Eindelijk kon ik mezelf ertoe brengen de hele _Big Store_ te bekijken, de film aan de andere kant van de _Go West_ -dvd. Ik herinner me dat ik _Store_ jaren geleden heb gezien (aan het eind van de jaren zestig/vroeg in de jaren zeventig zag ik met opzet elke film van Marx, of het nu op tv was of in een bioscoop, tot ik ze allemaal had gezien) en dat ik me dood verveelde.<br /><br />Ik had het een paar weken eerder geprobeerd, maar had het opgegeven na de scène waarin de bedden in de muur of op de vloer verstopt kunnen worden.<br />Deze keer beet ik door de zure appel heen en zag ik Groucho zingen terwijl hij verkocht en de laatste achtervolgingsscène met geluidseffecten, waardoor het leek op een Hanna-Barbera-cartoon. En het eind, moest ik toegeven, was dat The Big Store best geloofwaardig was <0xE2><0x80><0x93> vooropgesteld dat er iemand anders in de hoofdrol had gespeeld.<br />Als je het feit dat je naar de Marx Brothers kijkt uit je hoofd kunt zetten, lijkt The Big Store precies op een komedie uit de jaren veertig. Hij beantwoordt heel goed aan de norm voor een Red Skelton-film, of misschien iets met Danny Kaye of de vroege Jerry Lewis.<br /><br />Als je de mentale prestatie kunt leveren dat Groucho Red Skelton is, Chico Danny Kaye en Harpo Jerry Lewis (ugghhh!), dan lijkt The Big Store niet zo verschrikkelijk als hij is. Als je deze film ziet, begrijp je hoe hoog de eisen waren die de Marx Brothers aan hun films stelden, veel hoger dan vrijwel alle andere komische films die met een filmstudio samenwerkten, in plaats van onafhankelijk zoals Chaplin deed.<br /><0x3E> In een film van de Marx Brothers gebeurden dingen die in een film van Red Skelton gewoon nooit gebeurden: Margaret Dumont werd door Groucho behekst, Groucho werd door Chico behekst en de rest van het universum werd behekst door Harpo. In de Cocoanuts, de eerste film van de Marx Brothers in 1929, hebben we al de 'Waarom een eend?'-act tussen Groucho en Chico. We hebben al Groucho's 'Wil je niet gaan liggen?' Zelfs als we naar de latere films kijken, is er ook nog het briljante gevoel voor surrealisme en absurditeit van de Marx', dat de capaciteiten van ieder ander ver te boven gaat. Hun voorlaatste film, A Night in Casablanca, een bijna laatste uitspatting die ze zelf financierden en waarover ze meer te zeggen hadden, kan aantoonbaar vergeleken worden met de mindere Paramount- of beste MGM-films.<br />Maar de winkel biedt een onthechting die de broers nooit kunnen overwinnen. Dat is voor hen nooit onmogelijk geweest. De plot was over het algemeen iets waar ze omheen draaiden, overheen sprongen of helemaal overheen sprongen. Hier zitten ze erin gevangen, en het is niet prettig. De laatste keer dat Groucho samen met Margaret Dumont in een film te zien was, was zoals altijd fantastisch. Harpo heeft een schitterende harpsolo, waarin hij in Mozart verandert en zijn spiegelbeelden veel levendiger tot leven komen dan ooit in Duck Soup. De openingsscène, waarin Dumont een bezoek brengt aan Groucho's nachtelijke detectivebureau (waar Harpo de rol van Quasi-Zeppoes speelt als Groucho's assistent), is fantastisch.<br />Maar het lange nummer van Groucho (drie dvd-hoofdstukken!) is vrij rechttoe rechtaan. Er is geen getatoeëerde dame, Afrikaanse ontdekkingsreiziger of vooroorlogse hysterie te bekennen. Het musicalnummer _The Tenement Symphony_ is in de Cocoanuts lang niet zo kort als _When My Dreams Come True_. Harpo en Chico doen er zelfs aan mee.<br />Maar het ergste van alles zijn de momenten waarop de broers worden omgetoverd tot een of ander oud komedieteam. Ze drukken op verkeerde knoppen om chaos te creëren, rijden op rolschaatsen en eenwielers om aan de schurk te ontsnappen en serveren een hoentje met wat Puccini (of is het Rossini? Mijn geest heeft het als een auto-ongeluk weggestopt).<br /><br />Je hoeft niet te zingen als je verkoopt. Alsjeblieft niet.<br />Het is triest dat de afscheidsrede van de Marx voor MGM zo algemeen saai moest zijn. Zonder dat ze er iets aan konden doen, werden ze persona non grata in de studio en kregen ze een script dat willekeurig uit een lade was getrokken.<br />Dus als je een Red Skelton-fan bent en het feit dat je naar Groucho, Harpo en Chico kijkt kunt negeren, kijk dan vooral naar The Big Store. Als je een Marx Brothers-aanbidder bent (ze hebben niet alleen maar fans), toon dan hun respect voor hun herinneringen en bewaar de dvd op de plank met Go West.
I finally brought myself to watch all of the Big Store, the movie on the flip side of Go West DVD. I recall seeing Store (in the late 60's/early 70's I deliberately saw any Marx movie whether on TV or in a revival in a theatre until I had seen them all) years before and being bored out of my skull.<br /><br />I had tried to watch it a few weeks earlier, but gave up after the scene where the beds can be hidden in the wall or floors.<br /><br />This time, biting the bullet, I watched Groucho sing while he sold and the final chase scene with sound effects added that made it seem like a Hanna-Barbera cartoon.<br /><br />And the end, I had to admit, The Big Store was passable--provided it had starred someone else.<br /><br />If you can erase the fact you're watching the Marx Brothers from your mind, The Big Store seems exactly like any overblown 1940's comedy. It well meets the standard for a Red Skelton film or perhaps something with Danny Kaye or early Jerry Lewis.<br /><br />If you can perform the mental feat that Groucho is Red Skelton, Chico is Danny Kaye and Harpo is Jerry Lewis (uggghhh!), the Big Store does not seem like the abysmal thing it is.<br /><br />Seeing this film makes you understand just how high the bar the Marx Brothers set for their movies, much higher than virtually any other comic working with a film studio, instead of independently as Chaplin did.<br /><br />Things happened in a Marx Brother film that just never happened in one with Red Skelton: Margaret Dumont being deviled by Groucho, Groucho being deviled by Chico, and the rest of the Universe bedeviled by Harpo. Out of the gate in the Cocoanuts, the Brothers' first film in 1929, we already have the "Why A Duck?" routine between Groucho and Chico. We already have Groucho's "Won't you lie down?" to Margaret Dumont, and Harpo giving Basil Ruysdael his leg while whistling a tune from the arcane musical, "Floradora." Even as we move to the later films, there is also the Marx's brilliant sense of surrealism and absurdity, far beyond the capabilities of anyone else. Their penultimate film, A Night in Casablanca, an almost last hurrah which they financed themselves and had more say over, can be arguably ranked with the lesser Paramount or best MGM films.<br /><br />But Store provides a disconnect which the brothers never are able to overcome. This was never something impossible for them. The plot was generally something they made their way around, jumped over, or totally jettisoned. Here, there are trapped in it, and it's not pretty.<br /><br />There are still some marvelous moments--how can there not be in a Marx Brothers movie? Groucho's last film appearance with Margaret Dumont is as always wonderful. Harpo has a magnificent harp solo where he turns into Mozart and his mirror reflections spring to life far more than any ever did in Duck Soup. The opening sequence where Dumont visits Groucho's fly-by-night detective agency (where Harpo is the given the Quasi-Zeppoesque role as Groucho's Assistant) is wonderful.<br /><br />But the lengthy Groucho musical number (three DVD chapters!) is pretty much a straight one. There's no tattooed lady, African explorer, or pre-war hysteria to be found. The juvenile's musical number, The Tenement Symphony, is nowhere as mercifully brief as When My Dreams Come True is in the Cocoanuts. Harpo and Chico even participate in it.<br /><br />Worst of all, however, are the moments where the brothers are made into just any old comedy team, pushing wrong buttons to create chaos, riding on roller skates and unicycles to escape the villain, and serving up a wienie with some Puccini (Or is it Rossini? My mind has blocked it out like a car accident).<br /><br />You don't gotta sing while you sell. Please don't.<br /><br />It's sad that the Marx's valedictory with MGM had to be this generic bore. Through no fault of their own, they became personae non grata at the studio and seemed to be given a script pulled at random from a file drawer.<br /><br />So, if you're a Red Skelton fan, and can ignore the fact you're watching Groucho, Harpo and Chico, by all means, watch The Big Store. If you're a Marx Brothers worshipper (they don't merely have fans), please show their memories respect and keep the DVD on the side that has Go West.