In deze chabroleske psychologische thriller stelt Fran<0xC3><0xA7>ois Ozon via het personage van de succesvolle Engelse misdaadschrijfster Sarah Morton, briljant gespeeld door Charlotte Rampling, een aantal moeilijke vragen over de aard van het creatieve proces. Omdat hij niet genoeg motivatie kan vinden om haar nieuwste misdaadboek te schrijven, huurt haar redacteur en ex-minnaar John Bosload (Charles Dance) zijn Franse landhuis in de Lubéronregio van haar om haar creatieve drang weer op te wekken.<br />In het begin doet de verandering van omgeving Sarah goed, totdat Johns onbekende Franse dochter, Julie (Ludivine Sagnier), de idyllische sfeer ruw verstoort. De film verkent vervolgens de gespannen relatie tussen de stijve Engelse vrouw en de vrijgevochten maar seksverslaafde Julie, maar de dingen zijn nooit helemaal wat ze lijken. We worden voortdurend in slaap gewiegd door het verleidelijke decor en het sluwe camerawerk doet soms vermoeden dat er een verborgen agenda in het spel is <0xE2><0x80><0x93> nou ja, in het geval van Franck niet zo verborgen!<br />De film is bijna perfect. Het acteerwerk is uitstekend en de muziek is meeslepend en indringend. Jammer genoeg verliest de film zijn scherpte in het laatste derde deel, waar een ingewikkelde'moord' de gebeurtenissen verstoort.<br />Hoewel het einde voor velen een schok zou kunnen zijn, was het naar mijn mening eerder een gewaagde wending ten gunste van Ozon dan een uitvlucht. Ik kan begrijpen dat het veel kijkers zou kunnen ergeren, maar de plagerige scenario's van de film waren, geloof ik, al van tevoren bepaald en elke voorzichtige kijker zou zich niet beroofd hebben gevoeld door het feit dat Julie uiteindelijk toch niet echt was. Maar het einde roept meer vragen op dan de film beantwoordt. Als er een puzzel moet worden opgelost, denk ik niet dat herhaalde bezichtigingen daartoe zullen leiden; het voelt eerder als een mysterie met een open einde. Een mysterie om te koesteren in plaats van te oplossen.
In this Chabrolesque psychological thriller, Francois Ozon, poses some difficult questions about the nature of the creative process through the character of successful English crime writer Sarah Morton,played brilliantly by Charlotte Rampling. Unable to find sufficient motivation to pen her latest crime book, her editor and ex-lover, John Bosload (Charles Dance) leases his French country house to her in the Luberon region to reignite her creative urges.<br /><br />At first the change of scenery does Sarah good until John's unknown French daughter, Julie (Ludivine Sagnier), rudely interrupts the idyllic atmosphere. The film then explores the tense relationship between the uptight Englishwoman and the free-floating but sex-mad Julie but things are never quite what they seem. We are constantly lulled by the seductive scenery and the sly camera-work sometimes suggests a hidden agenda is at play - well not so hidden in Franck's case!<br /><br />The film is nearly perfect. The acting is excellent and the music is haunting and evocative. Unfortunately, the film loses focus in the last third where a convoluted "murder" disrupts proceedings.<br /><br />Although the end might be a shock for many it was, in my opinion, an audacious turn on Ozon's behalf rather than a cop-out. I can understand it might annoy many viewers but the film's teasing scenarios, I believe, predetermined the ending and any careful viewer would not have felt robbed by the fact Julie was not real after all. <br /><br />The end, though, throws more questions than the film answers. If there is a puzzle to be solved, I do not think repeated viewings would achieve this; rather, it feels like an open-ended mystery. A mystery to savor rather than solve.