Daar gaan we weer. Weer zo'n opknapklusje waarbij de achtergelaten beelden jaren later weer worden opgenomen en samen met nieuwe beelden worden bewerkt in een treurig misplaatste poging om van overgebleven filmfragmenten een verkoopbaar project te maken. Zoals gewoonlijk werkt het niet, net als 'Ze hebben Hitlers brein gered' of 'Hell's Bloody Devils', twee beruchte geretoucheerde klunzen.<br />We beginnen met de 'nieuwe' beelden uit 1972. Twee spionnen (de onze) in China (het zijn Chinezen, neem ik aan) vinden een 'Doomsday Machine' die de Chinezen hebben gemaakt om de hele aarde te vernietigen. Waarom ze dat deden is nooit verklaard, maar ik neem aan dat er in elke film een schurk voorkomt, en de Chinezen waren in 1972 in het nieuws toen Nixon hen voor het eerst bezocht.<br />Deze beelden duren ongeveer 10 minuten. Dan gaan we over naar de beelden uit 1967. Het verschil tussen deze en de beelden uit 1972 is gemakkelijk te zien: verschillende modes, verschillend haar, de vrouwen dragen mini-jurken en enorme pommade-kapsels, en iedereen rijdt in een auto uit 1964, die er vrij nieuw uitziet. We zijn in een of ander NASA-gebouw, waar een bemanning op een missie naar Venus wordt gestuurd. Na een lachwekkende persconferentie (waarin de generaal een telefoontje aanneemt en midden in de kamer over geheime informatie begint te praten), wordt de helft van de bemanning vervangen door vrouwen. De mannelijke astronauten vinden dat maar niks, en we krijgen een hele reeks dialogen over de 'Slag-van-de-Seksen' die zelfs nog uit 1972 dateren. (Hé, dat zou een geweldige dubbel-cd kunnen worden met 'Space Probe Taurus', waar een heleboel dezelfde dialogen in zitten!)<br />Algauw wordt de echte plot onthuld: de zes astronauten zijn de laatste kans van de Aarde om het menselijk ras op een andere planeet te herbevolkingen. De aarde wordt al snel vernietigd, wat uiteindelijk leidt tot een existentiële crisis onder de astronauten, nog meer slechte dialogen, een hilarisch slecht ruimteschip met psychedelische verlichting en een einde dat duidelijk in elkaar geflanst is uit overgebleven beelden en voice-overs van 'almachtige buitenaardse wezens'.<br />Ik vraag me af wat het oorspronkelijke einde van deze puinhoop had moeten zijn. Een krankzinnige cast hier, met Bobby Van en Ruta Lee (die ik beter ken als panelleden van de spelshow Match Game uit 1970), Casey Kasem als operateur van de controlekamer en een kort stukje van Mike Farrell van de MASH als verslaggever. Ik moet ook de speciale non-effecten noemen van de filmlegende David L. Hewitt, ook regisseur van legendarisch afgrijselijke uitjes als 'The Mighty Gorga'.' 'Reis naar het centrum van de tijd' en 'De Tormentors'.<br />Het krijgt een 3 voor de amusementswaarde van de afschuwelijke pogingen tot serieuze science-fictionscenario's voor een lachwekkend laag budget. Als het tempo sneller was geweest en er eigenlijk iets gebeurd was tijdens de laatste helft van de film, zou ik bereid zijn geweest het een hoger cijfer te geven. De titel is tenminste toepasselijk: verdoem jezelf niet tot het verspillen van 72 minuten van je leven aan het kijken naar deze rotzooi. (Ook een openbare titel, deze film is bij verschillende bedrijven te koop voor 61 dollar, of in een goedkoop 20-filmpakket van Mill Creek Entertainment, waar ik hem vandaan heb. Dat scheelde me 6 dollar...)
Here we go again. Another patch-em-up job with abandoned footage being taken up years later and edited together with new footage in a sadly misguided attempt at making a saleable project out of leftover film scraps. As usual, it doesn't work out, just like "They Saved Hitler's Brain," or "Hell's Bloody Devils," two notorious re-edited clunkers.<br /><br />We start out with the "new" footage from 1972. Two spies (ours) in China (they are Chinese Americans I guess) find a "Doomsday Machine" that the Chinese have made to destroy the entire Earth. Why they would do this is never explained, but I guess every movie has to have a bad guy, and the Chinese were in the news in 1972 with Nixon visiting them for the first time.<br /><br />This footage lasts about 10 minutes or so. Then we cut to the 1967 footage. Easy to tell the difference between this and 1972 footage: different fashions, different hair, the women wear mini-dresses and giant bubble hair-dos, and everyone's driving cars from 1964, which look pretty new. We're at some type of NASA facility, where a crew is to be launched on a mission to Venus.<br /><br />After a laughable press conference (where the general takes a phone call and talks about classified information right in the middle of the room), half of the crew are substituted with women. The male astronauts don't like it, and we get a bunch of Battle-of-the-Sexes dialog that would have been dated even by the 1972 release of this turkey. (Hey, this would make a great double bill with "Space Probe Taurus," which has a lot of the same dialog!) <br /><br />Pretty soon the real plot is revealed: the six astronauts are Earth's last chance to repopulate the human race on another planet. The Earth is destroyed soon enough, which eventually leads to existential crisis amongst the astronauts, more bad dialog, a hilariously bad spaceship set with psychedelic lighting, and an ending clearly cobbled together from leftover footage and voiceovers by "omnipotent aliens." <br /><br />Wonder what the original ending of this mess was supposed to be? A crazy cast here, with Bobby Van and Ruta Lee (who I know better as game show panelists from the 1970's on Match Game), Casey Kasem as a control room operator, and a brief bit from MASH's Mike Farrell as a reporter. I should also mention the special non-effects by Bad Film legend David L. Hewitt, also a director of such legendarily horrific outings as "The Mighty Gorga," "Journey To The Center of Time" and "The Tormentors." <br /><br />It gets a 3 for the entertainment value of its horrible attempts at serious science fiction scenarios on a laughably low budget. If only the pace was quicker and SOMETHING ACTUALLY HAPPENED during the last half of the film I would have been prepared to give it a higher rating. At least the title is appropriate: don't doom yourself to wasting 72 minutes of your life watching this mess. (Another public domain title, this flick is available from different companies for $1, or in a cheap 20 film multipack called "Strange Tales," from Mill Creek Entertainment, which is where I got it from. That set me back 6 bucks...)