Hoewel er niets over in de aftiteling staat, is deze productie duidelijk gebaseerd op de Tony-winnende Joseph Papp Shakespeare uit 1980 in de Park-productie, waarin Kevin Kline en Linda Rondstadt de hoofdrollen speelden en die een enorme hit werd op Broadway en later in het West End in Londen. Uiteindelijk werd de film herschreven als een heel onderhoudende film die te veel van de opwinding van het toneel miste.<br />Gelukkig besloot iemand een live-opname te maken van deze nieuwe versie, die veel meer energie en publieksreacties vastlegde dan de eerdere film. Wat beide versies bijzonder maakt, is de benadering van het oorspronkelijke materiaal. Te veel G&S-producties zijn saai, behandelen de muziek als onaantastbaar en de humor als te ouderwets om leuk te zijn. Hier wordt elk greintje dwaasheid in het script weggevaagd en weer grappig gemaakt. Het 'wees/vaak'-onbegrip aan het begin van het stuk is al tientallen jaren uit de meeste producties weggesneden door regisseurs die geen idee hadden hoe grappig het kon zijn als het als komedie werd opgevoerd. Er zijn tientallen soortgelijke momenten in deze productie, die het publiek geen moment laat vergeten dat dit een COMIC-opera is.<br />Tegelijkertijd is het een komische OPERA, met een paar van de mooiste melodieën van sir Arthur Sullivan. Helen Donaldson als Mabel en vooral Simon Gallaher als Frederick hebben een prachtige stem en zingen hun romantische liedjes prachtig.<br />Ik vind dat deze productie vaak te ver gaat in het uitmelken van de humor, maar dat is een van de intrinsieke problemen van live-optredens, en het publiek genoot duidelijk met volle teugen van de capriolen van Jon English. En Tim Tyler als brigadier van politie is ongelooflijk. Hij is een kruising tussen een Keystone Kop en een heel lang elastiek en steelt elke scène waarin hij verschijnt.<br /><0x3E><0x3E> Puristen van G&S hebben over het algemeen een hekel aan ge<0xC3><0xBC>pdatete producties, maar voor de rest van ons is deze productie een traktatie.
Though nothing in the credits mentions it, this production is obviously based on the Tony-winning 1980 Joseph Papp Shakespeare in the Park production, which starred Kevin Kline and Linda Rondstadt and was a massive hit on Broadway and later in the West End in London. Eventually it was redone as a film which was very entertaining but lacked too much of the excitement of live stage.<br /><br />Fortunately, someone decided to tape a live performance of this newer version, capturing much more of the energy and audience response which was missing from the earlier film. What makes both versions special is the approach to the original material. Too many G&S productions are stodgy, treating the music as sacrosanct and the humor as too dated to get a laugh. Here every bit of silliness in the script is brushed off and made funny again. The "orphan/often" misunderstanding early in the play has been cut from most productions for decades by directors who didn't have a clue how funny it could be if performed as high comedy. There are dozens of other similar moments in this production, which never for an instant lets the audience forget that this is a COMIC opera.<br /><br />At the same time, it is a comic OPERA, with some of Sir Arthur Sullivan's most beautiful melodies. Helen Donaldson as Mabel and Simon Gallaher as Frederick particularly have lovely voices and sing their romantic songs beautifully.<br /><br />I do feel that this production is frequently over the top in milking the humor, but that is one of the intrinsic problems of filmed live performances, and the audience was clearly having a great time enjoying the antics of Jon English. And Tim Tyler as the police sergeant is incredible. A cross between a Keystone Kop and a very long rubber band, he steals every scene he is in.<br /><br />G&S purists generally dislike updated productions, but for the rest of us, this production is a treat.