Holden had een geweldig oog voor een goed script en koos altijd interessante driedimensionale personages en interessante situaties. Dat wil zeggen, afgezien van deze. Vreselijk gedateerd en spraakzaam psychologisch drama dat geen moment vertraagt. Je kunt alleen maar denken dat Holden gedwongen werd om aan deze film te werken, die je om de oren slaat met salvo na salvo van voorspelbare psuedo-psychologische dubbelzinnigheden en lachwekkende verkenningen in'verborgen traumatische jeugdincidenten', bedoeld om het huidige gedrag in pijnlijk simplistische termen te verduidelijken. Er wordt veel onbedoeld gelach geslaakt, maar dit is geen leuke of grappige film. De grote Lee J. Cobb wordt vooral verspild in een gedeelte waarin hij niets doet. Doe jezelf een lol en huur BRIDGE ON THE RIVER KWAI of SUNSET BOULEVARD of STALAG 17 en zet dit psychobabbelfestijn weer op de plank.
Holden had a great eye for a good script and always chose interesting three-dimensional characters and interesting situations. Other than this one, that is. Terribly dated and talky psychological drama that goes nowhere slow. One can only think Holden was forced to work on this picture, which hits you over the head with salvo after salvo of predictable psuedo-psychological double talk and laughable explorations into "hidden traumatic childhood incidents" intended to sensitively explicate present behavior in painfully simplistic terms. There is much unintentional laughter, but this is not a fun or funny movie. The great Lee J. Cobb is particularly wasted in a do-nothing part. Do yourself a favor and go rent BRIDGE ON THE RIVER KWAI or SUNSET BOULEVARD or STALAG 17 and put this psychobabble snoozefest back on the shelf.