Ik was een beetje bang, ik kan echt niet tegen weer zo'n suikerzoet liefdesverhaal in het vliegtuig, maar deze film was echt heel anders. Wat ik het leukst vond was dat niet-hollywoodachtige gevoel als de film niet 10 minuten lang probeert me te vertellen 'ze houden heel veel van elkaar' of 'het is heel lief dat ze elkaar weer ontmoeten' of nog eens 10 minuten, ze flitsen gewoon 10-20 seconden van mooie shotmomenten die net genoeg zijn voor een bioscoopbezoeker met meer dan minimale intelligentie om te begrijpen waar het over gaat. Ik hou er niet van als dingen worden uitgelegd. Ik vond het acteren ook leuk, ik kan het gebrek aan troost bijna ruiken als Felix het meisje van tijd tot tijd ontmoet, en een heleboel close-ups gaven me altijd het gevoel dat deze mensen echt bestaan en niet in een doorsnee verhaallijn spelen. Er waren grappige momenten (iedereen die de telefoon doorspoelde riep: 'Aww!'), maar over het geheel genomen was de film tamelijk serieus.<br />Het was heel interessant om te zien hoe 'weinig budget' de film had: er was eigenlijk niets anders dan acteren, dialogen; als dat goed is, is het een heel goede film. En het acteren is goed.<br />Na het laatste afschuwelijke stuk van dit genre dat ik heb gezien <0xE2><0x80><0x93> Bounce (2000) <0xE2><0x80><0x93> was dit een opluchting.
I was a little bit afraid, I can't really take yet another sugar-filled love story on the airplane, but this movie was really different. What I liked best was that unhollywoodish feeling when the movie don't try to tell me "they love one another very much" for 10 heavy minutes, or "it's really sweet that they meet again" for another 10 minutes, they just flash 10-20 seconds of nicely shot moments which is just enough for a moviegoer with above minimal intelligence to get the point. I don't like things over-explained.<br /><br />I liked the acting as well, I almost smell the lack of comfort when Felix meet the girl from time to time, and lots of closeups made me always feel that these persons are in fact real, and not acting on an average story thread. There were funny moments (flushing the phone made everyone 'AWWW!') but overall the film was rather serious.<br /><br />It was very interesting to see the "low-budgetness" of the movie: there wasn't really anything more than acting, dialogs; if that's good, it makes a really good movie. And the acting is good.<br /><br />After the last horrible piece of this genre I've seen - Bounce(2000) - this was a relieving experience.