Je kent de 'vrouwenfoto's' van vroeger <0xE2><0x80><0x93> tragische liefdesverhalen, soft focus-camerawerk, huilerige scores. Nou, de traditie is nog springlevend in dit saaie verhaal van Ulli Lommel. Gebaseerd op een waar gebeurd verhaal van een man die een andere man opat omdat hij hem op internet had ontmoet (was het met wederzijdse instemming? was het moord?), ruilt 'Dagboek van een kannibaal' de details in voor de moderne liefde van Californië. Het probeert horror en romantiek te combineren, maar in beide opzichten slaat het de plank mis.<br />Als horrorfilm is hij te langzaam en niet bloederig genoeg, en bovendien zijn alle opnamen te vroeg gemaakt. We weten wat er gaat gebeuren en zien steeds dezelfde opnamen. Het verhaal is zo gestructureerd dat het meisje niet tot waanzin wordt gedreven of stiekem al gek is. Ze doet gewoon wat ze doet en lijkt zich te vervelen met de hele toestand.<br />Als romance is het te bloederig en verontrustend, plus dat de romantiek niet goed wordt weergegeven. Ze ontmoeten elkaar en zijn allebei opgelucht dat de ander leuk is en over het strand loopt en BLAMMO! betekent liefde. Er zit gewoon geen resonantie in.<br />Een dwaze subplot/verdraaiing werkt ook niet, net als de irritante 'flashback'-manier waarop het verhaal wordt verteld. De optredens zijn ook vrij verschrikkelijk, met uitzondering van Jillian Swanson die het goed doet als Noelle. En de epiloog met de imitatie-Pelgrim en Scully die haar ondervragen! Romantiek en horror kunnen werken <0xE2><0x80><0x93> kijk maar naar 'Dellamorte Dellamore' of zelfs 'Return of the Living Dead 3'. Kijk maar niet naar 'Diary of a Cannibal'.
You know "women's" pictures of old - tragic love stories, soft focus camera work, weepy scores. Well, the tradition is alive and well in this boring tale from Ulli Lommel. Based on a true story of a man who ate another man because he met on the internet (was it consensual? was it murder?), "Diary of a Cannibal" trades the details to modern California love. It tries to combine horror and romance, but it just falls flat on both counts.<br /><br />As a horror film, it's too slow and not gory enough, plus it gives all the money shots too early. We know what's going to happen and see the same shots over and over again. The way the story is structured, the girl isn't driven to madness or secretly already mad. She just does what she does and seems bored with the whole deal.<br /><br />As a romance, it's too gory and disturbing, plus the romance part really isn't shown well. They meet and they're both relieved the other is cute and walk around on the shore and BLAMMO! that means love. There's just no resonance to it.<br /><br />A silly subplot/twist also fails, as does the irritating "flashback" way the story is told. The performances are also pretty terrible, with the exception of Jillian Swanson who does a nice job as Noelle. And dig the epilogue with the faux Mulder and Scully who are interrogating her! Romance and horror can work - just look at "Dellamorte Dellamore" or even "Return of the Living Dead 3." Just don't look at "Diary of a Cannibal."