Een buitenissige rechercheur uit Hongkong zit achter een stel wapensmokkelende Triads aan en raakt in contact met een gevaarlijk labiele undercoveragent die de maffia heeft geïnfiltreerd.<br />Dit is een soort film waar je van houdt of die je verafschuwt. Hoewel de plot misschien een beetje dun is en de beelden af en toe wat overdreven, is dit ongetwijfeld het meest stijlvolle kogelfeest dat ooit voor celluloid is gemaakt. Er zijn drie verbluffende scènes: een schietpartij in een dimsumrestaurant, een schietpartij in een pakhuis en een, eh, schietpartij in een ziekenhuis. De ziekenhuisscène, die bijna een uur duurt, is gewoon een verbazingwekkend stuk actiechoreografie dat alles overtreft wat je ervoor of erna hebt gedaan. Yun-Fat en Leung rennen in één enkele opname van tweeënhalve minuut door eindeloze gangen, nemen een lift, laten onderweg achtentwintig verschillende slechteriken voor wat ze zijn en spelen een dramatische scène terwijl ze dat doen! Verbluffend. Woo (die als barkeeper niet op de loonlijst staat) heeft een ongelooflijk goed oog voor actie, geholpen door het beste stuntwerk van Kwok, die ook de rol van de toepasselijk genaamde hoofdbeul speelt, Mad Dog. Wang Wing-Hengs vlotte, vloeiende camerawerk en de hippe keyboardsong van Michael Gibbs ronden de perfecte Kantonese gangsterfilm af. Op de een of andere manier slagen Yun-Fat en in het bijzonder Leung er te midden van alle chaos in om hun rollen een dramatisch tintje te geven. Het is veel gevraagd van een acteur, omringd door schurkachtige handlangers in een brandend ziekenhuis, om in de ene hand een geweer en in de andere een baby te houden en een slaapliedje te zingen, maar Yun-Fat krijgt het voor elkaar!
A maverick Hong Kong detective is on the trail of some gun-running Triads, and gets mixed up with a dangerously unstable undercover cop who has infiltrated the mobsters.<br /><br />This is a love-it-or-loathe-it type of picture. Whilst the plot may be a little thin and the visuals occasionally veer wildly into pretension, this is undoubtedly the most stylish bullet-festival ever committed to celluloid. It has three stunning set-pieces; a shootout in a dim-sum restaurant, a shootout in a warehouse and an, er, shootout in a hospital. The hospital sequence, which lasts nearly an hour, is simply an amazing piece of action choreography, which tops anything done before or since. In one single two-and-a-half-minute tracking shot alone, Yun-Fat and Leung race down endless corridors, take a ride in an elevator, waste twenty-eight different bad guys along the way and act out a dramatic scene whilst doing it !! Stunning. Woo (who has an unbilled bit as a bartender) has an incredible eye for action, aided by top-notch stuntwork from Kwok, who also plays the aptly-named chief henchman, Mad Dog. Wang Wing-Heng's zippy, fluid camera-work and the groovy keyboard score by Michael Gibbs round off the perfect Cantonese gangster movie. Somehow, amid all the chaos, Yun-Fat and particularly Leung manage to lend some dramatic pathos to their roles. It's asking a lot of an actor, surrounded by villainous henchman in a burning hospital, to hold a shotgun in one hand and a baby in the other and sing it a rap lullaby, but Yun-Fat pulls it off !!