Deze zogenaamde internationale thriller was zo verschrikkelijk dat ik niet wist of ik moest lachen of huilen. Het team van vier schrijvers die deze rotzooi hadden geschreven, zou in de gevangenis moeten worden gezet wegens misdaden tegen de mensheid. De acht producers die de film op de markt hadden gebracht, zouden terecht moeten staan wegens samenzwering tot het toebrengen van hersendood. Zo erg was het.<br />Deze film was in alle opzichten afschuwelijk. De kwaliteit van de productie was beneden de tv-kwaliteit. De foto's waren slecht, het geluid was vaag en de muziek was pure troep. De premisse was interessant: dat de Verenigde Staten tijdens de Koude Oorlog in alle ambassades in de Sovjet-Unie en in de Oostbloklanden atoombommen hadden geplaatst om ze de mogelijkheid te geven de eerste aanval te doen. Nu de koude oorlog voorbij was, waren de Verenigde Staten bezig alle bommen te ontmantelen, maar de laatste zat in een ambassade die was overgenomen door een groep terroristen. Onze helden (Daryl Hannah en Peter Weller) moesten hem onklaar maken voordat de terroristen hem in handen kregen.<br />De presentatie van het verhaal was rampzalig. De dialoog was zo slecht dat ik letterlijk zat te bulderen van het lachen tussen het rollen van mijn ogen. Sommige scènes waren zo ongeloofwaardig dat ik me afvroeg wat de schrijvers rookten. Onze helden rammelen bijvoorbeeld door het ventilatiesysteem en proberen wanhopig een manier te vinden om naar beneden te gaan naar de bom om hem onklaar te maken. Terroristen vermoorden overal één gijzelaar per uur. Dus dit zou het perfecte moment zijn om in de luchtkoker te gaan vrijen, toch? De schrijvers dachten van wel.<br />Daryl Hannah en Tom Berenger deden hun best om hun belachelijke personages met enig succes geloofwaardigheid te geven. Peter Weller was afschuwelijk. Zijn personage had een stel heel domme zinnen, die hij tot absurditeit wist te verheffen.<br />Ik heb deze film een 2/10 gegeven. Zie deze film onder geen beding. Actiejunkies zouden in de verleiding kunnen komen vanwege het enorme aantal slachtoffers. Verzet je.
This so-called international thriller was so dreadful that I didn't know whether to laugh or cry. The team of four writers who wrote this trash should be imprisoned for crimes against humanity. The eight producers who brought it to the market should be tried for conspiracy to cause brain death. It was that bad.<br /><br />This film was horrible in all regards. The production standards were below TV quality. The photography was poor, the sound was muddy and the music was pure garbage. The premise was interesting; that the U.S. planted atomic bombs in all its embassies in the Soviet Union and Eastern block countries during the cold war to give them first strike capability. Now that the cold war was over the U.S. was disarming all the bombs, but the last one was in an embassy taken over by a group of terrorists. Our heroes (Daryl Hannah and Peter Weller) had to disable it before the terrorists got control of it.<br /><br />The presentation of the story was abysmal. The dialogue was so bad that I was literally guffawing between eye rolls. Some scenes were so implausible that I had to wonder what the writers were smoking. For instance, our heroes are clanking through the ventilation system, trying desperately to find a way to get downstairs to the bomb to disable it. Terrorists are all around killing one hostage an hour. So, this would be a perfect time to start necking in the air duct, right? The writers thought so.<br /><br />Daryl Hannah and Tom Berenger did their best to bring credibility to their ridiculous characters with some success. Peter Weller was awful. His character had a batch of very stupid lines, which he was able to elevate to absurdity.<br /><br />I rated this film a 2/10. Do not see this film under any circumstances. Action junkies might be tempted because of the enormous body count. Resist.