'Arn: The Knight Templar' is de duurste film aller tijden in Scandinavië. Maar als je de 139 minuten van de film hebt gezien, ga je achteroverzitten met het gevoel dat je het allemaal al eens eerder hebt gezien.<br />In de middeleeuwen wordt onze held en hoofdpersoon Arn geboren in de Zweedse hooglanden, waar verschillende clans tegen elkaar vechten. Hij wordt opgevoed in een klooster, waar hem niet alleen de Latijnse taal, maar ook het zwaardvechten wordt geleerd. Arn keert als volwassene terug naar zijn geboorteplaats, waar hij verliefd wordt op de mooie Cecilia. Maar die liefde blijkt natuurlijk onmogelijk. Cecilia raakt buiten het huwelijk zwanger en als straf wordt ze veroordeeld om twintig jaar in een klooster te wonen. Ondertussen wordt Arn naar het Heilige Land gestuurd om Jeruzalem in naam van Christus te verdedigen. Klinkt dat bekend?<br />Er is absoluut niets nieuws onder de zon in 'Arn'. Je blijft gewoon achter met het gevoel dat je het allemaal al eens eerder hebt gezien. Vooral omdat de liefdesscènes van onze hoofdpersonen in het bos een opmerkelijke gelijkenis vertonen met die van Mel Gibsons Braveheart. Natuurlijk kun je niet elke keer dat je naar de bioscoop gaat iets nieuws en revolutionairs verwachten. Maar met een budget van meer dan tweehonderd miljoen Deense kronen ga je naar de bioscoop met de verwachting dat de film van goede kwaliteit zal zijn. En aan die verwachtingen wordt niet voldaan. Het laatste gevecht, waarin we onze zwetende held volgen in zijn strijd in de brandende woestijn van het Heilige Land, is naar Scandinavische maatstaven buitengewoon mooi <0xE2><0x80><0x93> maar in vergelijking met Hollywood gewoon buitengewoon middelmatig.<br />'Arn', een verfilming van het boek van de Zweedse schrijver Jan Guillou, is gewoon niet zo'n goede film. Vooral het eerste halfuur sleept zich voort, en je hebt gewoon geen idee naar wat voor soort film je zit te kijken. De openingsscène van de film is eigenlijk best goed en wijst erop dat het een avonturenfilm is, terwijl het volgende saaie halfuur naar het liefdesdrama wijst. Deze film doet zo zijn best om het allemaal te zijn dat het een wandelend cliché wordt (vooral de scène waarin Cecilia Arn haar ketting geeft is zo ongelooflijk goedkoop dat het pijn doet). Al met al is het triest dat er zoveel geld is uitgegeven om het publiek de bioscoop te laten verlaten met een déj<0xC3><0xA0> vu-gevoel, de gedachte: 'Heb ik dit niet eerder gezien?'
"Arn: The Knight Templar" is the most expensive film ever in Scandinavia. Once you've seen the film's 139 minutes however, you sit back with a feeling of having seen it all before.<br /><br />In the Middle Ages our hero and main character Arn is born in the Swedish highlands, where different clans are fighting each other. He is raised in a monastery where he is taught to master the sword as well as the Latin language. Arn returns to his hometown as an adult, only to fall in love with the beautiful Cecilia. But of course this love turns out to be impossible. Cecilia gets pregnant outside marriage and as punishment she is sentenced to live in a monastery for 20 years. Meanwhile, Arn is sent to the Holy Land to defend Jerusalem in the name of Christ. Sounds familiar?<br /><br />There is absolutely nothing new under the sun in "Arn". You are simply left with a feeling of having seen it all before. Especially as our main characters' love scenes in the forest bear a remarkable resemblance to those of Mel Gibson's Braveheart. Of course, one can't expect something new and revolutionary every time one goes to the cinema. However, with a budget of over 200 million Danish crowns one goes to the cinema with an expectation of quality. And those expectations are not met.<br /><br />Nevertheless, some of the money has been spent properly. The film is visually very beautiful. The film's final battle, in which we follow our sweat-dripping hero fighting in the burning desert of the Holy Land, is by Scandinavian standards extremely beautiful - but in comparison with Hollywood just extremely mediocre.<br /><br />"Arn", which is an adaptation of Swedish author Jan Guillou's novel, is simply not a very good film. In particular the first half hour drags itself along, and you just don't have a clue about what kind of film you're watching. The film's opening sequence is actually quite good and points towards the fact that it's an adventure film, while the following boring half an hour points towards the love drama. This film tries so hard to be it all that it becomes a walking cliché (especially the scene in which Cecilia hands Arn her necklace is so incredibly cheesy, it hurts). All in all, it's sad that so much money has been spent only to have the audience leaving the cinema with a deja-vu-feeling, the thought "haven't I seen this before?".