Lady Snowblood is niet de bekendste samoeraifilm op de internationale filmmarkt, maar hij is zeker de moeite van het bekijken waard, vooral voor degenen die van samoerai/zwaardspelfilms houden. Ik heb hem gewoon op goed geluk bekeken, omdat ik dacht dat de vrouwelijke zwaardvechter misschien interessant zou zijn, maar ik had geen echte verwachtingen. Tot mijn verbazing vond ik een stijlvolle film met een goed verhaal (dat soms echt onvoorspelbaar kan zijn), adequate actiescènes (opgepept door zwaar gestileerde bloedspetters) en goed acteerwerk (vooral van de vrouwelijke hoofdrol). De film brengt de droefheid van het verhaal van Lady Snowblood en een beetje kitscherige humor in evenwicht met een groot gevoel. Sommigen kunnen zich door dat laatste laten afschrikken, vooral als ze het niet als opzet zien. Ik vond het bijvoorbeeld prachtig als een schurk aan een radicale linkse schrijver uitlegt wat hij de afgelopen jaren had gedaan, precies op de overdreven manier waarop een radicale linkse journalist geneigd zou zijn over een tirannieke bureaucraat te schrijven. Deze film zou goed worden bekeken door samoerai-filmliefhebbers en mensen die geïnteresseerd waren in de rol van vrouwen in de film.
Lady Snowblood isn't the most widely known Samurai Film in the International movie market, but it is certainly worth a viewing, particularly for those into Samurai/swordsplay pictures. I just checked it out randomly because I thought the female swordsperson angle might be interesting, but I had no real expectations. I was surprised to find a stylish film with a solid story (which can actually be unpredictable at times), adequate action sequences (spruced up by heavily stylized blood spurts) and good acting (particularly from the female lead). The film balances the sadness of Lady Snowblood's story and some campy humor to great affect. Some may be turned off by the latter part, particularly if they fail to see it as intentional. I loved the bit, for example, when a villain explains to a radical left-wing writer his business of the last few years, exactly in the exaggerated fashion that a radical left-wing reporter would be inclined to write about a tyrannical bureaucrat. This movie would be well viewed by Samurai film aficionados and people interested in gender roles in cinema.