Al met al een uitstekende film. Ik zal niet de moeite nemen om de plot nog eens op te sommen, want die is door de vorige recensenten al uitgebreid behandeld, maar ik zal zeggen dat de productiewaarden, het acteerwerk en het scenario allemaal van topkwaliteit zijn. Ik vond deze bewerking van de roman van Hans Hellmut Kirst uit 1964 eigenlijk beter dan het boek (hoeveel films kunnen dat beweren?). Ik vind dat scenarist Paul Dehn de plot een beetje te veel heeft opgerekt, maar voor degenen die nog steeds vinden dat 'De nacht van de generaals' veel te lang is, wil ik erop wijzen dat het niet eenvoudig is om zelfs maar een script van 300 pagina's te distilleren tot een script van 146 minuten. Ik geef de voorkeur aan een langere film boven een afgemaakt verhaal. Mijn voornaamste klacht tegen de roman is dat ik gewoon niet van de schrijfstijl van Kirst hield, die ik erg gezwollen vond. Natuurlijk geef ik toe dat de schrijfstijl een kwestie van smaak is, maar ik ben blij dat de film niet slaafs de toon van het boek volgde.<br />De overstap van generaal Tanz van de Wehrmacht naar de Waffen-SS was een beetje schokkend, maar historisch gezien is dat niet voor het eerst. Ik denk dat ze dit middel alleen maar gebruikten om Tanz' afdaling in het kwaad en de waanzin nog meer te benadrukken <0xE2><0x80><0x93> om hem lid te laten worden van een berucht slechte organisatie (of zo'n stap filmisch noodzakelijk was, is twijfelachtig, gezien Tanz' overduidelijke waanzin). De gebruikte tanks lijken een redelijk goede afspiegeling te zijn van de Tiger-tank (hoewel niet exact), wat verfrissend is na zoveel moderne Amerikaanse tanks die door Hollywood in dienst zijn gesteld als Duitse tanks. De sets zijn allemaal even goed, van het getto van Warschau tot het garnizoen van de divisie van de Tanz in het bezette Frankrijk (de echte Franse fortificaties uit die tijd werden gebruikt voor de opnamen, net zoals ze tijdens de oorlog in werkelijkheid door de bezetters waren gebruikt). In tegenstelling tot veel andere posters vond ik het subplot over de moordaanslag op Hitler in 1944 het hoogtepunt van de film, die van een doodgewoon moordonderzoek naar prostituees een van de interessantste en belangrijkste gebeurtenissen van de Tweede Wereldoorlog maakte. Als het complot was geslaagd, zouden tien maanden bloedige slachtpartijen op de slagvelden en in de vernietigingskampen zijn voorkomen. Het bommenplot is niet helemaal juist, maar wel redelijk. (Het is natuurlijk beter om niet te goed te kijken naar de nogal opvallende bobbel op de zijkant van Von Stauffenburg, waar de arm van de acteur Gerald Buhr onder zijn uniformjasje verborgen zat! Maar het vermelden van het bomcomplot helpt niet alleen om de verhaallijn aan elkaar te knopen, maar zorgt ook voor echte opwinding (ook al weten we dat het niet zal lukken).<br /><0x3E> Dank aan Omar Sharif voor zijn vertolking van majoor (later luitenant-kolonel) Grau, hoewel ik het met hem eens ben dat hij misschien wat meer speeltijd had kunnen krijgen (ten gunste van de overdaad aan scènes met de nerd Tom Courtney!). De Grau-figuur zelf is echter een beetje te 'goed om waar te zijn'. Hoewel ik het belang inzie van het contrast tussen grote en kleine moorden, vraag ik me toch af wat Grau werkelijk drijft in zijn jacht op 'zuivere gerechtigheid'.<br /><0x3E> Grau komt gewoon een beetje te 'heiliger dan gij' over voor een hoge officier als luitenant-kolonel Tom Courtney. Kolonel van de inlichtingendienst van het Duitse leger. Een man met principes zou niet in zo'n despotische staat dienen, waarin zichtbaar aan zovelen in Duitsland (sinds 1933) geen gerechtigheid was gegund (om nog maar te zwijgen van het vermoorden en tot slaaf maken van naburige volken). Als Grau zo hoogstaand was, hoe kon hij dan zo'n meester dienen? Ik zou hem geloofwaardiger hebben gevonden als hij een andere reden had gehad om de moordenaar te achtervolgen, bijvoorbeeld om zijn carrière te bevorderen door een 'grote vis' aan de haak te slaan, of misschien een smeulende wrok tegen 'legerofficieren'. Het idee dat Grau zo naïef was dat hij alleen maar wilde dat er gerechtigheid geschiedde, zou je misschien in een ander leger kunnen geloven, maar niet in nazi-Duitsland! (Trouwens, zelfs als hij Tanz voor de moorden had laten opdraaien, gelooft iemand dan echt dat 'Hitlers lieveling' niet stilletjes en snel zou zijn vrijgelaten? Per slot van rekening is dit nazi-Duitsland <0xE2><0x80><0x93> niet bepaald een toonbeeld van deugdzaamheid!) Uiteindelijk, in een vreemde ommekeer, doet generaal Kahlenberg (Donald Pleasence) meer om het kwaad te bestrijden door te proberen Duitsland van Hitler te verlossen dan luitenant-kolonel Grau met zijn onbeduidende moordonderzoek.<br />Wat betreft alle opmerkingen over niet-Duitse acteurs die Duitsers spelen en Engels spreken... Ik zou denken dat iedereen daar inmiddels aan gewend zou zijn, na 80 jaar geluidsfilm! Dat de voornamelijk Britse cast geen 'authentieke' (???) Duitse accenten probeert te gebruiken is goed. Per slot van rekening, om echt 'authentiek' te zijn. De acteurs zouden in het Duits spreken <0xE2><0x80><0x93> niet in het Engels met een gefingeerd Duits accent! En eerlijk gezegd vind ik het lezen van ondertitels vervelend <0xE2><0x80><0x93> dus ik vind het niet erg als 'Duitsers' (of wie dan ook in de film) Engels spreken.<br />Ten slotte ben ik het ermee eens dat de haarspeldbochten tussen de Tweede Wereldoorlog en de jaren zestig een beetje schokkend kunnen zijn, maar het dient de plot en het is een interessante vertelstijl voor zowel boek als film. Ik ben het er ook mee eens dat het einde van de film, dat zich afspeelt in de jaren zestig, een beetje anti-climax is, vooral na de schokkende scène van de moord op Grau. Maar het is noodzakelijk om de verhaallijn af te ronden die anders zou zijn blijven hangen. Dat kon inspecteur Morand natuurlijk niet.' In 1944 kon je in het door de nazi's bezette Frankrijk alles doen wat je wilde, dus dat hij in'moderne' tijden alle moorden oploste (inclusief die van Grau) is een mooie finishing touch (hoewel je je misschien afvraagt waarom hij er zo lang mee heeft gewacht <0xE2><0x80><0x93> de oorlog was tenslotte al twintig jaar voorbij... misschien had hij al die tijd zijn vermoedens over Tanz, maar had hij geen bewijs, tot de moord in Hamburg). Hoe dan ook, 'De nacht van de generaals' is goed genoeg om te worden aangemerkt als MOET je zien!
On balance an excellent movie. I won't bother to rehash the plot, which has been amply covered by previous posters, but will say that the production values, acting, and script are all top-notch. I found this adaptation of the 1964 Hans Hellmut Kirst novel to actually be superior to the book (how many movies can claim that?). I think screenwriter Paul Dehn tightened things up a bit, plot-wise, but for those who still insist that "The Night of the Generals" is over-long, I would point out that distilling any 300+ page book down into even a 146 minute screenplay is no easy matter. I'd prefer a longer movie to a butchered storyline any time. My main complaint against the novel is that I simply didn't care for the writing style of Kirst, which I found very turgid. Of course, I admit that writing style is a matter of taste, but I'm glad the movie didn't slavishly follow the book in tone.<br /><br />The switch of General Tanz from Wehrmacht to Waffen SS was a bit jarring, but historically speaking, is not without precedent. I think the reason they use this device was simply to further highlight Tanz' descent into evil and madness -- having him join a notoriously evil organization (whether such a move was cinematically necessary is debatable, considering Tanz' obvious lunacy). <br /><br />The tanks used appear to be fairly good recreations of the Tiger tank (though not exact), which is refreshing after seeing so many modern American tanks pressed into service as German types by Hollywood. The sets are uniformly good, from the Warsaw Ghetto to the garrison of Tanz' division in occupied France (actual French fortifications of the period were used for the filming, just as they had actually been used by the occupying Germans during the war).<br /><br />Unlike many posters, I found the subplot involving the Hitler assassination attempt in 1944 to be the high-point of the movie, lifting it from a mere murder investigation of prostitutes into the realm of one of the most interesting and important events of WWII. Had the plot succeeded, 10 months of bloody carnage on the battlefields and in the extermination camps would have been saved. The recreation of the bomb-plot is not completely accurate, but reasonably enough so. (Of course, it's best not to look too closely at the rather prominent lump on the side of Von Stauffenburg -- where actor Gerald Buhr's arm was hidden under his tunic!) But the including of the bomb-plot not only serves to tie together the storyline, but provides real excitement (even though we know it's going to fail).<br /><br />Kudos to Omar Sharif for his portrayal of Major (later Lt. Colonel) Grau, though I agree that maybe he could have gotten alittle more screen-time (in favor of the over-abundance of scenes with nerdy Tom Courtney!). The Grau character itself is, however, alittle too "good to be true". While obviously seeing the point about contrasting murders large and small, I have to wonder just what really drives Grau in his pursuit of "pure justice"? <br /><br />Grau simply comes off a bit too "holier-than-thou" for as high a ranking officer as a Lt. Colonel of Intelligence in the German Army. A truly principled man would not be serving such a despotic state in which justice had visibly been denied so many in Germany (starting in 1933)...to say nothing of murdering & enslaving neighboring peoples. If Grau were so high-minded, then how could he serve such a master? I would of found him more believable had he simply had some other motivation for pursuing the killer, such as wanting to further his career by landing a "big fish", or perhaps some smoldering resentment against "Army brass". The idea that Grau was so lily-pure that he yearned only that justice be served might be believed in some other army, but not Nazi Germany's! (Besides, even had he nailed Tanz for the murders, does anyone really believe that "Hitler's favorite" wouldn't have been quietly and quickly released? After all, this is Nazi Germany -- hardly a paragon of virtue!) Ultimately, in a strange turnabout, General Kahlenberg (Donald Pleasence) is doing more to fight evil by trying to rid Germany of Hitler than Lt. Col. Grau with his insignificant murder investigation.<br /><br />As for all the comments about non-German actors portraying Germans and speaking English...I would think that everyone would be used to that by now, after 80 years of sound motion pictures! That the mostly-British cast doesn't attempt "authentic" (???) German accents is good. After-all, to be really "authentic", the actors would be SPEAKING German -- not English with faked German accents! And frankly, I find reading subtitles tedious -- so I don't mind "Germans" (or anyone else in movies) speaking English. <br /><br />Finally, I agree that the switchbacks between WWII and 1960's can be alittle jarring, but it does serve the plot line, and is an interesting narrative style of both book and movie. I would also agree that the end of the picture, which takes place in the 1960's, is somewhat anti-climatic, especially after the shocking scene of Grau's murder. But it IS necessary to tie up the storyline which would otherwise be left dangling. Obviously Inspector Morand couldn't do anything back in 1944 in Nazi-occupied France, so to have him solve all the murders (including Grau's) in "modern" times is a good final touch (though one may wonder why he waited so long to do it -- after all, the war had been over for 20 years...perhaps he had his suspicions of Tanz all along, but no proof, until the Hamburg murder.) At any rate, "The Night of the Generals" is good enough to qualify as MUST SEE cinema!