Aan het begin van de film is er een close-up van Brooke Shields' babyface: ze kijkt geïnteresseerd naar iets en we horen een vrouw vlak voor haar kreunen. Aangezien we allemaal weten waar 'Pretty Baby' over gaat, mogen we aannemen dat het kind nieuwsgierig naar een of andere seksuele handeling kijkt. In werkelijkheid is het precies het tegenovergestelde. Dit is de slimme manier van schrijver-regisseur Louis Malle om de kijker uit te lachen en te zeggen: 'Jij hebt vieze gedachten, ik niet.' Het is een heel slimme manier om aan de film te beginnen, maar toen hij eenmaal op gang was, kon ik aan weinig anders meer denken. Waarom zou de kleurloze oudere man van Keith Carradine willen trouwen met een puberale prostituee? Niemand zegt iets, vooral Carradine niet (die één norse uitdrukking heeft waarmee ze elke emotie uitdrukt). De foto's en de achtergrondshots zijn schitterend, maar het verhaal en de personages wekken geen passie, geen emotie op. De film is als een stijlvol schilderij, maar dan een vol sukkels.
At the beginning of this film, there's a tight shot on Brooke Shields' baby face: she's watching something with interest and we hear a woman moaning just in front of her. Since we all know what "Pretty Baby" is about, one is to assume the child is watching some sexual act with curiosity. Actually, it's just the opposite. This is writer-director Louis Malle's clever way of laughing at the viewer, saying "You have the dirty mind, not I." It's a very smart way to begin to the picture, but little else occupied my mind after it got going. Why would Keith Carradine's colorless older man want to marry a pubescent prostitute? Nobody here is saying, especially not Carradine (who has one sullen expression to express every emotion). The photography and background scoring are gorgeous, however the story and characters provide no passion, no emotion. The film is like a stylish painting, but one full of dullards. *1/2 from ****