Wat verbazingwekkend is aan de film van Miike Takashi, is het vermogen om je te verrassen. Deze film is geen uitzondering.<br />Miike, die zich bewust is van het medium (een DV-camera), gebruikt deze goedkope manier om de kijker dieper te raken. De geloofwaardigheid is te danken aan de verontrustende nabijheid van het beeld (het ziet eruit als een vakantiefilm). Gebruikmakend van het subjectieve perspectief wordt dit nog eens benadrukt. Maar in plaats van in een dogmatisch aandoende film te vervallen, duwt Miike de plot naar de meest onaanvaardbare uithoeken en flirt soms met het fantastische genre.<br />Miike speelt met het perspectief van meerdere kanten, vooral tijdens de openingsscène, waarin het meisje foto's van haar vader neemt voordat ze met elkaar naar bed gaan. De toeschouwer desoriënteert zich. Wat me verbaasde toen ik die film zag, is de hoeveelheid humor (noir) die tijdens de film naar boven komt. Hier worden schokkende situaties (necrofilie, vernederingen...) echt grappig. En van een afschuwelijke familierelatie evolueert de plot naar een objectief zelfs nog slechtere situatie, maar subjectief een veel betere situatie voor de personages.<br />Miike speelt hier met de conventionele Hollywood-visie op familie en geeft een veel cynische en humoristische betekenis aan eenheid! Een echt plezierige film die ik aan open-minded volwassen mensen zou aanraden.
What is amazing with Miike Takashi's cinema is its ability to surprise you. This film is no exception.<br /><br />Wery aware of its medium (a DV camera) Miike uses this cheap look to touch the viewer more deeply. The credibility comes from this disturbing proximity of the image (It looks like your holiday film). Recurrent use of subjective perspective, emphasis this. But, instead of falling into a dogma-like movie, Miike pushes the plot to its most unacceptable extremities, sometimes flirting with the fantastic genre.<br /><br />Miike plays with multi point of views, particularly during the opening scene, in which the girl takes photographs of her father before they sleep together. Desorienting the spectator.<br /><br />What astonished me when I saw that movie, is the amount of humor (noir)that grows up during the film. Here, shocking situations (necrophilia, humiliations...) become really funny. And from an awful family relationship, the plot evolves to an objectively even worst situation, but subjectively a much better situation for the characters.<br /><br />Miike plays here with conventional Hollywood vision about family and gives a much cynical and humorist meaning to unity! A really enjoyable film I would advise to open minded mature people.