Precies wat je nodig had - een SF-epos uit de jaren tachtig van de twintigste eeuw van de regisseur van 'Singin' in the Rain'. Met een bezetting van drie personen: buitenaardse technocraat Kirk Douglas, echtgenote Farrah Fawcett en stijve Britse agent Harvey Keitel. Lees die namen nog eens. De film begint met een paar eigenaardige choreografieën die eruitzien als een eerbetoon aan de maanlanding bij de Oscar-uitreikingen, en gaat al snel over op een absurde schertsende Douglas-Fawcett-douchescène. Net als elders ziet Douglas eruit alsof hij de tijd van zijn leven heeft - huh huh, ik sta onder de douche met Farrah Fawcett - alleen worden ze godbetert gemanipuleerd door moordrobots, en daar knipoogt hij naar ons. Het is duidelijk dat er geld in het spel was, en een paar van de flitsende lichten en zo vormen een droomdatum voor stoners, maar het blijft een SF-epos uit de jaren tachtig van de vorige eeuw, van de regisseur en zo.
Just what you didn't know you needed - an 80s sci-fi epic from the director of "Singin' in the Rain". With a cast of three - outer-space technocrat Kirk Douglas, wife Farrah Fawcett, and prim British agent Harvey Keitel. Read those names again. The movie opens with some peculiar choreographed stuff that looks like a tribute to the moon landing at the Oscars, and proceeds before long to an absurdly jocular Douglas-Fawcett shower scene. There as elsewhere, Douglas looks like he's having the time of his life - huh huh, I'm in the shower with Farrah Fawcett - only they're being MENACED BY KILLER ROBOTS for Christ's sake, and there he is winking at us. Farrah's blank 'oh my gosh' stares make for a dissonant counterpoint, her star must have been fading around now because we get some gratuitous boob shots. And meanwhile there's Harvey acting as weird as ever while he frantically builds/turns into a robot. There was some kind of money in this movie, clearly, and some of the flashing lights and stuff amount to a dream date for stoners, but it's still an 80s sci-fi epic from the director etc.