Dit is een conceptueel intrigerend project: 40 filmregisseurs van over de hele wereld maken elk een 50-plus tweede film met een gerestaureerde Lumière Cinématographe. Tussen de korte films door zijn er beelden van hen die de films maken en interviews met de filmmakers. Een van de dingen die ik verbazingwekkend vond, was dat veel van hen zo slecht uit hun woorden kwamen bij het beantwoorden van essentiële vragen als waarom ze filmen, en of film sterfelijk is. Al met al is het toegevoegde materiaal buiten de 40 films interessant en voegt het nog meer lagen toe aan het project.<br />Ik ben vooral geïnteresseerd in de vroege geschiedenis van de film en heb veel tijd doorgebracht met de films van de gebroeders Lumière, dus dit project is voor mij des te bevredigender. Ik stel voor om dit te bekijken na het zien van 'The Lumière Brothers' First Films', met vertelling door Bertrand Taverneir. Het medium is in de honderd jaar tussen vandaag en het moment dat de gebroeders Lumière een bijdrage leverden aan de uitvinding van het cinéma vermeerderd. Een van de grote vooruitgangen van de Cinématographe was het lichte gewicht <0xE2><0x80><0x93> het zorgde voor mobiliteit. Ten eerste maakte de Lumière Company gebruik van deze extra mobiliteit met de hoofdpersonen van hun films, met de actualiteitenfilms en door hun camera's over de hele wereld te laten gaan. Het is passend dat dit project bestaat uit een internationale reeks filmmakers, aangezien de gebroeders Lu De volgende stap die de Lumière Company nam in het exploiteren van deze mobiliteit, was het gebruik van camerabewegingen. Een van de filmmakers van de onderneming, Alexandre Promio, was blijkbaar verantwoordelijk voor een groot deel van deze innovatie. Deze films bestonden uit panorama's of het vastleggen van de camera op een bewegend voorwerp (dat wil zeggen een boot). Kortom, Hugh Hudson houdt de camera <0xE2><0x80><0x93> een 'beverig camera-effect' <0xE2><0x80><0x93> zo dat de film te veel wordt blootgesteld door de camera op de zon te richten, wat meer beweging is dan de gebroeders Lumière zich hadden voorgesteld.<br />Maar als ze beperkt blijven tot de technologie van de Cinématographe, laten veel van de films van moderne filmmakers weinig tot geen vooruitgang in de filmgrammatica of inzicht in het medium zien. Een ervan is een gemoderniseerde remake; andere lijken op iets wat de gebroeders Lumière hadden kunnen filmen. Je kunt dat opvatten als een slechte eigenschap van die moderne regisseurs, of als nog een goede eigenschap van de Lumière's, of allebei. Toch zijn er uitzonderingen op dit project, zoals Hudson's korte film. Sommige regisseurs maken gebruik van het voordeel van 100 jaar achteraf inzicht om die eerste films uit te breiden. Verscheidene films zijn knap in hun zelfreflectie en zijn interessante hommage's aan de gebroeders Lumière en hun films. De achtervolgingsshots van Gabriel Axel en de draaiende kus van Claude Lelouch, met op de achtergrond een opeenvolging van opnamen met een geschiedenis van cameratechnologie, zijn twee van de opmerkelijkste in dit opzicht. 'Tribute to Louis Cochet' van Helma Sanders toont de orkestratie van de belichting van een watervalfontein op een toneel. Het toont zowel de schoonheid als de beperkingen van de relikwieëncamera <0xE2><0x80><0x93> eindigend met de lichten gericht op de camera. Peter Greenaway speelt ook met de belichting en de belichting van de film in een van de weinige meershots van de serie. Zoals hij zegt, is film voor hem een geweldige arena om met beeld en tekst te spelen. De algemeen favoriet, de korte film van David Lynch, is ook een van de origineelste in het programma. Het bevat ook meerdere opnamen (en zelfs de continuïteiten zijn creatief, inclusief vlammen, alsof de negatieven in brand vliegen). Lynch heeft ook een van de aangenamere interviews gegeven, waarin hij vertelde dat de film 'een magisch medium is dat je doet dromen'. Bovendien denk ik dat de uiteindelijke film passend is geplaatst. Hij is van Theo Angelopoulos, die in Athene is en een scène uit Homers 'Odyssee' filmt. Met een titelkaart peinst Ulysses: 'Ik ben verdwaald! In welk buitenland ben ik geland?' Het verheldert en verduidelijkt een paar van de andere korte films waarin mensen in de camera keken (die teruggrijpt op honderd jaar geleden, toen mensen nog niet bekend waren met filmcamera's). Ulysses is in het buitenland van de film geland.
This is a conceptually intriguing project: 40 film directors from around the world each make a 50-some second film with a restored Lumière Cinématographe. Interspersed among the short films is footage of them making the films as well as interviews with the filmmakers. One thing I found surprising was how inarticulate many of them were in responding to such essential questions as why they film, or whether film is mortal. Overall, the added material outside of the 40 films is interesting and adds further layers to the project.<br /><br />I've been especially interested in the early history of motion pictures and have spent much time with the Lumière brothers' films; thus, this project becomes more rewarding for me. I suggest watching this after seeing 'The Lumière Brothers' First Films,' with narration by Bertrand Taverneir. The medium has advanced severalfold in the 100 years between today and when the Lumière brothers contributed to the invention of cinéma. One of the great advances of the Cinématographe was its light weight--providing mobility. First, the Lumière Company exploited this added mobility with the subjects of their films, with the actuality films and by taking their camera across the world. It's appropriate that this project consists of an international array of filmmakers, as the Lumière brothers were responsible for introducing motion pictures and cinéma to much of the world via their (or rather their assistants) traveling the world. The next step the Lumière Company took in exploiting this mobility was with camera movement. One of the company's filmmakers, Alexandre Promio, was, apparently, responsible for much of this innovation. These films consisted of panoramas or fixing the camera to a moving object (i.e. a boat). In his Hiroshima short, Hugh Hudson holds the camera--a "shaky cam" effect--ending with overexposing the film by pointing the camera towards the sun, which is more movement than the Lumière brothers had envisioned.<br /><br />When limited to the technology of the Cinématographe, however, many of the modern filmmakers' films demonstrate little to no advancement in film grammar or insight into the medium. One of them is an updated remake; others are like something the Lumière brothers might have filmed. You can take that as a poor mark upon those modern directors, or as further good marks for the Lumière's, or both. Yet, there are exceptions in this project, such as Hudson's short. Some of the directors do use the benefit of 100 years of hindsight to expand upon those first films. Several of the films are clever in their self-reference and are interesting tributes to the Lumière brothers and film. Gabriel Axel's tracking shot of the arts and Claude Lelouch's rotating kiss with a background progression of a history of camera technology filming it are two of the more outstanding in this way.<br /><br />Helma Sanders' "Tribute to Louis Cochet" shows the orchestration of lighting of a stage waterfall fountain. It shows both the beauty and limitations of the relic camera--ending with the lights turned towards the camera. Peter Greenaway also plays with the lighting and exposure of the film in one of the few multi-shot films in the series. As he says, film is a great arena for him to play with image and text. The consensus favourite, the short film by David Lynch, is also one of the most original in the program. It also contains multiple shots (and even the continuity transitions are creative, including flames, as though the negative catches fire). Lynch also provided one of the more agreeable interviews, relating that film is "a magical medium that makes you dream." Additionally, I think the final film is appropriately placed. It's by Theo Angelopoulos, who's in Athens and films a scene from Homer's "Odyssey." With a title card, Ulysses ponders: "I am lost! In which foreign country have I landed?" It clarifies and elaborates upon a few of the other short films that had people staring into the camera (which harks back to 100 years ago when people weren't familiar with movie cameras). Ulysses has landed in the foreign land of film.