Deze film laat Bud en Terence niet op hun best zien. De combinatie van afschuwelijk acteerwerk, afgrijselijke pruiken en ongelooflijk irritante synthesizermuziek maakt van deze film een inspanning om naar te blijven kijken.<br />Ik weet niet zeker waar dit vandaan komt in de Bud/Terence-serie van films, maar net als de eerste plotlijn waarin de twee personages weer samenkomen voor een laatste missie, heeft deze film het gevoel van een film die is gemaakt na de hoogtijdagen van het stel. Misschien zelfs een film die is gemaakt om de twee acteurs te herenigen in de hoop de magie van het paar te herwinnen.<br />Wat de reden ook is, het werkt niet. De film is een puinhoop en het acteerwerk van de niet-principiëlen is gewoonweg afzichtelijk. Je kent dat wel <0xE2><0x80><0x93> de kwaliteit van de reclamespots. Voeg daar de betreurenswaardige voor de hand liggende haarstukjes aan toe, die net zo goed neon 'WIG!'-bordjes boven elk ervan hadden kunnen hebben, en dubbing, wat over het algemeen wel oké is, maar je er alleen maar aan herinnert dat het in feite dubbing is, en je hebt het recept voor een filmramp uit de jaren tachtig.<br />Helaas wordt de ramp een ramp van epische proporties als je de muziek meetelt. Sommige slechte films hebben een soundtrack met synthesizers <0xE2><0x80><0x93> _Hawk the Slayer_ bijvoorbeeld <0xE2><0x80><0x93> maar hier brengen de repeterende en, dat moet gezegd, hersenloze akkoorden je alleen maar van je stuk. Als je ooit in een arcademachine uit de jaren tachtig hebt gespeeld, zul je al snel het soort'muziek' herkennen dat steeds irritanter wordt naarmate je er meer naar moet luisteren terwijl je dat moeilijke level probeert te voltooien.<br />Wat de plot betreft, ik had het te druk met met open mond naar alle verkeerde dingen te kijken om er echt aandacht aan te besteden. Een of ander flauwekulverhaal over twee mensen die weer samenwerken om een tot dan toe onvoltooide missie te voltooien... hmmm... weer zo'n analogie met een arcademachine. En net als die'moeilijk-tot-voltooien'-spelletjes hangt deze film voor de voltooiing af van het aantal mentale 'drugs' dat je nog over hebt om erin te stoppen. Het is echt een oefening in uithoudingsvermogen.<br />Ik verwacht dat fans van het duo het toch wel leuk zullen vinden, maar het is niet te harden. 'My Name is Nobody' en, zoals zoveel films uit die tijd, toont het nu echt hoe oud het is.<br />Summary: hersenloze 'Miami Vice wannabee'-muziek, mager acteerwerk, afgrijselijke pruiken en zo-zo gepruts. Niet aanbevolen, behalve voor de meest onverzettelijke fans.
This film does not show Bud and Terence at their best. The combination of awful acting, awful wigs and superbly irritating synthesizer music all combine to make this film an effort in endurance to stay watching.<br /><br />I'm not sure where this comes in the Bud/Terence line up of movies, but, much like the early plot where the two characters team up again for one final mission, this movie has the feel of a movie made after the heyday of the pair. Perhaps even a film made to reunite the two actors in the hope of regaining the magic of the pairing.<br /><br />Whatever the reason, it doesn't work. The film is a mess and the acting by the non-principals is just plain dire. You know the sort of thing - advertisement acting quality. Add in the lamentably obvious hairpieces, which might as well have had neon "WIG!" signs above each of them and dubbing which, whilst OK in the main, only serves to remind you that it is, in fact, dubbing and you have the recipe for an 80's movie disaster.<br /><br />Unfortunately, the disaster becomes a calamity of epic proportions when the music is factored in. Some bad films benefit from a synthesizer soundtrack - Hawk the Slayer, for instance - but here, the repetitive and, it has to be said, mindless chord sequences only jar the nerves. Anyone who's ever played an arcade machine from the eighties will quickly recognize the type of "music" that becomes increasingly annoying the more you have to listen to it whilst trying to complete that difficult level.<br /><br />As for the plot, I was too busy gaping open-mouthed at all the wrongness on display to really pay it much heed. Some hokum about the pairing teaming up again to complete a previously unfinished mission......hmmm....the arcade machine analogy again. And, much like those "difficult-to-complete" games, this movie depends for its completion on how many mental "dimes" you have left to put into it. It really is an exercise in endurance.<br /><br />I expect fans of the duo will like it nonetheless, but it isn't a patch on "My Name is Nobody" and, like so many other films of the time, it really shows its age now.<br /><br />Summary: Mindless "Miami Vice wannabee" music, hack acting, awful wigs and so-so dubbing. Not recommended except for the most stalwart of fans.