Nadat ik The Threepenny Opera had uitgevoerd, in een Duits Cabaret Duo had gespeeld en honderdvijftig dollar aan KW-boeken had uitgegeven, moest ik deze film zien. Ik zocht van de hemel naar de bodem van een heel erg diepe spleet en daar was hij, in de muziekkamer op de plank.<br />Nadat ik hem had gezien, werd mijn liefde voor de muziek van Kurt Weill opnieuw aangewakkerd. Geen enkele andere componist in de afgelopen eeuw is zo vaak uitgevoerd en geïnterpreteerd als KW. Iedere muzikant neemt hem op een andere manier waar: The Doors, PJ Harvey, Elvis Costello, Tom Waits, Radiohead, The Dresden Dolls, Nick Cave, Lou Reed en nog veel meer. <br />Deze film is in wezen een samenwerking van een heleboel moderne musici die zijn muziekinstallatie in een leegstaand pakhuis op verschillende manieren belichten. Als je een idee wilt hebben van hoe het is, denk dan <0xE2><0x80><0x93> Bertolt Brecht vers als rap, September Song als country-and-western (huiver), Happy End Numbers als vreemde, krankzinnige 'interpretatieve' stukken en The Alabama Song als Strange Rock. Briljant! De hele film lang wordt KW's onderdrukking in een fascistische maatschappij en zijn communistisch zijn uitgelegd, zijn verhuizing naar Amerika, zijn liefdesleven en natuurlijk zijn muzikale revolutie met kleine, interpreterende intermezzo's die heel goed zijn uitgevoerd. '<br />Naar mijn mening is Kurt Weill het grootste dat het muziektheater ooit is overkomen, ooit. Hij heeft de revolutie in gang gezet en niet op een 'Sex Pistols'-achtige manier... het was intelligent.<br />Een moet zien voor alle revolutionairen en musici.<br />Kurt Weill zal herrijzen.
I, after performing The Threepenny Opera, playing in a German Cabaret Duo and spending $100 on KW books had to see this film. I searched from the sky to the bottom of a very very deep crevace and it was there in the music room on the shelf. *YOINK*<br /><br />After watching it, my love for Kurt Weill's music was once again rekindled. No other composer in the past century has ever been performed and interpreted as much as KW. Every musician takes a different slant on him : The Doors, PJ Harvey, Elvis Costello, Tom Waits, Radiohead, The Dresden Dolls, Nick Cave, Lou Reed and so many more.<br /><br />This movie is basically a collaboration of heaps of modern musicians taking different slants on his music set in a broken down warehouse. If you want a basic idea of what it's like think - Bertolt Brecht verse as a Rap, September Song as a Country and Western (shudder), Happy End Numbers as strange insane "interpretive" pieces, and The Alabama Song as a Strange Rock piece. Brilliant! Throughout the movie it explains KW's suppression in a fascist society and him being communist, his move to America, his love life, and of course his musical revolution with small narrated interludes interpretively very well done. I await the DVD!!!<br /><br />In my opinion, Kurt Weill is the greatest thing that has ever happened to musical theatre, ever. He created revolution and not in a "Sex Pistols" kinda way... it was intelligent.<br /><br />A must see for all revolutionists and musicians.<br /><br />Kurt Weill Shall rise again...