Ik heb die film vandaag gezien op de middelbare school, tijdens de filmles. Mijn klas heeft meestal een heel hoog niveau van filmbegrip, en ik was verbaasd toen ik zag dat de jongens 'het einde niet leuk vonden' en 'ik had gedacht dat de film situaties had kunnen gebruiken om de scènes emotioneler te maken', en dat ze alle betekenis van de film misten.<br />Vanuit mijn standpunt gezien gaat deze film over emotionele vervreemding van de gevoelens van de anderen. Het wordt uitgeschreeuwd in de relaties binnen de familie, tussen de regisseur en Scooby, en in elke scène in het script. Ik wil de film niet bederven, maar ik denk dat het duidelijk te zien is op de laatste regel van de film.<br />'storytelling' Ik weet niet of je het kunt begrijpen, maar ik denk dat een film die zo'n diepe betekenis heeft voor iemand die er nooit naar heeft gekeken en die niet heeft nagedacht over de personages die emotioneel gesloten zijn, de moeite waard is om nog eens te bekijken, omdat hij dan misschien een spectaculaire film over het hoofd ziet.
I saw this film today in high school, at cinema class. tough my class is usually in a very high level of film understanding, I was surprised to see how pepole "didn't like the ending" and "tought the film could have used situations to make scenes more emotional", missing all the point of this movie.<br /><br />from my point of view, this film is about emotional disawarness to other pepole's feelings. it is screamed in the relationships inside the family, between the director and Scooby, and in every scene in the script. I do not want to make spoilers for the movie, but I think it shows clear at the last line of the movie.<br /><br />"storytelling" takes what so many other movies (like "crash") tried to do, but do it better, with more depth, more meaning, more gentle treatment to the characters, just better. who ever saw it and did not think of the point of characters that are emotionally closed, I think should watch the movie again, because he might miss a spectacular work of cinema.