Een mysterieuze prinses arriveert bij het huis van de familie Chan, waar ze wordt neergeschoten. Ze zakt in elkaar en weet nog op het schrijfblok op haar bureau 'Kapitein K' te schrijven. 'Weet je zeker dat ze dood is, pap?' vraagt Tommy. 'De dood, mijn zoon, is de afrekening van de hemel. In dit geval een zeer gecompliceerde afrekening,' stelt de filosofische Charlie vast, terwijl hij een regel uit _Biggers' Behind Dat Gordijn_ opzegt.<br />Deze, Nummer 42 in de serie en de eerste met Roland Winters in de titelrol, voorspelt niet veel goeds voor de rest van de Monogram-inspanningen voor deze onbeholpen heropvoering van meneer Wong in Chinatown. Meneer Winters is een armzalig surrogaat voor Sidney Toler (om nog maar te zwijgen van Boris Karloff). Hij beweegt zich stijfjes en zijn accent is werkelijk beroerd. Een minder geïnspireerde acteur om de rol van Chan te spelen is onmogelijk voor te stellen, hoewel ik moet opmerken dat Winters' latere karakteriseringen van Chan aanzienlijk beter zouden worden.<br /><br />Scott Darling heeft heel weinig gedaan om zijn Wong-script te moderniseren en het veranderen van de dwerg in een kleine jongen is zo ongeveer de laatste druppel. Bovendien is Beaudines stijl niet te vergelijken met die van Nigh. Toegegeven, deze passage is duidelijk gemaakt met een extreem krap budget.
A mysterious princess arrives at the Chan home, where she is shot. Collapsing, she manages to write, "Captain K," on the desk pad. "Are you sure she's dead, Pop?" Tommy asks. "Death, my son, is the reckoning of heaven. In this case, most complicated reckoning," states philosophical Charlie, lifting a line from Biggers' Behind That Curtain.<br /><br />This one, Number 42 in the series and the first with Roland Winters in the title role, does not augur well for the remainder of the Monogram efforts in this inept re-make of Mr Wong in Chinatown. Mr Winters is a poor substitute for Sidney Toler (not to mention Boris Karloff). He moves stiffly, and his accent is poor stuff indeed. A less inspired actor to play the part of Chan could not possibly be imagined, although I should mention that Winters was to improve considerably in his later Chan characterizations.<br /><br />Scott Darling has done very little to update his Wong script and changing the dwarf to a small boy is just about the last straw. Also, Beaudine's direction does not compare well with Nigh's. Admittedly, this entry has obviously been made on an extremely tight budget.