Boytown, geschreven door Mick en Richard Molloy, vertelt het verhaal van een enorm populaire fictieve Australische boyband uit de jaren tachtig, die in 2006 weer bij elkaar komt. In de film spelen een paar van de beste Australische komieken mee, onder wie Wayne Hope, Glenn Robbins, Bob Franklin, Tony Martin en Mick Molloy zelf.<br />Toen ik een tijdje geleden over deze film hoorde, was ik de eerste om toe te geven dat dit idee al vele malen eerder was gedaan, in tekenfilms en op een slimme manier in een filmpje over de Wrede Zee. Dus hoe konden Molloy en zijn team in vredesnaam een film van 88 minuten in stand houden die gebaseerd was op één slecht idee? Nou, het antwoord is: dat kunnen ze niet. Boytown is een slecht geregisseerde en nog gruwelijker geschreven komedie zonder grappige dialogen of ook maar een greintje intelligentie, waardoor het gemiddelde Molloy-uitje, 'Crackerjack', er ongelooflijk bij afsteekt. De ergste zonde die deze film begaat, is het verspillen van het talent van de cast en het achterwege laten van geniale figuren als Wayne Hope, Glenn Robbins en Bob Franklin.<br />Natuurlijk, sommige liedjes zijn grappig, maar je krijgt de indruk dat het script soms alleen maar een middel is om die liedjes te demonstreren. De film is doordrenkt van komisch conservatisme, er is geen enkel nieuw idee of onvoorspelbaar slimme scène, met uitzondering van een weliswaar hilarische cameo van een Braziliaanse verleidster. Maar al het goede werk in de film wordt tenietgedaan door het einde dat eerlijk gezegd verschrikkelijk is en me doet geloven dat Mick een jongen van de lagere school heeft ingehuurd om zijn schrijversblok op te lossen.<br />Al met al was het een slecht idee, slecht uitgevoerd, met een fantastische cast die slecht was gebruikt. Maar het is nog altijd een klasse beter dan David Spade, Rob Schnieder, Adam Sandler en de rest, en daarom geef ik het een 7,5. Want een grappige Australische film gaat niet verder dan Bad Eggs of The Castle, of koopt alleen de 3 seizoenen van de Micallef P(r)r(m)e(n).
Boytown, written by Mick and Richard Molloy tells the tale of a hugely popular fictional Australian 80's boy band, getting back together in 2006. It stars some of the cream of the crop of Australian comic talent including Wayne Hope, Glenn Robbins, Bob Franklin, Tony Martin and Mick Molloy himself.<br /><br />When I heard about this movie some time ago, I was the first to admit, this idea has been done before many times, in sketch shows, and cleverly in a Cruel Sea video clip. So, how on earth was Molloy and his team going to sustain an 88 minute film based on one lousy idea? Well the answer is, that they don't.<br /><br />Boytown is a poorly directed and even more atrociously written comedy without any funny dialogue or a hint of intelligence, it makes the average other Molloy outing, 'Crackerjack' look incredible in comparison. The worst sin this movie commits is somehow wasting the talent of the cast and not giving geniuses like Wayne Hope, Glenn Robbins and Bob Franklin a single funny line.<br /><br />Sure, some of the songs are funny, but you get the impression the script is sometimes just a vehicle to showcase these songs. The movie is swamped in comic conservatism, there is not a single fresh idea or unpredictably clever scene; with the exception of an admittedly hilarious cameo from a Brazilian seductress. But any good work in the movie is undone by the ending which is frankly terrible and leads me to believe Mick hired a primary school kid to solve his case of writers block.<br /><br />All in all, it was a bad idea, executed badly, with a fantastic cast that was badly wasted. However, its still a league above David Spade, Rob Schnieder, Adam Sandler and the gang and for that reason I will give it 3/10. For a funny Australian movie go no further than Bad Eggs or The Castle, or just buy the 3 seasons of the Micallef P(r)ogram(me).