Kom op... Ik heb eerder naar Flandres gekeken en vond het nogal pretentieus en halfslachtig in zijn artistieke benadering, maar ik kon er wel naar kijken... het tegenovergestelde van Twentynine Palms dat ik nauwelijks kon zien zonder naar de snelle vooruit-knop van mijn afstandsbediening te staren. Die artistieke productie van Bruno Dumont is een lachertje en ik kan niet geloven dat iemand dit soort dingen opdraagt... Ik snap het, het is geen amusement... het is kunst, het is een reusachtige metafoor van eindeloze herhalingen van levens, nietwaar? Daarom is de film zo verdomd saai in zijn 2 uur durende leegte, daarom is het stel dat in deze film speelt regelmatig aan het ruziën en aan het seksen. Daarom wordt ALLES in deze film afgeschilderd in afschuwelijke herhalingen of langzame bewegingen van willekeurige handelingen... de totaal niet erotische seksscènes met mechanische stoten en overdreven orgasmen die grensden aan vreugde en pijn? Is de seks een metafoor voor de relatie van de 2 die zo ongeveer op het randje balanceert? Of is het allemaal gewoon een metafoor voor het leven zelf? Of heeft het absoluut niets te betekenen en zijn al die interpretaties (ik vond die over het anti-Amerikanisme goed... die is nog gekker dan deze idiote film waar ik me voor schaam dat ik een Europeaan ben) gebaseerd op het grote niets dat deze film is? Is het mes in zijn ontvankelijkheid en de fallische metafoor met het belachelijke gegil niet net zo goedkoop als dat van Davids orgasmen? Hoe vaak moet je benadrukken dat zelfs de verkrachting eruitziet alsof die de verkrachter meer pijn doet dan die goeie ouwe David met zijn broek op zijn enkels?<br />Sorry, als je het publiek onderwerpt aan 120 Minutes van het Niets en ze dan opzadelt met herhalingen van metaforen, pak je dit allemaal aan met dezelfde herhalingen van muziek (dus wat betekent het dat ze de hele film lang naar hetzelfde nummer luisteren als ze in hun hummer rijden... ah, hetzelfde als de rest van deze herhalingen van metaforen?) en een cinematografie die mij geen zier zou kunnen schelen... Als deze foto's mooi zijn als een staat, kan iedereen zich te goed doen aan prachtige berglandschappen... behalve het landschap is deze film lelijk en mist hij elke schoonheid. Dit is een kwelling en het soort zelfverzonnen pseudo-elitisme dat me het woord 'kunst' doet haten. Ik denk dat Dumont zichzelf als kunstenaar ziet en dat het daarom allemaal zo verkeerd voelt, zo nep en doordrenkt van de stank van iemand die wanhopig probeert anders te zijn... en daar niet in slaagt. Ik denk dat deze film samengevat kan worden met de eindeloze treinscène in het begin... het is een herhaling, het is zonder enige schoonheid, het is niet onderhoudend en iedereen kan er zijn eigen interpretatie aan geven, want een eindeloze opname van een trein met molens moet toch een betekenis hebben, nietwaar? Of zijn er eindeloos veel foto's van verveelde gezichten voor nodig om betekenisvol te zijn... of lelijke seks op de grens van verkrachting? Het kan me niet schelen... kijk naar _onomkeerbaar_, want die film is schokkend en heeft verbluffende cinematografie en beelden en houdt je aandacht vast en masseert je geest (hoewel ik denk dat Noe net zo weinig te zeggen heeft als Dumont, maar hij heeft een _f*** EN MOVIE!_ gemaakt).
Come on... I watched Flandres before and thought it was pretty pretentious and halfhearted in his artsy approach but I could watch it... quite the opposite to Twentynine Palms which I could hardly watch without staring at the fast forward button of my remote control. This artsy production by Bruno Dumont is a joke of a movie and I can't believe anyone nominates stuff like this.... I get it, its not entertainment... its art, its a giant metaphor of lives endless repetitions, right? Thats why the movie is so damn boring in its 2 hours of nothingness, thats why the couple starring this movie is regularly fighting and having make up sex. Thats why EVERYTHING in this movie is depicted in atrocious repetitions or slow motions of random acts... the totally unerotic sex scenes with mechanistic thrusting and overacted orgasms that border between joy and pain? Is the sex a metaphor for the relationship of the 2 thats about as borderline? Or is it all just a metaphor for life itself? Or does it mean absolutely nothing and all those interpretations (I liked the one about Anti-americanism... thats even more insane than this idiotic movie that makes me ashamed of being European) are based on the great nothing that this movie is? And does Dumont have any problem with sex to paint such a bleak, boring, repetitive and at times rather disgusting picture? Is the knifing in its receptiveness and phallic metaphor with the ridiculous screaming that equals that of Davids orgasms not as cheap as the ridiculous and random rape scene? How often do you have to make a point that even the rape looks like it hurts the rapist more than ole David with his pants down?<br /><br />Sorry, if you subject the audience to 120 Minutes of nothingness and then pound them with repetitive metaphors, pack all this with the same repetitive music (so what does it mean they listen to the same song throughout the movie when driving in their hummer ... ah, the same as the rest of this repetitive metaphor??) and a cinematography that couldn't make me care less... if these pictures are beautiful like some state everyone can feast on beautiful mountainscapes... besides the landscape this movie is ugly and lacking any beauty whatsoever. This is torture and the kind of self absorbed pseudo-elitism that makes me hate the word art. I guess Dumont sees himself as an artist and thats why it all feels so wrong, so fake and drenched in the reek of someone desperately trying to be different... and failing. I think this movie can be summed up with the endless train scene in the beginning... its repetitive, its without any beauty, its not entertaining and everyone can put in his own interpretations since an endless shot of a train+windmills must have a meaning, doesn't it? Or does it take endless shots of bored faces to be meaningful... or ugly sex on the border of rape? I don't care... watch irreversible, since that movie is shocking and has stunning cinematography and visuals and keeps your interest and massages your mind (although I think Noe has as little to say as Dumont, but he made a f***n MOVIE!). Avoid this by any means ...