Na het zien van deze film merkte ik dat ik de poging waardeerde, maar het trieste feit blijft: de film laat zoveel losse eindjes achter dat je je afvraagt waarom Jeremy Podeswa om te beginnen zoveel verhaallijnen begon. Als dit als karakterstudie bedoeld was, waarom dan verwachtingen scheppen voor individuele conclusies? De meeste personages eindigen op dezelfde plek als waar ze begonnen zijn, maar zonder enig inzicht of inzicht. Het publiek hangt zelfs samen met de personages.
After just viewing this film, I found myself appreciative of the attempt, but the sad fact remains: the film leaves you with so many loose ends, you have to wonder why Jeremy Podeswa started so many plot lines to begin with. If this was intended to be a character study, why set up expectations for individual conclusions? Most of the characters in the film end up in the same place they were where they began, but with not a gain in wisdom or understanding. In fact, the audience is left hanging along with the characters.