DE ARCHITECT is een film gebaseerd op een toneelstuk van David Grieg dat gaat over de tweedeling in de maatschappelijke klasse, het gebrek aan communicatie in gezinnen, de seksualiteit van jongeren, en over het omgaan met beslissingen uit het verleden die ons later blijven achtervolgen. Gemaakt met een budget van minder dan een miljoen dollar en opgenomen in twintig dagen, levert deze unieke kleine film op de meest geheimzinnige en subtiele manier een daverend succes op. Geregisseerd door Matt Tauber, die ook het script voor Grieg heeft geschreven, heeft het een fascinerende, zij het bij tijd en wijle onthutsende vorm van snelle scènes die als simultane gesprekken voor onze ogen voorbijflitsen <0xE2><0x80><0x93> en een deel van de kracht van de film is dat die kiekjes aan het eind van de film in elkaar passen. <br /><0x3E> Leo Waters (Anthony LaPaglia) is een succesvol architect, getrouwd met Julia (Isabella Rossellini) die op het punt lijkt te staan geestelijk instabiel te worden. Ze hebben twee tienerkinderen: Christine (een heel goede, jonge actrice Hayden Panettiere) die op haar vijftiende zich bewust is van haar lichaam, maar toch bang is voor de implicaties ervan in haar interacties met jongens en mannen, en Martin (Sebastian Stan) die van school is thuisgekomen als een uitvalsbasis, wiens geest in beslag wordt genomen door het zoeken naar zijn ziel. De tweespalt thuis wordt gecompenseerd door de dreigende ramp die zich voltrekt in een project dat Leo in het begin van zijn carrière heeft ontworpen, een project dat nu fysiek afbrokkelt onder het gewicht van drugshandel, misdaad en ontevreden huurders <0xE2><0x80><0x93> allemaal geleid door activiste Tonya Neeley (de voortreffelijke actrice Viola Davis), die één dochter thuis heeft met een vroeg geboren baby en nog een dochter die uit de Projecten is gestapt om haar opleiding te verbeteren (haar tweelingbroer pleegde zelfmoord uit wanhoop over zijn benarde positie in de Projecten). Twee families die om verschillende redenen in conflict zijn, maar die een overeenkomst vertonen die naarmate het verhaal vordert duidelijk wordt. <br />Christina begint op een naïeve manier cafés te bezoeken en wordt beschermd door een vrachtwagenchauffeur Joe (de zeer bekwame acteur Walton Goggins) die zo vriendelijk is haar in te wijden in de realiteit van de hormonaal geladen, maar toch bange jonge meisjes. In een poging het Projects-probleem te begrijpen, zoals zijn vader en familie door Tonya worden uitgelegd, brengt Martin een bezoek aan de Projecten en ontmoet hij Shawn (de zeer bekwame en knappe jonge acteur Paul James), die Martin voorzichtig helpt zijn seksualiteit te ontdekken en er vervolgens in slaagt Martin zijn ware seksuele voorkeur te laten ontdekken, maar die op een trieste manier aan zijn einde komt als hij wordt afgewezen.<br /><br />Op het hoogtepunt van de spanning slaagt Tonya erin Leo' Julia's begrip van haar activistische dilemma maakt een eind aan haar leven en ze verlaat haar gezin, en Leo's kinderen ontdekken levenslessen die hun psyche voorgoed zullen stempelen. Kleine overwinningen komen voort uit een grote beroering <0xE2><0x80><0x93> en de schrijver en de regisseur hebben de moed om het verhaal aan ons over te laten, zodat wij het kunnen oplossen.<br />Het is verfrissend om een cast te ontmoeten die zo gevoelig is als deze. Van de hoofdrollen tot de minst belangrijke personages is het acteren absoluut eersteklas. We hebben meer films van dit kaliber nodig om ons eraan te herinneren dat een van de doelen van de kunst is om ons de problemen van onze wereld te laten zien. Zeer aanbevolen.
THE ARCHITECT is a film based on a play by David Grieg that deals with social class dichotomy, lack of communication in families, gender confrontations in youths, and coming to grips with decisions of the past that later haunt. Made on a budget less than a million dollars and shot in twenty days, this unique little movie packs a wallop in the most secretive and subtle way. Directed by Matt Tauber, who also wrote the screenplay with Grieg, it has a fascinating, if at times disconcerting, format of quick scenes flashed before our eyes like simultaneous conversations - and some of the power of the film is piecing those snapshots together as the film ends.<br /><br />Leo Waters (Anthony LaPaglia) is a successful architect, married to a wife Julia (Isabella Rossellini) who seems on the edge of mental instability. They have two teenage children - Christine (a very fine young actress Hayden Panettiere) who at age 15 is aware of her body and yet fearful of its implications in her interactions with boys and men, and Martin (Sebastian Stan) who has returned home from school as a drop out whose mind is preoccupied with soul searching. The discord at home is matched by the incipient calamity ongoing at a Project Leo designed early in his career, a Project now physically crumbling under the weight of drug dealing, crime, and discontent tenants - all led by activist Tonya Neeley (the superb actress Viola Davis) who has one daughter at home with an early conceived baby and another daughter who has stepped out of the Projects to better her education (her twin brother committed suicide in despair of his plight in the Projects). Two families in conflict over different reasons on the surface but sharing a similarity that is demonstrated as the story proceeds.<br /><br />Christina naively begins to frequent bars and is protected by a truck driver Joe (the very fine actor Walton Goggins) who kindly introduces her to the realities facing hormonally charged yet fearful young girls. Martin, in an attempt to understand the Projects problem as explained to his father and family by Tonya, visits the Projects and meets Shawn (the very fine and handsome young actor Paul James) who cautiously helps Martin discover his sexuality only to succeed in allowing Martin to discover his true sexual proclivity but meets a sad ending when he is rebuffed.<br /><br />At the peak of tensions Tonya succeeds in winning over Leo's understanding of her activist dilemma, Julia breaks and leaves her family and both of Leo's children discover life lessons that will imprint their psyches permanently. Minor victories rise out of major turmoil - and the writer and director have the courage to leave the story for us to resolve.<br /><br />It is refreshing to encounter a cast of actors so sensitive as this one. From the leading roles to the most minor of characters the acting is absolutely first rate. We need more films of this caliber to remind us that one of the purposes of art is to allow us to see the problems of our world. Highly recommended. Grady Harp