Stuart Little is terug in een afschuwelijk vervolg en deze keer is hij een padvinder. Het is grappig dat de natuur in deze film wordt gezien als een speeltuin die tam moet zijn en leuk voor stadsmensen die geen idee hebben hoe ze een dennenboom van een paddestoel moeten onderscheiden. De poema stelt natuurlijk de krachten van het kwaad voor die opgespoord en overwonnen moeten worden door een brave laboratoriumrat en een kat die zich meer gedraagt als een uit zijn krachten gegroeide cavia dan als een kat. De ouders zijn zoals gewoonlijk een maf, gelukkig stel met de vader die achter elke slijmerige paddestoel kwaadaardige vampiers en hondsdolle eekhoorns ziet en de moeder die glimlacht en de rommel opruimt zonder te klagen.
Stuart Little is back in an all awful sequel and this time he's a boy scout. It's funny how nature is seen in this movie as a playground meant to be tame and fun for city people with no idea of how to distinguish a pine tree from a mushroom. The cougar portrays of course the forces of evil who must be tracked down and vanquished by a goody-goody lab rat and a cat who acts more like an overgrown guinea-pig than a cat. The parents are as usual a goofy, happy pair with the father who sees vicious, vampire skunks and rabid chipmunks behind every single slimy toadstool and the mother who smiles and cleans up the mess without complaining.