Ik heb een paar commentaren op deze film gelezen en ik kan degenen die het niet grappig vinden niet begrijpen. Blijkbaar hebben ze nooit gereisd of tijdens het reizen iets van de ellende meegemaakt (en ik ben dol op reizen), of hebben ze gewoon nooit een echt beroerde 48 uur gehad, wat voor werk dan ook! Lemmons herhaalde verzoek om ieders telefoonnummer en adres te mogen noteren is hysterisch, want ondanks zijn vermoeidheid, omdat hij in The Big Apple het ene probleem na het andere moet zien op te lossen, vindt hij toch de kracht om ieders naam en nummer op te schrijven en belooft hij op een later tijdstip wraak te nemen. Sandy Dennis is een perfecte, kalme, zij het begrijpelijk erg vermoeide tegenhanger van Lemmons gefrustreerde en hypernerveuze New Yorker-wannabe. Voor mij is ze altijd een juweeltje om naar te kijken.<br />De scène waarin Lemmon een tand verliest, gevolgd door het verlies van zijn gehoor, gevolgd door het vermogen om alleen maar elk ander woord te horen, is in alle rust hysterisch. Ook heel grappig is zijn scène in het park waarin hij 'praat' met een jongetje... meer kan ik er niet over zeggen. Alles bij elkaar genomen, als je in de stemming bent om neurose op hoge snelheid te observeren, perfect gespeeld door de onnavolgbare Jack Lemmon, kijk deze film en geniet ervan.
I've been reading some of the comments for this film, and I can't understand those who don't find it funny. Apparently they've never traveled or have never experienced a modicom of mess while traveling (and I LOVE to travel), or, have simply never had a really bad 48 hours, doing whatever! Lemmon's shear repetition of wanting to get everyone's phone number and address is hysterical, because through his fatigue in trying to cope with one problem after another in The Big Apple, he still finds the strength to take down everyone's name and number, and promises to retaliate at a later point in time. Sandy Dennis is a perfect, calm, albeit understandably very fatigued, foil for Lemmon's frustrated and hyper New Yorker-wannabe. For me, she's always a gem to watch.<br /><br />The scene in which Lemmon loses a tooth, followed by losing his hearing, followed by the ability to hear only every other word spoken, is quietly hysterical. Also very funny is his scene in the park "talking" to a little boy....that's all I'll say about that one. Overall, if you're in the mood for observing high-speed neurosis, played to comedic perfection by the inimitable Jack Lemmon, watch this film, and enjoy.