Dit is niet alleen een verhaal, dit is een praktisch volmaakte mengeling van geschiedenis en verhaal, van privé en openbaar, van gevoelens, liefde en leven. Ik geloof dat iedereen die van CINEMA houdt een droom heeft, een film maakt waarin het verhaal loopt zoals het leven, waarin we ons kunnen voelen zoals wanneer, kinderen in ons bed, wachtend tot ze worden gegrepen door de slaap, we naar de verhalen van onze ouders luisteren en alles reëler lijkt dan de werkelijkheid. Deze film is het bewijs dat het leven soms in een universele taal kan worden vertaald, waar iedereen op het scherm een deel van zichzelf kan voelen. Het is het verhaal van een gezin, vier jonge broers, dat de afgelopen veertig jaar in Italië heeft gewoond (maar het zou overal kunnen zijn). Er is een psychiater, een politieman, een advocaat en een huisvrouw, maar er zijn ook familieleden, vrienden, en met de woorden van armetierige woorden: het LEVEN. Ik stel voor dat je dit lange verhaal ziet, dan zul je je beter voelen.
This is not only a story, this is a practically perfect mix of history and story, of private and public, of feelings,love,life. I believe in everybody who loves CINEMA there is a dream, to make a movie in which the story run like the life, in which we could feel like when, children in our bed, waiting to be catch by the sleep, we listen the tales from our parents and everything seems more real than reality. This movie is the evidence that sometimes the life could be translate in an universal language, where everybody could feel a part of himself on the screen. LA MEGLIO GIOVENTU' is the story of a family, four young brothers, along the last forty years in Italy (but it could be everywhere). There are a psychiatrist, a policeman, a lawyer and an housewife, but there are also their relatives, friends, in poor words there is the LIFE. I would suggest to see this long tale, you will feel better.