Deze loodzware inspanning gaat over het leven in de sociale kringen van de Waspy's van de N.Y. (ik geloof dat het de N.Y. was; ik verveelde me te zeer om het me te herinneren). De recensenten werden gek van deze hond, maar de eindeloze, zinloze, eentonige, stompzinnige gesprekken tussen mensen om wie wij geen moer geven, waren voor mij een soort dialoogfoltering. Misschien was dat het punt, ik weet het niet, maar ze hadden deze film een waarschuwingslabel moeten geven. De film gaf voor mij een heel nieuwe betekenis aan het woord'slaper'.
This leaden effort is about life in the Waspy social circles of N.Y. (I think it was N.Y.; I was too bored to remember). The critics went ape over this dog, but the endless, pointless, droning, fatuous conversations among people we don't give a fig about were to me a kind of torture by dialogue. Maybe that was the point, I dunno, but they should have put a warning label on this one. The movie to me gave a whole new meaning to the word "sleeper".