De winnaar van de prijs voor de beste buitenlandse taalfilm op de Golden Globes van gisteravond is de eerste speelfilm uit Afghanistan. De film, geregisseerd door Siddiq Barmak, een beginnend schrijver/redacteur/regisseur, is gebaseerd op de wanhoop en doodsangst van een mooi twaalfjarig meisje (Marina Golbahari) in de tijd van de taliban in Afghanistan. Ze wordt de enige hoop op overleving van haar moeder (Zubaida Sahar) en haar grootmoeder, omdat de taliban hebben verordonneerd dat haar vrouwelijke familieleden en duizenden anderen niet in het openbaar mogen verschijnen zonder begeleiding van een mannelijk familielid. De taliban hebben ook verordonneerd dat vrouwen niet mogen werken.<br />Het meisje, haar moeder en een jonge straatschoffie, Spandi, (Arif Herati) overleven een door Afghaanse vrouwen met geweld onderdrukte demonstratie. Het meisje en haar moeder hadden in het geheim in een ziekenhuis gewerkt tot de taliban alle personeelsleden wegstuurden en de deuren sloten. Omdat het meisje op het punt stond te verhongeren, besloot de moeder haar dochter als jongen te vermommen, zodat ze de kans zou krijgen om te werken. Ze kozen voor de naam Osama als de vermomde jonge man. De film bereikt kritische hoogten als Osama als jongen samen met Spandi naar een trainingskamp van de taliban wordt gebracht, waar het steeds moeilijker wordt om haar sekse geheim te houden. Marina Golbahari's onschuldige schoonheid en vermogen om een breed scala aan emoties uit te drukken zullen zeker tot bloei komen als een getalenteerde en mooie actrice. De film is de belichaming van alles wat negatief is aan de manier waarop de moslimwereld vrouwen behandelt. Je kunt niet anders dan de onmenselijke manier waarop de taliban vrouwen behandelen en de tastbare angst die zelfs de mannen ervaren in een land dat geregeerd wordt door religieuze en hypocriete fanatici, verachten. Maar je zou de film ook als een afknapper kunnen beschouwen, want hij speelt als een thriller, en de spanning wordt hoog gehouden door de aandacht op het meisje te richten. Hij biedt een geloofwaardig en verontrustend kijkje in de ziel van een samenleving die door onderdrukking en oorlog is verwoest.<br />Directeur Barmak maakte deze film met een uiterst beperkt budget met onervaren acteurs en creëerde een meesterwerk. Hij ontlokt ongelooflijk veel professionele prestaties aan amateurs en bouwt spanning en intensiteit op uit de eerste openingsscènes van de taliban die een menigte vrouwen besproeien in vormloze blauwe Burka's. Omdat Barmak een groot deel van zijn opleiding in Iran heeft gehad, is de film een typisch voorbeeld van de Iraanse stijl van filmen, door abrupt te eindigen zonder een einde aan het conflict te maken. Het is een film die het waard is om hoog geprezen te worden, maar wees erop voorbereid dat je heel veel woede en angst zult voelen als je getuige bent van de onderwerping van moslimvrouwen en kinderen zonder veel hoop of oplossing.<br />Opent in de Bay Area op 27 februari 2004 en op 6 februari in Los Angeles en New York.
The winner of Best Foreign Language Film at the Golden Globes last night is the first feature-length film from Afghanistan. Shot by fledgling writer/editor/director, Siddiq Barmak, "Osama," the film exposes the desperation and terror of a beautiful twelve-year-old girl (Marina Golbahari) during the Taliban era in Afghanistan. She becomes her widowed mother (Zubaida Sahar) and grandmother's only hope for survival since the Taliban rule decreed that her female family and thousands of others like them cannot appear in public without a male relative as escort. The Taliban has also decreed that women would not be permitted to work. <br /><br />The girl, her mother, and a young street urchin, Spandi, (Arif Herati) survive a violently suppressed demonstration launched by Afghan women. The girl and her mother had secretly worked in a hospital until the Taliban dismissed all the staff and closed its doors. Faced with imminent starvation, the girl's mother decides to disguise her daughter as a boy, so that she will have an opportunity to work. They decide upon the name Osama as the disguised young male. The film reaches critical mass when Osama, as a boy, along with Spandi, are taken to a Taliban training camp where it becomes increasingly difficult to keep her sex a secret. Marina Golbahari's innocent beauty and ability to express a wide range of emotions is sure to flower into the making of a talented and beautiful actress. <br /><br />The film is the epitome of everything negative surrounding the Muslim world's treatment of women. You cannot help but to despise the Taliban's inhuman treatment of women and the palpable fear that even the men experience in a land run by religious and hypocritical zealots. You could consider the film a downer, however, it plays like a thriller, with tensions kept high by focusing intently on the girl. It presents a believable and disturbing window into the soul of a society devastated by repression and war.<br /><br />Director Barmak shot this film on a shoestring budget with inexperienced actors, and created a cinematic masterpiece. He incredibly elicits professional performances from amateurs, building tension and intensity from the first opening scenes of the Taliban spraying crowds of women clad in shapeless blue Burkas. Since Barmak received much of his training in Iran, the film is typical of the Iranian style of filmmaking by ending abruptly with no resolution of the conflict. It is a film worthy of high praise; however, be prepared for experiencing a great deal of anger and anguish by witnessing the subjugation of Muslim women and children without much resolution or hope.<br /><br />Opens in the Bay Area on February 27, 2004 and on Feb. 6th in Los Angeles and New York