Dit had beter moeten zijn, veel beter. Een voormalige verslaggeefster (Susan Sarandon) onderzoekt de moord op een rokkenjagende tandarts, en op de lijst van verdachten staan ook de vrouwen met wie hij een verhouding heeft gehad en hun echtgenoten, die de helft van alle inwoners van Peyton Place blijken te zijn. Ze duikt in de roddels en geheimen van het stadje, wat haar huwelijk onder druk zet door de woede van haar man op te wekken (een rol die op een afschuwelijke manier door Edward Hermann wordt gespeeld). De schrijvers hadden geen idee hoe ze het verhaal moesten aanpakken, ondanks de grote belofte ervan, en in vergelijking met de film is een doorsnee soapopera een spannend avontuur. Ondanks een respectabele cast doen de meeste acteurs alleen maar hun plicht (een uitzondering is Mary Beth Hurt, die grappig is maar slechts een kleine rol heeft). Het resultaat is een beproeving van vermoeiende karakters en verveling.
This should have been better, much better. A former reporter (Susan Sarandon) investigates the murder of a philandering dentist, and the suspect list includes the women he's had affairs with and their husbands, who turn out to be half the people in town. She delves into small town gossip and Peyton Place-type secrets, and this puts a strains her marriage by angering her husband (played horribly by Edward Hermann). The writers had no idea how to handle the story, in spite of its great promise, and the film makes your average soap opera look like exciting adventure by comparison. In spite of a respectable cast, most of the actors just go through the motions (an exception being Mary Beth Hurt, who is funny but only has a small role). The result is an ordeal in tiresome characters and boredom.