Ik had zelfs nog nooit van deze film gehoord voordat Mondo Macabro aankondigde dat er een dvd-uitgave van zou komen, dus ik was verbaasd toen ik ontdekte <0xE2><0x80><0x93> nadat ik hem al online had besteld <0xE2><0x80><0x93> dat Leonard Maltin hem in zijn gids had bekeken en er zijn spreekwoordelijke *1/2** aan had gegeven die gewoonlijk aan zo'n sensatiebeluste film wordt toegekend. Nog verrassender is het feit dat ik dit zo goed en boeiend vond, ondanks het feit dat het de zoveelste herziening was van een van mijn favorieten <0xE2><0x80><0x93> _Ogen zonder gezicht_ van Georges Franju (1959). Ook verwachtte ik dat het veel slonziger zou zijn, gezien de dubieuze omschrijving "de eerste sekshorrorfilm" die...' Er is een redelijke hoeveelheid naakt te zien, maar dat is over het algemeen smaakvol gepresenteerd. In feite straalt het een tamelijk chique sfeer uit (met cinematografie van de vermaarde Roger Fellous) die kenmerkend is voor Franse horrorfilms, die in feite lijken op andere Mondo Macabro-producties als MILL OF THE STONE WOMEN (1960), THE DIABOLICALE DR. Z (1965), GIRL SLAVES OF MORGANA LE FAY (1971) en ZEVEN VROUWEN VOOR  satan (1974).<br />Lead Philippe Lemaire is gepast joviaal als de gevierde schilder wiens leven en carrière een duikvlucht maken zodra zijn vrouw niet langer kan optreden als zijn muze; de acteur werkte later voor Jess Franco en Walerian Borowczyk, maar maakte helaas in 2004 een eind aan zijn eigen leven. Anne Duperey is weelderig en gracieus tijdens het eerste deel van de film: de liefdevolle relatie van het meisje met haar man wordt min of meer gedetailleerd weergegeven, zodat haar daaropvolgende verbittering (die haar zelfs tot een koelbloedige moord drijft) zowel geloofwaardig als aangrijpend is. Het uiterlijk van haar gehavende gezicht wordt subtiel door de hele film heen weergegeven (voornamelijk als wazige POV-opnamen) en de make-up zelf is heel goed gedaan. De actrice brak uiteindelijk door bij het grote publiek met PARDON MON AFFAIRE (1977), een succesvolle komedie die later veramerikaanst werd als THE WOMAN IN RED (1984).<br /><br />Howard Vernon vormt een nieuwe schakel met de EYES ZONDER GEZICHT-prototype-man, aangezien hij de titelrol speelde in Jess Franco's THE AWFUL DR. ORLOFF (1961), een personage waar acteur en regisseur vaak op terug zouden komen (de laatste keer in FACELESS VELESS 1988, waar de volgende dag een vertoning van werd gegeven). In THE BLOOD ROSE (verschenen als RAVAGED in het Verenigd Koninkrijk) speelt hij weer de chirurg die het gezicht van een levend slachtoffer wil transplanteren; hier wordt hij echter gechanteerd en twijfelt hij zelfs aan zijn eigen succes (zijn uiteindelijke lot is dan ook een totale schok). In feite zijn ze goed geïntegreerd in de plot van de film: hun verkrachting en moord op een gevangen meisje (een beoogde, maar duidelijk onwillige donor) en de daaropvolgende afranseling door hun verminkte ma<0xC3><0xAE>tresse lijken in het begin een onnodige uitweiding, maar het helpt wel om de wilde en volkomen onverwachte slotscène van de film in te luiden! Het is echter nogal vreemd dat er geen wraak werd genomen op de verongelijkte beau monde die Dupereys ongeluk heeft veroorzaakt.<br />Het catacombenachtige ontwerp van Lemaires kunstgalerie past goed bij de gotische sfeer van zijn familiekasteel. Wat betreft het weloverwogen tempo van de film is dit typerend voor de Euro-Cult-stijl, zoals die tot uiting komt in de scène waarin een nieuwsgierig meisje minutenlang over het terrein van het kasteel moet zwerven. Het zal niemand verbazen dat Mulot (die in 1986 op tragische wijze verdronk) later liefhebberde in pornofilms, terwijl de obscure misdaadfilm THE CONTRACT (1971) als zijn beste werk wordt beschouwd. De dvd-bijlagen bevatten onder meer een interessant interview van 23 minuten met de assistent-regisseur van de film (en Mulots zwager) en een redelijk informatief essay over de geschiedenis van de Franse horrorfilm door de jaren heen (tot en met de meest recente voorbeelden).
I had never even heard of this film before Mondo Macabro announced their upcoming DVD release of it, so I was surprised to find - after I had already ordered it online - that Leonard Maltin had in fact reviewed it in his Guide and gave it his proverbial *1/2 rating usually allotted to such sensationalist fare. Even more surprising is the fact that I found this to be so good and engaging, despite being the nth revamping of one of my all-time favorites - Georges Franju's EYES WITHOUT A FACE (1959). Also, I expected it to be much trashier  considering the dubious epithet "the first sex-horror film" that's attached to it; there is a reasonable amount of nudity here, but this is generally tastefully presented. Actually, it exudes a rather classy atmosphere (with cinematography by the renowned Roger Fellous) peculiar to French horror cinema  similar, in fact, to other Mondo Macabro releases such as MILL OF THE STONE WOMEN (1960), THE DIABOLICAL DR. Z (1965), GIRL SLAVES OF MORGANA LE FAY (1971) and SEVEN WOMEN FOR Satan (1974).<br /><br />Lead Philippe Lemaire is appropriately debonair as the celebrated painter whose life and career take a nose-dive once his wife is no longer able to act as his muse; the actor later worked for Jess Franco and Walerian Borowczyk but, sadly, ended his own life in 2004. Anne Duperey is luscious and graceful during the early section of the film: the girl's loving relationship with her husband is presented in some detail, so as to render her subsequent bitterness (which even drives her to commit cold-blooded murder) both believable and poignant. The appearance of her scarred features, then, is subtly handled throughout (presented mostly as blurry POV shots) and the make-up itself quite well done. The actress eventually broke into the mainstream with PARDON MON AFFAIRE (1977), a successful comedy later Americanized as THE WOMAN IN RED (1984).<br /><br />Howard Vernon provides a further link with the EYES WITHOUT A FACE prototype  since he played the title role in Jess Franco's THE AWFUL DR. ORLOFF (1961), a character to which actor and director would often return (the last time in FACELESS [1988], a viewing of which followed the next day). In THE BLOOD ROSE (released as RAVAGED in the U.K.), he again plays the surgeon who aims to graft the face off a live victim: here, however, he's blackmailed into the task and actually doubts his own success (his eventual fate, then, comes as a total shock). The dwarf manservants seen here may be something of a genre requisite, but they're actually well-integrated into the plot  their rape/murder of a captive girl (an intended, but obviously unwilling, face donor) and subsequent beating by their disfigured mistress seemed a gratuitous digression at first, but it does help set up the film's wild and completely unexpected final act! It's rather odd, however, that no revenge was visited upon the spited socialite who perpetrated Duperey's accident.<br /><br />The catacomb-like design of Lemaire's art gallery complements the Gothic atmosphere of his family château. As for the film's deliberate pace, this is characteristic of the "Euro-Cult" style  typified by the scene in which an inquisitive girl is made to prowl the castle grounds for minutes on end. Unsurprisingly, Mulot (who tragically drowned in 1986) later dabbled in porn cinema  though the obscure crime film THE CONTRACT (1971) is considered as his best work. The DVD supplements include an interesting 23-minute interview with the film's assistant director (and Mulot's brother-in-law), and a reasonably informative essay about the history of French horror cinema over the years (going all the way up to the most recent examples).