Een echtpaar, Peter en Joan, krijgt gezelschap van dr. Vitus Verdegast (Bela Lugosi), die op weg zijn naar een hotel, maar plotseling crasht hun bus tijdens een onweersbui. Dr. Verdegast stelt voor dat ze hun toevlucht zoeken in het huis van Hjalmar Poelzig (Borris Karloff), een oude kennis van hem, die in het geheim wraak op hem wil nemen voor de dood van zijn vrouw en zijn land verraadt door zijn hele leger af te slachten toen dat tijdens de Tweede Wereldoorlog aan Satan werd geofferd. Dr. Verdegast ontdekt dat Poelzig hetzelfde idee heeft voor Joan, die heeft gezien hoe hij zijn vrouw vermoordde. Dus om aan dr. Verdegast te ontsnappen, daagt hij Poelzig uit voor een spelletje schaak, en als hij wint, zijn ze vrij en als hij niet wint, zijn ze verloren. <br /><0x3E> Ongelooflijk complexe en merkwaardige noviteiten, variërend van Sadisme, Bijgeloof tot Satanaanbidding, vullen deze stijlvolle en toch verwarrende film. Ik was niet bijzonder onder de indruk van de film nadat ik er een heleboel goede dingen over had gelezen, maar de uitvoeringen en het uiterlijk van de film hebben me geboeid en verbaasd. De plot had iets meeslepends, maar het verhaal gaf er geen complimentje over, omdat het veel interessanter had kunnen zijn dan het was. Het springt van het ene naar het andere punt zonder echte samenhang en wordt nogal dun in details, maar er zijn een paar verrassende onthullingen onderweg. De dialoog aan de andere kant was tamelijk goed, zij het te veel. Er waren veel meer gesprekken dan echte actie of levendige scènes. Het verschil tussen Dr. Verdegast en Poelzig is zelfs in macht en vastberadenheid vrij groot. Als ze heen en weer geslingerd worden in een scherpe en intense dialoog om de overhand te krijgen. Al die chaos tussen hen leidt tot een uiterst energieke worsteling tussen de twee sterren.<br />De opbouw is om te beginnen al traag, hoewel er in de hele film interessante ideeën opdoemen. De redelijk langzame dramatische 45 minuten brengen plotseling het tempo en de energie voor de laatste spannende en 15 minuten durende scènes, wat op zich al een goede reden is om ernaar te kijken. Dit is het moment waarop satanisten en offerplechtigheden het verhaal vullen. Er is een briljante climax met een vilting die een groot effect impliceert en een grote explosie om er een eind aan te maken. Het ironische einde was vrij overtuigend en prettig om de film mee af te sluiten.<br />Het is beslist Lugosi's beste rol die ik heb gezien, samen met 'Witte zombie'. Hoewel ik 'Dracula' nog moet zien. Het was een goede verandering om hem een goeie vent te zien spelen en een veel beheerster en subtieler karakter dan zijn excentrieke rollen. Borris Karloff komt nogal dreigend en nogal gevoelloos over. Zijn lichaamstaal is indrukwekkend opvallend en indrukwekkend in het creëren van angst. Door zijn doods uitziende gezichten en zachte stem werd het onbehaaglijke gevoel nog versterkt. Julie Bishop en David Manners als stel waren goed in hun optredens.<br />Dit is indrukwekkend sfeervol en het boezemt me enorm veel ontzag in. Het modernistische, kille domein van het kasteel van Poelzig springt er echt uit, met de wenteltrap, schuifdeuren, de donkere kerker en de welvingen van het interieur. Er is zo'n goede compositie met belichting en goed camerawerk dat de elegantie en stijl van het decor prachtig tot uiting komen. De meeslepende score krijgt vat op me en soms werd ik er nogal door afgeleid. Zoals ik er steeds maar niet achter kon komen waar ik de score eerder had gehoord.<br />Over het geheel genomen is 'The Black Cat' een heel goed stemmingsstuk en het geeft zulke geweldige optredens. Niet zo geweldig als ik had gedacht, maar toch.' 's hoogst vermakelijk.
A couple Peter and Joan Allison are joined by Dr. Vitus Verdegast (Bela Lugosi) who are on their way to a hotel, but suddenly their bus crashes during a storm. Dr Verdegast suggests they seek refuge in Hjalmar Poelzig's (Borris Karloff) house, who is an old acquaintance of his and he's secretly seeking revenge against him for the death of his wife and betraying his country by slaughtering his entire army when it was sacrificed to Satan during WW1. Dr Verdegast discovers that Poelzig has the same idea for Joan, which saw him kill his wife. So to help them escape Dr. Verdegast challenges Poelzig to a game of chess and if he wins they are free and if he doesn't their doom.<br /><br />Incredibly complex and odd assortments of novelties ranging from Sadism, Superstition to Satan worship fill this stylish yet confusing film. I wasn't particularly gob smacked or incredibly impressed by the film after reading a lot good things about it, but it's the performances and the look of the film that kept me glued and amazed. The plot had an engrossing set up, but the story just didn't compliment it, as it could have been far more interesting than it was. It jumps here to there without real cohesion and becomes rather thin in detail, but there are some surprising revelations along the way. The dialogue on the other hand was rather fine, if too much of it. There was a lot of conversations than actual action or lively scenes. The distinction between Dr Verdegast and Poelzig is pretty even in power and determination to rid each other. With them tossing back and forth sharp and intense dialogue to get the upper hand. All of this mayhem between them leads to a greatly energetic tussle between the two stars.<br /><br />The set-up is a slow-grinder to begin with, though there are interesting ideas that pop up throughout the film. The reasonably slow dramatic 45-minutes suddenly picks up the pace and energy levels for the last thrilling and involving 15-minutes, which alone is good reason to watch it. This is when Satanists and sacrificial ceremonies fill the story. There is a brilliant climax involving a skinning that is implied to great effect and a big explosion to end it all. The ironic ending was fairly convincing and enjoyable in tying up the film.<br /><br />It's definitely Lugosi's best performance that I've seen along with ''White zombie''. Though, I've yet to see "Dracula". It was a good change to see him playing a good guy and a much more controlled and subtle character than his eccentric roles. Borris Karloff comes across rather menacing and quite callous in appearance. His body language is impressively noticeable and imposing in creating terror. From his dead looking facials and soft spoken voice really added to the unease. Julie Bishop and David Manners as the couple were fine in their performances.<br /><br />This is impressively atmospheric and holds such a great awe to it all. The modernistic cold domain of Poelzig's castle truly stands out, with the spiral staircase, sliding doors, the dark dungeon and curvy interior. There is such great composition with lighting and solid camera-work captures the elegance and style of the scenery beautifully. The soaring score takes hold and sometimes it got rather distracting for me. As I kept trying to figure out where I heard the score from before.<br /><br />Overall, "The Black Cat" is a very good mood piece and holds such great performances. Not as great as I thought it would be, but still it's highly entertaining.