Grease was de eerste film die ik als kind zag en die ervoor zorgde dat ik hem telkens weer opnieuw ging zien. In 1998 kwam de heruitgave uit en ik zag de film omwille van de goeie ouwe tijd. Ik heb hem uiteindelijk nog drie keer gezien toen hij nog in de bioscopen draaide, omdat hij dezelfde gevoelens opriep plus nieuwe omdat ik de film vanuit het perspectief van een volwassene had bekeken. Aan de ene kant is het voor mij gemakkelijk om hem zo vaak te zien omdat het een musical is en je de melodieën onweerstaanbaar vindt. Maar dat is het niet alleen. Tot mijn grote verbazing herinnerde ik me elke zin. Wat deze film een klassieker maakt, is dat hij nog steeds geweldig is, zelfs als je de liedjes weglaat. Over hoeveel musicals kun je dat zeggen? De dialogen en de eerste twee bedrijven zijn zo kleurrijk en energiek, en de film werkt als een komedie uit de jaren vijftig. Hij is grappiger dan ik me herinner en het is zonder twijfel de vulgairste PG-film die ooit is gemaakt. Ouders zijn gewaarschuwd, vooral het nummer van de Vettige Bliksem. Al met al een film die elke twintig jaar opnieuw uitgebracht zou moeten worden zodat een nieuwe generatie kinderen en tieners ernaar kan kijken, niet alleen omdat het een van de laatste grote musicals was, maar ook omdat hij echt de essentie van hoe het was om in de jaren vijftig op te groeien vastlegt. Dit staat net onder Back to the Future (ook zo'n film uit de jaren vijftig) als mijn allergrootste favoriet.<br /><br />
Grease was the first movie that I saw when I was a kid that caused me to go back and see it again and again. Then the re-release came out in 1998 and I saw it for old's time sake. I ended up seeing it three more times while it was still in theatres because it brought back the same feelings plus new ones from having watched the film from an adult perspective. On the one hand, it's easy for me to watch it so many times because it's a musical and when you find the tunes catchy you can't resist it. But it's not just that. Much to my surprise, I remembered every line of dialogue. What makes this movie a classic is that it is still great even if you cut out the songs. How many musicals can you say that about? The dialogue and one liners are so colorful and energetic and the movie works as a 50s comedy. It's funnier than I remembered and it is without a doubt the raunchiest PG movie ever made. Parents be forewarned, especially the Greased Lightning song. All in all, a film that should be re-released every twenty years so a new generation of children and teenagers can watch it, not just because it was one of the last great musicals but also because it truly captures the essence of what it was like to grow up in the 50s. This ranks just below Back to the Future (another 50s type movie) as my all time favorite.<br /><br />