De meeste filmbezoekers die de moeite hebben genomen dit te beoordelen, geven uiting aan hun chronische afkeer van dit werk door Howie Mandells aanwezigheid hier; maar ik moet zeggen dat hij net zomin een voorbode van de dood is voor deze film als ieder ander.<br />De scènes die in deze film zijn opgenomen, zijn allemaal voldoende, sommige beter dan andere, maar geen enkele ontbrak om de waarde van deze productie te verminderen. De dialogen waren ook voldoende, maar de dialogen zelf waren afgezaagd, gekunsteld en slap in de uitvoering. Mandell lijdt meer aan een slechte richting dan aan een gebrek aan talent. Ja, hij was een irritant element in zijn tijd, maar tot dit werk heeft hij nooit regelrecht gebombardeerd. Christopher Lloyd is meer dan voldoende, maar zijn gebruikelijke sikkeneurige charme is hier verloren gegaan. De prestatie van Cloris Leachman is de enige factor die bijdraagt tot dit werk, maar ze kon het alleen niet redden.<br />Het verhaal had een goede basis die een geweldige film had kunnen opleveren, maar de National Lampoon-achtige benadering van de hele premisse is de belangrijkste factor die bijdraagt tot de ondergang van deze film. Het verhaal is verwaterd en sentimenteel gemaakt tot het punt waarop het niets dan rottigheid oplevert in plaats van amusement. Er is geen aspect dat niet is verzonnen om bij de verhaallijn te passen, inclusief de domesticatie van de hoofdpersoon en de tijdslijn waarin die domesticatie plaatsvindt. Een jongetje wordt door zijn ondeugende broer in de steek gelaten en alleen in de wildernis achtergelaten om door wolven te worden grootgebracht. Na zijn redding besluit zijn broer (nog steeds een snotaap) dat Bobo moet leren lezen en schrijven... en wel onmiddellijk! Intrige volgt.<br />Als dit met meer zorg en iets serieuzer op de juiste plaatsen was behandeld, had het een geweldige komedie kunnen zijn, maar zoals het er nu voor staat, is het een mislukking op alle niveaus: het leert niet, het piekert niet en het amuseert niet. Zoals het er nu voor staat, toont dit werk wel een paar serieuze momenten, maar die bevinden zich op de verkeerde plaatsen; de timing is helemaal verkeerd, en zelfs degenen die geen gevoel voor filmische timing hebben, kunnen voelen dat het tempo uit de pas loopt.<br />Alles bij elkaar? Dit is niets anders dan sentimentele, gekunstelde flauwekul, die op alle niveaus faalt... hoewel het wel een hart heeft.<br />Het levert een 3,8/10 op van...<br />de Duivel.
Most movie goers who have bothered to rate this, express their chronic dislike of this work due to Howie Mandell's presence herein; however, I must say that he is no more a harbinger of death to this film than anyone else.<br /><br />The performances found within this film are all adequate, with some better than others, but none were lacking such as to lessen the worth of this production. The dialog delivery was also adequate, but the dialog itself was trite, contrived, and slapstick in its execution. Mandell suffers more from poor direction than a lack of talent. Yes, he was an annoying element of his hey day, but he never outright bombed until this work. Christopher Lloyd is better than adequate, but his usual curmudgeonly charm is lost here. Cloris Leachman's performance is the only contributing factor which elevates this work, but she could not save it, alone.<br /><br />The story had a good basis which could have netted a great film, but the National Lampoonesque take on the whole premise is the leading contributing factor to this film's demise. The story was watered down and sentimentalized to the point of generating schlock instead of entertainment. There isn't one aspect herein which isn't contrived to suit the story line, including the domestication of the lead character and the time line wherein said domestication takes place.<br /><br />A young boy is abandoned by his bratling brother and left alone in the wilderness to be raised by wolves. After his rescue, his brother (still a brat) decides Bobo must learn to read and write...immediately! Intrigue ensues.<br /><br />Had this been treated with more care and a bit more seriously in the right places, this could have been a great comedy, but as is, this one fails on all levels: It does not teach, it does not ponder, and it does not entertain. As it stands, this work does show some serious moments, but they are in the wrong places; the timing is all wrong, and even those with no sense of cinematic timing can feel that the pace is out of step.<br /><br />All in all? This is nothing but sentimental, contrived schlock, which fails on all levels...though it DOES have heart.<br /><br />It rates a 3.8/10 from...<br /><br />the Fiend :.