Als je dacht dat 'Little Red Riding Rabbit (1944)' een excentrieke versie van het sprookje was, dan heb je nog niet veel gezien. Tex Avery's 'Red Hot Riding Hood (1943)' begint op de gebruikelijke manier, maar daarna is elke gelijkenis met enig bekend sprookjespersonage, levend of dood, puur toeval. De Wolf vindt het maar niks dat hij voor de honderdste keer de eendimensionale slechterik moet spelen en dreigt ermee op te houden als de animators niets origineels kunnen verzinnen; Red Riding Hood en haar oma zijn het met hem eens. Dus roept Avery 'Red Hot Riding Hood' bij elkaar. een tekenfilm voor volwassenen die zich afspeelt in de grote stad terwijl de Wolf een seksmaniak is, Red een geile nachtclubdanseres en Oma een wellustige oude dame met haar eigen penthouse. Ja, ik heb je gewaarschuwd dat deze anders was! Iemand moet vergeten zijn Avery te vertellen dat hij tekenfilms voor kinderen maakt, aangezien er eigenlijk weinig te lachen valt voor iemand die de vogels en de bijtjes nog niet kent.<br />Maar voor diegenen onder ons die dat punt al zijn gepasseerd, is 'Red Hot Riding Hood' erg grappig. De pure brutaliteit van een kindertekenfilm over seks, vooral gezien het typisch onschuldige en gezonde beeld van Rood om Rood, is iets om in te juichen. Als Red voor het eerst op het toneel verschijnt en haar kleding afgooit om een uitgesproken onfatsoenlijk rood kostuum te onthullen, was ik oprecht van mijn stuk gebracht, en daarna schaamde ik me een beetje voor mezelf. Ongetwijfeld gebruikten de animators in 'Who Framed Roger Rabbit' (1988) Red als sjabloon voor de al even verleidelijke Jessica Rabbit. Het is ook de moeite waard om op te merken dat 'The Mask (1994)' rechtstreeks refereert aan 'Red Hot Riding Hood' in de scène waarin Jim Carrey (in de volle betekenis van het woord) Cameron Diaz (in de volle betekenis van het woord) toejuicht tijdens haar optreden in de nachtclub. Ik had dit nooit beseft.
If you thought that 'Little Red Riding Rabbit (1944)' was an offbeat adaptation of the fairy-tale, then you haven't seen nothing yet. Tex Avery's 'Red Hot Riding Hood (1943)' opens in the usual fashion, but, after that, any resemblance to any known fairy-tale character, living or dead, is entirely coincidental. The Wolf baulks at having to play the one-dimensional bad guy for the hundredth time, and threatens to quit if the animators can't come up with anything original; Red Riding Hood and her grandma agree with him. So Avery throws together 'Red Hot Riding Hood,' an adult cartoon set in the big city  the Wolf is a sex-crazed womaniser, Red a knockout nightclub dancer, and Grandma a libidinous old lady with her own high-rise penthouse. Yes, I warned you this one was different! Somebody must have forgotten to inform Avery that he was producing cartoons for children, since there's actually little to laugh at for anybody who isn't yet acquainted with the birds and the bees.<br /><br />However, for those of us who have surpassed that particular checkpoint, 'Red Hot Riding Hood' is very funny. The sheer audacity of a children's cartoon about sex  particularly given the typically innocent and wholesome image of Little Red Riding Hood  is something to be applauded. When Red first appears on stage, tossing aside her outfit to reveal a decidedly immodest red costume, I was genuinely taken aback, and then felt somewhat ashamed of myself. No doubt the animators in 'Who Framed Roger Rabbit (1988)' used Red as a template for the similarly alluring Jessica Rabbit. Also worth noting is that 'The Mask (1994)' directly referenced 'Red Hot Riding Hood' in the scene where Jim Carrey wolf-whistles (in the full sense of the word) Cameron Diaz during her nightclub performance  I'd never realised this. The interaction between Wolf and Grandma is more conventional than the rest of the film, but still enjoyable. For fans of Tex Avery and MGM cartoons, this one is essential viewing.