Overdreven geweld met een ongeloofwaardige plotlijn. Waarom de politie die vent nooit te pakken krijgt, onttrekt zich aan het sprookjesachtige concept. Doet me denken aan een film noir zonder zwart-wit. Veel thema's uit de jaren veertig, goedkope dialogen en concepten die in de moderne tijd zijn gesitueerd. De film zit vol met gewelddadige bloedbaden die een weerspiegeling zijn van een vechtscène van Steven Seagal. Hoe die vent er bovenop komt, is duidelijk een goed uitgevoerde choreografie. De kijker kan het nauwelijks geloven. Het wordt er in feite alleen maar erger op en het verliest vaart als een loden ballon, alsof de regisseur een verschrikkelijke drugsverslaving heeft gekregen en het gewoon niet meer kan schelen. Ik heb bijna het gevoel dat ik ben verkracht. Dit is waarschijnlijk een goede film als je aan een psychedelische drug zit, want het is een en al hype en weinig meer.
Over-the-top violence with an incredulous plot line. Why the police never catch up to this guy just further eludes to the fairy-tale concept. Reminds me of a film noir minus the black and white. A lot of 1940's themes, cheesy lines and concepts set in the modern age. The movie is filled with violent bloodbaths mirroring that of a Steven Seagal fight scene. How this guy comes out on top is clearly some well executed choreography. It leaves the viewer in utter disbelief. It basically takes a turn for the worse and loses momentum like a lead balloon like the director gained a terrible drug addiction and just didn't care anymore. I almost feel like I've been violated. This one is probably a good film if you're on a psychedelic drug because it is all hype and little else.