CHE is een triomfantelijke biopic van idealistische proporties. Uitstekende productie en een boeiend verhaal dat losjes is gebaseerd op de man, de legende zelf. We zullen misschien nooit weten hoe accuraat het historisch gezien is, maar zowel Deel I als Deel II van CHE bewijzen niet alleen de scherpe vaardigheden van regisseur Steven Soderbergh in de kunst van het filmen, maar ook Benicio Del Toro's vermogen om ons te laten geloven dat hij Che Guevara is. Het gaat over de vraag of de concepten van oorlog en mensheid naast elkaar kunnen leven, of bloedvergieten gerechtvaardigd kan worden met een daad van vriendelijkheid en wat het is dat een man vaderlandslievend maakt. Maar als ik het met elkaar zou vergelijken, zou ik zeggen dat Deel I net iets boven Deel II in kwaliteit uitsteekt. Deel I of voorheen bekend als De Argentijn heeft een lange aanloop, maar je nieuwsgierigheid houdt je op je plaats. Het is een slimme zet om elk van de twee delen van dit epos te laten beginnen met geografische kaarten van eerst Cuba en dan Zuid-Amerika. Het is een bekend feit dat de meeste Amerikaanse toeschouwers geografische problemen hebben, dus deze methode alleen al helpt. Tenslotte helpt het om te weten welke stad waar ligt naarmate het verhaal vordert. Als Steven Soderbergh De motorboeken had geschreven, had dit een soort trilogie kunnen zijn.<br />We worden geïntroduceerd met een eetscène waarin dokter Ernesto 'Che' Guevara Fidel Castro voor het eerst ontmoet. Uit hun gesprek blijkt duidelijk dat het verhaal ons eraan wil herinneren hoe charismatisch Fidel Castro is, hoe hij een arts ertoe kan brengen te geloven dat een revolutionaire oorlog een drastische verandering teweegbrengt in plaats van gewoon een man te genezen in een of andere kliniek ergens in de rimboe. We weten niet wat het is, maar iets in Che's ervaring moet ervoor gezorgd hebben dat hij van arts in soldaat veranderde, iets wat hem ertoe aanzette Fidels aanbod aan te nemen en die keuze te maken.<br />En net als in de film Traffic heeft Soderbergh voor elke scène een andere kleur. Ik denk dat hij zwart-wit heeft gekozen voor de afbeelding van Che's bezoek aan de VN. Dus het zou goed passen bij de archiefbeelden die in de film zijn gebruikt en het zou het gevoel van authenticiteit van de hele film versterken. Trouwens, ik vind de manier waarop de tijdlijn en het tijdsverloop zijn opgebouwd mooi. Het interview met Che en dan zien we flashbacks van de revolutionaire strijd. Het gaat heen en weer maar het verpest de intensiteit niet... elk van hen is goed gepositioneerd, zogezegd.<br />Voor de goede orde, degenen onder ons die beter weten, kunnen zien dat sommige acteurs van verschillende nationaliteiten zijn, aan hun accent en hun uiterlijk te zien, maar ik denk dat ze allemaal hun best doen om zo overtuigend mogelijk over te komen. En nu we het er toch over hebben, Benicio Del Toro is perfect als Che, geen betere acteur zou het voor elkaar kunnen krijgen. Zal het hem nog een gouden beeldje opleveren?<br />Degenen die Che altijd al geweldig vonden, zullen blij zijn, en degenen die hem alleen maar een moordenaar en een moordenaar vonden, zullen teleurgesteld zijn, want de film _CHE_, en dan vooral de gedeeltes waarin hij de hoofdrol speelt, verheerlijkt de man echt. Het doet hem lijken op een Messias met wapens. Hij zou het Cubaanse leger doden, maar tegelijkertijd de boeren beschermen, hij zou de zieken genezen, de armen leren lezen en schrijven, de lafaards de kans geven de groep te verlaten, en degenen executeren die binnen de groep hun macht hebben misbruikt voor de zwakken. In het verhaal lijkt hij zo'n heilige dat het me verbaast dat hij niet over water loopt. Het verhaal heeft ook een flinke dosis komische reliëf, gespeeld door sommige personages in zijn legertje. Sommige scènes wekken de indruk dat het gewoon een stel kerels is dat een beetje aan het chillen is en een beetje lacht, net als normale mensen. In het interview zegt Che dat het ingrediënt voor een revolutie liefde is... Hoewel Fidel...' De strategie van Che vereist dat groepen in verschillende groepen worden verdeeld, we weten niet of de anderen Che's erecode volgen, maar de focus op Che's mensen werpt een gunstiger licht op de zaak. De tactiek in de laatste slag in CHE Deel I is niet minder dan vermakelijk. Che's zelfopoffering en heldhaftigheid hebben hun vruchten afgeworpen. Maar zijn oorsprong en zijn ware passie zouden hem uiteindelijk het leven kosten.
CHE is a triumphant biopic of idealistic proportion. Excellent production and a captivating story loosely based on the man, the legend himself. We may never know how accurate it is historically speaking but both Part I and Part II of CHE prove not only Director Steven Soderbergh's sharp skills in the art of film-making but also Benicio Del Toro's ability to make us believe he is Che Guevara. It deals with whether or not the concepts of war and humanity can live side by side, whether bloodshed can be justified with an act of kindness and what it is that makes a man patriotic. But if I were to compare, I'd say Part I is just slightly above Part II in quality.<br /><br />Part I or formerly known as The Argentine has a long runtime but your curiosity will keep you seated. It's a smart move to have each of the both part of this epic start out with geographical maps of first Cuba, and then South America. It's a known fact that most American audiences are geographically challenged, so this method alone helps. After all, it helps to know which city is where as the story progresses. If Steven Soderbergh had made The Motorcycle Diaries, this could've been like a trilogy saga.<br /><br />We're introduced with a dining scene where doctor Ernesto "Che" Guevara first met Fidel Castro. It is obvious from their conversation that the story wants to remind us of how charismatic Fidel Castro is, of how he can influence a doctor into believing that waging a revolutionary war would make a more drastic change rather than simply healing a man in some clinic in the middle of nowhere. We don't know what but something in Che's experience must've caused him to turn from being a doctor into a soldier, something that motivated him to take up Fidel's offer and make that choice.<br /><br />And just like the movie Traffic, Soderbergh has different color for each scene, I think he chose black and white to depict Che's visit to the U.N. so it would go well with the archival footage used in the movie and would add to the sense of authenticity of it all. By the way, I like how the timeline and the pacing are constructed. Che's interview and then we see flashbacks of the revolutionary struggle. Goes back and forth but it doesn't ruin the intensity,.. each is well-positioned, if you will.<br /><br />For the record, those of us who know better, can tell that some of the actors are of different nationalities, from the accent and the looks but I think all of them do a good job of trying to be as convincing as possible. Speaking of which, Benicio Del Toro as Che is perfect, no better actor could pull it off. Is it going to earn him another golden statuette? I doubt it.<br /><br />Those who always think Che was awesome will be happy and those who always think he was nothing but a murderer and assassin will be disappointed because the movie CHE, especially part I really glorifies the man. It makes him seem like a Messiah with weapons. He would kill the Cuban army but at the same time protect the peasants, he would heal the sick, teach the poor how to read and write, give chance for the cowards to leave the group, and execute those on the inside who have abused their power on the weak. The story makes him look like such a saint, I'm surprised it doesn't have him walk on water. The story also has a good amount of comic-relief played by some of the characters within his little army. Some scenes would give the impression like they're just a bunch of guys chillin', havin' some laughs like normal people. In the interview, Che mentions that the ingredient to revolutionary is love,.. Though Fidel's strategy requires groups to be separated into different assignments, we don't know if the others follows Che's code of honor but the focus on Che's people shows a more positive light. The tactics in the final battle in CHE Part I is nothing short of entertaining. Che's self-sacrifice and heroism has paid off. But his origin and his true passion would finally cost him his life.