Laten we de beste scènes naar voren brengen. JEZEBEL is een voortreffelijk geacteerde en goed geregisseerde film. Zowel Bette Davis als Fay Bainter hebben hun Oscars verdiend voor hun optreden in de film. Davis' Julie heeft een opmerkelijk blinde vlek voor de mate waarin de vrouwenrechten in het tijdperk van Millard Fillmore zijn vooruitgegaan, want het is nog maar vier jaar geleden dat in de staat New York de eerste vrouwenkiesrechtconferentie werd gehouden. De bekendste vrouw van 1853 was waarschijnlijk George Sand, de romanschrijfster, maar men beschouwde haar als de minnares van Chopin. Henry Fonda's Pres is een man met waardigheid en iemand die zich door niemand voor gek laat zetten. George Brent als Buck vertegenwoordigt een laatste bloei van het oude Zuiden.' Donald Crisp heeft een geweldig moment als hij in de saloon in New Orleans de lafaards die hem niet willen helpen met een prominente patiënt, de mantel uitveegt. William Wyler is een eersteklas regisseur <0xE2><0x80><0x93> zoals in wat een vroeg hoogtepunt van de film is: Pres die Davis' Julie een lesje leert door haar op het 'Nimbus'-bal te vernederen omdat ze een scharlakenrode jurk draagt.<br />Maar goed, waarom is JEZEBEL een mindere film dan GAAN MET DE WIND? JEZEBEL was een film over een eigenzinnige en verwende zuidelijke belle die Julie heet, en over hoe haar egoïsme veel mensen in haar leven kwetst. Het is een geweldige rol voor Davis (en zou waarschijnlijk net zo goed zijn geweest voor Miriam Hopkins, de vrouw die de rol op het toneel speelde). Maar hij is niet groots genoeg. Misschien had hij dat wel kunnen zijn als hij zich had geconcentreerd op de 'gele koorts'-epidemie (maar het publiek van 1938 had ook _Yellow Jack_ van MGM gezien en wist hoe ze het verhaal van die plaag moesten vertellen). _Gone with the Wind_ had ook een eigenzinnige, verwende heldin, Scarlet O'Hara, die door Vivienne Leigh werd gespeeld. Maar hoewel ook zij in het middelpunt van het verhaal staat, is het verhaal episch in de beschrijving van de invloed van de Burgeroorlog op Atlanta en Georgia, en de langzame'reconstructie' van de economie daar aan het eind van de jaren 1860 en 1870. Als gevolg daarvan was er meer vlees in GONE MET DE WIND (vergelijk Fonda's keurige bankier Pres met de ruige, gretige Rhett Butler van Clark Gable, en je begrijpt waar ik het over heb).<br />Dit doet niets af aan JEZEBEL als amusement, ook al heb je een hekel aan de stereotypen van Afrikanen <0xE2><0x80><0x93> Amerikanen als ongelooflijk loyale slaven. Op de een of andere manier denk ik dat de gemiddelde slaaf in Louisiana in 1853 voor zijn eigen veiligheid zou hebben gezorgd en zich neutraal zou hebben opgesteld ten opzichte van het aantal blanken <0xE2><0x80><0x93> Amerikanen <0xE2><0x80><0x93> dat door de ziekte werd meegesleept. Maar ja, in _GEEN MET DE WEGEN_ (tot zijn schade) zijn de stereotypen in overvloed aanwezig. Maar in _JEZEBEL_ is er geen personage als 'Mammy' (Hattie MacDaniel) om de film van de ster te stelen. In feite is 'Prissy' van Butterfly McQueen, ondanks het feit dat ze als een onnozele hals wordt afgeschilderd, ook gedenkwaardiger dan haar equivalenten in _JEZEBEL_.<br />Wat kan er uiteindelijk van _JEZEBEL_ worden gezegd? Een onderhoudende film die goed gemaakt was en goed werd gespeeld... een beetje ouderwets vanwege de stereotypen van slaven. Maar heeft hij over het algemeen betekenis? <0xE2><0x80><0x93> het antwoord op de vraag: 'Welke van de twee films was de beste waarvoor Bette Davis in de jaren dertig de Academy Award won?' (de andere is de nu vergeten GEVAARLIJKE).
Let's put the best features forward. JEZEBEL is a superbly acted film and well directed. Both Bette Davis and Fay Bainter deserved their Oscars for their performances in the film. Davis's Julie has a remarkably blind spot about how far womens rights have gone in the age of Millard Fillmore, for it is only four years since the first womens suffrage conference was held in New York State. The most noted woman of 1853 was probably George Sand the novelist, but people thought of her as the lover of Chopin. Henry Fonda's Pres is a man of dignity and one who will not let anyone make a fool of him. George Brent as Buck represents a final flowering of the Old South's aristocracy and even chivalry (and again demonstrates that Brent could act - note the heavy restraint when he confronts Richard Cromwell's Ted toward the end of the film). Donald Crisp has a great moment telling off the cowards in the saloon in New Orleans who won't assist him with a prominent patient. William Wyler does do a first rate job of directing - as in what is an early highpoint of the film: Pres teaching Davis' Julie a lesson by humiliating her at the "Nimbus" ball for wearing a scarlet dress.<br /><br />That said, why is JEZEBEL a lesser film than GONE WITH THE WIND? JEZEBEL was a film about a willful and spoiled southern belle named Julie, and how her selfishness hurts many of the people in her life. It is a great part for Davis (and probably would have been just as good for Miriam Hopkins, the one who played the role on stage). But it is not grand enough. Maybe if it concentrated on the "Yellow Fever" epidemic it could have been (but then, the 1938 audience had also seen MGM's YELLOW JACK, and was aware of how to tell the story of that scourge). GONE WITH THE WIND had a willful, spoiled heroine too, named Scarlet O'Hara, and played by Vivienne Leigh. But while she too is at the center of the story, the story is epic in describing the Civil War's affect on Atlanta and Georgia, and the slow "Reconstruction" of the economy there in the late 1860s and 1870s. As a result there was more meat in GONE WITH THE WIND (compare Fonda's genteel banker Pres with the rough and ready Rhett Butler of Clark Gable and you can see what I am talking of).<br /><br />This does not diminish JEZEBEL as entertainment, even if one dislikes the stereotypes of African - Americans as incredibly loyal slaves. I somehow think the average slave in Louisiana in 1853 would have looked to their own safety in such epidemics and been rather neutral about the number of Caucasian - Americans who were carried off by the disease. But then stereotypes abound in GONE WITH THE WIND (to its detriment). But there is no character like "Mammy" (Hattie MacDaniel) in JEZEBEL, to steal the picture from the star. Actually, despite her being shown to be simple-minded, Butterfly McQueen's "Prissy" is also more memorable than her equivalents in JEZEBEL.<br /><br />In the end, what can be said of JEZEBEL? An entertaining film that was well made and acted...a little out of date due to stereotypes of slaves. But it's overall significance? - it answers the question, "which was the better of the two movies that Bette Davis won the Academy Award for in the 1930s?" (the other one is the now forgotten DANGEROUS).