Persoonlijk vond ik dat deze film nooit echt zijn doel had bereikt. Een van de voordelen van een roman (dit boek is gebaseerd op een boek van Graham Greene) is dat het met succes in veel verschillende richtingen kan gaan en dat het heel goed werkt omdat het geschreven woord een veel volledigere weergave geeft van wat er gebeurt. Maar als je de roman in een film omzet, heb je te maken met een beperkter medium en is het een stuk moeilijker om meerdere verhaallijnen te laten werken. Dus - wat was dit? Deels thriller over de Koude Oorlog, deels moordmysterie, deels romance, met verschillende andere dingen erdoorheen gestrooid, door elkaar gehusseld en eindigend als brij.<br />Er waren gedeelten hiervan waar ik van genoot. In het algemeen vond ik dat Peter Redgrave als Fowler (een bejaarde, blasé Britse journalist) en Audie Murphy als 'The American' behoorlijk goede optredens gaven. Ik waardeerde de (iets beperkte, maar nog steeds aanwezige) kijk op de Vietnamese cultuur, en ik waardeerde ook het beeld van de eerste jaren van de Vietnamoorlog, toen de Fransen nog te maken hadden met een communistische opstand in wat toen een integraal onderdeel van hun rijk was. Het was een interessante kijk op dat aspect van de Koude Oorlog. Niet echt anticommunistisch, zoals je zou verwachten uit die tijd, maar een beetje anti-alles. In die zin nam de film Fowlers blasé persoonlijkheid over. Het verhaal draait om de zoektocht naar de moordenaar en ik vond dat gedeelte niet bijzonder interessant. Jammer genoeg is dat het grootste deel van de film. Ik vond Giorgia Moll als Phuong, het jonge Vietnamese meisje dat verliefd wordt op zowel Fowler als de Amerikaan, jammerlijk ongebruikt en ondergewaardeerd. Je vraagt je af waarom een in Italië geboren actrice werd gecast als Vietnamese (in 1958 was er geen enkele Aziatische actrice meer te vinden), maar nog teleurstellender was dat ze weinig anders te doen had dan van haar altijd aanwezige milkshakes te nippen.<br />Eerlijk gezegd vond ik het meeste hiervan vreselijk saai.
Personally, I thought this movie never really found its direction. One of the advantages of a novel (this is based on one by Graham Greene) is that it can go in many different directions successfully and work very well because the written word allows for a much fuller depiction of what's happening. If you translate the novel into a movie, though, you're dealing with a more limited medium and it's a lot harder to make multiple story lines work. So - what was this? Part Cold War thriller, part murder mystery, part romance, with various other things thrown in, mixed together and ending up as mush.<br /><br />There were parts of this that I enjoyed. Generally, I thought that Peter Redgrave as Fowler (a middle aged, jaded British journalist) and Audie Murphy as "The American" put on pretty decent performances, I appreciated the look (somewhat limited but still present) at Vietnamese culture, and I also appreciated the portrayal of the very early years of the Vietnam War, when it was still the French dealing with a Communist insurgency in what was then an integral part of their Empire. It was an interesting look at that aspect of the Cold War. Not really anti-Communist, as one might expect from the era, but somewhat anti-everything. In that sense, the movie took on Fowler's jaded personality. Starting with the American's murder, the story revolves around the search for the killer and I didn't find that part to be particularly interesting. Unfortunately, that's the bulk of the movie. Woefully underused and under-appreciated, I thought, was Giorgia Moll as Phuong, the young Vietnamese girl who becomes a love interest to both Fowler and the American. One wonders why an Italian born actress was cast as a Vietnamese (not a single Asian actress was around in 1958?) but more disappointing was that she had little to do except sip her ever-present milkshakes.<br /><br />Frankly, I found most of this dreadfully boring. 3/10