Net als de zoon van een ander beroemd Universal-monster is deze derde aflevering van de serie (de Spaanse Dracula uit 1931 niet meegerekend) een solide film: prachtige sfeer, aangrijpend verhaal, voortreffelijke regie. Als je dit ziet, kort na THE RETURN OF THE VAMPIRE (1943), kun je gemakkelijk het verschil zien dat een getalenteerde filmmaker kan maken (zoals zeker het geval was bij Robert Siodmak) ten opzichte van een regisseur als Lew Landers. Siodmak geeft de film een uitgesproken noir-achtige sfeer, in tegenstelling tot de meer traditionele gotische indruk: afgezien van de gebruikelijke schemerige belichting zien we Louise Albritton als femme fatale en Robert Paige als de broedende held! De muffe zuidelijke setting zou niet moeten werken, maar op de een of andere manier werkt het wel, want hoe kun je ontkennen dat de doodskist van Dracula jr. uit de diepte van een moeras oprijst? Sterker nog, het vervangen van zijn kasteel in Transsylvanië door een even somber en mysterieus landhuis in het zuiden was een briljante inval.<br />Er is veel gezegd over Chaneys ongepastheid voor die rol: tja, ik mocht hem in het algemeen wel en hij was heel effectief in zijn diverse confrontaties met Paige (vooral tijdens de climax, een van de beste in de canon van Universal) of de vampierjagers J. Edward Bromberg en Frank Craven. Hij mag er dan niet uitzien als een rokkenjager, maar Lugosi zelf had zijn hoogtepunt in _De terugkeer van de vampier_ al achter de rug! De rest van de cast is ook goed bezet: Paige en Albritton zijn ongewoon geanimeerd hoewel hun rollen, toegegeven, niet die van de typische Universal-sterren zijn; Bromberg is een uitstekende Van Helsing-surrogaat en Craven is even goed als de praktische dokter die plotseling oog in oog komt te staan met het bovennatuurlijke; de rollen van Evelyn Ankers en Samuel S. Hinds zijn bijrollen en in vergelijking zeker rechttoe rechtaan, maar hun aanwezigheid in zulke films is altijd welkom.
Like the son of another famous Universal monster, this third entry in the series (not counting the 1931 Spanish Dracula) is a solid film all round: marvelous atmosphere, gripping narrative, superb handling. Watching this soon after THE RETURN OF THE VAMPIRE (1943), it is easy to discern the difference a talented film-maker can do (as Robert Siodmak certainly was) as opposed to a journeyman director like Lew Landers. Siodmak gives the film a distinctly noir-ish feel, as opposed to the more traditional Gothic look: apart from the standard shadowy lighting, we get Louise Albritton as a femme fatale and Robert Paige as the brooding hero! The film's musty Southern setting ought not to work but it does somehow, for how can one deny the effectiveness of Dracula Jr.'s coffin rising from the depth of a swamp; indeed, substituting his castle in Transylvania with an equally gloomy and mysterious Southern mansion was an inspired touch.<br /><br />Much has been said of Chaney's inappropriateness for the part: well, I liked him overall and he was quite effective in his various confrontations with Paige (particularly during the climax, one of the best in the Universal canon) or vampire hunters J. Edward Bromberg and Frank Craven; he may not look like a ladies' man but then Lugosi himself was past his prime in THE RETURN OF THE VAMPIRE! The rest of the cast is ably filled as well: Paige and Albritton are unusually animated although, admittedly, their roles aren't those of the typical Universal leads; Bromberg makes a fine Van Helsing surrogate and Craven is equally good as the practical town doctor suddenly coming face to face with the supernatural; Evelyn Ankers and Samuel S. Hinds' roles are subsidiary ones and certainly straightforward in comparison but their presence in such films is always welcome.