Whittier is zowel nerveus als opgewonden. Ze heeft zojuist de BEST- cheerleadersploeg binnengehaald (de beste in WAT is nooit duidelijk gemaakt). Helaas is de aanvoerster onbeschoft en wreed tegen de andere cheerleaders, dus besluiten zij en haar beste vriendin Monica om hun eigen ploeg te vormen en een yell te doen om te zien wie er naar de landelijke competitie gaat. Tegelijkertijd valt ze voor de ruige Derrick, die perfect voor haar zou kunnen zijn.<br />Vanaf het begin ergerde ik me aan deze film. De hoofdrolspeelster is te naïef en te beïnvloedbaar <0xE2><0x80><0x93> na één gesprek met haar 'hoofd cheerleader' besluit ze om minder calorieën te eten en haar vrienden belachelijk te maken <0xE2><0x80><0x93> en ze laat ze zelfs vallen om geaccepteerd te worden. Als ze eindelijk voor zichzelf opkomt, vraag je je af waarom het zo lang duurde, en waarom ze de behoefte voelde om zich uit te kleden om haar punt te maken.<br />Het acteerwerk is op zijn best oké, vooral van de hoofdrolspeelster, die straalt door de rol van haar beste vriendin en haar tegenstander. De 'komedie' is minimaal, en de grap dat Penelope gewond raakt is erg overdreven. Het einde was voorspelbaar en ook volkomen onrealistisch.<br />Deze film liet me met een paar vragen achter.<br /><0xE2><0x80><0x93> Wat was dat met die voortdurende verkleedpartij van Whittier in het geel? <0xE2><0x80><0x93> Waarom speelde die vent voor hij het toneel op ging met de mascottetrommel tegen het hoofd van de kostuumafdeling? <br /><0xE2><0x80><0x93> Waar haalde het nieuwe team het geld vandaan om aan bij elkaar passende uniformen te komen en hoe slaagden ze erin om hun routine binnen twee dagen te synchroniseren?<br /><0xE2><0x80><0x93> Over het algemeen:<br /><0xE2><0x80><0x93> Dit is niets meer dan doodgewoon tienergelul. Het is een onnodig vervolg dat probeert te profiteren van het succes van zijn voorganger. Het acteerwerk is slecht en het einde is onrealistisch en voorspelbaar. Sla deze slappe film maar over <0xE2><0x80><0x93> je mist er niets aan.
Whittier is both nervous and excited. She's just made it onto the BEST cheer leading squad (best in WHAT is never clarified). Unfortunately, the captain is rude and cruel to the other cheerleaders, so she and her best friend Monica decide to create their own squad and have a cheer off to see who will go to nationals. At the same time she is falling for the shaggy Derrick who could be perfect for her.<br /><br />From the beginning this film annoyed me. The lead girl is too naive and impressionable - after one talk with her "head cheerleader" she decides to cut down on her calories and ridicule her friends - even drop them for acceptance. (Don't most girls grow out of that by college?) When she finally stands up for herself, you'll wonder what took so long, and why she felt the need to strip to make her point.<br /><br />The acting is okay at best, especially from the lead, who is out shined by the girls playing her best friend and her adversary. The "comedy" is minimal, with the gag of Penelope getting hurt being very overdone. The ending was predictable and completely unrealistic as well.<br /><br />This film left me with a few questions: <br /><br />*What was with the constant costuming of Whittier in yellow? *Why did the guy playing the mascot beat box to the costume head before going out onstage? <br /><br />*Where did the new squad find the funding to get matching uniforms and how did they manage to unify their routine within two days? <br /><br />Overall: <br /><br />This is nothing more than mundane teen drivel. It's an unnecessary sequel trying to cash in on the success of it's predecessor. The acting is poor and the ending unrealistic and predictable. Skip this lame flick - you're not missing anything.