Eerst dacht ik dat dit een komedie was over mensen die van buiten naar Rusland komen, en ik ervoer een heel andere culturele schok. Het is eigenlijk een heel serieuze film, en ik zat de volle twee uur aan het scherm gekluisterd. Het voelt zo kort aan toen de film afgelopen was.<br />Ik heb heel wat films gezien over de verschrikkingen van het leven in een socialistisch land. Maar ik vind dat er ook een paar goede films moeten zijn die de andere kant van het verhaal vertellen. Deze film beschrijft heel authentiek de verschrikkingen en de angst dat mensen voortdurend in de gaten worden gehouden. En dat ze nooit meer terug kunnen. Het offer dat de echtgenoot heeft gebracht, daar kun je met een goed hart om huilen.<br />Als je tijd hebt, moet je ook naar het commentaar van de regisseur luisteren. Ik denk dat het beste deel van deze film is dat ze naar de Franse ambassade gaan, waar de bewaker naar hun verschillende schoenen keek.<br />De liefde, de vasthoudendheid, de emoties zijn zo echt.
At first, I thought that this is a comedy about those people coming from outside back to Russia, and experienced an entirely different cultural shock. It is actually a very serious movie, and it glued me to the screen for the entire two hours. It just feels so short when the movie ended.<br /><br /> I have seen quite a few movies about the horror living in a socialist country. However, I think there should also be a few good movies that tell the other side of the story. This movie is very authentic describing the horror and fear that people live under constant surveillance. And they can not go back ever again. The sacrifice the husband made, you can have a good heart cry over this movie. <br /><br /> If you have time, you should also listen to the directors' commentary. I think that the best part in this movie is about them going to the France Embassy of which the guard looked at their different shoes.<br /><br /> The love, the tenacity, the emotions are just so real.