Hoewel deze recensie over het algemeen negatief is, wil ik eerst een positief punt naar voren brengen. Op een andere poster hier werd opgemerkt dat 'Moonlight Mile' zoveel beter is dan, bijvoorbeeld, de afgezaagde cartoons van Quentin Tarantino. Daar ben ik het mee eens. Deze film probeert eerlijk om te gaan met de menselijke conditie.<br />Maar de film werkt niet. Om te zien waarom, stel ik voor hem te vergelijken met 'In the Bedroom' of 'Summer of 42' of 'Passion Fish', die allemaal min of meer hetzelfde onderwerp bestrijken. 'Moonlight Mile' probeert een film van Robert Mulligan te zijn, maar dan zonder Robert Mulligan. In dezelfde trant speelt het verhaal zich af in Massachusetts, maar in feite komen de personages uit Hollywood.<br />Ik heb er geen spijt van dat ik hem heb gehuurd. De grotendeels B-kant, eind jaren zestig, begin jaren zeventig, muziek is alomtegenwoordig, en ik wachtte altijd op het volgende nummer. De film is traag, meestal serieus, maar soms ook grappig. Hij hield mijn aandacht vast, maar er waren te veel valse noten.
While this review is generally negative, I want to make a positive point first. Another poster here noted that 'Moonlight Mile' is so much better than, for example, the trite cartoons of Quentin Tarantino. I agree. This film attempts to deal honestly with the human condition.<br /><br />But the film doesn't work. To see why, I suggest comparing it with 'In the Bedroom' or 'Summer of 42' or 'Passion Fish' which all deal more or less with similar subject matter. 'Moonlight Mile' attempts to be a Robert Mulligan movie but without Robert Mulligan. In a similar vein, the story is set in Massachusetts but in actual fact, the characters are from Hollywood.<br /><br />I don't regret having rented it. The mostly B-side, late 1960s, early 1970s music is omnipresent, and I was always waiting for the next tune to come along. The movie is slow, usually serious but sometimes funny. It held my interest, but there were too many false notes.