Het verhaal van een gedreven, ambitieuze, koste-wat-het-kost-wil-en-over-de-lijven-van-al-mijn-vrienden-kruip-over-de-lijven-van-al-mijn-vrienden-improvisatie-artieste; en haar playboy-in-de-lounge-act van een mambo zingende conga-drummer. Ja, Lucy is het soort vrouw uit de jaren dertig dat succes zou hebben gehad, ook al had ze haar ziel aan de duivel moeten verkopen. Blijkbaar was haar huwelijk met Desi Arnaz de aanbetaling op de prijs die ze voor haar succes moest betalen. Ricky is het soort Latijns-Amerikaanse salsa-act dat vroeger in elke rokerige Latijns-Amerikaanse lounge te horen was, in elk deel van de wereld. Misschien heeft Desi de standaard gezet? Misschien omdat Desi Arnaz de enige Cubaan in Hollywood was (hij lijkt een derderangs talent vergeleken met Cesar Romero en Ricardo Montalban uit die tijd)? Had hij een punt toen Lucy verliefd werd op een latino? Desi Arnaz vond hem beslist een lekker ding. Ik vond altijd dat hij eruitzag als een doorsnee kelner in een Spaans restaurant, maar ja, misschien waren dat de mannen die vrouwen in de jaren dertig wilden hebben. 'Wil je met me maraca's spelen?' Lucy ziet een man die nauwelijks de weg kan vragen naar de wc; en ze luistert naar zijn mambo-muziek die ze nog nooit had gehoord en waar ze niet van hield; en dan wordt ze verliefd. Natuurlijk, ze wist dat de man een schaamteloze playboy was en een zware drinker; maar wat dan nog? Hij wist hoe hij's morgens een espresso moest maken. Ik heb altijd gedacht dat Lucy & Desi net een puzzel was die niet paste, en dat vonden zij ook; zoals ze ook een verschrikkelijke scheiding hadden gehad en daarna een ellendig leven. Een beetje als Romeo en Julia, als ze hadden mogen trouwen ondanks hun verschillende achtergrond. Niemand kan deze dode sterren verdedigen, dus hebben we alleen de boeken en films en tv-specials als referentiekader. 'Lucy & Desi: Voor de Lach' is deprimerend omdat deze twee mensen voorbestemd leken te zijn voor een leven van geluk. Ze hadden zoveel succes dat ze heel gelukkig hadden moeten zijn, maar hun ego verwoestte hun liefde. Zonder elkaar waren ze allebei heel ellendig en ongelukkig. Hoewel ik geen grote fan van beide sterren was, vond ik de film triest omdat ik me nooit had gerealiseerd hoe briljant hun vroege carrières waren geweest, en hoe goed ze het hadden gedaan toen ze zo populair werden met de show 'I Love Lucy'. Nu ik ze in hun latere jaren op televisie had gezien, was het triest om te bedenken dat die trieste oude mensen ooit zulke jonge, levendige en gelukkige mensen waren geweest.
The story of a driven, ambitious, will-succeed-at-any-costs and climb-over-the-bodies-of-all-my-friends hack entertainer; and her mambo-singing, conga-drummer playboy lounge entertainer boyfriend. Yes, Lucy is the kind of 1930s woman who would have succeeded even if she had to sell her soul to the devil. Apparently her marriage to Desi Arnaz may have been the down payment on the price she had to pay for her success. Ricky is the kind of Latin salsa act that used to be in any smoky Latin lounge in any part of the world. Perhaps Desi set the standard? Perhaps because Desi Arnaz was the only Cuban in Hollywood (he seems like a third string talent compared to that era's Cesar Romero and Ricardo Montalban)? Did he have an edge when Lucy got the hots for a Hispanic? Desi Arnaz certainly thought he was hot tamales. I always thought he looked like a typical waiter at a Spanish restaurant, but then maybe those were the kind of guys women wanted back in the 1930s. "U wan steenk in pit-ate-toes? U wan see me play thee maracas?" Lucy sees some guy who can barely ask for directions to the bathroom; and she listens to his mambo music which she had never heard and did not like; and then she falls in love. Sure, she knew the guy was a blatant playboy and heavy drinker; but so what. He knew how to make espresso cafe in the morning. I always thought Lucy & Desi were like a puzzle that did not fit, and they also thought so too; as they had a terrible divorce and then miserable lives afterwards. Sort of like Romeo and Juliet if they had been allowed to get married in spite of their different backgrounds. Nobody can defend these dead stars, so we just have the books and the movies and TV specials for reference."Lucy & Desi: Before The Laughter" is depressing because these two people seemed to be destined for a life of happiness. They had so much success that they should have been very happy people, but their egos destroyed their love. Without each other they were both very miserable unhappy people. Even though I was not a major fan of either star, I found the movie to be sad because I never realized just how bright their early careers had been, and how much they had going for them when they became so popular with the "I Love Lucy" show. Having seen them on Television in their later years, it was sad to remember that those sad old folks had once been such young, vibrant, and happy people.