Sommigen vinden deze film'smal' en simpel. Saroyan-fans zullen merken dat hij de schoonheid die in de menselijke conditie gevonden wordt, juist weerspiegelt. De manier waarop Joe met de verschillende personages omgaat, waardoor ze gemakkelijk de harten en zielen openen, lijkt vandaag de dag gekunsteld en leek dat misschien zelfs aan het eind van de jaren veertig, maar ik vermoed dat Saroyan niet bijzonder geïnteresseerd was in'realisme'. Net als al zijn werk is deze film een studie van de hoop, dromen en liefdes van de 'kleine man' en zijn strijd om ze in stand te houden tegen het harde licht van de menselijke realiteit.<br />Cagney straalt tijdens de hele voorstelling en Bendix heeft nog nooit zo'n goede cast gehad. Paul Draper als de grappenmaker is absolutistisch briljant in een extreem eigenzinnige rol. (Vreemd genoeg merkte iemand op dat het hem verbaasde dat deze film niet op de zwarte lijst stond, dat Draper (volgens zijn bio) 'een internationale ster was in de jaren dertig en veertig' en dat zijn 'carrière in feite bezweek voor de anti-communistische hysterie die na de Tweede Wereldoorlog in de Verenigde Staten bestond, toen hij als sympathisant van de communisten op de zwarte lijst van de amusementsindustrie werd gezet'. Het zegt veel over James Cagney dat dit de eerste film is die zijn productiemaatschappij kiest te produceren. Het schrijven van dit boek zal je hart met een zachte, warme gloed verlaten, en de vreugde om karakteracteurs te zien werken in een eenvoudige setting zonder actie en met veel dialogen kan ertoe leiden dat je gaat vermoeden dat de hele cast De tijd van hun leven aan het schrijven was.
Some find this film "schmaltzy" and simple. Saroyan fans will find it aptly relects the beauty found in the human condition. The way Joe relates to the various characters, causing them to easily open the hearts and souls seems contrived today and perhaps seemed that way even in the late 40's, but I suspect Saroyan was not particularly interested in "realism". Like all of his work, this movie is a study of the hopes, dreams, and loves of the "little guy" and his struggle to maintain them against the harsh light of human reality.<br /><br />Cagney positvely glows throughout the performance and Bendix has never been better cast. Paul Draper as the tap-danciing comedian is absolutley brilliant in an extremley quirky roll. ( Interestlingly someone commented that they were suprised that this movie wasn't blacklisted, Draper ( according tot he IMDB bio) was "was an international star in the 1930's and 1940's" who's "career effectively succumbed to the anti- Communist hysteria that existed in the U.S. after World War II, when he was blacklisted out of the entertainment industry as a Communist sympathizer." It says a lot about James Cagney that this is the first film his production company choose to produce. If you can set aside your cynicism and view these characters in a slightly metaphorical light, Saraoyan's writing will leave your heart with a soft warm glow, and the joy of watching character actors working in a simple setting with no action and lots of dialogue may lead you to suspect that the entire cast was having The Time of Their Lives.