Ik herinner me de tijd dat films uit de lagere klassen op zijn minst iets bevrijdends hadden, of het nu de inspanning was die sommige acteurs zich getroostten om te doen wat ze moesten doen om aan geld te komen, of zelfs iets in het verhaal dat een zekere charme had. Zo iemand is fobisch niet.<br />In die film heeft Joey Walters, gespeeld door Billy Parish (die voor Brandon Lee had kunnen doorgaan als hij niet zo'n domme uitdrukking op zijn gezicht had gehad) pleinvrees <0xE2><0x80><0x93> angst voor sociale contacten en de buitenwereld. In dit geval begint hij, elke keer dat iemand de deur opendoet, te zweven en dubbel te zien. Nou, we zien dubbel en de camera zoomt in en uit en het licht staat te hoog... we hebben geen idee wat Joey ziet. Misschien is het die krankzinnige die zijn zus heeft vermoord, die hem nog steeds achtervolgt... die hem opbelt en uiteindelijk zijn huis binnendringt, die hem gek maakt? Misschien is hij wel schizofreen? En wat heeft al die lijken te betekenen? Op een gegeven moment zien we een klein lichtpuntje dat de film misschien niet zal redden, maar ons wel een verrassing zal bezorgen. Maar nee. Wat maakt het uit?<br />Slechte synthetische muziek, geluidsniveaus die niet hoorbaar genoeg zijn, goedkope cameratrucs die bedoeld zijn om voor special effects te dienen en natuurlijk heel slecht acteerwerk. Als je op zoek bent naar bloed, zul je dat hier niet vinden, en wat eng zou moeten zijn, is dat niet. Als je in de stemming bent voor een spookachtige man die in je huis woont, ga dan naar Hider in the House. Als je wilt zien of ik gek ben en dingen zie, ga dan naar Spider of een beeldschone geest<br /><br />2 van de 10.
I used to remember when b-grade movies used to have at least some redeeming quality about them, be it the effort that some actors went through to do what they must to make a buck, or even something about the story that had a certain charm. Phobic isn't one of these.<br /><br />In it, Joey Walters, played by Billy Parish, (who would pass for Brandon Lee were it not for the dumb look on his face) has agoraphobia- fear of socializing and the outside. In this case, every time someone opens the door, he starts to space out and see double. Well, we see double and the camera pulling in and out and the brightness turned up too high- we have no idea what Joey sees. Perhaps it's that crazy lunatic that killed his sister that still haunts him- who calls him on the phone, and eventually enters his house, that's driving him crazy? Perhaps he has schizophrenia instead? And what is it with all these bodies showing up? At one point, we see a single little gleam of light that may not save the movie, but show us a surprise. But no. Who cares.<br /><br />Bad synthesized music, sound levels that are not audible enough, cheap camera tricks that's supposed to pass off for special effects, and of course really bad acting. If you're looking for gore, you won't find any here and what's supposed to be scary isn't. If you're in the mood for a spooky man living in your house, see Hider in the House. If you want to see I'm a crazy person seeing things, see Spider or a Beautiful Mind<br /><br />2 out of 10