Getrouwde Professor (Jeff Daniels) ontwaakt uit de enige slaap die we zien, en ontdekt dat zijn vrouw weg is. Het enige is dat ook hij de tijd mist. Hij heeft al een zware slaapachterstand voordat we de scène zelfs maar betreden, en het enige wat we hoeven te volgen is de ravage die is achtergelaten. Het is een martelende reis naar een geest die zich ontrafelt van een misdaad, te ongelooflijk en te afschuwelijk om mogelijk te zijn. De film geeft ook goede commentaar op een genootschap dat zo vol pillen zit, dat het gebruik van psychotrope drugs heel gewoon is en wordt gebruikt om ons dagelijks bestaan te regelen in plaats van ons echte emotionele zelf. Onze Professor, die nooit zijn vertrapte, smerige huishouden verlaat, is een afspiegeling van de verlammende schade die tijdens een zware depressie kan worden aangericht. En dat het kwetsbare ding dat ons allemaal bij elkaar houdt, in diepe wanhoop kan worden beschadigd, al is het maar door één ander.
Married Professor(Jeff Daniels) awakes from the only sleep we see, to find his wife missing. Only thing is, he's missing time, too. He's been severely sleep deprived before we even enter the scene and the wreckage that's been left behind is all we have to follow. It's an excruciating journey into a mind unraveling from a crime, too unbelievable and too horrific to be possible. The film also makes good comment on a Society so pill-laden, that the use of psycho-tropic drugs is common place and is used to deal with our day to day existence rather than with our real emotional selves. Our Professor, who, never leaves his downtrodden, filthy household is a representation of the stultifying damage that can occur during severe depression. And that the fragile thing that keeps us all connected, can be damaged, even if by only one other, in deep despair.