De Italiaanse griezelfilm _Lucio Fulci_ (1927-1996) deed een heleboel sfeervolle en prachtige Spaghetti-gruwelen tijdens zijn productieve carrière. Zijn meesterwerken zijn _Zombie Flesh-Eaters_ (1979), _The Beyond_ (1981), _The House by the Cemetery_ (1982) en _Don't Torture a Duckling_ (1972) tussen vele andere meer of minder interessante en opmerkelijke horror- en andere genres. Zijn meesterwerken bevatten prachtige soundtracks van componist Fabio Frizzi, geweldige cinematografie van Sergio Salvati en het soort surrealistische en helse ultrabloederige beelden die vooral in je hoofd blijven hangen als je ze voor het eerst meemaakt. Maar zijn carrière heeft ook een andere kant, die ultrahersendode goedkope films die zo pijnlijk zijn om te zien, vooral als je de regisseur <0xC3><0xBC>berhaupt waardeert. <br />Demonia is Fulci's poging in het nonnenavonturengenre, in elk geval min of meer. Het heeft een historische achtergrond: een stel Siciliaanse nonnen werd bruut vermoord in het klooster omdat ze iets hadden gedaan wat de anderen als slecht en satanisch beschouwden. Dit wordt getoond als een flashback, net als in zijn _The Beyond_, maar zo veel minder effectief, en het wordt meteen al duidelijk dat zelfs de bloederige effecten in de film heel slecht en stom zijn. Dan springen we over naar de huidige tijd, als een groep archeologen op zoek is naar schatten uit de historische tijd (als ik het goed heb). Ik heb het goed, de genoemde nonnenmoord vond plaats in de zestiende eeuw) en natuurlijk worden de dorpelingen en de boze geesten niet al te kwaad en beginnen de bloedige moorden al snel... net als alle mogelijke fouten en negatieve kanten die een film kan hebben.<br />Er valt nauwelijks iets positiefs te zeggen over dit stuk filmonzin. Er is niets van de Fulci-magie over. Sommige van de droomsequenties en close-ups van angstige ogen doen me vaag aan Lucio Fulci denken, maar toch is er niets in de beelden dat de film zou kunnen redden. Het einde heeft een paar nachtmerrieachtige taferelen en beelden van de nonnen die terugkeren uit het hiernamaals, maar _Het hiernamaals_ laat zien hoe groot dat soort taferelen kan zijn. De muziek is ook afschuwelijk en is waarschijnlijk afkomstig uit een reclamespot of zoiets. Hij creëert geen sfeer en angst zoals Frizzi, maar is er om de stille scènes niet zo saai te laten lijken, wat ze nog steeds zijn, net als de hele film. Wat er is, zijn de bloederige beelden en heel saaie 80 minuten.<br />De film geeft bijna een nieuwe betekenis aan het woord 'doods' omdat hij een paar belachelijk lange dialoogsequenties heeft die het kijken bijna onmogelijk maken. De personages zijn oninteressant, maar zijn dat gelukkig niet. De film overdrijft niet, de plot is niet al te bijzonder (maar had interessant kunnen zijn als hij tien jaar eerder door Fulci was gemaakt) en elk element in het stuk schreeuwt het uit van vermoeide pijn, net als de kijker. De film ziet er ook erg amateuristisch uit, alsof hij door een stel amateurs is gemaakt, en het is geen wonder dat hij in Italië niet eens een bioscoopuitgave heeft gekregen.<br />De bloederige scènes zijn ook erg slecht en de effecten lijken niet eens echt zoals in de klassieken, gecreëerd door Gianneto de Rossi. Ze zijn soms behoorlijk sadistisch en beeldend, de 'lichaamssplitsing'. Het meest memorabele voorbeeld zijn de tongen die worden doorgebeten, maar toch zijn ze niet zo angstaanjagend als in de eerdere films, die ook door de soundtrack en de beelden werden opgeroepen. Nu is er veel bloed te zien, maar nauwelijks impact. Ze laten bijvoorbeeld meer bloed zien dan Deodato in Cut and Run, maar omdat alles om de scènes heen waardeloos is, is het moeilijk om de gruwelen serieus te nemen. De scène in de slagerij is echter een behoorlijk akelig idee en heeft er ook enige belangstelling voor, en dat is ook een van de 'belangrijkste' delen van de film. En de man heeft echt een tong waar Gene Simmons groen van ziet. Zelfs als fan van Lucio Fulci is Demonia een heel, heel slechte film. Hij heeft praktisch niets wat het de moeite waard maakt om hem aan te bevelen, alleen die paar verre dingen die ik hierboven heb genoemd, en ik denk dat het nogal onmogelijk is om deze film nog een keer te zien. Hij is zo slecht, zoals helaas ook het geval was met de staat van Fulci's carrière toen hij werd gedwongen om dit soort films te maken.
Italian horror legend Lucio Fulci (1927-1996) did a great amount of atmospheric and wonderful Spaghetti horrors during his prolific career, his masterpieces being Zombie Flesh-Eaters (1979), The Beyond (1981), The House by the Cemetery (1982) and Don't Torture a Duckling (1972) among many other more or less interesting and noteworthy films from the horror or other genres. His masterpieces have wonderful soundtracks by composer Fabio Frizzi, great cinematography by Sergio Salvati and the kind of surreal and infernal ultra gory imagery that will stay inside the mind especially when experience for the first time. But his career has the other side, too, these ultra braindead cheapies that are so painful to watch especially if one appreciates the director at all.<br /><br />Demonia is Fulci's attempt in the nunsploitation genre, at least kind of. It has a historical background as a bunch of Sicilian nuns were brutally killed in the convent as they had practised something the others judged as evil and satanic. This is shown as a flashback, just like in his The Beyond, but so much less effectively and it comes clear in this very beginning that even the gore effects are very bad and stupid in the film. Then we jump to the present day as some group of archeologists search for treasures from the historic times (if I'm correct, the mentioned nun killing took place in the sixteenth century) and naturally neither the villagers nor the raising evil spirits like this too much and soon the bloody killings begin...as well as all the possible errors and negative sides a film can have.<br /><br />There are hardly any positive things to be said about this piece of cinematic garbage. None of the Fulci magic is left. Some of the dream sequences and close-ups of frightened eyes remind me distantly of Lucio Fulci but still, there's nothing in the imagery that would save the film. The ending has some nightmarish scenes and images as the nuns return from the beyond, but The Beyond shows how great that kind of scenes can be. The music is also horrible and probably taken from a commercial or something like that. It doesn't create atmosphere and terror as Frizzi did but is there in order to make the silent scenes not to look so dull, which they still are as well as the whole film. What's there is the graphic gore and very boring 80 minutes.<br /><br />The film almost gives a new meaning to the phrase "dead boring" as it has some laughably long dialogue sequences which almost force to stop the viewing. The characters are uninteresting, but fortunately don't over-act too much, the plot is nothing too special (but could have been interesting if made by Fulci ten years earlier) and every single element in the piece screams in tired pain as does the viewer too. The film also looks very amateurish as if done by a bunch of amateurs and it is no wonder this didn't even have a theatrical run in Italy.<br /><br />The gore scenes are also very bad and the effects don't even look real as they did in the classics, created by Gianneto de Rossi. They are quite sadistic and graphic at times, the "body splitting" and tongue impaling, being the most memorable examples, but still they are not as haunting as in the earlier films that were also effected by the soundtrack and visuals. Now there's plenty of gore but hardly any impact. They show more than Deodato did in Cut and Run, for example, but as everything around the scenes sucks, it is hard to take the horror shocks too seriously. The butcher house sequence, however, is a pretty nasty as an idea and has some interest in it, too, and that is also easily among the film's "most interesting" parts. And the guy really has a tongue that makes Gene Simmons look green in comparison.<br /><br />Demonia is a very, very bad film even as a fan of Lucio Fulci. It has practically nothing to make it worth recommending, only those very few distant things mentioned above and I think it is rather impossible to watch this film again. It is so bad, as unfortunately was the state of Fulci's career when he was forced to make films like these. 2/10 and very barely so.