Ik vond dat deze film bijna vlekkeloos was.<br />Ten eerste was het acteerwerk ongelooflijk. Ik kende Patrick Warburton alleen als Putty uit Seinfeld, dus ik verwachtte dat hij net zo'n dubieuze uitstraling zou hebben. Maar Patrick gaf het personage van Max Bright echt veel dimensie, en ik was onder de indruk van zijn vermogen om later in de film subtielere gevoelens over te brengen. Marie Matiko, die de vrouwelijke protaginist speelt, was subliem; ze speelde haar rol perfect. De bijrollen waren niet geweldig, maar over het algemeen gaf elke acteur een overtuigende voorstelling.<br />Het verhaal was op het randje van sensationeel, maar ook fascinerend. Ik genoot van de milde wendingen in de plot. De schrijver/regisseur sprak na de screening die ik heb bijgewoond, en hij zei dat hij geen schets voor het script had; het verhaal vertelde zichzelf gewoon. Deze benadering is een beetje opvallend, maar de film lijkt nooit doelloos.<br />En ten slotte lachte ik veel. Ik begon de personages echt leuk te vinden, wat zeker hielp.
I thought this film was nearly flawless.<br /><br />First of all, the acting was incredible. I had only known Patrick Warburton as Putty from Seinfeld, so I was expecting him to have the same dufusy air about him. However, Patrick really gave the character of Max Bright a great deal of dimension, and I was impressed by his ability to convey subtler feelings later in the film. Marie Matiko, who portrays the female protaginist, was sublime; she played her role perfectly. The supporting cast was not outstanding, but generally each actor gave a convincing performance.<br /><br />The story was borderline sensational but also captivating. I enjoyed the mild plot twists. The writer/director spoke after the screening I attended, and he said that he had no outline for the script; the story just told itself along the way. This approach shows a little bit, but the movie never seems aimless.<br /><br />And finally, I laughed a lot. I really came to like the characters, which certainly helped.