Hou op als je dit al eerder hebt gehoord: zes buitengewoon irritante en onaantrekkelijke studenten: de brutale blonde Rachel (Catherine Wreford), de onuitstaanbare, ongevoelige en slappe spierbundel Mark (een vreselijk en onuitstaanbaar optreden van Alan Ritchson), de sexy, wellustige lesbiennes Atlanta (de schattige blonde Ashley Hawkins) en Liz (de pittige brunette Tiffany Kristensen, die in elk geval haar borsten laat zien voordat ze er eerst af wordt geduwd), de stuntelige aardige Adam (behoorlijk gespeeld door Tom Nagel) en de symbolische zwarte Sophie (Myiea Coy) tijdens een rit over een landweggetje dat in botsing komt met een kwaadaardige familie van dodelijke en gestoorde boerenkinkels nadat ze een lekke band hebben gekregen midden in een bos in Nergenshuizen. Goh, is dat niet een opmerkelijk frisse en geïnspireerde invalshoek voor een griezelfilm? Natuurlijk niet, man! Regisseur Edward Gorsuch, werkend vanuit een meelijwekkend afgezaagd en door de wol geverfd scenario van Michael Hurst, slaagt erin een behoorlijk tempo aan te houden en levert een handige portie akelig bloed af, maar slaagt er op cruciale punten niet in enige spanning of spookachtige sfeer te creëren. Erger nog, de hoofdpersonen zijn zo uniform karton, irriterend en onderontwikkeld dat het je eenvoudig niet kan schelen of ze leven of sterven. April Lang als de gestoorde heks Ms. Mayhew, Bill Jacobson als de logge, misvormde bruut Franklyn Mayhew en Annie MacKay als de tongloze dochter Angel zijn redelijk eng, maar toch lang niet zo eng en verontrustend als de kannibalenclan in 'The Texas Chainsaw Massacre'. (een horrorklassieker die deze prutser schaamteloos kopieert tot in de irritante negende graad). Dennis Smiths gebruikelijke bibberige-huppelende score, de hoofdpijnverwekkende blèrende alternatieve soundtrack, de variabele rollen van een aantrekkelijke, maar onaantrekkelijke en onsympathieke cast, en een van die altijd onwelkome, kreunende 'het is nog niet voorbij!' (geen) eindes dragen allemaal bij aan nog meer verachtelijke beledigingen aan een toch al ontstellend letsel. Door de gelikte filmografie van Hank Baumert jr. ziet deze sukkel er veel beter uit dan hij verdient. Een echte sukkel.
Stop me if you've already heard this one before: Six extremely annoying and unappealing college kids -- sassy blonde Rachel (Catherine Wreford), obnoxious, insensitive, and spineless musclehead Mark (a supremely terrible and insufferable performance by Alan Ritchson), sexy libidinous lesbians Atlanta (cute blonde Ashley Hawkins) and Liz (foxy brunette Tiffany Kristensen, who at least bares her breasts prior to getting bumped off first), bumbling nice guy Adam (decently played by Tom Nagel), and token black Sophie (Myiea Coy) -- on a cross country road trip run afoul of a vicious family of deadly and demented hicks after they get a flat tire in the middle of some nowheresville sticks. Gee, isn't that a remarkably fresh and inspired premise for a fright flick? Of course not, man! Director Edward Gorsuch, working from a pitifully trite and by-the-numbers cookie cutter script by Michael Hurst, manages to maintain a fairly brisk pace and delivers a handy helping of nasty gore, but crucially fails to create any suspense or spooky atmosphere. Worse yet, the main protagonists are so uniformly cardboard, irritating, and underdeveloped that one simply doesn't care whether they live or die. April Lang as deranged hag Ms. Mayhew, Bill Jacobson as hulking disfigured brute Franklyn Mayhew, and Annie MacKay as tongueless daughter Angel are reasonably creepy, but they still aren't anywhere near as scary and disturbing as the cannibal clan in "The Texas Chainsaw Massacre" (a horror classic that this crud shamelessly copies to the grating ninth degree). Dennis Smith's generic shivery'n'shuddery score, the headache-inducing blaring alternative soundtrack, the variable acting from an attractive, but charmless and unlikable cast, and one of those always unwelcome groan-worthy "it ain't over yet!" (non)endings all add further abject insult to already appalling injury. Hank Baumert, Jr.'s slick cinematography makes this schlock look much better than it deserves. A real dud.