Elke scène stimuleert de film door de samenwerking van Gilbert en Sullivan. De meeste hoogtepunten komen erin voor en de dieptepunten worden geïllustreerd met het medeleven en begrip dat creatieve genieën verdienen. Ik was geneigd het een goede film te vinden, want ik was in de eerste plaats een fanatieke fan van G&S, maar het was een opluchting om te ontdekken dat deze film een waardig eerbetoon aan hun nalatenschap was. De Voorzienigheid verdient de eer dat ze vrienden heeft gedwongen me kennis te laten maken met de opera's van Gilbert en Sullivan, terwijl ik daar (kennelijk zonder reden) fel tegen gekant was. Later beloonde de Voorzienigheid mijn onbevangenheid door me (uit het niets) een 35mm-technologische afdruk van de film te overhandigen. Mijn reden om het te vermelden is dat de afdruk een pauze had op ongeveer één uur. In het begin leek dat dwaas, maar later ontdekte ik dat de afdruk 'dubbel systeem' had, met afzonderlijke spoelen van 35mm-magnetische geluidsbanden van een uur. Dit werd bevestigd door een artikel in de Journal of the Society of Motion Picture and Television Engineers, waarin stond dat _The Story of Gilbert and Sullivan_ een van de vroegste films was die met magnetisch stereogeluid werden gepresenteerd (voordat de compositiemagneten van Cinemascope werden gemaakt). Ik heb de magnetische stereosporen nooit gevonden, maar de afdruk had ook de gebruikelijke optische optische sporen, van zeer goede kwaliteit. Mijn afdruk ging uiteindelijk ten onder aan het azijnsyndroom, maar ik kon wel een VHS-band kopen bij een G&S-organisatie in Engeland, die blijkbaar de rechten heeft. Ik vraag me af of ze ook eigenaar zijn van de stereotracks, of dat ze ooit een dvd zullen uitbrengen. Zijn er niet genoeg G&S-fans in de wereld om het enorm winstgevend te maken?
Every scene propels the film through the collaboration of Gilbert and Sullivan, hitting most of the high points and portraying the lows with the sympathy and understanding that creative geniuses deserve. I was predisposed to liking it, because I was a fanatical G&S enthusiast first, but it was a relief to discover that this film was a worthy tribute to their legacy. Providence deserves the credit for forcing friends to acquaint me with the operas of Gilbert and Sullivan, when I was dead set against them (for no apparent reason). Later, Providence rewarded my open mind by delivering into my hands (from out of the blue) a 35mm Technicolor print of the film. My reason for mentioning it is that the print had an intermission at about the one hour point. It seemed silly at first, but I later discovered that the print had been shown "double system," with separate hour-long reels of 35mm magnetic sound tracks. This was confirmed by an article in the Journal of the Society of Motion Picture and Television Engineers, which stated that The Story of Gilbert and Sullivan had been one of the earliest films presented with magnetic stereo sound (before the composite magnetic prints of Cinemascope). I never found the magnetic stereo tracks, but the print also had the usual monaural optical track, of very good quality. My print eventually decomposed from vinegar syndrome, but I was able to buy a VHS tape from a G&S society in England, which apparently owns the rights. I wonder whether they own the stereo tracks, or will ever release a DVD. Are there not enough G&S fans in the world to make it hugely profitable?