Directeur Vittorio de Sica verwerpt het neorealisme dat zijn vroegste werk kenmerkte en kiest voor een meer poëtische benadering met dit verhaal over een rijke, bevoorrechte familie die zich afsloot voor de oprukkende dreiging van het fascisme in de begindagen van het Italië van de Tweede Wereldoorlog. Uiteindelijk komen ze tot de ontdekking dat hun elitaire status hen niet beschermt tegen de fascistische dreiging, en de stille, vernietigende afloop laat zien hoe de familie wordt gescheiden, misschien wel voorgoed, terwijl ze worden bijeengedreven en als vee in rijen worden gedreven.<br />De afloop maakt deze film gedenkwaardig, maar alles wat daarna gebeurde, leek me nogal lichtzinnig, gezien het onderwerp. Het is een film die ik als een meesterwerk beschouw, en ik denk dat de reputatie ervan enigszins berust op het feit dat De Sica, een gerespecteerd regisseur, hem heeft geregisseerd.<br />**Een** pluim.<br />**Een** pluim.
Director Vittorio De Sica eschews the neo-realism that defined his earliest work and takes a more poetic approach with this story about a wealthy, privileged family who shut themselves away from the encroaching threat of fascism in the early days of WWII Italy. They ultimately find that their elite status does not protect them from the fascist threat, and the quietly devastating ending shows the family being separated, perhaps forever, as they are rounded up and herded into lines like so much cattle.<br /><br />The ending makes this film memorable, but everything proceeding it struck me as rather lightweight, given the subject matter. This isn't a movie I think back on as a masterpiece, and I think its reputation rests somewhat on the fact that De Sica, a respected master, directed it.<br /><br />Grade: B+