Deze film kan alleen maar worden beschouwd als een soort 'wat je niet moet doen als je een film aan het opnemen bent'. Het constante knippen en verschuiven maakt je fysiek ziek. Ik heb deze film met iemand anders bekeken en we hadden allebei dezelfde symptomen. Hoofdpijn, gespannen ogen en uiteindelijk een sterke aandrang om over te geven.<br />Het was jammer dat deze film een beetje veelbelovend was. Er is waarschijnlijk een grote markt voor een satire van dit soort die laat zien hoe je een roodtopje in de openbaarheid brengt. Maar de regisseur lijkt dat niet te willen doen en het eindresultaat is een muziekvideo van honderd minuten.<br />Het acteren was ook behoorlijk beroerd, omdat ik me had afgevraagd...' De eerste paar minuten van de film besefte ik niet waarom ik haar niet had gemist.<br />Maar de laatste nagel aan de doodskist moest wel de oplossing zijn. Absoluut verschrikkelijk, ik heb nog nooit meegemaakt dat een dergelijke en voor de hand liggende poging om een film te regisseren niet door de beugel kon.
This movie can only be viewed as some sort of "what not to do when shooting a movie". The constant cutting and shifting leaves one feeling physically ill. I watched this movie with another person and we both experienced the same symptoms. A headache, strained eyes and eventually a strong urge to throw up.<br /><br />The pity was that this movie was kinda promising. There is probably a big market out there for a satire of this kind demonstrating the type of spin that goes into publishing a red-top. However the director doesn't seem to want to do that and the end product is a 100 minute music video.<br /><br />The acting was also pretty dire, having wondered "whatever happened to Jennifer Jason Leigh" for the first few minutes of this movie, I soon realised why i hadn't missed her.<br /><br />The final nail in the coffin though had to be the resolution. Absolutely awful, I have never seen such and obvious attempt at a directorial get out of jail card.