Het is altijd riskant om een veteraan op het gebied van filmvideo's en reclamefilmpjes te vragen een speelfilm te regisseren. De resultaten kunnen schitterend zijn, maar ook letterlijk waardeloos, en het laatste waar een beschaafd publiek tegenwoordig behoefte aan heeft, is nog zo'n zenuwslopende, twee uur durende miskleun die eruitziet als een helse Taiwanese popvideo.<br />Met Susie Au, een eersteklas filmster met een cv vol popproducties, was het maar al te waarschijnlijk dat dat scenario werkelijkheid zou worden. Sterker nog, haar regisseursdebuut Ming Ming lijkt in dit opzicht een compromis te hebben bereikt. De eerste twintig minuten zijn zo pijnlijk onzinnig en overdreven gestileerd dat je je niet kunt voorstellen...' Onwillekeurig krimpt ze in elkaar van woede, maar als die eerste fasen van belachelijke OTT-populisme voorbij zijn, blijkt het project best leuk te zijn.<br /><0x3E><0x3E> Haal de voor de hand liggende poging om de belangstelling voor Kill Bills Hongkong-erfenis aan te wakkeren door middel van transparante'referenties' van je af, en daaronder ligt een redelijk interessante escapade op de loer.<br /><0x3E><0x3E> Het voordeel is dat Ming Ming personages aflevert die verrassen met hun vermogen om te groeien en te evolueren in de loop van een relatief korte en vaak zeer lege opname. Aan het hoofd van de cast staat Zhou Xun, die passend genoeg twee afzonderlijke en identiek uitziende hoofdrolspelers speelt. Zhou heeft in het verleden een bonte verzameling optredens tentoongespreid. Ze schitterde in _Where All the Flowers Gone_ en _China's Bicycle_, maar was irritant in films als _Suzhou River_, waarin ze overdreven acteerde.<br />In Ming Ming is ze allebei.<br />Als de titulaire figuur speelt Zhou een vaag _Trinity-meet_ <0xE2><0x80><0x93> de bruid <0xE2><0x80><0x93>, een ontevreden huurmoordenaar die een heel nieuwe draai geeft aan kralen en rozenkransen. In plaats van vuurwapens gooit ze met knikkers naar haar tegenstanders, waarbij ze een spoor van verwoesting trekt via de handlangers van de aartsmaffiabaas Broeder Kat (Jeff Chang). Dit gebeurt nadat Ming Ming een som geld heeft losgepeuterd van de baas van de bende, geld dat gebruikt moet worden om een nieuw leven voor haar te financieren met de mokkende spetter Ah D. De laatste, een vuistvechtende maffia-infiltrant, wordt vertolkt door Daniël Wu in een uiterst teleurstellende rol. We zijn eraan gewend geraakt om van Daniël kwaliteit en oprechtheid te zien, en in Ming Ming zijn die deugden gewoon niet te zien.<br />Terug naar het verhaal. Met een beetje mazzel komen de met grote ogen kijkende slippendrager Ah Tu (Tony Yang) en de tweelingzus Nana (Ming Ming) bij elkaar als het geld zoekraakt, in andere handen overgaat en bij deze twee ogenschijnlijk totaal verschillende individuen terechtkomt.<br />Op de vlucht nemen Nana en Ah Tu de film over en laten zien dat hij verdienstelijk is. Zowel Zhou Xun als Tony Yang levert zeer respectabele voorstellingen af, die op weg naar en rond Sjanghai door middel van dialogen en stemmingsbepalende scènes worden uitgebeeld. <br />Yang maakt indruk als de onschuldige, loyale en liefhebbende Ah Tu, wat zeker bijdraagt aan de portfolio van de jonge acteur. Zhou Xun verblindt de aanwezigen als de echte Nana, een personage dat de actrice veel meer recht doet dan het uit karton geknipte silhouet dat Ming Ming is. En wie had kunnen denken dat Ms. Zhou zo vloeiend Kantonees spreekt? Ja, taal speelt een belangrijke rol in Ming Ming, en daarvoor groeten we het productieteam. Kantonees, Putonghua en Sjanghainees vinden hier allemaal hun plaats, de laatste tot op grote hoogte vanuit de sensuele mond van de allang verdwenen maar nooit vergeten mooie Kristy Yang, zelf een Sjanghainees. Ja, ze is terug! Hoewel het maar een kleine camee is, is het toch geweldig om haar weer om me heen te hebben. <br />Ming Ming bevat bovendien enkele zeer aangename muziek, die over het algemeen goed geproduceerd is. Die koortsachtige openingsscènes hadden we gemakkelijk kunnen laten schieten, maar uiteindelijk wordt een armageddon-achtige debacle net op tijd afgewend voor een bonafide wending die voor de verandering de verschillende stukken van de intrige met gratie bij elkaar brengt in plaats van met overhaaste onhandigheid.<br />Dit is niet het nieuwe criterium voor indie-cinema, maar het werk wordt er wel mee gedaan en het moet worden gezien door alle liefhebbers en aanhangers van filmmaken in Azië en films in het algemeen. Het is ook een positief bewijs dat eerste indrukken bedrieglijk kunnen zijn, dus wanhoop niet, hou vol en je zult beloond worden.<br />Rating: * * * 1/2.
Getting a veteran of movie videos and commercials to direct a feature film is invariably a risky proposition. The results can shine or literally suck, and the last thing any sophisticated audience needs these days is another jittery, two hour-long mishmashed affair that looks like a Taiwan pop music video from hell taken to an extreme.<br /><br />With Susie Au, a first-time movie helmswoman with a resume full of pop productions, that scenario was all too likely to become reality. In fact, her directorial debut Ming Ming seems to have reached a compromise in this respect. Its first twenty minutes are so painfully nonsensical and over stylized you can't help but cringe in anger, yet after those initial phases of ridiculous OTT poppiness blow over, the project reveals itself as quite enjoyable.<br /><br />Get past the obvious attempt to rekindle interest in Kill Bill's Hong Kong heritage through transparent "references", and beneath lurks a passably interesting escapade.<br /><br />On the upside, Ming Ming delivers characters that surprise with their ability to grow and evolve over the course of a relatively short, and frequently very vacuous, release. Heading the cast is Zhou Xun, who fittingly enough plays two separate and identical looking protagonists. Ms. Zhou has displayed a mixed bag of performances in the past, shining in Where Have All the Flowers Gone and Beijing Bicycle, but irritating with exaggerated acting in films like Suzhou River.<br /><br />In Ming Ming, she's both. As the titular character, Zhou does a vaguely Trinity-meets-The Bride, disaffected assassin that puts a whole new spin on beads and rosaries. Instead of guns, she launches marbles at her adversaries, cutting a swath of destruction through the henchmen of arch mobster Brother Cat (Jeff Chang). This happens after Ming Ming purloins a sum of money from the gangland boss, funds to be used in financing a new life for her with sulking hunk Ah D. The latter, a fist-fighting mob enforcer, is conveyed by Daniel Wu in a thoroughly disappointing part. We've gotten used to seeing quality and sincerity from Daniel, and in Ming Ming he just doesn't have those virtues on display.<br /><br />Back to the story. Oddball luck brings together wide-eyed triad lackey Ah Tu (Tony Yang) and Ming Ming twin Nana as the money gets misplaced, changing hands and ending up with these two apparently totally unrelated individuals.<br /><br />On the run, Nana and Ah Tu take over the movie and show it does have merit. Both Zhou Xun and Tony Yang proceed to deliver very respectable performances, showcased by way of dialog and mood-setting scenes on the way to and around Shanghai.<br /><br />Yang impresses as innocent, loyal and loving Ah Tu, certainly adding to the young actor's portfolio. Zhou Xun truly dazzles those in attendance as the genuine Nana, a character doing the actress far greater justice than the cardboard cutout silhouette that is Ming Ming. And who knew Ms. Zhou is so fluent in Cantonese? Yes, language plays an important part in Ming Ming, and for that we salute the production team. Cantonese, Putonghua and Shanghainese all find room herein, that last one to a large degree from the sensuous mouth of long gone but never forgotten lovely Kristy Yang, a Shanghai native herself. Yes, she has returned! Although a small cameo, it's still awesome to have her around again.<br /><br />Ming Ming further contains some highly enjoyable music, and is generally well-produced. Those frenzied opening sequences we could have easily dispensed with, but in the end an Armageddon-like debacle is averted just in time for a bona fide twist ending that, for a change, puts the various plot pieces together with grace rather than rushed clumsiness.<br /><br />This isn't the new benchmark for indie cinema, but it gets the job done and should be viewed by all appreciators and supporters of film-making in Asia and movies in general. It's also proof positive that first impressions can be deceiving, so please, don't despair, stick with it and you will be rewarded.<br /><br />Rating: * * * 1/2