The Good: - Scenery - Soundtrack - Cinematografie<br /><br />The Bad: - negeert de plot van The Blue Lagoon <0xE2><0x80><0x93> meer seksuele 'boventonen' dan 'ondertonen' <0xE2><0x80><0x93> eerder een poging om te profiteren van de populariteit van het origineel dan een uitbreiding van het verhaal van de laatste.<br />Commentaar:<br />Er zijn niet veel situaties die de verbeelding prikkelen, zoals kijken naar twee kinderen die opbloeien tot jonge volwassenen, geïsoleerd van de beschaving op een desserteiland. De charme van The Blue Lagoon was de onvervalste weergave van de zuiverheid en de onschuld van de geest die de 'beschaafde' samenleving ons ontzegt. Het was het vergeten beeld van wat kinderen allemaal zullen verliezen als ze het leven ervaren dat gebaseerd is op maatschappelijke voorschriften in plaats van op de natuur waarmee we allemaal geboren worden. De Terugkeer naar de Blue Lagoon bestudeert deze thema's opnieuw, zij het onder de iets grotere smet van de leerstellingen van de maatschappij. Op deze manier is de zuiverheid van de personages van de Terugkeer niet zo zuiver, de onschuld niet zo onschuldig. Hoewel de openingssequentie een snelle uitwerking heeft van elke binding met het origineel, was de Terugkeer op zichzelf een fatsoenlijke film. Fans van het origineel zullen het onvermijdelijk moeilijk vinden om weerstand te bieden aan het vervolg. De truc is om het geestelijk te negeren, mocht het meer onthutsend dan bevredigend blijken.
The Good: - Scenery - Soundtrack - Cinematography<br /><br />The Bad: - Disregards the plot from The Blue Lagoon - Sexual "overtones" rather than "undertones" - More an attempt at capitalizing on the popularity of the original than an extension of the latter's story<br /><br />Comments:<br /><br />There aren't many situations that manage to capture the imagination as does watching two children blossom into young adults isolated from civilization on a dessert island. The Blue Lagoon's charm was the unadulterated depiction of the purity and innocence of mind that "civilized" society deprives us. It was the forgotten image of what children are all doomed to lose as they experience life based on societal dictates rather than the nature we are all born with.<br /><br />Return to the Blue Lagoon re-examines these themes, if under the somewhat greater taint of society's teachings. In this way, the purity of the characters of Return is not as pure, the innocence not as innocent. Although the opening sequence makes quick work of any attachment to the original, Return was a decent film in its own right. Fans of the original will inevitably find it difficult to resist the sequel. The trick will be mentally disregarding it, should it prove more unsettling than fulfilling.