John Murdoch (Rufus Sewell) wordt wakker in een griezelig hotel, naakt en in de badkuip, zonder herinneringen en met bloed op zijn voorhoofd. (Ik kon me geen vreemdere en angstaanjagender ervaring voorstellen.) De stilte wordt verbroken door het rinkelen van de hoteltelefoon - een vreemde man aan de andere kant van de lijn vertelt hem dat hij weg moet gaan omdat er mensen naar hem op zoek zijn. Veel gebeurtenissen zoals deze voltrekken zich in Donkere Stad, waar 'de mens geen verleden heeft... en de mensheid geen toekomst'.<br />Donkere Stad is door zoveel critici over het hoofd gezien dat het deprimerend is. Ik vind dat het op zijn minst genomineerd had moeten worden voor 'origineel scenario' of iets bij de Oscars om Alex Proyas te belonen voor zijn fantastische visie. Ik begrijp niet waarom zoveel mensen deze film 'noir' noemen, alsof het een slechte film is of zo. Donker en verknipt zijn is geen misdaad, en ondanks de opmerkingen van sommige andere mensen is deze film NIET alleen voor de mensen met trenchcoats (en als dat wel zo is, kunnen jullie misschien nog iets van goths leren). Als je van sciencefiction houdt, zijn duistere intriges en het hebben van de werkelijkheid zo verknipt dat je niet beseft hoe verknipt ze zijn, dus dan zul je van Donkere Stad houden. (Mensen die de Matrix hebben gezien voor deze film móéten hem zien, hij lijkt in deze drie opzichten erg op de Matrix).<br />Ik gaf hem een 9 van de 10 omdat ik de laatste vechtscène een beetje zwak vond. Fantastisch voor een vechtscène, maar omdat de rest van de film zich concentreert op John Murdochs zoektocht naar zijn verleden en de griezelige, onheilspellende gebeurtenissen in de stad, leek de climax haastig in elkaar geflanst, alsof de crew zich plotseling herinnerde dat ze een deadline hadden en niet langer op de oude manier door kon gaan met de plot.<br />De beelden in deze film waren absoluut verbluffend. De effecten werden NIET gebruikt als vervanging voor de plot, zoals in andere films, zoals Starship Troopers, Lost in Space en Alien: Resurrection. Ze werden alleen gebruikt als het nodig was en ze waren adembenemend. De montage is NIET zo rommelig als wordt beweerd, het draagt alleen bij aan de kracht van de film. Er zijn een paar adembenemende beelden in Donkere Stad. Kijk uit naar de klok van de Vreemdelingen, beelden van de stad en Johns herinneringen.<br />Proyas haalt ideeën en ambiance uit veel andere films, maar verwerkt ze allemaal keurig in Donkere Stad. Gotham City wordt duidelijk gezien als Metropolis en andere invloeden zoals Ed Hoppers 'Nighthawks' overheersen in de scènes in het restaurant. Het is bekend dat de stad (die merkwaardig futuristisch aandoet) bevolkt is door mensen van rond de veertig, en toch is ze onheilspellend leeg (vandaar een van Hoppers hoofdthema's, isolement in grote steden). (Het is vooral stil om middernacht, hehehehe...) Deze ambiance van veertig jaar geleden, samen met de sciencefictionachtige onderstroom, zorgt voor een heel interessant gevoel als je ernaar kijkt.<br />Ik ben blij dat Kiefer Sutherland, Richard O. Brien (bekend van Rocky Horror) en William Hurt stemden ermee in om deze film te maken, waardoor Dark City in de Verenigde Staten net wat meer aanzien kreeg (ik zou willen dat het anders was, maar dat is het wel). Kiefer Sutherland is absoluut fantastisch en overtuigend als de dokter/wetenschapper Dr. Schreber, en Rufus Sewell is een goed in de war maar toch vastberaden John Murdoch. Veel critici zeggen dat de personage van William Hurt, de detective, en de Emma Murdoch van Jennifer Connelly wel wat meer ontwikkeling hadden kunnen gebruiken, maar ik denk dat het bij Dark City deels ging om het feit dat je niet echt weet wie de mensen zijn (om over jezelf nog maar te zwijgen). Elke keer als ik de film zie, krijg ik de rillingen van Richard O'Brien en het hele ras van zijn personage, maar hij...' Het is een bijzonder angstaanjagend en vreemd personage. Nadat ik de film een paar keer had gezien, moest ik me inhouden om niet als een Vreemdeling te gaan praten.<br />Trevor Jones, een van mijn favoriete filmregisseurs, maakte de soundtrack van Dark City, en ik moet zeggen dat die erg toepasselijk is. De diepe basstem en de uitzinnige thema's zijn enkele van mijn favoriete aspecten, maar 'Memories of Shell Beach' is ook een meeslepend, prachtig nummer. Een paar van zijn andere favoriete soundtracks zijn Dark Crystal en Last of the Mohicans.<br />Alles bij elkaar denk ik dat Alex Proyas een geniale inval heeft gehad bij het maken van deze film. Een van de meest originele sciencefictionfilms die ik in lange tijd heb gezien. Het verdient zijn plaats bij de Matrix, 12 Apen en anderen, pioniers op een terrein dat zo veranderd is (meestal ten kwade) sinds _Star Wars_ en eerdere sf-klassiekers. Ik hoop dat dit niet de laatste zijn van een (durf ik het te zeggen?) uitstervende filmras dat ware creativiteit en originaliteit bezit.
John Murdoch (Rufus Sewell) wakes up in an eerie hotel, naked and in the bathtub, with no memories and blood on his forehead. (I couldn't imagine a more strange and frightening experience.) The ring of the hotel phone breaks the silence-- a strange man on the other end tells him he must leave because there are people looking for him. Many events such as this one unfold in Dark City, where "man has no past... and humanity has no future".<br /><br />Dark City has been passed over by so many critics it's depressing. I think that it should at least have been up for "original screenplay" or SOMETHING at the Oscars to reward Alex Proyas for his fantastic vision. I fail to see why so many people label this movie "noir" like it's BAD or something. Being dark and twisted is not a crime, and despite some other people's comments, this movie is NOT just for the trenchcoat-wearing masses (or if it is, maybe the rest of you can learn something from Goths). If you like sci-fi, dark plots and having reality be so well distorted that you don't realize it IS, so you will love Dark City. (People who have seen the Matrix BEFORE this movie MUST see it, it is very similar in these three respects).<br /><br />I gave it a 9 out of 10 ONLY because I thought the ending fight scene was a bit weak. Great for a fight scene, but because the rest of the movie focuses on John Murdoch's quest to discover his past and the eerie, ominous happenings in the city, the climax seemed hastily thrown together, as if the crew all of a sudden remembered they had a deadline to meet and could no longer continue the plot in the previous fashion.<br /><br />The visuals in this movie were absolutely stunning. The effects were NOT used to substitute for the plot, like other movies such as Starship Troopers, Lost in Space and Alien: Resurrection. They were used only as needed and were breathtaking. The editing is NOT as choppy as is rumored, it only lends to the power of the movie. There are some heart-stopping images in Dark City. Watch for the Strangers' clock, views of the city and John's memories.<br /><br />Proyas takes ideas and ambience from many other movies but integrates them all neatly into Dark City. Gotham City is clearly seen as is Metropolis and other influences such as Ed Hopper's "Nighthawks" dominate in the diner scenes. The forty-ish era (yet strangely futuristic) city is known to be populated, and yet it is ominously empty (hence one of Hopper's main themes, isolation in large cities). (It's especially quiet at midnight, hehehehe... ;D ) This 40's era ambience together with the sci-fi fantasy undercurrent makes for a very interesting feeling while watching.<br /><br />I'm happy that Kiefer Sutherland, Richard O'Brien (of Rocky Horror fame) and William Hurt agreed to do this movie, it gave Dark City just that much more validation in the USA (I wish things weren't like this, but they are). Kiefer Sutherland is absolutely wonderful and convincing as the doctor/scientist Dr.Schreber, and Rufus Sewell is a properly confused yet determined John Murdoch. Many critics say that William Hurt's character, the detective, and Jennifer Connelly's Emma Murdoch could have used a little more development, but I think part of the point of Dark City was that you don't really know who people are (not to mention yourself). Richard O'Brien and his character's whole race creep me out every time I see the movie, but he's especially frightening and a strange character. I had to resist the urge to talk like a Stranger after seeing the movie a few times.<br /><br />Trevor Jones, one of my favorite movie composers, did the score for Dark City, and I must say it's very apropo. The deep, bass vocals and frantic themes are some of my favorite aspects, but "Memories of Shell Beach" is a haunting, beautiful song as well. Some of my other favorite scores by him are the Dark Crystal and Last of the Mohicans.<br /><br />Altogether, I think Alex Proyas had a stroke of genius in the making of this movie. One of the most original dark sci-fi movies I've seen in a long time. It deserves its place with the Matrix, 12 Monkeys and others, pioneers in a field so changed (usually for the worse) since Star Wars and since earlier sci-fi classics. I hope these won't be the last of a (dare I say it?) dying race of movies that have true creativity and originality.