Ik had natuurlijk een paar uur de tijd, maar ik heb nog steeds levendige herinneringen aan dit ultieme concert. Zodra het werd aangekondigd, wenste ik dat ik erbij had kunnen zijn, maar je kunt je voorstellen dat de kaartjes voor het Wembly-optreden moeilijk te krijgen waren. Ik hoorde via een vriend van me, Rab Kincaid, dat zijn zus Vicki een kaartje had gekregen en op 13 juli naar Londen zou gaan. Ze was een heel aardig meisje met een hoogontwikkeld lichaam voor een tiener, maar van haar nek tot haar kruin leek ze verontrustend veel op de Keltische voetballer Maurice Johnstone met een vetkuif. Ik was niet het soort man dat ooit om bijbedoelingen met een meisje uitging, maar in het begin van de zomer van 1985 schoot het door mijn hoofd dat ik, als ik met Vicki uit was gegaan, misschien wel een kaartje voor een concert van Live Aid had kunnen krijgen.<br />Ik hoefde me nog steeds geen zorgen te maken dat het live op televisie zou worden uitgezonden en ik keek er echt naar uit om mijn muzikale helden van U2 te zien optreden. Ik bleef maar in mijn handen wrijven en me afvragen wat hun setlist zou zijn terwijl ik hun live-lp Under A Blood Red Sky de dood injoeg, ik hoopte echt dat ze I Will Follow zouden spelen. Dus op de dag van het concert wenste ik de waardeloze ondersteunende acts als Status Quo, Howard Jones, Paul Young en Adam Ant (Die de titeltrack van zijn nieuwe album speelde! ) gewoon weg en liet Bono en de jongens het publiek laten zien hoe het moet. Ik ga terug naar Londen om naar een band te luisteren die niet bang is om te zeggen wat ze op hun hart hebben en U2 komt op de juiste zondag Bloody Sunday. Helaas is hun tweede nummer Slecht <0xE2><0x80><0x93> een nummer dat ik nog nooit heb gehoord <0xE2><0x80><0x93> en Bono sprong zo vaak in het publiek om een meisje met hem te laten dansen dat ze hun derde nummer Pride moesten schrappen. Eigenlijk vond ik hun hele set een grote teleurstelling, want ik kon niet geloven hoeveel positieve reacties ze later van de pers kregen en niemand was verbaasder dan de band zelf! Ik bleef binnen om naar de rest van het concert te kijken, waarvan ik het grootste deel op de draagbare zwart-wittelevisie van mijn zus heb gezien, en het was...' Tot ik een paar dagen later begon te verwerken wat een monumentale gebeurtenis het was geweest dat Queen de show had gestolen met hun medley, dat Bob Geldof live had gevloekt (in die tijd was slechte taal op de televisie nog heel zeldzaam) en dat de dominantie van de Britse muziek, die elk nummer van Wembly van de Britse eilanden had laten komen, en dat een derde van de nummers van het Amerikaanse concert ook Brits waren, binnen een paar jaar was verdwenen, en het vreemde feit dat veel nummers van Wembly binnen een paar jaar helemaal uit de hitlijsten waren verdwenen. Zelfs als je cynisch wilt zijn, kun je niet ontkennen dat er geld werd ingezameld en dat het naar humanitaire non-gouvernementele organisaties (ngo's) ging die talloze mensenlevens hebben gered. Dat was het verschil tussen Live Aid in 1985 en Live 8 in 2005.
... Give or take a few hours of course but I still have vivid memories of this ultimate concert . As soon as it was announced I wished I could have attended it but as you can imagine tickets for the Wembly gig were somewhat difficult to get your hands on . I did hear via a friend of mine Rab Kincaid that his sister Vicki got a ticket and would be going to London on the 13th of July , I did feel some self sorrow because the previous Summer my sister acting as courier wanted to know if I wanted to go out with Vicki but I turned her down . She was a very nice girl with a highly developed body for a teenager but from the neck upwards she looked disturbingly like Celtic footballer star Maurice Johnstone with a mullet hairstyle . i wasn't and never will be the sort of guy who'd ever go out with a girl for ulterior motives but it did flash through my mind in the early Summer of 1985 that if I'd been going out with Vicki I might have been able to get a Live Aid concert ticket<br /><br />Still not to worry it was going to be broadcast live on television and I was really looking forward to seeing my musical heroes U2 perform . I kept rubbing my hands wondering what their set list was going to be while I played their live LP Under A Blood Red Sky to death , I was really hoping they were going to perform I Will Follow . So on the day of the concert I was wishing the dross supporting acts like Status Quo , Howard Jones , Paul Young and Adam Ant ( Who played the title track of his new album ! ) would just go away and let Bono and the boys show the audience how it's done . At 5 O'clock the transmission alternatively switched from Wembley to JFK Staduim Philidelphia where we saw the Bryan Adams set . Jack Nicholson said we're going back to London to hear a band who aren'1t afraid to speak their mind and U2 came on to perform the appropriate Sunday Bloody Sunday . Unfortunately their second track was Bad a song I've never taken to and Bono spent so much time jumping into the audience to get a girl to dance with him that they had to scrap their third track Pride . In fact I thought their whole set was a major disappointment that I couldn't believe the positive feed back they got in the press later and there was no one more surprised than the band themselves ! <br /><br />Major disappointment aside I still stayed in to watch the rest of the concert most of which I watched on my sister's portable black and white TV and it wasn't until a few days later that I started digesting what a monumental event it was where Queen stole the show with their medley , where Bob Geldof swore live on air ( In those days bad language on television was still very rare ) , the dominance of British music that saw every act at Wembly hail from the British Isles and where a third of the acts at the American concert were also British , and the strange fact within a couple of years many of the acts at Wembly had disappeared from the charts altogether . But without doubt the abiding memory for me was the entire lack of cynicism . Artists went out of their way to give a concert while people went out of their way to put their hands in their pockets . Even if you want to be cynical then you can't deny that money was raised and it went to humanitarian Non Governmental Organisations ( NGOs ) that saved countless human lives . That was the difference between Live Aid in 1985 and Live 8 in 2005