Ik begrijp werkelijk niet wat mensen in deze film zien. Ik heb hem op het Toronto Film Festival gezien. De film wordt geplaagd door slecht acteerwerk, slechte dialogen, een verkeerde cast en een clichématige plot. Ik heb commentaren gelezen dat de film introspectief is. Maar ik heb geen introspectief moment op het scherm gezien.<br />**SPOILERS** De seksscène tussen Viggo en Maria op de trap was realistisch, maar de negenenzestig seksscènes, zogenaamd om te laten zien hoe op elkaar gesteld ze waren, werkten niet. Hoewel het een geweldige positie tussen partners is, ziet het er belachelijk uit als je intimiteit probeert te tonen. Vooral als ze deden alsof ze elkaar aan het verslinden waren.<br />**Maria Bello** <0xE2><0x80><0x93> de rol van advocaat in een kleine stad. Misschien misplaatst. Haar blik spreekt tot de verbeelding van de advocaat van de grote stad, maar niet van die van de kleine stad.<br />_Viggo_. Maria probeerde tenminste te acteren. Viggo zag eruit alsof iemand hem van achter de camera zijn tekst aan het vertellen was. Ik vind zijn houterige acteerwerk echt geweldig als hij Maria probeert te vertellen dat hij dacht dat hij Joey al heel lang geleden had begraven. Het zag ernaar uit dat hij op een gegeven moment in de lach zou schieten. Bovendien is het moeilijk om een man van middelbare leeftijd die 'Joey' heet serieus te nemen.<br />_Richting_ <0xE2><0x80><0x93> Viggo die hinkend probeert naar huis te rennen om zijn gezin te redden. Krankzinnig. Viggo die de nek van een lakei breekt terwijl hij het kantoor van zijn criminele broer uit rent. _Hi-larisch_. Of zelfs de keuze om alle maffiosi zwart te laten dragen als op een vampierenconventie. Misschien kon ik die scènes vergeven (of niet), maar ik kon de voor de hand liggende vergelijking met de zwakke bullebak die het op Viggo's zoon had gemunt niet uitstaan. De bullebak was in wezen een watje en Viggo's zoon wachtte gewoon op zijn uitbarsting van motivatie om het op te nemen tegen de bullebak en zijn lakei in de geest van zijn vaders heldendom. Dat had ik nog niet eerder gezien.<br />Maar het ergste was: nee, niet Ed Harris die zich uitsloofde als meneer Fogarty, maar Viggo's dochter. Ze moest wel een van de meest irritante kindacteurs zijn die ooit een rol had gespeeld. Ze was afschuwelijk.<br />Kortom, vanaf het moment dat Viggo's dochter werd gecast, was ze afschuwelijk.<br />Kortom, vanaf het moment dat Viggo's dochter werd gecast, was ze afschuwelijk. De familie dromde om het kleine meisje heen omdat ze een nachtmerrie had gehad en iedereen was er om haar te troosten (in Cronenbergs afgezaagde poging om het aanvankelijk volmaakte bestaan van Tom Stall te laten zien) tot het eind, toen Tom/Joey/Michael Myers thuiskwam en zijn familie gespannen aan de eettafel aantrof en het kleine meisje Sarah een bord pakte om te laten zien dat papa Tom/Joey/Jason X nog steeds deel uitmaakte van de familie, was de film een compleet pakket van het ene afschuwelijk geacteerde cliché na het andere.
For the life of me I can't understand what people see in this film. I saw it at the Toronto Film Festival. The movie is plagued with bad acting, bad dialogue, miscasting, and a cliché plot. I've read comments that the movie is introspective. But I failed to see an introspective moment on screen.<br /><br />****SPOILERS***** The sex scene between Viggo and Maria on the stairs was realistic, but the sixty-nine sex scene, supposedly to show how into each other they were, didn't work. While it's a great position between partners, it looks ridiculous when trying to show intimacy. Especially when they acted like they were snacking on each other.<br /><br />Maria Bello- Cast as a small town attorney. Miscast maybe. Her look speaks to big city lawyer but not small town.<br /><br />Viggo- At least Maria tried to act. Viggo looked like someone was feeding him his lines from behind the camera. I really love his wooden acting when he tries to tell Maria that he thought he buried Joey a long time ago. It looked like he was going to laugh at one point. Plus it's hard to take a middle-aged man named "Joey" seriously.<br /><br />Direction-Viggo's limping scene as he tries to race home to save his family. Crazy. Viggo snapping a flunkie's neck on his way out of his criminal brother's office. HI-larious. Or even the choice to have all the mob guys wear black like a vampire convention.<br /><br />I could maybe forgive those scenes (or not) but I couldn't stand the obvious metaphor with the weak bully who preyed on Viggo's son. The bully was really a wimp at heart and Viggo's son was just waiting for his burst of motivation to take on the bully and his flunkie in the spirit of his father's heroism. Haven't seen that before.<br /><br />But the worst was, no not Ed Harris hamming it up as Mr. Fogarty, but Viggo's daughter. She had to be one of the most grating child actors ever cast. She was horrible.<br /><br />In summary, from the moment Viggo's family crowded around the little girl because she had a nightmare and all were there to console her (in Cronenberg's hackneyed attempt to show Tom Stall's initially perfect existence) to the end when Tom/Joey/Michael Myers comes home to find his family tensely sitting at the dinner table and little girl Sarah pulls out a plate to show daddy Tom/Joey/Jason X is still part of the family, the movie was a complete package of one terribly directed cliché after another.