Fran<0xC3><0xA7>ois Villon, geboren in 1431, was alles wat hij in _If I Were King_ was. Dichter, satiricus, duellist en samenzweerder met het uitschot van laag allooi als Brian Hooker in de tekst van _The Vagabond King_, dat was hij allemaal. Zijn satire bezorgde hem grote moeilijkheden, een doodvonnis. Maar een op het laatste moment door de vorst opgelegde omschakeling bracht hem in 1463 verbanning. Villon verdween zo diep in de vergetelheid dat we niet weten wanneer hij stierf nadat hij Parijs had verlaten.<br />Uit deze feiten heeft Justin Huntly McCarthy een populair romantisch toneelstuk geschreven dat in 1901 in première ging en later tot operette werd bewerkt door Rudolf Friml en Brian Hooker. McCarthy hield rekening met de politieke situatie in het middeleeuwse Frankrijk. Lodewijk XI was slechts twee jaar koning en besteeg de troon in 1461. De monarchie, die Frankrijk in de Honderdjarige Oorlog tegen de Engelsen naar een uiteindelijke overwinning had geleid, was de leider van een verscheurd land met veel van de mindere heren die heel wat machtiger waren dan de koning. De belangrijkste van deze heren was in die tijd de hertog van Bourgondië. Degene die die titel bekleedde regeerde een gebied dat ongeveer een derde van het hedendaagse Frankrijk besloeg.<br />Het zijn die Bourgondiërs die Parijs omsingelen en Lodewijk XI voorwaarden laten stellen als het verhaal de ronde doet. Villon en zijn handlangers hebben een van de koningen overvallen. Villon en Louis verlieten de taveerne van Robin Turgis en gingen daar wat eten. Terug in de taveerne waar Robin Turgis de eigenaar van is, maakt Villon een paar uitgelezen opmerkingen over Lodewijk XI. Zonder dat hij het weet is Lodewijk daar zelf op een missie om onder zijn raadslieden een verrader te ontmaskeren. De verrader blijkt de baljuw van Parijs te zijn. Als er een gevecht uitbreekt vermoordt Villon de wachtmeester.<br />Dit stelt Louis voor een dilemma, zoals hij het ziet. Villon heeft een verrader gedood, maar hij heeft de koning in zijn persoon beledigd. Aangezien Villon opschept over hoeveel beter hij zijn werk kan doen, maakt Louis hem baljuw van Parijs en geeft hem een adellijke titel. <br /><0x3E> Geen man op het witte doek sprak het Engels van de koning beter dan Ronald Colman. Ik zou die man de Gouden Gids kunnen horen citeren. Hij is een volmaakte Villon.<br /><0x3E> In 1938 werd Basil Rathbone genomineerd voor de prijs voor beste ondersteunende acteur. Lodewijk xi stond bekend als de spinnenkoning omdat hij de slimste intrigant was. Hij had meestal 5 of 6 opties, afhankelijk van de situatie, en de meesten van ons mogen van geluk spreken als we een alternatief hebben. Omdat hij uit zwakte handelde, moest hij een sluwe, sluwe en misleidende man zijn.<br /><0x3E> Interessant om over het Engels van de koning te praten als je te maken hebt met een paar figuren uit het middeleeuwse Frankrijk. Maar het contrast tussen de romantische Villon en de geslepen Louis is wat de film drijft. Dat, en de noodzaak om samen te werken en het latere, schoorvoetende respect dat ze voor elkaar ontwikkelen. Colman en Rathbone hebben de klassieke training die nodig is om van If I Were King een succes te maken.<br />De twee belangrijkste vrouwenrollen zijn goed. Frances Dee als de edelvrouwe Katherine DeVaucelles en Ellen Drew als de tragische Huguette zijn prima. En ik vind Sidney Toler, de taveerneeigenaar Turgis, vooral goed als Sidney Toler. Het is een groot contrast met de rol van Charlie Chan.<br />Als ik naar If I Were King kijk, is het net alsof ik naar The Vagabond King kijk zonder de muziek, want ik weet waar de liedjes heen gaan. Het is net alsof je naar een voorstelling van Pygmalion kijkt nadat je _My Fair Lady_ hebt gezien. Je blijft maar wachten tot de liedjes beginnen.<br />Ik luister vooral of ik Colman het Lied van de Vagabonds hoor zingen terwijl hij de burgers van Parijs wakker maakt. Het is een groots moment in zowel het toneelstuk als de musical.<br />Je zult het geweldig vinden als je Colman dat zootje ongeregeld wakker hoort maken, ook al zingt hij niet.
Francois Villon, born 1431 was all that If I Were King makes him out to be. Poet, satirist, duelist, and consorter with the rabble of low degree as Brian Hooker's lyric from The Vagabond King, he was all this. His satire brought him some big time trouble, a death sentence. But a last minute commutation by the monarch he satirized, brought him banishment in 1463. Villon went so far into obscurity that we do not know when he died after leaving Paris.<br /><br />From these facts Justin Huntly McCarthy wrote a popular romantic play that premiered in 1901 and was later made into an operetta with score by Rudolf Friml and Brian Hooker. McCarthy took into account the politics of the time in medieval France. Louis XI was only King for two years, ascending the throne in 1461. The monarchy after leading France to an ultimate victory in the Hundred Years War against the English, was leader of a shattered land with many of the lesser lords quite a bit more powerful than the king. Chief among these in France at the time was the Duke of Burgundy. Whoever held that title ruled an area about a third of modern day France.<br /><br />It's those Burgundians who have Paris surrounded and are dictating terms to Louis XI when the story opens. Villon and his sidekicks have broken into one of the King's warehouses and helped themselves to some food. Taking it back to the tavern owned by Robin Turgis, Villon makes a few choice comments about Louis XI. Unbeknownst to him, Louis himself is there on a mission to ferret out a traitor among his counselors. The traitor turns out to be the Constable of Paris. When a fight breaks out, Villon kills the constable.<br /><br />This puts Louis in a dilemma as he sees it. Villon has killed a traitor, but he's insulted the person of the king. Since Villon brags about how much better a job he can do, Louis makes him Constable of Paris and gives him a noble title. <br /><br />No man on the silver screen ever spoke the King's English better than Ronald Colman. I could listen to that man recite the Yellow Pages. He's a perfect Villon. <br /><br />Basil Rathbone was nominated for Best Supporting Actor in 1938 for Louis XI. Louis XI was known as the spider king because the man was the craftiest of schemers. He usually had about 5 or 6 options given any situation, most of us are lucky if we have one alternative. Dealing from weakness as he was, he had to be a man of cunning, guile, and deception.<br /><br />Interesting talking about the King's English when dealing with a pair of figures from medieval France. But the contrast between the romantic Villon and the crafty Louis is what drives the film. That and the partnership of necessity they form and the later grudging respect they develop for each other. Colman and Rathbone have the classical training needed to make If I Were King work.<br /><br />The two main female characters acquit themselves well. Frances Dee as noblewoman Katherine DeVaucelles and Ellen Drew as the tragic Huguette are just fine. And among the supporting cast, I particularly like Sidney Toler as tavern owner Turgis. It's quite a contrast from playing Charlie Chan.<br /><br />For me watching If I Were King is like watching The Vagabond King without the music since I know where the songs go. It's like watching a production of Pygmalion after seeing My Fair Lady. You keep waiting for the songs to start.<br /><br />Particularly I listen for Colman to break into the Song of the Vagabonds as he rouses the citizens of Paris. It's a great moment in both the play and the musical.<br /><br />You will thrill when you hear Colman rouse that rabble of low degree even if he doesn't sing.