Charlotte SOmetimes sloeg echt de spijker op zijn kop wat betreft het definiëren van de relatiedynamiek van deze generatie met eerlijkheid en realisme. Ik was erg onder de indruk van de volwassenheid en de diepte die de cast en de regisseur in deze film brachten. Het lijkt me dat de spaarzame dialogen en de nadruk op lichaamstaal en de rolverdeling en de cast en de regisseur echt een persoonlijke voorstelling moesten geven die gebaseerd was op ervaring en dergelijke. Ik hield van de eenvoudige decors en het ongecompliceerde camerawerk omdat het me deed denken aan veel van de recente Taiwanese films die ik mooi vond. Er zijn vergelijkingen gemaakt met In The Mood for Love, maar ik denk dat de meest toepasselijke vergelijking die is met de Taiwanese auteurs van de New Wave en vooral Tsai Ming-Liang. Dat en een persoonlijke resonantie maakten dat ik van deze film hield. Ik weet niet of het iets te maken heeft met het feit dat ik Aziatisch ben, maar ik zal deze film ten zeerste aanbevelen aan mijn crew.
Charlotte SOmetimes really hit the mark in terms of defining the relationship dynamics of this generation with honesty and realism. I was very impressed with the maturity and depth the cast and director brought into this film. It seems to me that with the sparse dialogue and emphasis on body langauge and position and cast and director really had to give a personal performance drawing from experience and so on. I loved the simple sets and uncomplicated camera work because it reminded me a lot of the recent Taiwanese movies I liked. There have been comparisons to In The Mood For Love, but I think the most apt comparison is to the New Wave Taiwanese auteurs and especially Tsai Ming-Liang. Just that and a personal resonance made me love this film. I don'tknow if being Asian has to do with anything, but I definately will recommend this to my crew.