Directeur Barry Levinson zou er goed aan hebben gedaan de oude regel in acht te nemen dat als je naar de bel wilt gaan, je moet bellen. Levinson flirt vele malen met thema's die veel groter zijn dan deze kleine film, maar hij blijft er nooit bij.<br />De stompzinnigheid van beroemdheid, de slonzige dood van Hollywood, zelfs aanwijzingen voor de aftakeling naar waanzin worden allemaal naar voren gebracht, maar niet uitgewerkt. En flitsen van genialiteit in de hele film worden vergeten als de aftiteling begint vanwege het goedkope Hollywood-einde.<br />Levinson had in elk geval een bekwame cast. Joe Pesci, Victoria Abril (in een zeldzame Engelse rol) en een verbazingwekkend effectieve voorstelling van Christian Slater zijn verspilde moeite omdat deze film van thema naar thema gaat, maar nooit lang genoeg focust om de gedachten te verduidelijken. Zelfs de komedie wordt sporadisch in de tweede helft van de film.<br />Dit is een huurfilm waard, al was het alleen maar om te zien hoe een potentieel goede film over Hollywood door zijn conventies wordt beschadigd.
Director Barry Levinson would have done well to heed the old line that if you are going to go up to the bell, ring it. Levinson flirts many times with themes much larger than this small film, but he never stays with them.<br /><br />The vapidity of celebrity, the seedy death of Hollywood, even indications of the descent into madness all are brought up but are not followed through. And flashes of brilliance throughout the film are forgotten as the credits roll because of the cheap Hollywood ending.<br /><br />Levinson certainly had a capable cast. Joe Pesci, Victoria Abril (in a rare English-first roll), and an astonishingly effective performance by Christian Slater are wasted as this film runs from theme to theme but never focuses long enough to flesh out the thoughts. Even the comedy becomes sporadic in the latter half of the film.<br /><br />This is worth a rental just to see how a potentially good movie about Hollywood is damaged by its conventions.