Graaf Dracula komt met een voorstel naar een bejaarde dr. Frankenstein, die op dat moment in een kermistent aan het werk is. De slechte dokter stemt erin toe een serum te fabriceren dat de behoefte van de graven aan bloed zal bevredigen en het plan van de graven om een leger van ondoden op de been te brengen in gang zal zetten. Maar er ontstaan problemen als Jodie, de zus van een zangeres, Judith Fontaine, vermist wordt en Judith haar probeert te vinden met behulp van een paar nieuwe vrienden.<br />Dit was misschien niet het waardigste zwanenlied voor Lon Chaney jr. (als de stomme, Igor-achtige bediende Groton) of voor J. Carrol Naish (als dr. Frankenstein), maar hun aanwezigheid voegt er wel wat klasse aan toe. In feite ontlokt Chaney evenveel sympathie als hij in zijn hele carrière heeft gedaan. Regina Carrol is sexy als Judith, en ook een sterke rij bekende gezichten doet zijn opwachting: Anthony Eisley als Mike, toekomstig directeur Greydon Clark als een man die 'Strange' heet, Angelo Rossitto als de brabbelaar Grazbo, Russ Tamblyn als de motorrijder Rico, Jim Davis als brigadier Martin, John Goff als een andere motorrijder, Gary Kent als een minnaar op het strand, Albert Cole als een politieman die pech heeft en Forrest J. Roger Engel, in de film gespeeld door de zogenaamd indrukwekkender klinkende Zandor Vorkov, is een onkarakteristieke, malle en saaie graaf Dracula, maar de kolossale John Bloom zorgt in elk geval voor een redelijk indrukwekkend Frankenstein-monster.<br />De film zelf is grotendeels gewoon amusant. Aan de andere kant, regisseur Al Adamson en producent Sam Sherman hielden er vaak van om hun tong in hun mond te hebben, dus het is goed dat ze gewoon plezier kunnen hebben met hun materiaal. Het is niet zo dat het horrorgedeelte bijzonder eng is, hoewel je dat niet zou zeggen. Bepaalde scènes, zoals de uitstapjes door de lachspiegel en de laatste strijd tussen de graaf en het Monster, zijn heel leuk. Adamson vond het in elk geval leuk om de uitdaging aan te gaan van een lowbudgetfilm, en hij levert een film af die een en al vriendelijke onzin is. Hij is niet bijzonder gewelddadig en er zit niet veel bloed in (het is een PG-film). Het is ook beslist een film van deze tijd, met zijn weergave van de hippiecultuur en de psychedelische scènes.<br />Over het geheel genomen is het misschien niet echt een 'goede' film, maar Adamson geeft zijn uiterste best en levert een film af die nog steeds enige waarde heeft.<br /><br />7/10.
Count Dracula comes to an aged Dr. Frankenstein, currently working in a carnival fun house, with a proposition. The bad doctor agrees to manufacture a serum that will satisfy the Counts' need for blood and put into motion the Counts' plan to create an army of the undead. However, trouble is stirred when Jodie, the sister of a singer, Judith Fontaine, goes missing and Judith attempts to find her with the help of some new friends.<br /><br />This may not have been the most dignified swan song for Lon Chaney Jr. (as mute, Igor-like servant Groton) or J. Carrol Naish (as Dr. Frankenstein), but they add some class with their presence. In fact, Chaney elicits just as much sympathy as he ever did in his career. Regina Carrol is sexy as Judith, and a strong lineup of familiar faces also make appearances: Anthony Eisley as love interest Mike, future director Greydon Clark as a man named "Strange", Angelo Rossitto as the barker Grazbo, Russ Tamblyn as biker Rico, Jim Davis as police sergeant Martin, John Goff as another biker, Gary Kent as a lover on a beach, Albert Cole as an unlucky cop, and Forrest J. Ackerman as the ill-fated Dr. Beaumont. Roger Engel, billed here under the supposedly more impressive-sounding Zandor Vorkov, is an unscary, silly, and boring Count Dracula, but at least the massive John Bloom makes for a reasonably impressive Frankenstein monster.<br /><br />The movie itself is mostly just plain amusing. Then again, director Al Adamson and producer Sam Sherman often liked to have their tongues in their cheeks, so it's good that they can just have fun with their material. It's not as if the horror content is particularly scary, although it's not for want of trying. Certain scenes, like the trips through the fun house and the final battle between the Count and the Monster, are quite fun. Adamson certainly liked being up to the challenge of very low budgets and delivers a movie that's pretty much a bunch of amiable nonsense. It's not particularly violent, with not much in the way of gore (it *is* rated PG). It's also certainly a film of its time, with its portrayal of the hippie culture and psychedelic sequences.<br /><br />Overall, it may not exactly be a "good" movie, but Adamson gives it his all and delivers a movie that still has some assets and entertainment value.<br /><br />7/10