Hoewel de film een heel goede is, met Bette Midler die een fantastische, met een Oscar bekroonde voorstelling geeft, is mevrouw Midler op haar slechtst als ze de liedjes uitschreeuwt. Het enige wat je in feite hoort is harde muziek en mevrouw Midler die gilt.<br />Niettemin levert Bette een daverende voorstelling af als een aangeschoten, emotioneel ontredderde rockster die behalve alcohol ook nog drugs heeft gebruikt. Ze is emotioneel onevenwichtig, vooral met de mannen die in recordtijd in en uit haar leven lijken te komen.<br />Midler krijgt uitstekende steun van Fred Forest, als een gedeserteerde jongen die bevriend met haar raakt, haar minnaar wordt en alleen maar herhaaldelijk mishandeld wordt, net als Alan Bates, in uitstekende vorm omdat haar manager haar emotioneel onevenwichtige gedrag niet aankan. Dit is de constante boodschap van Bette (Rose) gedurende de hele film.<br />Dit is het gebruikelijke verhaal over iemands onvermogen om met succes om te gaan. En toch bewijst Bette Midler dat ze een werkelijk bekwame actrice is.
While the film is a very good one with Bette Midler giving a marvelous Oscar nominated performance, Ms. Midler is at worst when she belts out the songs. All you basically hear is loud music and Ms. Midler scream-singing.<br /><br />Nevertheless, Bette delivers a walloping performance as a boozy, emotionally distraught rock star caught up with drugs besides alcohol. She is emotionally unbalanced especially with the men who seem to come into and exit her lives in record time.<br /><br />Midler receives excellent support from Fred Forest, as an AWOL guy who befriends her, becomes her lover only to suffer repeated abuse as well as Alan Bates, in fine form as her manager unable to cope with her emotionally unbalanced behavior.<br /><br />Where is everyone going? This is the constant message stated by Bette (Rose) throughout the film.<br /><br />This is the usual story of a person's inability to handle success. Yet, Bette Midler proves herself a really competent actress.