Mensen moeten over het algemeen niet op hetzelfde wachten als het bijvoorbeeld uit Hollywood of Europa komt. In het geval van 'Love Affair' moeten mensen liever naar opera kijken dan naar dit genre <0xE2><0x80><0x93> ik kan 'Carmen' met Julia Miguenes-Johnson en Placido Domingo (1984) ten zeerste aanbevelen <0xE2><0x80><0x93> de belichaming van een liefde die even onsterfelijk is als altijd! De door de filmindustrie gekozen titels hebben <0xE2><0x80><0x93> helaas! <0xE2><0x80><0x93> de goede smaak ontstegen, en daarmee ook de semantische grenzen: misschien gewoon door het patroon van ons moderne leven te volgen waarin het verrassingselement is afgedankt en vervangen door dagelijkse en financiële zorgen. Als je Cary Grant vergelijkt met Warren Beatty (in termen van een remake) is het alsof je Berlioz naast Madonna zet!
Indeed people should generally not wait for the same thing if it comes, say, from Hollywood or Europe. In the case of "Love Affair" people should watch opera rather than this genre -- I highly recommend "Carmen" with Julia Miguenes-Johnson and Placido Domingo (1984) -- the epitome of a love affair as immortal as always! Titles chosen by the movie industry have -- alas! -- transcended good taste, and with it, semantic borders: maybe simply by following the pattern of our modern lives where the element of surprise has been discarded and replaced by circadian and pecuniary worries. Comparing Cary Grant to Warren Beatty (in terms of this being a remake) is like putting Berlioz next to Madonna!