Deze film is het jongere broertje van David Lynch' _Wild at Heart_. De regie en de uitvoeringen zijn ruwer en schalkser, maar ik denk dat regisseur Araki het zo wilde. Deze film heeft wel een plot, maar het landschap is bijna geheel psychologisch, vooral het einde. Het is een combinatie van punk en pre-gothmuziek met een personage, Jordan White, die een soort liefdevol accepterende, van moment tot moment durende Christusfiguur is. Als je dat kunt accepteren, moet je deze film zien.<br />Tussen haakjes, de openingscredits van 'A heteroseksuele film van Gregg Araki' zijn een beetje overdreven voor recensenten die zijn laatste film het etiket 'homofilm' opplakten. 'Doom Generation' heeft een hele tijd een homoseksuele ondertoon, en is ook heel interessant.
This movie is the younger brother to David Lynch's _Wild at Heart_. Its direction and performances are rougher and more archly surreal but I think director Araki wanted it that way. This movie does have a plot but its landscape is almost entirely psychological--especially the ending. It combines punk and pre-Goth music with a character, Jordan White, who is a kind of lovingly accepting, moment-by-moment Christ-figure. If you can accept that statement, you should watch this movie.<br /><br />By the way, the opening credit "A heterosexual movie by Gregg Araki" is a bit of a flipped bird to reviewers who pigeonholed his last movie with the tag "gay film." "Doom Generation" does have a gay subtext throughout; a very interesting one, too.