Natuurlijke Geboren Moordenaars<br />Deze film van Oliver Stone, die net lang genoeg in de openbaarheid is gebracht om te worden vergeten volgens de huidige maatstaven van geheugenverlies, is de moeite van het bekijken waard. Het geweld dat erin te zien was, was nog maar een paar jaar geleden om misselijk van te worden, maar zulke dingen zijn snel genormaliseerd in de voortdurende desensibilisatie van onze cultuur. Ironisch genoeg is juist dit proces van desensibilisatie door de media precies het onderwerp van de satire in deze film. NBK is sindsdien zelfs het onderwerp geweest van na-aper-moorden, althans, dat beweerden de daders. Dat is verontrustend, want hoewel de film hard zijn best doet om het dubieuze proces te analyseren waardoor gewelddadige moordenaars in de massamedia tot romantische helden worden gemaakt, lijkt NBK niet uit dezelfde baan te kunnen ontsnappen en eindigt met de moordenaars die nog lang en gelukkig leven, gerechtvaardigd door de wreedheid van hun achtergrond en moreel superieur aan de gevangenisfunctionarissen en de populaire journalisten die hen achtervolgen. Maar als een postmoderne satire van geweld in de media, van worstelen tot praatprogramma's tot echte misdaaddrama's tot obsessieve live-reportages, is Stones film een gedachteprikkelende oefening die stylistisch betoverend is.<br />Als postscriptum beschuldigden verschillende mensen Stone ervan dat hij copycat-misdaden aanmoedigde en riepen ze dat hij voor de rechter moest komen om schadevergoeding te eisen, wat ook gebeurde. De eis werd afgewezen. Hij was in elk geval nalatig, voerden ze aan. Interessant voor mij is dat de verheerlijking van geweld, die je overal in het thrillergenre aantreft, veilig wordt beschouwd als neutraal, terwijl een krachtige satire op geweld wordt veroordeeld als, nou ja, te gewelddadig. De laatste keer dat ik het controleerde, werd dit altijd omschreven als 'hypocrisie'. De belangrijkste contradictie in de mediacultuur is tegenwoordig dat aan de ene kant Natural Born Killers worden beschimpt omdat ze geweld opwekken, terwijl ze aan de andere kant worden beschimpt omdat ze op een te duidelijke manier kritisch zijn over mediageweld op een simplistische en weinig subtiele manier. Maar kunnen we het ook allebei hebben? Nee.<br />Een tweede postscriptum over een andere vorm van hypocrisie: Quentin Tarantino, de regerende postmoderne 'Koning van de Coole' die met pastiche van popculturele genres speelt, het script schreef voor Stone's Natural Born Killers, maar vervolgens kritiek had op de manier waarop de film werd geregisseerd. Ironisch genoeg kopieerde Tarantino vervolgens een aantal formele filmtechnieken en -vernieuwingen die rechtstreeks uit de NBK kwamen voor zijn latere 'Kill Bill'-films <0xE2><0x80><0x93> met als belangrijkste uitzondering dat Tarantino de traditie van het verheerlijken van geweld voortzet. De Tarantino-fans zien zichzelf als fatsoenlijk esthetisch en cool, ver boven de botte Stone verheven! Griezelig, hè?
Natural Born Killers<br /><br />Released just long enough ago to be forgotten by today's standard of speed amnesia, this film by Oliver Stone is worth seeing again. The violence in it was sickening just a few years ago, but such things have quickly gotten normalized in our culture's ongoing desensitization. Ironically, this very process of media desensitization is precisely the topic of this film's satire. NBK has since even been the subject of copycat crime sprees, or so the culprits claimed. This is troubling, because while the film works hard to analyze the dubious process by which violent killers are turned into romantic heroes in the mass media, NBK seems unable to escape from the same orbit, ending with the killers as living happily ever after, justified by the brutality of their backgrounds, and morally superior to the prison officials and popular journalists who pursue them. But as a postmodernist satire of media saturation-violence, from wrestling to sit-coms to real crime dramatizations to obsessive live news interviews, Stone's film is a thought provoking exercise that is stylistically mesmerizing.<br /><br />As a postscript, several people accused Stone of inciting copycat crimes and called for him to be sued for damages-- which happened. The lawsuit was dismissed. At the least he was negligent, they argued. Interesting to me that the glorification of violence found everywhere in the thriller genre is taken to be safely neutral, while a powerful satire of glorification is condemned as, well, too violent. The last time I checked, this was always defined as "hypocrisy". The major contradiction in media culture now is that on the one hand, Natural Born Killers is reviled for inciting violence, while on the other hand, it is reviled for being _too obviously_ critical of media violence in a simplistic and unsubtle manner. But can we have it both ways? No.<br /><br />A 2nd postscript on another form of hypocrisy: Quentin Tarantino, the reigning postmodernist "King of Cool" who plays with pastiche of pop culture genres, wrote the script for Stone's Natural Born Killers, but then criticized the way the film was directed. Ironically, Tarantino then copied several formal film techniques and innovations straight out of NBK for his later "Kill Bill" films. -- with the key exception that Tarantino continues the tradition of glamorizing violence. The Tarantino crowd sees itself as properly aesthetic and cool, far above the ham-fisted Stone! Creepy isn't it?