Toen ik alle andere commentaren op 'Babes in Toyland' las, merkte ik tot mijn verbazing dat ze allemaal op een zeer positieve manier waren geschreven. 'Babes in Toyland' schijnt een buitengewoon lieve, charmante, mooie en absoluut vertederende film te zijn <0xE2><0x80><0x93> een film waar iedereen dol op is! Het enige slechte dat de mensen konden vinden was het feit dat de een of andere gestoorde idioot het lef had om hem te kleuren! Ik zou niet graag iemand de dood in jagen, maar ik moet mijn persoonlijke mening geven <0xE2><0x80><0x93> een totaal ander standpunt. Ik had een hekel aan die suikerzoete troep.<br />Nu moet je mij zien als iemand die gewoon niet van Laurel & Hardy en oude komedies in het algemeen houdt. Ik ben een grote fan van Laurel & Hardy en dat is volgens mij de voornaamste reden waarom deze irritante film zo slecht was. Zou iemand me iets kunnen vertellen over de goeie ouwe tijd? Waarom moesten ze zo veel komedieklassiekers verpesten met veel te veel irritante musicalnummers? Laten we bijvoorbeeld de films van de Marx-broers nemen. Er waren vier kerels: Groucho, Harpo, Chico en Zeppo <0xE2><0x80><0x93> het ene hilarische, komische genie na het andere. En als ik naar hun films probeer te kijken en van hun briljante anarchistische komedie probeer te genieten, krijg ik stomme, irrelevante liedjes die mijn plezier regelmatig onderbreken.<br />'Babes in Toyland' maakte me teleurgesteld en boos. Ik wilde zo veel mogelijk Stan Laurel en Oliver Hardy zien rondscharrelen. Mijn wensen kwamen niet uit. Laurel & Hardy, de twee redenen waarom ik deze film eigenlijk wilde zien, waren bedolven onder het verbazingwekkend kinderlijke verhaal, een stel malle figuren als Little Bo-Peep en Barnaby en een enorme stapel gekmakende liedjes. Als je echt een oude feelgoodfilm voor de feestdagen wilt zien <0xE2><0x80><0x93> een die echt goed is <0xE2><0x80><0x93> probeer dan Frank Capra's adembenemende klassieke 'It's a wonderful life' en vergeet deze.<br />Ik zeg dit nog een keer: ik heb absoluut niets tegen Laurel & Hardy, integendeel: ik hou van die twee maffe kerels. Ik kan gewoon niet tegen die sentimentele film. Als 'Babes in Toyland' je echt gelukkig maakt, dan is dat mooi voor je. Kijk dan vooral naar die verdomde film! Als je hem als kind hebt gezien, kan ik begrijpen waarom je hem als volwassene nog steeds leuk vindt. Als ik die stroperige, ziekelijk zoete troep weer moet zien, krijg ik een overdosis suiker en moet ik overgeven. Als je een fantastische Laurel & Hardy-film wilt zien <0xE2><0x80><0x93> kijk dan naar 'Sons of the woestijn' (1933) of vooral 'Our relations' (1936) en bereid je voor op een eindeloze lachbui.
When I read all the other comments on "Babes in Toyland" I was surprised to notice that all of 'em were written in a most positive way. "Babes in Toyland" seems to be an extremely sweet, charming, beautiful, and absolutely endearing film - movie that everybody loves! The only bad thing people could find was the fact that some sick idiot had the nerve to colorize it! I wouldn't like to be a kill-joy but I have to give my personal opinion - totally different point of view. I hated this sugary crap.<br /><br />Now you must think of me as a guy who simply don't like Laurel & Hardy and old comedies generally. I'm a big fan of Laurel & Hardy and that's the main reason why I think this irritating film sucked. Would somebody tell me one thing about the good-old days? Why did they had to spoil so many of the comedy classics with way too many annoying musical numbers? Let's take Marx brothers movies for example. There were four blokes: Groucho, Harpo, Chico and Zeppo - one hilarious comic genius after another. And when I try to watch their movies and enjoy their brilliant anarchistic comedy I get stupid, irrelevant songs that interrupt my enjoyment at regular intervals.<br /><br />"Babes in Toyland" made me feel disappointed and angry. I wanted to see as much of Stan Laurel and Oliver Hardy fooling around as possible. My wishes didn't came true. Laurel & Hardy, the two reasons why I wanted to watch this movie in the first place were buried under the amazingly childish story, bunch of foolish characters like Little Bo-Peep and Barnaby and a huge bunch of maddening songs. If you want to see truly an old feel-good movie for the holidays - one that's actually good - try Frank Capra's breathtaking classic "It's a wonderful life" and forget this one.<br /><br />I say this once again: I have absolutely nothing against Laurel & Hardy, on the contrary: I love the two wacky blokes. I just can't stand this mushy movie. If "Babes in Toyland" really makes you feel happy, good for you. Then by all means watch the damn flick! If you have seen it as a child I can understand why you may still like it as an adult. If I have to see this treacly, sickly-sweet trash once again I get an overdose of sugar and need to vomit. If you wish to watch a superb Laurel & Hardy -flick check out "Sons of the desert" (1933) or especially "Our relations" (1936) and get ready for ceaseless laughter.