In de eerste van de twee B-films (de London Film Festival-vertoning die ik heb bijgewoond toonde zowel De Argentijn als Guerrilla rug aan rug met een pauze ertussen) krijgen we alles wat we van een Soderbergh-film zouden kunnen verwachten. Details zonder obsessie; rechttoe rechtaan verhaalvertelling zonder verwatering of al te simplificatie. De periode die wordt belicht is de Cubaanse revolutie van het begin tot het einde, met flashbacks van Guevara die in 1964 de VN toesprak. Hoewel het een grote - en grotendeels goed geacteerde - ensemblefilm is, domineert Del Toro het scherm. Zijn aanwezigheid, die volledig opgaat in zijn personage, wekt de indruk van een geduldige, zorgzame Guevara, eerder staalhard dan vurig, en bijna nooit slechtgehumeurd. Ik weet niet of we een evenwichtig portret van Guevara krijgen, maar met deze voorstelling wint Del Toro een Oscar voor de beste acteur. De bookmakers kunnen er net zo goed nu al uitbetalen.<br />Boven op de weelderige foto's van Soderbergh werd ik ook geroerd door de vasthoudende, originele maar onopvallende score van Alberto Iglesias. Verreweg de beste van de twee Che-biopics.
In the first of the two Che films (this London Film Festival screening I attended showed both The Argentine and Guerrilla back to back with an intermission) we get all we might expect from a Soderbergh film. Detail without obsessiveness; straightforward storytelling without diluting or oversimplification. The period covered is the Cuban revolution from inception to completion, with flashbacks of Guevara addressing the UN in 1964. Though a large - and largely well-acted - ensemble film, Del Toro dominates the screen. His presence, utterly submerged in his character, gives the impression of a patient, caring Guevara, steely, rather than fiery and almost never ill-tempered. I don't know if we are given a balanced portrait of Guevara but this performance will win Del Toro a best performing actor Oscar. The bookies might as well pay out now.<br /><br />On top of the Soderbergh's own lush photography I was also stirred by Alberto Iglesias' insistent, original but unobtrusive score. By far the better of the two Che biopics. 8/10