VARALARU is een geweldige film, en er is veel werk in gestoken. P.C.Sriram, het werk is uitstekend en A.R. Rehman heeft het fantastisch gedaan. Alle liedjes zijn een feest... De regisseur, K.S.Ravikumar, heeft zijn stempel van de eerste scène zelf op de film gedrukt. Een snel verhaal met een paar interessante incidenten, die je niet veel tijd geven om over de tekortkomingen na te denken en die de ontoereikendheid van het script camoufleren, waardoor 'Varalaru' een boeiende film is. En de ziel van de film is ongetwijfeld Ajit, die zijn drie verschillende personages met zwier opvoert. De acteur heeft veel moeite gedaan en demarceert elke rol met zoveel finesse en begrip dat het puur genot is om hem op het scherm te zien. Daar heb je Shiva, de bejaarde zakenmagnaat, vastgebonden in zijn rolstoel, die een sterke band heeft met zijn zoon Vishnu. Hij is toegeeflijk, terwijl Vishnu zijn tijd doorbrengt met zijn trawanten en het zich gemakkelijk maakt. Maar dan begint Vishnu zich opeens vreemd te gedragen. Zijn dronken buien en daden bezorgen de vader veel schaamte en g<0xC3><0xAA>ne. En als Vishnu beweert dat hij zich niets herinnert van wat hij heeft gedaan, gaat de vader met hem naar een psychiater. Met 'Varalaru' Ajit is Ajit wraakzuchtig teruggesprongen en heeft hij zijn status als acteur hervonden als iemand die kan presteren als hij de juiste rol krijgt toebedeeld en de juiste boodschap overbrengt. Dan verschijnt Jeeva, Vishnu's evenbeeld, en de oorzaak van Vishnu's ellende. Ajiths doelwit is Shiva, en zijn motief is wraak vanwege het onrecht dat zijn moeder tientallen jaren geleden is aangedaan. In de flashback-afleveringen speelt Ajit een klassieke danser, en daar scoort de acteur mee. Met zijn perfecte lichaamstaal die past bij het personage van de danser en de vrouwelijke maniertjes die hij daarbij aanneemt, schetst Ajith een fascinerend beeld. Zijn klassieke dansnummer wordt met zoveel finesse uitgevoerd dat je erdoor wordt verrast.
VARALARU is a great movie, and lot of hard work in that film, P.C.Sriram, work is excellent, and A.R.Rehman, did a wonderful job.All songs are feast....The Director, K.S.Ravikumar, has add his stamp from the first scene itself. A fast-paced narration with some interesting incidents weaved in, which doesn't allow you much time to ponder on the flaws, and which camouflages the inadequacies of the script, makes 'Varalaru' engaging viewing. And the soul of the film is undoubtedly Ajit, who performs his three diverse characters with panache. The actor has put in much effort, demarcating each role with such finesse and understanding that it is a sheer delight watching him on screen. There is Shiva, the ageing business tycoon, bound to his wheelchair, sharing a strong bonding with his son Vishnu. Indulgent, while Vishnu whiles away his time with his cronies taking life easy. But then suddenly Vishnu starts behaving out of character, his drunken bouts and acts causing the father much shame and embarrassment. And when Vishnu professes to remember nothing of what he had done, the father takes him to a psychiatrist.With 'Varalaru' Ajit has bounced back with a vengeance and re-established his credentials as an actor who can deliver if given the right role and projected suitably.Then appears Jeeva, Vishnu's look-alike, and the cause of Vishnu's woes. Jeeva's target is Shiva, and his motive vengeance for the wrong done to his mother decades back. The flashback episodes has Ajit playing a classical dancer, and it is here that the actor scores. With his perfect body language to go with the character of the dancer, and the feminine mannerisms he adopts to go with it,Ajith cuts a fascinating picture. His classical dance number is performed with such finesse that it takes you by sheer surprise.