Ik geloof niet dat deze film bedoeld is om in zijn geheel 'begrepen' te worden. Je moet er aandacht aan besteden en erover nadenken, net als bij moderne symfonische muziek of abstracte schilderkunst, maar als je dat doet, zul je er misschien een grote waardering voor krijgen. Ik stuitte er toevallig op in een videotheek en waagde het erop, en nu ben ik heel blij dat ik dat gedaan heb. Het is (een beetje gedateerde) psychedelische snoepgoed en goed om over na te denken. Het kan nogal deprimerend zijn, en als je het licht opneemt, kan het heel komisch zijn. Als je alles wat geestdodend of mentaal uitdagend is afdoet als saai of stom, als je denkt dat je een goede film kunt maken met'signs' of 'True Lies', dan hoef je niet aan 'wax' te denken.
Not unlike an acid trip, I don't think this film is meant to be clearly "understood" in its entirety. You have to pay attention and give it some thought, like modern symphonic music or abstract painting, but doing so might just reward you with a strong appreciation. I stumbled across it on VHS at a rental shop and took a chance, and now am very glad I did. It is (a bit dated) psychedelic eye candy and food for thought. It can be rather depressing, or if taken lightly, can be quite comical. If you discount anything mind-bending or mentally challenging as boring or stupid, if your idea of great film-making is "Signs" or "True Lies," don't bother with "Wax."