Er is veel geroddeld over hoe prachtig deze film is met zijn weelderige decors, kostuums en schitterende fotografie. Op het eerste gezicht lijkt dit weer een gangsterfilm, maar deze keer in Sjanghai. Maar dat is het natuurlijk niet. Het gangsterscenario is eigenlijk alleen maar de achtergrond.<br />Shuisheng, een jongen van veertien, is naar de stad gekomen om de hooghartige en mooie Xiao Jingbao te dienen, de nachtclubzangeres van Tang, het hoofd van de machtigste bende in Sjanghai.<br />Shuishengs oom is razend als hij de jongen een stel malle instructies geeft over hoe je een echte bediende moet zijn voor de snobistische Xiao, die prachtig gespeeld wordt door Gong Li. Volg haar waar ze ook gaat, niet te ver achter haar en niet te dicht. Dat is de regel. Hou haar jas in je linkerhand en haar hoed in je rechter, maar laat de jas niet over de vloer slepen. Dat is de regel. Begrepen?' En de Shuisheng antwoordt: 'Begrepen.' Maar nadat 'juffrouw' hem met genoegen een boerenpummel heeft genoemd en hem een paar keer heeft uitgekafferd (en waarom ook niet, Shuisheng kan een rode jurk niet van een groene onderscheiden) begint de jongen naar de uitgang te zoeken. Als zijn oom tegen hem zegt: 'Als ze voor je belt, hou dan alles (ja, alles) stil en ga naar haar toe. Begrepen?' Zijn antwoord is deze keer: 'Ik wil weg.' Slechte zet, oom is zeer ontstemd. In veel opzichten is Shuisheng het meest ondoorgrondelijke personage in de film. Hij heeft een echt pokerface en het zal je waarschijnlijk moeite kosten om te bepalen of hij een idioot is of een slimme jongen die de dingen van dichtbij bekijkt en snel leert. Dit is de kern van de film, de relatie tussen de jongen en de vrouw. Uiteindelijk komt de jongen erachter dat de zelfingenomen, heupwiegende Xiao Jingbao zich ellendig voelt. Zij is de mooie zangvogel die hopeloos gevangen zit in een wereld waar ze door de meedogenloze Tang in luxe wordt gebaad, zonder hoop op vrijheid.<br />De hele houding van de jongen verandert als hij dit beseft, en de vraag die de film van hieruit stelt is... Als dit een Amerikaanse film was (en ik zou graag zo'n versie zien), zou er waarschijnlijk meer dan genoeg aan de hand zijn, maar regisseur Yimou Zhang is een cynische man met een duistere kijk op het leven. Al zijn films hebben een naar einde, en dit is geen uitzondering. Wat me echter echt dwarszit, is dat gebeurtenissen zich voordoen die een complete verschuiving tot gevolg hebben in het verloop van de film, en dat is altijd een gevaarlijke verschuiving in de filmwereld. En deze abrupte verschuiving doet zich voor op een moment dat het net interessant begint te worden in de nachtclub, als Shuisheng beseft dat'mevrouw' erg ongelukkig is. Hij had haar misschien kunnen helpen in de grote stad en de ruime beslotenheid van de nachtclub, maar als je op een eiland zit, kun je niet veel doen. Dit is een goede film, maar ik had graag gezien dat de plot in de tweede helft een andere kant op ging.
There has been way to much chatter about how beautiful this film is with its sumptuous sets, costumes, and magnificent photography. On the surface this looks like another gangster film, this time taking place in Shanghai. But of course, it isn't. The gangster scenario is just the backdrop really. <br /><br /> Shuisheng, a boy of 14, has come to the city to serve the haughty and beautiful Xiao Jingbao, the nightclub singing moll of Tang, head of the most powerful gang in Shanghai. <br /><br /> Shuisheng's uncle is a riot as he gives the boy a whacky set of instructions on how to be a proper servant to snobby Xiao, wonderfully played by Gong Li. "Call her 'Miss'. Follow her wherever she goes, not to far behind, and not to close. That's the rule. Hold her coat in your left hand and her hat in the right, but don't let the coat drag on the floor. That's the rule. Got it?" And the Shuisheng replies, "Got it." However, after "Miss" delights in calling him a country bumpkin, and chews him out a couple of times, (And why not, Shuisheng can't tell a red dress from a green one.) the kid starts looking for the exit. When his uncle tells him, "When she rings for you, stop everything (yes, everything) and go to her. Got it?" His reply this time is, "I want to leave." Bad move, uncle is most displeased. <br /><br /> In many ways, Shuisheng is the most inscrutable character in the movie. He's got a real poker face, and you'll probably have a tough time deciding if he's an idiot, or a sharp kid who's observing things closely and learning fast. This is the heart of the film, the relationship between the boy and the woman. Eventually, the boy will find out the self-important, hip swinging Xiao Jingbao is miserable. She is the beautiful songbird hopelessly trapped in a world where she is bathed in luxury by the ruthless Tang, with no hope of freedom. <br /><br /> The boy's whole attitude changes when he realizes this, and the question the film poses from here is ... what, if anything, can he do about it? If this was an American film, (and I'd love to see such a version) probably plenty, but director Yimou Zhang is a cynical man with a dark outlook on life. All his films have downbeat endings, and this one is no exception. What really bothers me though, is that events take place that result in a complete shift in setting half way through the film, and that's always a dangerous move in the cinema. And this abrupt shift comes at a time when things are just getting interesting in the nightclub, when Shuisheng realizes "Miss" is very unhappy. He might have been able to help her in the big city and spacious confines of the nightclub, but marooned on an island, there's not much he can do. This is a good film, but I would have liked to see the plot move in a different direction in the second half.