Het is een goede imitatie van Hemingway met Gregory Peck, die zijn neurotische piloot van 12.00 uur HIGH een reprimande geeft, maar in een grotendeels Britse productie; de andere Amerikaan die erbij betrokken is, is Robert Parrish, die het vliegtuig keurig bestuurde. Peck, die in de Blitzkrieg over de dood van zijn vrouw piekert, vindt iets om voor te leven in een jonge Birmaanse schoonheid. Dan loopt een routinevlucht mis en landt hij op Japans grondgebied, met twee mannen die hij moet redden. Geoffrey Unsworth levert meeslepende technicolorbeelden die passen bij de schilderachtige actieeffecten, die op dat moment zo anders zijn dan de norm in Hollywood. En Bernard Lee, Maurice Denham, Lyndon Brook en een prachtige Win Min Dan in haar enige filmoptreden geven solide steun. Als Schotse missionaris is Brenda De Banzie over de top, maar de film heeft het beetje ingestudeerde geestdrift nodig dat zij verschaft.
Well made faux-Hemingway with Gregory Peck reprising his neurotic pilot from 12 O'CLOCK HIGH, but in a mostly British production; the other American involved is Robert Parrish who smartly helmed. Brooding over his wife's death in the blitz, Peck finds something to live for in a young Burmese beauty. Then a routine flight goes awry and he lands in Japanese territory with two men to save. Geoffrey Unsworth provides riveting Technicolor images to go with the painterly action effects work, wonderfully different than the Hollywood norm at the time. And there's solid support from Bernard Lee, Maurice Denham, Lyndon Brook and a beauteous Win Min Than in her one & only film appearance. As a Scottish missionary Brenda De Banzie is over the top, but the film needs the bit of applied zest she provides.