Jules Verne schreef in zijn carrière ongeveer 80 romans, maar ook toneelstukken en korte verhalen. In 1854 begon hij met een kort verhaal, getiteld 'Meester Zacharias, of de ziel van de klokkenmaker'. Het was de eerste keer dat hij sprak over de negatieve kant van de vooruitgang <0xE2><0x80><0x93> het kwaad dat voortkomt uit sommige ontdekkingen of uitvindingen die in verkeerde handen vallen. Dit wordt een terugkerend thema in zijn romans: Kapitein Nemo in 200.000 LEVENS IN DE ZEE, of _Robur_ (vertaald als _ROBUR DE CONQUEROR_ en het vervolg _The MASTER OF THE WORLD_ ) zijn twee van zijn beste voorbeelden. _Bungre_, in _THE LIGHTHOUSE_ aan de rand van de wereld, is een ander voorbeeld. <br />Verne was zo productief dat hij bij zijn dood in 1905 een tiental ongecensureerde romans en verhalen naliet die pas in 1910 volledig in de openbaarheid kwamen. Er zitten een paar van zijn beste bij, zoals THE BARSAC MISSION (deels geschreven door Vernes zoon Michael), THE SURVIVORS OF THE 'JONATHAN', THE PURSUIT OF THE METEOR, THE DANUBE PILOT. Al deze boeken gingen over wetenschap, maar ook over politieke systemen en economie, want Verne was geïnteresseerd in alle problemen die de moderne mens te wachten stonden. THE LIGHTHOUSE AAN DE EINDE VAN DE WERELD was de laatste roman die tijdens Vernes leven in de openbaarheid kwam. Het gaat niet over de politieke of economische kwesties die hem verbijsterden, maar lijkt terug te gaan tot zijn potpourri-periode, toen hij verhalen schreef voor geld terwijl hij nadacht over betere verhalen voor latere publicatie. Maar niets wat Verne schreef is zonder belang. Als je _De vuurtoren_ herleest, zie je wat het subtiele punt erin is. Het is de studie van hoe het ego van een schurk kan voorkomen dat hij aan vergelding ontsnapt.<br />Kongre (vernoemd naar Jonathan Kongre) is een van de laatste piraten in de wereld van 1900. Hij en zijn bende vinden een beschadigde boot en repareren die. Ze varen ermee de Stille Oceaan over en komen bij Staten Island, een klein eiland in de Straat van Magellan, die in handen is van Chili. Daar vinden ze een vuurtoren met een bemanning van drie man. Ze slagen erin twee van hen te doden, maar de derde (die Vasquez heet <0xE2><0x80><0x93> hij komt uit Chili, vergeet dat niet) verstopt zich op het eiland. Kongre en zijn mannen besluiten dat ze zich moeten voorbereiden om het eiland spoedig te verlaten, voordat de Chileense marineboot over drie maanden terugkeert om de vuurtorenbemanning op te pikken. Zijn rechterhanden (Carcante en Vargas) blijven hem aansporen om zijn voorraden en rijkdommen in te pakken en naar Azië te vertrekken, waar het geld kan worden verdeeld en iedereen veilig kan scheiden. En elke keer doet Kongre het niet.<br />In het begin is het pure hebzucht. Hij vernielt een boot en vermoordt de bemanning (een scène die in de film wordt opgenomen). De enige overlevende is een Amerikaan, John Davis (de naam werd in de film Denton, behalve dat hij aan het personage Vasquez werd gegeven). Nu hij een bondgenoot heeft (en geen dronken bondgenoot, zoals in de film), begint Vasquez Kongres activiteiten op het eiland te saboteren. Carcante blijft maar voorstellen om te vertrekken, maar Kongre (niet gewend aan iemand die hem met succes irriteert) blijft het uitstellen om Vasquez en Davis te pakken te krijgen. Het eindresultaat is dat, als hij denkt dat hij hen in het nauw heeft, de Chileense boot zijn vaartuig doet zinken, het grootste deel van zijn bemanning doodt en de confrontatie met hem aangaat. Kongre pleegt zelfmoord om te voorkomen dat hij gepakt wordt.<br />Veel van de chaos van de film (met Denton die de bemanningsleden een voor een uit de weg ruimt) komt niet in het boek voor. Evenmin komt er een vrouwelijk personage in voor (een zeldzaamheid in de meeste verhalen van Verne <0xE2><0x80><0x93> hij kon heel feministisch zijn als hij dat wilde). De rol van Denton is goed genoeg voor Kirk Douglas, maar zijn eigen succes (Vasquez en Davis werken samen tot het einde van het verhaal, in tegenstelling tot Dentons bondgenoot die door de piraten wordt gedood) lijkt onwaarschijnlijk. De bestialiteit van de piraten wordt goed uitgebeeld in de film, vooral door een uitzonderlijk lange acteur die in een van de scènes vrouwenkleren draagt die een bijzonder verontrustend effect hebben. De film is geen slechte kleine avonturenfilm, maar het had beter kunnen zijn als ze bij het thema van Verne waren gebleven.
Jules Verne wrote about 80 novels as well as plays and short stories in his career. He began writing in 1854 with a short story called "Master Zacharias, or the Clockmaker's Soul". It was the first time he talked of the negative side of progress - the evil that results from some discoveries or inventions when they fall into the wrong hands. This becomes a running theme in his novels: Captain Nemo in TWENTY THOUSAND LEAGUES UNDER THE SEA, or Robur (from ROBUR THE CONQUEROR and it's sequel, THE MASTER OF THE WORLD) are two of his best examples of this them. Kongre, in THE LIGHTHOUSE AT THE EDGE OF THE WORLD, is another.<br /><br />Verne was so prolific that when he died in 1905 he left a dozen unpublished novels and stories that were not fully published until 1910. They include some of his best writing, such as THE BARSAC MISSION (partly written by Verne's son Michael), THE SURVIVORS OF THE "JONATHAN", THE PURSUIT OF THE METEOR, THE DANUBE PILOT. All of these dealt with science, but also dealt with political systems, and economics, for Verne was interested in all the problems facing modern man. THE LIGHTHOUSE AT THE EDGE OF THE WORLD was the last novel that was published in Verne's lifetime. It does not deal with the political questions or economic ones that perplexed him, but seems to go back to his potboiler period, when he was turning out stories for money while considering better stories for later publication. But nothing Verne wrote is without interest. Rereading THE LIGHTHOUSE one sees what the subtle point is in it. It is the study of how the ego of a villain can prevent him from escaping retribution.<br /><br />Kongre (renamed Jonathan Kongre) is one of the last pirates in the world of 1900. He and his gang find a damaged boat and repair it. They sail it across the Pacific, and reach Staten Island, a small island in the Straits of Magellan controlled by Chile. There they find a lighthouse with a crew of three men. They manage to kill two of them, but the third one (named Vasquez - he's from Chile, remember), hides on the island. Kongre and his men decide that they should prepare to leave the island shortly, before the Chilean Naval relief boat returns in three months to pick up the lighthouse crew. But first they will wreck any boat that comes to the passage, and increase their ill-gotten gains. But the key to the novel (and it is not in the movie) is that Kongre's right hand men (Carcante and Vargas) keep urging him to pack up his supplies and wealth and head to Asia where the money can be divvied up and everyone separate in safety. And each time Kongre won't do it. <br /><br />Initially it is pure greed. He wrecks a boat, and massacres the crew (a scene that is done in the film). The sole survivor is an American, John Davis (the name became Denton in the film, except that it was given to the character of Vasquez). Now with an ally (and not a drunken one, as in the film), Vasquez starts sabotaging Kongre's activities on the island. Carcante keeps suggesting leaving, but Kongre (unused to someone annoying him successfully) keeps delaying in order to catch Vasquez and Davis. The end result is that when he thinks he has them cornered, the Chilean boat appears to sink his craft, kill most of his crew, and confront him. Kongre commits suicide to avoid capture.<br /><br />Much of the mayhem of the movie (with Denton picking off crew members one at a time) is not in the book. Nor is there any female character in the novel (a rarity in most of Verne's stories - he could be quite a feminist when he wished). The egotism of "Jonathan" Kongre is well shown by Yul Brynner's performance, but the subtlety of that trait is lost. The writers presumably did not think the audience could appreciate it. Kirk Douglas does well enough as Denton, but his singlehanded success (Vasquez and Davis work together well to the end of the story, unlike Denton's ally who is killed by the pirates) seems unlikely. The bestiality of the pirates is well shown in the movie, particularly a singularly tall actor who in one scene wears women's clothing to particularly unsettling effect. The film is not a bad minor adventure film, but it could have been better if they had stuck to Verne's theme.