Om een thema te herhalen: ik ben geen grote fan van Adam Sandler, maar ik ben dol op deze film.<br />Robbie Hart is een oprecht sympathiek personage; hij is iemand die ik graag als vriend zou willen hebben, en hij is een artiest die ik graag zou willen inhuren om op mijn EIGEN bruiloft te zingen (Sandler lijkt zich ook volkomen op zijn gemak te voelen met zijn personage, terwijl zelfs Drew Barrymore soms klinkt alsof ze alleen maar geschreven dialogen opzegt). Ja, hij is een R-Romantic, maar dat lijkt me een sterke kwalificatie voor iemand die zijn brood verdient op andermans bruiloft. Ik vind het idee van een romantische komedie achter de schermen van het hele bruiloftsspel wel leuk, en een paar van de meest onthullende scènes zijn die waarin Robbie Julia met een insiderblik door de voorbereidingen leidt.<br />Waarschijnlijk zijn de grappigste delen van de film (voor mij) die waarin Robbies gebroken hart een rol speelt; het is waarschijnlijk de beste weergave van de depressie van de pasverworvene die ik ooit heb gezien (en ik ben vooral dol op het nummer 'Kill Me Please'). Hé, ik ben er geweest.<br />Maar nu we het er toch over hebben, ik vind dat de benadering van 'alles aanraken wat het midden van de jaren tachtig kenmerkt' soms wel erg zwaar op de hand wordt. Maar de muzikale keuzes waren uitstekend.
To repeat a theme, I'm not a big fan of Adam Sandler, but I love this movie.<br /><br />Robbie Hart is a genuinely likable character; he's a person I would like to have as a friend, and he's a performer I would gladly hire to sing at my OWN wedding (Sandler also seems completely comfortable with his character, while even Drew Barrymore sometimes sounds like she's merely reciting written dialogue). Yes, he's a capital-R Romantic, but that seems like a strong qualification for someone who makes his living at other people's weddings. I like the whole idea of a romantic comedy being set behind the scenes of the whole wedding game, and some of the most telling scenes involve Robbie guiding Julia through the preparations with an insider's eye.<br /><br />Probably the funniest parts of the movie (to me) are those that play to Robbie's broken heart; it's probably the best depiction of the depression of the newly-dumped I've ever seen (in particular, I love the "Kill Me Please" song). Hey, I've been there.<br /><br />This all being said, however, I think the touch-all-the-landmarks-of-the-mid-'80s approach gets awfully heavy-handed at times. The musical choices, though, were excellent.