Eindelijk krijgen we de Aarde te zien in het oorspronkelijke Trek-programma, maar wacht eens even! Dit is de Aarde in de jaren zestig! Wauw, die zwarte gaten kunnen onze sterrenschepen in de 23e eeuw echt goed doen: één elastieken effect later en Enterprise wordt achternagezeten door een luchtmachtpiloot uit de jaren zestig die een UFO wil opblazen (mooie voorraadbeelden). Dit was het eerste tijdreisverhaal van Trek waarin we de Aarde uit het verleden bezoeken (de andere waren 'Stad aan de Rand van de Eeuwigheid' en 'Opdracht: Aarde'). In de laatste aflevering werd de reis met opzet gemaakt, naar aanleiding van het toevallige bezoek hier. Dit verhaal scheidt een dunne lijn tussen komedie en sf-avontuur. Vooral amusant is de op vrouwen gerichte computer waar Kirk hier mee opgescheept zit en de introductie van de luchtmachtpiloot tot Spock. En het vermaak gaat verder met Kirks slapstickgevecht met 3 militaire officieren en hun ondoeltreffende ondervraging. Kirk is hier op zijn gemak en zo koel als een kapitein maar kan zijn.<br />Aan de andere kant van de medaille hebben we de piloot (gastster Perry, in topvorm), een militaire versie van Kirk uit de jaren zestig, die te horen krijgt dat hij nooit meer naar huis kan, naar zijn gezin, vanwege wat hij weet van de toekomst - nou, waarom gaf Kirk hem een rondleiding over het schip? We weten waarom: Kirk is onmiddellijk gefascineerd door deze (voor hem) archaïsche versie van wat uiteindelijk over ongeveer 200 jaar Starfleet zal worden. De piloot is zo'n beetje wat Kirk zou zijn als hij in de 20e eeuw was opgegroeid. Evenzo is de piloot gefascineerd door deze blik in de toekomst, vooral als hij Spock ontmoet; hij is niet afstotend, zoals we zouden kunnen verwachten, en overwint elke fobie met de gratie die grote training en een open geest met zich meebrengen. Het is allemaal een speels, kleurrijk avontuur <0xE2><0x80><0x93> dat volledig instort in de laatste akte als ze beginnen mensen in zichzelf te transporteren/stralen <0xE2><0x80><0x93> maar hé, als je maar thuiskomt.
We finally get to see Earth on the original Trek show, but wait! This is Earth in the 1960s! Wow, those black holes can really do a number on our starships in the 23rd century: one rubber band effect later and Enterprise is being chased by a sixties Air Force pilot aiming to nuke a UFO (nice stock footage). This was the first time travel story from Trek in which we visit Earth of the past (the others were "City on the Edge of Forever" and "Assignment:Earth"). In the latter episode, the journey was made on purpose, following up on the accidental visitation here. This one threads a fine line between comedy and sf adventure. Especially amusing is the female-oriented computer that Kirk is stuck with here and the Air Force pilot's introduction to Spock. And the amusement continues with Kirk's slapstick fight with 3 military officers and their ineffective interrogation. Kirk is at ease here and cool as a captain can be.<br /><br />On the other side of the coin, we have the pilot (guest star Perry, in fine form), a sixties military version of Kirk, being told he can never go home to his family due to what he knows of the future - well, why did Kirk give him a guided tour of the ship? We know why: Kirk is instantly fascinated by this archaic (to him) version of what will eventually become Starfleet in about 200 years. The pilot is pretty much what Kirk would be if he'd grown up in the 20th century. Likewise, the pilot is fascinated by this glimpse into the future, especially in meeting Spock; he's not repelled as we might expect, overcoming any phobia with the grace that great training and an open mind brings. It's all a playful, colorful adventure - which completely falls apart in the final act when they start transporting/beaming people into themselves - but hey, whatever gets you home.