Na van Fargo te hebben genoten, ging ik naar deze goedbezochte film met even veel verwachting als voorheen, maar ik was erg teleurgesteld.<br />Ik herinner me dat ik de 'Moeilijkheden met Harry' heb gezien, wat wel een miljoen jaar geleden lijkt, maar ik herinner me nog dat ik me rot lachte. De personages leken echt, een belachelijke maar verweven plot die op de een of andere manier hilarisch geloofwaardig was, al was de humor aan alle kanten door elkaar gehusseld.<br />'Burn after Reading' had daar niets van. Een deel van de overacting was afschuwelijk, vooral van Pitt en McDormand, en om eerlijk te zijn kwam Pitts vertrek uit de film niet te vroeg. Er was weinig structuur in de plot en sommige hoofdstukken liepen onverklaarbaar dood. De enige figuren die ik de moeite waard vond om naar te kijken, waren Malkovich die er wat leven in probeerde te brengen, de oprechte gymleraar die, in tegenstelling tot Pitt, wat meer tekst en de droge humor van de inlichtingenagenten verdiende. De Coens waren echt dol op geweld. Misschien moesten ze proberen een film te maken zonder dat geweld. Ik had het gevoel dat het in deze film alleen maar bedoeld was om de verveling te verdrijven.
After thoroughly enjoying Fargo, I came to this well reviewed movie with as lot of expectation and left very disappointed.<br /><br />I remember seeing the "Trouble with Harry" which seems like a million years ago but still remember laughing my head off. It had characters that seemed real, a ridiculous but interwoven plot that somehow was hilariously credible and side splitting humor all the way though.<br /><br />"Burn after Reading" had none of that. Some of the overacting was atrocious especially from Pitt and McDormand and to be honest Pitt's exit from the film came none too soon. There was little plot structure and some branches ran off into in-explicable dead ends. The only characters I found worth watching were Malkovich who tried to inject some life into it, the sincere gym manager who contrary to Pitt deserved some more lines and the dry humor of the intelligence agents. The Coens really love violence. Maybe they should try making a movie without it. I felt in this one it was only there to relieve the boredom.