Juncture is geen echte thriller, maar een prachtig drama dat ook vragen van moreel belang opwerpt.<br /><0x3E> Leider Kristine Blackport (als Anna Carter) bezorgt je soms de rillingen. Ze laat je voelen wat Anna zou voelen als ze in haar schoenen stond.<br /><0x3E> Doel: Anna Carter krijgt van haar arts te horen dat ze nog drie maanden te leven heeft omdat ze lijdt aan een gezwel in de frontale kwab (glioblastoma, een soort hersentumor). Tumoren in de frontale kwab kunnen veranderingen in de persoonlijkheid veroorzaken, dus de vraag of haar beslissing om kinderverkrachters en andere misdadigers te vermoorden een kwestie van keuze of van psychiatrische aard is, blijft onbeantwoord. Naarmate het verhaal vordert, worden de morele en filosofische kwesties onvermijdelijk, en het verrassende einde is een uitspraak die je niet kunt vergeten.<br />Ik vond het heel mooi.
Not much of a thriller, Juncture is a beautiful drama that also raises questions of moral importance. <br /><br />Lead Kristine Blackport (as Anna Carter) sometimes gives you the shudder. She makes you feel what Anna would feel if were in her place. <br /><br />Plot: Anna Carter is informed by her doctor that she has three months to live because she suffers from frontal-lobe Glioblastoma (a type of brain cancer). Tumors in the frontal lobe can cause changes in personality, thus the question whether her decision to kill child-molesters and other criminals is a matter of choice or of psychiatric nature hangs unanswered. As the plot goes forth, the moral and philosophical issues arising are inevitable, and the surprising end is a statement you can't forget. <br /><br />I liked it very much.