Pas kortgeleden stuitte ik op dit fenomeen dat het 'Indigo-kind' wordt genoemd, toen een voormalig schoolhoofd, na het aanhoren van een paar verhalen over mijn eerstgeborene, suggereerde dat ze hoogstwaarschijnlijk een 'Indigo-kind' was. Omdat ik weinig van dit zogenaamde Indigo- fenomeen wist, zocht ik op internet en stuitte op deze film, die ik besloot uiteindelijk te bekijken om mijn onderzoek voort te zetten.<br />Het enige wat ik uit een puur intuïtief gezichtspunt (en de misselijkheid die ik voelde toen ik naar de film keek) echt kan zeggen, is dat dit de meest uitbuitende film is die ik ooit heb gezien, en nog erger dan Leni Riefenstahls 'Triumph of the Will' (misschien net zo verraderlijk). De inhoud was net zo uitbuitend als het newage-'kolonialisme'. die oude geloofssystemen hebben uitgebuit van inheemse volkeren over de hele wereld en oosterse filosofieën om industrieën van miljarden dollars te creëren, van yoga tot taoïsme.<br />De film zelf is waarschijnlijk de slechtste die ooit is gemaakt, geschreven, geregisseerd en vertoond, en die niet te vergelijken is met Waterworld van Kevin Costner en The Postman (twee werkelijk afschuwelijke films)'<br /><br />Belangrijker nog is dat ik als ouder van een 'begaafd' kind (nu een jonge volwassene) in alle oprechtheid kan zeggen dat te veel ouders en volwassenen die'spirituele' rust (vrijheid van de tegenstrijdigheden en paradoxen van het leven) zoeken, hun joods-christelijke achtergrond (of ze nu religieus zijn of niet) misbruiken als een middel om het bestaan te verklaren, te beheersen, een reden te vinden en op andere manieren 'af te handelen'. Het is bespottelijk om hun kinderen te gebruiken om hun eigen zelfverheerlijking te bevorderen!<br />In alle eerlijkheid: spirituele cinema is een klucht. Als je goed kijkt naar de geschiedenis van de cinema, toont die geschiedenis de kunst van de cinema (zoals alle artistieke werken) als een voortdurende vorm van onderzoek naar de aard van de mens. Cinema, van het ene eind van het spectrum tot het andere, is een uiterlijke manifestatie van de antropomorfe visie op ons bestaan. Alle vormen van cinema hebben geprobeerd de menselijke toestand te begrijpen door de lens van de camera (het derde oog? de 6de chakra... ook bekend als de Indigo-aura? stoot, stoot, knipoog, knipoog) terwijl zelfs de slechtste films een glimp hebben opgevangen van onze complexe aard en relatie met metafysisch bewustzijn. Het is even arrogant om te suggereren dat de spirituele film 'ons' eindelijk laat zien zoals we werkelijk zijn, als om te suggereren dat Indigo-kinderen in groten getale als 'krijgers' opstaan om de mensheid voor haar ondergang te behoeden. Of dat de arrogantie van kinderen die zich 'gerechtigd' voelen in een generatie van uitputtend individualisme, kapitalisme en technologische vernieuwingen een 'teken' is van Indigo's rechtdoorzeeheid. Laten we eerlijk zijn... deze generatie is'slimmer' omdat technologische hulpmiddelen de manier waarop zij (wij) denken hebben veranderd (inclusief de film). Kortom, deze film is propaganda voor de spiritueel en cognitief onbekwame mens.<br />Ten slotte, bravo voor de commentator en de boemelaar1, met wie ik het van ganser harte eens ben als ik zeg: 'En Hollywood heeft interessante spirituele films gemaakt, zoals "Contact" en "I Heart Huckabees".' 'Donnie Darko', 'The Sixth Sense', 'Phenomenon', 'Waking Life' en 'Powder'. Zelfs het waardeloze 'Revenge of the Sith' heeft meer spiritueel gezond verstand dan deze film.'
I only recently came across this phenomenon called the "Indigo child" when a former school principal, upon listening to some of the tales of my firstborn, suggested that she was most likely an "Indigo child." Knowing little of this so-called Indigo phenomenon, I searched on lineand came upon this movie, which I decided to finally watch for the sake of continuing my inquiry.<br /><br />All I can truly say from a purely intuitive viewpoint (and the nausea I felt when watching the movie) is that this is the most exploitive film I have ever seen produced, written and directed  worse yet than Leni Riefenstahl's "Triumph of the Will" (perhaps as insidious). Its content was as exploitive as the New Age "colonialism," which has exploited ancient belief systems from indigenous peoples around the world and Eastern philosophies to create multi-billion dollar industries  from yoga to Taoism. <br /><br />The film itself is probably the worst produced, written, directed and actedcomparable to Kevin Costner's Waterworld and The Postman (two truly awful movies)<br /><br />More to the pointas a parent of a "gifted" child (now a young adult)all I can truly attest to is that too many parents and adults seeking "spiritual" rest (freedom from the contradictions and paradoxes of life)are exploiting their Judeo-Christian background (whether they are religious or otherwise)as a means to explain, control, find cause to and otherwise "deal" with existence. Using their children as foils to their own self-aggrandizement is ludicrous!<br /><br />In all honesty, spiritual cinema is a farce. If you look carefully at the history of cinema, its history shows the art of cinema (as are all artistic works) as an ongoing form of inquiry into the nature of human beings. Cinema, from one end of the spectrum to the other, is an outward manifestation of the anthropomorphic view of our existence. All cinema forms, have sought to understand the human condition through the lens of the camera (the third eye? the 6th Chakra...also known as the Indigo aura? nudge, nudge, wink, wink)  even the worst of films have glimpsed into our complex natures and relationship with metaphysical awareness.<br /><br />It is as arrogant to suggest that spiritual cinema is finally showing "us" as we truly are, as it is to suggest that Indigo children are rising up in numbers as "warriors" to save humanity from its downfall. Or that the arrogance of children feeling "entitled" in a generation of exhaustive individualism, capitalism and technological innovations is a "sign" of Indigo forthrightness. Let's face it...this generation is "smarter" because technological tools have changed the way they (we) think..(including cinema)... In short, this movie is propaganda for the spiritually and cognitively inept<br /><br />Finally, bravo to commentator and boom operator kstrain1, with whom I agree wholeheartedly in saying, "And Hollywood HAS made interesting spiritual films, like "Contact", "I Heart Huckabees", "Donnie Darko", "The Sixth Sense", "Phenomenon", "Waking Life", and "Powder'. Even the lousy "Revenge of the Sith" has more spiritual common sense than this film."