Ik ben net terug van 'Solaris' en ik weet echt niet wat ik ervan moet denken. Ik wist er van tevoren niets van, maar ik had verwacht dat het een doorsnee sf-film zou zijn. Nou, 'Solaris' is beslist geen typische sf-film, wat goed is, maar voornamelijk slecht. Het is een film die je leuk vindt of haat. Ik hou van films die je geest vertroebelen, maar dit was te veel voor me. De totale afwezigheid van actie vond ik prima, maar mensen die op zoek zijn naar opwinding en rillingen zullen het moeten doen met meer dan één shot van Clooneys achterwerk.<br />Van alle films die ik in de bioscoop heb gezien, ben ik nog nooit zo emotieloos geweest. Niet één keer deed ik mijn ogen dicht van angst, van lachen of van andere emoties. Alle 20 <0xE2><0x80><0x93> sommige mensen in de bioscoop waren net zombies, of misschien sliepen ze alleen maar. Toen ik de bioscoop verliet, had ik het gevoel dat ik net uit een coma was ontwaakt. Deze film is meer alsof je naar een schilderij kijkt dat tot leven komt, ik weet niet hoe ik het anders moet zeggen. De beelden zijn schitterend en de acteurs zijn heel goed, maar het verhaal is een puinhoop. Zelfs de intelligentste bioscoopbezoeker zal waarschijnlijk met een stom gevoel naar buiten lopen omdat hij niet wist wat er aan de hand was. In tegenstelling tot andere films van deze aard zal het meerdere keren zien van de film je waarschijnlijk niet helpen het te begrijpen. Het verhaal begint meteen en trekt je naar je toe, maar je hebt waarschijnlijk pas na een halfuur een idee van wat er aan de hand is. Aan het eind wist ik nog steeds niet veel van de plot, maar ik liep niet helemaal leeg weg. Het was een surrealistische ervaring die enigszins bevredigend was, maar het was ook een totale hersenspoeling. George Clooney speelt een psycholoog of wetenschapper (niet opgehelderd) die is ontboden om het vreemde fenomeen te onderzoeken dat zich in Solaris afspeelt, een wereld in de ruimte. Hij wordt al snel begroet door zijn overleden vrouw en ontdekt dat de twee overgebleven bemanningsleden ook 'bezoekers' hebben die dood zijn. Daar ga ik niet verder op in, want als ik verder ga, verknal ik de hele plot. De plot is nogal dun, dus de actie verloopt met een slakkengang om van dit korte verhaal een film van 90 minuten te maken. Als je door deze film heen kunt komen, kun je door elke film heen komen. Op artistiek niveau zou ik het een 8/10 geven, maar qua amusement geef ik het een 2.
I just came back from "Solaris" and I really don't know what to think of it. I knew nothing about it beforehand, but I was expecting it to be a run-of-the-mill sci-fi film. Well, "Solaris" is definitely not a typical sci-fi, which is good, but mostly bad. It's a love it or hate it movie. I love films that mess with your mind, but this was too much for me. The total absence of action was fine with me, but people looking for thrills and chills will have to do with multiple butt shots of Clooney's posterior. <br /><br />Of all the movies I've seen in a theater, I've never been so emotionless before. Not once did I close my eyes in fear, laugh, or express any other emotions. All 20-some people in the theater were like zombies, or maybe they were just asleep. When I left the theater, I felt like I'd just come out of a coma. Watching this movie is more like watching a painting come to life, I don't know how else to say it. The visuals are gorgeous and the acting was quite good, but the story is a mess. Even the most intelligent moviegoers will probably walk out feeling stupid for not knowing what was going on. Unlike other movies of this nature, seeing it multiple times probably won't help you understand it.<br /><br />The story begins right away and draws you in, but you probably won't have a clue what's going on until a half hour in. By the end, I still didn't know much of the plot, but I didn't walk away completely empty. It was a surreal experience that is somewhat rewarding, yet it was a total head trip. George Clooney plays a psychologist or scientist (not clarified) that has been summoned to check out the strange phenomena happening in Solaris, a world in space. He is soon greeted by his deceased wife and finds out the two remaining crew members also have "visitors" that are dead. I'm going to stop there because if I go on, I'll blow the whole plot. The plot is pretty thin, so the action moves at a snail's pace to make this short story into a 90-minute film. If you can make it through this movie, you can make it through any movie. On an artistic scale, I'd give it a 8/10, but entertainment-wise, I'll give it a 2.