Verbrand Geld is een liefdesverhaal, het enige in zijn verovering van gelijkheid in het Latijns-Amerikaanse decor van 1965. In het middelpunt staan twee mannen, Angel en Nene, personages die een buitengewone liefde delen, die op twee manieren impliciet is: één, in de zin dat hun seksuele identiteit wordt onderdrukt, en twee, in de zin dat de kijker nooit getuige is van seks in zijn expliciete vorm tussen de twee. De twee worstelen om te begrijpen waar ze precies passen: Nene, die zijn seksuele gezelschap zoekt bij een eenzame prostituee, en Angel, die worstelt met Nenes kennelijke weigering door heroïne te spuiten en bijna sterft als gevolg van zijn amoureuze toewijding. Met een hoofdknik naar de Hollywood-cinema richt Marcelo Pi Vaneyro zich net zo sterk op de actie als op de relatie van twee mannen, die zich Los Mellizos, of de tweeling, noemen. Zoals de naam al aangeeft, lijkt Verbrand Geld verlies te betekenen, of het verliezen van de waarde van iets of iemand. Marcelo Pi Vaneyro verdringt de expliciete relatie en de erotische routine uit de ogen van de kijker. Het is bijna alsof hij zelf wil afwijken van de traditie dat homoseksuele liefde altijd openlijk zichtbaar is. De ene scène na de andere is de ongelooflijke kwelling van verliefd zijn eervol, zelfs gruwelijk zichtbaar, zoals in de scène waarin Nene teder de kogel in zijn geliefde, Angel, opvangt. 'Verbrand geld' is een film die de maatschappij zou moeten interesseren, omdat hij laat zien hoe eerste indrukken bijna altijd onjuist zijn. Aan het eind van de film beseft het publiek zelf hoe het leven in een materialistische cultuur hun begrip van de film beïnvloedt. Deze film is niet voor de kijker met een vooringenomen of pessimistische opvatting over homoseksualiteit, of iemand die zich gemakkelijk afwendt van openlijke seksualiteit, zoals die elders in de film naar voren komt. Het is ondenkbaar om te denken aan een liefde die te midden van chaos overleeft, maar die door de film expliciet wordt getoond.' De slotscène bestaat uit twee figuren die vrolijk en nadrukkelijk hun toewijding demonstreren; een scène waarin de twee het geld verbranden dat ze hebben gestolen en dat wat hun achtervolgers willen hebben.
Burnt Money is a love story, alone in its conquest for equality in the Latin American setting of 1965. At the center are two men, Angel and Nene, characters sharing an extraordinary bond of love, implicit in two ways: one, in that their sexual identity is repressed, and two, that the viewer never witnesses sex in its explicit form between the two. The two struggle to understand just where they fit: Nene, taking in his sexual company a lonely prostitute, and Angel, grappling with Nene's apparent refusal of him by shooting up heroin, nearly dying as a result of his amorous devotion. In a nod to Hollywood cinema, Marcelo Piñeyro focuses on the action just as much as he focuses on the relationship of two men, who call themselves Los Mellizos, or the twins. Like its name implies, Burnt Money appears to signify loss, or losing the value of something or someone. Marcelo Piñeyro suppresses the explicit relationship and the erotic routine from the viewer's eyes. It's almost as if he himself wants to break away from the tradition of thinking that gay love is always overtly evident. Scene after scene, the incredible excruciation of being in love is honorably, even horrifically evident, such as in the scene where Nene tenderly takes to the bullet in his lover, Angel's side; whose agonized screams are shrill as well as painful. Burnt Money is a movie that society should be interested in, because it shows how first impressions are almost always incorrect. By the end of the movie, the audience realizes for itself how living in a materialistic culture affects their understanding of the film. This movie is not for the viewer with a preconceived or pessimistic notion of homosexuality, or one who is easily turned away from overt sexuality, as it appears elsewhere in the film. It's inconceivable to think of a love surviving amidst chaos, yet explicitly evident by the film's conclusion are two characters gleefully and explicitly demonstrating their devotion; a scene where the two burn the money that they stole, and that which their pursuers are after.