Deze film was een van de meest verbluffend onderhoudende films die ik ooit heb gezien. De dialoog was gewoon niet overdreven losbandig, maar de lompe dans choreografie kon er niets aan doen dat ik moest lachen. Deze film deed me denken aan West Side Story, behalve dan dat het leek alsof hij was geregisseerd en gechoreografeerd door een blind, geestelijk gehandicapt individu.<br />De verhaallijn, als je het zo kunt noemen, was zo verschrikkelijk. Als je naar de film kijkt, weet je dat het geestelijk misbruik is, maar net als bij een treinongeluk kun je je ogen niet van de verbazing afhouden.<br />Beslist zien, als jij en je vrienden willen lachen, of als je je alleen maar zelfvernietigend voelt.
This movie was one of the most surprisingly entertaining movies I have ever seen. The dialogue was just not grossly disengaging, but the gawdy dance choreography couldn't help but make me laugh. This movie reminded me of West Side Story, except as if directed and choreographed by a blind, mentally challenged individual.<br /><br />The storyline, if you can call it that was so terrible. While watching the movie you know it is so mentally abusing to do so, but like a train wreck, can't help but keep your eyes fixated on its amazement.<br /><br />Definite must see, if you and your friends want to have a great laugh, or if you are just feeling self-destructive.