Waarschuwing: spoilers in aantocht<br /><br />In 5x2 bestaat OZONs gedurfde verhalende aanpak uit 5 geïsoleerde momenten van een mislukte romance, achterstevoren afgespeeld. De structuur lijkt grotendeels kunstmatig, met te veel lege plekken voor de kijkers om in te vullen, en het is me niet gelukt om het hele verhaal te vertellen.<br />Naast experimentele keuzes ontdekte ik dat Marion en Gilles, op een paar scènes na, oninteressante of zelfs verachtelijke personages waren (vooral Gilles, de onachtzame, op seks beluste echtgenoot).<br />Aan de andere kant creëert OZONs nauwkeurige regie, in combinatie met zachte belichting en een schaars geluid, een unieke sfeer, net als in zijn vorige films.
Warning : spoilers ahead<br /><br />In 5x2, OZON's daring narrative approach consists of 5 isolated moments of a failed romance, played backward. The structure is largely artificial it seems, leaving too many blanks for viewers to fill in, and I didn't manage to enter the whole story.<br /><br />In addition to experimental choices, I found that Marion and Gilles were, except for a few scenes, uninteresting or even despicable characters (especially Gilles, the unconsiderate, sex-driven husband).<br /><br />On the other hand, OZON's accurate direction, combined with soft lighting and scarcity of sound, create a unique atmosphere, like in his previous movies.