Hmmm, nadat ik de commentaren van de anderen op 'Big Shot: Bekentenissen van een campusboekhouder' heb gelezen, vraag ik me af of ze echt naar dezelfde film hebben gekeken. De personages zijn hetzelfde, de gebeurtenissen zijn hetzelfde, zelfs de malle kartonnen plaatjes in de 'big game'-scène zijn hetzelfde.<br />Dus waarom zouden deze mensen de tijd nemen om lovende recensies te schrijven over een saai en voorspelbaar moreel verhaal?<br />Antwoord 1: Novicen. Misschien hebben deze mensen nog nooit een 'bewegend beeld' gezien en zijn ze alleen al erg onder de indruk van de illusie van beweging op grote witte schermen (of gloeiende lichtpuntjes als ze naar een televisie kijken). Misschien hebben ze nooit een van de duizenden kinderverhalen meegemaakt waarin een hoofdpersoon iets doet wat ethisch dubieus is en waar hij uiteindelijk spijt van krijgt ('The Boy Who Cried Wolf', 'Koning Midas', 'The Godfather' of een ander verhaal waarin wensen vervuld worden).<br />Antwoord 2: Vrienden van de film. Misschien hebben deze mensen aan de film meegewerkt of zijn ze op de een of andere manier verbonden met mensen die in de film geïnteresseerd zijn.<br />Om bij het thema van de film te blijven geef ik 3:2 kans op het laatste.<br />Oké, de recensie (waarbij ik een samenvatting oversla omdat je die elders kunt lezen): Vanaf de openingsscène, de hoofdpersoon, Benny (inderdaad gespeeld door Stom3rs). David Krumholtz) vertelt ons dat dit het verhaal is van hoe hij spijt kreeg van zijn huidige toestand. Deze snelle onthulling maakt ook een einde aan een groot deel van de kans die deze film ons gaf om ons bezig te houden. In plaats van dat we te weten komen wat er gebeurt, weten we al hoe het afloopt. Er is ook nog een vierde akte en een bizarre epiloog, maar daar kom ik later op terug.<br />Benny's handlangers worden kundig maar voorspelbaar als NYC- stereotypen afgeschilderd. Benny's vriendin wordt aardig gespeeld door 'House'-ster Jennifer Morrison. De andere bookmakers, de slechteriken en de basketbalster (Tory Kittles) zijn weer eenvoudige figuren die eenvoudige stereotypen aangeven. Hoewel betere acteurs iets uit de personages hadden kunnen persen, was er duidelijk niets in het script waar ze mee konden werken.<br />Een interessante noot is het buitensporige gebruik van camera's op het lichaam. Deze opnamen worden gebruikt om verschillende intense stemmingen van Benny te portretteren, maar ze worden zo vaak gebruikt dat ze heel irritant worden. Laat de DP alsjeblieft niet dezelfde noot op de piano slaan, maar andere trucjes gebruiken. Afgezien daarvan waren de look en stijl fatsoenlijk voor een ultralage budgetfilm.<br />Maar voor een film die zich zo uitleeft in de grove genoegens van het leven (drugs, geweld, stripclubs, enz.), sta ik versteld van het gebrek aan vrouwelijke seksualiteit in deze film. Dit wordt nog pijnlijker gemaakt door de plagerij over de vraag waarom Benny <0xC3><0xBC>berhaupt naar Arizona is gekomen. Zelfs de tietenbar schuwt naaktheid (de meisjes dragen allemaal bikini's of idiote tepelhoedjes). Natuurlijk, dit was een tv-film, maar hij heeft al een R-status. Het is echt triest dat je een exploitatiefilm maakt zonder dat er sprake is van exploitatie.<br />Hoewel het zo nu en dan doorbreken van de vierde muur (waarin Benny rechtstreeks in de camera praat tijdens een scène <0xC3><0xA0> la 'Malcolm in the Middle') amusant is, is het bijna constante gebruik van voice-overs om de plot te verklaren, te herverklaren en te her-her-her-evalueren niet alleen overdreven, het is ronduit beledigend. Ik liet de film acht keer pauzeren om af te koelen voordat ik hem uiteindelijk afmaakte. Als ik in een bioscoop had gezeten, zou ik gewoon naar buiten zijn gelopen.<br />En alsof de pijnlijk duidelijke moraal van de film nog niet duidelijk genoeg was, komt er na de uit-de-hand-gelopen vierde akte een epiloog. In dit laatste stuk praat de echte Benny Silverman rechtstreeks tegen het publiek (denk aan 'Blow'), herhaalt hij de moraal en zegt hij dat het publiek nooit moet doen wat hij heeft gedaan (wat? en nooit een film over je leven laten maken?).<br />Het is alsof je betaalt om een rijke drugsverslaafde te horen preken over het niet gebruiken van drugs. Voor mij is de boodschap duidelijk: ik wil mijn geld terug!
Hmmm, after reading the others' comments on "Big Shot: Confessions of a Campus Bookie", I am wondering if they really watched the same movie. Characters are the same, events are the same, even the silly cardboard cut-outs in the "big game" scene are the same.<br /><br />So why would these people take the time to write glowing reviews of a boringly predictable moral tale?<br /><br />Answer 1: Novices. Perhaps these people have never witnessed a "moving picture" before and are very impressed simply by the illusion of movement across large white screens (or glowing dots of light if they're watching on a television). Perhaps they have never experienced any of the thousands of children stories that show a protagonist doing something ethically questionable and then regretting it in the end (ie, "The Boy Who Cried Wolf", "King Midas", "The Godfather", or any story involving getting wishes).<br /><br />Answer 2: Friends of the movie. Perhaps these people either worked on the movie or are somehow associated with people with interests in the movie.<br /><br />To keep with the movie's theme, I'm giving 3:2 odds on the latter.<br /><br />Okay, the review (skipping a summary as you can read that elsewhere): From the opening scene, the protagonist, Benny (ably played by Numb3rs' star David Krumholtz), tells us this is the story of how he came to regret his current state. This swift reveal also destroys much of the opportunity this movie had to keep us engaged. Instead of letting us discover what happens, we already know how it's going to turn out. There's a fourth act and a bizarre epilogue as well, but I'll get to that later.<br /><br />Benny's sidekicks are capably but predictably played as your basic NYC stereotypes. Benny's girlfriend is decently portrayed by "House" star Jennifer Morrison. The other bookies, bad-guys, and the basketball star (Tory Kittles) are again simple characters marking simple stereotypes. While better actors could have squeezed something out of the characters, there was clearly nothing in the script for them to work with.<br /><br />One interesting note is the excessive use of body-mounted cameras. These shots are used to portray various intense moods of Benny, but are so used that they get very annoying. Instead of hitting the same note on the piano, let the DP use other tricks, please. Other than that, the look and style was decent for an ultra-low budget film.<br /><br />But for a movie that indulges so much in the coarse pleasures of life (drugs, violence, strip-clubs, etc.), I am amazed at the lack of female eye-candy in this film. This is made especially more painful from the tease of the establishing sequence of why Benny chose to come to Arizona in the first place. Even the titty-bar shuns nudity (the girls are all wearing bikinis or silly-looking pasties). Sure, this was a made-for-TV movie, but it's already rated R. Truly sad is the decision to make an exploitation movie and not have any exploitation.<br /><br />While the occasional breaking of the fourth wall (where the Benny talks directly into the camera during a scene a la "Malcolm in the Middle") is amusing, the near constant use of voice-over narration to explain, re-explain, and re-re-explain the plot is not only overkill, it's downright insulting. I paused the movie eight times to cool down before I finally finished it. Had I been in a theater I would have simply walked out.<br /><br />And if the painfully clear moral of the film wasn't drop-dead obvious enough, after the out-of-no-where fourth act comes an epilogue. In this final bit, the real Benny Silverman talks directly to the audience (think "Blow"), re-re-re-repeating the moral, insisting for the audience to never do what he did (what? and never get a movie made about your life?).<br /><br />It's like paying to hear a rich drug addict preach about not doing drugs. For me, the message is clear: I want my money back!