Dit was een vrij betrouwbare versie van het verhaal van Philip K. Dick, 'The Second Variety'. Het enige grote verschil is dat ze in plaats van een setting uit de Koude Oorlog een bedrijfsomgeving op een kolonieplaneet gebruikten.<br />Waarom was deze film dan zo goed? Omdat ze zich aan het verhaal hielden, dat best goed was, over moordrobots die besluiten hun programmering te negeren om de vijand aan te vallen en alle mensen als vijand te beschouwen, en die al doende een manier hebben ontwikkeld om ze na te bootsen.<br />Peter Weller, die ik niet ken. Het is een geweldige acteur, die hier op zijn best is, als een uitgeputte commandant die op dit schokkende feit stuit terwijl hij terug probeert te gaan naar zijn basis om zijn kameraden te waarschuwen. Jennifer Rubin is vrij goed als moordlustige androïde die pas op het hoogtepunt weet wat ze is.<br />Ze gaven het een gelukkiger einde dan Dick, maar toch, een goede film.
This was a pretty faithful adaptation of Philip K. Dick's story, "The Second Variety". The only major difference is that instead of a Cold War setting on Earth, they used a corporate setting on a colony world.<br /><br />So why did this movie rock? Because they stuck to the story, which was quite a good one, of killer robots who decide to ignore their programming to attack the enemy and consider all humans the enemy, and have developed a way to replicate them in the process.<br /><br />Peter Weller, whom I don't consider a great actor, is at his best here, as a war weary commander who stumbles onto this shocking fact, as he tries to get back to his base to warn his comrades. Jennifer Rubin is pretty good as a killer android who doesn't know what she is until the climax.<br /><br />They gave it a happier ending than Dick did, but still, a solid film.