'Beoordeel een boek niet op het omslag.' Die uitdrukking hebben we allemaal wel eens gehoord, en als er ooit een beproefd en waargebeurd spreekwoord nodig is om dat uit te spreken, dan is het wel wanneer het gaat over het regisseursdebuut van Gareth Rhys Jones in 1999, Bodywork. Ik weet niet of het Lions Gate of Avalanche Video was die de afgrijselijke coverart voor deze schijf heeft uitgekozen, maar wie het ook was, hij zou naar de achterkant moeten gaan en er herhaaldelijk met een scherpe stok in moeten porren. Bodywork heeft meer gemeen met de eigenzinnige verhalen van Guy Ritchie's Lock, Stock en Two Smoking Barrels dan met iets anders, en ik weet niet eens zeker wie die mensen op het omslag zijn. Het lijkt op de twee sterren, maar er is geen scène in de film die ook maar in de verste verte op die opname lijkt. <br /><br />Rhys Jones, die ook het scenario heeft geschreven, weet de eigenzinnigheid van de film behoorlijk hoog te houden zonder al te overdreven te worden. Een groot deel van de plot draait om een paar echt komische scènes, en als zodanig komen ze niet bepaald levensecht over. Maar net als Ritchie kan Rhys Jones een reeks tragische en komische gebeurtenissen op zo'n manier presenteren dat ze onderhoudend zijn, en dat werkt voor mij. Een onverwachte moord die door wattenstaafjes is veroorzaakt, vindt vlak voor het einde van de film plaats, en dat is een goede weergave van een aantal van de typische links-georiënteerde elementen die Rhys Jones daar laat zien. Om de algemene sfeer van vreemdheid te versterken, zijn er in het hele verhaal korte momenten waarop de personages, gezeten in een antiseptische, geheel witte kamer, hun relatie met Vergilius bespreken, en we weten pas aan het eind (en misschien zelfs dan) waar ze zijn, en of hij dood of levend is. Hoewel niet zo ruig en gewelddadig als het werk van Ritchie, heeft Bodywork nog steeds een leuke mix van excentrieke bijfiguren die deze film heel leuk maken. Wijlen Charlotte Coleman (Four Weddings And A Funeral) is de elfachtig knappe autodief Tiffany Shades, die een partner heeft in de pezige boef Legal (Simon Gregor). Peter Moreton, de zoon van de gewetenloze autodealer, is een van die komische, gewelddadige types die altijd op het punt lijken te staan in woede uit te barsten. De twee rechercheurs, de geïrriteerde sergeant Billy Hunch (Clive Russell) en de schietgrage sergeant Det. Danny Sparks (Grahame Fox) zijn een stel buitengewoon komische figuren, en ik wou dat deze twee meer tijd op de buis hadden gehad.
"Don't judge a book by its cover." We've all heard that phrase before, and if ever that tried and true proverb needs uttering it's when discussing Gareth Rhys Jones' 1999 directorial debut, Bodywork. I don't know if it was Lions Gate or Avalanche Video who picked the horrendous cover art for this disc, but whoever it was should be taken out back and poked repeatedly with a sharp stick Bodywork has more in common with the quirky storytelling of Guy Ritchie's Lock, Stock and Two Smoking Barrels than anything, and I'm not even sure who those people are on the cover. It looks like the two stars, but there is not a scene anywhere in the film that remotely resembles that shot. <br /><br />Rhys Jones, who also wrote the screenplay, does a fine job of keeping the quirkiness factor pretty high without becoming too over the top. Much of the plot centres around some genuinely comic sequences, and as such doesn't necessarily come across as particularly true to life. However, like Ritchie, Rhys Jones can present a series of tragic and comic events together in such a way as to make it entertaining, and that works for me. An unexpected murder caused by Q-tips occurs near the film's conclusion, and that is a good representation of some of the typically left-of-centre elements Rhys Jones puts out there. To add to the general tone of strangeness, there are brief moments inter-cut throughout the story where the characters, seated in some antiseptic all-white room, are discussing their relationship with Virgil, and we're not sure until the end (and maybe even then) where they are, or if he is dead or alive. Not as gritty or violent as Ritchie's work, Bodywork does still have a nice mix of eccentric secondary characters that make this film a lot of fun. The late Charlotte Coleman (Four Weddings And A Funeral) is the elfishly cute car thief Tiffany Shades, who is partnered with the wiry crook Legal (Simon Gregor). Peter Moreton, as the son of the unscrupulous car dealer, is one of those comically violent types that always seem on the verge of exploding into a rage. The two investigators, exasperated Scot Sgt. Billy Hunch (Clive Russell) and gun happy Det. Danny Sparks (Grahame Fox) are a couple of extremely funny characters, and I wish these two would have had more screen time.