Whirlpool is mijn vierde kennismaking met de klassieke regisseur Otto Preminger, en de meest teleurstellende. Films als Laura, Where the Sidewalk Ends en Anatomy of a Murder hebben me veel vertrouwen in de regisseur gegeven, maar deze film kan ik gewoon niet volgen. Whirlpool is vaak doordrenkt met film noir, maar in feite is het meer een melodrama met een hoofdpersoon. De titel is echter heel toepasselijk, want Preminger weeft een web van intrige rond de hoofdpersoon, en hoewel de film je nooit echt de indruk geeft dat hij een Whirlpool heeft gecreëerd, probeert hij dat wel vaak. De plot is voornamelijk gebaseerd op de praktijk van de hypnose, en het voelt een beetje vreemd aan dat een volkomen serieuze film zijn centrale plot-idee van een nogal vreemd idee overneemt. De plot volgt een kleptomaan die ten prooi valt aan een hypnotiseur nadat ze is betrapt bij het stelen uit een winkel. Het duurt niet lang voor ze in dezelfde kamer is als het lijk van een van zijn vorige patiënten, en voor ze het beseft: ze is het hoofdonderwerp van een moordonderzoek <0xE2><0x80><0x93> en ze weet niet eens zeker of ze het zelf heeft gedaan!<br />Gene Tierney en Otto Preminger werkten samen aan een paar films, en de relatie schijnt voor beide partijen gunstig te zijn geweest. Maar hier lijkt ze te zijn gecast op grond van het feit dat ze Gene Tierney is, in plaats van omdat ze bij de rol past. Tierney is beter in rollen met een sterke wil, die haar in staat stellen haar indrukwekkende personage op het witte doek te laten zien. Hoewel ze hier enige allure heeft, past het wanhopige, kwetsbare personage niet erg goed bij haar; en haar hoofdrol in Whirlpool is niet een van haar beste. Dat wordt gecompenseerd door José Ferrer, die geweldig is in de rol van de centrale schurk. Zijn optreden is ingehouden en sinister, wat zijn personage een hoop geloofwaardigheid geeft. Het centrale trio wordt afgesloten door Richard Conte, die het grootste deel van zijn tijd doorbrengt met kauwen op het decor. De plot laat deze film in de steek, want na een goed beginuur <0xE2><0x80><0x93> de film verzandt in verveling terwijl we proberen te ontdekken wie er werkelijk achter de moord zat, ook al is er altijd maar één verdachte. Whirlpool komt tegen het eind weer ter sprake, maar er mankeert te veel aan om hem dezelfde lof toe te zwaaien als de beste films van Preminger.
Whirlpool is my fourth taste of classic director Otto Preminger, and the most disappointing. Films like Laura, Where the Sidewalk Ends and Anatomy of a Murder have given me a lot of confidence in the director, and this film just can't follow it. Whirlpool is often pigeon-holed with film noir, but actually it's more of a character-lead melodrama. The title is very apt, however, as Preminger spins a web of intrigue around the central character, and although the film never really gives you the impression that it's created a whirlpool - it often tries to. The plot takes its main basis from the practise of hypnosis, and it does feel a little odd that a completely serious film is taking its central plot idea from a rather strange idea. The plot follows a kleptomaniac who falls prey to a hypnotist after she is caught stealing from a shop. It's not long before she finds herself in the same room as a corpse of one of his previous patients, and before she realises it; she's the main subject of a murder investigation - and she's not even sure if she did it! <br /><br />Gene Tierney and Otto Preminger worked together on a few films, and the relationship seems to have been a mutually beneficial one. However, here she seems to have been cast on the grounds that she is Gene Tierney, as opposed to because she fits the role. Tierney is better in strong-willed roles that allow her to show her impressive screen persona. Although she shows some range here, the desperate, vulnerable character doesn't suit her very well; and her leading role in Whirlpool isn't one of her best. This is made up for by José Ferrer, who is great in the role of the central villain. His performance is understated and sinister, which gives his character a lot of believability. The central threesome is topped off by Richard Conte, who spends most his time chewing the scenery. The plotting lets this film down, as after a good opening half hour - the film descends into boredom as we try to discover who really was behind the killing, even though there only ever is one suspect. Whirlpool picks up again towards the end, but there's too much wrong with it for me to give it the same praise as Preminger's best films.