Ik heb beide versies, 1939 en 1954, meer dan een of twee keer gezien. Het enige voordeel van de laatste is dat de bijrollen vrij goed zijn. Ik respecteer zijn uitstekende staat van dienst in de oorlog, maar Murphy was in zijn beste dagen slechts een middelmatige acteur. Zelfs als hij zichzelf afschildert in 'To Hell and Back' is zijn acteerstijl traag en saai. Stewart kon een rol onopvallend spelen en dan een scala aan emoties tonen als hem dat werd gevraagd <0xE2><0x80><0x93> in dat opzicht was hij een ware kunstenaar. Murphy lijkt soms bijna saai. Stewart had een uitstekende staat van dienst in het leger die hij soms gebruikte om sommige van zijn rollen geloofwaardig te maken. Het was jammer dat Murphy werd uitgebuit, alleen omdat zijn oorlogsverleden werd beschouwd als een kassucces, maar hij kon gewoon niet acteren.
I've seen both versions, 1939 and 1954, more then once or twice. The only saving grace for the latter is that the supporting cast is pretty good. I respect his outstanding war record, but Murphy was only a mediocre actor on his best day. Even when he portrayed himself in "To Hell and Back" his acting style is plodding and dull. Stewart could play a role low key and then show a range of emotions when called on to do so - he was a true artist in that regard. Murphy seems almost dull witted at times. Stewart had an outstanding military record that was, at times, used to lend credibility to some of his roles. It was unfortunate that Murphy was exploited just because his war record was deemed to be a box office draw, but he just couldn't act.