Het vermogen om het absurde te erkennen en de norm in twijfel te trekken is heel belangrijk in een samenleving. Ik denk niet dat het doel van deze film is om iets te leren, maar om een paar dingen ongedaan te maken. Ik kan niet geloven dat Bunuel in staat was om zulke levendige, bizarre scènes te creëren die lachen om conventies, en dat hij toch in staat was om al die willekeurige scènes in één film te stoppen die mijn aandacht een uur en vijfenveertig minuten vasthielden. Wat een ongelooflijke prestatie. Ik ben heel blij dat er niet al te veel Bunuels rondlopen. Ik weet niet hoe vaak ik films als The Phantom of Liberty heb kunnen zien voordat ze oud en oninteressant werden, maar ik kan niet zeggen dat het me nooit is gelukt. Ik ben blij dat er iemand was die kon bereiken wat Bunuel heeft bereikt. Ik zou zeggen dat 'The Phantom of Liberty' een film is die iedereen minstens één keer moet zien.
The ability to acknowledge the absurd and question the norm is extremely important in societies. I don't think the point of this film is so much to learn something, but to unlearn a few things. I can't believe that Bunuel was able to create such vividly bizarre sequences that laugh in the face of conventions, and still manage to contain all those random sequences in one film that kept my interest for an hour and forty five minutes. What an incredible feat. I am certainly glad that there aren't too many Bunuels out there. I don't know how often I could watch films like "The Phantom of Liberty" before it got old and uninteresting, but I'm glad that there was someone out there to accomplish what Bunuel did. I would definitely say "The Phantom of Liberty" is very much a film worth watching at least once by everyone.