Laat je niet voor de gek houden <0xE2><0x80><0x93> ik begin met de dieptepunten en ga dan naar de apotheose. Mis deze film niet!<br />Verrassend genoeg mogen homoseksuele mannen en vrouwen nu al meer dan twintig jaar in het Israëlische leger dienen (om zeer pragmatische redenen, neem ik aan). Het leger heeft zelfs toestemming gegeven voor het maken van deze film, gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Eytan Fox gaat verder met zijn favoriete thema op het gebied van de seksuele identiteit binnen de gelederen van het leger: hier zien we een homopaar, twee officieren, wier liefde zijn ruimte deelt met een immer escalerend Israëlisch-Arabisch conflict. De film is opgenomen in een buitenpost van het leger in de bergen langs de grens met Libanon, in het midden van de winter (en dus de sneeuw), een winter die zelden verband houdt met het Midden-Oosten.<br />Het thema is ambitieus. Toch blijkt dat de film om commerciële redenen veel te snel voorbijgaat. Er is geen tijd om het verhaal te ontwikkelen. Niet het verhaal van het conflict, niet het verhaal van de verschillende personages <0xE2><0x80><0x93> zo veel interessante <0xE2><0x80><0x93> en vooral niet het verhaal van Yossi en Jagger. En tjonge, wat zouden we daar graag meer over willen weten! Deze 65 minuten waren misschien goed voor het toneelstuk dat in Tel Aviv werd opgevoerd voordat de film begon, maar op het witte doek snak je gewoon naar meer. Ik wilde dat sommige scènes dieper en intenser waren geweest (het samenzijn aan het eind, of die laatste sleutelscène's avonds).<br />Ondanks dit alles, als je kleine, formele ergernissen kunt vergeven en over die irritante camera-in-hand heen kunt komen die wel werkt voor Dogma maar niet voor Fox, is deze film een must-see! De eerste 30 minuten had ik een ongelovige glimlach op mijn lippen en wilde ik het Israëlische leger wel in de pan hakken <0xE2><0x80><0x93> let wel, ik ben joods noch Israëlisch, en ze zouden me nooit te pakken krijgen! Toch lijkt het leven in de kazerne zo ontspannen en gemakkelijk, zo in contrast met de waanzin van het conflict, met gekke meisjes en sexy jongens, goedkope muziek in het Hebreeuws en technofeestjes in de bergen, witte sneeuw en een prachtig landschap, wilde konijnen en sushi bij het eten... Als mijn officieren er maar net zo leuk en knap en zo verdomd sexy en knuffelig uitzagen als Yehudi-Levi (Jagger), natuurlijk nam ik dienst.<br />Hoe vriendelijk het soms ook lijkt, het is misschien wel de meest consequente film over een homothema die ik ooit heb gezien. Geen tragische koninginnen, geen dramatische depressies en mensen die dreigen hun polsen door te snijden. De liefde van Yossi en Jagger is echt en tastbaar, ook al is het half geheim (ik denk dat iedereen in elk geval nieuw is). De acteurs zijn van nature uitmuntend, en dat is te zien. Je kunt gemakkelijk met veel van de personages meeleven <0xE2><0x80><0x93> mensen die we vergeten zijn mensen, alleen omdat ze in het leger zitten, alleen omdat ze in een oorlog zijn. De scène waarin Yossi en Jagger elkaar in de sneeuw kussen is verrassend, en verreweg het meest sensuele wat ik in jaren in een film heb gezien! Absoluut verrukkelijk, speels, plagerig, meesterlijk. Een klassieker in de toekomst, dat weet ik zeker! Misschien komt het door die ene scène dat je als kijker tot het eind van de film kunt blijven kijken en je dan nog steeds zo licht als een veertje voelt. Het lijkt allemaal goed af te lopen, ondanks de omstandigheden. De film zoals hij nu is, is niet briljant, maar is soms wel geniaal! Hij is ook een spetter in de vijver, die je de tegenstrijdigheden laat zien van een samenleving die we met oorlog en niets anders zijn gaan associëren. Yossi & Jagger is een tedere, lieve, sensuele, zuivere, eerlijke, verrukkelijke, mooie, sexy en consequente film. Ik ben vanaf vanavond een fan van Eytan Fox, geen twijfel mogelijk! Kijk ernaar, kijk ernaar, kijk ernaar!!! (de extra's op de dvd geven je nog meer inzicht in zijn werk). De verhaallijn zal je niet zo snel verlaten, en het hoofdthema zal je nog weken voor de geest staan... hoe goedkoop en vorstelijk het ook mag zijn ('Come', door Rita)! Als je naar een film als deze kijkt, voel je je op een vreemde manier net zo goed als toen je naar 'Amelie' keek! Ik zeg dit niet vaak, maar ik zou het zo weer willen doen.
Do not be deceived - I'll start with the low points and rise to apotheosis. Do not miss this flick!<br /><br />Surprisingly enough, gay men and women have been allowed to serve in the Israeli army for over 2 decades now (for very pragmatic reasons, I'm sure). The army actually authorized the making of this film, based on a true story. Eytan Fox follows up with his favorite theme of sexual identity within the ranks of the army: here we see a gay couple, two officers, whose love shares its space with an ever-escalating Israelo-Arab conflict. The movie is filmed in this army outpost in the mountains bordering Lebanon, in the middle of Winter (thus the snow, that one seldom relates to the Middle East). <br /><br />The theme is ambitious. Yet, it turns out that, for commercial reasons, the movie's 65 minutes elapse too fast. There is no time to develop the story. Not the story of the conflict, not the story of the different characters - so many deeply interesting -, and especially not the story of Yossi and Jagger. And boy, would we like to know more about them! These 65 minutes may have been OK for the theatre play that staged in Tel Aviv before the movie opened, but on screen it just leaves your mouth watering for more. I wished some scenes would have been deeper and more intense (the get-together at the end, or that last key-scene at night). <br /><br />Despite all this, if you can forgive small formal nuisances, and get over that irritating camera-in-hand that works for Dogma but not for Fox, this film is a must-see! For the first 30 minutes of it, I had a disbelieving smile on my lips, and really wanted to joint the Israeli army - mind you, I'm neither Jewish, nor Israeli, and they would never take me! Yet life in the barracks seems so laid-back and so easy-going , so much in contrast with the madness of the conflict, with crazy girls and sexy boys, cheesy music in Hebrew and techno parties in the mountain clusters, white snow and great landscape, wild rabbits and sushi at dinner... Provided my officers looked as cute and handsome and so-damn-sexy-and-hugable-Yehudi-Levi (Jagger), of course I would enlist.<br /><br />Mild as it may seem at times, it's perhaps the most consequent movie on a gay theme that I have ever seen. No tragic queens, no dramatic depressions and people who threaten to slid their wrists open. Yossi & Jagger's love is real and palpable, even if semi-secret (I think everyone new, anyway). The actors are superb, natural-born to the task, and that shows. One can easily relate with many of the characters - people whom we forget are people, just because they are in the army, just because they are in a war. The scene where Yossi and Jagger kiss in the snow is surprising, and by far the most sensuous thing I've seen in cinema in years! Absolutely delicious, playful, teasing, masterful. A classic in the future, I'm sure! Maybe because of that particular scene, one can survive as a viewer to the end of the movie, and still feel light as a feather. It all seems to end up in a good note, in spite of the circumstances.<br /><br />The film as is, is not brilliant, but is at times a strike of genius! It's also a splash in the pond, showing you the dichotomies of a society we grew to relate with war and nothing else. Yossi & Jagger is a tender, sweet, sensuous, pure, honest, scrumptious, beautiful, sexy and consequent movie. I am a fan of Eytan Fox as of tonight, no doubt about that! Watch it, watch it, watch it!!! (the extras on the DVD give you even greater insight into his work). The storyline won't leave you that soon, and the main theme-song will replay on your head for weeks to come... cheesy and queenly as it may be ('Come', by Rita)! <br /><br />Watching a film like this oddly makes you feel as good as when you watched 'Amelie'! I don't say this often, but I'd be ready to watch it all over again.