Al met al een zeer slechte documentaire. Als je op zoek bent naar enig gevoel voor evenwicht, zul je dat hier niet vinden. Probeer de PBS-documentaire als je op zoek bent naar een minder bevooroordeelde achtergrond van het conflict (hoewel die nog steeds een aantal belangrijke hiaten vertoont).<br />Deze documentaire misleidt voortdurend over de achtergrond van het conflict, en accurate kennis van de bevolking van beide gemeenschappen is van groot belang om te begrijpen waarom Arabieren de Britse en later VN-scheiding van Palestina weigerden. Deze documentaire doet indirecte suggesties voor een aanzienlijke Joodse bevolking in Palestina voor de jaren 1900, terwijl het feit dat het gebied werd gekoloniseerd door Joden van buitenlandse origine wordt weggewuifd. Er zijn ook talloze uitspraken dat Palestina het 'voorouderlijk tehuis' is. Het is niet zo dat er in de loop van de eeuwen weinig is gezegd over de aanzienlijke Arabische meerderheid. Er zijn suggesties dat de Palestijnse vluchtelingen allemaal naar Palestina 'vluchtten', terwijl velen in feite werden verdreven door zionistische milities en/of het terrorisme.<br />Ik denk dat het belangrijk is om de woorden van Gandhi over de kolonisatie van Palestina ter sprake te brengen: 'Palestina behoort aan de Arabieren toe, in dezelfde zin dat Engeland aan de Engelsen behoort of Frankrijk aan de Fransen. Het is verkeerd en onmenselijk om de Joden aan de Arabieren op te dringen. Als ze het Palestina van de geografie als hun vaderland moeten beschouwen, is het verkeerd om het binnen te gaan onder de schaduw van het Britse geschut. Een religieuze daad kan niet met behulp van de bajonet of de bom worden verricht. Ze kunnen zich alleen vestigen in Palestina door de welwillendheid van de Arabieren. <0x5B>...<0x5D> Zoals de zaken er nu voor staan, zijn ze samen met de Britten bezig een volk te plunderen dat hun niets heeft misdaan.'<br />Natuurlijk is er, kenmerkend voor de meeste pro-Israëlische media, geen vergelijking van de sterftecijfers die aan de Palestijnse kant altijd aanzienlijk hoger zijn geweest. Deze documentaire concentreert zich vrijwel geheel op de Israëlische sterfgevallen onder burgers, zonder dat er melding wordt gemaakt van de sterfgevallen onder de Palestijnen (die in de afgelopen jaren gemiddeld 3-4 keer zoveel slachtoffers hebben gemaakt). Er wordt geen melding gemaakt van Israëlische mensenrechtenschendingen, de talrijke terroristische aanslagen die door zionisten zijn gepleegd in de decennia voorafgaand aan de stichting van Israël, de aanvallen van Israëlische extremisten sindsdien (zoals het afslachten van tientallen gelovigen in de moskee van Hebron door een joodse kolonist), de routinematige moorden op Palestijnse burgers door Israëlische sluipschutters enzovoort. Er wordt onvoldoende melding gemaakt van de betekenis van nederzettingen en er wordt geen melding gemaakt van het extremisme van de kolonisten en hun gewelddadige geschiedenis tegen Palestijnse burgers. <br /><0x3E> Deze documentaire richt zich vooral op de extremistische opvattingen die soms in preken worden gepredikt (die natuurlijk betreurenswaardig zijn), maar er wordt geen melding gemaakt van Kach en soortgelijke Israëlische organisaties die oproepen tot gedwongen verwijdering van de Arabieren uit door Israël gecontroleerde gebieden (of in sommige extreme gevallen tot verovering van nog meer Arabische gebieden), of van de militante houding van kolonisten zoals die in Hebron, die regelmatig Arabische burgers aanvallen en lastigvallen. De documentaire wil je laten geloven dat de gemiddelde Israëliër geen haat koestert jegens Arabieren, wat ver bezijden de waarheid is. Israëliërs zijn vaak openlijk racistisch tegenover Arabieren en dat moet vermeld worden. Er wordt melding gemaakt van de moorden op Palestijnen (door Palestijnen) die worden beschouwd als collaborateurs met Israël, maar er wordt geen melding gemaakt van de praktijken die het Israëlische leger toepast om Palestijnen te dwingen als informant voor hen te werken, waarbij zij en hun familie vaak worden bedreigd om daaraan te voldoen.<br />Er is veel kritiek op de opvattingen die Palestijnse kinderen ontwikkelen ten opzichte van Israël en de joden, en de schuld wordt uitsluitend bij de Palestijnse Autoriteit gelegd. Er wordt weinig melding gemaakt van het leven onder de Israëlische bezetting: de economische ontberingen, de avondklok, de wegversperringen en controleposten, de militaire invallen, de schietpartijen, of de dagelijkse vernedering en de veelvuldige pesterijen waar Palestijnen mee te maken krijgen. Er zijn ook de typische arme en misleidende Arabisch-Engelse vertalingen, zoals 'jihad'. En dan zijn er ook nog de ontmenselijking van Palestijnen die geloven in hun recht op het hele land.<br />Deze documentaire doet voorkomen alsof Israël in Oslo een grote concessie heeft gedaan om te onderhandelen met welke Palestijnse staat dan ook, namelijk het opgeven van 'zijn land' (de Westelijke Jordaanoever en Gaza), maar er wordt niet vermeld dat de Palestijnen officieel hun recht op 78 procent van het land opgaven. Er wordt gesproken over hoe klein Israël is in vergelijking met de Arabische landen eromheen, alsof dit de juiste rechtvaardiging is om Arabische mensen het land te ontzeggen waar ze eeuwenlang hebben gewoond. In het artikel wordt uitgelegd dat Israël 42 procent van de Westelijke Jordaanoever in handen heeft gekregen, alsof dit een belangrijke toezegging van Israël was, maar er wordt niet uitgelegd dat Israël de rest van de 58 procent in handen heeft gekregen, waardoor ze de bewegingsvrijheid van Palestijnen van stad naar stad en van dorp naar dorp volledig in handen hebben gekregen. Er wordt zwaar overdreven over de 'edelmoedigheid' van de Israëlische aanbiedingen in Camp David (hier ontmaskerd: http://electronicintifada.net/bytopic/115.shtml). Er wordt veel gepraat over de zorgen die Israël heeft over zijn eigen veiligheid in het geval van de stichting van een Palestijnse staat, maar er wordt niets gezegd over de zorgen van de Palestijn dat het een levensvatbare staat is. <br /><0x3E> 80% van de interviews is afkomstig van Israëli's of personen die duidelijk aan Israël gelieerd zijn (zoals Daniel Pipes). Er is maar één Palestijn geïnterviewd, en die is zeker niet erg welbespraakt.<br /><0x3E> Dit is zeker vanuit het Israëlisch perspectief. Het zou niet helemaal terzijde moeten worden geschoven, maar in evenwicht moeten worden gebracht met documentaires als 'Palestina is nog steeds het probleem' van John Pilger, 'Gaza Strip', 'Dood in Gaza' en de door Israël geproduceerde 'Checkpoint'... of een stukje lezen van Edward Said. Helaas heb ik nog geen documentaire gezien die de geschiedenis van het conflict en de verschillende onderhandelingen vanuit een Palestijns perspectief tot in detail beschrijft.
Overall a very poor documentary. If you're looking for any sense of balance, you won't find it here. Try the PBS documentary if you're looking for a less biased background of the conflict (though that still has some significant omissions).<br /><br />This documentary is consistently misleading on the background of the conflict, and accurate knowledge of the populations of both communities is extremely important in understanding why Arabs refused the British and later U.N. partition of Palestine. This documentary makes indirect suggestions of a significant Jewish population in Palestine prior to the 1900s, while the fact that the territory was colonized by Jews of foreign origin is shrugged off. There are also numerous mentions of Palestine being the "ancestral home" to Jews, but little mention of the significant Arab majority for centuries. There are suggestions that Palestinian refugees all "fled" Palestine when many were forced in fact forced out by Zionist militias and/or terrorism.<br /><br />I think it is significant to bring up the words of Gandhi regarding the colonization of Palestine: "Palestine belongs to the Arabs in the same sense that England belongs to the English or France to the French. It is wrong and inhuman to impose the Jews on the Arabs. What is going on in Palestine today cannot be justified by any moral code of conduct. [...] If they must look to the Palestine of geography as their national home, it is wrong to enter it under the shadow of the British gun. A religious act cannot be performed with the aid of the bayonet or the bomb. They can settle in Palestine only by the goodwill of the Arabs. [...] As it is, they are co-sharers with the British in despoiling a people who have done no wrong to them."<br /><br />Of course, typical to most pro-Israel media, there is no comparison of casualty rates which are and always have been dramatically higher on the Palestinian side. This documentary focuses almost entirely on Israeli civilian deaths, with nearly no mention at all of the Palestinian deaths (which in recent times have average 3-4 times as many). There is no discussion on Israeli human rights abuses, the numerous terrorist attacks carried out by Zionists in the decades prior to Israel's foundation, the attacks by Israeli extremists since then (such as the massacre of dozens of worshipers at Hebron's mosque by a Jewish settler), the routine killings of Palestinian civilians by Israeli snipers, etc. There is insufficient mention of the significance of settlements and no mention of the extremism of the settlers and their history of violence against Palestinian civilians.<br /><br />This documentary focus a lot on the extremist views sometimes preached in sermons (which of course are deplorable), but there is no mention of Kach and similar Israeli organizations that call for forced removal of Arabs from Israeli controlled territories (or in some more extreme cases the conquering of additional Arab lands), or the militancy of settlers such as those in Hebron who routinely attack and harass Arab civilians. The documentary would have you believe that average Israelis harbor no hatred towards Arabs, which is extremely far from the truth. Israelis are often openly racist against Arabs and this deserves mention.<br /><br />There is mention of the murders of Palestinians (by Palestinians) viewed as being collaborators with Israel, but no mention of the practices the Israeli military employs to force Palestinians to act as informants for them, often threatening them and their family into complying.<br /><br />There is a lot of criticism of the views that Palestinian children develop towards Israel and Jews and blame is placed solely on the Palestinian Authority. There is little mention of life under the Israeli occupation: the economic hardships, the curfews, the roadblocks and checkpoints, the military raids, the shootings, or the daily humiliation and frequent harassment that Palestinians face. There are also the typical poor and misleading Arabic- English translations, such as "jihad" being translated to "holy war" rather than "struggle", and a dehumanization of Palestinians who believe in their right to the whole of the country.<br /><br />This documentary acts as though Israel was making a major concession at Oslo to negotiate any Palestinian state at all, giving up "its land" (meaning the West Bank and Gaza), but there is no mention that the Palestinians were officially giving up claim to 78% of the country. It discusses how small Israel is in contrast to the Arab countries surrounding it, as if this is proper justification for denying Arab people the land they've lived on for centuries.<br /><br />In relation to the Oslo negotiations, it discusses how Israel gave up control of 42% of the West Bank as if this was a major commitment by Israel, failing to explain that control of the remaining 58% enabled them to completely control the movements of Palestinians from town to town and village to village. Extreme exaggerations as to the "generosity" of the Israeli offers at Camp David (debunked here: http://electronicintifada.net/bytopic/115.shtml ). It talks a lot about the Israel's concerns about it's own security in the case of the founding of a Palestinian state, but no mention of the Palestinian's concerns that it be a viable state.<br /><br />80% of the interviews are from Israelis or individuals clearly aligned to Israel (such as Daniel Pipes). There is only one Palestinian interviewed, and he certainly isn't very eloquent.<br /><br />This is certainly from the Israeli perspective. It shouldn't be completely dismissed, but needs to be balanced with such documentaries as John Pilger's "Palestine Is Still the Issue", "Gaza Strip", "Death in Gaza", and the Israeli-produced "Checkpoint"... or a bit of reading of Edward Said. Unfortunately I've yet to see a documentary that covers the history of the conflict and the various negotiations from a Palestinian perspective in detail.