Kan een creatief team de voor de hand liggende technische en verhaalmatige problemen overwinnen bij het filmen van de novelle van Hemingway, 'The Old Man and the Sea'? Nou... nee! Maar als je je allegorieën inert, voor de hand liggend en o zo serieus wilt hebben, is dit misschien iets voor jou. Dit is een film-als-literatuur-kluns, in dezelfde trant als 'Moby Dick' van John Huston. Het verhaal is een allegorische preek, zo onsubtiel dat het onmogelijk is om het op een andere manier te bekijken dan op symbolische wijze.<br />Deze film faalt op dezelfde manier als 'The Spirit of St. Louis', omdat de hoofdpersonen een opdringerige hoeveelheid vertelling en monoloog nodig hebben om het verhaal te vertellen. In tOMATS krijgen we, om de taal van Hemingway in stand te houden, commentaar als alwetend vertelling (Spencer Tracy). We krijgen een voice-over in plaats van de gedachten van de oude man (Tracy weer). En we krijgen de oude man die in zichzelf praat (idem dito), die dingen hardop zegt die niemand ooit echt zou zeggen. Tracy heeft het voortdurend over zichzelf in de derde persoon, alsof hij Bob Dole is. En hij stopt veel te veel heiligschennis in iets wat (misschien) alleen maar had kunnen werken met een soft sell. Al die onhandige apparaten doen denken aan loodgieterswerk; functioneel? zeker, maar beslist geen kunst. Het is ook een en al oogverblindende flauwekul; als een vogel die op Tracy's vinger landt om naar een van de talloze preken te luisteren.<br />Ook de film faalt technisch. De achterste projectie is de veel te vaak gebruikte gimmick die is bedacht voor het hele zeegedeelte van deze film; maar ze knippen hem eruit en gebruiken hem ook op land-based momenten, uit pure luiheid. Ja, het is gemakkelijker om de beelden op die manier in de spoel te krijgen, maar het ziet er niet uit. Waarom heeft iedereen zo'n griezelige blauwe tint? Niet één keer past het licht dat op Tracy valt bij de kleur van de lucht waar hij onder zit. En als je het grootste deel van je decors achter de camera wilt projecteren, en de enige achtergrond bestaat uit wolken, dan moeten de wolkentypes in voortdurende momenten overeenkomen, want dat zal de kijkers opvallen. De productie is zo zeker van zijn eigen zuivere, rechtschapen concept, dat het kan.' elders niet de moeite genomen om kwaliteit te leveren.
Can a creative team overcome the obvious technical and narrative difficulties inherent in the prospect of filming the Hemingway novella 'The Old Man and the Sea?' Well... no! But if you like your allegories inert, obvious and oh-so-serious, this might be for you. This is a movie-as-literature clunker, in the same vein as John Huston's 'Moby Dick.' The narrative is an allegorical sermon so thuddingly unsubtle that it's impossible to view it at anything but the symbolic level. <br /><br />This movie fails in the same way as 'The Spirit of St. Louis' because solo protagonists require an intrusive amount of narration and soliloquies to advance the narrative. In tOMatS, to preserve Hemingway's language, we get voice-over as omniscient narration (Spencer Tracy). We get voice-over in place of the old man's thoughts (Tracy again). And we get the old man talking to himself (ditto), saying things aloud that no one would ever actually speak. Tracy continually refers to himself in the third person, like he's Bob Dole. And he injects way too much sanctimony into what could have only worked (maybe) with a soft-sell. All these clumsy devices are like looking at plumbing; functional? certainly, but decidedly not art. It's also full of eye-rolling schlock; like a bird that lands on Tracy's finger to listen to one of countless sermons.<br /><br />The movie fails technically too. Rear projection is the overused gimmick decided on for the whole sea portion of this movie; but they cop out, and use it in land-based moments too, out of sheer laziness. Yeah, it's easier to get the footage in the can that way, but it looks like garbage. Why does everyone have an eerie blue tinge? Not once does the light that falls on Tracy match the coloring of sky he's sitting under. Also, if you want to rear-project most of your settings, and the only background is clouds, the cloud types needs to match in continuous moments, because viewers are going to notice that. The production is so sure of its own pure, righteous concept, that it can't be bothered with quality anywhere else.