Met een titel als MARS denk je onmiddellijk aan films als TOTAL RECALL, RED PLANET of zelfs de enigszins abominabele MISSIE TE MARS. Die films lieten tenminste de planeet Mars in al zijn glorie zien. In MARS van Jon Hess krijgen we een verhaal dat overal zou kunnen plaatsvinden. We krijgen maar twee CGI-topshots van Alpha City op Mars in het begin en aan het eind van de film, en we zien ook een paar acteurs rondstrompelen op een hoop rood zand. De rest van het saaie, clichématige verhaal speelt zich af op kartonnen decors. Het ziet er allemaal heel klein uit en ze hebben niet eens genoeg extra's om de decors te bevolken. Het verhaal zelf is voorspelbaar: een compagniesofficier (Olivier Gruner) arriveert op Mars om de dood van zijn broer te onderzoeken. Maar toch slaagt de plot erin gestructureerd te zijn, zoals elk fatsoenlijk politieonderzoeksverhaal. Je kunt meteen zien wie de slechterik is en de plot is alleen maar een excuus voor een hoop schoppen en vechten. Er wordt ook beweerd dat er een grote, succesvolle mijnonderneming op Mars is, maar het enige wat we zien zijn drie mannen die buiten aan het boren zijn. De slechteriken kunnen gewoon niet acteren en Olivier Gruner is niet in staat emoties te tonen, maar hij schopt wel een paar keer goed (daarom was hij zo goed in het spelen van een cyborg in AUTOMATIC en een cybernetisch mens in NEMESIS). Ik geef hem geen zinvolle tekst om te zeggen, want je kunt niet ophouden met lachen met zijn uitgestreken gezicht. Uiteindelijk verliest de film zelfs zijn eigen doel. Gaat het over de drugs? Over het erts? Over de gezondheid van de Marsianen? Wat maakt het uit. Maar je zult erom lachen als de slechte baas aan het eind wordt gedood. Dus voor velen is MARS misschien tijdverspilling, wat het waarschijnlijk ook is. Maar ik heb wel erger gezien. Mars hoort in dezelfde slechte sciencefictionfilm als PRECIOUS FIND, maar die was tenminste leuk omdat hij zichzelf niet serieus nam.
With a title like MARS, you instantly think of movies like TOTAL RECALL, RED PLANET or even the slightly abominable MISSION TO MARS. Now those movies at least showed the planet Mars in all its glory. In Jon Hess' MARS we get a story that could take place anywhere. We only get two CGI top-shots of the Mars-based Alpha City in the beginning and the end of the movie, and we also see some actors stumbling around on a pile of red sand. The rest of the dull and clichéd story takes place on card-board interior-sets. It all looks real small and they don't even have enough extra's to populate the sets. The story itself is predictable involving a company-man (Olivier Gruner) arriving on Mars to investigate the death of his brother. But still the plot manages to be structured like any decent police-investigation story. You can immediately spot who the bad guy is and the plot is just an excuse for a lot of kicking and fighting. There's also supposed to be a big successful mining-company on Mars, but all we see is three man drilling outside. The bad guys just can't act and Olivier Gruner is incapable of showing emotion but does kick a few good punches (that's why he was great playing a cyborg in AUTOMATIC and a cybernetic human in NEMESIS). But please don't give him any meaningful lines to say, 'cause you won't be able to stop laughing with his straight face. In the end this movie even loses track of its own purpose. Is it about the drugs? Is it about the ore? Is it about the health of the Marsians? Who cares. But it will have you laughing when the bad boss is killed at the end. So, to many, MARS might be a waste of time, which it probably is. But still, I've seen worse. Mars belongs in that same bad sci-fi vein as PRECIOUS FIND, but at least that one was fun 'cause it didn't take itself seriously.