Precies een kwart eeuw nadat Craig's Wife van George Kelly op Broadway in première was gegaan, volgde Joan Crawford Rosalind Russell - die in de eerste film had gespeeld - in de rol van mevrouw Craig. Crawford, die Russells aangeboren warmte miste, was de perfecte rol van de kille, manipulatieve controlfreak en had die rol heel goed kunnen spelen. Toevallig waren er in de bijrollen rollen weggelegd voor mensen als Ellen Corby en Lucile Watson, maar er waren er ook die, hoewel ze overbodig waren, die Crawford met pure wilskracht en persoonlijkheid kon spelen. Wendell Corey kreeg nog steeds werk overal waar mahoniehout nodig was en hij deed het ongeveer net zo goed als iedereen met het ondankbare deel van Craig, die er alleen maar is als iets <0xE2><0x80><0x93> in tegenstelling tot iets EEN <0xE2><0x80><0x93> waar Harriet mee kan knoeien, manipuleren en manipuleren. Natuurlijk krijgt ze haar verdiende loon, hoewel ze nooit een schitterende Amberson is geweest, zelfs geen onbetekenende Craig.
It was exactly a quarter of a century after George Kelly's Craig's Wife opened on Broadway that Joan Crawford followed Rosalind Russell - who had starred in the first film version - into the role of the eponymous Mrs Craig. Crawford, lacking Russell's natural warmth, was perfect casting as the cold, manipulative control freak and could well have phoned it in. As it happened the supporting cast included the likes of Ellen Corby and Lucile Watson but there were albeit superfluous as Crawford could carry this one by sheer willpower and force of personality. Wendell Corey was still getting work wherever mahogany was called for and he did about as well as anyone with the thankless part of Craig, who is there merely as something - as opposed to someONE - for Harriet to fool, foil and manipulate. Inevitably, of course, she gets her comeuppance although she was never a magnificent Amberson so much as an insignificant Craig.