Over het algemeen vermijd ik films over politiek, omdat ik vind dat de meeste ervan stereotiep en eenzijdig zijn, maar deze is door Gulzar geregisseerd, dus hij kan alleen maar uitmuntend zijn. Ik volgde dat geloof van mij, en ik werd niet teleurgesteld. Aandhi is helemaal geen film over politiek. Politiek is gewoon een deel van het verhaal, het is gewoon het beroep van een vrouw in deze film, dat wordt gebruikt om haar macht te laten zien en om te laten zien hoe een dergelijk beroep het persoonlijke leven van een vrouw kan beïnvloeden. Dit is een film over liefde, huwelijk, romantiek, menselijke aard, trots, scheiding, ego, vergeving en verzoening (in chronologische volgorde). <br />Aandhi gaat over Aarti, een vrouw met een sterk karakter die de ambitie heeft om net als haar vader politicus te worden. Ze valt voor een ordinaire hotelmanager, JK, en besluit het met hem aan te leggen, tot groot ongenoegen van haar vader. Na haar huwelijk doet Aarti haar best om een evenwicht te vinden tussen haar politieke werk en haar verantwoordelijkheid als echtgenote/moeder. Maar met het verstrijken van de tijd krijgt JK het gevoel dat hij, zelfs thuis, minder is dan zij. Verschillen leiden tot heftige ruzies en vervolgens tot een breuk. Vele jaren later ontmoeten ze elkaar weer, als ze al een grote politieke leider is. En dan begint er een nieuwe relatie, waarbij ze herinneringen ophalen aan hun leven samen.<br />'Ik was volledig betrokken bij Gulzar' De film is bijzonder goed geschreven en dat geldt ook voor de personages. Het verhaal ontvouwt zich op een boeiende manier door middel van flashbacks, en het verband tussen het verleden en het heden wordt op een briljante manier in beeld gebracht. De regisseur besteedt veel aandacht aan de details. Gulzars dialogen zijn uitzonderlijk en hij schrijft prachtige teksten voor de liedjes.<br />Suchitra Sen en Sanjeev Kumar geven twee indrukwekkende voorstellingen. Sen is verbazingwekkend als Aarti. We zien heel veel kanten van haar persoonlijkheid, en deze moeilijke rol wordt met het grootste gemak en precisie door deze fenomenale actrice gespeeld, met inbegrip van dialogen en lichaamstaal. Dit is een voorstelling met een grote mengeling van hardheid en kwetsbaarheid. Sen toont zowel koelheid als een tikkeltje arrogantie als ze de sterke politicus speelt, maar wisselt dat overtuigend om met warmte en hartelijkheid als ze een lijdende vrouw of echtgenote wordt. De immer grote Sanjeev Kumar is (wat niet verwonderlijk is) niets minder dan uitmuntend. Dit is een andere uitmuntende voorstelling die deze onvergetelijke acteur aan zijn enorme repertoire heeft toegevoegd.<br />De film is zowel een drama als een romance, en een aspect dat daar significant aan bijdraagt is de fantastische soundtrack van RD Bruman. 'Tum Aa Gaye Ho' zijn prachtige nummers, maar het nummer dat de meeste indruk maakt is 'Tere Bina Zindagi Se Joi', vanwege de melodieuze melodieën en fantastische teksten, maar vooral vanwege de verbazingwekkende scènes die erin zitten. Ik beschouw de scènes die in dit nummer worden getoond als de beste scènes van de film. Ze laten momenten zien van interactie en pijnlijke gevoelens van gemis. Het zijn schrijnende en gedenkwaardige momenten, en hetzelfde kan worden gezegd over de film zelf. Aandhi is een juweel. Dat is het.
I generally avoid films about politics, because I find that most of them are stereotypical and one-sided, but this one is directed by Gulzar so it can be nothing but excellent. I followed this belief of mine, and I was not disappointed. Aandhi is not at all a film about politics. Politics is just a part of the story, it's just a profession of a woman in this film, which is used to show her power and to show how a profession of this kind may trouble a woman's personal life. This is a film about love, marriage, romance, human nature, pride, separation, ego, forgiveness and reconciliation (in chronological order).<br /><br />Aandhi is about Aarti, a woman of strong character who has ambitions to become a politician like her dad. She falls for a common hotel manager named JK, and decides to tie the knot with him, much to the displeasure of her father. After marriage, Aarti tries her best to balance between her political work and responsibility as a wife/mother. However, as time goes by JK feels he becomes inferior to her even at home. Differences lead to intense arguments and subsequently to a break up. Many years later they meet again when she is already a big political leader. And a new relationship begins as they reminisce their life together.<br /><br />I was completely engaged by Gulzar's superb direction, his extraordinary story-telling, and his realistic portrayal of human relationships. We see neither bitterness nor anger between Aarti and JK, but only a renewed and mature relationship based on understanding and fond memories. The film is extremely well-written, so are the characters. The story unfolds interestingly through flashbacks and the connection between the past and the present is brilliantly displayed in the film. There is a very impressive attention the director pays to details. Gulzar's dialogues are exceptional, and he writes beautiful lyrics to the songs.<br /><br />Suchitra Sen and Sanjeev Kumar give two powerful performances. Sen is astonishing as Aarti. We see so many sides of her personality, and this difficult role is played with complete ease and precision by this phenomenal actress, including dialogue delivery and body language. This is a performance with a great mix of toughness and vulnerability. Sen displays both coolness and a pinch of arrogance while playing the strong politician, yet convincingly switches it with warmth and cordiality when she becomes a suffering woman or a wife. The ever-great Sanjeev Kumar is (unsurprisingly) nothing short of excellent. This is another outstanding performance this unforgettable actor added to his vast repertoire.<br /><br />The film is both a drama and a romance, and one aspect that significantly contributes to this is RD Bruman's fantastic soundtrack. "Is Mod Pe Jaate Hain", "Tum Aa Gaye Ho" are wonderful songs, but the one that makes the greatest impact is "Tere Bina Zindagi Se Joi", for its melodious tunes, fantastic lyrics, but most importantly for the amazing scenes it carries. I consider the sequences shown through this song the best scenes of the film. They show moments of interaction and painful feelings of missing. These are poignant and memorable moments, and the same can be said about the film itself. Aandhi is a gem. That's it.