Deze film, een zachtaardige en ontroerende productie, neemt zichzelf veel minder serieus dan Topsy-Turvy. Door zowel de goed getimede komedie als het'menselijk drama' waar Sullivan zelf zo naar verlangde in de libretti van zijn partner, neemt de film ons mee door het grootste deel van de carrière van het duo. Alleen de meest pedante G&S-historicus zal de milde weglatingen en verdraaiingen die worden gebruikt om de plot te vertragen, niet vergeven, en de film slaagt erin om verwijzingen naar iedereen behalve Patience, Ida, Utopia en Groothertog te gebruiken, vaak op heel slimme en onderhoudende manieren. De jubelende muziek van Yeomen, die zo schrijnend aan het eind wordt gebruikt, brengt altijd een traan in mijn oog. Al met al zou ik dit een van mijn favoriete films noemen, vanwege de subtiele humor, charme en kunstzinnigheid.
A gentle and moving production, this film takes itself much less seriously than Topsy-Turvy. Blending both well-timed comedy and the "human drama" which Sullivan himself so longed for in the libretti of his partner, the film takes us through the majority of the duo's career. Only the most pedantic G&S historian will not forgive the mild omissions and distortions which are used to move the plot along, and the film manages to work in references to all but Patience, Ida, Utopia, and Grand Duke, often in quite clever and entertaining ways. The soaring music of Yeomen, used so poignantly near the end, never fails to bring a tear to my eye. All in all, I would call this one of my favorite films, for its subtle humor, charm, and artistry.