Maak je geen zorgen dat ik iets bederf. Bespaar jezelf de moeite.<br />Hoe kan ik dit schrijven zonder de genuanceerde elite of het meelijwekkend verdorven idee dat ik gewoon een of andere hufter ben die van zijn hoge paard moet komen? Ik voel een akelige brok in mijn keel na deze film te hebben doorgemaakt. Ik ben niet een van die mensen die vinden dat alle films gelukkig moeten eindigen, of op een of andere moraal moeten zinspelen, of tot nadenken moeten aanzetten. Elke stijl is heel waardevol en heeft zijn eigen verdiensten. Maar ik kan zo'n categorie niet vinden om dit in te zetten.<br />Ga deze film niet in met het idee dat hij iets met liefde te maken heeft. In het beste geval is Portmans personage eenzaam en zoekt hij iemand om zich aan vast te klampen. Ik kan haar daarom bijna aardig vinden. Van daaruit gaat het verder naar de andere personages die hun wellustige verlangens proberen te bevredigen, en in het geval van Owens een in wezen kwaadaardige honger naar alles wat seksueel verdorven is. Ik vermoed dat een pornoverslaving de minste van de problemen van de schrijver is.<br />Kan iemand echt een van de personages geloven als ze zeggen 'Ik hou van je'? Het enige wat ik leuk vond, was toen Portmans personage aan het eind van de film eindelijk besefte: 'Ik hou niet meer van je'. De waarheid is dat ze dat nooit heeft gedaan. Ze realiseert zich gewoon eindelijk dat geen enkele mate van eenzaamheid het walgelijke gedrag van deze mensen kan overwinnen.<br />Wat de rest van de film betreft... zoals een andere recensent zei, hoopte ik alleen maar dat een of ander bizar ongeluk hen allemaal zou doden. Ik denk dat ik eindelijk het hele verhaal van Noah en de Vloed begrijp.
Don't worry about me spoiling anything. Save yourself the trouble.<br /><br />How can I write this without the nuanced elite or the pitifully depraved thinking I'm just some two-shoes that needs to come down from his high horse? I feel a nasty lump in my heart after suffering through this film. I'm not one of those people that thinks all films should end happy, or hint at some moral, or be thought-provoking. Each style is quite valid, and has its own merits. But I can't find any such category to put this in.<br /><br />Don't go into this film thinking it has anything to do with love. At its best, Portman's character is lonely and seeking someone to hang on. I can almost like her for that. From there, it descends to the other characters trying to satiate their lustful desires, and in the case of Owens' character, a basically vicious appetite for anything sexually depraved. I'm guessing that a porn addiction is the least of the writer's problems.<br /><br />Can anyone honestly believe any of the characters when they say "I love you"? The only thing I liked was when Portman's character finally realizes, at the end of the film, "I don't love you anymore". The truth is, she never did. She's just finally realizing that no amount of loneliness can override the disgusting behaviors of these people.<br /><br />As for the rest of the film... like one other reviewer said, I was just hoping some freak accident would simply kill them all. I think I finally understand the whole Noah and the Flood story.