Laten we eerlijk zijn: Johnny Hallyday mag dan voor sommige mensen een geweldige zanger en songwriter zijn (en ik vind sommige van zijn liedjes echt heel erg goed), maar hij is geen acteur. Net als in deze film moet hij meestal zelf spelen, dus dat zou niet zo'n probleem moeten zijn, maar dat is het wel. Zijn rol is vlak, net als die van Luchini, die niet grappig genoeg is om het publiek door dit ergerlijk voorspelbare scenario heen te slepen (hoewel het basisidee erachter heel interessant is). Als je Johnny of Luchini leuk vindt, vind je dit misschien wel leuk. Als je een avondje wilt lachen <0xE2><0x80><0x93> dan is dit niet geschikt. Ik moet er een paar keer om grinniken, maar ik moet er niet om lachen. Dit is verspilling <0xE2><0x80><0x93> van productiegeld en van het geld dat je uitgeeft om het te zien.
Let's be honest: Johnny Hallyday may be a great singer and songwriter for some (and I honestly like some of his songs very much), but he's not an actor. As in this movie he has to play himself most of the time, this shouldn't be too much of a problem, but it is. His play is flat, as is Luchini's, who isn't funny enough to pull the audience through this annoyingly foreseeable screenplay (although the basic idea behind it is quite interesting). If you like either Johnny or Luchini, you might enjoy this. If you want to spend an evening laughing - this is not going to do it. It let me chuckle several times, but never laugh. This is a waste - in production money, and in the money you spend to see it.