Je ziet zoveel telemovia's over hetzelfde onderwerp, en de meeste volgen dezelfde scriptregels. _Ma_. De zesde begon en ik was niet van plan om te kijken, ik liet hem aanstaan voor de achtergrondgeluiden. Maar na een paar minuten zat ik aan het scherm gekluisterd. Het acteerwerk was overtuigend en de dialogen waren natuurlijk. De verhaallijn volgde niet het gebruikelijke patroon en de casting was goed gekozen. Mercedes Ruehl (Jacey's moeder) heeft verschillende rollen gehad zoals deze en ik dacht eerst dat ik dat vervelend zou vinden. Maar ze speelde het zo overtuigend en ik voelde haar liefde voor haar dochter en haar vurige vastberadenheid om haar gezin te beschermen. Ik vond het heerlijk om Jane Krakowski na Ally McBeal ergens in te zien spelen, om haar uitgesproken talenten als actrice te zien. Alles bij elkaar had deze film me zo betrokken dat ik Jaceys emoties met haar voelde, en aan het eind kon ik door mijn tranen heen niet eens de aftiteling lezen. Goed gespeeld, goed script en goed gemaakt. Verrassend goed voor een middagfilm en een die ik graag (in tranen!) nog een keer zou willen zien.
You see so many telemovies on the same subject and most of them follow the same script lines. Mom At 16 started, and I had no intention of watching, leaving it on for background noise. But a few minutes in, and I was glued to the screen. The acting was convincing and the dialogue natural. The storyline didn't follow the usual pattern, and the casting was well chosen. Mercedes Ruehl (Jacey's mum) has had several roles like this, and I thought at first that I'd find that off-putting. But she played it so convincingly and I felt her love for her daughter and her fierce determination to protect her family. I loved seeing Jane Krakowski in something after Ally McBeal, showing her definite talents as a dramatic actress. Overall, this telemovie had me so involved I felt Jacey's emotions with her, and at the end I couldn't even read the credits through my tears. Well acted, well scripted and well made. Surprisingly good for a midday movie and one that I'd happily (in tears!) watch again.