De film wordt afgedaan als 'de film die de oliemaatschappijen je niet willen laten zien', maar blijkt in plaats daarvan de film te zijn die niemand wilde zien. The Formula is een klassiek voorbeeld van hoe blockbusterromans zo vaak in alledaagse films veranderen. De cast is goed, het script is goed, de productiewaarden zijn goed, maar er is een reden om ernaar te kijken. Het is een van die lethargische thrillers waarin kartonnen personages voortdurend met elkaar praten over dingen die buiten beeld gebeuren en die de film ons veel beter had kunnen laten zien, want de agent in Los Angeles van George C. Scott ontdekt een samenzwering die te maken heeft met een naziformule voor synthetische brandstof die Marlon Brando heeft uitgevonden. De excentrieke olieman wil dat zijn excentrieke olieman achter slot en grendel wordt gehouden, zodat hij de prijs van olie kunstmatig kan opblazen. De samenwerking tussen de twee beroemdste refusniks van Oscar levert helaas geen vonken op, er leek meer drama buiten het scherm te zijn tussen regisseur John G. Avildsen en schrijver/producer Steve Shagan over het hermonteren van de film, wat resulteerde in een compromis dat waarschijnlijk niemand bevredigde (het is echt een verrassing om te zien dat ze joviaal het audiocommentaar op Warners' nieuwe dvd delen). Niet dat iemand anders zo gepassioneerd over de film was: er is geen gebrek aan klasse hier (John Gielgud en Beatrice Straight komen ook aan bod), maar het is wel zo.' Het is duidelijk dat de salarischeque hun meer interesseert dan het script en dat ze hem gewoon verknallen. Geen slechte film, alleen maar een nogal vlakke, saaie en voorspelbare.
Pitched as 'the movie the oil companies don't want you to see' but instead proving to be the movie nobody wanted to see, The Formula is a classic example of how blockbuster novels so often turn into mundane films. It has a solid cast, a solid script, solid production values  everything, in fact, but a reason to watch it. It's one of those lethargic thrillers where cardboard characters constantly talk to each other about things that happened offscreen and which the film would have been far better showing us as George C. Scott's LA cop uncovers a conspiracy involving a Nazi formula for synthetic fuel that Marlon Brando's eccentric oilman wants kept under lock and key so he can artificially inflate the price of oil. The teaming of Oscar's two most famous refusniks sadly provides no sparks  indeed, there seemed to be more drama offscreen between director John G. Avildsen and writer/producer Steve Shagan over the re-editing of the film, resulting in a compromise cut that probably satisfied no-one (it's a genuine surprise to find them jovially sharing the audio commentary on Warners' new DVD). Not that it seems that anyone else was so passionate about the film: there's no shortage of class talent here (John Gielgud and Beatrice Straight also turn up), but it's clear that the paycheck is of more interest to them than the script and they're just slumming it. Not a terrible movie, just a rather flat, uneventful and predictable one.