Crumb is niet met de eer gaan strijken die hem toekomt. Er zijn maar heel weinig films uit de jaren negentig die door iedereen als meesterwerken zijn geaccepteerd. Crumb had beslist een van de weinigen moeten zijn. Op de achterkant van de videodoos staat 'een van de meest geroemde films aller tijden'. Het is waarschijnlijk de enige film van de afgelopen tien jaar, afgezien van _Schindler's List_, die dat kan hebben beweerd zonder de waarheid geweld aan te doen. Elke criticus verklaarde dat het een van de allerbeste films van het jaar was. Gene Siskel noemde het zijn beste film van het jaar (nadat hij in zijn oorspronkelijke recensie had gezegd: 'Ik betwijfel of ik dit jaar een betere film zal zien.' ) en Roger Ebert beschouwde het pas na _Leaving Las Vegas_ (de enige film uit de jaren negentig die ik er zelf boven zou verkiezen) als zijn klassieker.<br />Waarom beweer ik dan dat het zo geweldig is? Nou, ik vind vooral dat documentaires veel belangrijker zijn dan fictiefilms als ze goed zijn gemaakt. Het doel van de grote kunst is om ons te bestuderen en te proberen ons iets over de menselijke natuur bij te brengen. Documentaires, omdat ze feiten zijn en geen fictie, kunnen ons logischerwijs meer over de menselijke natuur vertellen dan fictiefilms, die ons over de menselijke natuur kunnen vertellen, maar ze onderwijzen die noodzakelijkerwijs door de ogen van de kunstenaars die het werk hebben gemaakt. Hoop Dreams, bijvoorbeeld, dat door velen al als een meesterwerk wordt beschouwd, is verreweg de beste sportfilm die ooit is gemaakt. Geen enkele fictiefilm had meer inzicht kunnen geven in de aantrekkingskracht van sport. Bovendien is het om dezelfde reden een van de belangrijkste films die ooit over rassenkwesties zijn gemaakt.<br />Crumb is de belangrijkste film die ooit over het werk van een kunstenaar is gemaakt. Nog nooit heeft een film meer inzicht gegeven in het werk van een kunstenaar dan Crumb in R. Crumb. Elke keer dat ik ernaar kijk, wordt zijn kunst dieper en complexer. Elke tekening wordt extreem veelzijdig. Crumb werd nauwelijks geremd terwijl Zwigoff hem filmde, en dat gold ook voor de andere mensen die geïnterviewd werden. Crumb laat niets van zijn privé-leven los. Daardoor komen we meer over hem te weten dan we ooit over een bepaald personage in de filmgeschiedenis te weten zijn gekomen. Niet over Charles Foster Kane, niet over Jake LaMotta, niet over Travis Bickle. Over niemand.<br />R. Crumb is ook buitengewoon anti-kapitalistisch. Dat vind ik geweldig! Hij heeft me geïnspireerd met zijn gedachten. Hij heeft nooit als kunstenaar bestaan om geld te verdienen. Hij heeft genoeg om gelukkig te zijn, maar hij woont niet in een villa, en hij heeft geen sportteam. Hij heeft geen vloot van auto's. Hij kan zelfs niet eens autorijden!
Crumb has not gotten its due credit. Very few films of the 1990s have been universally accepted as masterpieces. Crumb should definitely have been one of the few. On the back of the video's box, it proclaims "one of the most critically acclaimed films of all time." It is probably the only film of the decade besides _Schindler's List_ that could have claimed that without stretching the truth. Every critic proclaimed that it was one of the very best films of the year it was released. Gene Siskel put it as his #1 picture for the year (having said in his original review "I doubt I'll see a better movie this year"), and Roger Ebert put it as his #2 only after _Leaving Las Vegas_ (the only 1990s film I'd put above it myself, too).<br /><br />So why do I claim that it is so great? Well, I particularly think that documentaries are much more important than fiction films if they are done well. The purpose of [great] art is to study and try to educate us about human nature. Documentaries, since they are fact and not fiction, logically can tell us more about human nature than fiction films, which can tell us about human nature, but they necessarily teach it through the eyes of the artists who created the work. For instance, _Hoop Dreams_, which has been accepted by many already to be a masterpiece, s by far the best sports film ever made. No fiction film could have had more insight into the appeal of sports. Also, it is one of the most important films ever made to deal with racial issues for the same reason.<br /><br />Crumb is the most important film ever made on the subject of the artist. Never has a film had more insight into an artist's work than Crumb does into R. Crumb. Each time I watch it, his artwork becomes more deep and complex. Each drawing becomes extremely multi-layered. R. Crumb was hardly inhibited while Zwigoff was filming him, nor were the other people who were interviewed. Crumb spares none of his personal life. Because of this, we learn more about him than we have ever learned about a single fictional character in film history. Not Charles Foster Kane, not Jake LaMotta, not Travis Bickle. No one. <br /><br />R. Crumb is also extremely anti-capitolistic. I love this! He has inspired me with his thoughts. He never existed as an artist to make money. He has enough to exist happily, but he does not live in a mansion, nor does he own a sports team. He does not own a fleet of vehicles. In fact, he can't even drive!