Ik heb gisteravond naar _Three... Extremes_ gekeken, en het was waanzinnig goed. Ik vond alle drie de verhalen erg provocerend, en ook een beetje frustrerend. Hier volgt een korte recensie.<br />_Box-Takashi Miike_ (Japanse taal) Dit is een nachtmerrieachtig verhaal over de nachtmerries van een vrouw die werkelijkheid worden, maar misschien ook weer niet. Dat is het probleem met dit verhaal, er zit zoveel surrealisme in, dat het moeilijk te zeggen is. Ik vond het een mooi verhaal, en sommige stukken waren erg angstaanjagend. Het einde is echter volkomen bizar, en ik had geen flauw idee wat Miike de kijker wilde laten zien, als hij al iets wilde laten zien. Dit is het zwakste van de drie verhalen, maar nog steeds heel interessant, en je moet er beslist meer zien. Dit verhaaltje is mijn favoriet van het stel en ook heel erg verontrustend en behoorlijk gruwelijk. Niet vanwege het bloed of iets dergelijks, maar vanwege het onderwerp. Het is geen geheim en geen belemmering dat deze film gaat over ijdelheid en de behoefte van een vrouw om haar uiterlijk te verbeteren om te proberen haar man terug te krijgen van zijn hoererij. Zoals de meesten van jullie weten gaat het over het weerzinwekkende vlees dat een voormalige aborteur gebruikt om zijn rijke cliënten aan hun ijdelheid te helpen. Deze film heeft me meer dan eens doen ineenkrimpen als de vrouw met een gemeen knarsend geluid van kleine botjes op de knoedels kauwt. Dit verhaal zit vol humor, maar het is een heel duistere en totaal zwarte humor. Sommigen noemen het misschien ziekelijke humor, maar naar mijn mening zou het allemaal van toepassing zijn. Het einde is heel verwarrend voor me, vooral één bepaalde scène, en ik hoop dat iemand me die uitlegt. Ik heb het niet over de grote finale, waarin de hoofdrolspeelster de ultieme bruut uithaalt, maar over de scène met al dat bloed waarin een man wordt aangevallen door een vrouw. Dat lijkt te gebeuren in het appartement van tante Mei, en dan zie je haar inpakken en weggaan. Waar ging dat allemaal over? Wie was de vrouw die onder het bloed zat en de man die werd aangevallen? Hoe dan ook, de grande finale waarin Ching recht in de camera kijkt en iets doet wat de ultieme zonde moet zijn, is ronduit griezelig. Uitstekend kort verhaal, en nu vraag ik me af of ik de verkorte versie moet zien.<br />Dit is een gruwelijk verhaal, dat draait om een filmregisseur (Lee) en een vroegere figurant van hem, die volkomen krankzinnig is geworden en de regisseur en zijn vrouw thuis doodsangst aanjaagt. Het korte verhaal van Park gaat over overspel, relaties, spijt, roem en jeugdherinneringen <0xE2><0x80><0x93> en over amputaties, martelingen, kindermishandeling en een krankzinnige bende <0xE2><0x80><0x93> terwijl Lee en zijn ontvoerder elkaar aftuigen tot het schokkende (maar niet geheel bevredigende) einde. In feite is het einde het enige slechte aan dit verder zo intrigerende verhaal. Dit is het meest grafische van de drie verhalen, en het wreedste. Maar de kronkels en bochten die tegen het einde plaatsvinden, brengen het hele verhaal in de war. Niettemin is dit een geweldige horrorfilm, en nu ben ik helemaal weg van mijn nieuwe dvd van 'Oldboy' van Park.<br />Dit is een van de meest onderhoudende dvd's in het horrorgenre die er in lange tijd uit Aziatisch zijn gekomen. Met drie korte films in totaal meer dan twee uur, is het een geweldige avond vol gestoord amusement door drie exotische filmmakers. De tweede schijf bevat een tekstgedeelte dat de plot van elk verhaal uitlegt, en dan een extra 'Making Of' voor alle drie de verhalen. Het is altijd interessant om te zien hoe die regisseurs te werk gaan en de interviews met de acteurs zijn uitstekend. Wat ik ook interessant vond aan dit pakket, is dat elke film in een andere taal is opgenomen, wat me intrigeert. Omdat ik de laatste tijd zoveel Aziatische films heb gezien, vind ik de talen van de Chinezen, Koreanen en Japanners zo verschillend, maar ook zo gelijksoortig. Dat geldt vooral voor 'Cut'. en de maniak spreekt in een totaal ander Koreaanse dialect, wat ik als westerling bijna grappig vind, en de andere acteurs spreken de standaard Koreaanse taal. Ik weet niet waarom ze dat deden, maar uit het interview met de acteur die de psychopaat speelde, bleek dat het hem heel veel moeite kostte om dat interessante dialect te leren en te spreken. Na de eerste keer kijken moest ik verschillende delen van de film nog een keer zien, want het is verdomd moeilijk om erachter te komen wat er met één keer kijken gebeurt. Ik zal nooit die ijzingwekkende ogen van Ching in de slotscènes van 'Dumplings' vergeten, en dat knarsende geluid als ze van haar laatste en extreemste portie knoedels geniet.
watched "Three... Extremes" last night, and it was insanely good. All three stories I thought were very thought provoking, and again a little frustrating. Here's a short review...<br /><br />Box-Takashi Miike (Japanese Language) This is a nightmarish tale of a woman's horrifying dreams becoming reality, but then again, maybe not. That's the difficulty with this story, there is so much surrealism, that it's hard to tell. I liked the story, some of which was very frightening. The ending however is completely totally bizarre, and it totally left me clueless as to what Miike intended for the viewer to take away from this, if anything. This is the weakest of the three stories, but still very interesting and definitely requires multiple viewings.<br /><br />Dumplings-Fruit Chan (Chinese Language) This little story is my favorite of the bunch and also very very disturbing and pretty gruesome. Not because of gore or anything like that, but because of the subject matter. It's no secret or spoiler that this movie is about vanity and a women's need to enhance her physical appearance to try and win her husband back from his whoring around. It concerns as most of you know, the grisly meat a former lady abortionist uses to treat her rich clients vanity needs. This movie made me squirm on more than one occasion as the woman chomps down on the dumplings with a wicked crunching sound of tiny bones. This story has a lot of humor but it is very dark and totally black humor. Some may call it totally sick humor, and all would apply in my opinion. The ending is very confusing for me, especially one particular scene and I hope somebody explains it to me. I'm not talking about the grand finale, where the leading lady commits the ultimate gross-out, but the scene with all the blood where some guy has been attacked by a women. This appears to happen at the apartment of Aunt Mei, and then it shows her packing up and leaving. What was that all about? Who was the woman covered in blood, and the guy that was attacked? Anyway, the grand finale as Ching looks directly into the camera and commits what must be THE ultimate sin is flat out creepy as hell. Excellent short story, and now I'm thinking whether I need to see the extended version.<br /><br />Cut-Chan-wook Park (Korean Language) Now this is one gruesome story, which revolves around a movie director (Lee) and a former extra of his that's gone completely insane and terrorizes the director and his wife at their home. Park's short story touches on adultery, relationships, regret, fame and childhood memories - as well as featuring amputation, torture, child abuse, and a crazy set - as Lee and his kidnapper spar until the shocking (but not altogether satisfying) end. In fact, the ending is the only bad part about this otherwise intriguing story. This is the most graphic of the three stories, and the most brutal. But the twists and turns that happen towards the end, tend to confuse the whole story. Nevertheless, this is a great little horror movie, and now I'm very hyped to watching my new DVD of Park's "Oldboy".<br /><br />Summary This is one of the most entertaining dvds in the horror genre to come out of Asian for a long time. With three short movies totally over two hours, it makes a great evening of demented entertainment by three exotic filmmakers. The second disc which contains a text portion which explains the plot of each story, and then a "Making Of" extra for all three stories is very good. It's always interesting to see how these directors work and the interviews with the actors is excellent. The other thing I found interesting with this package, is that each movie is in a different language which intrigues me. Since I'm watching so many Asian movies recently, I find the languages of the Chinese, Korean, and Japanese to be so different, but then again similar. This is especially true with "Cut" which has the psycho maniac speaking in a totally different Korean dialect which is almost funny to me being a Westerner, and the other actors speaking in the standard Korean language. Not sure why they did that, but the interview with the actor playing the psycho said he had a very hard time learning and speaking that interesting dialect. I had to watch several parts of each movie over again after I finished the first viewing, because it's pretty hard to figure out what the hell's going on with one viewing. I'll never forget those chilling eyes of Ching in the closing scenes of "Dumplings" and that crunching sound as she enjoys her latest and most extreme serving of dumplings. yum yum........