Geweldige film, en was er in de jaren veertig een acteur in Hollywood die meer indruk maakte dan John Garfield? Het is de boksfilm waar alle andere boksfilms sinds die tijd elementen uit hebben ontleend: het arme kind dat wordt gecompenseerd door zijn talent voor boksen, dat wordt uitgebuit door corrupte bokstrainers en zijn eigen materiële hebzucht, de trouwe vriendin/echtgenote buiten de ring, de scènes waarin de verlokking van rijkdom en het morele verval ervan worden getoond.<br />De film begint met Garfield die wakker wordt uit een onrustige droom en 'Ben!' roept. Midden in de nacht haast hij zich naar het appartement van zijn moeder (Ann Revere) waar zijn trouwe vriendin Lilli Palmer in tranen uitbarst als ze hem ziet. Revere zegt tegen Garfield dat hij weg moet gaan. We komen er via flashbacks al snel achter wat er precies met Garfield is gebeurd en dat zijn lichaam is gebruikt ten koste van zijn ziel.<br />Hoewel de film nu misschien een formulefilm lijkt... laten we niet vergeten dat hij is begonnen met de boksformule! Het waren allemaal geweldige optredens. Garfield is intens en charismatisch, Palmer is sympathiek en hartelijk, maar ook scherpzinnig en intelligent, en Canada Lee krijgt een opvallende rol als Ben, die een grote stap voorwaarts is voor de weergave van Afro-Amerikanen op het witte doek. De film is goed geschreven (Polonsky zou het jaar daarop met Garfield de uitmuntende Force of Evil maken) en bevat veel memorabele scènes, en de montage van die laatste vechtscène is eersteklas. Dwangmatig en verplicht kijken.
Great film, and was any Hollywood actor in the 1940's more magnetic than John Garfield? It is the boxing movie on which all other boxing movies have drawn elements from ever since- the poor kid made good by his talent for boxing yet who is exploited by corrupt fight managers and his own material greed, the faithful girlfriend/wife out of the ring, the scenes showing the lure of riches and the moral decay it brings.<br /><br />The film opens with Garfield waking from a troubled dream, calling out for "Ben!". In the middle of the night he rushes to his mother's (Ann Revere) apartment where his faithful girlfriend Lilli Palmer burst into tears upon seeing him. Revere tells Garfield to go. We soon find out, through flashback, just what has happened to Garfield and his body has been used at the expense of his soul.<br /><br />While the film may seem formulaic now...let's remember it started the boxing formula! Great performances all round. Garfield is intense and charismatic, Palmer is sympathetic and warm yet also keenly intelligent and aware and Canada Lee gets a striking role as Ben, the role being a major move forward for the portrayal of African-Americans on-screen. The film is well-written (Polonsky would make the excellent Force Of Evil with Garfield in the following year) and contains many memorable scenes, and the editing in that final fight scene is top-notch. Compulsive and compulsory viewing.