Dat effect op woorden komt voort uit de eerste albumtitel van Megadeth. De uitstalling van eersteklas make-up, effecten, muziek en decorontwerp (en niet altijd eersteklas acteerwerk), wekt in de filmwereld niet veel ontzag voor horror. Horror is voor de film hetzelfde als 'heavy metal' voor popmuziek. De vreemde, vaak uit vrije wil, familieleden op de familiere<0xC3><0xBC>nie die je liever hun tatoeages of huisslang laten zien dan foto's van baby's of een schattige puppy.<br />En de ontwikkeling van dingen die ons bang maken over de geschiedenis van de film omvat absoluut het enge en het groteske. Filmmakers, van de meest getalenteerde tot de minst competente, hebben hun kunsten op het gebied van gruwelen beoefend, en sommigen hebben er hun hele carrière een aardig inkomen aan overgehouden. Wes Craven, Francis Coppola, Stanley Kubrick en nu Martin Scorsese hebben allemaal hartverwarmende human interest-verhalen gemaakt en zich met kop en schouders in de filmgekte gestort.<br />De grote Tony Timpone, redacteur van 'Fangoria', komt in deze film voor en is een van de belangrijkste liefhebbers van het macabere. Ik heb hem de afgelopen twee jaar een paar keer ontmoet op het 'Fantasia'-festival in Montreal, en hij is een prins, een van de gemakkelijkste mensen om mee te praten met beroemdheden uit de filmwereld. Hij leidt elke zomer een aantal Q-A-sessies en presenteert 'Pig Hunt'. (in 2008) en 'Dreaded' (in 2009) onlangs. Als deze normaal uitziende man een ultieme griezel is, dan is de geestelijke die je elke week ziet of de manager in pak van je bank dat misschien ook wel.<br />De grenzen die ze zelf stellen als ze besluiten wat ze nou leuk vinden en wat niet, zijn interessant. Hardcore moordenaars hebben geen sterke plot of geweldige productiekwaliteit nodig om van die primaire nadruk op het bloedvergieten te genieten. Degenen die niet vooral fan van het genre zijn, hebben iets meer nodig, niet de laurierstruiken van de conventies om betrokken te blijven bij provocerend materiaal. En er zullen altijd mensen zijn die gruwelen met hartstocht haten en nooit warmlopen voor iets wat riekt naar een komische of sadistische wreedheid.<br />Horror evolueert, zij het langzaam. In een essay over zogeheten martelporno in 'Premiere' uit 2007 merkte Eli Roth (regisseur van 'Cabin Fever' en 'Hostel') in 2007 op dat het zien van lijken in overstroomde straten in New Orleans tijdens de eindeloze nieuwsberichten over orkaan Katrina veel gruwelijker was dan wat je in een film zou kunnen vinden. En velen, horrorfans of niet, zouden het eens zijn met die ontnuchterende beoordeling van waar de werkelijke prioriteiten van de echte gruwelen in de maatschappij geplaatst moeten worden.
That play on words comes out of Megadeth's first album title. The display of top notch makeup, effects, music scores and set design (and not always top notch acting), doesn't get horror much respect in the film world at large. Horror is to cinema what so called "heavy metal" is to pop music. The weird, often by choice, relative at the family reunion who'd rather show you their tattoos or pet snake than photos of babies or a cute puppy. <br /><br />And the evolution of things that make us afraid over film's history definitely includes the creepy and grotesque. Filmmakers from the most talented to the least competent have tried their hand at horror, some making a nice living remaining in the genre for their whole careers. Wes Craven, Francis Coppola, Stanley Kubrick and now, Martin Scorsese, have all made heartwarming human interest stories and f____d in the head descents into movie madness.<br /><br />The great Tony Timpone, editor of "Fangoria", appears in this and is one of the foremost enthusiasts of the macabre. I've met him several times at Montreal's "Fantasia" festival over the last two years and he's a prince, one of the easiest to talk with celebrities you could ever meet from the film world. He emcees several of the Q+A sessions each summer, hosting "Pig Hunt" (in 2008) and "Dreaded" (in 2009) recently. If this normal looking gentleman is an ultimate horror guy, the clergyperson you see each week or the manager in a suit at your bank might be too. <br /><br />The limits some place on themselves when deciding just what it is about horror that they like and dislike are interesting. Hardcore slasher types don't need a strong plot or wonderful production quality to enjoy that primary emphasis on the bloodletting. Those who aren't primarily fans of the genre require something more, not resting on the laurels of convention to stay involved in any provocative material. And there will always be those who hate horror with a passion, never warming up to anything that smacks of some comic or sadistic cruelty.<br /><br />Horror evolves, however slowly. In an essay on so called "torture porn" in "Premiere" back in 2007, Eli Roth (director of "Cabin Fever" and "Hostel") remarked that seeing dead bodies floating down flooded streets in New Orleans during the endless news reports of Hurricane Katrina was much more horrific than anything one could find in a mere movie. And many, horror fans or not, would agree with that sobering assessment of where the true priorities of society's real horrors deserve to be placed.