Ik zag Fred Astaire dansen en Cyd Charisse glimlachen en met haar benen pronken en haar danstalenten tonen. Ik kreeg maar heel weinig van dat alles te zien. Astaire, als 'Steve Canfield', zong veel meer dan hij danste, en zijn zang was altijd 'op z'n best redelijk'.<br />Charisses personage, 'Ninotchka Yoschenko', pruilde de hele film door en sprak met een stom accent, niet echt aantrekkelijk. Het doet de film ook geen recht als je weet dat er iemand anders zingt, niet zij!<br />Eerlijk is eerlijk, sommige dingen die ze hier samen doen, doen je alleen maar versteld staan. Misschien zou een tweede blik <0xE2><0x80><0x93> deze keer met een breedbeeld-disc van CinemaScope <0xE2><0x80><0x93> ervoor zorgen dat ik deze film meer ging waarderen. <br />Dit is een muzikale remake van de film _Ninotochka_ van Greta Garbo uit 1939. Ik vind geen van beide zo geweldig, maar als ik de keus had om ze allebei nog een keer te zien, zou ik voor de film van Garbo kiezen, ook al is het altijd goed om Astaire en Charisse zogezegd uit de kast te zien komen.
I watched this to see Fred Astaire dance and Cyd Charisse to smile and show off her legs and dancing talents. I got very little of the above. Astaire, as "Steve Canfield," sang a lot more than he danced, and his singing was always "fair, at best." <br /><br />Charisse's character, "Ninotchka Yoschenko," mostly pouted throughout the film and spoke with a stupid accent, not exactly appealing. It also takes away from the film when you know someone else is singing, not her! <br /><br />To be fair, some of their work here together just makes you marvel at them. Perhaps another look - this time with a CinemaScope widescreen DVD picture, - would make me appreciate this movie more.<br /><br />This is a musical remake of the 1939 Greta Garbo film "Ninotochka." I don't think either is all that great but given the choice to watch either again, I'd take the Garbo film, even though it's always good to watch Astaire and Charisse stepping out, so to speak.