Ik heb net deze film gezien, die ik al jaren wilde zien, en ik was onder de indruk zonder overdonderd te zijn. Wallace Beery is niet slecht (hoewel een beetje stijfjes) in de hoofdrol; hij is beter dan Irene Rich, die zijn ex-vrouw speelt, die zich over het scherm slingert en in zwijm valt van de ene bank naar de andere in een totaal overacted voorstelling. Maar het is Jackie Cooper die de show steelt met een vertolking die zowel hartverscheurend als realistisch is. Ik weet dat het concept van 'echt geluid' omstreden is, aangezien 'echt klinken' op het scherm er misschien alleen maar op neerkomt dat je een goede acteur bent in plaats van een realistische, maar toch lijkt hij veel authentieker dan de rest van de cast.
I've just finished watching this film, which I've been wanting to see for years and I was impressed without being overwhelmed. Wallace Beery's not bad (though a bit stilted) in the leading role; he's better than Irene Rich, playing his ex-wife, who throws herself around the screen, swooning from sofa to sofa in a totally over-acted performance. However, it's Jackie Cooper who steals the show with a portrayal which manages to be both heart-rending and realistic. I know the concept of "real sound" is a disputable one, as sounding real on screen may just entail being a good actor, rather than a realistic one, but nonetheless he does seem far more genuine than the rest of the cast. 8/10.