Deze eerste en laatste serie is misschien wel de beste van alle afleveringen van _Black Adder_ ; het is ook meer een tragikomische vertoning dan gewoon slapstick, misschien omdat in die tijd (1989) de gebeurtenissen van de Tweede Wereldoorlog veel mensen bezighielden, of het nu om overlevende soldaten of familieleden ging.<br /><br />Als zodanig was er enige controverse toen het voor het eerst door de BBC werd uitgezonden, vanwege het kennelijke gebrek aan respect voor degenen die vochten en sneuvelden voor de vrijheid en de democratie.<br />Maar achteraf gezien is dat niet helemaal waar, want zelfs bij Episode 1 is er een tastbare verschuiving in de toon van de vorige _Black Adder_ -serie. Ja, er is nog steeds sprake van die flauwekul, vooral ten koste van die arme, onnozele soldaat Baldrick. Maar bovendien hebben veel van die zogenaamd grappige regels een ernstige ondertoon, en is dat ook de ware waarheid van de pure waanzin & klucht die tijdens de echte oorlog plaatsvond.<br />Voor degenen die hun geschiedenis van de twintigste eeuw kennen, werd de Tweede Wereldoorlog gezien als een complete ramp voor iedereen, vooral voor de Britse soldaten in de loopgraven, vooral omdat ze werden gecommandeerd & verteld hoe ze een oorlog moesten voeren door de meest weerzinwekkende idioten uit de hogere kringen die zich generaal noemden en ooit een uniform droegen. <br />Dit werd duidelijk vertegenwoordigd door de stuntelende idioot, generaal Melchett (een prachtig vermakelijke vertoning van Stephen Fry). Melchett heeft er geen idee van hoe het leven voor de troepen aan de frontlinie werkelijk is, terwijl hij 35 mijl achter de frontlinie in een of ander paleisachtig landhuis zit te kletsen, waar het gevaarlijkste gevaar in zijn leven is dat hij een kurk uit een champagnefles kan draaien zonder dat die hem in het gezicht raakt.<br />Melchett is een volslagen idioot, maar dat beseft alleen kapitein Blackadder; alle anderen denken dat de generaal alleen maar weet wat hij doet vanwege zijn rang en sociale status. Dus is het geen wonder dat Blackadder wil muiten omdat het zo is.' 'Het is een moeilijke keuze om te beslissen wie de echte vijand is: de Duitsers of zijn eigen generaals.'<br />'Bijvoorbeeld:'<br />Generaal Melchett: 'Kijk je uit naar de grote aanval?'<br />Soldaat Baldrick: 'Nee, generaal, ik ben doodsbang.'<br />Generaal Melchett: 'De gezonde humor van de eerlijken, Tommy. Maak je geen zorgen, mijn jongen. Als je ook maar even weifelt, denk er dan aan dat kapitein Darling en ik achter je staan.'<br />Edmund Blackadder: 'Ongeveer veertig kilometer achter je.'<br />'Deze duistere humor is prachtig verweven met de gebruikelijke geestige zinnen, die grotendeels te danken zijn aan de schrijvers, Richard Curtis en Ben Elton. Het is typisch anti-oorlogs, maar met een goede reden, zoals Blackadder in een van de afleveringen verklaart:'<br />' met 50.000 man die elke week worden gedood wie zal er dan één dode duif missen!'<br />De waanzin van deze oorlog trekt ook onze aandacht naar diezelfde fronttroepen zoals Blackadder, Baldrick & luitenant George. Hun leefomstandigheden zijn walgelijk & de angst om neergeschoten of gebombardeerd te worden uit hun loopgraaf is een zeer reële mogelijkheid.<br />De humor is slechts een bijkomstigheid van de echte verschrikkingen die in hun leven plaatsvinden en dit wordt prachtig afgesloten in de zeer trieste finale. De critici betoogden niet langer dat deze serie geen enkel respect afdwong, want in de laatste paar minuten van episode zes werden we getrakteerd op het trieste verscheiden van al die soldaten die in de tijd vervaagden en werden vervangen door de beruchte papavervelden die Noord-Frankrijk bestrooien.<br />Blackadder Goes Forth is veel intelligenter dan een heleboel komische series; het schrijven en acteren is uitzonderlijk goed en vormt ook de basis voor het ware mensenoffer dat de miljoenen soldaten aan hun koning & vaderland brachten terwijl de zelfvoldane & arrogante generaals naar huis gingen voor meer medailles, eerbewijzen en rijkdommen dan ooit tevoren.<br /><br />De kinderen van tegenwoordig vinden lezen over geschiedenis saai & niet erg relevant. Maar dank zij deze serie ben ik er zeker van dat zowel jong als oud dit veel interessanter, boeiender, afschrikwekkender & schokkender zal vinden dan enig geschreven woord over dit onderwerp ooit zou kunnen zeggen.
This forth and final series is perhaps the best of all the Black Adder episodes; it is also more of a tragi-comedy than just plain old slapstick perhaps because at the time (1989) the events of WW1 were very much in the minds of a lot of people, whether it be surviving soldiers or relatives.<br /><br />As such there was some controversy when it was first broadcast by the BBC for its apparent lack of respect to those who fought and lost their lives for the sake of freedom & democracy.<br /><br />However, in retrospect, this isn't strictly true because even with Episode One there is a tangible shift in tone from previous Black Adder series. Yes some of the slapstick tomfoolery is still there, mainly at the expense of poor gormless Private Baldrick. But in addition a lot of the supposedly funny lines do have quite serious undertones, and bely the real truth of the sheer lunacy & farce that went on during the real war.<br /><br />For those that know their 20th Century history, WW1 was seen as a complete disaster for all and sundry, especially for the British soldiers in the trenches, primarily because they were being commanded & told how to fight a war by the most repulsive upper-class morons that call themselves Generals that ever wore a uniform.<br /><br />This was plainly represented by the bumbling fool, General Melchett (a wonderfully bemusing performance from Stephen Fry). Melchett simply has no idea of what life really is like for the troops on the front-line while he prattles on 35 miles behind the front-line in some safe palatial mansion where the most dangerous hazard to his life is whether he can unscrew a cork out of a champagne bottle without it hitting him in the face.<br /><br />Melchett is a complete buffoon but only Captain Blackadder realises this; everyone else thinks the General knows what he is doing purely because of his rank & social standing. So it is no wonder that Blackadder wants to mutiny because it's a hard choice deciding who the real enemy is - the Germans or his own Generals. <br /><br />For example:-<br /><br />General Melchett: Are you looking forward to the big push?<br /><br />Private Baldrick: No sir, I'm absolutely terrified.<br /><br />General Melchett: The healthy humour of the honest, Tommy. Don't worry my boy, if you should falter, remember that Captain Darling and I are behind you.<br /><br />Edmund Blackadder: About thirty-five miles behind you.<br /><br />This dark humour is wonderfully interwoven with the usual witty lines thanks largely to the writers, Richard Curtis and Ben Elton. It is typically anti-war but with good reason, as Blackadder declares in one episode:-<br /><br />"with 50,000 men being killed every week who is going to miss one dead pigeon!"<br /><br />The madness of this war also draws our attention to those very same front-line troops such as Blackadder, Baldrick & Lieutenant George. Their living conditions are disgusting & the fear of being shot or bombed out of their trench a very real possibility.<br /><br />The humour is just an adjunct to the real horrors that are going on in their lives, and this is beautifully concluded in the very sad finale. No longer did the critics argue this series lacked any respect because come the final few minutes of Episode Six we were treated to the sad demise of all those soldiers fading into time and replaced by the infamous poppy fields that strewn Northern France.<br /><br />Blackadder Goes Forth is far more intelligent than a lot of sitcoms; the writing and acting is exceptionally good, and also underpins the true human sacrifice the millions of soldiers gave to their King & country while the smug & arrogant Generals went home to more medals, honours and riches than ever before.<br /><br />School children of today find reading about history boring & not very relevant. But thanks to this series I am sure young & old alike will find this far more interesting, absorbing, damming & shocking than any written word on the subject could ever say.<br /><br />War Is Hell!<br /><br />****/*****