Dit is de vierde Guy Maddin-film die ik heb gezien <0xE2><0x80><0x93> de andere zijn The Dead Father, Tales From the Gimli Hospital en Twilight of the Ice Nymphs <0xE2><0x80><0x93> en ik ben nog steeds niet onder de indruk. Maddins obsessieve behoefte om de conventies van oude filmstijlen na te bootsen is niet het probleem, het is zijn volslagen onvermogen om een meeslepend verhaal te vertellen. En hoewel _Cleanful_ er heel goed uitziet <0xE2><0x80><0x93> hoewel de tinten bij tijd en wijle oververzadigd zijn <0xE2><0x80><0x93> is het feit dat hij erop staat dat zijn cast het script met een uitgestreken gezicht leest gewoon irritant en eerlijk gezegd een belediging voor de films waaraan hij zogenaamd eer bewijst. Maddin is het arthouse-equivalent van Quentin Tarantino <0xE2><0x80><0x93> redelijk goed thuis in de filmgeschiedenis, vol ontzag voor zijn voorgangers in de filmwereld en jammerlijk niet in staat om zijn liefde en kennis om te zetten in iets anders dan een spelletje spot-de-film.
This is the fourth Guy Maddin film I've seen--the others are The Dead Father, Tales From the Gimli Hospital, and Twilight of the Ice Nymphs--and I have yet to be impressed. Maddin's obsessive need to reproduce the conventions of old film styles isn't the problem, it's his utter inability to tell a compelling story. And while Careful looks quite good--though the tinting is at times oversaturated--his insistence on having his cast read the script in an arch deadpan style is simply annoying and frankly an insult to the films to which he is supposedly paying tribute. Maddin is the arthouse equivalent of Quentin Tarantino--reasonably well versed in film history, in awe of his cinema predecessors, and woefully unable to turn his love and knowledge into anything more than a game of spot the influence.