Deze film definieert 'Corny'. Continuïteit lijkt geen sterk punt te zijn bij het maken van deze film. Hier en daar kleine eigenaardigheden, zoals: een vrouw loopt naar binnen en betrapt 2 mannen die een tv stelen, ze schreeuwt, ze laten de tv vallen, ze rent weg, ze verdwijnen... later verdwijnt de kapotte tv ook. Sommige van de 'emotionele' reacties en handelingen van deze acteurs zijn ook overdreven. Als je ze iets ziet doen, of op iets reageert, moet je wel met ontzag toekijken: geen enkel normaal mens zou dat doen, of zoveel tijd verspillen aan het vertellen van een verhaal, of zo dom doen in een noodsituatie. De muzieknoten in co<0xC3><0xB6>rdinatie met sommige scènes zijn bijna komisch. En ten slotte, als je van 'in-de-tijd'-scènes houdt, zul je in de zevende hemel zijn.
This movie defines 'Corny'. Continuity doesn't seem to be a strong point in the making of this film. Little quirks here and there such as: a woman walks in and catches 2 guys stealing a TV, she yells, they drop the TV, she runs, they disappear.... later, the broken TV vanishes too. Some of the 'emotional' reactions, as well as actions, by these actors is also over the top. You watch them do something, or react to something and you just have to sit in awe: There's just no way any sane person would do that, or waste THAT much time telling a story, or plain old goofing off, in an emergency. The musical score in coordination with some of the scenes is almost comical. And, finally, if you like 'in-the-nick-of-time' scenes, you'll be in heaven.