Ik heb die verrassend goede, donkere komedie gezien op het Titanic Film Festival in Boedapest. Je kunt hem het best omschrijven als een donkere komedie, hoewel er in de hele film verschillende toonveranderingen zijn. Ik denk dat we allemaal <0xE2><0x80><0x93> in mindere mate natuurlijk <0xE2><0x80><0x93> iets te maken kunnen hebben met de hoofdpersoon, Kips fobieën. Zijn 'problemen' zijn goed gedocumenteerd en creëren aan het begin van de film een paar heel grappige momenten. Alleen een aantrekkelijke, mysterieuze vrouw kan Kips ingewikkelde verdedigingsmechanismen doorbreken, dus in het midden van de film wordt een femme fatale geïntroduceerd in de geïsoleerde wereld van onze held. Deze veeleisende rol, die van cruciaal belang is voor het succes van de film, wordt briljant gespeeld door de mooie Leslie Kendall. Op dit punt komen we op het idee dat de film misschien toch een romantische komedie blijkt te zijn, maar de gebeurtenissen nemen een andere wending als de liefde wordt vervangen door manipulatie, verraad en hebzucht en we weer terug zijn in het gebied van de zwarte komedie. Hoewel de film zich grotendeels afspeelt in een appartement in Manhattan, is het nooit echt een probleem: het script met zijn verschillende wendingen slaagt erin onze aandacht hoog te houden. Ook de score van Charlie Schmid moet in het bijzonder de lof worden toegezwaaid; hij is erg atypisch en voegt veel toe aan de algehele sfeer van de film. Kerry Douglas Dye, een van de regisseurs, was bij de screening aanwezig en hij vertelde ons dat hij bij het schrijven van het script van plan was altijd voor de minder voor de hand liggende dingen te kiezen en alle clichés uit Hollywood te vermijden. Het budget was krap, het filmen was spannend, maar hij is er redelijk in geslaagd en het eindresultaat is een onconventionele maar zeer aangename donkere komedie. Ik ben een overtuigde koper van de aanstaande dvd.
Saw this surprisingly good dark comedy at the Titanic Film Festival in Budapest. It's best labeled as dark comedy although there are various tone shifts throughout the movie. I guess all of us could -to a lesser extent, of course- relate to the main character, Kip's phobias. His "problems" are well documented and create some really funny moments at the start of the film. Only an attractive and mysterious woman could possibly penetrate Kip's elaborate defense mechanisms, thus the middle section introduces a femme fatale to the isolated world of our hero. This demanding role, which is pivotal to the film's success, is brilliantly played by the beautiful Leslie Kendall. At this point we are led to think that the movie might turn out to be a romantic comedy after all, events however take a different turn as love is replaced by manipulation, betrayal and greed and we are back into black comedy territory again. Although the film is for the most part set in a Manhattan apartment it is never really an issue: the script with its various twists and turns manages to keep our attention level high. Special credit must be given to Charlie Schmid's score too; it's very atypical and adds a great deal to the overall atmosphere of the movie. One of the directors, Kerry Douglas Dye was present at the screening and he told us that his intentions when writing the script was to always go for the less obvious and try to avoid all Hollywood clichés. Budget was tight, filming was tense but he pretty much succeeded and the end result is an unconventional yet very enjoyable dark comedy. I'm a sure buyer for the upcoming DVD