Voor het grootste deel was de film oké. Mimic 1 was veel beter, maar voor een vervolg op een tamelijk saaie horrorfilm was dit prima. De griet in de film is vrij hot, en de regisseur maakt daar een paar keer gebruik van. Het wetenschappelijke gedeelte van de film is voor het grootste deel vrij goed.<br />Mijn grootste problemen komen van het einde: 1) Dus het insect is verliefd op haar? WTF? Ze besteden zoveel tijd aan de twee Mimic-films om uit te leggen dat dit genetische superinsecten zijn, die door de natuur zijn geprogrammeerd om te jagen, blablabla, en dat dit insect verliefd wordt op een leraar? Als het op haar afkomt en de regisseur gaat voor de romantische scène, ging ik echt rechtop zitten en controleerde ik of ik niet te veel had gedronken, of ik niet was flauwgevallen en dat einde had verzonnen.<br />2) En larvea kan fatale wonden genezen? In het bijzonder wanneer iemand meerdere doorboorde wonden heeft die dwars door haar romp gaan? Absoluut achterlijk.
For the most part, the movie was okay. Mimic 1 was much better, but for a sequel to a fairly cheezy horror flick, this was alright. The chick in it is fairly hot, and the director capitalizes on this several times. The science part of the film is pretty good for the most part.<br /><br />My main problems come from the ending: 1) So the bug is in love with her? WTF? They spend so much time in the two Mimic films explaining how these are genetic super-insects, who are programmed by nature to hunt, blah-blah, and this bug falls in love with a teacher? When it approaches her, and the director is going for this all romantic it shot, I honestly sat straight up and checked to make sure that I hadn't drank too much and had passed out and dreamt up that ending.<br /><br />2) And larvea can heal fatal wounds? Specifically, when a person has multiple impale wounds that go right through her torso? Absolutely retarded.