SPOILER<br />Ik zou graag mijn vijftigste gebruikersopmerking willen maken om een nogal bijzondere film te vieren, dus wat is er beter dan een dankbetuiging voor 'The Third Man'?<br />Het zou ongeveer zo gaan... "Ik heb het oude Wenen voor de oorlog nooit gekend met zijn... " "Wat?" "Welke stad wordt hierna genoemd?" "Dat is een aardig meisje. Maar ze zou in Wenen voorzichtig moeten zijn..." Wie spreekt en wat is de volgende regel? "Meneer Martins, door welke auteur bent u het meest beïnvloed?" Hoe antwoordt hij en wat is de reactie?"... En zo zou het doorgaan. Tijd: circa 1950; plaats: een gymnasium in het noordwesten van Londen; sprekers: een groep zesdeklassers tijdens een schoolvakantie die elkaar op de proef stellen. 'The Third Man' was een van de beste films die we in die tijd hebben gezien. Als we in die tijd van de term 'cultfilm' hadden geweten, zou 'The Third Man' van ons zijn geweest. We waren gewoon een beetje te jong om beïnvloed te zijn door 'Casablanca', 'The Maltese Falcon' of 'The Big Sleep' en 'Burger Kane', die in dit land pas veel later bekend werden. Nee, 'The Third Man' was van ons en ik denk nog steeds dat het lichtjaren verwijderd is van de andere films die ik op het gebied van kwaliteit heb genoemd. We zagen hem bij elke gelegenheid die zich voordeed en het duurde niet lang of ik had er tien keer naar gekeken. Stel je mijn opwinding voor toen ik bij mijn Franse uitwisselingspartner logeerde en hij voorstelde om naar een bioscoop in Angers te gaan om _Le Troisieme Homme_ te zien. Het was geweldig om het met hem en zijn moeder te delen, en aangezien ik de dialoog inmiddels bijna uit mijn hoofd kende, begreep ik elk woord, ondanks mijn beperkte Frans. Een paar bespiegelingen over een werk dat al bijna zo lang ik me kan herinneren deel uitmaakt van mijn ervaring. Ik kon eindeloos doorratelen over die geweldige stukken, Harry Lime die in de deuropening verscheen, Holly Martins _Le Troisieme Homme_. 'The Third Man' is een meesterwerk omdat het enkele van de meest opmerkzame dingen over het menselijk bestaan verwoordt, of liever gezegd, onder woorden brengt. Het is in feite een film over onbeantwoorde liefde. In een werk waarin achtervolgingen de boventoon voeren, is de jacht van Holly Martins op de genegenheid van Anna Schmidt, de minnares van Lime, de kern van de zaak. Het is onmogelijk om de menselijke chemie te begrijpen, waarom Anna zich aangetrokken voelt tot de amorele en meedogenloze Harry in plaats van de vriendelijke Holly, die zoveel wil geven. Maar dan is er nog een nog grotere ironie, aangezien ook Holly zich tot Harry aangetrokken voelt; per slot van rekening zijn ze al sinds hun kindertijd met elkaar bevriend. Als Harry ten slotte in het nauw wordt gedreven, is het Holly die de trekker overhaalt die hem uit zijn lijden verlost, als een daad van vriendelijkheid jegens een gewond dier. Carol Reed was op het hoogtepunt van zijn kunnen toen hij 'De derde man' maakte, maar hij had nog steeds iets bijna even groots te geven voor zijn langzame aftakeling. Misschien zal ik de wonderbaarlijke 'Verschoppeling van de Eilanden' voor mijn honderdste offerande bewaren.
SPOILER<br /><br />I would like my 50th user comment to celebrate a rather special film, so what better than a thanksgiving for "The Third Man".<br /><br />It would go something like this...."'I never knew the old Vienna before the war with its - 'what?" "What city is next mentioned?" "'That's a nice girl that. But she ought to be careful in Vienna....' Who is speaking and what is the next line?" "'Mr Martins, what author has chiefly influenced you?' How does he reply and what is the response?"...And so it would go on. Time - circa 1950; place - a grammar school North-West of London; speakers - a group of 6th formers during a school break testing each other's knowledge about their latest cinematic discovery. If we had known the term "cult film" in those days "The Third Man" would have been ours. We were just a little too young to have been affected by "Casablanca", "The Maltese Falcon" or "The Big Sleep" and "Citizen Kane" did not really become known in this country until way after it was made. No, "The Third Man" was ours and I still think it as light-years away from the others I have mentioned in quality. We saw it on every available occasion and it was not long before I had chalked up ten viewings. Imagine my excitement when I was staying with my French exchange partner and he suggested we go to a cinema in Angers to see "Le Troisieme Homme". It was great sharing it with him and his mother and as I almost knew the dialogue by heart by then, I understood every word. in spite of my limited French. Just a few reflections many years on about a work that has been part of my experience for almost as long as I can remember. I could go on at great length about those tremendous set-pieces, Harry Lime's appearance in the doorway, Holly Martin's disastrous performance at the literary meeting, the ride on the Ferris wheel and the sewer chase, but it has all been said before. In any case visual and dramatic bravura alone do not make for greatness. "The Third Man" is a masterpiece because it states, or rather understates, some most perceptive things about the human condition. It is really a film about unrequited love. In a work where chases predominate it is the pursuit by Holly Martins for the affection of Anna Schmidt, Lime's lover, that is at the real heart of things. It is impossible to understand human chemistry, why Anna should be attracted to the amoral and ruthless Harry rather than kindly Holly who wants so much to give. But then there is an even greater irony inasmuch as Holly too is drawn to Harry; after all they have friends since boyhood. When Harry is finally cornered it is Holly who pulls the trigger that puts him out of his misery, like an act of kindness to a wounded beast. Carol Reed was at the height of his powers when he made "The Third Man", but he still had something almost as great to give before his slow decline. Perhaps I shall save the wondrous "Outcast of the Islands" for my hundredth offering.