Toen deze film werd gemaakt <0xE2><0x80><0x93> in 1971 <0xE2><0x80><0x93> stond Sean Connery erom bekend dat hij de rol van de ultieme goodguy speelde <0xE2><0x80><0x93> superspion James Bond, die de wereld beschermde tegen elke slechterik die je je maar kon voorstellen. Ik kan begrijpen waarom Connery zichzelf opnieuw wilde uitbeelden, vooral omdat zijn tijd als James Bond zijn einde naderde. Wat ik moeilijk kan begrijpen is waarom hij zo'n slechte film heeft gekozen om dat mee te doen. Hier speelt hij Duke Anderson <0xE2><0x80><0x93> een beroepscrimineel die net uit de gevangenis is ontslagen en meteen aan zijn volgende klus begint <0xE2><0x80><0x93> die de zes welgestelde bewoners van het appartementengebouw berooft waarin zijn hoerenvriendin (gespeeld door Dyan Cannon, in een rol die weinig heeft opgeleverd behalve een soort logische reden waarom dit gebouw het doelwit zou zijn) woont. Hij stelt een team samen dat voor een deel bestaat uit mannen die hij van binnenuit kent, voor een deel uit oude makkers van buiten en één man van de plaatselijke maffia. De hele film lang lijkt het alsof iedereen wordt gefilmd (zie de titel) <0xE2><0x80><0x93> maar dat is niet zo, want de banden spelen uiteindelijk helemaal geen rol. En uiteindelijk vroeg ik me af hoe het met de politie zat <0xE2><0x80><0x93> het leek wel of de halve politiemacht van New York met deze zaak bezig was!<br />Ik vond deze film slecht geschreven, slecht geacteerd en slecht getimed. Hij is hopeloos gedateerd, stinkt naar de jaren zeventig en heeft een absoluut afgrijselijke muziekscore. Vanaf het begin raakte ik de draad kwijt door die dwaze scène van Andersons laatste groepstherapiesessie in de gevangenis. Het was de hele tijd saai <0xE2><0x80><0x93> een totale tijdverspilling.
When this movie was made - in 1971 - Sean Connery was certainly best known for playing the ultimate good guy - super spy James Bond, who kept the world safe from every bad guy you could imagine. I can understand why Connery would want to re-image himself, especially since his time as James Bond was approaching its end. What I have a hard time understanding is why he would choose such a poor movie to do it with. Here, he plays Duke Anderson - a career criminal who has just been released from prison and immediately begins plotting his next job - robbing the six wealthy residents of the apartment house in which his prostitute girlfriend (played by Dyan Cannon, in a role that accomplished little except to give a sort of logical reason why this place would be targeted) lives. He puts together a team made up partly of guys he knew on the inside, partly of old cronies from the outside and one guy from the local mob. Throughout the movie, it seems as though everyone's being taped (thus, the title) - but to no end, since the tapes really end up playing no role whatsoever. And, in the end, I wondered about the police - it looked like half the NYPD was on this job!<br /><br />I thought this movie was poorly written, poorly acted and poorly paced. It's hopelessly dated, reeking of the 70's and with an absolutely dreadful musical score. It lost me right from the beginning with the silly scene of Anderson's last group therapy session in prison. It was dull throughout - a total waste of time. 1/10