In _Red Dawn_, die duidelijk in 1984 speelt, valt Amerika binnen door Cubanen (samen met Russen). Kernwapens worden nooit gezien. Acteren ook niet.<br />Het filmen en regisseren is afschuwelijk. Op de lange termijn gebeurt er niets; je ziet alleen maar landschappen of mensen die rondhangen. Er zijn te lange, saaie gesprekken die alleen maar doorgespoeld kunnen worden. Je zou denken dat de film de moeite waard was om naar te kijken voor de acteurs, maar ze zijn zo jong en onervaren dat ze nauwelijks herkenbare onschuldige omstanders worden in een onnozel, onsympathiek verhaal over stomme Amerikanen die vechten tegen nog stommere buitenlanders.<br />Er zijn veel echt goede films gemaakt in de jaren tachtig, en net zoveel echt slechte. Raad eens in welke categorie dit thuishoort.<br />2 van de 10.
In Red Dawn, clearly taking place in 1984, America is invaded by Cubans (allied with Russians). Nuclear weapons are never seen. Neither is acting.<br /><br />The filming/directing is horrendous. In long shots, nothing happens; you just see landscapes or people standing around. There are overlong, boring conversations fit only to be fast-forwarded past. You'd think the movie was worth watching for the actors, but they are so young and inexperienced that they become barely recognizable innocent bystanders in a clueless, unsympathetic story about stupid Americans fighting even stupider foreigners.<br /><br />There were many really good movies made in the '80s, and just as many really bad ones. Guess which category this belongs in.<br /><br />2 out of 10.