Het was een warme zomermiddag en ik was blij dat ik thuis kon blijven om naar die film met John Ritter te kijken toen ik hem in de tv-gids zag staan, maar het bleek de moeite waard om helemaal niet te kijken, tenzij je van plan bent een proefschrift te schrijven over de 'Ik-generatie' van de jaren zeventig, de ik-wil-alles en de ik-wil-seks-met-iedereen-en-iedereen-levensstijl, of misschien ben je geïnteresseerd in de discokostuums van de jaren zeventig en de dikke, supergespoten kapsels, maar misschien kun je het verdragen als je net zo veel drinkt als de personages. Tjongejonge, waarom heb ik ooit gedacht dat die tijd FUN was?<br />Ik heb hem halverwege uitgezet en ik heb er geen zin meer in. Ik vraag me zelfs niet af of de meelijwekkende hoofdpersoon die Ritter speelde nog lang en gelukkig heeft geleefd <0xE2><0x80><0x93> dat had hij in elk geval niet verdiend.
It was a hot summer afternoon and I was happy to stay in and watch this John Ritter movie when I saw it featured in the TV guide, but it turned out worth not to be watching at all, unless you are planning on doing a thesis about the 70's "Me Generation", the I-want-it-all and the I-want-to-have-sex-with-anyone-and-everyone lifestyle, or maybe you're interested in 70's disco costumes and puffy super-sprayed mullet hairstyles. but maybe you can tolerate it if you drink as much as the characters do. Hoo boy, what made me ever think those times were FUN!<br /><br />I turned it off halfway through and I don't even wonder if the pitiful protagonist played by Ritter got to live happily ever after - he certainly didn't deserve to.