Dit is zo'n film die best aardig zou kunnen zijn, maar die niet te zien is omdat de regisseur zo verliefd is op zijn/haar techniek. De plot is niet baanbrekend, maar hij is anders dan de meeste tijdreisfilms waarin je steeds teruggaat in de tijd. Jammer genoeg houdt de regisseur zo van de soundtrack en de slooooooooow-bewegingen dat hij die telkens weer gebruikt, wat resulteert in iets waar je misschien wel van zult genieten als je van zinloze gewichtigdoenerij over ons bestaan of wat dan ook houdt. Dat wil zeggen, de film voorziet daar niet in, maar David hoe-heet-hij-ook-weer wil waarschijnlijk dat je nadenkt en herinneringen ophaalt tijdens de veelvuldige sloooow-bewegingen van het terugspoelen van de geschiedenis. De premisse is nu al moeilijk te geloven. Het is jammer dat hij besluit slim te zijn met technieken. Telkens en telkens weer.
This is the kind of movie that could be decent, but becomes unwatchable because the director's so in love with his/her techniques. The plot's not groundbreaking, but it is different from most time travel movies where you keep going back in time. Unfortunately, the director likes the soundtrack and sloooooow motion so much he keeps using it over and over, resulting in something you may enjoy if you love meaningless pontification on our existence or what-not. That is, the film doesn't provide for it but David what's-his-name probably wants you to ponder and reminisce during the frequent slooow-motion rewinding of history. The premise is hard to believe already. It's a shame he decides to be clever with techniques. Over and over and over again.