Als je om je heen kijkt naar de bijna lege vertoning van 'The Science of Sleep', is het geen wonder dat kunstfilms zo slecht verkopen. Dat hoeft niet zo te zijn, zoals 'The Illusionist' dit jaar bewees. Maar als je een opzettelijk claustrofobische, cryptische film als deze maakt, kun je echt niet klagen als er niemand komt opdagen.<br />Het grote probleem met deze inleiding voor mij is niet alleen dat hij nergens op slaat, maar ook dat hij buitengewoon onaantrekkelijk is om naar te kijken. De lowbudgetfilm laat in veel opzichten zien. Het is niet zo dat ik zo bekrompen ben dat ik een probleem heb met goedkope effecten. The Lady's Vanishes is een uiterst onovertuigend model dat zelfs een kind zou kunnen herkennen, maar de film heeft stijl en inhoud. Als je geen budget hebt, kun je het er in elk geval op laten lijken dat je dat wel hebt, tenzij het je doel is om iedereen weg te jagen, behalve de meest ambitieuze critici die hun 'hippe' kwalificaties willen demonstreren. Hoe iemand belangstelling zou kunnen houden voor zo'n repeterende en oninteressante nachtmerrie is me een raadsel. Het lijkt erop dat films de laatste tijd veel te gepolariseerd zijn. Je krijgt óf strips die de laagste gemene deler aanspreken, óf je krijgt gekunstelde en pretentieuze kletskoek zoals dit.<br />Kleine budgetten hoeven niet per se rampzalige resultaten te betekenen. Neem bijvoorbeeld 'Edmund'. Het is een film die zelfs LA voor Manhattan moet vervangen en raad eens: ze komen ermee weg. Als ik niet had gelezen dat hij niet in de Big Apple was opgenomen, zou ik het niet hebben geraden.<br />Ik had dezelfde frustratie bij 'Being John Malkovich'. Het is niet dat ik niet van Kauffman hou ('Adaptation' was een geweldige film) maar in beide gevallen lijkt het alsof de bedoeling is om alle kijkers die nog niet op de juiste golflengte zitten uit te schakelen. Er schoot me een gedachte door het hoofd dat dit misschien beter stukje bij beetje bekeken kon worden (zoals iemand die kinderen heeft thuis dvd's kijkt), maar de gedachte dat ik dit in etappes zou moeten doorstaan leek onverdraaglijk.
Looking around at the nearly empty showing of "The Science Of Sleep" it is no wonder that art films draw so poorly. It doesn't have to be that way as "The Illusionist" proved this year. But when you make a deliberately claustrophobic, cryptic film like this you really can't complain when no one shows up.<br /><br />The big problem with this entry for me is that not only does it make no sense but it is extremely unattractive to look at. The low budget shows in many ways. It is not that I am narrow minded to the point that I have an issue with cheap effects. The opening shot of Hitchcock 's "The Lady Vanishes is an extremely unconvincing model that even a child could spot, but that film has style and substance. If you have no budget you can at least make it look like you have one unless your goal is to drive away all but the most aspiring critics trying to demonstrate their "hip" credentials. How anyone could sustain interest in such a repetitive and uninteresting nightmare is beyond me. It seems that films have become way too polarized lately. You get either comic book franchises that appeal to the lowest common denominator or you get contrived and pretentious claptrap like this.<br /><br />Small budgets don't have to mean disastrous results. Take for instance "Edmund" which even has to substitute LA for Manhattan and guess what: They get away with it. If I had not read that it was not shot in the Big Apple I wouldn't have guessed.<br /><br />I had a lot of the same frustration with "Being John Malkovich." It is not that I don't like Kauffman ("Adaptation" was a great film) but in both cases it seems as if the intent is to turn off all those viewers that are not already dialed into the exact wavelength. A thought crossed my head that this might be better watched a little bit at a time (like anyone with kids watches DVDs at home) but the the thought of having to suffer through this in installments seemed intolerable