270 jaar geleden, in Salem, werden een heks en haar vader op de brandstapel gezet door een puritein uit New England, die samen met al zijn afstammelingen vervloekt is door zwarte magie en nooit geluk zal vinden in de liefde; spring vooruit naar de dag van vandaag (circa 1942), de heksen worden vrijgelaten van hun vaste plek en het betoverende meisje ontdekt dat de laatste nazaat een knappe politicus is met een feeks als verloofde (de vader van de heks vertelt haar dat mannen altijd met de verkeerde vrouw trouwen <0xE2><0x80><0x93> het zijn de meisjes die ontsnappen die het echte ongeluk veroorzaken). Uit het verhaal 'De hartstochtelijke heks' van Thorne Smith en Norman Matson komt een plagerige, dwaze romantische komedie die vrolijk begint, maar al snel inzakt. Fredric March is gepast in de war, maar Veronica Lake heeft (ondanks haar beroemde kiekeboekapsels) heel weinig charisma (en haar zangerige manier van spreken is irritant). De plot is zo dun dat het niet eens als een truc telt <0xE2><0x80><0x93> scènes (zoals een rampzalige bruiloft of een hotelbrand) beginnen en eindigen als schetsen, en niets ervan is erg gedenkwaardig.
270 years ago in Salem, a witch and her father were burned at the the stake by a New England Puritan, who is cursed along with all his descendants by black magic and will never find happiness in romance; jump ahead to the present day (circa 1942), the witches are released from their holding spot and the bewitching lass discovers the latest descendant is a handsome politician with a shrew for a fiancée (the witch's father tells her men always marry the wrong woman--it's the girls who get away who cause the real unhappiness). From the story "The Passionate Witch" by Thorne Smith and Norman Matson comes a teasing, silly romantic comedy which begins brightly but flags sometime after that. Fredric March is appropriately befuddled, but Veronica Lake (despite her famous peek-a-boo tresses) has very little charisma (and her sing-songy delivery is a nuisance). The plot is so thin it doesn't even count as a contrivance--sequences (like a disastrous wedding or a hotel fire) start and stop like sketches, and nothing in it is very memorable. ** from ****