Swimming Pool (2003)<br /><br />Bekoorlijk en bedrieglijk, Beautifully Compact<br /><br />Het enige wat ik tot voor kort bij het zien van Fran<0xC3><0xA7>ois Ozon's Swimming Pool herhaaldelijk te horen had gekregen, was dat de hoofdrolspeelster, Ludivine Sagnier, adembenemend sexy was. Nou, als dat is wat je in een film wilt, ben je het misschien met me eens. Maar het verlaagde mijn verwachtingen, bijna tot het punt dat ik er niet meer naar wilde kijken. Uiteindelijk is Sagniers personage, hoe ze er ook uitziet, voornamelijk preuts en brutaal, en haar naaktheid, in Frankrijk, rond haar eigen privézwembad, zou geen probleem moeten zijn <0xE2><0x80><0x93> behalve misschien voor de kijker. Voor mij klopte er soms iets niet tussen het kijken naar de actrice en het kijken naar het personage, en als dat in sommige films een tekortkoming is, dan houdt het hier in wezen verband met de bedoeling. Tenminste, zo moest ik het zien om het een kans te geven.<br />Dit is een vreemd beginpunt voor het kijken naar een film, dat is zeker, maar het is Sagniers brutale uiterlijk dat maakt dat de meer complexe rol van Charlotte Rampling enige belangstelling opwekt. Hoe kun je anders het thema uitbeelden van een vrouw die haar lichaam en haar zelfvertrouwen gebruikt om de andere personages te verleiden in het bijzijn van een oudere vrouw die zou willen dat ze hetzelfde kon doen? Swimming Pool gaat echt niet over seks, maar het gaat absoluut over de uiterlijke schijn die tot seks leidt <0xE2><0x80><0x93> tot sexy zijn, om het maar een beetje dom te zeggen <0xE2><0x80><0x93> en Rampling neemt steeds meer de rol van toeschouwer in haar eigen personage op zich, en ik denk dat ze uiteindelijk net zo perplex is als wij. Allemaal met goed gevolg.<br />De minimale plot gaat over het falen van een succesvolle romanschrijver om bekoorlijkheid te zien in zinspelingen, feiten in fantasie. Het gaat over het vertellen van verhalen, fictie en uiteindelijk de angst voor mislukking. De reconstructie van het verleden wordt de innerlijke verwarring in de geest van de hoofdfiguur, een charmante en effectieve Rampling die een romanschrijfster speelt die ooit, op het eerste gezicht, precies de verleidster was die door de jongere vrouw werd voorgesteld. Dit is beslist een film die het bekijken waard is om er je eigen mening over te geven. Voor sommigen zal het opzettelijk verwarrend zijn, op het manipulatieve af <0xE2><0x80><0x93> de kijker wordt voor de gek gehouden en voor de gek gehouden, en het voelt een beetje verwarrend aan omwille van de verwarring. Voor anderen zal het eindeloos mysterieus en slim lijken, zelfs als er een soort blindheid vereist wordt voor bepaalde verhaalconflicten (die al dan niet logisch worden opgelost aan het eind <0xE2><0x80><0x93> ik heb de delen een tweede keer bekeken om het te controleren). Vanaf het begin is er een ingenieuze mismatch van feiten die je begint weg te vegen, en als dingen zich ontwikkelen op een manier die ik niet durf voor te stellen uit angst dingen te bederven, krijgen deze aanwijzingen een betekenis. Het zal zeker geweldig zijn om erover te discussiëren, verhit of niet, en dat is (voor mij) een teken van een goede ervaring, hoewel het niet noodzakelijkerwijs een superieure film hoeft te zijn.<br />Het is opvallend hoe economisch de opnamen zijn: de setting is beperkt, de karakters zijn schaars, het aantal situaties is redelijk en er is geen sprake van trucage of effecten. En het komt vooral aan op Rampling, die de psychologie bij elkaar houdt. Het laat zien hoe weinig je nodig hebt om een goed plot te bedenken en uit te werken, seksistisch voyeurisme of niet.
Swimming Pool (2003)<br /><br />Alluring and Deceptive, Beautifully Compact<br /><br />All I had repeatedly heard before recently viewing Francois Ozon's Swimming Pool is that the lead actress, Ludivine Sagnier, was searingly sexy. Well, if that's what you want in a movie, you might agree. But it lowered my expectations, nearly to the point of not watching it. In the end, Sagnier's character, whatever her physique, is mostly coy and bratty, and her nudity, in France, around her own very private swimming pool, shouldn't really be an issue-- except maybe for the viewer. For me, there was sometimes a mismatch in my head between watching the actress and watching the character, and if this is a flaw in some movies, here, in some basic way, it ties into the intention. At least, that's how I had to look at it to give it a chance. <br /><br />This is an odd starting point for watching a movie, for sure, but it is Sagnier's brazen outwardness that makes the more complex role played by Charlotte Rampling take on some interest. How else to portray the theme of a woman who uses her body and her confidence to seduce the other characters in front of an older woman who wishes she could do the same? Swimming Pool really isn't about sex, but it absolutely is about the appearances that lead to sex--of being sexy, to put it a little stupidly--and Rampling increasingly takes on the role of viewer within her own character, and I think she ends up as perplexed as we do. All to good effect.<br /><br />The minimal plot is about the failure by a successful novelist to see alluring from allusion, fact from fantasy. It's about storytelling, fiction, and ultimately fear of failure. The reconstruction of the past becomes the inner confusion in the mind of the main character, a charming and effective Rampling playing a novelist who was once, by all suggestion, the very seductress suggested by the younger woman. <br /><br />This is certainly a film worth watching to give it your own take. For some it will seem willfully confusing to the point of manipulation--the viewer is fooled and taken for a ride, and it feels a little confusing for the sake of confusion. For others it will seem endlessly mysterious and clever, even if requiring a kind of blindness to certain narrative conflicts (which may or may not be logically resolved by the end--I watched parts a second time to check). Right from the start there is an ingenious mismatch of facts that you start to brush off, and when things develop in ways I don't dare suggest for fear of ruining things, these clues grow in meaning. It will certainly be great for discussion, heated or not, and that's a sign (for me) of a good experience, though not necessarily a superior movie. <br /><br />It is notable how economical the filming is--the setting is limited, the characters few, the range of situations reasonable and not requiring trickery or effects. And it comes down to Rampling, above all, holding the psychology together. It shows how little you need to take a good plot idea and flesh it out, sexist voyeurism or not.