Varalaru is een goede film <0xE2><0x80><0x93> hij heeft de dubieuze reputatie dat hij op elk denkbaar niveau faalt.<br />Varalaru speelt Ajith in een driedubbele rol en vertegenwoordigt een combinatie van alle ergste elementen in Tamilfilms.<br />Een meelijwekkend verhaal, afgrijselijke acteerprestaties van Ajith, middelmatige muziek, grove actiescènes en kinderachtige komische intermezzo's zorgen samen voor een stekende migraine bij nietsvermoedende kijkers.<br />Varalaru is zo slecht dat hij gemakkelijk op filmscholen kan worden vertoond als illustratie bij een enorm slechte film.<br />Ajith speelt de rol van vader Sjivadshankar en zijn twee zoons Vishnu en Jeeva. Hij overdrijft in alle drie de rollen, maar is vooral slecht als de vader. Ajith is maar iets beter in het personage van Jeeva, de wraakzuchtige jongen die zijn vader wil vermoorden en die hij de schuld geeft van de waanzin van zijn moeder.<br />Afgezien van Ajiths acteerwerk (of is het geen acteerwerk), is de andere grote zwakte van Varalaru het stompzinnige verhaal, dat de term 'raar' een nieuwe betekenis geeft.<br />Het totaal niet overtuigende verhaal verdoemt de film vanaf het begin. Het is al vreemd om je een moeder voor te stellen die genegenheid koestert voor de verkrachter van haar dochter.<br />En dan zijn er nog Varalaru's dialogen, die nooit boven het banale uitstijgen.<br />Asin speelt de geliefde van Visjnoe, maar heeft niet echt een rol. En dat is jammer, want het jonge meisje vertoont tekenen dat ze een goede actrice kan worden. Aangezien het verhaal om de drie rollen van Ajith draait, heeft Asin weinig gelegenheid om haar talenten te demonstreren.<br />Het muziekgenie Rehman is er niet in geslaagd om in Varalaru iets te presteren. Geen van de liedjes komt boven de middelmaat uit. Katril Oru Vaarthai is misschien wel de beste van het stel.<br />Vishnu, de zoon van een rijke zakenman Shiva, geniet over het algemeen graag van het gezelschap van zijn vrienden. Tijdens een bezoek aan een dorp dat Thottapuram heet, ontmoet hij een jong meisje, Divya (Asin) en wordt hij verliefd op haar.<br />Algauw zijn de jongelui verloofd en gaan ze binnenkort trouwen.<br />Maar al snel begint het voor Vishnu vreselijk mis te gaan. Hij pleegt diverse gewelddaden waar hij zich later niets meer van kan herinneren. Als Visjnoe's gewelddadige gedrag erger wordt, laat zijn vader hem opnemen in een psychiatrische inrichting.<br />We beseffen al snel dat de kwade hand achter Visjnoe's gewelddadige activiteiten in feite zijn evenbeeld Jeeva is.<br />Maar waarom doet Jeeva al die misdadige dingen en schuift hij de schuld op Visjnoe? Het antwoord ligt in het verre verleden van Sjivadkar, als een danseres die letterlijk voor het altaar de bons krijgt.<br />Omdat hij de schok niet kan verdragen, sterft zijn moeder in een gewelddadige woedeaanval, die hem ertoe brengt het meisje (Kanika) te verkrachten dat hem de bons heeft gegeven. Kanika heeft een korte rol, maar het jonge meisje laat zien dat ze wel degelijk kan acteren, een zeldzaamheid in Tamilfilms.<br />Al met al is Varalaru vreselijk om te moeten aanhoren, afschuwelijk om over na te denken en onplezierig om over te vertellen.
Varalaru is an good movie - It has the dubious distinction of failing at every imaginable level.<br /><br />Featuring Ajith in a triple role, Varalaru represents a combination of all the worst elements in Tamil movies.<br /><br />A pitiful story, horrible acting by Ajith, mediocre music, crude action scenes and juvenile comic interludes combine to deliver a stinging migraine to unsuspecting viewers.<br /><br />Varalaru is so bad that it can easily be showcased at film schools as an illustration of an egregiously bad movie.<br /><br />Ajith plays the role of a father Shivashankar and his two sons Vishnu and Jeeva. He overacts in all three roles but is particularly bad as the father. Ajith is only slightly better in the character of Jeeva, the vengeful young lad intent on killing his father whom he blames for his mother's madness.<br /><br />Apart from Ajith's acting (or is it non-acting), the other big weakness of Varalaru is its asinine story, which gives new meaning to the term bizarre.<br /><br />The totally unconvincing story dooms the movie from the get-go. It's weird to even conceive of a mother who harbors affection for her daughter's rapist.<br /><br />Then there are Varalaru's dialogs, which never rise above the banal.<br /><br />Asin plays the lady love of Vishnu but does not have much of a role. Which is a pity since the young girl is showing signs of becoming a good actress. Since the story revolves around Ajith's three roles, there is little scope for Asin to demonstrate her talents here.<br /><br />Music genius Rehman has failed to deliver the goods in Varalaru. None of the songs rise above the ordinary. Katril Oru Vaarthai is perhaps the best of the lot.<br /><br />Vishnu, the son of a rich businessman Shiva, generally likes to have a good time in the company of his friends. While visiting a village called Thottapuram on a social service mission, he meets a young girl Divya (Asin) and is smitten with her.<br /><br />Soon, the youngsters are engaged to each other and set to marry shortly.<br /><br />But things start to go terribly wrong for Vishnu soon. He commits various violent acts that he has no recollection of later. When Vishnu's violent behavior gets worse, his father has him admitted to a mental hospital.<br /><br />We quickly realize that the evil hand behind Vishnu's violent activities is actually his look-alike Jeeva.<br /><br />But why is Jeeva doing all those criminal acts and shifting the blame on Vishnu? The answer lies in Shivashankar's distant past as an<br /><br />dancer who is jilted literally at the altar. Unable to bear the shock, his mother dies sending Shiva into a violent rage that leads him to rape the girl (Kanika) who jilted him.<br /><br />Although Kanika has a short role, the young lass shows that she can indeed act, a rarity in Tamil movies.<br /><br />All in all, Varalaru is awful to endure, rotten to contemplate and unpleasant to narrate