Eric Rohmer, de grote filmmaker, probeert het met het soort film dat alles is wat een Rohmer-film niet is. Verdwenen is het modernisme van de New Wave: de natuurlijke setting, camera's in de hand en dialogen die het wezenlijke karakter van het mens-zijn vastleggen. In plaats daarvan zijn er slonzige kostuums, onbeweeglijke camera's en formele decors gekomen. De oorspronkelijke Duitser spreekt misschien met welsprekende charme, maar de Engelse ondertitels lijken door schoolkinderen te zijn vertaald.<br />Dit is niet Koopman Ivory, en ook niet Rohmer.
Eric Rohmer, the great filmmaker, tries his hand at the kind of film that is everything that a Rohmer film isn't. Gone is the New Wave Modernism; the natural settings, hand-held cameras and dialogue that captures the quintessential nature of being human. Replaced instead with dowdy costumes, unmoving camera, and formal sets. Perhaps the original German flows with eloquent charm, but the English subtitles seem to have been translated by school children.<br /><br />Merchant Ivory this isn't, and neither is it Rohmer.