Ik ben geen fan van sciencefiction, maar deze film vind ik wel leuk. Ik mag dan bevooroordeeld zijn als fan van Hulk Hogan, maar dit is mijn favoriete film van hem. Veel ervan is behoorlijk stom en grenst aan het absurde, maar de beste en grappigste scènes zijn die waarin hij zich op Aarde probeert aan te passen, en het vreemde huwelijk tussen hem en de rechtlijnige Christopher Lloyd. Lloyd, die Hogan te snel accepteert als de ruimteheld die hij is, krijgt de rol van een gekwelde echtgenoot met een overspannen vrouw, gespeeld door Shelley Duvall. Larry Miller, hoe grappig hij ook is, is irritant als de baas, maar Jack Elam is verspild als een buurman met shellshock in een buurt vol hoeren. Roy Dotrice heeft een onverwachte cameo, maar het ergste van de film is de niet erg overtuigende schurk die overkomt als een kindershow-boef. Twee van Hogans worstelmaatjes spelen premiejagers die meedoen aan een cartoonachtige vechtscène. Al met al heeft de film veel fouten, maar weinig echt goede scènes.
I'm not a science fiction fan, but I like this movie. I may be biased as a Hulk Hogan fan, but this is my favorite of his films. A lot of it is pretty dumb and borders on the absurd, but the best and funniest scenes are his trying to fit in on Earth, and the odd partnership between him and straight-laced Christopher Lloyd. Accepting Hogan too quickly as the space hero he is, Lloyd gets to play one harried husband with a spaced out wife played by Shelley Duvall. Larry Miller, funny as he is, is annoying as the boss, but Jack Elam is wasted as a shell-shocked neighbor in a neighborhood of wierdos. Roy Dotrice has an unexpected cameo, but the worst part of the movie is the unconvincing villain who comes across as a kiddie show bad guy. Two of Hogan's wrestling cronies play bounty hunters who take part in a cartoonish John-and-Larry fight scene. Altogether, the movie has a lot of faults, but few really good scenes.