Ik hou van films... heel veel. Ik heb duizenden films gezien (dat is niet overdreven) en ik heb geprobeerd alle 'belangrijke' films te zien waar recensenten over jubelen. Sommige waren geweldig, maar andere, zoals _Wild Strawberries_, zijn gewoon meanderend, deprimerend en uiteindelijk zinloos. Echt <0xE2><0x80><0x93> wat is hier nou zo geweldig aan? We zien een man die ten overstaan van zijn zoon volledig kapot wordt gemaakt en vernederd. En het punt is...? Het was gewoon deprimerend en ook saai. Het acteerwerk was niets bijzonders (het is duidelijk dat ze amateurs hebben gebruikt) en het verhaal is gewoon zo frustrerend. Wat is er met de fiets gebeurd? Wie heeft hem? Waarom krijgen we dat niet te horen? Ja, ik weet dat het leven zo is, maar ik heb geen film nodig om me dat te vertellen! Soms wil je dat een film je problemen en zorgen vergeet. Deze maakt het alleen maar erger. De uiteindelijke boodschap lijkt te zijn dat het leven verschrikkelijk is en dat je er niets aan kunt doen. Maakt dat het tot een klassieker? Ik denk het niet.<br />Het is weer zo'n film die veel te veel werd geprezen en die, neem ik aan, revolutionair was toen hij werd uitgebracht. Maar niet alle films worden voor eeuwig en altijd klassiekers. De tijd is niet vriendelijk geweest voor deze film. Ik denk dat critici en mensen hem om een van de twee volgende redenen blijven prijzen: ze begrijpen het niet en denken dat ze iets over het hoofd zien (maar willen het niet toegeven) of ze begrijpen het niet. Ik wil de boot van kritische meningen uit de jaren veertig niet laten schommelen. Overschat, deprimerend en uiteindelijk zinloos.
I love movies...a lot. I've seen thousands of movies (that's not an exaggeration) and I've tried to see all the "important" films critics rave about. Some of them HAVE been great but others like "Wild Strawberries" and this are just meandering, depressing and ultimately pointless. Seriously--what's so great about this? We see a man becoming completely destroyed and humiliated in front of his son. And the point is...? It was just depressing and also boring. The acting was nothing special (it's obvious they used amateurs) and the story is just so frustrating. What happened to the bicycle? Who has it? Why are we not told? Yes, I know life is like that but I don't need a movie to tell me that! Sometimes you want a movie to forgot about your troubles and worries. This one makes things worse. The ultimate message here seems to be that life is terrible and you can't do a thing about it. Does THAT make it a classic? I don't think so.<br /><br />It's another one of those films that was wildly overpraised and, I suppose, at the time of its release it was revolutionary. However not all movies become classics forever and ever. Time has not been kind to this one. I think critics and people keep praising it for one of two reasons: they don't understand it and think they're missing something (but don't want to admit it) OR don't want to rock the boat of critical opinions from the 1940s. Overrated, depressing and ultimately pointless.