Voor mijn zestiende verjaardag zag ik voor het eerst een voorstelling met dezelfde bezetting als in de film (met uitzondering van de Soprano die Mabel speelde). Ik vond het toen prachtig en ik vind het nog steeds prachtig. Die arme Frederic is de slaaf van zijn plicht, en hoewel hij al eenentwintig jaar is, is hij in werkelijkheid een jongetje van vijf. Dat weet hij, en daarom moet hij tot 1940 bij de piraten blijven, en zijn Mabel belooft dat ze op hem zal wachten.<br />De voorstelling is erg oubollig en de grappen zijn hilarisch, hoewel sommige erg actueel zijn. Jon English speelt net zo goed voor het publiek als op het toneel, met groot effect, en de deelname van het publiek is de pret meer dan waard.<br />Het is me nog maar net gelukt om een nieuw exemplaar van deze productie te krijgen nadat ik de oude video had versleten... _lol_. Het is mijn lievelingsfilm, de perfecte manier om je op te vrolijken als je je neerslachtig voelt.
I first saw this show live with the same cast as in the movie (With the exception of the Soprano who played Mabel) in Adelaide, South Australia, for my 16th birthday. I loved it then and I love it now. Poor Frederic is the slave of duty and although he has lived 21 years is in fact a little boy of 5. Knowing this, he must return to the pirate band until 1940 and his Mabel promises to wait for him.<br /><br />The show is very camp and the gags are hilarious, although some of them are very topical. Jon English plays to the audience as much as he does on the stage to great effect and the audience participation is well worth the fun.<br /><br />I have only just managed to get a new copy of this production after having worn the old video out.....lol. It is my all-time favourite feel good movie, just perfect for cheering you up when you are feeling down.