Gezien als een historisch perspectief op Nastassja Kinski, is dit een relatief jonge Nastassja die het hele scherm in beslag neemt. Naarmate de film vordert, wordt het steeds duidelijker dat Nastassja iets heeft wat'schermaanwezigheid' wordt genoemd, wat betekent dat er telkens wanneer ze op het scherm verschijnt de belofte is dat er iets buitengewoons gaat gebeuren. Vandaag de dag kan deze film houterig en gedateerd overkomen, vooral met de prestatie of het gebrek aan prestatie van Rudolph Nurejev, die door Nastassja volledig wordt weggevaagd. De film op zich kan niet serieus worden genomen, maar wordt misschien gezien als een viering van Nastassja Kinski.
Taken as an historical perspective of Nastassja Kinski, this is a relatively young Nastassja who totally dominates the screen. As the movie proceeds, it becomes more and more apparent that Nastassja has something called screen presence, meaning that whenever she is on screen there is the promise of something electric occurring that is extraordinary. Today, this movie may appear to be wooden and dated, especially with the performance or lack of performance of Rudolph Nureyev who is absolutely obliterated by Nastassja. The movie on its own cannot be taken seriously, but it maybe viewed as a celebration of Nastassja Kinski.