De finale van MASH was op z'n best lauw en op z'n slechtst muf.<br />Er werd beweerd dat het programma al een paar jaar liep voordat ze uiteindelijk besloten er een eind aan te maken. Het was gewoon niet hetzelfde voor mij toen Radar wegging.<br />I Love Lucy liep 7 of 8 jaar, Beverly Hillbillies 9 jaar. MASH liep 11 jaar.<br />Dit was de zwaarste finale omdat de mensen het treinongeluk wilden zien. Zou er iemand doodgaan? De grote doorslag zou Hawkeye moeten zijn die gek werd. O, dat was zonder enige twijfel de ergste.<br />Alan Alda at het allemaal op en probeerde te ontkennen wat hij 'had gedaan'. en dan in te storten en dan in de verdediging te gaan, maar het was zo vlak dat het te vergeten was.<br />Wat hij had gedaan, was er waarschijnlijk de oorzaak van dat een Koreaanse moeder haar eigen kind had vermoord. De ongevoeligheid was dat er verder niets over de moeder werd getoond.<br />Ja, dit was allemaal Hawkeyes verdriet, nietwaar? Ik denk dat we er allemaal naar keken en dachten: 'En de moeder dan?' Dit werd in de jaren tachtig van de vorige eeuw zo'n beetje het hoofdonderwerp van de televisie: overspannen raken over de daden van iemand anders en dan zien hoe het mij pijn doet en niet hen. Hij nam wel dienst, maar hij veroorzaakte in die tijd alleen maar problemen, want dat was niets vergeleken met de veteranen die daar twee jaar of langer hadden gediend.<br />Hill Street Blues zou de draak steken met dit soort mensen, met een personage in de show dat ongeveer hetzelfde zei (het lijkt erop dat het Keil Martins personage had moeten zijn), dat ze 24 dagen lang waren verscheurd tijdens de oorlog in Vietnam, en dat tegen een dierenarts zei.<br />Het zou nog verder gaan als een personage in een soapserie een crisishotline runde en over z'n toeren raakte als iemand via de telefoon zelfmoord pleegde. Ziet u hoe overstuur onze jonge ster is? Elke toeschouwer dacht: hé, en die jongen aan de telefoon dan? Fame was verreweg het grappigst, een van de slechtste programma's die er waren, en toen de Nia Peeples-figuur uit de show stapte, werd ze vermoord in een aflevering waarin ze dronken achter het stuur zat.<br />Jesse, een andere figuur, kwelde de chauffeur met zijn daden, tot Danny, die ook in de auto zat, hem ten slotte moest vertellen: 'En mijn verantwoordelijkheid dan? Ik zat ook in de auto?' Het gekke was dat ze in de sneeuw stonden, Danny en Jesse, snikkend terwijl ze elkaar omhelsden, maar niemand omhelsde het arme kind dat achter het stuur zat. Hij stond daar alleen maar in zichzelf te huilen. De Koreaanse moeder.<br />De televisie denkt graag dat die figuren gewoon verdwijnen: het zelfmoordtelefoontje, de dronken chauffeur en de Koreaanse moeder.<br />Hawkeye huppelde gewoon terug naar Amerika, genezen door Sidney.<br />Uiteindelijk was de favoriete band van eveyrone de Koreaanse. Dat waren de grootste sterren, niet Hawkeyes berouw.
The finale of MASH was tepid at best, stale at its worst.<br /><br />There were allegations that the show had run its course several years before they finally decided to end it. It just wasn't the same for me when Radar left.<br /><br />I Love Lucy ran for 7 or 8 years, Beverly Hillbillies for 9. MASH ran for 11 years.<br /><br />This was the highest-rated finale because people wanted to see the train wreck. Would someone die? The big clincher was supposed to be Hawkeye going crazy. Oh, that was without a doubt the worst one here.<br /><br />Alan Alda just ate it all up trying to be in denial what 'he had done' and then fall apart and then become defensive, but it was so flat, it was forgettable.<br /><br />What he had done was supposedly caused a Korean mother to kill her own child. The insensitivity was that nothing was shown any further of the mother.<br /><br />Yes, this was all Hawkeye's anguish wasn't it? I think we were all looking at it and going 'what about the mother?' This became something of a staple in 1980s television at this time; become overwrought over the actions of someone else, then watch how it pains me and not them.<br /><br />A popular soap actor would talk about how he was torn up over the Viet Nam war for about three weeks. He didn't enlist, but he was trouble for that time period over whether he should or not, as tho this compared to vets who served two years or more over there.<br /><br />Hill Street Blues would manage to make fun of people like this, with a character on the show stating pretty much the same thing (seems like it should have been Keil Martin's character), saying they were torn up for 24 days over the Viet Nam war, telling this to a vet.<br /><br />It would go even further when a soap opera had a character operating a crisis hotline become overwrought when a person committed suicide over the phone. See our young star's anguish, how upset he is? Any viewer watching was going, hey, what about the kid on the phone? Funniest by far was Fame, one of the worst shows around, when Nia Peeples character left the show, she was killed off in an episode involving drunk driving.<br /><br />Jesse, another character, tormented the driver about his actions, until finally Danny, who was also in the car, had to tell him "what about MY responsibility? I was in the car too?" Funny thing was, they stood in the snow, Danny and Jesse, sobbing as they hugged, but no one was hugging the poor kid who did the driving. He just stood there alone, crying to himself.<br /><br />Television likes to think that these characters just go away; the suicide phone caller, the drunk driver and the Korean mother.<br /><br />Hawkeye just skipped away back to America, cured by Sidney.<br /><br />In the end, eveyrone's fave was the Korean band. They were the biggest stars, not Hawkeye's remorse.