'Possessed' (1947) is een van Joan Crawfords laatste grote films als de grande dame van Warner Brothers, in een film die zo diep verontrustend is dat het publiek zelfs nu nog geboeid wordt door de neurotische spanning die hij oproept. Nadat een vrouw op straat is aangetroffen en in een restaurant in elkaar is gezakt, onder het mompelen van de naam 'David', wordt ze met spoed naar een psychiatrisch ziekenhuis gebracht om onderzocht te worden. Natuurlijk weet je gewoon dat dit droevig zal aflopen.<br />Crawford speelt Louise Howell, verpleegster van een zieke, rijke kluizenaar. Tegelijkertijd heeft ze een romantische relatie met de buurman, David Sutton (Van Helfin). Maar David ziet iets vreemds aan Louise, iets tragisch en onvolmaakts en o, zo instabiel geestelijk dat hij de hele zaak, tot groot verdriet en ongenoegen van Louise, afblaast. Als Louises oudere pupil plotseling onder mysterieuze omstandigheden overlijdt, vraagt Dean Graham (Raymond Massey), de rijke weduwnaar, haar om te blijven. Dit leidt er natuurlijk uiteindelijk toe dat Louise Deans vrouw wordt. Maar Louises geluk als de pas gedoopte societyvrouw wordt bedreigd door Deans dochter Carol (Geraldine Brooks), die er de schuld van geeft of misschien intuïtief vermoedt dat de dood van haar moeder geen ongeluk was. Wat vooral schokkend is aan deze film, is de manier waarop de regisseur, Curtis Bernhardt, zijn publiek treitert met stukjes moordzuchtige intentie die worden opgevoerd om het maximale effect te bereiken en dan, later, worden ontmaskerd als niet meer dan de vraatzuchtige, gevaarlijke gedachten van de hoofdpersoon van de film. Maar als Louise niet uit het niets kan onderscheiden wat echt is en wat ze zich verbeeldt, hoe kunnen wij dat dan, als publiek? Crawfords rol als Louise is op z'n zachtst gezegd indrukwekkend. Ze wordt op zijn minst overtuigend van een sympathieke heldin tot een gevaarlijke psychopaat gereduceerd, voor onze ogen.<br />Warners dvd-opname is niet om over naar huis te schrijven. De grijze schaal is opgevuld met diepzwart en de maximale hoeveelheid details zijn zelfs in de donkerste scènes te zien. Maar er zit in veel scènes veel te veel grain en er is 48 minuten na het begin van de film sprake van ernstige waterschade (die minder dan een minuut duurt, maar de illusie wekt dat er een zwerm vuurvliegen over het scherm schiet). Het audiomateriaal is mono, maar is opgeschoond. Extra's zijn onder meer het audiocommentaar van Drew Casper, dat op zich al griezelig is, en een documentaire die 'Possessed' uitroept als het toonbeeld van film noir <0xE2><0x80><0x93> wat voor deze recensent een bron van zorg is. Hoewel 'Possessed' een mooi voorbeeld is van het vertellen van een verhaal, verbleekt het bij 'Mildred Pierce' wat betreft Crawford-film noir-voertuigen.
"Possessed" (1947) is one of Joan Crawford's last great outings as the grand dame of Warner Brothers, in a film so deeply disturbing that even today it tends to hold an audience spellbound in its neurotic tension. After a woman is found wandering the streets and collapses inside a diner, muttering the name 'David' she is rushed to a psychiatric hospital for evaluation. Of course, you just know this is going to end sadly.<br /><br />Crawford plays Louise Howell, nurse to an ailing wealthy recluse. At the same time, she's taken up romantically with the neighbor, David Sutton (Van Helfin). But David recognizes something odd about Louise, something tragic and flawed and oh, so mentally unstable that it scares him into calling the whole affair off  much to Louise's dismay and chagrin. When Louise's elderly charge suddenly dies under mysterious circumstances, Dean Graham (Raymond Massey), the rich widower, asks her to stay on. This, of course, eventually leads to Louise becoming Dean's wife. However, Louise's happiness as the newly christened socialite of the realm is threatened by Dean's daughter, Carol (Geraldine Brooks) who blames  or perhaps intuitively suspects that the death of her mother was no accident.<br /><br />What is particularly shocking about this film is the way in which director, Curtis Bernhardt baits his audience with snippets of murderous intent that are played out for maximum effect and then, later exposed as merely the ravenously dangerous thoughts of the film's protagonist. Yet, if Louise can't discern between what is real and what she imagines out of thin air, then how can we, as an audience? Crawford's performance as Louise is impressive to say the very least. Most convincingly she deteriorates from a congenial heroine to dangerous psychotic before our very eyes. <br /><br />Warner's DVD transfer is not up to snuff. The gray scale has been rendered with deep solid blacks and the maximum amount of detail presented even in the darkest scenes. But there's way too much film grain in many scenes and some severe water damage about 48 minutes into the film (that lasts for less than a minute but gives the illusion of a cluster of fire flies darting about the screen). The audio is mono but cleaned up. Extras include Drew Casper's audio commentary that is spooky in its own right, as well as a featurette proclaiming "Possessed" as the quintessential film noir  the latter is a bone of contention for this reviewer. Although "Possessed" is a fine example of film noir story-telling, it pales to "Mildred Pierce" as far as Crawford film noir vehicles go.