De comebackfilm van Madhuri Dixit, die weliswaar wat losjes is in het script en de verhaallijn, vat het belang van kunst in ons leven prachtig samen. Aaja Nachle brengt aan het licht dat het uiten van je gevoelens (lees: het beoefenen van kunst) een integraal onderdeel van het leven is.<br />Aaja Nachle heeft de film prijzenswaardig goed gevangen: het idee dat iedereen een intrinsiek verlangen heeft om dat 'ene moment van glorie' te hebben, het idee dat iedereen 'ons de ene jalwa of de andere kan tonen'. Dans, theater, muziekprogramma's en dergelijke socio-artistieke activiteiten zijn van essentieel belang om een samenleving in harmonie te houden met haar aangeboren verlangen om zich uit te drukken, met anderen om te gaan en zich te uiten in situaties, dat kunstvormen een verveelde samenleving die vastzit in de alledaagse zaken van het leven van tijd tot tijd kunnen verheffen tot nieuwe energieniveaus, en vooral dat de staat een rol heeft om ervoor te zorgen dat de burgers genoeg modes en middelen hebben om tegen lage kosten vermaak te vinden.
Madhuri Dixit's comeback movie, though bit loose in script and the story-line, sums up the importance of arts in our life beautifully. Aaja Nachle brings to surface how the business of expressing oneself (read performing arts) is an integral part of life.<br /><br />Aaja Nachle has captured commendably well in the movie, the idea that everyone has an intrinsic desire to have that 'one moment of glory', the idea that everyone can 'show us some jalwa or the other', that dance, theater, music programs and such socio-artistic activities are essential to keep a society in tune with its innate desires to express, relate and emote to situations, that art forms can elevate a bored society stuck in the mundane business of life to new energy levels from time to time, and most importantly, the state has a role to ensure that the citizens have enough modes and means to avail entertainment at low costs.