Ik besloot in een opwelling naar deze film te kijken, zonder enige verwachting, en ik was er helemaal weg van. Tuurlijk, de plot is de gebruikelijke 30sromcom-onzin waarin een slecht meisje een brave jongen ontmoet, maar het script is ongewoon goed geschreven voor een B-film en biedt veel lachsalvo's en schattige romantische momenten waar je bij moet zuchten. De 2 hoofdrollen, Dixie Lee en Joe Morrison, zien er ongelooflijk schattig uit samen, hoewel Joe een beetje een houterige acteur is. Zijn voornaamste doel in deze film is gewoon om er schattig uit te zien en liefdesliedjes te zingen, wat hij opmerkelijk goed doet, dus dat kunnen we hem vergeven. De onfortuinlijke eerste vrouw van Dixie Lee doet het heel goed als ze wijsjes zingt. Wat deze B-film extra bijzonder maakt, zijn Burns en Allen als figuranten, en al hun grappen zijn niet te missen. Nog iets wat deze film o zo beminnelijk maakt, zijn de fantastische 30's-nummers. Mijn favorieten waren Dixie Lees solo 'You Got Me Doin' Things' en Joe's middernachtelijke slaapliedje voor Dixie, 'Let Me Sing You to Sleep'. Joe geeft ook een heel mooie vertolking van Tsjaikovski's 'Nur Wer Die Sehnsucht Kennt'.<br />Helaas lijdt de film eronder als hij de laatste 10 minuten een melodramatische wending neemt, maar het einde is gelukkig (het is tenslotte een komedie!) en Burns en Allen sparen het einde enigszins met hun fratsen. Ondanks alle kleine tekortkomingen van de film is hij verschrikkelijk charmant, en als je van 30's komedies of musicals houdt, kan ik hem ten zeerste aanbevelen. Je krijgt er een warm, wazig gevoel van vanbinnen.
I decided to watch this movie on a whim with absolutely no expectations and I was completely charmed by it. Sure, the plot is your usual 30's rom com hogwash where a bad girl meets a good boy, but the script is unusually well-written for a B-picture and provides many laughs and cute romantic moments you'll sigh over. The 2 leads, Dixie Lee and Joe Morrison look unbelievably cute together, though Joe is a bit of a wooden actor. His main purpose in this movie is just to stand around looking cute and sing love songs, which he does remarkably well, so we can forgive him that. Dixie Lee, Bing Crosby's unfortunate first wife, does very well here as she cracks wise and sings. What makes this B movie extra-special are Burns and Allen as supporting characters, and all their gags are not to be missed. Another thing that makes this movie oh so lovable are the marvelous 30's tunes. My favorites were Dixie Lee's solo "You Got Me Doin' Things" and Joe's midnight lullaby to Dixie, "Let Me Sing You to Sleep". Joe also gives a very lovely rendition of the Tchaikovsky's "Nur Wer Die Sehnsucht Kennt".<br /><br />Unfortunately, the movie suffers when it takes a melodramatic turn in the last 10 minutes but the ending is happy (it's a comedy after all!) and Burns and Allen save the ending somewhat with their antics. Despite all the film's small faults, it's terribly charming, and if you like 30's comedies or musicals I highly recommend it. It'll leave you with a warm, fuzzy feeling inside.