Joan Crawford is een misplaatste rol van een rijke Amerikaanse weduwe die naar Londen verhuist en het aan de stok krijgt met de Britten uit de hogere kringen. De lethargische komedie, die in 1929 was geregisseerd door Norma Shearer, heeft één plotwending, maar tegen de tijd dat die wordt onthuld, zijn veel kijkers misschien al moe en afgestompt. De eerste helft van de film is zo traag dat ik gemakkelijk kan begrijpen waarom dit in 1937 zo'n flop was. De tweede helft wordt wel beter, met jazzy ondersteunende voorstellingen, waaronder die van Frank Morgan als een beduusde aanbidder (hij is heel geestig). Wat Crawford betreft, zij is te taai en onbuigzaam voor dit soort luchthartige personages. De film is oorspronkelijk gebaseerd op een toneelstuk van Frederick Lonsdale, en de theaterinvloeden zijn maar al te duidelijk.
Joan Crawford is miscast as a wealthy American widow who relocates to London and mixes it up with the high society Brits. Lethargic comedy, previously filmed in 1929 with Norma Shearer, does have one plot twist, though many viewers may tire and tune out by the time it is revealed. First-half is so slow setting up the story, I could easily understand why this was such a flop in 1937. The second-half does improve, with jazzy supporting performances including Frank Morgan's as a befuddled would-be suitor (he's very funny). As for Crawford, she's too tough and inflexible for this kind of flippant character. Originally based upon a play by Frederick Lonsdale, with the material's stage-origins are all too apparent. *1/2 from ****