<br />Een sterk begin gaat onbeholpen over in een duister en verwarrend midden.<br />- Plot-apparaten komen uit de lucht vallen, zonder enige logica. EG, de machtige vader, de vriend met nautische connecties, ad nauseam.<br /><br />-Voor het grootste deel van de film lijken de hoofdrolspelers het grootste deel van hun tekst te verzwelgen, die trouwens zo zacht worden uitgesproken dat ze niet te verstaan zijn. Als ik de ondertiteling niet had gesloten, zou ik de helft van de dialoog niet hebben begrepen. Is dat iets voor films over kunst?<br />- Heeft Gabriel Byrne hier narcolepsie, of zou hij gewoon willen dat hij in een intelligentere film zat? Jammer genoeg had dit, als het een sterk begin had gehad, een uitstekende film kunnen zijn. Wat een verspilling van talenten als Robert Loggia en Bob Peck.<br />Summary: beter dan welke slaappil ook.<br /><br />
<br /><br />A strong beginning segues clumsily into a dark and confusing middle.<br /><br />- Plot devices spring up out of thin air, with little rhyme or reason. EG, the powerful daddy, the buddy with nautical connections, ad nauseam.<br /><br />- For most of the film, the lead actors seem to swallow the majority of their lines, which are anyway spoken so low as to be unintelligible. If I hadn't had closed captioning, I wouldn't have understood half the dialogue. Is this a thing with "artsy-house" films?<br /><br />- Does Gabriel Byrne have narcolepsy here, or does he simply wish he were in a more intelligent movie?<br /><br />Too bad, if it had kept up with the strong beginning, this could have been an excellent film. What a waste of talents like Robert Loggia and Bob Peck.<br /><br />Summary: better than any sleeping pill.<br /><br />