Deze film gaat over Manu, een jonge homo, die naar Parijs verhuist. Daar ontmoet hij Adrien, een oudere man, die ook homo is. Adrien is verliefd op Manu, die alleen maar in vriendschap geïnteresseerd is. Adrien is ook een goede vriend van een jonge vrouw, Sarah, die net een baby heeft gekregen, en haar man, Mehdi. Sarah en Mehdi hebben een open relatie en mogen affaires met anderen hebben. Mehdi begint een verhouding met Manu.<br />Zoals veel andere Franse films wordt dit verhaal ingesproken door een personage, Sarah, die Manu's levensverhaal opschrijft. Het verhaal gaat over liefde op verschillende manieren, over gelukkig zijn met wie je bent en over de strijd tegen aids. De film speelt zich af in de jaren tachtig, toen de wereld voor het eerst van de ziekte hoorde. Niemand wist wat het was. De film laat prachtig zien hoe de personages ermee omgaan als ze door aids worden getroffen, en met de mensen van wie ze houden. De film is nooit echt triest, want de regisseur heeft niet de typische lange, trieste scènes met langzame muziek en veel tranen; net als het leven gaat de film door.<br />Wat me vooral zo ontroerde, was het personage van Julie, Manu's zus, gespeeld door Julie Depardieu. Ze heeft niemand op de wereld; geen vrienden, geen minnaar, gewoon niemand, maar ze leidt haar leven en is daar niet depressief over; ze doet wat ze wil en houdt van haar werk, en dat is genoeg voor haar. Deze film probeert in meer dan één opzicht tegen het algemene geloof in te gaan; je hebt de vrouw die geen vrienden heeft, maar toch heel gelukkig is, je hebt de vrouw die niet van haar baby houdt... Al deze dingen worden niet door het publiek geaccepteerd, maar ik denk dat het goed is om te laten zien dat het anders kan zijn.<br />Les Témoins is niet op grote schaal op de markt, maar het is zeker de moeite waard om naar te kijken, als je wilt zien hoe een niet-hollywoodfilm en een langzame, menselijke film geweldig kunnen zijn. André Techiné komt misschien ook niet in aanmerking, maar iedereen die geïnteresseerd is in het maken van Franse films moet iets van hem zien. Ik kan het zeker aanbevelen.
This movie is about Manu, a young gay man, who moves to Paris. There he meets Adrien, an older man, also gay. Adrien is in love with Manu, who isn't interested in more than friendship. Adrien is also a good friend of a young woman, Sarah, who's just had a baby, and her husband, Mehdi. Sarah and Mehdi have an open relationship and are allowed to have affairs with others. Mehdi starts an affair with Manu. <br /><br />Like many other French movies, this one is told by a character, in voice-over; Sarah, who is writing Manu's life story. The story is about love in different ways, about being happy with who you are, and about the destroying struggle against AIDS.<br /><br />It is set in the 80's, when the world first heard about the disease. Nobody knew what it was. It's beautifully shown how these characters deal with it when AIDS hits them and the people they love. The movie's never really sad, because the director doesn't have the typical long, sad scenes with slow music and lots of tears; just like life, the movie keeps going.<br /><br />What also moved me in particular is the character of Julie, Manu's sister, played by Julie Depardieu. She doesn't have anyone in the world; no friends, no lover, just nobody, bu she manages life and isn't depressed about it; she's doing what she wants and loves, and that's enough for her. This movie tries to go against common belief in more than one way; you have the woman who doesn't have friends, but is still very happy, you have the woman who doesn't love her baby,... All these things aren't accepted by the public, but I think it's good to show that it can be different.<br /><br />Les Témoins isn't widely marketed, but is certainly worth watching, if you want to see how a not-hollywoodfilm, and a slow, human film can be great. André Techiné also may not ring any bells, but anyone who is interested in French film-making has to see something by him. I certainly recommend it.