Dit is een verbazingwekkend verhaal over een ware held. Maar de filmmaker had het verhaal en de personages op zichzelf moeten laten staan. In plaats daarvan injecteerde hij zichzelf ermee, speelde de verteller en zei dingen als 'hij heeft mijn leven veranderd'. Deze film had helemaal geen verteller nodig. De andere soldaten deden hun uiterste best om het verhaal te vertellen.<br />Zonder dat het nodig is, gaat de film over in het rijk van de sentimentaliteit met zijn muziek en 'heldenscènes'. Hij ontneemt het publiek de gelegenheid om voor zichzelf na te gaan hoe dapper de daden van deze man zijn. Ik ben blij dat het verhaal werd verteld, maar ik wou dat de filmmaker zijn gevoelens erbuiten had gelaten en het publiek tot dezelfde conclusie had laten komen zonder het hun op te dringen.
This is an amazing story about a true hero. However, the filmmaker should have let the story and characters stand on their own. Instead he injected himself into it, playing narrator and saying things like "he changed my life." This film didn't need a narrator at all. The other soldiers did a great job of telling the story.<br /><br />Without needing to, the film crosses into the realm of schmaltzy with its music and "hero shots". He removes the opportunity for the audience to consider for themselves how brave the acts of this man are. I'm glad the story was told but I wish the filmmaker had taken his feelings out of it and let the audience come to same conclusion without forcing it on them.