Jim Jarmusch is een onafhankelijke filmmaker die bekendstaat om zijn veelgemaakte anti-oorlogsfilms met een eigentijds tintje, duidelijk geïnspireerd door de Franse New Wave van de cinema. Zoals de meeste van zijn films hebben Night on Earth en Night on Earth een harde realiteit, maar aan het eind van de film voel je je goed en tevreden. Night on Earth is een excentrieke cultfilm die je wel een beetje opvrolijkt.<br />Deze film is in feite een bloemlezing. De gebeurtenissen in de film vinden plaats op dezelfde avond. Het zijn vijf verhalen die zich afspelen in vijf steden: Los Angeles, New York, Parijs, Rome & Helsinki. Ongeveer 99 procent van de film speelt zich af in een taxi. Het toont de relatie die taxichauffeurs soms met hun klanten hebben.<br />In het Los Angeles-gedeelte is Winona Ryder een stoere taxichauffeur die Gena Rowlands oppikt, een Hollywood-personage. In het New York-gedeelte is Armin Mueller-Stahl een Duitse immigrant die in de straten van New York les krijgt van Giancarlo Esposito. In het Parijs-gedeelte vangt een Afrikaanse taxichauffeur een blinde vrouw op. In het Rome-gedeelte is Roberto Benigni een chauffeur met een grote mond die een ziekelijke priester oppikt. En in het Helsinki-gedeelte voeren drie arbeiders, van wie er een depressief en dronken is, een interessant gesprek met de chauffeur.<br />Dit is een van Jarmusch' personages. 'Het is een van de beste films van Roberto Benigni, omdat hij laat zien hoe belangrijk subtiliteiten in het rijden in een taxi kunnen zijn. Ik heb zelf een ervaring met een taxi gehad toen ik in Berlijn in een taxi reed, dus er is een persoonlijk verband voor mij. Het is anders dan de meeste Jarmusch-films omdat het in kleur is opgenomen, terwijl de meeste Jarmusch-fans de voorkeur zouden geven aan zwart-wit. Het is opbeurender dan de meeste van zijn films, dus zwart-wit zou niet zo goed uitpakken.'<br />'Het heeft een komische waarde. Het personage van Roberto Benigni is absoluut om van te smullen. In de film zit een echt geweldige muziekscore van een van mijn favoriete artiesten, Tom Waits. Zijn nogal jazzy klanken geven het een noir-achtig gevoel. Het is een vreemd soort film, maar hij is goed gefilmd, goed geschreven, goed geacteerd en hij geeft je een goed gevoel.
Jim Jarmusch is an independent filmmaker known for making a lot of anti-mainstream films with an offbeat track to them, clearly inspired by the French New Wave of cinema. With NIGHT ON EARTH, as most of his pictures, they have some harsh reality in it, but at the end it makes you feel good and satisfied. NIGHT ON EARTH is an offbeat cult film that does lift your spirits somewhat.<br /><br />This film is really an anthology. The events of the film take place on the same night. It's five stories taking place in five cities: Los Angeles, New York, Paris, Rome, & Helsinki. About 99% of the film takes place inside a taxicab. It shows the relation that taxi drivers sometimes have with their customers.<br /><br />In the Los Angeles segment, Winona Ryder is a tomboy cab driver picking up Gena Rowlands, a Hollywood persona. In the New York segment, Armin Mueller-Stahl is a German immigrant driver taught by Giancarlo Esposito the streets of New York. In the Paris segment, an African cab driver picks up a blind woman. In the Rome segment, Roberto Benigni is a motor-mouthed driver picking up a sickly priest. And in the Helsinki segment, three workers, one of whom is depressed and drunk have an interesting conversation with the driver.<br /><br />This is one of Jarmusch's best films, because it shows how important to subtleties in riding in a cab can be rather uplifting. I myself had a taxicab experience like this while riding a cab in Berlin, so there's a personal connection for me. It's different from most Jarmusch films because it's filmed in color, when most Jarmusch fans would prefer black and white. It's more uplifting than most of his films, so the black and white wouldn't work out so well.<br /><br />It has a comedic value to it. Roberto Benigni's character is absolutely to die for. There's a really great musical score in the film by one of my favorite artists, Tom Waits. His rather jazzy sounds give it a noir-ish feel to it. It's an offbeat kind of film, but it's well filmed, well scripted, well acted, and has a feel-good value to it.