Of er is iets met me aan de hand, of ik heb te veel van die horrorfilms uit de hoogste regionen gezien; ik vond dit eigenlijk helemaal niet zo slecht. Begrijp me niet verkeerd, dit is duidelijk niet in de buurt van 'Casablanca'-gebied, maar het had alle elementen van een eng griezelfeest, vooral als je een jaar of negen, tien bent. Net als Chester Morris in de hoofdrol als de schurkachtige dr. Carlo Lombardi, die zijn lieftallige assistente (Marla English) onder hypnose brengt terwijl hij haar terugbrengt tot de geest en vorm van een prehistorisch vrouwtjesdier. Hij noemt het een 'transmigratie van de ziel', ik vind het prachtig als een film dat soort pseudo-wetenschappelijk gebabbel gebruikt om zijn plot te ondersteunen. Maar in tegenstelling tot andere schurken is Lombardi niet alleen toegewijd aan zijn missie om een almachtige aanwezigheid op te roepen over een periode van vele eeuwen, hij is er ook op uit om er geld mee te verdienen. Kun je je voorstellen dat Lombardi's weldoener Chappel (Tom Conway) hem verandert in een geldmachine met boeken en een lezingentournee om geld te verdienen aan het vrouwelijke dier? Je zou denken dat het het jaar 2007 was in plaats van 1956!<br />Zeg, weet je nog dat luitenant James van de politie luisterde naar een gesprek dat hij met dr. Lombardi had op een bandrecorder? Hij vroeg zelfs om die recorder nadat hij Lombardi had gesproken, dus wie heeft dat gesprek opgenomen? Maar weet je waarom het beeld in de uiteindelijke analyse zo maf is? Als het schepsel uiteindelijk tegenover een van de hoofdrolspelers komt te staan, komen ze niet op het idee dat ene stukje nuttige informatie te gebruiken dat in werkelijkheid van pas zou kunnen komen: GA WEG! Net als de eerder genoemde James probeert hij met het beest in zijn hand een gevecht op grote schaal aan te gaan. En wat dacht je van Chappel? Als zijn pistool geen kogels meer heeft, gooit hij het naar het schepsel in de traditie van al die klassieke Superman-episodes. Goeie genade, hebben die kerels dan nooit naar de televisie gekeken?<br />In de uiteindelijke analyse moet je de vermetelheid bewonderen van de mensen die dit hebben bedacht. De film eindigt met de woorden: 'Ze komt nooit meer terug, hè?' gevolgd door een groot vraagteken voor de uiteindelijke fade-out, die bijna smeekt om een vervolg. Nou ja, je kunt het ze niet kwalijk nemen dat ze het proberen.
Either something's wrong with me or I've been watching too many of these grade Z horror flicks; I really didn't find this to be so bad. Now don't get me wrong, this clearly isn't anywhere near "Casablanca" territory, but it had all the elements of a creepy late night scare fest, especially if you're about nine or ten years old. Like Chester Morris in the lead role as the villainous Dr. Carlo Lombardi, keeping his lovely female assistant (Marla English) under a hypnotic spell as he regresses her into the spirit and form of a prehistoric she-creature. He calls it a 'transmigration of the soul', I just love it when a film utilizes that kind of pseudo-scientific babble to support it's plot.<br /><br />However unlike other screen villains, Lombardi is not only committed to his mission of calling forth an all powerful presence across the span of ages, he's also out to make a buck off of it. Can you imagine, Lombardi's benefactor Chappel (Tom Conway) turns him into a money machine with books and a lecture tour to cash in on the she-beast; you would think it was the year 2007 instead of 1956!<br /><br />Say, remember when police Lieutenant James listens to a conversation he had with Dr. Lombardi on a tape recorder? He actually asked for the recorder some time AFTER he spoke with Lombardi, so who recorded the conversation? <br /><br />But you know what makes the picture so goofy in the final analysis? When the she creature eventually confronts some of the principals, they never think to utilize that one single piece of useful information that would actually come in handy - JUST RUN AWAY! Like the aforementioned James - he attempts to go one on one with the beast in hand to scale combat. And how about Chappel, when his gun runs out of bullets, he throws it at the creature in the tradition of all those classic Superman episodes. Good grief, didn't these guys ever watch any television? <br /><br />In the final analysis, you have to admire the temerity of the folks who put this thing together. The film closes on the words "She'll never be back, will she?" followed by a large question mark before the final fadeout, virtually begging the question of there being a sequel. Well I guess you can't blame them for trying.