Een ander jaar was er weer een kerstspektakel van de Zweedse publieke omroep. Ieder jaar rond de kerst heeft de svt een nieuwe 'grote' productie om te vertonen, en elk jaar voelt het op z'n minst een beetje teleurstellend. En wat deze producties betreft moet 'Snapphanar' een van de slechtste van de afgelopen jaren zijn.<br />Wat me het meest schokt aan deze productie is ongetwijfeld het ongelooflijk lage ambitieniveau. Het is voor mij altijd gemakkelijker om een film te vergeven als hij zich op de sterren richt en faalt. 'Snapphanar' richt zich naar het schijnt nauwelijks op de boomgrens, en toch is het een teleurstelling. Misschien is het een teken van een extreem laag zelfbeeld bij de Zweedse publieke omroep?<br />Het vreemde is dat deze productie op het eerste gezicht niet zo slecht is. De beelden zijn vrij goed, de productiewaarden zijn niet slecht voor een (in internationaal perspectief) laag budget. Maar onder de barsten in het oppervlak kun je zien hoe ondiep het is. Hier zien we de lage ambitie waar ik het eerder over had. Historische feiten worden verzonnen, veranderd of gewoon genegeerd. En het script lijkt geschreven te zijn door een tienjarige. De plot is simplistisch, de 'twisters' zijn van een kilometer afstand te zien en het verhaal zelf is oninteressant en saai. Als thema zou het verhaal over 'Snapphanar' interessant kunnen zijn. Het is (voor zover ik weet) een vrij uniek iets in de Zweedse geschiedenis. Maar de hele premisse wordt hier verkwist door slecht schrift en een niet-bestaand respect voor historische feiten. Ook het feit dat deze partizanen een bende volslagen idioten lijken te zijn, maakt het er niet beter op. Ze worden afgeschilderd als een stelletje strompelende weldoeners zonder enige vechtkunst, waardoor het heel duidelijk wordt waarom Skandinavië tegenwoordig nog steeds Zweeds is.<br />Nou, wat dacht je van de amusementswaarde? Soms kan een behoorlijke amusementswaarde op het eerste gezicht zelfs de meest oppervlakkige film redden. Maar in dit geval niet, vrees ik. Er zijn gewoon te veel dingen om je aan te ergeren, zelfs als je niet goed nadenkt over wat je kijkt. De onbegrijpelijke accenten (die klonken als het Zweeds-dialect vermengd met Deens en een tikkeltje achterlijk), de 'Le Pacte des Loups' <0xE2><0x80><0x93> vechtscènes zonder energie, en de namen en dialogen die je op de meest ongepaste momenten aan het lachen maken. De regisseurs Mderlind en Stein hebben een duidelijk Hollywood-complex dat ook op een verontrustende manier doorschijnt.<br />Ik weet niet hoeveel 'Snapphanar' kost om te produceren. Het ziet er duurder uit dan de meeste standaard Zweedse tv-programma's, maar omdat het in Estland werd gemaakt, was het waarschijnlijk heel goedkoop. Maar dat deed er niet toe, want dit was beslist een geval van heel weinig poen voor je geld. Ik vraag me alleen af wanneer de Zweedse televisie en filmproducenten zullen begrijpen dat een goed en solide script de basis is van elke goede film. Wanneer ze dat begrijpen en iemand in dienst nemen om het script te schrijven (in plaats van hun geld te verspillen aan vechtscènes die vanuit drie invalshoeken worden gefilmd), dan zou dit misschien amusement kunnen zijn in plaats van alleen maar een saaie verspilling van geld en tijd.
Another year, another Swedish public-service Christmas spectacle. Every year around Christmas SVT has a new "big" production to show, and every year it feels at least a little bit disappointing. And as far as these go, "Snapphanar" has to be one of the worst in recent years.<br /><br />What shocks me most about this production is undoubtedly the incredibly low level of ambition. It's always easier for me to forgive a movie when it aims for the stars and fail. "Snapphanar" barely aims for the tree-line it seems, and still it disappoints. Maybe it's a sign of extremely low self-esteem in Swedish public-service?<br /><br />The strange thing is that on the surface this production is not that bad. The visuals are pretty good, the production values are not bad for a (in international perspective) low-budget production. But under the cracks in the surface you can see how shallow it is. Here we see the low ambition that i mentioned earlier. Historical facts are fabricated, changed or just simply ignored. And the script seems to be written by a ten-year-old. The plot is simplistic, the "twists" can be seen a mile away and the story itself is uninteresting and bland. As a theme the story about "Snapphanar" could be interesting. It's (as far as i know) a rather unique thing in Swedish history. A partisan group wanting to make the shire "Skåne" part of Denmark instead of Sweden, fighting armed battle for their cause. But the whole premise is squandered here by poor writing and non-existent regard for historical facts. Also the fact that these partisan rebels seem to be a gang completely inane idiots doesn't help. They are portrayed like a bunch of stumbling do-gooders completely without fighting skill, making it very clear why Skåne is still Swedish today.<br /><br />Well, how about entertainment value? Sometimes a decent entertainment value on the surface can save even the most shallow movie. Not in this case though i'm afraid. There are just too many things to be annoyed about even if you don't think to closely about what you're watching. The incomprehensible accents (sounding like the Skåne-dialect mixed with Danish and a tinge of retardation), the "Le Pacte des loups"-inspired fighting scenes that lack energy, and the names and dialog that makes you laugh at the most inappropriate moments. Directors Mårlind and Stein have a distinctive Hollywood-complex that also shines through in a disturbing way.<br /><br />I don't know how much "Snapphanar" cost to produce. It looks more expensive than most standard Swedish TV-fare but since it was made in Estonia it was probably quite cheap. No matter though since this was definitely a case of very little bang for your buck. I just wonder when Swedish TV and film-makers will understand that a good and solid script is the base in every good movie. When they understand that and hire someone decent to write the script (instead of burning their money on fight-scenes filmed from three angles), then maybe this could be entertainment rather than just a bland and boring waste of money and time.