Degenen onder ons die in het begin van de jaren tachtig zijn opgegroeid met HBO-programmering, zullen zich de 'lichtkogel' uit Looker nog goed herinneren, omdat de film een van de meest bekeken films in de catalogus van HBO was. De film was spannend, onderhoudend en had een paar goedkope effecten die desondanks leuk waren om naar te kijken. De PG-rating voor films met volwassen personages is in het tijdperk van het geld verdienen met PG-13-films echt verdwenen, en dat heeft geleid tot een vermindering van films met dit personage.<br />'Looker' heeft niet alle zwakheden, zoals hiaten in de logica, maar het heeft wel de kenmerken van een typisch Michael Crichton-verhaal dat zorgt voor een bedachtzame excursie in de wereld van een ander. Albert Finney was memorabel vanwege zijn verwarde en vastberaden (zij het opvallend weinig atletische) arts die het mysterie voor hem probeerde te ontrafelen.
Those of us who grew up on HBO programming in the early 1980's will easily remember the "light gun" from Looker, as the film was one of the most played flicks in HBO's catalogue. The movie was suspenseful, entertainingly acted, and possessed some cheap effects that were, nevertheless, fun to behold. The PG-rating for films with adult characters has really disappeared in the era of making money off of PG-13 films, and that's led to a reduction in films of this character.<br /><br />"Looker" is not without weaknesses such as lapses in logic, but it possesses the traits of a typical Michael Crichton story that make for a thoughtful excursion into another person's world. Albert Finney was memorable for his confused and determined (if strikingly unathletic) doctor trying to unravel the mystery before him. Time shift scenes and the score make for positives, as well.