Eloy de la Iglesia's _Cannibal Man_ is een uitzonderlijke studie van sociopathische isolatie die ook commentaar geeft op de kloof tussen hoe de rijken en de armen in Spanje in 1972 door de autoriteiten werden behandeld. Vicente Parra is Marcus, een slachthuisarbeider die per ongeluk een taxichauffeur vermoordt. Hij is ervan overtuigd dat de politie zijn verhaal over het incident niet zal geloven en weigert zichzelf aan te geven. Zijn vriendin heeft andere ideeën en wil dat hij naar de politie gaat (haar sociale status is hoger dan de zijne). Als ze weigert zijn positie te begrijpen, blijft hem weinig anders over dan haar te vermoorden. Zo begint een reeks bloedige moorden terwijl Marcus door zijn vrienden, familieleden en collega's met ontmaskering wordt bedreigd. Eusebio Poncola, die de hoofdrol speelde in de briljante Spaanse detectiveserie 'De Avonturen van Pepe Carvahlo', speelt Nestor, een rijke man uit de buurt, die zich aan Marcus voorstelt. Hoewel Iglesia het op subtiele wijze laat doorschemeren, gaat Nestors belangstelling voor Marcus verder dan vriendschap. Een surrealistische zwembadscène, waarin de mannen verstrikt raken in het water, communiceert perfect over onuitgesproken ambities. Het blijkt ironisch genoeg dat de welgestelde Nestor Marcus' enige potentiële bondgenoot is in zijn aftakeling naar depressie en waanzin, maar dat zijn aanbod om hem te helpen misschien te laat komt. Het is een thriller die qua toon vergelijkbaar is met 'Henry <0xE2><0x80><0x93> Portret van een seriemoordenaar', die goed geschreven is en de gedachten van de kijker niet in beslag neemt. De film zit vol schitterende, slimme details. Marcus is er bijvoorbeeld nog niet aan toe om zich te ontdoen van de lijken die zich opstapelen in zijn slaapkamer, dus het begint er te stinken. Iglesias brengt de situatie met prachtige zwarte humor over door ons een groep honden te laten zien die bij zijn voordeur rondhangen om het rottende vlees te proeven. Elke avond als Marcus thuiskomt, moet hij tegen de honden schreeuwen terwijl ze als vliegen om hem heen zwermen. Tijdens een van de moordscènes verdeelt de regisseur een voetbalwedstrijd die buiten wordt gespeeld. Dit is veel meer dan een standaard horrorfilm, het gaat over de gevaren van meer succes hebben dan je vrienden en de gevolgen van moeilijke beslissingen. We voelen mee met Marcus' situatie, ook al zijn zijn daden illegaal. Een kers op de taart is een minimalistische score met enge, elektronische geluidseffecten. Helaas zijn de meeste beschikbare versies (ook die ik heb gezien) voorzien van een titel. Ik zou er een moord voor doen om dit in zijn oorspronkelijke taal te zien.
Eloy de la Iglesia's "Cannibal Man" is an exceptional study of sociopathic isolation that also comments on the gulf between how the rich and poor were treated by the authorities in Spain in '72. Vicente Parra is Marcus, a slaughterhouse worker who accidentally kills a taxi driver. Convinced that the police will not believe his account of the incident, he refuses to turn himself in. His girlfriend has other ideas and wants him to go to the police (her social status is higher than his). When she refuses to understand his position, he is left with little option but to kill her. Thus begins a chain of bloody murders as Marcus is threatened with exposure by his friends, family members, and colleagues. Eusebio Poncola, who starred in the brilliant Spanish detective series, "The Adventures of Pepe Carvahlo", plays Nestor, a wealthy local who introduces himself to Marcus. Though subtly conveyed by Iglesia, Nestor's interest in Marcus extends beyond friendship. A surreal pool scene, in which the men become entangled in the water, perfectly communicates unspoken ambitions. It turns out that the affluent Nestor is, ironically, Marcus's only potential ally in his descent into depression and madness, but his offer of help may come too late. Similar in tone to "Henry - Portrait of a Serial Killer", this is a well written, thinking man's thriller that doesn't blush at its atrocities. The film is full of magnificent, clever details. For example, Marcus is slow to rid himself of the corpses piling up in his bedroom, so the place has started to reek. Iglesias conveys the situation with wonderful black humor by showing us packs of dogs loitering at his front door for a taste of the rotten meat inside. Every night Marcus arrives home, he has to scream at the dogs as they swarm about like flies. During one of the murder scenes, the director intercuts a game of soccer going on outside. Much more than a standard horror flick, this touches on the perils of becoming more successful than your friends and the consequences of tough decisions. We sympathize with Marcus's situation, even though his actions are illegal. Putting a cherry on top of the cake is a minimalist score and creepy, electronic sound effects. Unfortunately, most versions available (including the one I saw) are dubbed. I'd kill to see this in its original language.