Het kostte me geen enkele moeite om de romance van mei en oktober te geloven. Het kwam door Sarandons onbeschofte, grove, arrogante en smakeloze gedrag tijdens het Thanksgiving-diner dat ik me afvroeg hoe de held haar kon uitstaan. (Sarandon lijkt zo vaak zo'n zelfingenomen personage te spelen.) Spader was meeslepend in deze film <0xE2><0x80><0x93> in elk geval tot de laatste belachelijke scène. Dat was te veel, en voor mij was de gloed van het einde het einde. Maar toch... een boeiende film.
I had no trouble believing the May/October romance. It was Sarandon's rude, crude, arrogant, and tacky behavior at the Thanksgiving dinner that made me wonder how the hero could stand her. (Sarandon so often seems to play that kind of a self-righteous character.) Spader was compelling in this film--at least until the last ridiculous scene. That was too much, and killed the glow of the ending for me. Still...an engrossing movie.