Deze combinatie van komedie, drama en avontuur waren de drie belangrijkste ingrediënten van deze film. Richard Pryor (die ook de film produceerde) speelt een ex-gevangene die een tweede kans krijgt om zijn leven te beteren. Hij is ingehuurd om een buslading kinderen en hun leraar naar Seattle te brengen voor een beter leven. In het begin mag Joe de kinderen helemaal niet, maar langzaam ontwikkelt zich een vriendschap tussen hen. Richard Pryor kwam met het idee dat het publiek waarschijnlijk een andere kant van hem te zien zou krijgen en niet de gebruikelijke platvloerse komiek die we gewend zijn. Hij doet zijn best om de godslastering tot een minimum te beperken, maar er zitten nog steeds volwassen taalfouten in, maar niets ongepasts. De plotselinge overgang van komedie naar drama is nogal schokkend, aangezien je niet weet wat er gaat gebeuren. De muziek is echter verbazingwekkend. Het gebruik van pianosynthesizers past goed bij de niet-komische scènes. Dit is een van de ondergewaardeerde films van Richard Pryor en het is zeker de moeite waard om ernaar te kijken.
This combination of comedy, drama, and adventure were the three main ingredients of this movie. Richard Pryor(who also produced the movie) stars as an ex-con who is given a second chance to redeem himself. He's hired to transport a bus load of kids and their teacher to Seattle for a better life. At first, Joe doesn't like the kids at all, but slowly begins to develop a friendship between them. Richard Pryor came up with the idea probably for the audience to see a different side of him and not the usual foul-mouthed comic we're used to. He does his best to keep the profanity to a minimum, but there's still adult language in it, but nothing inappropriate. The sudden change from comedy to drama is kind of jarring, since you don't know what's going to happen next. The music score, however, is amazing. Its use of piano synthesizers fits well with the non-comedy sequences. This is one of Richard Pryor's underrated movies and is definitely worth a look.