Een buitengewoon effectief idee krijgt een bewonderenswaardige behandeling, in de stijl van de jaren zeventig, in deze schijnbaar verloren gegane film over een groep onbekenden die 'gekozen' zijn door de computer om een high-tech schuilkelder binnen te gaan. Er wordt geen uitleg gegeven over wanneer dit zou moeten plaatsvinden, maar dat doet er niet toe, we kunnen duidelijk zien dat dit in de jaren zeventig is, dankzij het hippe 'ruimtetijd'-decor en het feit dat verscheidene leden van de cast een ranzig porno-uiterlijk hebben in de stijl van de jaren zeventig, met name Alex Cord (wat toch al klinkt als een pornonaam!).<br />We zien de personages nooit in hun echte leven, we ontmoeten ze als ze per helikopter naar een afgelegen woestijnlocatie worden gevlogen. Ze worden in een lift gezet die hen bijna drie kilometer de grond in brengt naar een futuristische ondergrondse schuilplaats. Nou ja, in 1974 werd het in elk geval als futuristisch beschouwd. Sommige dingen daar zijn zo kitscherig dat het grappig is, zoals de grote rollende wijzer die de cijfers verandert als de snelheidsmeter van een auto.<br />Een irritante vrouwelijke gids doet voorgeprogrammeerde mededelingen op hun reusachtige videoscherm, haar stem elektronisch veranderd voor maximaal futurisme en irritatie. Ze legt uit dat de hele planeet is weggevaagd door kernwapens en dat die deel uitmaken van een poging om de mensheid in leven te houden. Samen met andere schuilplaatsen van mensen op andere locaties zullen zij de holocaust overleven en de samenleving weer nieuw leven inblazen zodra de nucleaire dreiging voorbij is. Wat ze niet voorspellen, is dat duizenden vampiervleermuizen uit een nabijgelegen grot hun weg naar de schuilplaats zullen vinden en de overlevenden in een reeks wrede aanvallen zullen doden.<br />De film heeft de reputatie bloederig te zijn, wat hij in werkelijkheid niet is. De special effects zijn verrassend goed, hoewel gedateerd, en de vleermuizen worden grotendeels gerealiseerd door composietmaterialen. Toch zijn er verscheidene opnamen van vleermuizen die uit kleine openingen zwermen die je echt te pakken krijgen. De andere gedateerde aspecten van de film (zoals de eerder genoemde inrichting, kapsels en kleding) dreigen het ook tot het domein van de absurditeit te brengen. Desondanks blijft de film uiterst grimmig en effectief. Bradford Dillman is geweldig als dubbelhartige wetenschapper die betrokken is bij het overlevingsproject en een geheim koestert dat de andere leden van het opvanghuis tegen hem in het harnas jaagt. Als de dreiging van de vleermuizen eenmaal is gerealiseerd, beseffen de mensen dat ze bij elkaar moeten blijven om het probleem het hoofd te bieden, en de verwachte afwijkende meningen en onderlinge strijd dreigen hen allemaal in vleermuizenvoer te veranderen.<br />Het enige dat voorkomt dat de film beter wordt, is de algehele dwaasheid van de situatie, met name de doodsscènes. Onwillekeurig vragen we ons af hoe iemand door vampiervleermuizen kan worden gedood, vooral als we naar de lijken van de slachtoffers kijken, die eruitzien als een reeks ernstige ongelukken bij het scheren. Waardoor gaan deze mensen precies dood? Een stuk of tien beten op de huid? Hoe diep kunnen die wonden zijn? Hoewel vleermuizen een gevoel van walging opwekken en ze verdomd lelijk zijn, zijn ze niet levensbedreigend. Als het geweld schokkender was geweest, had het de angst iets tastbaarder kunnen maken.<br />Maar aangezien 'Uitverkoren overlevenden' niet alleen over vleermuizenaanvallen gaat, is er meer om onze belangstelling vast te houden. De claustrofobische omgeving van de schuilkelder is op sommige plaatsen buitengewoon verontrustend, en een van de beste scènes is een ontsnappingspoging waarbij een van de personages hachelijk in de anderhalve kilometer lange liftschacht klimt. Het is een nachtmerrieachtige scène, waarvan het idee alleen al me de rillingen bezorgt.<br />Eerlijk gezegd vraag ik me af of de afdruk die ik heb gezien niet op de een of andere manier is bewerkt. Het lijkt erop dat er iets van de karakterontwikkeling ontbrak; sommige van de personages splitsten zich bijvoorbeeld op in paren, en ik heb nooit een scène gezien waarin een van hen zich aan een ander vergrijpt. Maar dat stoorde me niet, het maakte de film nog bizarder en dromeriger, een beetje Europees. Als je een exemplaar van 'Chosen Survivors' kunt vinden, zou ik zeggen dat het zeker de moeite waard is. De film lijkt in de vergetelheid te zijn geraakt, maar er zweven nog onofficiële exemplaren rond, kennelijk gemaakt van 16mm-afdrukken van de film die nog steeds bestaat. Als je ernaar kijkt, komt misschien de heerlijke angst van de enge films uit de jaren zeventig bij je boven.
Extremely effective idea gets an admirable treatment, 70s style, in this seemingly lost film that concerns a group of strangers "selected" by computer to enter a hi-tech bomb shelter. There's no explanation given as to when this is supposed to be taking place, but that doesn't matter, we can clearly tell that this is the 1970s, due to the groovy "space-age" decor and the fact that several of the cast members have a sleazy 70s porno look to them, particularly Alex Cord (which sounds like a porno name anyway!).<br /><br />We never see the characters in their real lives, we meet them as they are flown via helicopter to a remote desert location. They are shuttled into an elevator which carries them nearly two miles into the ground to a futuristic underground shelter. Well, at least it's what was considered futuristic in 1974. Some of the stuff in there is so kitschy it's funny, like the big rolling readout clock that changes numbers like the speedometer on a car.<br /><br />An annoying female guide makes pre-programmed announcements on their giant video screen, her voice electronically altered for maximum futurism and irritation. She explains that the entire planet has been wiped out by nuclear weapons and that they are part of an effort to keep mankind alive. They, along with other shelters of people in other locations, will survive the holocaust and restart society once the nuclear threat is over. What they don't predict is that thousands of vampire bats from a nearby cave will find their way into the shelter and kill the survivors in a series of vicious attacks.<br /><br />The film has a reputation for being gory, which it really is not; the special effects are surprisingly good, although dated, with the bats mostly being realized by blue-screen composites. Still, there are several shots of the bats swarming out of small openings that really get under your skin. <br /><br />The other dated aspects of the film (like the aforementioned decor, hairstyles, and clothing) threaten to drag it into the realm of the absurd, too. However, the movie remains extremely grim and effective in spite of all that. Bradford Dillman is great as a duplicitous scientist involved with the survival project, harboring a secret that turns the other shelter members against him. Once the threat of the bats is realized, the humans realize they must stick together in order to deal with the problem, and the expected dissent and infighting threatens to turn them all into bat food.<br /><br />The one thing that keeps the movie from being better is the overall silliness of the situation, particularly the death scenes. We can't help but wonder how anybody could be killed by vampire bats, especially when we view the corpses of the victims, which look like a series of bad shaving accidents. What exactly is causing these people to die? A dozen or so bites on the skin? How deep could those wounds be? Although bats evoke a sense of revulsion, and they're damn ugly, they're not life-threatening. If the violence were more shocking, it could have made the dread a little more palpable. <br /><br />However, since "Chosen Survivors" isn't only about bat attacks, there's more to hold our interest. The claustrophobic environment of the shelter is extremely disturbing in some places, and one of the best sequences involves an escape attempt where one of the characters climbs precariously up the mile-plus-long elevator shaft. It's a nightmarish set piece, the idea of which alone is enough to give me the shudders.<br /><br />As a matter of fact, I am wondering if the print I saw wasn't edited in some way. It seems like some of the character development was missing; for instance, some of the characters paired up into couples, and I never saw one scene that established any of them hooking up. This didn't bother me though, it made the movie even more bizarre and dreamlike, somewhat European.<br /><br />If you can find a copy of "Chosen Survivors" I would say it's definitely worth the effort. The film seems to have slipped away into oblivion, but unofficial copies are floating around out there, apparently struck from 16mm prints of the film that still exist. Watching it may bring back the delicious dread of the scary 70s movies for you.