Een vriendin van me wilde de film eigenlijk niet zien, omdat ze had gehoord dat het in de agenda staat dat een scheiding nooit een goede optie is als je huwelijksproblemen hebt. Ik weet niet precies wie haar dat heeft verteld, en ik hoop dat diezelfde reden anderen er niet van weerhoudt de film te zien. Dit is helemaal niet wat ik van de film heb afgepakt. Hij geeft in elk geval de indruk dat een scheiding niet gemakkelijk is, voor de ouders noch voor de kinderen, maar ik heb niet het gevoel dat hij een oordeel uitspreekt over degenen die het als een optie zien.<br />'The Squid and the Whale' is een trieste <0xE2><0x80><0x93> maar soms heel grappige <0xE2><0x80><0x93> blik op wat een scheiding doet met een gezin in New York in 1986. Jeff Daniels speelt de vader, een pompeuze, arrogante schrijver wiens gevoel van commercieel falen (hij doceert literatuur aan een universiteit) ervoor zorgt dat hij zich intellectueel superieur gedraagt tegenover iedereen die hij ontmoet. Daniels is bijna te goed in deze rol; hij deed me veel te veel denken aan de mensen die ik ken en die zo zijn. Hij is het soort man dat dodelijk zou kunnen zijn tijdens een etentje, omdat er in de aanwezigheid van deze man niet zoiets bestaat als een terloopse of luchthartige opmerking. Hij analyseert alles tot op de bodem en is pas tevreden als iedereen het met hem eens is.<br />Laura Linney speelt de eigenzinnige moeder, die de schuld krijgt van de breuk in het huwelijk van de vader vanwege een reeks affaires die ze heeft. Door haar schuldgevoel is ze niet in staat haar zoons te disciplineren, vooral de oudste niet, die haar afschuwelijk behandelt. De rol van Linney is kleiner, maar in sommige opzichten veel ingewikkelder dan die van Daniels. Haar personage moet de verantwoordelijkheid voor haar ontrouw op zich nemen, maar zorgt er tegelijkertijd voor dat het publiek met haar meevoelt.<br />De twee jongens zitten midden in deze puinhoop. De oudste verbindt zich al snel met zijn vader en loopt rond om de meningen van zijn vader over elk onderwerp te herhalen, waarbij hij zelden de tijd neemt om er zelf een te vormen. De jongste zoon, die gevoeliger is en er genoeg van heeft dat zijn vader en zijn oudere broer hem intellectueel de loef afsteken, blijft dichter bij zijn moeder. Niemand is volledig aansprakelijk, maar toch is niemand in deze eerlijke en openhartige film volkomen onschuldig.<br />Noah Baumbach heeft er geen geheim van gemaakt dat de film is gebaseerd op zijn eigen tienerleven, en hij heeft dat biechtende gevoel dat films in dit genre vaak hebben. Er zijn ongemakkelijke momenten waarop dit niet helemaal werkt. Het einde is voor één persoon nogal onwaarschijnlijk, en een scène tussen de oudste zoon en zijn schooltherapeut kwam mij erg goed uit. Maar het acteerwerk en het scherpe schrijven compenseren deze zwakheden, en de film slaagt erin aangrijpend te zijn zonder ooit sentimenteel of overdreven sentimenteel te worden. Bedankt voor de optredens van Linney en vooral Daniels, die de afgelopen jaren zijn veelzijdigheid als acteur heeft bewezen.<br />**A** <0xE2><0x80><0x93> A.
A friend of mine was hesitant to see this movie, because she'd heard that it pushes the agenda that divorce is never a good option for dealing with marital problems. I don't really know who told her this, and I hope this same reason isn't keeping others from seeing it. This isn't at all what I took away from the film. It certainly communicates the idea that divorce isn't easy, on either the parents or the kids, but I don't feel that it pronounces judgement on those who turn to it as an option.<br /><br />"The Squid and the Whale" is a sad--though at times very funny--look at what divorce does to one family in 1986 New York. Jeff Daniels plays the dad, a pompous, arrogant writer whose feelings of commercial failure (he teaches literature at a university) cause him to act intellectually superior to everyone he meets. Daniels is almost too good in this role; he reminded me way too much of people I actually know who are like this. He's the kind of guy who would be deadly at a dinner party, because there's no such thing as a casual or flippant remark in this guy's presence. He analyzes everything to death, and isn't content until everyone's opinion matches his own.<br /><br />Laura Linney plays the wayward mom, blamed for the break up of the marriage by the dad because of a string of affairs she carries on. Her guilt keeps her from being able to discipline her sons, especially the oldest, who treats her horribly. Linney's role is smaller but in some ways much more complex than Daniels'. Her character has to take responsibility for her infidelity but still make the audience sympathize with her.<br /><br />Caught in the middle of this mess are their two boys. The oldest quickly allies himself with his dad, and walks around regurgitating his father's opinions on every subject, rarely pausing to form any of his own. The younger son, more sensitive and tired of being intellectually brow beaten by his father and older brother, sticks closer to the mom. No one is totally to blame, yet no one is completely innocent either in this honest and frank film.<br /><br />Noah Baumbach has made no secret of the fact that it is based on his own adolescent life, and it has that confessional feeling that movies in this genre frequently do. There are awkward moments when this doesn't totally work. The ending for one is rather ham-fisted, and a scene between the oldest son and his school therapist seemed awfully pat to me. But the acting and the sharp writing make up for these weaknesses, and the movie manages to be poignant without ever becoming maudlin or overly sentimental.<br /><br />See it for the performances of Linney and especially Daniels, who has been proving his versatility as an actor over the last few years.<br /><br />Grade: A-