Dit is me nogal een titel, hè? Waarom zou iemand een film willen zien met een titel die de dood als thema lijkt te hebben? Ik herinner me dat ik over WILBUR heb gehoord op de kabel IFC's (Onafhankelijk Filmkanaal) 'At the Angelika' filmvertoningen. Het is een film in het Engels van de schrijver-regisseur Lone Scherfig uit Denemarken. Ik vind haar vorige film 'Italiaans voor beginners' (2000) in het Deens, Italiaans en Engels wel leuk. (Misschien moet je haar minibiografie op IMDb eens lezen <0xE2><0x80><0x93> heel interessant om iets te weten te komen over de achtergrond van een filmmaker.)<br />'WILBUR wil zelfmoord plegen' is een kleine, rustige film met veel menselijk pathos. De drie 'en een half' hoofdrollen: Harbour, de oudere broer die 'doodgaat' De jongere broer, Wilbur, wordt levendig gespeeld (klinkt als een oxymoron als je bedenkt wat de titel van zijn rol suggereert) door Jamie Sives; Alice, de jonge vrouw die in hun leven kwam, wordt subtiel gespeeld door Shirley Henderson, en de kritieke 'helft' bestaat uit haar dochtertje Mary, passend gespeeld door Lisa McKinlay <0xE2><0x80><0x93> de weergave en de interactie waren vlekkeloos. Besefte niet dat Rawlins zo getalenteerd is <0xE2><0x80><0x93> hij speelde 'Dr. Richardson' in Lars Von Triers 'Breaking the Waves' (1996) met het tour de force-paar Emily Watson en Stellan Skarsgard. (Uit de eindcredits bleek dat Lars Von Trier een van de twee scriptconsultants in deze film was. De muziek van Joachim Holbek vult het gewaagd ingetogen thema en de toon van deze film met een ongebruikelijke titel aan. Nou, laten we niet blijven hangen bij de titel. Kudos voor Scherfig omdat ze zo avontuurlijk is geweest met het verhaal en haar script. Is het leven niet zo - onzeker, riskant, niet wat je de hele tijd zou verwachten? Gejuich voor de hele cast en de hele crew voor hun bereidwillige medewerking en hun creatieve energie op deze filmische reis. De film is een tranentrekker - dat zou je niet zeggen - met hier en daar een vleugje verdwaasde humor (kleine details en scènes zoals in het Chinese restaurant, op de ziekenzaal, of bij de rivier, en natuurlijk in de boekwinkel en in de slaapkamer) <0xE2><0x80><0x93> het gaat er in wezen om waar je bent. Het verhaal kruipt over je heen <0xE2><0x80><0x93> geleidelijk wordt de kijker naar deze drieëneenhalf wereld getrokken die we op het scherm zien, die voor de personages zorgt, zich met hen bezighoudt, met hen zucht, met hen glimlacht, en zich inspant voor de best mogelijke afloop. We willen dat ze op de een of andere manier slagen <0xE2><0x80><0x93> maar hoe? Is het niet van dag tot dag leven om alles het hoofd te bieden wat op je weg komt en naar je hart te luisteren? Grote, onbereikbare filosofie? Helemaal niet. Het is ook aandacht hebben voor de dierbare personen om ons heen, in ons leven, en een beetje geven <0xE2><0x80><0x93> niet wachten. Wilbur zou weleens kunnen leren om zichzelf los te laten, om zichzelf minder te vinden en zich over te geven aan het liefhebben van het leven. Dat is misschien precies wat de titel impliceert? Het is misschien niet voor iedereen weggelegd <0xE2><0x80><0x93> kijk zelf maar. 'WILBUR wil zelfmoord plegen' is de moeite waard.<br />Over de getalenteerde Shirley Henderson uit Schotland: ik heb genoten van haar rol als Shirley, echtgenote, moeder en geliefde, tegenover Robert Carlyle en Rhys Ifans in Shane Meadows' 'Once Upon a Time in the Midlands' (2002) <0xE2><0x80><0x93> bijna een gelijksoortige trios-situatie, maar minder assertief dan haar rol in 'WILBUR'. Ze speelt ook in regisseur John Crowleys 'Intermission' (2003, scenario Mark O'Rowe) <0xE2><0x80><0x93> gespeeld door de steracteurs, in de nogal buitenissige maar toch ingetogen rol van Sally (het scenario zelf is moedig en onbuigzaam <0xE2><0x80><0x93> maar aan de andere kant...') Het is waarschijnlijk heel 'normaal' in de beschreven omgeving) <0xE2><0x80><0x93> nog zo'n amusante, plezierige Ierse film als je dat leuk vindt.
This is one helluv a title, isn't it? Why would anyone want to see a movie with a seemingly death-impending title? I remember hearing about WILBUR on cable IFC's (Independent Film Channel) "At the Angelika" film previews. It's a film in English by writer-director Lone Scherfig from Denmark. I rather enjoy her previous film "Italian for Beginners" (2000) in Danish, Italian and English. (Might want to check out her mini-bio on IMDb - quite interesting to learn about a filmmaker's background.) <br /><br />"WILBUR wants to kill himself" is a small quiet film that actually has much human pathos. The three 'and a half' main leads: Harbour, the older brother who's closely protective of Wilbur, is sensitively played by Adrian Rawlins; Wilbur, the younger brother, is lively played (sounds like an oxymoron considering what the title suggests his role is) by Jamie Sives; Alice, the young woman who came into their lives, is subtly played by Shirley Henderson, and the critical 'half' being her little daughter Mary, aptly played by Lisa McKinlay - the portrayals and interplay were flawless. Didn't realize Rawlins is so talented - he was "Dr. Richardson" in Lars Von Trier's "Breaking the Waves" (1996) with the tour de force pair of Emily Watson and Stellan Skarsgard. (Noticed from the ending credit roll that Lars Von Trier was one of the two script consultants on this film.) <br /><br />The music by Joachim Holbek complements the daringly subdued theme and tone of this unusually titled film. Well, let's not be hung up on the title. Kudos to Scherfig for being so venturesome with the story and her script. Isn't life just so - uncertain, risky, not as one might expect all the time? Cheers to the full cast and crew for their willing participation and creative energy on this filmic journey. The film's a tear-jerker - wouldn't you know it - with dashes of bemused humor (little details and vignettes like at the Chinese restaurant, at the hospital ward, or by the river, and of course, in the bookstore and in the bedroom) - it's basically about where one's heart is. The plot creeps up on you - gradually the viewer is drawn into this three and a half-some world we see on screen, caring for the characters, worrying with them, sighing with them, smiling with them, and pulling for the best possible outcomes. We want them to somehow succeed - succeed in what? Now isn't day to day living about coping with whatever comes and listening to one's heart? Grand and unattainable philosophy? Not at all. It's also being attentive to the dear persons around us, in our lives, and give a little - don't wait. Wilbur just might learn to let go of himself, think less of himself, and surrender to loving life. That just might be what the title implied, perhaps? It may not be for everyone - see for yourself. "WILBUR wants to kill himself" deservedly worth your while.<br /><br />About the talented Shirley Henderson from Scotland: I've enjoyed her performance as Shirley, the wife & mother and love interest, opposite Robert Carlyle and Rhys Ifans in w-d Shane Meadows' "Once Upon a Time in the Midlands" (2002) - almost a similar menage a trois situation but less assertive than her role in "WILBUR." She's also in director John Crowley's "Intermission" (2003, script by Mark O'Rowe) - taken on, among the stellar cast, the rather offbeat yet still demure role of Sally (the script itself is plucky and unyielding alright - then again, it's probably quite 'normal' in the setting described) - another amusingly enjoyable film from Ireland if you're so gamed.