Ik heb die film twee keer gezien, een keer's avonds laat, toen mijn kinderen al sliepen, omdat ik wist dat het misschien een beetje eng was. De eerste keer was ik een beetje teleurgesteld en verveeld, maar ik lette niet echt goed op omdat ik moe was en de computer gebruikte terwijl ik keek.<br />Oké, dus ik heb hem de volgende dag nog een keer bekeken, omdat ik de eerste keer het einde niet echt zag, en ik wist dat het niet eens eng genoeg was om mijn kinderen bang te maken. En de tweede keer, toen ik niets anders deed dan naar de film kijken en begrijpen wat er aan de hand was, vond ik de film een stuk beter dan ik de eerste keer had gedacht.<br />Je begint het te denken. Het is een'mockumentary' zoals Blair Witch en een beetje monotoon, maar met een stel klassieke grappen die het Horror-genre amusant maken. Maar dat is alleen maar de manier waarop de film je volledig van je stuk brengt en je laat denken dat je weet wat er gaat gebeuren, en het is vooral effectief bij langdurige horrorfans zoals ik.<br />Dan gaat de _mockumentary_ over in een horrorfilm waarin je _denkt_ dat je precies weet wat er gaat gebeuren, ook al heb je het elke keer dat je denkt dat je weet wat er gaat gebeuren mis, en dan heb je het elke keer mis. Natuurlijk zijn er een paar voorspelbare horrorscènes, waaronder het einde van de film tijdens de aftiteling, maar dit is een horrorfilm <0xC3><0xA0> la een doorsnee slasher- slasher-horrorverhaal, dus waar zou het anders toe moeten leiden? Er zijn belangrijke keerpunten in het verhaal waarop je beseft wat er aan de hand is en waarop je je plotseling realiseert hoe de personages echt in dit verhaal passen.<br />Dus uiteindelijk wordt het een gewone slasherfilm, zoals de klassieken (Vrijdag de 13e, Halloween, Nachtmerrie in Elm Street), maar hij is verrassend en ongelooflijk slim als je bedenkt hoe de film je vanaf het begin op dat punt heeft gebracht.
I watched this movie twice, once late at night after my kids were asleep because I knew it might be a bit scary. That first time I was a little bit disappointed and bored, but wasn't really 100% paying attention because I was tired and using the computer while watching.<br /><br />OK, so I watched it again the next day because I didn't really see the ending the first time, and I knew it wasn't even close enough to being scary to bother my kids. And the second time, doing nothing but watching the movie and understanding what was going on, I found the movie to be a lot better than I thought the first time.<br /><br />You start out thinking it's a "mockumentary" like Blair Witch and a little monotone, but with a bunch of classic jokes that jab fun at the Horror genre. But that's just the movie's way of completely dropping your guard and fooling you into thinking you know what's going to happen, and it's particularly effective with long-time horror fans like me.<br /><br />Then the mockumentary melts away into a horror movie where you *think* you know exactly what's going to happen even though every time you think you know what's going to happen you're wrong, then every time you guess and you're still wrong.<br /><br />Sure, there are some cliché horror movie parts that are predictable including the very end of the movie during the credits, but this IS a horror movie ABOUT a generic slasher horror movie story, like an examination from the other side, so where else would it lead? There are key turning points in the story where you realize what's going on and sudden realizations of how the characters really fit into this story.<br /><br />So, it ends up being a standard little slasher movie like the classics (Friday the 13th, Halloween, Nightmare on Elm Street), but it's surprising and incredibly smart when you think about how the movie got you to that point from the beginning.