Gloomy Sunday <0xE2><0x80><0x93> Ein Liebe und Tod, geregisseerd door Rolf Sch<0xC3><0xA4>chter, 1999 <0xE2><0x80><0x93> is een romantische, meeslepende, prachtige en hartverscheurende film. Hij begon als Jules en Jim, eindigde als een van de boeken van Agatha Christie, en tussendoor zei hij iets over liefde, vriendschap, toewijding, jaloezie, oorlog, de Holocaust, waardigheid en verraad, en hij deed het beter dan The Black Book, dat veel populairder is. Hij is niet volmaakt, en ik, een cynicus, verbaasde me uiteindelijk over de complexiteit van de relaties en de sensationele onthullingen, en wie wie is voor wie, maar de film overweldigde me gewoonweg. Volmaakt of niet, hij is onvergetelijk. Alle vier de acteurs in de tragische stukken <0xE2><0x80><0x93> niet eens een driehoek, maar een rechthoek <0xE2><0x80><0x93> waren geweldig. Ik geloof echt dat drie mannen diep zouden kunnen vallen voor een meisje dat zo mooi en waardig was als Ilona in een beroemde voorstelling van de jonge Hongaarse actrice Erica Marozsán, en wie zou dat niet doen? Het oubollige nummer is meeslepend, droevig en mooi, en verdient ongetwijfeld de film die erover is gemaakt en het effect ervan op de talloze luisteraars. Ik ben dol op de film en het verbaast me dat hij zo weinig bekend is in dit land. Het is een juweeltje. Het feit dat het gebaseerd is op een verhaal van het lied dat zo'n belangrijke rol had gespeeld in het leven van alle personages, heeft me ertoe gebracht wat onderzoek te doen, en het echte verhaal achter het lied van Liefde en Dood lijkt net zo fascinerend als het fictieve. Het lied werd in de jaren dertig gecomponeerd door Rezserden Seress en werd geacht veel zelfmoorden te hebben veroorzaakt in Hongarije en in heel Europa toen de wereld afstevende op de meest verwoestende oorlog van de vorige eeuw. Rezserden Seress, een Joods-Hongaars pianist en componist, werd naar het concentratiekamp gestuurd, maar overleefde het, in tegenstelling tot zijn moeder. In januari 1968 pleegde Seress zelfmoord in Boedapest door uit een raam te springen. Volgens zijn necrologie in de New York Times klaagde Mr. Seres dat het succes van 'Gloomy Sunday' hem in feite nog ongelukkiger maakte, omdat hij wist dat hij nooit een tweede hit zou kunnen schrijven.<br />Veel zangers van over de hele wereld hebben hun versies van de liedjes in verschillende talen opgenomen. Meer dan 70 artiesten hebben de song sinds 1935 gezongen, en sommige beroemde namen zijn Billie Holiday, Paul Robeson, Pjotr Leschenko (in het Russisch, onder de titel 'Mratsjnoje Woskresenje'), Bjork, Sarah McLachlan en nog veel meer. De song die me echt raakte en me deed huiveren is van Diamanda Galás, de in Griekenland geboren Amerikaanse zangeres/pianist/artieste met zo'n tragische stem dat ik nog steeds niet over haar zingen heen ben. Galás wordt beschreven als 'in staat tot de meest zenuwslopende vocale verschrikking', en in haar werk concentreert ze zich voornamelijk op de onderwerpen 'lijden, wanhoop, veroordeling, onrecht en verlies van waardigheid'. Wanneer ze het Lied van de Liefde en de Dood zingt, laat haar stem, die van de meest tragische heldinnen uit het Oude Griekenland had kunnen zijn, geen hoop achter en brengt ze de verschrikking en het verdriet van de liefde, die voor altijd verloren zijn gegaan, tot de ondraaglijke en weergaloze hoogten.<br /><br />8.5/10
Gloomy Sunday - Ein Lied von Liebe und Tod directed by Rolf Schübel in 1999 is a romantic, absorbing, beautiful, and heartbreaking movie. It started like Jules and Jim; it ended as one of Agatha Christie's books, and in between it said something about love, friendship, devotion, jealousy, war, Holocaust, dignity, and betrayal, and it did better than The Black Book which is much more popular. It is not perfect, and it made me, a cynic, wonder in the end on the complexity of the relationships and sensational revelations, and who is who to whom but the movie simply overwhelmed me. Perfect or not, it is unforgettable. All four actors as the parts of the tragic not even a triangle but a rectangle were terrific. I do believe that three men could fell deeply for one girl as beautiful and dignified as Ilona in a star-making performance by young Hungarian actress Erica Marozsán and who would not? The titular song is haunting, sad, and beautiful, and no doubt deserves the movie been made about it and its effect on the countless listeners. I love the movie and I am surprised that it is so little known in this country. It is a gem.<br /><br />The fact that it is based on a story of the song that had played such important role in the lives of all characters made me do some research, and the real story behind the song of Love and Death seems as fascinating as the fictional one. The song was composed in 1930s by Rezsö Seress and was believed to have caused many suicides in Hungary and all over Europe as the world was moving toward the most devastating War of the last century. Rezsö Seress, a Jewish-Hungarian pianist and composer, was thrown to the Concentration Camp but survived, unlike his mother. In January, 1968, Seress committed suicide in Budapest by jumping out of a window. According to his obituary in the New York Times, "Mr. Seres complained that the success of "Gloomy Sunday" actually increased his unhappiness, because he knew he would never be able to write a second hit." <br /><br />Many singers from all over the world have recorded their versions of the songs in different languages. Over 70 performers have covered the song since 1935, and some famous names include Billie Holiday, Paul Robeson, Pyotr Leschenko (in Russian, under title "Mratschnoje Woskresenje"), Bjork, Sarah McLachlan, and many more. The one that really got to me and made me shiver is by Diamanda Galás, the Greek born American singer/pianist/performer with the voice of such tragic power that I still can't get over her singing. Galás has been described as "capable of the most unnerving vocal terror", and in her work she mostly concentrates on the topics of "suffering, despair, condemnation, injustice and loss of dignity." When she sings the Song of Love and Death, her voice that could've belonged to the most tragic heroines of Ancient Greece leaves no hope and brings the horror and grief of love lost forever to the unbearable and incomparable heights.<br /><br />8.5/10