Becca lijkt alles te hebben: een lekkere vriend die dol op haar is (en die haar ten huwelijk heeft gevraagd!), een stem als een kroonluchter die in de plaatselijke bar als muziek in de oren klinkt, een geweldige baan in de kouwe grond, beloond met de prijs voor Beste leraar, en een liefhebbende familie en vrienden. Dat moet genoeg zijn voor iemand die in wezen een luidruchtige, grote, brutale, niet erg knappe joodse prinses is.<br />Maar nee, een magere, klassieke, knappe blonde sjikse verpest haar uiterlijk, en dus moet Becca haar verslaan bij een spel waar ze totaal niet voor is toegerust: een schoonheidswedstrijd.<br />!Spoiler voor iedereen die het niet zag aankomen! Gelukkig voor haar maakt het wonder van de filmmagie dat allemaal mogelijk <0xE2><0x80><0x93> door elk realistischer scenario te negeren waarin een vrouw als zij binnen een paar seconden de laan uit wordt gestuurd omdat ze zich niet aan de normen van de westerse schoonheidsindustrie houdt.<br />Deze film is anders dan een aantal andere schoonheidswedstrijden, waarin een in wezen spectaculair meisje haar licht verborgen houdt onder een lading slechte kleren en een bril, die op tijd onthuld moet worden om in de laatste spoel te winnen. En dat komt doordat deze film in wezen een wensdroom is voor <0xE2><0x80><0x93> neem me niet kwalijk <0xE2><0x80><0x93> dikke, lelijke, verwende meisjes die er niet uitzien als Sandra Bullock op haar slechtst. De boodschap is dat uiterlijke aantrekkelijkheid niet zoveel te betekenen heeft als 'innerlijke schoonheid'. Het handige van de innerlijke variëteit is natuurlijk dat er geen afgesproken standaard is, zodat zo ongeveer iedereen het kan beweren en geloofwaardig overkomen.<br />Onze Becca heeft natuurlijk massa's, zoals ze voortdurend aantoont. Het resultaat is onvermijdelijk: hip, hip, hoera, de leuke blondine wordt verslagen (erger nog, ze is bekeerd) door de plaatsvervangende <0xE2><0x80><0x93> niet erg mooie <0xE2><0x80><0x93> schadenvreugde van de Becca's in het publiek.<br />Het deprimerende van dit alles is dat er natuurlijk innerlijke schoonheid bestaat, en natuurlijk is die uiteindelijk dieper dan de uiterlijke soort. Maar om innerlijke schoonheid in het bijzonder te vergelijken met een knap uiterlijk <0xE2><0x80><0x93> bij een knapheidswedstrijd <0xE2><0x80><0x93> is dwaas, zinloos en riekt naar plaatsvervangende verwende hebzucht. Een nogal lelijke film.<br /><br />CD.
Becca appears to have it all: the hunky boyfriend who dotes on her (and Omigahd he proposed!); a chandelier-shattering voice that goes down well at the local bar; a great job teaching chill-drenn, validated by the 'Teacher of the Year' award; and an adoring family and friends. Should be enough for someone who's essentially a loud, large, brassy, not very pretty Jewish princess.<br /><br />But no - a skinny, classically good-looking blonde shiksa disses her looks, and so Becca has to beat her at one game she's utterly ill-equipped for: a beauty pageant.<br /><br />!Spoiler for anyone who didn't see it coming! Happily for her, the miracle of movie magic makes it all possible - ignoring any more realistic scenario in which a woman like her would be blown off in seconds for not adhering to Western beauty industry standards.<br /><br />This one's not like any of a number of other beauty contest films, in which an essentially spectacular girl has her light hidden under a bushel of bad clothes and glasses, to be revealed in time to win in the final reel. And that's because this film is fundamentally a wish-fulfilment fantasy for - pardon me - fat, ugly, spoilt girls who don't look like Sandra Bullock at her messiest. Its message is that external attractiveness doesn't count as much as 'inner beauty'. Of course, the convenient thing about the inner variety is that there's no agreed standard, so just about anyone can claim it and be believable.<br /><br />Our Becca has loads, of course, as she reveals constantly. The result is inevitable: hip, hip, hooray, the cute blonde is defeated (worse, she's converted), to the vicarious - not very beautiful - schadenfreude of the Becca-alikes in the audience.<br /><br />The depressing thing about all this is that of course inner beauty exists, and of course it really is ultimately more profound than the external kind. But to specifically pit inner beauty against good looks *in a good-looks contest* is silly, pointless, and smacks of vicarious spoilt greed. A rather ugly film.<br /><br />CD