Op basis van het verhaal 'The Forbidden' van de Hellraiser-schrijver en regisseur Clive Barker, is Candyman een ander verhaal over mensen die op plaatsen graven waar ze niet zouden moeten graven, en over bovennatuurlijk kwaad. In plaats van een demon uit de hel is de antagonist in dit verhaal een stedelijke legende die bekendstaat onder de naam Candyman. De mythologie achter het verhaal is een van de belangrijkste pluspunten van de film, en regisseur Bernard Rose heeft die goed opgebouwd. De mythologie, gecombineerd met wat alleen omschreven kan worden als een stinkende atmosfeer, is een goede combinatie, en zorgt ervoor dat deze film zowel een griezelig als fascinerend verhaal over gruwelen is. De film volgt twee studenten van de universiteit; Helen Lyle en Bernadette Walsh die een scriptie schrijven over stedelijke legenden. Ze besluiten onderzoek te doen naar de moderne mythe van 'Candyman', een figuur die compleet met kromgebogen hand degene die zo stom is om zijn naam vijf keer voor de spiegel te zeggen, te lijf gaat. Maar een van de twee begint zich een beetje te veel in te spannen, en het loopt uit de hand als Candyman besluit zijn verdorven gang met haar te gaan.<br />De delen van het verhaal die het meest opvallen zijn de relatie tussen de hoofdpersoon en Candyman, en het idee van een gemeenschap van mensen die in de titelfiguur geloven. Maar op dit punt valt de film onder mij. De scènes tussen Helen en Candyman richten te veel op het 'kwaad'. Het thema van de stadslegendes wordt vaak aangeroerd, maar we ontmoeten slechts een handjevol personages die in de almachtige Candyman geloven, en die komen niet lang in de film voor. De basis van het verhaal wordt gevormd door Helens poging om haar verstand te gebruiken, en hoewel dit een interessante ruggengraat voor de film vormt <0xE2><0x80><0x93> denk ik echt dat het veel beter had kunnen zijn. De casting is grotendeels goed, met Tony Todd die een effectieve weergave van de Candyman neerzet, en Virginia Madsen die een geloofwaardige rol als slachtoffer van de film speelt. Xander Berkeley, die onlangs beroemd werd met een rol in de eerste twee series.' De enige andere film die ik van hem heb gezien is Paperhouse, en Candyman is beslist een stuk beter dan dat. Hoewel dat niet echt moeilijk is. Al met al is dit een griezelige en interessante film, maar ik kan niet zeggen dat ik er een grote fan van ben.
Based on the story 'The Forbidden' by Hellraiser writer and director Clive Barker, Candyman is another tale of people delving into places where they shouldn't delve and otherworldly evil. Rather than a demon from hell, the antagonist of this tale is an urban legend going by the name of Candyman. The mythology behind the story is one of the film's major plus points, and director Bernard Rose does a good job of building it. The mythology combined with what can only be described as a fetid atmosphere bode well together, and ensures that this film is both a creepy and absorbing tale of horror. The film follows a pair of University students; Helen Lyle and Bernadette Walsh doing a thesis on urban legends. They decide to research the modern day myth of 'Candyman', a figure who appears complete with a hooked hand to savage whomever stupid enough to say his name five times in front of the mirror. However, one of the duo starts to put a bit too much effort into the work, and ends up coming a cropper when Candyman decides to have his wicked way with her.<br /><br />The parts of the story that stand out the most are the relationship between the protagonist and Candyman, and the idea of a community of people believing in title character. However, this is where the film falls down to me. The scenes between Helen and Candyman put too much focus on the 'evil' dialogue, and the relationship is never really built upon. The urban legend theme is often touched upon, but we only meet a handful of characters that believe in the almighty Candyman, and they aren't in the film for long. The basis of the story follows Helen's bid for sanity, and while this provides an interesting backbone for the film - I really do think it could have been a lot better. The casting is largely good, with Tony Todd putting across an effective portrayal of Candyman, and Virginia Madsen delivering a believable performance as the film's victim. Xander Berkeley, who came to fame recently with a role in the first two series' of 24 rounds off the cast, which is under the direction of Bernard Rose. The only other film I've seen from him is Paperhouse, and Candyman is certainly a lot better than that. Although that isn't exactly difficult. Overall, this is a creepy and interesting film; but I can't say I'm a huge fan of it.