Ik kan me niet voorstellen dat Woody Allen een film heeft gemaakt die erger is dan september. Nooit is een film theatraler geweest <0xE2><0x80><0x93> Allen moet dat gevoel bedoeld hebben, maar alleen God weet waarom. De regie is in alle opzichten slecht. De dialoog is godvergeten slecht, vaak lachwekkend, en het acteerwerk is al even slecht. Mia Farrow en Dianne Wiest geven hun slechtste optredens ten beste. Sam Waterston is ineffectief. De twee ouders (wiens namen ik me niet eens kan herinneren) lijken op hun plaats in een andere film <0xE2><0x80><0x93> een Woody Allen-film. Hun rollen zijn wrang en vaak goed, tenminste, dat zou het zijn als het hier thuishoorde. Geen van de personages klinkt ooit echt <0xE2><0x80><0x93> nooit.<br />'Wat?' Het trieste is dat er onder dit verschrikkelijke treinongeluk een goed verhaal schuilgaat. Lanes situatie en haar relatie met de andere personages hadden fascinerend kunnen zijn. Helaas worden de gebeurtenissen uit het verleden zo slecht in beeld gebracht, op dezelfde manier als een echt slecht toneelstuk dat zou doen, dat ze nooit echt belangrijk lijken. Allen wilde wanhopig graag een Bergman-achtig kamerstuk maken, maar Bergman is slim genoeg om de buitenwereld in zijn gelijksoortige films te laten bestaan, Persona bijvoorbeeld.<br />Als je een Allen-fan bent, dan is deze film de moeite waard <0xE2><0x80><0x93> het slechte werk van een kunstenaar is bijna net zo belangrijk als zijn grote werk. Wees voorbereid op iets verschrikkelijks <0xE2><0x80><0x93> het duurt in elk geval maar 82 minuten.
I cannot imagine Woody Allen creating a film worse than September. Never has a film been more stagy - Allen must have intended that feeling, but only God knows why. The direction is poor in every way. The dialogue is God awful, often laughable, and the acting is just as bad. Mia Farrow and Dianne Wiest turn in what must be their worst performances. Sam Waterston is ineffective. The two parents (whose names I cannot even recall) seem like their in a different movie - a Woody Allen film. Their delivery is wry and often good, at least it would be if it belonged here. None of the characters ever ring true - never.<br /><br />What's really sad is that there is a good story underneath this terrible train wreck of a film. Lane's situation and her relationship with the other characters could have been fascinating. Unfortunately, the events of the past are introduced is such a poor way, the same way a really bad play would do it, that they never really seem important. Allen wanted desperately to make a Bergmaesque chamber piece, but Bergman is smart enough to have the outside world exist in his similar films, Persona, for instance.<br /><br />If you are an Allen fan, then this one is worth seeing - an artist's bad work is nearly as important as his great work. Just be prepared for something utterly awful - at least it's only 82 minutes long. 4/10