Ik zat in de hoogste klas van de middelbare school toen Footloose werd uitgebracht. Ik trippelde door de gangen terwijl alle anderen 'Let's Hear It For The Boy' zongen, omdat het vierentachtigduizend keer per dag op de radio was. Ik ben het met bijna alle andere recensenten eens, met uitzondering van een paar die hardvochtig waren. Smakeloos soms? Ja! Heb nooit van Bonnie Tyler gehouden. Zulke kwesties kunnen maken dat je je in deze film een beetje ongemakkelijk voelt.<br />Maar tot op de dag van vandaag heeft geen enkele andere film uit mijn jeugd me zo geraakt als deze. Wat deed het met me? Vergelijk... 'Denk je dat ik een klein stadje ben?' Luister naar de achtergrondmuziek terwijl deze scène zich ontvouwt. De viool, de piano en de soulvolle rockgitaar zijn prachtig met elkaar verweven. Miles Goodman heeft de muziek aangepast, dus ik moet hem nageven dat hij deze nog steeds mega-emotionele, roerende themamuziek heeft gecomponeerd. En dan, als Ren tegen de stad zegt: 'Dit is ons moment om te dansen', nou, dat brengt nog steeds een traan van vreugde en hoop teweeg. En de achtergrondmuziek geeft Kevin Bacons personage een rots om op te staan terwijl hij zijn toespraak houdt. Ik kom echt uit de Bible Belt waar geen besneeuwde bergtoppen zijn) en het grootste deel van de muziek maakt van deze film een film waar ik naar zal blijven kijken tot ik oud en grijs ben en de kracht niet meer heb om te zeggen: 'Ik ga dood.' P.S. Mijn geliefde echtgenoot wil hier niet met mij naar kijken omdat hij niet kan stoppen met ineenkrimpen bij de muziek uit de jaren tachtig. Hij komt uit Seattle.
I was a senior in high school when Footloose was released. I tripped through the hallways with everyone else singing "Let's Hear It For The Boy" because it was on the radio eighty-four thousand times a day. I agree with almost every other reviewer here with the exception of those few who spoke harshly. Cheesy at times? Yes! Never liked Bonnie Tyler. Issues like those can make this film make you squirm a little.<br /><br />However, no other film of my youth has affected me to this day as this one has. What did it? Compare... "You think I'm small town?" "I think Bomont's a small town." "I'm going' away...I'm gonna be gone... Wanna see somethin'?" Listen to the background music as this scene unfolds. The violin, piano and soulful rock guitar are wed beautifully. Miles Goodman adapted the score so I'm giving him credit for this still mega-emotion stirring theme music. Then, as Ren tells the town "This is our time to dance," well, it still brings a tear of joy and hope. And the background music gives Kevin Bacon's character a rock to stand upon as he gives his speech. Then, there are the snowcapped mountains and sweeping farm valleys that drew me in. The kids, the story, the religious oppression (I'm truly from the Bible Belt where there are no snowcapped mountains) and most of the music all make this film one that I will watch until I'm old and gray, and no longer have the strength to say "I'm gonna be gone." P.S. My beloved husband won't watch this with me because he can't quit cringing at the 80's music. He's from Seattle.:)