Naar mijn mening is dit de beste roadfilm die ooit is gemaakt. Als je zeurt over het trage tempo of de minimale dialoog is het net alsof de films van Scorsese te gewelddadig zijn of de Marx Brothers te geschift.<br />Net als de auto waarin de twee vrienden rijden, is dit een oefening in het reduceren van dingen tot hun essentie op zoek naar authenticiteit. Net als bij een Ramones-liedje of een schilderij van Edward Hopper is er hier absoluut niets wat niet hoeft te zijn.<br />Het personage van Warren Oates daarentegen is een toonbeeld van onoprechtheid. Na een bezoek aan de Verenigde Staten in de jaren tachtig en negentig, met zijn winkelcentra en fastfoodketens (en inderdaad kijkend naar het soort product dat Hollywood tegenwoordig produceert) is het echt onoprecht.' Het is duidelijk dat zijn soort uiteindelijk de race heeft gewonnen.<br />Ik heb dit al een paar keer op tv en in kunst bioscopen gezien en ik ben blij te horen dat ik nu de dvd kan krijgen. Een echte Amerikaanse klassieker.
In my view this is the best road movie ever made. Carping about the slow pace or minimal dialogue is like complaining Scorsese's movies are too violent or the Marx Brothers too zany. <br /><br />Like the car the two friends drive, this is an exercise in stripping things down to their essentials in search of authenticity. Like a Ramones song or an Edward Hopper painting there is absolutely nothing here that doesn't need to be.<br /><br />Warren Oates' character on the other hand is a study in inauthenticity. After visiting the US in the 80's and 90's with its malls and fast food chains (and indeed looking at the kind of product Hollywood churns out these days) it's clear that his kind won the race in the end.<br /><br />I've seen this on TV and in art cinemas a couple of times and I'm glad to hear I can now get the DVD. A true American classic.