Deze restauratie van de oorspronkelijke productie uit 1926 lijkt bijna een anachronisme. We vinden het een beetje eng om naar een stomme film in kleur te kijken. Hoewel kleur rond 1923 het domein van de stomme film binnendrong, is meer dan 95 procent van de stomme films in kleur verloren gegaan. Dit is een zeldzame traktatie (ook al zien we alleen bruine, rode en blauwe kleuren en ook al is het water soms rood en soms blauw) en samen met de oorspronkelijke score die opnieuw is opgenomen en 19 minuten van de eindopnamen na de film van 90 minuten, is het een soort gebeurtenis. De inhoud is de gebruikelijke formulefilm, een echte stoere film in de zin van Errol Flynn. Fairbanks, Billie Dove en Donald Crisp spelen allemaal goed. Geen geweldige film, maar prachtig om naar te kijken in deze vroege fase van het kleurenproces. (Voor geweldige tweekleurige Technicolor-films van Michael Curtiz uit het begin van de jaren dertig: DOCTOR X en MYSTERY OF THE WAX MUSEUM.
This restoration of the original 1926 production almost seems like an anachronism. We feel somewhat creepy watching a silent film in color. Although color entered the realm of silent film around 1923, over 95% of the silent films in color are lost. This is a rare treat (even though we only see browns, reds and blues and even though the water is sometimes red, sometimes blue) and along with the original score re-recorded and 19 minutes of outtakes following the 90 minute feature, it is somewhat of an event. The content is the usual formulaic action film, a real swashbuckler in the Errol Flynn sense of the word. Fairbanks, Billie Dove and Donald Crisp all perform well. Not a great film by any means but lovely to look at in this early color process' infancy. (For great two-strip Technicolor see Michael Curtiz' back to back horror films of the early thirties - DOCTOR X and MYSTERY OF THE WAX MUSEUM.