Op z'n minst moet je Steven Bagatourian en Aric Avelino rekwisieten geven omdat ze de allereerste kinderen in de straat waren die zich in de Crash-Paul Haggis-troep stortten. Ze zijn misschien niet erg origineel, maar tjonge, wat zijn ze snel.<br />Neem (het zal niet lang meer duren) je standaard sjabloon van meervoudige, ongelijksoortige, met elkaar verweven verhaallijnen, voeg daar een scheut keihard sociaal commentaar aan toe (wapens, racisme, seksisme, wat dan ook), gooi dat allemaal bij elkaar en bid dat er iets blijft hangen. (wapenfeiten, alleenstaande-mama-feiten, moderne- middelbare-school-feiten) voelen aan alsof ze het resultaat zijn van oppervlakkige research uit tijdschriften of boeken van de week. Geen van de situaties of personages voelt echt aan en om heel eerlijk te zijn, is het grootste deel van deze film verrekte gekunsteld.<br />Het sociale commentaar dat deze film verschaft is ook niet bepaald moeilijk. Of deze schuchterheid voortkomt uit een onwil om te beledigen of uit hun onwil om te ver te gaan uit angst dat ze op hun veronderstellingen over alles waar ze over schrijven aangesproken zullen worden, is onbekend. Ik ben bereid dat laatste te raden omdat er in deze film meer dan genoeg bewijs te vinden is van hun onwetendheid over het onderwerp dat ze gekozen hebben om de Haggis-behandeling te geven. <br />1 van de 10.
At the very least you have to give Steven Bagatourian and Aric Avelino props for being the very first kids on the block to jump on the Crash-Paul Haggis bandwagon. They may not be very original, but boy are they quick on the draw.<br /><br />Take your (soon to be) standard template of multiple, disparate, interweaving story lines, add a dash of hard-hitting social commentary (guns, racism, sexism, whatever is hot), throw them all together, and pray something sticks.<br /><br />Unfortunately in this case, nothing does.<br /><br />What you get is a movie that comes off as disingenuous at best since all of the "facts" (gun-facts, single-mom facts, modern day high school student-facts) feel like they came from cursory research from magazines or books of the week. None of the situations or characters feel genuine and to be quite frank, the bulk of this movie is pretty darned contrived.<br /><br />The social commentary provided by this movie isn't especially hard-hitting either. Whether this timidity comes from a reluctance to offend or their unwillingness to go too far out on a limb lest they be called on their B.S. assumptions about everything they are writing about is unknown. I'm willing to guess the latter since there is ample evidence in this movie of their ignorance of the subject they have chosen to give the Haggis-treatment.<br /><br />1 out of 10.