Het probleem met Harry is dat hij dood is. Maar dat is niet het echte probleem, want niemand schijnt iets om Harry in het bijzonder te geven. Wat ze wel belangrijk vinden, is wie het gedaan heeft en hoe ze dat het best kunnen aanpakken, zodat niemand gepakt wordt. Dat houdt in dat ze Harry begraven en weer opgraven, een paar keer opnieuw begraven en weer opgraven. De eenvoud van de komedie is volmaakt. Ik ben altijd een fan van Hitchcock geweest, maar deze film is als een teug frisse lucht. Hij laat zien dat ze op de scheidslijn tussen dramatische en komische films balanceren. Deze film is nog erg duister van inhoud omdat er heel weinig karakterontwikkeling is die de kijker niet kan plaatsen in de benarde positie van het personage en de afwezigheid van Hitchcock.' De kenmerkende spanningsmuziek van Hitchcock stelt de kijker in staat om te lachen om de lastige situatie en de belachelijke handelingen van de personages, in plaats van zich zorgen te maken over de verschrikkelijke gevolgen die ze zouden kunnen hebben. Een verrukking, en als Hitchcock zo'n voorkeur had gehad, zou deze film het bewijs zijn dat hij het komische genre had kunnen kiezen als hij dat had gewild.
The Trouble with Harry, is that he's dead. However this isn't the true problem because nobody seems to care for Harry in particular. What they care about is who did it and how best to deal with it so that nobody gets caught. This involves burying and digging up, re-burying and re-digging up Harry several times. The simplicity of the comedy is perfect. I have always been a Hitchcock fan, but this film is like a breath of fresh air. It shows that their is a fine line between dramatic and comedic movies. This movie is very dark in content yet because there is very little character development the viewer doesn't identify with the plight of the character and the absence of Hitchcock's signature suspense music allows a viewer to laugh at the awkward situation and the ridiculous actions of the characters rather than worry about what terrible outcome could come from them. A delight and if he had been so inclined this film is proof that Hitchcock could have gone into the comedic genre if he had so desired.