Er zijn een heleboel redenen om van _Coeurs_ te houden. Ik moet zeggen dat ik aanvankelijk niet veel verwachtingen had van deze Franse bewerking van het Britse stuk _Private Fears in Public Places_ van de gevierde Alan Ackynbourn. Ik had het mis: acteur-regisseur- scenarist Jean-Michel Ribes heeft een knap staaltje werk geleverd met het script. De verhalen van de zes personages kruisen elkaar soepel, er wordt een paar keer flink gelachen, maar de algemene stemming van de film is bitterzoet en peinzend. Het einde is in zekere zin erg pessimistisch: de levensechte boodschap is: liefde is een droom, en vroeg of laat moet iedereen wakker worden. De film toont opmerkelijk acteerwerk. De Italiaanse Laura Morante werd in Venetië onderscheiden met de Pasinetti-prijs, maar de rest van de cast is ook heel sterk. Er worden eervolle vermeldingen gegeven voor de gevoelige vertolking van Pierre Arditi en, op lichtere toon, voor die van André Dussollier. De regie van Alain Resnais, winnaar van de Zilveren Leeuw op het laatste filmfestival van Venetië, gaf de film een duidelijk theatraal gevoel. Het herhaalde beeld van de sneeuwval, gebruikt tussen de ene en de andere scène, is toepasselijk en poëtisch. Al met al een goede film <0xE2><0x80><0x93> aanbevolen.
There are lots of reasons to love "Coeurs" . At first, I must say, I hadn't great expectations for this French adaptation of the British play "Private Fears in Public Places", by the acclaimed Alan Ackynbourn. I was wrong: actor- director- screenwriter Jean-Michel Ribes did a clever job with the script. The stories of the six characters intersect smoothly, there are a few big laughs, but the general mood of the film is bitter-sweet and pensive. The ending is in a way very pessimistic: the very true-to-life message is love is a dream, and soon or later everybody has to wake up. The film shows remarkable acting. Italian Laura Morante was awarded with the Pasinetti award in Venice, but the rest of the cast is very strong as well. Honorable mentions go to Pierre Arditi's sensitive performance, and, with lighter tones, to André Dussollier's. Alain Resnais' direction, winner of the Silver Lion at the latest Venice film festival, left in the film a distinct theatrical feeling. The repeated image of the snowfall, used between one scene and another, is appropriate and poetic. Over all a good film - recommended. 8/10 in my book.