Ik was aangenaam verrast toen ik zag dat mijn vriend Joe Rock een bijrol had in deze Larry Semon-film. Joe Rock was zo vriendelijk om me een paar jaar voor zijn dood toe te staan hem thuis te interviewen. Rock was in de begintijd van de Amerikaanse film een echte krachtpatser. Omdat hij in de Eerste Wereldoorlog in het leger had gediend, gebruikte hij zijn buitengewoon komische gelaatstrekken om in korte broek te spelen, en als schrijver, producent en regisseur had hij nog meer succes. Hij verdient een prijs als de winnaar van een Academy Award die het langst op zijn Oscar moest wachten. '... maar was in Europa toen de prijs werd uitgereikt. Toen hij terugkeerde naar de Verenigde Staten, kon hij door slechte opnamen niet bewijzen dat hij de producer van de film was, dus weigerde de Academy de Oscar-trofee uit te reiken. Meer dan dertig jaar later ontdekte Rock, terwijl hij een oude archiefkast verplaatste, enkele zakelijke documenten die hem in staat stelden te bewijzen dat 'Krakatoa' zijn film was... en om zijn Oscar enkele tientallen jaren te laat te claimen.<br />Helaas is de film 'Golf' lang niet zo interessant als de carrière van Joe Rock. Buiten het scherm was de komiek Larry Semon een uitstekende amateurgolfer, die zelfs Oliver Hardy (zijn tweede banaan in deze film) in de sport introduceerde. Het zou leuk zijn geweest als Semon van deze film had geprofiteerd.' In plaats daarvan krijgen we een domme racistische sequentie met een zwarte man die bang is voor een grondeekhoorn in een zak. Er is ook een heel Semonese sequentie met een enorme vaas die wankelt op een te kleine standaard. Het universum van Larry Semon zit vol met voorwerpen die gevaarlijk hoog opgestapeld zijn, wankelt gevaarlijk... maar (voorspelbaar genoeg) uiteindelijk altijd vallen en kapotvallen.<br />Semon gaf zichzelf vaak de rol van minnaar in zijn films, maar hier is de hoofdrolspeelster zijn zus. Ze is Lucille Carlisle, een parmantige flirt. Carlisle doet een keurig stukje fysieke komedie over een deur. Later heeft Oliver Hardy een aardig staaltje voltreffer-act als hij een kamer binnenstormt, een en al bombast en poeha, en onmiddellijk verandert hij in een hoffelijke heer (die doet denken aan de 'Ollie' uit de nog te verschijnen films van Hal Roach) als hij ziet dat er een dame in de kamer is.<br />Normaal gesproken ben ik heel blij om Vernon Dent te zien, een productief en getalenteerd maar helaas ondergewaardeerd komiek die op tragische wijze aan zijn eind is gekomen. (Dent, een slachtoffer van diabetische retinopathie, heeft zijn laatste jaren in armoede en totale blindheid doorgebracht.) Helaas hebben Dent en Oliver Hardy op dit punt in hun respectievelijke carrières bijna precies dezelfde lengte en vorm... en spelen ze dezelfde rol in 'Golf'. Dus deze film heeft één grote bulderlach te veel. De film eindigt met Hardy die in zijn gezicht wordt geschopt door een muilezel... een beeld dat me eerder deed huiveren dan lachen. 'Golf' had veel mogelijkheden, maar uiteindelijk is er een bulderlach voor nodig.
I was pleasantly surprised to spot my friend Joe Rock in a supporting role in this Larry Semon movie. Joe Rock kindly permitted me to interview him in his home a few years before his death. Rock was a real utility man in the early days of American films. With time out for combat service in the Great War, he put his extremely comical features to use as an actor in comedy shorts, and had even more success as a writer, producer and director. He deserves some sort of prize as the Academy Award winner who had to wait the longest to receive his Oscar. Joe Rock won a Short Subject Oscar for his documentary film 'Krakatoa', but was in Europe when the award was announced. When he returned Stateside, poor record-keeping left him unable to prove that he was the film's producer, so the Academy refused to release the Oscar trophy. More than thirty years later, while moving an old filing cabinet, Rock discovered some business documents which enabled him to prove that 'Krakatoa' was his film ... and to claim his Oscar several decades late.<br /><br />Unfortunately, this movie 'Golf' isn't nearly as interesting as Joe Rock's career. Off the screen, comedian Larry Semon was an excellent amateur golfer, even introducing Oliver Hardy (his second banana in this film) to the sport. It would have been nice if Semon had taken advantage of this movie's theme to show off his prowess on the links. Instead, we get a dumb racist sequence featuring a black man frightened of a ground squirrel in a bag. There's also a very Semonesque sequence featuring an enormous vase teetering on a too-small stand. Larry Semon's universe is full of items stacked precariously high, teetering dangerously ... but (predictably enough) always falling and smashing eventually.<br /><br />Semon often gave himself a love interest in his films, but here the leading lady is cast as his sister. She's Lucille Carlisle, a pert flirt. Carlisle does a neat bit of physical comedy involving a door. Later, Oliver Hardy has one nice piece of volte-face acting when he barges into a room, all bombast and bluster, then he instantaneously morphs into a courtly gent (resembling the 'Ollie' of Hal Roach films yet to come) when he sees there's a lady in the room.<br /><br />Normally, I'm very glad to see Vernon Dent, a prolific and talented but sadly under-rated supporting comedian who came to a tragic end. (Dent, a victim of diabetic retinopathy, spent his last years in poverty and total blindness.) Unfortunately, at this point in their respective careers, Dent and Oliver Hardy are almost exactly the same size and shape ... and they're cast in similar roles in 'Golf', so this movie has one big blusterer too many. The film ends with Hardy getting kicked in the face by a mule ... an image which left me wincing rather than laughing. 'Golf' had a lot of potential, but it ultimately takes a mulligan. My rating: just 4 out of 10.