Een van de dingen die ik me altijd heb afgevraagd, is waarom niemand een negatievere kijk op Hollywood heeft dan Hollywood zelf. Maar wat de reden ook mag zijn, 'The Bad and the Beautiful' levert geen problemen op als je naar het onderwerp kijkt. De film laat mensen zien die uitleggen dat ze vroeger bevriend waren met producent Jonathan Shields (Kirk Douglas), maar zich sindsdien tegen hem hebben gekeerd. Je hebt de regisseur die Shields een hoofdrol had beloofd, maar hem heeft verraden, de schrijver die zijn vrouw verloor door wat Shields deed, en de actrice die door Shields tot waanzin werd gedreven.<br />Ik vond dat een van de meest effectieve scènes in de film die van Kirk Douglas met Lana Turner in zijn armen. Hier is hij, dit dominante, vijandige personage dat gedwongen is zijn beeldschone vrouwelijke ster bijna te vertroetelen; het laat misschien zien hoe hij haar misschien heeft verheven, maar hij blijft in een hogere positie en gebruikt haar alleen maar en stuurt haar de waanzin in. En de scène waarin ze in de auto rijdt terwijl ze volkomen van streek is, versterkt dit idee.<br />En dan is er de schrijver. Hij en zijn vrouw vertrekken uit Virginia in de hoop echt groot te worden in Hollywood... tot de tragedie toeslaat. Het laat allemaal de ramp zien die inherent is aan elke industrie (natuurlijk verergert Douglas' personage elk probleem). Maar hoe dan ook, dit is een formidabel deel van de geschiedenis van de film; een voorloper van films als 'The Player'. Ook met Dick Powell, Walter Pidgeon en Gloria Grahame (die de prijs voor de beste bijrol won).
One thing that I've always wondered is why no one looks at Hollywood more negatively than Hollywood itself. But whatever the reason, "The Bad and the Beautiful" pulls no punches in looking at its topic. The movie portrays some people explaining how they used to be friends of producer Jonathan Shields (Kirk Douglas) but have since turned against him. There's the director whom Shields promised a directing job but betrayed him, the writer who lost his wife to Shields's actions, and the actress whom Shields drove to madness.<br /><br />I thought that one of the most effective scenes in the movie was Kirk Douglas holding Lana Turner in his arms. Here he is, this overbearing, hostile character forced to almost coddle his gorgeous female star; it might be showing how he may seemingly have exalted her, but he remains in a higher position and is merely using her and sending her into insanity. And the scene of her driving the car while completely upset elaborates on this idea.<br /><br />And then, there's the writer. He and his wife move from Virginia hoping to get really big in Hollywood...until tragedy strikes. It all goes to show the disaster inherent in any industry (of course, Douglas's character exacerbates any problem). But anyway, this is a formidable part of cinema history; a precursor to movies like "The Player". Also starring Dick Powell, Walter Pidgeon and Gloria Grahame (who won Best Supporting Actress).