Ik verbaas me over sommige recensies die ik heb gelezen. Hoeveel documentaires zijn er al niet gemaakt voordat je het weet en je naar meer gaat verlangen? Ik vond het behoorlijk verbazingwekkend waartoe deze kinderen in staat zijn en hoe dit allemaal bij toeval in elkaar leek te passen. Paul Green geeft zijn leerlingen met veel passie les en, wat nog belangrijker is, hij heeft respect voor zowel hun vaardigheid EN hun potentiële vaardigheid. Hoeveel kinderen krijgen de kans om het podium te delen met echte rockiconen? Sommige mensen lijken zich te ergeren aan dat 'harde liefde'-gedoe dat deel uitmaakt van de les, maar ik heb de indruk dat hij alleen maar ongeduldig werd als het duidelijk was dat bepaalde kinderen dat niet waren.' En bovendien kun je er niets tegen inbrengen om kinderen te leren dat ze hun doel kunnen bereiken door er hard voor te werken.
I'm puzzled by some of the reviews I have seen. How many documentaries are over before you know it and leave you wanting more? I found it pretty amazing what these kids are capable of as well as how this all seemed to come together by accident. Paul Green teaches his students with a great deal of passion and more importantly has the respect for both their ability AND their potential ability. How many kids get to share the stage with actual rock icons? Some people seem put off by the "tough love" thing that is part of the instruction but it seemed to me that the only time he got impatient was when it was obvious that certain kids weren't trying their hardest. Besides, you can't really argue with teaching kids that they can get where they want to by working at it.