Elke grote oplichtersfilm sinds de 'Sting' is een ingewikkelde reeks intriges waarin een stel goeie jongens onder de slechteriken zit, en omgekeerd. Aan het eind zitten er een paar wendingen in, maar die worden zo verwacht dat ze nauwelijks schokkend zijn. In feite zijn ze in feite de 'Sting' in nieuwe kleren. Deze film is geen uitzondering. Hij maakt gebruik van de blauwdruk van oplichtersfilms met weinig nieuw terrein. Dit is een 'hebt u ze allemaal gezien'-oplichtersverhaal, IMO. De nieuwere films voegen er gewoon een paar fantasieloze nevenverhalen aan toe, waarbij moderne middelen worden gebruikt, zoals elektronische banken, computertechnologie, een beetje meer seks in de film enzovoort. Maar dat maakt het er niet beter op.
Every big con movie since the "Sting" is a convoluted set of plots in which there are a bunch of good guys among the bad guys, and visa versa. There is a twist or two or three at the end, but they are so expected, they are hardly shockers. In fact, they are getting to where they are basically the "Sting" in new clothes. This movie is no exception. It uses the blueprint of con movie elements with little new ground. This is a "seen one ya seen 'em all" con game story, IMO. The newer ones just add a few more unimaginative side stories, involve modern devices such as electronic banking, computer technology, a little more of the sex angle,etc. However, complicating a tired plot doesn't make it better.