1986 was blijkbaar het jaar dat tv-films besloten homoseksualiteit te behandelen, zoals bleek uit 'My Two Loves' en dit aanbod. Gezien het onderwerp wilde ik deze film zo graag leuk vinden. Helaas kwam ik na het kijken niets anders tegen dan een stel clichés en stereotypen en heel weinig echt begrip voor de problemen van een homojongetje.<br />Het verhaal draait om het hoofdpersonage, Bobby (Timothy Williams), een computergenie uit een klein stadje buiten Chicago, die zich in de stad waagt voor ofwel een computercursus, ofwel een computerlab (mijn herinneringen aan de details van dit deel van de film zijn een beetje vaag). Hij ontmoet een knappe oudere man die veel aandacht aan hem besteedt. Omdat Bobby's relatie met zijn vader (Tony LoBianco) een beetje gespannen is, reageert Bobby op de aandacht, en uiteindelijk worden hij en de oudere man minnaars. Als dit in Bobby's geboorteplaats aan het licht komt, voelt hij zich een paria, omdat bijna iedereen, inclusief zijn vader, zijn homoseksualiteit verafschuwt. Helaas is Bobby er nog niet klaar voor om het etiket 'homo' op te plakken, en de negatieve reacties van de mensen om hem heen versterken zijn gevoel van onbehagen alleen maar. Tijdens zijn zoektocht vindt hij weinig vrienden en nog minder begrip, en uiteindelijk moet hij zelf zijn nieuwe werkelijkheid creëren. Deze film pretendeert een sympathieke behandeling te zijn van de daaruit voortvloeiende strijd, maar slaagt daar jammerlijk niet in. Het voornaamste probleem is dat Bobby zelf niet sympathiek wordt weergegeven. Zijn verwarring komt goed over, evenals zijn uiteindelijke verzet tegen zijn vader, maar de kijker ziet weinig in hem wat de loyaliteit zou kunnen opwekken die zijn weinige vrienden hem geven. Het is onduidelijk hoe hij aan de vrouw is gekomen, of waarom hij omgaat met de man en de vrouw met wie hij bevriend is <0xE2><0x80><0x93> hij heeft weinig met hen gemeen. En zijn vriendin is een nog groter raadsel. Je zou denken dat ze van streek zou zijn omdat hij met iemand anders naar bed is geweest, man of vrouw. In plaats daarvan wil ze er alles over horen. En de reden waarom ze het uiteindelijk met hem heeft uitgemaakt, is dat de leraren op school haar cijfers verlagen omdat ze met hem is. De dialoog in de groepstherapiesessies zit zo vol met homoseksuele clichés dat het zowel schadelijk als pijnlijk is, en zelfs de gesprekken met de oudere minnaar zitten vol met clichés zonder enige genegenheid tussen de twee.<br />Erger nog zijn de stereotiepe reacties van zijn familie. Papa wil hem verrot slaan, en mama is te incapabel om echt troost of steun te bieden. De scène waarin hij in travestie aan de eettafel verschijnt om de confrontatie met zijn vader aan te gaan, is zo afgezaagd dat ik alle sympathie voor Bobby erin verloor.<br />Hoewel de poging om met zo'n kwestie om te gaan prijzenswaardig was, is de film zelf een afschuwelijke warboel van clichés en tegenstrijdigheden. Als je op zoek bent naar een intelligente behandeling van tienerhomoseksualiteit, kun je maar beter ergens anders zoeken.
1986 was apparently the year that TV movies decided to handle homosexuality, as evidenced by "My Two Loves" and this offering. Given the subject matter, I so wanted to like this movie. Unfortunately, what I found after sitting through it was nothing but a bunch of clichés and stereotypes, and very little real understanding of the issues facing a gay teen.<br /><br />The story centers around the title character, Bobby (Timothy Williams), a computer whiz from a small town outside of Chicago, who ventures into the city for either a computer class, or a computer lab (my memories of the details of this part of the movie are a bit sketchy). He meets a handsome older man who pays him a lot of attention. Since Bobby's relationship with his father (Tony LoBianco) is somewhat strained, Bobby responds to the attention, and eventually he and the older man become lovers. When this is revealed in Bobby's hometown, he finds himself an outcast, with almost everyone, including his father, taking a dim view of his homosexuality. Unfortunately, Bobby isn't quite ready to take on the label "gay" and the negative reactions of those around him only reinforce his discomfort. He finds few friends and even less understanding during his search, and ultimately has to create his new reality for himself.<br /><br />While this film purports to be a sympathetic treatment of the coming out struggle, it fails miserably in that objective. The main problem is that Bobby himself is not drawn sympathetically. His confusion comes across well, as does his eventual defiance of his father, but the viewer sees little in him that would inspire the loyalty his few friends give him. It's unclear how he hooked up with, or why he hangs out with the man and woman who befriend him - he has little in common with them. And his girlfriend is an even bigger cypher. One would think she would be upset by his having slept with someone else, male or female. Instead, she wants to hear all about it. And her eventually reason for breaking up with him is that teachers in the school are lowering her grades because she's with him. The dialogue in the group therapy sessions is so full of gay clichés that it's harmful as well as painful, and even the conversations with the older lover are also full of clichés with no affection expressed between the two.<br /><br />Worse yet are the stereotypical reactions of his family. Dad wants to beat the stuffing out of him, and Mom is too ineffectual to offer any real comfort or support. The scene where he appears at the dinner table in drag to confront his father is so hackneyed that I lost all sympathy for Bobby in it.<br /><br />While the attempt to deal with such an issue was laudable, the film itself is a horrible mess of clichés and contradictions. If you're looking for an intelligent treatment of teen homosexuality, it's best to look elsewhere.