Deze film is een voorbeeld van de stereotype onverdraagzaamheid van de tijd die de makers van deze film tegen de haren in strijkt. Eddie (Rochester) Anderson, een zwarte chauffeur, die een rol speelde die een typische improvisatierol had moeten zijn, heeft deze film letterlijk gestolen van de blanke cast. Begrijp me niet verkeerd, de rest van de cast heeft er geweldig werk van gemaakt om deze film tegelijk oudbakken, slonzig en donker te maken, maar er loopt zo duidelijk een constante humor door alle scènes dat die niet gemist kan worden. Het is gewoon Rochester die perfect een echt leven en plezier in zijn personage blaast dat een waardigheid heeft van een soort die de anderen missen. Soms wordt Rochester de rechtschapen man die de onnozelheid van zijn acteursvrienden naspeelt. Anderen krijgen de hoofdprijs, zoals de gewoonte was in die bekrompen tijd, maar in deze film geeft Rochester Baby!<br />De film begint als Cosmo Topper, een New Yorkse bankier, op weg naar zijn vakantiehuis in een hinderlaag wordt gelokt door twee dames die net terug zijn van een auto-ongeluk en een lift willen naar hun bestemming, een griezelig oud landhuis op een met water gevulde heuvel die uitkijkt over een door een storm opgezweepte zee. Cosmo Topper, de vriendelijke man die hij in zijn hart is, neemt de 2 dames en hun koffers mee in zijn vrij kleine auto. Als ze op weg zijn naar het oude landhuis, met een vreemde vrouw op zijn schoot, komt het toevallig zo uit dat echtgenoot Cosmo langs zijn huis komt, waar een verbijsterde mevrouw Topper een jongedame op de schoot van een van haar echtgenoten ziet zitten, en een andere op de achterbank. Topper, betrapt met een 'Damesauto vol dames', doet het enige wat hij kan doen, en dat is zo snel mogelijk naar zijn bestemming rijden. Nu is mevrouw Topper erg van streek, want Topper had niet eens het fatsoen om terug te zwaaien toen hij langsreed met een jongedame op zijn schoot, merkt mevrouw Topper later vol minachting op! Die mevrouw Topper is niet dezelfde actrice als die ze in de eerste Topper-film speelde, en ze is niet zo goed, maar wel goed genoeg. De eerste mevrouw Topper had een moordende stem en een komische timing die zo bizar was dat ze niet nagesynchroniseerd kon worden.<br />Nou, zoals gebruikelijk in een Topper-film wordt de vriendin vermoord en heeft haar geest hulp nodig om verder te gaan. Alleen Cosmo Topper ziet en reageert op deze geest. De rijke dame die het werkelijke doelwit was van een sluwe, hebzuchtige man loopt nog steeds het risico van moord. De geest van deze nu vermoorde vriendin zoekt haar enige echte vriendin (in elk geval een plaatselijke vriendin) Cosmo Topper op. Hé, ze zat tenslotte wel bij Cosmo op schoot. De dolle escapades beginnen daar en houden nooit op, terwijl de geest de arme, volgzame, saaie, maar plichtsgetrouwe vriendin Topper het ene avontuur na het andere inleidt, dat allemaal leidt tot de moord op haar, tot de moordenaar ontmaskerd is. De moordenaar wordt ontmaskerd, maar niet door de sleutelfiguren van de politie, maar door de plaatselijke politie. Het echte spektakel is in de film die Rochester ziet met de 'dingen': deuren die vanzelf open- en dichtgaan, mensen die in het niets praten en antwoorden krijgen, extra beelden van voetafdrukken in pas gevallen sneeuw die hij niet kan verklaren en die hij met anderen deelt, ook al wordt hij genegeerd. Rochester onthult dat hij een stel hersens had door in feite de stem van de rede en het gezonde verstand in deze film te worden, aangezien alles aan hem op de een of andere vreemde manier een beetje krankzinnig lijkt. Er zijn al eerder gemaakte goedkope opnamen waarop Rochester wordt bespeeld door een zeehond, maar die worden gedaan op een manier die, hoewel vernederend, bijna grappig is. Al met al wordt door iedereen hier een goede voorstelling gegeven. Deze derde en laatste film in de filmserie, die donkerder was dan de andere Topper-films, was in veel opzichten de beste in de zin dat hij dodelijk grappig was en tegelijkertijd mysterieus genoeg om de aandacht vast te houden en het moordcomplot in de gaten te houden. De absoluut grappigste scène komt helemaal aan het eind van de film, waar de moordenaar nu een geest is en Rochester in het water drinkt. 'Het spijt me dat ik je in het water heb gedronken, oude man,' zegt de moordenaar... Het antwoord is weer lichtelijk vernederend, maar wel komisch. Deze film is een must voor iedereen die van komedie houdt of wil zien hoe raciale stereotypen in de massamedia werden gebruikt om de brute, onwetende onverdraagzaamheid te bevorderen die in de Verenigde Staten van de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw de gewoonste zaak van de wereld was.<br /><br />
<br /><br />This film is a case of the black stereotyped bigotry of the time backfiring on the makers of this movie. Eddie (Rochester) Anderson a black driver set in what should have been a typical step-n-fetch it role quite literally stole this movie from the white cast. Don't get me wrong the rest of the cast do a bang up job making this movie at once old sckool erie, creppy and dark yet a constant humor runs so obviously down the middle of every scene that it refuses to be missed. It is just Rochester does a great perfect job of breathing a real life and fun into his character that has dignity of a sort that the others lack. At times Rochester becomes the straight man playing to the back drop of his cast mates silliness. Others got top billing as was the custom of that bigoted time but in this movie Rochester RULES Baby!<br /><br />The movie starts as Cosmo Topper a New York banker on his way to his vacation home is ambushed by two ladies fresh from a car wreck wanting a ride to their destination a creepy old mansion estate on a huanted hill overlooking a tempest tossed sea. Cosmo Topper kind man that he is at heart takes the 2 ladies and their suitcases in his smallish car. On their way to the old mansion strange woman upon his lap it just happens husband Cosmo passes by his home where a stunned Mrs Topper is there to see a young lady sitting upon her husbands lap another in the back seat. Topper caught with a "Carload of Ladies" does the only thing he can do which is speed on to his destination. Now upset e-gad for her Topper did not even have the decency to return her wave as he rode past with a young lady on his lap Mrs. Topper remarks later in scorn! This Mrs. Topper is not the same actress as stared in the first Topper Movie and is not as good but is adequate. The first Mrs Topper had a killer voice and comedic timing so weird she could not be duplicated.<br /><br />Well as is typical in a Topper movie the friend gets killed and her ghost needs closure with Cosmo Toppers help to move on. Only Cosmo Topper see's and interacts with this ghost. The rich lady who was the real target of a scheming greedy man is still at risk of death by murder. The ghost of this now murdered friend seeks out her one true friend (locally anyway) Cosmo Topper. Hey she did sit in Cosmo's lap after all sounds chummy enough to me. The madcap escapades begin there and never end as the ghost leads poor compliant dullish but dutyful friend Topper on one adventure after another following up leads to her murder till the murderer is exposed. The murderer is exposed no thanks to keystone cop like local police. The real hoot is throughout the movie Rochester see's "things", doors opening and closing by themselves, people talking to nothing and gettin answers, extra set's of footprints in freshly fallen snow he can't account for insights he shares with others even if he is ignored. Rochester reveals he had a brain by in effect becoming this movies voice of reason and sanity as all about him seem just a bit crazy in some weird odd ball way. There are over worked cheap shots where Rochester is played with by a seal but its done in a way that while demeaning are almost funny. All in all a good performance is done by all here. This third and final of the movie series while darker than the other Topper movies was in many ways the best in that it was killer funny while being enough of a mystery to keep you interested and focued on the murder plot.<br /><br />The absolute funnest scene comes at the very end of the movie where the murderer is now a ghost and appolligises for drunking Rochester into the water. "Sorry for drunking you into the water old man" the murderer says... The response again while slightly demeaning is hallarious. This movie is a must for anyone who loves comedy or wants to see how racial stereotyping was used in mass media to promote the brutish ignorant bigotry commonplace in the United States of the 1930's\1940's.<br /><br />