Helaas heeft deze film zijn belofte of uitgangspunt niet waargemaakt. Op papier klinkt hij geweldig <0xE2><0x80><0x93> in de uitvoering niet zo. Hij begint goed genoeg om ons in te wijden in onze aanknopingspunten: een jeugdige delinquent en een grijze oude ex-politieman die voor een of andere geheime CIA-eenheid werkt. Maar dan wordt het al snel niet meer logisch. Hoe komt het dat onze heldin, die in haar eentje een kamer vol agenten van zich af kan slaan, gemakkelijk door een paar schurken wordt uitgeschakeld? En hoe komt het dat ze later in de film dezelfde groep schurken kan uitschakelen zonder ook maar een druppel zweet te verliezen? De schurken zijn niet bijzonder goed uitgewerkt. Er wordt geen verklaring gegeven voor het feit dat de leider van de criminelen, zonder ook maar een woord te zeggen, zo'n verbazingwekkende aantrekkingskracht op vrouwen uitoefent, maar toch lijkt het erop dat elke vrouwelijke hoofdpersoon smoorverliefd op hem wordt. Een subplot over websites voor gekwelde tieners is ingewikkeld en onzinnig. Er is een overvloed aan belachelijkheid, en niet op een leuke of grappige manier: op een gegeven moment vindt er bijvoorbeeld een monoloog van tien minuten plaats via sms'jes. Echt waar? Konden ze niet gewoon, zeg maar, bellen? Maar het grootste probleem met Yo-Yo Girl Agent is simpel: niet genoeg jojoen! Het jojo-wapen wordt in het begin geïntroduceerd en dan pas tot de laatste spoel gepest. Zelfs dan is het niet erg opwindend om in actie te zien. Voor degenen die hoopten dat dit non-stop leuke Japanse meisjes zouden zijn die jojo's naar hun hoofd gooiden, bereid je voor op een teleurstelling.<br />3/10 voor de leuke meisjes. Maar door het gebrek aan jojo-actie voelde ik me wel een beetje genaaid.
Sadly, this film didn't deliver on its promise or premise. On paper, it sounds great - in execution, not so much. It starts off well enough, introducing us to our leads: a juvenile delinquent, and a grizzled old ex-policeman working for some secret CIA-esquire unit. But then it stops making sense fairly quickly. Why is it that our heroine, able to single-handedly fight off a roomful of cops, is easily taken down by a few thugs? And why is it that later in the film she's able to take down the same group of thugs without breaking a sweat? The villains aren't particularly well fleshed out. No explanation is given as to why the head thug has amazing seductive powers over women, without even saying a word, yet it seems every female character falls madly in love with him. A sub-plot about websites for tormented teens, is convoluted and nonsensical. Ridiculousness abounds, and not in a good/funny way: at one point, for example, a ten-minute monologue takes place entirely by text messaging. Really? They couldn't just, say, call? But the main problem with Yo-Yo Girl Cop is simple: not enough yo-yo-ing! The yo-yo weapon is introduced early on, and then only teased at until the last reel. Even then, it's not terribly exciting to watch in action.<br /><br />For those hoping this would be non-stop cute Japanese girls kicking ass with yo-yos, prepare yourselves for disappointment. <br /><br />3/10 for the cute girls. The lack of yo-yo action left me feeling a little ripped off, though.