Als een filmmaker geen ideeën over Colombia heeft, neemt hij zijn toevlucht tot het drugsthema. Dat is een cliché in de filmindustrie en het is gemakkelijk te vergeven als het het slordige werk van een buitenstaander is. Maar als een Colombiaanse regisseur naar zulke extreme smaken moet gaan om (voor de zoveelste keer) het valse idee te verkondigen dat zijn land een narcoticaparadijs is, kun je alleen maar medelijden met hem hebben. Wat een bekrompen geest en wat een schaarse fantasie.<br />Ik hoop alleen maar dat de volgende keer dat iemand de naam van ons land gebruikt in de titel van een film of welk artistiek werk dan ook, het is met het doel het te eren en niet als een commerciële gimmick. En ja, dat het van enige artistieke waarde is.
Whenever a film maker goes short of ideas about Colombia, he resorts to the drug theme. This is a permanent cliché in the movie industry and it is easy to forgive if it is the sloppy work of an outsider. But when a Colombian director needs to go to these extremes of bad taste to broadcast (once again) the false notion that his country is a narcotics paradise, you can only feel sorry for him. What a narrow mind and what a scarce imagination.<br /><br />I only hope that the next time someone uses the name of our country in the title of a film or any artistic work, it be with the purpose of honoring it and not as a commercial gimmick. And yes, that it be of any artistic value.