Ik heb de grote eer gehad in mijn leven veel films te hebben gezien. Tot mijn grote geluk heb ik in grote steden gewoond waar theaters zijn die zich aan onafhankelijke en kleine producties wijden. Dus kan ik tot mijn aangename verrassing een onafhankelijke film van een filmmaker in mijn eigen woonplaats bekijken. Ik moet toegeven dat ik niet veel meer verwachtte dan een kleine regisseur, de belangstelling van de plaatselijke bevolking en een bescheiden ontknoping. Als je verder leest dan de strikvraag, besef je dat dit meer is dan een eenvoudige plaatselijke film - dit gaat dieper dan je zou verwachten. Deze film richtte zich op een teleologisch brandpunt dat voor zovelen van ons misschien onbereikbaar is, maar dat veel weg heeft van een ongeluk op de snelweg, en dat we niet kunnen weerstaan om ernaar te kijken.<br />'Hoofdzaak.' De film, geregisseerd door de filmmaker Anthony Spadaccini, speelt zich af in Claymont, DE; een schilderachtig gehucht dat is voortgekomen uit de ontluikende staalindustrie van de negentiende en twintigste eeuw, net buiten de stadsgrenzen van Wilmington. In deze eens zo welvarende, voorstadachtige context beschrijft de film het verblijf van Wayne en Andrea Montgomery, van een echtpaar in een stagnerend, archetypisch huwelijk tot een boosaardig duet dat hun roofzuchtige dorst naar nietsvermoedende slachtoffers voedt. Wayne, de meer ervarene van het stel, heeft zich tijdens de geboorte en de jeugd van de twee kinderen van het stel een onderbreking van zijn kwaadaardige activiteiten op de hals gehaald. Nu hun kroost de puberteit bereikt, vormen Wayne en Andrea een team om Waynes belangstelling te hernieuwen. Deze seriemoordenaars hanteren een meer wetenschappelijke benadering en testen methoden, technieken, concentraties gif en demografische gegevens, terwijl ze hun gebeurtenissen op film vastleggen <0xE2><0x80><0x93> de bron van het doek van deze filmmaker. Maar dit is meer dan alleen maar een gruwelijke documentaire over de talloze moorden op de slachtoffers van de Montgomery's; het is een blik in de duisternis binnen in de hele mensheid.<br />Geleid door de zorgvuldige hand van de filmmaker wordt de toeschouwer ondergedompeld in het bedwelmende perspectief van een voyeur tijdens deze misdaden. Het geboeide filmpubliek beweegt zich met de korrelige, vaak nerveuze camerabewegingen, verplaatst zijn lichaam om de camera over te halen dichterbij te komen, beter te bekijken, het milieu van andermans vluchtige leven te ervaren. We keren terug naar de voornoemde scène van het auto-ongeluk, vertragen en bewegen ons op alle mogelijke manieren, in de hoop meer te zien van wat zichtbaar wordt gemaakt voor onze consumptie. Op een manier die mijn naïeve begrip te boven gaat, nodigt de filmmaker zijn publiek uit om langzamer te gaan en dieper te kijken <0xE2><0x80><0x93> hij wil dat we ons meer voelen dan simpele voyeurs, we zijn commissarissen, samen met Wayne en Andrea.<br />Ik moedig je aan om verder te zoeken dan mijn zwakke recensie en deze film zelf te ervaren. Wat zijn je reacties op elke moord? Hoe reageer je op de verhoogde paranoia van Wayne en Andrea? Hoe denk je dat het verhaal echt zal eindigen? Kijk naar Anthony Spadaccini's 'Hoofdzaak'.
I have had the great honor to experience many films in my lifetime. To my great fortune, I have lived in large cities that have theatres devoted to independent and small production films. So, to my pleasant surprise, I can across an independent film by a filmmaker in my own hometown. Admittedly, I didn't expect muchsmall town director, local interest, and a modest, grassroots release. Reading beyond the teaser, one realizes that this is more than a simple local filmthis is deeper than one may expect. This film spoke to a teleological focal point that may beyond grasp for so many of us, yet much like an accident on the highway, we can't resist watching.<br /><br />"Head Case," by filmmaker Anthony Spadaccini, takes place in Claymont, DE; a quaint hamlet born out of the burgeoning steel industry of the nineteenth and twentieth centuries, located just outside the Wilmington metropolitan limits. Situated in this once prosperous, suburban context, the film details the sojourn of Wayne and Andrea Montgomery from a couple in a stagnant, archetypal marriage to a malevolent duet feeding their rapacious thirst for unsuspecting victims. Wayne, the more experienced of the pair, imposed upon himself a hiatus from his vicious activities during the birth and childhood of the couple's two children. Now as their progeny reaches adolescence, Wayne and Andrea team up to recommence Wayne's interest. Taking a more scientific approach to homicide, these serial executioners test methods, techniques, poisons concentrations, and demographics all the while documenting their episodes on filmthe source for this filmmaker's canvas. However, this is more than just a gruesome documentary on the countless murders of the Montgomery's victims; it is a glimpse inside the darkness within all of humanity.<br /><br />Guided by the filmmaker's careful hand, the observer is immersed in the intoxicating vantage point of a voyeur during these crimes. Indeed, the enthralled film audience moves with the gritty, oft times jittery camera movement, shifting their bodies so as to coax the camera to move in closer, get a better look, experience the milieu of another's fleeting life. Returning to the aforementioned vehicular accident scene, we slow down and move about in any way possible, in the hope to see more that what is being made visible for our consumption. In ways beyond my naïve understanding, the filmmaker invites his audience to slow down and look deeperhe wants us to feel more than simple voyeurs, we are commissioners along with Wayne and Andrea.<br /><br />I encourage you to investigate beyond my feeble review and experience this movie for yourself. What are your reactions to each murder? How do you react to the heightened paranoia on the part of Wayne and Andrea? How do you think the story will really end? Check out Anthony Spadaccini's, "Head Case."