Deze film is een afschuwelijk stuk werk, nauwelijks de moeite waard om over na te denken, behalve om één reden: hij illustreert het gebruik van amusementsmedia voor propagandadoeleinden.<br />Het meest geloofwaardige personage in de film is de klimatoloog Ilana Green (Lindsay Crouse), die beschrijft dat er planten groeien binnen 150 kilometer van de Noordpool (ondanks het feit dat er zo dicht bij de pool geen land boven zeeniveau is), en die gegevens beschrijft van een stuk of tien CO2-waarnemingsstations die elk een toename van 1% in atmosferische CO2 rapporteren <0xE2><0x80><0x93> dan concludeert ze uit deze gegevens dat de aarde een alarmerende 12% toename van CO2 heeft ervaren. Gelukkig is deze fout niet opgenomen in het IPCC-rapport. De film gaat over de verandering van het klimaat, maar voor iedereen die een door vakgenoten beoordeeld artikel over klimatologie leest, zijn er duizenden mensen die deze film hebben gezien. Ik ben bang dat deze toevallige kijkers misleid zijn door de zogenaamde wetenschap.<br />Omdat de opkomst van atmosferische koolzuur centraal staat in de plot van de film, geloof ik dat de schrijvers de plicht hadden om de cijfers te controleren <0xE2><0x80><0x93> ofwel het totaal gelijk te maken aan het gemiddelde van de gegevens van de verschillende stations, of de (fictieve) stations allemaal gegevens te laten doorgeven die een gemiddelde van 12% hebben. Ik denk niet dat het een ongeluk was <0xE2><0x80><0x93> ik denk dat de schrijvers onze huidige situatie (de toename van CO2 in het echte leven is bijna 1%) angstaanjagender wilden maken, en daarom hebben ze het wereldgemiddelde 12 keer verkeerd voorgesteld. Als een echte klimatoloog een artikel had gepubliceerd dat was gebaseerd op een dergelijke fout, zouden ze in diskrediet zijn gebracht en op hun vakgebied praktisch ongeschikt zijn. Daardoor is de film een propagandastuk, een opzettelijke poging <0xE2><0x80><0x93> al in 1996 <0xE2><0x80><0x93> om de opwarming van de aarde te'verkopen' aan frauduleuze, paniekzaaiende, opgeblazen gegevens.
This film is a dreadful piece of work, hardly worth a second thought except for one reason - it illustrates the use of entertainment media for propaganda purposes.<br /><br />Arguably, the film's most credible character is climatologist Ilana Green (Lindsay Crouse), who describes evidence of plants growing within 90 miles of the North Pole (despite the fact that there is no land above sea level that close to the Pole), and who describes data from about a dozen CO2 monitoring stations which each report about a 1% increase in atmospheric CO2 - then she concludes from this data that Earth has experienced an alarming 12% increase in CO2. Fortunately, this error was not included in the IPCC's report on climate change, but for every one person who reads a peer-reviewed journal article on climatology, there are thousands of people who saw this film. My concern is that these casual viewers could have been misled by the pretend science.<br /><br />Because the rise of atmospheric CO2 is central to the film's plot, I believe the writers had a duty to check the numbers - either make the total equal to the average of the several stations' data, or have the (fictional) stations all report data that averages to 12%. I don't think this was an accident - I believe the writers wanted to make our present situation (real life CO2 increases near 1%) seem scarier, so they deliberately misrepresented the global average by 12 times. If a real climatologist had published a paper built around an error of this type, they would be discredited and virtually unemployable in their field. This makes the film a propaganda piece, a deliberate attempt - way back in 1996 - to "sell" the global warming agenda with fraudulent, alarmist, inflated data.