Het wezen is niet groot. Op het eerste gezicht lijkt het niet meer dan een gewone hond.<br />Maar dan kijk je beter. De bek van de wolf is groter dan die van een gewone hond, de tanden zitten dichter op elkaar. De ogen van de wolf hebben een ziekelijk gele kleur en een kwaadaardige grauw verhoogt de hoeveelheid kwijl die uit zijn bek stroomt.<br />Het wezen springt met bovennatuurlijke snelheid en kracht op je af. Zijn voorpoten slaan je plat op je rug en je voelt de ijskoude aarde door je hemd heen dringen, de volle maan die als een wreed oog op je neer glanst.<br />'De wolf wel.' Het heeft geen zin om je druk te maken over een dodelijke wond; die begint alleen maar stukken vlees uit je maag te scheuren, zonder acht te slaan op je gekwelde kreten. Het zal heel, heel lang duren voordat je lichaam alle gevoel verliest en alles donker wordt.<br /><br />Manuel Romasanta was een rondreizende koopman en vertegenwoordiger halverwege de negentiende eeuw, die op een gegeven moment volkomen krankzinnig werd. Hij geloofde dat hij een weerwolf was, een man die de gedaante van een onnatuurlijk grote en wrede wolf zou aannemen wanneer de maan vol was. Uit dat geloof bleek de noodzaak om te doden, en dus doodde hij, zo'n zestien of meer mensen, volkomen willekeurig gekozen, zonder onderscheid. Hij zou ze afslachten, verslinden en de lichamen achterlaten zodat anderen ze konden vinden.<br />Er zijn zoveel films gemaakt die gebaseerd zijn op het leven van seriemoordenaars: Jack the Ripper, Jeffrey Dahmer, Ted Bundy, enzovoort. Het leek slechts een kwestie van tijd voordat ze deze psychopaat uit de geschiedenisboeken zouden opdiepen en hem door middel van film zouden vereeuwigen.<br />Maar omdat ze nu eenmaal vastzaten in de tijd die het is, en in de omstandigheden waaronder de gebeurtenissen rond de zaak zich ontvouwden, konden ze natuurlijk niet tevreden zijn met het maken van een slasher/thriller-achtige film over het leven van een seriemoordenaar. Nee, ze moesten er een weerwolffilm van maken. En wat een fantastische weerwolffilm bleek het te zijn. Ik had het soort goedkope weerwolfeffecten verwacht dat we in films als 'Dog Soldiers' en 'Underworld' zagen (hoewel ik eerlijk gezegd van beide films heb genoten, alleen vanwege de actie). Maar al mijn angsten waren ongegrond, want naarmate de film vordert wordt het steeds duidelijker dat dit niet het gebruikelijke type weerwolfonzin is, waarin Romasanta de gedaante van een echte wolf aanneemt als hij transformeert. In plaats van 'Dog Soldiers' lijkt het meer op 'Ginger Snaps', met in de kern ongeveer hetzelfde tragische verhaal. Zoals bij alle horrorfilms uit de nieuwe tijd, zelfs als ze op een oudere manier zijn gemaakt (zoals deze), ligt er een liefdesverhaal aan de film ten grondslag. Maar in overeenstemming met de bizarre aard van deze film ontvouwt zich geen gelukkig liefdesverhaal, maar een verknipte tragedie waarin geen van beide partijen er beter van afkomt dan de ander. Voor degenen onder jullie die iets van een verknipte romantiek bezitten, zeg ik jullie dat je deze film niet moet missen, anders krijg je er spijt van.<br />Ik heb jullie in grote lijnen al alles verteld wat jullie over het verhaal van deze film moeten weten, en ik...' Ik ga niet alle kronkels en wendingen van de film verpesten om je kijkplezier te bederven. Zorg er alleen voor dat je deze niet mist, vooral niet als je Ginger Snaps leuk vond.
The creature is not a large one. At first glance, it doesn't even seem to be anything more than an ordinary dog.<br /><br />But then you look closer. The wolf's mouth is larger than that of an ordinary dog, the teeth packed more densely together within. The wolf's eyes gleam a sickly yellow colour, and a vicious snarl augments the drool flowing from its mouth.<br /><br />The creature leaps at you with supernatural speed and strength. Its front paws knock you flat on your back, and you feel the freezing earth soaking through your shirt, the full moon gleaming down like a cruel eye, watching you.<br /><br />The wolf doesn't bother with a killing wound; it just begins to tear chunks of flesh from your stomach, ignoring your agonized screams. It will be a long, long time before your body loses all feeling, and everything goes dark.<br /><br />Manuel Romasanta was a traveling merchant and salesman in the mid eighteen hundreds, who, at some point, went completely and utterly insane. He believed himself to be a werewolf, a man who would assume the form of an unnaturally large and brutal wolf whenever the moon was full. Manifesting from this belief was the need to kill, and so kill he did, some sixteen or more people, chosen completely at random, no discrimination. He would slaughter them, devour them and then leave the bodies for others to find.<br /><br />There have been so many movies made that have been based on the lives of serial killers- Jack the Ripper, Jeffrey Dahmer, Ted Bundy, etc. It seemed a mere matter of time until they dredged up this psychopath from the history books and immortalized him through film. <br /><br />But, of course, being set in the time that it is, and under the circumstances through which the events surrounding the case unfolded, they couldn't have been content merely to make a slasher/thriller sort of thing documenting the life of a serial killer. No, they had to turn it into a werewolf movie.<br /><br />And what a fantastic werewolf movie it turned out to be. I was expecting the sorts of cheesy werewolf effects that we saw in such movies as "Dog Soldiers" and "Underworld" (although to tell you the truth, I enjoyed both of those movies, solely for the action content in them). But groundless were all my fears, for as the movie progresses it becomes increasingly clear that this is not your usual, run-of-the-mill type of werewolf crap, with Romasanta assuming the form of a proper wolf when he transforms. Rather than "Dog Soldiers", it portrays itself more as being along the lines of "Ginger Snaps", with much the same sort of tragic tale at the heart of it.<br /><br />As with seemingly all new-age horror movies, even those done in an older sort of style (such as this one), there is a love story at the heart of the movie. However, true to the bizarre nature of this movie, it is not a happy tale of love that unfolds, rather a twisted tragedy in which neither side comes off any better than the other. For those of you who possess something like a twisted romanticism, I tell you now not to miss this one, you'll regret it if you do.<br /><br />I've already told you basically all you need to know about the story of this movie, and I'm not going to ruin all the twists and turns of the movie so as to spoil your viewing enjoyment. Just be sure not to miss this one, especially if you liked "Ginger Snaps".