Ik heb het nooit leuk gevonden om door een filmcommissie te worden gecoacht.<br />'Karaula' is een filmequivalent van die hippe pop-folk-rock-wat-we-ook-maar-kunnen-verkopen uit de jaren tachtig (Merlin, Hari Mata Hari, Valentino, Plavi Orkestar, Divlje jagode, Regina) <0xE2><0x80><0x93> een populistische, waag-het-niet-meer-dan-de-uitdager-onder-dan-de-uitdager-onder-de-uitdager-onder-de-uitdager-onder-de-uitdager-onder-de-uitdager-onder-de-uitdager-onder-de-uitdager-onder-de-uitdager-onder-de-uitdager-onder-de-uitdager-onder-de-uitdager-onder-de-uitdager-onder-de-uitdager-onder-de-uitdager-onder-de-uitdager (En ook wat Sanja Ilic erbij voor een goede volksstemming.)<br />2. Adolescente mannen van verschillende (Joegoslavische) nationaliteiten die flauwe moppen spuien. (In 'Karaula' worden ze natuurlijk aangevoerd door een schunnige Belgradose kwajongen en zijn voortdurend glimlachende Dalmatische maat <0xE2><0x80><0x93> die allemaal rechtstreeks lijken te komen uit die aflevering van 'Bolji zivot' waarin Boba (Dragan Bjelogrlic) in het leger gaat en het bevel krijgt om een multi-etnische bende te vormen.)<br />3. Zany die een personage ondersteunt met een valstrik-achtige bijnaam en een rare hobby. (Ga verder met de door botanische obsessies bezeten kolonel Rade Orhideja die in de lange rij van Kilter-A-Bubregs en Bili Pitons staat. Helaas is hij lang niet zo grappig of gedenkwaardig. Volgens bloggers, die zich duidelijk te pletter verveelden, zou het personage van Rade O. geïnspireerd kunnen zijn door Ratko Mladic, die aan het eind van de jaren tachtig ook in Macedonië diende en kennelijk ook van bloemen hield <0xE2><0x80><0x93> wat volgens mij de enige reden is waarom deze onopvallende film ook maar enige discussie opriep na het kijken ervan.)<br />4. Veel botte, ongekunstelde seksscènes, die ofwel voor komische afleiding worden gebruikt, ofwel als inleiding tot iets tragisch. (Basaal veel Joegoslavische films gebruiken beide, maar helaas niet in, uit mijn hoofd, 'Ko naar Tamo Peva' of 'Lepota Poroka', waar seks vakkundig in het verhaal is verweven, 'Karaula' gebruikt het voor niets meer dan goedkope opwinding.)<br />5. Een uit het niets opduikende prominente (turbo-folk) ster. (Hoewel 'Karaula' Halid Beslic met een ironische afstandelijkheid presenteert, is zijn verschijning in wezen niet anders dan 'Tesna Koza' of 'Zikina Dinastija', die de plot 2 minuten lang onderbreekt zodat Brena, Sneki, Zorica Brunclik of wie dan ook zijn liedje kan zingen. In tegenstelling tot 'Karaula' zijn die films tenminste eerlijk over hun populistische flauwekul.)<br />Kortom, ik heb niets tegen het gebruik van bovengenoemde middelen als filmmateriaal, maar 'Karaula' mist gewoon het doel op al die dingen <0xE2><0x80><0x93> en mist het heel erg.<br />Het enige lichtpuntje is Emir Hadzihafizbegovic in de rol van ST-zieke luitenant. Trifunovic en die Kroatische jongen zijn ook niet slecht, hoor.' Het is alleen jammer dat hun beider personages zo schetsmatig en onsamenhangend zijn geschreven. Dat geldt vooral voor Ljuba van Trifunovic, die plotseling van een vriendelijke simpatico wijsneus verandert in een razend sociopathisch monster, alsof het een dag is zonder enige rechtvaardiging in het script of de plot.
I've never enjoyed movie-making by a committee.<br /><br />"Karaula" is a cinematic equivalent of those 1980s hammy pop-folk-rock-whatever-happens-to-be-selling-at-the-moment-that is-what-we-play Bijelo dugme clones (Merlin, Hari Mata Hari, Valentino, Plavi orkestar, Divlje jagode, Regina) - a populist, don't-you-dare-go-deeper-than-the-outer-layer, watchable but ultimately quickly forgettable experience.<br /><br />It has identified a pretty wide group as its target audience and panders to it relentlessly in the most general sense possible. From the folksy screenplay full of snappy, and unfortunately often corny one-liners right down to the Halid Beslic cameo, "Karaula" plays like a checklist of movie devices and stock characters that have gone over well in the cinema(s) of former Yugoslavia throughout the last two decades: <br /><br />1. Goran Bregovic music score. CHECK! (And also some Sanja Ilic added for good ethno-mood measure.) <br /><br />2. Adolescent men of different (yugo)Slav nationalities spouting cheesy jokes. CHECK! (In "Karaula" they're, of course, led by a wise-crackin' Belgrade bad boy and his constantly smiling Dalmatian tag-along buddy - all of which seems lifted straight from that 'Bolji zivot' episode when Boba (Dragan Bjelogrlic) goes to the army and is entrusted with forming a multi-ethnic band.) <br /><br />3. Zany supporting character with a portmanteau-like nickname and a weird hobby. CHECK! (Enter botanically-obsessed colonel Rade Orhideja who follows in the long line of Mile Rent-A-Bubregs and Bili Pitons. Unfortunately he's not nearly as funny or as memorable. According to bloggers, obviously bored out of their skull, the character of Rade O. might've been inspired by Ratko Mladic who also served in Macedonia during the late 1980s and apparently also loved flowers - all of which I guess is the closest this unremarkable film will come to generating any kind of post-viewing discussion.) <br /><br />4. Lots of crass, unrefined sex scenes, used either for comic relief or as prelude to something tragic. CHECK! (Bascially any number of Yugoslav movies use both, but unfortunately unlike in, off the top of my head, "Ko to Tamo Peva or "Lepota Poroka" where sex is skilfully woven into the story, "Karaula" uses it for nothing more than cheap thrills.) <br /><br />5. An out of the blue prominent (turbo)folk star cameo. CHECK! (Though "Karaula" seems to be presenting Halid Beslic with an ironic distance, his appearance is essentially no different from "Tesna Koza" or "Zikina Dinastija" stopping the plot for 2 minutes so that Brena, Sneki, Zorica Brunclik or whomever can sing their little song. Unlike "Karaula" those movies are at least honest about being populist crap.) <br /><br />In summary, I really have nothing apriori against usage of any of the above as movie devices, but "Karaula" simply misses the target on all of them - and misses it badly.<br /><br />The one bright spot is Emir Hadzihafizbegovic in the role of ST-diseased lieutenant. Trifunovic and the Croatian kid aren't bad either, it's just too bad both of their characters are written so sketchily and incoherently. This is especially true of Trifunovic's Ljuba who suddenly goes from a friendly simpatico smart-ass to a raging sociopathic monster within like a day with absolutely no proper justification in the script or plot.