Ik herinnerde me toen al dat de leider, nadat hij een code had voorgelegd die opgelost moest worden, het gangpad afliep en vroeg: 'Wanneer gaan we naar huis?' waarop iedereen antwoordde: 'Als de klus geklaard is.' Terwijl hij doorliep vroeg hij: 'Wanneer is de klus geklaard?' Het antwoord was één woord: 'Nooit.' In mijn gedachten had die grote zaal iets van een James Bond-sfeer. Vooral het kantoor op de verhoging met de verticale jaloezieën, als mijn geheugen me niet in de steek laat. Dit was mijn eerste kennismaking met de kunst en wetenschap van codes, geheimschriften en dergelijke. Nee, ik ging er niet verder op in, maar het is een interessant onderwerp. Ik ben het met een eerdere recensent eens dat je je in zo'n film vaak heel lang iets herinnert, of in elk geval gedeelten ervan, als mijn geheugen goed is en niet door de tijd is aangetast. De film is de tijd waard om naar te kijken en je zult er in gedachten steeds weer delen van bekijken.
Way back then I remembered that after presenting a code to solve, the head man stepped down and walked down the aisle asking "When do we go home?" to which everyone responded "When the job is done." Continuing to walk he asked "When is the job done?" The response in one word; "Never". That main room had a James Bond atmosphere about it in my mind. Especially the elevated office with vertical shades if memory serves me right. This was my first introduction to the art and science of codes, ciphers, and such. No I didn't continue in it but it is an interesting subject. I agree with a previous reviewer in that one tends to remember this movie for a long time, or at least parts of it if my memory is correct and not corrupted by time. The movie is worth the time to watch and you will watch parts of it again and again in your mind.