Voor mij, een romantisch ingestelde homo, was het een fascinerend, maar uiteindelijk onbevredigend verhaal over een onaangepast Frans stel, Nicole en Jean-Marie Kunstier, die ontevreden zijn geraakt over hun geregelde, routineuze leven. Het stel heeft een stomerij in een oninteressant Frans stadje. Hun leven verandert als ze met een paar zakenrelaties naar een bar gaan en daar Loïc en Marylin tegen het lijf lopen, een travestietenact met een broer en een zus. Vanaf het begin is het stel gefascineerd door het stel, maar vooral door Loïc, de seksueel dubbelzinnige broer (die perfect wordt gespeeld door Stanislas Merhar).<br />Het stel is zo dol op het stel dat ze een weekendje naar de stad gaan waar de volgende voorstelling plaatsvindt. Als de zus besluit er een eind aan te maken en er met haar minnaar vandoor te gaan, dringt de broer het leven van de echtparen binnen. De jongeman beweert dat hij eerlijk is, en dat blijkt ook zo te zijn, en al snel neemt hij de vrouw als minnaar. De man wordt ook opgewonden van de jongen, maar ontkent dat hij zich tot hem aangetrokken voelt. Algauw woont de jongen bij het echtpaar en werkt hij in de stomerij, en hij blijkt talent te hebben voor dat soort werk. Hij sluit zelfs vriendschap met het kind van het echtpaar, helpt hem met zijn huiswerk en neemt hem mee schaatsen.<br />Of zijn goede werk voortkomt uit Loïcs verlangen om Jean-Marie terug te betalen of uit een aangeboren talent voor stomen, is onduidelijk. Ik denk dat Loïc zich schuldig voelt omdat hij deze man bedrogen heeft, die hem alleen maar vriendelijkheid heeft betoond, die de man echt aardig vindt en zich bewust is van de aantrekkingskracht die hij op hem uitoefent. Hij wil het op alle mogelijke manieren goedmaken. Uiteindelijk biedt Loïc zich fysiek aan Jean-Marie aan, maar wordt afgewezen.<br />Of het nu de nahomo-seksuele paniek van de echtgenoot is, of het feit dat hij zijn vrouw daadwerkelijk met Loïc heeft gezien tijdens een van hun afspraakjes, Jean-Marie besluit dat Loïc moet gaan. Dit leidt tot de laatste, en ik denk onbevredigende, slotscènes.<br /><br />
To me, a romantically inclined gay man, this was a fascinating but ultimately unfulfilling tale of a `normal' French couple, Nicole and Jean-Marie Kunstler, who have grown unsatisfied with their settled, routine lives. The couple runs a dry cleaning business in an unexciting small French town. Their lives change when they go to a bar with some business associates and encounter Loïc and Marylin, a cross dressing brother/sister act. From the first, the couple is fascinated with the pair but particularly with Loïc, the sexually ambiguous brother, (played to perfection by Stanislas Merhar).<br /><br />The couple is so enchanted with the pair that they take a weekend to the city where the performers are appearing next. When the sister decides to end the act and run away with her lover, the brother insinuates himself into the couples lives. The young man claims to be, and is by all indications, straight and soon takes the wife as a lover. The husband is also aroused by the boy but denies his attraction. Soon the boy is living in the couple's home and working in the Dry Cleaning shop and is showing a talent for that type of work. He even befriends the couple's child and helps him with homework and takes him skating.<br /><br />Whether his good work arises from Loïc's desire to repay Jean-Marie or from some innate talent for dry cleaning is unclear. I think that Loïc feels guilty about cuckolding this man who has shown him nothing but kindness, genuinely likes the guy, and is aware of the man's attraction to him. He wants to make amends in any way that he can. Ultimately Loïc offers himself to Jean-Marie physically but is rebuffed. <br /><br />Whether it's the husband's `homosexual panic' or his actually seeing his wife with Loïc during one of their trysts, Jean-Marie decides that Loïc must go. This leads to the final and I think dissatisfying concluding scenes.<br /><br />