Ik vond dit een heel verfrissende film, omdat de camerahoeken creatief zijn zonder irritant te worden, en de aandacht meer gericht is op de personages dan op de effecten. Maar zoals hier al is gezegd, probeert 'The I Inside' een beetje te slim te worden voor zijn eigen bestwil, en de allerlaatste scène had naar mijn mening gewoon weggelaten moeten worden. Interessant genoeg is er een alternatief einde, dat veel dichter in de buurt komt van hoe ik het graag had gezien. Ik zou dit aanbevelen aan iedereen die op zoek is naar iets bijzonders, maar het moet tegen het eind genomen worden met een 'de film is wat je ervan maakt'-benadering om er nog van te kunnen genieten. O, en als je van 'Jacobs ladder' hield, moet je het zien...
I found this a very refreshing film in that the camera angles are creative without becoming annoying, and the focus is on the characters rather than on effects. As has already been said here, though, "The I Inside" does try to get a bit too clever for its own good, and the very last sequence should simply have been dropped in my opinion. Interestingly enough, there is an alternative ending supplied, which was much closer to how I would have liked things to have gone. I'd recommend this to anyone looking for something off the mainstream, but it should be taken with a "the film's what you make of it" approach towards the end to still be enjoyed. Oh, and if you liked "Jacob's Ladder" it's a must-see...