Ik zag die film toen ik een jaar of tien was en hij had een diepe indruk op me gemaakt. Omdat ik in een blanke middenklassebuurt opgroeide, had ik weinig contact met mensen van verschillende rassen en culturen. Het feit dat een jongen die ongeveer even oud was als ik zo anders leefde, had me enigszins voorbereid op de omgang met mensen van verschillende achtergronden later in mijn leven. Toen ik zag hoe J.T. zo gelukkig werd van zoiets simpels als het adopteren van een katje en het verzorgen ervan, ging ik echt waarderen wat ik had en zag ik de dingen in het juiste perspectief. Ik denk dat deze in 1969 gemaakte film nog steeds zijn waarde zal hebben. Als iemand van PBS of Nickelodeon dit leest, zijn er een heleboel 30- en 40-plus-lezers die dit graag opnieuw zouden zien verschijnen en er met hun kinderen naar zouden kijken. Als dit ooit in jouw gebied gebeurt, moet je het niet missen en er kopieën van maken.
I saw this movie when I was about 10 and it had a profound effect on me. Growing up in a white, middle class neighborhood, I had very little exposure to people of different races and cultures. Seeing how a boy about the same age as I lived so differently prepared me in a small way in dealing with people from different backgrounds later in life. When I saw how JT got so much happiness from a simple thing like adopting a kitten and caring for it really made me appreciate what I had and put things into perspective for me. I think this movie made in 1969 would still hold its own today. If anyone from PBS or Nickelodeon reads this, there are a lot of 30- and 40-somethings out there who would love to see this re-released and watch it with their children. If this ever happens to come on in your area, DON'T MISS IT and make copies of it.