Hoewel het is gepubliceerd als een dramatisering van Custers Laatste Linie, heeft het weinig te maken met de bekende gebeurtenissen. Het is een verhaal over... tja, het is een van de moreel meest dubbelzinnige stukken van Griffith die ik ooit heb gezien. Griffith heeft het grootste deel van zijn carrière zijn serieuze stukken gebruikt om de problemen van de samenleving te dramatiseren, zelfs als hij geen oplossing te bieden had, van WAT ZULLEN WE MET ONS OUDE DOEN tot zijn laatste officiële regisseursbaan, DE STRUGGEL. Ik denk dat Griffith de bedoeling had om vragen op te roepen en een spannend verhaal te vertellen, zoals hij altijd deed.<br />De eerste vraag is: welk bloedbad? Na een paar scènes waarin we een bloedbad zien als een cavalerie-eenheid een indianendorp aanvalt. Er wordt ons niet verteld waarom ze het land aanvallen. Als dat voorbij is, zien we een karavaan naar het westen trekken. Was het de bedoeling dat het bloedbad onder de indianen hun land leeg zou laten liggen voor kolonisten? De camera trekt zich terug en we zien een wolf die de karavaan in de gaten houdt, dan verschijnt er een beer die de wolf verjaagt. Dan wordt de beer verjaagd door een indiaanse verkenner in een berenvel... en hij brengt de indiaanse troepen die de karavaan afslachten, zodat alleen Blanche Sweet en haar baby in leven blijven.<br />Naar welk bloedbad verwijst de titel van de film? Wie is de schuldige? Wie is deze cyclus van slachtingen begonnen? Wie profiteert ervan? Was er geen begin en kan er geen einde zijn? <br /><0x3E> Hoewel Griffith meer dan vijfhonderd films regisseerde, die bijna allemaal zijn opgenomen, heeft hij een enorme hoeveelheid films die zelden worden vertoond, omdat zoveel mensen zich concentreren op zijn beste films en misschien wel een dozijn van zijn bekendste korte films. Kino wordt geprezen omdat hij een groot aantal van zijn minder bekende, maar even krachtige korte films in zijn meest recente compilatie heeft opgenomen, en omdat hij John Mirsalis heeft ingehuurd om de score te doen.
Although publicized as a dramatization of Custer's Last Stand, this bears little relation to the events as known. It is a story of.... well, it is one of the most morally ambiguous pieces of Griffith's that I have seen. Griffith spent most of his career using his serious pieces to dramatize society's problems, even when he had no solution to offer, from WHAT WILL WE DO WITH OUR OLD to his last credited directorial job, THE STRUGGLE. I think Griffith meant to raise questions and tell an exciting story, as he always did.<br /><br />The first question is: which massacre? After some setting scenes, we witness a massacre as a cavalry unit attacks an Indian village. We are not told why they are attacking it. Then, when that is over, we see a wagon train moving west. Was the massacre of the Indians intended to leave their lands empty for settlers? The camera pulls back, and we see a wolf watching the wagon train, then a bear appears and drives off the wolf. Then the bear is driven off by an Indian scout in a bearskin.... and he brings the Indian forces that massacre the wagon train, leaving only Blanche Sweet and her baby alive.<br /><br />To which massacre does the film's title refer? Who is to blame? Who began this cycle of massacres? Who benefits? Was there no beginning and can there be no end?<br /><br />Although Griffith directed more than five hundred pictures, almost all of which survive, he has a vast corpus of works that are rarely seen, because so many people concentrate on his best features and perhaps a dozen of his best-known shorts. Kino is to be applauded for including a sizable number of his lesser-known, but equally powerful shorts in their most recent compilation, and for hiring John Mirsalis to do scores.