De tragische figuur van Marie Antoinette, een Oostenrijkse prinses die met Lodewijk xiv van Frankrijk trouwde, is het onderwerp geweest van vele boeken en twee films. Deze versie uit 1938 was het geesteskind van Irving Thalberg, een man met goede connecties in Hollywood. Dit project, dat enige tijd in beslag nam voordat het in productie werd genomen, was een vehikel voor zijn vrouw, de regerende koningin van MGM, Norma Shearer.<br />Marie Antoinette was de dochter van Maria Theresa, de keizerin van Oostenrijk, een vrouw die de rol van de macht begreep. De keizerin trouwde haar dochters in wat volgens haar in haar voordeel zou zijn als ze strategische bondgenootschappen zou smeden met andere vorstenhuizen in Europa. Haar dochter Marie Antoinette trouwde, net als sommige van haar zusters, met mannen die niet bij hen pasten, zoals bleek uit haar huwelijk met de onbekwame Lodewijk XVI, een kinderlijke en inefficiënte man. Een paar jaar na het huwelijk zou zowel Lodewijk als Marie Antoinette door de populaire rechter van de Franse Revolutie worden behandeld.<br />Voor haar gruwelijke einde was Marie Antoinette het voorwerp van afgunst en minachting van de edelen van de Franse hovelingen die in haar een naïef meisje zagen. Marie Antoinette werd het onderwerp van roddels. Haar aantrekkingskracht op graaf Axel DeFersen was natuurlijk, aangezien ze geen liefde voelde voor haar eigen man. Haar beruchte rivaliteit met de ma<0xC3><0xAE>tresse van haar vader, de berekenende madame DuBarry, was dat niet. En dat hielp ook al niet. Ondanks alles vond ze een verwante ziel in de Duc d'Orleans, die in haar een meisje zag dat verdwaald was tussen de wolven van Versailles.<br />Norma Shearer, die na de dood van haar man naar MGM terugkeerde, maakte een goede indruk als Marie Antoinette. Haar rol als de verdoemde koningin scheen te zijn wat er van haar werd verwacht. Tyrone Power, zoals graaf Axel zijn knappe verschijning uitbeeldt; het is duidelijk te zien wat de tragische koningin in hem zag. Robert Morley, die Lodewijk XVI speelt, leverde een uitstekende bijdrage aan de film. John Barrymore als Lodewijk XV is een welkome aanwezigheid. Joseph Schildkraut verschijnt als de Duc d'Orleans, en Gladys George speelt Mme DuBarry. Anderen in de getalenteerde cast zijn onder anderen Henry Stephenson, Alma Kruger, Albert Dekker en vele anderen die voor hun inspanningen geen krediet kregen.<br />De productie is te danken aan Cedric Gibbons, de artdirector. Zijn interieurs van Versailles zijn verbluffend. Voor een zwart-witfilm lijken en voelen de interieurs van meneer Gibbons echt. De cinematografie van William Daniels, een man met een groot oog voor wat er in de bioscoop te zien was, vat de actie in zijn ongeëvenaarde stijl. De achtergrondmuziek van Gluck past goed bij wat je ziet. Het toneelstuk van Donald Ogden Stewart doet recht aan zijn onderwerp. W.S. Van Dyke regisseerde met oog voor het spektakel dat hij in deze film ten tonele voert.
The tragic figure of Marie Antoinette, an Austrian princess who married Louis XVI of France, has been the subject of many books and two films. This 1938 version was the brain child of Irving Thalberg, a man who was well connected in Hollywood. This project which took a while to go into production, was a vehicle for his wife, the reigning queen of MGM, Norma Shearer. <br /><br />Marie Antoinette was the daughter of Maria Theresa, the empress of Austria, a woman who understood the role of power. The empress married her daughters in what she believed would be advantageous as she forged strategic alliances with other royal houses in Europe. Her daughter Marie Antoinette, like some of her sisters, married men that were not compatible with them, as proved by her union with the inept Louis XVI, a man that was childish and inefficient. A few years after the marriage both Louis and Marie Antoinette would be taken care by the popular justice of the French Revolution.<br /><br />Before her horrible end, Marie Antoinette was the object of envy and disdain by the sophisticates of the French courtiers who saw in her a naive girl. Marie Antoinette became the object of gossip. Her attraction for Count Axel DeFersen was natural since she had no love for her own husband. Her notorious rivalry with her father in law's mistress, the calculating Madame DuBarry, didn't help things either. In spite of all that she found a kindred soul in the Duc D'Orleans, who saw in her a girl lost among the wolves of Versailles.<br /><br />Norma Shearer, who returned to MGM after her husband's death, made a good impression as Marie Antoinette. Her take on the doomed queen seemed to be what was expected of her. Tyrone Power, as Count Axel projects his handsome presence; it's clear to see what the tragic queen saw in him. Robert Morley, who plays Louis XVI made quite an excellent contribution to the film. John Barrymore as Louis XV, is a welcome presence. Joseph Schildkraut appears as the Duc D'Orleans, and Gladys George plays Mme. DuBarry. Others in the talented cast include Henry Stephenson, Alma Kruger, Albert Dekker, and many others that were uncredited for their efforts.<br /><br />The production owes big to Cedric Gibbons, the art director. His interiors of Versailles are stunning. For a black and white film, Mr. Gibbons' interiors look and feel like the real thing. The cinematography of William Daniels, a man with a great eye for what worked in the cinema, captures the action in his unrivaled style. The background music of Gluck plays well with what one sees. Donald Ogden Stewart's screen play does justice to his subject. W. S. Van Dyke directed with an eye for the spectacle he delivers in this picture.