Ik ben dol op films die de duistere kant en de psychologie van de menselijke interactie laten zien zonder ze te zoetsappig te maken. Precious heeft een paar heel interessante uitgangspunten, maar naarmate het verhaal achter de hoofdpersonen zich ontvouwt, worden het er steeds meer, tot het gewoon te veel wordt en als een tekenfilm aanvoelt.<br />We hebben het over een grotesk dikke, ongeletterde zwarte tiener die opgroeit in de ergste omstandigheden. Ze is zwanger van haar tweede kind, dat ze heeft gekregen van haar eigen vader, die haar herhaaldelijk verkrachtte. Haar moeder mishandelt haar, berooft haar steeds van haar eigenwaarde en dwingt haar te eten. Het zou een psychologische studie kunnen zijn, maar ze blijven gewoon alles in laagjes leggen tot je je afvraagt of dit een grap is. Haar moeder lijkt haar ook seksueel te misbruiken, ze behandelt haar eerste kind als een beest omdat het meisje het downsyndroom heeft. Zo gaat het maar door, het fleurt alles op met de dood van haar vader en het feit dat ze erachter komt dat hij seropositief was, precies op het moment dat ze haar leven probeert om te gooien met haar tweede kind en ze vooruitgang boekt op een nieuwe school. Kom op... subtiliteit gaat echt verloren in deze film en eerlijk gezegd denk ik dat een heleboel dingen gewoon niet kloppen in het gedrag van haar moeder die wordt afgeschilderd als de duivel in eigen persoon tot ze uiteindelijk instort. Het is beslist geen slechte film, maar als je dit soort onderwerpen aansnijdt en net doet alsof je de vorige SAW-films probeert te overtreffen met nieuwe ziekelijke uitvindingen, dan doet dat gewoon afbreuk aan de premisse. Het is een doodgewone film en daar komt het op neer als je ziet hoe mensen hem ofwel 'de beste van alle tijden' of 'de slechtste film aller tijden' noemen.
I love movies that push it and show the dark side and psychology in human interaction without sugarcoating it. Precious has some really interesting premises for sure but as the story behind the main character unfolds it just gets more and more until its just too much and feels like a cartoon.<br /><br />We are talking about a grotesquely obese illiterate black teen growing up in the worst conditions. She is pregnant with her second child which she got from her own father who repeatedly raped her. Her mother is abusive, keeps depriving her of self worth and makes her eat. Could be a psychological study but they just keep layering everything until you wonder if this is a joke. Her mother seems to sexually abuse her too, she treats her first child like an animal because the girl has down syndrome. It goes on like that, spices everything up with her father dying and her finding out he was HIV positive right when she is trying to turn her life around with her second child and her learning progressing in a new school. Come on... subtlety is really lost on this movie and honestly I thing a lot of things just don't add up in the behavior of her mother who is depicted like the devil himself until a final breakdown.<br /><br />Precious sure is not a bad movie but if you touch on subjects like this and go about it like you are trying to top of the previous SAW movies with new sick inventions it just hurts the premise. Its a totally average movie and it gets down to this when you see how people her either call it "best of all time" or "worst movie ever".