Er is veel opgestoken van de gratuite openingsscène in de nieuwste film van Reygadas. Laat me alle angsten uit de weg ruimen, dit is de mooiste en resonerendste openingsscène van de afgelopen tien jaar. We zien het hoofd en de borst van de naakte Carlos en voelen dat dit het obscene cliché is van het bestuderen van de naakte ziel van een man. Reygadas wiegt ons in dit gevoel en zakt dan langzaam omlaag om onze vooroordelen op te lossen. De prachtige muziek geeft een echt gevoel van emotionele beroering en we zakken omlaag om de bijna kinderlijke (in termen van grootte) Ana de fellatio te zien toedienen. Wat eenvoudigweg afgedaan had kunnen worden als schoktactiek wordt ondermijnd door de onaantrekkelijke volgorde en de muziek die een crescendo bereikt als de verveelde Marco's een orgasme bereiken. De zwarte titelsequentie komt op het hoogtepunt van de muziek, we zijn volledig verslaafd en opgewonden door de emotionele resonantie die wordt voortgebracht door de twee hoofdrolspelers over wie we niets weten. De film is bezaaid met momenten waarop de muziek zo'n hoogte bereikt dat we alleen nog maar kunnen voelen voor deze ogenschijnlijk afstandelijke en afstandelijke personages, en daarin ligt Reygadas vaardigheid. De film werkt op een aantal niveaus, er worden parallellen getrokken tussen de grote ontvoeringsproblemen in Mexico-Stad en de ervaringen van Jezus in de hel in de 3 dagen na zijn kruisiging. In Edinburgh praatten Reygadas en zijn actrice Anapola Mushkadiz met elkaar en het was interessant om te zien hoe autobiografisch zijn film is. De personages behouden hun eigen naam en de hoofdrol Carlos was jarenlang de chauffeur van Reygadas vader (en een ongetrainde acteur). Anapola Mushkadiz, die een rustig fenomeen is, heeft nooit eerder geacteerd en toonde weinig ambitie om dat weer te doen, en schreef haar optreden geheel en al toe aan Reygadas. Het was duidelijk dat hij een van de beste regisseurs van het moment was, met invloeden van Antonioni en Tarkovsky, en hij bedacht nieuwsgierig dat zijn volgende film wel eens gelukkiger zou kunnen zijn.
Much has been made of the gratuitous opening sequence in Reygadas latest picture. Allow me to dispel any fears, this is the most beautiful and resonant pre-title sequence in the past decade. We see the nude Carlos' head and chest and sense it's the prurient cliché of the study of a man's naked soul. Reygadas lulls us into this feeling and then slowly pans down to dissolve our preconceptions. The beautiful music beats giving a real sense of emotional turmoil and we pans down to see the almost child-like (in terms of size beside Marcos) Ana administering fellatio. What could have simply been dismissed as shock tactics is undermined by the unsexiness of the sequence and the music which reaches crescendo as the bored Marcos attains orgasm. The black screened title sequence comes at the peak of the music, we are hooked entirely and excited by the emotional resonance produced by the two protagonists about whom we know nothing about. The film is littered with moments wherein the music reaches such a pitch that we cannot but feel for these ostensibly detached and remote characters, and therein lies Reygadas skill. The film works on a number of levels, parallels are drawn between the rife kidnapping problems in Mexico City and Jesus experiences spent in Hell in the 3 days following his Crucifixion. In Edinburgh Reygadas and his actress Anapola Mushkadiz talked and it was interesting to find how autobiographical his film is. The characters retain their own names and the lead Carlos actually was Reygadas father's chauffeur for many years (and an untrained actor). Anapola Mushkadiz, who is a quiet little phenomenon, has never previously acted and showed little ambition to do so again, attributed her performance entirely to Reygadas. Clearly one of the best current directors with influences of Antonioni and Tarkovsky, he curiously reflected that his next film would be happier, curious his sure touch for the darker reaches in everyday life. Rarely does so subtle and out-right thought-provoking a film get made.