Wauw, 'Paniek' is weer zo'n drol uit het zogenaamde 'Chilling Classics'-doosje, een epidemieverhaal in Londen met een Italiaanse cast en crew, met internationale beroemdheden als David Warbeck ('The Beyond') en Janet Agren ('Eaten Alive') die een beetje naamsbekendheid aan de waardeloze rit hebben bijgedragen. Er valt niet echt veel te zeggen voor deze teringzooi <0xE2><0x80><0x93> de plot is de typische pulp van een wetenschapper wiens experiment mislukt, waardoor hij verandert in een afzichtelijke mutant die de film doorbrengt terwijl hij door het Londense rioolstelsel schuifelt tussen willekeurige, matte aanvallen op verschillende personages. Er zijn eindeloze dialoogscènes waarin wetenschappers, politiemannen en regeringsfunctionarissen over de kwestie praten tot ze erbij neervallen in plaats van daadwerkelijk iets te doen. De uitvoeringen en het dupliceren zijn allemaal even afschuwelijk, en Agren wordt er zo te zien willekeurig ingestopt om de film op te vullen. En terwijl Warbeck zijn gebruikelijke stoere-jongens-krentenbroodact opvoert, is het echte vermaak van 'Paniek' de strakke witte spijkerbroek die hij tijdens het laatste bedrijf draagt... er is nog nooit een bobbel zo schaamteloos uitgebuit sinds David Bowie een maillot droeg in 'Labyrinth'... maar afgezien van die dubieuze nieuwsgierigheid, is er hier eigenlijk niets dat de moeite van het bekijken waard is.
Wow, "Panic" is yet another turd from the so-called "Chilling Classics" box set, a London-filmed epidemic tale sporting an Italian cast and crew, with international celebrities David Warbeck ("The Beyond") and Janet Agren ("Eaten Alive") lending some brand-name recognition the lousy ride. There's not really much to be said for this grade-Z stinker--the plot is the typical pulp of a scientist whose experiment backfires, transforming him into a hideous mutant who spends the film shuffling through the London sewer system in between random lackluster attacks on various characters. There are endless dialog scenes involving scientists, policemen, and government figures talking the issue to death instead of actually DOING something. The performances and dubbing are uniformly atrocious, with Agren seemingly inserted at random to pad the film out. And while Warbeck does his usual tough-guy shtick, the real amusement of "Panic" is the pair of tight-binding white jeans he wears during the last act...never has a bulge been so shamelessly exploited since David Bowie donned tights in "Labyrinth"...but aside from that dubious curiosity, there's really nothing here worth seeing.