De esthetische mogelijkheden die deze film heeft, zullen je onderdompelen in de tijd. Vanaf het begin, als ze van het schip komen en de muziek en de militaire marsen niet klinken zoals ze zouden moeten, maar gedempt en leeg, kun je zien dat de werkelijkheid zijn tol eist van de dromen van het stel.<br />Hoewel heel onwaarschijnlijk (Sasha's oversteek, Aleksei Golovin die van alles wat hij heeft gedaan wordt vrijgesproken) zijn de schurken niet zo dom en cartoonachtig als in bijvoorbeeld Nazy Germany.<br />Sandrine Bonnaire is prima. Onherkenbaar als haar halfgare Sophie uit La Cérémonie (1995) en als de speurder in Chabrols Au coeur du mensonge, is ze hier stralend mooi. Pas later, toen ik op IMDb een paar schaarse foto's bekeek, besefte ik dat haar neus, bijvoorbeeld, niet bepaald 'aardig' is. Goed van haar, haar glimlach wreekt onze rationaliteit:).<br />Ik vond de film verrassend, vooral omdat de twee hoofdpersonen niet aan de verwachtingen voldoen. Aleksei, de eerlijke, intelligente arts, valt zonder veel omhaal in de klauwen van een geloofwaardige Olga (als Tatiana Doguileva). En Marie is ook niet immuun voor Russische charme, waarbij ze bovendien haar zoon vergeet.<br />Wat ik echt niet leuk vond, was het heroïsche scenario van de actrice die Gabrielle Develay, de 'vrijheidsstrijder' van Catherine Deneuve, is geworden. Alsof de regisseur, de schrijver et cetera. De KGB had het land niet meer in de hand en had niet meer dan 20 miljoen mensen kunnen doden, en had zich bijvoorbeeld niet kunnen realiseren dat Marie, toen ze eenmaal de eerste tekenen van 'disharmonie' vertoonde en vervolgens deed wat ze deed (Sasja), niet van plan was nog meer kattenkwaad uit te halen. Van zijn zwemtalent (als in een slechte Hollywoodfilm), van de staatsambtenaar die in de gaten kreeg dat zijn hele familie verraders was, en van het feit dat hij vrij kon rondlopen in het land, tot aan zijn status op de Franse ambassade, alsof iemand in zijn toestand echt voor iets kon onderhandelen (er waren miljoenen mensen in dezelfde toestand).<br />De treurige woonproblemen worden nauwkeurig beschreven, evenals de problemen van 'te veel mensen die onder één dak wonen'. Natuurlijk zijn de beelden, net als bij alle grote producties, prima (zoals Sasha's training op een prachtige koude rivier), omdat de tijdgeest (de gebouwen, auto's, kleding, de al genoemde overvolle flat, zelfs het 'dure Bulgaarse hotel' ziet er, tja... Sovjetachtig en modieus!) De luxueuze interieurs in kleurloze tinten, zoals jotix100 uit New York op imdb schrijft. Ah, de kruimeldieven die 'kip om de hoek' en sieraden van een familielid vinden zijn sympa, ze voegen wat naïef contrast toe aan de ijzingwekkende Sovjet-omstandigheden. Die waarschijnlijk vele malen erger waren dan wat de film durft te laten zien.<br />Al met al vond ik de film goed. Maar ik heb het gevoel dat hij door concessies aan het kaartjesloket gewicht en diepte heeft verloren.
The aesthetic options this movie takes will make you immerse into the epoch. From the beginning, when they get down from the ship and the music and military marches don't sound as they should, but muffled and empty, you could see reality was going to take its toll on the couple's dreams.<br /><br />While quite implausible (Sasha's crossing, Aleksei Golovin getting scots-free from all he did) the villains are not as dumb and cartoonish as in other films of, say, Nazy Germany.<br /><br />Sandrine Bonnaire is fine. Unrecognizable from her half wit Sophie from La Cérémonie (1995) as well as the sleuth in Chabrol's Au coeur du mensonge, she's radiantly beautiful here. Only later, watching some scant pictures at IMDb, did I realize that her nose, for instance, isn't exactly "nice". Good for her, her smile erases our rationality :).<br /><br />I found the film surprising, specially since the couple of main characters don't perform according to expectations. Aleksei, while the honest bright physician, falls in the clutches of a believable Olga (as Tatiana Doguileva) without much ado. And Marie is not immune to Russian charm either, forgetting her son at her charge to boot.<br /><br />What I really didn't like is the heroic format of Catherine Deneuve's actress turned "freedom fighter" Gabrielle Develay. As if the director, writer etc. had to erase with one elbow what had been (well) written with the other one, this character comes out of the blue to be the only "hope of liberty at western capitalism". As one character says to her: "You hardly know this person you're risking your life for!". Besides the tricks for a Disney movie, the "last minute efforts", the stupidest guards on earth etc, I suspect the KGB didn't run the country or kill more than 20 million people and could have not realized that, for instance, once Marie first gave sure signs of "dissidence" and then did what she did (Sasha), she wasn't going to try more mischief. So Sasha's story, from his swimming talents (like a bad Hollywood movie), the state official realizing his family had all been traitors and him being let free to wander in the country, then his standing at the French Embassy like if somebody in his condition could really barter for anything (there were millions of people in the same condition).<br /><br />The dismal housing problems are accurately depicted, as well as the troubles of "too many people living under a single roof". Of course, like in all big productions, visuals are fine (like Sasha's training at a beautiful cold river), as the epoch (the buildings, cars, clothing, the already mentioned crowded flat, even the "expensive Bulgarian hotel" looks, well... Sovietic and fadish!). The opulent interiors shot in drab color as jotix100 from New York writes at IMDb. Ah, the petty thiefs who "find chicken around the corner" and jewellry from a relative are sympa, they add some naive contrast to the dire Soviet conditions. Which were probably many times worse than what the film dares to show.<br /><br />All in all, I liked the film. But I feel it lost gravitas and depth due to concession to the ticket office.