Het thema is een beetje een voorproefje van The Sixth Sense, waarin conflicten in de kindertijd met respect worden behandeld. De regisseur krijgt niet alleen virtuoze uitvoeringen van zijn jeugdige hoofdrollen, maar zijn geijsbeer, de belichting, de humoristische oneliners zijn gewoonweg overweldigend voor een beginneling. Kijk nog eens naar de scène waarin Joseph Cross en zijn grootvader buiten lopen en de jongen uiteindelijk op de borst van zijn grootvader uithuilt. Een lange, ingewikkelde scène met veranderingen in emotie, relaties, timing enzovoort... en in één keer afgedraaid. Verbazingwekkend. Ik waardeer de oosterse filosofie (zoals in oosters). Hoewel ik heb gehoord dat M. anglicaans is, heeft hij in zijn binnenste een zekere mystiek die in beide films duidelijk naar voren komt. Als Cole Zieer eenmaal zijn 'gave' begrijpt. Als Joshua eenmaal wakker is en zijn omgeving aanvaardt, krijgt hij zijn teken en zijn antwoorden... wat is dit, Zen/Hindoe/Katholiek?
A bit of a preview to The Sixth Sense, the theme treats childhood conflicts with a respectful interest. Not only does the director get virtuoso performances from his juvenile leads, but his pacing, lighting, visuals, humorous one-liners is simply overwhelming in a neophyte. Rewatch the scene where Joseph Cross and his Grandfather are walking outside and the kid eventually cries on Grandfather's chest. Long, complicated scene with changes in emotion, relationships, timing etc...and done in a single cut. Amazing. I appreciate the Oriental Philosophy touch (as in Eastern). While I heard that M. is an Episcopalian, he retains at his core some mysticism which is evident in both movies. Once Cole Seer understands his "gift" he stops being a psychotic outcast and starts a new direction in his life. Once Joshua wakes up and accepts his surroundings, he gets his sign and his answers...what is this, Zen/Hindu/Catholic??