Die Fetten Jahre sind vorbei (De Edukators) is de eerste Duitse film die meedoet aan het filmfestival van Cannes in 2004 sinds In weiter Ferne, so nah! (Faraway, So Close) van Wim Wender in 1993. De hoofdrolspelers van de film, Jan, Peter en Jule, dromen ervan de maatschappij te veranderen. Ze vormen 'De Edukators', een groep die de rijken waarschuwt en hun materiële comfort verstoort met geweldloze acties. In 'De Edukators' stelt Hans Weingartner de vraag: 'Wat is er gebeurd met de revolutionaire generatie van de jaren zestig? Waar zijn alle anarchisten, hippies en idealisten gebleven die de wereld wilden veranderen? Ik was dol op de film, hij is tegelijkertijd veroordelend en inspirerend, deprimerend en verheffend, en als kijker moet je beslissen of je sympathie voelt voor de idealistische jonge mensen of voor de succesvolle materialistische zakenman. Of voor allebei?
Die Fetten Jahre sind vorbei (The Edukators) is the first German film in competition at the 2004 Cannes Film Festival since Wim Wender's In weiter Ferne, so nah! (Faraway, So Close!) in 1993. The film's protagonists, Jan, Peter and Jule, dream of changing society. They form "The Edukators," a group that warns the rich and disturbs their material comfort with non-violent actions. In "the Edukators" Hans Weingartner raises the question: "What happened to the revolutionary generation of the sixties? Where are all the anarchists, hippies and idealists that wanted to change the world? I loved the movie, it is condemning and inspiring at the same time, depressing and uplifting and as a viewer you are forced to decide if you feel sympathy for the idealistic young people or the successful materialistic businessman. Or both?!