Het lijkt erop dat iedereen deze film geweldig vond; ik zal hier voor het eerst mijn afwijkende mening geven. De jaren tachtig zouden de 'ik'-generatie hebben ingelijfd, maar als je deze film hebt gezien, vraag je je af of die niet al eerder is begonnen. Lenny Cathrow (Charles Grodin) moet wel een van de meest egoïstische personages op de film zijn.<br />Hij trouwt met een best aardig meisje, Lila (Jeannie Berlin, dochter van de regisseur, Elaine May), maar bijna onmiddellijk toont hij minachting voor haar <0xE2><0x80><0x93> 'koopwroeging'? Op de derde dag van zijn huwelijksreis ontmoet hij een (rijk) verwende studente, Kelly (Cybill Shepherd), wier schoonheid en lach hem boeien. Ik moet erbij vermelden dat Lenny en Lila New Yorkse joden zijn en Kelly een blonde westerling uit Minneapolis. Het feit dat Lenny tijdens zijn jeugd in de stad misschien nooit een WASP als Kelly heeft gezien, is niet bepaald een excuus voor zijn daden, en het personage van Berlijn is niet bepaald een stereotiepe (weerbarstige, verwende) Joodse Amerikaanse Prinses.<br />Zeker, de reis naar Miami, waarin Lenny al te snel zijn bruid begon te haten (je vraagt je af hoe hij er <0xC3><0xBC>berhaupt toe is gekomen om met haar te trouwen), was niet bepaald ideaal. Maar iemand die drie jaar in dienst van zijn land heeft gezeten, zou iets volwassener moeten zijn dan hij. Het verhaal doet denken aan het toneelstuk van Tennessee Williams en de veel betere film 'Period of Adjustment' (1962) <0xE2><0x80><0x93> het personage van Jim Hutton was ook ex-militair. Het is me nog niet opgevallen dat haar bruidegom een afkeer van haar heeft. Is het mogelijk dat hij nog maagd was en dat we moeten geloven dat hun huwelijksnacht te desillusionerend voor hem was?<br />Dus Lenny besluit zijn pasgetrouwde vrouw te dumpen om achter Kelly aan te gaan, wier aantrekkingskracht een mysterie voor hem is. Het lijkt erop dat ze alleen maar met de jonge bruidegom speelt tot het ongelooflijke (en teleurstellende) einde wanneer hij haar weglokt bij haar afkeurende vader (Eddie Albert, zijn optreden is het enige hoogtepunt van de film). Ik kan genieten van een film met onverbeterlijke personages, zolang de plot geloofwaardig is.
It seems everyone loved this movie; I will offer the first dissenting opinion here. Supposedly the 1980's ushered in the "me" generation, but after watching this film, one has to wonder if it didn't begin earlier. Lenny Cathrow (Charles Grodin) has got to be one of the most selfish characters on film.<br /><br />He marries a nice enough gal, Lila (Jeannie Berlin, daughter of the director, Elaine May), but almost instantly shows contempt for her - "buyer's remorse"? On the third day of his honeymoon, he meets a (rich) spoiled college kid, Kelly (Cybill Shepherd), whose beauty and laugh captivate him. I should mention that Lenny and Lila are New York Jews and Kelly is a blonde mid-Westerner from Minneapolis. The fact that Lenny may never have seen a WASP like Kelly while growing up in the city is hardly an excuse for his actions, and Berlin's character is hardly a stereotypical (repugnant, overindulged) Jewish American Princess.<br /><br />Sure, the road-trip to Miami, during which Lenny all-too-quickly grew to hate his bride (one wonders how he ever chose to marry her in the first place), was hardly ideal. But someone who'd spent three years in the service of his country should show a little more maturity than he does; the story recalls Tennessee Williams's play, and the much better film "Period of Adjustment (1962)" - Jim Hutton's character was also ex-military. Suddenly, anything Lila does (almost nothing Lenny shouldn't have noticed while dating) is distasteful to her groom. Is it possible that he was a virgin and we're to believe that their wedding night sex was too disillusioning for him?<br /><br />So, Lenny decides to dump his newlywed wife to pursue Kelly, whose attraction to him is a mystery; it appears she's only toying with the young bridegroom until the incredible (and disappointing) end when he wins her away from her disapproving father (Eddie Albert, his performance being the film's only highlight). I can enjoy a movie with unredeemable characters, as long as the plot is plausible.