In een idyllische omgeving kijken we toe hoe Joe en Claire zich in een weelderig groen veld klaarmaken voor hun picknick. Joe maakt aanstalten om een fles champagne open te trekken, wat misschien aangeeft dat er iets te vieren viel. Uit het niets duikt er een rode ballon op die weer omhoog probeert te komen. De man die aan het touw trekt om hem tegen te houden, wordt geholpen door Joe en drie andere mannen die bijna tegelijkertijd op het toneel verschijnen, zonder dat we iemand hebben gezien. Er zit een jongetje in de ballon, dat wordt gevraagd om eruit te springen, maar in plaats daarvan duwt hij tegen het apparaat om op te stijgen en de ballon vliegt weg. De vier mannen die hem probeerden vast te houden, vallen op de grond, maar de vader blijft hem vasthouden tot we vol afgrijzen toekijken hoe hij op de grond valt.<br />Joe en een van de vreemdelingen, Jed, een mysterieuze man, rennen naar de plek waar de man is gevallen. Als ze daar aankomen, is het duidelijk dat hij dood is; de mannen voelen zich hulpeloos. Jed, die heeft geprobeerd Joe naar de dode man te laten kijken, is een man die in het begin ongevaarlijk lijkt, maar die in het verhaal weer zal opduiken.<br />Jed, die samen met Claire een beeldhouwer is, is professor aan de universiteit. Hij kan het tafereel waarvan hij getuige is geweest niet vergeten. Wat een gemakkelijke relatie leek te worden, wordt gecompliceerd omdat Jed plotseling geobsedeerd raakt door het ongeluk. Zelfs hun goede vrienden, Robin en Rachel, beginnen zich zorgen te maken over Joe's geestelijke toestand.<br />Jed, de man in het veld, duikt op een dag weer op. Hij wordt een lastpost die Joe niet van zich af kan schudden. Het wordt duidelijk dat Jed verliefd is geworden op Joe, iets wat volkomen onverwacht is. Joe kan deze man niet van zich afschudden tot hij in Claires studio verschijnt, waar hij en Joe een laatste confrontatie hebben.<br />Roger Michell lijkt de juiste man te zijn om dit vreemde verhaal op het scherm te brengen. Joe Penhalls roman met dezelfde titel dient als voorbeeld voor een film die niets te maken heeft met traditionele liefde. De titel zelf is misleidend, je vraagt je af wie de echte Jed is die de liefde in het verhaal doorstaat. Is het Jed wiens liefde voor Joe onbeantwoord blijft, of is het misschien Claire, die haar leven verwoest ziet na een onschuldige dag waarop haar leven met Joe op een van zijn beste momenten was? Joe Penhalls versie van de roman werkt goed in de film.<br />Daniel Craig geeft een goede voorstelling als Joe, de man die verliefd wordt op een andere man en niet kan omgaan met wat er met zijn leven gebeurt. Jed is de interessantste rol, omdat je geen idee hebt of hij serieus genoeg is, of dat hij geestelijk gestoord is door de manier waarop hij achter Joe aan zit. Samantha Morton doet het prima als Claire, iets wat altijd het geval is. De bijrollen zijn ook goed. Bill Nighy, Susan Lynch en vooral Corin Redgrave maken de film nog beter.<br />Het moet worden gezegd dat de muziek van Jeremy Sams uitstekend werkt in de film. De cinematografie van Haris Zambarloukos en de montage van Nicolas Gaster maken de film veel beter. En ten slotte is het Roger Michell die alles bij elkaar heeft gebracht om alle personages van Mr. McEwan in de film tot leven te brengen.
On an idyllic setting, we watch as Joe and Claire are getting ready in a lush green field for their picnic. Joe prepares to open a bottle of champagne, indicating, perhaps, some sort of celebration was to follow. Out of nowhere, a red balloon appears as it is trying to lift up again. The man pulling the rope to halt its ascent, is helped by Joe, and other three men that appear on the scene almost simultaneously, without we having seen anyone around. There is a young boy inside, who is asked to jump out, but instead, he pushes the device for lifting and it flies away. The four men that were trying to hold it, fall to the ground, but the father keeps holding on until we watch in horror as he falls to the ground.<br /><br />Joe and one of the strangers, Jed, a mysterious man, run to where the man has fallen. When they arrive, it is obvious he is dead; the men feel helpless. Jed, who has tried to have Joe look at the dead man, is a man who, at first, seems harmless, but he will reappear again in the story.<br /><br />Jed, who lives with Claire, a sculptor, is a university professor. He can't forget the scene he witnessed. What appears to be an easy going relationship gets complicated because, suddenly, Jed begins to obsess with the accident. Even their good friends, Robin and Rachel, begin to get concerned about Joe's mental state.<br /><br />Jed, the man in the field, reappears innocently enough, one day. He becomes a nuisance that Joe can't shake. It becomes obvious that Jed has fallen in love with Joe, something totally unexpectedly. Joe can't shake this man out of his life until he shows up at Claire's studio where he and Joe have a final confrontation.<br /><br />Roger Michell seems to be the right man for bringing this strange story to the screen. Ian McEwan's novel of the same title serves as the model for a film that has nothing to do with traditional love. The title itself is deceiving, one wonders who really is the who endures the love in the story. Is it Jed whose love for Joe is unrequited, or is it perhaps Claire, who sees her life shattered after an innocent day when her life with Joe was at one of its best moments? Joe Penhall's adaptation of the novel works well in the film.<br /><br />Daniel Craig gives a good performance as Joe, the man who awakens a love on another man and can't cope with what is doing to his life. Rhys Ifan's Jed is the more interesting part because one has no clue if he is serious enough, or whether he is mentally insane because of the way he pursues Joe. Samantha Morton does a fine job as Claire, something that is always the case. The supporting players are good as well. Bill Nighy, Susan Lynch, and Corin Redgrave, especially, enhance the picture.<br /><br />It must be noted that Jeremy Sams' music score works brilliantly in the film. The cinematography of Haris Zambarloukos and Nicolas Gaster's editing make the film much better. Finally, it is Roger Michell who pulled it all together to bring all the characters of Mr. McEwan alive for us in the film.