Ik had onlangs de Oostenrijkse horrorfilm _'in drei tagen bist du tot'_ gezien, wat, wat mij betreft, een heel aardig experiment was. Ik was geïnteresseerd in de recente ontwikkelingen in de Oostenrijkse filmwereld op het gebied van het maken van genrefilms; het vooruitzicht om een science-fictionfilm te zien die in Oostenrijk was gemaakt, prikkelde mijn nieuwsgierigheid onmiddellijk. Maar om het kort te houden, ik was diep, diep teleurgesteld door wat ik zag. Als de film niet zo'n geweldige indruk had gemaakt en niet zoveel moeite had gedaan om op zijn minst enige spanning op te roepen, was het gewoon een onuitsprekelijk saaie film geweest. Na de eerste 15 minuten leek het verhaal in een kringetje rond te draaien <0xE2><0x80><0x93> wat in feite een goede zaak was voor een vriend van me, die uit het theater kwam om een paar drankjes te kopen en 15 minuten later terugkwam: ik hoefde hem niet te vertellen wat er aan de hand was terwijl hij weg was, want er gebeurde helemaal niets. Ik weet hoe moeilijk het is om met een klein budget een film te maken en dat de productie van een film als AINOA daarom als een prestatie op zich beschouwd zou moeten worden, maar voor mij zou dat alleen waar zijn als het resultaat op een of andere manier interessant was om naar te kijken.
having recently watched the Austrian horror film " in drei tagen bist du tot" (english international title "dead in three days"), which was, as far as I'm concerned, a very decent experiment, I was interested in recent developments inside the Austrian film scene towards making genre flicks; so the prospect of seeing a science fiction film made in Austria instantaneously spiked my curiosity. But, to make it short, I was deeply, deeply disappointed by what I saw. if it wasn't for the score that makes a huge effort in trying to generate at least some kind of suspense, this movie simply is unutterably boring. having seen the German original version, I was suffering immensely from the poor dialogs, which are equally poorly executed by the actors. after the first 15 minutes the story seemed to turn in circles- which actually was a good thing for a friend of mine, who got out of the theater to buy some drinks and returned 15 minutes later: I didn't have to tell him what was going on while he was gone, because actually nothing happened at all. I know how difficult film making with a small budget is and that the production of a film like AINOA should therefore be considered as an achievement in its own right, but to me this would only be true if the result was in any way at least interesting to watch. but watching tranquillized actors in poor star wars/mad max replica standing around saying things like "it is meant to be" over and over again, my initial goodwill concerning this project evaporated- by the end of the show, I considered "AINOA" to be my personal "ground zero"- in this sense, a "groundbreaking" movie.