Barbara Streisand speelt een prostituee die Doris heet en bij George Segals personage Felix intrekt (maar aan het eind van de film beweert hij dat hij Fred heet). Deze film is een interessante mengeling van 60's romantiek, komedie en psychologische studie. De dialogen zijn geestig en ik vond de personages geloofwaardig. De chemie tussen Streisand en Segal maakt deze film, en ik vond de manier waarop de seksscènes werden gefilmd mooi, bijna alsof we naar reality-tv keken in plaats van naar een film. Niettemin ontwikkelen de personages zich naarmate de film vordert, tot je aan het eind het gevoel hebt dat Streisands personage zachter is geworden en dat dat van Segal rijper is geworden. De film laat zien hoe tegenpolen elkaar aantrekken, en hoe in een liefdesrelatie de ene partner meer op de andere gaat lijken naarmate ze een stel worden. Hoewel het tempo van de scènes voor een modern publiek misschien wat traag is, maakt de kwaliteit van de dialoog dat ruimschoots goed. Ik had nog steeds het gevoel dat de film relevant was, ook al had ik de video 35 jaar nadat ik de film voor het eerst in een bioscoop had gezien gezien.
Barbara Streisand plays a prostitute named Doris, who moves in with George Segal's character, Felix (but he claims his name is Fred by the end of the movie.) This movie is an interesting mix of 60's romance, comedy, and psychological study. The dialog is witty and I found the characters believable. The chemistry between Streisand and Segal is what makes this movie, and I liked the way the sex scenes were shot, almost as if we were watching reality TV instead of a film. Nevertheless, the characters develop as the film progresses, until one has the feeling at the end that Streisand's character has softened, and Segal's has matured. I found Streisand's character to be irritating at first, and more and more likable as the movie progresses. This movie illustrates how opposites attract, and then how in a love relationship each partner becomes more like the other as they become a couple. Although the pace of scenes may be a little slow for a modern audience, the quality of the dialog definitely makes up for it. I still felt the film was relevant even watching the video 35 years after I first saw the movie in a theater.