Marius ET Jeannette is een nostalgische film die de nadruk legt op de klassenstrijd en dingen die allang voorbij zijn. Dat laatste is duidelijk te zien aan de hechte gemeenschap die ontstaat door de huisvesting en de manier waarop de mensen met elkaar omgaan. De klassenstrijd, veroorzaakt door de armzalige, precaire banen en door de eenvoud van het leven, waar seks het enige is wat ze zich kunnen veroorloven, benadrukt het verlangen naar het Frankrijk dat ooit de grootste macht in de Europese Unie was (zie hoe in het begin van de film een wereldballon in de ooit zo grote haven drijft <0xE2><0x80><0x93> een symbool van globalisering en kapitalisme dat Frankrijk achter zich heeft gelaten). Over het geheel genomen is de film hetzelfde als veel andere romantische films. een heel traag begin van een schijnbaar zinloze liefdesgeschiedenis, waarin je alleen maar kunt denken: 'Maak je er maar niet druk om, ga bij elkaar zitten!' en waar het einde nogal teleurstellend is. Ik zou het niet aanbevelen, tenzij je de uitbundige verbittering van de jaren negentig zou moeten bestuderen.
Marius ET Jeannette is a nostalgic film created to highlight class struggle and things long gone. The latter is evident by the close nit community given by the living arrangements and how the people interact. The class struggle, given by the poor precarious employment and by the simplicity of life, where sex seems to be the only interest they can afford, highlights a longing for the France that once was the biggest power in the European union ( notice how in the beginning of the movie, a world balloon floats in the once great harbour - a symbol of globalisation and capitalism that has left France behind). Overall the movie is the same as many other french romantic movies .. a very slow start to a seemingly pointless love story , where all you can think is "get over it you two and get together!" and where the ending is rather disappointing. I wouldn't recommend it unless you had to study the french bitterness of the 90s.