Kim Ki Duk is de kinderlijke verschrikking van de Zuid-Koreaanse cinema. Het beste aan zijn films is dat er geen herhaling in zit. Al zijn films hebben een andere verhaallijn, een andere plot, en zelfs zijn acteurskeuze is anders. Dat zorgt ervoor dat kieskeurige kijkers zijn films waarderen. Niet alleen mensen waarderen zijn films, maar ze kunnen er ook mee omgaan. Wat 'Bad Guy' betreft, is het grotendeels autobiografisch. Je zou kunnen zeggen dat het heel goed mogelijk is dat de personages die in deze film worden gespeeld, ooit deel hebben uitgemaakt van Kims leven. 'Bad Guy' heeft ook een paar interessante opmerkingen gemaakt over de Koreaanse samenleving. Maar sommige kijkers vinden het misschien moeilijk te accepteren dat de afbeelding van vrouwelijke personages een beetje zwak is. Als je al het gevoel hebt dat deze film een vreemde eend in de bijt is, dan is het vanwege het onderwerp en de inhoud. Kijk uit voor de muzikale score, die gewoonweg schitterend is. Het einde van de film is echt klasse.
Kim Ki Duk is the infant terrible of the South Korean cinema. The best thing about his films is that there is no repetition in them. All of his films have had different story lines, plot constructions and even his choice of actors is different. This makes fastidious viewers appreciate his films. Not only people appreciate his films but are also able to associate themselves with them. As far as "Bad Guy" is concerned, it is largely autobiographical in nature. It might be said that it is quite possible that the characters portrayed in this film must have been a part of Kim's life at some point of his life. "Bad Guy" has made some interesting observations about Korean society too. However some viewers might find it hard to accept that the depiction of women characters is a little bit weak. Whatever one feels this film is rather oddball given its subject matter and content. Watch out for its musical score which is simply stunning. The end of the film is really a class affair.