Ik had een hekel aan 'Finian's Rainbow'. Alle nummers zijn makkelijk te vergeten en het grootste deel van de cast is zo-zo. Coppola's fantasieloze manier van spelen met de dansnummers is ook een groot probleem. Het materiaal is ook slecht gedateerd, dus de regisseur mag niet de schuld krijgen van alles wat er mis is met deze productie. De onhandige combinatie van prekerige sociale commentaren en Ierse stereotypen werkte niet bij mij. Het is Fred Astaires laatste musical, en hij is goed in de hoofdrol, maar Petulia Clark heeft nul sterren (ik begrijp waarom ze nooit een grote filmster is geworden), en Don Francks is een vreemde keus voor een hoofdrol. Tommy Steele is charmant, maar een beetje te breed. Coppola heeft zijn lesje niet geleerd (de manier waarop hij deze film regisseerde is bijzonder g<0xC3><0xAA>nant), en hij keerde in de jaren tachtig terug naar het genre met twee megabommen, 'One From the Heart' (1982) en 'The Cotton Club' (1984).
I hated "Finian's Rainbow." All the songs are forgettable and most of the cast is so-so. Coppola's unimaginative handling of the dance numbers is also a big problem. The material has dated badly too, so the director should not be blamed for everything that is wrong with this production. The awkward combination of preachy social commentary and Irish stereotypes did not work for me. It is Fred Astaire's last musical, and he is good in the starring role, but Petulia Clark has zero star quality (I can see why she never became a major movie star), and Don Francks is an odd choice for a leading man. Tommy Steele is charming, if a bit too broad. Coppola did not learn his lesson (the way he edited this movie is particularly embarrassing), and he returned to the genre in the '80s with two mega bombs, "One From the Heart (1982)" and "The Cotton Club (1984)."