Dit drukt een grote droefheid uit over de levens van de mannen op zee. Sommigen zijn gedoemd om eeuwig te blijven. Een van de doelen van de film is om John Wayne, een onschuldige Zweedse man, eindelijk van de boten te krijgen en naar huis te brengen, naar zijn oude moeder. Het is zo'n naargeestige film dat je hem echt sympathiek vindt, zelfs met die afschuwelijke voorstelling van Wayne. Hij gaat recht op zijn hart af. Er is een geweldige rol van Ian Hunter als de man die zich voornamelijk afzijdig houdt. Hij heeft een geheim verleden en ze vermoeden dat hij een spion is. Dit is een van John Fords minst zelfbewuste films.' Hij is geen zware Amerikaan om mee om te gaan en hij leidt je naar de kern van het verhaal en de vaak dronken emoties van de matrozen.
This expresses a great sadness about the lives of men at sea. Some are doomed to stay forever. One of the goals of the movie is to finally get John Wayne, an innocent Swedish man, off the boats and home to his old mother. It paints such a bleak picture you really root for him, even with Wayne's horrible performance. It goes right for the heartstrings. There's a great performance by Ian Hunter as the fellow who mainly keeps to himself. He has a secret past, and they suspect he's a spy. This one of John Ford's least self-conscious movies, there's no heavy Americana to deal with and he directs you to the heart of the story and the often drunken emotions of the sailors. **** out of ****