Gemaakt in het begin van de jaren tachtig, toen het autoachtervolgingsgenre in de jaren zeventig afgleed, tjokvol met overvloedige beelden uit eerdere drive-infilms van Roger Corman, zoals 'Grand Theft Auto', 'Moving Violation', 'Eat My Dust!' en 'Thunder and Lightening', die zich voortbewogen op een flinterdun verhaaltje van één alinea, en net als de talloze autoachtervolgingen die hier werden vertoond, in eindeloze cirkels rondrijdend zonder een bepaald doel of doel in gedachten, werd deze energieke, stompzinnige komische stoeipartij hard afgekraakt door de critici en over het algemeen afgedaan als een absolute kutfilm. Toegegeven, het is niet echt een goede film, maar het is zeker een aangenaam hersenloos, zinloos en zinloos gedrang in een film vol sloopkogels.<br /><br />Een sluwe, kwajongensachtig oneerbiedige autokluns, die Roscoe (()). Night Warning's Jimmy McNichol) ontvoert de verwaande koningin Peggy Sue Turner (de mollige, aantrekkelijke blonde Janet Julian) en gaat ervandoor met Peggy's chagrijnige, heetgebakerde, zeer bazige en overbezorgde vader (inderdaad gespeeld door de mollige Walter Barnes) en allerlei vreemde bijfiguren die de achtervolging inzetten. Dat is het wel voor de plot; de rest van de film bestaat uit niets anders dan rondtollende banden, stunts met de auto die niet meer onder controle te houden zijn, een gespannen meisje dat zich op de weg ontspant, jonge liefde die opbloeit op de weg, idiote slapstickgrappen, een 'wat doet hij hier in godsnaam?'-man in een apesuit- cameo, energieke rocknummers die over de soundtrack blèren, en een heleboel met de pedalen aan de vloer vastgelijmde autoachtervolgingsscènes. Al heel lang Corman-scenarist Charles B. De alomtegenwoordige Gary Graver komt met zijn gebruikelijke gladde en gepolijste cinematografie. De uitzinnig pompende en voortstuwende score van Brent Myggen raast in een snel en flitsend ritme voort. De woest pompende figuranten zijn behangen met bekende gezichten: Dick Miller als een mallotige vader, 'Joyride to Nowhere' van Mel Welles als een mallotige sjeik die in gebroken, fragmentarische zinnen spreekt, Bill Forsythe als een bruut holbewonersfootballspeler, Rance Howard als een fanatieke fanatieke footballcoach van een middelbare school en Angelo Rossitto als een opgewonden dwerg van een receptionist in een hotel. s-leuk.
Made in the early 80's when the 70's car chase genre was winding down, chockablock with copious footage lifted from such previous Roger Corman-backed drive-in flicks as "Grand Theft Auto," "Moving Violation," "Eat My Dust!," and "Thunder and Lightening," coasting on the faintest sliver of a one-note story, and, just like the numerous car chases showcased herein, running around in endless circles with no particular purpose or destination in mind, this energetically stupid comedic romp was harshly panned by critics and generally dismissed as an absolute turkey. Granted, it's not exactly a good movie, but it's certainly an enjoyably brainless, pointless and senseless wallow in crash 'em and smash 'em up demolition derby cinema.<br /><br />Shrewd, impishly irreverent car nut misfit Roscoe ("Night Warning" 's Jimmy McNichol) abducts stuck-up homecoming queen Peggy Sue Turner (perky, fetching blonde Janet Julian) and goes on the lam with Peggy's crusty, hot-tempered, very overbearing and overprotective sheriff dad (broadly played by the chubby Walter Barnes) and assorted oddball secondary characters in hot pursuit. That's it for the plot; the rest of the picture is nothing more than spinning tires, out-of-control car stunts, an uptight girl loosening up on the road, young love blooming on the road, idiotic slapstick gags, a "what the hell is he doing here?" guy in an apesuit cameo, peppy rock songs blaring away on the soundtrack, and plenty of pedal-glued-to-the-floor ultra-speedy car chase scenes. Longtime Corman screenwriter Charles B. ("Bucket of Blood," "The Little Shop of Horrors") Griffith displays an endearingly all-thumbs incompetence as a director, which in this case greatly adds to the infectiously dopey festivities. The ubiquitous Gary Graver comes through with his customary smooth and polished cinematography. Brent Myggen's frantically pumping'n'propulsive score rushes along to a quick snappy beat. The wildly mugging supporting cast is loaded with familiar faces: Dick Miller as a dippy dad, "Joyride to Nowhere" 's Mel Welles as a goofy sheik who speaks in fractured fragmented sentences, Bill Forsythe as a brutish caveman football player, Rance Howard as a fanatically gung-ho high school football coach, and Angelo Rossitto as an excitable midget hotel desk clerk. Overall, this baby measures up as a pretty solid and satisfying so-dumb-it's-fun good time.