Na een twistziek decennium voor Robert Altman, waarin hij door het Hollywood-systeem min of meer werd gemeden en een paar van zijn slechtste films maakte, is het niet meer dan passend dat hij dit decennium afsluit met een absolute triomf, met deze fascinerende miniserie voor HBO.<br />Ik weet niet waarom het zo lang duurde voordat iemand Garry Trudeau, de schrijver van 'Doonesbury', met Altman in verband bracht, want achteraf gezien lijkt het een perfecte combinatie. Ze hebben allebei precies hetzelfde sarcastische gevoel voor humor en het talent om absurde dingen in het alledaagse te zien. Ze creëerden een fascinerende kijk op de wereld van de politieke machinaties, gebaseerd op het verhaal van de fictieve presidentskandidaat Jack Tanner, die in 1988 in de race was, maar die het moest opnemen tegen de echte wereld van de democratische voorverkiezingen. Daarom gaan de echte leden van de politieke scene in die tijd met de ster Michael Murphy om alsof hij een echte presidentskandidaat is, en de kijker weet nooit zeker wat echt is en wat in scène is gezet.<br />Murphy is fantastisch als Tanner, en hij heeft een perfecte cast. Tanner is knap en charismatisch genoeg om een redelijk succesvolle campagne te voeren voor de nominatie, maar hij is te saai en te aardig om het helemaal te maken. De serie onderzoekt een van de grootste raadsels van de Amerikaanse politiek: het hebben van een kandidaat met overtuiging en goede ideeën is niet genoeg. Hij moet ook een persoonlijkheid zijn en in staat zijn zich op het lastige terrein van de Amerikaanse media te begeven, met het gevolg dat degenen die het verst gaan degenen zijn die weten hoe het systeem werkt, niet degenen die het eerlijkst zijn. 'Tanner '88' vat perfect mijn eigen gevoelens over presidentsverkiezingen samen. Aan de ene kant zijn ze van het allergrootste belang, omdat ze bepalen wie de leider van een van de machtigste landen ter wereld zal worden. Maar aan de andere kant lijken het zulke zinloze oefeningen, en het is moeilijk om de energie op te brengen om je er keer op keer druk over te maken. Maar een van de sterkste en meest ernstige punten uit deze serie komt in een aflevering waarin Tanner een bezoek brengt aan de sloppenwijken van Detroit in zijn geboortestaat Michigan. Hij beseft dat hij geen enkel contact meer heeft met de mensen die hij belooft te helpen, en dat hij geen idee heeft hoe hun leven er in werkelijkheid uitziet. Dat geldt ook voor onze eigen leiders <0xE2><0x80><0x93> dat was in 1988 en dat is het nog steeds. Er is een enorme en waarschijnlijk onoverbrugbare kloof tussen de paar bevoorrechte mensen die ook maar de geringste hoop hebben ooit president te worden en de miljoenen gemiddelde Amerikanen over wie ze regeren. Het is sensationeel, zo sensationeel dat ik vergat dat ik niet naar echte mensen keek die door een documentairemaker werden gefilmd. Het meest in het oog springend zijn Pamela Reed als Tanners campagneleider, Cynthia Nixon als zijn dominante en heel jonge dochter, en E.G. Marshall, die een paar gedenkwaardige optredens maakt als Tanners vreselijke vader.<br />Dit is een must-see voor Altman-fans, of eigenlijk voor iedereen die geïnteresseerd is in de Amerikaanse politiek.<br />Aardig zijn.
After a contentious decade for Robert Altman, during which he was pretty much shunned by the Hollywood system and made some of his worst films, it's only fitting that he should cap the decade off with an absolute triumph, this absorbing mini-series made for HBO.<br /><br />I don't know why it took so long for someone to pair "Doonesbury" writer Garry Trudeau with Altman, because in retrospect, it seems like a match made in heaven. Both have the exact same sarcastic sense of humor and the talent for seeing the absurd in the mundane. They crafted a fascinating look into the world of political machinations, following the story of fictitious 1988 presidential candidate Jack Tanner but setting it against the real world of the democratic primaries. Therefore, actual members of the political scene at the time interact with star Michael Murphy as if he's a real presidential nominee, and the viewer is never sure what action is authentic and what is staged.<br /><br />Murphy is superb as Tanner, and he's perfectly cast. Tanner is handsome and charismatic enough to make a fairly successful run for the nomination, but he's too bland and too nice to make it all the way. The series examines one of the major conundrums about American politics: to have a candidate with conviction and good ideas isn't enough. He must also be a personality and be able to navigate the tricky terrain of the American media, with the result that those who go farthest are those who know how to work the system, not those who are most honest. "Tanner '88" captured perfectly my own feelings about presidential elections. On the one hand, they're of supreme importance, because they determine who will be the leader of one of the most powerful nations in the world. But on the other hand, they seem like such pointless exercises, and it's hard to muster up the energy to care time after time.<br /><br />But one of the strongest and most serious points made by this series comes in an episode in which Tanner visits the slums of Detroit in his home state of Michigan. He realizes that he is completely out of touch with the very people he promises to help, and has no clue about what their lives are really like. That's painfully true about our own leadership -- it was in 1988 and still is today. There's a vast and probably insurmountable gap between the privileged few who ever have the remotest hope of being president and the millions of average Americans over whom they govern.<br /><br />All of the acting in "Tanner '88" is sensational, to the point where I forgot I wasn't just watching real people being filmed by a documentary filmmaker. Most notable are Pamela Reed, as Tanner's campaign manager, Cynthia Nixon, as his overbearing and very young daughter, and E.G. Marshall, who makes a few memorable appearances as Tanner's awful father.<br /><br />This is a must see for Altman fans, or really anyone with an interest in American politics.<br /><br />Grade: A+