De typische Mike Hammer (Robert Bray), afgetobd, dreigend, maar in wezen een fatsoenlijke vent in een smerige wereld die bevolkt wordt door meedogenloze moordenaars, raakt betrokken bij de moord op een jonge actrice die hij de avond tevoren in een eenzaam restaurant in het centrum had ontmoet en die hij had geholpen met de busreis terug naar haar geboortestreek Nebraska. Haar dood had te maken met een sieraad dat ze bij zich had, een deel van een verzameling gestolen oorlogsjuwelen. Gedwongen om de moord tot op de bodem uit te zoeken, niet vanwege het geld, maar vanwege zijn connectie met het meisje, ontrafelt hij het mysterie op de typische Hammermanier van afpersing en afranselingen. Het is een heel andere versie van het boek, hoewel het zijn eigen charmes heeft, vooral door de LA-instelling en Brays weergave, vermoeid en ongeschoren, maar met de vastberadenheid van een pitbull.
The quintessential Mike Hammer (Robert Bray), haggard, menacing, but essentially a decent guy in a dirty world inhabited by ruthless killers, gets involved in the murder of a young aspiring actress, who only the night before he had met at a lonely downtown diner, and had helped out with bus fare back to her native Nebraska. Her death was related to a piece of jewelry she was carrying, part of a cache of stolen war time jewels. Forced to get to the bottom of the murder, not for money but because of his connection to the girl, he unravels the mystery in the typical Hammer fashion of payoffs and beatings. Released two years after Aldrich's Kiss Me Deadly, MGiQ is the poorer man's version, though it has its own charms, mostly in the way of the LA settings and Bray's portrayal, tired and unshaven, but with the determination of a pit bull.