Een fantastische film, van het begin tot (vlak voor) het einde.<br />We ontmoeten Robert Montgomery en Helen Hayes, met wie hij kortgeleden aan boord van een schip is weggelopen. Zij wil graag samen met hem een gezin stichten. Het enige waar hij aan kan denken, is zijn moeder zien.<br />Louise Closser Hale is uitmuntend als de verstikkende matriarch van zijn familie. De andere leden, onder wie Henry Travers en Margaret Hamilton, zijn ook heel goed. Vooral John Beal, als Montgomery's neef, is heel goed. Hij geeft een hartverscheurende voorstelling. Het is misschien wel de beste van de hele film en hij moet het opnemen tegen een heel sterke concurrentie.<br />Montgomery is niet alleen een moederskindje <0xE2><0x80><0x93> iedereen noemt hem Vicky, omdat hij Victor heet. Hij is ook een opperste narcist: in een schokkende scène inspecteert hij zichzelf in een spiegel boven de schoorsteenmantel. Direct onder de spiegel bevindt zich een gipsen buste van hem, die Hayes met veel liefde heeft bewerkt. Hij merkt het niet eens.<br />Het is moeilijk om iets aan deze film te verwijten. Het einde is een tikkeltje teleurstellend. En een aforisme van Mark Twain wordt door de ene figuur uitgesproken en door de andere uitgelachen, alsof het origineel is van dit scenario.<br />Hayes is uitmuntend en erg sympathiek. Montgomery, over het algemeen niet een van mijn favorieten, is geloofwaardig als haar egocentrische echtgenoot. Beal is absoluut uitmuntend in een zeer ontroerende rol. En Hale is subtiel, maar onweerstaanbaar als de vrouw van ijzer die op het moment dat ze dat doet, invalide wordt en van haar kroost krijgt wat ze wil.
A marvelous movie, from start to (just before the) finish.<br /><br />We meet Robert Montgomery and Helen Hayes, with whom he has eloped recently, on shipboard. She is eager to start their home life together. All he can think of is seeing his mother.<br /><br />Louise Closser Hale is superb as the suffocating matriarch of his family. The other members, including Henry Travers and Margaret Hamilton, are very good as well. Especially fine is John Beal, as Montgomery's nephew. Indeed, he gives a heart-wrenching performance. It's possibly the best in this movie and he is working against very stiff competition.<br /><br />Montgomery is not only a mama's boy -- called Vicky by everyone, as his name is Victor. He is also a supreme narcissist: In one shocking scene, he inspects himself in a mirror over the mantel. Directly under the mirror is a plaster bust of him that Hayes has lovingly worked on sculpting. He doesn't even notice it.<br /><br />It's very hard to fault this movie. The ending is a trifle disappointing. And a Mark Twain aphorism is spoken by one character and laughed at by others, as if it were original to this screenplay.<br /><br />Hayes is superb and very likable. Montgomery, not generally a favorite of mine, is believable as her self-centered husband. Beal is absolutely superb in a very touching role. And Hale is subtle but compelling as the woman of iron who becomes an invalid the minute doing so will get what she wants from her offspring.