Het kan zijn dat mijn liefde voor cult-Japanse films in het algemeen me een voorkeur geeft, maar ik beschouw deze film als een van de allergrootste in de filmgeschiedenis. Lady Snowblood verzint een ouderwets wraakverhaal en maakt er iets groters van dan alleen maar een goede genrefilm. De regie en de cinematografie zijn van topkwaliteit, met een suggestief gebruik van rood en wit in het kleurenschema, in overeenstemming met het karakter van Lady Snowblood. Het acteerwerk is in het algemeen goed, met Meiko Kaji die hoog boven de rest uitsteekt in haar rol als de heldin die haar naam draagt. De combinatie van haar goddelijke uiterlijk, haar koele houding en haar bloederige zwaardvechterskwaliteiten is altijd hypnotiserend en tegen het eind van de film is het alsof ze ademhaalt. Voor de hoofdrolspeelster alleen is dit al een geweldige film, maar hij heeft nog andere voordelen. Er zijn grote hoeveelheden bloed tijdens de gevechten en er zijn behoorlijk wat doden, en de actie is vrij goed gechoreografeerd. Hij is niet zo manisch als de films van de Lone Wolf en de Cub (aanbevolen), maar effectiever dan de actie in iets als Sex and Fury (ook aanbevolen). De actiescènes worden getemperd door een schrijnend randje, door de manier waarop Yuki een soort tragisch personage is, door de ultieme droefheid van haar zoektocht en door de manier waarop haar principes uiteindelijk in de praktijk blijken te werken. Hoewel haar wraak op de fijnste, meest rechtschapen manier wordt uitgebeeld, blijft de film de zin ervan in twijfel trekken. Het kwaliteitsscript loopt handig heen en weer tussen mythologiseren en realisme, waardoor de film meer diepgang en intelligentie krijgt dan veel van zijn verwanten. Ik kan niets bedenken wat ik niet waardeer aan deze film, het is een van mijn favorieten en ik kan hem niet genoeg aanbevelen, aan zo'n beetje iedereen.
Its could be that my love of cult Japanese films in general gives me a bias, but I rate this film among the all time greats of cinema. Lady Snowblood takes a good old fashioned period revenge story and turns it into something greater than just a good genre film. The direction and cinematography are top notch throughout with evocative use of reds and whites in the color scheme, in keeping with the character of Lady Snowblood. The acting is solid in general, with Meiko Kaji standing high above the rest in her as the eponymous heroine. Her combination of divine looks, cool demeanour and bloody sword wielding skills is never less than hypnotic and by the end of the film her impact is breath taking. For the lead character alone this is a great film but it has other virtues. There are great sprays of blood during the fighting and a decent body count, with the action pretty well choreographed. It isn't quite as manic as the Lone Wolf and Cub pictures (highly recommended), but more effective than the action in something like Sex and Fury (also highly recommended. The action scenes are tempered by a poignant edge, the way that Yuki is kind of a tragic character and the ultimate sadness of her quest and the way her principles end up working out in practice. Though her revenge is depicted in the finest most righteous manner, the film continually questions the point of it. The quality script adeptly walks a line between mythologising and realism giving the film greater depth and intelligence than a lot of its kin. I can'tthink of anything that I don't appreciate about this film, it is one of my all time favorites and I can't recommend it enough, to pretty much anyone.