Het hoofdpersonage fungeert als de verteller in het verhaal van Poe. Helaas is het personage in dat korte verhaal een man, maar in deze versie van het verhaal wordt de rol aan een jonge vrouw gegeven. Ze is een vroegere minnares van Roderick, in plaats van een jeugdvriendin.<br />Afgezien van dat ene verschil en een paar moderne foefjes (zoals de isolatietank) is het verhaal ongelooflijk trouw aan het verhaal van Poe, en de familievloek is hier ook veranderd.<br />Maar daar later meer over.<br />De rol van de verteller is om te fungeren als een waarnemer waardoor we het verhaal zien ontvouwen. Dit helpt ons om empathie te ontwikkelen met het personage, zonder al die verwarrende voorgevoelens en flashbacks die zouden zijn ontstaan als we de film hadden gezien door de ogen van Roderick of Maddie.<br />Gezien dat perspectief vind ik het acteerwerk erg goed en de rolverdeling briljant. Austin Nichols speelt de rol van Roderick tot in de puntjes en belichaamt de verwrongen percepties, de overgevoeligheid (die lijdt aan Neurasthenia) en de fotogevoeligheid briljant. In de Roger Corman-versie, die volgens mij het definitieve verhaal van Poe vertelt, had Vincent Price het nooit zo goed kunnen (en moeten) doen.<br />En Izabella Miko is absoluut een genot. Niet alleen voor de ogen, want die zijn echt schitterend.' Er is genoeg te zien, maar ze weet de spanning ook ongelooflijk goed op te bouwen als Jill Michaelson. Terwijl de gebeurtenissen zich rond deze jonge vrouw ontvouwen en, terwijl Roderick en mevrouw Thatcher (een briljante rol van Beth Grant) haar werkelijkheid beginnen te manipuleren, reageert ze oprecht en geloofwaardig.<br />Het geheim van de familie Usher is inderdaad een vloek! Zoals Jill zei: 'Ze zijn allemaal één lijn.' Broer en zus als ouders van de volgende lijn van tweelingen, en allemaal lijden ze aan dezelfde familievloek. Maar het geheim wordt onthuld als Jill de familiefoto's van de muur haalt <0xE2><0x80><0x93> ouders hebben een tweeling en die tweeling heeft een tweeling en die tweeling heeft een tweeling... Je hoeft alleen maar te luisteren naar de namen die ze voorleest. Maar terwijl Rodericks boek zich ontvouwt met de film, komen we erachter dat Jill daar is als surrogaat voor Maddie, die gek is geworden door de incest. En Roderick en Thatcher proberen haar verborgen te houden; ze is helemaal niet dood! Terwijl ze dit vertelt, probeert ze te voorkomen dat de vloek verdergaat <0xE2><0x80><0x93> wauw, wat een wending aan Poe's verhaal, met de terugkerende thema's van levend begraven worden!<br />Oké, kijk nu de rest van de film, want de laatste 15 tot 20 minuten maken het allemaal de moeite waard.
*** CONTAINS SPOILERS *** The main character serves as the narrator in the Poe story. Unfortunately, in that short story, the character is a man; but, in this version of the story, the role is given to a young woman. She is a former lover of Roderick, instead of a childhood friend.<br /><br />Except for that one difference; and, a few modern contrivances (like the isolation tank), the story is incredibly faithful to the Poe story well, and the family curse is changed here too.<br /><br />But, more on that later.<br /><br />The role of the narrator is to act as an observer through which we see the story unfold. This helps us build empathy with the character, without all the messy foreshadowing and flashbacks that would have happened, had we seen the movie through Roderick's or Maddie's eyes.<br /><br />Given that perspective, I think the acting is very good; and, I think the casting was brilliant. Austin Nichols plays the role of Roderick to a tee  embodying the twisted perceptions, hyper-sensitivity (suffering from Neurasthenia), and photo sensitivity brilliantly. In the Roger Corman version; which I think is the definitive telling of the Poe story, Vincent Price never could have (nor should have) done as well.<br /><br />And, Izabella Miko is an absolute delight. Not just for the eyes, because there's plenty there to see; but, she also builds the suspense incredibly well as Jill Michaelson. As the events unfold around this young woman; and, as Roderick and Mrs. Thatcher (played brilliantly by Beth Grant) begin to manipulate her reality, she reacts honestly and credibly.<br /><br />The Usher family's secret is a curse indeed! As Jill said, "They are all one line." Brother and sister as parents of the next line of twins and, all suffering the same family curse. However, the secret is revealed when Jill takes down the family pictures -- parents have twins and those twins have twins and those twins have twins... All you have to do is listen to the names as she reads them off.<br /><br />However, as Roderick's book unfolds with the movie, we find out that Jill is there as a surrogate for Maddie, who went insane because of the incest. And, Roderick and Thatcher are trying to keep her hidden; she's not dead at all! In this telling, she is trying to prevent the curse from going on - WOW, what a twist on Poe, with re-curring themes of being buried alive!<br /><br />OKAY, now watch the rest of the movie, because the last 15-to-20 minutes make it all worthwhile.