Player 5150 is een geweldige film vanwege de authenticiteit die hij teweegbrengt op het witte doek. Een zeldzaam juweel in de ruwe grond. Vergeleken met al die films die tegenwoordig worden uitgebracht, is Player 5150 een verhaal met karakters die je meenemen door alle mogelijke emoties. David O'Neill (schrijver/regisseur) doet zijn uiterste best om je uit te nodigen, nee, uit te dagen, om je te identificeren met het hoofdpersonage Joey (Ethan Embry) die een dwangmatige gokker is en wiens leven op het punt staat uit de hand te lopen. Terwijl je dat doet, ervaar je die 'unieke golf van opwinding'. Een echte gokker voelt het wel als hij aan de winnende hand is, maar als het geluk hem in de steek laat, dringt het pas goed tot hem door wat het betekent om te verliezen en komt de duistere kant van het gokken naar boven.<br /><0x3E><0x3E> En dan komt Tony (Christopher McDonald) op de proppen, een meedogenloze woekeraar die geen greintje gezond verstand heeft. Naar mijn mening heeft McDonald samen met Bob Gunton (Nick) een prijswinnende prestatie geleverd door de rauwe, korrelige en sadistische realiteit te laten zien die je aan de verliezende kant van de munt van het gokken vindt. McDonald is de spreekwoordelijke baksteen-muur-realiteitscheck die sadistisch naar je terug glimlacht als je tegen hem op botst. Er werd ook een aangrijpende voorstelling gegeven door Kathleen Robertson (Ali), die Joey's vrouw speelde en ons inzicht gaf in hoe het is om verliefd te zijn op iemand die een zelfvernietigende verslaving heeft.<br />Mijn enige kritiek zou de afloop zijn. Ik had het gevoel dat deze film een aantal eindes had kunnen hebben en dat zou prima zijn geweest, maar het leek alsof er niet over een einde te beslissen viel en dus werkten ze die op de een of andere manier allemaal creatief in. Voor mij werd het einde wazig en grijs in plaats van een duidelijk contrast dat de rest van de film aangrijpend en krachtig maakte. Als geheel vond ik de film erg leuk. Je zat voortdurend voorovergebogen in afwachting van wat er ging gebeuren. Als je van snelle actiedrama's en door karakters gedreven verhalen houdt, dan kan ik je speler 5150 ten zeerste aanbevelen.
Player 5150 is a great film for the authenticity it brings to screen. A rare gem in the rough. By comparison to all the special-effect driven overblown budged movies being released today, Player 5150 is a character-driven story that takes you through every range of emotion. David O'Neill (Writer/Director) does a great job inviting you, no daring you, to identify with the main character Joey, (Ethan Embry) who is a compulsive gambler and whose life is about to spin out of control. As you do, you experience a taste of that "unique rush of excitement" that a real gambler feels when they are up and are winning, but when luck runs out, the finality of what it means to lose hits home and the darker side of gambling emerges.<br /><br />Enter Tony (Christopher McDonald) a ruthless no non-sense loan shark. In my opinion, I thought McDonald delivered an award winning performance along with Bob Gunton (Nick) in showing the raw, gritty, and sadistic reality found on the losing side of the coin of gambling. Where gamblers gamble for the thrill and the rush, loan sharks are about greed. As you travel along at 200 mph with Joey in the fast-lane of a gambler's life, McDonald is the proverbial brick-wall-reality-check smiling sadistically back at you as you slam into him. A gripping performance was delivered also by Kathleen Robertson (Ali), who played Joey's wife giving us insight on what it is like being in love with someone who has a self-destructive addiction. <br /><br />My only criticism would be about the ending. I felt that this movie could have had any number of endings and it would have been alright, but it seemed like an ending couldn't be decide upon so they creatively worked them all in somehow. For me, it made the ending fuzzy and gray instead of a bold clear contrast which made the rest of the movie gripping and powerful.<br /><br />As an overall experience, I enjoyed watching the movie very much. It kept you constantly leaning forward in anticipation of what would happen next. If you enjoy fast-pace action-drama and character-driven stories, then highly recommend Player 5150 as it delivers.