Deze film werkt niet op verschillende niveaus. Als je _Fracture_ niet hebt gezien, moet je deze recensie niet lezen. En als je _Fracture_ niet hebt gezien, moet je deze recensie niet lezen. Dus als je die film niet hebt gezien, moet je deze recensie niet lezen. Maar terug naar _Fracture_.<br />We hebben hier te maken met een briljante man die aan alles heeft gedacht om ongestraft een moord te kunnen plegen. Laten we aannemen dat hij het zwakke punt in alles en iedereen kan zien. Laten we aannemen dat hij iets voorspelt wat op willekeurig gedrag en toeval lijkt. Laten we aannemen dat hij geluk heeft gehad en dat zelfs de onvoorspelbare factoren in zijn voordeel hebben gewerkt. Waarom zou hij het voor de hand liggende gat in zijn plan over het hoofd zien? Dat slaat gewoon nergens op. Als hij onfeilbaar was, zou hij zijn vingerafdrukken van de kogels in Nunally's pistool hebben geveegd en zou hij zijn vrouw in leven hebben gelaten... OF hij is niet onfeilbaar en dan zou zijn hele plan niet zo ver zijn gekomen als het in eerste instantie was. Maar hem in de rol te laten kruipen van de man die de duivel zelf kon verslaan in een schaakspel <0xE2><0x80><0x93> alleen om hem over zo'n stom detail te laten struikelen... dat is gewoon slordig filmen.<br />Op een ander niveau werkt de casting tegen de film. Anthony Hopkins speelt de rol met duivels genoegen. Hij is verreweg de meest charismatische acteur in de hele film, en zijn personage is ook de intelligentste persoon. En door het slachtoffer een verhouding te laten hebben met de onsympathieke inspecteur, heeft het publiek de grootste moeite om zich niet met Hopkins te identificeren. In zekere zin geeft de film de indruk dat hij het verdient om ongestraft een moord te kunnen plegen. Vooral in contrast met de arrogante jonge advocaat, een arrogante jonge klootzak die zijn eigen moeder zou verkopen om die goedbetaalde baan bij een zielloos advocatenkantoor te krijgen. Ik heb niets tegen Ryan Gosling, ik denk dat je een hoop talent nodig hebt om opzettelijk zo onsympathiek te zijn. Maar het moet wel consequent zijn. De film had geen verandering van Saulus naar Paulus nodig. Beachum had de kans om als winnaar uit de bus te komen (eigenlijk had hij die kans twee keer), maar hij blies het uit arrogantie op. Het doel wordt min of meer tenietgedaan door hem te laten winnen.<br />De eerste 80 minuten zijn een prachtige film. De arrogante jonge advocaat verliest zijn baan, de bedrogen echtgenoot komt weg met moord dankzij zijn superieure intelligentie. En dat had hij ook moeten doen. Maar dan gaat de film verder. En valt de hele zaak in duigen. Stel je voor dat Ocean's Eleven en George Clooney uiteindelijk gepakt zouden worden? Dat zou gewoon niet werken. En dat geldt ook voor Fracture.
This movie doesn't work on several levels. Spoilers to follow. If you haven't seen Fracture, don't read this review. And Spoilers for Ocean's Eleven to follow, come to think of it. So if you haven't seen that movie, don't read this review. But back to Fracture: <br /><br />Here we have a brilliant man who has thought of everything to get away with murder. Let's believe that he actually can see the weak point in everything and everybody. Let's believe that he predicts what seems like random behavior and coincidences. Let's believe that he was lucky and even the unpredictable factors played to his advantage. Why would he miss the obvious hole in his plan? It just doesn't make sense. Either he's infallible, then he would have wiped his fingerprints off the bullets in Nunally's gun and he would have let his wife live... OR he's not and his whole plan wouldn't have gone as far as it did in the first place. But having him set up as the man who could beat the devil himself in a chess game - only to let him stumble over such a stupid detail... that's just sloppy screen writing.<br /><br />On another level, the casting works against the movie. Anthony Hopkins plays the role with diabolical delight. He is by far the most charismatic actor in the whole film, and his character is the most intelligent person as well. And in letting the victim have an affair with the unlikable lieutenant, the audience has a hard time not to identify with Hopkins. In a way, the film makes it seem like he deserves to get away with murder. Especially in contrast to the arrogant young lawyer, a cocky young a-hole that would sell his own mother to get that high-paying job at a soulless law firm. Now nothing against Ryan Gosling, I think you need a lot of talent to intentionally be that unlikable. But it should be consistent. The film didn't need a Saulus-to-Paulus change. Beachum had his chance to come out as the winner (actually, he had that chance twice), but he blew it out of arrogance. Letting him win kind of defeats the purpose.<br /><br />The first 80 minutes are a wonderful film. The arrogant young lawyer loses his job, the betrayed husband gets away with murder thanks to his superior intelligence. And he should. But then the film continues. And the whole thing falls apart. Imagine Ocean's Eleven if George Clooney and his gang got caught in the end? It just wouldn't work. And neither does Fracture.