Deze film kan de rest van je weekend absoluut een depressie veroorzaken. Het is de absolute keiharde film over de onmenselijkheid in Auswitch Birkenau. Hij laat zien hoe een groep Hongaarse joden wordt gedwongen in de gaskamers en crematoria te werken, de zogeheten'sondercommando's'. De schaal van de massamoord is nog nooit zo treffend getoond, en ik heb heel wat WOII-films stilgezeten. De gedwongen deelname aan de massamoord en de onmenselijke roes die daardoor ontstaat, is het centrale thema van deze film. Door de film heen maken de massamoord en de 'buitenaardse' situatie die daardoor ontstaat het moeilijk de identiteit van de slachtoffers of andere personages in de film vast te stellen. Dit blijft zo tot de 3 minuten voor het einde van de film. Nadat de opstand van de sondercommando's door de SS is neergeslagen, wordt het definitieve einde van de sondercommando's ingeluid met een trillend gedicht door een vermoorde kieuw. Het gedicht en de beelden schieten door het hert heen.
This movie can absolutely cause a depression for the rest of your weekend. It is the absolute hardcore movie of the inhumanity at Auswitch Birkenau. It shows a group of Hungarian Jews how are forced into working the gas chambers and crematoria the so called 'sonder commandos'. The scale of the mass murder has never been shown so graphically , and I have seen quiet a lot of WOII movies. Forced participation in the mass murder and the inhumanely dally routine this creates is the central theme of this movie. Through out the movie the mass of people being murdered and the 'alien' situation this creates makes it difficult to identify whit any of the victims or other characters in the movie. This remains until the 3 minutes before the end of the movie. After the rebellion of the sonder commandos is smashed by the SS, a trilling poem by a murdered gill sums up the final end of the sonder commandos. The poem and imagery shoots through the hart.