Het Italiaanse baantje heeft alle goede humor en opgewektheid van de Britse tv-programma's uit de jaren zestig. Denk maar aan _The Avengers_. Alleen kan een tv-programma zich onderscheiden door het gebruik van onzin en slechte actiescènes, terwijl het in een bonafide avonturenfilm van 90 minuten altijd op een mislukking uitloopt.<br />Nu kun je naar de film kijken en alleen maar genieten van de swingende jaren zestig-sfeer die hij uitstraalt. In dat opzicht zul je niet teleurgesteld worden. Aan de andere kant, als je op zoek bent naar spanning, tempo, een gevoel voor ritme, mooie karakteriseringen... zul je diep geschokt zijn omdat de film niets interessants te bieden heeft, behalve de reis veertig jaar terug. In grote lijnen: de film sleept zich voort om de actie op gang te brengen en regisseert bijna willekeurige ordeningsscènes waarin de humor naarmate je eraan gewend raakt steeds saaier wordt. Om het in een notendop te zeggen: stripfiguren met een tikje 007-nonchalance banen zich een weg in een wereld waarin alles grappig en eenvoudig is. Oké, dat is geen slechte zaak, maar de komedie is snel uitgekauwd, terwijl de actie eronder lijdt. Hoe kun je een echte avonturenfilm hebben als alles alleen maar leuk is en geen gedoe, en uiteindelijk niet zo belangrijk? Suspense wordt nooit op de achtergrond gehouden, het bestaat gewoon niet. Het verhaal profiteert alleen van de tijd die de personages hebben om dingen voor te bereiden. Uiteindelijk is het een heel slechte film als je geen liefhebber van nostalgie uit de jaren zestig bent.
The Italian Job has all the good humor and buoyancy of the British TV shows of the sixties. Think the Avengers for instance. Except a TV show can play with nonsense and poor action scenes as a trademark, while in a 90-minutes bona fide caper movie it's bound to be a failure.<br /><br />Now you can watch the movie only enjoying the swinging sixties spirit it exhales. In that respect you'll not be disappointed. On the other hand if you're looking for suspense, tempo, a sense of rhythm, nice characterizations... you'll be thoroughly distressed as the movie has nothing interesting in it, save the trip back 40 years.<br /><br />In depth: the movie drags its feet to set up the action, editing in an almost random order scenes where the humor becomes increasingly tired as you get used to it. To put it in a nutshell: cartoon characters with a tilt at spoofing 007 nonchalance make their way in a world where everything is funny and simple. OK that's not a bad thing, but the comedy is fast wooden while the action suffers from it. How can you have a proper caper movie if everything is just fun and no hassle, and eventually not so important? Suspense is never even sidelined, it simply doesn't exist. The story only cashes in on the characters' good time to make things go forward. In the end a very poor movie if you're not a sucker for sixties nostalgia.