Deze film is echt geweldig. Ik vond de Woody Allen-bril die Julie Delpy voor het eerste deel van de film droeg geweldig. Natuurlijk, er zijn veel overeenkomsten met de Allen-bril. Maar zij zet de bril af en gaat in haar eigen bril zitten.<br />Wat de vergelijkingen met Linklater betreft, eerlijk gezegd vind ik haar film net zo goed als alles wat hij heeft gedaan, en hij is een van mijn favoriete regisseurs.<br />Eén ding dat Delpy heeft, en wat Linklater zelden heeft, is perspectief. Dat had hij in _Dazed and Confused_ en in de Delpy-films, maar verder heeft hij meestal een hoog, etherisch metavermogen over dingen. Het is bedwelmend, maar er zit niet veel pit in. Behalve wanneer hij Julie als verdwijnpunt heeft.<br />Ik ben echt gek op die vrouw. Ze zong Nina Simone in Sunset, dus heb ik haar nagetrokken. Ik hoorde een liedje, Little Girl Blue. Het was het meest hartverscheurende wat ik ooit had gehoord, en ik dacht: o, Julie! Zoot Allure! Ik wilde haar chocola en bloemen sturen om haar op te vrolijken, en dat zou ik ook hebben gedaan, als ze niet had gedacht dat ik een psychopaat was.<br />Heel grappig, heel persoonlijk. Kwetsbaar, maar in staat om zich te vermannen. Goed gedaan, Julie. Ik hoop dat je er meer maakt! We zullen ze in de gaten houden!
This movie is a real joy. Loved the Woody Allen glasses Julie Delpy wore for the first part of the film. Sure, there are a lot of Allen similarities. But she takes off the glasses, and comes into her own.<br /><br />As for the Linklater comparisons, honestly, I like her film as well as anything he's done, and he's one of my favorite directors.<br /><br />One thing Delpy has, that Linklater rarely has, is perspective. He had it in Dazed and Confused, and he had it in the Delpy movies, but otherwise mostly he has this high, etherized meta-perspective on things. It's heady, but there's not a lot of heart in it. Except when he has Julie as a vanishing point to fall towards.<br /><br />I really love this woman. She was singing Nina Simone in Sunset, so I checked her out. I heard a song, Little Girl Blue. It was the most heart-broken thing I had ever heard, and I thought, oh, Julie! Zoot Allure! I wanted to send her chocolates and flowers, to cheer her up, and I would have, too, except she'd think I was a psycho.<br /><br />Very funny, very personal. Vulnerable, yet able to pull it together. Nice work, Julie. I hope you make more! We'll watch them!