In het Spaans is er een gezegde dat vertaald kan worden met: 'Word beroemd en ga slapen.' Ik denk dat dit gebeurde met S. Soderbergh, die zijn voordeel deed met zijn verrassende overwinning bij de Oscars voor de beste regisseur en het succes van zijn film Erin Brockovich, samen met zijn vriendin Julia Roberts, en haar hoogtepunt op het moment dat hij deze film maakte. Zonder die 2 megasuccessen zou hij niet veel studio's kunnen overhalen om deze film te maken, en niemand van ons zou hem ooit te zien krijgen. De kassa's gingen nauwelijks over het filmbudget heen.<br /><br />Een mengeling van gekwelde personages die allemaal iets met de filmindustrie te maken hebben, creëert een verward en ingewikkeld web van gevoelens, relaties, vreemd gedrag en 'herinnering'. die door de regisseur tot een bijna zuivere improvisatie worden laten komen, en in retrospectief klinkt het heel interessant, maar we hebben niet veel films gezien met zo'n voorstel - misschien niet omdat niemand eraan heeft gedacht, maar omdat het heel moeilijk is om er een succes van te maken en een mooi stuk werk te leveren. In dit geval denk ik niet dat het gewicht van Oscars en nieuw succes zo'n grote rol spelen bij het leveren van dat mooie stuk werk. Een heel goed en gedurfd idee waarbij alle acteurs hun eigen keuzes in het maken, aankleden en het maken van kunstvoorwerpen mochten maken. voor de acteurs en de crew die het maken, in hun eigen privé-vertoning of op hun eigen feestje, niet voor ons die het tijdverspilling vinden en voor mij de kosten van het huren ervan. Er hangt een arrogante geur in de lucht die ik zwaar voelde sinds ik voor het eerst de brillenkoker van meneer Soderbergh zag en die sterk werd bevestigd door het kijken naar deze film.<br />'Ik niet.' De laatste jaren herinner ik me een film waarin ik de looptijd van de film net zo vroeg bekijk als ik met deze film begon: toen hij 15 minuten duurde was ik al ongeduldig, en ruim een uur lang voelde ik me ongemakkelijk omdat ik niets wist van wat er gebeurde en geen verband zag tussen een paar puntjes in het hele verhaal. Misschien was dat precies het doel van Soderbergh, ik weet het niet. Ik verveelde me bij het kijken naar een enorme hoop onzin die misschien ergens op sloeg maar op het eind niet. Brad Pitt had het helemaal bij het rechte eind op het eind: ik weet niet wie het gedaan heeft. We hopen vurig dat het beter van Soderbergh komt.
In Spanish there's a saying that translates: "Grow fame and go to sleep". I think this happened with S. Soderbergh, where he took advantage of his surprising win at the Oscars Best Director competition and the success of his movie Erin Brockovich along with his pal Julia Roberts and her high peak in the moment he made this movie. Without those 2 mega successes he wouldn't convince many studios to make this movie, and none of us would ever seen it. The box office barely went over the movie budget.<br /><br />A mix of troubled characters related all to the movie business create a confused and complicated web of feelings, relationships, weird behaviors and "rendevouz" that are let to almost pure improvisation by the director, and in retrospective it sounds very interesting but we haven't seen many movies with such a proposal maybe not because nobody has thought about it but because it's very hard to make it successful and achieve a fine piece of work. In this case I don't think that the weight of Oscars and fresh success help that much in accomplishing that nice piece of work. A very good and daring idea where all the actors were abandon to their own choices in make up, dressing and craft supplies. Niece piece of work... for the actors and crew who make it, in their own private screening or party, not for us who felt it was a waste of time and my $1 that cost renting it. There is some arrogant smell in the air that I felt heavily since I saw for the first time Mr. Soderbergh old fashion sort of feminine style glasses frames and it was strongly confirmed by watching this movie.<br /><br />I don't remember in recent years a movie where I start watching the running time as early as I started with this movie: when it ran for 15 min I was already impatient, and for a good 1 hour or so I felt uncomfortable for not knowing anything of what was happening and not connecting but a couple of dots in the whole plot. Maybe that was the precise goal of Soderbergh, don't know. I felt bored watching a huge bunch of nonsense which might have make sense but at the end it didn't. Brad Pitt was quite right at the end: I don't know who did it. We strongly hope there's better to come from Soderbergh.