Dit is een van de meest unieke films die ik ooit heb gezien, en ik zal me er waarschijnlijk scènes van herinneren tot op de dag dat ik doodga. Prachtige fotografie? Oké. Non-lineaire plot en vreemde verteltechnieken (praten tegen het publiek, taalgebruik)? Oké. Spookachtige soundtrack? Oké. Zwarte humor? Absoluut oké. Een paar van de meest bizarre erotische scènes die ooit buiten de porno zijn gefilmd? O ja. Een mengeling van pure walging en sensuele, eigenzinnige erotiek. Bepaalde films die door de meeste mensen als echt bizar worden bestempeld, lopen het risico om raar te zijn vanwege de raarheid; ik ben blij te kunnen zeggen dat dit daar niet toe behoort. Alles is gebaseerd op de innerlijke logica van de film, wat mijn grootste kritiek zou zijn op films die als 'buitenissig' worden beschouwd. Gaat er zonder meer van uit dat dit niet geschikt is voor mensen met een zwak hart. Een ernstig, gestoord gedicht in de stijl van een noir, waarvan ik zal genieten als ik mijn vrienden zonder enige waarschuwing te grazen kan nemen.
This is one of the most unique films I've ever seen, and I'll probably remember scenes from it till the day I die. Beautiful photography? Check. Non-linear plot line and weird storytelling techniques (talking to the audience, language mixing)? Check. Haunting soundtrack? Check. Black humor? Definite check. Some of the most bizarre erotic scenes ever filmed outside of porn? Oh yeah. A mix of utter revulsion and sensuous, wayward eroticism. Certain morsels of cinema that's classified as seriously weird by most run the risk of being weird for weirdness' sake; I'm happy to say that this is not one of them. Everything adheres to the film's internal logic, which would be my biggest criticism of movies that are considered 'out there'. Goes without saying this is not for the faint-hearted. A serious, deranged noir poem, one I will relish springing upon friends without any forewarning.