Terry Dean is een uitzonderlijke beroepscrimineel, na zijn vrijlating uit de gevangenis wordt hij aangereden door een auto die een jonge jongen redt. Hij wordt wakker op een plek die op een hemels oord lijkt, en tot zijn grote verbazing krijgt hij bezoek van een godheid, die hem vertelt dat hij voorwaardelijk in vrijheid is gesteld, kortom, dat hij bijna een engel is.<br /><br />Paul Hogan zal voor altijd bekendstaan als de man uit Crocodile Dundee, een uiterst efficiënte vis uit een waterkomedie die een enorme hit werd, de vervolgen en zijn andere latere films worden ofwel volledig genegeerd ofwel met diepe minachting bekeken. Dat is jammer, want _Bijna een engel_ is een zeer innemende komedie, het soort film dat in de jaren negentig opvalt als een Capra-achtig stuk. Het is het soort fabel dat je opvrolijkt als de blues aanbreekt en dan overgaat in een zwarte, donkere wolk, ja, het is waar, die oude verweerde kop van Paul Hogan heeft de gave van de komedie. Ja, de doses sentiment zijn soms net stroop waar je je aan wilt krabben, maar is dat een slechte zaak? Kijken hoe een straatcrimineel zijn niet al te eerbare vaardigheden omvormt tot iets goeds?<br />De film heeft veel visuele grappen die passen bij de massa religieuze grappen die in het stuk zitten, of het nu Hogan is die probeert te vliegen of een rustig woord over Elvis, _Bijna een engel_, als je de aard van het beest accepteert. Linda Kozlowski vormt opnieuw een duo met Hogan <0xE2><0x80><0x93> na de eerdere Crocodile Dundee-set-match <0xE2><0x80><0x93> en ze heeft heel weinig te doen, maar ze speelt haar rol heel goed, zelfs als een scène voor het einde haar en alle anderen helemaal geen goed doet. De beste acteur in de show is de misdadig ondergewaardeerde Elias Koteas, die de rolstoel van Steve Garner speelt. Hij straalt een geloofwaardigheid uit waar veel moderne dagacteurs van kunnen leren, en het vermogen om alleen met je gezicht te acteren is pure kunst als je het goed doet. Kijk maar naar de eerste en de laatste scènes die Koteas met Hogan deelt, geweldige scènes die vergeten lijken te zijn vanwege de minachting die voor deze specifieke film is getoond. <br /><0x3E><0x3E> Ik geef het een 7/10 omdat het op mijn plek valt als ik iemand nodig heb om me op te pikken, misschien is dat te hoog in deze tijd waarin komedie het moeilijkste genre is om in te slagen, maar geloof me niet als ik zeg dat het hier op deze site een lage score heeft, het is een verrukkelijke kleine komedie die verre van perfect is, maar verdomme, het is een hemels stuk dat de serieuze kant van het religieuze geloof bewust weergeeft.
Terry Dean is an exceptional career criminal, after his release from prison he is hit by a car saving a young boy. He awakes in what appears to be a heavenly place, and much to his surprise he is visited by a deity, and told that he is on probation, he is in short...almost an angel.<br /><br />Paul Hogan will forever be known as the bloke from Crocodile Dundee, a highly efficient fish out of water comedy that became a huge hit, the sequels and his other subsequent films are either roundly ignored or highly frowned upon. That's a shame because Almost An Angel is a very engaging comedy, the sort of picture that stands up like a Capraesque piece for the 90s. It's the sort of fable that cheers one up when the blues draw in and then turn into a blackly dark cloud, yes it be true, old craggy faced Paul Hogan has the gift of comedy. Yes the doses of sentiment are at times like a treacle itch to be scratched, but is that a bad thing?, watching a street wise criminal turning his less than honourable skills into a thing of goodness?.<br /><br />The film has many visual gags to go with the ream of religious ones that flow within the piece, be it Hogan attempting to fly or a quiet word about Elvis, Almost An Angel delights if one accepts the nature of the beast. Linda Kozlowski again teams up with Hogan {after the earlier Crocodile Dundee pairing}, here she has very little to do but she slots in very nicely, even if a pre-end credits sequence does her and everyone else no favours at all. The best actor on show is the criminally undervalued Elias Koteas, playing the wheelchair bound Steve Garner, he exudes a believability factor that many modern day actors can learn from, the ability to act with just your face is high art if it's done correctly. Check out both the first and last scenes that Koteas shares with Hogan, great stuff that seems to have been forgotten due to disdain shown for this particular film.<br /><br />I rate it 7/10 because it hits my spot when i need a pick me up, perhaps that is too high in this age where comedy is the hardest genre to succeed in, but don't believe the low rating here on this site, it's a delightful little comedy that is far from perfect, but hell!, it's a heavenly piece knowingly incorporating the serious side of religious belief.