Ik vond het een afgestompte en voorspelbare film. Voorspelbaar in die zin dat de twee verhalen met hetzelfde script, het ene in een totalitaire dictatuur en het andere in de Verenigde Staten, niet hetzelfde zijn.<br />Zou een film met hetzelfde script, die twee verschillende verhalen vertelt over een vrouw die een man vermoordt die haar kind vermoordt en een over een man die een vrouwelijke arts vermoordt die abortussen uitvoert en 'zijn kind vermoordt', even goed ontvangen worden, hoe goed hij ook geconstrueerd is en 'dacht' het concept en de film te provoceren? Ik denk het niet.<br />Sinds wanneer moeten wij, Amerikanen, altijd 'het gezichtspunt zien' van degenen die ons kwaad willen doen? Het is politieke correctheid die tot het meest irrationele en toch voorspelbare uiterste is doorgevoerd.<br />Waarom wordt het als provocerend beschouwd om mensen te laten betwijfelen of terroristen het bij het verkeerde eind hebben? Misschien in de koffiebarwereld, maar voor mij was het gewoon het zoveelste voorbeeld van hoe we uit de pas zijn geraakt.
I thought it was a jaded and predictable film. Predictable in that the two stories using the same script...one in a totalitarian dictatorship and one in the US are not the same.<br /><br />Would a film with the same script telling two different stories about a woman who murdered a man who killed her child and one about a man who murdered a female doctor who performed abortions and "killed his child" be as well received however well constructed and "thought provoking" the concept and the film might be? I think not.<br /><br />Since when do we, as Americans, always have to "see the point of view" of those trying to do us harm? It is political correctness taken to the most irrational yet predictable extreme.<br /><br />Why is it thought provoking to make people question whether terrorists are wrong. Perhaps in the coffee shop crowd, but for me, this was just another example of how off kilter we have become.