Nou, wat kan ik zeggen? Ik ging naar de bioscoop zonder te weten wat ik kon verwachten. Ik had nog nooit van de film gehoord en een vriend had me overgehaald om hem te gaan zien. Toen de film begon, begon ik me vreselijk te vervelen. Het script was onaantrekkelijk, het camerawerk soms afschuwelijk en het acteren dat van een b-film uit de jaren zestig. Nu moet ik toegeven dat ik leeuwenpoort zag en dacht: o, dat is de b-filmmaatschappij, en ik was verbaasd dat ze een niet-horrorfilm voor de bioscoop hadden gemaakt, maar ik gaf ze het voordeel van de twijfel. Er was één moment in de hele film dat het een andere emotie opwekte dan verveling en walging, en dat was het moment waarop Lexi haar had door de achterdeur naar binnen had geduwd en de telefoon en besmette as in het huis had laten vallen, ik was kwaad dat ze dat haar man aandeed van wie ze zogenaamd hield (hoewel ik geen enkel gevoel had dat er een verband bestond tussen haar en haar man), ik had medelijden met de acteurs het was niet eens zo erg dat ze de rollen kregen, ik had er zelfs bewondering voor dat ze het ontstellende script tot leven brachten, het was niet eens zo erg dat het slecht geschreven was. ik had het gevoel dat ik vol walging de bioscoop uit wilde lopen en mijn geld terug wilde eisen, maar ik dacht dat ze een fantastische afloop zouden hebben en dat dat de uren van pijnlijk kijken zou goedmaken, maar ik had het mis. de afloop was jammerlijk ontoereikend. het idee achter de film was geweldig, maar hij was op een amateuristische manier gemaakt. ik heb wel honderd budgetfilms gezien die beter waren dan deze. als het grote scherm er niet was geweest had ik het misschien wat kunnen rekken, maar helaas kozen ze zelfs de manier waarop de film werd uitgebracht verkeerd. Al met al zou ik aanraden dat niemand dit ziet, tenzij je je te pletter verveelt en te veel geld en te weinig gezond verstand hebt.
Well what can i say, i sat down in the cinema not knowing what to expect i'd never heard of the movie and had been convinced by a friend to watch it. as the movie started a terrible boredom set in, the script was unappealing, the camera work at times appalling, and the acting that of some 60's b-movie. now i've got to admit i saw lionsgate and thought oh thats the b-movie company, and i was surprised that they had made a non-horror movie for the cinema. but i gave them the benefit of the doubt. There was one moment throughout the whole movie when it evoked some emotion other then boredom and disgust, and that was when Lexi put her had through the back door and dropped the phone and contaminated ash in the house, i felt anger that she would do that to her husband who she supposedly loved (allthough i got no sense of any connection between her and her husband) i feel bad for the actors it was not there fault they got the parts, in fact i admire that they made the appalling script come to life, its not there fault it was badly written. but they need work, the characters were flat and 1 dimensional, i felt myself wanting to leave the cinema in disgust and demand my money back, but i felt myself thinking they could have an amazing ending and that would make up for hours of painful viewing, but i was wrong. the ending was woefully inadequate. the idea behind the movie was great, but it was pulled off in a amateur way. i've seen £100 budget movies that were better then this. if it had not been for the big screen i might have been able to cut it some slack but alas they even chose the format of release wrong. all in all i would recommend that no one watch this unless you are bored out of your mind and have too much money and not enough sense.