Het cultuurclash-verhaal was misschien al eerder verteld, maar dit is nog steeds een erg verfrissende en meestal uitermate hilarische film. Ik en de rest van het theater barstten om de paar minuten in lachen uit, wat me vergeving schenkt voor de paar scènes die me een ongemakkelijk gevoel gaven. Beslist niet voor mensen met een zwak hart of mensen die zich gemakkelijk beledigd voelen!<br />De personages lijken soms misschien overdreven, maar ze zijn nog steeds sympathiek en echt (zoals te zien is aan het feit dat de kunstwerken in de galerie in werkelijkheid gemaakt zijn door Julie Delpy's vader). Ik dacht dat de ouders van Julie Delpy de show stalen als ze op het witte doek te zien waren, hoewel Delpy en Goldberg dat allebei heel goed doen. Al met al voelt het als een heel persoonlijke kijk op het Franse (of liever gezegd, het Parijse bohémienleven) en het is het bekijken waard. Of zelfs twee.
The culture-clash story might have been done before, but this is still a very refreshing and most of the time utterly hilarious movie. Myself and the rest of the theater burst out laughing every couple of minutes, which makes me forgive the few scenes that made me uncomfortable. Definitely not for the faint of heart or easily offended!<br /><br />The characters might seem over the top at times, but they're still likable and real (as witnessed by the fact that the artwork in the gallery was actually made by Julie Delpy's father). I thought that Julie Delpy's parents stole the show whenever they were on screen, although Delpy and Goldberg both do a very good job.<br /><br />All in all, it feels like a very personal look at French (or rather, Parisian bohemian) life, and very much worth a viewing. Or even two.