Deze film klinkt van het begin tot het eind vals. Er is niet één personage in de film dat op een mens lijkt. Als zodanig kan het je onmogelijk iets schelen wat er gebeurt. Veel van de scènes slaan gewoon nergens op. (Een scène waarin Ray Allan een pistool trekt, is zowel idioot als beledigend.) De scènes in de collegezaal zijn onbedoelde parodieën op de filosofie; het idee dat een professor filosofie arm in arm met zijn studenten over de campus loopt, is absurd. Het acteerwerk is slecht, en niet eens op een verenigde manier. Elke acteur mag op zijn of haar eigen manier stuntelen. In de meeste films verveelt hij zich en wil hij dat alles sneller gaat. Misschien is zijn probleem dat hij geen oor voor subtiliteit heeft. De scènes zijn (gelukkig) kort; maar dat bereiken ze door de meest directe (en minst interessante) route te nemen om informatie of een boodschap over te brengen.
This movie rings false from beginning to end. There is not one character in the film who resembles a human being. As such, it's impossible to care about what happens. Many of the scenes simply do not make any sense. (A scene in which Ray Allan pulls a gun is both idiotic and offensive.) The classroom scenes are unintentional parodies of philosophy; the idea of a philosophy professor walking around campus arm-in-arm with one her undergraduates is absurd. The acting is bad; and not even bad in a unified way. Each actor is allowed to flounder in his or her own way. After the screening I saw, Toback answered questions. He said that he's bored at most movies, and always wants things to speed up. Perhaps his problem is that he lacks an ear for subtlety. The scenes are (mercifully) short; but they achieve this by taking the most direct (and least interesting) route to conveying information or message.