Ik zou willen zeggen dat er spoilers in zaten, maar je kon deze film niet verpesten, en ik denk dat het beter is als je van tevoren gewaarschuwd bent...<br /><br />Sam Elliott (de westernfiguur van The Big Lebowski) speelt in de gebruikelijke MST-personages. Je hebt de kreupele patriarch die de neiging heeft om spontaan feestjes te houden op het gazon, terwijl hij luistert naar 78-toerenplaten van fanfares. Je hebt zijn 'voogd' van enigszins ambivalente seksualiteit. Sam Elliott zelf moet de opdracht hebben gekregen om waar mogelijk zij aan zij met de zon te staan, zodat zijn troep als een gnomon zou staan om de tijd aan te geven. Je hebt de alcoholische 'wilde zoon' met een voorliefde voor snelle auto's, en een paar slecht uitgelegde achtergrondverhalen over Sams personage. Zijn personage is een ecologische onderzoeker met een camera, maar geen notitieblok? Dan heb je nog de 'dochter met de hoge lusten', en de traditionele zwarte bediendenfamilie. Heb ik ook vergeten te vermelden dat dit zich afspeelt op een eiland midden in de Bayou in het zuiden van de Verenigde Staten?<br />Hoe dan ook, te midden van deze groep van afwisselend onsympathieke en ongelooflijke personages, komt er een plaag van kikkers. Ze springen over een stuk taart, maar zijn niet meer dan een kleine irritatie. Een kleine misschien, maar genoeg om onze kreupele patriarch ertoe te brengen iemand in te huren om de Bayou te vergiftigen in de hoop ze af te maken. Onze stoïcijnse 'held', die veel te lang zonder hemd rondloopt, keurt het af. Net als de plaatselijke reptielenbevolking, die de bewoners van het eiland op vrij onwaarschijnlijke wijze een voor een begint op te pikken. Onze onfortuinlijke louche 'persoonlijke assistent' loopt bijvoorbeeld een kas in. Hagedissen doen de deur op slot en smijten twee flessen felgekleurde chemicaliën op de grond. Het zal niemand verbazen dat die zich vermengen en bijna onmiddellijk een fatale giftige rook produceren, waaruit ons slachtoffer alleen had kunnen ontsnappen door zich zwakjes een weg door de polyurethaanwanden te banen. Maar daar dacht hij niet aan, dus stierf hij.<br />Vreemd genoeg, voor een film die 'Kikkers' heet en die zoveel kikkers in beeld brengt, doden de kikkers niet echt. Ik denk dat het zo is.' Het is bedoeld om te impliceren dat ze op de een of andere manier hun geschubde trawanten co<0xC3><0xB6>rdineren, maar het is niet echt duidelijk. Ik zie niet hoe ze hun boodschap zouden kunnen overbrengen aan de schildpad die achter een van de slachtoffers aan zit (ja, de minst opwindende jachtscène ter wereld). En over boodschap gesproken, die hele 'Natuur vecht terug'-boodschap is lachwekkend. Hoe dan ook, de kikkers zien eruit alsof ze aan het eind gaan moorden, als twee van hen op de patriarch springen nadat hij uit zijn rolstoel is gevallen. Hij sterft, maar ik zie niet hoe twee kikkers die op zijn rug springen hem kunnen doden. Het zijn geen grote kikkers. Ze hadden geen messen in hun hand. En trouwens, de 'invasie' is gewoon een stel kikkers. Hou je deuren en ramen op de begane grond dicht, dan gaan ze weg als ze moeten paren.<br />Halliwells filmgids gaf dit een ster <0xE2><0x80><0x93> hetzelfde cijfer dat het 'Brazilië' van Terry Gilliam kreeg.
I would say that there were spoilers ahead, but you couldn't spoil this film, and I think it's better that you're forewarned...<br /><br />'Starring' Sam Elliott (The Big Lebowski's Western dude), it features the usual array of MST-able characters. There is the crippled patriarch with a tendency to hold impromptu parties on the lawn, while listening to 78s of marching bands. There is his 'ward' of somewhat ambivalent sexuality. Sam Elliott himself must have been instructed to stand side-on to the sun wherever possible so that his batch would stand gnomon-like and tell the time. There is the alcoholic 'wayward son' with a penchant for fast vehicles, and some badly-explained backstory concerning Sam's character. Did I mention that Sam's character is an ecological researcher with a camera but no note-pad? There is the highly-sexed 'daughter', and the traditional black servant family. Did I also forget to mention that this is set on an island in the middle of the Bayou in the Southern US?<br /><br />Anyhow, amidst this group of alternately unlikable and unbelievable characters, a plague of frogs arrives. They hop over some cake, but are no more than a minor irritation. Minor, perhaps, but it is enough to stir our crippled patriarch to employ someone to poison the bayou in the hopes of killing them off. Our stoic 'hero', who spends far too long sans shirt, disapproves. As does the local reptile population, who begin to pick off the island's inhabitants one-by-one in pretty unlikely ways. Our hapless louche 'personal assistant', for example, wanders into a greenhouse. Lizards lock the door, before smashing two bottles of brightly-coloured chemicals on the floor. Unsurprisingly, these mix to produce an almost instantly fatal toxic smoke, from which the only feasible escape would have been for our victim to feebly tear his way through the polyurethane walls. But he didn't think of this, so he died.<br /><br />Oddly, for a film called 'Frogs', that features so much stock footage of frogs, the frogs don't actually do any killing. I think it's meant to be implied that they are somehow co-ordinating their scaly cohorts, but it's not really clear. I don't see how they could get their message through to the turtle who chases down (yes, the world's least exciting chase scene) one of the victims. And speaking of message, the whole 'Nature fights back' message is risible. Anyway, the frogs look like they might be killing towards the end where two of them leap on the patriarch after he falls out of his wheelchair. He dies, but I can't see how two frogs leaping on his back kill him. They're not big frogs. They weren't holding knives. And anyway, the 'invasion' is just a bunch of frogs. Keep your doors and ground-floor windows closed, they'll go away when they need to spawn.<br /><br />Halliwell's film guide gave this a star - the same rating it gave Terry Gilliam's 'Brazil'. Halliwell was dead wrong.