'All mimsy were the borogoves,<br />And the mome raths overgrabe'<br />De Mimsy voor deze film werd kennelijk naar Lewis Carroll gestuurd, die hem deelde met zijn jonge vriendin Alice, die een avontuur beleefde in Wonderland. Deze laatste Mimsy, een pluchen konijnenpop uit de toekomst, wordt ontdekt in een doos met speelgoed, drijvend in het water van een verlaten strand, door Noah Wilder, een tienjarige jongen gespeeld door Chris ONeil, en zijn zesjarige zusje Emma, gespeeld door Rhiannon Leigh Wryn.<br />Net als Alice voor hen, worden hun levens getransformeerd tot een fascinerend en soms gevaarlijk wonderland. Zo luidt het korte verhaal 'Mimsy were the borogoves' van Kuttner and Moore, waarop deze film is gebaseerd. Het verhaal is gebaseerd op The Last Mimsy.<br />Robert Shaye, de regisseur, die veel meer filmervaring heeft opgedaan als producent van slasher- en fantasyfilms, speelt in deze film de rol van Steven Spielberg, een emulator van sciencefiction en fantasy. De premisse is interessant: kinderen ontdekken een doos met speelgoed uit de toekomst. Het gebruik van het speelgoed en de reden waarom ze hier zijn, zijn een mysterie.<br />Noah en Emma nemen hun voorjaarsvakantie met hun ouders in een mooi, afgelegen huisje aan het strand van Seattle. Hun overwerkte vader, David, gespeeld door Timothy Hutton, en zijn vrouw, Jo, gespeeld door tv-veteraan Joely Richardson, zijn zich niet bewust van de ontdekking van hun kinderen. Ze beschouwen hun kinderen als gemiddeld en zijn daarom bezorgd en verontrust als ze onverwachte veranderingen in hun gedrag zien.<br />Het speelgoed dat de kinderen ontdekken is intrigerend, mooi maar mysterieus, tot Emma in een verborgen vakje Mimsy ontdekt, een telepathische leermachine in de gedaante van een schattig opgezet Rabbit-konijn. Dat is toepasselijk genoeg nu de paasvakantie nadert. Mimsy kan zich niet bewegen, maar wordt als Emma's favoriete popje meegedragen. We kunnen zien dat Mimsy communiceert, de geluidsontwerpers van de film, door het speelgoed een aangenaam elektronisch gespin te geven dat alleen Emma kan horen.<br />Dit aspect van de film werkt heel goed. De kinderen kunnen de magie van het speelgoed zien, de volwassenen niet. Dit is het best te zien in een scène waarin Noah zijn moeder een gloeiende opaal geeft, een rechthoekig kristal. In haar handen lijkt het een roestige presse-papier.<br />Er worden nog twee personages aan het verhaal toegevoegd, Noahs natuurkundeleraar, gespeeld door Rainn Wilson, en zijn geschifte new-agevriendin, gespeeld door Kathryn Hahn. Ze merken de uitwerking die het speelgoed op de kinderen heeft.<br />Het speelgoed heeft het vermogen om de geest en het intellect van de kinderen te verruimen. Op school komt Noah met een project waarmee hij de Nobelprijs wint, en beide kinderen, spelend met een generator, slagen erin het elektriciteitsnet in de omgeving van Seattle uit te schakelen. Dit alarmeert de Binnenlandse Veiligheidsdienst, en in een scène die zo uit het Spielberg-handboek voor snelle paniekschoten had kunnen komen, bestormt de CIA het huis van de nietsvermoedende familie en jaagt ze naar een geheim hoofdkwartier van de inlichtingendienst. Opvallend is de acteur, Michael Clark Duncan, als het perplexe, maar zakelijke hoofd van de Binnenlandse Veiligheidsdienst.<br />Een van de grootste plezierige verrassingen van de film is dat er het slimste voorbeeld van product placement in zit dat ik ooit heb gezien. Aan de andere kant berooft de film Prologue de film bijna van alle drama, spanning en magie. Dat vond ik een grote tekortkoming.<br />' Het einde is een zeer acceptabele familiefilm, hoewel de allerjongsten zich door de spraakzame uiteenzetting heen zullen moeten worstelen. De effecten zijn niet meer dan doorsnee CGI, en het moet de regisseur worden nagegeven dat Mimsy de hele film een levenloos, schattig knuffelkonijn blijft. Het einde is helder en optimistisch en ontdoet zich van de soms dreigende beelden die in scènes uit de toekomst worden geschetst. Ik geef deze film een * van vijf sterren.
"All mimsy were the borogoves, <br /><br />And the mome raths outgrabe"<br /><br />The Mimsy before this one was apparently sent to Lewis Carroll, who shared it with his young friend Alice, who had an adventure in Wonderland. This last Mimsy, a stuffed rabbit doll from the future, is discovered in a box of toys, floating in the waters of a deserted beach, by Noah Wilder, a ten year old boy played by Chris ONeil, and his six year old sister Emma, played by Rhiannon Leigh Wryn. <br /><br />Like Alice before them, their lives are transformed into a fascinating and sometimes dangerous wonderland. So goes the short story, "Mimsy were the borogoves" by Kuttner and Moore, on which this movie, "The Last Mimsy" is based.<br /><br />Robert Shaye, the director, who has much more prior film experience as a producer of slasher and fantasy films, in this movie, emulates director Steven Spielberg, with a children's Science Fiction, Fantasy adventure. The premise is interesting; children discover a box of toys from the future. The uses of the toys, as well as their reason for being here, are a mystery.<br /><br />Noah and Emma are taking their spring break, with their parents, at a lovely isolated Seattle beach cottage. Their overworked father, David, played by Timothy Hutton, and his wife, Jo, played by TV veteran, Joely Richardson, are unaware of their children's discovery. They consider their children average, and therefore are concerned and alarmed as they see unexpected changes in their behavior.<br /><br />The toys the children discover are intriguing, pretty but mysterious, until Emma discovers in a hidden compartment, Mimsy, a telepathic teaching machine, in the guise of a cute stuffed Rabbit. Appropriate enough with the Easter holiday approaching. Mimsy has no motion ability, but is carried around as Emma's favorite dolly. We can tell Mimsy is communicating, the sound designers of the film, give the toy a pleasing electronic purring noise, that only Emma can hear. <br /><br />This aspect of the film works very well. The children can see the magic in the toys, whereas the adults can't. This is best exemplified in one scene where Noah hands his mother a glowing opal like rectangular crystal. In her hands it appears as a rusty paperweight. <br /><br />Two additional characters are added to the plot, Noah's Science Teacher, played by Rainn Wilson, and his kooky, New age girlfriend, played by Kathryn Hahn. They notice the effects the toys have on the children. <br /><br />The toys, have the ability to expand the mind and intellect of the children. At school, Noah comes up with a Nobel Prize winning Science Fair project, and both children playing with a generator toy, manage to black out the Seattle area power grid. This alerts Homeland Security, and in a scene that might have been lifted from the Spielberg handbook of quick panic shooting, has the CIA crashing the home of the unsuspecting family, and herding them off to a secret Intelligence headquarters. Notable is actor, Michael Clark Duncan as the perplexed but down to business, head of Homeland Security. <br /><br />One of the major pleasant surprises of the movie, comes with the cleverest example of product placement that I have ever seen. On the other hand, the movies Prologue nearly robs the film of all it's potential drama, suspense and magic. This I found to be a major flaw.<br /><br />It's a very acceptable family film, although the very young will squirm restlessly through the talkative exposition. The effects are just average CGI, it is to the directors credit that Mimsy remains throughout, a inanimate cute stuffed rabbit. The Ending is bright and optimistic, and dispels the sometimes threatening imagery depicted in scenes of the future. I give this movie *** out of five stars.