Een akelig stukje revisionisme van de holocaust, je vraagt je af of iemand die deze film mooi vond er wel eens over heeft nagedacht. Zeker, Benigni is innemend en charmant, maar wat probeert hij hier te zeggen? Dat de concentratiekampen zo slecht nog niet waren, of op zijn minst te overleven als je je hoofd koel hield of een beetje humor probeerde? De film trivialiseert de dood van zes miljoen mensen, terwijl hij alle anderen wat meer op adem laat komen omdat ze, zelfs op een afstandje van het grote scherm, de volkomen ontmenselijkende verschrikking van Hitlers doodsmachine niet hoeven te zien. Als je denkt dat 'Life is Beautiful' zoet of verheffend is, nodig ik je uit om naar 'The Last Days' te kijken, de door Spielberg geproduceerde documentaire over Holocaust-overlevenden, of zelfs om 'Schindler's List' nog eens te zien. Er was niets liefs aan.
A nasty little bit of Holocaust revisionism, one wonders whether anyone who liked this film actually thought about it. Sure, Benigni is winsomely charming, but what is he trying to say here? That the concentration camps were not so bad, or at least survivable if one kept one's head or tried a little humor? The film trivializes the deaths of 6 million, while letting everyone else breath a little easier for not having to face, even at the big screen's remove, the completely dehumanizing horror that was Hitler's death machine. If you think "Life is Beautiful" is sweet or uplifting, I invite you to watch "The Last Days," the Spielberg-produced documentary of Holocaust survivors, or even to see "Schindler's List" again. There was nothing sweet about it.