Ik kan alleen maar aannemen dat u het bestaan van deze werkelijk afschuwelijke film bent gaan ontdekken uit nieuwsgierigheid naar de filmcarrière van Matt Le Blanc, of, zoals ik, dat hij onuitgenodigd voor uw neus op de kabeltelevisie verscheen. Ik kan niet geloven dat AQM echt een algemene bioscoopuitgave heeft gekregen.<br />AQM speelt zich af tijdens de Tweede Wereldoorlog en is het verhaal van een Amerikaanse officier, Le Blanc, en een groep Britse travestieten die eropuit trekken om een Enigma-machine op te halen uit een Duitse fabriek waar alleen vrouwelijke werknemers werken. Dat is alles wat iemand hoeft te weten over het absurde plot. Alles aan deze productie stinkt. Stel je, als je kunt, voor dat je de bloederige resten van een bijzonder bloederig slachtoffer op de weg aantreft, waarvan de lichaamsdelen her en der verspreid liggen. Je begint het beest weer in elkaar te zetten en wat er tevoorschijn komt, lijkt in niets op wat je eerder hebt gezien.<br />Het verhaal is gebaseerd op zo'n belachelijk idee dat het moeilijk is een regisseur te bedenken die bedreven genoeg is om ons ongeloof lang genoeg op te schorten om de humor, voor zover die er is, te laten doorklinken; misschien een Woody Allen van dertig jaar geleden. Le Blanc is hopeloos misplaatst; slapstick is een vermogen dat maar weinig hedendaagse acteurs bezitten en als hij zo begaafd was, zou hij deze film sowieso niet hebben gered. Andere hoofdrolspelers zijn de beroemde travestiet Eddie Izzard, die zijn acteertalent en uitstraling niet heeft verbeterd sinds de al even afschuwelijke 'Avengers' en Edward Fox die een... raad eens wat? Ja, ja, een Blimpische legerofficier. Beide acteurs spelen hun rol zonder meer typerend. Niemand werd geholpen door een afschrikwekkend scenario van David Schneider. Voor Britse kijkers is Schneider herkenbaarder vanwege zijn bijrollen in Steve Coogans 'Alan Partridge'-serie en Armando Iannuci's 'Saturday Night Armistice'. Schneider kan zich tenminste troosten met de gedachte dat hij de verhaallijn niet zelf in elkaar heeft gezet.<br />AQM komt nooit tot een besluit als het niet weet wat voor soort dier het wil worden. Het heeft wel iets weg van Jerry Lewis' edelsteen uit 1970 'Which Way to the Front Mein Herr General'. Het heeft ook zo nu en dan zijn 'Ga door'-momenten, maar toch zou de schuine pen van Talbot Rothwell deze moeite niet hebben bespaard. Scènes slingeren van de komische decors naar een huilend echtpaar op de avond voordat hij ten strijde zal trekken. Uiterst beschamend. Zelfs het egaliseren van de filmvoorraad werkt mee om deze film goedkoop te laten lijken. Dus als je echt graag met een stok moordpartijen op de weg aanwakkert, is deze film voor jou. Zo niet, dan is het een rotfilm.
I can only presume that you came to discover the existence of this truly awful film due to your curiosity of Matt Le Blancs film career or, as I did, it popped up, uninvited, in front of you on cable. I cannot believe that AQM realy got a general cinema release.<br /><br />AQM is set during World War 2 and is the story of how an American officer, Le Blanc, and a troop of transvestite British soldiers set out to recover an Enigma machine from an all female staffed German factory. That's as much as anyone needs to know about the absurd plot. Everything about this production stinks. Imagine, if you can, coming across the bloody remains of a particularly bloody road kill, the body parts of which are strewn hither and yon. You start to reassemble the beast and what emerges bears no resemblance to anything you've seen before.<br /><br />The story is predicated upon such a preposterous notion that it is difficult to bring to mind any director adept enough to suspend our disbelief long enough for the humour, what there is of it, to come through;perhaps a Woody Allen of thirty years ago. Le Blanc is hopelessly miscast; slapstick is a forte that few contemporary actors possess and were he so gifted he wouldn't have saved this film anyway. Other featured actors are the noted transvestite comedian Eddie Izzard, who's acting skills and presence haven't improved since the equally awful 'Avengers' and Edward Fox playing guess what? Thats right, a Blimpish army officer.Both actors play their parts absolutely to type. No one was helped by a dire David Schneider screenplay. To British viewers Schneider is more recognisable for his acting stints in Steve Coogans 'Alan Partridge' series and Armando Iannuci's 'Saturday Night Armistice'. Schneider can at least console himself for having not concocting the storyline.<br /><br />AQM never settles upon knowing what sort of animal it wants to be. It has, about it, shades of Jerry Lewis' 1970 gem 'Which Way to the Front Mein Herr General'. It also has its occasional 'Carry On' moments, yet, still, the bawdy pen of Talbot Rothwell would not have saved this effort. Scenes lurch from the comic set ups to a tearful husband and wife the night before he is to go of into combat. Bathetic in the extreme. Even the grading of the film stock conspires to make this film look cheap. So,if you realy do like to prod road kills with a stick, this film is for you. Otherwise leave well alone, its a stinker.