Nadat ik de meeste negatieve opmerkingen over deze film had gehoord, was ik onder de indruk. Hij bood een interessante kijk op de elitaire, academische sfeer van die tijd, was openhartig over relaties en had weer een uitstekend optreden van Ramon Novarro.<br />Novarro zag er als student overtuigender uit dan sommige andere spelers, en toch was hij in die tijd drieëndertig. Hij zag er beslist leeftijdsgeschikter uit dan William Haines in West Point, en Haines was vijf jaar jonger dan Novarro toen die film werd gemaakt. Ik vond het prettig dat Novarro's personage door zijn tegenstrijdige karaktertrekken ook wat levensechter werd. Hij was leergierig, promiscue, trots, nederig, een 'vuile' vechter, en toch ook verknocht aan 'zwakke' vrienden. In deze film was haar aanwezigheid niet merkbaar, hoewel haar close-up tijdens de openingsscène voor mij een ware openbaring was. Ik had haar nog nooit zo mooi gezien! En na het zien van Martha Sleepers 'vamp' zou ik graag nog meer films van haar willen zien.<br />Wat me bijzonder interesseerde was de manier waarop het studentenleven in de film werd weergegeven. Het is een interessante vraag hoe deze snobistische, elitaire types tegelijkertijd een erecode hadden en de edele plaatsen in de maatschappij zouden vullen. Er waren tijden dat hun behandeling van Novarro weerzinwekkend was, maar toch leken het uiteindelijk goede kerels <0xE2><0x80><0x93> hoe waar in het leven. Ik betwijfel of er vandaag de dag op deze blauwbloeduniversiteiten nog zo'n gevoel van eer en traditie bestaat. Ik ben het eens met de andere kijker over de geluidsopname. Het was afschuwelijk in sommige scènes, vooral wanneer je de toch al ontmoedigende taak had om door te dringen tot dikke Italiaanse accenten.<br />Een kijker zou blij moeten zijn met deze film. Maar het feit dat het bereik ervan zijn grenzen overschreed, zou geen verrassing moeten zijn als je bedenkt dat MGM door middel van tweederangs films de carrières verwoestte van de belangrijkste zwijgzame acteurs Gilbert, Haines, Keaton en, ja, Ramon Novarro. Als ze echt om de films van Robert Montgomery hadden gegeven (laten we zeggen hoeveel ze om hem gaven), zou deze film meer gefocust zijn.
After hearing mostly negative comments about this film, I was impressed. It offered an interesting view into the elitist collegiate atmosphere of the time, was frank about relationships, and had another fine performance by Ramon Novarro.<br /><br />Novarro looked more convincing as a student than some of the other players, and yet was thirty-three at the time. He certainly looked more age-appropriate than William Haines in West Point, and Haines was five years Novarro's junior when that film was made. I liked that fact that Novarro's character was made more life-like by conflicting traits as well. He was studious, promiscuous, proud, humble, a "dirty" fighter, and yet devoted to "weak" friends as well. Madge Evans' presence was not appreciably felt in this film, although her close-up during the commencement scene was a true eye-opener for me. Never had I seen her look so beautiful! Also, after seeing Martha Sleeper's "vamp," I'd love to view more films of hers.<br /><br />What interested me greatly was the depiction of college life in the film. How these snobbish upper-crust sorts had, at the same time, a code of honor, and would fill noble places in society is an interesting question. There were times when their treatment of Novarro was revolting, but yet they seemed good fellows at the end--how true in life. I doubt that the same sense of honor and tradition is present at these blue-blood universities today. <br /><br />I agree with the other viewer about the sound recording. It was abominable in some scenes, particularly when one had the already daunting task of penetrating thick Italian accents.<br /><br />A viewer should be pleased by this film. However, the fact that its reach exceeded its grasp should be no surprise when one considers that MGM through second-rate films destroyed the careers of its leading silent actors Gilbert, Haines, Keaton, and yes, Ramon Novarro. If they had really cared (say as much as they cared about Robert Montgomery's films), this film would be more focused.