Metal: A Headbanger's Journey is een geweldige kleine documentaire over de bands, de cultuur en de publieke ontvangst van heavy metalmuziek. Hij volgt een heavy metalfan terwijl hij zijn reis maakt om meer te ontdekken over de cultuur en de ontvangst van zijn favoriete genre. De documentaire laat hem de geschiedenis van metaal zien, de cultuur van metaal (fans, uiterlijk, drugs/seks/gender) en het hoe en waarom van de ontvangst van metaal door de buitenwereld. Hij wordt geholpen door een paar heavy metalhelden en een paar fantastische figuren als Ronnie James Dio, Alice Cooper, Lee Snider en een aantal leden van het Norweigische zwart-metalgenre uit de jaren negentig. De documentaire is in zoverre geslaagd dat hij zowel gericht is op heavy metalfans, als op mensen die niet bekend zijn met het genre. De thema's van de metalcultuur, de houding ervan, het publiek en de controverse eromheen zijn de hoofdmoot van de documentaire, en het is iets wat alle kijkers kunnen zien, begrijpen en hopelijk interesseren of verlichten.<br />Op een dieper niveau zit de film vol beloningen voor de kritische metalfan. Als metalfan herken ik een goede smaak die de hoofdpersoon zeker heeft. Zo is hij zo verstandig om zich niet te richten op voor de hand liggende bands als Metallica of Led Zeppelin. Hij interviewt Tommy Iommi, gitarist van Black Sabbath, in plaats van de voor de hand liggende keuze van frontman Ozzy Osbourne (die volgens mij niet zo interessant zou zijn geweest om te interviewen). Er zijn genoeg geweldige songs en bands waar een metalfan van kan genieten, zoals Blue Cheer (de eerste band die dat geluid maakte), Rush, Diamond Head, Venom en anderen. De doodsscènes, vaak over het hoofd gezien in heavy metal, krijgen in deze film ook een flinke portie aandacht, en hun analyse was misschien wel het beste deel van de film voor mij.<br />Er zijn weinig klachten die ik over deze film zou hebben. De meer voor de hand liggende klachten zouden voornamelijk afkomstig zijn van degenen die de aard van de film verkeerd hebben begrepen. Voor degenen die niet tegen metaal kunnen, zijn er natuurlijk wel banden die hier niet aan de orde komen (de melodische death metal-scène bijvoorbeeld wordt alleen vermeld, doom metaal komt hier niet aan de orde), maar de documentaire dient eerder als een overzicht dan als een encyclopedie in bewegende films. Als er klachten zijn, kunnen die gericht zijn op het gebrek aan informatie in de film <0xE2><0x80><0x93> achtergrondinformatie wordt soms weggelaten of alleen terloops genoemd, en kijkers zonder kennis van het genre of de band voelen zich bij enkele gelegenheden verloren. In zekere zin kan dit dienen om de belangstelling van veel kijkers te prikkelen en hun eigen onderzoek naar het onderwerp aan te moedigen. Hoe dan ook, de thema's van de heavy-metalcultuur zijn hier het belangrijkste onderwerp en, zoals ik al eerder heb aangegeven, zullen ze iedereen aanspreken die deze film heeft gezien.<br />Over het algemeen is Metal: A Headbanger's Journey een geweldige documentaire, een accurate gids door de heavy-metalcultuur met een man die duidelijk goed op de hoogte is van het onderwerp. De geschiedenis is geweldig, de interviews zijn geweldig (en vaak heel grappig) en de presentatie is uitstekend, waardoor veel materiaal in relatief korte tijd goed tot zijn recht komt. Dus of je nu een metalfan bent of niet, dit moet je zien voor iedereen die ook maar de geringste belangstelling voor het genre heeft.
Metal: A Headbanger's journey is a great little documentary about the bands, culture, and public reception of the genre of heavy metal music. It follows a heavy metal fan as he makes his journey to discover more about the culture and reception of his favourite genre. The documentary sees him discussing the history of metal, the culture of metal (fans, looks, drugs/sex/gender, and the hows and whys of metal's reception by the outside world. Helping him are some heavy metal heroes and some amazing characters like Ronnie James Dio, Alice Cooper, Lee Snider, and several members of the 90's Norweigian black metal scene.<br /><br />The documentary is great in that it is aimed at both fans of heavy metal, but can also be enjoyed by those unfamiliar with the genre. The themes of metal culture, its attitude, its audience, and the controversy surrounding it is the main focus of this documentary, and is something that all viewers can see, understand, and hopefully be interested or enlightened by.<br /><br />On a deeper level, the movie is full of rewards for the discerning metal fan. As a metal fan, I can recognise good taste which the main character certainly has. For example, he wisely strays away from obvious bands to focus on, like Metallica or Led Zeppelin. He interviews Tommy Iommi, guitarist for Black Sabbath, rather than the more obvious choice in frontman Ozzy Osbourne (whom I believe would not have been as interesting an interviewee). There are plenty of great songs and bands alluded to that a metal/hard rock fan would know and love such as Blue Cheer (truly the first band to make the sound), Rush, Diamond Head, Venom, and others. The death and black metal scenes, often overlooked in mainstream metal, are also given a sizeable chunk of attention in this movie, and their analysis was perhaps the best part of the movie for me.<br /><br />There are few complaints I would have for this movie. The more obvious complaints would mainly stem from those who have misunderstood the movie's nature. For metal die-hards, yes there will be bands that are not covered here (the melodic death metal scene, for example, is only noted, doom metal is not here), but the documentary serves as an overview rather than an encyclopedia in moving pictures. If there are any complaints they may be aimed at the movie's lack of information in some parts - background information is sometimes omitted or merely said off-handedly, and viewers with no knowledge of the genre or bands may feel lost at a few occasions. In a way, this may serve to pique many viewers' interests and encourage their own investigation into the subject. Either way, the themes of heavy metal culture are the main point here and, as stressed above, will appeal to everyone who has paid to see this film.<br /><br />Overall, Metal: A Headbanger's Journey is a great documentary, an accurate guide through heavy metal culture with a man who is obviously well-versed in the subject. The history is great, the interviews are great (and often very funny) and the way it's presented is excellent, fitting a lot of material comfortably in a relatively short running time. So whether you are a metal fan or not, this is required viewing for anyone with even the slightest interest in the genre.