Izo is het soort filmfiguur dat schrijlings zit op de scheidslijn tussen ontzagwekkend, pretentieus en een als van een nog niet geïdentificeerde derde sector die in de menselijke taal niet beschreven kan worden.<br />Dus deze tijdreizende samoerai-gast doodt een ton mensen en ondertussen zingt die andere gast tien minuten achter elkaar onzinnige dingen terwijl hij klinkt alsof hij net een kat heeft opgegeten die zelf aan het gorgelen was. Er zijn ook een paar mogelijk nodeloze naaktscènes en zeker een paar nodeloze taferelen van zwaarden die opduiken van plaatsen waar ze waarschijnlijk niet zouden moeten verschijnen. Ik heb maar een half idee waar Izo het over heeft, maar ik denk dat het betekent dat Takashi Miike alles haat, behalve slijmerige, volwassen mannen die aan het eind van een film uit hun kleine vrouwelijke openingen worden geduwd. En persoonlijk vind ik dat geweldig van hem.
Izo is the sort of movie-thing that straddles the line between awesomeness, pretentiousness, and an as of yet unidentified third sector that cannot be described with human language.<br /><br />So this time-traveling samurai dude kills a ton of people, and along the way this other dude sings nonsensical things for ten minutes at a time while sounding like he's just eaten a cat who was itself gargling nails. There's also some possibly gratuitous nudity and some certainly gratuitous scenes of swords appearing from places where they should probably not appear from. <br /><br />I only have about half of an idea what Izo is about, but I think it means that Takashi Miike hates everything except slimy grown men being forced out of tiny female orifices at the ends of movies. And personally, I love him for it.