De zelfverzekerde hand van meesterfilmer George Stevens maakt het derde en laatste paar van Cary Grant en Irene Dunne meer dan een emotioneel bevredigende ervaring. In tegenstelling tot de eerste twee films <0xE2><0x80><0x93> _The Awful Truth_ van Leo McCarey (1937) en _My Favorite Wife_ van Garson Kanin (1940) <0xE2><0x80><0x93> is deze uiterst sentimentele tranentrekker uit 1941 in de verste verte geen komedie. Dat wil niet zeggen dat Grant en Dunne hun gebruikelijke charme en gratie niet tentoonspreiden in hun rollen. Dat doen ze in overvloed en ze blijven de ongedwongen verstandhouding tonen die hen in al hun films zo goed bij elkaar liet passen. De film is ook een vroege, ongewoon volwassen kijk op de uitdagingen die het huwelijk en adoptie met zich meebrengen, een voorloper van latere geslaagde films als _The Awful 'Two for the Road'.<br />Het verhaal van Julie en Roger Adams, geschreven door Morrie Ryskind (die de klassiekers 'My Man Godfrey' en 'Stage Door' heeft geschreven), vertelt in flashbacks hoe Julie haar verzameling 78's afspeelt op een oude Victrola. Net als ze op het punt staat bij Roger weg te gaan, sprankelen de liedjes van herinneringen aan bepalende momenten uit hun verkering en hun huwelijk. Het eerste deel van hun relatie wordt volledig uitgebeeld door de gevatheid en charme van de sterren als Roger Julie probeert te versieren door een stapel platen te kopen in de winkel waar ze werkt (ook al heeft hij geen platenspeler). Ze trouwen, en als hij een carrièreswitch maakt als verslaggever in Japan, voegt ze zich bij hem en kondigt haar zwangerschap aan. Achteraf gezien is dit korte intermezzo zeer amusant, omdat het een zeer stereotiepe kijk geeft op het Japan van vóór het WWII-tijdperk, precies zoals in 'Madame Butterfly' (de film werd slechts acht maanden voor Pearl Harbor uitgebracht). In een intrigerende vertoning van vroege special effects vernietigt de aardbeving van 1923 in Tokio hun huis, en verliest ze haar baby en elke kans op bevruchting in de toekomst.<br />Dit hardnekkige verlies wordt de drijfveer voor de rest van het verhaal, als ze terugkeren naar Californië en proberen een kind te adopteren terwijl ze een plaatselijke krant runnen. Uiteindelijk adopteren en grootbrengen ze een dochter vanaf haar vroegste jeugd, Trina, maar de volgende tragedie bereikt een tastbaar breekpunt. Als de klassieke filmsterren die ze in werkelijkheid waren, laten Grant en Dunne zien hoe vaardig ze drama en komedie in evenwicht kunnen houden met de nadruk op het humanisme van de personages. Met name Grant heeft een hartverscheurende scène waarin Roger een rechter smeekt Julie en hem hun dochtertje te laten houden, ondanks hun slinkende financiële omstandigheden. Edgar Buchanan (lang voor zijn luie Uncle Joe in 'Petticoat Junction' van de tv) en Beulah Bondi bieden kundige steun als respectievelijk hun toegewijde vriend Applejack en juffrouw Oliver, de meelevende medewerker van het adoptiebureau. Zonder extra's heeft de dvd uit 2002 een redelijke afdruk, hoewel de film wel een opknapbeurt nodig heeft.
The assured hand of master filmmaker George Stevens makes the third and final pairing of Cary Grant and Irene Dunne more than an emotionally satisfying experience. Unlike the first two films - Leo McCarey's "The Awful Truth" (1937) and Garson Kanin's "My Favorite Wife" (1940) - this wholly sentimental 1941 tearjerker is not remotely a screwball comedy. That's not to say Grant and Dunne do not exude their customary charm and grace in their roles. They do in spades and continue to show the easy rapport that made them so compatible in all their films together. The film is also an early, uncommonly mature look at the challenges that arise with marriage and adoption, a precursor to later accomplished films like 1967's "Two for the Road".<br /><br />Written by Morrie Ryskind (who wrote the classics, "My Man Godfrey" and "Stage Door"), the time-spanning story of Julie and Roger Adams is told in flashbacks as Julie plays her collection of 78's on an old Victrola. Just as she is about to leave Roger, the songs spark memories of defining episodes from their courtship and marriage. The early part of their relationship is played out fully with the stars' wit and charm as Roger attempts to pick up Julie by buying a pile of records at the store in which she works (even though he doesn't have a record player). They marry, and when he gets a career break as a reporter in Japan, she joins him and announces her pregnancy. This brief interlude is most amusing in hindsight as it shows a very stereotypical view of pre-WWII Japan right out of "Madame Butterfly" (the film was released a mere eight months before Pearl Harbor). In an intriguing display of early special effects, the 1923 Tokyo earthquake destroys their home, and she loses her baby and any chance of future conception.<br /><br />This intractable loss becomes the impetus for the rest of the story, as they come back to California and attempt to adopt while running a local newspaper. They eventually adopt and raise a daughter from infancy, Trina, but further tragedy ensues to a palpable breaking point. As the classic film stars that they truly were, Grant and Dunne show how skillfully they can balance drama and comedy with a heavy emphasis on the humanism of the characters. Grant, in particular, has a heartbreaking scene where Roger begs a judge to allow Julie and him to keep their baby daughter despite their dwindling economic circumstances. Edgar Buchanan (long before his lazy Uncle Joe on TV's "Petticoat Junction") and Beulah Bondi provide able support as their devoted friend Applejack and Miss Oliver, the compassionate adoption agency worker, respectively. With no extras, the 2002 DVD has a decent enough print, though the film is in need of a more through restoration.