Het is een veel te groot understatement om te zeggen dat deze film inert is. Hij doet het woordenboek denken aan een explosieve dramatische roman. Critici zouden je willen laten geloven dat geweldige cinematografie en decors substantie kunnen vervangen. Zo'n geloof is te vergelijken met gras laten groeien omdat het in HD wordt uitgezonden.<br />De film stelt vanaf het begin dat het decor de echte ster is. De eerste twintig minuten van de film bestaan uit maar een stuk of tien woorden, een trend die zich de hele tijd voortzet en vermoeiend wordt als je erin slaagt op te blijven. Het geluid van de wind en de brekende golven is geweldig om in slaap te vallen. Maar ze vormen nauwelijks een aangrijpend drama. Een heel koppige man neemt zijn vrouw en haar moeder mee naar een zandduin, om redenen die nooit worden uitgelegd. Wat volgt is een heel lange verfilming van de meest oninteressante levens op het hele continent van Zuid-Amerika. Als de premisse al niet absurd genoeg is, worden we getrakteerd op drie generaties van onbetekenende personages en een heleboel woestijnintelligentie. Een woestijn die naar mijn mening veel te aardig is. Een echte woestijn zou de eerste generatie in deze saaie film hebben gedood en me 90 minuten afval hebben bespaard.
To say this movie is inert is much too great an understatement. It makes the dictionary look like an explosive dramatic novel. Critics would have you believe that great cinematography and scenery can substitute substance. Such a belief is akin to touting grass growing as breakthrough cinema just because it's being broadcasted in HD.<br /><br />The movie establishes from the beginning that the true star is the scenery. There are but a dozen words in the first 20 minutes of the film, a trend that continues throughout and grows weary if you can manage to stay up. The sound of the wind and crashing waves are terrific for putting you to sleep. But they hardly constitute a gripping drama.<br /><br />For reasons that are never explained, a very stubborn man takes his wife and her mother to what amount to a sand dune. What follows is a very long depiction of the most uninteresting lives in the entire continent of South America. If the premise is not absurd enough, we get treated to three generations of insignificant characters and a whole lot of desert nature. A desert that's much too kind in my opinion. A real desert would've killed the first generation in this boring movie and spared me 90 minutes of garbage.