Er was een film. Met een vuurtoren. Er loopt een seriemoordenaar rond en het publiek is doodsbang, en niet omdat de film angstaanjagend is. De film is angstaanjagend slecht, met afschuwelijke personages, afschuwelijk acteerwerk en een afschuwelijk einde. De seriemoordenaar was de lelijkste schoft die ik ooit had gezien, en hij zegt de hele film geen woord!!!! De hele film heeft een vreemde, surrealistische sfeer, alsof de acteurs naar een parallelle, slechte film-achtige dimensie zijn geteleporteerd. De 'traumatische scènes' van de film leken meer op een komedie dan op iets anders, als een vreselijk slechte mop die mijn zus vertelde. Door deze film te zien, had ik helemaal niet het gevoel dat ik werd vermaakt, en hij is absoluut goed voor de vuilnisbak.
There was a movie. With a lighthouse. A serial killer is loose and the audience is agonising, and not because the film is terrifying. The film is terrifyingly bad with awful characters, awful acting and an awful end. The serial killer was the ugliest bastard I'd ever seen, and he does not utter a word throughout the movie!!!!The whole film has a strange surrealistic atmosphere, as if the actors had been teleported into a parallel bad movie dimension. The "traumatic scenes" of the movie were more like comedy than anything else, like some awesomely bad joke told by my sister. By watching this movie I experienced no feeling of being entertained at all, it is definitely good for the trashcan.