We hadden hoge verwachtingen van deze film. Ze waren vergeefs. Dit is een klassiek voorbeeld van een film die bijna geen enkele gedachte aan de plot heeft besteed. Het is een reeks gevechten, van tijd tot tijd onderbroken door dialogen die meer vragen oproepen dan beantwoorden.<br />De 13e Krijger begint met een scène waarin ambassadeur Ahmet (die in het echte leven bestond) na zijn verbanning naar het noorden gaat om de vrouw van de koning niet voor de gek te houden. Hij en zijn kleine gevolg lopen een passerende Vikingbende tegen het lijf en om redenen die nooit zijn uitgelegd moet Ahmet zich bij een groep van 13 Vikingen aansluiten bij een missie om een semi-feodaal dorp te helpen dat wordt aangevallen. Nog vreemder is Ahmets verhaal. '... dat hij heeft besloten om zich bij de Vikingen aan te sluiten. Hij heeft al een missie en lijkt niet onder druk te staan. Zelfs een korte zin als: "Ik heb besloten om te gaan, zodat ik meer te weten kan komen over de Noordvolkers die ik als ambassadeur moet leren begrijpen" zou hebben geholpen.'<br />Onderweg leert Ahmet de Vikingtaal door naar de gesprekken van de Vikingen te kijken. We krijgen nooit te zien hoe een Viking een woord uitspreekt en aan een voorwerp vastmaakt, zodat een waarnemer de betekenis van de woorden kan achterhalen. Toch leert onze held de taal. Hoe groot is die kans? Op dit punt wordt De 13e Krijger een soort Viking 'Zeven Samauri', waarbij onze Vikinghelden de dorpelingen (de lijfeigenen, niet de discogroep, hoewel het me niet zou hebben verbaasd als _die_ Dorpsbewoners waren verschenen) bij elkaar roepen om de stad te verdedigen tegen een bende kannibalen die (voor de zoveelste keer) nooit helemaal worden verklaard.<br />Tijdens de gegarandeerde gevechtsscènes wordt een poging gedaan een vergelijking te trekken tussen de cultuur van Ahmet de Muslum en Rennaisanceman en die van de primitieve maar effectieve Vikingen. Ahmet heeft bijvoorbeeld moeite met het hanteren van een Vikingzwaard, maar als hij eenmaal een kromzwaard heeft dat op maat is gemaakt, staat hij te popelen om in actie te komen (later, als de band op een missie is om de kannibalen aan te vallen, heeft Ahmet een Vikingzwaard op zijn rug gebonden en is het kromzwaard nergens te bekennen). Ook valt Ahmet vlak voor een groot gevecht plotseling op zijn knieën om te bidden, zoals Muslins vijf keer per dag doet (hoewel we hem dat nooit op een ander moment zien doen). Hoe dan ook, je kunt bijna voelen hoe de draden van een plot hier om Ahmet heen draaien als toeschouwer van een andere cultuur, maar het is nooit duidelijk en ontwikkelt zich nooit (net als de rest van de film). Er zijn veel gevallen waarin de gebeurtenissen niet logisch zijn. Op een gegeven moment lijkt het erop dat de kannibalen de Vikingen een schop onder hun kont hebben gegeven. Ze steken het dorp in brand en trekken zich vervolgens op het geluid van een hoorn zonder aanwijsbare reden terug. Dat betekent alleen maar dat ze later opnieuw moeten aanvallen, als het dorp tijd heeft gehad om zich een beetje te herstellen. Er schijnt ook voodoo in het spel te zijn, en de Vikingen (en Ahmet, voor een tijdje) weten niet of de kannibalen mensen of geesten zijn. Het is niet duidelijk waarom er enige twijfel bestaat, aangezien de kannibalen eruitzien als mannen met dierenhoofdtooien en vallen als ze worden neergestoken. En in de hele film lijkt de kans dat we de Vikingen kunnen verslaan ongeveer 20 of 30 tegen 1 (en de kannibalen zijn te paard!), maar op de een of andere manier loopt het goed af.<br />De film baseert zich op een thema van eer en moed. De leider van de Vikingen is nobel en vecht tot hij niet meer kan vechten. Maar dat thema wordt ondermijnd door de talloze gaten in de plot. Waarom zouden we ons druk maken over deze mensen en waar ze voor vechten? Waarom zijn het er maar 13? Waarom vallen de kannibalen aan? Hoe is dit begonnen? Zonder antwoorden op basisvragen (en zonder duidelijke aanwijzing voor een morele oorzaak), valt het idee van eer af. Ik kan niet geloven dat de gemiddelde waardering voor deze film 6,2 is. We hebben hem een 2 gegeven.
We had high hopes for this movie. They were in vain. This is a classic example of a movie that had almost no thought put into its plot. It is a series of fights, interrupted from time to time with scenes of dialogue that raise more questions than they answer.<br /><br />The 13th Warrior begins with a scene of Ambassador Ahmet (who existed in real life) headed north after being sent away so he won't fool around with the king's wife. He and his small retinue bump into a passing Viking gang, and for reasons never explained Ahmet must join a band of 13 Vikings in a mission to help a semi-feudal village that is under attack. Even more odd is Ahmet's decision to join the Vikings. He already has a mission, and doesn't seem to be under any duress. Even a throw-away line along the lines of, "I decided to go, so I could learn more about these North People who I will need to understand as ambassador" would have helped. <br /><br />Along the way Ahmet learns how to speak the Viking language by, apparently, watching the Vikings talk. Never are we shown a Viking saying a word and tying it to an item, so that an observer might be able to attach meaning to the words. Yet somehow our hero learns the language. What are the odds of that?<br /><br />At this point The 13th Warrior becomes a sort of a Viking "Seven Samauri," with our Viking heroes gathering the village people (the serfs, not the disco group, though if *those* Village People appeared it would not have surprised me) to defend the town against a band of cannibals who are (again) never fully explained.<br /><br />During the ensuring battle scenes, there is an attempt to show a juxtaposition between the culture of Ahmet the Muslum and Rennaisance Man and that of the crude but effective Vikings. For example, Ahmet has trouble wielding a Viking broadsword but once he has a curved scimitar made to order he is ready to rock (of course, later, when the band sorties on a mission to attack the cannibals, Ahmet has a Viking broadsword tied to his back and the scimitar is nowhere in sight). Also, just before a big battle, Ahmet suddenly drops to his knees to pray as Muslins do five times a day (though we never see him do it at any other time). Anyway, you can *almost* feel the threads of a plot here revolving around Ahmet as an observer of another culture, but it never is clear nor develops (just like the rest of the movie).<br /><br />There are many instances where events make no sense. The cannibal tribe at one point early on seem to have kicked the Vikings' butts and are burning the village, then withdraw at the sound of a horn for no apparent reason. It just means they have to attack again later, after the village has time to recover a bit. There also seems to be some voodoo involved in that the Vikings (and Ahmet, for a little while) don't know if the cannibals are men or spirits. It's unclear why there is any doubt, since the cannibals look like guys with animal headdresses and fall when they are stabbed. And throughout the movie it appears that the odds are something like 20 or 30 to 1 against the Vikings (and the cannibals are on horses!), yet somehow we have a happy ending.<br /><br />The movie *tries* to draw on a theme of honor and courage. The Viking leader is noble and fights until he can no longer fight. But that theme is underminded by the numerous ploy holes. Why should we care about these people and what they fight for? Why are there only 13? Why do the cannibals attack? How did this start? Without answers to basic questions (and no clear indication of a moral cause), the idea of honor falls flat.<br /><br />I cannot believe the average rating for this movie is 6.2. We gave it a 2.