Hé daar, science fiction-fans. Bekend met het concept van tweedimensionele velden? Hoe zit het met neutrino-zware protonbundels? Interdimensionale bilocatiebollen? Ik neem aan dat jullie antwoord nee zal zijn, tenzij jullie deze film toevallig al heel vaak hebben gezien, want helaas is dit het soort flauwekul dat de film rondstrooit om zijn plot te verklaren die gebaseerd is op interdimensionaal reizen. Het is dubbel onnodig, aangezien iemand die dit soort films ziet waarschijnlijk geen idee heeft waar het over gaat en het vermoedelijke doelpubliek van weinig eisende science-fiction-gruwelfans zal zo'n uitleg sowieso niet nodig hebben. Bovendien rommelt de film maar wat aan en duurt het te lang om tot zaken te komen. Zo lang duurt het ook weer niet, maar als de film een lelijk decor heeft en er weinig in zit wat acteren of schrijven betreft, dan wil je toch graag een snel tempo. Uiteindelijk beginnen er dingen te gebeuren en het is nog steeds geen groots spektakel, met ongeïnspireerde handeling, slap aftreksel van doden en een gebrek aan bloed. Wat het bloedvergieten betreft is het enige opvallende moment een verrassend keurige borstkas die openbarst en die beschouwd kan worden als een van de hoogtepunten van de ervaring. Bovendien is het monster best cool, een dreigende man in een donker, geklauwd pak dat er behoorlijk solide uitziet in een door een buitenaards wezen opengescheurde ader. Acteren is ongeveer te verdragen, maar in het algemeen geen groots spektakel. Jan Michel-Vincent is niet echt overtuigend, maar wel geloofwaardig als de heldhaftige en toch belasterde wetenschapper Shepherd, Julie Cassidy is een mooie verschijning en vrij levendig als zijn ex, die aan een nieuw project werkt, en Paul Koslo heeft een zeker talent als haar eikel van een baas. Jano Frandsen is in andere opzichten redelijk representatief voor de gratis talenten van de militaire types die achter het wezen aan zitten, en Nicholas Lea (de schurk Alex Krycek uit The X Files) heeft een vroeg en onaantrekkelijk uiterlijk als jonge soldaat. Al met al is het niet echt indrukwekkend. Ik heb het nu een paar keer gezien, een keer toen ik een stuk jonger was (en toen maakte het geen indruk op me) en nog een keer kortgeleden, en hoewel ik het niet heb gezien...' Tot mijn spijt moet ik zeggen dat het nauwelijks een goede film is. Maar hij heeft wel een zekere vage, nostalgische charme en het is altijd goed om een scène met een wezen van de oude school te zien, zonder CG-effecten. De film gaat vrij vlot verder als hij eenmaal op gang is en hoewel hij maar kort als opwindend overkomt, heeft hij zijn leuke gedeeltes. Kijkbaar als je van dit soort films houdt, zoals ik, maar verder waarschijnlijk een film waar je uit de buurt moet blijven.
Hey there science fiction fans. Familiar with the concept of dual tangent fields? What about neutrino heavy proton beams? Interdimensional bi-location orbs? I'm guessing your answer will be no, unless you happen to have seen this film many times, because unfortunately this is the kind of daft drivel the film throws around to explain its plot set up of interdimensional travel. Its doubly unnecessary since anyone watching this kind of film isn't likely to have a clue what its on about and the presumed target audience of undemanding science fiction horror fans aren't likely to require such an explanation anyway. Plus, the film messes around and takes too long to get down to business. Granted, the wait isn't that long time-wise, but when the film has an ugly set and little going for it in terms of acting or writing one can't help but want a rapid pace. Things do eventually start to happen and its still no great shakes at all, with uninspired action, lamely edited deaths and a lack of gore. In terms of bloodshed the only notable moment is a surprisingly neat chest bursting that rates as one of the highlights of the experience. Also, the monster is kinda cool, a looming man in dark and clawed suit creation which looks pretty solid in an Alien rip off vein. Actingwise things are about bearable, but no great shakes in general. Jan Michel-Vincent is hardly convincing, yet watchable as heroic yet maligned scientist Shepherd, Julie Cassidy cuts a pretty figure and is fairly lively as his ex, working on a new project and Paul Koslo has a certain talent as her a-hole superior. Elsewhere Jano Frandsen is fairly representative of the talent free performances of the military types going after the creature and Nicholas Lea (the villainous Alex Krycek from The X Files) has an early and charmless appearance as a young soldier. Altogether this is pretty unimpressive stuff. I've now seen it a couple of times, once when I was a lot younger (and it didn't impress me then) and again more recently and though I don't regret watching it, its hardly a good film. However, it does carry a certain dim witted nostalgic charm and its always good to see a creature feature with old school, non cgi effects. The film moves along fairly smartly once it gets to business and though it only briefly registers as exciting, it has its fun passages. Watchable if you really like these kind of films, as I do, but otherwise probably one to steer clear of.