Het meest ongelukkige aan deze film is, in het bijzonder, de verspilling van een uitstekende actrice als Susan Sarandon, maar ook omdat Seann William Scott, die veel beter is geweest in andere komedies (zelfs de _American Pie_ -serie had meer humor en kwam realistischer over dan meneer Woodcock) en die ook goed is geweest in enkele dramatische/actiefilms, met komische kwaliteiten in zijn spel, zoals in _Bulletproof Monk_ en _The Rundown_. Sarandon speelt zijn moeder en het is een leeftijds passende rol voor haar, en ze ziet er fantastisch uit, zelfs als volwassen moeder van middelbare leeftijd in een klein stadje in het westen van de Verenigde Staten. Haar eerste rollen in projecten als _Enchanted_ of _Children of Dune_ zijn voor haar betere 'loonstroken' dan projecten als dit of _Speed Racer_.<br />De film is technisch gezien vakkundig, vanuit het oogpunt van een doorsnee studio. Maar het heeft wel te lijden onder het feit dat het een film is die, in elk geval theatraal gezien, het productiebudget nauwelijks heeft weten terug te verdienen (ongeveer <0x24> 424M, de kosten van afdrukken en promotie niet meegerekend) <0xE2><0x80><0x93> en je moet je afvragen hoeveel van die kosten naar de regisseur gaan, die duidelijk een door cijfers gestuurde prestatie leverde (veel tv-films, zelfs de meest elementaire kabelfilms, hebben interessantere elementen) en een script dat elke eenvoudige of gemakkelijke uitweg heeft genomen. Het script is op het scherm toebedeeld aan twee schrijvers. Het voelt en komt over alsof ze op een middag in hun oude jaarboeken zitten te bladeren, een paar vrienden opbellen voor wat meer gevarieerde griezelverhalen over gymleraren, de meest basale komedie in elkaar flansen van zoon/voormalig vriendje/collega/naaste buur die paar probeert te breken dat in het begin ongeschikt lijkt, slaagt, maar in het standaardgevoel dat het goed afloopt, moeten ze op het laatst mogelijke moment weer bij elkaar gebracht worden zodat de aftiteling over een blije, verzadigde menigte kan rollen.<br />Het is voorspelbaar, het is saai, het is niet eens een beetje grappig. Er is een deel waar ik tegen het eind hardop in de lach schoot, een fysiek stukje komedie over een pot en de figuur van Thorton, Woodcock. Maar hardop lachen was een reflex op wat anders een opzet en een grap was die je op een kilometer afstand kon zien. Net een taart in je gezicht, je lacht, maar het is niet waar je 10 dollar voor wilt betalen, plus parkeergelegenheid, babysitter, benzine, popcorn, enz.<br />Dat kun je maar beter vermijden, zelfs als het gratis via de kabel gaat.
The most unfortunate thing about this movie is the waste of, particularly, an excellent actress like Susan Sarandon but also for wasting Seann William Scott, who has been far better in other comedies (even the American Pie series had more humor and came across as more realistic than Mr. Woodcock) and has also done well in some dramatic/action movies, with comedic qualities in his performance, as in Bulletproof Monk and the Rundown. The only actor in the movie who is enhanced by this entire affair is Amy Poehler, who is far better used here than she ever was in Blade of Glory. She gives an excellent, scene-stealing, scene-chewing performance as Maggie, the press agent and "handler" for Scott's inspirational How To book author character, John Farley.<br /><br />Sarandon plays his mom and its an age appropriate role for her and she looks fabulous even as a past middle age adult mother in a small, mid-west town. Her over the top roles in projects like Enchanted, or Children of Dune are better 'paycheck' roles for her than projects such as this or say Speed Racer.<br /><br />The movie is technically proficient from a mainstream studio release point of view. However, it suffers from being a movie that, at least theatrically, barely made its production budget back (approximately $24M, not counting the cost of prints or promotion) -- and you have to wonder how much of that cost went to the director, who clearly did a by the numbers performance (many TV movies, even on basic cable, have more interesting elements in them) and a script that took every simple or easy way out. The script is credited on screen to two writers. It feels and comes across as if they sat around one afternoon thumbing through their old yearbooks, calling a few friends up for some more diverse gym-teacher horror stories, cobbled together the most basic of son/former boyfriend/co-worker/next door neighbor attempts to break couple that seem unsuitable at the start, succeeds, but in the standard-issue feel good ending, they must be brought back together at the last possible moment so the credits can roll on a happy popcorn satiated crowd.<br /><br />It's predictable, its boring, it's not even mildly funny. There is one part where I laughed out loud, towards the end, a physical bit of comedy involving a pot hole and the Thorton character, Woodcock. However, laughing out loud was reflexive to what was otherwise a set up and joke that one could see a mile away. Just like a pie in the face, one laughs, but it's not what one wants to pay $10 for, plus parking, baby-sitter, gas, popcorn, etc.<br /><br />Best to avoid, even on basic cable for free.