Ik zou het moeilijk vinden om El Orfanto te classificeren als een horror- of een fantasyfilm, omdat het beste van beide werelden naar voren komt. Het verhaal beweegt zich rustig voort en laat de stukjes van een puzzel in de loop van de tijd op hun plaats vallen. De regie en het scenario waren vlekkeloos en pasten bij het tempo van de film. Het hele mysterie wordt geportretteerd door de ogen van Rueda en ze doet het voortreffelijk als de hoofdpersoon. Voor een film over geesten en geesten verwachtte ik veel taferelen van de muur. Aan het eind had ik het gevoel dat geen van de scènes was opgeroepen en dat elke scène nodig was om de stukjes op te lossen. Dit is het kenmerk van een genie voor een debuterende filmmaker als Bayona.
I would have a hard time classifying El Orfanto as a horror film or a fantasy film since it brings in the best of both the worlds. The story moves along gently and lets the pieces of a puzzle fall into place with time. The direction and the screenplay was flawless and suit the pace of the movie. The entire mystery is portrayed through the eyes of Rueda and she does the job superbly as a protagonist. For a film involving spirits and ghosts I was expecting a lot of off the wall scenes. At the end I felt none of the scenes were induced and every scene was required to solve the pieces. This is a mark of a genius for a debut film maker like Bayona. 8/10.