Het is een filmtraditie: de knappe jongeman die zich binnendringt in een huishouden van saaie bourgeois-types en de boel opstookt. Terence Stamp deed het in _Teorema_, Robert Forster in _Reflections in a Golden Eye_, Peter McEnery in _Entertaining Mr. Sloane_, Will Smith in _Six Degrees of Separation_. Hier is de jongeman een biseksueel die snel het hart van een gefrustreerde Miou-Miou weet te veroveren en de saaie, krenterige baas van een stomerij, Berling, tegen zich in het harnas jaagt. Het script en de regie van Anne Fontaine zijn zeker, maar het einde is absurd, iets waar je je aan vastklampt.<br /><br />Stanislas Merhar verdiende de Veelbelovende Acteur Cesar die hij had gewonnen als de knappe jongen; je ziet meteen waarom zijn vrouw geen genoeg kan krijgen van zijn liefkozingen. Charles Berling speelt vaak mannen die in stilte lijden, en hier is hij goed als de echtgenoot.
It's a cinematic tradition: the handsome young man who insinuates himself into a household of boring bourgeois types and stirs things up. Terence Stamp did it in Teorema, Robert Forster in Reflections in a Golden Eye, Peter McEnery in Entertaining Mr. Sloane, Will Smith in Six Degrees of Separation. Here, the young man is a bisexual who quickly wins the heart of a frustrated Miou-Miou and disturbs the dull, penny-pinching boss of a dry cleaners, Berling. The script and direction by Anne Fontaine are assured, but the ending is absurd, something that feels tacked-on.<br /><br />Stanislas Merhar deserved the Most Promising Actor Cesar that he won as the pretty boy; you can readily see why the wife can't get enough of his caresses. Charles Berling often plays men who suffer in silence, and here he's good as the husband.