Na het succes, of liever het gebrek aan succes, van 'De vloek van de Pink Panther', besefte Blake Edwards dat hij moest accepteren dat Peter Sellers niet meer bestond en dat hij de naam Clouseau weer in de franchise moest opnemen, ook al betekende dat dat Sellers' klassieke personage een onwettige zoon kreeg.<br />In de toekomst treedt Oscar-winnaar Roberto Benigni op, die voor deze rol het tegenovergestelde van een Oscar zou krijgen. Hij is gladgeschoren, deels Italiaans, Jacques Gumbrelli Clouseau junior, niet de besnorde Jacques Clouseau, waardoor dit een nieuw personage wordt en Benigni het soort humor krijgt dat voor hem werkt.<br />Helaas werkt de humor niet voor de hele film. De film wijkt bijna volledig af van de overdadige routine van de rest van de serie, maar er zijn slechts een paar luidruchtige scènes, met hier en daar wat gegrinnik ertussenin. Het grootste probleem met de film zou echter de plot zijn. Pink Panther-scenario's zijn wel vaker tot een knoeiboel verworden, maar nooit in deze mate. Er komen zoveel politieke intriges en schandaaltjes bij kijken dat het moeilijk te zeggen is wat iemands motivatie is, zelfs tijdens de climax.<br />Herbert Lom is terug voor zijn laatste optreden als hoofdinspecteur Dreyfus, nu verstandiger en ingetogener. Ook Burt Kwouk is terug om zijn terugkerende rol als Kato te vertolken, de nederige dienaar van wijlen Clouseau. De rol van professor Balls, gespeeld in de meest recente films door Harvey Korman, wordt nu gespeeld door Graham Stark, een vriend van Sellers, die in veel van de films een andere rol speelde. Deze optredens geven de film bijna het gevoel dat hij deel uitmaakt van de serie.<br />De score van Henry Mancini is, net als in alle films, het hoogtepunt, en Bobby McFerrins uitvoering van het themamuziekstuk is perfect. Vooral als die de achtergrond vormt voor een gevecht tussen een geanimeerde Benigni en het beroemde Pink Panther-karakter, dat rondrent in een actiezaal.<br />Maar waar het jammer genoeg op neerkomt, is dat de plot een puinhoop is en de film...' Het was misschien wel net zo grappig als de klassiekers van Peter Sellers, of zelfs als de eerdere versies van 'De vloek van de Pink Panther'. Als de film een buddyfilm was geweest met Benigni's personage en sergeant Clifton Sleigh, de hoofdpersoon van 'De vloek van de Pink Panther', zouden de gecombineerde talenten van de acteurs misschien genoeg zijn om een komedie te creëren die in de schaduw van Sellers zou kunnen schitteren. Helaas zou dat niet gebeuren.
After the success, or rather lack thereof, of "Curse of the Pink Panther", Blake Edwards realized he had to accept that Peter Sellers was no more and that he still needed to bring the name Clouseau back into the franchise, even if it meant giving Sellers' classic character an illegitimate son.<br /><br />Enter future Oscar winner Roberto Benigni, who would actually receive the exact opposite of an Oscar for this role. He's clean-shaven, part Italian Jacques Gumbrelli Clouseau Jr., not mustached Jacques Clouseau, making this a new character and leaving Benigni to the type of humor that works for him.<br /><br />Unfortunately, the humor doesn't work for the entire movie. The movie moves almost completely away from the overdone routines of the rest of the series, but there are only a few laugh out loud scenes, with some small chuckles in between. The biggest problem with the film, though, would have to be the plot. Pink Panther plots have been mangled messes before, but never to this extent. There's so much political intrigue and scandal involved that it's hard to figure out what anyone's motivation in, even during the climax.<br /><br />Herbert Lom is back for his final performance as Chief Inspector Dreyfus, now more sane and subdued. Burt Kwouk is also back reprising his reoccurring role as Kato, the late Clouseau's humble servant. Disguise master Professor Balls, played in the most recent films by Harvey Korman, is now played by Graham Stark, a friend of Sellers who appeared in different roles in many of the films. These performances almost make the movie feel like a valid part of the series.<br /><br />Henry Mancini's score, as in all of the films, is the highlight, and Bobby McFerrin's performance of the theme music is perfect. Especially when it provides the background for a battle between an animated Benigni and the famous Pink Panther cartoon character, racing around a live action concert hall.<br /><br />But the bottom line, sadly, is that the plot's a mess and the film isn't as funny as the Peter Sellers classics, or even the previous entry sans-Sellers, "Curse of the Pink Panther." Maybe if the movie had been a buddy movie involving Benigni's character and Sgt. Clifton Sleigh, the protagonist of "Curse", the actors' combined talents would be enough to create a comedy that could shine in Sellers' shadow. Unfortunately, that wasn't to be.