Ondanks de openingstitels. Eindelijk dit op IFC te zien gekregen, en het enige wat ze hier te horen kregen was dat Martha Beck en Raymond Fernandez moordenaars waren. Te weten:<br />1) Het verhaal speelde zich af aan het eind van de jaren veertig, niet aan het eind van de jaren zestig.<br />2) De scène waarin Martha de verpleegster en oppasser aanspreekt is pure fictie. Ze was hoofdverpleegster in een tehuis voor gehandicapte kinderen in Florida, geen hoofdverpleegster in een ziekenhuis in Alabama.<br />3) Nadat ze was ontslagen, verscheen Martha met haar twee kinderen in Raymonds appartement in New York en liet ze op zijn bevel plichtsgetrouw achter bij het Leger des Heils. Niets van dit alles komt in de film voor. <br />4) Hoewel ze misschien wel twintig mensen hebben vermoord, werden Martha en Raymond veroordeeld voor één moord, de weduwe uit Albany. Nadat ze de weduwe uit Michigan en haar kind hadden vermoord, werden ze uitgeleverd aan New York, waar de doodstraf op stond. Niets van dit alles is gedetailleerd.<br />5) Martha, gek van jaloezie omdat Raymond hun nieuwste slachtoffer het hof heeft gemaakt, belt de politie? Onnodig te zeggen dat dat niet is gebeurd.<br />Dit was een voor de hand liggend antwoord op het supersaaie _Bonnie en Clyde_. Toegegeven, Honeymoon is neergeschoten met een budget dat in de verste verte niet bij dat van Honeymoon paste, maar Kastle is...' De helft van de filmregisseur die Arthur Penn is: het verhaal springt eruit, het tempo is traag, het geluid is beroerd, en hij is zo ongeïnteresseerd in zijn helden of hun slachtoffers, die hij beledigend afschildert als hopeloos rechtlijnig en dom, dat je je afvraagt waarom hij die moeite nam! Het resultaat is een klefheid waar alleen John Waters van zou kunnen houden (Shirley Stoler had de moeder van Divine kunnen zijn!) Gustav Mahler draait zich vast om in zijn graf!
despite the opening credits. Finally got to see this on IFC, and the only thing they got right here was that Martha Beck and Raymond Fernandez were killers. To wit:<br /><br />1) The story took place in the late 40's, not the late 60's.<br /><br />2) The scene of Martha confronting the nurse and orderly is pure fiction. She was superintendent of a home for handicapped children in Florida, not a head nurse at a hospital in Alabama.<br /><br />3) After she was fired, Martha showed up at Raymond's apartment in New York with her two children, and dutifully abandoned them at a Salvation Army on his orders. None of this is in the film.<br /><br />4) Although they may have killed as many as 20 people, Martha and Raymond were convicted of one murder, the Albany widow. After they killed the Michigan widow and her child, they were extradited to New York, which had the death penalty. None of this is detailed.<br /><br />5) Martha, crazed with jealousy over Raymond's wooing of their latest mark, calls the police? Needless to say, that didn't happen.<br /><br />This was an obvious answer to the ultra-glitzy Bonnie and Clyde. Granted, Honeymoon was shot on a shoe-string budget, but Kastle isn't half the filmmaker Arthur Penn is: the story jumps, the pacing is sluggish, the sound is wretched, and, he is so disinterested in his heroes or their victims, whom he insultingly depicts as hopelessly square and stupid, you wonder why he bothered! The result is a campiness only John Waters could love (Shirley Stoler could have been Divine's mother!) Gustav Mahler must be spinning in his grave!