'Derek Jarman ontmoet David Lynch', zo beschreef presentator Bill Bailey NADJA. Als ik een presentator was, zou ik het hebben omschreven als een hoop kunstsnobs, maar'Derek Jarman ontmoet David Lynch' is hetzelfde verschil. Ik heb niets tegen kunstsnobs, ik vond THE ADDICTION goed, terwijl ik de visuele stijl van THE HOEP maar er moet een grens zijn en NADJA gaat veel verder dan die grens en is uiteindelijk niet te zien voor diegenen onder ons die niet geobsedeerd zijn door pretentieuze onzin.<br />Het verhaal volgt de vampier Nadja die voet in Amerika zet in een bizarre remake van DRACULA'S DOCHTER. Alles in het verhaal wordt opgeofferd voor de visuele stijl en meestal is het onmogelijk om te begrijpen wat er in godsnaam aan de hand is, want de film vervaagt tot onscherpe foto's, het beeld vervaagt, slowmotiongeluiden vervagen en andere regisseurstrucs van Michael Almereyda. Ongetwijfeld dacht de regisseur dat hij slim bezig was, maar het maakt het verhaal ondoorgrondelijk en het wordt er niet beter op door een paar heel slechte prestaties. Het is onmogelijk te geloven dat een van de spelers <0xE2><0x80><0x93> inclusief Peter Fonda <0xE2><0x80><0x93> beroepsacteurs zijn.<br />Een heel slechte film die alleen maar aantrekkingskracht heeft op kunstverslaafden en als dat niet zo was...' Voor de geweldige soundtrack van Portishead, My Bloody Valentine en The Verve zou deze dampende hoop protserige uitwerpselen nog minder dan drie van de tien keer zijn ontvangen.
" Derek Jarman meets David Lynch " is how presenter Bill Bailey described NADJA . If I was a presenter I would have described as a big pile of art house crap but " Derek Jarman meets David Lynch " is the same difference . I've nothing against art house horror , I thought THE ADDICTION was okay while I loved the visual style of THE KEEP but there has to be a limit and NADJA goes way beyond that limit and ends up unwatchable for those of us who aren't obsessed with pretentious nonsense <br /><br />The story follows eponymous vampire Nadja who steps foot in America in a bizarre remake of DRACULA'S DAUGHTER . Everything in the narrative is sacrificed for the visual style and more often than not it's impossible to understand what the hell is going on since the picture fades to pixellated shots that are out of focus , cross fades , slow motion sound fade outs and other directorial tricks from Michael Almereyda . No doubt the director thought he was being clever but it makes the story unfathomable and isn't helped by some very poor performances indeed . It's impossible to believe that any of the cast - Including Peter Fonda - are professional actors <br /><br />A very poor film that will only appeal to art house junkies and if it wasn't for the great soundtrack by Portishead , My Bloody Valentine and The Verve this steaming pile of ostentatious excrement would have received even less than three out of ten