Bij het bekijken van de film had ik moeite om me een eerlijk personage voor de geest te halen. Ik geloof dat het Barbara's moeder is. Ze is recht door zee, op het naïeve af. De andere leden van de crew zijn echter geweldig. Ik bedoel, als we allemaal waren zoals (ik weet niet meer hoe ze heet, ze is zo onschuldig) nou, dan zouden we geen film hebben en geen enkele kleur op de wereld, toch?<br />De meest oneerlijke van het stel is Armand. Kijk maar naar de sigaret in zijn eerste scène met Albert in travestie. Williams gebruikt hem duidelijk om te symboliseren dat hij in feite iets voor zijn levenspartner verbergt, en dat dat 'iets' Rodrigo is - kijk maar naar zijn ogen als hij met de ober in de scène in het restaurant communiceert. Ik vertel dit omdat _The Birdcage_ gaat over bedrog, soms grappig, soms niet. Het gaat over mensen die proberen te zijn wat ze niet zijn om een ander een plezier te doen en die daar natuurlijk niet in slagen. Intussen is deze film heel leuk. Het is een sympathieke kijk op een levensstijl die de meesten van ons anders niet zouden zien, en dat is veel waard.<br />Dit is een geweldig ensemble. Goede acteurs, een uitstekend script, een interessante premisse. Een heel, heel goede film.<br />Maar nu is mijn vraag, na alles wat er is gezegd en gedaan, waarom zegt Armand aan het eind tegen Katherine dat 'we heel trots op hem zijn' met betrekking tot Val? Waarom zou een ouder trots zijn op oneerlijkheid, op het aanmoedigen van ontkenning van wie je bent, op de pure stommiteit om te denken (ondanks de uitkomst van één avond) dat zijn vader voor eeuwig voor de gek gehouden kon worden? Ja, ik weet het, ik weet het. Het is allemaal verzonnen en niet echt, maar toch, ik zou die grens hebben overschreden, aangezien er geen enkel bewijs is dat Val <0xE2><0x80><0x93> het middelpunt van deze tornado <0xE2><0x80><0x93> niet egoïstisch is.<br />Maar deze film bevalt me wel.
In thinking through this movie, I struggled to recall one honest character. I believe it is Barbara's mother. She is straightforward to the point of naiveté. The other assorted crew are great though. I mean, if we were all like (I can't remember her name, she is so innocuous) well, then, we wouldn't have a movie or any color to the world, would we? <br /><br />The most dishonest of the lot is Armand. Watch the cigarette in his first scene with Albert in drag. Williams is obviously using it to symbolize that he is, in fact, hiding something from his life-partner, and that "something" is Rodrigo- note his eyes when he communicates with the waiter in the restaurant scene. I mention this because The Birdcage is about deceit, some funny, some not. It is about people trying to be what they aren't to please someone else and of course failing. Along the way, this film is a lot of fun. It is a sympathetic look at a life style most of us wouldn't otherwise see, and that's worth a lot.<br /><br />This is a great ensemble. Good actors, an excellent script, an interesting premise. A very very good film.<br /><br />But here's my question, after all is said and done, why does Armand tell Katherine at the end that "we are very proud of him" in reference to Val? While I understand Val's motives, why would a parent be proud of dishonesty, of urging denial of who one is, of plain stupidity in expecting (no matter the outcome of one evening) that his father in law could be eternally fooled? Yes, I know, I know. It's all plot and not real, but still, I would have scratched that line, as there is no supporting evidence that Val- the center of this tornado- is anything but selfish.<br /><br />That said, I like this film.