De grenzen van de geloofwaardigheid van een militaire spionage/romance oprekken. Nog wat meer oprekken. Meer. M-o-r-e.<br />Nu heb je het'verhaal' (als je het zo kunt noemen) van 'Jet Pilot'. Het is moeilijk voor te stellen dat de filmindustrie al meer dan een halve eeuw bestond toen een verhaal dat zo belachelijk was als dit aan celluloid werd toevertrouwd.<br />Het enige wat de dwaasheid van de plot kan evenaren is de volslagen abominabele manier waarop de draden zijn gespannen. Twee korte planken zouden meer warmte hebben afgegeven dan de combinatie van Wayne en Leigh. Als liefdesverhaal en als spionageverhaal voor het leger is dit onbelangrijke pluisje een bom die de anderhalf uur van ieders tijd niet waard is.
Stretch the limits of credibility in a military espionage/romance. Now stretch them some more. More. M-o-r-e.<br /><br />Now you have the "story" (if it can be dignified with that term) of "Jet Pilot". It is hard to imagine that the movie-making craft had already been around over half a century when a story as preposterous as this was committed to celluloid.<br /><br />The only thing that compares to the silliness of the plot is the absolutely abysmal casting of the leads. Two short planks of wood would've rendered more heat than the pairing of Wayne and Leigh. As a love story and as a military spy story, this forgettable fluff is a bomb not worth the hour and a half of anyone's time.