Nadat ik 'Rent' had gezien, verliet ik het Loews-theater met een gevoel van teleurstelling en spijt; maar aangezien de film zijn publiek op het hart drukt 'de spijt te vergeten', vond ik het bevredigend en ideologisch consistent om over te schakelen op woede en rancune.<br />Ondanks het gebrek aan bevrediging leerde ik wel een paar dingen van Rent.<br />1. Je hoeft geen kunstwerk (2005, Rent Corporation) te produceren om kunstenaar te zijn. Aangezien al het Leven buiten de Hoofdstroom (tm) Kunst is, hoef je het alleen maar vast te leggen (het medium en de techniek doen er niet toe) en het tentoon te stellen om met succes te kunnen vermijden dat je het verkoopt.<br />2. Het is beter om creatief te zijn dan in de Hoofdstroom te zitten, en die twee zijn in feite elkaars tegenpolen. Het Realiseren van het Leven verwijst niet naar de Hoofdstroom.<br />3. Degenen die in de Hoofdstroom leven, hebben het Principe verlaten voor een levende dood (omdat alles buiten La Vie Boheme (tm) helemaal niet leeft).<br />4. Intensiteit van emotie overtreft de richting, de gevolgen of de betekenis ervan.<br />5. Men hoeft niet genoeg om iemand te geven om gevaarlijk en/of kwetsend gedrag op welke manier dan ook te veranderen, zolang men maar buiten de Hoofdstroom leeft; de daaruit voortvloeiende uitbundigheid van de Creatieve Liefde zal je redden, ondanks ziekte, armoede en de invloed ervan op je dierbaren.<br />6. Je geliefden zouden je liever Super-Intensief liefhebben voor een periode van een paar maanden dan je voor de rest van hun leven liefhebben; je naderende ziekte en dood zullen verdere hoogten van emotie mogelijk maken en een oneindige spiraalcyclus van Intense Liefde creëren voor de komende generaties.<br />7. Het is veel beter om korte tijd te leven als een Creatief Archetype dan om lange tijd als een doodgewoon mens te leven.<br />8. Een politiek protest hoeft geen politiek protest te zijn; het hoeft niet samenhangend te zijn zolang het maar samenhangend is. s Creatief, want degenen die de gebeurtenissen volgen zijn ofwel In Tune of de Levende Dode Bedrijfsvijand, in welk geval ze onherstelbaar slecht zijn, ondanks hun steun aan iedereen in La Vie Boheme.<br />9. Irritant Familieleden in de hoofdstroom zijn zo afschuwelijk dat ze gemeden moeten worden, ongeacht de waarde die ze zouden kunnen bijdragen of de pijn die ze zouden kunnen verlichten in La Vie Boheme; hoewel Armoede het voornaamste probleem is in La Vie Boheme, is geen enkele hoeveelheid ervan voldoende om zulke extreme maatregelen als Vertrouwen op Familie te rechtvaardigen.<br />10. Verandering is slecht. Er is geen reden om een artistiek onproductief leven te veranderen, vooral niet in iets in de hoofdstroom, want als je La Vie Boheme leeft, is het leven Kunst; artistieke bijdragen zijn irrelevant. 11. De rest van de wereld is je een bestaan verschuldigd, op jouw voorwaarden, wat die ook mogen zijn. Er is niets wat je hoeft te doen om zo'n consideratie te verdienen, behalve leven als _La Vie Boheme_ ; de hoofdstroom bestaat louter en alleen om _La Vie Boheme_ te steunen, hoewel de hoofdstroom, ondanks deze afhankelijkheid, slechts minachting, spot en minachting verdient.<br />Een korte samenvatting van de personages:<br /><br />Angel was een vrijgevochten, creatieve, vluchtige ziel met kleurrijke, buitenissige maniertjes en een opgewekte blik die uniek identiek is aan ELKE DRAG QUEEN STEREOTYPE OVER CELLULOID. Zie _Priscilla Queen of the Desert_ voor rijke tegenvoorbeelden. <br /><br />Tom Collins was gevoelig omdat hij in elkaar was geslagen, omdat hij veel naar Angel lachte en omdat hij ook briljant grillig was omdat hij geld stal uit een pinautomaat die hij opnieuw bedradde, omdat diefstal zoveel bevredigender was dan de grotere sommen die hij verdiende met technische klussen in de Mainstream.<br />Roger was een gevoelvolle Bon Jovi-achtige kunstenaar zonder de artisticiteit en de ziel. Hij droeg in elk geval het slechtste nummer van de film bij om zijn ze-is-nog-niet-helemaal-dood-liefde nieuw leven in te blazen.<br /><br />Mimi toonde een behendige en precieze bikinilijn tijdens haar danssolo, en ze was bezweet tijdens haar koude-kalkoenontwenningskuur, die aan de Fiona Apple-squire grensde.<br />Maureen droeg een verrukkelijk achterwerkshot bij, het spirituele hoogtepunt van de film. Op dat moment wilde ik op mijn knieën gaan en bidden.<br />Joanne was een controlfreak <0xE2><0x80><0x93> dat weten we, omdat Maureen zo zong. Op de een of andere manier was ze, ondanks haar Mainstream-maniertjes en haar Mainstream-baan, bohémien, omdat de anderen dat wilden.<br />Mark was de nerd van de filmmakers die had besloten Structure te verruilen voor Passion. Hij voltooide zijn film (die hij had gemaakt door rond te rijden op een fiets en dingen te filmen) nadat hij zijn afgrijselijke maar verleidelijke Mainstream-baan (rondrijden in een busje en dingen filmen) had opgegeven. Blijkbaar was het enige obstakel om zijn film te voltooien het ontwikkelen van ruwe ongecensureerde beelden en die op een projector te projecteren. <br />Rent had een paar goede melodieën en muzikale uitvoeringen, als mooie schilderijen die drijven op een zee van lichtgewicht gal.<br />Sommige dingen die bij het woord 'Rent' horen:<br /><br />- mijn ziel na het zien van de film <br />- mijn dag na het zien van de film <br />- mijn portefeuille na het zien van de film <br />- wat het schrijven van 'Rent' de makers heel wat opleverde <br />- wat degenen die 'Rent' gaan zien vaak op de ouderwetse manier moeten betalen, in de Mainstream.
After seeing "Rent" I left the Loews theater with feelings of disappointment and regret; but as the film admonishes its audience to "forget regret," I found it fulfilling and ideologically consistent with the movie to switch to anger and resentment.<br /><br />In spite of the lack of satisfaction, I did learn several things from Rent:<br /><br />1. One needn't actually produce a work of Art (tm 2005, Rent Corporation) to be an Artist. Since all Life outside the Mainstream (tm) is Art, one need only record it (the medium and technique are irrelevant) and display it to have successfully avoided Selling Out.<br /><br />2. Being Creative is better than being in the Mainstream, and the two are in fact mutually exclusive. Keeping It Real doesn't refer to the Mainstream.<br /><br />3. Those in the Mainstream have surrendered Principle for a living death (because anything outside La Vie Boheme (tm) isn't living at all).<br /><br />4. Intensity of emotion trumps its direction, effects, or meaning.<br /><br />5. One needn't care enough about someone to change dangerous and/or hurtful behavior in any way, as long as one is Living outside the Mainstream; the resulting effervescence of Creative Love will redeem you in spite of illness, poverty, and their impact on your loved ones.<br /><br />6. Your loved ones would rather love you Super-Intensely for a period of months than love you In The Mainstream for a lifetime; your impending sickness and death will enable further heights of emotion, creating an unending spiral cycle of Intense Love for generations to come.<br /><br />7. It is far better to live for a short time as a Creative Archetype than to live a long time in the Mainstream as a Mere Human.<br /><br />8. A political protest need be neither political, nor a protest; it needn't be coherent as long as it's Creative, since those viewing the goings-on will either be In Tune or are The Living-Dead Corporate Enemy, in which case they are irredeemably evil despite their support for anyone in La Vie Boheme.<br /><br />9. Annoying Relatives in the Mainstream are so awful that they must be shunned, whatever value they might contribute or pain they might alleviate in La Vie Boheme; though Poverty is the main problem in La Vie Boheme, no amount of it is sufficient to warrant such extreme measures as Reliance On Family.<br /><br />10. Change is bad. There's no reason to change an artistically unproductive life, especially to something in the Mainstream, because if you're living La Vie Boheme, life is Art; artistic contributions are irrelevant.<br /><br />11. The rest of the world does owe you a living, on your terms, whatever they are. There's nothing one need do to merit such consideration, other than living La Vie Boheme; the Mainstream exists purely to support La Vie Boheme, though despite this reliance, the Mainstream deserves only scorn, derision, and contempt.<br /><br />A brief summary of the characters:<br /><br />Angel was a free-spirited, creative, ephemeral soul with colorful, outlandish mannerisms and a buoyant outlook uniquely identical to EVERY OTHER DRAG QUEEN STEREOTYPE EVER ON CELLULOID. See Priscilla Queen of the Desert for rich counterexamples.<br /><br />Tom Collins was sensitive because he got beat up, smiled a lot at Angel, and is also brilliantly quirky because he stole from an ATM he re-wired, theft being so much more fulfilling than any larger sums derived from engineering jobs in the Mainstream.<br /><br />Roger was a soulful Bon Jovi-ish artist minus the artistry and the soul. He at least contributed the worst song of the movie to resurrect his she's-not-quite-dead-yet love.<br /><br />Mimi exhibited a deft and precise bikini-wax during her dance solo, and covered with sweat during her cold-turkey drug withdrawal, verged on the Fiona Apple-esquire.<br /><br />Maureen contributed a delightful ass-shot, the spiritual zenith of the film. At that moment I wanted to go down on my knees and pray.<br /><br />Joanne was a control freak - we know she was, because Maureen sang so. Somehow, despite Mainstream mannerisms and a Mainstream job, she was Bohemian, because the others wanted her to be.<br /><br />Mark was the geeky filmmaker who decided to eschew Structure in favor of Passion. He completed his film (made by riding around on a bike, filming things) after quitting his horrific but seductive Mainstream job (driving around in a van, filming things). Evidently, the only obstacle to completing his film was developing raw unedited footage and shoving it on a projector reel.<br /><br />Rent did have some good tunes and musical performances, like nice paintings afloat on a sea of lightweight bile.<br /><br />Some things to which the word "Rent" applies: <br /><br />- my soul after seeing the film <br /><br />- my day after seeing the film <br /><br />- my wallet after seeing the film <br /><br />- what writing "Rent" earned plenty of for the creators <br /><br />- what those who go see "Rent" often need to pay the old-fashioned way, in the Mainstream