'Monk' is een aardige nieuwe tv-serie. De titelfiguur is een voormalige politierechercheur die lijdt aan een obsessief-compulsieve stoornis (OCD). In het begin was ik bang dat de serie zijn ocs te veel zou uitmelken voor de humor en er een venijnige, geestige running joke van zou maken, of dat het te sentimenteel zou worden door de kruiperige sympathie voor hem. Gelukkig hebben de schrijvers en de regisseur van de serie een goed middenpad gevonden, een combinatie van menselijke waardigheid en genoeg humoristische situaties om het fris en vrolijk te houden. De personages zijn redelijk goed, met twee uitzonderingen: de assistent van de politiecommissaris en de wekelijkse schurken. De assistent is zo eendimensionaal als een domkop. Hij is het soort personage dat ooit grappig is, maar als vaste rol ongelooflijk en irritant. De wekelijkse schurken zijn er vaak te veel op gefixeerd om van het landschap te genieten. Het is alsof je naar Scooby Doo kijkt, waar de gepakte slechterik aan het eind altijd snerend zegt: 'En ik zou er nog mee weggekomen zijn ook, als die gestoorde vent en zijn sexy verpleegster er niet waren geweest!'<br />Het aspect van de show dat naar mijn mening het zwakst is, is de geloofwaardigheid als politieprocedé. Ja, ik weet dat dit karakterdrama is en niet weer een spin-off van de Law & Order-franchise, maar ik heb een interview met de schepper van de show gezien, waarin hij zei dat een van de hoofddoelen van deze show is om te functioneren als een whodunnit die aanwijzingen zoekt, zoiets als een Sherlock Holmes-verhaal. In dat opzicht vind ik het moeilijk om in Monks capaciteiten te geloven. Zijn scherpe oog voor detail is een combinatie van een slimme vent, een getrainde detective en iemand met een dwangneurose. Maar zijn encyclopedische kennis van schijnbaar elk onderwerp dat in de loop van het evalueren van bewijsmateriaal naar voren komt, is niet te verteren. Bovendien zorgt dat bovennatuurlijke talent ervoor dat de plot zich niet in één keer ontvouwt. Er is geen sprake van een toenemende spanning, zoals wanneer Monk veldwerk doet of onderzoekstijd besteedt aan het uitzoeken van dingen; hij hoeft alleen maar alle aanwijzingen te zien en, boem!, hij heeft het antwoord.<br />Over het geheel genomen is Monk een goede show. Hij is zeker bovengemiddeld voor netwerk- en kabel-tv. Ik ben een erg kieskeurige kijker (op het moment kijk ik ongeveer 5 uur per week), en nadat ik een paar afleveringen heb gezien, vind ik dat de tekortkomingen van het programma de grens hebben bereikt tussen wat het bekijken waard is en wat niet.
"Monk" is a decent new TV show. The title character is a former police detective who suffers from obsessive-compulsive disorder (OCD). At first I was worried that the show would milk his OCD too much for humor value and make it a mean spirited run-on joke, or that it would become too sappy with fawning sympathy for him. Thankfully, the show's writers and director have found a good middle path combining human dignity with enough humorous situations to keep it fresh and upbeat. The characters are fairly good, with two exceptions: the police chief's assistant and the weekly villains. The assistant is one-dimensional as a dunce. He's the sort of character who's funny once but unbelievable and annoying as a regular role. The weekly villains often engage too much in chewing the scenery. It's like watching Scooby Doo, where at the end the apprehended bad guy always sneers, "And I would have gotten away with it, too, if it weren't for this crazy guy and his sexy nurse!"<br /><br />The aspect of the show that's weakest in my opinion is its believability as a police procedural. Yes, I know this is character drama and not another spinoff from the Law & Order franchise, but I did see an interview with the show's creator where he said that one of the main goals of this show is to function as a clue-finding whodunnit, much like a Sherlock Holmes story. In that respect I have difficulty believing Monk's abilities. His astute eye for detail, I'll accept as a combination of him being a smart guy, a trained detective, and an OCD sufferer. But his encyclopedic knowledge of seemingly every topic that comes up in the course of evaluating evidence, I can't swallow. In addition, that preternatural genius removes some of the plot buildup. There's no increasing tension as Monk puts in legwork or research time figuring things out; he just has to see all the clues and, Bam!, he's got the answer.<br /><br />On the whole, Monk is a good show. It's definitely above average for network and cable TV series. But I'm a very picky viewer (I currently watch about 5 hours/week), and after watching several episodes I find the show's shortfalls put it right at the borderline between what I think is worth watching and what is not.