Ik geef het niet graag toe, maar ik vind het idee van Jean Rollin leuker dan de realiteit dat ik naar een van zijn films zit te kijken. Niet dat ik niet waardeer wat hij doet. Dat doe ik wel. Hij heeft een unieke kijk op de wereld en heeft een speciale plek in de wereld van de 'fantastique'-cinema die onbetwistbaar is.<br />Toch vind ik zijn films een beetje saai.<br />De term 'Levende dode vrouw' is afgeleid van een eenvoudig en fascinerend concept van een dode vrouw die bloed moet drinken om te overleven en die terugkeert naar een ch<0xC3><0xA2>teau om bij een oude vriend te zijn.<br />Hoe fascinerend het concept ook is, Rollin doet er niet veel mee. Hij zorgt voor veel sfeer, doordrenkt zijn materiaal met een subtiele erotiek en levert een uitmuntend optreden af bij de mooie Fran<0xC3><0xA7>oise Blanchard. Wat wil je nog meer? zou je kunnen vragen. Ik weet het niet. Ik denk dat ik wilde dat er meer gebeurde. Ik wilde dat Rollin de saaie stukken overboord gooide en ze verving door zijn opvallende stukken.<br />Het is beschreven als 'wild', een bijvoeglijk naamwoord dat ik zelf niet zou gebruiken. Het is ook beschreven als 'droomachtig'. Voor het grootste deel is dat waar. Mijn frustratie zit'm in de ongelijke toon van de film. Waarom kon hij niet van begin tot eind 'droomachtig' blijven? Je hebt geduld en een beetje vergeving nodig om van Rollin te kunnen genieten.<br />Ik zou nog steeds niets van hem willen missen. Hij is een van ons.
I hate to admit it, but I like the idea of Jean Rollin more than the reality of sitting through one of his films. It's not that I don't appreciate what he's doing. I do. He has a unique world view and holds a special place in the world of "fantastique" cinema that is indisputable.<br /><br />Still, I find his films a little boring.<br /><br />Case in point THE LIVING DEAD GIRL springs from a simple and fascinating concept of a dead woman, who must drink blood to survive, returning to a château to be with an old friend.<br /><br />As fascinating as the concept is, Rollin doesn't do a whole lot with it. He serves up plenty of atmosphere, imbues his material with a subtle eroticism and draws a superb performance from the beautiful Francoise Blanchard. What else do you want? you may ask. I'm not sure. I wanted more to happen, I guess. I wanted Rollin to jettison the boring bits and replace them with his signature set pieces.<br /><br />It's been described as "savage", an adjective I wouldn't use myself. It's also been described as "dreamy". For the most part that's true. My frustration is with the film's uneven tone. Why couldn't it remain "dreamy" right through? You do need patience and a little forgiveness to enjoy Rollin.<br /><br />I still wouldn't miss anything he's done. He's one of us.