Harper Sloane (Sarah Polley) is een beeldschone, onzekere twintigjarige vrouw, die wordt gedomineerd door haar rijke familie en die net is overgestapt naar Harvard. Op de bruiloft van haar zus ontmoet ze de fotograaf Connie Fitzpatrick (Stephen Rea), een oude, rare, niet knappe en heel arme man, die haar vertelt dat ze een groot talent heeft en haar Guinevere noemt. Harper wordt verliefd op hem. Ze geeft Harvard op, verlaat haar familie en verhuist naar zijn appartement. Al snel merkt ze dat hij dezelfde verleidingstechnieken met andere meisjes gebruikt, inclusief de bijnaam Guinevere. Maar ze blijft bij hem, tot ze niet meer wordt vervangen door een ander meisje. Na vier jaar wordt Harper een volwassen vrouw, totaal anders dan de vrouw in het begin van het verhaal. Deze film is een heel vreemde romance. Als de kijker kan geloven dat een mooi en rijk meisje als Harper echt van een man als Connie zou kunnen houden en bij hem zou kunnen blijven, zal hij deze film waarschijnlijk wel mooi vinden. Dat is niet mijn zaak. Aan het eind van het verhaal is Harper een volwassen vrouw, maar in het begin zou ze naar Harvard moeten verhuizen, waar ze zich zeker als mens zou moeten ontwikkelen. Natuurlijk is de ervaring die ze met Connie heeft geweldig voor haar ontwikkeling, maar de man is te vreemd en lijkt niet echt van haar te houden. Ze is voor hem gewoon het zoveelste smaakvolle laboratorium. De cynische dialoog van Harpers moeder met Connie is voor mij het belangrijkste deel van deze film, wanneer ze zegt dat een losbol als hij er de voorkeur aan geeft dat jonge en naïeve vrouwen bewonderd worden in zijn totale mislukking als man. Ik stem voor vier.<br />Titel (Brazilië): n'a Lente do Desejo' ('De Lens van de Verlangens')<br /><br />
Harper Sloane (Sarah Polley) is a gorgeous and insecure twenty years old woman, dominated by her wealthy family and has just passed to Harvard. In her sister's wedding, she meets the photographer Connie Fitzpatrick (Stephen Rea), an old, weird, not handsome and very poor man, who tells her that she has a great potential in arts and calls her Guinevere. Harper falls in love with him. She gives up of Harvard, leaves her family and moves to his apartment. Pretty soon, she finds that he has used the same seduction by flattery technique, including the nickname Guinevere, with other girls. But she stays with him, until she is `replaced' by another girl. After four years, Harper becomes a mature woman, totally different from the one in the beginning of the story. This movie is a very weird romance. If the viewer can buy that a beautiful and wealthy girl like Harper could really love a guy like Connie and stay with him, probably he will like this film. That is not my case. Harper is a mature woman in the end of the story, but in the beginning, she would have to move to Harvard, where she certainly would develop herself as a human being. Of course, the experience she has with Connie is great for her formation, but the guy is too much strange and does not really seems to love her. She is just another tasteful laboratory for him. The cynical dialog of Harper's mother with Connie is for me the greatest part of this film, when she says that a looser like him prefers young and naive women to be admired in his completely failure as a man. My vote is four.<br /><br />Title (Brazil): `A Lente do Desejo' (`The Lens of the Desire')<br /><br />