Dit is een prachtig gemaakte film die Michael Winterbottom terugvoert naar een soortgelijk terrein dat hij in zijn eerste twee, en in zijn beste, films heeft verkend. Het is een film met weinig tekst en het acteerwerk is prachtig naturalistisch, maar het is een cinematografisch meesterwerk dat meer te danken heeft aan de voortdurend bewegende camera en het verfijnde gebruik van filters waardoor Lambeth mooier lijkt dan het in werkelijkheid ooit zou kunnen zijn, dan aan de films van Wong-kar Wai. Het is het soort film dat zou worden vernederd door een uitleg van de plot, zoals een poging om Beethovens Negende Symfonie in gebarentaal uit te leggen aan een dove. Actaully, visueel is het zo mooi en het humanisme is zo diep dat een dove ervan zou kunnen genieten. Ga er alsjeblieft naar kijken.
This is a beautifully made movie which brings Michael Winterbottom back to similar territory explored in his first two, and best movies. It's saubject matter and acting are wonderfully naturalistic, but it's cinematogrphic style owes more, with it's constantly moving camera and exquisite use of filters that make Lambeth appear more beautiful than it could ever do in reality, to the movies of Wong-kar Wai. It's the sort of movie that would be demeaned by having it's plot explained, like trying to explain Beethoven's Ninth symphony to a deaf person in sign language. Actaully, it's so beautiful visually and it's humanism is so deep that a deaf person might enjoy it. Please go and see it.