Nu deze film een paar jaar na Pusher uitkomt en Nicolas Winding Refn meer dan genoeg tijd geeft om eraan te werken, met in wezen dezelfde cast als Pusher en blijkbaar een groter budget, denk ik dat ik meer had verwacht dan dit. Pusher was een indrukwekkende en korrelige blik op de underground van Kopenhagen, maar dit is gewoon een enigszins onrealistisch psychologisch profiel van een loser die merkt dat de baby van zijn vrouw de laatste druppel is. De film gaat over Leo, die bijna alles in zijn leven haat. Als hij merkt dat hij op de achtergrond wordt geduwd voor de baby die zijn vrouw binnenkort zal baren, slaat hij door en zet hij een lading slechte dingen in gang die zijn kant op komen. De plot is vrij goed, denk ik, maar het leek gewoon niet zo goed als de plot van Pusher. Het tempo is redelijk, maar de film lijkt te vaak stil te staan. De acteerprestaties waren over het algemeen geweldig. De personages zijn enigszins interessant en geloofwaardig, maar ze waren te onderontwikkeld (nog meer dan die van Pusher), dus we begrijpen zelden waarom ze doen wat ze doen. De filmmuziek is geweldig, hoewel die soms overdreven lawaaierig en irritant is, en het grootste deel van de tijd past het goed bij de personages die keken en zijn of haar gemoedstoestand. De cinematografie is minder interessant en meeslepend dan die van Pusher. Minder beweging, en als er eindelijk beweging is, lijkt het niet goed te gaan. De regisseursstijl van Pusher is nog steeds aanwezig, en dat maakt de film prettig om naar te kijken. Maar er wordt te veel tijd besteed aan de vraag waarom hij of zij dit of dat doet, en uiteindelijk heb ik gemerkt dat ik zelfs met een redelijke analyse geen touw aan de film kan vastknopen. Ik weet het niet... misschien waren mijn verwachtingen te hoog. Ik beveel dit aan bij grote fans van regisseur Nicolas W. Refn en/of Pusher.
With this film coming out several years after Pusher, giving Nicolas Winding Refn plenty of time to work on it, with basically the same cast as Pusher and apparently a bigger budget, I guess I expected more than this. While Pusher was an impressive and gritty look at the underground of Copenhagen, this is just a slightly unrealistic psychological profile of a loser who finds his wife having a baby to be the final straw. The film is about Leo, who hates almost everything about his life. When he finds himself pushed in the background for the baby his wife is to give birth to soon, he flips out and sets a load of bad stuff coming his way in motion. The plot is pretty good, I guess, but it just didn't seem as good as the plot of Pusher. The pacing is fair, but the film too often seems to stand still. The acting was mostly great. The characters are somewhat interesting and credible, but they were too underdeveloped(even more so than those of Pusher), so we rarely understand why they do what they do. The score is great, though it is overly noisy and annoying at times, most of the time it fits in well with the character were watching and his or her state of mind. The cinematography is less interesting and involving than that of Pusher. Less movement, and when there finally is movement, it seems off. The directorial style of Pusher is still there, and this is what makes the film enjoyable and watchable. However, too much time is spent wondering why him or her is doing this and that, and in the end I found that even with a fair bit of analyzing, I can't make heads or tails of the film. I don't know... maybe my expectations were too high. I recommend this to very big fans of director Nicolas W. Refn and/or Pusher. 7/10