Aan het begin van de Tweede Wereldoorlog had de Duitse marine het kleine oorlogsschip _Graf Spee_ in positie gebracht, klaar om de geallieerde schepen aan te vallen, wat ze met dodelijke doeltreffendheid deden. Na een grote zeeslag met een Britse strijdmacht was de _Graf Spee_ gedwongen haar toevlucht te zoeken in een Zuid-Amerikaanse haven om reparaties uit te voeren. De camera's van de wereldpers richtten zich op Montevideo, waar het Duitse schip worstelde om haar gevechtskracht te herwinnen, terwijl de Britse marine zich verzamelde voor de aanval, die onvermijdelijk werd afgelast. Een briljante spionageoperatie overtuigde kapitein Hans Langsdorff ervan dat de Britse marine hem opwachtte, dus liet hij het schip in de haven tot zinken brengen en schoot zichzelf vervolgens dood. Dat zijn de feiten en die worden in deze boeiende film op schitterende wijze gereconstrueerd. Powell en Pressburger besteedden veel aandacht aan details en die zijn overal terug te vinden. Ik bewonderde hun oprechtheid in het zo objectief mogelijk laten zien van de strijd en wat er later gebeurde, terwijl het (altijd) nog steeds goed amusement bleef. Peter Finch gaf een fantastische, intense vertolking van de ten dode opgeschreven kapitein. De echte Langsdorff was een man van de hoogste intelligentie en integriteit, een tragisch voorbeeld van een voortreffelijke man die zich gedwongen zag een slecht regime te dienen, en Finch vertolkte de strijd die Langsdorff met zichzelf moest hebben gevoerd: geweten versus plicht. Uiteindelijk won zijn geweten. Kapitein Langsdorff pleegde zelfmoord in een hotelkamer, liggend op een oude 'keizerlijke' Duitse marinevlag, een opzettelijke belediging aan het adres van Hitler. Ik ben blij dat de Graf Spee werd vernietigd, maar het is triest dat Langsdorff een van de vele slachtoffers van deze verschrikkelijke oorlog was. De Slag aan de Waterkant is een uitstekende weergave van dit ware-levendrama. De moeite van het bekijken waard.
At the beginning of World War 2 the German navy positioned the pocket battleship Graf Spee, ready and waiting to prey on allied shipping, which it did with deadly efficiency. Following a major sea battle with a British task force the Graf Spee was forced to seek refuge in a south American port to make repairs. The cameras of the world's press focused on Montevideo as the German ship struggled to regain its fighting ability while the Royal Navy converged to attack when it was, inevitably, forced to leave. A brilliant espionage operation convinced Captain Hans Langsdorff that 1/2 the British navy was waiting for him, so he scuttled the ship in the harbor and subsequently shot himself. Those are the facts and they're wonderfully re-created in this riveting film. Powell and Pressburger paid meticulous attention to detail and it shows throughout. I really admired their honesty in showing the battle and what happened later as objectively as it could be, whilst still (always) remaining good entertainment. Peter Finch gave a fantastic, intense performance as the doomed Captain. The real Langsdorff was a man of the highest intelligence and integrity, a tragic example of a fine man who found himself forced to serve an evil regime, and Finch truly conveyed the battle Langsdorff must have been fighting within himself; conscience versus duty. In the end his conscience won. Captain Langsdorff took his own life in a hotel room, lying on an old "imperial" German navy flag, a calculated insult to Hitler. I'm glad the Graf Spee was destroyed but sad that Langsdorff was one of SO many victims of this terrible war. The Battle Of The River Plate is an excellent portrayal of this true-life drama. Well worth seeing.