Wauw. Cynici die denken dat het filmische verhaal op een dood spoor is beland, moeten eens gaan zitten voor Survive Style 5, een Japanse misdaadkomedie die ondanks enkele elementen uit het post-Tarantino-tijdperk meer gemeen heeft met de inventieve Amerikaanse komedies van het Kaufman/Gondry/Jonze-kamp. In het begin lijken de vijf parallelle verhaallijnen van elkaar te verschillen, maar het is een van de vele genoegens van de film om te zien hoe ze uiteindelijk op geïnspireerde wijze in elkaar overlopen: een echtgenoot probeert herhaaldelijk zijn vrouw te vermoorden en te begraven, maar ze blijft terugkomen, nog onverwoestbaarder dan eerst; drie jonge inbrekers breken in huizen in en komen in de problemen; een Londense huurmoordenaar reist door Japan met zijn tolk/werkgever en vraagt voortdurend aan mensen welke functie ze in het leven vervullen; hij bezoekt een hypnotiseur' Een salarisman raakt er na zijn optreden voor zijn gezin voorgoed van overtuigd dat hij een uilskuiken is, en een gedreven reclameregisseur moet haar leven opnieuw onder de loep nemen nadat haar steeds hysterischer wordende ideeën voor televisiecommercials zijn verworpen. Gen Sekiguchi, die voor het eerst een speelfilm regisseerde, was in feite Japans belangrijkste regisseur van commercials, en hij geeft de film niet alleen een verbluffende visuele stijl, maar ook een volkomen grenzeloze, anarchistische kijk op de mogelijkheden van de film: je hebt nooit enig idee waar Survive Style 5 heen gaat, van minuut tot minuut, en de reis is net zo uitbundig grappig als onvoorspelbaar. Net als de meeste volkomen originele films is Survive een beetje moeilijk samen te vatten, dus geloof me maar op mijn woord.
Wow. Cynics who think that cinematic storytelling has reached a dead end should sit themselves down in front of the mind-blowing and imaginative Survive Style 5+, a Japanese crime comedy that  despite some post-Tarantino story elements  actually has more in common with the inventive American comedies of the Kaufman/Gondry/Jonze camp. Initially the five paralleling story lines seem disparate, yet watching them ultimately intersect in inspired ways is one of the film's innumerable pleasures: a husband tries to repeatedly kill and bury his wife, but she keeps returning, even more indestructible; three young burglars break into houses and get into trouble; a London hit-man travels through Japan with his interpreter/employer, continually asking people what function they serve in life; attending a hypnotist's performance with his family, a salary man becomes permanently convinced he's actually a bird; and a driven advertising director has to reexamine her life after her increasingly hysterical ideas for television commercials are rejected. First-time feature director Gen Sekiguchi actually was Japan's leading (and award-winning) director of commercials, and he brings a stunning visual style to the film as well as a completely boundless, anarchic approach to cinema's possibilities: you never have any idea where Survive Style 5+ is headed from minute to minute, and the trip is as riotously funny as it is unpredictable. Like most wholly original films, Survive is a bit difficult to summarize, so just take my word for it and see it.