Denk aan films van Haneke, een paar andere films die zijn geïnterpreteerd als kritiek op de middenklasse, de hogere klasse of de bourgeoisie, het stadsleven, het leven in de buitenwijken, het gezinsleven, en denk aan een paar griezelfilms die op dezelfde manier zijn gezien en die nu een trend zijn geworden. Dit is een ziekelijke, maar voor hen aangename fantasie, nietwaar? In zulke films verdient de middenklasse, de hogere klasse, te worden vermoord, verkracht, gemarteld, pijn te lijden. Dit brengt bij sommige mensen een glimlach op het gezicht. Ze zien rood. Afgezien van alles is dit antihumanisme dat spijt, maar ik weeg het niet mee. In Haneke-films is een van de belangrijkste boodschappen wakker worden! zeggen ze. De middenklasse en de hogere klasse zijn slecht? De middenklasse en de hogere klasse zijn walgelijke wezens? Het leven in de stad is ondraaglijk, dus maak jezelf dood als je in een stad woont, omdat je zielig bent en beseft dat je leven bestaat uit herhalingen van handelingen? Maakt het leven in de stad je geïsoleerd en ongelukkig? Word wakker! Die mensen trekken een parallel tussen lammeren en mensen, als ze zich als conformisten gedragen of vergeten dat ze conformisten zijn, als je niet geïnteresseerd bent in zulke dingen, als je niet overal tegen bent, dan ben je een lam. Nog niet klaar. Zoals we zien uit recensies van films van Haneke, is het natuurlijk ook zielig als je een opleiding hebt gehad. Sommigen maken er grapjes over en ze zijn dol op films die er grapjes over maken. Goed. En werk absurditeit. In T.S.C. staat in sommige recensies dat de vader een goede baan heeft, maar dat die eentonig is, dus dat die hem naar een ramp voert. Kunnen we daaruit opmaken dat hij ook op de zwarte lijst staat? Ja. Waar gaat het dan om? Ik zal het je vertellen: haat. Klasseconflict, Marksizm... In T.S.C.-films worden alle leden van de middenklasse en de hogere klasse gestraft, inclusief de gezinnen die van de hand in de tand leven, inclusief de ambtenaren, enzovoort. Een dodelijke bourgeoisie-vijandigheid. S.C. Sommige mensen worden er vrolijk van. Is dat redelijk? Ik begin er genoeg van te krijgen. De film is een kritiek op het leven in de voorsteden, hij benadrukt dat het leven in de voorsteden monotoon is. Altijd hetzelfde. T.S.C. benadrukt dat de middenklasse en de hogere klasse consumeren, dat consumeren belangrijk is in het leven van de bourgeoisie, de film bekritiseert de consumentsamenleving. Alle levende organismen consumeren om te overleven, niet alleen mensen, ook dieren en planten. Ja, dat weet je, maar het lijkt erop dat ze het niet weten. Een gezin uit de middenklasse of de hogere klasse gaat op vakantie en ze worden fysiek en psychisch gemarteld. George A. Romero is net als Haneke. Ze interpreteerden zijn vierde zombiefilm, Land of the Dead, als kritiek op de middenklasse en de hogere klasse. Zombies verslinden rijke mensen. Geniet ervan! Rijk of niet, yuppie of niet, stedeling of niet, ambtenaar of bankemployee, deze mensen genieten ervan om te zien hoe mensen die ze haten worden afgeslacht. En hoe zit het met het belasteren van gezins- en huwelijkse instituten? Het Zevende Continent haat alles. Als een film niet tegen deze instituten is, dus niet bekritiseert, dan betekent dat dat de film conservatief is. Wat een belachelijk standpunt! Misschien wel zo dat ze het systeem symboliseren. Le Charme Discret de la Bourgeoisie. Het was een onderhoudend surrealistisch drama, een kunstwerk, een meesterwerk en ook een film die door iedereen anders wordt geïnterpreteerd, voor mij geen boodschap, maar volgens die mensen maakte de film de draak met de middenklasse, dreef de spot met hun leven, hun persoonlijkheid. Hoe ellendig hun leven was, hoe stom ze waren. Het was een satire. Ze bekijken films met een schuin oog, op basis van dialogen, personages en beelden vinden ze honderden boodschappen. Natuurlijk is T.S.C. geen wezenlijke kunst als het werk van Bunuel, en bovendien is het buitengewoon kwaadaardig. Ik herinner me de goed geklede man met de hoed die in 1952 in de regen zong en de vreugde van het leven die hij had. En ik weet hoe Haujen en zijn volgelingen hem zien.
Think about Haneke films, some other films that have been interpreted as a criticism of middle class, upper class or bourgeoisie, city life, suburban life, family institution and think about some horror movies which have been seen in the same way which has become a trend now. This is a sick, but for them pleasant fantasy, isn't it? In such movies, middle class, upper class deserve being murdered, being raped, being tortured, getting pain. This puts a smile on some people's face. They see red. Apart from everything, this is anti humanism that sorry, but I don't weigh in with. In Haneke movies, one of the main messages is wake up! They say. Who should wake up for what? Middle class and upper class are evil? Middle class and upper class are disgusting creatures? City life is unbearable, so kill yourself if you live in a city, because you are pathetic and realize! your life consists of repetitious actions? City life makes you isolated and unhappy? Wake up! Those people draw a parallel between lambs and people, if they behave like a conformist or forget about being conformist, if you are not interested in such things, if you are not against everything, then you are a lamb. Not finished yet. Obviously, as we see from reviews of Haneke movies, being educated is pathetic either. Some make fun of it and they love movies which make fun of it. Good. And job absurdity. In T. S. C. some reviews write that the father has a good job, but it is monotonous, so it drags him to a disaster. Can we draw a conclusion like having a job is in their black list either? Yes. What is the point then? I will tell you: hate. Class conflict, Marksizm... In T. S. C. in Haneke movies, all the members of middle class and upper class are punished including the families who live from hand to mouth, including civil servants etc. A deadly bourgeoisie enmity. If you live in a city, you are from middle class, you are evil, if you have money, even if you turn an honest penny, you are evil. Think about the ending of T. S. C. It makes some people cheered up. Is this reasonable? I get bored of this. The movie is a criticism of suburban life, it stresses that suburban life is monotonous. Always the same. T. S. C. stresses that middle class and upper class consume, consuming is important in bourgeoisie life, the film criticizes consumer society. All living organisms consume in order to survive, not only human being, also animals and plants. Yes, you know these, but it seems that they don't. A middle or upper class family go on holiday and they are tortured physically and psychologically. George A. Romero is like Haneke. They interpreted his fourth zombie movie, Land of the Dead as a criticism of middle class and upper class. Zombies devour rich people. Enjoy! Rich or not, yuppie or not, townsmen or countrymen, civil servant or bank employer, these people enjoy watching the slaughter of people who they hate. And what about vilifying family institution and marriage institution? The Seventh Continent hates all. If a movie is not against these institutions, so does not criticize, then it means that the movie is conservative. What a ridiculous viewpoint! May be so that they symbolizes system. Le Charme Discret de la Bourgeoisie. It was an entertaining surreal drama, a work of art, a masterpiece and also a movie which everyone interprets differently, to me no message, but according to those people, no, it makes fun of middle class, it makes fun of their lives, their personalities. How miserable their lives are, how stupid they are. It is a satire. They view movies with a jaundiced eye, from dialogs, characters and images, they find hundreds of messages. Of course T. S. C. is not a quintessential art as Bunuel's work, besides it is extremely malicious. I remember the well dressed man with hat who sings song in the rain in 1952 and joy of living he has. And I know that how Haneke and his followers see him.