Irene Dunne wordt om de een of andere vreemde reden 'Buckshot' genoemd door haar cowboyman FRED MacMurray. Dat alleen al zou grappig en vertederend moeten zijn. Maar dat is het niet.<br />Jammer dat Irene Dunne na het daverende succes van films als LIFE WITH FATHER zo wanhopig verlangde naar een goede rol dat ze ermee instemde genoegen te nemen met een film als deze: een saaie, voorspelbare, banale komedie die manhaftig zijn best doet grappig te zijn door haar een paar slapstickpassen te laten doen die ongeveer even grappig zijn als een gestoten teen.<br />Zo nu en dan valt er een pauze in de procedure die Dunne en MacMurray de kans geeft ons eraan te herinneren dat ze nog steeds dezelfde sympathieke sterren zijn. Maar dan neemt het script het weer over en worden ze gedwongen een aantal onwaarschijnlijke scènes te spelen.<br />Voor de goede orde hebben ze ook nog twee onuitstaanbare meisjes (gespeeld door een onaantrekkelijke Natalie Wood, die duidelijk wel een ongemakkelijke rol had) en Gigi Perreau. Ze voegen niets toe aan de charme of aan de situaties waar je bijna om moet lachen. Een van de hoogtepunten van de komedie is zogenaamd wanneer Dunne de lievelingsstier van de buren doodschiet. Je begrijpt wel wat ik bedoel.<br />Deze kun je overslaan. Zelfs de aanwezigheid van twee topsterren kan niet voorkomen dat het de meest ongepaste komedie van het decennium wordt.
IRENE DUNNE, for some strange reason, is called "Buckshot" by her cowboy husband FRED MacMURRAY. That alone is supposed to be funny and endearing. Not.<br /><br />Too bad that after the smash success of films like LIFE WITH FATHER, Irene Dunne was so desperate for good parts that she agreed to settle for a film like this--tedious, predictable, banal sort of comedy that struggles manfully to be funny by putting her through some slapstick paces that are about as funny as a stubbed toe.<br /><br />Occasionally there's a lull in the proceedings that gives Dunne and MacMurray a chance to remind us that they're still the same old likable stars. But then the script takes over again and forces them to play a series of unlikely scenes.<br /><br />For good measure, they have two obnoxious girls (played by a plain looking Natalie Wood who clearly did have an awkward stage, and Gigi Perreau). They add nothing to the charm or situations which strain for laughs. One of the comedic highlights is supposedly when Dunne shoots a neighbor's pet bull. You get my drift.<br /><br />You can skip this one. Even the presence of two top-flight stars can't save it from being the most inappropriately titled comedy of the decade.