Ik heb in 2004 tegen Bush gestemd, maar de film was eigenlijk nogal saai en bracht niets nieuws naar voren. Hij had beloofd dat hij zijn volgende documentaire online zou zetten, misschien heeft hij dat gedaan omdat hij niet wilde bezuinigen op de inkomsten van een fatsoenlijke documentaire die hij aan het maken is.<br />Ik dacht dat hij een documentaire aan het maken was over alle dingen waar bedrijven de afgelopen vier jaar mee weg zijn gekomen, maar in werkelijkheid gaat het over Michael Moores rondreizen door het land voor de verkiezingen van 2004. Het zijn letterlijk alleen maar beelden van zijn toespraken voor verschillende universiteiten en persconferenties die hij gaf in verschillende steden in verschillende staten. Moore heeft ons niets nieuws verteld. De laatste 8 jaar heb ik niets meer van hem gehoord en hij zei absoluut niets over de kandidaten voor 2008.<br />De vorm van de video was deprimerend. Moore zegt: 'Breng de troepen terug, laat een juichend publiek even applaudisseren, dan zie je een willekeurige muzikale gast of beroemdheid en daarna een nieuwslezer praten over wat er in de opiniepeilingen te zien is, om een beetje tijd te winnen.' Hoewel er niets mis is met de vorm, is dat het enige wat deze film heeft, hij wordt gewoon keer op keer herhaald terwijl hij door verschillende steden reist.<br />'Wat is er in godsnaam gebeurd? De blip. De tv staat niet toe dat er gezocht wordt, dus ik kon niet...' Je hoeft alleen maar naar het eind te kijken om te zien of hij nog iets agressievers of interessanters in petto had. Moore is er goed in om controverse te zaaien en de'slechteriken', zoals hij ze noemt, rechtstreeks aan te vallen. Er waren geen persoonlijke gesprekken en interviews, alleen maar toespraken door liefhebbende supporters en in een paar gevallen zelfs kwinkslagen door de oppositie. Hij had een echte documentaire of op zijn minst een kritische evaluatie van de kandidaten van 2008 moeten maken, de luie opstand had op zijn best een extra dvd kunnen zijn. Geregisseerde beelden van hem als superheld die het tij in de swingstaten bijna doet keren, zullen alleen maar steun krijgen van de fanatieke Michael Moore-fans. Moore schept in de film op dat 30 tot 40 procent van de republikeinen die naar _Fahrenheit 911_ keken het uiteindelijk leuk vond. Hetzelfde kan niet van deze film worden gezegd. Er is geen onderzoeksjournalistiek zoals zijn vorige documentaires. Moore praat met zijn aanhangers en geregistreerde democraten, en bovendien heeft hij het voordeel dat hij zijn 'beste' momenten kan regisseren.<br />Republikeinen die ernaar kijken, raken alleen maar geïrriteerd. De film begint met te zeggen dat Kerry de leiding had tot de admin van Bush een oneerlijke verkiezingscampagne tegen Kerry begon. Kerry deed niets en zijn populariteit daalde onder veteranen. Moore pareerde dit vrij goed in de film, maar hij deed het niet. Als tegenhanger van de beelden van Kerry, die zei dat hij voor de oorlog zou hebben gestemd als hij had geweten dat de inlichtingendienst op dat moment vals was. Een paar momenten in de film konden fanatieke republikeinen helemaal gek maken: een gast het volkslied van Finland laten zingen voor een verward publiek dat niet goed werd verteld waarom, zijn opmerkingen over immigratie, een paar van Roseannes hoogdravende grappen, en ten slotte accepteerde Moore als een waanzinnige <0xE2><0x80><0x93> ik geloof dat het dat was <0xE2><0x80><0x93> een bronzen ster die toebehoorde aan de grootvader van een van de mensen in een gebeurtenis. Letterlijk een man die een familie-oorlogsmagie aanbood van een overleden familielid. Ik kromp ineen toen Moore zo weinig nederigheid toonde als iemand die aanbiedt voor zijn eten te betalen. 'Weet je het zeker? Wauw, bedankt.' Het is zonde. Mensen vechten om hun land te verdedigen, maar vooral om hun gezin te verdedigen. Je kunt zoiets persoonlijks niet opvatten als het niets te maken heeft met je eigen familiegeschiedenis. De democraten die naar deze film kijken, zullen zich gaan vervelen, omdat het dezelfde retoriek is die we al hebben gehoord. Ga naar een paar van Obama's toespraken kijken of kijk op zijn website in plaats van naar deze film te kijken. De republikeinen die ernaar kijken, zullen geïrriteerd raken en meer hebben om over te klagen, en ze zullen de verdeeldheid tussen de partijen verder uit de weg willen ruimen.
I voted against Bush in 2004, but the film was actually pretty boring and didn't bring anything new to the table. He had promised he'd throw his next documentary online, maybe he threw out this stuff because he didn't want to skimp out on the earning potential of an actual decent documentary he's making.<br /><br />I had thought he was making a documentary showing all the things corporations have been getting away with in the last four years, but actually it's about Michael Moore's tours around the country for the 2004 elections. Literally it's just footage of his speeches to different universities and local press conferences when he toured several cities in swing states. Moore didn't present anything new we hadn't been hearing for the last 8 years and he said absolutely nothing about the 2008 candidates.<br /><br />The format of the video was depressing. Moore says bring back the troops, kick out bush for a while to a cheering audience, it shows a random musical guest or celebrity then it shows a news caster talking about what the polls show to give a little time effect. While there's nothing particularly wrong with format, that's all there is to this film, it just repeats over and over as he tours different cities.<br /><br />What the heck just happened? The blip.TV embed does not allow seeking so I couldn't just skip to the end to see if he had something more aggressive or interesting up his sleeve. Moore is know for stirring up controversy and attacking what he feels are the "bad guys" straight-on. There was no face-to-face talks and interviews, only speeches to loving supporters and in a few instances, quips to the opposition that also showed up. He should have made a real documentary or at least critical review of the 2008 candidates, the slacker uprising could have been a DVD extra at best. Edited footage of him as super hero almost changing the tide in the swing states will only gain support from the hardcore Michael Moore fans. Moore brags in the film about how 30 - 40% of republicans that watched Fahrenheit 911 ended up liking it. The same cannot be said for this film. There is no investigative journalism like his previous documentaries. It's Moore talking to his supporters and registered democrats in addition to having the benefit of editing his "best of" moments.<br /><br />Republicans that watch it will only get annoyed. The film starts by saying Kerry was in the lead until the Bush admin ran an unfair smear campaign on Kerry. Kerry did nothing and his popularity dropped among veterans. Moore countered this pretty well in the movie, but he didn't counter the footage of Kerry saying he would have voted for the war even if he knew the intelligence was false at the time. A few moments in the film would drive zealous republicans crazy like: allowing a guest to sing the Finland national anthem to a confused crowd that wasn't properly told why, his comments on immigration, some of Roseanne's over the top jokes, and finally Moore insanely accepted, I believe it was, a bronze star that belonged to the grand father of one of the people in an event. Literally a guy went up and offered a family war metal from a deceased relative. I cringed as Moore seem to give as little humility to it as someone offering to pay for his dinner, "Really are you sure? Wow thanks." It's a waste. People fight to defend their country but more so to defend their family. You just can't take something so personal to someone's family history when its completely meaningless to yours. Democrats who watch this movie will get bored, since it's the same rhetoric we've already heard. Go watch several of Obama's speeches or check his website instead of watching this movie. Republicans who watch it will get annoyed and have more to complain about, further outlining the divisions between the parties that we should instead work to break.