Hausu is een horrorkomedie die de subtiele kunst van het Japanse filmen uitbeeldt. De angstfactor berust hier niet op de beelden, maar meer op de emoties van de personages, Oshare, het tienermeisje dat haar moeder verloor en uiteindelijk tijdens haar vakantie herenigd werd met haar vader. Haar gelukzaligheid verdween toen haar vader haar aan haar stiefmoeder voorstelde. Dat teleurstellende feit maakte dat ze nors werd en brieven begon te schrijven aan haar tante, en dat was het begin van haar reis met haar vrienden naar het mysterieuze huis.<br />Het verlies van een geliefde, het alleen zijn, de hoop op gebroken beloften zijn de angsten van iedereen die moeilijk te herkennen zijn. Te midden van de grappige beelden en de gemiddelde effecten (wat kunnen we verwachten van de technologie in de jaren zeventig en het filmen is niet zoveel beter als we het nu hebben) wil de film deze dingen overbrengen en ik geloof dat dit de film de moeite waard maakt om te zien en echt een klassieker is.
Hausu is a horror comedy which depicts the subtle art of Japanese film-making. The scare factor here does not lie on the visuals, but more on the emotions of the characters, Oshare, the teenage girl who lost her Mom and eventually reunited with her father during her vacation. Her bliss faded when her father introduced her to her stepmother. That disappointing fact made her change to be sullen, and started writing letters to her aunt, and that was the start of her journey with her bunch of friends to the mysterious house.<br /><br />The loss of a loved one, being in solitude, hoping for broken promises are the every person's fears that are hard to recognize. Amidst the funny visuals and average effects,(what can we expect from the technology in 1970s and movie-making is not that much better as we have it now) the movie wants to impart these things and I believe this what makes this film worth seeing and truly a classic.