Ik ging naar 'Romanzo Criminale' met heel hoge verwachtingen. Michele Placido maakte een van de beste Italiaanse films van 'Un Eroe Borghese' uit de jaren negentig met een uitmuntende Fabrizio Bentivoglio. Daar raakte hij een delicaat echt levensverhaal en behandelde hij het met de kracht van een oude Costa Gavras. Het spijt me te moeten zeggen dat niets van dat alles te zien is in 'Romanzo Criminale'. De grote groep jonge Italiaanse acteurs bij elkaar in één film! Een verhaal van vriendschap en verraad, parallel aan de turbulente jaren zeventig. Maar er is beslist iets tragisch misgegaan. De film lijkt gehaast en onnadenkend. Halverwege de film begon ik ongeduldig te worden en keek ik op mijn horloge. Ik voelde me afstandelijk, onaangedaan. De laatste nagel aan de doodskist van deze ongelukkige onderneming is de rol van Stefano Accorsi. Het mag dan een commercieel besluit zijn geweest, Accorsi is een grote ster in Italië, maar het idee is op een enorme mislukking uitgelopen. Zijn verhaal is even ingewikkeld als ongelooflijk. Hij heeft niet de kracht of de macht om de dubbelzinnigheid van zijn karakter over te brengen. De vrouwen worden behandeld als maagden of hoeren en wat al niet meer. Ik denk niet dat er deze keer iemand zal klagen over gebrek aan geld. Ik vermoed dat ze voor een commerciële operatie gingen met snel knippen en een populaire plaat met een aantal bekende hits uit de jaren zeventig. Al met al een teleurstellende ervaring.
I went to see "Romanzo Criminale" with very high hopes. Michele Placido made one of the best Italian films of the 90's "Un Eroe Borghese" with a superlative Fabrizio Bentivoglio. There he touched a delicate real life story and treated with the vigor of a vintage Costa Gavras. I regret to inform, none of that is evident in "Romanzo Criminale" The great bunch of young Italian actors assembled in one film! A story of friendship and betrayal, paralleled to the turbulent 70's. But something, definitely, went tragically wrong. The film seems rushed and thoughtless. Kim Rossi Stuart, one of the best of his generation, is wonderful to watch but his character swings from gloomy to gloomier and we're ask to feel compassion for him - although we're not allow to grieve for his victims. Half way through the film I started to get impatient and glancing at my watch. I felt detached, unmoved. The last nail in the coffin of this unfortunate venture is the casting of Stefano Accorsi. It may have been a commercial decision, Accorsi is a big star in Italy, but the idea backfired in a big way. His story is as convoluted as it is unbelievable. He doesn't have the strength or the power to transmit the ambiguity of his character. The women are treated as virgins or whores and what else is new. This time, I don't think, nobody can complain of lack of funds. I suspect they went for a commercial operation with fast cutting and a popular score with several well known hits from the 70's on. All together a disappointing experience.