Isaac Asimov, wetenschapper, antropoloog en filosoof tegelijk, dacht over dit robotonderwerp verder dan de vreugde van de fantastische mogelijkheden van de computertechnologie <0xE2><0x80><0x93> het is een veelomvattender onderzoek naar wat er gebeurt als een robot denkt, voelt, liefheeft en ja, als hij geaccepteerd wil worden als mens, met alle onvolkomenheden en al!<br />Deze door Chris Columbus geregisseerde film, met de altijd welbespraakte Robin Williams en stralende dubbele afleveringen (twee hoofdrollen) van Embeth Davidtz, is niet de gebruikelijke komedie van Robin Williams. Het is geen 'Flubber' of 'Mrs. Doubtfire'; het is op zijn best een filosofische fabel. Het is het tegenovergestelde van John Boormans 'Zardoz' (1973), waarin de mens eeuwig jong wil zijn <0xE2><0x80><0x93> hier wil robot Andrew (Robin Williams) niet onsterfelijk zijn. Hij wil het leven ervaren en voelen, en met een geliefde menselijke metgezel.<br />Deze robotische reis overspant tientallen jaren, geeft ons levenslessen, spoort ons aan na te denken over de vragen van het leven en het leven zelf, van oud worden en berusting in de dood. Uit Portia (Embeth Davidtz) is gefilterd dat het menselijk zijn risico's met zich meebrengt en fouten/verkeerde beslissingen maakt, wat te maken heeft met een citaat van John Cage: 'Computers hebben altijd gelijk, maar het leven draait niet om gelijk hebben.'<br />Filmmuziek is van James Horner ('Legends of the Fall', 'Braveheart', 'Titanic'). Locatiebeelden omvatten oriëntatiepunten in San Francisco met toegevoegde luchttransportbeelden (vergelijkbaar met 'Het Vijfde Element') in een futuristische lucht. is een onsterfelijk verhaal over de aanvaarding van het bestaan van een sterfelijk mens.
Isaac Asimov, scientist, anthropologist, and philosopher all in one, thought of this Robotic subject beyond the mere joy of fantastic possibilities of computer technology -- it's a more encompassing inquiry to what if a Robot thinks, feels, loves, and yes, wants to be accepted as a human, the imperfections and all! <br /><br />This Chris Columbus directed movie, with the ever-eloquent Robin Williams, and radiant double deliveries (two character portrayals) by Embeth Davidtz, is not the usual Robin Williams comedy fare. It's not "Flubber" or "Mrs. Doubtfire"; it's a philosophical fable at best. It's the reverse of John Boorman's "Zardoz" (1973), where man wanting to be eternally youthful -- here, Robot Andrew (Robin Williams) does not want to be immortal. He wants to experience and feel life, and with a beloved human companion. <br /><br />This Robotic journey spanning decades, gives us life lessons, prompts us to think reflectively on questions of life and living, growing old and resignation to death. The point filtered through Portia (Embeth Davidtz) that being human is to risk and make mistakes/wrong decisions, hearkens to a quote by John Cage: "Computers are always right, but life isn't about being right." <br /><br />Film score is by James Horner ("Legends of the Fall", "Braveheart", "Titanic"). Location shots include San Francisco landmarks with added air transport images (likened to "The Fifth Element") in a futuristic sky. There are no explosive actions or flying bullets, it's an immortal tale about the acceptance of being a mortal human.