De plot: een regisseur en een scenarist raken het script waaraan ze hebben gewerkt kwijt vanwege de corruptie op de harde schijf en beginnen aan een ander project dat 'Epidemic' heet. De film volgt hun tegenslagen, maar in de tussentijd begint zich een echte epidemie om hen heen te ontwikkelen, die echter onopgemerkt voorbijgaat. O ja, en ook fragmenten van de film-in-een-film 'Epidemic' worden tussendoor vertoond. O ja, en Lars Von Trier (de regisseur) en Niels Vorsel (de scenarist) zijn de hoofdrolspelers in, ahem, de regisseur en de scenarist. Geweldig.<br />En als door dit te lezen de eerste gedachte die bij je opkomt 'zwarte komedie' is, ga dan naar de beste van de klas, want je hebt volkomen gelijk. Het beste aan deze film is dat hij het filmen belachelijk maakt en toch op de een of andere manier een goed voorbeeld is van artistieke gewichtigdoenerij. Maar we weten ook dat Von Trier een cynisch mannetje is. Udo Kiers cameo over de Tweede Wereldoorlog is briljant. Maar wees gewaarschuwd, het is beslist een aangeleerde smaak.
The plot: a director and a screenwriter lose the screenplay they've been working on due to hard disk corruption and start working on another project called "Epidemic". The film follows their misadventures but in the meantime a real epidemic is starting to develop around them, but goes by unnoticed. Oh and also fragments of the film-in-a-film "Epidemic" are shown in-between. Oh and Lars Von Trier (the director) and Niels Vorsel (the screenwriter) are the protagonists playing, ahem, the director and the screenwriter. Lovely.<br /><br />And if by reading this the first thought that came to your mind is "black comedy", then go to the top of the class cause you're absolutely right. The best thing about this film is how it ridicules film-making and yet somehow is a good example of artistic pompousness. But then again we know that Von Trier is a cynical little bugger. Udo Kier's cameo recalling WW2 is brilliant. Be warned though, definitely an acquired taste.