Deze film begint als een over-de-top slapstick-poging, maar dan houdt hij ermee op en wordt hij verrassend serieus. Het is het begin van weer zo'n recht-voor-zijn-raap slasher, wat nogal onwelkom is. Steken en houwen, saaie dialogen, nog meer houwen en houwen. Er zit niet veel opwinding in de plot, maar ik waardeer de variatie in wapens, die de stemming levendig hield. De afloop is ook niet al te slecht. Maar ik heb me de hele tijd afgevraagd wie er in '92 in godsnaam een slasher maakt. Ik geloof niet dat het iemand ooit iets heeft kunnen schelen. Een herschreven versie zou geen kwaad hebben gedaan, misschien meer komedie hebben opgeleverd, want dit is niet echt goed. Ik zeg niet dat deze film helemaal de mist in gaat, er zijn een paar coole scènes, maar het is niet goed.' Het is zo ongelooflijk overbodig dat het elke seconde in het niets kan verdwijnen.
This movie starts out as an over the top slapstick effort, but then bails out on that and gets surprisingly serious. It's the start of yet another straight-forward slasher, which is pretty unwelcome. Stalk and slash, boring dialogue, more stalk and slash. There isn't much excitement in the plot, but I appreciate the variation in weapons though, that kept the mood lively. The ending isn't too bad either. But throughout I was just wondering who the hell makes a slasher in '92. I don't think people ever cared less. A re-write wouldn't have hurt, perhaps bring in more comedy because this is not really working out. I'm not saying this movie totally blows, there are some cool scenes, but it's so incredibly redundant it can vanish into thin air every second.