Voordat ik aan deze film begin, wil ik graag iets zeggen over de laatste paar minuten, waarin kleine Edmund voor het eerst zijn fantasiewereld van zingende madeliefjes, pratende vogels en daggloed aan de hemel binnengaat (mag ik iets van wat hij eet?) Kunt u zeggen dat het ergste nut van de luchtvaart ooit is afgenomen? De zwarte lijnen om de jongen heen en het verschil tussen zijn bewegingen en de animatie zijn zo erg dat je verwacht elk moment een blauw scherm te zien. Een advies: probeer dit moeilijke kunststukje alleen als je over het budget en de technische kennis beschikt. Roger Rabbit is ermee weggekomen. De Coole Wereld heeft het op het nippertje overleefd. Dit is echter alleen maar g<0xC3><0xAA>nant. Als je het probeert in een film die niet wordt gefinancierd door het grote geld, is het net zoiets als proberen een verlovingsring te kopen voor 10 pence... dan krijg je alleen maar een goedkope imitatie. Echt, Don Bluth zou zich moeten schamen voor de hele toestand, en nadat hij heeft gezien hoe slecht het eindresultaat is, is het bijna onmogelijk om je de rest van de film te herinneren. Maar ik zal het proberen.<br />Dus daar gaan we: een kleine jongen die door een gemene Uil in een kat is veranderd, moet zich met zijn dierenvrienden de stad in wagen en een ontsnapte haan van de boerderij opsporen wiens kraai elke ochtend de zon helpt opkomen. Zonder hem is het weer omgeslagen in stortregen en duisternis, en dat komt meneer Uil en zijn maatjes heel goed uit. Het enige probleem is dat hun hanenmaatje een nieuw talent heeft ontdekt voor het harmoniseren van Elvis Presley-achtige rocknummers, en zijn nieuwe manager wil hem niet laten gaan omdat de oude vrek het sindsdien in harde valuta omzet. Klinkt dit als het soort film dat je wilt zien? Zo ja, dan wens ik je veel succes...<br />Let wel, in slechts 71 minuten kun je het ergste doen met je leven. In slaap vallen bijvoorbeeld, of in je tuin werken (Waarom vinden oude mensen onkruid wieden zo stimulerend?). Maar toch, als je naar een luidruchtige, irritante tekenfilm zit te kijken waar je geen enkele belangstelling voor hebt, dan is het niet echt de moeite waard. Ooit van Disney gehoord? Ja, ze mogen dan een waardeloos bedrijf zijn, maar ze hebben in de loop der jaren wel een paar goede films gemaakt. Jammer genoeg, maar vrij voorspelbaar, haalt _Rock-A-Doodle_ het niet bij die hoogstaande doelen. Stel jezelf de vraag: in een wereld met Aladdin, Beauty and the Beast, Pinocchio en zo... waarom zou je _DIT_ erop zetten? Wat ironisch dat Don Bluth aan het begin van de jaren tachtig de Disney-stal verliet om zijn eigen productiebedrijf op te zetten, omdat hij vond dat Walt en co geen goede films meer maakten. Nadat ik dit allemaal heb meegemaakt, Thumbelina en (spuw) De Kiezel en de Pinguïn, kan ik veilig zeggen dat hij is geworden wat hij wilde vermijden. Jammer...
Before I get into this film, I'd just like to comment on the last few minutes, when little Edmund enters into his fantasy world of singing daisies, talking birds and day-glo skies for the first time (can I take some of what he's having)? Can you say WORST USE OF CARTOON SPLICED WITH LIVE ACTION EVER?! The black lines around the boy and the difference between his movements and the animation is so bad you expect to spot a blue screen any minute. Some advice: only attempt this difficult feat if you have the budget and the technical know-how. Roger Rabbit got away with it. Cool World survived by the skin of it's teeth. This, however is just embarrassing. Attempting it on a movie which isn't backed by the big bucks is like trying to purchase an engagement ring for 10p... you'll only end up with a cheap imitation. Seriously, Don Bluth should be ashamed of himself for the whole mess, and after watching how bad the effects are at the end it's almost impossible to remember the rest of the movie. But I'll try.<br /><br />So here we go: A young boy turned into a cat by a wicked Owl, must venture into the the city with his animal friends and locate an escapee rooster from the farm whose crow every morning helped the sun rise. Without him, the weather has turned to torrential rain and darkness, which suits Mr Owl and his buddies to a tee. Only problem is, their rooster buddy has now discovered a new talent for harmonising Elvis Presley-type rock tunes, and his new manager won't let him go because the old miser has been rolling it in cold hard cash ever since. Does THIS sound like the sort of movie you wanna see? If so, then good luck to ya...<br /><br />Mind you, at only 71 minutes long you could do worst things with your life. Going to sleep for instance, or working on your garden (Why do old people find weeding so stimulating?). But still, watching a loud, obnoxious cartoon feature with precious little to interest those over 9 is not really worth a chunk out of your day. Ever heard of Disney? Yeah, they might suck as a company, but they sure have made some quality films over the years. Unfortunately, but rather predictably, Rock-A-Doodle falls well short of those lofty goals. Ask yourself: in a world with Aladdin, Beauty and the Beast, Pinocchio et all... why would you put THIS on instead? How ironic, that in the early 80's, Don Bluth left the Disney stable to set up his own production company, because he felt Walt and co weren't making very good films any more. Having sat through this, Thumbelina and (spit) The Pebble and the Penguin, and I can safely say he has become what he was seeking to avoid. Shame that... 4/10