Walter Matthau ziet er in deze grimmige, gecompliceerde, ergerlijke onzin uit als een zuurpruim. Een massamoord op een buspassagier in San Francisco, met een politieman als slachtoffer, wordt door het korps onderzocht en Matthau wordt opgezadeld met zijn nieuwe partner Bruce Dern (die hij op het eerste gezicht al haat, hoe origineel is dat?). De details van de zaak zijn onlogisch en hoewel de doodlopende sporen misschien een weerspiegeling zijn van het echte politiewerk, doen ze niet veel voor een plot dat toch al rommelig is met losse eindjes en te veel personages (die allemaal smerig zijn). Deze film ziet er net zo slecht uit als hij wordt gespeeld, met modderige filmbeelden en bleke acteurs. De onwetende plot zit vol clichés en de scenarist laat nooit een sardonische kant van de waanzin zien. Het zijn gewoon gewelddadige tv-series die nog gewelddadiger worden gemaakt voor de film.
Walter Matthau looks mighty dour throughout this grim, convoluted, exasperating crime-file nonsense. A public bus massacre in San Francisco, which included a cop amongst its victims, is investigated by the force, and Matthau is saddled with new partner Bruce Dern (he hates him on sight, how's that for originality?). The details of the case make little sense, and although the dead-end leads might reflect real-life police business, they don't do much for a plot already messy with loose ends and too many characters (all of them sordid). This picture looks as bad as it plays, with muddy cinematography and pasty-faced actors. The ignorant plot is jammed with clichés, and the screenwriter never shows a sardonic side to the madness. It's just violent TV made more violent for the movies. *1/2 from ****