Toen deze zaak in 1984 aan het licht kwam, werkte ik op de afdeling NJ. Ik herinner me dat het verhaal werd gepubliceerd op de pagina's van de Asbury Park Press en in de gesprekken op kantoor. Toen het zondagse artikel door Peter Maas werd gepubliceerd, slaakte ik een zucht van verlichting voor het gezin. Later kocht ik het boek van Maas en las het een paar keer. Toen de film voor het eerst werd vertoond, was ik getrouwd en had ik drie kinderen. Alle details die in de film werden beschreven, klopten als een bus.<br />Onlangs heb ik mijn boek (dat samen met mijn dvd in een opslagplaats in het noorden lag) opnieuw aangeschaft en opnieuw gelezen. Huiselijk geweld gaat niet weg <0xE2><0x80><0x93> het blijft je altijd bij! Toen ik dit boek opnieuw las, besefte ik dat het 'kind' nu een jongeman van 25 is <0xE2><0x80><0x93> net zo oud als zijn moeder was toen ze werd vermoord.<br />Deze film is zo tijdloos, in zoverre dat er nog steeds vrouwen op zo'n gewelddadige manier door hun man worden vermoord, dat je je afvraagt of er wel een 'beschaafde' samenleving bestaat.
I was a NJ resident when this case broke in 1984. I remember the story as relayed on the pages of the Asbury Park Press and the conversations around the office. When the Sunday article was published by Peter Maas, I felt a sigh of relief for the family. I later purchased the book by Maas and read it a few times. When the movie first aired, I was married with three children. All of the detailed portrayed in the movie was right on the money.<br /><br />I recently re-acquired my book (it was stowed in a storage facility up north, along with my DVD) and have re-read it. Domestic violence doesn't go away - it stays with you forever! In reading this book again, I realized that the "child" is now a young man of 25 - the same age his mother was when she was murdered. <br /><br />This movie is timeless, in so much as there are still women killed by their husbands in such a violent manner, that it begs one to question the existence of a "civilized" society.