In 1945 waren de stomme komedies voor het grootste deel al gemaakt, maar die probeerden de populariteit van het genre weer op te vijzelen. Dat mislukte jammerlijk en verspilt de talenten van de sterren. Arme Carol Landis, die de hele film door moet lachen. Arme Pat O'Brien, die met kleren en al in het water valt om aan het lachen te worden gemaakt. Arme George Murphy, die die totaal niet grappige zinnen moest zeggen.
Screwball comedies had largely been done by 1945, but this tried to recapture the popularity of the genre. It fails miserably and wastes the talents of the stars. Poor Carol Landis, forced to laugh all the way through the film. Poor Pat O'Brien, who keeps falling into the water fully clothed to get laughs. Poor George Murphy for having to say those wholly unfunny lines.