Op het dvd-omslag van deze rechtstreekse videochaos staat de hype: 'In de Traditie van Tod Brownings FREAKS.' Hoe slecht Brownings opus ook was, het was een meesterwerk vergeleken met deze versie uit 2007. O, natuurlijk, er zijn overeenkomsten tussen de twee freakfilms. Zowel Brownings als Bells exploitatie-exploits zijn slecht geacteerd, technisch onbekwaam, en lijken te zijn bewerkt met een heggenschaar (sommige scènes in 'Freakshow' zijn zo slecht geconstrueerd dat de kijker geen idee heeft wat er is gebeurd).<br />Hoe dan ook, 'Freakshow' volgt (lees:'stelen') de plot van 'Freaks' (een blanke, niet-freakachtige chick probeert met een circusfreak te trouwen om aan zijn geld te komen). In het origineel was het geilste doelwit een dwerg, maar in deze film is het 'geilste' een lilliputter. Het slachtoffer is een man met een slecht gebit en onder de steenpuisten. De kijker krijgt in het origineel te maken met een grote verscheidenheid aan fysiek en mentaal misvormde figuren (van wie er niet één kon acteren). In deze remake is er ook een stel freaks: een vent zonder armen, een vent zonder benen, een handjevol dwergen en een stel figuranten met slechte make-up en goedkope maskers (ook geen van deze mensen kan acteren).<br />'Freakshow' neigt ernaar de kijker niet echt aan Brownings film te herinneren tot aan de voor-huwelijksfeestscène waarin de freaks de aanstaande bruid in hun wereld binnenvoeren. Als je je die prachtige scène uit de originele film ('Een van ons! Een van ons!') herinnert, dan weet je het weer. De manier waarop het voor deze film werd nagebootst, zal ik nooit kunnen uitstaan. En dan is er nog het einde.<br />De laatste scène van Todd Browning onthulde dat raadselachtige en verbijsterende 'eendenmeisje'. De kijker had geen idee hoe ze zo was geworden, maar ze wisten dat de freaks de ontrouwe vrouw tot de grootste freak van allemaal hadden gemaakt. Het schijnt dat Keith Leopard, schrijver van de 'Freakshow', vond dat iedereen die vier dollar neertelde om deze kalkoen te huren, het verdiende om te zien hoe... misschien heb ik genoeg gezegd. Laat ik volstaan met te zeggen dat de reden dat de film geen noemenswaardige productiewaarde had, was dat ze al hun geld hadden uitgegeven aan de special effects van de afgelopen tien hartverscheurende minuten. Heel vaak is een 'niet-geregistreerde' een 'niet-geregistreerde'. Een etiket op een film is niets meer dan een marketinginstrument. Die laatste 10 minuten halen 'Freakshow' ver uit het 'R'-land.<br />Tod Brownings 'Freaks' was eigenlijk niets meer dan een filmische opvulling die leidde tot de laatste, snelle blik van het eendenmeisje. 'Freakshow' wil ook dat de kijker verbaasd is over de laatste ontknoping.<br />Maar je zult zooooo teleurgesteld zijn.
On the DVD's cover of this straight-to-video mess is the hype, "In the Tradition of Tod Browning's FREAKS." As bad as Browning's opus was, it was a masterpiece compared to this 2007 version. Oh, sure, there are similarities between the two freak flicks. Both Browning's and Bell's exploitation expos are badly acted, technically inept, and appear to have been edited with hedge shears (some of the scene shifts in "Freakshow" are so badly constructed, the viewer has no idea what happened).<br /><br />Anyway, "Freakshow" does follow (read: "steal") the plot of "Freaks" (a white trash non-freak chick attempts to marry a circus freak to get at his money). In the original, the horny mark was a midget, but in this movie, the "victim husband" is a guy with bad teeth and covered with boils. The viewer gets to meet a large variety of physically and mentally deformed characters (none of whom could act) in the original. In this remake, there's a bunch of freaks, too; one armless dude, one legless guy, a handful of dwarfs and a bunch of extras in bad make-up and cheap masks (none of these people can act, either).<br /><br />"Freakshow" meanders on really not reminding the viewer of Browning's flick until the pre-wedding party scene where the freaks induct the bride-to-be into their world. If you remember that wonderful scene from the original flick ("One of us! One of us!") you're going to hate the way it was re-imagined for this movie. And then there's the ending.<br /><br />Tod Browning's final scene revealed that enigmatic and jaw-dropping "duck-girl." The viewer had no idea how she got that way, but they knew that the freaks had turned the unfaithful woman into the greatest freak of all. It seems that Keith Leopard, "Freakshow" scribe, decided that anyone who plunked down four bucks to rent this turkey deserves to see how... perhaps, I've said enough. Suffice it to say that the reason the film had no production values to speak of was because they had spent all of their money on the special effects for the last 10 gut-wrenching minutes. A lot of times, an "unrated" tag on a film is nothing more than a marketing tool. Those last 10 minutes take "Freakshow" way out of "R" land.<br /><br />Tod Browning's "Freaks" really was nothing more than cinematic filler leading up to the final, quick glance of duck-girl. "Freakshow" also wants the viewer to be amazed at the final denouement.<br /><br />But, you are going to be soooooo disappointed.