Tijdens het bezoek dat ik vorig jaar aan het Hongkong International Film Festival heb gebracht, kreeg ik de gelegenheid om de films uit de eerste hand te bekijken en me een beetje te verdiepen in Chinese films, met name die in China gemaakt zijn. Van de films die ik heb gezien, was ik onder de indruk van de kwaliteit van de verhalen en het vakmanschap, en ik vroeg me af hoe lang het zou duren voordat ik weer de kans zou krijgen om iets uit China te zien, want onze plaatselijke bioscopen brengen ze niet echt op grote schaal uit. Vandaar dat dit filmfestival een godsgeschenk was, omdat het enkele klassiekers uit het verleden bijeenbracht, samen met hedendaagse werken van de nieuwe generatie regisseurs. De naam Festival mag dan een mondvol zijn, maar het doel ervan is ongetwijfeld kort en bondig: ons opnieuw kennis laten maken met de magie van de Chinese film.<br />Elektric Shadows opent het festival, en over het algemeen heb ik er heel goede dingen over gehoord. De dvd is al een tijdje verkrijgbaar, maar uitstel betekende dat ik hem niet kon ophalen, dus het feit dat hij als openingsfilm werd vertoond, was geen excuus meer om hem niet te zien. En het is geen verrassing dat ik verliefd werd op de eerste film van regisseur Xiao Jiang, die zo'n meeslepend verhaal heeft en zo goed acteert dat je zou denken dat je om de een of andere reden een hart van steen zou hebben als je hem niet mooi vond.<br />De film' De openingsscène brengt ons in contact met het personage van Mao Dabing (Xia Yu), een waterbezorger die het grootste deel van zijn loon uitgeeft aan films kijken in de bioscoop. Ik grinnikte om deze duidelijke identificatie van iemand die zijn vrije tijd doorbrengt in de bioscoop en er volledig in opgaat als een vorm van ontsnapping aan de alledaagse herhaling en misschien eenzaamheid van zijn dagelijkse werk. Hoewel we zijn gezichtspunt grotendeels in het begin volgen, verschoof dat perspectief naar een stom meisje dat hij tegenkomt, dat zonder reden met een baksteen op zijn hoofd slaat en zijn bedrijf, dat gesponsorde fietsen verkocht, te gronde richt. Dabing, die haar had overgehaald om voor haar vissen te zorgen terwijl ze onvermijdelijk door de autoriteiten aangehouden zou worden, dacht dat hij in de zevende hemel was toen haar appartement één groot theater bleek te zijn.<br />Vanaf dat moment wordt het tempo opgevoerd en worden we getransporteerd naar zo'n dertig jaar terug, naar de Culturele Revolutie, en spoelen we een stukje terug naar de vorige generatie. Electric Shadows heeft van alles een beetje, ook al zouden sommigen hem graag vergelijken met Cinema Paradiso. Ik vond dat deze film ondanks de overduidelijke vergelijking toch op zijn eigen benen kon staan. Het is zijn eigen film, en hoewel het een episodische film is, voelt hij nooit onsamenhangend aan en zitten er nooit stukken in die niet op hun plaats zijn, maar is hij naadloos aan elkaar gelijmd om een episch avontuur te weven van het verhaal van een jong meisje Ling Ling, geboren in een openluchtbioscoop, dat in de jaren van haar vorming naar de bioscoop ging. Zoals altijd zijn het de moeders, hier Jiang Xuehua (Jiang Yihong) een wannabe-actrice, die een enorme rol speelde in haar hang naar films en in haar filosofie om een leven te leiden met hun hoofd hoog geheven vanwege haar status als enige ouder, wat ertoe heeft geleid dat Ling Ling een behoorlijk opvliegend meisje is geworden. Het was een tijd waarin filmvertoningen gemeenschappelijk waren in aanwezigheid van en ervaring met elkaar, in kleine stadjes waar hechte dorpelingen dat als gemeenschappelijk massa-amusement beschouwen. _Elektrische Schaduwen_ slaagde erin het sociale en culturele klimaat van die tijd vast te leggen, en het beste van alles was dat ze een enorm aantal clips hadden om diverse film nostalgische oudjes en edelstenen in te schieten die je in de verleiding zou brengen om te bekijken als je daar de kans voor had, waaronder _Glinsterende Rode Ster_ die zaterdag wordt vertoond. Tegen die achtergrond voert Ling Ling een heel avontuurlijk leven, waarin het tempo op hol slaat door de komst van Mao Xiaobing (Wang Zhengjia), een sjofele jongen van buiten de stad, wiens ondeugendheid problemen veroorzaakt, maar vanwege hun liefde voor films die hen samenbracht om voor altijd beste vrienden te zijn, ook al geeft hij de voorkeur aan actiefilms waarin hij kan doen alsof hij de ster van de show is.<br />Elektric Shadows is zo'n charmante film dat je nauwelijks kunt geloven dat het een eerste film is, waarin drama, komedie en tragedie zelfs met veel aplomb in evenwicht zijn, hoewel er een reeks toevalligheden in de gebeurtenissen en personages zat die je gemakkelijk kunt negeren, zodat de hele film werkt. De kracht van de film kwam ook voort uit de geweldige cast, die hun sympathieke personages tot leven bracht, en je kunt geen betere chemie vinden tussen de leden van de cast, zelfs niet als sommigen van hen dezelfde personages spelen, zij het voor verschillende leeftijdsgroepen. Je voelt mee met moeder Xuehua in haar berusting in de slechte hand die het lot haar had toebedeeld, je verwondert je over de inwijding van Pan Daren (Li Haibin) de filmregisseur, je lacht en huilt om de capriolen van de kinderen, vooral om die van Xiaobing en Bing Bing (Zhang Haoqi) de jongere broer, die zo volwassen in zijn onschuld leek.<br />Het is lang geleden dat ik zo diep ontroerd werd door één enkele film, en ik...' Ik ben blij dat _Elektrische Schaduwen_ zo'n succes was dat hij in mijn hoofd op de lijst met favoriete films is gezet. Met zijn fantastische filmografie en locaties, en een uitvoering van het China Philharmonic Orchestra, is dit een must-watch, een werkelijk schitterende film om naar te kijken, de moeite waard om nog eens te bekijken. Ik ga de dvd halen!
During last year's visit to the Hong Kong International Film Festival, it gave me an opportunity to take in first hand and provide for some exposure to Chinese films, specifically those that were made in China. Amongst those that I've seen, I was blown away by the quality of storytelling and craft, and had wondered how soon after would I have the chance to watch something from China again, since our local cinemas don't really bring them in for mass consumption. Hence, this film festival was like a godsend, putting together some classics of the past, together with contemporary offerings from the new generation of directors. The Festival name might be a mouthful, but its objective is no doubt succinct - to introduce us to the magic of Chinese cinema once again.<br /><br />Electric Shadows opens the festival, and by and large I've heard some really good things about it. The DVD has been available for some time already, but procrastination meant not picking it up, so having it screened as the opening film was no excuse anymore to miss it. And it's no surprise that I fell in love with director Xiao Jiang's first film, which is one with such a compelling story and fine acting, I would think one would likely have a heart of stone not to like it for some reason.<br /><br />The film's opening introduces us to the character of Mao Dabing (Xia Yu), a water delivery boy who spends the bulk of his wages watching movies in the cinemas. I chuckled at this obvious identification, of someone spending his free time at the movies, and being completely lost in them as a form of escapism from the mundane repetitiveness and perhaps loneliness in his day job. While we follow his point of view for the most part at the beginning, that perspective shifted to a mute girl he encounters, who for no reason pounded his head with a brick, and destroyed his company sponsored bicycle. Persuaded to help her look after her fish while she has to inevitably get detained by the authorities, Dabing thought that he had reached seventh heaven when her apartment turned out to be one huge home theatre.<br /><br />From there, the pace picks up, and we're transported to some 30 years back into the Cultural Revolution, and rewinds a little bit to the earlier generation. Electric Shadows has a bit of everything, even though some might like to compare it to Cinema Paradiso, I thought that this film had merits to stand on its own two feet despite the obvious comparison. It is its own movie, and while episodic, it never felt disjointed or had portions out of place, but gelled together seamlessly to weave an epic adventure of the story of a young girl Ling Ling, born at an outdoor cinema, and had cinema to be her companion during her formative years. As always, it's the mothers, here Jiang Xuehua (Jiang Yihong) an actress wannabe, who played a huge role in her appetite for films, and for her philosophy to lead a life with their heads held high because of her single parent status, leading to Ling Ling being quite a feisty little girl.<br /><br />It was a time where film screenings were communal in attendance and experience, in small towns where close knit villagers have that as common mass entertainment. Electric Shadows managed to capture the social and cultural climate of the times, and best of all, had a tremendous number of clips to snapshot various cinematic oldies and gems that you would be tempted to check out should you have the opportunity to do so, one of which is Shining Red Star which will be screened this Saturday. Against this backdrop, Ling Ling leads quite an eventful life, where the pace catapults with the introduction of Mao Xiaobing (Wang Zhengjia), a scruffy kid from out of town whose mischievousness brings trouble, but for their love of movies which brought them together to be best frien uds forever, even though he prefers the action genre where he can make-belief he's the star of the show.<br /><br />Electric Shadows is such a charming film that you'd find it hard to believe it's actually a first film, balancing drama, comedy and tragedy even with great aplomb, although there were some series of coincidences in the events and characters that you'll find it easy to ignore for the whole movie to work. It's strength also came from the wonderful cast who brought their likable characters to life, and you cannot find better chemistry between the cast members even when some of them take up the same characters albeit for different age groups. You'll feel for mother Xuehua in her resignation to the bad hand Fate had dealt her, you marvel at the dedication of Pan Daren (Li Haibin) the projectionist, you laugh and cry at the antics of the children, especially those of Xiaobing and Bing Bing (Zhang Haoqi) the kid brother who seemed to possess such maturity in his innocence. <br /><br />It's been a long time since I was moved so immensely moved by a single film, and I'm glad that Electric Shadows shone brightly through and cemented its place in my mental list of all time favourite movies. With amazing cinematography and locales, and a score as performed by the China Philharmonic Orchestra, this is a must watch, a truly exquisite film to sit through, well worth your time and one for repeated viewings. I'm getting the DVD!