Het lijkt erop dat de schrijvers van Twin Falls een paar ideeën hadden die ze 'cool' vonden om in een film te stoppen en verder niets. Het uitgangspunt van de film is de typische Hollywood-formule: de ongelukkige liefdesgeschiedenis, de hoer met een hart van goud, de disfunctionele held, enzovoort. Helaas was dat niet het probleem met Twin Falls. Het probleem was de ongelooflijk armzalige en zwaarbeladen symboliek. Ik wist dat ik in de problemen zat toen de film begon en de hoer een biljet van twee dollar kreeg als wisselgeld voor haar taxirit. Ze staart ernaar alsof het het vreemdste is wat ze ooit heeft gezien, maar op de een of andere manier weet ze dat het iets moet betekenen. Nog geen vijf minuten later loopt ze langs een tv waarop A Tale of Two Cities te zien is. Vanaf dat moment werd het alleen maar erger. Het verhaal was een ongeïnspireerde, banale puinhoop. Alle subplots die met de hoer te maken hadden, waren onderontwikkeld, vooral de vraag waarom de hoer <0xC3><0xBC>berhaupt iets om die kerels gaf. Er werd melding gemaakt van een kind dat ze misschien ooit voor adoptie had afgestaan, maar dat werd één keer aangeroerd en daarna nooit meer ter sprake gebracht. De interessante elementen, zoals de dominee die naast de tweeling woonde, waren in deze film volledig verspild. Twin Falls Idaho is een arthousefilm die de intelligentie van de kijkers beledigt en hen tegelijkertijd allemaal verveelt.
It seems like the writers of Twin Falls had a few ideas that they thought would be "cool" to put into a film and nothing else. The premise of the film is typical cookie cutter Hollywood formula, the hapless love story, the hooker with a heart of gold, the dysfunctional hero, etc. Unfortunately that was not the problem with Twin Falls. The problem was the unbelievably poor and heavy handed symbolism. I knew I was in trouble when the movie started with the hooker receiving a 2 dollar bill as change for her cab ride. She stares at it like it is the strangest thing she has ever seen yet somehow she knows it should mean something. Not five minutes later, she walks past a TV with A Tale of Two Cities on. It only got worse from here. The story was an uninspired, trite mess. All of the subplots involving the hooker were underdeveloped, especially why the hooker cared about these guys at all. There was mention of a child she may have given up for adoption at some time, but it was touched upon once and never mentioned again. The interesting elements, like the preacher who lived next to the twins, were completely wasted in this film. Twin Falls Idaho is an art house film that insults the intelligence of its viewers while boring them all at the same time.