Dit is een van de weinige films die ik herhaaldelijk heb gezien of die ik nodig heb om mijn humeur op te krikken. (Andere zijn Harold & Maude en What a Wonderful Life.) Ik loop weg met een hernieuwd gevoel van macht, doelgerichtheid en vastberadenheid. Daar kwam nog bij dat ik genoot van: 1) de timing <0xE2><0x80><0x93> de film bestaat uit drie korte fragmenten en ik waardeer de volgorde waarin de drie worden gepresenteerd; 2) gevoel voor humor <0xE2><0x80><0x93> het tweede fragment is heel charmant en ik vond het vanuit het oogpunt van een kind goed geschreven <0xE2><0x80><0x93> het vermijdt dat je een volwassene bent die doet alsof hij een kind is; 3) lange dansscènes <0xE2><0x80><0x93> er moeten verscheidene fragmenten van drie minuten zijn, zonder montage (de muziek is zo sterk dat als ik een stuk van Faure hoor, als het tenminste...' Het is niet het stuk in deze scène waar het me aan doet denken, dat ik een paar seconden moet stoppen omdat de herinnering zo levendig is); 4) de diepgaande verkenning van 'wat juist is' <0xE2><0x80><0x93> ik waardeer niet alleen de presentatie van de twee kanten van elke beslissing die in alle korte films wordt genomen, maar ook dat een snelle Hollywood-oplossing wordt tegengewerkt; en ten slotte 5) een jonge Kirk Douglas <0xE2><0x80><0x93> de ouderwetse, mannelijke figuur. Mijn enige wens is dat hij vaker op het witte doek te zien zou zijn.
This is one of the few movies that I've watched repeatedly or when I need an attitude boost. (Others are Harold & Maude and What a Wonderful Life.) I walk away with renewed sense of empowerment, purpose and determination. In addition to that, I enjoyed: 1) the timing--the movie consists of three shorts and I appreciate the order in which the three are presented; 2) sense of humor--the second short is quite charming and I thought well written from a child's point of view--it avoids being an adult pretending to be a child; 3) long dance scenes--there must be several three minute scenes with no editing cuts (the music is so strong that whenever I hear a piece by Faure, if it's not the piece in this one scene it reminds me of it, that I must stop a few seconds because the memory is so alive); 4) the deep exploration of "what is right" --I not only appreciate the presentation of the two sides of every decision presented in all of the shorts, but also that a quick Hollywood solution is resisted; and finally 5) a young Kirk Douglas--which is the old fashioned manly-man. My only wish is that is would be shown on the big screen more often.