Een corrupte zakenman. Een ballerina zonder passie. Een doodgewone inbreker die zich voordoet als baron. Een pragmatische arts. Een stervende man die vastbesloten is zijn dagen in weelde door te brengen. Een portier die zich zorgen maakt om zijn vrouw. En een stenograaf die in het geheel opgaat. Combineer deze personages in een kom, voeg er een schepje sterretje aan toe, roer goed en je hebt 'Grand Hotel', Oscars winnaar van de Oscar voor de beste film in 1932.<br />Er wordt wel gezegd dat de beste honkbalwedstrijden gebaseerd zijn op goed pitchen. En dat de beste films gebaseerd zijn op goed schrijven. Het doet er niet toe dat Grand Hotel van MGM kwam, de machtigste studio van die tijd. Het doet er niet toe dat de cast niet één, niet twee, maar zeven van de meest legendarische namen uit de geschiedenis van Hollywood omvatte. Het doet er niet toe dat het de tweede van de drie winnaars van de prijs voor de beste film van Irving G. Thalberg was in een tijdsbestek van zes jaar, waarbij 'The Broadway Melody' (1929) en 'Mutiny On the Bounty' (1935) de andere twee waren. In de kern heeft 'Grand Hotel' een van de meest ingewikkelde scripts ooit geschreven, vol personages die even divers en multidimensionaal zijn als in welke film ook.<br />Hoewel het slechts genomineerd was voor de beste film (een zeer unieke anomalie in de geschiedenis van de Academy), biedt 'Grand Hotel' niet alleen een prachtig script, maar ook fascinerende prestaties van Wallace Beery (die dat jaar de prijs voor beste acteur won voor 'The Champ'). ), Greta Garbo, en een bijna onherkenbare Joan Crawford, in haar laatste optreden. Deze film heeft ook een paar Barrymores, met Lionel als de zieke meneer Kringelein, die zijn laatste dagen in weelde wil slijten, en John als de zwierige baron von Geigern, een hoteldief met een zachte hand.<br />'Grand Hotel' is een film met karakters, vol bedrog, intriges, schandalen en corruptie, met een moord als extraatje. Van alle personages in de film zijn er alleen meneer Kringelein, die geluk heeft, Flaemmchen, die alleen een goede kans wil, en de hotelportier Senf (Jean Hersholt), die de hele film over zijn vrouw tobt. Ik denk dat de reden waarom 'Grand Hotel' niet genomineerd werd voor een Oscar simpelweg was dat er niemand was die het script voor de film mocht aanpassen. Het is heel goed mogelijk dat het script al solide genoeg was, zodat er slechts een minimale aanpassing nodig was. Anders blijft het op het scherm heel goed overeind.<br />Ik zal hier niet bedrieglijk zijn. 'Grand Hotel' is een gedateerde film. Maar aan de andere kant denk ik dat hij zijn eigen karakters heeft, en als een succesvol experiment in vroege ensemble-opvoeringen.
A corrupt businessman. A ballerina bereft of passion. A common burglar posing as a baron. A pragmatic doctor. A dying man determined to live out his days in luxury. A porter worried about his wife. And a stenographer caught up in the mix. Combine these characters into a bowl, add a dash of star power, stir well, and you have "Grand Hotel", Oscar's 1932 winner for Best Picture.<br /><br />It has been said that the best baseball games are based on good pitching. Along those same lines, the best movies are based on good writing. Never mind that Grand Hotel came from MGM, the most powerful studio of its day. Never mind that the cast included not one, not two, but seven of the most legendary names in Hollywood history. Never mind that it was the second of the three Best Picture winners produced by Irving G. Thalberg in a six-year span, "The Broadway Melody" (1929) and "Mutiny On the Bounty" (1935) being the other two. At its core, "Grand Hotel" has one of the most intricately-written scripts ever created, filled with characters as diverse and as multi-dimensional as any found in film.<br /><br />Though nominated only for Best Picture (a very unique anomaly in Academy history), "Grand Hotel" offers not only a wonderful script, but fascinating performances from Wallace Beery (who did tie for Best Actor that year for "The Champ"), Greta Garbo, and an almost unrecognizable Joan Crawford, in her breakout performance. This film also has a pair of Barrymores, with Lionel as the ailing Mr. Kringelein, looking to spend his final days in the lap of luxury, and John as the dashing Baron von Geigern, a hotel thief with a soft touch.<br /><br />"Grand Hotel" is a character-driven movie, filled with deception, intrigue, scandal, and corruption, with a murder thrown in for good measure. Of all the characters in the film, only Mr. Kringelein, who has a run of good fortune, Flaemmchen, who only wants a good opportunity, and the hotel porter Senf (Jean Hersholt), who frets throughout the film about his wife's labor, come away better at the end than in the beginning.<br /><br />I think the reason "Grand Hotel" was not nominated for a screenplay Oscar was simply that nobody was credited with adapting the script for the movie. It is quite possible that the script was already solid enough, so that only minimal adaptation was necessary. Otherwise, it holds its own on the screen quite well.<br /><br />I will not be deceptive here. "Grand Hotel" is a dated movie. But, on the other hand, I think it holds its own as a study of seven characters and as a successful experiment in early ensemble casting.