Ik vond dat de trailer er geweldig uitzag en dat het acteertalent dat erbij betrokken was echt indrukwekkend was: Julia Ormond, Richard Harris, Tom Wilkinson en Gabriel Byrne. Om nog maar te zwijgen over het feit dat het verhaal er interessant uitzag. En de filmopnames zijn gewoon fantastisch <0xE2><0x80><0x93> heel mooi, heel kil. Dus wat is er misgegaan? Helaas wordt de film door het script in het honderd gestuurd. Het is het soort verhaal waarin de hoofdpersoon precies de juiste stukjes obscure informatie kent en precies de juiste mensen kent die haar precies de informatie kunnen geven die ze nodig heeft om het mysterie te ontrafelen. En dat niet alleen, ze kan ook nog eens van de zijkant van een schip abseilen zoals niemand anders dat kan. In zijn recensie van deze film zei Ebert dat het 'een triomf van stijl boven inhoud' was. De stijl is er zeker, maar vlak voordat hij triomfeert, wordt er iets volkomen onlogisch gezegd of gedaan wat het ongeloof breekt dat de film uit alle macht probeert op te bouwen. Wat de acteurs betreft, ik kreeg het gevoel dat ze gewoon niet wisten wat ze met hun personages aan moesten, die geen van alle erg goed waren. Zelfs Smilla, een unieke vrouwelijke hoofdpersoon in die zin dat ze erg intelligent en onafhankelijk is, heeft niet genoeg persoonlijkheid of achtergrond om de kijker tot mededogen te inspireren. En trouwens, het is niet haar intelligentie die haar aan het eind van het verhaal brengt, maar het feit dat ze meer lef heeft dan welke held of heldin dan ook die ik ooit in een film heb gezien, man of vrouw. Het enige echt sympathieke en memorabele personage is Isaiah, al was het alleen maar omdat hij zo'n ontzettend schattig jongetje is. Hoewel de film esthetisch gezien mooi is, is er niet genoeg aandacht besteed aan de ontwikkeling van een geloofwaardig verhaal, goed getekende personages en een bevredigend einde.<br />P.S.: Ik vergat bijna te zeggen dat Vanessa Redgrave het heel goed doet, maar ze moet de zin 'Er is geen meneer Lubing. Ik ben de bruid van Jezus' zeggen, en daar moest ik om lachen, ook al was het volgens mij bedoeld als een serieus moment.<br />P.P.S.: Het absolute hoogtepunt van de film is een toespraakje van Smilla over getallen. Het is eigenlijk heel uniek en leerzaam, en gelukkig staat het in het hoofdstuk 'Geheugenopmerkingen'.
I thought the trailer looked great and the acting talent involved really is quite impressive: Julia Ormond, Richard Harris, Tom Wilkinson, and Gabriel Byrne. Not to mention that the story looked interesting. And the cinematography is just amazing--very beautiful, very cold. So, what went wrong? Sadly, the film is crippled by the script. It's the kind of story where the protagonist knows exactly the right bits of obscure information and knows exactly the right people who can give her exactly the information she needs to unravel the mystery. Not only that, she can rappel off the side of a ship like nobody's business. In his review of this film, Ebert said it was "a triumph of style over substance." The style is definitely there, but just before it triumphs, something completely illogical is said or done that breaks the suspension of disbelief the film tries so hard to build up. As for the actors, I got the feeling that they just didn't know what to do with their characters, none of which were very well-rounded. Even Smilla, a unique female protagonist in that she is very intelligent and independent, is not given enough of a personality or a background to inspire the viewer's compassion. And anyway, it's not her intelligence that gets her to the end of the story, it's the fact that she's got more guts than any hero I've ever seen in a movie, male or female. The only truly likable and memorable character is Isaiah, if only because he's just an impossibly cute little kid. In the end, while the movie is aesthetically pleasing, not enough attention was paid to developing a plausible story, well-drawn characters, or a satisfying ending.<br /><br />P.S.--I almost forgot to mention that Vanessa Redgrave does a very nice job but has to say the line "There is no Mr Lubing. I am the bride of Jesus", which just cracked me up, even though I think it was supposed to be a serious moment.<br /><br />P.P.S.--The absolute highlight of the movie is a little speech Smilla gives about numbers. It's actually very unique and insightful and, fortunately, it's in the Memorable Quotes section.