Helaas zijn velen vergeten en nog talloze anderen hebben nooit geweten hoe mevrouw Fonda niet alleen het idee van ons land verraadde, maar ook specifieke mannen die in Vietnam hebben gediend en offers hebben gebracht.<br />Het eerste deel hiervan is afkomstig van een F-4E-piloot.<br />De naam van de piloot is Jerry Driscoll, een River Rat.<br />In 1968 was de voormalige commandant van de Amerikaanse Overlevingsschool een krijgsgevangene in de Ho Lo-gevangenis, 'Hanoi Hilton'.<br />Toen hij uit een stinkende beerput van een cel werd gesleurd, werd hij schoongemaakt, te eten gegeven en in schone pyjama's gekleed en kreeg hij opdracht voor een bezoekende Amerikaanse 'Peace Activist' de 'zachte en humane behandeling' te beschrijven die hij had gekregen.<br />Hij spuugde naar mevrouw Fonda, werd geslagen en weggesleept. Tijdens de daaropvolgende aframmeling viel hij voorover op de voeten van de kampcommandant, waardoor die officier door het dolle heen raakte.<br />In 1978 had de luchtmachtkolonel nog steeds last van dubbel zicht (dat voorgoed een einde aan zijn vliegcarrière maakte) als gevolg van de fanatieke manier waarop de commandant een houten knuppel gebruikte. Van 1963-1965 zat kolonel Larry Carrigan in de 47FW/DO (F-4E's). Hij bracht 6 jaar door in het 'Hanoi Hilton', waarvan zijn familie alleen maar wist dat hij'vermist werd in de strijd'. Zijn vrouw leefde in de veronderstelling dat hij nog leefde. Ook zijn groep kreeg de gebruikelijke schoonmaak, te eten en kleren ter voorbereiding van een 'vredesdelegatie'. Maar ze hadden de tijd en bedachten een plan om de wereld te laten weten dat ze nog in leven waren en geen gevaar meer liepen. Elke man verstopte een klein stukje papier, met zijn sofinummer erop, in de palm van zijn hand...<br />Toen ze voor mevrouw Fonda en een cameraman werden geleid, liep ze langs de rij, schudde de mannen de hand en vroeg bemoedigende dingen als: 'Spijt het jullie niet dat jullie baby's zijn gebombardeerd?' en: 'Zijn jullie dankbaar voor de humane behandeling van jullie welwillende ontvoerders?' Omdat ze dachten dat dit een act was, stopten ze elk een stukje papier in haar hand. Aan het eind van de rij en nadat de camera's waren gestopt, wendde ze zich tot de officier die de leiding had en overhandigde hem alle stukjes papier.<br />Drie mannen stierven tijdens de daaropvolgende aframmelingen. Kolonel Carrigan was bijna nummer vier, maar hij overleefde het, en dat is de enige reden waarom we weten wat ze die dag heeft gedaan.
Unfortunately, many have forgotten and still countless others have never known how Ms.. Fonda betrayed not only the idea of our country, but specific men who served and sacrificed during Vietnam <br /><br />The first part of this is from an F-4E pilot<br /><br />The pilot's name is Jerry Driscoll, a River Rat. <br /><br />In 1968, the former Commandant of the USAF Survival School was a POW in Ho Lo Prison the 'Hanoi Hilton.' <br /><br />Dragged from a stinking cesspit of a cell, cleaned, fed, and dressed in clean PJ's, he was ordered to describe for a visiting American 'Peace Activist' the 'lenient and humane treatment' he'd received. <br /><br />He spat at Ms. Fonda, was clubbed and was dragged away. During the subsequent beating, he fell forward on to the camp Commandant 's feet which sent that officer berserk<br /><br />In 1978, the Air Force Colonel still suffered from double vision (which permanently ended his flying career) from the Commandant's frenzied application of a wooden baton. From 1963-65, Col. Larry Carrigan was in the 47FW/DO (F-4E's). He spent 6 years in the 'Hanoi Hilton',,, the first three of which his family only knew he was 'missing in action'. His wife lived on faith that he was still alive. His group, too, got the cleaned-up, fed and clothed routine in preparation for a 'peace delegation' visit. They, however, had time and devised a plan to get word to the world that they were alive and st ill survi ved.. Each man secreted a tiny piece of paper, with his Social Security Number on it, in the palm of his hand... <br /><br />When paraded before Ms. Fonda and a cameraman, she walked the line, shaking each man's hand and asking little encouraging snippets like: 'Aren't you sorry you bombed babies?' and 'Are you grateful for the humane treatment from your benevolent captors?' Believing this HAD to be an act, they each palmed her their sliver of paper. She took them all without missing a beat. At the end of the line and once the camera stopped rolling, to the shocked disbelief of the POWs, she turned to the officer in charge and handed him all the little pieces of paper.<br /><br />Three men died from the subsequent beatings. Colonel Carrigan was almost number four but he survived, which is the only reason we know of her actions that day.