Ik heb de oorspronkelijke vertoning van 'Marie Antoinette' gezien <0xE2><0x80><0x93> ik heb hem niet meer gezien tot gisteravond en ook vanavond; ik had hem gekocht op eBay. Ik had zo'n geluk dat ik de documentaire over Marie Antoinette op zondagavond op PBS zag, en de VHS-versie kwam maandag binnen. Dus door het zien van de documentaire herinnerde ik me de Franse geschiedenis die ik zo hard nodig had. Ik moet zeggen dat de film na al die tientallen jaren niets van zijn schoonheid had verloren.<br />Hoewel ik andere films heb gezien die probeerden de Franse aristocratie en Marie Antoinette af te schilderen, die geen van alle konden tippen aan 'Marie Antoinette'. Norma Shearer was 'de koningin van Hollywood' via haar man.' Het was passend dat elk extravagant kostuum en elke fabelachtige pruik in het middelpunt van de belangstelling stonden voor deze film <0xE2><0x80><0x93> zo kleedden de mensen zich in die tijd. W.S. van Dyke had het allemaal in elkaar gezet met de regie en de karakterontwikkeling; het script van Donald Stewart was geweldig, alle acteurs/actrices waren briljant. 'Adrian' was werkelijk de ster van de film vanwege zijn uiteindelijk extravagante japonnen (1250 stuks) en de zwart-witfoto's verloren niets van de weelderigheid <0xE2><0x80><0x93> zelfs de mannen waren prachtig uitgedost.<br />Vandaag de dag zou de rol van Norma Shearer (Marie Antoinette) als 'gedateerd' worden beschouwd. Je moet niet vergeten dat dit in 1937 was gefilmd, mevrouw Shearer was 'de koningin' en haar manier van doen was die van haarzelf. Ze was briljant in deze film; haar personage was volledig ontwikkeld voor de rol van tiener tot negenendertigjarige feeks. De film had meer kunnen laten zien van de ellende en het lijden van Franse boeren en waarom ze haar zo haatten. Deze film kon vandaag de dag niet gemaakt worden, tenzij alle jurken en pruiken bewaard en opnieuw gebruikt waren. De kosten zouden zeker te hoog zijn geweest.<br />Morely (Louis XVI) was schitterend in zijn rol. Het opende zijn carrière voor vele grote karakterrollen. Zijn vertolking van een introverte, seksueel gehandicapte tiener 'dauphin' was perfect: hij maakte van tevoren duidelijk dat hij totaal niet geïnteresseerd was in de mooie Oostenrijkse prinses die zijn vrouw zou worden, en dat hij ook niet op de troon wilde zitten. Omdat hij zich bewust was van zijn handicap, wilde hij niet dat de schande van zijn toestand publiekelijk bekend zou worden, vooral niet omdat hij twee bijzonder knappe, viriele broers had. Helaas had hij geen keus, want hij WAS 'de dauphin'. Zoals sommige 'gebruikers' hebben geschreven, had John Barrymore (Louis XV) een veel sterkere rol kunnen spelen als de wellustige oude koning, die in het openbaar elke toegeeflijkheid opeiste voor madame du Barry (Gladys George), die elke vrouw die dichter bij de Franse troon stond haatte... 'Marie' was een prinses, ze was een gewone burger. De vijandigheid tussen de twee werd smaakvol gespeeld, terwijl het een veel onaangenamer confrontatie was. Joseph Schildkraut (duc d'Orleans; is dat een Franse naam?) was geweldig in zijn verraderlijke rol, een waar voorbeeld van de 'fop' aan het hof. Anita Louise (prinses de Lamballe) was fantastisch. Alma Kruger (Maria Therese) was veel te lief voor haar rol, de moeder van zestien kinderen om aan andere Europese hoven uit te huwelijken. Haar echtgenoot was Jozef ii, de Heilige Roomse keizer van haar Oostenrijks-Hongaarse keizerin. Al deze acteurs/actrices waren grootheden en werden gecast om schitterende voorstellingen te geven voor een van de grootste films van de 30. Bravo voor iedereen! Stewarts script lag van oudsher dicht bij de feitelijke tragedie van Lodewijk xiv en Marie Antoinette. Ze waren verdoemd vanaf de dag dat de tienerprinses in Versailles arriveerde ( Fountainbleu werd niet genoemd), gedurende de kinderloze jaren van hun huwelijk en bijna hun scheiding daarvan; de buitensporige levensstijl van Marie uit verveling, het verraad aan het Franse hof; het volkomen verzonnen 'diamantcollier'-complot; hun hopeloze poging om verstandig te regeren als goede ouders; hun poging om te ontsnappen en gevangen te worden genomen; hun afzonderlijke gevangenschap, met de terechtstelling van Lodewijk xiv veel eerder dan die van Marie; haar bedrog met een proces, inclusief de verzonnen beschuldiging van incest met haar zoon; en haar uiteindelijke terechtstelling. Gebruik je verbeeldingskracht voor de glorie van Versailles, goede muziek en geweldige cinematografie <0xE2><0x80><0x93> een scène waarin Marie gracieus tientallen trappen af rent om haar minnaar te ontmoeten was als ballet <0xE2><0x80><0x93> en je hebt een klassieke film.<br />Nu komt de nieuwe versie <0xE2><0x80><0x93> ik heb alle recensies op IMDb erover gelezen, om te zien hoeveel mensen de oorspronkelijke film hebben genoemd, slechts één; de meeste mensen die de nieuwe versie hebben gezien hebben geen idee van de Franse geschiedenis, terwijl velen zien wat een oppervlakkige film het is, zelfs zonder kennis van het tijdperk. Ik zal hem bekijken en dan mijn mening geven. Ik weet dat ik iedereen zal aanraden de versie uit 1938 op te sporen en te genieten van zijn weelderige losbandigheid. Ik zou er 50 voor geven.
I saw the original release of "Marie Antoinette" - I did not see it again until last night and also tonight; I had bought in on eBay. I was so fortunate to see the documentary on Marie Antoinette on PBS on Sunday night, the VHS-version arriving on Monday. So, seeing the documentary helped me remember some drastically needed French history. I will say seeing it again after all those decades, the movie had lost none of its beauty.<br /><br />Although I've seen other films which attempted to depict the French aristocracy and Marie Antoinette, none of them measure-up to "Marie Antoinette". Norma Shearer was "the queen of Hollywood" through her husband's studio; it was fitting that every extravagant costume and fabulous wig was up-front-and-center for this film - that's the way people dressed in that era. W. S. van Dyke got it all together with the direction and character-development; Donald Stewart's script was great, all of the actor/actresses were brilliant. "Adrian" was truly the star of the film for his ultimately extravagant gowns (1250 of them) and the black-and-white photography lost none of the sumptuousness - even the men were beautifully costumed.<br /><br />Today, Norma Shearer's (Marie Antoinette) acting would be considered "dated". One has to remember this was filmed in 1937, Ms. Shearer was "the queen" and her mannerisms were her own. She was brilliant in this film; her character was fully developed for the role from teenager-to-39-year-old hag. The movie could have shown more of the misery and suffering of French peasants and why they hated her so. This film could not be made today, unless all of the gowns and wigs had been preserved and used again. The expense would certainly have been too great.<br /><br />Morely (Louis XVI) was stellar in his role. It opened his career for many great character-roles. His portrayal of an introverted, sexually-disabled teenage "dauphin" was perfect: he made it known up-front he was not the least bit interested in the beautiful Austrian princess who was to be his wife, nor did he want the throne. Being aware of his disability, he did not want the embarrassment of his condition to be publicly known, especially having two very handsome, virile brothers. Unfortunately, he had no choice because he WAS "the dauphin". As some other "users" have written, John Barrymore (Louis XV) could have given a much stronger performance as the lecherous old king, who publicly lavished every indulgence on Madame du Barry (Gladys George), who hated any female closer to the French throne than she......."Marie" was a princess, she was a commoner. The animosity between the two was tastefully acted, when it was a much nastier confrontation. Tyrone Power (Axel de Fersen) was at his height of popularity for his handsomeness and did a fair job in his role. Joseph Schildkraut (duc d'Orleans; that's a French name?) was wonderful in his treacherous role, a true example of a court's "fop". Anita Louise (Princess de Lamballe) was fabulous. Alma Kruger (Maria Therese) was much too sweet for her role, the mother of sixteen children to marry-off to other European courts. Her husband was Joseph II, Holy Roman Emperor to her Austro-Hungarian Empress. All of these actors/actresses were big-name, and were cast to give stellar performances for one of the 30's biggest films. Bravo to all ! Stewart's script was historically close to the factual tragedy of Louis XVI and Marie Antoinette. They were doomed from the day the teenage princess arrived at Versailles (no mention of Fountainbleu), through the childless years of their marriage and near annulment of same; the extravagant lifestyle of Marie from boredom, the betrayal of the French court; the totally fictional "diamond necklace" hoax; their hopeless attempt to rule wisely as good parents; their attempted escape and capture; their separate imprisonment, with Louis XVI's execution much earlier than Marie's; her hoax of a trial including fictional accusation of incest with her son; and her eventual execution. Use your imagination of the glory of Versailles, good music and great cinematography - a scene with Marie running gracefully down dozens of stairs to meet her lover was like ballet - and you have a classic movie.<br /><br />Now comes the new version - I've read every review on IMDb about it, to see how many people mentioned the original movie, only one did; most people who've seen the new version have no idea of French History, with many seeing what a shallow film it is, even without knowledge of the era. I shall view it, and then give my opinion. I KNOW I shall advise all to track-down the 1938 version and revel in its sumptuous debauchery. I would give it a 50 -