Dit moet een van de slechtste films zijn die ik ooit heb gezien. Het is jammer dat Colin Firth erin heeft toegestemd, hoewel we in elk geval een minder bekend deel van hem te zien kregen: dat van de in leer geklede, met zijn armen zwaaiende, in Angus-Young-stijl springende voormalige rockmuzikant.<br />Sorry, maar Amanda Bynes kan niet acteren. Dat zou niet zo opvallen in een doorsnee tienerfilm; het probleem hier is dat haar 'charme' haar zogenaamd aantrekkelijk maakt voor een heel stel jongens <0xE2><0x80><0x93> zelfs een chagrijnige oude prinses raakt op haar gesteld, hoewel de dame, afgezien van haar schoothondje, niemand schijnt te mogen. Mmm... Ik wantrouw elke film waarin de transformatie van een personage niet wordt getoond door middel van een plot of acteertalent, maar eenvoudigweg door het veranderen van kleding en kapsel. Scène 4: Amanda Bynes in spijkerbroek en T-shirt <0xE2><0x80><0x93> de 'vrije, leuke en ontspannen' tiener. Scène 4: Amanda Bynes in lange avondjurk <0xE2><0x80><0x93> de beheerste jonge vrouw met een omzichtige uitdrukking op haar gezicht. Ze is veranderd! Hmm...!<br />Dit doet me denken aan een opmerking van een andere gebruiker: 'Waarom staat Amanda Bynes erop om in elke film die ze ooit heeft gemaakt te worden 'gedanst als een oen terwijl ze kleren past'? Ja, eigenlijk waarom doen ze dat 'kleren passen'? Het heeft waarschijnlijk te maken met de 'transformatie van karakter' die ik al eerder heb genoemd: de theorie van filmmakers is dat je als tiener uiting geeft aan jezelf door wat je aanhebt. En aangezien tieners hun persoonlijkheid nog aan het opbouwen zijn, wordt dit gesymboliseerd door snelle, opeenvolgende kledingwisselingen. Overtuigd? Oké, misschien komt het gewoon omdat je 90 minuten film nodig hebt en alleen materiaal voor 80 minuten.<br />O, en die verschrikkelijke 'alles past precies'-delen van de plot: moeder verschijnt op het bal precies op het moment dat ze moet, perfect gekleed voor de gelegenheid; het plotselinge vriendje Ian is alomtegenwoordig en heeft 'gekozen'. Hoewel hij de beste scholen heeft bezocht en daarom (heel handig) ten minste een deel van de noodzakelijke substitutie heeft om door 'de snobistische upper class van Groot-Brittannië' als gelijke te worden beschouwd, enzovoort.<br />Ik kan maar beter iets anders gaan bekijken.
This must be one of the worst movies I have ever seen. It is a shame that Colin Firth agreed to appear in it, although at least we came to see a lesser known part of him: that of the leather-clad arm-swinging Angus-Young-style-jumping former rock musician.<br /><br />Sorry, but Amanda Bynes can't act. This would not be so noticeable in your average teen flick; the problem here is that her "charm" supposedly makes her be the object of attraction for a whole bunch of lads - even a cranky old princess gets fond of her, although the lady seems to like no one else, apart from her lapdog. Mmm...<br /><br />I immediately distrust any movie in which the transformation of a character is shown not by virtue of the plot or acting skills, but simply by a change of wardrobe and hairstyle. Scene #1: Amanda Bynes in jeans and T-shirt - the "free, fun and relaxed" teenager. Scene #2: Amanda Bynes in long evening dress - the composed young miss with a circumspect expression on her face. She has changed! Has she? Mmm...<br /><br />This brings to mind a previous comment by another user: "why does Amanda Bynes insist on one of those crap 'dancing like a berk while trying on clothes' montage scenes in every film she's ever made?" Yes, in fact, why are these 'trying on clothes' scenes in so many teenage films? Probably it has to do with the 'transformation of character' I mentioned before: the theory of filmmakers is that, as a teenager, you express yourself through what you wear. And since teenagers are still building their personality, this is symbolized with rapid, successive changes of clothes. Convinced? OK, right, maybe it is just because you need 90 minutes of film and only have material for 80.<br /><br />Oh, and those awful "everything fits perfectly" parts of the plot: mom appears at the ball exactly when she has to, perfectly dressed for the occasion; sudden boyfriend Ian is ubiquitous and has 'chosen' to perform all kinds of low-profile jobs, although he attended the best schools and therefore (very convenient) has at least a piece of the necessary substratum to be rightfully considered a peer by "Britain's snobbish upper class"; etc.<br /><br />Better see something else.