Grappig hoe meningen kunnen verschillen. Ik heb er alle respect voor dat veel mensen deze film een meesterwerk vonden, maar ik vond hem pretentieus, oneerlijk, een uitwendige vertoning van 'ellende' vol stereotypen (en met een nogal behoudende ondertoon). Het gevallen engelenmeisje dat de wederopstanding doormaakt, de moeder van de Madonna, de slechte (echte d) vader, het gewelddadige en gewelddadige vriendje dat alleen aan zichzelf denkt, et cetera. Allemaal veel te berekenend en naar mijn smaak geënsceneerd <0xE2><0x80><0x93> er zijn zoveel andere films die ik eerlijker vind in hun beschrijving van armoede en ellende (maar met waardigheid). En dan vooral het sprookjesachtige einde. Het leek zo veel op een ingebeelde armoede van iemand die het nooit heeft meegemaakt. Het enige waar ik echt van genoot in die film was de erotische spanning tussen twee oudere personages, iets wat je zelden in een film ziet. Naar mijn mening geeft dat deze film een extra startpunt.
Funny how opinions can be different. I perfectly respect that many people found this movie a masterpiece, but I found it pretentious, dishonest, an external exhibition of "misery" full of stereotypes (and quite a conservative undertone). The fallen angel girl that goes through resurrection, the Madonna mother, bad (really really b a d) father, abusive and violent self-centered boyfriend, etc. All too calculated, staged for my taste - there are so many other films that I find more honest in their portray of poverty and misery (but with dignity). And then above all the fairy-tale end. It seemed so much like an imagined poverty by someone who has never experienced it.<br /><br />The only thing that I really enjoyed of that film was the erotic electricity between two older characters that is a rare thing to see in a movie. In my opinion, that gives an extra start to this movie.