Nu ik _The Lost World_ vandaag voor het eerst heb gezien, viel me vooral het aantal scènes op die een overeenkomst vertoonden met de oorspronkelijke filmversie van _King Kong_. Maar _King_ werd bijna acht jaar later in 1933 uitgebracht, wat me nieuwsgierig maakt naar de invloed die _The Lost World_ op een van mijn favoriete films aller tijden zou kunnen hebben gehad.<br />Om te beginnen heb je het hoofdpersonage, professor Challenger (Wallace Beery), die ervan overtuigd is dat er prehistorische dinosaurussen bestaan in een deel van de Amazone, gebaseerd op een notitieboek dat is achtergelaten door een andere avonturier, Maple White. Whites dochter Paula (Bessie Love) overleefde daar een expeditie, hoewel haar vader nooit is teruggekeerd. Challenger wil geld inzamelen om de vermiste White op te sporen en te bewijzen dat zulke wezens bestaan, maar het zou helpen als hij niet zo'n halvegare was. Tijdens een presentatie op de universiteit raakt hij volledig door het dolle heen als Edward Malone (Lloyd Hughes) zijn identiteit als journalist prijsgeeft. Later sluit hij een kloppartij met Malone af als de jongeman bij hem thuis komt informeren of hij zich bij de expeditie wil aansluiten. Gelukkig heeft Malone een agenda die Challenger wel aanstaat: hij biedt de financiële steun van de London Record Journal aan in ruil voor de exclusieve rechten op het verhaal.<br />Andere leden van de in Amazone gebonden groep zijn miss White, sir John Roxton (Lewis Stone) en professor Summerlee (Arthur Hoyt). Roxton denkt dat hij verliefd is op juffrouw Paula, maar gezien het leeftijdsverschil is dat meer dan onwaarschijnlijk, zoals de reactie van de jongedame doet vermoeden.<br />De eerste fasen van de reis bieden een mooie aanblik van het Amazonegebied, variërend van een jaguar en een boa tot een rondtrekkende luiaard en een paar volwassen ijsbeertjes die meer op welpen lijken dan op de volgroeide dieren die ze schijnen te zijn. Maar al snel na aankomst op het plateau waar de oorspronkelijke expeditie aankwam, doen de dinosaurussen hun intrede. Gekenmerkt door het verschijnen van een pterodactylus, worden we al snel getrakteerd op brontosaurus, allosaurus en triceratops. Omdat dit dier al in de filmgeschiedenis werd gebruikt, levert de stop-motionfotografie verrassend goede resultaten op. Gezien het feit dat de film tachtig jaar oud is, verdient hij mijn waardering voor het pionieren van zo'n markante technologie.<br />Voor mij biedt de film een aantal onbedoeld grappige momenten. Er is een scène waarin een brontosaurus zich voorbereidt op een gevecht met een allosaurus, en zijn bovenlip krult op een manier waarop Elvis Presley trots zou zijn geweest. Even later gooit een van de ziekenbroeders een brandende tak naar een allosaurus die een nachtelijke aanval uitvoert, en vangt hem in zijn mond op om te doen alsof hij een sigaar rookt. En ligt het aan mij, of leek verslaggever Malone griezelig veel op Charlie Sheen?<br /><0x3E> Voor zover ik weet, bestaan er verschillende versies van de film; de versie die ik heb gezien, kwam binnen een uur binnen. Zoals andere posters al hebben opgemerkt, is er een onsamenhangende sfeer tussen de scènes die snel van expeditieleden overgaat in die van dinosaurussen. Mijn kopie bood ook een onophoudelijke vrolijke pianomuziek die niet gedurende de hele film van tempo veranderde, wat enigszins verontrustend was voor de momenten van intens drama die een sombere of zelfs dreigende toon vereisten.<br />King Kong-fans zullen rechtop gaan zitten en een paar verbazingwekkende overeenkomsten tussen de films opmerken. Een houten brug die delen van het Amazoneplateau met elkaar verbindt, wordt omvergegooid, deze keer door een brontosaurus. Later, als een ander bronto van een klif in een modderpoel valt, komt professor Challenger op het briljante idee om het dier te vangen en naar Londen terug te brengen. Eenmaal daar ontsnapt het dier om chaos te zaaien in de stad, waar vluchtende menigten rennen voor hun leven. Het dier is te groot en te zwaar om iets te beklimmen wat op het Empire State Building lijkt, en het doet het op een na beste door erdoorheen te vallen en de Tower Bridge te laten instorten.
Having viewed "The Lost World" today for the first time, the predominant thing that struck me was the number of scenes that bore a similarity to ones in the original screen version of "King Kong". However Kong was released almost eight years later in 1933, which makes me curious as to how much an influence "The Lost World" might have been on one of my favorite movies of all time.<br /><br />For starters, you've got the principal character Professor Challenger (Wallace Beery), who's convinced prehistoric dinosaurs exist in a section of the Amazon based on a notebook left behind by another adventurer, Maple White. White's daughter Paula (Bessie Love) survived an expedition there, though her father never returned. Challenger seeks funding to locate the missing White and prove that such creatures exist, but it would help if he wasn't such a nut. He goes completely berserk while making a presentation at the university when Edward Malone (Lloyd Hughes) reveals his identity as a newspaper reporter. Later he engages Malone in fisticuffs when the young man appears at his home to inquire about joining the expedition. Fortunately Malone has an agenda that appeals to Challenger, offering the financial backing of the London Record Journal in return for exclusive rights to the story.<br /><br />Other members of the Amazon bound group include Miss White, Sir John Roxton (Lewis Stone), and Professor Summerlee (Arthur Hoyt). Roxton fancies himself a love match for Miss Paula, but the age disparity makes that more than a long shot as the young lady's reaction suggests.<br /><br />The early stages of the trip offer a nice look at Amazonian wildlife, ranging from a jaguar and boa to a tree traveling sloth and a pair of adult spectacle bears that look more like cubs than the full grown animals they're said to be. Soon enough though upon arrival at the plateau where the original expedition traveled, dinosaurs make their appearance in quick succession. Heralded by a pterodactyl's appearance first, we're soon treated to brontosaurus, allosaurus and triceratops. For it's early use in movie history, the stop motion photography employed offers surprisingly adequate results. Considering that the film is eighty years old, it earns my appreciation for pioneering such a landmark technology.<br /><br />For me, the movie offers what I'm sure are some unintentionally funny moments. There's a scene when a brontosaurus prepares to do battle with an allosaur, and curls it's upper lip in a manner that would do Elvis Presley proud. Somewhat later, one of the camp orderlies throws a flaming branch at an allosaur making a night time raid, catching it in his mouth to resemble it's smoking a cigar. And is it just me, or did reporter Malone bear an uncanny resemblance to Charlie Sheen? <br /><br />It's my understanding that versions of the movie exist in varying lengths; the one I saw came in at just under an hour. As other posters have noted, there is a disjointed feel between scenes that cut quickly from expedition members to those of dinosaurs. My copy also offered an incessant upbeat piano soundtrack that didn't change tempo throughout the entire movie, somewhat disconcerting for those intervals of intense drama requiring a more somber or even a threatening tone.<br /><br />King Kong fans will sit up and take notice of some amazing similarities between the films. A log bridge connecting sections of the Amazon plateau is knocked down, this time by a brontosaurus. Later, when another bronto falls off a cliff into a mud pool, Professor Challenger has the bright idea of capturing it and bringing it back to London. Once there, the animal escapes to create havoc in the city as fleeing crowds run for their lives. Too big and bulky to climb anything resembling the Empire State Building, it does the next best thing by falling through and collapsing the Tower Bridge.