Geen slecht verhaal, maar het lage budget steekt af en toe zijn lelijke kop op om de effectiviteit van de film te ondermijnen. Een groot deel van de plot is voorspelbaar, maar de film speelt zich snel af en het duurt even voordat de personages in beeld komen, zodat je in elk geval een beetje betrokken bent en weet wat er aan de hand is. Een voorbeeld van het lage budget is dat als een motorboot'vernietigd' wordt, je dit alleen van een afstand ziet als een CGI-beeld. (Tijdens het filmen van deze film zijn er geen boten beschadigd.) Ik ben ook dol op het'metalen masker', dat eruitziet als een taartvorm.<br />' Het is weer zo'n verhaal over een groot-zee-wezen-op-de-rots, maar dit keer heeft het een ongewoon motief voor zijn wrede wreedheid (niet alleen honger), een plotwending die vaak ontbreekt in die tv-films. De menselijke personages zijn twee teams van wetenschappelijke schatzoekers (een soort waterversie van Raiders of the Lost Ark) en ze zitten allebei achter hetzelfde voorwerp aan. De slechteriken dragen allemaal zwart, dus je weet dat zij de slechteriken zijn; de ergste slechteriken (en de leider) dragen altijd zwarte pakken, ook al is er alleen maar actie op het strand of op het water. Elke dialooglijn die deze vent heeft, is een bedreiging voor iemand; ze hadden een bord De goeien dragen andere kleuren, zelfs in hun duikuitrusting, zodat je weet wie wie is in onderwatergevechten. De onvermijdelijke aanvallen van het wezen onderbreken die gevechten voorspelbaar en zorgen voor andere clichés uit monsterfilms.<br />Zeker geen film over een herkenningspunt, maar wel geschikt voor een horloge als je van die zeemonsterfilms houdt of als je niets beters te doen hebt.
Not a bad story, but the low budget rears its ugly head at times to undermine the effectiveness of the movie. A lot of the plot is predictable, but the film moves quickly and takes some time to introduce characters so you at least have some involvement and know what's going on. An illustration of the low budget is when a motor boat is "destroyed," you only see this as a CGI image from a distance. (No boats were harmed during the filming of this movie.) I also love the "metal mask," that looks like a pie-tin mold.<br /><br />It's another big-sea-creature-on-the-loose story, but this one actually has an unusual motive for its vicious brutality (not simply hunger), a plot twist often absent in these made-for-TV flicks. The human characters are two teams of scientific artifacts treasure hunters (sort of an aquatic version of Raiders of the Lost Ark), and they're both after the same artifact. The bad guys all wear black so you know they're the bad guys; the baddest of the baddies (and the leader) always wears black suits, even though all the action is at a beach or on the water. Every line of dialog this guy has is a threat to somebody; they could have put a sign up saying "Generic Theat in Progress" whenever he shows up. The good guys wear other colors, even in their scuba gear so you know who's who during underwater fight scenes. The creature's inevitable attacks predictably interrupt these fights, and provide for other common monster movie clichés.<br /><br />Certainly not a landmark film, but OK for a watch if you like these sea monster movies, or if you have nothing better to do.