Met de inleidende titels aan het begin van de film kun je voelen dat deze film in grote moeilijkheden verkeert. Hoeveel nadruk moet een palmboom tenslotte krijgen <0xE2><0x80><0x93> shot en weershot via overbodige close-ups en terugspoelen? De eerste reeks scènes lijkt de teneur van de film te bepalen en is een grandioze hint dat wat volgt de potentie heeft om afschuwelijk te zijn. Smakeloze sets, waardeloze dialogen, slechte montage <0xE2><0x80><0x93> allemaal waardig voor een filmfanaat uit de derde klas die zijn eerste grote huiswerk moet maken. De lijst van de shots lijkt bijna uit 'How to Make a Movie 101' te komen. en de volgende film heeft een heel kokkerellend gevoel of hoe je een film moet maken volgens het boekje.<br /><0x3E><0x3E> Ergens rond de dertig minuten is het buitengewoon moeilijk om de gedachte te onderdrukken dat John Landis, de producer, regisseur en schrijver, niet naar buiten gebracht zou moeten worden om te worden doodgeschoten. Het is verbazingwekkend hoe goed hij een meer dan capabele cast kan samenstellen, terwijl de meesten van hen eruitzien als sukkels met een laag IQ. De enige redding van de film is dat hij zeer onevenwichtig is, wat betekent dat er iets is wat de afschuwelijkheid ervan bijna compenseert, maar niet helemaal. Die factor is Dan Aykroyd, wiens reputatie als komiek hem voortstuwt, en zonder die factor zou de film een volslagen mislukking zijn. Als het personage, Bob, speelt Akyroyd zijn versie van Tom Hanks in 'Road to Perdition' <0xE2><0x80><0x93> een dodelijk serieuze moordenaar wiens gebrek aan humor op het witte doek hem heel grappig maakt.<br />De basis van de plot van de film zit in de titel, 'Dying to get rich! <0xE2><0x80><0x93> Susans plan', en draait om Susan, gespeeld door Nastassja Kinski, die van plan is haar ex-man uit de weg te ruimen om zijn verzekeringsgeld op te strijken. De film karakteriseren als een 'zwarte komedie' kan de grove tekortkomingen niet maskeren. Het is pijnlijk om te zien hoe een actrice van Nastassja's kaliber een paar regels moet uitspreken die royaal worden onderbroken door een vierletterwoord dat begint met 'f' en eindigt met 'k'. Dit moet wel een Guinness-wereldrecord zijn voor Nastassja om het woord 'f' in een van haar films uit te spreken. Ik hoop vurig dat Nastassja nooit naar een filmfestival van haar werk zal hoeven en commentaar zal moeten geven op een frame om een frame voor deze film te maken.<br />Omdat deze film als een schietschijf is, is het te gemakkelijk om hem uit het water te blazen. In een van de scènes praten de hoofdrolspelers openlijk over de moord in een druk, openbaar restaurant! De onhandigheid en stijfheid van sommige scènes zouden een goede les moeten zijn over hoe je een film niet moet maken. Dit is een film waaraan zelfs Nastassja niet zonder kleerscheuren kan ontkomen, terwijl ze haar vrolijke bende idioten over een pad vol ruïnes leidt.
With the introductory titles at the beginning of the movie, one can sense that this film is in big trouble. After all, how much emphasis should a palm tree receive - shot and reshot via redundant closeups and pull backs? The first set of scenes seems to set the tenor of the movie and is a grand hint that what follows has the potential of being awful. Cheesy sets, lousy dialogue, poor editing - all worthy of a ninth grade film buff student in his first big homework assignment. The framing of the shots almost seem to be out of "How to Make a Movie 101," with the subsequent movie having a very cook booked feeling or how to make a movie by the numbers. <br /><br />Somewhere about the 30 minute mark, it becomes exceedingly difficult to suppress the thought that the producer, director, and writer, John Landis, should not be taken outside and shot. It is amazing how he can take a more than capable cast and have most of them looking like low IQ dimwits. The movie's only saving grace is that it is highly uneven, meaning that there is something there to almost balance out its dreadfulness, but not quite. That factor is Dan Aykroyd whose reputation as a comedian proceeds him and without that awareness, the movie would be a complete failure. As the character, Bob, Akyroyd does his version of Tom Hanks in "Road to Perdition" - a deadly serious killer whose lack of on screen humor makes him very funny. <br /><br />The basic plot of the movie is contained within its title, "Dying to Get Rich! --- Susan's Plan," and revolves around Susan, played by Nastassja Kinski, scheming to get rid of her ex-husband to collect his insurance money. Characterizing the film as a "black comedy" cannot mask its gross deficiencies. It is painful to watch an actress of Nastassja's caliber having to mouth some of the lines that are liberally interspersed with a four letter word, starting with "f" and ending in "k." This must be a Guinness world record for Nastassja uttering the "f" word in any of her movies. It is my fervent hope that Nastassja will never have to attend a film festival of her works and have to provide commentary on a frame to frame basis for this movie. <br /><br />Because this movie is like a sitting duck, it is too easy to blast it out of the water. One scene has the major participants openly discussing the murder in a crowded, public restaurant! The awkwardness and stiffness of some of the scenes should constitute a nice lesson on how-not-to-make a movie. This is one movie that not even Nastassja can escape unscathed as she leads her merry band of idiots down a path of ruin.