Het gebeurt maar al te vaak dat beginnende filmmakers die dit specifieke soort film op zich nemen, zichzelf als slechte filmmakers afschilderen. (Zelfs doorgewinterde professionals zijn soms tot meer in staat dan ze aankunnen.) Het komt zelden voor dat beginnelingen het risico nemen om zichzelf voor <0xE2><0x80><0x93> en achter <0xE2><0x80><0x93> de camera in gevaar te brengen. Het is natuurlijk wel eens gebeurd (en het zal ongetwijfeld nog wel eens gebeuren... en nog eens en nog eens...), maar het is zelden zo goed gedaan als hier. CAVITE, hoewel technisch gezien geen eenmansshow, komt er tegenwoordig zo ongeveer mee in de buurt <0xE2><0x80><0x93> en het is een indrukwekkend stuk werk. Minimalistisch filmen op zijn best. Zelfs doorgewinterde professionals zouden iets van deze kunnen leren.
All too often, budding filmmakers who undertake this particular kind of film end up making themselves look bad- as filmmakers. (Even seasoned professionals are fully capable of biting off more than they can chew, sometimes.) Rarely do beginners risk adding insult to injury by putting themselves at risk in front of- as well as behind- the camera. It's been done, of course (and will no doubt be done again... and again and again...), but it's seldom been done as well as it has here. CAVITE, while technically not a one-man show, is just about as close as one can get these days- and it's an impressive piece of work. Minimalist movie-making at its best. Even seasoned professionals could learn something from this one.