'The Monster Club' uit 1980 is de laatste en minste van de Horror-omnibus van Amicus, het specialistische bedrijf. Mede-Griekse Horror-aanhangers hebben me voor de film gewaarschuwd, evenals verscheidene andere recensenten op deze geweldige pagina, maar als enthousiaste fan van zelfs het goedkope soort van Horror-tales, die dol is op de andere Amicus Productions, besloot ik hem toch maar goedkoop aan te schaffen, vooral omdat Vincent Price mijn meest favoriete acteur is. De waarschuwingen bleken helaas redelijk te zijn, aangezien de film een onwaardige laatste inleiding is tot Amicus' heerschappij in de Horror-omnibus-wereld. De film is geen totale ramp, maar hij is volkomen teleurstellend, wat zelfs de geweldige cast van de film niet verandert. Hoewel alle Amicus-films een (meestal geweldig) gevoel voor humor hadden, bevat deze weinig meer dan volstrekt stompzinnige slapstick en wordt hij vergezeld door afschuwelijke muziek die de kijker de stuipen op het lijf zal jagen. Wat dit nog teleurstellender maakt, is het feit dat regisseur Roy Ward Baker een meer dan capabele man is, die de wereld van Horror heeft verrijkt met geweldige films als 'Quatermass and the Pit', 'Scars of Dracula' of 'The Vampire Lovers', die hij voor de Hammer-studio's maakte. Hoewel het teleurstellend is, is 'The Monster Club' toch de moeite waard om de voortreffelijke cast te bekijken. De film heeft als hoofdrollen voor niemand minder dan drie vaste Horror-Grootheden, Vincent Price, John Carradine en Donald Pleasence, en de altijd sexy Britt Ekland in een kleine rol. De grote cast is een reden om de film te bekijken, maar de verwachtingen moeten laag gehouden worden <0xE2><0x80><0x93> de film behoort tot de minst memorabele in het repertoire van de drie Horror-sterren, en de mooie Miss Ekland heeft maar een heel kleine rol.<br />Een schrijver van Horrorverhalen (Carradine) komt een vampier tegen die Erasmus (Price) heet, die hem vervolgens meeneemt naar een 'Monster Club' waar alle soorten monsters, zoals Vampiers, Gruwels, Weerwolven en hybriden zoals 'Vampierghouls', worden vertoond. Erasmus vertelt vervolgens drie verhalen om de verscheidenheid aan Monster-soorten aan zijn gast uit te leggen. Het eerste en tweede verhaal zijn alleen maar satirisch en op een heel dwaze manier. Het eerste, waarin het Monster-type 'Shadmock' wordt geïntroduceerd, is op een bepaalde manier amusant, maar helaas ook heel saai. Het tweede verhaal, een slapstick vampierverhaal dat in feite een film in de film is, is het ergste van de drie, heel eenvoudig en nog dwazer, ook al heeft in dit verhaal zowel Donald Pleasence als Britt Ekland de hoofdrol. Het derde verhaal, een Monster-verhaal, is een stuk beter dan de andere twee en het enige deel van de film dat een zekere griezeligheid heeft. Staurt Whitman, de stoere Staurt uit Hollywood, speelt een filmregisseur die een afgelegen spookstad bezoekt <0xE2><0x80><0x93> met lugubere gevolgen... Tussen de verhalen door gaat de film terug naar de Monster Club, waar een afgrijselijke band extreem afgrijselijke popmuziek uit de jaren tachtig speelt. De muziek is zo afschuwelijk dat het moeilijk is om ernaar te luisteren, en ik moet toegeven dat ik de meeste concerten in de Monster Club in de snelle-voorwaarts-modus heb bekeken. De zichtbaar oudere sterren, Carradine en Price, zijn verre van hun beste, en toch zijn zij het die de film des te meer de moeite waard maken, vooral Price brengt meer dan eens een geweldige grap. Het is de moeite waard om naar de sterren te kijken, en naar het fatsoenlijke laatste verhaal, maar ik kan het niet aanbevelen. Mijn advies: kijk naar de andere Amicus-producties, of naar een andere film met Vincent Price in de hoofdrol!
"The Monster Club" of 1980 is the last and least of the Horror omnibuses from specialist company Amicus. Fellow Gothic Horror enthusiast have warned me about the film, and so did several other reviews on this great page, but as an enthusiastic fan of even the cheesier kind of Gothic Tales, who loved the other Amicus Productions, I still decided to buy it cheaply, especially since Vincent Price is my all-time favorite actor. The warnings sadly turned out to be reasonable, as the film is an unworthy final entry to Amicus' reign in the Horror-omnibus world. The film is no total disaster, but it is entirely disappointing, which even the film's great cast does not change. While all the Amicus films had a (usually great) sense of humor, this one provides little more than absolutely mindless slapstick, and is accompanied by terrible music that will annoy the hell out of the viewer. What makes this even more disappointing is the fact that director Roy Ward Baker is a more than capable man, who enriched the World of Horror with such great films as "Quatermass And The Pit", "Scars Of Dracula", or "The Vampire Lovers", which he made for the Hammer Studios. Even though disappointing, however, "The Monster Club" is still worth checking out for its superb cast. The film stars none less than three all-time Horror-greats, Vincent Price, John Carradine, and Donald Pleasence, as well as the always sexy Britt Ekland in a small role. The great cast is a reason to watch the film, and yet expectations should be kept low - The film is among the least memorable in either of the three Horror stars' repertoires, and the beautiful Miss Ekland has only a very small role.<br /><br />A Horror story writer (Carradine) runs into a vampire named Erasmus (Price), who subsequently takes him to a 'Monster Club' at which all types of monsters, such as Vampires, Ghouls, Werewolves and hybrids such as 'Vamghouls'. Erasmus then narrates three stories in order to explain the diversity of Monster species to his guest. The first and second stories are merely satirical, and in a very silly way. The first one, which introduces the monster species 'Shadmock', is amusing, in a way, but unfortunately also quite tedious. The second story, a slapstick vampire story which is actually a film in the film, is the worst of the three, very simple and even more silly, even though it is this one which stars both Donald Pleasence and Britt Ekland. The third story, a Ghoul story, is a lot better than the other two, and the only part of the film that has a certain creepiness. Hollywood tough guy Staurt Whitman plays a film director who visits a remote ghost-town - with ghoulish results... Inbetween the stories, the film switches back to the Monster club, where a dreadful band plays extremely dreadful 80s pop music. The music is so awful it is hard to listen to, and I admittedly watched most of the concerts at the Monster Club in the fast forward mode. The visibly aged stars, Carradine and Price are far from their best, and yet it is them who make the film a lot more worthwhile, especially Price brings in some great wit more than once. Overall, "The Monster Club" is watchable for its stars, and for the decent last story, but I can certainly not recommend it. My advice: Watch the other Amicus productions, or any other film starring Vincent Price instead!