'Ik wil alleen maar mijn kleren aantrekken en maken dat ik wegkom!' gilt Jackie hysterisch. Het mag zich dan verschuilen achter de alternatieve titel 'Hard to Die' en de toneelnaam 'Arch Stanton' gebruiken (de naam op het graf in The Good, the Bad and the Ugly) voor regisseur Jim Wynorski, maar nu de meeste leden van dezelfde cast terugkeren en met nieuwe ideeën en gerecyclede flashbacks komen, is Sorority House Massacre III nog steeds dezelfde goedkope film. De personages zijn veranderd (afgezien van Orville Ketchum, nu de conciërge, en het grootste deel van de film praktisch een zombie), de maffe synthetische pianomuziek is terug, en het decolleté is nog net zo opvallend als altijd. Als de film zich niet in een studentenhuis afspeelt, is de titel 'Hard to Die' of 'Tower of Terror' toepasselijker, maar de film is qua verhaal en toon vrijwel identiek aan de serie die de regisseur heeft geregisseerd.<br /><br />Vier werknemers van een warenhuis (Dawn, gespeeld door Robyn Harris; Jackie, gespeeld door Deborah Dare; Tess, gespeeld door Melissa Moore; en Shayna, gespeeld door Bridget Carney) arriveren voor de jaarlijkse inventarisatie van Acme Lingerie en maken kennis met het pas aangenomen meisje Diana Farrow (Lindsay Taylor). Terwijl ze in de stoffige kelder aan het werk zijn, wordt per ongeluk het sprinklersysteem geactiveerd, waardoor de groep verleidsters goed nat wordt (ja, dat was een belangrijk twistpunt). In het kantoor van dr. Newton ontdekken ze een verkeerd afgeleverde occulte hekserijzielendoos die een kwade (en slecht geanimeerde) geest ontketent. Het mysterieuze pakketje was bestemd voor dr. Newton (een man die terloops uit het boek 'Demonologie en u' voorleest) in het museum, die hen probeert te waarschuwen voor de gevaren <0xE2><0x80><0x93> tot de verbinding wordt verbroken. Intussen besluiten dezelfde twee rechercheurs van Sorority House Massacre II een onderzoek in te stellen naar de lingeriewinkel en hun oude vriend Orville, die ze allebei aanwijzen als een massamoordenaar. Terwijl de vijf geïsoleerde meisjes wachten op een Chinese maaltijd, worden ze al snel afgeslacht door een aanvaller met een capuchon, gewapend met een duivelse metalen haak.<br /> Het is vooral grappig om de begeerlijke vrouwen te horen praten over de slachting in het studentenhuis die in de vorige film heeft plaatsgevonden, als je bedenkt dat zij de slachtoffers speelden, van wie de meesten het niet hebben overleefd. En die film gebruikte een inleidende plot uit de Slumber Party Massacre-films. Het is net een remake van de vorige film, shot voor shot, maar met een nieuwe locatie; het is nog absurder als je de vorige film net hebt gezien. Beide Wynorski-films hebben niets te maken met de eerste Sorority House-slachting, waardoor die film achterhaald is, ofwel omdat je de onsamenhangende plot begrijpt, ofwel omdat je geniet van de warhoofdige personages en hun extreem gespierde lichamen. Zelfs de eerste vechtscène met Orville is op dezelfde manier gechoreografeerd (het mes in de buik zit op dezelfde plek, net als de wurging met het handige verlengsnoer). De herhaling is gewoon walgelijk (behalve de overvloedige naaktheid, die op de een of andere manier nooit vermoeiend wordt).<br />Hetzelfde meisje slaagt erin om als eerste te douchen (Melissa Moore), waarbij haar spontane uitkleden wordt afgezwakt door opmerkelijk dwaze saxofoonriffs. En de anderen glijden al snel doelloos in sexy lingerie. Zelfs de enge conciërge kijkt op dezelfde manier naar de meisjes, en als het bloedvergieten eenmaal begint, is het spetteren van bloed en geronnen bloed maar al te bekend. Het enige grote verschil is de onmatig grote hoeveelheid machinegeweervuur. Sommige mensen beschouwen dit als een softe parodie op _Die Hard_, maar verder dan dat kon het niet gaan, het was gewoon een gimmick van de titel. Maar wat maakt het uiteindelijk uit? Er is genoeg vlees te zien, en niets ervan is onaantrekkelijk (behalve misschien dat ene meisje dat eten kwam brengen en zich als clown verkleedde). Het is allemaal bedoeld om te kunnen toegeven aan de slechte smaak van het publiek.<br />- Mike Massie
"I just want to get my clothes on and get the hell outta here!" shouts Jackie hysterically. It may hide behind the alternate title "Hard to Die," and utilize the stage name "Arch Stanton" (the name on the grave in The Good, the Bad and the Ugly) for director Jim Wynorski, but with most of the same cast returning and with reused ideas and recycled flashbacks, Sorority House Massacre III is still very much the same cheesy movie. The character names have changed (except for Orville Ketchum, now the janitor, and through the majority of the film practically a zombie), the goofy synthesized piano music is back, and the cleavage is as prominent as ever. Since the film doesn't take place in a sorority house, the working titles "Hard to Die" or "Tower of Terror" are more appropriate, but the film is practically identical in story and tone to the series the director took over.<br /><br />Four department store employees (Dawn, played by Robyn Harris; Jackie, played by Deborah Dare; Tess, played by Melissa Moore; and Shayna, played by Bridget Carney) arrive for the yearly inventory at Acme Lingerie and meet up with the newly hired girl Diana Farrow (Lindsay Taylor). While working in the dusty basement, the sprinkler system is accidentally activated, getting the group of seductresses suitably wet (yes, that was a major plot point). After cleaning up in the manager's office, they discover a mis-delivered occult witchcraft soul box that unleashes an evil (and poorly animated) spirit. The mysterious package was intended for Dr. Newton (a man who casually reads from the book "Demonology and You") at the museum, who attempts to warn them of the dangers - until the phone goes dead. Meanwhile, the same two detectives from Sorority House Massacre II decide to investigate the lingerie store and their old pal Orville, who they both finger as a mass murderer. As the five isolated girls wait for a Chinese food delivery, they are quickly slaughtered by a hooded assailant, armed with a diabolically evil metal hook.<br /><br />It's especially funny to see the desirable vixens talk about the sorority house massacre that happened in the previous film, considering they played the victims, most of whom didn't make it out alive. And that film reused an introductory plot from the Slumber Party Massacre films. It's like a remake of the previous film, shot for shot, but with a new location; it's even more absurd if you've just seen the previous movie. Both of Wynorski's sequels are completely unrelated to the first Sorority House Massacre, rendering that film obsolete for either understanding the inconsequential plot or enjoying the scatterbrained characters and their extremely toned bodies. Even the first fight scene with Orville is choreographed in an identical fashion (the knife to the guts is in the same place, as is the strangulation by handy extension cord). The repetition is just plain obnoxious (except for the copious nudity, which somehow never gets tiresome).<br /><br />The same girl manages to take a shower first again (Melissa Moore), her spontaneous undressing moderated by remarkably silly saxophone riffs. And the others aimlessly slip into sexy lingerie in short order. Even the creepy janitor eyes the girls in the same way, and once the bloodletting starts, the splattering of blood and gore is all too familiar. The only major difference is the immoderate amount of machinegun fire. Some people consider this to be a softcore parody of Die Hard, but it couldn't be further from it  if anything, it was simply a gimmicky title choice. Ultimately, who cares? There's plenty of flesh on display, and none of it is unappealing (except maybe for the odd food delivery girl dressed like a clown). It's all in the interest of conceding to the target audience's poor tastes.<br /><br />- Mike Massie