Een twee is hier nogal royaal voor, en dat krijg je alleen maar vanwege Davies en Warner. De plot ligt vaag in de lijn van het boek, maar het acteerwerk is slecht, de effecten zijn lachwekkend en het hele punt van de Verloren Wereld is dat er dinosaurussen in zouden moeten zitten. Dinosaurussen, zeg ik je! Geen rubberen voeten en korte glimpen van rubberen snuiten. Dinosaurussen! En als je erin slaagt de hele film uit te zitten (die, tussen twee haakjes, helemaal geen dinosaurussen heeft), heb je een zielig sentimenteel einde waarin Percy het Pteradon voorkomt.<br />En waar is Roxton? O nee, die is vervangen door twee vrouwen en een (sst) verstekeling. En om de een of andere reden is Malone een Amerikaan, maar dat heeft niet geholpen. Het zat me niet zozeer dwars als die irritante verstekeling; en natuurlijk het feit dat de film ergens tekort in leek te schieten... O ja! Dinosaurussen.<br />Al met al is de charme van de film de manier waarop Davies en Warner in een staat van onbeduidende rivaliteit tegen elkaar optreden. Het vervolg was beter (ik heb ze allebei op dezelfde dag gekocht, zodat ik me verplicht voelde naar het tweede te kijken). Daar zaten tenminste nog een paar dinosaurussen in.
A two is rather generous for this, and it only gets that much because of Davies and Warner. The plot is vaguely in line with the book, but the acting is bad, the effects are laughable and the whole point of the Lost World is that it's supposed to have dinosaurs in it. Dinosaurs, I tell you! Not rubber feet and brief glimpses of rubber snouts. Dinosaurs! And if you manage to sit through the entire film (which, incidentally, doesn't actually have any dinosaurs in it), you have a pathetically soppy ending involving Percy the Pteradon.<br /><br />And where's Roxton? Oh no, he's been replaced with two women and a (shudder) stowaway child. And Malone's American for some reason, but that didn't bother me so much as the annoying child stowaway; and of course the fact that the film seemed to be lacking in something . . . Ah yes! Dinosaurs.<br /><br />in all, the saving grace of the film is in seeing Davies and Warner act against one another in a state of petty rivalry. The sequel was better (I picked them both up on the same day so felt obliged to watch the second one). At least that one had some dinosaurs in it.