Dante en Randal zijn twee volkomen tegengestelde mannen, die allebei het volmaakte tegendeel van elkaar zijn. Dantes glas is duidelijk halfleeg, terwijl dat van Randal voortdurend wordt bijgevuld. Ik vind het heerlijk om te zien hoe deze twee personages met elkaar omgaan, ongeacht waar ze het over hebben. Smiths korte film, 'The Flying Car', die een paar jaar geleden in The Tonight Show werd vertoond, is een perfect voorbeeld van de wonderbaarlijke chemie tussen de twee personages.<br />Ook de man die de oude joodse man (Al Berkowitz) speelde, was verreweg mijn favoriete acteur. Ik wou dat ik hem in een andere rol kon zien.<br />Veel mensen hebben deze film onecht profaan en walgelijk genoemd, maar ik heb het gevoel dat regelmatige f-bommen en termen als 'jizz-mopper' cruciale elementen van het personage zijn.' '... de identiteit van de mens, en eerlijk gezegd gebruikt onze maatschappij die ook. Kunst imiteert het leven, zoals ze zeggen.'<br />Dit is het grappigste en mooiste verhaal van Kevin Smith. De regie/fotografie laat nog iets te wensen over, maar ik ben zelf een groentje op filmgebied en ik waardeer het dat Smith zijn nek heeft uitgestoken en zoiets als dit heeft gemaakt. Het geeft me hoop voor mijn eigen films.
Dante and Randal are perfectly contrasted men, each one being the perfect antithesis of the other. Dante's glass is obviously half empty, while Randal's is constantly being refilled. I love to see these two characters interact, no matter what they're talking about. Smith's short film, "The Flying Car", shown on The Tonight Show (a few years back) is a perfect example of the character's wonderful chemistry. <br /><br />Also, the man who played the old Jewish man (Al Berkowitz) was by far my favorite actor. I wish I could see him in some other role.<br /><br />Many have accused this film of being unnesessarily profane and disgusting, but I feel that intermittent f-bombs and terms like "jizz-mopper" are crucial elements of the character's identity, and quite frankly are words our society DOES use. Art imitates life, as they say. <br /><br />This is Kevin Smith's funniest and finest story. The directing/photography leaves something to be desired, but as a green filmmaker myself, I appreciate Smith sticking his neck out and doing something like this. It gives me hope for my own films.