Ik ben een enorme fan van Mike Leigh en zijn nieuwste film stelt me niet teleur. Het is een typisch goed geacteerd arbeidersdrama. Het heeft alle elementen die je van zijn films zou verwachten: de preoccupatie met het effect van sociaal-economische omstandigheden op de geestelijke gezondheid & familie/romantische relaties van arbeidersmensen, de theatrale overdrijving van bepaalde eigenschappen, zo sterk dat de hoofdpersonen bijna karikaturen worden, en natuurlijk de perfect ingeschatte score die precies de juiste toon aanslaat om de stemming van het stuk te bepalen. De film concentreert zich op het gezin van taxichauffeur Phil (de altijd voortreffelijke Timothy Spall), zijn vrouw (Lesley Manville) die zijn tekortkomingen in het onderhouden van zijn gezin compenseert door in een doodgewoon supermarktbaantje te werken en hun 2 te dikke kinderen die in een isolement leven met weinig kans om te ontsnappen. De focus ligt voornamelijk op hun relaties, hun onvermogen om te communiceren en te spreken, en hun individuele opvattingen. Alles of niets is buitengewoon succesvol in het overbrengen van al deze aspecten.<br />Natuurlijk breidt Leigh, omdat hij Leigh is, zijn rol ook uit door andere disfunctionele figuren op te nemen die in dezelfde demoraliserende flats wonen. Onder hen bevinden zich alcoholisten, gewelddadige partners en een jonge vrouw die haar seksualiteit gebruikt als een middel om te ontsnappen aan de grimmige realiteit van haar omgeving/gezinssituatie.<br />Zijn somberste sinds _Naked_, maar misschien beter doordacht en samenhangender. Er zijn (gelukkig!) enkele momenten van hoop en optimisme die kenmerkend zijn voor zijn films, maar de blijvende indruk is er een van hopeloosheid in het aangezicht van vermorzelende armoede en verwoeste levens. Een moedig stuk werk en absoluut een must-see.
I'm a huge fan of Mike Leigh and his latest does not disappoint. It is a typically well-acted working-class human drama. It has all of the elements you would expect from his films: the preoccupation with the effect of socio-economic conditions on the mental health & family/romantic relationships of working-class people, the theatrical exaggeration of certain characteristics almost to the point of making the protagonists into caricatures and of course the perfectly judged score which hits just the right note in setting the mood of the piece.<br /><br />The film centres around the family unit of cab driver Phil (the always excellent Timothy Spall), his wife (Lesley Manville) who makes up for his deficiencies in providing for his family by working in a mundane supermarket job and their 2 overweight children marooned in an insular existence with little chance of escape. The main focus is on their relationships, inabilities to communicate and articulate, and their individual outlooks. All or Nothing is extremely successful at conveying all of these aspects.<br /><br />Of course Leigh being Leigh also extends his portrayal to take in other dysfunctional characters living in the same demoralising high-rise housing flats. These include alcoholics, abusive partners in relationships and a young woman who uses her sexuality as a tool to escape the grim reality of her environment/ family situation.<br /><br />His bleakest since Naked but perhaps better realised and more coherent. There are (thankfully!) some moments of hope and optimism which are characteristic ingredients of his films but the abiding impression is one of hopelessness in the face of grinding poverty and ruined lives. A brave piece of work and an absolute must-see.