Eerst ging ik naar de presentatie van het Film Forum om te ervaren hoe het 80 jaar geleden was geweest om naar de film te gaan. Om zo'n ervaring te hebben als mijn oma had gehad (ze was altijd lyrisch over Harold Loyd). Ik dacht dat de film wel goed zou zijn. Ik was verbaasd over de geestigheid van de film, de emotionele inhoud en de vreugde die hij het publiek bezorgde. Er waren veel grappen en ze waren heel slim, de actie hield alles in beweging en het publiek genoot er enorm van (duidelijk een zelfgekozen groep). De hele ervaring werd nog versterkt door een live-pianist en ik denk door de gemeenschappelijke ervaring om deze film in de bioscoop te zien.<br />Ik kan de film ten zeerste aanbevelen.
I initially went to the Film Forum's presentation to experience what going to the movies might have been like 80 years ago. To have an experience like my grandmother had (she used to rave about Harold Loyd). I thought the film was going to be OK. I was astonished at the wit of the film, its emotional content and the joy it brought to the audience. The gags were plentiful and quite clever, the action kept everything moving and the audience enjoyed themselves immensely (obviously a self selected group). The entire experience was enhanced by a live piano player and I think by the communal experience of seeing this film at the movies.<br /><br />I highly recommend the film.