Dit is een belachelijke biopic over de echte, ongelooflijk mooie buikdanseres, meesterspion, Javaanse prinses etc. Mata Hari, een spionne voor de Duitsers, in 1917 geëxecuteerd door de Fransen. De film probeert haar te redden, maar maakt haar alleen maar zielig. Ze zou vandaag de dag beslist vergeten zijn, als ze niet was doodgeschoten wegens spionage. Als ze inderdaad schuldig was, en in dat geval waarvoor, is dat een ingewikkelde kwestie, aanzienlijk meer dan de film in kwestie. Margaretha Geertruida Zelle werd in 1876 geboren in Leeuwarden, Nederland, bij Nederlandse ouders. Onder de Men zei dat ze de dochter was van een brahmaanse priester; of iets dergelijks <0xE2><0x80><0x93> allemaal reclame-onzin, mogelijk gemaakt door haar donkere ogen, haar en huidskleur (hoewel ze in Jakarta en Bombay natuurlijk lang niet zoveel mensen voor de gek zou hebben gehouden als in Parijs). Ze had echter wel een connectie met Java (dat toen deel uitmaakte van het Nederlandse rijk), waar ze van 1897 tot 1902 had gewoond. Hoe zat het met haar knappe uiterlijk en haar geweldige danskunst? Toen Greta Garbo haar rol speelde (in de vrijwel fictieve film die waarschijnlijk meer dan wat ook heeft bijgedragen aan het algemene beeld van Mata Hari), was ze 26 jaar oud en zag ze eruit als <0xE2><0x80><0x93> nou ja <0xE2><0x80><0x93> als Garbo. Sylvia Kristel was 33 in het afval in kwestie. Het geschenk van Margaretha Zelle was nooit zozeer een groot uiterlijk als wel charisma en sexappeal. Bij haar terechtstelling in 1917 was ze eenenveertig en had ze haar danscarrière ver achter zich gelaten. Het meeste dansen vond plaats in 1905-06, daarna werden de opdrachten steeds minder en werden ze steeds slechter betaald, tot 1915. Ze leefde nu van haar minnaars. Haar levensstandaard varieerde aanzienlijk, ondanks haar internationale roem; soms bracht ze maanden door in de beste hotels van Parijs, soms leefde ze van zeer beperkte middelen <0xE2><0x80><0x93> soms tegelijkertijd. Er was ook sprake van regelrechte prostitutie, hoewel ze nooit klanten aannam. (Haar voorkeur voor mannen in uniform <0xE2><0x80><0x93> eerder een arme officier dan een rijke bankier, zoals ze het uitdrukte <0xE2><0x80><0x93> zou tot haar einde bijdragen. In de echte jetset was ze een tijdelijke bezoeker. Wat dansen betreft was ze een autodidact, en haar shows hadden eigenlijk niets te maken met wat je in het Midden-Oosten, India of Zuidoost-Azië kunt vinden. De reden waarom ze zich als een geboren vrouw van stand, die de oude cultuur van de Oriënt enz. deelde, presenteerde, was dat de adel (mannen zowel als vrouwen) voor het eerst kon toekijken hoe iemand zich uitkleedde. Dat zou ook haar blijvende (?) bijdrage zijn; om striptease aanvaardbaar te maken. De woorden _mata-hari_ betekenen letterlijk 'het oog van de dag', gecombineerd met _mata-hari_ (ze spelde het ook als 'Mata-Hari'). Het betekent letterlijk 'zon'. Het is tegenwoordig ook de naam van een Indonesische supermarktketen. Haar eerste artiestennaam was 'Lady MacLeod', naar een zogenaamde lord, en die naam verdween pas in 1912 van de affiches, toen de echte MacLeod (haar voormalige echtgenoot) een proces tegen haar aanspande. In augustus 1916 vertelde kapitein Ladoux, hoofd van de Franse contraspionage, haar dat de Britten haar als een Duitse spionne beschouwden. Hij geloofde hen niet, zei hij, maar vroeg zich af of ze voor de Republiek zou willen werken? Ze accepteerde uiteindelijk; een enkele missie op het hoogste niveau, voor de verbijsterende prijs van een miljoen franc. Op weg naar België en haar zogenaamde missie werd ze gearresteerd door de Britten, die haar voor een andere spion aanzagen. Na haar vrijlating moest ze naar Madrid, en daar vond in feite haar hele carrière als spionne plaats, in twee weken in december 1916. Om te beginnen nam ze contact op met de Duitse ambassade om hun vertrouwen te winnen <0xE2><0x80><0x93> ze moest een dubbelspion worden. Dat de naam Mata Hari synoniem is geworden met een meesterspion is beslist een feit, gezien haar zeer korte carrière en haar zeer beperkte vaardigheden (zelfs in vergelijking met haar collega's) en niet te vergeten haar naïviteit. De Duitse militaire attaché was er blijkbaar binnen enkele minuten achter. Mata Hari begreep blijkbaar niet dat ze ontmaskerd was, maar ze keerde terug naar Parijs, blij met de (waardeloze) informatie die ze de attaché had weten te ontfutselen. Het probleem was dat Mata Hari inderdaad voor de Duitsers was gaan werken. In mei 1916 accepteerde ze de betaling van twintigduizend franc (voor verleende diensten, zoals de aanklager later zou beweren) die destijds een klein fortuin bedroeg. Ze hield vol dat ze Duitsland het geld wilde ontfutselen als betaling voor een aantal pelzen die ze eerder door toedoen van dat land was kwijtgeraakt, en dat ze nooit enige informatie voor hen had verzameld. Als ze het geld werkelijk voor niets had gekregen, zou dat verklaren waarom de Duitsers agressief waren tegen een nutteloze spion, in plaats van haar met desinformatie te voeden. Maar was het waar? De rechtbank geloofde haar niet, vooral omdat ze nooit alle bewijzen te zien kregen, en ze hoorden ook geen belangrijke getuigen die Mata Hari hadden kunnen verdedigen. Ze werd geëxecuteerd op 15 oktober 1917. Het is de moeite waard op te merken dat er geen Duitse spionnen zijn die hebben beweerd dat Mata Hari deel uitmaakte van hun organisatie, maar dat in feite hebben ontkend. Of ze nu een mythomane was, publiciteitsgeil, naïef of gewoon slecht in geheugens <0xE2><0x80><0x93> of allemaal <0xE2><0x80><0x93> het is een feit dat veel van de mythen die haar omringen, door haarzelf zijn verzonnen.
This is a ridiculous biopic about the real, incredibly beautiful belly dancer, master spy, Javanese princess etc. Mata Hari, a supposed spy for the Germans, executed by the French in 1917. The movie tries to redeem her, but only makes her pathetic. She would definitely have been all but forgotten today, had she not been shot for espionage. If she was indeed guilty, and in that case for what, is a complex issue, considerably more so than the film in question. Margaretha Geertruida Zelle was born in 1876 in Leeuwarden, Holland, by Dutch parents. Under the artist name of Mata Hari she made a comet career as an "exotic dancer" in lavish settings with a less than genuine Indian/oriental touch. She was said to be the daughter of a Brahman priest; or something similar -- all make-believe promotional bullshit, made possible by her dark eyes, hair and complexion (though she wouldn't have fooled nearly as many in Jakarta or Bombay as in Paris, of course). She did, however, have a connection to Java (then part of the Dutch empire), having lived there 1897-1902. What about her great looks and great dancing? When Greta Garbo did her part (in the all but fictional movie which probably have contributed more than anything else to the general image of Mata Hari) she was 26 years old and looked like - well - like Garbo. Sylvia Kristel was 33 in the trash in question. The gift of Margaretha Zelle never was great looks as much as charisma and sex appeal. At her execution in 1917 she was 41, and had her dancing well behind. Most of the dancing took place in 1905-06, then the assignments gradually became fewer and worse paid, until 1915. She now lived on her lovers. Her living standards varied considerably despite her international fame; sometimes she spent months at the best hôtels of Paris, sometimes she survived on quite limited means - sometimes simultaneously. Downright prostitution did occur, though she never accepted any customers whatsoever. (Her preference for men in uniform - rather a poor officer than a rich banker, as she put it - would contribute to her end.) In the genuine jet set, she was a temporary visitor. As far as dancing is concerned she was an autodidact, and her shows had really nothing to do with anything one can find in the Middle East, India or Southeast Asia. The point of marketing herself as a native woman of class who shared the ancient culture of the Orient etc. was that the nobility (men and women alike) for the first time ever could sit and watch someone undress. That would also be her lasting (?) contribution; to make strip tease acceptable. The words mata hari literally means "the eye of the day", compounded to matahari (she also spelt it "Mata-Hari") it means, literally, "sun" in Indonesian (similar meanings in related languages like Malayan); today it's also the name an Indonesian supermarket chain. Her first artist name was "Lady MacLeod" after a supposed lord father, and it didn't disappear from the posters until 1912, when the real MacLeod (her former husband) sued her. In August 1916, Captain Ladoux, head of the French counterespionage, told her that the British considered her a German spy. He didn't believe them, he said, but wondered if she would like to work for the Republic? She eventually accepted; a single mission on the highest level, for the mind-boggling price of one million franc. On her way to Belgium and her supposed mission, she was arrested by the British who took her for another spy. After her release, she had to go to Madrid, and that's essentially where her entire career as a spy took place, during two weeks in December 1916. For a start, she contacted the German embassy to gain their trust - she was to turn into a double agent. That the name of Mata Hari has become synonymous with a master spy is definitely a factoid, considering her very short career as well as her very limited skills in the craft (even when compared to her colleagues), not to say naïvety. (Like when she attempted to discuss her mission in clear in ordinary mail or over a plain telephone, or when she refused to use invisible ink.) The German military attaché obviously found this out within minutes. Mata Hari apparently didn't understand she had been revealed, but returned to Paris, happy with the (worthless) intelligence she thought she had fooled out of the attaché. The problem was that Mata Hari had indeed accepted to work for the Germans. In May 1916 she accepted the payment of twenty thousand francs (for services delivered, as the prosecution would later claim) which at the time was a small fortune. She insisted that she wanted to fool Germany of the money as payment for some furs she earlier had lost due to the involvement of that nation, and that she never gathered any intelligence for them. If she actually got the money for nothing, it would explain why the Germans had aggressions toward a useless agent, instead of feeding her with disinformation. But was it true? The court didn't believe her, in particular since they never got to see all the evidence, nor did they hear some key witnesses who could have defended Mata Hari. She was executed at October 15, 1917. It's worth noting that no German spies have claimed that Mata Hari was part of their organization but actually denied it . Whether she was a mythomaniac, Public Relations-minded, naif or simply had bad memory - or all of it - it's a fact that many of the myths that surround her were of her own fabrication.