Als ik deze film lager had kunnen beoordelen dan 1, zou ik dat hebben gedaan. Ik ben het volkomen eens met Freudella's commentaar (dat zie je), en ik begrijp niet hoe ze er zelfs maar 5* van kon maken.<br />De gebeurtenissen van het boek zijn technisch correct in de film, maar de wezenlijke charme, de pijn, de scherpte en het gevoel ontbreken volledig. Ik vraag me wel af hoe ik me over deze film zou hebben gevoeld als ik het boek nooit had gelezen; ik denk dat het alleen maar verbijsterend en zinloos zou hebben geleken. Zoals de zaken er nu voor staan, is de teleurstelling groot.<br />Ik ben dol op een goede 'vreemde' film, maar ondanks al zijn eigenaardigheid is deze film (paradoxaal genoeg) zowel saai als akelig. Er wordt geen geloofwaardige context geboden voor de personages. Het boek is verbijsterend door de onthulling van de spanning tussen Cassandra's onschuld en het groeiende weten, en het behoud van onschuld in het weten, maar de film maakt helemaal geen ruimte voor haar onschuld. Vergelijk dat eens met, bijvoorbeeld, Hudsons _My Life So Far_.<br /><br />De adolescentenroman is niet alleen een uiting van seksuele driften, maar ook, meer nog, van de behoefte om het volwassen leven zin te geven. Dodie Smith begreep dat. Deze filmmakers niet.
If I could have rated this film lower than 1, I would have. I agree completely with Freudella's commentary (which see), and I don't understand how she could give it even 5*.<br /><br />The events of the book are technically correct in the film, but the essential charm, agony, poignancy, and sense are completely missing. I do wonder how I would have felt about this film if I'd never read the book; I think it would have seemed merely baffling and pointless. As it is, the disappointment is deep.<br /><br />I love a good "quirky" film, but for all its quirkiness this film is (paradoxically) both bland and nasty. No believable context is provided for the characters' eccentricities, which hang suspended out of time, place, or background. Whereas the book amazes with its revelation of the tension between Cassandra's innocence and growing knowingness, and the preservation of innocence within knowingness, the movie makes no space for her innocence at all. Contrast that with, say, Hudson's MY LIFE SO FAR.<br /><br />Adolescent romance is an expression not just of sexual drive but, even more, of the need to make sense of adult life. Dodie Smith understood this. These filmmakers did not.