De schande van Delilahs vertolking in deze film ligt niet zozeer in het feit dat ze een goed mens is, als wel in het feit dat ze een niet-mens is! Ze had net zo goed Lassie of Rin Tin Tin kunnen zijn, met al haar individualiteit en macht om zich afhankelijk op te stellen. Ze is simpel van geest en lijkt alleen te kunnen functioneren in een relatie van afhankelijkheid, zoals wordt geïllustreerd wanneer ze het aanbod van Miss Bea om een aandeel van 20% te nemen in een bedrijf dat meer dan een miljoen dollar waard is en dat gebaseerd is op haar recept voor pannenkoeken omdat ze huishoudster wil blijven, afwijst. Een ogenblik eerder in de film is ze bijzonder beledigend als haar wordt gevraagd een bril vast te houden en 'dikke' te glimlachen. Het was duidelijk dat het voor het komische effect was, maar het feit dat ze stokstijf in de houding bleef staan, is voor mij het symbool van het verstarde stereotype dat haar karakter was, en het is niet eerlijk om te zeggen dat haar karakter gewoon het enige was dat de'mammie' kon zijn. Kijk maar naar het werk van Hattie McDaniel of Ethel Waters om te zien dat de mammie ondanks haar beperkte bereik iets anders kan zijn dan een simpele 'trouwe ziel'. Maar even voor de duidelijkheid, ondanks dit alles doet Louise Beavers het goed in deze zeer beperkte rol, en ik ben altijd een fan geweest van Claudette Colbert. Bovendien weet ik dat Fannie Hurst oprecht probeerde sympathiek te zijn in haar roman waarop deze film is gebaseerd, dus ik kan me voorstellen dat iemand hiervan geniet, maar mis alsjeblieft niet de stereotiepe beeldspraak.
The shame in Delilah's portrayal in this movie is not so much in her being a good person as in her being a non-person! She might as well be Lassie or Rin Tin Tin for all the individuality and power to act independtly she has. She is simpleminded, seems to be able to function only in a relationship of dependency, as is illustrated when she turns down Miss Bea's offer of a 20% stake in a multi- million dollar business that was based on her pancake recipe because she wants to stay a housekeeper. A moment earlier on in the movie is particularly offensive when she is asked to hold a goggle eyed, smiling "darkie" pose to model the sign for the pancake business. While the moment was clearly for comic effect, her staying obliviously frozen in the pose long past what was needed is to me emblematic of the frozen stereotype that her character was, and it is not fair to say that her character was simply all the "Mammie" could be. Just look at the work of Hattie McDaniel or Ethel Waters to see that despite its limited range, the Mammie could be something other than a simpleminded "faithful soul." On an up note, despite all of this Louise Beavers does a good job in this very limited role, and I've always been a fan of Claudette Colbert. In addition, I know Fannie Hurst was genuinely trying to be sympathetic in her novel upon which this film was based, so I can see someone enjoying this, but please don't miss the reductive stereotyping.