Ik heb net een paar andere commentaren op deze film gelezen en ben nu bezig met een writer's block omdat ik op geen enkele manier een beter licht kan werpen op onze betreffende film dan de boeiende analyses die al op deze site staan. Dit verhaal over een Zuid-Londens gezin uit de lagere arbeidersklasse in een onopvallend woningbouwproject is er een dat de geest zowel deprimeert als opmontert. Je zult geen 'wannabee'-shots van rijke yuppie-jongens en -meisjes op het scherm zien rondzwerven, die in deze film opzichtige smakeloosheid uitbraken. Dit zijn mensen op de onderste sport van de economische ladder die geen pretenties of excuses maken voor hun situatie in het leven. In dit geval sloeg Mike Leigh & Co. de spreekwoordelijke spijker op de kop. Laat ik volstaan met te zeggen dat Tim Spall en Lesley Manville elk een boeiende vertolking gaven van het ongetrouwde stel met twee volwassen kinderen. Het realistische'mise en scène' en de bijbehorende dialogen/verhaallijn waren schokkende kunstwerken, vooral de lange scène tot aan het einde van de film. Ik kan de rest van de cast net zo goed ook een pluim geven, want hun bijdragen, zowel individueel als collectief, versterkten de verhaallijn als geheel. Dit moderne juweel, in zijn bescheidenheid, onderstreept zo kundig de onverminderde kracht van liefde, acceptatie en triomf van de geest, hoe grimmig de situatie ook is.
I've just read some of the other comments on this film and am now engaged in a bout with writers block because in no way will I begin to shed a better light on our subject film than the engaging analyses already posted on this site. This tale about a lower working class South London family in a nondescript housing project is one that simultaneously depresses and uplifts the spirit. You'll find no plastic yuppie rich boy/girl "wannabee" hot shots roaming about the screen, spewing ostentatious insipidities in this film. These are people on the low end of the economic ladder who make no pretensions or excuses for their situation in life.<br /><br />Mike Leigh and company totally hit the proverbial nail on the head in this one. Suffice it to say that Tim Spall and Lesley Manville each rendered riveting performances in their portrayals of the unmarried couple with two grown kids. The realistic "mise en scene" and the accompanying dialog/story line were grittily absorbing works of art, especially the long scene toward the film's conclusion. I may as well bestow kudos to the rest of the cast as well because their contributions, both individually and collectively, greatly augmented the story line as a whole. This modern gem, in its ambient unpretentiousness, so capably underscores the unmitigated power of love, acceptance, and triumph of the spirit no matter how grim the situation.