Natuurlijk kent iedereen het verhaal van deze film. Het oorspronkelijke plan van de denktank van RKO was om Marlon Brando van 20th Century Fox te lenen en hem de hoofdrol te laten spelen in deze film. Toen Fox weigerde mee te werken, herinnerde Howard Hughes zich blijkbaar dat John Wayne nog één film over had op het contract dat hij in 1939 tekende. En dus werd een van de meest dubieuze castingbeslissingen in de geschiedenis van Hollywood genomen. Hij verdiende zijn plaats op de lijst van '50 slechtste films aller tijden'. Deze film is alleen voor Wayne-fans en keiharde slechte filmjunkies.<br />Dit is de enige film die John Wayne heeft gemaakt die echt verschrikkelijk is. Alle anderen (zelfs de mindere goden) hebben tenminste iets wat hen aanbeveelt. Maar wat _The Conqueror_ van de rest onderscheidt, is dat alles zo ontzettend alledaags is. Laten we beginnen met het script, dat het grootste probleem van de hele film vormt. Het is geschreven in een soort namaak-Shakespeariaans jargon en zit vol dialogen die iedereen op aarde met moeite met een uitgestreken gezicht zou kunnen uitspreken.<br />Vervolgens hebben we de casting. John Wayne en Susan Hayward, allebei op hun hoogtepunt, zijn in deze film gecast. Geen van beiden ziet er ook maar een beetje Aziatisch uit (Hayward probeert het niet eens). Je krijgt de hele tijd het gevoel dat ze allebei weten dat dit een grap is, en dat ze alleen maar proberen het te redden. Wayne speelt lijzig de rol van Dzjengis Khan, terwijl Hayward afwisselend stom en saai speelt als Bortai, zijn roodharige vrouw. Zelfs de lager geplaatste acteurs zien er ongemakkelijk uit in opzichtige kostuums die eruitzien alsof ze geleend zijn van een schooltoneelstuk.<br />Natuurlijk kunnen we de muziek niet vergeten. Victor Young (The Quiet Man) schreef een paar van de grootste scores in de geschiedenis van Hollywood, maar deze behoort zeker tot een van zijn slechtste. Hier lijkt hij dezelfde paar regels van het melodramatische thema keer op keer te herhalen, met weinig of geen variatie.<br />Vervolgens komen we bij de filmografie. Dit was het enige wat de film de moeite waard had kunnen maken. Dat deed hij niet. Hoewel de strijd op locatie goed in de CinemaScope-fotografie paste, vond te veel van de film plaats in tenten en paleizen (d.w.z. in geluidsstudio's), waardoor het soms een clusterfobisch aanzien kreeg. Het grootste deel van de actie vindt plaats in het midden van het beeld, de regisseur komt bij lange na niet in de buurt van het volledige potentieel van de breedbeeldtechnologie waarmee hij werkte. Andere Wayne-films van rond dezelfde tijd (The High and the Mighty, The Sea Chase, Blood Alley) maakten veel beter gebruik van CinemaScope-fotografie.<br />De laatste film is geregisseerd door Dick Powell. Dit was pas de tweede film die Powell regisseerde (de eerste was Split Second, een noir uit 1953, ook voor RKO, met Stephen McNally en Jan Sterling in de hoofdrol), en het was te zien. Eerlijk is eerlijk, hij werd opgezadeld met een onmogelijk script en een bemoeizuchtige baas (Hughes). Powell zou later nog een paar goede oorlogsfilms regisseren voor Fox, met Robert Mitchum (The Enemy Below, The Hunters). Ik denk dat Powell zijn lesje heeft geleerd en zich daarna bij de oorlogen van de twintigste eeuw heeft gehouden en de oude geschiedenis met rust heeft gelaten! Natuurlijk waren er ook andere problemen tijdens het filmen (Sues grillige en irrationele genegenheid voor Duke) en de kankergevallen die later plaatsvonden, waren een onbedoelde tragedie van deze film. Hughes kocht persoonlijk de rechten van deze film terug (samen met Jet Pilot) toen hij eind jaren vijftig RKO verkocht. Het verhaal gaat dat hij deze film in zijn laatste dagen keer op keer in bed bekeek. Misschien was zijn vreemde gedrag voor zijn dood het gevolg van het feit dat hij een beetje te veel van de _The Conqueror_ had gezien.
Of course, everyone knows the story of this one. The original plan from the brain trust at RKO was to borrow Marlon Brando from 20th Century Fox and have him star in this one. When Fox refused to cooperate, Howard Hughes apparently remembered that John Wayne still had one more picture left on the RKO contract he signed back in 1939. And so, one of the most dubious casting decisions in Hollywood history was made. It deserved its spot in the "50 Worst Films of All Time" list. This one is for Wayne completests and die-hard bad film junkies only.<br /><br />This is the one film John Wayne made that is truly terrible. All the others (even the lesser ones) at least have something to recommend them. But the thing that sets The Conqueror apart from all the rest is how extremely pedestrian everything is. Let's start with the script, which is the overriding problem throughout the whole film. It's written in a sort of mock-Shakespearian lingo and is filled with dialogue that anyone on earth would have a hard time saying with a straight face.<br /><br />Next we have the casting. John Wayne and Susan Hayward, both at their career peak, were cast in this one. Neither one looks the least bit Asian (Hayward doesn't even try to). You get the feeling throughout that both of them know this thing is a joke, and they are both just trying to make it through. Wayne drawls his way through the role of Genghis Khan, while Hayward is alternately dumb/boring as Bortai, his red-headed wife. Even the lower billed actors look uncomfortable in gaudy costumes that look like they were borrowed from a high school play.<br /><br />Of course, we can't forget the music. Victor Young (The Quiet Man) wrote some of the greatest scores in Hollywood history, but this one certainly ranks as one of his worst. Here he seems to be repeating the same few bars of the melodramatic theme over and over again throughout the film with little to no variation.<br /><br />Next we come to the cinematography. This was the one thing that could have made the film worthwhile. It didn't. While the on-location battle scenes were well-suited to the CinemaScope photography, too much of the film took place inside tents and palaces (i.e. on soundstages), giving it a cluster phobic look at times. Most of the action takes place in the middle of the frame, the director doesn't even come close to tapping the full potential of the widescreen technology he was working with. Other Wayne films from around the same time (The High and the Mighty, The Sea Chase, Blood Alley) made much better use of CinemaScope photography.<br /><br />Last we have the direction by Dick Powell. This was just the second film Powell directed (the first was Split Second, a 1953 noir film also for RKO that starred Stephen McNally and Jan Sterling), and it showed. In all fairness, he was saddled with a impossible script and a meddling boss (Hughes). Powell would later go on to direct some good war movies over at Fox with Robert Mitchum (The Enemy Below, The Hunters). I guess Powell learned his lesson with this one and stuck to twentieth-century wars after this, leaving the ancient history alone! <br /><br />Of course there were other problems during shooting (Sue's erratic and irrational affection for Duke) and the cancer cases that occurred later were an unintentional tragedy of this film. Hughes personally bought back the rights to this film (along with Jet Pilot) when he sold RKO in the late 50's. Legend has it that in his last days, he watched this film over and over while in bed. Maybe his strange behavior before his death was the result of seeing a little too much of the The Conqueror. Viewers, Beware!!!!!