Er is een reden voor dat dit 'onontdekte juweel' onontdekt blijft: het is een waardeloze film. Op zo ongeveer alle gebieden. Gezien het talent dat erin zit, is het verbazingwekkend hoe slecht hij is. Hoe kan een film van Richard Lester zo saai zijn? De personages zijn totaal onsympathiek en onderontwikkeld. De scène tussen George C. Scott en Shirley Knight is bedoeld om de essentie van hun mislukte relatie te onthullen, maar hij is zo oppervlakkig dat ik me alleen maar kon concentreren op de vraag wie het eten opruimt dat hij naar haar toe gooit. Richard Chamberlains vertolking van een onoplettende, gewelddadige echtgenoot is totaal niet overtuigend, hoewel de echte fout in het schrijven zit. 'We hebben een paar keer de kans gehad deze schilderachtige stad te laten zien, maar in plaats daarvan vult Nicholas Roeg het hele beeld met lelijke, gedateerde interieurs. Die humorloze blik op probleemgevallen komt nooit van de grond.'
There's a reason this "undiscovered gem" remains undiscovered: It's lousy. On just about all counts. Considering the talent involved, it's surprising how bad it is. How can a Richard Lester film be so boring? The characters are completely unsympathetic and underdeveloped. The scene between George C. Scott and Shirley Knight is designed to reveal the essence of their failed relationship, but it's so shallow, all I could focus on was who's gonna clean up the food he threw at her? Richard Chamberlain's portrayal of an inattentive, abusive husband is totally unconvincing, though the real fault is in the writing. And Julie Christie, looking beautiful in her prime, has to be referred to by everyone as a "kook" several times, otherwise we might not get it. Wasted too, are the amazing San Francisco locations. Nicholas Roeg had every opportunity to showcase this picturesque city, but instead fills the frame with ugly, dated interiors. This humorless look at troubled losers never gets off the ground.