Egads! Jarenlang heb ik gedacht dat RAGING BULL de grootste boksfilm was.<br />Het vuil, het vuil, het bloed en de ingewanden waarvan ik dacht dat ze het handelsmerk van Scorsese waren, danken hun roem aan deze film en aan de adembenemende prestatie van een van de meest fabelachtige acteurs uit de geschiedenis van Hollywood.<br />JOHN GARFIELD.<br />Niet alleen verklaarde deze film precies hoe het was om in die tijd in de onderbuik van de bokswereld te leven, hij was ook gezegend met een van de meest alarmerend charismatische acteurs ooit.<br />JOHN GARFIELD. De richting van de twee belangrijke gevechten, eerst met de fabelachtige Afro-Amerikaanse acteur en voormalig bokser, CANADA LEE, en daarna het laatste gevecht, was zo goed uitgedacht, gefilmd en geredigeerd dat het elke film die voor of na die tijd over het boksen is gemaakt, volledig te gronde richt. Nu weet ik uit welke bron Scorsese werd geïnspireerd om het absolute realisme in zijn Oscarwinnende film te regisseren. Ik wil niets van Scorsese afpakken. Hij is een meester in zijn vak. Maar deze film had iets anders, iets wat nog kostbaarder en nu legendarisch was. Hij had een keiharde, smeulende, sombere, straatgerichte, gekwelde, kwetsbare en ja, beminnelijke acteur.<br />John Garfield.<br /><br /><br />
Egads! For years and years I thought that RAGING BULL was the greatest boxing movie.<br /><br />The grit, grime, dirt, blood and guts which I thought was the trademark of Scorsese owes every ounce of its famous success to this film and to the riveting performance of one of the most fabulous actors in Hollywood history:<br /><br />JOHN GARFIELD.<br /><br />Not only did this movie explain just what it felt to live in the underbelly of the boxing world in those days, it was blessed with one of the most alarmingly charismatic actors ever:<br /><br />JOHN GARFIELD.<br /><br />The direction in the two important fights, first with the fabulous African-American actor and former pugilist, CANADA LEE and then the final fight, were so well wrought, filmed and edited that it utterly destroys any movie made before or after which dealt with boxing. Now I know from what source Scorsese was inspired to direct the utter realism in his Oscar-winning movie. I don't want to take anything away from Scorsese. He's a master at his craft. But this movie had something else more precious and now legendary. It had a hard-nosed, smoldering, somber, street-wise, troubled, vulnerable and yes, lovable actor. It had:<br /><br />JOHN GARFIELD.<br /><br />