Deze versie van Frances Hodgson Burnetts _The Secret Garden_ neemt de roman en elimineert alle cruciale elementen om er zeker van te zijn dat het verhaal klopt, maar er is zoveel weggelaten uit het boek dat het een groot deel van de magie wegneemt. In plaats van dat de tuin een magische eenheid op zich is, is het meer een ontsnapping aan de griezelige somberheid van Misselthwaite Manor, een gigantisch, monsterlijk landhuis dat recht doet aan de enormiteit van het huis dat in de roman wordt beschreven, maar dat zo'n broeierige en onaangename plek is dat de ontsnapping de magische nieuwsgierigheid die door de tuin zou moeten worden ingetoomd, overschaduwt. De film creëert een geweldige sfeer, met de lange gangen en de enorm uitgebreide woonvertrekken waar Mary in wordt geplaatst, en we zien een paar prachtige dingen terwijl Mary rondsluipt om het huis te verkennen, hoewel ze eigenlijk maar één kamer binnengaat en dan is haar verkenningstocht voorbij.<br />Kate Maberly levert een geweldige prestatie als Mary Lennox, het verwende kleine meisje dat naar haar oom wordt gestuurd, de teruggetrokken lord Craven, wanneer haar ouders in India aan cholera sterven, een gebeurtenis die haar nooit lijkt te raken omdat haar ouders het toch al te druk hadden voor haar. Het schijnt haar niet te veel te kunnen schelen waar ze heen wordt gebracht, behalve dat het zo'n ongemak voor haar is, en ze zal weldra onder ogen moeten zien dat ze niet langer op haar wenken bediend zal worden zoals bij haar Ayah in India.<br />Heydon Prowse geeft ook een geweldige voorstelling als Colin Craven, de jonge jongen die zo buitengewoon verwend is dat hij letterlijk niet meer in staat is om voor zichzelf te zorgen of zelfs maar op te staan. De jonge acteurs in deze film zijn veel indrukwekkender dan vaak het geval is bij jonge acteurs (dit is het soort acteur dat een slechte voorstelling hoogstwaarschijnlijk zal worden vergeven omdat ze...). Ze zijn stuk voor stuk prachtig geportretteerd, de personages zoals ze in de roman worden voorgesteld. Andrew Knott als Dickon is het andere belangrijke voorbeeld, een perfecte weergave van de magische jongen die met dieren kan omgaan.<br />Wat de film niet met de roman vergelijkt, is dat er een paar belangrijke dingen uit het boek zijn weggelaten uit deze filmversie, waarvan ik begrijp dat ze zijn weggelaten vanwege de tijdsduur, maar er zijn ook dingen die er gewoon bij hadden moeten staan, op de een of andere manier. Er staat bijvoorbeeld niets in over de oefeningen die Colin indirect van Bob Haworth leert om zijn benen te versterken, er staat niets in over Colin.' We zien niets van Colins buitensporige plannen om zijn pas gevonden gezondheid en kracht aan zijn vader te presenteren, er wordt heel weinig gezegd over de Magie die ze alle drie in de tuin hebben gevonden, en zelfs Dickons hele familie (die zowel enorm groot als belangrijk in het verhaal is) wordt helemaal buiten beschouwing gelaten.<br />Dit zijn maar een paar van de dingen die ik heb gemist, en ik weet zeker dat de lijst nog doorgaat. Het verhaal zelf is ook enorm vereenvoudigd, maar als je rekening houdt met een filmversie van iets als Frankenstein, zie je dat het veel erger had kunnen zijn. De filmversie van Mary Shelleys roman uit 1818 uit 1933 besloeg misschien 3-5 procent van de roman, waardoor de betekenis van het verhaal volledig veranderde en het monster van Frankenstein (Frankenstein is natuurlijk niet het monster, maar dat weet je al omdat je het boek hebt gelezen, toch?) veranderde van een enorm intelligent wezen dat alleen maar wil passen in de wereld waarin hij is geplaatst in een log, onnadenkend beest. In dit geval had deze versie van _De geheime tuin_ een stuk slechter kunnen zijn, maar aan de andere kant had het ook een stuk beter kunnen zijn, vandaar mijn conflict.<br />Het verhaal speelt zich grotendeels hier af, en dat is maar goed ook. We weten dat de tuin ooit van de vrouw van lord Craven is geweest en dat ze ervan hield, en we weten dat ze is gestorven bij de geboorte van Colin, en dat lord Craven daarom de tuin voor altijd heeft afgesloten en het nauwelijks kan verdragen om naar zijn kreupele zoon te kijken, die naar hij vreest net zo'n bultenaar zal worden als hijzelf (hoewel geen van beiden er tijdens de film uitziet als een bultenaar). We zien een verwaterde versie van het deel waarin ze beseft wat er met haar ouders is gebeurd, en dan wordt ze naar Misselthwaite overgebracht.<br />De film verlegt zich bijna onmiddellijk van het boek, maar vooral wanneer Mary naar Misselthwaite Manor gaat. De eindeloos geduldige Martha spoort haar aan om naar buiten te gaan en op onderzoek uit te gaan, en ze rent bijna onmiddellijk de geheime tuin in. Het terrein is bitterkoud en het is bijna ongemakkelijk om naar dit deel van de film te kijken, wat me doet denken aan andere ongemakkelijke maar prachtige films als Buffalo '66 en _Affection_, maar dit is het soort dingen dat de echte magie in het boek vervangt. In plaats van de tuin als een echt magische plek te vinden, is het een ontsnapping aan de saaiheid van de rest van Misselthwaite. Het roodborstje is een belangrijk onderdeel van het verhaal en je vindt het in de film, maar gelukkig wordt het niet zo vaak afgebeeld als in het boek. Dit is een van de weinige dingen die gelukkig een beetje ingetogen zijn, want in het boek maakt het roodborstje een paarperiode door en er is zelfs een hoofdstuk in de roman waar het roodborstje en zijn wijfje een gesprek hebben over Dickon en zijn vreemde vrienden, waar ze niet helemaal zeker van zijn. Er zijn zeker een paar dingen uit het boek die met goede reden uit de film zijn weggelaten, zoals deze scène waarin het verhaal zich in de gedachten van de roodborstjes afspeelt, die alleen maar verwarrend en g<0xC3><0xAA>nant kan zijn als het veel eerder in het boek is gebeurd (en zelfs dan zou het niet goed bij de rest van het verhaal hebben gepast). De onhandige manier waarop de moraal aan het begin van hoofdstuk 17 wordt gebracht, is ook niet zonder reden weggelaten, maar er zijn ook kleine dingen veranderd, zoals de vereenvoudiging van de plot die de magie van het verhaal als geheel tenietdoet, en nog kleinere dingen, zoals het feit dat het bevel dat Maria aan Colin geeft om tegen haar bedienden te zeggen dat hij klaar met ze is, is veranderd van 'Je hebt mijn toestemming om te gaan' in de roman, in 'Ik heb gesproken, vertrek allen' in het boek.<br />Heb je _Sphere_ ooit gezien? Die slechte sciencefictionfilm uit 1998 die gebaseerd was op de roman van Michael Crichton? In die film deden ze iets soortgelijks, ze veranderden zonder aanwijsbare reden een paar namen van personages. Ik kan nooit begrijpen waarom ze dat soort dingen doen als ze van boeken een film maken. Aan de ene kant kan ik begrijpen dat er boeken zijn die veel beter gemaakt kunnen worden met hier en daar een kleine wijziging, maar _De geheime tuin_ is een klassiek boek dat, met hier en daar een kleine wijziging, waarschijnlijk het beste veranderd kan worden in een film die met een paar kleine veranderingen veel beter had kunnen zijn. Of, als het ware, zonder een paar kleine veranderingen. Deze film zal zijn doelpubliek ongetwijfeld vermaken en verrukken, maar hij zou niet in de plaats moeten komen van de roman, die veel beter is.<br />Ik heb gesproken. Allemaal vertrekken.
This version of Frances Hodgson Burnett's The Secret Garden takes the novel and eliminates all but the most crucial elements to make sure the story makes sense, but there is so much left out from the book that it takes away a lot of the magic. Rather than have the garden act as a magical entity in itself, it is more of an escape from the creepy dreariness of Misselthwaite Manor, a gigantic monstrosity of a mansion that does justice to the enormity of the one portrayed in the novel but is such a brooding and unpleasant place that the escape of it overshadows the magical curiosity that should be entailed by the garden. The film creates a great sense of atmosphere, with the long hallways and the tremendously and unnecessarily elaborate living quarters that Mary is placed in, and we see some wonderful things as Mary sneaks around to explore the mansion, although she really only goes into one room and then her explorations are over.<br /><br />Kate Maberly delivers a wonderful performance as Mary Lennox, the spoiled little girl who is sent to live with her uncle, the reclusive Lord Craven, when her parents die of cholera in India, an event which never seems to affect her since her parents were always too busy for her anyway. Mary doesn't seem to care too much where she is being moved to beyond the fact that it is such an inconvenience for her, and she soon has to face the fact that she is no longer going to be waited on hand and foot like she was by her Ayah in India. <br /><br />Heydon Prowse also gives a great performance as Colin Craven, the young boy who is so extraordinarily spoiled that he has become literally incapable of caring for himself or even standing up. The young actors in this film are much more impressive than young actors often are (this is the kind of actor that is most likely to be forgiven for a bad performance because they're so darn cute), each portraying wonderfully the characters as they are presented in the novel. Andrew Knott as Dickon is the other major example, perfectly portraying the magical young boy who has a way with animals.<br /><br />The thing that makes the movie not compare to the novel is that there are some important things from the book that are left out of this film version, some of which I can understand being done for time purposes but there are some things that just should have been put in, in one way or another. There is nothing, for example, about the exercises that Colin indirectly learns from Bob Haworth in order to strengthen his legs, there's nothing about Colin's plans to become a scientist and an explorer and a lecturer (this kid wanted to be Indiana Jones and they didn't even mention it in the movie!), we see nothing of Colin's extravagant plans for how he should present his newfound health and strength to his father, there's very little said about the Magic that all three of them have found in the garden, and even Dickon's entire family (which is enormous in size as well as significance to the story) is left out entirely. <br /><br />These are just a few of the things that I noticed to be missing, and I'm sure the list goes on. The story itself is also hugely simplified, but if you take into consideration a film adaptation of something like Frankenstein, you can see that this could have been a lot worse. The 1933 film version of Mary Shelley's 1818 novel covered maybe 3-5% of the novel, which completely changed the meaning of the story and transformed Frankenstein's monster (Frankenstein is, of course, not the monster, but you already know that because you've read the book, right?) from an enormously intelligent creature who only wants to fit in to the world that he has been placed in and into a hulking, thoughtless beast. In this case, this version of The Secret Garden could have been a lot worse, but on the other hand, it could also have been a lot better, hence my conflict.<br /><br />For the most part, the story is here, which is a good thing. We know that the garden once belonged to and was loved by Lord Craven's wife, and we know that she died giving birth to Colin which is why Lord Craven locked up the garden forever and can scarcely stand even to look at his crippled son, who he fears will turn out to be a hunchback like himself (although neither of them look like hunchbacks at any time during the film). We briefly see Mary's life in India and we see a heavily diluted version of the part where she realizes what has happened to her parents, and then she is moved to Misselthwaite. <br /><br />The movie diverts from the book almost immediately, but mostly when Mary goes to Misselthwaite Manor. She is urged to go outside and explore by the endlessly patient Martha, and almost immediately runs into the secret garden. The grounds are bitterly cold and it's almost uncomfortable watching this portion of the film, which reminds me of other uncomfortable but wonderful films like Buffalo '66 and Affliction, but this is the sort of thing that replaces the real magic in the book. Rather than find the garden as a truly magical place, it is an escape from the dreariness of the rest of Misselthwaite. The robin is an important part of the story and it is found in the movie, but thankfully it is not presented quite as much as in the book. This is one of the only things that is fortunately subdued a little bit, since in the book the robin goes through a mating period and there is actually one chapter late in the novel where the robin and his mate have a conversation about Dickon and his strange friends, whom they're not too sure about. <br /><br />There are certainly some things from the novel that are left out of the movie with good reason, such as this scene where the narrative goes into the thoughts of the robins, which can only be disorienting and awkward unless it was done much earlier in the novel (and even then it would not have fit too well with the rest of the story). The ham-handed delivery of the moral at the beginning of Chapter 17 is also left out with good reason, but then there are little things changed as well, such as the simplification of the plot which takes away from the magic of the story as a whole, and even smaller things, like the fact that the command that Mary teaches Colin to tell her servants that he is done with them is changed from `You have my permission to go,' in the novel, to `I have spoken, all depart,' in the book. <br /><br />Did you ever see Sphere? That bad science fiction movie from 1998 that was based on the Michael Crichton novel? They did something similar in that movie, changing some of the names of the characters for no apparent reason. I can never understand why they would do things like that when making books into movies. On the one hand, I can understand that there are some books that could be made a lot better with a little tweaking here and there, but The Secret Garden is a classic novel that, with a few tweaks here and there, is most likely to be changed into a movie that could have been a lot better with a few small changes. Or, as it were, without a few small changes. This movie is sure to entertain and delight its target audience, but it should not be taken in place of the novel, which is hugely superior.<br /><br />I have spoken. All depart.