Rajesh Khanna en Asha Parekh als het hoofdpersonage van de romantische film, zijn heel vertederend in deze combinatie van een beetje romantiek, mysterie, schurkenstreken en cabaretnummers, plus prachtige muziek, met betekenisvolle teksten, en deze anderszins commerciële film weet je in zijn plot te boeien. De casting van Prem Chopra als een vrouwenjager, valsspeler, sluwe schurk, Bindu als een vamp en een cabaretdanseres, met dat beroemde nummer met een dialoog, Tumhara Nam kya hain, ya Madhu, en Rajesh en Asha in hun hoogtijdagen, is bevredigend. zelfs Nassir Hussein als de schoonvader, die verliefd is op zijn kleinzoon en meeleeft met zijn schoondochter, die weduwnaar is en eigenlijk een bedriegster, die door een vreemde speling van het lot, veroorzaakt door een ongelukkig treinongeluk, een gevoelige rol speelt. Deze film is ook aangenaam om te zien, met zijn cinematografie, buitenopnamen van een station in een heuvel, beelden van prachtige meren en groen rondom de plek waar het verhaal zich afspeelt. Asha is een goede actrice, en haar rol als verscheurde jonge vrouw, tussen haar liefde voor Rajesh en het besef dat ze de ongelukkige rol van weduwe moet spelen in een prestigieuze, rijke familie, is echt ontroerend. Rajesh, met zijn gebruikelijke gestileerde maniertjes en een paar eeuwigdurende liedjes van kishore Kumar die hij op het scherm ten gehore brengt, is aanbiddelijk. De dialogen zijn goed geschreven en schrijnend gebracht. Maar als we alleen de clichématige situatie over het hoofd zien, namelijk dat Rajesh degene was met wie Asha zou gaan trouwen en dat hij uit liefde voor Prem Chopra, die in het verhaal een slechte man is, en het treinongeluk, de schoonvader die het meisje niet heeft gezien met wie zijn zoon eerder is getrouwd, en Asha die in een situatie zit gevangen, die de eed aflegt dat ze voor die verweesde baby zou zorgen, en ten slotte, toen de waarheid tot haar doordrong, dat het...' Rajesh, die ze zonder het te weten onrecht heeft aangedaan, maar die nu zielsveel van haar houdt, is een passé. Deze film deed het redelijk goed in de boxen, en de meeste liedjes staan nog vers in het geheugen van de mensen. Het geeft ook een beeld van het probleem van jonge meisjes die van huis weglopen en uiteindelijk in de problemen komen. Het idee van een hertrouwen met een weduwe was zelfs toen al onaanvaardbaar, zoals blijkt uit de houding van de oudere generatie die in deze film te zien is. De moeite van het bekijken waard, al was het maar één keer!
Rajesh Khanna and Asha Parekh as the lead romantic pair , are quite endearing, in this combination of a little romance, mystery, villainy, and cabaret numbers, plus wonderful music, with meaningful lyrics, and this otherwise commercial movie , succeeds in engrossing you in it's plot line. Film's casting with Prem Chopra as a woman chaser, cheating, two timing villain, Bindu as a vamp, and a cabaret dancer, with that famous number, which includes a dialogue, Tumhara Nam kya hain, ya Madhu, and Rajesh and Asha in their hey days, is satisfactory. even Nassir Hussein as the father-in law, in love with his grandson, and compassionate to his widowed daughter-in-law, who is actually an imposter,by the strange twist of destiny, caused by an unfortunate train accident , delivers a sensitive performance . This movie is pleasant on the eyes too, with it's cinematography, and shooting of outside locations of a hill station, covering beautiful lakes, and greenery around the place, where the story takes place. Asha is a good actress, and her performance as a torn young woman, between her love towards Rajesh, and realization of the unfortunate role of a widow that she has to enact, in a prestigious, wealthy family, is really touching. Rajesh , in his usual stylized mannerisms, and some everlasting songs by kishore Kumar for him to enact on the screen, is adorable. Dialogues are well-written, and poignantly delivered . However, if only we overlook the clichéd situation, that Rajesh was the one, to whom Asha was supposed to be getting married, and elopes for the love of Prem Chopra, who is a bad man in the story, as well as the train accident, The father-in -law, who hasn't seen the girl to whom his son was married before, and Asha entrapped in a situation, to abide by the oath that she would take care of that orphaned baby etc. and finally, the truth dawning on her, that it's Rajesh, whom she had wronged unwittingly, but loves him now deeply, the movie is a passé. This movie made a fairly good business at the box, and most of the songs are still fresh in the people's memory. it also indicates to the problem of young girls eloping from their homes, and landing in trouble eventually. The idea of widow remarriage wasn't acceptable even then, as one can observe from the attitudes of the older generation shown in this movie. Worth watching at least once !