In de verhalen, de cinematografie en het acteren zie ik de sterke invloed van Jean-Luc Godards films in de jaren tachtig, vooral in de arty-pop 'amateur'-misdaadfilm First Name: Carmen. Het gedrag van Edward (Damian Young) na zijn marteling doet me denken aan het acteren van Godard; ik moet er bijna om lachen.<br />Maar ik moet zeggen dat deze film om de volgende redenen verschrikkelijk is: het acteerniveau van studenten, vol betekenisloze dialogen (bijvoorbeeld: 'Het spijt me', 'Waarvoor?', 'Dat weet ik niet') en een abrupt einde. Alsjeblieft geen clichés over geheugenverlies om een plot op te bouwen. Alsjeblieft geen 'nieuwste' technologische snufjes <0xE2><0x80><0x93> ik heb het over die zielige floppydisk-grap.
In story, cinematography, and acting, I see the strong influence from Jean-Luc Godard's films in the 80s, especially arty-and-pop "amateur" crime movie First Name: Carmen. The behavior of Edward (Damian Young) after being tortured is reminiscent of Godard's acting; it cracks me up.<br /><br />However, I have to say this film is terrible for the following reasons: student film level of acting, full of meaningless dialogues (e.g. "I'm sorry" "For what?" "I don't know"), and an abrupt ending. Please no more clichéd amnesia gimmick to make a plot. Please no more "latest" technology gadget--I'm talking about that pathetic floppy disk joke.