Als Busby Berkley en Orson Wells samen een film hadden gemaakt, was dit het misschien wel geweest. Coppola heeft zijn hele carrière zo zijn best gedaan om Hollywood 'af te wijzen' <0xE2><0x80><0x93> en Hollywood heeft hem, op zijn beurt, vaak afgewezen <0xE2><0x80><0x93> en toch brengt hij hier een waarlijk schitterende lofzang op de waarde van Hollywood-producties. Hoewel het af en toe zo overdreven wordt (kun je 'Rosebud' zeggen...?), houden Frederick Forrest en Teri Garr het vrij echt. En de soundtrack is mijn allergrootste favoriet. Tom Waits en Crystal Gayle <0xE2><0x80><0x93> het is een juweeltje.<br />'One From The Heart' maakt dat je je afvraagt wat voor soort musical Orson Welles zou hebben bedacht <0xE2><0x80><0x93> om eerlijk te zijn is Coppola's talent in de loop der decennia niet verzuurd, zoals hij.' De films van Coppola hadden ofwel een kritieke ofwel een kassucces. Hetzelfde kan niet worden gezegd van de oude Orson, die in de jaren zestig een karikatuur van zichzelf werd en nooit ook maar een greintje van zijn genialiteit terugkreeg.<br />Geef dit beslist een kans als je van een andere Coppola-film hebt genoten. Dit geeft zijn werk een echte structuur.
If Busby Berkley and Orson Wells had made a movie together, this mighta been it. Coppola has tried so hard throughout his career to "reject Hollywood" - and Hollywood has, in turn, often rejected him - yet he makes a truly gorgeous paean to Hollywood production values here. Though it gets SO over the top at times (can you say "Rosebud"...?), Frederick Forrest and Teri Garr keep it pretty real. And the soundtrack is my all-time favorite. Tom Waits and Crystal Gayle - it's a pure gem.<br /><br />"One From The Heart" makes one wonder what kind of musical Orson Welles might have come up with - to be fair, Coppola's talent hasn't soured over the decades as he's had either critical or box office failures. The same can't be said of ol' Orson, who became a caricature of himself in the 60s and never recovered even a whiff of his genius.<br /><br />Definitely give this a viewing if you've enjoyed any other Coppola film. This gives real texture to his body of work.