!!!!!! (Ik stel voor dat je dit leest nadat je de film hebt gezien) Ik weet niet of wat ik ga zeggen als'verraad' kan worden beschouwd, want het is per slot van rekening een documentaire en misschien weten een heleboel mensen wat er is gebeurd. Het is ook onmogelijk om hierover te praten zonder het einde te verraden.<br />Deze documentaire (hoewel deze zich ontpopt als een geweldige film) beschrijft het proces tegen Michael Peterson, maar vertelt je tegelijkertijd meer over moraliteit, vooroordelen, rechtvaardigheid en de mentaliteit van het Zuiden dan je je had kunnen voorstellen. De regisseur gebruikte een vlieg-op-de-muur-benadering van het onderwerp, wat naar mijn mening heel toepasselijk was, hoewel sommige mensen dit duidelijk als bevooroordeeld beschouwden. Ik wil alleen maar zeggen wat je in de film kunt zien...<br />Laat ik beginnen met te zeggen dat ik niet in details zal treden over de zaak (waarin de romanschrijver Michael Peterson schuldig werd bevonden aan de moord op zijn toenmalige vrouw Kathleen; de zaak is overigens in hoger beroep gegaan). De feiten, getuigenverklaringen, bewijzen enz. moet je zelf zien, of het nu in deze documentaire is, in een tv-documentaire of in een of ander archief. Ik zal zelfs niet zo ver gaan om te zeggen dat Michael Peterson zijn vrouw niet heeft vermoord, want per slot van rekening was ik niet aanwezig bij het proces (en zelfs dat is niet altijd een garantie voor gerechtigheid) en ik...' Er is dit materiaal alleen aangeboden in de vorm van een documentaire (van de Franse filmmaker Jean-Xavier de Lestrade) van ongeveer 6 uur. Dus misschien heeft hij het gedaan, misschien ook niet. Maar ik heb zelf een aantal jaren rechten gestudeerd hier in België en nadat ik deze film heb gezien en alles over de zaak heb gelezen wat ik kon vinden, kan ik echt niet anders dan concluderen dat er in elk geval voldoende gerede twijfel is om Peterson vrij te krijgen.<br />Voor mij is belangrijker dan de technische discussies in de film (sommige mensen schijnen te weten dat bijvoorbeeld dokter Henry Lee de verdediging heeft verraden) het menselijke en morele aspect dat hier een rol speelt. Ik had de vier zonen en dochters van Michael Peterson de hele weg achter hun (stiefvader)vader zien staan (met uitzondering van Kathleens dochter Caitlin). Ik had de aanklager Freda Black horen praten over de 'vuiligheid' die ze op Petersons computer had gevonden, over de homoseksuele pornografie die ze had gevonden ('geen relatie, maar pure seks') en over de triomfantelijke blik in de ogen van de andere aanklager Jim Hardin (hoewel hij zijn best deed dat niet te laten merken) toen hij de pornografie vond. Voor deze mensen was het duidelijk dat de dubieuze seksuele praktijken van Peterson vanaf het begin voldoende waren om hem schuldig te verklaren. Ik begrijp nog steeds niet hoe het mogelijk is dat dat homoseksuele gedoe tijdens het proces is toegestaan, of hoe het mogelijk is dat het autopsierapport (door de duidelijk hoogst incompetente 'deskundige' Deborah Radisch (weet ze eigenlijk wel dat ze geen oordeel mag vellen in haar rapport?)) op internet is gezet voordat de zaak begon.<br />Maar het ergste van alles was het besluit van de aanklagers om de dood van Elizabeth Ratliff (een goede vriendin van Peterson, ongeveer twintig jaar geleden, die onder 'gelijke' omstandigheden is gestorven) erbij te betrekken (ze hebben zelfs haar lijk weer opgegraven). Wat probeerden ze daarmee te bewijzen? Dat Peterson een seriemoordenaar is die eens in de twintig jaar toeslaat in de buurt van een trap? Nou, dat past niet in de theorie dat Kathleen Peterson erachter kwam dat hij biseksueel was en dat ze daarom vermoord is. Wat was trouwens het motief van Peterson in de Ratliff-zaak? Daar is geen enkel antwoord op gegeven door de aanklagers.<br />Geen moordwapen, geen redelijk motief en geen enkele redelijke theorie van de aanklager over hoe Michael Peterson zijn vrouw vermoord zou kunnen hebben (bekijk het zelf maar als je de trap van de titel ziet). Maar wel een heleboel smerige trucs, zoals het naar voren brengen van Petersons seksualiteit, zijn geschriften (fictie!) en de dood van Elizabeth Ratliff, en een heleboel wilde theorieën (zoals de pijpbeurt). Dat is voor mij voldoende (vermenigvuldigd met tien) om te concluderen dat er gerede twijfel bestaat in deze zaak, maar de juryleden kwamen tot een andere conclusie. Buiten gerede twijfel is een mooi concept, maar jammer dat sommige mensen er zo luchthartig mee omspringen.<br />Maar het is niet moeilijk te raden waarom Peterson werd veroordeeld. Niet omdat de aanklagers aantoonden dat hij schuldig was, maar omdat hij biseksueel is, tamelijk rijk en blank (de meerderheid van de juryleden en de rechter waren zwart) en omdat, laten we eerlijk zijn, het jurysysteem gewoon niet werkt. De aanklagers wisten precies op welke knopjes ze moesten drukken (de emotionele en morele knopjes, wat in deze tijd van Bush niet zo verwonderlijk is) en uiteindelijk was alles gezegd en gedaan (en Hardin en Black deden dat duidelijk niet). Ik heb zelfs geen vertrouwen meer in een schuldigverklaring, die kwesties maakten gewoon het verschil. Wat maakt het uit dat er geen bewijs is, we kunnen die man niet uitstaan, oké? Ik zou iets kunnen zeggen over de dubieuze rol die de rechter heeft gespeeld (alles toelaten, ongeacht of het relevant is; als het Peterson kan schaden, breng het dan naar voren), een paar media (negeer wat er tijdens het proces is gezegd, stel stomme vragen en verzin zelf maar een verhaal), de politie, patholoog-anatoom Radisch en een paar familieleden van Kathleen Peterson (ik begrijp hun verdriet, maar wat haar zussen deden was belachelijk), maar genoeg voor nu. Jij bent de rechter.<br />Zoals Petersons advocaat zei (min of meer): 'De uitkomst verbaasde me niet. Ik betwijfel of de wereld waarin we nu leven zo veilig is als sommige mensen ons willen doen geloven. Kijk maar om je heen. Wie wil er nu door zulke 'aanhangers' worden beoordeeld?
POSSIBLE SPOILERS AHEAD!!!!!!!!!!! (I suggest you read this after having seen the film) I don't know if what I'm gonna say can be regarded as a "spoiler", because after all, this is a documentary and maybe a lot of people know what happened. It's quite impossible too to discuss this without giving away the ending.<br /><br />This documentary (though this one plays out like a terrific film) chronicles the trial of Michael Peterson, but at the same time tells you more about morality, prejudice, justice and Southern mentality than you could've imagined. The director used a fly-on-the-wall approach to the subject, which was very appropriate in my opinion, though some people clearly regarded this as being biased. But you can't argue what you CAN see in the film...<br /><br />Now let me start by saying that I won't go into details about the case (in which novelist Michael Peterson was found guilty of murdering his then wife, Kathleen; the case is now up for appeal, by the way). The facts, testimonies, evidence, etc. you have to see for yourself, whether it be in this documentary, television footage or in some archive. I won't even go so far as to say that Michael Peterson didn't murder his wife, because after all I wasn't present at the trial (and even that isn't always a guarantee for justice) and I've only been offered this material in the form of a documentary (by French film maker Jean-Xavier de Lestrade) of about 6 hours. So maybe he did it, maybe he didn't. But I've studied the law myself for several years here in Belgium and after having seen this film and having read about the case whatever I could find, I really can't conclude otherwise than by saying that there's at least enough reasonable doubt to set Peterson free.<br /><br />For me, more important than the technical discussions in the film (some people seem to KNOW that for example doctor Henry Lee sold out to the defense side), is the human and moral aspect at play here. I díd see the four sons and daughters of Michael Peterson standing behind their (step-)father all the way (with the exception of Kathleen's daughter Caitlin). I díd hear prosecutor Freda Black talk about the "filth" she found on Peterson's computer, talking about the homosexual pornography she found ("no relationship, but pure sex") and the triumphant look in the other prosecutor Jim Hardin's eyes (though he did his best not to show it) when he found the pornography. For these people it was apparent that the dubious sexual ways of Peterson were enough from the start to declare him guilty. I can't even begin to understand how it is possible that the homosexual stuff was allowed in the trial, or how it was possible that the autopsy report (by the clearly highly incompetent "expert" Deborah Radisch (does she even know she's not allowed to make judgments in her report?)) was put out on the internet, before the case started.<br /><br />Worst of all however, I was shocked by the decision of the prosecutors to bring the death of Elizabeth Ratliff (a close friend of Peterson, about twenty years ago, who died in "similar" circumstances) into play here (they even dug up her corpse again). What were they trying to prove with that? That Peterson is a serial killer who strikes once every twenty years in the proximity of a staircase? Well, that doesn't go with the theory of Kathleen Peterson finding out about his bisexuality and getting herself killed. What was the motive of Peterson in the Ratliff case by the way? Not one single answer on that by the prosecutors.<br /><br />No murder weapon, not a decent motive and not one decent theory by the prosecutor about how Michael Peterson could have killed his wife (judge for yourself when you see the staircase of the title). But a lot of dirty tricks, e.g. bringing in Peterson's sexuality, his writings (fiction!) and the death of Elizabeth Ratliff, and plenty of wild theories (e.g. the blow-poke). For me that's enough (multiplied by ten) to conclude there's reasonable doubt in this case, but the jurors concluded otherwise. Beyond a reasonable doubt is a fine concept, too bad some people use it so light-heartedly.<br /><br />But it's not hard to guess why Peterson was convicted. Not because the prosecutors showed he was guilty, but because he's bisexual, quite rich and white (a majority of the jurors and the judge were black), and because, well, let's face it, the juror system simply doesn't work. The prosecutors knew very well which buttons to push (the emotional and moral ones, not too surprising in these Bush times) and even after all had been said and done (and Hardin and Black clearly didn't even have faith in a guilty verdict anymore), those issues simply made the difference. So what if there's no proof, we can't stand the man, 'kay? I could comment on the dubious role the judge (allow everything, no matter if it's relevant; if it can hurt Peterson, bring it on), some media (ignore what's been said on the trial, ask silly questions and make up a story of your own), the police, medical examiner Radisch and some of Kathleen Peterson's relatives (I understand their grief, but what her sisters did was preposterous) played here, but enough for now. You be the judge.<br /><br />Like Peterson's lawyer said (more or less): "The outcome did not surprise me. It shook the foundations of my belief in the justice system, in humanity, morality and myself." I doubt if the world we're living in today is as safe as some people will have us believe. Just look around you. Who would like to be judged by such "peers"?