De recensies die vermelden dat er in deze film geen sprake is van plot, acteerwerk en verdienste, zijn voor het merendeel volkomen terecht. Cindy en Donna is niets meer dan een softcore-oefening die in de jaren zeventig zo vaak voorkwam, met een pseudoverhaal over twee halfzusters die seksueel ontwaken <0xE2><0x80><0x93> op verschillende momenten zeker hoogtepunten omdat Donna een relatie heeft <0xE2><0x80><0x93> met Cindy's vader (denk ik?). Het materiaal is spartaans als het op plotontwikkeling aankomt en is in feite gewoon het ene na het andere louche scenario. Er is in de film in wezen geen acteerwerk, behalve een tamelijk middelmatige vertolking van Susy Allen als de gekwelde, met drank overgoten moeder. Haar vertolking was op zijn minst interessant, zo niet over de top. Er is een of andere vreemde moraal die de regisseur en de scriptschrijver in al hun softe naaktscènes, bijna-incestscènes en masturbatiescènes proberen te persen, maar ik trapte er niet in. Deze film was bovenal een les in saaiheid en hoe je soms zelfs de meest uitputtende films moet doorstaan om tot het eind door te dringen. Cindy en Donna is zo'n film.
The reviews stating that this film is void of plot, acting, and merit are, for the most part, right on target. Cindy and Donna is nothing more than a soft-core exercise so prevalent in the 70s with a pseudo-story about two half-sisters sexually awakening - certainly peaking at different times as Donna is having a relationship - witnessed by Cindy - with Cindy's father(I think?). The material is spartan when it comes to plot development and really is just one sleazy scenario after another. There is essentially no acting in the movie except a rather mediocre performance coming from Susy Allen as the harried, booze-filled mother. Her performance was at least interesting if not definitely over-the-top. There is some weird moral the director and scriptwriter try to squeeze into all their soft-core nudity scenes, near-incest scenes, and masturbation scenes, but I wasn't buying. This film above all was a lesson in tedium and how one must sometimes endure even the most trying of films to get through to the end. Cindy and Donna is one of those films.