Zeven kinderen, zeventien kindermeisjes. Arme pappie Cedric Brown (Colin Firth) heeft het zo goed als opgegeven. Plotseling zie je Nanny McPhee (Emma Thompson) die haar magische krachten (emotioneel en letterlijk) aanwendt om hen in vorm te schoppen. Doet dat je ergens aan denken? Ik zou me zorgen maken als het niet zo was. Maar gelukkig draait Nanny McPhee zo lekker dat je je op het eind afvraagt: 'Mary wie?' Dit is een leuke en inventieve kinderfilm die je gegarandeerd aan het lachen maakt. Firth doet zijn gewoonlijk stotterende Britse-mannen-gedoe, maar aangezien hij weinig te doen heeft, maakt hij er het beste van. Imedla Staunton, Angela Lansbury en Celia Imrie spelen het schaamteloos en het is hartstikke leuk. Maar de meeste aandacht zou naar Thompson moeten gaan, een lelijke maar voortdurend onderhoudende hoofdrol.<br />De art direction, de visuele effecten en Patrick Doyles fabelachtige score vliegen allemaal in een zelfverzekerde, over-de-top-toon, net als de toon van de film. De score, hoe die ook volgens het boekje mag zijn, is perfect en voorspelt veel goeds voor Doyles werk aan de nieuwe Harry Potter-film.<br /><br />In plaats van zich volledig te baseren op de ondeugende-kinderverhalen, springt McPhee van het ene naar het andere plotpunt, stopt er een heleboel personages in en verdraait het tempo van 97 minuten. Dankzij dit, Thompson.' Nanny McPhee ontpopt zich triomfantelijk als een van de beste kinderfilms van de laatste tijd, vooral omdat de volwassenen er ook van zullen genieten. En iedereen die niet in de ban is van het magische einde, moet een steen in plaats van een hart hebben.
Seven children, seventeen nannies. Poor dad Cedric Brown (Colin Firth) has all but given up. Suddenly, enter Nanny McPhee (Emma Thompson) using her magical powers (both emotionally and literally) to kick them into shape. Remind you of something? I'd be concerned if it didn't. But thankfully, as Nanny McPhee progresses, it twists and turns in such a pleasant fashion that by the end, you'll be wondering 'Mary who?' Adapted for the screen by Thompson herself, this is a fun and inventive kids film that is guaranteed to make you smile. Firth does his usually stuttering British man shtick, but given he has little to do, makes the most of it. Imedla Staunton, Angela Lansbury and Celia Imrie ham it up shamelessly and are loads of fun. But most of the attention should be directed towards Thompson, an ugly but constantly entertaining lead.<br /><br />The art direction, visual effects and Patrick Doyle's fabulous score all soar in a confident over-the-top direction, as is the tone of the film. The score, by-the-books though it may be, is perfect and bodes well for Doyle's work on the new Harry Potter movie.<br /><br />Rather than basing its entirety on the naughty kids storyline, McPhee jumps from plot point to plot point, stuffing a whole lotta characters and twists into it's 97 minute running time. Thanks to this, Thompson's endearing loveliness and a cute array of kids (lead by Thomas Sangster, the kid from Love Actually), Nanny McPhee emerges triumphant as one of the better kids movies in recent memory, mostly because the adults will love it too. And anyone who isn't enchanted by the magical ending has to have a stone for a heart.