br />The plot threads start to feel unwieldy after a while, but journeyman director William A. Seiter is smart enough to know when to include the musical interludes. Astaire-Rogers fans may be disappointed to find them dance only twice in the film together, the first well after the half-hour mark in an informal but energetic tap routine and the second near the end in their standard formal wear. Astaire has only one solo to "I Won't Dance"; and perhaps to pacify fans, there is a brief reprisal dance inserted after the story's actual ending though dramatically it makes little sense. Irene Dunne gets to sing three songs - a Russian lullaby and three Kern gems ("Yesterdays", "Smoke Gets in Your Eyes" and "Lovely to Look At") - in her bell-like operatic soprano, pretty in itself but seemingly at odds with the jazzy sound of the rest of the score.<br /><br />A year before she let her inner screwball comedienne emerge in "Theodora Goes Wild", a severe-looking Dunne is saddled with a stiff, uninteresting part as Stephanie, and she is not aided much by a bumptious Randolph Scott, who has to play the somewhat ignorant and judgmental Jack on a relative one note. Astaire and a particularly funny Rogers, on the other hand, are breezy and sharp with the little screen time they do get. Little-remembered Claire Dodd predictably plays Jack's slithery fiancée Sophie, while character actress Helen Westley plays Minnie with her amusing gruffness intact (she was to reunite with Dunne the next year in James Whale's classic version of "Showboat").<br /><br />There's an extended fashion show at the end, and you can easily spot a bleached blonde, baby-faced Lucille Ball in ostrich feathers among the models. The resulting movie shows the whole to be somewhat less than the sum of its parts, but it's still worthwhile for the talent involved in the production. The 2006 DVD contains some interesting curios as extras - the original trailer (in relatively poor condition); a full-color twenty-minute 1935 musical short, "Starlit Days the Lido", with oddly attired variety acts entertaining bemused Hollywood stars like Clark Gable and Robert Montgomery; a vintage cartoon, "The Calico Dragon" about a little girl's dream of her stuffed animals coming to life to protect her from the dragon; and an eleven-minute audio-only radio promo for the movie.