Wat kun je zeggen over een film die drie eeuwen beslaat, mensen uit alle lagen van de bevolking, en uit verschillende Europese landen en Canada. _Ambitieuze_ is een goed begin. Deze film was heel goed gemaakt en met z'n honderdveertig minuten was hij te kort voor mij. Het verhaal volgt een rode viool, een levenloos voorwerp, hoewel ik soms het gevoel had dat-ie leefde, door drie eeuwen heen, en door de goede en slechte invloed die-ie op z'n bezitters heeft. Het lijkt wel of-ie altijd een bezit is. Elk van z'n bezitters leidt een leven van hartstocht en onrust. De geboorte van de viool vindt plaats tijdens de onrust en tijdens z'n leven wordt-ie begraven, beschoten en bijna verbrand. Het schrift dat deze parallel tussen de viool en zijn bezitter bevat, vijf enigszins onafhankelijke segmenten die in de laatste scènes samenkomen en samenvloeien, en een verhaal dat door tarotkaarten wordt verteld, zorgen voor een buitengewoon unieke ervaring. Voeg daar de muzieknoten, het decor, de verschillende talen en culturen aan toe en je hebt een groot geschenk. De voorstellingen waren allemaal sterk, maar ik vond Jason Flemyng als lord Frederick Pope uitblinken. Om te zeggen dat zijn personage excentriek was en misschien een beetje te veel van het goede, is te rechtvaardigen, maar ik ben er zeker van dat dat de bedoeling was. De Engelse adel heeft altijd bekend gestaan om zijn eigenaardigheden. Het einde komt niet overeen met de rest van de film, maar het is bevredigend en ik kan me geen beter einde voorstellen. Geweldig vermaak! Drieënhalf sterren!
What can you say about a film that covers three centuries, people from all stations of society, and several European countries and Canada. Ambitious is a good start. This film was very well crafted and at about one hundred forty minutes was too short for me. The story follows a red violin, an inanimate object, although at times it seemed alive to me, thru three centuries and the influences good and ill that it has on its possessors. It does ever seem to be owned. Each of its possessors lives a life of passion and turmoil. The violin's birth is during turmoil and during its life it buried, shot, and almost burned. The writing which includes this parallel between the violin and its possessor , five somewhat independent segments that mell and converge in the final scenes, and a story told by tarot cards make for an extremely unique experience. Add to that the musical score, scenery, the varied languages and cultures and you have a great offering. The performances were all strong, but I thought Jason Flemyng as Lord Frederick Pope stood out. To say his character was eccentric and maybe a little over the top is justifiable but I'm sure that was intended. English nobility has always been known for its idiosyncrasies. The ending has incongruous feel with the remainder of the film but is satisfactory and I can not suggest a better one. Great entertainment! Three and a half stars!!!