Ik heb die film net gezien (op de Europese televisie), maar ik heb van het begin af aan niet gezien hoe hij heette. Dus heb ik het hier op IMDb opgezocht. 'Strip Search' is een vreselijke titel. Wat dachten ze wel niet? Dat vind ik een voorbeeld van wat er mis is met de film. Ze hebben een verhaal met een heel interessante politieke premisse, maar ze hebben het een waardeloze titel gegeven die beter past bij een rechtstreekse videofilm van Shannon Tweed.<br />Nou, het is een interessante premisse, dat de Amerikaanse reactie op 9/11 het land in sommige opzichten dichter bij de politiestaten heeft gebracht die het nog steeds publiekelijk veroordeelt. Het is een premisse waar ik het helemaal mee eens ben. En het plot om dezelfde dialoog te spelen in een Amerikaanse en een Chinese gevangenis was een heel goed idee. Maar het is allemaal erg slecht gedaan.<br />Het grootste probleem is de dialoog zelf, die een cliché is. Die had echt wel een paar keer herschreven kunnen worden. Het is verbazingwekkend dat hij van Tom Fontana komt, uit de geweldige _Homicide: Life On the Streets_ -serie.<br />Het andere probleem is dat de andere acteurs, afgezien van Glenn Close en Maggie Gyllenhaal, niet in staat zijn om boven de goedkope dialoog uit te stijgen. Ken Leung vond ik vooral slecht. En in films moet de schuld voor slechte voorstellingen uiteindelijk bij de regisseur liggen, in dit geval de legendarische Sidney Lumet. Eerlijk gezegd heeft Lumet niet meer zo'n geweldige film gemaakt sinds 'Network' (1976) uit 1976, en zelfs geen goede film sinds 'Running On Empty' uit 1988. Met uitzondering van de acteurs Close en Gyllenhaal voelt de hele film aan als een huzarenstukje. De politieke boodschap wordt met de subtiliteit van een Duitse jazzband in elkaar geflanst, compleet met ingelaste toespraken over vrijheid en democratie van Amerikaanse presidenten, en een fade-out met statistieken over Amerikaanse gevangenen. Jemig.<br />Jammer, dit had een film kunnen zijn die je aan het denken zette. Hij is zo slecht en overspannen gemaakt dat niemand van gedachten zal veranderen.
I just watched this film (on European television), but didn't see from the very beginning what it was called. So I looked it up here on IMDb. "Strip Search" is a terrible title. What were they thinking? That I think is an example of what is wrong with the film. They have a story with a very interesting political premise, but they gave it some crap title more appropriate for a straight-to-video Shannon Tweed flick.<br /><br />Well, it IS an interesting premise, that the U.S. domestic response to 9/11 has brought the country closer in some respects to the police states it still publicly condemns. It is a premise with which I strongly agree. And the plot vehicle of playing the same dialogue in a U.S. and a Chinese prison was a very good idea. But it is all really poorly done.<br /><br />The biggest problem is the dialogue itself, which is clichéd. It really could have used a few rewrites. Surprising that it came from Tom Fontana, of the great "Homicide: Life On the Streets" TV series.<br /><br />The other problem is that except for Glenn Close and Maggie Gyllenhaal, the other actors are unable to rise above the hack dialogue. Ken Leung I thought was particularly bad. And in movies, the ultimate blame for poor performances has to be laid at the feet of the director, in this case the legendary Sidney Lumet. (But let's face it, Lumet hasn't made a truly great film since 1976's "Network" (1976), and not even a good film since 1988's "Running On Empty.") With the exception of the acting of Close and Gyllenhaal, the whole film feels like a hack job. The political message is hammered home with all the subtlety of a German jazz band, complete with inter-cut speeches about freedom and democracy from U.S. presidents, and a fadeout with statistics about U.S. detainees. Sheesh.<br /><br />Too bad, this could have been a thought-provoking film. It's so poorly done and overwrought that it just won't change anyone's mind.