De plotontwikkeling is een tikkeltje manipulatief. Waarom moeten er aan onze hartsvangers worden getrokken om verontwaardiging te voelen over het misbruik van de Culturele Revolutie?<br />De nadruk op het christendom wordt niet duidelijk gemaakt door de reclame. Daarvoor is een kleine tunnelvisie nodig: Mao achtervolgde iedereen met een religieus geloof, niet alleen christenen. 'China Cry' lijkt daarom meer op een propagandafilm voor de zondagsschool dan op een serieus onderzoek naar de manier waarop de Culturele Revolutie vele, vele levens heeft verwoest. De historische tragedie wordt teruggebracht tot een melodrama.<br />Het melodrama wordt alleen onderbroken door misselijkmakende, wrede scènes, waaronder een vrouw in de derde klas die in haar buik wordt geschopt. Andere films hebben het overlevingsproces tijdens door de overheid gesponsorde terreur veel dwingender benaderd. 'The Killing Fields' of 'Europa, Europa', eveneens gebaseerd op waargebeurde verhalen.
The plot development is a tad manipulative. Why do we have to have our heart strings tugged in order to feel outrage over the abuses of the Cultural Revolution? <br /><br />The focus on Christianity is not made clear by the advertising. This requires a little tunnel vision: Mao persecuted everybody with any sort of religious faith, not just Christians. "China Cry" therefore seems more like a Sunday school propaganda film, rather than a serious examination of how the Cultural Revolution destroyed many, many lives. Historic tragedy is reduced to melodrama. <br /><br />The melodrama is interrupted only by sickeningly brutal scenes, including a woman in third trimester being kicked in the abdomen. Other films have approached survival-during-government-sponsored-terror much more compellingly. Try "The Killing Fields," or "Europa, Europa," also based on true stories.