Want ik sta op het punt je te vertellen dat je erin bent geluisd, als iemand die door een bedrieger is opgelicht.<br />Voordat ik uitleg waarom, wil ik eerst zeggen dat het me niet stoorde dat deze film niet vanzelf oploste. Ik heb een paar behoorlijk uitdagende en experimentele films gezien die een hoop lieten hangen, en ik vind ze geweldig! Probeer El Topo eens. Er zijn ook mainstreamfilms zoals Naked Lunch of Brazil. Deze films hebben geen mooie, nette plotlijnen waarin alles zinnig is <0xE2><0x80><0x93> het blijven briljante films.<br />Het verschil in het geval van 'La Moustache' Het vervelende is dat deze film toevallig ook geen mooie, nette plotlijnen heeft, maar dat de filmmakers denken dat dat op zichzelf deze film ook briljant maakt.<br />Ik heb nog nooit een film gezien die zo elitair, zo geesteloos en zo oneerbiedig voor zijn publiek is dat het ervan uitgaat dat hij slimmer is dan zij. Het is echt triest dat de film, afgaande op de recensies hier, en zelfs op veel professionele recensies, erin is geslaagd veel mensen voor de gek te houden.<br />Wie ben ik om zulke dingen te zeggen? Nou, ik heb deze film gezien met een professionele kunstenaar, en een man met een graad in vergelijkende literatuurwetenschap (die uitgebreid onderzoek heeft gedaan naar filmstudies). En je kunt waarschijnlijk aan mijn handschrift zien dat ik ook niet achterlijk ben.<br />En we waren het alle drie volkomen met elkaar eens: deze film is als een inside joke waarvan de clou niet te volgen is, en toch begint iedereen, misschien uit angst om niet te laten merken dat ze 'het niet snappen', nerveus te knikken en te lachen.<br />Waarom doet iedereen dit? Omdat de clou WERKT alsof hij te volgen is. Wij willen dat hij te volgen is. Er zijn allerlei symbolen en gewichtige gebeurtenissen die op de een of andere manier vagelijk met elkaar in verband staan <0xE2><0x80><0x93> zoals tarotkaarten die op tafel liggen. Als je er maar lang genoeg naar kijkt, en je ogen half dichtknijpt, kun je plotseling 'het antwoord' zien. <br />Maar je onderbewustzijn verzint gewoon wat voor verhaaltje het maar wil, en laat details weg die niet passen. De film is niet slimmer dan jij. Het is een stel schijnbaar 'diepe' gebeurtenissen die rondparaderen als een Chinese keizer in zijn nieuwste outfit. (Psst, hij is naakt!)<br /><br />Als je als filmmaker een film gaat maken die de dingen niet netjes aan elkaar knoopt, dan moet je beseffen dat je de plicht hebt om je film over <0xC3><0xAD>éts betekenisvoller te maken dan de ongerijmde gebeurtenissen die je op het scherm laat zien.<br />Naakte lunch ging over de visioenen van een schrijver die zijn verstand aan het verliezen is. Brazilië ging over het feit dat dromen krachtig genoeg zijn om zelfs een postapocalyptische nachtmerrie van een toekomst te overstijgen.<br />Deze film gaat nergens over, behalve dat je je publiek kunt laten volgen door een wortel aan het eind van een touwtje, gewoon door een heleboel scènes te regisseren met geweldig acteerwerk, geweldige regie en hoge productiewaarden die eigenlijk nergens op slaan.<br />Het is kennelijk wat er gebeurt als je een keurig beginidee neemt (een man scheert zijn snor af, en iedereen lijkt het niet te merken, en dan beweren ze dat hij er nooit een heeft gehad), en dan ben je meer geïnteresseerd in jezelf slim voordoen dan in het daadwerkelijk vertellen van een verhaal dat enige relevantie heeft voor ons leven. Heel, heel triest, of de Fransen zouden zeggen: Pathétique.
Because I'm about to tell you you've been had, like someone swindled by a two-bit fortune-teller.<br /><br />Before I explain why, let me start by saying that it did not bother me that this film didn't resolve itself. I've watched some pretty challenging and experimental films that leave a LOT hanging, and I love them! Try El Topo sometime. There are more mainstream ones too like Naked Lunch, or Brazil. These films do not have nice tidy plot lines where everything makes sense -- they are still brilliant films.<br /><br />The difference in the case of "La Moustache" is that while this film also happens to lack nice tidy plot lines, the film-makers seemed to think that that, all by itself, makes this film brilliant too.<br /><br />I have never before seen a film that was so elitist, so vapid, and so disrespectful of its audience in assuming it is more clever than they are. The really sad thing is that, judging from reviews here, and even many professional reviews, the film succeeded in pulling the wool over many peoples' eyes.<br /><br />Who the hell am I to say these things? Well I watched this film with a professional artist, and man with a PhD in comparative literature (who did extensive work in film studies). And you can probably tell from my writing, I'm no dummy either.<br /><br />And the three of us were in total agreement: This film is like an inside joke whose punch line doesn't make sense, and yet everyone, maybe for fear of appearing not to "get it" starts nodding and laughing nervously.<br /><br />Why is everyone doing this? Because the punch line SEEMS like it should make sense. We want it to make sense. There are all kinds of symbols and portentous happenings that are vaguely related to one another in some way or another -- like tarot cards sitting on the table. Stare at them long enough, and squint, and suddenly you can see "the answer".<br /><br />But your subconscious is really just inventing whatever story it likes, and omitting any details that didn't fit. The movie is not smarter than you are. It is a bunch of seemingly "deep" events that strut around like a Chinese emperor in his newest outfit. (Psst, he's naked!)<br /><br />As a film maker, if you're going to make a film that doesn't tie things together neatly, then you need to realize you have an obligation to make your film about SOMETHING more meaningful than the incongruous events you are showing on the screen.<br /><br />Naked lunch was about the visions of a writer who is losing his mind. Brazil was about how dreams are powerful enough to transcend even a post-apocalyptic nightmare of a future.<br /><br />This film is not about ANYTHING, except how you can make your audience follow a carrot on the end of a string, just by editing together a lot of scenes with great acting, great direction, and high production values that don't actually make any sense.<br /><br />It's apparently what happens when you take a neat starting idea (a man shaves off his mustache, and everyone seems not to notice, then they claim he never had one), and then you become more interested in making yourself look clever than in actually telling a story that bears some relevance on our lives.<br /><br />Very, very sad, or the French would say: Pathétique.