Maxwell Bright haat vrouwen, maar hij haat zichzelf nog meer. Hij vernietigt zijn bedrijf, zijn kredietwaardigheid, zijn huis en zijn vriendschappen. Zelfs zijn lichaam valt uiteen, schijnbaar onder het grote kosmische gewicht van zijn haat. En toch: deze film gaat niet over walging; hij gaat over vergevingsgezindheid. Ja, Maxwell is weerzinwekkend. Maar hij heeft een paradigmatisch, verlossend troefkaart in handen: iemand houdt van hem. Als Mai Ling hem kan vergeven, eren, liefhebben <0xE2><0x80><0x93> dan kunnen wij dat ook. En uiteindelijk kan Maxwell zelf dat ook <0xE2><0x80><0x93> en dat is precies wat hem vrijmaakt.<br />Ik genoot van de naakte beverigheid van deze film. Vooral de optredens van Patrick Warburton, Marie Matiko en Eric Roberts waren boeiend en meeslepend. Het zal je vergevingsgezindheid op de proef stellen en je zult er beter van worden.
Maxwell Bright hates women, but he hates himself even more. He destroys his business, his credit rating, his home and his friendships. Even his body falls apart, seemingly under the great cosmic weight of his hatred. And yet: this movie isn't about loathing; it's about forgiving. Yes, Maxwell is repulsive. But he holds a paradigmatic, redemptive trump card: somebody loves him. If Mai Ling can forgive him, honor him, love him -- then so can we. And ultimately, so can Maxwell himself -- which is precisely what sets him free. <br /><br />I enjoyed the naked shakiness of this movie. Performances by Patrick Warburton, Marie Matiko and Eric Roberts were especially textured and compelling. See this movie. It will test your powers of forgiveness, and you'll be better for it.