Na de plotselinge dood van Stanley Kubrick was een deel van mijn liefde voor de film samen met hem gestorven toen ik het ongelukkige feit onderkende dat er geen andere regisseur was die de roep om aandacht voor details en diepgewortelde inhoud serieus nam. De gedachte dat ik in de toekomst naar Steven Spielberg zou moeten kijken voor antwoorden was bijna onverdraaglijk toen ik me herinnerde dat zijn originaliteit vaak plaatsmaakt voor familievoedsel in een poging zijn toch al overvolle portefeuille te vullen. Ik dacht aan Sam Mendes en kromp ineen toen ik me herinnerde dat kunst voor hem een ronddrijvende boodschappentas was waarin zich onbenullige tieners verdrongen bij American Beauty. Niemand kon Stanley Kubrick vervangen en na de eerste tranen kocht ik zijn set en probeerde ik het beste te maken van een slechte situatie. En toen ontdekte ik zijn grootste prestatie <0xE2><0x80><0x93> _A Clockwork Orange_.'<br />Wat me al die jaren geleden inspireerde om _A Clockwork Orange_ te gaan zien, was het begin van het _S HEX_ -nummer. Ik wist dat mijn moeder een rolberoerte zou krijgen en ik moest zien waarom het zo provocerend was. Het grootste deel van de jaren zeventig werd het ook verboden om mijn verlangen om het te zien te vergroten. Ik was verbaasd over het _S HEX_ -nummer. Tot ik getuige was van de hilarische verkrachtingsscènes en enigszins verbaasd was over de bravoure en de pure verrukking waarmee zijn mieskies in slow motion werden afgeranseld door de lieftallig ogende maar vreselijk angstaanjagende Alex De Large (Malcolm McDowell). Na het zien van de film kreeg ik een nieuwe liefde en passie voor de film, totdat ik deel ging uitmaken van de gepassioneerde cultus die zich meer dan enige andere film in de AFI Top 100 van alle tijden laat inspireren door 'A Clockwork Orange'.<br />'A Clockwork Orange' was een heel trieste film voor iedere wetgever die dol is op maatschappelijke orde en in 1971 de vrijheid van meningsuiting verafschuwt. De reactie van de wetgevers die deze kritiek op de maatschappelijke orde verboden, bewees hun angst door hem bijna onmiddellijk uit te bannen, hoewel hij nog steeds genomineerd werd voor de Oscar voor beste film en beste regisseur, en terecht. Ironisch genoeg was Kubricks origineelste stuk een geestige en inzichtelijke bewerking van de geweldige roman van Anthony Burgess. Ik geloof dat Burgess het prachtig gevonden zou hebben wat Kubrick ermee deed. Er waren subtiele veranderingen en Alex slaagde er uiteindelijk niet in een wereldverbeteraar in de film te worden, maar het was allemaal beter dan niets. Je houdt bijna nooit meer van de film dan van de roman, maar dit is een film waarin Kubrick overwerkt om zijn verbeeldingskracht aan het werk te zetten en de film is beter dan de roman. Bij iedere film van Kubrick komt het gevoel van het eten van Turks eten. In principe kan Turks eten gepresenteerd worden met een smaak die enigszins onappetijtelijk is. Belangrijker is het idee van presentatie en de ervaring vereist élégance en een verbazingwekkend contrast van kleur. Dit in tegenstelling tot de smaak zorgt voor kwaliteitsvoedsel. Op dezelfde manier deinsde Kubrick er vaak voor terug een fundamenteel samenhangende plot te vertellen en hield hij zich bezig met de details van de visuele kunst. 'A Clockwork Orange' was zijn beste prestatie op het witte doek, omdat hij eindelijk in staat was een fantastisch verhaal in te passen in de elegante presentatie van kleur, een taak die hem's nachts zeker wakker hield, terwijl hij lag te woelen en te draaien op zoek naar een volmaakt evenwicht van die twee. Wat deze aanpassing van de roman van Burgess echt tot een succes maakt, is wat Malcolm McDowell naar het scherm brengt. Hij is Alex De Large en je kunt niet anders dan zijn dringende behoefte aan een beetje van het oude ultrageweld aanbidden, elke avond als hij onverwachts een huisbezoek aflegt in de buurt en onschuldige vrouwen bespringt. Het helpt wel dat hij zijn omgang met zijn goeie ouwe vader en moeder op waarde weet te schatten, want er klinkt een zacht gegrinnik als hij per se niet naar school wil en er een droeve maar lieve blik van verwarring en droefheid onschuldig op zijn gezicht verschijnt als zijn ouders hem aan hun vervangster voorstellen en hij merkt dat hij dakloos is en behoefte heeft aan zijn mieskies. Zijn omgang met zijn mieskies is een verrukking, want hij verandert van 'rochelen in de regen' in een krankzinnige schurk die in slow motion de kleine groupies in elkaar slaat. Er is een gevoel van droefheid als hij ironisch genoeg van Beethovens grootste fan naar een mislukte zelfmoord gaat, waarbij hij veel gebroken ledematen oploopt maar nog steeds een slimme glimlach en een goede houding heeft. De finale is waarschijnlijk de beste die ooit in de bioscoop is vertoond, want de lieve Alex kan het niet helpen dat hij een beetje aan het oude in-en-uit moet denken als de verpleegsters proberen zijn ultrageweldige neigingen in te perken. De trage glimlach die op zijn onschuldig verachtelijke gezicht verschijnt, is puur genot. Het ongelooflijke accent maakt het des te beter.<br />'A Clockwork Orange' was een film die in 1971 zijn tijd ver vooruit was. De Kordova Milk Bar was een trendy tentje dat we ons alleen in de toekomst kunnen voorstellen. De fascinerende manier waarop zijn misdaad werd afgehandeld, zou de golf van de toekomst kunnen zijn als de doodstraf te veel onenigheid zou veroorzaken. Kortom, een beetje van het oude ultrageweld heeft deze film tot een hoge status gebracht en dat zal ons uiteindelijk allemaal in staat stellen om onze kinderen de film te laten zien, als ze eenmaal achttien zijn natuurlijk.<br /><br />10/10<br /><br /><br />
With the sudden death of Stanley Kubrick recently a part of my love for film died along with him as I recognized the unfortunate fact that there was no other director alive to closely heed the call for attention to detail and visceral content. The thought of looking to Steven Spielberg for future answers was almost unbearable as I remembered that his originality often gives way to family fare (The Pinnochio finale of `Artificial Intelligence') in an attempt to pad his already overloaded wallet. I thought about Sam Mendes and cringed as I remembered that for him art was a floating grocery bag with unclever teenagers clamoring around it in `American Beauty.' No one could replace Stanley Kubrick and after the intitial tears I bought his boxed set and tried to make the best out of a bad situation. And it was then that I rediscovered his greatest achievement `A Clockwork Orange.'<br /><br />What inspired me to watch `A Clockwork Orange' all those years ago was initially it's `X' rating. I knew that mom would have a fit and I had to see why it was so provocative. For the better part of the 1970's it was also banned furthering my desire to see it. I was surprised by the `X' rating until I witnessed the hilarious in-out rape scenes and was somewhat amazed at the blatancy and sheer delight of the slow-motion pummeling of his droogies by the sweet looking but awfully scary Alex De Large (Malcolm McDowell). Upon further viewing a new love and passion grew for the film until I became part of the passionate cult that remains inspired by `A Clockwork Orange' more than any other films on the AFI Top 100 of all time list.<br /><br />`A Clockwork Orange' was a very sad film for any lawmaker who adores social order and loathes freedom of speech in 1971. The response of lawmakers who banned this critical statement on social order proved their fear by banning it almost immediately though it still managed an Academy Award nomination for Best Picture and Best Director and deservedly so. Ironically, Kubrick's most original piece was a witty and insightful adaptation of the terrific Anthony Burgess novel. I believe that Burgess would have loved what Kubrick did with it. There were subtle changes and Alex ultimately failed to become a do-gooder in the film but it was all for the best. You almost never like the movie more than the novel but this is a film where Kubrick works overtime to bring his imagination to the proceedings and the movie is better than the novel.<br /><br />With every Kubrick film comes the feeling of eating Turkish food. As a principle Turkish food can be presented with a taste that is somewhat unedible. More importantly is the idea of presentation and the experience requires elegance and an amazing contrast of color. This as opposed to taste makes for quality food. Similarly, Kubrick often shied away from telling a fundamentally coherent plot and concerned himself with the details of visual artistry. `A Clockwork Orange' was his best effort on the silver screen because he was able to finally incorporate a fantastic story with the elegant presentation of color, a task that surely kept him at night as he tossed and turned searching for a perfect balance of the two.<br /><br />What truly makes this adaptation of the Burgess novel a success, is what Malcolm McDowell brings to the screen. He is Alex De Large and you can't help but kind of adore his urgent needs for a little of the old ultra violence each night as he unexpectedly makes his house calls through the neighborhood and pounces on innocent women. You also can't help but appreciate his interaction with his good old mom and dad as a tiny snicker forms when he insists on not being able to attend school and a sad but sweet look of confusion and sadness innocently appears as his parents introduce him to their replacement son and he finds himself homeless and in need of his droogies. His interactions with his droogies are a delight as he goes from `singing in the rain' to a mad villain beating up the little groupies in slow-motion. There is a sense of sadness as he ironically goes from being Beethoven's number one fan to a botched suicide that leaves him with broken limbs abounding but the same clever smile and good attitude. The finale is quite possibly the best ever in cinema as sweet Alex cannot help but think of a little of the old in-out as the nurses attempt to curtail his ultra violent tendencies. The slow smile that appears on his innocently despicable face is a sheer delight. The incredible accent makes it all the better.<br /><br />`A Clockwork Orange' was a film that was so far ahead of it's time in 1971. The Kordova Milk Bar was a trendy little place we can only picture existing in the future. The fascinating way that his crime was dealt with could be the wave of the future should the capital punishment issue cause too much disagreement. In short, a little of the old ultra violence is what propelled this film to high rankings and what will eventually allow all of us to allow our children to see it, once their 18 of course.<br /><br />10/10<br /><br />