Het verhaal was prachtig en wekte op veel plaatsen diepe emoties op, maar ik had het gevoel dat veel van het talent bedoeld was om de gewone communicatie binnen de familie te laten zien, in plaats van de liefde voor muziek of de passie die de hoofdpersonen misschien voor hun eigen leven hadden gehad. In sommige opzichten voelde ik me bedrogen, omdat de muziek en de banen meer leken aan te sluiten bij die levenskeuzes. Het zien en horen van Giora Feldman was een verrassing en een traktatie. Ik wilde dat er meer was geweest over de muziek of meer over de ouders en hun innerlijke leven.
The story was beautiful and provoked deep emotions in many sections, but I felt that much of the talent was aimed at displaying the ordinary communication within the family rather than the love of music or whatever passion the main characters may have had for their chosen lives. I felt cheated in some respects because the music and jobs seemed more window-dressing that life choices. Seeing and hearing Giora Feldman was a surprise and a treat. I wish there had been more about the music or more about the parents and their internal lives.