In het domein van 'S-M'/'B & D' (dat wil zeggen dat vrouwen fysiek worden vastgehouden en vervolgens op verschillende manieren worden misbruikt) kan dit worden beschouwd als een soort'misverstand' tussen de klassiekers van Irving Klaw en Bettie Page uit het begin tot het midden van de jaren vijftig en de juweeltjes uit de House of Milan/TAO-periode in de jaren zeventig en tachtig (de laatste wordt door ondergetekende nog steeds als het toonbeeld van dit genre beschouwd). Het schijnt deel drie van een trilogie te zijn, maar ik heb net het eerste gezien (dat waarschijnlijk niet zal veranderen). Zoals je waarschijnlijk al weet, gaat het vermeende verhaal over een misdaadbaas die Olga heet en die het grootste deel van haar tijd besteedt aan het straffen van diverse vrouwelijke ondergeschikten voor diverse overtredingen buiten het scherm. Het handhaaft de John Willie/Eneg-traditie van het alles-vrouwelijke universum, hoewel we heel even een paar quasi-homomannen te zien krijgen, van wie er een een kapiteinspet draagt en een grote sigaar rookt <0xE2><0x80><0x93> overcompensatie? Zelfs naar budgetmaatstaven van de Z-klasse is de gefingeerde aard van het misbruik dat Olga pleegde behoorlijk lachwekkend; ik genoot vooral van de uitgehaalde klappen/klappen. (Hoe moeilijk zou het voor de regisseur zijn geweest om Olga haar hand naast het gezicht van het slachtoffer te laten leggen, het plotseling terug te trekken en die specifieke beelden vervolgens in omgekeerde volgorde te laten zien?) In dat opzicht springt de 'elektrische stoel' ook in het oog (of zit). De reden dat ik het 2 sterren geef in plaats van 1 is te danken aan een paar esthetisch verantwoorde elementen; de cinematografie is schitterend ouderwets zwart-wit (niet zoals de nu en dan voorkomende pogingen tot zwart-wit die er belabberd uitzien); de buitenopnamen van het noorden van de staat New York vormen een mooie afwisseling met de grotendeels kale interieurs (het is een leuk detail dat Olga's schuilplaats een verlaten mijn is, hoewel de kamers die je ziet duidelijk niet in een mijn zijn). Het is een lange (en godzijdank dialoogloze) reeks van slachtoffers die op het platteland worden nagezeten en die bijna een soort idyllische sfeer krijgt, die doet denken aan het stille tijdperk; de meeste vrouwen zijn redelijk aangenaam om naar te kijken, vooral Olga (die tussen twee haakjes duidelijk Amerikaans is, ondanks haar buitenlands klinkende naam). Aan het eind van de reeks zien we Olga haar haar los laten hangen en zich uitkleden terwijl ze zich klaarmaakt om naar bed te gaan; helaas volgt er geen auto-erotiek (nou ja, het was 1964 en zo). Er is ook een scène van wat amateuristisch buikdansen, voor de liefhebbers van die activiteit. Ik weet niet wie er anders naar zou kijken, of waarom) zou ik voorstellen het geluid helemaal uit te zetten en je eigen'slagmuziek' af te spelen op je cd-speler of wat je dan ook hebt, tenzij je dol bent op 'Night on Bald Mountain' (en andere oude bibliotheekliedjes) en een heleboel zelfverachtend ernstige verhalen <0xC3><0xA0> la Walter Winchell in 'The Untouchables', bijvoorbeeld: 'Olga stond op het punt een nieuw niveau van sadisme te bereiken', uitgesproken als'sad-dism'. (Die zin is waarschijnlijk niet woord voor woord, maar je snapt wat ik bedoel.) Zelfs op een technisch bondageniveau is het nogal slap (afgezien van de dame in het dwangbuis met de blinddoek en de prop in haar mond); soaps doen het overtuigender door het binden en het kokhalzen. Een deel: uiteindelijk wordt een van de slachtoffers Olga's partner <0xE2><0x80><0x93> maar komen er nog leuke lesbische capriolen aan te pas? Absoluut niet, José <0xE2><0x80><0x93> waar het op neerkomt, is dat het een behoorlijk kale 70 minuten zijn; zelfs als ik de 'folteringen' zou beschrijven, zouden ze interessanter klinken dan ze in werkelijkheid zijn, en dat is een van de redenen waarom ik dat niet heb gedaan...
In the realm of "S-M"/"B & D" (i.e. women getting physically restrained and then usually abused in various ways) this can be viewed as a kind of "missing link" between the Irving Klaw/Bettie Page classics of the early to mid 1950's and the gems from House of Milan/TAO in the 1970's and 1980's (the latter still being regarded by yours truly as the exemplar of the genre). Apparently it's part three of a trilogy, but I've just seen the one (which probably won't change). As you probably already know, the alleged story concerns a crime boss named Olga who spends most of her time punishing various female subordinates for various off-screen infractions. It upholds the John Willie/Eneg tradition of the all-female universe, although we do briefly see a couple of quasi-gay male characters, one of whom wears a ship captain's hat and smokes a big cigar---overcompensation? Even by Z-grade budget standards, the faked nature of the abuse performed by Olga is pretty laughable; I especially enjoyed the pulled punches/slaps. (How hard would it have been for the director to have Olga put her hand next to the victim's face, yank it back suddenly, then show that particular footage in reverse?) The "electric chair" also stands out (or sits) in that regard. The reason I give it 2 stars instead of just 1 is due to a few aesthetically pleasing elements; the cinematography is gorgeous old-school black and white (not like today's occasional black and white efforts that look like crap); the outdoor shots of upstate New York are a nice relief from the largely bare-walled interior scenes (it's a nice touch having Olga's hide-out be an abandoned mine, although clearly the rooms seen aren't in a mine); there's a long (and blessedly dialog-free) sequence of one of the victims getting chased through the countryside that almost achieves a kind of pastoral quality, reminiscent of the silent era; most of the women are fairly easy on the eye, especially Olga (who by the way is clearly American despite her foreign-sounding name). Late in the going we see Olga let her hair down and start to undress as she gets ready for bed; unfortunately no auto-eroticism ensues (well it was still 1964 and all that). There's also a scene of some amateurish belly dancing tossed in, for fans of that particular activity. If you're a male who will be watching this for masturbatory purposes (I don't know who else would be watching it, or why else) I would suggest turning the volume all the way down and playing your own "stroke music" on your CD player or whatever you have, unless you're heavily into "Night on Bald Mountain" (and other old library tunes) and lots of self-satirizingly earnest narration a la Walter Winchell on "The Untouchables," e.g. "Olga was now about to achieve a new level of sadism," pronounced "sad-dism." (That line's probably not verbatim, but you get the idea.) Even on just a technical bondage level it's pretty lame (aside from the lady in the strait-jacket with the blindfold and ball gag); soap operas do a more convincing job of binding & gagging. Here's the "spoiler" part: eventually one of the victims becomes Olga's partner ---but do any nice lesbian antics ensue? No way, Jose--bottom line, it's a pretty bare-bones 70 minutes; even describing the "tortures" would make them sound more interesting than they actually play out, one reason I haven't done so...