City Limits is in het begin aantrekkelijk omdat de acteurs gemakkelijk te herkennen zijn (vooral als je regelmatig naar dit soort obscure films kijkt) onder wie John Stockton, Rae Dawn Chong, James Earl Jones en Ricky Benson. Om nog maar te zwijgen van een intrigerende plot (met alle politieke mogelijkheden) over tieners die in een postapocalyptische omgeving zijn achtergelaten en ruziemakende facties vormen terwijl ze proberen de boel weer op te bouwen, waarbij de ene partij haar best doet om aan de macht te komen terwijl de andere worstelt om een vreedzaam bestaan op te bouwen (om nog maar te zwijgen van het feit dat de moderniteit een beetje tekortschiet) en zeker een interessante sociologische studie vormt van de ontwikkeling van macht en bestuur. <br />Helaas heeft de film een slecht script (vooral dialogen), voornamelijk slecht acteerwerk en een schamele budget (inclusief slecht geluid) dat afbreuk doet aan de waarde van de voornoemde kwaliteiten van de cast en de plot. Veel scènes slepen zich voort, veel gebeurtenissen in de film worden pijnlijk duidelijk gemaakt (geholpen door afschuwelijk acteerwerk), en het ergste van alles is dat de film lijkt te worden opgenomen op een gestrande Californische boerderij of in een garage of op andere goedkope, schaarse locaties die je zou kunnen verwachten van de late-avondvariant van sciencefiction- en fantasyprogramma's die je op de kabel ziet. Ik vind dit laatste punt heel teleurstellend als je visuele flair (ook al is het geïmproviseerd bij gebrek aan geld, maar creatief gezien) van je science-fictionfilms verwacht om de mogelijkheden uit het verhaal te evenaren. Fans van zeer obscure science-fictionfilms compenseren vaak de vergeeflijke afwezigheid van beeldmateriaal, dus misschien ben je hier behoorlijk teleurgesteld over. Ik zou Gebed van de Rollerboys aanbevelen als acceptabele vervanging.
City Limits find initial appeal for it's readily identifiable cast (particularly if you're a regular viewer of obscure films such as these) which includes John Stockton,Rae Dawn Chong, James Earl Jones, and briefly Ricky Benson. Not to mention at least an intriguing plot (with all of the political possibilities) of teens abandoned in a post apocalyptic setting where they form feuding factions as they seek to rebuild, one struggling to build its power while the other struggles for a peaceful existence (not to mention, a somewhat failure of modernity), and interesting sociological study for sure in the development of power and governance.<br /><br />Unfortunately, the film has a poor script (especially, dialog), mostly poor acting, and scrap shooting budget (including poor sound engineering) which detract from the value of the aforementioned qualities of cast and plot. Many of the scenes tend to drag on, many of the events in the film are made painfully obvious (aided by horrible acting), and worst of all, it looks to be shot along stranded California farm landed or in garages and other cheap, scant locations you might expect from the late-night variety of science fiction and fantasy shows you see on cable. I find this last point to be significantly disappointing where you expect visual flair (even if improvised for lack of budget, but creatively so) from your science fiction films to match the possibilities laden in the story. Fans of highly obscure science fiction who's stories often compensate for forgivable absence of display, you may be pretty disappointed with this one. I'd recommend Prayer of the Rollerboys as an acceptable substitute.