Het oorspronkelijke verhaal, een novelle van Paul Theroux, werd omgezet in een scenario, eveneens van Theroux (hij schreef er meerdere). Het was geweldig. Je kon het niet wegleggen. Het was een uiterst atmosferisch werk met ingewikkelde personages. We deden ons uiterste best om de juiste regisseur te vinden, die het de juiste film noir-uitstraling kon geven waarop Theroux duidelijk mikte. We kwamen al snel in de problemen toen maar weinig acteurs die we voor de vrouwelijke hoofdrol benaderden bereid waren om zo'n rol te spelen. De naaktheid was geen probleem; ze wilden zich gewoon niet 'identificeren' met dr. Slaughter.<br />Het tekenen van Sigourney Weaver was een zegen maar ook een probleem, want ze is langer dan de meeste hoofdrolspelers, maar gelukkig is Michael Caine dat ook. In die combinatie hadden we geluk. We hadden lange besprekingen met de regisseur, die precies leek te begrijpen waar Theroux' concept om draaide.<br />Tijdens de opnamen in Londen bleef het RKO-team (in New York en Los Angeles; onze postproductiegroep zat in Londen) aan het hoofd van de productie vragen hoe het ging, hoe de dagen verliepen, enzovoort. Hij vertelde ons dat ze op tijd en binnen het budget waren, en dat was ook zo.<br />Toen de film klaar was, ging ik met de directeur van RKO Pictures naar Londen om naar de montage te kijken. Het was bijna niet te zien. Ik begon me af te vragen of er een goede manier was om de vrouwelijke hoofdrol te regisseren. Maar het was niet echt haar schuld. Wie kon Sigourney Weaver uitkleden zodat ze er onsexy uitzag? Daar was een speciaal soort talent voor nodig. We liepen de filmzaal uit, het daglicht van Dolphin Square in, en dachten na over het einde van onze carrières.<br />Gelukkig konden we andere films maken en hadden we de tijd om ons de rest van ons leven af te vragen hoe we ons voor deze moesten verontschuldigen.
The original story, a novella by Paul Theroux, was turned into a screenplay, also by Theroux (he wrote several). It was terrific. You couldn't put it down. It was a highly-atmospheric work with complex characters. We struggled to find the right director, who could give it the right kind of film noir look at which Theroux was clearly aiming. We ran into early problems when few actors we approached for the female lead were willing to play this kind of a role. The nudity was not an issue; they just didn't "identify" with Dr. Slaughter.<br /><br />Signing Sigourney Weaver was a blessing but also a problem since she's taller than most leading men but fortunately, so is Michael Caine. We got lucky in that combination. We had long conferences with the director, who seemed to understand exactly what Theroux's concept was all about.<br /><br />During shooting in London, the RKO team (in New York and Los Angeles; our post-production group was based in London) kept asking the head of production how things were going, how the dailies looked, etc. He told us they were on time and under budget, which was true.<br /><br />When the film was finished, I went to London with the President of RKO Pictures to look at an assemble edit. It was almost unwatchable. I began to wonder if there was a good way to edit around the female lead. But it wasn't really her fault. Who could possibly undress Sigourney Weaver and make her look unsexy? That took a special kind of talent. We walked out of the screening room into the daylight of Dolphin Square and contemplated the end of our careers.<br /><br />Fortunately we were able to make other pictures and have the time to spend the rest of our lives wondering exactly how to apologize for this one.