Ik ben eindelijk zover dat ik Asoka in zijn geheel kan bekijken, aangezien ik er het dichtst bij zat toen het een paar jaar geleden op televisie werd vertoond, maar ik werd onderbroken door een buitengewoon lang telefoongesprek, waardoor ik pas 10 minuten in het begin zat, en de laatste 10 minuten. Ja, ik wist hoe het afliep, maar wie is tevreden zonder het vlees? Bovendien intrigeerden de klachten die de film omringden me ook, aangezien het er echt op leek dat de dramatische vergunning om een verhaal uit het oude Egypte te interpreteren op heel wat bezwaren was gestuit omdat het historisch gezien niet klopte.<br />Gezien de rijke geschiedenis van India is er geen gebrek aan verhalen over koningen uit het verleden, zoals dat van Ashutosh Gowariker in Jodhaa Akbar. Asoka nam soortgelijke romantische proporties aan, in die zin dat hij in wezen een liefdesverhaal te vertellen had, in plaats van een verhaal over oorlog voeren in alle landen, hoewel dit in de tweede helft van de film aan de orde kwam, omdat zijn hart het begaf en hij een woede-uitbarsting kreeg tegen de wereld die hij kende.<br />De eerste helft stelt ons voor aan de bedrogen geliefden en de gebruikelijke jongens-ontmoeten-en-vrijen-formule. Asoka (Shah Rukh Khan), de favoriete zoon van het Magahda-rijk, staat op de nominatie om de troon te bestijgen, tot afschuw van zijn broers. In plaats van toe te staan dat het gezin uiteenvalt in chaos, stuurt zijn moeder hem weg in ballingschap, maar zijn liefde voor zijn moeder betekent gehoorzaamheid, en hij reist incognito als gewone burger naar het rivaliserende koninkrijk Kalinga. Dat weerhoudt zijn broers natuurlijk niet, vooral de volgende in de lijn van Susima (Ajit Kumar) niet om voortdurend plannen te smeden om hem uit te roeien.<br />'<br />En dan is er nog iets.' Kareena Kapoor (aangewezen als Karriena Kapoor, in haar eerste paar bij SRK en nu weelderiger dan haar magere zelf) als Kaurwaki, de prinses die samen met de kroonprins Aryan (Soeraj Balaji) en hun vertrouwde generaal Bheema (Rahul Dev) ondergedoken zit vanwege een complot van iemand in de democratische senaat die eropuit is hen te vermoorden om de troon over te nemen. Dus hebben jullie een Romeo-en-Julia-situatie gecreëerd, waarin afstammelingen van de koninklijke huizen verliefd worden en ook nog eens te maken krijgen met de waardeloze politiek thuis die om hun bloed schreeuwt. <br /><br />De film schildert een zeer emotionele Asoka af, waarin Shah Rukh Khan uitblonk, vooral omdat drie vrouwen in zijn leven een belangrijke rol speelden bij de beslissingen die zijn leven veranderden, zoals de rol van zijn moeder die ervoor zorgde dat hij de buitenwereld ging zien, Kaurwaki die zijn eerste echte en onbereikbare liefde was naar wie hij hunkerde en naar wie hij verlangde, en zijn uiteindelijke vrouw Devi (Hrishitaa Bhatt), een boeddhist die een belangrijke rol zou spelen in zijn omarming van de religie nadat hij bij zijn positieven was gekomen in de nasleep van zijn wreedste oorlog, die hij alleen maar voerde vanwege zijn onverzadigbare honger naar meer grondgebied, al deed hij dat natuurlijk in naam van de eenheid van India. Maar nu de romantiek voorbij is, toont SRK ook het resultaat van zijn training in de talloze zwaardgevechten waarin hij wordt ingezet. De ontwerpers hier hebben zijn visitekaartje gemaakt, een 'demonisch' zwaard dat bloeddorstig is en een beetje lijkt op het machtszwaard van He-Man, maar natuurlijk zonder mythische invloeden. Het andere wapen dat hij hanteert, het meest indrukwekkende van de twee, is een dubbelblads kromzwaard, dat meer als zweep functioneert. Een akelig stuk gereedschap, hoewel Kareena zelf actiesequenties aan haar heeft opgedragen en heeft laten zien dat ze ook niet voor een kleintje vervaard is. Terwijl het verhaal laat zien hoe Asoka door de verschillende stadia heen transformeert, was het middelste deel verrassend genoeg het beste deel, omdat het de brug was tussen de twee afzonderlijke helften die de romantische en de krijgshaftige aspecten van het verhaal met elkaar verbindt. Het scenario van Santosh Sivan en Saket Chaudhary heeft zich de vrijheid veroorloofd om die twee met elkaar te verbinden, en het is heel boeiend, met dat gevoel van dramatische ironie dat altijd alomtegenwoordig is, en het lot dat zich vermaakte met de betrokken personages en een katalysator vormde voor die onvermijdelijke aanval op de verandering. Het is natuurlijk een beetje voorspelbaar, maar het geeft dat gevoel van naderend onheil en somberheid waar het verhaal naar neigt. Voor een film die in 2001 was gemaakt, leek de montage hier inderdaad een beetje vreemd, maar verder onderzoek wees uit dat dit inherent was aan de versie van de bekeken dvd, waarin een zeer voor de hand liggende ontbrekende titelkaart voor het Interval zat, die de film in tweeën deelt, gezien de tijd die de filmindustrie nodig heeft voor films. De songsequenties van de films proberen tegenwoordig geen ruimte- en tijdvervormingen te hebben, en voor een film uit die tijd is het nog steeds een techniek (als je het zo wilt noemen) die wordt gebruikt om de romantiserende personages in verre plaatsen en situaties te plaatsen. Ik klaag niet, want mijn lievelingslied van de film heeft een ongelooflijke danssequentie tussen Koning Khan en Kareena (gechoreografeerd door Farah Khan) die prachtig is gefilmd tegen een surrealistische, spookachtige achtergrond.<br />Ik heb het gevoel dat deze interpretatie voor het witte doek ook zou volstaan, hoewel ik even stilsta bij waar Asoka meer om bekendstaat: de verspreiding van boeddhistische leer in heel asia, en zijn embleem, de Chakra, op de Indiase vlag van tegenwoordig.
I've finally got down to viewing Asoka in its entirety, given that my closest shave was when it screened on television some years back, but I got interrupted with an extremely long phone call, which left me with only 10 minutes into the start, and the last 10. Yes, I knew how it ended, but who's satisfied without getting at the meat? Moreover, the complaints that surrounded the film also intrigued me, as it really seemed that the dramatic license taken to interpret a BC-era story had met with plenty of objections for not being historically accurate.<br /><br />Given India's rich history, there isn't a lack of stories involving kings of the past, such as that portrayed in Ashutosh Gowariker's Jodhaa Akbar. Asoka took on similar romantic proportions, in that at its core it has a love story to tell, rather than one focused on waging war throughout the lands, although this was touched upon in the latter half of the film, stemming from a death of his heart, and the embracing of a rage against the known world.<br /><br />The first half introduces us to the star-crossed lovers, and the usual boy-meets-and-woos formula. Asoka (Shah Rukh Khan), being the favourite son of the Magahda empire, is in line for the throne, to the detest of his brothers. Rather than allow the family to disintegrate into chaos, his mum sends him away in exile to his objection, but his love for his mom meant obedience, and he journeys into rival kingdom of Kalinga incognito as a commoner. That of course still doesn't stop his brothers, especially the next in line Susima (Ajit Kumar) from continuous plotting his eradication.<br /><br />Then there's Kareena Kapoor (credited as Karriena Kapoor, in her first pair up with SRK and looking more voluptuous than her skinnier self now) as Kaurwaki, the princess who together with the king-in-waiting Prince Aryan (Sooraj Balaji) and their trusted general Bheema (Rahul Dev) are in hiding because of a plot from someone in the democratic senate out to murder them to take over the throne. So you have set up a Romeo & Juliet circumstance, where descendants of the royal households fall in love, and also have to deal with the rubbish politics back home which bays for their blood.<br /><br />The film paints a very emotional Asoka that Shah Rukh Khan excelled in bringing out, especially when three women in his life played an important part in his life-changing decisions, such as his mom's involvement for him to see the outside world, Kaurwaki in being his first true, and unattainable love that he yearns and pines for, and his eventual wife Devi (Hrishitaa Bhatt), a Buddhist who would be instrumental in his embracing of the religion after coming to his senses in the aftermath of his most brutal war waged just because of his insatiable appetite for more territory, though of course done in the name of uniting India.<br /><br />But with romance out of the way, SRK also showed off the result of his training in the numerous swordfights he gets put into. The designers here had made his calling card, a "demonic" sword that has a bloodlust, resemble a little like He-Man's power sword, but without mythical influences of course. The other weapon that he wields, which is the more impressive of the two, is a double-bladed bendy-sword, which functions more closely as a whip. Nasty piece of equipment that, though Kareena herself do have set action sequences dedicated to her and showed she's no pushover too.<br /><br />While the story shows how Asoka transforms through the stages, the middle section surprisingly was the best part, as it was the bridge between the two distinct halves which straddles the romance and the warrior aspects. Here Santosh Sivan and Saket Chaudhary's screenplay takes on liberties into bridging the two together, and it's quite engaging, with that sense of dramatic irony always omnipresent, and Fate having a field day with the characters involved, providing a catalyst for that inevitable charge toward change. It's somewhat predictable of course, but presents that sense of impending doom and gloom that the narrative turns towards.<br /><br />For a film made in 2001, the editing here did seem a little jarring, but further research explained that this was inherent to the version of the DVD viewed, which included a very obvious missing Interval title-card, which splits the film into two given the industry's run time for films. The song sequences of the movies now try not to have spatial and time warps and transportations, and for a film back then, it's still a technique (if you will) used to put the romancing characters in far out locales and situations. I'm not complaining, since my favourite song of the film has this incredible dance sequence between King Khan and Kareena (choreographed by Farah Khan) beautifully filmed against some surreal, haunting backdrops.<br /><br />I feel that this interpretation for the screen would also suffice, though stopping short at what Asoka is more renowned for, the propagation of Buddhist teachings across asia, and his emblem, the Chakra, emblazoned on the Indian flag of today.