Een tamelijk onschuldig monster bevredigt zijn stenenverzamelaarshobby nadat hij gedeeltelijk tot leven is gewekt door genoemde stenen. Helaas slaagt hij er niet in een kleine, schrille, irritante tweedejaarsstudente te vermoorden en zijn grotere, bonter en iets minder irritante kamergenoot. In feite doet het monster niemand kwaad, behalve de gangsters die hem hebben vermoord en zijn lichaam in een meer hebben gedumpt, dat hij als zijn huis beschouwt nadat hij door de groenige meteorieten tot leven is gewekt. Dit kan de inspiratie zijn geweest voor de meeste van de dreigingen in de 'Smallville'-serie. Het einde is opmerkelijk onsamenhangend, met afwisselend beelden van het monster dat het laatste meteorietfragment omhooghoudt en snelle beelden van een neerdalende Romeinse kaarsenbol die vreemde geluiden maakt. Uiteindelijk haalt de politie-inspecteur zijn schouders op en is de film afgelopen.
A rather inoffensive monster indulges his rock-collecting hobby after being partially revitalized by said rocks. Sadly, he fails to murder a small, shrill, annoying 30ish college sophomore and his larger, furrier, slightly less annoying roommate. In fact, the monster harms no one other than the hoods who murdered him and dumped his body into a lake, which he adopts as his home following his revivification by the greenish meteorites. This may have been the inspiration for most of the menaces on the "Smallville" TV series. The ending is remarkably incoherent, alternating between scenes of the monster holding the final meteorite fragment aloft and quick views of a descending roman candle ball which makes funny sounds. Finally, the police lieutenant shrugs and the movie is over.