De angst om te muteren in een klein appartement, in een wereld waar bouwen verboden is! Of de beste metafoor voor een angst voor vooruitgang of'moderniteit' die ik ooit ben tegengekomen.<br />Een van de vreemdste dingen die ik ooit heb gezien. Richard Lester moet hier een indrukwekkend budget voor hebben. Alle decors zijn ruïnes, maar het zijn verbazingwekkende ruïnes, kathedralen onder water, escaleren naar nergens... een zitslaapkamer midden in de woestijn.<br />Op een bepaald moment in het verleden heeft Engeland de Tweede Wereldoorlog verloren, de kortste en meest nucleaire oorlog die Engeland ooit heeft meegemaakt, waardoor de nog levende bevolking van een jaar of twintig volledig, zo niet volledig krankzinnig is geworden. Degenen die niet krankzinnig zijn, zoals Dudley meer in zijn politiewagen met ballonaandrijving, die mensen elke vorm van herbouw verbiedt (tenzij de aanvallen opnieuw worden uitgelokt), tja, die andere mensen lijden aan bizarre mutaties... voornamelijk in het meubilair.<br />Nadat een Heer langzaam en hilarisch verandert in een vol bed in de zitkamer, beginnen anderen te muteren, in couchettes en papegaaien.<br />Het leven van een zwanger meisje en haar familie die in de ondergrondse hebben geleefd (in eeuwige cirkels), die besluiten terug te keren naar de oppervlaktewereld, valt samen met het verhaal van onze Heer in de zitkamer, wat een echt probleem is... niet alleen is de man een voorwerp, hij is het eerste nieuwe gebouw, en het eerste teken van beschaving in jaren. Als hij een dokter vraagt wat hij eraan moet doen: 'Mijn advies: reken 20 pond huur, denk aan tocht'.<br />Er volgen nog meer kwajongensstreken, en hoewel het soms somber is (een paar tinten lichter dan een dood babygrapje), is Richard Lesters dolle capriolen 'The Bed Sitting Room' een van die vreemde, slimme, allegorische komedies, die gewoon te slim zijn voor hun eigen bestwil. Te politiek en absurd in deze tijd, om op de juiste manier gewaardeerd te worden. Voor mensen die van Monty Python, Alejandro Jodorowsky of Steven Soderbergs 'Schizopolis' houden, van wie Richard Lester de drijvende kracht is, is dit de enige post-ASPCA-stomme komedie die je moet zien.
The fear of mutating into a small apartment, in a world where building is forbidden! Or the best metaphor for a fear of progress or "modernity", I've ever come across.<br /><br />One of the oddest things I've ever seen. Richard Lester must have an impressive budget for this. All the sets are ruins, but they are amazing ruins, cathedrals submerged in water, escalates to nowhere...a bed-sitting room in the middle of the desert.<br /><br />At some point in the past England lost WW3, the shortest and most nuclear of wars, which has left Englands surviving population of about 20 or so completely, if not near completely insane. Those that are not insane, like Dudley more in his balloon powered police car, forbidding people from any kind of re-construction (less the attacks be re-provoked), well these other people are suffering bizarre mutations..mostly into furniture.<br /><br />After a Lord transforms, slowly and hilariously into a full on bed sitting room, others begin mutating, into Cabinents and parrots.<br /><br />The life of a pregnant girl and her family who have been living on the subway (riding in perpetual circles), who decide to go back to the surface world, coincides with the story of our Lord the bed sitting room, which represents a real problem...not only is the man an object, hes the first new building, and sign of civilization in years. When he asks a doctor what he should do about it, "My advice, charge 20 quid rent, be mindful of drafts".<br /><br />Hijinks ensue, and though bleak at times (a few shades light of a dead baby joke), Richard Lester's madcap "The Bed Sitting Room", is one of those odd, clever, allegorical comedies, that's just too smart for it's own good. Too political and absurd in it's time, to have been properly appreciated. For people who like Monty Python, Alejandro Jodorowsky, or Steven Soderbergs "Schizopolis", of whom Richard Lester is the driving influence, this is the only post-ASPCA-slapstick comedy you need to watch.