De starre, doordringende blik van de poserende-en-traag bewegende McManus was me te veel. Ik bleef kijken omdat ik echt wilde weten wat er met het personage van Pablo Bryant was gebeurd, om wie ik veel gaf, maar niet zoveel dat ik de film beter dan afschuwelijk vond. Ik zal elders naar het werk van meneer Bryant zoeken.
The fixed and penetrating gaze of the posturing-while-frequently-motionless Mr. McManus was too too much much. I kept watching because I really wanted to find out what happened to Pablo Bryant's character, about whom I cared tremendously, but not enough to rank the movie as better than awful. I will look for Mr. Bryant's work elsewhere.