Man, dit is alles wat ik wil zien als ik naar een spaghettiwestern kijk, geweldige personages, een goed verhaal, voortreffelijke actiescènes en, het beste van alles, een fantastische score die de kers op de taart is. Corbucci heeft 'The Mercenary' min of meer herschreven (wat op zich een goede film was, de IMO een van de betere Italiaanse westerns) wat ik allemaal prima vind, met Franco Nero als een Zweed en Jack Palance als een eenhandige pot rokende maniak met een valk. Kan niet veel beter. Palance kauwt en spuugt het landschap uit, is de hele tijd te zien en altijd onderhoudend. Ik vond het jammer dat hij niet in het grootste deel van de film voorkwam. Nero/Milian heeft een geweldige chemie en ziet er op het scherm heel natuurlijk uit, zoals ze met elkaar heen en weer gaan. De film treuzelt ook nooit, hij gaat snel voorbij en had waarschijnlijk drie uur kunnen duren zonder dat ik het zou hebben gemerkt. Franco Nero ziet er zo natuurlijk uit als hij verschillende Mexicaans-Italiaanse (Ixicanen?) soldaten met een kettinggeweer doodt. De score tovert altijd een glimlach op mijn gezicht als ik hem hoor, pakkend spul. Morricone is altijd betrouwbaar. Ik denk dat Corbucci enorm onderschat werd omdat hij toevallig films maakte in dezelfde omgeving als Leone, die meer geneigd leek te kiezen uit verschillende Amerikaanse westerns (ook al was hij dat niet). Ik ben door te veel mensen mondeling geadviseerd, ik hou nog steeds van zijn werk), terwijl Sergio Deuce een paar westerns uit zijn mouw schudde die naar mijn mening echt met het beste van meneer Leone wedijveren. Al met al was ik aan het eind tevreden en had ik een vette glimlach op mijn gezicht, wat niet gemakkelijk te bereiken is aangezien mijn fa<0xC3><0xA7>ade zelden wordt doorbroken door iets van de hoogste kwaliteit. Dit is het volledige pakket voor wat de Italiaanse westerns betreft.
Man, this is everything I want while watching a Spaghetti Western, great characters, a solid story, superb action sequences, and best of all a fantastic score that is the just the icing on the cake. Corbucci basically redid "The Mercenary" (which itself was a good film, IMO one of the finer Italian westerns out there) which is all fine and dandy with me, back with Franco Nero as a Swede and Jack Palance as a one-handed pot smoking maniac with a falcon. Can't get much better than that. Palance chews and spits out the scenery, watchable throughout and always entertaining. I was sad he wasn't in the majority of the film. Nero/Milian have great chemistry and just look natural up on the screen, going back and forth with one another. The film never lags either, it goes by quickly and probably could have been three hours and I wouldn't have noticed. Franco Nero looks so natural killing various Mexican-Italian (Iexican?) soldiers with a chaingun. The score just puts a smile on my face anytime I hear it, catchy stuff. Morricone is always reliable. I think Corbucci was vastly underrated because he happened to make movies in the same vicinity as Leone who seemed more likely to pick and choose from various American westerns (even though he's been orally serviced by too many people, I still do like his stuff) whereas Sergio Deuce pounded out some westerns that I think truly compete with the best of Mr. Leone. All and all, I was satisfied at the end and had a cheesy smile on my face throughout the running time which cannot be achieved easily as my facade is rarely penetrated by anything that isn't of the highest quality. This is the full package as far as the Italian westerns go.