Bette Davis speelt een uitstekende rol in deze onderhoudende karakterstudie die zich afspeelt in het Old South in de jaren vijftig van de negentiende eeuw. Ze speelt de wispelturige, flirterige, egoïstische zuidelijke schone Julie Marsden, die het heerlijk vindt om zowel haar verloofde Preston Dillard (Henry Fonda) als de society van New Orleans te choqueren door een schandalige rode jurk te dragen op een bal. Fonda verlaat haar en komt een jaar later terug met een vrouw uit het noorden (Margaret Lindsay). Een uitbarsting van de gevreesde gele koorts slaat toe in de stad en Davis, die eindelijk beseft wat voor schade ze heeft aangericht nadat ze haar minnaar heeft verloren en de dood van haar oude vriend Buck Cantrell (George Brent) heeft veroorzaakt, krijgt de kans om het goed te maken en te proberen het leven van een aangeslagen Fonda te redden. <br />Een heel goede film die het vandaag de dag nog steeds goed doet. Wyler levert een paar bijzonder goed geregisseerde scènes, waarin Davis het meest memorabele moment van het bal meemaakt. De verschrikking van de gele koorts wordt ook uitstekend vertolkt, en de beelden van de talloze lichamen die worden weggevoerd zijn nog steeds heel krachtig. Davis is fantastisch als Julie, en geeft een van haar beste vroege optredens, hoewel ik niet begrijp wat ze in Fonda's _Pres Dillard_ ziet! Davis had veel meer chemie met George Brent, en Fonda is gewoon saai. Fay Bainter geeft een geweldige ondersteunende voorstelling. Ik vond het einde goed, maar misschien een beetje onbevredigend. Ik hou van dubbelzinnigheid, en dat doe ik niet.' Ik hoef het niet te horen, maar gaat Davis een wisse dood tegemoet met haar ware liefde of gaat ze hem verplegen en hem dan aan Lindsay geven? Misschien is dat het eeuwige mysterie van de film.
Bette Davis gives an excellent performance in this entertaining character study set in the Old South in the 1850's. She plays flighty, flirty, selfish Southern belle Julie Marsden who delights in shocking both her fiancée Preston Dillard (Henry Fonda) and New Orleans society by wearing a scandalous red dress to a ball. Fonda leaves her, and comes back a year later with a Northerner wife (Margaret Lindsay). An outbreak of the dreaded yellow fever hits the city, and Davis, finally realising the damage she has caused after she has lost her lover and caused the death of old friend Buck Cantrell (George Brent), has a chance to atone and try to save the life of a stricken Fonda.<br /><br />A very good film that still holds up well today. Wyler contributes some particularly well-directed scenes, with Davis' entry to the ball most memorable. The terror of the yellow fever is also excellently conveyed, and the images of countless bodies being carted away is still very powerful. Davis is wonderful as Julie, giving one of her best early performances, although I can't see what she sees in Fonda's Pres Dillard! Davis had far better chemistry with George Brent, and Fonda is just boring. Fay Bainter gives a great supporting performance. I found the ending good, but maybe a little unsatisfying. I like ambiguity, and I don't need thing spelled out to me, but is Davis heading towards certain death with her true love or is she going to nurse him, then give him up to Lindsay? Perhaps that is the film's enduring mystery.