In het zand worden de knappe Rudolph Valentino (als Ahmed) en het mooie danseresje Vilma Bánky (als Yasmin) verliefd op elkaar. Valentino ontdekt dat juffrouw Bánky moet dansen voor geld, dat haar verdorven vader George Fawcett (als André) vergokt. Fawcett en Montagu Love (als Ghabah) maken deel uit van een bende afvallige dieven. Valentino wil Bánky voor zichzelf, maar Fawcett is niet van plan afstand te doen van de gans die de gouden munten brengt. Valentino wordt ontvoerd, opgehangen, gegeseld en vastgehouden voor losgeld. Hij blijkt 'de zoon van de sjeik' te zijn.<br />Valentino wordt bevrijd, met veel hulp van zijn vriend Karl Dane (als ramadan). Valentino denkt dat Bánky hun liefde heeft verraden; en hij ontvoert haar wraakzuchtig. Ondertussen bereiden Ahmeds vader Rudolph Valentino (in een dubbele rol, als de oorspronkelijke sjeik) en moeder Agnes Ayres (als Diana) een huwelijk voor voor de jongere Valentino. Vader en zoon botsen, over liefde en wellust.<br />Een onuitwisbare, essentiële film, 'Son of the sjeik', vindt Valentino aan de top van zijn beroep. George Fitzmaurice (regisseur), George Barnes (fotografie), William Cameron Menzies (sets) en George Marion jr. (titelkaarten) zijn allemaal uitmun (1921) *********in de vaststelling dat de films onverenigbaar zijn met de werkelijkheid; natuurlijk lijden beide films eronder als ze zonder een korreltje zand worden opgenomen.<br /><br />Valentino's karakteriseringen zijn verbazingwekkend goed gemaakt; ongetwijfeld hebben veel oorspronkelijke filmbezoekers de nuances gemist die de jongere Ahmed tentoonspreidde, en ze zouden zelfs niet geraden hebben dat Valentino, tenzij ze gewaarschuwd waren, ook de oudere sjeik speelde. De'split screen'-uitvoering van de twee Valentino's is technisch briljant; en Valentino's vertolking van de oudere sjeik vertoont, zelfs met make-up, een buitengewoon vernuft. Valentino had zelfs een dubbele carrière als een zwierige oudere man kunnen nastreven. Als hij was blijven leven, had Valentino misschien zijn eigen beste film 'Medal of Honor' toegekend gekregen voor zijn vertolking, die op zijn minst gelijkwaardig was aan die van John Barrymore. 1925 won, voor 'Beau Brummell'.
In sands "Not East of Suez -- but South of Algiers," handsome Rudolph Valentino (as Ahmed) and beautiful dancing girl Vilma Bánky (as Yasmin) fall in love. Mr. Valentino learns that Ms. Bánky must dances for coins, which her wicked father George Fawcett (as André) gambles away. Mr. Fawcett and Montagu Love (as Ghabah) are part of a band of renegade thieves. Valentino wants Bánky for his own, but Fawcett isn't about to part with the goose that brings in the golden coins. Valentino is kidnapped, strung up, whipped, and held for ransom. Turns out, he's "The Son of the Sheik" <br /><br />Valentino is freed, with a lot of help from his friend Karl Dane (as Ramadan). Valentino thinks Bánky betrayed their love; and, he vengefully abducts her. Meanwhile, Ahmed's father Rudolph Valentino (in a dual role, as the original Sheik) and mother Agnes Ayres (as Diana) are preparing an arranged wedding for the younger Valentino. Father and son clash, over love and lust <br /><br />An indelible, essential film, "Son of the Sheik" finds Valentino at the top of his profession. George Fitzmaurice (direction), George Barnes (photography), William Cameron Menzies (sets), and George Marion Jr. (title cards) are all outstanding. Bánky and the supporting cast are excellent. The filmmakers create a rich, dreamy, and imaginary world; note how the opening "title card" refuses to be precise. This goes even further than the original "The Sheik" (1921) ********* in establishing the films as something incompatible with reality; of course, both films suffer when taken without a grain of sand.<br /><br />Valentino's characterizations are startlingly well-crafted; no doubt, many original film goers missed the nuances present in the younger Ahmed, and would not have even guessed, unless alerted, Valentino was also portraying the older Sheik. The "split screen" appearance of the two Valentinos is technically brilliant; and, even with make-up, Valentino's portrayal of the older Sheik shows an extraordinary range. In fact, Valentino could have essayed a double career as a dashing older man. Had he lived, Valentino might have been awarded his own best acting "Medal of Honor" for his performance, which was at least equal to John Barrymore's 1925 win, for "Beau Brummell".