Bij wijze van vervolg op zijn fantastische, met de mond vol tanden staande horrorfilm _Squirm_ heeft de altijd originele cultregisseur Jeff Lieberman deze provocerende thriller in elkaar geflanst. Het schijnt dat de mensen die 10 jaar geleden aan de Stanford University een zuurtje namen dat _Blue Sunshine_ heette, plotseling aan vertraagde reacties lijden. Ze hebben dramatisch haarverlies en vervallen in psychotische episodes. Om de waarheid te achterhalen is Jerry Zipkin (Zalman King) op zoek naar de waarheid, die er ten onrechte van uitgaat dat hij een paar moorden heeft gepleegd die in werkelijkheid door een vriend op een feestje zijn gepleegd.<br />In zijn films heeft Lieberman altijd een goed gevoel voor humor, en dit is geen uitzondering. Hier wist hij een zekere nieuwsgierigheid en belangstelling in me te wekken, hoewel ik de hele opzet van de film al kende. De film wordt gemarkeerd door een paar goede scènes, met name de aanblik van een moordslachtoffer dat in een open haard wordt geduwd. De plot is werkelijk intrigerend, en Lieberman speelt met de conventies van dit soort films door zijn hoofdpersoon _niet_ erg sympathiek te laten zijn, en door de zogenaamde'schurk', een politicus die kandidaat is voor het Congres ('Mark Goddard' uit _Lost in Space_ ), niet echt slecht te laten zijn, maar gewoon iemand wiens verkeerde beslissingen in het verleden hem nu achtervolgen. De sfeer is altijd intens en redelijk griezelig, en de regisseur houdt ook een vlot tempo aan, zonder saaie scènes die hij moet uitzitten. De film heeft ook een zuivere '70'-instelling. De sfeer van die tijd wordt sterk bepaald door kapsels en kleding, en natuurlijk door de climaxen van de disco-nummers.<br />Toekomstige softcore-regisseur King is een acceptabele, zij het niet bijzonder dynamische hoofdrol; de ondersteunende cast bestaat uit Deborah Winters, Robert Walden, Charles Siebert, Ray Young, Ann Cooper en Bill Adler. De gestoorde vriend op het feest wordt gespeeld door Richard Crystal <0xE2><0x80><0x93> de broer van Billy Crystal, Stefan Gierasch en Alice Ghostley zijn zeer welkome gasten, en de toekomstige prominente filmster Brion James maakt een van zijn eerste filmrollen als de dronken man op het feest die denkt dat hij een vogel is (!).<br />Andere elementen die het griezelige gevoel van de film versterken, zijn Charles Gross's vertolking van de rol van de vogel (!). 's griezelige muziek en de aangrijpende aanblik van de slachtoffers in hun kale of kalende schedels.<br />Ik kan dit aanbevelen. Het is een geweldige, vroege film van een regisseur die er altijd in slaagt om goed gemaakte onafhankelijke films te maken met een verschil.<br /><br />10/8.
As a follow-up to his wonderful tongue-in-cheek nature-strikes-back horror movie "Squirm", the always original cult director Jeff Lieberman concocted this provocative thriller. It seems that the people who took an acid named Blue Sunshine 10 years ago at Stanford University are all of a sudden suffering delayed reactions. They're experiencing dramatic hair loss, and lapsing into psychotic episodes. Out to seek the truth is Jerry Zipkin (Zalman King), who's erroneously assumed to have committed some murders actually committed by a friend at a party.<br /><br />Lieberman always has a knack for humor in his films, and this is no exception. Here he maintained in me a level of curiosity and interest, although I knew the whole set-up of the movie going in. The movie is marked by some good set pieces; particularly horrendous is the sight of a murder victim shoved into a fireplace. The plot is genuinely intriguing, and Lieberman plays with the conventions of this type of film by having his protagonist *not* be terribly likable, and by having the supposed "villain", a politician running for congress ('Lost in Space's' Mark Goddard) not being really evil at all but just a guy whose bad decisions in the past are now coming back to haunt him. The mood is always kept intense and reasonably creepy, and the director also maintains a snappy pace, with no dull sequences to have to sit through. The picture also has a purely 1970's vibe; hairstyles and wardrobes and of course a climactic disco sequence strongly evoke the era.<br /><br />Future soft core director King is an acceptable if not especially dynamic lead; the supporting cast includes Deborah Winters, Robert Walden, Charles Siebert, Ray Young, Ann Cooper, and Bill Adler. The crazed friend at the party is played by Richard Crystal - Billy Crystals' brother, Stefan Gierasch and Alice Ghostley make very welcome guest appearances, and future prominent film heavy Brion James makes one of his earliest screen appearances as the drunk at the party who thinks he's a bird(!).<br /><br />Other elements adding to the films' creepy feel are Charles Gross's eerie music and the striking sight of the victims in their bald or balding skulls.<br /><br />I recommend checking this out. It's a great early film from a director who always succeeds in crafting well made independent films with a difference.<br /><br />8/10