Deze film, een slecht ontwikkelde actieavonturenfilm die zich voornamelijk in Mexico afspeelt, begint veelbelovend, maar na de eerste van een aantal veranderingen in de richting van het verhaal, blijft er weinig over dat de kijker zal interesseren. Een groep internationale studenten (in werkelijkheid georganiseerde aanhangers van antiregeringsrebellen) wordt in Colombia door Federales afgeslacht als de actie begint, terwijl Joe Wiley (Ryan O'Neal), een Amerikaanse elektronica-ingenieur, die Mexico bezoekt om te herstellen van een scheiding, daar een rijke societyfiguur ontmoet, Lillian Holbrook (Anne Archer). Wanneer de twee een relatie krijgen, ontstaat er een gecompliceerde situatie, aangezien Lillian het hof wordt gemaakt door Meno Argenti (Omar Sharif), een machtige plutocraat die de smaragdhandel voor de verrotte Mexicaanse regering beheert, wat leidt tot een gedeelde afkeer tussen de twee mannen. Wanneer Lillian naar Colombia reist op zoek naar haar vermiste jongere zusje, gaat Joe met haar mee, een daad die niet wordt gesteund door Meno, die om andere dan persoonlijke redenen met haar wil trouwen, en een climax van het conflict tussen de rivalen kan alleen maar tot geweld leiden. Het scenario is een warboel met een draad van beoogde luchthartige romantiek, geweven tussen uiteenlopende thema's als moord, marteling en sadisme, samen met grotesk dwaze stunts die Joe en zijn trawanten uithalen om de kwaadaardige Argentijnen te slim af te zijn. Het stuk is zwaar bewerkt voor de distributie, en de montage is erg rommelig, wat de episodische aard van het script, dat voortdurend kronkelt, en de uiterst zeldzame scènes waarin de logica de overhand heeft, verhoogt. De spelers worden enigszins gehinderd door hun clichés, en O'Neal wordt nog meer gehinderd door een groot assortiment elektronische en andere gespecialiseerde apparatuur die op magische wijze beschikbaar is voor gebruik in situaties die lef vereisen. Het camerawerk onder supervisie van filmregisseur Gilbert Taylor is opvallend effectief en creatief, maar de algehele mishandeling van de basisregels van continuïteit ondermijnt deze inspanning, ondanks de mooie effecten ervan.
A poorly developed action adventure film shot largely in Mexico, this affair begins in promising fashion, but after its first of several changes in direction occurs within the plot line, little remains that will interest a viewer. A group of international students (in reality organized supporters of anti-government rebels) is massacred in Colombia by Federales as action opens, while during alternating scenes Joe Wiley (Ryan O'Neal), an American electronics engineer, visiting Mexico to recover from a divorce, meets an affluent socialite, Lillian Holbrook (Anne Archer). When the two become romantically involved, a complicated situation forms since Lillian is being wooed by Meno Argenti (Omar Sharif), a powerful plutocrat who controls the emerald trade for the rotten Mexican government, thus leading to shared distaste between the two men. When Lillian travels to Colombia in quest of her missing younger sister, Joe goes with her, an act not endorsed by Meno who wishes to wed her for personal reasons other than love, and a climactic conflict between the rivals can result only in violence. The screenplay is a hotchpotch with a thread of intended light-hearted romance woven among such disparate themes as murder, torture and sadism, along with grotesquely silly stunts that Joe and his cohorts perform in attempts to foil the evil Argenti. The piece is heavily cut for distribution, and editing is very choppy, increasing the episodic nature of a script that consistently meanders, scenes honouring logic being very rare indeed. The players are somewhat hindered by their cliché laden lines, O'Neal being even more encumbered by a large assortment of electronic and other specialized equipment that is magically available for use in situations requiring derring-do. Camera-work under supervision from cinematographer Gilbert Taylor is strikingly effective and creative but general mistreatment of basic rules of continuity sinks this effort despite its pretty scenic effects.