Faust is een klassieke Duitse legende die zich richt op het klassieke idee van een man die zijn ziel aan de duivel verkoopt. Faust: Love of the Damned voegt daar een heavy metal soundtrack, een hoop bloed en een stripverhaal aan toe en het resultaat is... nou ja, niet eens zo goed als je misschien zou denken. De inspiratie voor deze film was een stripboek van Tim Vigil en David Quinn dat ik, net als alle andere stripboeken die ooit zijn gemaakt, niet heb gelezen. Maar het lijkt me duidelijk dat regisseur Brian Yuzna zijn inspiratie voor deze film grotendeels heeft ontleend aan de stripverfilming 'The Crow' en dat deze film op de een of andere manier niet zo goed uit de verf komt. De film gaat over John Jaspers, een kunstenaar die er getuige van is dat zijn vriendin door een stel schurken wordt vermoord. Er gebeuren nog meer dingen en uiteindelijk komt Jaspers in contact met de mysterieuze 'M', die hem de kans biedt wraak te nemen op de schurken die zijn leven hebben geruïneerd, tegen de geringe prijs van zijn ziel. Natuurlijk grijpt Jaspers de kans om zijn ziel te verkopen om wraak te nemen met beide handen aan, maar hij krijgt er later spijt van als hij verandert in een gehoornde demon...<br />Ik ben eigenlijk een grote fan van Brian Yuzna <0xE2><0x80><0x93> ik zou de films van types als Society en Return of the Living Dead 3 zonder aarzelen moderne meesterwerken noemen, maar Faust: Love of the Damned is zonder enige twijfel zijn slechtste film. Normaal gesproken is er in Yuzna geen gebrek aan bloed en gruwelijke special effects, wat prettig is, en er zijn meer dan genoeg interessante scènes en beelden; maar de plot is overal hetzelfde, eigenlijk nogal saai, en de film schijnt niet te weten wat hij wil als de gehoornde, demonische superheld eenmaal opduikt; het gaat van een demonische horrorfilm naar een soort komische strip! De enige hoofdrolspelers die Faust opvoert zijn afschuwelijk, en het pak ziet er ook verdomd idioot uit. Ik ben niet echt onder de indruk van de hoofdrol, maar de film heeft ook rollen voor mensen als Jeffrey Combs, die goed is in het soort rol waarin je hem niet vaak ziet, en Andrew Divoff, die duidelijk zijn eigen rol in die waardeloze Wishmaster verknalt, maar het is in elk geval amusant om te zien. Over het geheel genomen, Faust: _De liefde van de verdoemden_ is echt te stom om serieus te worden genomen, en dat bedoel ik niet op een positieve manier! Vermijd!
Faust is a classic German legend focusing on the classic idea of a man selling his soul to the devil. Faust: Love of the Damned takes that basic plot and adds in a heavy metal soundtrack, a bunch of gore and a comic book central character and the result is...well, not even as good as you might think it will be. The inspiration for this film was a comic book by Tim Vigil and David Quinn which, like every other comic book ever made, I haven't read. However, it would seem obvious that director Brian Yuzna took most of his inspiration from this film from the comic book revenge flick 'The Crow', and somehow this film doesn't come off as well. The film focuses on John Jaspers; an artist who witnesses his girlfriend being killed by a bunch of thugs. Some other things happen, and Jaspers end up in contact with the mysterious 'M', who offers him the chance to get revenge on the thugs who ruined his life, for the small price of his soul. Naturally, Jaspers jumps at the chance to sell his soul for revenge, but he later regrets it when he turns into a horned demon...<br /><br />I'm actually quite a big fan of Brian Yuzna - I wouldn't hesitate to call the likes of Society and Return of the Living Dead 3 modern horror masterpieces; but Faust: Love of the Damned is undoubtedly his worst film. Typically for Yuzna, there's no shortage of gore and gruesome special effects, which is nice and there's plenty of interesting scenes and imagery; but the plot is all over the place, really quite boring and the film doesn't seem to know what it wants to do once the horned demon superhero pops up; it goes from being a demonic horror movie to some sort of comic book comedy! The one liners that Faust utters are awful, and the suit looks pretty damned silly too. Yuzna did manage to collect something of an interesting cast - Mark Frost doesn't really impress in the lead role, but the film has supporting turns for the likes of Jeffrey Combs, who is good in the sort of role you don't often see him in, and Andrew Divoff, who is clearly ripping off his own role in the crappy Wishmaster, but at least it's amusing to see. Overall, Faust: Love of the Damned is really too silly to be taken seriously, and I don't mean that in a good way! Avoid.