<br />Ondanks alle <0xC3><0x9C>ber-geweld is 'Gangs of New York' een majestueus staaltje filmmaken. Regisseur Martin Scorcese verenigt zich opnieuw met redacteur Thelma Schoonmaker en productieontwerper Dante Ferretti en creëert zo opnieuw een toverdrank van de geschiedenis van een land vol epidemieën, ziekten en ongebreideld geweld. Dat zijn slechts enkele van de eigenschappen die op een onconventionele manier worden aangewend in de hoop een gedenkwaardig verhaal te vertellen. Scorcese laat de filmmakende wereld zien hoe fantasierijk hij kan zijn met zijn langverwachte, epische en kostbare film, gebaseerd op een tijd in de geschiedenis van New York, waarin geweld niet sporadisch was, maar een noodzaak om te overleven. In het Five Points District vertelt de film op microschaal het wraakzuchtige verhaal van Amsterdam Vallon (Leonardo Di Caprio), een jongeman die 16 jaar na zijn verbanning uit Five Points terugkeert, nadat hij getuige is geweest van de nederlaag van zijn vader door een kwaadaardige rivaal die bekendstaat als Bill de Slager; berucht om zijn fixatie op het vlees en zijn aangeboren gevoel voor moord en doodslag. Als Amsterdam terugkeert, heeft hij maar één doel: de dood van zijn vader wreken door de kwaadaardige 'gemeenschapsleider' William Cutting, alias Bill de Slager, te vermoorden. Cutting is er trots op een sadistische en meedogenloze schurk te zijn die zich omringt met het vuil van de gemeenschap om winst te maken op zichzelf en zijn politieke bondgenoten. Daniel Day Lewis komt uit zijn afzondering voor een ambacht waar hij kennelijk een hekel aan heeft en spijkert deze prestatie eenvoudigweg vast als een beschaafde en welbespraakte moordenaar die geen parameters of moraal heeft om hem te binden. Hij vecht voor de yankee-manier en verzet zich tegen iedereen die de Amerikaanse levensstijl bedreigt.<br />Op macroniveau is het verhaal een stukje Amerikaanse geschiedenis terwijl het de zware strijd herschept die in 1846 begon tussen de Ierse kolonisten en de Anglo-Saksische 'indianen' die hun land tegen buitenlanders wilden beschermen. In dit alles wordt duidelijk gemaakt dat degenen die ervoor kozen niet te vechten, werden opgezocht en gedwongen. Op een gegeven moment laat de film zonder enige moeite zien hoe immigranten het ene moment als ze een koffer uit een vreemd land bij zich hadden, het volgende moment als ze geen Engels konden spreken, maar toch klaarstonden om de strijd aan te binden met een onbekende vijand. De opname van de relschopper is een cruciale fase in de film, terwijl hij zich voorbereidt op de anticlimax van de finale, waarin nog meer geweld en een verbazingwekkende hoeveelheid bloed over de oorspronkelijke straten van New York worden uitgestort. Deze film doet zijn uiterste best om de nadruk te leggen op wat de term 'bende' betekent, omdat hij verschillende permutaties in definitie heeft ondergaan. Het oorspronkelijke verhaal van Jay Cocks (The Age of Innocence) is gefilterd door Kenneth Lonergan (Analyze This) en Steven Zaillan (Hannibal) en bevat de gebruikelijke flauwekul van de Hollywood-cinema, zoals dubbelzinnigheden en plotwendingen, maar die worden gelukkig tot een minimum beperkt. De kern van het verhaal ligt niet zozeer in de ontwikkeling van de personages, maar in de ontwikkeling van de tijd en interessant genoeg werd de wisselwerking tussen Bill de Slager en zijn rivaal Priester Vallon benadrukt. Ondanks hun verschillen en de jaren na Priests dood vereerde en vierde de Slager nog steeds zijn leven. Hoewel ze dezelfde waarden deelden en slechts door geloof werden verdeeld, was eer nog steeds een trekje dat sommigen te midden van alle ruïnes bezaten. Al die tijd ligt er een ingenieuze film in het verschiet waarin Scorcese zijn personages laat ontwikkelen en evolueren, aangezien de film een delicaat stuk cinema is dat balanceert op de rand van een gevoelig onderwerp en geregisseerd wordt met de grootst mogelijke klasse en originaliteit. Productieontwerper Dante Ferretti herschept de van viezigheid vergeven straten en deplorabele leefomstandigheden waarin armoede, verval, epidemieën en armoede niet worden gespaard om een van de smerigste verhalen uit de recente geschiedenis te kunnen vertellen. Degenen die bekend zijn met het werk van Scorcese zullen weten dat hij de machine is achter films als 'Casino', 'Goodfellas' en de eeuwige klassiekers 'Taxi Driver' en 'Raging Bull'. Die films worden voortdurend aangevallen om de schijnbaar amorele manier waarop ze geweld uitstralen, en nu kan Scorcese de hoeksteen van alle gewelddadige films worden met 'Gangs of New York'. Dit is een perverse, stormachtige, van geweld doordrenkte, met bloed, wreedheid en intensiteit doordrenkte film, die allemaal goed van pas komen om de leefomstandigheden te demonstreren waarin iedereen met één oog open moest slapen. De film begint zonder openingstitel, alleen met de bedrijfstitels als we Liam Neeson de rol van priester Vallon zien spelen, een zeer bewonderenswaardige leider van de gemeenschap die ook vecht voor datgene waarin hij gelooft, de veiligheid en voorspoed van de in New York gevestigde Ieren. Als de film begint, zien we hoe hij waarde toekent aan een jong Amsterdams Vallon, terwijl een openingsscène van epische proporties zich ontwikkelt. De wapens worden getrokken, er worden gebeden gezegd en families nemen afscheid, terwijl deze strijders op straat in New York met elkaar op de vuist gaan om het recht op eigendom en het eigendomsrecht van eer onder dieven. Scorcese, die griezelig veel weg heeft van de Brian De Palma-school voor spannende films, lijkt een voorbeeld te nemen aan de voornoemde regisseur als de openingsscène op een zeer vindingrijke manier wordt opgebouwd. Snelle montage dankzij Thelma Schoonmaker's werk. De hand van de maker van de film laat zien hoe de wapens worden geslepen, terwijl een achtervolgingscamera door de Dode Konijnenbende, aangevoerd door priester Vallon, wordt geprojecteerd, terwijl het toenemende volume van de muziek aangeeft dat de oorlog nabij is. De camera volgt alle personages, zoals we vanaf het begin van de film binnen zijn geweest en kennis hebben gemaakt met de armoede en de ellende van die tijd, in een donkere en koude schuilkelder. Dan wijst de camera naar een deur en als die opengaat, zien we alleen een witte deken die symbolisch de zuiverheid van de oorlog en zijn heldendom uitbeeldt, maar die tevens de rode verflaag rond de omslag van de film over de met kinderkopjes geplaveide straten van New York uitbeeldt. Dat is filmen, en naarmate het tempo oploopt, begint de oorlog, worden er uitdagingen gesteld, worden ze beantwoord en vindt er een slachtpartij plaats terwijl onze film de kijker langzaam kennis laat maken met het geweld dat Scorcese de kijker wil voorschotelen <0xE2><0x80><0x93> in de stijl van B.F. Skinner. Dit is iets anders dan zijn andere uitstapjes, terwijl Scorcese in zowel 'Goodfellas' als 'Casino' zonder enige waarschuwing ultragewelddadigheid introduceert. In deze film begint Bill de Slager (Daniel Day-Lewis) meteen met de oorlog als hij zich een weg baant door de straat, verstrikt in een reeks directe steekwonden, maar zonder bloed, maar naarmate hij verder komt en zijn aanval voortzet, worden de messen geïntroduceerd terwijl het bloed al doordrenkt is, worden de steekwonden geaccentueerd terwijl hij zich een weg door het vlees baant, en ten slotte zien we zijn gezicht, doordrenkt met het bloed van anderen, tegen de opzettelijk misplaatste muzieknoten van Howard Shore (The Lord of the Rings Trilogie).<br />Dit zet de toon voor een film die er niet op gericht is om iemand te behagen of de verhandeling van filmisch geweld te verlichten. Het herschept een tijd waarin het geweld hoogtij vierde en het geweldsquotiënt noodzakelijk was om de schunnigheid van de situatie recht te doen. Zelfs vrouwen worden niet gespaard, zoals Cameron Diaz een charismatische zakkenroller afbeeldt die Jennie Everdeane heet.<br /><br />Ondanks haar romantische verbintenis met Amsterdam werd tijdens de rellen niemand gespaard door haar woeste, vernietigende Scorcese-uitspattingen. Velen hebben kritiek geuit op de lange looptijd, en hoewel velen hebben gezegd dat er delen waren die gesnoeid hadden kunnen worden, ben ik het daar niet mee eens. Op een looptijd van ongeveer twee uur en veertig minuten herschept de film een stuk geschiedenis dat gezocht wordt met kwetsbaarheid en waarden die aan de kijker worden overgebracht. Mensen zouden hun leven geven voor deze oorlog die werd uitgevochten voor het recht om het eigendomsrecht van NYC op te eisen, en het was van het allergrootste belang om dat religieuze fanatisme grondig te ontwikkelen. De personages in de film lijken op zwaar ingepakte dozen, waarin Scorcese het toestaat om ze stukje bij beetje uit te pakken, terwijl hij al die tijd zijn bekwaamheid toont als een regisseur die zich over deze film verwondert. Want het is waar dat het heen en weer lopen af en toe ongelijkmatig was, en het ontrafelen van de personages had sneller kunnen gaan. Maar dit alles is met opzet gedaan om een climax op te roepen die hun oorlog tussen de buitenlanders en de Angelsaksen uitbeeldt in een stad die genoeg heeft gehad aan haar oproeren. Hoewel het geweld de leden van de academie ongetwijfeld zal afschrikken, zal dat met de film van Daniel Day Lewis niet het geval zijn, en deze film zal de ware beproeving van de tijd doorstaan als een verhaal dat zo ondubbelzinnig wordt verteld dat het lang na de laatste scène nog onuitwisbaar in de gedachten van de kijkers gegrift zal blijven. Overgangsbeelden tonen de evolutie van New York City vanuit het gezichtspunt van een grafsteen die zich recht onder de Brooklyn Bridge bevindt. De kruisopheffingen beginnen in 1863 en documenteren de veranderingen vanaf dat exacte punt tot aan het moment waarop de twee torens van New York stonden. Misschien herinneren we de wereld er, ondanks de vooruitgang van de mensheid, aan dat we nog steeds niet beschaafd zijn.<br /><br />Giancarlo's cijferwaardering: *******.
<br /><br />For all its' Uber-violence, 'Gangs of New York' is a majestic piece of filmmaking. Director Martin Scorcese reunites once again with Editor Thelma Schoonmaker and Production Designer Dante Ferretti thusly recreating a potion of a country's history spectacled with infestation, disease and rampant violence. These are but some of the characteristics employed in an unconventional manner in hopes of telling a memorable story. Scorcese displays to the filmmaking world how imaginative he can be with his long overdue, epic and costly motion picture based upon a time in New York City's history where violence was not sporadic, but a necessity for survival. Set directly in New York's Five Points District, on a micro scale the film tells the vengeful story of Amsterdam Vallon (Leonardo Di Caprio), a young man who returns 16 years after being banished from Five Points after witnessing his father's defeat at the hands of a vicious rival known as Bill The Butcher; infamous for his fixation with the meats and his innate sense of slaughterous murder. Upon Amsterdam's return, he has but one aim - avenge his father's death at the hands of the vicious 'community leader' William Cutting,, a.k.a. Bill The Butcher. Cutting prides himself as being a sadistic and remorseless thug who surrounds himself with the filth of the community in order to profit himself and his political allies. Daniel Day Lewis comes out of seclusion for a craft he apparently dislikes and simply nails this performance as a sophisticated and well-spoken murderer who has no parameters nor morals to bound him. He fights for the Yankee Way and opposes anyone who threatens the American lifestyle.<br /><br />On a macro scale, the story is a piece of American history as it recreates the arduous battles commenced in 1846 between the Irish settlers and the Anglo- Saxon 'natives' who sought to protect their country against foreigners. In all of this, the draft riots are explicitly revealed as those who chose not to fight were sought out and forced to. At one point, the film effortlessly demonstrates how immigrants were drafted right off the boats as they had a suitcase from a foreign country one moment, and an American Uniform the next practically unable to speak the English language, yet ready to wage war against an unknown enemy. The draft riot scene is a pivotal sequence in the film as it prepares the anti-climactic finale in which more violence and an astonishing amount of blood are spilled over the original streets of New York. This film makes every effort in highlighting what the term 'gang' means as it has undergone various permutations in definition. The original story by Jay Cocks (The Age of Innocence) has been filtered by Kenneth Lonergan (Analyze This) and Steven Zaillan (Hannibal) and contains the conventional pratfalls of Hollywood Cinema such as double crosses and plot twists, yet they are thankfully kept to a minimal. The story retains its core not so much on the development of the characters, but on the development of the times and interestingly enough, the interplay between Bill The Butcher and his rival Priest Vallon was stressed. Despite their differences and years after Priest's death, The Butcher still honored and celebrated his life. Sharing the same values and only divided by faith, honor was still a trait some had amidst all the ruins. Throughout all this lies an ingenious film in which Scorcese allows his characters to develop and evolve, as the film is a delicate piece of cinema balanced against a sensitive subject matter and directed with the utmost class and originality. Production Designer Dante Ferretti recreates the filth-infested streets and deplorable living conditions as poverty, decay, infestation and paucity are not spared in order to retell one of the vilest stories in recent memory. Those who are familiar with Scorcese's work will know he is the machine behind such films as 'Casino', 'Goodfellas' and the perennial classics 'Taxi Driver' and 'Raging Bull'. Those films are always under constant attack for the apparently amoral manner in which they exude violence, and now Scorcese can add the cornerstone of all violent films with 'Gangs of New York'. This is a perversely tempestuous violence-riddled film filled with gore, viciousness and intensity all in good use in order to demonstrate the living conditions when everyone had to sleep with one eye open. The film commences with no opening credits, just the company credits roll as we see Liam Neeson play the character of Priest Vallon, a highly admirable Community leader also fighting for what he believes in, the safety and prosperity of the Irish people based in New York. As the film opens, we see him bestow values upon a young Amsterdam Vallon as an opening battle sequence of epic proportions is mounting. The weapons are being bladed, prayers are being said and families are told goodbye as these warriors will clash on the streets of New York for the right to claim property and ownership of honor amongst thieves. Eerily close to the Brian De Palma School of suspenseful filmmaking, Scorcese seems to take a page from the aforementioned Director as the opening sequence is mounted in a very resourceful manner. Quick editing cuts thanks to Thelma Schoonmaker's hand demonstrate the weapons being sharpened as one tracking camera shot pans through the Dead Rabbits Gang led by Priest Vallon as the increasing volume in music indicates war is near. The camera tracks all the characters as we have been inside from the beginning of the film, and we have been introduced to the poverty and wretchedness of the times in a dark and cold shelter. Then the camera points towards a door and as it opens, all we see is a blanket of white symbolically representing the purity of the war and its' valor, but foreshadowing the red coat of paint about the cover the cobble stoned streets of New York. Phenomenal. That is filmmaking, and as the pace quickens, the war commences as challenges are made, met and the massacre ensues as our film slowly introduces the viewer to the violence as Scorcese aims to condition the viewer - B.F. Skinner style. This is somewhat different than his other outings whereas in both 'Goodfellas' and 'Casino' Scorcese boldly introduces ultra-violence without the slightest amount of warning. In this film, Bill the Butcher (Daniel Day-Lewis) commences the war immediately as he slices and dices his way through the street enmeshed in a series of direct stab wounds yet no blood, but as he progresses and continues his assault, the knives are introduced as blood soaked, then the puncture wounds are accentuated as he pierces his way through flesh and finally we see his face saturated in the blood of others against the intentionally misplaced musical score of Howard Shore (The Lord of the Rings Trilogy).<br /><br />This sets the tone for a film not aiming to please anyone or to alleviate the discourse of cinematic violence. It recreates a time when violence was rampant and for the purposes of storytelling, the violence quotient was necessary to give justice to the lewdness of the situation. Even women are not spared as Cameron Diaz portrays a charismatic pocket thief named Jennie Everdeane.<br /><br />Despite her romantic engagement with Amsterdam, through her savage beating Scorcese displays no one was spared during the riots from the hands of predatory thieves who were vying to survive. Many have voiced criticism over the lengthy running time, and while many have stated there were segments which could have been trimmed, I disagree. At a running time of approximately two hours and forty minutes, the film recreates a piece of history sought with fragility and values conveyed to the viewer. People would give their lives for this war waged for the rights to claim ownership of NYC and it was of the utmost importance to develop that religious fanaticism closely. The characters in the film resemble heavily wrapped boxes, in which Scorcese allows to be unwrapped a little at a time; all the while he displays his prowess as a Director who astonishes with this film. For it is true the pacing was uneven at times, and the unraveling of the characters could have been sped up. But all of this is intentional in order to evoke a climax which represents their war between the Foreigners and the Anglo-Saxons in a city that had enough of its' riotous ways. While the violence will surely turn off Academy Members, Daniel Day Lewis' performance will not and this film will stand the true test of time as a story so unequivocally told it will remain indelibly etched in viewers minds long after the final sequence. Transition shots display the evolution of New York City from a point of view of a tombstone nestled right under the Brooklyn Bridge. Cross dissolves start in 1863 and documents the changes from that exact point up until the time the Two Towers of NYC were standing. Perhaps reminding the world despite the progression of mankind, we are still not civilized.<br /><br />Giancarlo's Rating: ***