Ik was erg geïnteresseerd in het zien van deze film, die volledig gebaseerd was op de synopsis, omdat ik nergens online een recensie kon vinden. Ik begon er vrij koud aan, omdat ik niet precies wist wat ik kon verwachten. Het begin van de film greep me echt aan <0xE2><0x80><0x93> de film was korrelig, zwart-wit, en de beelden waren poëtisch en verontrustend. Dit is het verhaal van Estamira... min of meer... Ik zal niet ingaan op de details van haar leven en wat we ervan zien, omdat je dat in de film kunt zien en erover kunt lezen in de plotbeschrijving... sommige shots in deze film waren spectaculair... vooral in de eerste helft, en de laatste scène in het water. maar er waren momenten dat haar geraaskal bijna pijnlijk was om aan te horen. Estamira is een nogal uniek en verwarrend mens en haar verhaal is hartverscheurend, hoewel het moeilijk te begrijpen is, gezien haar temperament. Ik had gehoopt dat ze wat meer in detail zouden treden met een paar van de andere mensen in de film <0xE2><0x80><0x93> voornamelijk haar vrienden op de vuilstort <0xE2><0x80><0x93> maar de film was voornamelijk aan haar gewijd. Het belangrijkste dat ik kan zeggen is dat het een goede film is, maar als ze hem hadden teruggebracht tot ongeveer drie kwartier, zou hij geweldig zijn geweest.
I was very interested in seeing this film based completely on the synopsis, since I couldn't find a review ANYWHERE online. I went into it pretty cold, not knowing exactly what to expect. The beginning of the film really grabbed me - the film was grainy, black and white, and the imagery was poetic and disturbing. This is the story of Estamira... sort of... I wont go into the detail of her life and what we see of it, because you can see that in the movie and read about it in the plot summary... some of the shots in this movie were spectacular... especially in the first half, and the final sequence in the water.. but there were points where her ranting and raving became almost painful to endure.. contradictory, angry, and occasionally insightful, Estamira is a rather unique and confusing person and her story is heartbreaking, although it is difficult to empathize given her temperament. I was hoping they would go into more detail with some of the other people featured in the film - mainly her friends at the landfill, but it was mainly dedicated to her. The main this I can say is that its a good film, but if they had have cut it down to about 45 minutes, it would have been superb. I'm looking forward to seeing what the director does next.