Wat voor titel je er ook aan wilt geven, deze duizelingwekkende western (oost-oost?) uit Thailand is er een om uit te kiezen als je je amusement links van het midden wilt houden. De film lijkt een aantal boven-de-lepel-plots te hebben, en waarschijnlijk twee keer zoveel onderplots. Laat je hierdoor niet van de wijs brengen als je een leuke tijd hebt (begroet dit niet met dezelfde ernst als je een Merchant/Ivory-productie zou benaderen). De film bevat een eersteklas cast van Thaise acteurs (van wie ik nog nooit heb gehoord, maar iedereen die iets van de Thaise filmwereld weet, zal waarschijnlijk gog-ma-gog worden over zijn persoonlijke favorieten). Ik bewonderde vooral de visuele structuur van de film, door gebruik te maken van een verhemelte van oververzadigde kleuren, wat hem een klassieke technicolor-uitstraling gaf (zoals Hollywood & Europa in de jaren veertig gebruikten, tot het oude technicolor-proces van IB aan het eind van de jaren zeventig zo'n beetje op zijn retour was). Als je van sentimentele soundtracks houdt, is de muziek in deze film precies wat je nodig hebt (als je ooit Thaise popmuziek hebt gehoord, weet je precies wat ik bedoel). Controleer je IQ bij de deur, ga achteroverzitten, ontspan & geniet van (net onder) twee uur Aziatische cinematografische dwaasheid (d.w.z. maak plezier).
No matter what title you want to issue it, this giddy western (eastern?) from Thailand is one to seek out if you like your entertainment loopy & left of centre. The film seems to have several over lapping plots, and probably twice as many sub plots. Don't let this throw you from having a fun time (just don't approach this with the same seriousness as you would approach a Merchant/Ivory production). The film features a top notch crackerjack cast of Thai actors (none of which I've ever heard of,but anyone with a knowledge of Thai cinema will probably go gog-ma-gog over their personal favourites). I especially admired the visual texture of the film, employing a palate of over saturated colour, giving it a look of classic Technicolor (as Hollywood & Europe used in the 1940's,until the old IB Technicolor process was pretty much phased out in the late 1970's). If you like your soundtrack music on the schmaltzy side, the music in this film will be right up your alley (if you've ever heard Thai pop music,you'll know exactly what I mean). Check your IQ at the door, sit back,relax & bask in (just under)two hours of Asian cinematic goofiness (i.e. have fun).