Om te beginnen, en om heel eerlijk te zijn, is deze film absoluut verschrikkelijk. Zelfs voor een film die is gemaakt door studenten, met beperkte tijd, budget, apparatuur en middelen, is dit nog steeds een absoluut afschuwelijke film. Tot mijn spijt moet ik zeggen dat ik tijdens mijn studie aan deze film heb meegewerkt en dus op de hoogte ben van bepaalde inside-informatie. Als we deze film beoordelen als een onafhankelijke film die is gemaakt door studenten, kunnen we bepaalde tekortkomingen vergeven, maar slechts tot op zekere hoogte. Als we andere tekortkomingen negeren, faalt deze film op het fundamentele niveau van elke film, en daarmee bedoel ik het verhaal.<br />Het verhaal van deze film is afschuwelijk. In een notendop beschrijft het de vier afzonderlijke problemen van _angst gevuld met iets_ in vier afzonderlijke verhalen, en probeert de verhalen dan in verband te brengen met een verwarrende, pretentieuze en pseudo-intellectuele metafoor van een auteur die een boek aan het schrijven is. Afgezien van het feit dat deze plotvorm is ontleend aan de dood en al een cliché is, is elk verhaal op zich al een tienercliché. Daartoe behoren tienerzwangerschap, de komst van een mislukte droom, zelfmoord en depressie en ten slotte een onbereikbare liefde. In elk verhaal is er geen echte ontwikkeling van karakter of verhaal, geen dramatische opbouw, geen echte climax en ten slotte geen oplossing. Om nog maar te zwijgen van het tergend langzame tempo, de vreselijke dialoog en het saaie karakter van elk verhaal. In feite biedt deze film niets nieuws of inzichtelijks, en hij portretteert zelfs geen oude ideeën op een onderhoudende of originele manier.<br />Het was mijn idee om me bij de eerste productie van deze film te richten op een interessant, ontwikkeld verhaal in plaats van vier onder elkaar ontwikkelde verhalen, maar toen het oorspronkelijke idee van een groepsproject werd gekaapt door drie egomaniakken, kwam er een einde aan de groepsinbreng. Bovendien reageerde Tweed, de regisseur, totaal niet en was hij ronduit vijandig tegenover echte kritiek of suggesties. Wat overblijft is het mislukte project van drie egomaniakken in plaats van het groepsproject dat oorspronkelijk de bedoeling was. Wat jammer is, want de groep had veel goede ideeën en veel talent, maar werd niet gebruikt. Als regisseur faalt Tweed ook schromelijk. Zijn manier van ijsberen en zijn scènes zijn afschuwelijk, hij haalt trucjes uit films als 'Requiem voor een droom' en als hij niet bezig is ideeën uit andere films te stelen, is zijn camerawerk saai. Hij wilde ook niet dat de getalenteerde componist Calhoun de tijd kreeg om de film naar behoren te regisseren, dus hebben we opnieuw te maken met het verspilde talent van de componist.<br />Het is me een raadsel hoe deze film zelfs maar een prijs heeft gewonnen op een filmfestival, maar ik neem aan dat een paar artistieke Indy-filmers dit soort rotzooi opvreten. Maar zelfs op Indy-niveau faalt deze film. Het is geen hoogstaande kunst of zelfs maar artistiek, het is niet poëtisch, het is niet intelligent, het is niet nieuw, het is niet scherp en het is op geen enkele manier vernieuwend. Om het samen te vatten: deze film is cliché, saai en pretentieus omdat hij denkt dat hij alles is wat hij in werkelijkheid niet is. Deze film is volslagen tijdverspilling.
To begin, and to be brutally honest, this film is absolutely terrible. Even for a movie made by college kids, with limited time, budget, equipment and resources, this is still an absolutely horrible film. I am sad to say that while I was in college, I helped work on this film and am therefore privy to certain inside information. Basically, if we judge this movie as an independent film made by students we can forgive certain flaws, but only to a point. Ignoring other flaws, this movie completely fails at the basic level of any movie, and by that I mean the story. <br /><br />The story for this film is awful. In a nutshell it chronicles the four separate problems of angst filled 20 something's in four separate stories, and then tries to connect the stories together with a confusing, pretentious and pseudo-intellectual metaphor of an author writing a book. Besides the fact that this plot format has been done to death and is already cliché, each story itself is a teenie bopper cliché. These include teen pregnancy, over coming a failed dream, suicide and depression and finally an unachievable love. In each story there is no real character or story development, no dramatic buildup, no real climax and finally no resolution. Not to mention the pacing is agonizingly slow and the dialogue is terrible and each story is just plain boring. Basically this movie offers nothing new or insightful nor does it even portray old ideas in an entertaining or original manner.<br /><br />It was my idea during the initial pre-production of this film to focus one on interesting developed story rather than four under developed ones, but as the original idea of a group project was hijacked by three egomaniacs, group input ceased. Also, Tweed the director was completely unresponsive and outright hostile to any real criticism or suggestions. So, what we are left with is the failed project of three egomaniacs instead of the group project that was originally intended. Which is sad, because the group had many good ideas as well as talent, but went unused. Also, as a director, Tweed fails terribly. His pacing and scene times are awful, he rips off tricks from movies such as "Requiem For A Dream" and when he isn't stealing ideas from other movies his camera work is boring. He also would not allow the films talented composer Calhoun the appropriate time to score the film properly, so what we are left with once again is the wasted talent of the composer. <br /><br />How this movie even won an award at a film festival is beyond me, but I suppose that some artsy fartsy Indy movie people eat up this kind of junk. But even on an Indy level this movie fails. It is not high art or even artistic, it is not poetic, it is not intelligent, it is not new, it is not edgy and it is not cutting edge in any way. To sum it up, this movie is cliché, dull and pretentious because it thinks it is everything that it really isn't. This movie is a complete waste of time.