Bogey speelt een gekwelde kunstenaar (!) die elke vrouw moet vermoorden zodra ze hem geen artistieke inspiratie meer biedt. Het klinkt vergezocht en het is niet bepaald het meest geloofwaardige motief voor moord, maar ik heb wel erger meegemaakt. Stanwyck speelt zijn tweede vrouw met de kromme neus, die uiteindelijk wordt bestookt met aanwijzingen dat Bogeys eerste vrouw is vergiftigd en dat hij hetzelfde met haar van plan is. Stanwyck krijgt een triljoen aanwijzingen <0xE2><0x80><0x93> genoeg indirect bewijs om O.J. Simpson voor een jury van naar seks hunkerende zwarte vrouwen te veroordelen <0xE2><0x80><0x93> maar ze heeft nog steeds haar twijfels. Ach, liefde... Uiteindelijk wint het gezonde verstand het en drinkt ze niet meer dat onheilspellende glas melk dat Bogey zo graag voor zijn vrouwen inschenkt. Ze wordt op het laatste moment gered door haar ex-vriendje. We hebben hier ook Bogeys dochter uit het eerste huwelijk; dit meisje krijgt een dialoog die een veertigjarige vrouw te volwassen zou doen klinken. We worden geacht te geloven dat de koelheid van dit meisje ten aanzien van alles wat er gebeurt, evenals haar welbespraaktheid en haar manier van spreken, het gevolg is van het feit dat ze niet met andere kinderen omgaat! Het personage van het meisje is soms zo overdreven dat het onbedoeld komisch wordt. Gefilmd in vrij mooi zwart-wit. De dialoog in de openingsscènes is op het niveau van een stuiverroman. Als je mijn 'biografieën' van Bogart en andere Hollywood-personages wilt lezen, neem dan per e-mail contact met me op.
Bogey plays a tortured artist(!) who needs to kill every wife once she serves no artistic inspirational purpose to him anymore. It sounds far-fetched and isn't exactly the most credible motive for murder, but I've seen worse. Stanwyck plays his crooked-nosed second wife, who eventually gets bombarded by clues that Bogey's first wife was poisoned and that he has the same in store for her. Stanwyck gets about a zillion clues - enough circumstantial evidence to convict O.J. Simpson in front of a sex-starved black female jury - yet she still has doubts. Ah, love... Eventually common sense prevails and she doesn't drink that forbidding-looking glass of milk that Bogey is so keen on serving his wives. She is saved by her ex-beau in the last minute. We also have here Bogey's daughter from the first marriage; this girl is given dialog that would make a forty year-old woman sound too adult. We are supposed to believe that this girl's coolness regarding all the goings-on, as well as her articulate manners and speech, are a result of her not socializing with other kids! The girl's character is sometimes so over-the-top that it becomes unintentionally comical. Filmed in rather nice black&white. The dialog in the opening scenes is on a dime-novel level. If you're interested in reading my "biographies" of Bogart and other Hollywood personalities, contact me by e-mail.