Het heeft heel lang geduurd voordat deze film hier werd uitgebracht, en als ik het me goed herinner, heeft het bijna een jaar geduurd, en de dvd is al uitgebracht. Als er niet al een persconferentie was gehouden, zou ik hebben gedacht dat de film een van die films zou zijn die moeilijk door de censuur te krijgen zijn en die een langdurig debat nodig hebben over de verdiensten van de bioscoopuitgave. Dat komt omdat hij op een onverstoorbare manier over het huidige onderwerp van terrorisme gaat, over het kapen van religie om de terroristen te helpen. extremistische en gewelddadige eindes worden verteld in een stijl die nog niet eerder is vertoond in films als The Kingdom, Syriana, The Siege en Body of Lies, om maar een paar films te noemen die over dit onderwerp gaan.<br />Ik ben een groot bewonderaar van Don Cheadles filmoptredens, vooral in dramatische rollen, en hier speelt hij Samir Horn, een vrome moslim en Amerikaanse burger die verstrikt is geraakt in een web van intriges en internationale terrorisme. We zien hoe hij gebruikmaakt van zijn bommenmakerij, die hij heeft geleerd in zijn officierstijd bij de Amerikaanse Speciale Operaties, en hij lijkt op een boef, een Amerikaanse binnenlandse terrorist die buitenlandse groeperingen helpt bij hun operaties om de wereld kwaad te doen. Maar er is meer dan Samir aankan, en hier...' Waarin Cheadle uitblinkt, is dat hij zo veel ambiguïteit in een rol weet te leggen die morele vragen oproept over het doen van iets voor het 'grotere goed', ongeacht de kosten.<br />Over de hele wereld jaagt hij achter Roy Clayton (Guy Pearce) en Max Archer (Neal McDonough) aan, twee antiterreuragenten van de FBI. Als ze buiten hun legale jurisdictie opereren, zijn ze als een vis op het droge. Helaas voor de twee acteurs lopen hun rollen hier, als de echte goeden, altijd een stap of twee achter op die van de terroristische cellen, wat in sommige opzichten hetzelfde is als in het echte leven. Zonder goede inlichtingen ben je altijd reactief, en er is heel wat voor nodig om het spel mee te spelen, vooral als de gebruikte tactieken normaal gesproken vernieuwend zijn. We krijgen een aantal 'non-brainer'-tactieken te zien die de cellen gebruiken en die, als je er goed over nadenkt, effectief zijn, wat het des te gevaarlijker maakt als ze gebruikt worden, omdat ze dat ook echt kunnen.<br />Maar het gevaarlijkste spel dat je van de kant van de goeien moet spelen, is de weigering om informatie te delen of hulpbronnen te combineren, om lijnen in het zand te trekken en vlonders te maken. Het gekibbel tussen diensten wijst erop dat ze aan de ene kant het grotere geheel over het hoofd zien, terwijl aan de andere kant de behoefte aan geheimhouding ook operationele gevoeligheid opwekt om geen enkele huidige missie in gevaar te brengen, en die behoefte om te weten wat er gebeurt komt ook voort uit overdreven voorzichtigheid met interne mollen die pogingen in uitvoering zouden kunnen verraden. In sommige opzichten is dit alsof _Infernal Affairs_ helemaal opnieuw wordt gespeeld.<br />Ik neem aan dat deze film, zonder de evenwichtige visie en de zeer letterlijke uitspraken die tegen het eind zijn gedaan om geweld en misleide leerstellingen af te wijzen, waarschijnlijk niet het groene licht zou hebben gekregen. Maar dat heeft hij wel gekregen, en hij heeft een zeer provocerende denker opgeleverd.' 's actiethriller die zich afspeelt in deze tijd van geheim en dolkomisch terrorisme. Natuurlijk zitten er een paar mazen in en zijn er onnodige (en onvermijdelijke) bijkomende schades, maar kijk hier maar eens naar voor de show en een onderhoudende verhaallijn die je misschien niet aan het lijntje houdt als de buit eenmaal binnen is, maar wel genoeg doet.
It sure took a long time for this film to debut here, and if memory serves me right, it took almost a year, and the DVD has already been released. If not for a press screening already held, I would have thought that the film would be one of those that are difficult to pass by the censors and required some lengthy debate as to the merits for its theatrical release. That's because it deals with the current topic of terrorism in an unflinching manner, with the hijacking of religion to further the terrorists' extremist and violent ends being told in a style yet unseen from films such as The Kingdom, Syriana, The Siege and Body of Lies, to name but a few films dealing with the topic.<br /><br />I am a keen admirer of Don Cheadle's film performance, especially in dramatic roles, and here he plays Samir Horn, a devout Muslim and US citizen caught up in a web of intrigue and international terrorism acts. We see how he employs his skills of bomb-making, honed from his US Special Operations days as an officer, and seemingly looks like a rogue, US domestic terrorist aiding foreign groups in their operations to harm the world. But there's more than meets the eye to Samir, and here's where Cheadle excels in putting that level of ambiguity into a role that raises moral questions about doing something for the "greater good", no matter the costs.<br /><br />Chasing him around the world are FBI counter-terrorism agents Roy Clayton (Guy Pearce) and Max Archer (Neal McDonough), who are clearly like fish out of water when operating outside their legal jurisdictions. Unfortunately for the two actors, their roles here as the downright good guys are always a step or two behind the terrorist cells, which in some ways mirror that in real life. Without good intelligence, you're always reactive, and it takes a lot to be on top of the game, especially when tactics employed are normally innovately discharged. We get to see a number of "no-brainer" tactics that the cells employ which are effective if you think about it, which makes it all the more dangerous should they be used because they actually can be.<br /><br />But the most dangerous game to be playing from the side of the good guys, is the refusal to share intelligence or to combine resource, drawing lines in the sand and setting up turfs. The bickering between agencies all point to missing out on the bigger picture on one hand, while on the other the need for confidentiality also brings up operational sensitivity in order not to jeopardize any current missions, and this need to know service also stems from being overly cautious of any internal moles that would betray efforts in progress. In some ways, this is like Infernal Affairs being played all over again.<br /><br />I suppose that without the balanced view and very verbatim statements made toward the end renouncing violence and misguided teachings, this film would probably not be given the green light. But it did, and presented a very though provoking thinking man's action thriller set in this age of cloak and dagger terrorism. Sure it has some loopholes and the unnecessary (and unavoidable) collateral damage, but watch this for the performance all round and an engaging storyline that might not keep you guessing all the way once the cat is out of the bag, but does enough.