Iedereen dacht waarschijnlijk dat ze de laatste avonturenfilm hadden gezien toen Sinatra sr. veertig jaar geleden de originele Oceans 11 maakte. Maar dat is niet zo, want deze _interalia_ is een overtuigend bewijs van de herrijzenis van de film. De heropleving van de Britse Gangster, in gang gezet door _Lock, Stock and two smoking barrels_, lijkt een kruis te hebben gezet met de remake van _Oceans 11_, en heeft een genetisch gemodificeerde versie opgeleverd van de _Oceans 11_ -film uit de 21ste eeuw, waarvan deze film slechts een van de vele is.<br />Normaal gesproken zou mijn John Bull-hart zwellen van trots als Pinewood Hollywood beïnvloedde, maar in dit geval is dat niet het geval. De shtick van Guy Ritchie reist niet en deze film werkt op een aantal niveaus niet helemaal. Ik heb deze film beschreven als een boemeltje, maar volgens mij heeft de regisseur geprobeerd iets meer te maken dan een simpele boemeltjesfilm. Er zijn echter problemen met deze benadering. Om te beginnen lijkt hij niet te kunnen besluiten welke toon hij moet aanslaan. Is het ironisch of parodiërend of een avonturenfilm in strips, een pastiche of een spoof? Niemand weet het. De regisseur heeft waarschijnlijk het gevoel dat de film behendig tussen al die categorieën door danst en kunstig elk gaatje ontwijkt. Maar als nederige kijker had ik gewoon het gevoel dat het een mengelmoes was dat de moed miste om zijn kraam in een bepaalde categorie te zetten. Het was niet overtuigend als voorbeeld van ironie of van een avontuur in een stripboek of een oefening in cool.<br />Ik denk dat iemand een avonturenfilm definieerde als een film waarin de mensen die hem maakten er meer plezier in hadden om hem te maken dan het publiek om ernaar te kijken. In dat geval valt de film precies in het midden van de categorie avonturenfilms. De film is te gelikt en te wetend. Dat zijn veel voorkomende tekortkomingen in hedendaagse films die je waarschijnlijk over het hoofd zou zien als de film in andere opzichten goed genoeg was. Hoewel deze film goede kenmerken heeft, compenseren die deze tekortkomingen niet. <br /><br />Er spelen een paar geweldige karakteracteurs mee, die een goede voorstelling geven: Giametti, Guzman, Garcia <0xE2><0x80><0x93> iedereen behalve de twee hoofdrolspelers, Edward Burns en Rachel Weisz. Het personage van Burns zou het middelpunt van de film moeten zijn, maar ik ben bang dat in dit geval de as gebroken is. Burns kan de film niet dragen en wordt voortdurend overschaduwd door de acteurs die hem omringen. Ik krijg de indruk dat hij de ouderwetse, rechtschapen (in de oude zin van het woord) hoofdrol zou moeten spelen, wiens uiterlijk alle lelijke karakteracteurs compenseert. Maar hij straalt geen enkele dreiging of kwaadaardigheid of kwaad uit, of iets anders wat hem in deze rol geloofwaardig zou kunnen maken. 'Dingen te doen in Denver als je dood bent' overleefde het zonder een goed uitziende, minzame hoofdrolspeler, dus waar heeft deze film er een voor nodig? Misschien is die vent wel 'de man van de kas' zoals ze, geloof ik, zeggen, maar ik heb nog nooit van hem gehoord, dus wat heeft hij nu precies aan de film toegevoegd?<br />En zo verder naar het gekwelde onderwerp van Rachel Weisz' optreden. Het verbaast me dat Amerikanen mijn landgenoten toestaan slappe, niet-specifieke, niet-regionale, haperende Amerikaanse accenten uit te slaan. In de jaren 2000 kwam ze over als ene Helena Bonham Carter. Als dit door Merchant Ivory was gedaan, had ze er misschien helemaal bij gepast, maar dat was niet zo en ze deed het ook niet.<br />'Ik niet.' Ik wil de intrige voor iedereen bederven, maar een paar van de opzetjes voor oplichtingstrucs waren gewoon armzalig. Ik zal één aflevering noemen die niet intrinsiek is aan de intrige waarin een rijke klant in een juwelierszaak wordt binnengehaald. Het is een populaire misvatting in films dat rijke mensen domme sukkels zijn die gemakkelijk van hun geld worden beroofd. Dit is lui oplichterij. Rijke mensen zijn meestal niet per ongeluk rijk, tenzij ze natuurlijk de loterij winnen. Ze zijn rijk omdat ze weten hoe ze aan geld moeten komen en het dan vast moeten houden. Is het echt zo gemakkelijk om hen van hun geld te beroven? Een hoop oplichters die hun straf hebben uitgezeten zouden iets anders suggereren. Mijn laatste probleem met de film zijn de eerste tien minuten die even houterig zijn als elke aflevering van 'Murder she wrote'. Is dit een stilistisch trucje of zijn de eerste tien minuten van de film gewoon echt heel slecht gemaakt?
Everyone probably thought they had seen the last of the caper movies when Sinatra et al. made the original Oceans 11 forty years ago. Not so, as this film inter alia is abundant proof of its re-emergence. The Brit Gangster revival cycle initiated by "Lock, Stock and two smoking barrels" seems to have cross germinated with the "Oceans Eleven" remake and spawned a genetically modified caper for the 21st. century of which this film is but one of many.<br /><br />Normally my John Bull heart would swell with pride as Pinewood influences Hollywood but not so in this case. Guy Ritchie's shtick does not travel and this film just does not quite work on a number of levels.<br /><br />I have described this film as a caper but I think the director has tried to make something more than a simple caper movie. However there are problems with this approach. First of all it seems he cannot decide what tone it should take. Is it ironic or parodic or a comic book adventure, a pastiche or a spoof? No one can tell. The director probably feels that the film dances nimbly between all these categories artfully evading any pigeon hole. However as a humble viewer I just felt it was a mishmash that lacked the courage of its convictions to set out its stall in any particular category. It did not convince as an example of irony or a comic book adventure or an exercise in cool.<br /><br />I think someone defined a caper movie as one in which the people making the film had more fun making it than the audience had watching it In that case the film falls straight in the middle of the caper bracket. the film is too slick and too knowing. These are common afflictions in contemporary films which you would probably overlook if the film was good enough in other respects. Although this film has redeeming features they do not compensate for these shortcomings.<br /><br />It has some great character actors in the cast who give good performances Giametti, Guzman, Garcia in fact everyone except the two main actors portraying the central couple Edward Burns and Rachel Weisz. The character played by Burns is supposed to be the hub around which the whole film revolves but I am afraid in this case the axle is broken. Burns cannot carry the film and is constantly outshone by the actors that surround him. I get the impression that he is supposed to be the old-fashioned straight (in the old sense) lead whose looks offset all the ugly character actors. However he radiates zero menace or malevolence or evil or anything that might make him believable in the role. "Things to do in Denver when you're dead" survived without a good looking bland central character so why does this film need one. Maybe the guy is "box office" as I believe they say, but I have never heard of him so how exactly did he add to the film.<br /><br />And so on to the vexed subject of Rachel Weisz's performance. It amazes me that Americans tolerate my fellow nationals doing lame non-specific non-regional faltering American accents. She came across as a Helena Bonham Carter for the 2000s. If this had been done by Merchant Ivory then she might have fitted right in but it wasn't and she didn't.<br /><br />I don't want to spoil the plot for anyone but a couple of the set ups for con tricks were just poor. I will mention one episode which is not intrinsic to the plot where a rich customer in a jewellery shop gets reeled in. It is a popular misconception in films that rich people are stupid dupes who are easily parted from their money. This is lazy plotting. Rich people are usually not rich by accident unless they are lottery winners of course. They are rich because they know how to get money and then how to hold on to it. Is it really that easy to part them from their money? A lot of con artists doing time might suggest otherwise.<br /><br />My final issue with the film is the first ten minutes which are as wooden as any episode of "Murder she wrote". Is this a stylistic device or are the first ten minutes of the film just really badly made. The jury is out.