De Echo is een klassiek spookverhaal. Na zijn vrijlating verhuist Bobby naar het appartement van zijn overleden moeder, in een oud gebouw, en van daaruit worden vreemde dingen gevoeld en gehoord. De decors zijn geweldig, het oude gebouw is perfect voor dit verhaal. Jesse Bradford is goed genoeg als de hoofdpersoon, een soort goedbedoelende, slechte jongen die door zijn schuld op het verkeerde spoor is geraakt.<br />Er zitten veel puzzelstukjes in de puzzel, veel mensen met wie hij omgaat... maar niets grijpt je echt. Het is niet zo dat de dingen per se onvolkomen zijn. Het verhaal volgt gewoon een conventioneel spoor dat veel fans van het genre al hebben gezien, en het is beter gedaan. Er zitten geen gedenkwaardige scènes in deze film, maar je zult er waarschijnlijk geen spijt van krijgen als je van traag bewegende bovennatuurlijke films houdt.
The Echo is a classic ghost story. After being released from prison, Bobby moves in his deceased mother's apartment, in an old building and from there, strange things are felt and heard. The sets are great, the old building is perfect for this story. Jesse Bradford is adequate as the protagonist, a sort of well-meaning bad boy who got on the wrong track through no fault of his. <br /><br />There are lots of pieces to the puzzle, lots of people he interacts with... but nothing really grabs you. It's not that the things are necessarily flawed. The story is just following a conventional track that many fans of the genre have already seen, and it's been done better.<br /><br />There are no memorable scenes whatsoever in this film but you will probably not regret seeing it once if you like slow moving supernatural movies.