Humphrey Bogart speelt een hoofdrol in dit nogal ongelijkmatige, door flashbacks gedomineerde drama als een goedhartige advocaat die opkomt voor een jongeman (John Derek) die ervan wordt beschuldigd een politieagent dood te hebben geschoten tijdens een ontsnappingspoging. Terwijl Bogart strijdt tegen een volhardende aanklager die door George Macready is aangesteld, vertelt hij de jury het verhaal van het verleden van zijn cliënt. Hoe deze man, die van moord wordt beschuldigd en de doodstraf onder ogen moet zien, de man is geworden die hij is, de dingen die hij heeft doorgemaakt en al die tijd heeft geprobeerd zijn onschuld te bewijzen. In feite is Bogart het grootste deel van de tijd bezig sympathie voor zijn cliënt op te wekken. Sympathie waarmee de jury en het publiek eerlijk gezegd niet kunnen leven.<br />'Klop op Elke Deur.' Het is in wezen een gewone rechtbankdramafilm met een iconische hoofdrolspeler die het hele verhaal vertelt. Het is vrij kort, maar tegelijkertijd nogal uitgerekt, omdat dit hele verhaal van een demente jonge man die is vergiftigd door de verwoestende krachten van de beschaving al vele malen eerder is verteld en in betere omstandigheden. Filmmakers als Otto Preminger en Sidney Lumet zouden later bewijzen dat als het op rechtbankdrama's aankomt, het dat altijd is.' Het is beter om mondeling over de moorden te vertellen in plaats van ze te laten zien als een proloog of een flashback, want dat lijkt alleen maar in de weg te zitten en er kan veel meer drama worden gegenereerd door de acteurs die met deze gebeurtenis te maken hebben en die geen van hen heeft gezien.<br />'Klop op Elke Deur' is een vlekkerig en erg onevenwichtig rechtbankdrama met heel weinig verrassingen en nog minder om het publiek te boeien. Zelfs de beroemde en goed geacteerde slotpleidooien van Bogart hebben niet de impact die je zou verwachten. Maar raak niet in de war. Ik sla niet 'Klop op Elke Deur'. Ik zeg alleen maar dat het...' Het is een onderbelichte, maar niettemin waardige manier om precies honderd minuten van je tijd te besteden. Humphrey Bogart is zoals gewoonlijk geweldig, maar het probleem is dat zijn personage een ronduit oninteressante en tweedimensionale strafpleiter is. Bogart geeft het personage wat charisma, maar de tekst genereert alleen maar een herbruikbare held. Maar laat je niet misleiden. Ik draai niet 'Knock on Any Door'. Het werkt prima voor wat het is. Maar als je Humphrey Bogart in een waarlijk charismatische, goed geschreven rol wilt zien, huur dan 'Casablanca'. En als je een waarlijk goed verwezenlijkt rechtszaaldrama wilt zien, richt je dan op 'Anatomy of a Murder' (1959) en/of '12 Angry Men' (1957).
Humphrey Bogart stars in this rather uneven courtroom, flashback-dominated drama as a good-hearted defense attorney standing up for a young man (John Derek) accused of shooting a police officer dead while making an escape attempt. As Bogart fights against a persistent prosecuting attorney placed by George Macready, he tells the jury the story of his client's past. How this man accused of murder and facing the death penalty became the man he is, the sort of things he'd gone through, and all the while, trying to prove his innocence. Basically, Bogart spends most of the time trying to create sympathy for his client. Sympathy that the jury and the audience frankly cannot come to terms with.<br /><br />"Knock on Any Door" is basically a standard courtroom drama picture with an iconic leading man narrating the whole story. It's fairly short, but sort of drawn out at the same time because this whole story of a demented young individual poisoned by the ravages of civilization has been told many times before and in better situations. Filmmakers like Otto Preminger and Sidney Lumet would later go on to prove that when it comes to courtroom dramas, it's better to relate to the killings through word of mouth rather than showing it either as a prologue or a flashback, for it just seems to get in the way and there is far more drama that can be generated by the actors relating to this event none of them have seen.<br /><br />"Knock on Any Door" is a spotty and very uneven courtroom drama with very little to surprise and even less to move the audience. Even the famous and well-acted final sentencing speech done by Bogart does not strike with the impact that one should expect it to. But do not be confused. I am not bashing "Knock on Any Door". I am just simply saying that it's an underplayed, but nevertheless worthy way of spending exactly one hundred minutes of your time. Humphrey Bogart is great as usual, but the problem is that his character is a frankly uninteresting and two-dimensional defense lawyer. Bogart gives the character some charisma, but the writing just generates a recyclable hero. But do not be misled. I am not panning "Knock on Any Door." It works fine for what it is. But if you want to see Humphrey Bogart in a truly charismatic, well-written role, then rent "Casablanca." And if you want a truly well-realized courtroom drama, then set your sights on "Anatomy of a Murder" (1959) and/or "12 Angry Men" (1957).