Een paar draaiingen en wendingen houden de belangstelling van de kijker vast, hoewel het gejammer van Van Heflin je af kan leiden. Robert Taylor speelt een overtuigende stoere vent zonder compromissen, maar wel iemand die aan het eind zacht wordt en het juiste doet.<br />Heflin heeft een paar interessante tekstlijnen, maar voor mij was het niet echt leuk om een dronkaard in een belangrijke rol als deze te zien of te horen. Hij verpestte de film voor me met zijn onsympathieke, irritante personage.<br />Intussen was Lana Turner, toen ze eenmaal van kapsel was veranderd, een stuk gemakkelijker om naar te kijken. Fans van haar zullen teleurgesteld zijn over de tijd die ze aan het scherm heeft besteed en de hoeveelheid tekst die ze haar hebben gegeven. Het is niet veel. Een iets lagere gemiddelde film noir/melodrama voor zijn tijd.
A few twists and turns keep the viewer's interest in this one, although Van Heflin's whining can turn you off. Robert Taylor plays a convincing tough guy with no compromises, but someone who softens up and does the right thing at the end.<br /><br />Heflin has some interesting lines but, personally, seeing a drunk in major role like this wasn't much fun to watch or hear. He ruined the film for me with his unlikeable annoying character. <br /><br />Meanwhile, once she changed hairstyles, Lana Turner was a lot easier to watch. Fans of her will be disappointed in her screen time and the amount of lines they gave her to speak. It's not much.<br /><br />A slightly-below average film noir/melodrama for its period.