De monotonie van de scène werd me te veel, maar dat komt denk ik omdat ik een product van mijn generatie ben. Bewegen, snel, snel, snel. En ze dachten dat het leven snel ging in deze film. Ik was 6 toen deze film werd gemaakt en ik heb hem vandaag pas gezien. Er waren momenten in de film dat ik wilde huilen omdat de inhoud ZO VEEL WAAR was. Ik communiceerde hierover op een manier die ik nooit voor mogelijk had gehouden. Ik ging de film in zonder te weten waar hij over ging. Ik was heel blij toen ik besefte dat hij in New York was opgenomen, hoewel het in werkelijkheid niet :-) Ik vroeg me af wat voor verknipte signalen ik naar mijn kind stuurde. Door deze film ben ik harder gaan nadenken dan ik in lange tijd heb gedaan. Ik ga er prat op dat ik nadenk, dat ik zie wat er vlak voor mijn neus is, maar niet zie wat er is. Ik denk dat ik dat niet helemaal ben. Dit is echt een film die, als je echt kijkt en luistert, je leven zal veranderen.
The monotony of the scene got to me, but I think that is because I am a product of my generation. Move, fast fast fast. And THEY thought life was fast in this movie. I was 6 when this movie was made, and I just saw it today. There were periods in the movie where I wanted to cry because the content is SO TRUE. I related to this in a way I never thought I could. I went into this movie having NO IDEA what it was about. I was all sorts of happy when I realized it was based in NYC, although in reality, it wasn't :-( I was wondering what messed up signals I was sending to my child. This movie made me think harder than I have thought in a long time. I pride myself on thinking, seeing what is right in front of one's face, yet not seen. Guess I'm not all that. This truly is a movie that if you are really watching and LISTENING, will change your life.