Ik typ deze commentaren terwijl ik een blikje bier naar binnen werk. Heel geschikt voor een film met als motto 'Bier is leven'. <0xE2><0x80><0x93> Ik denk terug aan die gedenkwaardige avond op het International Filmfestival Rotterdam, waar Chris Doyle in eigen persoon iedereen die na de vertoning van 'Away with words' in het publiek was achtergebleven, op een biertje trakteerde. Ik moet toegeven dat het na afloop gestelde vraag-en-antwoordspelletje het feit compenseerde dat ik de film totaal onbegrijpelijk vond. Briljante cinematografie bij tijd en wijle (natuurlijk). Vreemde, maar intrigerende dialogen. Aantrekkelijke personages. Buitengewoon grappige scènes <0xE2><0x80><0x93> is dit nu echt zo grappig als een kletspraatje? (de raaskallende oma was een juweeltje!). Maar alles bij elkaar een verhaal dat voor mij geen begin en geen einde had zonder de commentaar van de regisseur. Van hem begreep ik dat we de film moesten zien als een verzameling woorden en beelden, zoals veel muziekvideo's. Maar helaas is dat niet wat ik zoek in een speelfilm.
I am typing these comments while consuming a can of beer. Well suitable for a film which had 'Beer is life' for a motto :-) Thinking back to that memorable evening at the International Filmfestival Rotterdam, where Chris Doyle himself treated everyone who was left in the audience after the screening of 'Away with words', to a beer. I must admit the after screening Q&A made up for the fact that I found the film totally unintelligible. Brilliant cinematography at times (of course). Weird, but intriguing dialogues. Loveable characters. Extremely funny scenes THIS MIGHT QUALIFY AS A SPOILER? (the rapping granny was a gem!). But all thrown together, a story which for me had no beginning and no ending without the director's comment. From him I understood we should view the film as a collection of words and images, like many music videos. But unfortunately this is not what I look for in a feature film.