Het lijdt geen twijfel dat X-Men geen stereotiepe 'komische film' is. Wanneer er een film wordt gemaakt die gebaseerd is op stripboeken, bestaat er altijd de angst dat hij typisch in het genre van de 'komische film' kan en zal vallen en dat de film in feite is gemaakt voor de fans van dat stripboek. Komische films zijn meestal onrealistisch en onaantrekkelijk voor het algemene publiek.<br />Bryan Singer heeft echter geweldig werk verricht door van X-Men een film te maken die niet alleen de fans van het stripboek zal overrompelen, maar ook de algemene filmbezoeker. De film is geworteld, zonder het wispelturige, onrealistische van stripboekenmateriaal, en hij brengt een boodschap over vooroordelen die X-Men altijd al had: vechten voor een wereld die hen haat.<br />De uitvoeringen zijn uitstekend, vooral die van Hugh Jackman, die naar mijn mening een perfecte Wolverine neerzette, en Patrick Stewart, die nooit verzuimde de rust en zelfbeheersing te tonen die professor Charles Xavier altijd probeerde te bewaren.<br />Afgezien van de personages was de plot origineel (ik zou je niet kunnen vertellen wat er aan het eind van de film zou gebeuren) en het belangrijkste: de wereld was ECHT. De enige voorwaarde voor ongeloof is dat je ervan uitgaat dat deze genetische mutaties kunnen voorkomen en dat ze deze buitengewone mensen hebben veroorzaakt. Eerlijk gezegd was ik een beetje teleurgesteld dat de kleurige, hoog opvlammende kostuums ontbraken, maar ik vergaf het Singer meteen toen ik besefte waarom. Het was gewoon om het realisme te verhogen.<br />Al met al was X-Men uitstekend. Als je net als ik een fan bent van de stripboekenserie, zul je er eindeloos van genieten om deze personages tot leven te zien komen. En als je nog nooit een stripboek in handen hebt gehad, zal deze film je een onderhoudende manier geven om kennis te maken met de boodschap van angst, haat en vooroordelen.
There's no doubt about it, X-Men is not a stereotypical "comic-book film". Whenever a movie is made that is based on comic books, there is always a fear that it can and will be typically pigeonholed into the "comic book film" genre and that the movie is basically made for the fans of that comic book. Comic-book films are usually unrealistic and unappealing to the general audience.<br /><br />Bryan Singer, however, did a wonderful job at making X-Men a movie that will not only overjoy the fans of the comic book, but also the general movie-goer as well. The movie is grounded, without the flighty unrealism of comic book material, and it delivers a message about prejudice that has always been what X-Men were about: fighting for a world that hates them.<br /><br />The performances are outstanding, especially Hugh Jackman who, in my opinion, did a dead-on Wolverine, and Patrick Stewart, who never failed to show the peace and self-control that Professor Charles Xavier always strove to maintain.<br /><br />Aside the characters, the plot was original (I couldn't tell you what was going to happen in the end by the middle of the movie) and most importantly: the world was REAL. The only suspension of disbelief that is required is the assumption that these genetic mutations can happen, and did, causing these extraordinary people. Honestly, I was a little disappointed that the colorful high-flare costumes were omitted, but I instantly forgave Singer when I realized why. It was simply to add to the realism.<br /><br />All in all, X-Men was excellent. If you're a fan of the comic book series as I was, then you'll endlessly enjoy seeing these characters come to life. And if you've never been exposed to the comic book, this movie will give you an entertaining way to be exposed to its message about fear, hatred, and prejudice.