De stad Ember is een film die, vrees ik, niet erg goed zal worden. Toen ik hem vandaag zag, zaten er in totaal vijf mensen op mijn scherm, van wie drie vrienden en ik. Geen van mijn vrienden had ooit van de film gehoord, niemand van mijn familie had enig idee waar hij over ging, en de enige die er iets van leek te weten, had gezegd dat de trailer eruitzag als een vuilnisbelt. Dus ik verwachtte niet veel van de film, maar de stad Ember is beslist geen slechte film. In feite is het zelfs bijna een heel goede film, maar het einde schopt het publiek tegen de tanden en maakt er dan een ietsje meer dan gemiddeld van. Voor het grootste deel werkt de film heel goed, de cast is buitengewoon sterk en de film is beslist niet saai. Jammer genoeg is de plot het probleem, hoewel die intrigerend is, een ondergrondse stad die het einde van zijn leven bereikt, helaas lijkt de schrijver er niet erg ver mee te komen. Het gevoel van dreiging is nooit echt aanwezig, terwijl de plotselinge verduisteringen, afgezien daarvan, de film een beetje aanstellerig maken, en een heel grote mol (don't) Ik vraag het maar niet, want ik heb nooit het gevoel dat er haast bij is om te ontsnappen. Maar het is wel de bedoeling dat er kinderen meespelen, en voor één keer ergeren de kinderen zich er niet aan. Ik vond sommige volwassen leden zelfs veel ergerlijker. Hoe dan ook, het is een Halfjaarsvoer, en hoewel het niet aan Potter of Narnia doet denken, zullen er kinderen in meespelen.<br />Dus, op naar de cast. Nou, de ster met de meeste publiciteit die ik tot nu toe gezien heb, zou Bill Murray moeten zijn, ondanks het feit dat hij er niet zo vaak in meespeelt. Murray is hier eigenlijk helemaal niet zo slecht, als ik eerlijk ben. Ik had eigenlijk verwacht dat hij voor een andere voorstelling zou bellen, net zoals hij voor Garfield deed. In plaats daarvan lijkt hij inderdaad een beetje plezier te hebben. Zijn personage is interessant en ontwikkelt zich tegen het eind meer. Toch valt er niet veel over hem te zeggen, aangezien hij in totaal ongeveer twintig minuten filmtijd heeft. De hoofdrollen worden gespeeld door Harry Treadway en Saoirise Ronan (van Atonement), die allebei heel goed zijn. Treadway is vooral goed, terwijl zijn personage in wezen het gebruikelijke stereotype is: een jongen die het gevoel heeft dat hij meer is dan wat hij werkelijk is, die iets wil betekenen, die op avontuur gaat. Hij heeft alles wat je je maar kunt voorstellen, hij hoefde alleen maar een boerenjongen te zijn en we hadden hem net zo goed Skywalker kunnen noemen. Hoe dan ook, Treadway maakt van hem een heel interessant en gelaagd personage. Hij heeft ook een goede chemie met Ronan, die een even indrukwekkende prestatie levert. Haar Amerikaanse accent is perfect en hoewel ze niet zo goed is als in _Verzoening_, krijgt ze het toch voor elkaar. Tim Robbins speelt een betrekkelijk nutteloze rol als Doons vader. Martin Landau is geweldig als Doons mentor in de doka en naar mijn mening verdient hij de meeste lof in de film. En ten slotte is Mackenzie Cook ook nog eens verdomd briljant en zet ze weer een Amerikaans accent op dat heel legitiem klinkt.<br />De stad Ember mag dan een sterke cast hebben, maar zoals ik al heb gezegd, is de verhaallijn soms twijfelachtig. Het begin van de film is prima, we krijgen een heleboel achtergrondinformatie over hoe Ember tot stand is gekomen en hoe een doos werd doorgegeven van de generatie van de burgemeester naar de volgende (heel goed gefilmde scène). De verhaallijn werkt in feite prima tot de kinderen besluiten iets te doen. Als ze de doos eenmaal in handen hebben en op zoek gaan, lijkt er niet veel te gebeuren. In feite zijn de instructies die ze krijgen zo verdomd eenvoudig dat je je afvraagt of dat gedeelte echt zoveel filmtijd verdient als het verdient. Ook lijkt alles een beetje te gemakkelijk te gaan, één scène tegen het eind deed me geërgerd met mijn ogen rollen omdat ik niet kon geloven dat er in meer dan tweehonderd jaar niemand aan een bepaald wiel had gedraaid. Ook de afloop is godvergeten slecht. Ik accepteer happy endings, daar heb ik geen problemen mee, maar van de afloop hier moest ik kotsen. Hoe dan ook, dit is muggenzifterij, vooral de verhaallijn is boeiend, ook al is de inmenging van de mol nogal dubieus. De actie is lang niet slecht, hoewel de CGI in een boot nogal slecht is. Maar de decors zijn de echte ster, sinds Del Toro heb ik geen decors meer gezien die mooi waren. De stad Ember is een film waar ik echt van heb genoten en waar ik graag nog eens naar zou kijken. Maar de verhaallijn moet met een korreltje zout worden genomen en voorbereid zijn op een einde dat de meeste mensen met stomheid zal slaan.
City of Ember is a movie I fear that is destined not to do very well. When I saw it today there was a grand total of five people in my screen, three of which were me and my friends. Neither of my friends had ever heard of the movie, none of my family had a clue what it was about, and the only person that appeared to know anything about it had said the trailer looked a pile of garbage. So I wasn't expecting all that much from the movie, however City of Ember is not by any means a bad movie. In fact it verges on being a very good one, but the ending kicks the audience in the teeth and then makes it just a slightly above average one. The movie works very well for the majority of the film, the cast is extremely strong and the movie is by no means ever dull. Unfortunately the plot is the problem, while it is intriguing, an underground city that reaches the end of its life, unfortunately the writer doesn't seem to go very far with it. The sense of menace is never really there, while the sudden blackouts add a bit of oomph to the movie, apart from that, and a very big mole (don't ask) there never seems a sense of urgency to escaping. Still this is bound to entertain kids, and for once the kid actors don't grate at all, in fact its some of the adult members that I found much more annoying. Anyway its Half Term fodder, and while it isn't Potter or Narnia standards this will entertain kids.<br /><br />So onto the cast. Well the headlining star from all the publicity I have seen, would have to be Bill Murray, despite the fact he isn't in it all that much. Murray actually isn't all that bad here, if I'm honest I expected him to phone in another performance much like he did for Garfield. Instead he does seem to be having a bit of fun, and his character is interesting and develops more towards the end. Still there isn't an awful lot to say about him as he has roughly twenty minutes screen time in total. The main kids are played by Harry Treadway and Saoirise Ronan (from Atonement), both of whom are very good. Treadway is particularly good, while his character is basically the usual stereotype, a boy who feels he is more than what he really is, who wants to make a difference, goes on a grand adventure. He has fantasy lead written all over it, all he needed was to be a farm boy and we might as well have called him Skywalker. Anyway Treadway makes him a very interesting and layered character. He also has considerable chemistry with Ronan, who delivers an equally as impressive performance. Her American accent is pitch perfect, and while she isn't as good as she was in Atonement, she still gets the job done. Tim Robbins shows up in a relatively pointless role as Doon's father. Martin Landau is great as Doon's mentor in the pipeworks, and in my opinion deserves the most praise in the movie. Finally Mackenzie Cook also is pretty damned brilliant, once again putting on an American accent that sounds very legitimate.<br /><br />City of Ember might have a strong cast, but as I have said the storyline is at times questionable. The start of the movie is perfectly fine, we're given a lot of back-story about how Ember came to be, and how a box was passed down from generation of mayor to the next (very well filmed scene). The storyline in fact works perfectly fine until after the kids decide to do something. Once they get their hands on the box and go on their quest not an awful lot seems to happen. In fact the instructions they receive are so damned simple it makes you wonder whether that part really deserves as much screen time as it does? Also everything seems a tad to convenient, one scene towards the end made me roll my eyes in annoyance because I could not believe nobody had turned a certain wheel for over 200 years. The ending as well is god awful. I accept happy endings, I have no problem with them, but the ending here made me want to vomit. Anyway this is nitpicking, mostly the storyline is engrossing, even though the inclusion of the mole is really questionable. The action isn't half bad, although the CGI for a bit in a boat is pretty poor. But the set designs are the real star, not since Del Toro have I seen sets to beautiful.<br /><br />Overall City of Ember is a movie that I did really enjoy, and would happily watch again. But the storyline must be taken with a pinch of salt, and be prepared for an ending that most people will just be a bit dumbstruck by.