Ik ben een oude horrorfan. Ik heb een paar van de meer beruchte dingen gezien (Salo, kannibal Holocaust, Caligula...), maar die gaan allemaal min of meer over diepgewortelde horror.<br />Wat niet werkt als je een paar varkens hebt helpen slachten.<br />Wat wel werkt? Psychologische horror. Een naderend onheil dat je niet kunt voorkomen. Dingen die je niet kunt zien of begrijpen, maar die vlak voor je neus staan. Muziek die niet eng zou moeten zijn, maar die toch blijft hangen.<br />Het is een typische, traag bewegende J-Horror met een atypisch idee erachter. Dat vergetelheid eigenlijk te verkiezen is boven onsterfelijkheid.<br />Ik ben niet bang voor bloed <0xE2><0x80><0x93> maar sommige ideeën wel.<br />Zoals ik al zei <0xE2><0x80><0x93> het maakte me bang... Een van de beste horrorfilms die ooit zijn gemaakt <0xE2><0x80><0x93> voor de geduldigen.
I'm an old horror buff. I've seen some of the more notorious stuff around (Salo, Cannibal Holocaust, Caligula,...), but they all more or less about visceral horror.<br /><br />Which doesn't work if you helped slaughter a few pigs.<br /><br />What does work? Psychological horror. Impending doom you cannot prevent. Things you can't see or understand, but that are there right in front of your face. Music that shouldn't be scary, but which lingers anyway.<br /><br />It's a typical, slow moving J-Horror with an atypical idea behind it. That oblivion is actually preferable than immortality. <br /><br />Gore doesn't scare me - but some ideas do. <br /><br />Like i said - it made me squirm... One of the best horror movies ever made - for the patient ones.