Op de een of andere manier komt 'Irina Palm' overeen met 'Calendar Girls' en 'Mrs. Henderson Presents', omdat het gaat over het seksleven van oudere dames. 'Irina Palm' is het verhaal van de iets-meer-dan-middelbare-Maggie die een grote som geld moet verdienen om haar kleinkind te redden van de dood, een baan neemt als serveerster in een seksclub (minimaal lichamelijk contact, geen naaktscènes, allemaal naar beste weten gedaan) (dat wil zeggen, in de gegeven omstandigheden) en ontdekt dat ze een zeldzaam talent heeft voor dat soort werk. Ik vond het leuk. Het verhaal krijgt alle denkbare, te voorziene wendingen <0xE2><0x80><0x93> een romance met de eigenaar van een seksbar, die stiekem van haar talent moest proeven; haar vrienden, die niets liever willen dan in de details worden ingewijd, maar nog steeds te preuts zijn om haar de rug toe te keren; haar zoon, die erachter komt en in woede ontsteekt, en de verzoening met haar vijandige schoondochter als ze hoort van Maggies offer <0xE2><0x80><0x93> allemaal voorspelbaar, maar toch: ik vond het leuk. Misschien omdat iedereen in de film het geweldig doet. Miki Manoljovic is heel goed als de eigenaar van een seksbar die verliefd wordt op zijn onwaarschijnlijke topwerkgeefster, Kevin Bishop is angstaanjagend goed als de liefhebbende, zachtaardige zoon die zijn moeder niet echt kan begrijpen (welke zoon zou dat wel kunnen, gezien haar werk?) en Marianne Faithful, die zelden een knal uit het verleden heeft gezien (in elk geval niet uit mijn verleden) is beslist heel wat anders dan haar Ophelia in 1969 (ja, ik weet dat ze tussendoor stukjes en beetjes heeft gedaan, maar op de een of andere manier heb ik die gemist). Marianne Faithfuls langzame, enigszins wazige stijl is nog steeds herkenbaar, en ik zou zeggen dat ze deze film op een heel ontroerende manier vertelt <0xE2><0x80><0x93> niet grappig bedoeld.
Somehow in line with "Calendar Girls" and "Mrs Henderson Presents" as it deals with the sex life of elderly ladies, "Irina Palm" is the story of the slightly-more-than-middle-aged Maggie who has to raise a large sum of money in order to save her grandchild from dying, takes a job as a w*nker in a sex club (minimal physical touch, no nude scenes, all done in the best taste) (... imaginable under the circumstances, that is) - and finds that she has a rare talent for just that sort of work. I liked it. The story is given every conceivable, foreseeable twist and turn - a romance with the sex bar proprietor who just had to sample her talent on the sly; her friends who are dying to be let in on the particulars, but still are too prudish not to turn their backs on her; her son finding out and flying into a rage, and the reconciliation with her hostile daughter-in-law when she learns about Maggie's sacrifice - all predictable, but still: I liked it. Perhaps because everybody in the film puts out great performance. Miki Manoljovic is very good as the sex bar owner who falls in love with his unlikely ace employee, Kevin Bishop is frighteningly good as the loving, mild-mannered son who cannot really see his way through to understand his mother (which son could, given her line of work?), and Marianne Faithful, that rarely seen blast from the past (my past, at least) is certainly a far cry from her Ophelia in 1969 (Yes, I do know that she's been doing bits and bobs in between, but somehow I've missed them). Marianne Faithful's slow, slightly hazy style is recognizable still, and I'd say she carries this film through in a very touching way - no pun intended.