Alle recensies die ik erover heb gelezen <0xE2><0x80><0x93> en Leonard Maltin en Roger Ebert zijn twee van die recensenten voor wie ik bijzonder veel respect heb <0xE2><0x80><0x93> hebben het een meelijwekkend laag cijfer gegeven. Ik kan er niet helemaal achter komen, maar ik denk dat de reden waarom deze film geen betere recensies heeft gekregen iets te maken heeft met het tijdstip waarop hij werd uitgebracht. Je moet niet vergeten dat de Vietnamoorlog halverwege de jaren tachtig nog een open wond was voor dit land, en alle films die tot dan toe over de oorlog gingen, waren duidelijke tragedies <0xE2><0x80><0x93> van 'The Deer Hunter' tot 'Apocalypse Now', 'Coming Home' en zelfs de andere Vietnamfilm uit 1978 van regisseur Sidney J. Furie, 'Boys in Company C'. Dus het publiek en de critici waren in die tijd waarschijnlijk niet erg open over een film over een romantische relatie in het midden van de oorlog met een semi-gelukkig einde. Maar achteraf gezien verdient deze film een tweede blik, en die schijnt hij te hebben gekregen, zoals blijkt uit de positieve recensies die ik heb gelezen van vrijwel elke amateurrecensent op internet, die deze film 20 jaar na zijn eerste vertoning zouden bestempelen als een slaper.<br />In wezen heeft de film een ouderwetse verhaallijn met de gevoeligheden van de jaren tachtig <0xE2><0x80><0x93> het soort film dat meer thuishoort in het post-WWII-tijdperk, samen met films als 'From Here to Eternity' of 'The Best Years of Our Lives'. Ken Wahl en Cheryl Ladd spelen tamelijk sympathieke, driedimensionale personages <0xE2><0x80><0x93> hij een oppervlakkige marinechirurg die zich voor de ervaring als vrijwilliger heeft aangemeld, en zij een altruïstische verpleegster met een flinke dosis levenservaring. Ze ontmoeten elkaar in een ziekenhuis op een marinebasis waar Wahl een gewonde soldaat naar toe heeft gebracht voor eerste hulp, maar waar zich complicaties voordoen wanneer hij midden in de oorlog probeert een relatie met haar te onderhouden. Ik vond dat de film het grootste respect afdwong voor het militaire personeel in de oorlog <0xE2><0x80><0x93> de aandacht voor de technische details was uitmuntend, en de laatste credits bevatten niet minder dan zes militaire technische adviseurs. Bovendien was ik het meest onder de indruk van de overtuigende gevechtsscènes, en ik geloof dat deze scènes wel eens het beste werk van regisseur Furie zouden kunnen zijn, veruit in de buurt van 'Boys in Company C' en zelfs 'Platoon'. Vergis je niet: dit is een oorlogsfilm met een romantisch verhaal, niet een liefdesfilm met een oorlogsverhaal, en ik geloof dat regisseur Furie dit belangrijke onderscheid heel duidelijk maakt. <br />Furie had gelijk dat hij een film over Vietnam maakte met een unieke verhaallijn: per slot van rekening weet ik zeker dat er in die oorlog romantische relaties ontstonden, met zo'n nauw contact tussen medisch personeel in moeilijke omstandigheden. Bovendien verdient hij de eer voor de eerste en enige film die ik kan bedenken die de dienstbaarheid van vrouwen in de Vietnamoorlog laat zien <0xE2><0x80><0x93> de populaire tv-serie 'China Beach' is de enige andere weergave van hetzelfde onderwerp. Deze film werd net op het verkeerde moment uitgebracht, toen het publiek alleen maar boze, harde, sociale commentaren verwachtte. 'Purple Hearts' is nog een voorbeeld van waarom Furie de Rodney Dangerfield van de filmregisseurs is, die nooit enig respect krijgt als het zijn tijd is. Hoewel het geen meesterwerk is, kan ik deze weinig spectaculaire film toch aanbevelen.
Every single film critic's review of this I could find - Leonard Maltin and Roger Ebert being two of these critics whom I particularly respect - have given it a pitifully low rating. I can't completely figure it out, but I think the reason this movie failed to garner better reviews might have had something to do with the timing of its release; one must remember that the Vietnam War was still an open scab for this country in the mid-'80s, and all the film treatments of the war up until then had been pointed tragedies - from "The Deer Hunter" to "Apocalypse Now", "Coming Home", and even director Sidney J. Furie's other 1978 Vietnam film "Boys in Company C." So, audiences and critics were probably not very open at that time to a film about a romantic relationship in the middle of the war with a semi-happy ending. However, in hindsight this movie deserves a second look, and seems to have received one, as indicated by the positive reviews I have read from virtually every amateur online reviewer, which would qualify this movie as a sleeper 20 years after its original release.<br /><br />Essentially, the movie has an old-fashioned storyline with 1980s sensibilities - the type of movie that would have been more at home in the post-WWII era along with such films as "From Here to Eternity" or "The Best Years of Our Lives." I disagree with Ebert's review, which said this was simply one of those ridiculous movies where "the whole world was a stage, and millions of people were fighting and dying so that these two goofballs could swap spit?" Ken Wahl and Cheryl Ladd play fairly likable, 3-dimenional characters - he a shallow Naval surgeon who volunteered for wartime duty for the experience, and she an altrusitic nurse with strong street-smarts. They meet at a Naval base hospital where Wahl has taken an injured soldier for emergency care, but complications ensure when he tries to carry on a relationship with her in the middle of wartime. I thought the film held the utmost respect for military personnel in the war - the attention to technical detail was superb, and the final credits list no less than six military technical advisors. In addition, I was most impressed by the convincing battle scenes, and believe that these scenes might be some of director Furie's best work, easily in the same league of "Boys in Company C" and even "Platoon." Make no mistake: this is a war movie with a romantic story angle, not a romance movie with a war story angle, and I believe director Furie makes this important distinction very clear.<br /><br />Furie was right to make a movie about Vietnam with a unique storyline: after all, I am sure there were romantic relationships that developed in that war, with such close contact among medical personnel in trying circumstances. Additionally, he deserves credit for making the first and only film I can think of to portray the service of women in the Vietnam War - the acclaimed TV series "China Beach" is the only other portrayal of similar subject matter. This movie was just released at the wrong time, when audiences were expecting only angry, hard-hitting social commentary. "Purple Hearts" is another example of why Furie is the Rodney Dangerfield of film directors, never receiving any respect when it is due. While no masterpiece, I still recommend this little-seen film.