Deze film is een van de weinige, zo niet de enige Colombiaanse producties waar ik trots op kan zijn. Hij vertelt een verhaal dat aan onze cultuur en onze collectieve persoonlijkheid doet denken, op een psychedelische en gejaagde toon die ons doet denken aan Fernando Meirelles' _Cidade De Deus_. De film zit vol met creatieve films en literaire reflecties, en de verschillende uitkomsten zijn gewoonlijk doordrenkt van een ironie die hem verbazingwekkend realistisch maakt en vaak die licht sadistische glimlach op je gezicht tovert. De geestigheid en grofheid van Aljure die de dingen die ons tot Colombianen maken vertegenwoordigen, overweldigen, en soms werkelijk onthullend zijn. Laat je niet uit het veld slaan door andere opmerkingen, dit is echt een van de meest verbazingwekkende films die ik ooit heb gezien.
This movie is one of the few, if not the only Colombian production that I can feel proud of, it tells a story close to our culture and our collective personality in a psychedelic and frenetic tone that reminds us of Fernando Meirelles's "Cidade De Deus".The movie is filled with creative film-making and literary reflections, and the various outcomes are usually pumped with an irony that makes it amazingly realistic, and often put that slightly sadistic smile on your face. the wit and crudity of Aljure in representing the particular things that makes us Colombians is overwhelming,and is truly revealing at some times.Don't let other comments bump you out, this really is one of the most amazing films I have ever seen.