Een van de eerste films die Roger Corman produceerde (maar niet regisseerde) is een min of meer goed verhaal over een veroordeelde (John Ireland, die de film regisseerde) die uit de gevangenis ontsnapt en dan Dorothy Malone ontvoert en haar en haar sportwagen gebruikt als dekmantel voor een race die hem over de grens en naar de vrijheid zal brengen. Het is een overrijp verhaal met veel filmbeelden van raceauto's en een soapachtige romance tussen de twee principes. Ik had de film altijd al willen zien omdat er een foto van Ireland en Malone in een biografie van Corman stond die ik al jaren in mijn bezit had. Ik had geen idee dat de film, afgezien van de racebeelden, weinig meer dan opwindend was. Het is geen slechte film als je er niet 100% aandacht aan besteedt, maar als achtergrondgeluid, en dat is het geworden, maar als iets om echt van het eerste tot het laatste beeld naar te kijken, is het een beetje een beproeving. Alleen voor Corman-liefhebbers.
One of the first films produced (but not directed) by Roger Corman is marginally okay tale of convict (John Ireland, who directed) who escapes from prison and then kidnaps Dorothy Malone and uses her and her sports car as a cover for entry into a race that will get him across the border and to freedom. Its an over ripe tale with lots of footage of race cars and a soapy romance between the two principles. I had always wanted to see the film because a picture of Ireland and Malone that appeared in a biography of Corman that has been on my self for years. Little did I know that the film was, outside of the race footage, little more than exciting than the still. Its not a bad film if you don't pay 100% attention to it, but as background noise, which is what it became, but as something to actually sit and watch from first frame to the last it's a bit of a trial. For Corman complete-ists only.