Ik vond het zowel fascinerend als weerzinwekkend om naar deze verzameling mensen te kijken. De vreemde uitwisselingen tussen de twee 'volwassenen' waren g<0xC3><0xAA>nant, onsamenhangend, echt afschuwelijk. De paar vriendelijke scènes met elkaar waren bijna nog erger dan hun wederzijdse rancune. Ik moest bijna kokhalzen toen ik naar de vader met zijn meervoudige mondfixaties keek. Gewoonlijk hou ik van onafhankelijke films; ik zie de reden niet achter elk aspect van plot, karakterontwikkeling (of het ontbreken daarvan) of conflicten. Het enige wat ik begrijpelijk vond, was waarom de zoon zo ver weg was gegaan van deze egocentrische, totaal onverzoenlijke personages die zijn enge, verwrongen stamboom samenstelden. Als ik het echt op iemand gemunt had, zou ik hem dwingen naar deze onnauwkeurig getitelde film te kijken.
Watching this collection of people both fascinated and disgusted me. The odd interchanges between the two "adults" were embarrassing, disjointed, truly horrible. The few scenes of kindness toward one another were almost worse than their mutual spitefulness. Watching the father with his multiple mouth fixations nearly made me gag. Usually I enjoy independent films; I can't see the reasoning behind any aspect of plot, character development (or lack thereof), or conflict. The only thing I felt was understandable was why the son had moved so far away from these self-centered, thoroughly unredeeming characters making up his creepy twisted family tree. If I really had it in for someone, I would force him to watch this inaccurately titled movie.