Ik ben niet graag een spelbreker en zou de gevoelens van de Portugese regisseur, die dit jaar 100 wordt (aangenomen dat hij nog leeft), niet willen kwetsen, maar dit is echt een verschrikkelijke film. Hij is zo slecht gemaakt, zo slecht geregisseerd, zo slecht bewerkt, dat hij alleen maar kan worden omschreven als ontstellend amateuristisch. De mensen maken tegenwoordig betere films met hun mobiele telefoons. Ik neem aan dat de discussie aan de eettafel in de film tussen Catherine Deneuve, John Malkovich, Stefania Sandrelli en Irene Papas (die bizar genoeg in vier talen wordt gevoerd en iedereen doet alsof hij Papas' Grieks verstaat!) is georganiseerd als eerbetoon aan de man die deze film heeft geschreven en geregisseerd, ondanks het feit dat hij al in de negentig was. Het was een ontroerend gebaar van hun kant om hem te eren en te helpen, maar het resultaat is niet iets om trots op te zijn. Het algemene idee om een vrouw en haar dochtertje naar al die interessante plaatsen als Istanbul te laten gaan en een veel intellectueler reisverslag te schrijven dan gebruikelijk is in tv-documentaires, was een goed idee. Maar de uitvoering van dit idee was een totale mislukking. Ik denk dat het het beste is als we dit project beleefd en discreet afschermen, wat misschien de moeite waard was, maar niet de moeite waard.
I hate to be a spoilsport, and would not wish to hurt the feelings of the Portuguese director, aged 100 this year (assuming he is still alive), but this is really a terrible film. It is so badly made, so badly directed, so badly edited, that it can only be described as appallingly amateur. People make better films than that now with their mobile phones. I suppose that the dinner table discussion in the film between Catherine Deneuve, John Malkovich, Stefania Sandrelli and Irene Papas (bizarrely taking place in four languages, and everyone pretends to understand Papas's Greek!), must have been arranged as a tribute to the man who persisted in writing and directing this film despite being in his nineties. It was a touching gesture on their part to honour him and help him out, but the result is not something to boast about. The general idea of having a woman and her little girl visiting all those interesting places like Istanbul, and constituting a rather more intellectual travelogue than is usual in TV documentaries, was a sound one. But the execution of this idea was a total failure. I think it best if we were to draw a polite and discreet veil over this project, which may have been worthy but was not worthwhile.