Ik heb deze dvd vier dagen geleden gehuurd en heb hem sindsdien zo'n 5 keer bekeken. Er is iets wat me bijzonder raakt aan zijn film. Het idee van verborgen, geheime liefde... en alle opwinding en gevaar die daarmee gepaard gaan. Het idee van tederheid te midden van zoveel verdorvenheid (letterlijk, in het eerste deel!). Naïviteit en geweld zo dicht bij elkaar. En de droefheid (voor iedereen... Yossi, Jagger, Yaeli, Liors ouders) van de onvermijdelijke maatschappelijke aanname (zelfs in de betrekkelijk liberale sfeer van het Israëlische leger) van rechtschapenheid in een wereld van zoveel diversiteit en verschil.<br />De enige andere film die me zo diep raakte was 'Stand by Me', die ironisch genoeg terloops werd genoemd in 'Yossi en Jagger'. De thema's van diepe zorg en bezorgdheid voor anderen (vriendschap in SBM, erotische liefde in Y&J) en het verdiepen en transformeren van die zorg in het licht van het getuige zijn van een sterfgeval worden door beide films gedeeld. Thema's die me hard raakten. Ik vermoed dat ze ook veel mensen hard raakten.<br />Ik heb een paar keer gelezen dat een grote zwakte van 'Yossi & Jagger' de lengte was... iets meer dan een uur. (Misschien wordt dit vooral gezien als een zwakte van degenen die de volle prijs moesten betalen om het in een bioscoop te zien, in plaats van het 5 keer te zien voor 3,99!! Omdat de film zo kort was, kreeg hij niet zoveel plot- en karakterontwikkeling als hij had kunnen hebben. Ja... misschien... en toch...<br />Het lijkt me dat een groot deel van de kracht van de film in de lengte ligt. Het is een waar getuigenis van Eytan Fox dat hij me, in een tijdsbestek van ongeveer 15-20 minuten vanaf het begin van de film, zoveel om beide hoofdpersonen liet geven. En gedurende de hele film behielden ze allebei hun aantrekkingskracht... Ik voelde met allebei tot het einde toe mee. Eerlijk gezegd zijn er niet veel mensen die ik maar 15 minuten heb ontmoet. Als ze een paar dagen later stierven, zou ik om hen huilen. Dat deed Fox. En omdat er zoveel personages zijn die wij NIET kennen (zoals Liors moeder), vinden wij, net als zij, het slot van de film bijzonder hartverscheurend. Ik laat de film afdraaien omdat ik <0xE2><0x80><0x93> misschien wel omdat ik dat nodig heb <0xE2><0x80><0x93> meer wil weten over Lior. Waarom droeg hij om te beginnen dat verdomde konijnenkostuum? Hoe waren zijn jeugd en tienerjaren? Hoe hadden Yossi en hij elkaar leren kennen? Hoe waren ze verliefd op elkaar geworden? Hoe lang kenden ze elkaar al? En hoe zit het met Yossi? Wat gaat hij nu doen? Ja... Ik had graag gezien dat de film was geëindigd met een opname van hem, alleen slapend in een kingsize bed in een hotel in Eilat... maar dat zou te gemakkelijk zijn geweest... te netjes. Wat doet hij nu? Ik weet het niet. Zoveel vragen... en geen manier om daarachter te komen.<br />Ik laat de film achter in het besef dat tijd en liefde kostbaar zijn... zo verdomd kostbaar.
I rented this DVD four days ago and have watched it about 5 times since then. There is something that is particularly moving for me about his movie. The idea of hidden, secret love...and all the excitement and danger that involves. The idea of tenderness in the midst of so much rottenness (literally, in the first segment!). Naivety and violence so close together. And the sadness (for everyone...Yossi, Jagger, Yaeli, Lior's parents) of the inevitable societal assumption (even in the comparatively liberal atmosphere of the Israeli army) of straight-ness in a world of so much diversity and difference.<br /><br />The only other film that affected me so deeply was "Stand By Me" which, ironically, was mentioned offhandedly in "Yossi and Jagger". The themes of deep care and concern for others (friendship in SBM, erotic love in Y&J) and the deepening and transforming of that care in light of being witness to a death are shared by both films. Themes that hit me hard. I suspect they hit many people hard, as well.<br /><br />I've read several times on this discussion that a major weakness of "Yossi & Jagger" was its length...only a little over an hour. (Perhaps this is mostly seen as a weakness by those who had to pay full price it see it in a movie theater, instead of getting to watch it 5 times for $3.99! -joke-) Because the film was so short, it did not get as much plot and character development as it could have. Yes...perhaps...and yet...<br /><br />It seems to me that a large part of the power of the film lies in its length. It is a real testament to Eytan Fox that, in the space of just about 15-20 minutes from the beginning of the movie, he made me care so much about both main characters. And throughout the movie, they both kept their appeal....I sympathized with both to the end. To be honest, there's not many people whom I've met for only 15 minutes, if they died a few days later, I would weep for them. Fox did that.<br /><br />Furthermore, because there is so much about these characters that we do NOT know (like Lior's mother), we, like her, find the conclusion of the film to be particularly wrenching. I leave the film wanting...maybe even needing...to know more about Lior. Why was he wearing that damn rabbit costume to begin with?? What was his childhood and teen years like?? How did he and Yossi meet? fall in love? How long had they known each other? And what about Yossi? What will he do now? Yes....I would have liked the film to end with a shot of him sleeping alone in a queen sized bed in a hotel in Eilat...but that would have been too easy...too tidy. What does he do now? I don't know. So many questions...and no way of finding out.<br /><br />I leave the film realizing that time and love are precious...so damn precious.