City Limits is zo geestdodend omdat het geen geest kan maken als het een apocalyps/biker/romance/comedy is. Ik moet toegeven dat ik nog nooit een maatschappij heb gezien die zo zwaar leunt op stripboeken en de betekenis van Insect Man. Voeg daar een heleboel waardeloze kostuums aan toe, goedkope decors en nog minder waardeloze acteurs, de typische soundtrack uit de jaren tachtig, doordrenkt met waardeloze casiotonen en James Earl Jones die ongeduldig op zijn rekening zit te wachten, en City Limits laat je wensen dat Soonya Corp. het overneemt!! Gast in de hoofdrol (o, dat denk ik niet) Robbie Benson als de belichaming van een bedrijfsleven dat weigert te sterven in de apocalyps. En Kim Cattrall, een van de rekeningen die ze al vroeg moest betalen. Ze was geweldig in Big Trouble in Little China, waarom die Kim? Ik lach nog steeds als ik James Earl Jones met een jachtgeweer zie schieten en mooie zinnen hoor zeggen als: 'Verdomde jongen. Ik zei toch dat je avontuur moest zoeken, niet dat je het mee naar huis moest slepen.' Als je naar die MST-stijl kijkt, wordt het een tikkeltje amusanter.
City Limits is so mind boggling since it can't make it's mind up if it's an apocalypse/biker/romance/comedy. Admittedly, I have never seen a society relying so heavily on comic books and the significance of Insect Man. Add lots of crappy costumes, cheapo sets and even more cheapo actors, typical 80s soundtrack drenched with crappy casio tones and James Earl Jones impatiently waiting for his check and City Limits will have you wishing for Soonya Corp. to take over!! Guest starring (oh, I don't think so) Robbie Benson as the epitome of corporate lifestyle refusing to die in the apocalypse. And Kim Cattrall, one of the dues she had to pay early on. She was great in Big Trouble in Little China, why this Kim?? I still laugh seeing James Earl Jones shooting a shotgun and delivering fine lines like, "Damn boy. I told you to find adventure, not to drag it home." Watch this MST style and it becomes a tad more entertaining.