WAARSCHUWING: WAARSCHUWING VAN MAJOORSPOILERS<br /><br />Ik moet bijna huilen als ik Sidney Poitier in een land vol middelmatige tv-films zie. Zijn intensiteit, concentratie en gezichtsuitdrukking zijn nog steeds perfect, dus wat doet een eersteklas acteur in zo'n klaagzang?<br />Ik ben dol op Sidney <0xE2><0x80><0x93> dol op hem, zeg ik je <0xE2><0x80><0x93> en het is ontmoedigend om hem in het kabelcircuit te zien werken in wat praktisch een afgezwakte versie is van A Raisin in the Sun.<br />Poitier speelt Noah Dearborn, een 91-jarige 'timmerman God'. Geen gebrek aan respect voor timmerlieden, maar zo'n glamourloos baantje oppompen met verheerlijkende teksten als 'Niets lijkt hem te interesseren behalve zijn werk. Naar mijn mening maakt hem dat tot een nobel man' werkt gewoon niet. Wat wordt de volgende Lord van de accountancy? De redder van de belastinginspecteurs? Sidney Poitier als Tony Smith, tandartsonderzoeker? Het is bekend geworden dat Noah sinds de dood van zijn familie zijn leven heeft geleid zonder een ander menselijk wezen aan te raken, en dus zijn dagen doorbrengt met met zijn gereedschap te spelen. (Laat maar!) Dearborn is misschien niet Sidneys grootste karaktertrek, want hij heeft een niet helemaal overtuigend zuidelijk accent. Maar neem het hem niet kwalijk <0xE2><0x80><0x93> Michael Caine en Bob Hoskins zijn niet te vermurwen als het erop aankomt een dialect aan te nemen, en zelfs Robert De Niro is niet anders dan een Italiaanse Amerikaan.<br />Om Sidney te steunen zijn een paar smakeloze tv-filmacteurs afgezaagde tv-filmteksten aan het voordragen. Gregg Champion is een tv-filmregisseur, wiens baanbrekende techniek erop lijkt neer te komen dat hij de camera neerzet en er dan als een haas vandoor gaat om een kop thee te halen terwijl de acteurs hun tekst voorlezen. Zelfs Poitier kan geen galmende zinnen neerzetten als: 'Jullie komen hier allemaal gekleed als lammetjes naar buiten, maar jullie ruiken naar vossen.' Of wat dacht je van: 'Jullie zijn lang van stof als een briesje je goed van pas komt' en: 'Sommige mensen zeggen dat als God op aarde op vakantie gaat, hij bij Noach logeert.'<br />Het verhaal van de film wordt onderbroken door vier flashbacks, waarbij elk sentimenteel fragment een cliché aflevert als: 'Als een man van zijn werk houdt... er echt van houdt... Maar hoewel het'verkoop je land'-plan aan Raisin doet denken, is er geen sprake van raciale of sociale dynamiek, alleen van een groep rijke stadszakenlieden die het land van de arme plattelandsarbeider proberen te kopen. De belichaming van een hechte zuidelijke gemeenschap is ook enigszins stereotiep en roze getint, en er is nergens een bezorgd kijkende haan te bekennen.<br />Zoals te voorspellen was, begint een psychiater (Mary-Louise Parker, beter dan de meeste anderen) de dingen op Noahs manier te zien. De titel is ook toepasselijk, want'simpel' beschrijft precies het plot van A tot B, dat gemakkelijk op de achterkant van een luciferdoosje zou kunnen passen. Het is ook veelzeggend om de naam van de hoofdpersoon af te breken, niet in de laatste plaats de weinig subtiele Bijbelse verwijzing naar zijn voornaam. <br />De smakeloze conclusie is dat Noah Parker met een paar van zijn timmerwerktuigen uit een auto-ongeluk heeft gered. Als het ongeluk haar had gedood, zou hij haar waarschijnlijk met een hamer en beitel hebben gereanimeerd. Want er is niets wat Noah niet kan, een volksheld, de kerstman en een lagere godheid in één.<br />Maar goed, de film is best aardig, zij het op een overdreven, ziekelijke manier. Maar na In The Heat of the Night, The Defiant Ones en Lilies of the Field <0xE2><0x80><0x93> om er maar drie te noemen <0xE2><0x80><0x93> waarom moest het zo ver komen? Maak er het beste van, Hollywood... hij zal niet eeuwig blijven bestaan.
WARNING: REVIEW CONTAINS MAJOR SPOILERS<br /><br />It almost makes me cry to see Sidney Poitier shunted into a land of mediocre TV movies. His intensity, concentration and facial array are still finely honed, so what's a first-rate actor doing in dirge like this?<br /><br />I love Sidney  love him, I tell you  and watching him work the cable circuit in what is practically a watered-down version of A Raisin in the Sun is disheartening indeed.<br /><br />Poitier plays Noah Dearborn, a 91-year-old "carpenter God". No disrespect to carpenters, but pumping up such a glamourless job with aggrandising lines like "Nothing seems to interest him but his work. In my mind that makes him a noble man" just doesn't work. What next  the Lord of accountancy? The saviour of tax inspectors? Sidney Poitier as Tony Smith, Dental Research Technician? It's revealed that since the death of his family Noah has lived his life without touching another human being, and so spends his days playing with his tools. (Leave it!) Dearborn isn't perhaps Sidney's greatest characterisation as he sports a not totally convincing Southern accent. But don't hold it against him  Michael Caine and Bob Hoskins are ropy when it comes to assuming a dialect, and even Robert De Niro fails to engage as anything other than an Italian American.<br /><br />Backing up Sidney are some cheesy TV movie actors delivering hackneyed TV movie lines. Gregg Champion is a TV movie director, whose groundbreaking technique seems to involve placing the camera down and then rushing off for a cup of tea while the actors say their lines in front of it. Even Poitier can't set alight clanky lines like "All you people come out here dressed as lambs, but you smell like foxes." Or how about "You folks are long-winded when a small breeze will do just fine" and "Some say when God comes down to vacation on Earth, he stays at Noah's."<br /><br />The film's narrative is punctuated by four flashback sequences, each sentimental one of them delivering a trite platitude like "When a man loves his work... truly loves it... sickness and death will get tired of chasing you." But while the 'sell your land' plot is evocative of Raisin, there's no racial or social dynamic, merely a group of rich city businessmen trying to buy the land of the poor country worker. The recreation of a close-knit Southern community is also somewhat stereotyped and rose-tinted, with not a worried-looking rooster in sight.<br /><br />Predictably, a psychiatrist (Mary-Louise Parker, better than most) starts to see things Noah's way. The title is also apt, because 'simple' perfectly describes the A to B plotting which could comfortably fit on the back of a matchbox. Breaking down the character name is also telling, not least the unsubtle Biblical reference of his first name.<br /><br />The tacky conclusion sees Noah get Parker out of a car crash with some of his carpentry tools. Presumably if the crash had killed her, he'd have resuscitated with a hammer and chisel. For there's nothing that Noah can't do, a folk hero, Santa Claus and minor deity all wrapped into one.<br /><br />That said, the film is quite sweet, albeit in an overstated, sickly way. But after In The Heat of the Night, The Defiant Ones and Lilies of the Field - to name just three  then why did it have to come to this? Make the most of him, Hollywood... he won't be around forever.