Het is een beetje laat om deze recensie te posten, maar na het Saawariya-fiasco van de kennelijk grote Sanjay Leela Bansali kwamen er weer herinneringen boven. Ik was in die tijd in India en veel mensen hadden het over Black alsof niemand ooit zo'n film had gemaakt. Ten eerste is het een remake, dus het is nergens voor nodig om Bansali een 'geniaal' etiket op te plakken. Ik kon het ook niet waarderen dat hij niet toegaf dat het een remake was van The Miracle Worker. Ik bedoel, wees een man. Zeg tegen de wereld dat je een remake maakt. Ten tweede lijkt in Bollywood overacting de norm te zijn. Rani was zo schril als maar kan. Je kunt emoties schilderen, maar als de kleuren alleen maar gaan bloeden, worden ze minder gracieus. Bansali ging gewoon te ver. Sommige scènes slaan nergens op. De lege kamers met dia's op de achtergrond. De nodeloze gevulde sets. Ze leidden alleen maar af. De film heeft zijn momenten. Vooral die ene waarin Rani na lange tijd AB ontmoet. Ik zal niet in details treden omwille van degenen die de film nog niet hebben gezien (nog niet). In dezelfde week had ik het geluk om Million Dollar Baby te zien en... tjonge... wat een verschil.
Its a bit late for me to post this review. But memories were rekindled after the Saawariya fiasco of the apparently great Sanjay Leela Bansali. I was in India at that time, and many people talked about Black as if no one every made a movie like that ever. First of all its a remake, so attributing a "genius" tag to Bansali is uncalled for. I also did not appreciate the fact that he did not admit to the fact that it is a remake of The Miracle Worker. I mean, be a man. Tell the world you are making a remake. Secondly, in Bollywood, overacting means good acting seems to be the norm. Rani was as shrill as you can see. You can paint emotion but if the colors just bleed than it looses its grace. Bansali just went overboard. Some scenes make no sense. The empty rooms with slide images portrayed in the background. The needless filled sets. They distracted more. The film has its moments. Especially the one where Rani meets AB after a long time. I will not go into more details for the sake of those who haven't seen it (yet). In the same week, I had the good fortune of seeing Million Dollar Baby and.. boy.. what a difference. To see how emotions are handled subtly.. now THAT was a treat. Perhaps Bansali ought to learn from Eastwood.. if he gets down from cloud 9 that is...