Dit was altijd al een moeilijk boek om aan te passen <0xE2><0x80><0x93> juist de kwaliteiten die het zo'n geweldige roman maken, maken het tot een verwarrende film. Het boek heeft een mysterieuze, dromerige, lome sfeer <0xE2><0x80><0x93> Woolf kan honderden jaren in een zin wegglippen en de lezer bewondert haar prozatalent en absolute vlijmscherpe beknoptheid.<br />Op het scherm is een dergelijke sprong, zonder enige verklaring, alleen maar verwarrend. We merken al vroeg in het boek dat het meer een psychologische fabel is die zich afspeelt tegen een literaire/historische achtergrond dan een naturalistisch, historisch verhaal met een echte plot. Maar op de film maken alle realistische details van een bepaalde periode dat je instinctief realistische gebeurtenissen verwacht. Misschien was het een betere film geweest als hij was gemaakt als een Greenaway, zo duidelijk voor de kijker dat het geen'realistisch' verhaal is en zo. Of als hij helemaal opnieuw was geïnterpreteerd, of was veranderd in een feministische polemiek <0xE2><0x80><0x93> als je de gebeurtenissen gewoon zo goed mogelijk vertaalde van het boek naar het scherm, was het gewoon dun en zinloos. Plus veel lange, zwijgende, waanzinnige pauzes in de film, die je natuurlijk niet in een boek krijgt.<br />Er is gewoon geen'verhaal' in de film, geen reden om je er druk over te maken, en het enige personage dat je lang genoeg ziet om op te vallen is Orlando van Tilda Swinton, die als een verre, uitdrukkingsloze, ogenschijnlijk onsterfelijke figuur je gewoon niet kan schelen. We krijgen niet eens te horen 'hoe het is' om Orlando te zijn, en dat is het dan.' Ik heb geen belangstelling voor het hoe en waarom van zijn/haar onsterfelijkheid <0xE2><0x80><0x93> dus geen 'dreiging', geen 'lering', geen enkel verhaal. Al met al kan ik het boek niet genoeg aanbevelen (en het is ook nog eens heel dun!), maar laat de film maar zitten.
This was always going to be a hard novel to adapt - the very qualities that make it a great read make a confusing film. The book has a mysterious, dream-like, languid quality - Woolf can slip over hundreds of years in a sentence and the reader admires her prose skill and absolute razor conciseness.<br /><br />On the screen though a jump of that kind, with no explanation, is just confusing. We detect from early on in the book that it's more of a psychological fable set against a literary / historical background than a naturalistic, historical story with a real plot. But on film all the realistic period detail etc taken in by your eye makes you instinctively expect realistic events. Might have been a better film if done like a Greenaway, so clear to the viewer it's not a 'realistic' story etc. Or if completely re-interpreted, or turned into a feminist polemic - by just translating as closely as possible events from the book to screen it's just thin and pointless. Plus many long, silent, madness-inducing pauses in the film, which obviously you don't get in a book.<br /><br />There's simply no 'story' in the film, no reason to care, and the only character seen long enough to register is Tilda Swinton's Orlando, who as a distant, expressionless, apparent immortal you just can't care about. We don't even get to know 'what it's like' to be Orlando, and there's no interest in the whys and wherefores of his/her immortality - so no 'threat', no 'learning', no story arc of any kind. All in all I can't recommend the book highly enough (plus it's really thin!) but don't bother with the film.