Vergeet wat je weet over Peter Facinelli uit 'Can't Hardly Wait' of de geannuleerde serie 'Fastlane' <0xE2><0x80><0x93> geen van die projecten gaf ook maar een hint van de diepte waarin hij hier doordringt. Onder leiding van Robert Ethan Gunnerson (dit is een van de sterkste debuten in de recente geschiedenis) wordt Facinelli opnieuw geboren als acteur. Even indrukwekkend is het debuut van Raina-Simone Moore, die verfrissende aardsheid en geestigheid brengt in wat een doorsneepersonage had kunnen zijn.<br /><0x3E> Er zijn veel vooronderstellingen over 'drugdrama's', maar deze film moet in de eerste plaats worden gezien als een menselijk drama. In plaats van voor de ondoordachte stijl van 'Requiem voor een Droom' of het kale realisme van 'Drugstore Cowboy' Gunnerson kiest wijselijk niet voor één uiterste. Hij maakt ook een opvallend gebruik van selectieve kleuren, met gekleurde objecten die uit zwart-witte lijsten schieten. In de handen van een mindere regisseur zou dit een afleidingsmanoeuvre kunnen zijn, maar hier werkt het prachtig en spreekt het boekdelen over elk personage.<br />Grappig dat het budget van de film ruim onder de miljoen dollar lag, en toch heeft hij zoveel meer hart en ziel dan de 'Miami Vice' van 150 miljoen. Zoek het uit en je zult het gevoel hebben dat je een grote ontdekking hebt gedaan. Dagen nadat ik het heb gezien, kan ik het niet van me afzetten - en dat wil ik ook niet.
Forget whatever it is you know about Peter Facinelli from "Can't Hardly Wait" or the canceled series "Fastlane" -- neither of those projects even hinted at the depth he taps into here. Under the direction of Robert Ethan Gunnerson (this is one of the strongest debuts in recent memory), Facinelli is born again as an actor. Equally impressive is the debut of Raina-Simone Moore, who brings refreshing earthiness and wit to what could have been a stock character.<br /><br />There are a lot of preconceived notions about "drug dramas," but this film should be seen first and foremost as a human drama. Instead of going for the trippy style of "Requiem for a Dream" or the barebones realism of "Drugstore Cowboy" -- Gunnerson wisely doesn't aim for one extreme. He also makes striking use of selective coloring, with colored objects popping out of black-and-white frames. In the hands of a lesser director, this could be a distracting gimmick, but here it works beautifully, speaking volumes about each character.<br /><br />Funny how the film's budget was well under a million dollars, and yet it is has so much more heart and soul than the $150 million "Miami Vice." Seek it out, and you'll feel like you've made a great discovery. Days after seeing it, I can't shake it -- and I don't want to.