Moord in de Blauwe Kamer was een persoonlijke favoriet van de ster van de film, Anne Gwynne. Anne vertelde me zelf dat ze vond dat de film 'grappig' was en 'helemaal meeging'. Ik was het volkomen met haar eens! Ja, het is een beetje vreemd dat een thriller van Universal Pictures is doorspekt met Boogie Woogie-liedjes, maar verrassend genoeg passen de nummers goed bij de plot en zijn ze niet te lang. De beste melodie is waarschijnlijk 'Boogie Woogie Boogie Man', gezongen door het meisjesgroepje dat de butler Ian Wolfe gevangen hield. Annes liedje 'One Starry Night', gezongen door zangeres Martha Tilton, is ook een heel goed nummer. Zonder de plot te verraden, zit er een interessante wending in, verpakt in een spookhuis aan zee. Tot de zeer sfeervolle scènes behoren onder meer de onderbroken feestscène waarin de geest aan de piano verschijnt, de verschijning van de in lijkkleed gehulde Larry Dearden op het gekostumeerde feest, en de climax van het vuurgevecht in de grotten onder het landhuis. Als deze film was gemaakt door een andere studio met andere acteurs, zou hij niet half zo goed zijn geweest, en helaas wordt de film tegenwoordig nog maar zelden gezien. Een prachtig voorbeeld van de klassieke Universal uit de jaren veertig.
Murder in the Blue Room was a personal favorite of it's star, Anne Gwynne. Anne told me herself that she thought the picture 'was snappy' and 'really moved along'. I couldn't agree more! Yes, kind of odd that a Universal Pictures mystery-thriller would be laced with Boogie Woogie tunes, but, surprisingly, the numbers tie in well with the plot and are not overdrawn. Probably the best tune is the novelty number "Boogie Woogie Boogie Man", sung by the girl group to captive butler Ian Wolfe! Anne's song, "One Starry Night," dubbed by vocalist Martha Tilton, is also a very good tune. Without giving away the plot, there is an interesting twist, all wrapped up in a seaside ghost-mansion setting. Very atmospheric scenes include the interrupted party scene wherein the ghost makes an appearance at the piano, the appearance of ghoulish-costumed Larry Dearden at the costume party, and the climactic gun play in the caves underneath the mansion. Made by any other studio with other actors,this film would not have been half as good, and unfortunately the movie is rarely seen today. A great example of classic '40's Universal.