1973. Het was tien jaar na de moordaanslag op JFK. De Verenigde Staten waren nog steeds in Vietnam. Studenten stierven en werden in elkaar geslagen tijdens protestdemonstraties. Watergate was aan de gang. Rocksterren uit het psychedelische tijdperk van de muziek vielen als vliegen. Amerika had officieel het tien jaar durende proces van het verliezen van zijn onschuld afgerond. Het was voorbij. Toen gebeurde er iets vreemds. Een jonge filmer die in Hollywood naam probeerde te maken, maakte een film die simpel had moeten zijn. Die niet belangrijk had moeten zijn. Maar dat was hij wel. Die film was 'American Graffiti'.<br />'American Graffiti' is een verhaal over een avond in het leven van een groep tieners in een klein stadje. Ze staan allemaal op het punt om iets geweldigs te gaan doen, maar niemand van hen weet dat nog. Dat heet volwassen worden. Deze avond is hun afscheid van de onschuldige jeugd. Het is een duidelijke parallel met wat Amerika op het punt stond door te maken. Binnen een paar jaar zouden de meeste mensen die de personages van de film vertegenwoordigen beïnvloed worden door de chaotische gebeurtenissen die in dit land plaatsvonden. Maar op deze avond was daar geen sprake van. Deze jongeren hadden nog steeds te maken met alle belangrijke activiteiten: rondrijden, spierballen, een vaste relatie, straatraces, de keuze tussen strandmuziek en rock-'n-roll, en of ze al dan niet een jaar moesten wachten voordat ze gingen studeren. Het is de laatste grote Amerikaanse avond.<br />Waarom is deze film zo belangrijk? Hij is gemaakt in een moeilijke tijd in Amerika. De mensen leken hun trots in zichzelf en in hun land te hebben verloren. We waren veranderd. Dit eenvoudige filmpje veranderde dat. Het deed ons denken aan hoe we vroeger waren. Het deed ons denken aan hoe we weer konden zijn. Het ging over goede tijden. En het land had behoefte aan goede tijden. We moesten op zoek gaan naar meisjes (of jongens) terwijl we luisterden naar Wolfman Jack die rock-'n-rollklassiekers afdraaide. We moesten elkaar besodemieteren zonder de angst voor gewelddadige vergelding. We moesten weer onschuldig zijn. De film maakte ons niet weer onschuldig, maar herinnerde ons eraan dat we dat wel konden zijn.
1973. It was the ten year anniversary of JFK's assassination. The US was still in Vietnam. College students were dying and being beaten during protest demonstrations. Watergate was happening. Rock stars from the psychedelic era of music were dropping like flies. America had officially completed the decade long process of losing it's innocence. It was gone. Then something funny happened. A young film maker who was trying to make a name for himself in Hollywood made a movie that was supposed to be simple. It wasn't supposed to be important. But it was. That movie was "American Graffiti".<br /><br />"American Graffiti" is a story about one night in the lives of a group of small town teens. They are all on the verge of something great, but none of them know it yet. That something is called growing up. This night is their farewell to innocent youth. It is an obvious parallel to what America was about to go through. Within a couple of years, most of the people that the film's characters represent would be affected by the chaotic events that occurred in this country. But on this night, none of that existed. These kids were still dealing with the all important activities of cruising, muscle cars, going steady, street racing, the choice between beach music and rock & roll, and whether or not they should wait a year before going off to college. It is the last great American night.<br /><br />Why is this film so important? It was made during a troubled time in America. People seemed to have lost pride in themselves and in their country. We had changed. This simple little movie changed that. It reminded us of what we used to be like. It reminded us of what we could be again. It was about good times. And the country needed a good time. We needed to go cruising for girls (or boys) while listening to Wolfman Jack crank out rock & roll classics. We needed to play pranks on each other without the fear of violent retribution. We needed to be innocent again. The movie did not make us innocent again, but it reminded us that we could be.