De Lange Reis probeert terug te keren naar de wortels van het adventure-genre en slaagt er halfslachtig in. Het verhaal van de game combineert elementen van sciencefiction en fantasie om zijn eigen interessante universum te creëren, maar het is nog steeds sterk afhankelijk van een aantal clichés. De hoofdpersonen zijn oké, maar verre van steriel.<br />De game gebruikt 3D-personages tegen voorgevormde achtergronden. De modellen zijn oké, zij het in lage resolutie, en de achtergronden zijn nogal verbluffend. Maar de combinatie van die twee is niet naadloos of zelfs maar erg schoon. Ook ontbreekt het sommige van de personageanimaties aan enige diepte. Over het geheel genomen had ik een bloedhekel aan de vooraf ingelaste cut-scènes, die in mijn ogen gewoonweg lelijk waren.<br />Audiotechnisch was het spel heel bekwaam, de voice-cast was mooi en gedenkwaardig. De soundtrack was toepasselijk, maar niet bijzonder goed.<br />Een van de meest irritante aspecten van dit spel zijn de waanzinnige hoeveelheden dialogen die je moet ontcijferen. Alsof dit nog niet erg genoeg is, heeft een groot deel van de dialogen niets te maken met iets wat er werkelijk toe doet, dus het zal je ervaring als gamer ongetwijfeld niet erg belemmeren als je hier en daar een stukje overslaat. Het hoofdpersonage zegt in veel van de spellen ook niets wat er werkelijk toe doet. Met avonturenspellen is het niet ongebruikelijk dat je door de levels heen moet lopen, maar dankzij het volslagen gebrek aan informatie in het spel zelf gebeurt dat bij Langste Reis veel vaker dan zou moeten.<br />Bovendien is het skip-element ook irritant, omdat het niet alleen handelingen overslaat maar ook dialogen en de eigenschap veel beter toegepast had moeten worden.<br />Al met al is De Lange Reis geen standaardspel in het genre. Het is een leuk avontuur met een redelijk goede plot, maar er zitten zoveel irritante dingen in dat ik niet eens zin heb in het vervolg.
The Longest Journey attempts to return to the roots of the adventure game genre and does manage to do a half-decent job. The game's story combines elements of science fiction and fantasy to create its own interesting universe but one still heavily reliant on a number of clichés. The main characters are alright but not stellar by any means.<br /><br />The game uses 3D character models against pre-rendered backgrounds. The models are alright if low-poly and the backgrounds are rather stunning. However the combination of the two is not seamless or even very clean for that matter. Also some of the character animations are just lacking in any kind of depth. On the whole I hated the pre-rendered cut-scenes which in my view were just plain ugly.<br /><br />Audio wise the game was very competent, the voice-cast is nice and memorable. The soundtrack was appropriate but not particularly great.<br /><br />One of the most annoying aspects of this game are the insane amounts of dialogue that one has to bare. If this wasn't bad enough much of the dialogue doesn't really have to do with anything relevant so skipping a piece here and there undoubtedly will not hinder your gaming experience to a great degree. The main character also doesn't say anything relevant for much of the games. Running to a walkthrough is hardly uncommon with adventure-games but thanks to the utter lack of information in the game itself, this tends to happen with Longest Journey a lot more than it should.<br /><br />Additionally the skip-feature is also annoying since it not only skips actions but dialogue as well and the feature should have been implemented a lot better.<br /><br />In all, The Longest Journey is not a stand-out game in the genre. It's an okay adventure with a fairly good plot, but has enough irks to make me not want to even bother with the sequel.