Ach, zo maken ze ze tegenwoordig niet meer.<br />_Horror of the Blood Monsters_ is echt een waanzinnige film. Het is een smikkelende oefening in het maken van filmsoorten van de soort die je doet zeggen: 'Ik kan niet geloven dat ze dit hebben gedaan!' Het is een merkwaardige mengeling van onbekwaamheid en experimenteren die resulteert in een ietwat onvergetelijke filmische ervaring. Of dat goed of slecht is, hangt helemaal af van je tolerantie voor eersteklas gelul.<br />Zoals al vele malen is gezegd, bevat de film segmenten uit een paar oude films, waaronder een Filippijnse holbewoner-avontuur en een dinosaurusfilm. Deze zijn (losjes, om het zacht uit te drukken) met elkaar verbonden door sciencefiction- en horrorsecties, die op zichzelf ook niet zo goed met elkaar verbonden lijken te zijn. Met andere woorden, het is een puinhoop. Nee, echt, het is een leuke puinhoop om naar te kijken.<br />Het verhaal is op z'n zachtst gezegd halfslachtig. De filmproducenten hebben het zeker niet erg belangrijk gevonden, dus dat zal ik ook niet doen. In plaats daarvan zal ik een stroom-van-bewuste lijst geven van dingen die deze film bevat.<br />We hebben vampiers met plastic tanden. We hebben het verhaal van een gek die broeder Theodore heet. We hebben een missiecontrole die wordt geleid door een man en een vrouw en een vent met een klembord. We hebben een kettingrokende ruimtekapitein die wordt gespeeld door een oude dokter die wordt gespeeld door een (dronken?) John Carradine. We hebben een ruimteschip dat gemaakt is van een fles wasmiddel, waarvan het interieur bestaat uit een tafel en twee bijzonder oncomfortabel ogende houten dekstoelen. We hebben speciale effecten van de speciale-behoeften-soort die in een aflevering van _The Clangers_ onrealistisch zouden lijken. We hebben een olifant met deurmatten eraan vast, waardeloze dinosaurussen en ruimte gazelles. We hebben krabmannen, vleermuismannen, slangmannen en dwergen. We hebben een oorlog tussen goede holenmensen en vampierholenmensen. We hebben een holenvrouw die van ras verandert, afhankelijk van met wie ze op een gegeven moment op het scherm is. We hebben moreel dubieuze hersenchirurgie, uitgevoerd om ruimtelijke communicatie tussen de sterren mogelijk te maken. We hebben epische gevechten van buitengewoon slecht gechoreografeerde proporties. We hebben een psychedelische seksmachine uit het ruimtetijdperk. We hebben een buitenaardse atmosfeer die voortdurend van kleur verandert, zodat oude zwart-witbeelden naadloos in de film passen, of door straling of zo. Over het algemeen gebeurt er in deze film van alles.<br />Het is een lachsalvo.<br />Het gaat zo ver dat het goed is, het is zo ver dat het experimenteel is. Ik zou zeggen: vier het. Het zou je moeten opvrolijken.
Ah, they don't make them like this any more.<br /><br />Horror of the Blood Monsters is truly a crazy film. It's a biscuit-taking exercise in Z-Grade film-making of the variety that makes you say, 'I cannot believe they did this!'. It's a curious mixture of ineptness and experimentation that results in a somewhat unforgettable cinematic experience. Whether that's a good or a bad thing is entirely down to your tolerance for premier division crapola.<br /><br />As has been stated many times, the film incorporates segments from a few old movies, including a Filipino caveman adventure and dinosaur film. These are linked together (loosely, to say the least) by sci-fi and horror sections, which in themselves don't seem to be connected very well either. In other words, it's a shambles. By, my word, it's a fun shambles to watch.<br /><br />The story is half-hearted at best. The film-makers certainly didn't treat it with very much importance, so neither will I. Instead, I shall give a stream-of-conscious list of things that this movie contains.<br /><br />We have vampires with plastic teeth. We have narration by a madman called Brother Theodore. We have a mission-control that is run by a man and a woman and a bloke with a clipboard. We have a chain-smoking space crew lead by an ancient doctor played by a (drunk?) John Carradine. We have a space-ship made out of a bottle of detergent, the interior of which consists of a table and two extremely uncomfortable looking wooden deck-chairs. We have special-effects of the special-needs variety  the outer space scenes would look unrealistic in an episode of The Clangers. We have an elephant with door-mats stuck to it, crap dinosaurs and space gazelles. We have crab-men, bat-men, snake-men and midgets. We have a war between good cavemen and vampire cavemen. We have a cave-woman who changes race depending on who she is on screen with at a given time. We have morally dubious brain-surgery, performed in order to allow for inter-stellar communications. We have epic battles of extremely badly choreographed proportions. We have a space age psychedelic sex machine. We have an alien atmosphere that changes colours constantly in order for the movie to incorporate old black and white footage seamlessly with the colour bits, or because of radiation or something. Generally speaking, we have a lot of things going on in this movie.<br /><br />It's a laugh-riot.<br /><br />It goes beyond so bad it's good  it's so bad it's experimental. I would say, celebrate it. It should cheer you up.