Af en toe komt er een heel slechte film langs en hervind ik mijn vertrouwen in de sport van het kijken naar slechte komedies en het genieten ervan. Simon Sez is zo'n film; een film die werd gefilmd, gespeeld, geregisseerd en met zo'n onbeholpenheid geschreven dat je zou zweren dat hij door een stel stomme apen was gemaakt. Het is net de Dan Quayle van de films.<br />Dennis Rodman speelt een ex-CIA, ex-geheim agent, ex-alles wat je maar kunt bedenken, die betrokken raakt bij een ingewikkelde ontvoering/afpersing/roofoverval/computerdiefstal. Je moet deze schurken nageven dat ze weten hoe ze multitasken.<br />Ik heb eigenlijk niets tegen Dennis Rodman, maar de man kan gewoon niet handelen. Hij heeft de hele tijd één uitdrukking op zijn gezicht, verbijsterde afstandelijkheid. Het maakt niet uit of hij tegen een leger boeven vecht, met zijn leger handlangers afrekent of op zijn mooie gele motor rijdt. Alles wat hij tegenkomt, zorgt ervoor dat hij gaat grijnzen. Ik wachtte tot iemand hem in zijn voet zou schieten en hem zou laten grijnzen. Helaas kwam dat moment niet.<br />Ik had het over zijn leger handlangers, en dat zijn er echt een heleboel, en het zijn allemaal volslagen idioten. Om te beginnen zijn er de twee Monks, Micro en Macro, die Dennis helpen bij zijn zoektocht naar wat hij ook maar zoekt. Die kerels wonen in een kerk, kleden zich als monniken, hebben het monnikenhaar, maar hebben een hightech hol vol geavanceerde apparatuur en post-its (ik noemde het de Rodcave). Ik vond dat er iets niet klopte; waren het echte monniken of niet? Later kreeg ik te horen dat monniken een zwijggelofte afleggen, en deze heren houden zich daar zeker niet aan. En heb ik al gezegd dat een van hen heel dik is? En dat hij kungfu doet? Nee, echt, dat doet hij. En hij doet het ook. Maar ik heb niet gezegd dat hij het goed doet.<br />Dan is er nog de algemeen ogende sidekick, een stand-upcomedian die ik in een paar talkshows heb gezien (en die geen indruk op me heeft gemaakt). Hij is een soort ex-agent, die weet waar hij vandaan komt, en hij is de meest incompetente idioot aan deze kant van, nou ja, die twee monniken. Hij maakt zowel de indruk van een roofvogel als van een hond, en hij vecht alsof zijn leven afhangt van zijn gruwelijke dood.<br />Er valt hier nog veel meer te vertellen, zoals Simons ex-vriendin, die afwisselend met hem vecht en stript; de auto die op twee wielen overhelt, maar niet omvalt; de lachwekkende stunts met ijzerdraad; de bizarre neiging van bijna alle personages om een onbestemd accent te hebben; en mijn persoonlijke favoriet, de'schommelscène'. Geloof me, als je die ziet, weet je het.<br />Ik heb in lange tijd niet zo van een slechte film genoten. Dankzij een heleboel slecht gemaakt hersenloos geweld sleept de film zich zelden ondanks zijn stompzinnigheid voort. De lachwekkende dialoog helpt deze rammelkast ook vooruit naar zijn actierijke finale. Voor fans van de bizarre en grote reboundende NBA-spelers die filmsterren zijn geworden.
Every once in a while a very bad film comes along and renews my faith in the sport of watching terrible schlock and having a wonderful time of it. Simon Sez is such a movie; a film filmed, acted, directed, and written with such ineptitude, you'd swear that it was made by a bunch of dumb monkeys. It's like the Dan Quayle of movies.<br /><br />Dennis Rodman stars as an ex-CIA, ex-secret agent, ex-everything it seems, who becomes embroiled in a convoluted kidnapping/extortion/hijacking/computer heist. Give these villains credit where they are due; they do know how to multi-task.<br /><br />I don't really have anything against Dennis Rodman, but the man simply cannot act. He wears one expression the entire time, bemused detachment. It's the same whether he's fighting off an army of thugs, dealing with his army of sidekicks, or riding his spiffy yellow motorcycle. Every single thing that he encounters causes him to smirk. I was waiting for someone to shoot him in the foot and have him smirk. Sadly that moment never came.<br /><br />I mentioned his army of sidekicks; and there really are a ridiculous number of them, and they all are complete idiots. First there are the two Monks, Micro and Macro, who help Dennis in his quest for whatever it is he's looking for. These guys live in a church, dress like monks, have the monk hair, but have a high tech lair filled with sophisticated equipment and post-it notes (I called it the Rodcave). I thought something about them was fishy; were they real monks or not? Then later I was informed that monks take a vow of silence, and these gents certainly don't uphold that vow. And did I mention one of them is really fat? And he does kung fu? No, really, he is. And he does. I didn't say he does it well though.<br /><br />Then there is the generic looking whiteboy sidekick, who is a stand-up comedian I've seen on a few talk shows (and who has not impressed me). He's some sort of ex-agent, who knows from where, and he's the most incompetent idiot this side of, well, those two monks. He does both a raptor impression and a dog impression, and fights like his life depended on his gruesome death.<br /><br />There's plenty more to mention here, like Simon's ex girlfriend who alternates fighting and stripping with him; the car that tilts on two wheels, but doesn't fall over; the laughable wire stunts; the bizarre tendency for almost every character to have a nondescript accent; and my personal favorite, the "pole sliding scene." Trust me, when you see it you'll know.<br /><br />I haven't enjoyed a bad movie this much in a long time. Thanks to plenty of poorly made mindless violence the film rarely drags despite its stupidity. The laughable dialogue also helps this clunker speed along towards its action packed finale. For fans of the bizarre and big rebounding NBA forwards turned film stars.