The Quiet American is niet een van de beste boeken van Greene, na de successen van de jaren dertig en veertig, maar het is een heel onderhoudende lectuur. Joe Mankiewicz heeft een geweldige aanpassing op het witte doek gemaakt met voortreffelijke acteurs. In de versie van 2002 zal ik Michael Redgrave, Giorgia Moll en Claude Dauphin boven Michael Caine, Do Thi Hai Yen en Rade Serbedzija verkiezen, en wat Audie Murphy betreft <0xE2><0x80><0x93> hij is natuurlijk geen Hamlet, maar zijn koppige vastberadenheid en ongedwongen zuidelijke charme maken meer indruk op me dan Brendan Fraser in de rol van Pyle, die gevaarlijk stille Amerikaan.<br />Ik was blij met de manier waarop het verhaal zich ontvouwde, de politieke thema's waren goed uitgewerkt en de Cao Dai-scènes waren heel goed. Vergeet niet dat in 1956 de stadswallen van Saigon en het platteland nog niet gemoderniseerd waren; je ziet het echte werk. De koppeling van Redgrave en Dauphin is even onderhoudend als die van Bogart en Rains in Casablanca: is er een groter compliment?
The Quiet American is not one of the greatest Greene books, coming after the successes of the Thirties and Forties, but it is a very entertaining read. Joe Mankiewicz made a great adaptation to the screen with superb actors. I will take Michael Redgrave, Giorgia Moll and Claude Dauphin over Michael Caine, Do Thi Hai Yen and Rade Serbedzija in the 2002 version any day, and as for Audie Murphy--sure he's no Hamlet, but his dogged determination and easy Southern charm impress me more than Brendan Fraser in the role of Pyle, that dangerously quiet American.<br /><br />I was pleased by the way the story unfolded, the political themes were well worked out, and the Cao Dai scenes were very good. Don't forget that in 1956 the city scapes of Saigon and the countryside still had not been modernized; you are seeing the real thing. The pairing of Redgrave and Dauphin is as entertaining as that of Bogart and Rains in Casablanca: is there any higher praise?