Nadat ik de film had gezien, probeerde ik erachter te komen wat hij precies probeerde te zeggen. Ik bedoel, als iemand een toneelstuk of scenario schrijft, moet er toch een of andere onderliggende reden zijn die hem ertoe aanzet dat te doen. In deze film gaat het duidelijk om het bevorderen van acceptatie van homoseksualiteit, niet alleen onder mannen, maar ook onder mannen en jongens in de schoolleeftijd. Ik wil niet te snel conclusies trekken, maar ik vermoed dat een groot percentage van de mensen achter deze productie zelf homoseksueel is en zich een groot deel van hun leven gemarginaliseerd heeft gevoeld. Het ergste van dit alles is dat de film grof, vals geadverteerd werd. Dat is gedaan, vermoed ik, zodat de'subtiele' preken van deze film niet alleen voor de bekeerling bestemd waren. De voortdurende verwijzingen naar poëzie (of ze nu relevant waren of niet, wat maakte het uit, ze waren gewoon saai) zouden genoeg zijn om bijna iedereen die misschien in zijn vrije tijd een stukje poëzie had willen lezen, ervan te weerhouden er serieus over na te denken. Het lijkt duidelijk dat de acteurs alleen hun tekst hebben geleerd, en die op zo'n clichématige manier hebben gebracht dat ze 'intellectueel' lijken zonder dat het ze echt iets kan schelen wat er uit hun mond komt. Al met al hoop ik echt dat de scholen in Engeland niet zo zijn, of waren, als in deze film, en dat de docenten en de studenten in Oxford eerder aanstoot nemen aan deze schok dan dat ze met deze schok meevoelen.
After watching this movie I tried to figure out exactly what point it was trying to make. I mean, if someone writes a play or screenplay, surely there must be some sort of underlying reason that drives them to do so. In this movie it is clearly about promoting acceptance of homosexuality, not only amongst men, but men and school-age boys. I wouldn't like to jump to too many conclusions, but my guess would have to be that a good percentage of the people behind this production are themselves gay, and have felt marginalised for a good part of their lives. The worst part of all of this, is that the movie was grossly, falsely, advertised. This was done, I suspect, so that this movie's "subtle" preachings were not to be done solely to the converted. The continuous references to poetry (whether they were relevant or not, who cares, they were plain boring) would be enough to keep almost everyone who might have considered reading a bit of poetry in their spare time to seriously reconsider. It appears obvious that the actors have merely learnt their lines, and delivered them in such a clichéd manner as to appear "intellectual" without actually really caring about what is coming out of their mouths. All-in-all I really hope that schools in England are, or were, not as depicted in this movie, and that actual teachers and Dons at Oxford take offence rather than sympathise with this shocker.