Stom, stom, stom Dit is niet zozeer voor deze Chan-film bedoeld als wel voor zo'n beetje alle Monogram-Chan-films met Sidney Toler in de hoofdrol. Ik heb genoten van alle 6 of 7 van de originele Charlie Chan-romans van Biggers. En ik heb genoten van een paar van de bijdragen van Warner Oland, hoewel die soms iets te veel humor bevatten voor mijn smaak in mysteries. Maar deze late films zijn voor het grootste deel gewoon stom. En de stereotiepe breedogige 'angstige neger'-grappen van Mantan Moreland zijn tot op het perverse af saai. Ik begon de films te verzamelen nadat ik de boeken had gelezen en ik moet zeggen: ik hou van lowbudgetfilms met een laag budget, soms voor het simpele plezier en de nostalgie die ze oproepen. Maar deze zijn niet 'zo slecht dat ze goed zijn' maar ze zijn gewoon slecht.
Dumb, dumb, dumb This is not so much for this Chan film alone as for pretty much all of the Monogram Chan flicks that starred Sidney Toler. I enjoyed all 6 or seven of the original Charlie Chan novels by Biggers. And I like some of the Warner Oland entries, although they included a bit too much humor at times for my taste in mysteries. But these late movies are, for the most part, just plain stupid. And the stereotypical wide-eyed "frightened Negro" shenanigans of Mantan Moreland are repetitive to the point of perverse tediousness. I started collecting the movies after reading the books and I gotta say: I do enjoy low budget, low grade films sometimes for the simple pleasure and nostalgia they evoke. But these are not "so bad they're good" ~ they're just bad.