Luc Besson heeft meegewerkt aan enkele van de meest provocerende en intrigerende actiefilms van de afgelopen 15 jaar, en zijn introductie van de gemiddelde Amerikaanse bioscoopbezoeker begon in 1991 met 'La Femme Nikita'. De film begint met een schietpartij in een drugstore waarbij drie junkies en een paar politiemannen om het leven komen. Bessons gewelddadige chic komt in deze film goed tot zijn recht. In het strijdgewoel overleeft alleen de jonge Nikita (Anne Parillaud) het, nadat ze een politieman heeft gedood die op een cruciaal moment niet op zijn hoede was. Voor de Franse rechtbank staat haar een zekere dood te wachten. Ze kan kiezen tussen een dodelijke injectie of een vervalsing van haar executie, en vervolgens een nieuw leven beginnen als vrouwelijke supermoordenaar/spion. Nikita, een verwilderd, verwilderd kind, heeft op straat bepaalde vaardigheden opgedaan die uiteindelijk heel waardevol blijken te zijn voor haar contactpersonen bij de overheid, aangezien ze het hen en vooral haar hoofdmentor Bob (Tcheky Karyo) moeilijk maakt. Er wordt geen geheim gemaakt van zijn genegenheid voor haar, maar hij probeert Nikita om te vormen tot een waardevol persoon, en dat lukt hem met de hulp van een andere agent, gespeeld door de actrice Jeanne Moreau, die haar de fijnere kneepjes van het vrouw-zijn bijbrengt. Aan het eind van haar opleiding is Nikita gemodelleerd tot een mooie, sexy vrouwelijke huurmoordenaar. Besson doet geen enkele poging zijn film op te offeren aan de conventies van Hollywood, en hij bewijst dat de dagen van de door vrouwen geleide actiefilm nog niet voorbij zijn. Parillaud is meeslepend, zoals ze zich in het begin bijna niet bewust lijkt te zijn van haar identiteit als vrouw. Als ze niet bezig is hooggeplaatste politieke functionarissen uit te schakelen, verleidt ze een vriendelijke en zachtaardige winkelbediende, die smoorverliefd op haar wordt, net als zij op hem. Ten slotte heeft 'La Femme Nikita' een paar van de meest gestileerde en gewelddadige actiescènes die ik in tijden heb gezien. 's''s's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's's
Luc Besson has been behind some of the most provocative and intriguing action films of the last 15 years, and his introduction to mainstream American cinema-goers began with 1991's "La Femme Nikita." Beginning with a drug store shootout that leaves three junkie punkers and a few policemen dead, this film is rapidly engaging and shows off Besson's violent chic. In the fray, only young Nikita (Anne Parillaud) survives, after offing a policeman who had let his guard down at a crucial moment. Facing certain death in France's court of law, she is given two choices: lethal injection, or have her execution faked, and then assume a new life as a female super-assassin/spy. A wild-raised feral child of sorts, Nikita had picked up certain skills on the street that eventually prove to be quite valuable to her government handlers, as she makes things difficult for them and especially her chief mentor Bob (Tcheky Karyo). No secret is made of his affections for her, but he tries to mold Nikita into a valuable person, and he's able to do it with the help of another agent, played by actress Jeanne Moreau, who teaches her the finer ways of womanhood. By the end of her training, Nikita has been modeled into a fine, sexy female assassin. Besson makes no attempts to sacrifice his film in the ways of Hollywood convention, and he proves that the days of female-driven action cinema are not yet dead. Parillaud is compelling, as at first, she almost seems unaware of her identity as a woman. When she isn't taking out high-powered political officials, she's romancing a kind and gentle shop clerk, who falls madly in love with her as she does with him. Lastly, "La Femme Nikita" has some of the most stylized and violent action scenes of any movie I've seen in a while. Luc Besson, with this film and much of his subsequent work, has proved he is one of cinema's most valuable personalities on the European, Asian, and American action film circuits. Also, be aware of a cameo by future Besson "Leon" (1994) star Jean Reno as Victor the Cleaner, in what is pretty much an early prototype of his role from that star-making breakthrough film.<br /><br />8/10