Op grond van Walter Matthaus vaardigheid met een personage, de sterke cast en de oorspronkelijke Zweedse misdaadroman <0xE2><0x80><0x93> die uitstekend was <0xE2><0x80><0x93> heb ik helaas het hele gebeuren gezien. Zoals iemand anders op dit forum opmerkte, werkt het de eerste 15-20 minuten goed, maar daarna wordt het zinloos. De partner van de hoofdpersoon, gespeeld door Bruce Dern, komt herhaaldelijk te kort als hij verkeerde zetten doet met getuigen of iets verkeerds zegt, zo vaak dat ik een uitbarsting verwachtte. Die niet kwam, en die draad ging ten slotte nergens heen. Een ontmoeting met een groep Hell's Angels ging nergens heen, in elk geval niet voor het verhaal. Ik kon de gedateerde kostuums en sociale normen wel aan, maar na een uur of zo leek het alsof dat het enige was.' De film was alles wat de film te bieden had: een rondleiding door de kleurrijke hoekjes van SF in de tijd van Haight-Ashbury, met een bijgevoegd moordmysterie dat niet tot een bevredigende conclusie kwam. Het is niet nodig dat elke film-die-uit-een-roman is gemaakt zich precies aan het origineel, woord voor woord, houdt, maar het enige goede aan deze film was die eerste 15-20 minuten, die vrij dicht van Stockholm, waar het origineel zich afspeelde, naar San Francisco worden overgebracht. Als de bus eenmaal is neergestort en de dode passagiers zijn geïdentificeerd
On the strength of Walter Matthau's ability with a character, the strong cast list, and the original Swedish crime novel-which was excellent-I watched the whole thing, unfortunately. As someone else on this forum noted, it works well for about the first 15-20 minutes, then decays into pointlessness. The main character's partner, played by Bruce Dern, is brought up short repeatedly when he makes wrong moves with witnesses, or says the wrong thing, so often that I expected an explosion. Which never came, and that thread finally went nowhere. A meeting with a group of Hell's Angels went nowhere, at least for the story. I could handle the dated costumes and social norms, but after an hour or so, it seemed as if that's all the film had to offer-a tour of SF's colorful corners in the Haight-Ashbury era, with a tacked-on murder mystery that came to no satisfying conclusion. It isn't necessary for every film-made-from-a-novel to stick exactly to the original, word-for-word, but the only good part of this film was that first 15-20 minutes, which is transported fairly closely from Stockholm, where the original was set, to San Francisco. Once the bus has crashed, and the dead passengers have been identified, It goes rolling straight down Potrero Hill and into the Bay.