Nadat ik een paar lauwe recensies over deze film had gelezen, hoopte ik dat het zien ervan geen teleurstelling zou zijn. In plaats daarvan vond ik het fascinerend, en ik vroeg me af wie er nu eigenlijk recensies schrijft en of ze iets anders kunnen waarderen dan borsten, bommen en special effects.<br />Afgezien van de vraag of de plot feitelijk klopt, wat niet relevant is voor de kwaliteit van de film, is het een geweldig portret van de ontmoeting tussen een rustige, onafhankelijke Amerikaanse en Arabische cultuur. Frank Hopkins, die zelf les heeft gehad in plaats van 'uit het boek', is vrij van culturele vooroordelen en bereid de Arabieren op hun eigen voorwaarden te ontmoeten. Hij doet me denken aan oudooms en -tantes op het platteland die allang dood zijn, producten van de negentiende eeuw, wier pretentieloze kijk, praktische energie en egalitaire respect voor het perspectief en de waardigheid van anderen (met inbegrip van dieren) hen alom geliefd en gerespecteerd maakte. Ik heb nog nooit een filmfiguur gezien die deze negentiende-eeuwse Amerikaanse mentaliteit zo volledig belichaamt. Lees Ralph Waldo Emersons _Zelfvertrouwen_ en je krijgt een algemeen idee.<br />Het is ook een grote paardenliefhebberfilm, van de wederzijds steunende werkrelatie tussen Frank en zijn paint-paard Hidalgo tot zijn gebruik van het prijzengeld van de race om de Dakota mustangs te redden van de uitroeiing door de Amerikaanse overheid. Frank, zelf een gemengd ras, heeft een persoonlijk perspectief op de kwestie van 'fokken'. Frank en Hidalgo hebben de aanvankelijke vijandigheid van de Arabieren tegen zijn culturele 'vreemdheid' overwonnen met integriteit, vastberadenheid en een liefde voor paarden die de culturele barrières overstijgt en hun menselijke gemeenschappelijkheid raakt.<br />Neem de kinderen mee om dit verhaal te zien, een verhaal dat de verbeelding prikkelt met een minimum aan geweld en een uitstekend respect voor de natuurlijke wereld en de mensen en dieren die die wereld bewonen. Ze zullen erover nadenken en je lastige vragen stellen, lang nadat de popcorn op is.<br /><br />
Having read a few tepid reviews of this film I hoped seeing it wouldn't be a disappointment. Instead, I found it quietly enthralling, leaving me wondering just who writes reviews and whether they can appreciate or understand anything but boobs, bombs, and special effects.<br /><br />Leaving aside the issue of whether the plot is factually based, which is irrelevant to the quality of the film, it is a terrific portrait of the encounter between a quiet, self-reliant American and Arab culture. Self-taught rather than "book-learned," Frank Hopkins is free of cultural prejudices and willing to meet the Arabs on their own terms. He reminds me of rural great-uncles and aunts long dead now, products of the 19th century, whose unpretentious outlook, practical energy, and egalitarian respect for the perspective and dignity of others (including animals) made them universally liked and respected. I've never seen another film character that so fully embodies this 19th century American mentality. Read Ralph Waldo Emerson's Self-Reliance and you'll get the general idea.<br /><br />It's also a horse-lovers' film in a big way, from the mutually supportive working relationship between Frank and his paint horse, Hidalgo, to his use of the prize money from the race to save the Dakota mustangs from U.S. government extermination. As a mixed breed himself, Frank has a personal perspective on the issue of "breeding," whether in horses or humans, and the film demonstrates in many ways, without ever making an issue of it, how irrelevant race, parentage or culture are to the value of an individual. There are "goodies" and "baddies" on every side. Frank and Hidalgo overcome the initial hostility of Arabs to his cultural "strangeness" with integrity, fortitude, and a love of horses that transcends cultural barriers and touches their human commonality.<br /><br />Take the kids to see this one, a thought provoking story with minimal violence and an excellent, overall non-sentimental respect for the natural world as well as the humans and animals that inhabit it. They'll be thinking about it and asking you tough questions long after the popcorn is gone.<br /><br />