Het lijkt me dat de 'europese' manier van vertellen voor het Amerikaanse publiek erg moeilijk te begrijpen is. Daarom zal ik proberen een paar dingen uit te leggen die misschien verwarrend lijken.<br /><0x3E> er is geen aanwijzing waarom een van de personen in deze film niet echt zou zijn. De plot is een beetje lachwekkend (b.v. waarom blijft de rijke schrijver bij het meisje in huis? ze heeft genoeg geld om zelf een huis te huren), maar het verhaal wordt heel rechttoe rechtaan verteld.<br /><0x3E> Het is duidelijk dat Julie de dochter is van de publisher en een Franse vrouw, die hij had verlaten omdat hij bij zijn vrouw en kinderen in Engeland wilde blijven. Julie liegt twee keer: ze zegt dat haar moeder in Nizza woonde (in werkelijkheid is ze dood, maar Julie verbeeldt zich natuurlijk graag dat haar moeder nog leeft); ze zegt dat haar moeder de roman die ze had geschreven had verbrand (wat niet het geval was, want Julie geeft het manuscript aan Sarah, en het boek dat Sarah aan het eind van de film aan haar publisher geeft is het gekopieerde manuscript van Julies moeder (we zien hoe ze het op haar computer overschrijft).<br />Julie heeft Franck inderdaad vermoord, omdat hij zich verzette tegen haar pogingen hem te verleiden. En omdat ze een geestelijk zeer gestoord personage is, heeft ze haar gevoelens niet meer in de hand. Haar zelfrespect is tot niets gereduceerd nu ze geen seksuele macht meer heeft. En het is heel duidelijk dat ze door haar vader werd verkracht toen ze 13 was, hoewel dat niet wordt gezegd (het litteken op Julies buik wijst op een keizersnede/ ze verloor haar maagdelijkheid toen ze 13 was/ haar vader is de 'koning van de orgiën').<br />De 'nette dochter' van de publishers, die Julia heet, is french Julies kind. Haar naam is Julia omdat ze door haar moeder Julie werd genoemd, niet door de publisher. En zelfs als hij de naam had gekozen: voor hem had het meisje een tweede belichaming van zijn oudste dochter kunnen zijn.
It seems to me that the "european" way of telling story is very difficult to understand for the American audience. therefore, I'll try to explain some things that might seem confusing:<br /><br />there is no indication why any of the persons in this film should not be real. The plot is a bit laughable (f. ex. why does the wealthy writer stay in the house with the girl? she has enough money to rent a house herself), but the story is told in a very straight way.<br /><br />It is clearly told that Julie is the daughter of the publisher and a french woman, whom he had left, because he did want to stay with his wife and children in England. Julie lies twice: she says, her mother lived in Nizza (in reality, she is dead, but of course Julie likes to imagine that her mother is still alive); she says, her mother had burnt the novel she has written (which she did not, because Julie gives the manuscript to Sarah, the writer > the book that Sarah gives to her publisher at the end of the film is the copied manuscript of Julies mother (we see her copying it at her computer).<br /><br />Julie indeed killed Franck, because he resisted her attempts to seduce him. And because she is a mentally very disturbed character, she can't control her feelings anymore. Her self- esteem is reduced to nothing when she has no sexual power. And it is very clear that she got raped by her father when she was 13, although it isn't said (the scar on Julies stomach indicates a cesarean section/ she lost her virginity when she was 13/her father is the "king of orgies")<br /><br />The publishers "english daughter", named Julia, is french Julies child. Her name is Julia because she was named by her mother, Julie, not by the publisher. And even if it was him who chose the name: for him the girl might have been a second incarnation of his elder daughter.