Er komen twee vragen bij me op als ik een film zie die deze twee genres door elkaar haalt. Ten eerste, waarom denkt iemand dat deze twee genres verenigbaar of symbiotisch kunnen zijn? Integendeel, ze sluiten elkaar uit, behalve in zeldzame gevallen <0xE2><0x80><0x93> 'Home, Sweet Homicide' is een uitzondering die me te binnen schiet. Voor het grootste deel neutraliseren de componenten van het ene de componenten van het andere.<br />Ten tweede, wat waren de kwalificaties van een scenarioschrijver in de 30's? Deze film had een aantal van de flauwste dialogen en bevatte zoveel nietszeggende frasen dat een groot deel van de plot onbedoeld grappig was en veel komma's helemaal leeg waren. Over het geheel genomen sloeg het nergens op en het was een karweitje om naar te kijken. De verbazingwekkende bekwaamheid van de cast en de beter dan gemiddelde acteerprestaties wezen op een superieure productie <0xE2><0x80><0x93> maar die werd verpest door het oninteressante slotproduct. Ik gaf deze film een cijfer van drie en dat was meer dan verdiend.
Two questions arise when watching a film mixing these 2 genres. First, what makes anyone think these 2 can be compatible or symbiotic? On the contrary, they are mutually exclusive except in rare cases - "Home, Sweet Homicide" is an exception which comes to mind. For the most part the components of the one nullify those of the other.<br /><br />Second, what were the qualifications for a screenwriter in the 30's? This picture had some of the lamest dialogue and contained so many non-sequiturs that much of the plot was unintentionally funny and many gag lines fell completely flat. On the whole it made little sense and was a chore to watch.<br /><br />Saving grace here was the surprisingly able cast and better-than average screen credits which signified a superior production - but which was wrecked by and uninteresting final product. I gave this one a rating of 3 and it was richly deserved.