Aljosja, een negentienjarige soldaat in het sovjetleger, neutraliseert min of meer bij toeval drie Duitse tanks en mag met zes dagen verlof naar huis om zijn moeder te bezoeken en haar dak te repareren. In de trein ontmoet hij een andere verschoppeling, de schuchtere Sjoera, en wordt verliefd. De film toont de mensen die hij op weg naar huis door het door oorlog verscheurde Rusland ontmoet.<br />Dit is een verbazingwekkende film, een soort ruige-hond-verhaal en een die je niet gauw zult vergeten. Hij is zo buitengewoon goed geregisseerd in een natuurlijk, vloeiend ritme met een gladde, pretentieloze camera en prachtige belichting. Dat is misschien alles, wat de affiniteit van de film ook is met Pudovkins meesterwerken als 'Aarde' en 'Deserter', 'Ballade van een Soldaat'. Het is een en al hart, empathie en oprechtheid, en het zal zich vastklampen aan je hartspier.<br />De jongen is nog niet afgestompt in de stijl van de volwassene, en de mensen die hij ontmoet wekken onmiddellijk sympathie bij hem op. Aljosja is gewoon een van de sympathiekste personages die je in een film zult tegenkomen, zonder banaal of schattig te zijn. En de mensen die hij ontmoet zijn bijna nooit zo sympathiek als hij, getuige de vriendin van Pavlov, die Aljosja beloofd heeft de zeep als geschenk mee te brengen. Als hij daar aankomt, krijgt ze bezoek van een minnaar, en hoewel Aljosja haar veroordeelt, doet de film dat niet. De beschrijving van ontluikende jonge liefde is betoverend, maar heeft ten slotte zijn eigen bittere ironie. Bekijk dit als je de kans krijgt. Laat je niet weerhouden door vooroordelen over wat je denkt dat Russische cinema is.
Alyosha, a 19-year old private in the Soviet army, more or less by accident neutralizes three German tanks and is allowed to return home to see his mother and fix her roof on a six-day leave. On a train he meets another stow-away, the timid Shura, and falls in love. The movie depicts the people he meets on his way home through war-torn Russia.<br /><br />This is an amazing film, a kind of shaggy-dog story and one you are not liable to forget. It is so extremely well-paced in a natural, flowing rhythm with a smooth, unassuming camera and lovely lighting. Be that all is it may, whatever the film's affinities with Pudovkin masterpieces such as 'Earth' and 'Deserter', 'Ballad of a Soldier' is all heart, empathy and sincerity, and it will clutch at your heart-strings.<br /><br />The boy is not yet jaded in the grown-up fashion, and the people he meets stir him into immediate sympathy, Alyosha is simply one of the most likable characters you will encounter in a film, without being trite or cutesy. And the people he meets are hardly ever as sympathetic as he is, witness private Pavlov's girlfriend, whom Alyosha promised to bring the soap as a gift. When he gets there, she has a lover visiting her, and although Alyosha judges her, the film itself does not. Its description of budding young love is enchanting, but it has, finally, its own bitter irony.<br /><br />Watch this whenever you get the chance. Do not let prejudice about what you think Soviet cinema is like detain you.