Ik ben naar die film gegaan omdat er in de reclame werd geadverteerd alsof het een 'Bend It Like Beckham'-film was, wat niet alleen een misleidende aanmoediging was, maar uiteindelijk ook een film die net zo ineffectief was als de echte Beckham in het recente WK. Vanaf het begin moet de kijker zich afvragen wat de motivatie is. Waarom gaat Tilo in vredesnaam naar San Francisco en waarom wordt ze de Mistress of Spices genoemd? Ja, natuurlijk, er wordt maar heel weinig gerept over de omwentelingen en opstanden in India en naar San Francisco gaan kan ook een vluchtreden zijn geweest. Maar dat wordt helemaal niet duidelijk en de volgende keer dat we Tilo zien, is ze in haar kruidenwinkel en begroet ze een aantal stereotiepe types met triviale, saaie dialogen. Het is niet zo'n goede film op zichzelf, maar vergeleken met andere cultuurgebonden films als 'Like Water for Chocolate', 'East is East', haalt hij de bodem uit het kruidenvat. Je kunt beter naar een goed Indiaas restaurant gaan dan je tijd en geld verspillen aan deze film.
I went to this film because it was advertised as being in the "Bend It Like Beckham" vein, which was not only a misleading come-on, but in the end also a film as ineffective as the real Beckham in the recent World Cup. Right from the beginning the viewer has to wonder about the motivation. Why on earth does Tilo go to San Francisco and why is she designated the Mistress of Spices? Yes, of course, there is small reference to the upheavals and uprisings in India and going to San Francisco could have been for reasons of escape. However, this is not made at all clear and the next time we see Tilo she is in her spice shop greeting a number of stereotyped types with trivial, boring dialogue. It doesn't stand very well on its own but when compared to other culturally-centric films such as "Like Water for Chocolate," "East is East," it brings up the bottom of the spice barrel. You'd be better off going to a good Indian restaurant rather than wasting your time and money on this film.