Natuurlijk is het verhaal van Johnny Lingo een van de klassieken voor mormoonse kinderen; de boodschap die het uitdraagt is waar en waarschijnlijk vandaag de dag veel belangrijker dan toen het werd gemaakt. Maar wat het werkelijk de moeite waard maakt, zijn de uitvoeringen. Niet hun kwaliteit, maar integendeel, het gebrek daaraan. Het acteren is zo stijf en onbeholpen dat U tranen in de ogen zult krijgen. Ik geloof niet dat Johnny Lingo opzettelijk zo grappig was als het eruit komt, maar het is altijd de moeite waard om naar te kijken. Naast de boodschap dat schoonheid betrekkelijk is, dat innerlijke schoonheid telt en dat iedereen iemand nodig heeft die in hem gelooft om zijn volledige potentieel te bereiken, is er geen enkele verwijzing naar de mormoonse kerk of mormoonse geloofsovertuigingen.
Of course the story of Johnny Lingo is one of the classics for Mormon children; the message it conveys is true and probably much more important today than it was at the time it was made. What makes it really watchable though, are the performances. Not their quality, but on the contrary, the lack thereof. The acting is so stiff and inept that You will laugh tears. I don't think, that Johnny Lingo was intented as funny as it comes out, but it is always worth watching. Beside trying to convey the message, that beauty is relative, inner beauty is that counts and that every one needs someone to believe in him to reach his full potential, there is no reference to the Mormon church or Mormon beliefs at all.