De titel van deze nogal saaie film zou _I'm In Love With My Best Friend's Husband_ moeten heten! Het is zo'n eenvoudig verhaal dat je in talloze tv-drama's en miniseries ziet, dat ik bij mezelf denk waarom er zoveel tijd en moeite in zijn gestoken. Ik ben altijd een fan van Cheryl Ladd geweest sinds haar tijd bij de Charlie's Angels, en ze bewijst in elk geval dat ze een actrice van alle genres is. Maar het is Bess Armstrong die de show steelt. Haar reactie als ze hoort dat haar vriend haar heeft verraden, lijkt heel levensecht; haar huwelijk mag dan op de klippen zijn gelopen, het is toch een schok om te ontdekken dat hij iets heeft met iemand die je heel na staat. Als het iemand was geweest die ze niet kende, zou deze film gewoon niet bestaan!<br />De echtgenoot van mijn beste vriendin zou in die zin feitelijk kunnen zijn, maar de plot is zeker niets nieuws. In een notendop: deze film is het ene cliché na het andere, maar kijkers zouden de emotie en woede van de personages kunnen voelen, en dat maakt het iets interessanter.
The title of this rather tired film should be called I'm In Love With My Best Friend's Husband! Such a simple plot seen in countless TV dramas and mini-series, I think to myself why time and effort was wasted in making this. I've always been a fan of Cheryl Ladd since her Charlie's Angels days, and she certainly proves herself an actress of all genres. However, it's Bess Armstrong who steals the show. Her reaction at finding out her friend's betrayal seems very true-to-life; her marriage may have been on the rocks, but it's still a shock to discover that he is involved with a person extremely close to you. Had it had been someone unknown to her, this movie would simply not exist!<br /><br />My Best Friend's Husband could be factual in that sense, but the plot is certainly nothing new. In a nutshell, this film is one cliché after another, but viewers might be able to feel the emotion and anger towards the characters, and that is what makes it a little more interesting. 4/10