Deze film lijkt geknipt voor Ms. Crawford en haar personage. Harriet Craig, een dominante huisvrouw die het hele leven van haar man in haar macht heeft (en die goed vertolkt wordt door de goedhartige Wendell Corey), die je misschien ook herkent als de lang lijdende echtgenoot in 'No Sad Songs for Me'.<br />Harriet is een wanhopige huisvrouw, wier eigen vader haar in de steek heeft gelaten. Haar levensdoel is orde en controle, over het huis, over haar man en over zijn carrière. Ze weigert kinderen te krijgen en verbergt dat voor haar man (ongehoord in 1950!).<br />Crawford ziet er mooi uit, is een mooie vrouw, maar mensen hebben problemen met haar. Ze is geen accepterend persoon. Uiteindelijk worden haar intriges en pogingen om Corey's plannen te verijdelen haar ondergang. Het reisje naar Japan vervult hem met walging, en hij besluit dat hij zijn leven op een normalere manier kan voortzetten met iemand, met wie dan ook.<br />Crawford en haar hooghartigheid zijn klassiek, en er zijn een paar kleine scènes die bijna amusant zijn, zoals wanneer ze geobsedeerd is door een vaas en een jonge buurjongen een standje geeft.
This film seems tailor-made for Ms. Crawford and her persona. A controlling housewife, Harriet Craig, she controls all of her husband's life, (portrayed well by a kind-hearted Wendell Corey), who you may also recognize as the long suffering husband in "No Sad Songs for Me".<br /><br />Harriet is a desperate housewife, whose own father abandoned her. Her mission in life is order and control, of the house, her husband, and his career. She refuses to have children, and conceals this from her husband ( unheard of in 1950!).<br /><br />Crawford looks lovely, is a beautiful woman, but people have problems relating to her. She is not an accepting person. Eventually her scheming and attempt to thwart Corey's trip to Japan disgusts him, and he decides he can carry on his life in a more normal manner with someone, anyone else.<br /><br />Crawford and her hauteur are classic, there are some small scenes which are almost amusing as she obsesses about a vase, and scolds a young neighbor boy. Overall a do not miss. 9/10.