Oké, nu weet ik dat dit een prijs heeft gewonnen bij de cannesprijzen maar ik kan alleen maar aannemen dat dat is omdat de juryleden werkten volgens het principe dat literaire critici van tijd tot tijd schijnt te treffen. Als het onbegrijpelijk is dan kan het niet echt slecht zijn, en wie weet is het wel geweldig.<br />in een foldertje dat ik in de bioscoop heb meegenomen, bekent de regisseur dat ze na elke dag filmen het script ging schrijven voor de volgende dag filmen! nu ben ik geen jongen van de grote filmhuizen, ik hou van films die inspanning vergen en ik hou van films die moeite kosten. Maar ik hou wel van films die iets te zeggen lijken te hebben, niet noodzakelijkerwijs een eenvoudig begin, midden en eind van een verhaal, maar in elk geval iets in termen van karakterontwikkeling, zo niet van plotontwikkeling.<br /><br />Ik vraag me af hoe de reactie op deze film zou zijn geweest als hij in Groot-Brittannië of de Verenigde Staten of Frankrijk was gemaakt. Zou iedereen dan zeggen dat het een adembenemende, ontroerende en waarachtige politieke film was? Of zouden we tegen de regisseur hebben gezegd: 'Probeer de volgende keer te bedenken wat je wilt zeggen of hoe je het gaat zeggen... of allebei nog beter?' Het laatste commentaar moet gaan naar mijn trouwe bioscoopbezoekers die moesten lachen toen de titels van de films ter sprake kwamen en iemand werd aangewezen om het script te schrijven. De glimlach op mijn gezicht was niet zozeer van het lachen als wel van een niet-begrijpende pijn.
okay, now i know that this won an award at cannes but i can only presume that this is because the judges were working under the principle that seems to afflict literary critics from time to time. if it is incomprehensible then it cant be really bad, and who knows it might be great.<br /><br />in a handout which i picked up in the cinema the director confesses to the fact that after each days shooting she then went and wrote the screenplay for the next days filming! now i am no movie mainstream boy, i like to be challenged by films and i like films that require effort. however, i do like films that appear to have something to say, not necessarily a simple beginning, middle, end storyline but at least something in terms of character development if not plot development.<br /><br />it just makes me wonder what the reaction to this film would have been if it had been made in Britain or the USA or France? would everyone be saying its breathtaking and moving and a truly political film? or would we have been saying to the director 'next time work out what you want to say or how you are going to say it...or even better both'. last comment must go to my faithful fellow cinema goers who laughed when the titles came up and someone was credited with writing the script. the smile on my face was not so much through laughter as a wince of uncomprehending pain.