De 4 recensies die aan de mijne voorafgaan, zijn eerlijk. Deze film is echt alleen voor liefhebbers. Ik zou hem niet hebben gemist, maar hij is op alle belangrijke niveaus slecht uitgevoerd. En Jolson is hier echt een hufter. Soms maakt hij pluisjes in zijn tekst, alsof hij ze nog maar net uit zijn hoofd kent. Het verbaasde me dat de film zo slecht was, zowel in het schrijven als in het decorontwerp. De scène in de rechtszaal heeft een kaal decor dat eruitziet als het soort lege decors dat Monogram in de jaren veertig gebruikte. De liedjes zijn van mindere kwaliteit dan die van Jolson, met slappe teksten waardoor je bij elke rijmloze regel al weet hoe die zal aflopen. Twee echt waardeloze scènes gaven me het meeste vermaak. Eerst begint in de gevangenis het (ongeziene) orkest te spelen en Jolson zingt het ene couplet na het andere van 'Why Can't You?' voor zijn medegevangenen. De strekking van de tekst is: als gekooide vogels kunnen zingen, waarom jij dan niet? Stel je dit voor in een moderne gevangenis <0xE2><0x80><0x93> hij mag blij zijn als hij niet voor de brug wordt neergestoken. Ten tweede, en nog gestoorder, krijgt hij van de eerste dokter te horen dat zijn zoon, die net door een vrachtwagen is aangereden, rugletsel heeft. In de volgende scène draagt Jolie zijn zoon naar een andere dokter voor behandeling! Ze hadden in 1929 een paar taaie ruggen. De grote boodschap van 'Say It With Songs' lag bij de kassa <0xE2><0x80><0x93> Warners had geleerd dat je met praten de winst niet kon garanderen.
The 4 reviews that precede mine are fair. This film really is for buffs only. I wouldn't have missed it, but it's poorly done at all the important levels. And Jolson really is a ham here. At times he makes fluffs in his lines, as if he just barely had them memorized. I was surprised at how shoddy the film was, in writing and in set design. The courtroom scene has a stark set which looks like the kind of empty sets that Monogram used in the 40s. The songs are subpar for Jolson, with lame lyrics that have you guessing ahead to each rhymed line ending. Two really cheesy scenes gave me the most entertainment. First, in the prison, the (unseen) orchestra starts playing and Jolson sings verse after verse of "Why Can't You?" to his fellow cons. The burden of the lyric is, if caged birds can sing, why can't you? Picture this in a modern prison -- he'd be lucky not to get shanked before the bridge. Second, and even more deranged, he is told by the first attending doctor that his son, who has just been hit by a truck, has spine damage. In the next scene, Jolie carries his son to another doctor for treatment! They had some tough spines in '29. The big message of "Say It With Songs" was in the box office -- Warners learned that all-talkers did not guarantee profits.