Er zijn zoveel dingen die je in deze film kunt waarderen. In de eerste plaats geven Bob Hoskins en Helen Mirren uitstekende voorstellingen als de leden van de Londense onderwereld. Hij, met zijn Cockneyaccent en zijn aspiraties voor status en de 'klasse' die hij nooit zal bereiken, is het toonbeeld van de praktijkgerichte manager die door grotere gebeurtenissen in beslag wordt genomen. Zij, de koelbloedige, gewiekste, stoere en sexy meid, is bijna genoeg bij de pinken om de situatie te redden, maar niet helemaal. De sleutelelementen van de heersende coalitie in de onderwereld <0xE2><0x80><0x93> de vuile raadsheer en de politieman, luitenants met een verschillende achtergrond, zowel stoer als ontwikkeld <0xE2><0x80><0x93> doen je geloven in de manier waarop deze man vrede heeft bereikt door kracht.<br />'De film' De plot is een Byzantijnse thriller, met het geweld in bendestijl als accent dat in het tijdperk van 'Pulp Fiction' ronduit tam lijkt. Maar de echte verborgen ster is het Londen van eind jaren zeventig, o zo vervallen en toch vol van het potentieel dat Harolds ambities aandrijft. Het uitzicht vanaf een boot op de Theems is onherkenbaar voor degenen die alleen het moderne Londen hebben gezien; de enige gemeenschappelijke oriëntatiepunten zijn de Tower Bridge en het Savoy-hotel. De torens van de City en de moderne Docklands zijn niet meer dan een twinkeling in de ogen van dromers.<br />Over het geheel genomen is tgf een moderne tragedie in de ware traditie van het land-van-Shakespeare, ergens tussen Macbeth en Hamlet en King Lear: ambitie, verraad en de weidsheid van de geschiedenis komen rijkelijk met elkaar in botsing zonder dat ze zwaar op de hand zijn in symboliek of overacting. Dit is een bevredigende en complexe film die uitnodigt tot herkijken en reflectie.
There are so many things to appreciate in this movie. First and foremost, Bob Hoskins and Helen Mirren give outstanding performances as the First Couple of London's underworld. He, with the Cockney-made-good aspirations for status and the "class" he can never attain, epitomizes the hands-on manager overtaken by larger events. She, the cool-headed savvy- tough-and-sexy moll, is almost on top of things enough to redeem the situation but not quite. The key elements of the underworld ruling coalition-- dirty councilor and policeman, lieutenants of varying backgrounds both tough and educated-- make you believe in how this man has achieved peace through strength.<br /><br />The film's plot is Byzantine whodunit, with gangland-style violence as an accent piece that seems downright tame in the age of "Pulp Fiction". The real hidden star, though, is late-70's London-- oh so run-down and yet full of the potential that drives Harold's ambitions. The views from boating on the Thames are unrecognizable to those who have only seen modern London--- the sole landmarks in common are Tower Bridge and the Savoy hotel. The towers of the City and modern Docklands are just a twinkle in dreamers' eyes.<br /><br />Overall TLGF is a modern tragedy in the true land-of-Shakespeare tradition, somewhere between Macbeth and Hamlet and King Lear: ambition, betrayal, and the sweep of history interact richly without being heavy-handed in symbolism or over-artiness. This is a satisfying and complex film that invites re-viewing and reflection.