Het is al een tijdje geleden dat ik hoofdpijn van een film heb gekregen. Daarvoor dank ik 'Bee Movie', een vreselijk stompzinnige excursie in de wereld van na-aperfantasie en schaamteloze reclame-promotie (voor een programma dat al jaren niet meer wordt uitgezonden).<br />Dit was een film die ik niet eens wilde zien. Dus werd de disk zonder mijn zegen in een dvd-speler gestopt die geprezen zou moeten worden om zijn geduld bij het vertonen van dit soort rotzooi, en werd ik onderworpen aan alle negentig of wat voor minuten van dit schrootfestival. Er werd me verteld dat ik de nasale, zeurderige, als-je-hem-maar-stil-maakt-stem van Jerry Seinfeld (dat was'm) niet eens zou horen. 'Dat klopt,' zei ik, 'Seinfeld en zijn show zijn twee van de wreedste dingen die op de mensheid losgelaten kunnen worden.' Natuurlijk was dat verkeerd.<br />In wezen betekende dat dat de film in wezen een herhaling was van films als 'A Bug's Life' en 'Antz', die allebei heel goede films waren waarin insecten droomden van een beter leven en de kracht hadden om dat te verwezenlijken. Die zin zou nu zijn eigen genre moeten hebben! Zelfs de acteurs voor wie ik oprecht respect had (Matthew Broderick, John Goodman en Larry Miller, de hilarische stem van de spitsharige baas in 'Dilbert') waren onvoorstelbaar weinig inspirerend. Ze kenden absoluut geen schaamte en verspilden wat uren leken aan grappen over rockster Sting. Ze zakten zelfs zo diep dat er een personage in voorkwam dat 'Bee Larry King' heette. Kunnen we de volgende keer alsjeblieft een rol voor Dugong Dr. Phil regelen in een vervolg op 'Madagascar'?<br />Als een bij steekt, sterft hij. Dat is een biologisch gegeven. En dit rottende insectenlijk begint te steken zodra de la met de diskettes dicht is.
It's been a while since I acquired a headache from a movie. For that, I thank "Bee Movie," a dreadfully mindless excursion into the worlds of both copycat kiddie fantasy and shameless commercial promotion (for a show that's been off the air for years).<br /><br />This was a movie I never even wanted to watch. So the disc was inserted without my blessing into a DVD player that should be praised for its patience at showing such garbage, and I was subjected to all 90 or whatever minutes of this trash festival. I was told I wouldn't even notice the nasal, whiny, someone-please-strike-him-mute voice of hack comedian Jerry Seinfeld (that's right, I said it, Seinfeld *and* his show are two of the most cruel things that can be unleashed upon mankind). Naturally, that was wrong.<br /><br />Basically, that meant that the movie was basically a rehash of movies like "A Bug's Life" and "Antz," both of which were very good movies in which insects dreamed of a better life and had the fortitude to make it happen. That sentence should be its own genre by now! Even the actors I had genuine respect for (Matthew Broderick, John Goodman, and Larry Miller, the hilarious voice of the pointy-haired boss in "Dilbert") were unimaginably uninspiring. They had absolutely no shame, wasting what seemed like hours on jokes about rock star Sting. They even sank so low as to feature a character called "Bee Larry King." Next time, can we please get Dugong Dr. Phil a role in a "Madagascar" sequel?<br /><br />When a bee stings, it dies. It's a fact of biology. And this putrid bug corpse starts stinging the moment the disc drawer is closed.