Of hij nu voor of tegen de basisprincipes van de liefde is, voorbij het hormonale middelbareschoolstadium en onder degenen die NIET in aanmerking komen voor 'America's Next Top Model' (die voortdurend worden uitgebuit door heteroseksuele film- en tv-makers <0xE2><0x80><0x93> 'Ugly Betty' of 'Seinfeld' of wie dan ook?), de beverige camera-, film- _verité-_ stijl, is niet geschikt voor dit ondergetekende homo datefilmpje.<br />'"Gewone homo" (om de dvd-doos te citeren) Josh krijgt een lynchaanval als hij zijn minnaar van 10 jaar betrapt op orale seks met iemand die hij heeft... nou ja, we komen er nooit achter hoeveel laaghartig leven de minnaar al dan niet leidt. In de pornofilms verklaart Josh het huwelijk af en probeert hij, als een doorsnee 30-en-nog-wat, een datingpool met 20-en-nog-wat-snoepjes weer binnen te komen. Verblind door de gedeeltelijk zelfveroorzaakte afwijzing van zijn partner (het mislukken van het huwelijk wordt volledig uitgebeeld in een 30-secondenscène langs de stoeprand die even weinig geloofwaardig is als de daaropvolgende 'dates' van Josh), ontmoet Josh alleen maar schooiers of mensen die nog niet 'iets met elkaar hebben'.<br />Na een of twee slechte avonden uit <0xE2><0x80><0x93> niet te onderscheiden van zijn latere 'dates' <0xE2><0x80><0x93> besluit hij zichzelf echt te vernielen en terug te verhuizen naar Cleveland (Ohio is misschien niet New York of San Fransisco <0xE2><0x80><0x93> en waarom lijdt Josh in L.A. <0xE2><0x80><0x93> maar het heeft in feite een heel actief homoleven <0xE2><0x80><0x93> niet dat je dat uit deze film zou kunnen opmaken).<br /><0x3E><0x3E> Josh' enige goede vriend (er wordt nooit uitgelegd waarom THUIS geen geschikt materiaal voor een date is) heeft met Josh gewed dat hij hem in contact kan brengen met een volmaakte man in de titel <0xE2><0x80><0x93> tien dates die <0xE2><0x80><0x93> ook de bron van de titel <0xE2><0x80><0x93> tien houdingen blijken te zijn, niet tien dates <0xE2><0x80><0x93> en tien die minstens drie of vier omvatten waar geen enkele goede vriend ooit iemand mee in contact zou brengen! Sex And The City, waar (op twee of drie uitzonderingen na) elke keer dat een van de meisjes een echt LEUK-mannetje vond, de kijker wist dat hij zijn SERIES kon doorspoelen.<br />Gezien de kennelijke aspiraties van de filmmakers (zorg alsjeblieft voor voldoende publiek op het festival om de uiteindelijke dvd-verkoop te ondersteunen), zou het een echte verrassing zijn geweest als er geen happy end was geweest (of op zijn minst een hoopvol), maar hoewel schrijver/regisseur Michael Gallant een leuk einde weet te maken, blijkt hij niet in staat een geloofwaardig einde te maken.<br />Hij heeft bewezen dat hij in staat is een solide lijst van capabele acteurs te rekruteren die zijn 10 houdingen vertegenwoordigen, en zelfs een paar aardige mensen. Bullock en in mindere mate David Faustino leveren uiterst professionele prestaties en de acteur die de man speelt die een bullebak uit Josh' verleden is geworden, is eigenlijk een vondst in de enige echt charmante scène van de film!<br />De volwassen vrouwen zijn minder gelukkig, en dat is geen excuus voor het feit dat het een homofilm is. Het is moeilijk te zeggen of Judy Tenuda's 'optreden' meer de schuld is van de actrice of van het script. Degene die de moeder van Josh speelt, is al net zo erg. De vrouw die de vrouw speelt van een van Josh' afspraakjes is in elk geval interessant en in haar onoplettendheid bijna een effectieve satire op L.A. De film gaat over Tennessee Williams en zijn werkende echtgenotes, hoewel er in de rest van de film niets te zien is dat die subtiliteit verraadt.<br />Al te veel stereotypen over homo's zijn terug te voeren op Tennessee Williams: 'Ik ben altijd afhankelijk geweest van de vriendelijkheid van vreemden.' Josh zegt het nooit <0xE2><0x80><0x93> en hij snapt het bijna nooit <0xE2><0x80><0x93> maar zijn film misschien wel. Dit was zo'n film waarvoor iedereen die een kaartje koopt of besluit hem te huren, elk greintje goede wil meebrengt. En dat zal hij nodig hebben.
Predisposed or not to the basic premise here of love past the high-school hormonal stage and among those who AREN'T in the running for "America's Next Top Model" (being exploited continually by straight film and TV makers - "Ugly Betty" or "Seinfeld" anyone?), the shaky camera, cinema verité style ill serves this under written gay date movie.<br /><br />"Regular gay guy" (to quote the DVD box) Josh has a hissey fit when he catches his lover of 10 years receiving oral sex from someone he has... well, we never find out just how much of a low life the lover may or may not be. Like every unrealistic bride in 50's straight movies, Josh declares the marriage over and tries, as an average looking 30-something, to re-enter a dating pool stocked with 20-something eye-candy. Blinded by the partially self created rejection of his mate (the marriage's failure is entirely played out in one 30 second curbside scene and has as little credibility than Josh's subsequent "dates"), Josh meets nothing but sleazoids or those who have not yet "gotten their acts together." <br /><br />After one or two bad nights out - indistinguishable from his later title "dates" - he decides to go really self destructive and move back home to Cleveland (Ohio may not be New York or SanFransisco - and why is Josh suffering in L.A. and not one of THOSE places in the first place!? - but it actually has a very active gay life - not that you would ever know it from this film).<br /><br />Josh's one good friend (it is never explained why THEY aren't potential date material) bets Josh he can set him up with a perfect man in the title ten dates who - also source of the title - turn out to be ten attitudes, not ten dates - and ten that include at least three or four who NO good friend would ever set anyone up with! The potentially GOOD dates we never see through to the end. It's as maddening as HBO's Sex And The City where (with only two or three exceptions) every time one of the girls found a really NICE guy, the viewer knew they were toast so the SERIES could go on.<br /><br />Given the apparent aspirations of the film makers (please festival audiences enough to support eventual DVD sales), it would have been a real surprise if there *hadn't* been a happy ending (or at least a hopeful one), but while writer/director Michael Gallant crafts a nice one, he proves incapable of crafting a believable one. <br /><br />He HAS proved capable of recruiting a solid list of capable actors to represent his 10 attitudes and even a few nice people. Jim J. Bullock and to a lesser extent David Faustino turn in thoroughly professional performances and the actor playing the man a bully from Josh's past grew up to be is actually something of a find in the film's one really charming scene! <br /><br />The adult women are less happy, and being a gay film is no excuse for that. It's hard to tell if Judy Tenuda's "performance" is more the fault of the actress or the script. Whoever plays Josh's mother is just as bad. The woman playing the wife of one of Josh's dates is at least interesting and layered in her obliviousness - almost and effective satire on L.A. working wives, though nothing in the rest of the film shows that kind of subtlety.<br /><br />All too many gay stereotypes fall back on Tennessee Williams: "I have always depended on the kindness of strangers." Josh never says it - and he almost never gets it - but perhaps his film will. This was one of those films to which anyone who actually buys a ticket or decides to rent will bring every ounce of good will possible. It will need it.