Ik wilde niet bang voor haar zijn. Ik wilde die hakbijl pakken en haar een flinke klap verkopen in haar stomme, brutale smoel.<br />De enige leuke dingen aan deze episode waren de obsessie van de dokter met die eetbare kogellagers, de manier waarop hij de Tardis parkeert, en Roses' 'Raads'-gesprek met de man op het asfalt.<br />Maar... eeeee, nog meer enge krabbelende beestjes, kibbelende buren,'spookachtige' raam silhouetten, ingestudeerde Exorcist-stemmen, afgerukte Poltergeist-kasten enzovoort. Iemand die weinig creativiteit bezat, probeerde Rod Serlings oneindig veel getalenteerdere lijk op dit punt tot leven te wekken, maar in plaats daarvan schreven ze een retardisode.<br />Bovendien was dit een vreselijk vernuftig bedachte product placement-'love'-brief naar de spelen van 2012... letterlijk.<br /><br />*PUKE*
I didn't want to fear her. I wanted to grab that pick-axe and smash her a good one in her stupid sass-talking gob.<br /><br />The only fun things about this episode were the Doctor's obsession with those edible ball-bearings, the way he first parks the Tardis, and Roses's "Council" conversation with the tarmac chap.<br /><br />But...ewwwwww, more scary scribbling beasties, squabbling neighbors, "spooky" window silhouettes, put-on Exorcist voices, ripped-off Poltergeist closets et al. Someone lacking in creativity was trying to revive Rod Serling's infinitely more talented corpse on this one but they wrote a retardisode instead.<br /><br />Moreover this was a terribly-crafted product placementy goodwill 'love' letter to the games of the 2012 Olympiad...literally.<br /><br />*PUKE*