Mijn petje af voor iedereen die de ambitie heeft om van de bank af te komen en een film te maken. Het is een enorme onderneming. Maar de lovende recensies die elders stonden, waren zo in strijd met mijn eigen ervaring dat ik me gedwongen voelde een ander standpunt in te nemen. Deze film leek in de krantenlijsten zonder enige publiciteit te staan, dus zocht ik hem van tevoren op op IMDb. De achtergrondinformatie wees duidelijk in de richting van'mormonenfilm'. Het probleem met dit genre is dat het leunt op inside jokes en in het koor predikt met uitsluiting van het bredere publiek. De verwijzingen naar de LDS waren veelvuldig en grof. In mijn oren klinkt het accent van de hoofdpersoon meer als Alabama dan Montana. En hoe kon iemand, zelfs na een oppervlakkig eerste afspraakje, niet weten dat hij een relatie kreeg met de kleindochter van zijn baas? Aan de technische kant waren er leuke stedelijke en plattelandsfoto's van Engeland, maar er waren ook een paar zeer overbelichte, door de zon gebleekte foto's. De soundtrack deed me te veel denken aan een soap.
My hat is truly off to anyone who has the commitment to get off of the couch and actually make a movie. It is an enormous undertaking. But the gushing reviews listed elsewhere were so contrary to my own experience that I felt compelled to offer another point of view. This film seemed to appear in the newspaper listings with no publicity so I researched it in advance on IMDb. The background information pointed clearly toward "Mormon cinema". The problem with the genre is that it leans on the inside joke and preaches to the choir to the exclusion of the broader audience. The LDS references were frequent and heavy-handed. To my ear, the main character's accent sounds more like Alabama than Montana. And how could anyone not know after even the most superficial first-date small talk that he was getting involved with his boss's grand-daughter? On the technical side there was enjoyable urban and rural photography of Britain but there were also several very over-exposed sun-bleached shots. The soundtrack reminded me too much of a soap opera Wurlitzer.