Deze film greep me meteen vanaf het begin bij de kladden met het openingsthema en de grimmige maar kraakheldere zwart-witfilm. Er is iets fascinerends aan het personage van majoor Clint Drango, die eropuit is de burgers van Kennesaw Pass een voor een voor zich te winnen. Drango's uitdaging is deels om het onrecht van Shermans leger en zijn eigen betrokkenheid bij de oorlog recht te zetten, en deels om de moordenaars van Henry Calder voor het gerecht te brengen. Door dat te doen moet hij het vertrouwen van de burgers winnen dat de wederopbouw zal doorgaan met de nadruk op de wet voor iedereen, niet voor één enkele man of voor het leger dat de oorlog heeft gewonnen. Ik vond het interessant dat Clay Allen (Ronald Howard) Drango wantrouwde omdat de majoor een eerlijk man was. Daaruit blijkt dat de huidige toestand van politieke correctheid een rol speelt, maar ik dwaal af. De op- en neergaande beweging van het verhaal met personages die langzaam partij kiezen, was mijn beste aftreksel van de film. Het hielp dat er een geweldige cast was van bekende karakteracteurs uit het genre, mensen als Milburn Stone, Walter Sande, Parley Baer en de eerbiedwaardige Donald Crisp. Julie London en Joanne Dru zijn ook effectief in wat ingetogen rollen, ook al zijn ze belangrijk voor het verhaal. John Lupton verdiende waarschijnlijk een grotere rol als Drango's adjudant, maar zo ratelt de sabel nu eenmaal. Al met al een intrigerende western met een buitenissig thema, die zich in een aardig tempo voortbeweegt. De traditionele goede afloop wordt onderweg op de proef gesteld door krachten die de burgers van een kleine stad tegen elkaar opzetten, ongeveer zoals de Burgeroorlog met het land heeft gedaan. Als microkosmos van dat grotere conflict brengt 'Drango' de boodschap goed over.
This film grabbed me right from the start with it's opening theme and stark but crisp black and white cinematography. There's something fascinating about the character of Major Clint Drango, intent on winning over the citizens of Kennesaw Pass one at a time. In part to right the wrongs of Sherman's Army and his own involvement in the War as well, Drango's challenge is to bring the murderers of Henry Calder to justice. In so doing, he must gain the confidence of the citizens that Reconstruction will proceed with an emphasis on the law for everyone, not for a single man or for the army that won the War.<br /><br />I found it interesting that Clay Allen (Ronald Howard) distrusted Drango because the Major was an honest man. There seems to be a corollary there that resonates with the current state of political correctness, but I digress. The ebb and flow of the story with characters slowly taking sides was my best takeaway from the film. It helped that there was a great cast of familiar character actors here from the genre, folks like Milburn Stone, Walter Sande, Parley Baer and the venerable Donald Crisp. Julie London and Joanne Dru are also effective in somewhat understated roles, even though important to the story. John Lupton probably deserved a larger presence as Drango's adjutant, but I guess that's how the saber rattles.<br /><br />Overall, an intriguing Western with an out of the ordinary theme that moves along at a nice pace. The traditional good guy ending is tested along the way by forces that pit the citizens of a small town against each other, much like the Civil War did to the country. As a microcosm of that larger conflict, "Drango" delivers it's message well.