Ondanks het feit dat Robert Heinlein een van de belangrijkste tien sciencefictionschrijvers van de twintigste eeuw is, is er relatief weinig van zijn werk verfilmd, en met uitzondering van _Starship Troopers_ (verfilmd op zijn ideelogische hoofd), niets uit de jaren zestig, toen zijn werk een serieuzere ondertoon begon te krijgen.<br />De Poppenspelers, een boek uit de jaren vijftig, is in wezen tamelijk licht van gewicht, hoewel het invasiemotief lijkt op dat van veel sciencefiction uit de jaren vijftig als echo van de angst voor de verbreiding van het communisme. De parasitaire parasieten in _Poppenspelers_ vormen zelfs één geheel <0xE2><0x80><0x93> een gemeenschap zo u wilt <0xE2><0x80><0x93> en zijn daarom een vrij voor de hand liggende analogie voor de rode dreiging. De roman was voor zijn tijd ook vrij gewaagd, waarbij grote delen van de bevolking zich tot op hun ondergoed moesten uitkleden om te bewijzen dat hun kleren de buitenaardse slakken niet verborgen.<br />Nou, zoals gewoonlijk geeft Hollywood het publiek niet graag een naakt lichaam te zien, dus hebben de hoofdpersonen in deze filmversie van Heinleins verhaal meer moeite dan nodig is, simpelweg omdat iedereen zijn kleren aanhoudt. Afgezien daarvan volgt hij de hoofdlijn van de gebeurtenissen vrij trouw, hoewel vernieuwd om moderner te zijn.<br />Donald Sutherland is een bruikbare 'Old Man', zij het heel anders dan ik me het personage uit het boek had voorgesteld (wat er nauwelijks toe doet). In de tweede zaak zijn verscheidene bekende, zij het onbelangrijke namen, maar de hoofdrollen worden gespeeld door Eric Thal en Julie Warner. Geen van beiden heeft voor of na die tijd veel succes gehad (Warner heeft een lange weg afgelegd in het familierecht) en om helemaal eerlijk te zijn geeft deze film een goed idee van de reden <0xE2><0x80><0x93> ze hebben weinig charisma en geen chemie, ondanks het feit dat ze volgens de geruchten tijdens de film verliefd op elkaar worden. Het verhaal eist hoofdrolspelers die niet als smakeloos overkomen, maar die worden er niet door geraakt.<br />Er is betrekkelijk weinig in termen van special effects, maar wat er is, doet zijn werk. Het voornaamste effect zijn de slakken zelf, en die zijn aangenaam onplezierig. De F-bom wordt op een of andere manier <0xE2><0x80><0x93> en volkomen onnodig <0xE2><0x80><0x93> gebruikt. Ik vind het niet erg als hij daar met een bepaald doel is: hier dient hij geen enkel doel. Hij verrijkt de plot niet en verlicht de personages niet, hij maakt een onplezierige opmerking alleen maar nog onplezieriger, en hij had helemaal weggelaten kunnen worden zonder enig schadelijk effect op de film.<br />Met enige promotie had deze film heel wat succesvoller kunnen zijn dan hij was, al kwam hij vlak na wat op soortgelijke epidemie-achtige verhalen had kunnen lijken. Misschien moet Heinleins tijd in de film nog komen.
Despite being one of the key dozen or so science fiction writers of the 20th Century, relatively little of Robert Heinlein's work has been filmed and, with the exception of Starship Troopers (turned on its idealogical head), nothing from the 60s onwards, when his work started to carry more serious subtext.<br /><br />The Puppet Masters, a book from the 50s, is essentially fairly lightweight albeit the invasion motif is similar to that of much 1950s science fiction in echoing a fear about the spread of communism - indeed, the parasitic slugs in Puppet Masters form a single entity - a commune if you will - and are therefore a fairly obvious analogue for the red menace. The novel was also fairly saucy for its time, with large chunks of the population having to peel down to their skivvies and beyond to prove that their clothing was not hiding the alien slugs.<br /><br />Well, as usual, Hollywood doesn't like to present the naked body to the viewing public, so the protagonists in this film version of Heinlein's story encounter more difficulty than they need to, simply by virtue of everybody keeping their clothes on. Apart from that, it follows the main sequence of events fairly faithfully, albeit updated to be more contemporary.<br /><br />Donald Sutherland is a serviceable "Old Man", albeit quite different to how I imagined the character from the book (which hardly matters). There are several well-known albeit minor names in the secondary case, but the main leads are taken by Eric Thal and Julie Warner. Neither has had major success before or since (Warner had a lengthy run in Family Law) and, to be perfectly frank, this movie gives a good idea why - they have little charisma, and no chemistry despite the fact that they supposedly fall in love during the film The story demands lead players who don't come across as insipid, but it doesn't get them.<br /><br />There is relatively little in terms of special effects, but what there is does the job. The major effect is the slugs themselves, and they are pleasingly unpleasant..<br /><br />There is some offensive - and entirely unnecessary - use of the F-bomb. I don't mind it when it's there for a purpose: here it service no purpose whatsoever. It doesn't advance the plot or illuminate character, it simply makes an unpleasant comment even more unpleasant, and it could have been omitted entirely without any detrimental effect on the movie.<br /><br />With some promotion, this movie could have been rather more successful than it was, albeit it came on the heels of what might have appeared to be similar epidemic-type stories. Perhaps Heinlein's time in movies is still to come.