Er is niemand die ik ken die deze film meer dan één keer zou kijken, zelfs al zou hij dat doen. Maar ik zal het doen en vraag me niet waarom. Het trekt me alleen maar naar binnen met de beelden en de geluiden en ik wil zien wat er daarna op het scherm verschijnt. Ik wil ook weten wat het allemaal betekent. Ik ben dol op uitdagingen. Deze film is filet mignon voor de vette hamburger die de meeste mensen tegenwoordig op de filmschermen zien. Toch klopt er iets niet. Of wel? Zou Lynch een film maken die niet te ontrafelen is? Als dat zo is, zou dit wel eens de eerste kunnen zijn. De rest van de film heb ik voornamelijk ontrafeld: Eraserhead, Blue Velvet, Lost Highway en Mulholland Dr, elk in twee delen. Hoewel Blue Velvet nooit veel problemen heeft opgeleverd. Inland Empire daarentegen, jeetje, ik heb nog steeds geen idee wat veel van deze scènes te betekenen hebben. Van de konijnen bijvoorbeeld heb ik geen idee. Maar ik zie een vrouw die helemaal opgaat in haar acteerwerk en het in overeenstemming brengt met de werkelijkheid. Het is een verhaal van uiterste verdorvenheid, verraad, wraak en verlossing, en de actrice uit de oorspronkelijke Poolse film loopt parallel aan Nikki Grace, gespeeld door Dern. Op het eind gaat Grace helemaal door het lint en sterft ze onder de daklozen van Hollywood Blvd. 'Geen blauwe morgen meer,' zei de dakloze tegen haar. Ahhh Grace' zin van eerder, 'alleen nog blauwe morgen', uit het filmscript toen ze zich verzette tegen het vooruitzicht van een verhouding. Maar het straattafereel in Hollywood was alleen maar toneelspel. 'Cut... gorgeous Nikki!' zegt de regisseur, maar ze is nog steeds niet wakker. Dan loopt ze een theater in en ziet zichzelf op het doek. Hè? Het is alleen maar toneelspel en dit is het begin van haar doorbraak. Dan loopt de psycholoog de trap op, Dern volgt haar en loopt door een groene gang waar we deur 47 zien. Dat getal was een hint van eerder op de avond. Ik zal proberen het de volgende keer op te vangen. Grace omhelst en kust de Poolse actrice en verdwijnt dan. Dan hebben we, net als Blue Velvet, en in tegenstelling tot Mulholland Dr, een gelukkige afloop. De Poolse actrice herenigt zich met haar familie en Grace zit glimlachend op de bank in het landhuis waar de film begon. De nachtmerrie is voorbij. Terwijl de aftiteling voorbij rolt kijkt de vrouw met het ene been op en zegt 'lief' en de spelers dansen op een evangelie als een lied over gered worden uit een woeste rivier. Niet slecht voor een algemeen begrip maar als je zoals ik bent wil je meer. Ik weet zeker dat er veel meer is maar dat betekent dat je het nog een keer moet zien en dit is een lange film.
There isn't a person I know who would watch this movie more than once if even that. But I will and don't ask me why. It just draws me in with the sights and sounds and I want to see what appears on the screen next. I also want to know what it all means. I love a challenge. This movie is filet mignon to the greaseburger that most finds it's way on movie screens today. Yet it doesn't make "sense." Or does it? Would Lynch make a movie that cannot be unraveled? If so this might be the first. I mostly unraveled all the rest I've seen, Eraserhead, Blue Velvet, Lost Highway, and Mulholland Dr, each in two viewings. Though Blue Velvet really never presented many difficulties. Inland Empire though, sheesh, I still have no clue what many of these scenes mean. The rabbits for example, I have no idea. But I see a woman getting lost in her acting, meshing it with reality. It is a story of utter depravity, betrayal, revenge, and redemption, and the actress from the original Polish movie runs parallel to Nikki Grace, played by Dern. In the end Grace hits rock bottom dying among the street people of Hollywood Blvd. "No more blue tomorrows" the street person told her. Ahh Grace's line from earlier, "only blue tomorrows," from the movie script as she resisted the prospects of having an affair. But the Hollywood street scene was just acting. "Cut...marvelous Nikki!" the director says but she still hasn't woken up. Then she walks in a theater and sees herself on the screen. Huh? It's just acting and this is the beginning of her coming out. Then the psychologist walks up the stairs, Dern follows and goes through a green hallway where we see door #47. That number was a cue from earlier. I'll try to catch it next time. Grace embraces and kisses the Polish actress then disappears. Then like Blue Velvet, and unlike Mulholland Dr, we have a happy ending. The Polish actress reunites with her family and Grace sits smiling on the couch in the mansion where the movie started. The nightmare is over. As the credits roll the one legged woman looks up and says, "sweet" and the players dance to a Gospel like song of being saved from a turbulent river. Not half bad for a general understanding but if you are like me, you want more. I'm sure much more is there but that means watching it again and this is a long one.