Als je je ooit hebt afgevraagd welke films je met een hoge resolutie zou moeten bekijken, dan moet deze bovenaan op de lijst staan. Je wilt de details zien van de bronzen Minotaurus (hier wordt hij Minaton genoemd), de ingewikkelde patronen op de duizenden stoffen, de kostbare juwelen, de verschillende oogwimpers op de'slechte' koningin Zenobia en de uitgestrektheid van ultrablauwe zeeën.<br />De derde van Ray Harryhausens _Sinbad_ -films heeft in de loop der jaren blijkbaar een slechte recensie gekregen, wat ik niet begrijp. Misschien is het voor Beverly Cross' _Sinbad_. Het verhaal gaat over Kassim, de kalief van Bagdad, die op mysterieuze wijze verdwijnt op het moment van zijn kroning. De kalief arriveert in Bagdad om zijn handelswaar te verkopen, maar ook om zijn geliefde kalief, de kalief, weer te zien. Hij wordt in een val gelokt door Rafi, een donkere, knappe prins die door Kurt Christian wordt gespeeld in een schitterende tent, waar buikdansen tot de mogelijkheden behoort. Zijn moeder, de boosaardige douairière koningin Zenobia, speelt Margaret Whiting, die meer dan bekend is met de zwarte kunsten en die achter dit plan en alle andere plannen zit, zoals we door hem alleen maar aan te kijken weten dat Rafi geen hersens en geen richtingsgevoel heeft. Nauwelijks ontsnapt aan een aanval door drie met zwaarden zwaaiende vuur skeletwezens, vindt Sinbad Kassims zus en een baviaan, die in werkelijkheid prins Kassim is, die door de magie van koningin Zenobia is getransformeerd zodat haar eigen zoon kalief kon worden. Op dit moment zouden we ons moeten afvragen of deze 'kwaadaardige' vrouw niet gewoon carrièregericht is. In New York zou ze leiding hebben gegeven aan een makelaarskantoor of een groot concern, misschien wel aan allebei, en Rafi zou er goed hebben uitgezien in de publiciteitsadvertenties, terwijl zij meedogenloos regeerde. Maar na verloop van tijd zou ze liefdadigheidsbals hebben georganiseerd, ze zou zelfs een paar culturele doelen hebben gesponsord, en uiteindelijk zou ze zijn gezien als een steunpilaar van de maatschappij. Het is allemaal een kwestie van perceptie en historische plaatsing, boven alles plaatsing, plaatsing, plaatsing!<br />Om Zenobia's zelfbeheersing te breken! Als Sinbad op Kassim aankomt, neemt hij een wijze en bejaarde tovenaar in dienst, Meester Malanthius en zijn sexy dochter, de hyperblonde, gehypnotiseerde Dione (Taryn Power), die ook een paar van de meest saaie dialogen in de film heeft. Ze ontmoeten elkaar in de oude stad Petra, waar de tovenaar woont, en zien de stad door een rots heen, wat een geweldige reden is om de hele film te bekijken, want hij is zo goed gedaan en geweldig. Ze moeten allemaal naar Hyperborea, een land aan de Noordpool dat op magische wijze immuun is voor de sneeuw in het poolgebied. Maar Zenobia en Rafi volgen hen. Zenobia heeft besloten ook hulp in te roepen. Ze zal worden geholpen door een mechanisch beest, een robot met een stierenkop die door Zenobia is gemaakt en die is geanimeerd met een gouden hart, gedoopt met de naam Minaton, en die wel wat weg heeft van de oude Minotaurus uit het labyrintverhaal. Hoewel hij er geweldig uitziet als accessoire, is hij niet meer dan een ingewikkelde roeimachine in hun gepantserde schip, dat meer weg heeft van een oude onderzeeër. Het eerste wat ze doen is de spionnen vermorzelen die door de vizier in de gaten werden gehouden, tegen een rots als ze de achtervolging inzetten, een gepast verrukkelijk moment van boosaardige genotzucht.<br />Het beste deel van de film is Zenobia's transformatie tot zeemeeuw, zodat ze haar schip kan verlaten om Sinbad in het zijne te bespioneren. Ze neemt een drankje in en krijgt een reeks zeer erotische stuiptrekkingen in haar uitgebreide slaapkamer, en plotseling is ze de vogel. Haar vlucht is minder gelukkig. Eenmaal aangekomen verandert ze in een miniatuurversie van zichzelf en wordt helaas ontdekt door de baviaan, die haar plannetje doorkruist. Pas na veel moeite slaagt ze erin weer in de zeemeeuw te veranderen en te ontsnappen, maar er is niet genoeg toverdrank over als ze in zichzelf verandert: ze blijft achter met een enorme voet van een zeemeeuw aan haar been in plaats van aan haar menselijke voet, en zal zich stampend een weg banen door de rest van de film.<br />Deze film bevat nogal wat karakteranimatie van Harryhausen. De baviaan Kassim ziet er echt uit als hij aan het schaken is, en vooral in zijn dramatische scène als hij zichzelf in een spiegel ziet en de wanhoop nabij is. Trog, een prehistorische reus die 'even bang voor ons is als wij voor hem', zoals Malanthius zoetsappig opmerkt, is een directe voorouder van Shrek en hij ziet er angstaanjagend maar ook vertederend uit. Kassim en Dione weten vriendschap te sluiten met Trog, en als Kassim eindelijk bevrijd is van Zenobia's betovering, voelen we oprechte spijt als Trog door Zenobia wordt gedood, opnieuw getransformeerd, deze keer als Smilodon de sneeuwtijger. Deze strijd is ongewoon gruwelijk en absurd, maar tegelijkertijd een opwindend genoegen om te zien hoe zowel zij als Sinbad in gevaar worden gebracht door vallende ijssperen. Het gelukkige einde van de kroning van Kassim als kalief stelt ons in staat tot in detail de met juwelen bezette pracht van zijn hof, het geplastificeerde formica van de ringen, de unieke vroege zirkonen en andere stenen te bewonderen, vooral wanneer ze met parels en veren bij elkaar worden gelegd.
If you ever wondered what movies you should be watching in high resolution technology this one should be on top pf the list. You want to see the details on the bronze minotaur (called Minaton here) the intricate patterns on the thousands of fabrics, and precious jewels, the different eye lash-layers on "evil" queen Zenobia and the expanse of ultra blue seas.<br /><br />The third of Ray Harryhausen's Sinbad films has apparently gotten a bad rap over the years, which I can not understand. It may be for Beverly Cross' script and some of the performances, notably Patrick Wayne as Sinbad, which I happen to think is totally fine and entertaining, but may not be perceived as such for those searching for dramatic acting. This rap should be disregarded as it is not only largely unfair, but inadequate in noting the entertaining values of this movie. No doubt it could have been better, but as an exciting adventure it is more than good, thanks to a strong cast and Ray Harryhausen's excellent animation.<br /><br />The story is about Kassim, the caliph of Baghdad, who mysteriously disappears at the very moment of his coronation. Sinbad, arriving in Baghdad both to sell his merchandise cargo, and also to see again his love interest, the caliph's sister played by a luscious, very young Jane Seymour. He is drawn into a trap, by Rafi, a dark handsome prince played by Kurt Christian set in a magnificent tent, which includes belly-dancing entertainment. His mother, the evil dowager queen Zenobia, played Margaret Whiting, who is more than familiar with the black arts is behind this plan and all others, as we know just by looking at him, that Rafi has no brains or sense of direction. Barely escaping an attack by three sword-wielding fire skeletal creatures, Sinbad finds Kassim's sister and a baboon, which is actually prince Kassim, as transformed by the magic of queen Zenobia so her own son could be caliph. At this very point we should wonder if this 'evil' woman is not actually just career oriented. In New York she would have been directing a real estate emporium or huge corporate conglomerate, maybe both, where Rafi could have just looked good in the publicity ads as she ruled ruthlessly; yet in time she would have done the charity balls, she would have even sponsored some cultural causes, eventually she would have been perceived as a pillar of society. It's all a matter of perception and historical placement, above all Location, location, location!<br /><br />In order to break Zenobia's spell on Kassim, Sinbad enlists an adequately wise and aged wizard, Master Malanthius and his sexy daughter, the hyper blond, hypnotized-looking Dione (Taryn Power), who also has some of the most vapid dialog in the movie. They meet in the ancient city of Petra, where the wizard lives, and the scene of arrival, and seeing the city through a rock is totally rewarding as a reason to see the whole film, it is so well done and awesome. All have to set sail for Hyperborea, a land at the North Pole magically immune to the polar region's snows. However, Zenobia and Rafi are following. Zenobia had actually had a confrontation scene by Sinbad's ship when she arrived in a feathered and veiled litter and argued with the silly vizier who was trying to look his best in a day-wear saffron and gold ensemble that was striking for the pheasant feathered adornment of his turban that looked like the whole bird was alive, and in heat. Zenobia has decided to enlist help too. She will be aided by a mechanical beast, a bull-headed robot created by Zenobia, and animated with a golden heart, baptized with the name Minaton, close enough to the ancient Minotaur of the labyrinth story. Although great looking as an accessory he is just an elaborate rowing machine in their metalized ship that looks more like an early submarine. The first thing they do is crush the spies that the vizier had set to watching their moves, against a rock as they start on the pursuit, an appropriately delightful moment of evil indulgence.<br /><br />The best part of the movie is Zenobia's transformation into a seagull so she can leave her ship and spy on Sinbad in his. She takes a potion and has a series of very erotic spasms in her elaborate bedchamber, and suddenly she is the bird. Her flight is not as lucky, once arrived, she transforms into a miniature version of herself and is unfortunately discovered by the baboon, who wrecks her plan, only after much difficulty she manages to change back to the seagull and escape, but there is not enough potion left when she turns into herself: She is left with a huge foot of a seagull attached to her leg instead of her human foot, and will stomp her way through the rest of the film.<br /><br />This film features quite a bit of character animation by Harryhausen. The baboon Kassim looks totally real playing chess and most of all in his dramatic scene when he sees himself in a mirror, and despairs over his change. Trog, a prehistoric giant who "is as frightened of us as we of him," as Malanthius sweetly remarks, is a direct ancestor of Shrek, and looks frightening yet endearing. Kassim and Dione manage to befriend Trog, and when Kassim is finally liberated of Zenobia's spell, we feel genuine regret as Trog is killed by Zenobia, again transformed, this time as Smilodon the tiger of the snows. This battle is unusually gruesome, and absurd, yet an exciting delight to watch as both her and Sinbad are endangered by falling ice spears.<br /><br />The happy ending in the coronation of Kassim as caliph allows us to admire in detail the Jewelled splendor of his court, the plasticized Formica of the rings, the unique, early zircons and other stones are all mystifying, specially when thrown together with pearls and feathers.