Weer zo'n onfortuinlijke filmvergadering 'we haten de regisseur omdat het internet ons dat heeft opgedragen': Tunnel Rats uit 1968 is een volledig succes in wat de film wil bereiken: een overweldigend gevoel van angst en claustrofobie oproepen.<br />Er zijn oorlogsfilms en horrorfilms. Dit is beide. Maar er is geen Predator die rondspringt, geen krankzinnig virus, geen hallucinaties, nee. De oorlog is op zichzelf al eng genoeg.<br />Er is hier geen vaderlandslievende propaganda, geen politieke antioorlogsboodschap, de film laat ons alleen maar zien hoe eng het leven als soldaat kan zijn. Dit is het soort angst dat echte mensen elke dag voelen.<br />Een zeer aanbevolen film als je van spanning en spanning houdt. Toegankelijker dan SEED, volwassener dan Alleen in het Duister.
Another unfortunate film meeting "we hate the director because the internet told us to" preconceptions, 1968 Tunnel Rats is a complete success in what it sets out to do - create an overwhelming sense of fear and claustrophobia.<br /><br />There are war movies, and there are horror movies. This is both. Yet, there is no Predator creature jumping around, no crazy virus, no hallucinations, no. The war is scary enough itself.<br /><br />There's no patriotic propaganda here, neither is there any political anti-war message, the movie just shows us how scary life as a soldier could be. This is the kind of fear which is felt by real people, every day.<br /><br />A highly recommended film if you like tension and suspense. More accessible than SEED, more mature than Alone in the Dark.