Ik vond deze film uitstekend, vermakelijk en heel informatief voor mensen als Connie Volkos. Ze is een verachtelijke dievegge, een halvegare met een gestoorde en sociopathische persoonlijkheid. Ze maakt zich niet druk over het verwoesten van het leven van andere mensen en is zich niet bewust van de verwoesting die ze aanricht. Ze neemt geen verantwoordelijkheid voor haar daden en denkt dat ze alles ongestraft kan doen. Het is allemaal begonnen met Michelle Brown (het slachtoffer) die het kantoor van de kredietbank binnenloopt waar Connie werkte, met een rok aan die Connie mooi vond. Als haar creditcard wordt geweigerd in de winkel, steelt ze Michelles creditcard en informatie en beleeft ze op oneerlijke wijze het luxeleventje dat ze wil. Het enige wat ik uiteindelijk tegen haar kan zeggen is: 'Hé, hallo.' Als je je hele leven hebt uitgestippeld, kun je niet zomaar op een dag zeggen: 'O, ik denk dat ik wil wat iedereen al zijn hele leven wil.' Zo werkt het niet.'
I thought this movie was excellent, entertaining and very informing of people like Connie Volkos. She is a despicable thief, a nut and definitely personality disordered and sociopathic. She is not concerned with ruining other people's lives and is oblivious to the devastation she causes. She takes no responsibility for her actions and thinks she can just get away with things. It all started when Michelle Brown (the victim) walks into the loan office were Connie worked, with a skirt on that Connie liked. When her credit card is declined at the store she steals Michelle's credit card and information and dishonestly has the luxuries life, she wants. In the end all I can say to her is that, "Hey when you've layed around your whole life, you don't just get to say one day, "Oh I think I want what everybody else has worked so hard for their whole life". It does not work that way".