Voordat je 'knal' en 'clown' kunt begrijpen, moet je de geschiedenis en de mensen van South Central Los Angeles begrijpen. Directeur David LaChapelle opent zijn documentaire, Rize, met nieuwsbeelden en beelden van de Watts-rellen in 1965 en de Rodney King-rellen in 1992. Uit het geweld en de haat kwam Tommy de Clown voort, de hiphopclown die ervoor zorgde dat kinderen ophielden met vechten en begonnen te dansen. Deze 'clowngroepen' gaven kinderen een alternatief voor het bendeleven. Het clownsdansen groeide, breidde zich uit en ontwikkelde zich tot een geheel nieuwe vorm van dans die 'knal' werd genoemd. Het ziet er misschien agressief en gewelddadig uit, maar het is pure bevrijding, expressie en kunst. Als LaChapelle beelden laat zien van Afrikaanse stamdansen, kun je niet anders dan de gelijkenis met 'knal' zien. Ze dansen, van de snelle, weloverwogen lichaamsbewegingen tot de gezichtsverf, alsof dat dansen in hun bloed zit. Rize geeft deze dansers iets wat de rest van de samenleving hun lang heeft ontzegd: waardigheid en respect.
Before you can understand "krumping" and "clowning," you've got to understand the history and people of South Central Los Angeles. Director David LaChapelle opens his documentary, Rize, with news footage and images from the 1965 Watts riots and the 1992 Rodney King riots. Out of the violence and hate came Tommy the Clown, the hip-hop clown who got kids to stop fighting and start dancing. These "clown groups" gave kids an alternative to gang life. Clown dancing grew, expanded, and evolved into an entirely new form of dance  "krumping." It may look aggressive and violent, but it's pure release, expression, and art. When LaChapelle shows footage of African tribal dancing, one can't help but see the resemblance to "krump" dancing, from the quick and deliberate body movements to the face paint, as if that dancing was in their blood. Rize gives these dancers something the rest of society has long denied them  dignity and respect. See this one.