Takashi Miike moet tegenwoordig wel een van mijn favoriete filmmakers zijn, want ik ben links en rechts op zoek naar zijn werk. Bezoeker Q is waarschijnlijk de vreemdste van zijn vreemde films die ik tot nu toe heb gezien, misschien nog wel vreemder omdat er geen bovennatuurlijke elementen in zitten die je in de meeste van zijn andere films wel ziet. Ik denk dat ik dit het beste kan vergelijken met 'Geluk' van Todd Solondz, maar dan met delen van deze film die door de modder slepen en het in vergelijking daarmee iets heilzaams geven. Bijna. Dit brengt disfunctioneel gezinsgedrag tot een 'n-th' niveau, en toch vond ik het niet zo moeilijk om ernaar te kijken. We hebben incest, ouderlijke mishandeling, heroïneverslaving, prostitutie (in de familie) en gewoon ouderwetse krankzinnigheid. Miike heeft blijkbaar ook iets met moedermelk, als je Gozu hebt gezien, weet je wat ik bedoel. Pa is een mislukte tv-verslaggever, wiens ondergang iets te maken had met een tv-interview met een stel jonge schooiers die een microfoon in zijn mond hebben gestopt waar hij hem niet wilde hebben. Ma is een wrak, de jonge zoon slaat haar & zij haalt trucs uit om haar drugsverslaving te financieren. De jonge zoon wordt gepest en neemt het blijkbaar op voor ma. En de oudste dochter, die niet meer thuis woont, nou, dat zul je wel zien. Op een gegeven moment komt er een mysterieuze gast die huisgast wordt nadat hij zijn vader met een steen op zijn hoofd heeft geslagen (twee keer). Zijn bedoeling is niet helemaal duidelijk, maar op de een of andere manier brengt hij het gezin dichter bij elkaar, niet dat Ozzie & Harriet nu precies zijn wat ze doen, maar ze doen toch weer dingen als gezin. Hartverwarmend. Ja, vast. Hoe dan ook, dit is een verontrustend horloge en ik heb van elke minuut genoten. Zeer aanbevolen, als je van de huidige golf van vreemde Japanse films houdt.
Takashi Miike has got to be one of my favorite film makers these days, I'm out searching for his stuff left and right. Visitor Q is probably the weirdest of his weird movies that I've seen yet, maybe more so because it's missing any of the supernatural elements present in most of his other films. I guess the closest thing that I could compare this to is "Happiness" by Todd Solondz, but parts of this drag that through the mud and make it seem somewhat wholesome in comparison. Almost. This takes dysfunctional family behavior out to the "n-th" degree, and yet I didn't find it that hard to watch. We have incest, parental abuse, heroin addiction, prostitution (runs in the family) and just good old fashioned insanity. Miike apparently has some thing for mother's milk, too, if you've seen Gozu then you know what I mean. Dad is a failed TV reporter, whose downfall had something to do with a televised interview with some young punks that inserted a microphone where he didn't want it. Mom is a mess, the young son beats her & she turns tricks to support her drug addiction. The young son is bullied and takes things on on mom, apparently. And the oldest daughter, who is no longer living at home, well, you'll see. Along comes a mysterious visitor who becomes a house guest after hitting dad on the head with a rock (twice). His purpose is somewhat unclear but he somehow brings the family closer together, not that any of what they're doing is particularly Ozzie & Harriet but they're still doing things as a family again. Heartwarming. Yeah, right. Anyway this is a disturbing watch and I enjoyed every minute of it. Highly recommended, if you enjoy the current wave of strange Japanese films.