Brown was een grote komiek uit de jaren dertig, die hij zich vandaag de dag niet zo goed meer herinnert als zou moeten. Zijn carrière ging na de Tweede Wereldoorlog langzamer en hij kan zich nu het best herinneren dat hij de hoofdrol speelde in Some Like It Hot. Maar in de jaren dertig was hij groot. Jammer dat hij al die sportkomedies maakte, zoals Alibi Ike en Polo Joe. Ze vervagen allemaal omdat ze hetzelfde zijn.<br />Bright Lights (1935) is misschien wel Browns meest fysieke komedie. De voormalige circusartiest gebruikt zijn grote acrobatische vaardigheden (zelfs op zijn drieënveertigste) in deze film over de hartverscheurende kanten van de showbusiness. Hij speelt een kleine burleske-artiest die samen met zijn vrouw (Ann Dvorak) ontdekt wordt vanwege een weggelopen erfgename (Patricia Ellis). Ze gaan naar een grote Broadway-show, maar op het laatste moment wordt Dvorak eruit geknipt en Ellis (grote koppen) erin. Bekende plot.<br />Maar wat zo bijzonder is aan Bright Lights, is dat Brown gewoonweg uitmuntend is. Het burleske nummer is hilarisch en buitengewoon goed geacteerd en geregisseerd (Busby Berkley), zelfs zo dat het publiek goed is. Hun reacties zijn geweldig. Browns sympathieke personage wordt goed gebruikt in deze film. De acrobatenscène met de Maxello's is zo spontaan en grappig dat je nooit zou denken dat hij ooit gerepeteerd is! Samen met Brown zijn Dvorak en Ellis ook uitstekende acteurs. Ellis was een onbeduidende hoofdrolspeelster die nooit iets te doen had in Hollywood. Hier is ze intelligent en grappig en een goede zangeres (ze ziet er ook geweldig uit); Dvorak wordt herinnerd als een B-dramaster, maar ze begon in het koor (Free and Easy met Buster Keaton) en kan hier zingen en dansen. Dvorak had een grotere ster moeten zijn. De chemie tussen Dvorak en Brown is geweldig.<br />Een goede bijrol is er ook voor William Gargan als de persagent, Henry O'Neill als de breedsprakige regisseur, Joseph Cawthorne als de komische regisseur, Clarence Wilson als de kaartjesverkoper, Grace Hayle als de passagier in het vliegtuig, Arthur Treacher als de bediende, Gordon Westcott als de pil en William Demarest in een bijrol als de detective.<br /><br />Veel plezier, goede voorstellingen, plus het liedje 'The Acrobat'. 'Mijn dochter.'
Brown was a big comedy star of the 1930s, not as well remembered today as he should be. His career slowed down after WW II and he's best remembered now for his co-starring role in Some Like It Hot. But in the 30s he was big. Too bad he made all those sports comedies like Alibi Ike and Polo Joe. They all blur together because of their sameness.<br /><br />Bright Lights (1935) is perhaps Brown's most physical comedy. The former circus player uses his great acrobatic skills (even at age 43) in this movie about the heartbreaks of show business. He plays a small-time burlesque player teamed with his wife (Ann Dvorak) who gets discovered because of a runaway heiress (Patricia Ellis). They get into a big Broadway show but at the last minuted Dvorak is out and Ellis (big headlines) is in. Familiar plot.<br /><br />But what is so special about Bright Lights is that Brown is just plain excellent. The burlesque routine is hilarious and extremely well acted and directed (Busby Berkley), even to the point that the audiences are good. Their reactions are great. Brown's likable persona is used well in this film. The acrobat sequence with the Maxellos is so spontaneous and funny you'd never think it was ever rehearsed! Along with Brown, Dvorak and Ellis also turn is nice performances. Ellis was a minor leading lady who never got anything to do in Hollywood. Here she is bright and funny and a good singer (she also looks great); Dvorak is remembered as a B drama queen, but she started in the chorus (Free and Easy with Buster Keaton) and gets to sing and dance here. Dvorak should have been a bigger star. The chemistry between Dvorak and Brown is great.<br /><br />Good supporting cast includes William Gargan as the press agent, Henry O'Neill as the verbose director, Joseph Cawthorne as the burlesque director, Clarence Wilson as the ticket seller, Grace Hayle as the plane passenger, Arthur Treacher as the valet, Gordon Westcott as the pill, and William Demarest in a real bit part as the detective.<br /><br />Lots of fun, good performances, plus the song "The Acrobat's Daughter."