Laten we eerst zorgen dat de titel klopt. De personages spreken 'Kekexili' uit als 'Ko-Ko-Schee-Lee', en ons wordt verteld dat dat mooie bergen betekent.<br />Kekexili volgt Ga Yu, een journalist uit Beijing, die met de Bergpatrouille reist, een burgergroep onder bevel van een man die Ritai heet en vastbesloten is stropers ervan te weerhouden op de 'chiru' te jagen, een bijna uitgestorven Tibetaanse antilope die gewaardeerd wordt om zijn zachte vacht.<br />De Bergpatrouille wordt niet officieel erkend door de Chinese regering, dus hun acties zijn quasi-legaal, maar ze hebben wel de macht om illegale antilopenhuiden in beslag te nemen en boetes uit te delen aan iedereen die met de huiden wordt betrapt. Als de Bergpatrouille stropers op heterdaad kan betrappen, kunnen ze de Chinese regering onder druk zetten om deze misdadigers te arresteren. Wij gaan met de Bergpatrouille mee op deze speciale missie en ervaren alle ontberingen, gevaren en problemen die zij ervaren.<br />Als de groep van Ritai de stropers opspoort, zien we de gevolgen van hun stroperij. Op een van de beelden is een vallei te zien vol gevilde antilopenkarkassen die in de zon hebben liggen rotten, nu niets meer dan voedsel voor de gieren.<br />Op een ander beeld komt Ritai een groep mannen tegen die als villers voor de stropers werken. Dat zijn alleen maar arme Chinese arbeiders die proberen de kost te verdienen. Dat weten ze.' Het is illegaal om antilopen te villen, maar ze zijn alleen maar ingehuurd om dode dieren te villen; dus wat is daar illegaal aan?<br />Ritai is echter niet erg meelevend. Hij neemt hun pelzen in beslag en geeft de mannen een grote boete. Maar Ritai denkt dat hij misschien via deze vilders bij de grote stroper kan komen, dus 'arresteert' hij deze mannen, laat ze handboeien omdoen en in een van zijn vrachtwagens laden.<br />Onze journalist maakt zich duidelijk zorgen over deze opsluiting van burgers door een groep die daar geen wettelijke bevoegdheid voor heeft, maar Ritai wijst zijn zorgen van de hand. Dit zal niet de laatste keer zijn dat we ons in een morele grijze zone bevinden. <br />Aangezien Ritai deze twaalf extra mannen heeft opgesloten, is hij nu verantwoordelijk voor hun voeding. We horen nu een paar bittere waarheden over deze Bergpatrouille. De Bergpatrouille ontvangt geen geld van de staat voor salarissen, voorraden of wat dan ook. Ze zijn volledig afhankelijk van donaties, die berucht zijn om hun geringe omvang.<br />In feite zijn al meer dan een jaar geen van Ritai's mannen betaald. Terwijl Ritai's obsessieve zoektocht voortduurt, slinken zijn voedselrantsoenen en staat hij al snel voor een dilemma: wie voedt hij: zijn mannen of zijn gevangenen?<br />Ritai besluit nu dat hij een van zijn mannen terug moet sturen om meer voorraden te halen en Liu Dong wordt erop uitgestuurd om terug te rijden. Lui Dong zegt tegen Ritai dat hij geen geld heeft om voorraden te kopen. Ritai zegt tegen hem dat hij het geld dat hij met de boetes heeft verdiend moet gebruiken. Dat zal niet genoeg zijn. Ritai denkt even na en zegt dan tegen Liu Dong dat hij de in beslag genomen Tibetaanse antilopenvellen op de zwarte markt moet verkopen.<br />Wat?<br />Wat?<br />Gaat Ritai echt de illegale antilopenvellen verkopen om het geld bij elkaar te krijgen dat nodig is om de stropers tegen te houden die ook illegale antilopenvellen verkopen? Blijkbaar wel.<br />Bovendien heeft Ritai besloten de groep opgesloten vilders te laten gaan omdat hij niet meer voor hen kan zorgen. Sommigen klagen dat ze de beschaving niet meer kunnen halen en waarschijnlijk zullen sterven. '<br />Ritai's enige commentaar: 'Als je het niet haalt, is het jouw lot.' Dat is nogal kil, als je het mij vraagt.<br />Met alle beproevingen die de immer verzwakte Bergpatrouille onder ogen moet zien, is het ergste wat hun kan overkomen precies wat er gebeurt: ze vinden de stropers. In tegenstelling tot de zwakke, onderbetaalde Bergpatrouille, zijn de stropers groot in aantal, goed gevoed en goed voorzien.<br />De stropersbaas vraagt aan Ritai waarom hij hem lastigvalt? Ritai zegt dat hij zijn antilope beschermt. De stropersbaas lacht; sinds wanneer zijn ze Ritai's eigendom? De stropersbaas biedt aan een huis en twee auto's voor Ritai te kopen als hij maar ophoudt hem te achtervolgen. Ritai, beledigd dat de stroper er zelfs maar aan zou denken hem om te kopen, stompt de leider en er wordt onmiddellijk op hem geschoten. Ritai wordt in zijn buik geraakt en valt kronkelend van pijn op de grond. De grote baas pakt nu een geweer en pompt nog een stuk of zes kogels in Ritai om hem uit zijn lijden te verlossen.<br />Maar Ga Yu, onze bange Beijingse journalist, wordt niet gedood. In feite tonen de stropers hem veel meer hoffelijkheid en menselijkheid dan de groep van Ritai hem ooit heeft getoond.<br />Geen wonder dat deze film me misselijk maakte.<br />Ik was zowel onder de indruk als bang door de zelfingenomen woede die Ritai en zijn mannen leek te motiveren. Zijn doelstellingen waren loffelijk, maar zijn methoden om ze te verwezenlijken waren twijfelachtig. Toen Ritai de antilopevellen illegaal begon te verkopen voor operaties, overschreed hij een zeer ernstige grens.<br />Maar dergelijke tegenstrijdigheden zijn niet onbekend bij sommige organisaties voor dierenrechten. Neem bijvoorbeeld de peta, die tegen alle vormen van dierproeven voor medisch onderzoek is, maar hun vicepresident, Mary Beth Sweetland, is een diabeticus die insuline uit dierlijke producten gebruikt om in leven te blijven.<br />Ze geeft dit in het openbaar toe, maar zegt: 'Ik zie mezelf niet als een hypocriet. Ik heb mijn leven nodig om voor de rechten van dieren te vechten.' Dus het leven van het redden van medicijnen, die ze tegenover tien miljoen andere diabetici zou ontkennen, is oké voor haar, want ze is toegewijd aan het redden van dieren. Gewoonlijk moet je tot in het politieke domein doordringen om dergelijke monumentale hypocrisie aan het licht te brengen.<br />Als de Kekexili-affaire ten einde loopt, krijgen we te horen dat de Chinese regering in 2001 de burgerbergpatrouille ontmantelde en haar eigen antistroperijeenheid oprichtte.
Let's get the title correct first. The characters pronounce "Kekexili" as "Ko-Ko-Schee- Lee", and we are told it means beautiful mountains. <br /><br />Kekexili follows Ga Yu, a Beijing journalist as he travels with the Mountain Patrol, a civilian group under the command of a man named Ritai who are determined to stop poachers from hunting "chiru", a nearly extinct Tibetan Antelope that is valued for their soft pelts.<br /><br />The Mountain Patrol is not officially recognized by the Chinese government, so their actions are quasi-legal, but they do have the power to confiscate illegal antelope pelts and to administer cash fines to anyone caught with the pelts. <br /><br />If the Mountain Patrol can catch poachers in the act, they can bring down the full weight of the Chinese government to arrest these criminals. We go with the Mountain Patrol on this particular mission and we experience all the hardship, danger and troubles that they experience.<br /><br />As Ritai's group tracks the poachers we see the after effects of their poaching. One scene shows a valley full of skinned antelope carcasses left to rot in the sun, now nothing more than food for vultures. <br /><br />In another, Ritai comes upon a group of men who work for the poachers as skinners. These are just poor Chinese workers trying to eke out a living. They know it's illegal to kill the antelope, but they have only been hired to skin already dead animals; so where's the illegality in that?<br /><br />Ritai however, is not very sympathetic. He confiscates their pelts and slaps the men with a large fine. But Ritai thinks he may be able to get to the big boss poacher through these skinners, so he "arrests" these men, has them handcuffed and loaded onto one of his trucks. <br /><br />Our journalist is clearly bothered by this incarceration of citizens by a group lacking any legal authority to do it, but his concerns are dismissed by Ritai. This will not be the last time we find ourselves in a moral gray zone.<br /><br />Since Ritai has incarcerated these dozen extra men, he is now responsible for feeding them. We now learn some bitter truths about this Mountain Patrol. The Mountain Patrol receives no state funding for salaries, supplies or anything else. They rely wholly on donations, which are notoriously small. <br /><br />In fact, none of Ritai's men have been paid for over a year. As Ritai's obsessive search continues, his food rations ebb and he is soon faced with a dilemma, who does he feed; his men or his prisoners?<br /><br />Ritai now decides he has to send one of his men back to get more supplies and Liu Dong is dispatched to drive back. Lui Dong tells Ritai that he has no money to buy supplies. Ritai tells him to use the money collected in fines. That won't be enough. Ritai thinks for a moment and then tells Liu Dong to sell off the confiscated Tibetan Antelope pelts on the Black Market. <br /><br />What? <br /><br />Is Ritai really going to sell the illegal antelope pelts in order to raise the funds needed to stop the poachers who also sell illegal antelope pelts? Apparently he is.<br /><br />On top of this, Ritai has decided to let the group of incarcerated skinners go because he can no longer take care of them. Some complain that they can't make it back to civilization and will probably die.<br /><br />Ritai's only comment, "If you don't make it, then it's your fate." This is pretty cold, if you ask me.<br /><br />With all the tribulations faced by the ever-weakened Mountain Patrol, the worst thing that could happen to them is exactly what does happen; they find the poachers. Unlike the weak, under-funded Mountain Patrol, the poachers are large in number, well fed and well supplied. <br /><br />The poacher boss asks Ritai why he is harassing him? Ritai says he is protecting HIS antelope. The poacher boss laughs; when did they become Ritai's property? The poacher boss offers to buy Ritai a house and two cars if he'll just stop pursuing him.<br /><br />Insulted that the poacher would even think of bribing him, Ritai punches the boss man and he is immediately fired upon. Ritai is hit in the abdomen and falls to the ground writhing in pain. The big boss now takes a rifle and pumps a half dozen more bullets into Ritai to put him out of his misery. <br /><br />But Ga Yu, our frightened Beijing journalist is not killed. In fact, the poachers show him far more courtesy and humanity than Ritai's group ever showed him.<br /><br />No wonder this film made me queasy. <br /><br />I was both impressed and frightened by the self-righteous anger that seemed to motivate Ritai and his men. And, while Ritai's goals were laudable, his methods for achieving them were questionable. Once Ritai began illegally selling the antelope pelts for operating funds, he crossed a very serious line. <br /><br />But contradictions like that are not unknown among some animal rights groups. Consider PETA, which is opposed to all types of animal testing for medical research, yet their vice president, Mary Beth Sweetland is a diabetic who uses insulin made from animal products to keep her alive.<br /><br />She publicly admits this but says; "I don't see myself as a hypocrite. I need my life to fight for the rights of animals." So, life saving medicine that she would deny to ten million other diabetics is OK for her because SHE is devoted to saving animals. One usually has to reach into the realm of politics to uncover such monumental hypocrisy.<br /><br />As Kekexili ends, we are informed that beginning in 2001, the Chinese government disbanded the civilian Mountain Patrol and formed its own anti-poaching unit.