Het grootste deel van de film heb ik me dood verveeld. De film vertelt het verhaal van een man van middelbare leeftijd die niet volwassen wil worden en een paar verhoudingen heeft met zijn studenten en dan verliefd wordt. En dat is het in feite. Het wordt twee ondraaglijke uren lang verteld. Ik moet eraan toevoegen dat ik dol ben op Ben Kingsley als acteur, maar dat ik Penelope Cruz in haar optredens niet bijzonder interessant vind. Haar personage in deze film is nogal saai (dat is dus geen verrassing), ze wordt afgebeeld als de schoonheid die ook diepzinnig is (nou ja, dat is misschien een kwestie van smaak, maar ik vind haar echt niet zo mooi, en van het personage werd zeker gezegd dat het diepzinnig was, maar dat werd niet getoond). Laat me niet lachen. Net toen ik op het punt stond het theater te verlaten, krijgt de film een dramatische wending door het feit dat Cruz' personage kanker heeft. Ik ben echt boos vanwege die film. Ik heb zelf ook kanker in mijn familie, dus ik ken het onderwerp, dank je wel. Maar een film die in wezen helemaal geen inhoud heeft (en alleen maar beweert dat hij geraffineerd is, met allerlei clichés en zo) en dan het dramatische element van een terminale ziekte erin gooit om er een goede film van te maken? Ik vind dat manipulatief en het spijt me, maar haar personage wordt niet interessant door haar kanker. Er is weinig ontwikkeling in haar karakter (misschien vooral bij Ben Kingsley). Kingsleys rol), maar het onderwerp van mensen die de middelbare leeftijd bereiken en niet volwassen willen worden, vind ik doodsaai. Hij wil zich niet binden, maar toch is hij verliefd op haar en vergeet haar nooit, terwijl zij ook van hem houdt, maar hem verlaat omdat ze zich niet wil binden, en dan komt ze weer terug en zegt dat ze kanker heeft. En hij barst in tranen uit (wat eigenlijk het beste moment is, Kingsley is hier heel geloofwaardig) en staat naast haar om haar te steunen. Voeg bij dit alles nog een nog saaiere zoon die ergens midden in dit pijnlijk slechte verhaal verschijnt en met zijn vader wil praten (en we hebben al gehoord dat ze niet zo'n goede relatie met elkaar hebben). Hij heeft een verhouding! Als getrouwd man! O, mijn god! En het is zo vreselijk slecht gespeeld, dat ik werkelijk bij elke seconde van die scène 'hij speelt! hij speelt! dit is een film! dit is zo niet geloofwaardig' voelde. Ik weet zeker dat dit niet de bedoeling was van het publiek. Dus laat ik alles bij elkaar genomen zeggen dat ik nog steeds het gevoel heb dat dit een voornamelijk oninteressante, saaie, saaie film is die niets nieuws of echt diepzinnigs te vertellen heeft, en die misbruik maakt van het element van kanker (of welke ernstige ziekte dan ook) voor het dramatische effect op het publiek. Een slechte film blijft echter een slechte film, zelfs als je er kanker aan toevoegt. Een oninteressant, niet grondig onderzocht personage dat de zogenaamde ontwikkelde dame is (wensen en durven!) wordt niet ongelooflijk interessant omdat ze binnenkort doodgaat. Doe me een lol!
Through most of this movie, I was bored to death. It tells the story of a middle-aged man who won't grow up and has some affairs with his students and then he falls in love. And that is basically it. Told for unbearable 2 hours or so. I must add that I love Ben Kingsley as an actor, but tend to not find Penelope Cruz especially interesting in her performances. Her character in this movie is pretty dull (no surprise there then), she is being portrayed as the beauty who is also profound (well, that's maybe a matter of taste, but I really don't find her that beautiful, and certainly the character was said to be profound, but it was not shown). Please. Give me a break. Just when I was about to almost leave the theatre, the movie gets a dramatic turn by Cruz' character having cancer. I am actually angry because of this movie. I do have a case of cancer in my family, so I am familiar with the subject, thanks very much. But a movie that has basically no substance at all (and just claims to be sophisticated, using all sorts of clichés etc) and then throws in the dramatic element of a terminal illness to make it a good movie? I find this manipulative and sorry, her character does not become interesting by having cancer. There is little character development (maybe mostly for Ben Kingsley's role), but the subject of people reaching middle age and not wanting to grow up is just dead boring to me. He won't commit, yet he is in love with her and never forgets her, whilst she loves him too, but leaves him due to lack of commitment, and then she reappears, telling him she has cancer. And he bursts into tears (actually the best moment, Kingsley is very credible here), and is at her side to support her. Add to all of this an even more dull son who appears somewhere in the middle of this painfully bad plot, wanting to talk to his father (and we are already informed that they don't have the best relationship with each other). He has an affair! As a married man! Oh My God! And it is so very bad acted, that I actually felt in every second of that scene "he is acting! he is acting! this is a movie! this is so not credible". I am sure this was not the intended reaction for the audience. So, all in all, let me summarize that I still feel this is a mainly uninteresting, dull, boring movie that has nothing new or really profound to tell, and that misuses the element of cancer (or any serious illness, for that matter) for its dramatic effect on the audience. I felt betrayed by this sort of emotional manipulation. I give 3 points because Kingsley's performance was - as usual - excellent. A bad movie remains a bad movie though, even if you add cancer to it. An uninteresting, not deeply explored character that is the so-called sophisticated lady (wishful thinking here!)does not become incredibly interesting just because she is going to die soon. Give me a break!