Ik maak geen grapje. Dit was een heel grappige film die verrassend veel bij me opriep. Ik moest er voor mijn werk naar kijken (ja, echt waar) en ik vond hem goed geschoten, goed geschreven, goed geacteerd en hilarisch. Het enige wat me niet aanstond was de titel. Het gaf niet aan dat de film een volkomen onverwachte invalshoek bood op de rituelen van het vrijgezellenfeest. Ik denk dat mensen die er een hekel aan hadden de boodschap niet begrepen <0xE2><0x80><0x93> ja, de boodschap. En de vette grappen en oude moppen et cetera waren tongue-in-cheek. Oppervlakkige kenmerken zijn gemakkelijke doelwitten, en dat is precies de bedoeling van deze film. Ik vraag me af of sommige recensenten voor het einde zijn opgehouden met kijken. Op de een of andere manier bleef ik kijken omdat ik het gevoel had dat deze film, waar hij ook naartoe ging, niet in de gewone hersenloze richting ging. En het was een leuke rit. Ik ga Eric Bernt nu wat beter in de gaten houden.
I'm not kidding. This was a really funny, surprisingly thought-provoking movie. I had to watch it for work (yeah, really), and I thought it was well-shot, well-written, well-acted, and hilarious. The only thing I didn't like was the title. It didn't convey the singularity of the film as being a completely unexpected take on the rite of the bachelor party. I guess people who hated it missed the message -- yes, message. And the fat jokes and elderly jokes et cetera were tongue-in-cheek. Superficial characteristics are easy targets, and that is exactly the point of this movie. I'm wondering if some of these reviewers stopped watching before the end. Somehow, I kept watching because I had a sense that wherever this movie was going, it was not going in your average mindless direction. And it was a fun ride. I'm going to watch Eric Bernt more closely now.