Anjan Dutta bezorgt me een miskleun. (Bow Barracks Forever was elke dag beter.) Bong Connection was een volslagen cliché en miste subtiliteit. Ik kreeg het koud van Bong Connection. Weet meneer Dutt eigenlijk wel wat de gebruikelijke Bong doet als hij/zij naar 'forenland' gaat? Parambrata, die hier als acteur jammerlijk faalt, lijkt in allerlei moeilijkheden te raken op het moment dat hij daar landt. De situaties zijn onwerkelijk en belachelijk, en de over-de-top-act van de Bangladeshi-taxichauffeur is lachwekkend.<br />Halverwege had ik het gevoel dat Shayan Munshi de film zou redden. Ik kon zien dat hij zijn best deed, en ik geef de twee sterren van de film voor zijn rol (en ook voor de beeldschone Raima Sen, die helaas niet veel te doen heeft) en een liedje dat hij zingt in een club.<br />Je hebt niet veel fantasie nodig om een remix te maken van Tagores 'paagla hawa' (en het is tegenwoordig 'in'), maar zelfs hierin faalt de regisseur. Het liedje raakt je niet, de beelden brengen je niet in beweging. Het leek geforceerd, alsof ze zich ervan bewust waren dat ze iets nieuws deden, iets geweldigs. Uiteindelijk wenste ik dat Mir meer beelden had gemaakt; hij had op zijn minst kunnen proberen me aan het lachen te maken. Maar ik lachte, om de onvolwassenheid van de productie en het gebrek aan intelligentie van iedereen die betrokken was bij de totstandkoming van Bong Connection.
Anjan Dutta delivers a dud. (Bow Barracks Forever was better any day.)Totally clichéd and lacking subtlety, Bong Connection left me cold. Does Mr Dutt actually know what the usual Bong does when he/she goes to "phoren" lands these days? Parambrata, who fails miserably as an actor here, seems to get into all sorts of trouble the moment he lands there. The situations are unreal and ridiculous, and the De Niro-ish (hope the great actor doesn't ever get to watch this) over-the-top performance by the Bangladeshi taxi driver is laughable.<br /><br />Halfway through, I felt Shayan Munshi would salvage the film. I could see he was trying his best, and I give the two stars to the film for his role (and also for the gorgeous Raima Sen, who sadly doesn't have much to do), and a song that he sings in a club.<br /><br />You don't need much imagination to do a remix of Tagore's "paagla hawa" (and it is the "in" thing these days); yet, the director fails even in this. The song doesn't touch you, the visuals don't move you. It seemed forced, as if they were conscious they were doing something new, something great. Ha! In the end, I wished Mir had more footage: he could have tried to at least make me laugh; but laugh I did, at the immaturity of the production and the lack of intelligence of everyone involved in the making of Bong Connection.