Begin 2000 wachtte iedereen ongeduldig op de première van de film 'het strand', voornamelijk omdat Leonardo DiCaprio de hoofdrol had. Je dacht dat hij waardig zou doorgaan na het enorme commerciële en artistieke succes van 'Titanic'. Maar helaas is dat niet het geval. Deze film, die een nieuwe variatie is op het verloren paradijs, is een teleurstelling.<br />Wat mij betreft, heb ik de film in de bioscoop gezien toen hij in februari 2000 in première ging, en ik dacht dat hij zich alleen zou richten op de pogingen van DiCaprio, Ledoyen en Canet om dit strand te ontdekken. In feite was mijn verwachting gerechtvaardigd, maar hij duurt maar een halfuur. Als ze het strand ontdekken en zich aan de gemeenschap hechten, denk ik dat de film daar had kunnen eindigen. Het tweede deel (dat begint met de drie Zweden die door een haai worden gebeten) speelt alleen maar de rol van invalster en bederft de hele film. Bovendien heeft Danny Boyle een beetje te veel oog voor het bloed.<br />Anders gezegd: de dialogen van 'het strand' zijn, om het zacht uit te drukken, niet altijd even geestig en komen soms te handig uit in de situaties. Soms blijkt de film te voorspelbaar te zijn: voor de liefdesrelatie tussen DiCaprio en Ledoyen denk je dat er een liefdesverhaal tussen hen zal ontstaan. Ledoyen is jaloers, maar deze jaloezie zal zich verspreiden naar Ledoyen als ze hoort dat DiCaprio seks heeft gehad met Sal tijdens hun verblijf in Bangkok. Bovendien lijkt de voorstelling nogal gemengd te zijn: Ledoyen en Canet verbleken tot onbeduidend naast DiCaprio. Nog iets wat me opviel: DiCaprio's voice-over slaagt er niet in de film spannend te maken, zoals dat het geval was bij Edward Norton in Fight Club.<br />Dan, laten we het toegeven: het einde van de film lijkt te gemakkelijk en conventioneel. Je vermoedt voor het einde al dat het volmaakte paradijs niet op aarde bestaat en zeker niet in Thailand: er zijn haaien, het is niet altijd glanzend en Sal, de leider van de gemeenschap, ontpopt zich als despotisch en uiteindelijk wreed. Ze zijn bereid alles te doen om hun territorium te beschermen, zelfs om te doden...<br />Toch geniet de film van een schitterende filmopname die de kleur van de zee en het strand schitterend weerspiegelt. De landschappen zijn schitterend en er is een goede originele soundtrack bij, met inbegrip van Moby's porselein. Maar die kwaliteiten zijn niet voldoende om de film te redden. Een teleurstellende en voorspelbare film en ergens onafgemaakt. Je kunt het Boyle kwalijk nemen dat hij de redenen van Daffy's zelfmoord niet heeft onthuld.
In the beginning of 2000, everyone waited impatiently, the release of the movie "the beach", mainly because Leonardo DiCaprio was in the main role. You thought that he was going to carry on with dignity, following the huge commercial and artistic success of "Titanic". But sadly, it's not the case. This movie that is a new variation of the lost paradise is a disappointment.<br /><br /> As far as I'm concerned, I saw the movie at the cinema when it was launched in February 2000 and I thought that it would focus only on DiCaprio, Ledoyen and Canet's efforts to discover this beach. Actually, my expectation was justified but it only lasts half an hour. When they discover the beach and they adhere to the community, I think the movie could have ended there. The second part (which starts with the three Swedish bitten by a shark) only plays the role of fill-in and spoils all the movie. Moreover, Danny Boyle eyes a bit too much towards the bloody.<br /><br />Otherwise, to put it mildly is that the dialogs of "the beach" are few inspired sometimes silly and too convenient with the situations. Sometimes, the movie turns out to be too predictable: before the love affair between DiCaprio and Ledoyen, you guess that a love story will start between them. And, inevitably, it will cause Canet's jealousy but this jealousy will spread to Ledoyen she learns that DiCaprio had sex with Sal during their stay in Bangkok. Besides, the performance appears quite mixed: Ledoyen and Canet are paling into insignifiance next to DiCaprio. Another thing I noticed: DiCaprio' voice-off doesn't succeed in making the movie gripping as it was the case with Edward Norton in "Fight Club".<br /><br />Then, let's admit it: the end of the movie seems too easy and conventional. You guess before the end that the perfect paradise doesn't exist on earth and certainly not in Thailand: there are sharks, it's not always shiny and Sal, the leader of the community reveals herself to be despotic and finally cruel. Let's add that the "paradise keepers" will do anything to protect their territory, even to kill...<br /><br />Nevertheless, the movie enjoys a shiny photography that reflects brilliantly the color of the sea and the beach. Landscapes are magnificient and there's a good original soundtrack which includes Moby's porcelain. But these qualities aren't sufficient enough to save the movie. A disappointing and predictable movie and somewhere unfinished. You can blame Boyle for not revealing the reasons of Daffy's suicide.