In een film als 'Whirlpool' moet je het goede combineren met de zwakheden en naïviteit. Het verhaal is redelijk interessant en vermakelijk: de kwakzalver Korvo (Jose' Ferrer) hypnotiseert en bedriegt Ann Sutton (Gene Tierney), de echtgenote van een vooraanstaand psychoanalyticus (Richard Conte). Er volgt een mysterieuze moord... Helaas zijn sommige wendingen van het verhaal op zijn zachtst gezegd onaannemelijk. De stemmingswisselingen en de spanning zijn tam, zelfs voor de maatstaven van de jaren veertig.<br />De zwart-witfilm en het gebruik van de camera zijn uitstekend. De regie van Otto Preminger is goed. De rol van de spelers is heel goed, vooral die van José' Ferrer, Gene Tierney en Charles Bickford als de oude, vermoeide politieman. Richard Conte is minder overtuigend, mogelijk vanwege het ongemakkelijke personage dat hij moet spelen: een beroemde analist die inderdaad ongelooflijk dom is in het oplossen van de mentale problemen van zijn aanbiddelijke echtgenote. Er is een zeker bewijs dat oude meesters in het filmen niet veel waardering hadden voor psychoanalyse: hier lijkt dr. Sutton veel minder bekwaam in psychologie dan de kwakzalver-dokter Korvo.<br />De voornaamste verdienste van 'Whirlpool' is de aanwezigheid van Gene Tierney. Haar goddelijke schoonheid straalt door de film heen, hoewel het dr. Sutton er enigszins nog dommer op maakt. Ik zeg: Sutton verwaarloost Gene Tierney, om naar een of andere verrekte wetenschappelijke conferentie te gaan. Ben je gek of zo? En Gene heeft een paar scènes om haar uitzonderlijke talent als actrice te tonen. Zie bijvoorbeeld Gene op het politiebureau, eerst duizelig door de leegtes in haar geheugen, daarna haar man dapper tegemoet tredend en slecht behandelend, die denkt dat ze een overspelige vrouw is (nog zo'n geweldige baan bij Sutton! Hij is echt een genie!).<br />Dus Gene Tierney's klasse, lieflijkheid, stralende schoonheid en talent zijn grotendeels genoeg om de gebreken van 'Whirlpool' uit te wissen. Ik kan deze mooie film aanbevelen.<br /><br />
In a movie like "Whirlpool" you must take the good together with the weaknesses and naivety. The story is reasonably interesting and entertaining: the quack doctor Korvo (Jose' Ferrer) hypnotizes and cheats Ann Sutton (Gene Tierney), the spouse of a distinguished psychoanalyst (Richard Conte). A mysterious murder ensues... Unfortunately, some twists of the story are unplausible, to say the least. The moody atmosphere and the suspense are tame, even for the standards of the 1940's.<br /><br />The black and white cinematography and the use of the camera are excellent. The direction by Otto Preminger is sound. The job of the cast is very good, especially by Jose' Ferrer, Gene Tierney and Charles Bickford, as the old, life-weary policeman. Richard Conte is less convincing, possibly due to the uneasy character he has to play: a famous analyst who, indeed, is incredibly dumb in getting the mental problems of his adorable spouse. There is a certain evidence that old masters of film-making had no much esteem of psychoanalysis: here Dr. Sutton seems far less competent in psychology than the quack doctor Korvo.<br /><br />The major credit of "Whirlpool" is the presence of Gene Tierney. Her divine beauty shines through the film, although it somewhat makes Dr. Sutton seem even more stupid. I say: Sutton neglects Gene Tierney, to go to some blasted scientific conference. Are you kidding or what? And Gene has some scenes to show her outstanding talent as an actress. For instance, see Gene at the police station, first dizzy at her voids of memory, thereafter bravely facing and ill-using her husband, who thinks her to be an adulteress (another great job by Sutton! He is really a genius!).<br /><br />Thus Gene Tierney's class, loveliness, radiant beauty, talent are largely enough to erase the defects of "Whirlpool". Let me recommend this nice movie.<br /><br />