Happy Gilmore is Adam Sandlers enige uitmuntende optreden in een lange lijst halfbakken, onzinnige komedies. Maar dit is het, het echte werk. Dit is de film waar alle andere Sandler-films verwijzingen naar, citaten en loftuitingen aan toevoegen, voor het geval je je ooit hebt afgevraagd waar frasen als 'Het zit'm in de heupen' (zoals gezegd in Little Nicky) en 'Eet je stukjes sh*t voor het ontbijt?' (overal geciteerd) vandaan komen. Nou, Happy Gilmore is zowel de geboorte van deze frasen als de geboorte van een komische ster. Het is ook gewoon een rondreizend theater van komische vertoningen en een golfbaan. Of liever gezegd, 101 Dingen Niet Te Doen Op De Golfbaan.<br />Adam Sandler is Happy. Maar dit is alleen zijn personage. 's ironische naam, omdat Happy eigenlijk heel boos is en heel gefrustreerd omdat hij niets bereikt met zijn amateur-ijshockeycarrière. Hij komt op de golfbaan terecht door wat alleen maar een toevalstreffer kan worden genoemd, en is in staat zijn agressie op de golfbaan af te reageren door records te vestigen voor de langste worpen ooit terwijl hij agressief de bal raakt. De woede die hij heeft is hier in het voordeel, maar een groot probleem als het op werpen aankomt <0xE2><0x80><0x93> en een nog groter probleem als het gaat om zelfingenomen concurrenten als Shooter McGavin (uitzonderlijk gespeeld door Christopher McDonald).<br />Zo volgt Happy Gilmore Sandler op de golfbaan, waar 90 procent van de film zich afspeelt. Happy is een van die zeldzame personages in films waar je wanhopig naar snakt en die je uiteindelijk haat, net als al zijn concurrenten en vijanden. In dat opzicht is Happy Gilmore een heel effectieve film, omdat hij met zijn hoofdpersoon, ondanks zijn tekortkomingen, een gevoel van heldhaftigheid oproept. Ik kan me weinig andere films herinneren waarin ik zo graag had gewild dat de hoofdpersoon zou winnen als in deze. En dan heb je ook nog eens juweeltjes als Adam Sandler die de oude Bob Barker op de green in elkaar slaat, Adam Sandler die naar een golfbal schreeuwt en vraagt: 'Ben je te goed voor je huis?' en Christopher McDonald in een van de meest hilarische en subtiele komische voorstellingen uit de jaren negentig. Dus Happy Gilmore is de peetvader van alle Sandler-films, en ook de enige die echt goed is. Het leent iets van Caddyshack in het maffe golfgevoel, dus je kunt het niet als echt origineel beschouwen, maar het is wel origineel als het op Happy Madison-producties aankomt.<br /><br />10/8/10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'10/'
Happy Gilmore is Adam Sandler's only standout performance in a long list of half-assed, unfunny comedies. But this is it, the real deal. This is the film that all other Sandler films make references to, quote and celebrate, in case you ever wondered where phrases like "It's all in the hips" (as said in Little Nicky) and "You eat pieces of sh*t for breakfast?" (quoted everywhere) came from. Well, Happy Gilmore is the birth of these phrases as well as the birth of a comedic star. It is also just all-around solid comedic entertainment and a crash-course in golf. Or rather, 101 Things Not To Do On The Golf Course.<br /><br />Adam Sandler is Happy. But this is only his character's ironic name, because Happy is really quite angry and extremely frustrated at getting nowhere in his amateur hockey career. He slips into golf by what can only be described as a fluke, and is able to take out his aggressions on the golf-court, setting records for longest drives ever as he aggressively hits the ball. The anger he has is advantageous here, but a big problem when it comes to putting - and an even bigger problem when it comes to dealing with smug competitors like Shooter McGavin (superbly played by Christopher McDonald).<br /><br />Happy Gilmore thus follows Sandler on the golf-court, where 90% of the film takes place. Happy is one of those rare characters in films that you desperately pull for and end up hating all of his competitors and enemies. In this way, Happy Gilmore is a very effective film as it establishes a hero-feeling with its main character, in spite of his flaws. I can't think of many other films in which I've wanted the lead character to win as much as in this one. On top of that device, you have such gems like Adam Sandler beating up old man Bob Barker on the green, Adam Sandler screaming at a golf ball asking it "Are you too good for your home?", and Christopher McDonald in one of the most hilarious and subtlety comedic performances of the 1990s.<br /><br />So Happy Gilmore is the Godfather of all Sandler films, as well as the only truly good one. It borrows somewhat from Caddyshack in the goofy golf sense so it can't be considered truly original, but it IS original when it comes to Happy Madison productions.<br /><br />8/10