Deze film deed meer om de tijdreisparadoxen te verklaren, te gebruiken en personages te geven dan alles wat ik ooit op het witte doek heb gezien. Deze film blies me weg met de manier waarop hij omging met wat een maf uitgangspunt had geleken toen de film was uitgekomen. Ik heb hem nu bij drie gelegenheden van begin tot eind bekeken, en hij blijft me wegblazen. De casting van de vader en de zoon in 1969 en de huidige tijd is geweldig, en het is geweldig om te zien hoe de zoon zich ontvouwt met elke verandering in het verleden. Waarom deze film niet eens genomineerd werd voor een Hugo Award (de prijzen die elk jaar door de World SF-conventie worden uitgereikt) verbaast me <0xE2><0x80><0x93> hij had die prijs moeten winnen.
This movie did more to explain, use, and get characters out of, time travel paradoxes then anything I have ever seen on the screen. This movie BLEW ME AWAY with how it handled what had seemed like a goofy premise when the flick had come out. I have now watched it from beginning to end on three occasions, and it continues to blow me away. The casting of the father and son in 1969 and the present day are great, and watching the son unfold with every change in the past is wonderful. Why this movie didn't even get nominated for a Hugo Award (the awards given by the World SF convention each year) amazes me- it should have won the award.