Deze film kan alleen maar omschreven worden als kruiperig. Hij biedt weinig geschiedenis en is meer een verzameling geluidsfragmenten van een snippertje punkpersoonlijkheid. Helaas krijgen degenen die misschien iets interessants te zeggen hebben, zoals Ian Mackaye, Henry Rollins, Keith Morris et cetera, de minste tijd. Er wordt ook enige aandacht besteed aan de nieuwe poppunk/emo-acts en het debat over of ze punk zijn of niet. Ik heb echt niets met die bands, dus ik neem aan dat het goed is dat de film ook daar niet al te diep op ingaat.<br />Als je een goede punkdocumentaire wilt, moet je bij American Hardcore zijn. Als je een stel ouwe lullen met blauwe hanenkammen wilt die herinneringen aan de goeie ouwe tijd ophalen, moet je deze eens bekijken.
This movie can only be described as sycophantic. It offers little in the way of a history and is more a collection of sound bites from a scattershot of punk personalities. Unfortunately those who might actually have something interesting to say, such as Ian Mackaye, Henry Rollins, Keith Morris etc. are given the least time. There is also some attention given to the newer pop-punk/emo acts and the debate on whether or not they are punk. I really don't care for any of those bands so I guess it's good the film doesn't delve too deeply into that either. <br /><br />If you want a good punk documentary check out American Hardcore. If you want a bunch of old farts with blue mohawks reminiscing about the good old days check this one out.