Deze noir-thriller heeft twee van de grootste namen uit de jaren veertig van de twintigste eeuw en ze vormen een koppel in een interessante, zij het niet al te opwindende film. Humphrey Bogart, die in dit stadium van zijn carrière alle heldhaftige rollen heeft gespeeld, is gecast tegen de achtergrond van een bepaald type, en Barbara Stanwyck, altijd al de femme fatale, is nu een jonkvrouw in nood die de zaken niet meer in de hand heeft naarmate het gevaar haar nadert. De rolomkeringen van de sterren werken goed en het duet tussen hen is goed. Ze worden gecompleteerd door Alexis Smith, die als de andere vrouw de zaak voor de kunstenaar Bogart, die natuurlijk hopeloos verliefd op haar is, een stuk ingewikkelder maakt. De rest van de cast is goed, net als dat van Franz Waxman. De film wordt begeleid door een sombere muziek. Het camerawerk is ook eersteklas.
This noir thriller has two of the biggest names in Hollywood in the 1940s and they are paired here in an interesting, if not too exciting, film. Humphrey Bogart, for all of the heroic roles during this stage of his career, is cast against type, and Barbara Stanwyck, always the femme fatale, is now a damsel in distress as matters spiral beyond her control as grave danger closes in on her. The role-reversals of the stars works well and the byplay between them is good. They are supported by Alexis Smith, quite stunning as the other woman who comes along to complicate matters for artist Bogart, who is, of course, hopelessly smitten with her. The remaining cast is good, as is Franz Waxman's somber music accompaniment. The camera work is also first-rate.