Dit is zo'n film waar je gewoon van geniet als je ernaar kijkt. Ik heb er een groot deel van de tijd om gegrinnikt. Ik heb hardop gelachen om de capriolen van Botts toen ik probeerde weg te komen van de repetities van onze held. Maar ik ga voor mezelf. De held, gespeeld door David Niven, van wie ik toegegeven heb dat ik er een fan van ben, is een nerveuze, gespannen concertpianist met een hoge status en heel beroemd. Hij wordt geleid door zijn manager, die op zijn beurt de butler en iedereen die zogenaamd voor David Niven zorgt, onder zijn hoede heeft. Op een dag komt een grappig mannetje meneer Niven opzoeken. De voormalige eigenaar van The Cleopatra Arms, een appartementencomplex gespeeld door Victor Moore, die absoluut aanbiddelijk is in die rol. Moore neemt David Niven mee naar het gebouw dat zijn eigendom is en stelt hem voor aan de huurders. Een van de huurders is een model dat Polly heet en gespeeld wordt door Jane Wyman. In de regel ben ik geen grote fan van Miss Wymans, maar in deze film is ze heel aantrekkelijk. Meneer Niven werpt één blik op haar in korte broek, is meteen verliefd op haar en zijn leven begint te veranderen. Ik kan me niet herinneren dat ik David Niven en Jane Wyman ooit samen in een andere film heb gezien, maar in deze film vormen ze een heel aantrekkelijk stel. De grappigste scène vindt plaats als Jane Wyman, Victor Moore en David Niven hun best doen om de enige slechte huurder, Potts, uit de Cleopatra Arms te verdrijven door Niven te laten komen om 6-8 uur piano te oefenen in de kamer naast die van Potts, die's nachts werkt en iedereen het leven zuur maakt door tegen hen te schreeuwen dat ze stil moeten zijn zodat hij dagen kan slapen. Broderick Crawford speelt Botts. Crawford speelde meestal zo'n serieuze rol en kreeg zelden de kans om zijn komische flair te tonen, maar in deze film krijgt hij zijn kans en hij doet het heel goed. Al met al vind ik dit een heel charmante film. Ik heb er echt van genoten.
This is one of those movies that is just simply enjoyable to watch. I chuckled much of the way through it. I laughed out loud at the antics of Botts when trying to get away from the practicing of our hero. But I precede myself. The hero played by David Niven, who I am an admitted fan of, is a high strung, nervous, major up tight concert pianist and very famous. He is being run by his manager, who in turn runs the butler and every one else who supposedly takes care of David Niven. One day a funny little man comes to see Mr. Niven. The former owner of The Cleopatra Arms, an apartment building played by Victor Moore who is absolutely adorable in the part. Moore takes David Niven to see the building he owns and introduces him to the tenants there. One of the tenants is a model named Polly played by Jane Wyman. As a rule I am not a big fan of Miss Wymans, but in this movie she is quite fetching. Mr. Niven takes one look at her in shorts, is immediately smitten with her and his life begins to change. I do not remember seeing David Niven and Jane Wyman in any other movie together, but in this one they make a very appealing couple. The funniest scene takes place when Jane Wyman, Victor Moore and David Niven are striving to drive the one bad tenant, Potts, out of the Cleopatra Arms by having Niven come and do his 6-8 hour piano practicing in the room next to Potts who works nights and makes everyones life miserable by yelling at them to keep quiet so he can sleep days. Broderick Crawford plays Botts. Crawford usually played such serious roles and rarely had a chance to show his comic flair, but in this movie he gets his chance and he does a very good job. All in all I think this is a very charming movie. I really enjoyed it.