Een heel gewone film, maar niet zonder charme. Een vreemdsoortige film met het idee van een hoog ambt - deze film bevindt zich ergens in de baan van _Driving Miss Daisy_ en _The Bodyguard_. De Doug Chesnic van Nicholas Cage is verbijsterd als hij ontdekt dat zijn persoonlijke plicht tegenover de voormalige first lady voor onbepaalde tijd wordt verlengd. Shirley Maclaine ziet in dat dit een zwak idee is en dat het langzame ontbranden van het hart van de film haar koppige, eenzame weduwnaar slechts bij stukjes en beetjes verzacht. Er wordt geen poging gedaan om de kwestie van plicht versus persoonlijke behoefte - van wettig versus sentimenteel voogdij - echt aan te pakken, maar de film maakt zijn standpunt elegant genoeg duidelijk.
A very run-of-the-mill picture but not without charm. An odd-couple movie with the concept twist of high office this film sits somewhere in the orbit of Driving Miss Daisy and The Bodyguard. Nicholas Cage's Doug Chesnic is aghast to discover that his stint of personal duty towards the former first Lady is being extended indefinitely. Shirley Maclaine can see that this is a thin idea and really works the slow-burn heart of the film only softening her stubborn, lonely widower by increments. There is no attempt made to really work the issue of duty vs individual need - of statutory vs sentimental guardianship - but the film makes its point elegantly enough. 4/10