Barry Levinson is een slimme regisseur. McAvoy is een slimme acteur/filmer. In dit geval combineren ze drie geweldige ideeën die een kort verhaal of een aflevering van een halfuur van een komische televisieserie fantastisch zouden maken. Maar er is niet genoeg voor een film. Dus na het eerste halfuur is _An Everlasting Piece_ door de stoom en pogingen om met rook en lawaai de eindstreep te halen heen. Een film die begint met een combinatie van wrange gril en slim woordspel met buitenissige personages, ontaardt al snel in een moeizame klucht die zich afspeelt als een marathon van drie sukkels.
Barry Levinson is a clever director. Mr. McAvoy is a clever actor/screenwriter. In this case they combine for three wonderful ideas that would carry a short story or a half-hour sitcom episode marvelously. There is not enough here to sustain a movie, however. So after the first half-hour, An Everlasting Piece runs out of steam and attempts to reach the finish line with smoke and noise. A movie that begins combining wry whimsy and clever wordplay with offbeat characters quickly degenerates to a laboured farce that plays like a three stooges marathon.