De film The Age of Innocence (1993) van Martin Scorsese is een bewerking van een roman uit 1920 van Edith Wharton, die in 1921 de Pulitzerprijs won. Zowel de roman als de film speelt zich af in de betere kringen van New York in de jaren 1870.<br />The Age of Innocence is de film die eens te meer bewijst wat een veelzijdige, getalenteerde, onvoorspelbare, ongelooflijk gepassioneerde en op artistiek gebied uitmuntende regisseur Martin Scorsese is. Onlangs zag ik voor het eerst de komedie After Hours van Scorsese en het fascineerde me hoe meesterlijk hij een duistere, grappige, surrealistische komedie wist te creëren. Nu ik _The Age of Innocence_ nog eens heb gezien, weet ik zeker dat Scorsese een van de mooiste, tragische, hartstochtelijke, sensuele, seksueel geladen filmromances ooit heeft gemaakt, die tegelijkertijd volmaakt geschikt is voor het hele gezin dat ernaar kijkt. De film is PG-geschikt, en de hoofdpersonen spreken beschaafd, bijna vergeten Engels. De regisseur zelf omschreef _The Age of Innocence_ als de 'geweldigste' film die hij ooit heeft gemaakt, duidelijk verwijzend naar de innerlijke beroering, teleurstelling en berusting die de twee hoofdpersonen van dit drama doormaken.<br />De materiële wereld die Scorsese met zijn lenzen schiep en schilderde is van ongelooflijke schoonheid. De camera brengt de perfectie van vakmanschap naar voren bij elk voorwerp waar hij naar kijkt: of het nu de kostuums zijn (Oscarbeeldje voor Gabriella Pescucci, die de helden van _The Adventures of Baron Munchausen_ (1988), _Charlie and the Chocolate Factory_ (2005), _der Name der Rose_ (1986), _On a Time in America_ (1984, om er maar een paar te noemen), porselein, kristal, zilver, bloemstukken, sieraden of meubilair. De verfijnde maaltijden zagen er verrukkelijk uit en vereisten een speciaal voedingsadviseur, die in de film werd genoemd. Of neem bijvoorbeeld deze elegante leren dameshandschoenen met kleine knopen. Wie had ooit kunnen denken dat het langzaam en teder losmaken van een handschoen aan de hand van een mooie vrouw een van de meest erotische scènes ooit zou worden? De mensen die deze wereld van schoonheid, comfort en privileges bewonen, lijken volmaakt gelukkige wezens, maar in het paradijs is niet alles zo volmaakt. Twee mooie, hartstochtelijke mensen vinden liefde die maar één keer in hun leven mogelijk is, maar de strikte normen of de samenleving waarin ze leven en de onbuigzame, ongeschreven regels die gebaseerd zijn op conventies en hypocrisie waaraan ze zich moeten houden, staan hen niet toe hun hart te volgen, hun verlangens te vervullen en gelukkig te zijn in die Eeuw van Onschuld. De cast is fantastisch en omvat Daniel Day-Lewis, de filmheld Newland Archer, Michelle Pfeiffer als gravin Olenska, een vrouw met een'verleden' die zijn hart heeft gestolen, en de heel jonge Winona Ryder, May Welland, het meisje met wie Archer gaat trouwen. De 22-jarige Ryder kreeg heel terecht een Oscarnominatie voor haar optreden. Ik wil graag Joanne Woodwards subtiele verslag van Edith Whartons proza noemen, wat een van de hoogtepunten van de film is. IMO, de film heeft alleen hoogtepunten en is Martin Scorseses beste (misschien wel beste) en verbijsterende prestatie.
Martin Scorsese's film The Age of Innocence (1993) is an adaptation of a 1920 novel by Edith Wharton, which won the 1921 Pulitzer Prize. Both, the novel and the film are set in upper class New York City in the 1870s.<br /><br />The Age of Innocence is the movie that proves once again what a versatile talented, unpredictable, incredibly passionate, and artistically outstanding director Martin Scorsese is. Recently I saw for the first time Scorsese's comedy After Hours and was fascinated how masterful he was in creating a darkly funny surreal comedy. Now, after re-watching The Age of Innocence, I am sure that Scorsese has made one of the most beautiful, tragic, passionate, sensual, sexually charged screen romances ever, which is at the same time perfectly suitable for the whole family watching. It is PG rated, and the characters speak in refined, almost forgotten English. The director himself described The Age of Innocence as the "most violent" film he's ever made, clearly referring to the inner turmoil, disappointment and resignation the two main characters of this drama go through.<br /><br />The material world Scorsese created and paints with his lenses is of incredible beauty. Michael Ballhaus' camera brings out the perfection of craftsmanship of every object it looks at: be it the costumes (Oscar statuette for Gabriella Pescucci who has dressed the heroes of The Adventures of Baron Munchausen (1988), Charlie and the Chocolate Factory (2005), Der Name der Rose (1986), and Upon a Time in America (1984) to name a few), china, crystal, silver, flower arrangements, jewelry or furniture. The exquisite meals looked delicious and required a special food consultant who was mentioned in the film's credits. Or take for example these elegant leather ladies gloves with small buttons. Who would think that unbuttoning a glove on the hand of a beautiful woman slowly, tenderly, makes one of the most erotic scene ever filmed? The people who inhabited this world of beauty, comfort, and privilege seem the perfect happy creatures but not all is so perfect in the paradise. Two beautiful passionate people found love that could only happen once in a life time but the strict norms or society they live in and the unbending unwritten rules based on convention and hypocrisy they must obey won't permit them to follow their hearts freely, to fulfill their desire, and to be happy in that Age of Innocence. The cast is superb, and includes Daniel Day-Lewis, the film protagonist Newland Archer, Michelle Pfeiffer, as Countess Olenska, a woman with "a Past" who stole his heart, and very young Winona Ryder, May Welland, the girl whom Archer will marry. 22 years old Ryder very deservingly received the Oscar nomination for her performance. I would like to mention Joanne Woodward's subtle narrating of Edith Wharton's prose which is one of the high points of the film. IMO, the film has only high points and is Martin Scorsese's fine (perhaps, the finest) and stunning achievement.