Deze film doet zo zijn best om schattig en slim te zijn dat de geconcentreerde liefheid van de film me ongeveer vijf minuten een roes bezorgde en toen viel ik voor de rest in slaap.<br />Amalie (Audrey Tautou) heeft het gedrag van een verwend klein meisje dat opgroeit met de gedachte dat ze zo schattig is. Ze lijkt te zeggen: 'Kijk naar me, kun je me weerstaan?' En dan laat ze een zelfvoldane glimlach zien met de hint: 'Je vond me eerst ook al schattig, ben je niet weg van mijn glimlach?' Bah.<br />Maar wat me echt dwarszit aan deze film is Amelies verwaandheid. Ze neemt aan te weten wat anderen gelukkig maakt en bemoeit zich met hun leven. Een van de dingen die dit aanbiddelijke meisje doet, is een appartement binnendringen om de bezittingen van de eigenaar te stelen, valse brieven te versturen, de tv's van mensen op topmomenten kort te houden, te liegen tegen mensen die van hen houden, anonieme telefoontjes te plegen zonder de integriteit te hebben om met de _calle_ te spreken, en een van haar vaders kostbaarste bezittingen te stelen.<br />Ik weet dat we geacht worden de fantasiewereld van deze film te accepteren, waarin foto's praten, beelden knipogen en mensen altijd de telefoon opnemen, maar mijn geduld met dit soort dingen begon al snel op te raken. We krijgen te horen, te zien zelfs, dat Amelies moeder is vermoord door een suïcidaal persoon die van de Notre Dame is gesprongen en op haar is geland. Hoe moeten we daarop reageren? Moet het grappig zijn? Voor mij niet.<br />Dan is er nog het kwellende spel dat Amelie speelt met de man die ze verafgoodt. Ze geeft hem hints en schrikt als ze de kans krijgt om contact te maken. Je wilt haar gewoon door elkaar schudden en zeggen dat ze in godsnaam gewoon met die man moet praten. Uiteindelijk ontmoeten ze elkaar en het eerste wat ze doen zonder een woord te zeggen is zoenen en seks hebben. Wat is dat voor boodschap? De hele film wordt gefilmd door een soort oranje filter dat waarschijnlijk bedoeld is om een romantisch kaarslichteffect te creëren, maar voor mij was het gewoon een extra barrière die me ervan weerhield om in de buurt van deze film te komen.
This movie tries so hard to be cute and clever that its concentrated sweetness gave me a high for about five minutes and then I crashed for the rest of it. <br /><br />Amalie (Audrey Tautou) has the demeanor of a spoiled little girl who grew up thinking she was ever so cute. She seems to be saying, "Look at me, can you resist me?" And then she gives off a self-satisfied smile with the hint, "You thought I was cute before, aren't you blown away by my smile?" Ugh.<br /><br />But the thing that really bugs me about this movie is Amelie's conceit. She presumes to know what will make others happy and meddles in their lives. Among the things this adorable girl does is break and enter an apartment to do mean things to its owner's possessions, send false letters, short out people's TV's at peak moments, lie to people about who loves them, make anonymous phone calls without having the integrity to speak with the callee, and steal one of her father's prize possessions.<br /><br />I know that we are supposed to accept the fantasy nature of this film where photos talk, statues wink, and people always answer public phones, but my patience for this kind of thing wore thin very fast. We are told, shown actually, that Amelie's mother was killed by a suicidal person jumping off of Notre Dame and landing on her. How are are we supposed to react to that? Is it supposed to be funny? Wasn't to me.<br /><br />Then there is the agonizing game that Amelie plays with the guy she falls far. She gives him hints and, given the opportunity to make contact, shies away. You just want to shake her and tell her to just talk to the guy for heaven's sake. Finally at the end they meet and the first thing they do without saying a word is kiss and have sex. What kind of message is that? <br /><br />The whole movie is filmed through some kind of orange filter that I suppose is meant to cast some sort of romantic candle-lit effect over the proceedings, but for me it was just one more barrier that prevented me from getting close to this movie.