Rufus Excalibur ffolkes (Roger Moore) is een excentrieke, misantropische ex-officier uit het Britse leger, die zijn eigen team van zeer goed getrainde onderwatercommando's heeft, de fuseliers van ffolkes. Hij is gespecialiseerd in het redden van gijzelaars en het bestrijden van terrorisme, allemaal onberispelijk gepland en doortastend uitgevoerd. De bebaarde, sikkeneurige ffolkes houdt van ouderwetse pakken, houdt van petit point en is dol op whisky en katten. Hij zit op een Noordzee-olieplatform waar Lou Kramer, een slimme crimineel (Anthony Perkins) die de bevoorradingsboot Esther heeft gekaapt die daar beneden ligt afgemeerd, 25 miljoen Britse ponden heeft geëist, anders blaast hij het hele schip op. De ffolkes zijn daar gekomen omdat de Britse regering niemand anders kon bedenken die een kans had om Kramers plannen te dwarsbomen. Als Jennifer, het productieplatform, en Ruth, een boorplatform in de buurt, dat Kramer heeft uitgegraven, vernietigd worden, zal een groot deel van de olieproductie van de Britse Noordzee in rook opgaan. Het is een ingenieus plan. Maar dat is ffolkes ook. En hij is bereid om net zo meedogenloos te zijn als de misdadigers. En ffolkes heeft één voordeel. Zijn plannen gaan nooit mis. Bijna nooit.<br />Maar terug naar ffolkes en vrouwen. 'Dat doe ik niet!' antwoordt ffolkes. 'Weet je, ik ben samen met mijn vijf oudere zussen opgevoed door mijn ongetrouwde tante. Allebei mijn ouders zijn tragisch in het kraambed gestorven. Tot mijn tiende jaar was ik gedwongen om de afdankertjes van mijn zussen te dragen. Toen ik trouwde, ontdekte ik tot mijn afgrijzen dat mijn vrouw ook vijf zussen had, die allemaal ongetrouwd waren en mijn steun verwachtten. Ik vind katten een veel beter ras.'<br />Dit slimme, opwindende avontuur leverde slechts bescheiden winst op toen het werd uitgebracht en werd door de meeste mensen snel vergeten. Dat is jammer, want het is een goed gemaakte film die spanning opwekt, een ongewone setting heeft in de koude, stormachtige wateren van de Noordzee en een paar uitstekende acteurs heeft. Onder de hoofdrolspelers bevinden zich Anthony Perkins als de kwaadaardige, zelfverzekerde en natuurlijk ook instabiele Lou Kramer en James Mason als admiraal sir Francis Brindsen, in het begin een belangrijke figuur, maar die dankzij Mason's acteerprestaties steeds meer in verval raakt. De film begint met Roger Moore, die de rol van Kramer speelt, een man met een nauwelijks merkbaar gevoel voor humor, en Michael Parks als de belangrijkste handlanger van Kramer, de mogelijke minnaar en explosievenexpert.<br />De film is vooral afhankelijk van Roger Moore, die een dynamische en amusante voorstelling geeft van een man van de daad die in een vroeger tijdperk veel gelukkiger zou zijn geweest. Zijn volkomen zelfvertrouwen in zijn planning en zijn talenten zou irritant zijn geweest als hij niet zo goed geacteerd en zo goed geschreven was. 'Ik neem aan dat u een van die kerels bent die de kruiswoordpuzzel van de _Times_ in 10 minuten oplossen,' zegt een geïrriteerde admiraal Brindsen na terloops de betekenis te hebben uitgelegd van een gecodeerd bericht dat de admiraal zojuist uit Londen had ontvangen. 'Ik heb nog nooit 10 minuten de tijd genomen!' zegt ffolkes verontwaardigd. Moore wordt tegenwoordig misschien onderschat, maar ik denk dat hij een expert was in lichte komedies en amusante avonturen. Naar mijn mening is hij verreweg de beste van de James Bonds. (Ik heb Daniel Craig niet gezien.) Zelfs een beetje ouder worden in de laatste paar jaar, stijl en zorgeloosheid brengen in een franchise die langzaam uit de rails liep. En ja, ik ben een fan van A View to a Kill. Moore maakte deze film tussen twee Bondfilms in en hij speelt tegen het type in.<br />De film eindigt, zoals hij begon, met ffolkes die duidelijk blij is met zijn favoriete metgezellen. We hadden Mary al eerder ontmoet, zijn schildpadkat. We laten ffolkes achter met een onderscheiding van de Britse regering, hem in Schotland overhandigd door de premier zelf... drie witte poesjes, Esther, Ruth en Jennifer.<br />Voor degenen die niet weten hoe ze ffolkes moeten uitspreken, moeten we misschien diep in Hitchcocks verleden graven. 'Ik snap de dubbele "F" niet,' zegt de Amerikaanse verslaggever Johnny Jones tegen Scott ffolliot, een man die hij net heeft ontmoet terwijl ze over een laan in Nederland achter een moordenaar aan rijden. 'Ze staan aan het begin,' zegt ffolliot. 'Beide kleine "F"'s.' Gewoon een gewoon "fuh".'<br />Fuholkes is een goed gemaakt, amusant avontuur.
"You really don't like women, do you?" ffolkes is asked. Rufus Excalibur ffolkes (Roger Moore) is an eccentric, misanthropic ex-British Army officer who has his own team of highly trained underwater commandos, ffolkes' fusiliers. He specializes in hostage rescue and anti- terrorism action, all immaculately planned and decisively executed. The bearded, curmudgeonly ffolkes favors Edwardian suits, does petit point and loves Scotch and cats. He's on a North Sea oil platform where Lou Kramer, a clever criminal (Anthony Perkins) who has hijacked the supply boat Esther which is moored below, has demanded 25 million British pounds or he'll blow the rig sky high. ffolkes got there because the British government could think of no one else who had a chance of thwarting Kramer's plan. If Jennifer, the production platform, and Ruth, a nearby drilling platform, which Kramer has mined are destroyed, a good deal of British North Sea oil production will go up in smoke with them. The plot is ingenious. But then, so is ffolkes. And he's prepared to be just as ruthless as the criminals. folkes has one advantage. His plans never go wrong. Almost never. <br /><br />But back to ffolkes and women. "I do not!" ffolkes answers. "You see, I together with my five elder sisters was raised by my maiden aunt. Both my parents died tragically in childbirth. Until the age of ten I was forced to wear my sisters' hand-me-downs. Then when I married I discovered to my horror that my wife also had five sisters, all unmarried and all expecting my support. I find cats a far superior breed." <br /><br />This clever, exciting adventure did only modest business when it was released, and was quickly forgotten by most. Too bad, because it's a well-made film which generates tension, has an unusual setting in the cold, stormy waters of the North Sea, and has some fine actors. Among the standouts are Anthony Perkins as the vicious, confident, and, of course, unstable Lou Kramer; James Mason as Admiral Sir Francis Brindsen, a stock figure at first but who, thanks to Mason's skill, turns into a character of barely noticed wry humor; and Michael Parks as Kramer's key henchman, possible lover and explosives expert. <br /><br />Most of all, the movie depends on Roger Moore, and he delivers a dynamic and amusing performance of a man of action who'd be much happier in an earlier age. His complete self- confidence in his planning and his talents would be irritating if it weren't so well acted and expressed in lines so well written. "I suppose you're one of those fellows who does the Times' crossword puzzle in 10 minutes," says an irritated Admiral Brindsen after ffolkes offhandedly explained the meaning of a coded message the Admiral had just received from London. "I have never taken 10 minutes!" says ffolkes indignantly. Moore is perhaps underrated nowadays, but I think he was expert in light comedy and in amusing adventures. In my opinion, he is the second best by far of the James Bonds. (I haven't seen Daniel Craig.) Even aging a bit in the last couple, be brought style and insouciance to a franchise that was slowly going off the tracks. And yes, I'm a fan of A View to a Kill. Moore made this picture between Bond films and he plays against type. <br /><br />The movie ends, as it began, with ffolkes clearly happy with his favorite companions. We had earlier met Mary, his tortoiseshell tabby. We leave ffolkes with an award from the British government, delivered to him in Scotland by the Prime Minister herself...three white kittens named Esther, Ruth and Jennifer. <br /><br />For those unsure how to pronounce ffolkes, we may have to dig deep into Hitchcock. "I don't get the double 'F'," says American reporter Johnny Jones to Scott ffolliot, a man he's just met as they speed down a Dutch lane after an assassin. "They're at the beginning," says ffolliot. "Both small 'F's." "They can't be at the beginning," says Johnny. Says ffolliot, "One of my ancestors was beheaded by Henry VIII. His wife dropped the capital letter to commemorate it." "How do you say it, like a stutter?" asks Johnny. "Just a straight 'fuh'." <br /><br />Fuholkes is a well made, amusing adventure.