Deze film zou leuk zijn geweest om te regisseren als een Theatre of the Absurd, maar in zijn huidige vorm in Hollywood is hij dat niet. Er is hier genoeg materiaal voor ruim een halfuur.<br />De goede beelden hebben weinig te maken met het verhaal. Verhaal? Er is eigenlijk geen verhaal, en dat is prima, behalve dat de regisseur probeert te doen alsof er een verhaal is. Bovendien gelooft niemand dat de hoofdpersoon verliefd is op het Aziatische meisje of zelfs maar op Keira Knightley. Als het publiek dit gelooft, dan is de hoofdpersoon een mafkees wiens bizarre logica hem vertelt dat hij een tuin voor zijn vrouw moet aanleggen terwijl hij voortploetert, altijd klaar om naar het buitenland te ontsnappen. <br /><br />Aziatische acteurs zou worden aangeraden om sappige schurkenrollen te kiezen, aangezien Hollywood gewoon niet weet wat het aan moet met Aziaten in films. Alain Resnais' vertolking van Hiroshima Mon Amour van Marguerite Duras is een uitzondering die de moeite waard is.<br />Waarom zou Hollywood zijn tijd verspillen aan pogingen om hun liefde te bewijzen aan en voor Aziaten die beter weten. Het is vreemd. Aziaten in Hollywoodfilms hebben er niets aan als een film op deze manier faalt. Verward denken leidde tot de rotzooi op het scherm, die uit het script afkomstig moet zijn. Heeft iemand het script gelezen?
This film would have been fun to fix as a Theatre of the Absurd. Otherwise, in its current Hollywood format, it fails. There's about enough material here for a good half hour.<br /><br />The good visuals have little to do with the story. Story? There really isn't one, which is fine, except that the director tries to pretend that there's a story. Furthermore, no one buys that the main character's in love with the Asian girl or even Keira Knightley. If the audience is expected to buy this, then the main character's a nut job whose weird logic tells him to build his wife a garden while he plods along, ever ready to escape abroad. <br /><br />Asian actors would be advised to choose juicy villain roles as Hollywood just doesn't know what to do with Asians on film. Alain Resnais adaption of Marguerite Duras' Hiroshima Mon Amour is an exception that is beautiful.<br /><br />Why would Hollywood waste its time trying to prove their love to and for Asians who know better. It's odd. Asians in Hollywood film are not to blame when a picture fails like this. Muddled thinking led to the mess on screen, which must have originated in the script. Did anyone read the script?