Deze filmverfilming uit 1959 van _From the Earth to the Moon_ van Jules Verne is het graf van de aftakelende acteurs. Joseph Cotton en George Sanders waren aan het eind van hun tamelijk succesvolle filmcarrière en stonden op het punt te worden verbannen naar gastoptredens in een verscheidenheid van tv-programma's; het meest in het oog springend was _Mr. Freeze_ van Sanders in _Batman_. Debra Paget was achter in de twintig; ze had haar glans verloren en was opgebruikt naar de maatstaven van Hollywood. De verandering in een onflatteuze 'bosbessenblonde' teint verergerde het probleem, want er zijn maar weinig actrices die minder geschikt zijn voor een lichte haarkleur.<br />De positieve kant van de zaak is dat de film zelf een redelijk accurate bewerking is van het verhaal van Verne; in elk geval het boek.' De illustraties van Verne lijken te zijn gebruikt als model voor de raket en het kanon. Vernes 19e-eeuwse kijk op de ruimtevaart bleek nauwkeuriger dan de meeste speculaties in de eerste helft van de 20e eeuw.<br />Het grootste probleem van de aanpassing was het veranderen van Vernes verhaal door er een centraal thema aan toe te voegen over de wapenwedloop na de Tweede Wereldoorlog. In Vernes roman uit 1865 begint de Baltimore Gun Club zelf een raket te bouwen om naar de maan te gaan. In de aanpassing bedenkt een munitiefabrikant (denk aan 'Destination Moon') het plan om zijn krachtige nieuwe springstof te demonstreren. Met veel discussies over wetenschap, wapens en vrede, danst de film uitgebreid om het onderwerp heen, maar maakt nooit een samenhangend punt over de positie ervan (wat betreft de nucleaire wapenwedloop), alsof het simpelweg invoeren van het thema op de een of andere manier afdoende is.<br />De film is een kruising tussen 'Destination Moon' en 'Rocketship X-M', waarin de goede wetenschap van de eerste en de slechte politieke boodschap worden gecombineerd met de armzalige decors en komische special effects van de tweede. Het acteerwerk in alle drie de films is al even triest.<br />Het uitgangspunt is de munitiefabrikant Victor Barbicane (Cotton) die een explosief (Power X) ontdekt dat in staat is een granaatachtig projectiel naar de maan te schieten. Zijn plan wordt om filosofische/religieuze redenen verworpen door Stuyvesant Nicholl (Sanders), een andere fabrikant. Hoewel deze filosofische verschillen een belangrijke rol in het verhaal spelen, worden ze nooit overtuigend uitgewerkt, wat de basis van het verhaal ondermijnt.<br />President Grant geeft Barbicane opdracht het project te staken omdat het door andere landen als een oorlogshandeling wordt beschouwd. Hoewel dit niet overtuigend is, dient het wel als inspiratie voor Barbicane om het project te veranderen in een bemande ruimtevlucht. Nicholl stemt erin toe de keramische coating te fabriceren die nodig is voor de terugkeer naar de aarde en Barbicane te vergezellen op een vlucht naar de maan. Paget speelt Nicholls dochter, die zich vlak voor het opstijgen in de raket verbergt.<br />'Van de aarde naar de maan' wordt vaak verward met 'Eerste mensen op de maan', dat vijf jaar later werd gemaakt. Waarschijnlijk omdat ze allebei in de negentiende eeuw spelen en allebei een vrouwelijke verstekeling uitbeelden (gespeeld door Martha Hyer in de latere film). 'First Men in the Moon' (hoewel geen geweldige film) is in vrijwel elk detail superieur aan 'From the Earth to the Moon'. Het is nogal ironisch dat de film is gebaseerd op een verhaal van 'H.G. Wells', een vroege science-fictionschrijver die vaak wordt vergeleken met Verne.<br />Filmbewerkingen van Vernes boeken waren in de jaren vijftig en begin jaren zestig van de twintigste eeuw heel populair. Onder de goede waren '20.000 mijlen onder zee' (1954), 'Around the World in 80 Days' (1956), 'Journey to the Center of the Earth' (1959), 'Mysterious Island' (1961) en 'Master of the World' (1961). 'Van de aarde naar de maan' is gewoon niet van dezelfde orde als deze voorbeelden.<br />Maar ja, wat weet ik ervan? Ik ben nog maar een kind.
This 1959 movie adaptation of Jules Verne's "From the Earth to the Moon" is the graveyard of declining actors. Joseph Cotton and George Sanders were at the end of fairly successful film careers and about to be relegated to guest appearances on a variety of television shows; the most notable being Sander's Mr. Freeze on "Batman". Debra Paget was in her late twenties; she had lost her glow and was used up by Hollywood standards. The change to an unflattering "strawberry" blonde look exacerbated the problem as few actresses have ever been less suited to a light hair color. <br /><br />On the plus side, the movie itself is a fairly accurate adaptation of Verne's story; at least the book's illustrations appear to have been used as models for the rocket and the cannon. Verne's 19th century take on space travel turned out to be more accurate than most of the speculation during the first half of the 20th century. <br /><br />The adaptation's biggest problem was altering Verne's story by inserting a topical theme about the post WWII arms race. In Verne's 1865 novel, the Baltimore Gun Club itself set about building a rocket to go to the Moon. In the adaptation a munitions manufacturer (think "Destination Moon") concocts the scheme to demonstrate his powerful new explosive. With a lot of discussion about science, weapons, and peace the movie dances around the subject extensively yet never makes a coherent point about its position (regarding the nuclear arms race), as if simply inserting the theme is somehow sufficient. <br /><br />The movie is a cross between "Destination Moon" and "Rocketship X-M", combining the former's good science and bad political message with the latter's dismal sets and comical special effects. The acting in all three films is equally sad. <br /><br />The premise has munitions manufacturer Victor Barbicane (Cotton) discovering an explosive (Power X) capable of firing a shell-like projectile to the moon. His plan is opposed for philosophical/religious reasons by Stuyvesant Nicholl (Sanders), another manufacturer. Although these philosophical differences play an important part in the story, they are never convincingly elaborated on, which undermines the basic storyline. <br /><br />President Grant orders Barbicane to abandon the project because it is considered an act of war by other nations. While this is unconvincing it does serve as Barbicane's inspiration to change the project to a manned space flight. Nicholl then agrees to manufacture the ceramic coating needed for re-entry and to accompany Barbicane on a flight to the moon. Paget plays Nicholl's daughter who hides inside the rocket just prior to take-off. <br /><br />"From the Earth to the Moon" is often confused with "First Men in the Moon" which was made five years later. Probably because both are set in the 19th century and both feature a female stowaway (played by Martha Hyer in the later film). "First Men in the Moon" (while not a great film) is superior in virtually every detail to "From the Earth to the Moon". Rather ironically it was adapted from a story by "H.G. Wells", an early science fiction writer often compared to Verne. <br /><br />Movie adaptations of Verne's books were a big thing in the 1950's and early 1960's. Among the good ones were "20,000 Leagues Under the Sea" (1954), "Around the World in 80 Days" (1956), "Journey to the Center of the Earth"(1959), "Mysterious Island" (1961), and "Master of the World" (1961). Unfortunately "From the Earth to the Moon" is simply not in the same league as these examples. <br /><br />Then again, what do I know? I'm only a child.