Een handelaar uit Japan arriveert in het midden van de negentiende eeuw in een klein Engels dorp. Hij is niet bijzonder knap of charismatisch, hij spreekt niet eens Engels, maar de levendige, zwoele vrouw van de burgemeester, gespeeld door Keira Knightley, wordt verliefd op de Japanse man en dringt er bij hem op aan dat hij haar meeneemt. Waarom? Omdat elke Japanse man die opduikt beter moet zijn dan wat de Britse man te bieden heeft. De Japanse man wordt achtervolgd door een glimp die hij opving van Keira die naakt is en zich langzaam onderdompelt in rivierwater. Uiteindelijk beseft hij dat het allemaal een illusie is en dat de vrouw van wie hij werkelijk houdt zijn onlangs overleden Japanse vrouw is. Zijn vrouw vervangt Keira in zijn dromen over de rivier, maar ze is wel fatsoenlijk gekleed...<br />Je gelooft het niet, hè? Waarom wordt er dan van ons verwacht dat we het in omgekeerde volgorde slikken? Dit is een weelderig shot, een lyrische, ingehouden vertoning van oriëntaalse kletskoek. Michael Pitt gaat naar een nieuw niveau van smakeloosheid, en Sei Ashina moet de eer opstrijken als 'het meisje', waarschijnlijk omdat ze haar niet ongestraft 'Asian Eye-snoep' konden noemen. Het is geen verrassing dat Sei Ashina een nieuwkomer is <0xE2><0x80><0x93> geen enkele ervaren Japanse actrice die ook maar een greintje gevoel in haar donder heeft, zou zo'n vernederende rol op zich hebben genomen. Ik vrees dat Ashina haar betrokkenheid bij deze film voor altijd zal moeten bezuren. Dit had een doorbraakfilm voor de fantastische Miki Nakatani moeten zijn, maar ze gaat op in een stijve rol. Koji Yakusho is even krachtig als altijd, en als zodanig is hij misplaatst <0xE2><0x80><0x93> waarom zou een vrouw bij deze man weggaan, vooral voor een onnozele Eurobrat? De onthulling aan het eind toont, ironisch genoeg, de film die dit had moeten zijn. De vrouw die onrecht is aangedaan, de vrouw wier liefde deze film zou moeten bepalen, is Hélène. De hele zaak had vanuit haar gezichtspunt herschreven moeten worden. Hervés verliefdheid op een mooi meisje dat hij op zijn reizen zag, had niet meer dan dat moeten zijn, een onbelangrijke kwestie in een groots liefdesverhaal. Het is betreurenswaardig om te focussen op Hervés obsessieve waanideeën. De suggestie dat de Japanse vrouw wederzijdse gevoelens had, is zwakzinnig.<br />Kortom, geweldige acteurs op filmlocaties en een verhaal met zakken vol potentieel, verkwist door hersenloze Eurocentristen.
A trader from Japan arrives in a small English village in the mid-19th century. He is not particularly handsome or charismatic, he can't even speak English, but the town leader's vivacious, sultry wife, played by Keira Knightley, falls in love with the Japanese man and urges him to take her away. Why? Because any Japanese man who turns up has to be better than what the British male has to offer. The Japanese man is haunted by a glimpse he caught of Keira naked, slowly immersing herself in river water. Finally, he realises it is all an illusion, and that the woman he truly loves is his recently deceased Japanese wife. His wife then replaces Keira in his dreams of the river, but decently clothed...<br /><br />You don't buy it, do you? Then why are we expected to swallow it in reverse? This is a lusciously shot, lyrical, understated piece of orientalist claptrap. Michael Pitt takes insipid to new levels, and Sei Ashina has to put up with a credit as 'The Girl,' probably because they couldn't get away with calling her 'Asian Eye Candy.' Not surprisingly, Sei Ashina is a newcomer - no experienced Japanese actress worth her salt would have taken on such a demeaning role. Ashina will forever live down her involvement in this film, I fear.<br /><br />This should have been a breakout film for the wonderful Miki Nakatani, but she is lost in a stilted role. Koji Yakusho is as forceful as ever, and as such is mis-cast - why would any woman leave this guy, especially for a simpering Eurobrat? The reveal at the end shows, ironically, the film this should have been. The woman wronged, the woman whose love should define this film, is Hélène. The whole thing should have been re-written from her perspective. Hervé's infatuation with a pretty girl he saw on his travels should have been just that, a minor issue in a great love story. Focussing on Hervé's delusional obsession is regrettable. Implying that the Japanese woman had reciprocal feelings is feeble-minded.<br /><br />In sum, great actors in cinematic locations and a story with bags of potential wasted by mindless Eurocentrics.