Ik vond het een goede film. Hij was intiem (zoals in warm en vertrouwd) en een soort komedie vol vergissingen. Ik vond het een cast van de mooiste mensen van het zwarte ras die ik ooit gezien had! Lee Plenty was sjofel, maar wat ik zo leuk vond aan deze figuur is dat hij zichzelf helemaal in de hand had. Dat was aantrekkelijk! Hij was zich bewust van zijn tekortkomingen en hij had ook zelfvertrouwen en een groot gevoel voor humor. Ik vond vooral de manier waarop de figuur die Hav dacht dat ze Lee om haar vinger kon winden, zo leuk. Ik krijg de indruk dat ze dacht dat ze iets beter was dan hij, maar ze kon niet ontkennen dat ze zich tot hem aangetrokken voelde. Het was interessant om te zien hoe ze zich tegelijkertijd aangetrokken en afgestoten voelde. De andere personages, de vriendin en de zus die haar zin doordreef met Lee, zorgden voor een interessant en grappig (niet zo hartverscheurend hilarisch als in de film, maar zoet vermengd met slim) weekend. Ik vind het een slimme film.
I thought it was a good movie. It was intimate (as in warm and familiar) and sort of a comedy of errors. I thought it was a cast of some of the most beautiful Black folks I'd ever seen! Lee Plenty was scruffy, but what I liked about this character is that he had a full sense of himself. That was attractive! He was aware of his shortcomings and he also had confidence and and a great sense of humor about himself. I especially liked the way that the character Hav thought she could wrap Lee around her finger, I get the impression that she thought she was a little better than he, but she couldn't deny the attraction she felt. It was interesting to watch her simultaneously be attracted and repelled. The other characters, the friend and the sister who wanted to have her way with Lee made for an interesting and funny (not as in side splittingly hilarious, but as in sweet mixed with smart) weekend. I think it's a smart movie.