John Waters heeft het beter gedaan, minder grappig en schokkender dan ik had verwacht. Ik heb de nc-17-versie gezien en ondanks een heleboel seksuele dialogen is het moeilijk voor te stellen dat hij die gevreesde recensie heeft verdiend. Nou, _Pink Flamingos_, dat was een film die een recensie waard was! Maar dat is weer een heel andere recensie! De plot van _A Dirty Shame_ is grotendeels zinloos en zakt af naar het rijk van de absurditeit, waardoor alles wat Waters probeerde te zeggen waardeloos en vergeten wordt. Dat alles gezegd zijnde, waren er een paar positieve dingen: de lelijke Tracey Ullman was amusant omdat de hoofdrol en de gigantische protheseborsten die Selma Blair droeg realistisch en goed gemaakt waren. En ze waren ook goed gemaakt.
Unfunny and shockingly unshocking, John Waters has done better. I watched the NC-17 version and really, despite a lot of sexual dialogue, it's hard to see it being deserving of that dreaded rating. Now Pink Flamingos, that was a deserving film! But that's another review altogether! The plot of A Dirty Shame is mostly pointless and drifts into the realm of absurdity, making whatever Waters was trying to say become worthless and forgettable. That all said, there were a few positive things; ugly Tracey Ullman was amusing as the lead and the gargantuan prosthetic boobies that Selma Blair wore were realistic and well made. Wellthey were.