Toen ik de voorvertoning van _Hide and Seek_ zag, dacht ik dat het gewoon weer zo'n enge kinderfilm was, maar toen ik hem met een heldere geest ging bekijken, was ik aangenaam verrast. De film was goed gemaakt en spannend, met ongelooflijke acteerprestaties van de cast. Dakota Fanning speelde een meisje met littekens dat een gevaarlijke'denkbeeldige' vriend ontwikkelt die Charlie heet. Haar vader (Dinero) verhuist met haar naar een afgelegen plek buiten de stad om een nieuwe start te maken na de zelfmoord van zijn vrouw.<br />Ik vond het eerste uur van de film geweldig. De personages gaven echt diepte en het effect van wat Fannings personage had gezien, werd prachtig weergegeven. De buren werden voorgesteld en leken heel eng.<br />Okidoki, nu naar het tweede uur... Waarom? Waarom? De schrijvers hadden nog zo veel te doen, waarom deden ze het tweede persoonlijkheidseinde? Voor degenen die het niet hadden gezien, was de vader Charlie. Het was niet eens het luie einde dat me dwarszat, het was dat ze zoveel andere keuzes hadden. De vader zag hem met zijn dochter praten. Toen hij naar hun huis ging, praatte hij met de vrouw van de buurman, die instortte en zei dat haar man iets slechts had gedaan. Waar ging dat over? Ook de buurman die om drie uur's nachts een sleutel kwam terugbrengen, leek erg achterdochtig. Als ze een van deze eindes hadden gekozen, hadden ze het publiek de schrik op het lijf kunnen jagen met de moderne angst voor ontvoering en kinderontvoering. Maar nee, ze gingen voor de alternatieve persoonlijkheid.<br /><0x3E> Deze film laat het publiek achter dat zijn geld terug wil en zich afvraagt waarom ze 'Earnest goes to the Beach' niet hebben gezien. De tekst is inconsequent, laat losse eindjes achter bij de verhalen van de buren. Ik stel voor om het eerste uur te kijken en dan weg te gaan of een andere zender op te zetten (als je het op tv bekijkt).
When I first saw the preview for Hide and Seek, i thought that it was just another creepy kid movie. but after going to see it with a clear mind, i was pleasantly surprised. The movie was well-crafted and suspenseful with incredible performances from the cast. Dakota Fanning played a scarred young girl who develops a dangerous "imaginary" friend named Charlie. Her father(Dinero) moves with her to a remote place out of the city for a new start after his wife's suicide.<br /><br />I loved the first hour of this movie. The characters showed true depth and the effects of what Fanning's character had seen were wonderfully shown. The neighbors were introduced and seemed very creepy.<br /><br />Okey, now to the second hour...Why? Why? The writers had so many ways to go, why did they do the second personality ending? For those who hadn't seen it, the Dad was Charlie. It's not even the lazy routine ending that bothered me, it's that they had so many other choices! one, the couple who lost their child. The father saw him speaking to his daughter. When he went over to their house, he talked to the neighbor's wife who broke down, saying that her husband did something bad. What was that about? Also, the neighbor who was returning a key at 3am who seemed very suspicious. With any of these endings, they could have scared audiences with the modern fear of kidnapping and child abduction. But no, they went with the alternate personality.<br /><br />This movie leaves the audience wanting their money back and wondering why they didn't see "Earnest goes to the Beach" instead. The writing is inconsistent, leaving loose ends with the neighbor's stories. I suggest watching the first hour and then leave or change the channel (if you're watching it on TV).