Met de eerste vergelijkingen met 'American Pie' en 'Road Trip' verwachtte ik niet veel toen ik de afgelopen week SURF SCHOOL zag. Eerlijk gezegd hou ik van geestloze, luchtige komedies, en ik was voorbereid op een van die komedies. Wat ik zag was een van de afschuwelijkste 90 minuten die ik ooit in een theater heb doorgebracht.<br />De plot was simplistisch, maar had potentie: een typisch 'vis uit het water'-scenario, waarin de overstapstudent Jordan (Corey Sevier) van de oostkust zich niet op zijn gemak voelt op een middelbare school in Laguna Beach die wordt gerund door een groep kampioenssurfers, onder leiding van Tyler (Ryan Carnes). Hij sluit zich aan bij andere buitenbeentjes op de school, onder wie een nerdachtige punker, een zwijgzaam gothic meisje en een eeuwige maagdelijke nerd, en schrijft zich in bij een surfschool voordat hij op de middelbare school kampioen surfen wordt in Costa Rica. Heb je het einde al uitgedokterd? Geen verrassingen, geloof me.<br />Het grootste deel van de komische noot wordt gevormd door de alcoholische voormalige'surfgast' die de school runt (door Harland Williams zo overdreven gespeeld dat het bijna ondraaglijk wordt) en een stel oversekste hippies uit de jaren zestig die de tent runnen waar ze wonen. Wat voor komische momenten er ook zijn (inclusief een lopende grap van Williams waarin hij mensen uitnodigt mee te doen aan'mahi-mahi' en een chimpansee die 'flirt' met de maagdelijke nerd) ze worden zo overdreven dat ze hun aantrekkingskracht verliezen. En de film zit vol neerbuigende stereotypen, van drie beeldschone Zweeds-Zweedse toeristen tot de onlogische keuze van een vlammende, kitscherige, homoseksuele MC bij de surfkampioenschappen. De dialogen draaien rond in onlogische kringen, waardoor het publiek zich in verwarring op het hoofd krabt en zich afvraagt of dit grotendeels improvisatie was. De slotscènes zijn beter dan sommige scènes in de film. De schrijver/regisseur zou een ander vak moeten kiezen.
With early comparisons to "American Pie" and "Road Trip," I wasn't expecting much when I saw SURF SCHOOL this past week. Actually, I like mindless, escapist fluff comedies, and was prepared for one of those here. What I found was one of the most gawd-awful 90 minutes I ever spent in a theater.<br /><br />The plot was simplistic but had potential: typical "fish out of water" scenario, with East Coast transfer student Jordan (Corey Sevier) feeling out of place in a Laguna Beach high school run by a group of championship surfers, led by Tyler (Ryan Carnes). He bands together with other misfits at the school, including a geeky punk, silent goth girl and a perpetual virgin nerd, and enrolls in a surf school prior to the high school surfing championship in Costa Rica. Got the ending figured out yet? No surprises, believe me.<br /><br />Most of the comic relief is provided by the alcoholic former "surf dude" who runs the school (overplayed beyond endurance by Harland Williams), and a couple of oversexed 60's era hippies who run the place where they are staying. Whatever funny moments there are (including a running gag by Williams inviting people for "mahi-mahi" and a chimp "flirting" with the virgin nerd) are overdone until they lose their appeal. And the film is filled with patronizing stereotypes, from three gorgeous Sweedish tourists to the illogical choice of a flaming campy gay MC at the surf championship. The dialog meanders in illogical circles, leaving the audience scratching their heads in confusion and wondering if this was mostly ad-libbed. The outtakes over the closing credits are better than some of the scenes left in the film. The writer/director should consider some other line of work.