Laat ik deze recensie beginnen met te zeggen dat de dvd-uitgave van deze film van Universal beneden alle peil is. Hij is precies hetzelfde als de Polygram VHS-uitgave uit 1993. Er zijn absoluut geen extra's <0xE2><0x80><0x93> geen enkele. Zelfs geen scèneselectie of ondertiteling. De hele film speelt zich in één stuk af, en dat is alles. De beeld- en geluidskwaliteit zijn verschrikkelijk <0xE2><0x80><0x93> je kunt je alleen maar afvragen hoe anders alles had kunnen zijn als Anchor Bay of Network hem in handen had gekregen. Want deze film verdient het. Derek en Clive, de beruchte, smerige alter ego's van Peter Cook en Dudley Moore, zijn schandalig genoeg om de militie van de pc nachtmerries te bezorgen en de rest van ons wekenlang hysterisch over de vloer te laten rollen. Om je een idee te geven van hoe de personages waren, beschreef Peter Cook hen als'sterke conservatieven, waarschijnlijk mecaniciens. Ze houden van een borrel, schamen zich voor vrouwen en denken dat de wereld gek is geworden. Voor hen kwam er een eind aan het leven toen de Big Bopper stierf. Ze vinden het vreselijk om belasting te moeten betalen terwijl het land naar de knoppen gaat.' Kortom, ze zijn een regelrechte, genadeloos grappige bedrieger van elke dronken kroegfanaat die je ooit hebt ontmoet <0xE2><0x80><0x93> de drankzuchtige betweter die bij de geringste provocatie minstens tien minuten lang over elk onderwerp absolute onzin uitkraamt. Deze film, opgenomen op de hak van de schoen (wat de slechte kwaliteit zou kunnen verklaren <0xE2><0x80><0x93> ze hadden hem op film moeten opnemen) in documentaire stijl door Russell Mulcahy en Nic Knowland (die vervolgens de veel minder amusante HIGHLANDER en CATS respectievelijk opnamen) in de Townhouse Studio's in Londen, toont Cook en Moore terwijl ze bezig zijn het laatste album van Derek en Clive op te nemen. De taal is afschuwelijk, de houdingen onvergeeflijk, het onderwerp spectaculair ongepast, en het tweetal lijkt zich kostelijk te amuseren, zelfs als ze elkaar naar de keel vliegen (wat vaak gebeurt). Cook zegt dat hij het 'therapeutisch' vond. om zo'n schunnig, strijdlustig personage te spelen, terwijl Moore op de oefening reageerde in de geest van een stoute schooljongen, genietend van de opwinding van vieze woorden en grove humor. Het is zeker niet voor iedereen weggelegd, maar het vat perfect de geest van de vrije anarchie samen die Derek en Clive op hun best maakt <0xE2><0x80><0x93> je zou willen dat de opnamesessies voor 'Come Again' (hun album uit 1977) ook gefilmd waren, al was het alleen maar om Moore dronken en hysterisch te zien tijdens het beruchte 'My Mum Song'.<br />Al met al een stukje pikzwarte comedygeschiedenis dat een digitale opfrisbeurt nodig heeft om het de 21e eeuw in te slepen.
Let me begin this review by saying that Universal's DVD release of this film is beneath contempt. It's exactly the same as the Polygram VHS release from 1993. There are absolutely no extras - none. Not even scene selection or subtitles. The whole film plays in one chunk, and that's it. The picture and sound quality are terrible - one can but wonder how different things might have been if Anchor Bay or Network had got their hands on it. Because this film deserves it. Derek and Clive, the notoriously filthy alter-egos of Peter Cook and Dudley Moore, are outrageous enough to give the PC militia nightmares and keep the rest of us rolling on the floor in hysterics for weeks. To give you some idea of what the characters are like, Peter Cook described them as "strongly Tory, probably mechanics. They like a drink, are embarrassed by women and think the world's gone mad. Life ended for them when the Big Bopper died. They hate having to pay taxes when the country's going down the pan." In short, they're a dead-on, mercilessly funny spoof of every drunken pub bigot you've ever met - the boozy know-all who'll talk absolute rubbish on any given subject for at least ten minutes at the slightest provocation. We've all been there. This film, shot on a shoestring (which might explain the poor quality - they should have shot it on film instead) in documentary style by Russell Mulcahy and Nic Knowland (who went on to helm the far less amusing HIGHLANDER and CATS respectively) at the Townhouse Studios in London, captures Cook and Moore in the process of recording the final Derek and Clive album. The language is appalling, the attitudes indefensible, the subject matter spectacularly inappropriate, and the pair of them seem to be having a whale of a time, even when they're at each other's throats (which happens a lot). Cook is on record as saying he found it "therapeutic" to play such a scabrous, belligerent character, whilst Moore responded to the exercise in the spirit of a naughty schoolboy, revelling in the excitement of dirty words and crude humour. It's definitely not for all tastes, but it perfectly captures the spirit of freewheeling anarchy that defines Derek and Clive at their best - one wishes the recording sessions for 'Come Again' (their 1977 album) had been filmed as well, if only to see Moore drunk and hysterical during the infamous 'My Mum Song'.<br /><br />All in all, a slice of pitch-black comedy history that needs a digital overhaul to drag it into the 21st century. Are you listening, Universal?