Deze serie heeft een bepaalde (Canadese?) zachtaardige charme die hem boven de schijnbaar eindeloze ellende verheft. Hij bevordert gezonde gezinswaarden, waaronder ongewoon genoeg niet alleen moeder en vader, maar ook ooms en tantes, en broers en zussen. In de aflevering van vandaag leert Zowie, het jongste lid, de noodzaak van de woorden 'alsjeblieft', 'dankjewel' en 'neem me niet kwalijk'. Het is duidelijk dat het de bedoeling is om die dingen te leren die noodzakelijk zijn voor alle leden van een gelukkig gezin: consideratie voor anderen en verdraagzaamheid, maar het laat zien dat zowel volwassenen als kinderen zich aan deze regels moeten houden. <0xE2><0x80><0x93> een niet-sprekend deel, alles wordt gedaan met lichaamstaal. Het is zo'n knap geobserveerd hondengedrag. In één seconde kan een berispte Spot van opwinding in afwijzing, in verwijt, in neerslachtigheid veranderen <0xE2><0x80><0x93> en dat alles wordt door elk deel volkomen onmiskenbaar geobserveerd. Het is zo goed geobserveerd dat je aspecten van hondengedrag kunt zien die nog niet eerder zijn opgemerkt.<br />De sofa's en koelkasten met uitpuilende ogen en brede monden zijn een herkenbare leening <0xE2><0x80><0x93> waarschijnlijk een eerbiedig eerbetoon <0xE2><0x80><0x93> van de cartoons van de pionier Max Fleischer uit de jaren dertig. Daar waren ze een beetje vreemd <0xE2><0x80><0x93> hier maken ze deel uit van het verhaal <0xE2><0x80><0x93> koelkasten hebben ook gevoelens!
There is a particular(Canadian?) gentle charm about this series that sets it above the seemingly endless dross. It promotes wholesome family values including unusually not just mom and pop but uncles, aunts and siblings. Today's episode has Zowie, the youngest member, taught the need for the words Please, Thank You and Excuse me. The clear intention is to teach those things necessary for all members of a happy family: consideration for others and tolerance but it shows that adults as well as children must follow these rules.<br /><br />It is evident that the makers have put far more into it than they perhaps need have done. The most brilliantly realised character is the dog "Spot" - a non-speaking part, everything is done with body language. It's such cleverly observed dog behaviour. In one second a scolded Spot can go from excitement to rejection, to reproach, to dejection - all absolutely unmistakeably indicated by every part. It is so well observed you can see aspects of dog behaviour not noticed before.<br /><br />The sofas and fridges with bulging eyes and wide mouths are a recognisable borrowing - presumably a respectful homage - from pioneer Max Fleischer's cartoons of the 1930's. There they were a little weird - here they're part of the story - fridges have feelings too!