De laatste tijd is het een en al ellende voor de twee bedrijfsleiders van de Lotus Kattenvoer Co. De grafdelver die hen van het hoofdingrediënt van hun voedsel voorziet <0xE2><0x80><0x93> vers opgegraven menselijke kadavers <0xE2><0x80><0x93> zeurt om geld, en een achterdochtige dokter en zijn hitsige blonde verpleegster zijn begonnen rond te snuffelen in het pand, nadat de katten die hun product consumeren in maniakale moordenaars zijn geworden. Hoe dan ook, dat is de opzet voor Ted V. Mikels' sjieke klassieker uit 1972, 'The Corpse Grinders', een duidelijke verbetering ten opzichte van zijn vorige griezelfilm, 'The Astro-Zombies' uit 1967 (een van de ergste films aller tijden), maar niet veel. Die vorige film had gepocht op een bijna onbegrijpelijke plot en was echt een puinhoop: 'The Corpse Grinders'. In elk geval heeft de film een verhaal dat in elkaar past, hoe bizar het ook is, hoewel het acteren, het scenario, de montage en het camerawerk allemaal nogal onbeholpen zijn. Volgens elke objectieve maatstaf die men zou willen gebruiken, is deze film hopeloos waardeloos, maar toch slaagt hij er op de een of andere manier in, met zijn unieke plot, een paar schaars geklede vrouwen, een paar groteske personages (een eenbenige secretaresse met een angstaanjagende pruik op haar hoofd, de vrouw van de grafdelver die onophoudelijk tegen haar pop praat) en een paar milde lugubere scènes (een kattenslachting, bebloede slachtoffers van een kattenaanval, het pas gemalen 'vlees' <0xE2><0x80><0x93> in werkelijkheid waarschijnlijk hamburgervlees of boetseerklei <0xE2><0x80><0x93> dat uit de gehaktmolen wordt geduwd) dat alleen de meest kieskeurige mensen lekker zouden vinden. En de film, slechts 71 minuten lang, rolt vrij snel voorbij. Godzijdank!
It's been nothing but trouble lately, for the two managers of the Lotus Cat Food Co. The gravedigger who's been supplying them with their food's main ingredient--freshly disinterred human cadavers--has been pestering them for monies due, and a suspicious doctor and his hotty blond nurse have taken to snooping around the premises, after the cats that consume their product have begun to turn into maniacal killers. Anyway, that's the setup for Ted V. Mikels' 1972 shlock classick "The Corpse Grinders," a distinct improvement on his previous horror film, 1967's "The Astro-Zombies" (one of filmdom's all-time worst) but not by much. That previous film had boasted a nearly incomprehensible plot and was truly a mess; "The Corpse Grinders" at least has a story that hangs together, outlandish as it may be, although the acting, scripting, editing and camera-work are all fairly inept. By any objective standard that one might wish to use, this film is hopeless garbage, but STILL, somehow, it manages to entertain, what with its one-of-a-kind plot, a few scantily clad women, some grotesque characters (a one-legged mute secretary in a fright wig; the gravedigger's wife who talks incessantly to her doll) and some mild gross-out scenes (a cat dissection; bloodied-up cat attack victims; the freshly ground "meat"--in actuality, probably hamburger meat or Play-Doh--being pushed out of the grinder) that should gross out only the most squeamish. And, at only 71 minutes in length, the film grinds by fairly quickly. Thank goodness!