Hoe kun je een van de beste komieken van de televisie waarderen die nooit de hoofdrol in een comedyserie heeft weten te bemachtigen? Harvey Korman was altijd een positief element in alle komische (en ook dramatische) series en films waarin hij optrad. Van zijn dagen als 'Gazoo' in 'The Flintstones' tot zijn eerste optreden in de wekelijkse variété-uitzending van Danny Kaye's variété-show en zijn gloriedagen als onderdeel van het wekelijkse ensemble van Carol Burnett's variété-show (die hem kan vergeten als de man van Eunice, of als 'Rhett Butler', of in de rol van Charles Dingle in de spot van 'The Little Foxes' <0xE2><0x80><0x93> waarbij hij het woord 'chitlins' gebruikte als afgezaagde eed), tot zijn lange samenwerking met Mel Brooks... Korman had een aardige stek voor zichzelf, vaak als partner van Tim Conway. En hij bewees dat hij ook toneel kon spelen. Denk maar eens aan zijn tegenspeler Buddy Hackett in de televisiefilm over Abbott en Costello, 'Bud and Lou'. De duivels en het tumult die die komische giganten kapotmaakten, kwamen met die twee onverwachte optredens.<br />Met zo'n staat van dienst vond ik het nodig te proberen me een paar onverwachte werken van Korman te herinneren die net zo goed waren als de rest, maar die ik over het hoofd had gezien. Een van die werken was Korman als 'Baron Hinterstoise' in 'The Wild West', een Bismarckiaanse Duitse intrigant die Amerika's reputatie wilde vernietigen om het westelijk halfrond open te stellen voor Europese kolonisatie. Er was ook zijn optreden als 'Von Zeppel', de fanatieke pionier van de luchtlandingstroepen, die korporaal Agarn zover weet te krijgen dat hij een Pruisisch militair tenue draagt, compleet met punthelm. Maar ik zag de overlijdensberichten die de laatste tijd in omloop zijn over het langdurige werk met Mel Brooks, in de films 'Blazing Saddles', 'High Anxiety', 'History of the World Part I' en 'Dracula: Dead and Loving It'. Interessant genoeg werd in de overlijdensberichten niet vermeld dat Korman en de alumni van Brooks, Cloris Leachman, de sterren waren van de korte comedyserie 'The Nutt House'.<br />Afgezien van 'Get Smart' heeft Mel Brooks niet veel succes gehad op de televisie (of nog meer succes <0xE2><0x80><0x93> 'Get Smart' is op zich al een klasse apart). Zijn serie uit de jaren zeventig, 'When Things Were Rotten' 'Het Knetterhuis' was zijn eerste aanval op de Robin Hood-mythe (die later in een van zijn griezelfilms werd herhaald) en slaagde ondanks enkele behoorlijke scenario's niet. Toch duurde het langer (ongeveer vier maanden) dan 'Het Knetterhuis'. 'Het Knetterhuis' duurde een hele maand en werd (kennelijk) zo slecht ontvangen door het publiek dat de laatste twee afleveringen nooit werden uitgezonden. Toch was het beter dan het publiek en de critici hadden gelijk. 'Het Knetterhuis' was een soort griezelfilm over romans of verhalen of films als 'Hotel' of 'Grand Hotel' of 'Weekend in het Waldorf' of 'Plaza Suite'. Hij speelde zich elke week af in een beroemd hotel dat eigendom was van Leachman, met Korman als hotelmanager. De aflevering ging over een probleem met betrekking tot het hotel dat het bestaan ervan bedreigde, of moest worden overwonnen. Korman, die probeerde de instructies van zijn werkgever op te volgen (die ook zijn zogenaamde vriendin was, iets wat Korman voortdurend probeert te vermijden). Het werkte eigenlijk heel aardig, hoewel het soms ook komedie werd en opnieuw liet zien hoe Korman met drama omging.<br />In een van de afleveringen is er een meester-juwelendief aan het werk in het hotel, en het personeel, van Korman tot aan Korman toe, is zich daarvan bewust. Maar Korman is zich ook bewust van de druk die op hem wordt uitgeoefend omdat hij de manager is, waardoor hij begint te twijfelen aan zijn capaciteiten of aan zijn moed. Maar de afloop van het voorval was niet grappig maar juist heroïsch. Terwijl de juwelendief met een pistool een aantal figuranten op afstand houdt, komt Korman toevallig in beeld om een praatje te maken met een jonge vrouw die hem aantrekt (eigenlijk een bange partner van de juwelendief). De situatie brengt Kormans totale frustratie en woede over op de juwelendief, die hij terecht een bedrieger en een lafaard noemt, die zich slim en briljant voordoet maar in werkelijkheid zo bang is dat hij een pistool nodig heeft om een arme vrouw te dwingen hem te beschermen. Hierdoor raakt de juwelendief zo in de war dat hij zijn scherpte verliest en wordt overmeesterd, al slaagt hij erin zijn pistool af te vuren voordat hij wordt overmeesterd. Korman begint weg te lopen als hij beseft wat zijn verontwaardiging bijna heeft veroorzaakt. Als gevolg daarvan valt hij flauw, wat ons eraan herinnert dat het een komedie is.<br />In de afleveringen zaten handige trucjes. In één aflevering denkt Leachman dat ze de gebeurtenissen zo heeft gemanipuleerd dat Korman uiteindelijk met haar trouwt. Maar hij wordt buiten westen geslagen voordat hij bij de ceremonie 'Ja!' kan zeggen. Leachman kijkt naar de verschillende acteurs om te zien of Kormans lichaamstaal de kritieke woorden heeft uitgesproken. Ze schudden allemaal hun hoofd: 'Nee'. Aan het eind kijkt ze smekend naar de camera om steun van het publiek. De camera schudt zijn hoofd: 'Nee!' 1.<br />Korman en Leachman gaven het programma zoveel mogelijk uit handen, net als Brooks, en het had succesvol moeten zijn. In plaats daarvan waren het juist die selecte programma's als 'He and She' die niet succesvol waren, maar die in de herinnering zouden blijven voortleven van degenen die ze hadden uitgezonden, en die nu zouden willen dat ze op dvd of video waren uitgebracht.<br />2. Het was een ander bewijs van Harvey Kormans beste werk... waarvoor hij door zijn ontelbare fans zal worden herinnerd.
How does one appreciate one of televisions best comedians who never succeeded in the lead role of a comedy series? Harvey Korman was always a positive element in any comic (and some dramatic) shows and films he appeared in. From his days as "Gazoo" in "The Flintstones" to his first appearance in weekly variety on Danny Kaye's variety show to his glory days as part of the weekly ensemble on Carol Burnett's variety show (who can forget him as Eunice's husband, or as "Rhett Butler" or in the Charles Dingle part in the spoof of "The Little Foxes" - using the word "chitlins" as a minced oath), to his long association with Mel Brooks...Korman carved a nice niche for himself, frequently as partner to Tim Conway. And he did prove he could play drama as well. Just recall his performance opposite Buddy Hackett in the television film about Abbott and Costello, "Bud And Lou". The devils and turmoils that destroyed those comic giants came through with the two unexpected performances.<br /><br />With such a record I felt it necessary to try to recall some unexpected work done by Korman that was just as good as the rest, but overlooked. One work was Korman as "Baron Hinterstoise" on "The Wild West", a Bismarckian German schemer planning to destroy America's reputation so as to open up the western hemisphere to European colonization. There was also his performance as "Von Zeppel" the fanatical aviation pioneer on "F-Troop", who gets Corporal Agarn to wear a Prussian military outfit complete with pointed helmet. But I noted the current obituaries brought in the long work with Mel Brooks, in the films "Blazing Saddles", "High Anxiety", "History Of The World Part I", and "Dracula: Dead And Loving It". Interestingly enough the obituaries failed to note how Korman and fellow Brooks' alumni Cloris Leachman were stars of this short lived comedy series, "The Nutt House".<br /><br />Except for "Get Smart" Mel Brooks has not had great success on television (or any further great success - "Get Smart" being in a class by itself). His 1970s series, "When Things Were Rotten" was his first attack on the Robin Hood myth (later revisited in one of his movie spoofs), and despite some decent scripts did not succeed. Yet it lasted longer (by about four months) than "The Nutt House". "The Nutt House" lasted a big month, and (apparently) was so poorly received by the public that the last two episodes never were aired. Yet it was better than the public and the critics gave it credit for. "The Nutt House" was a type of spoof on novels or stories or movies like "Hotel" or "Grand Hotel" or "Weekend At The Waldorf" or "Plaza Suite". Set in a famous hostelry owned by Leachman, with Korman as her hotel manager, each week's episode dealt with some problem facing the hotel that threatened it's existence or had to be overcome. Korman, trying to follow the instructions of his employer (who was also his would-be girlfriend - something Korman is constantly trying to avoid). It actually worked quite nicely, although sometimes it actually left comedy and again showed Korman's handling of drama. <br /><br />In one of the episodes a master jewel thief is at work in the hotel, and the staff from Korman down is aware of this. But Korman is also aware of pressures on himself because he is the manager that are beginning to make him doubt his abilities or his courage. But the conclusion of the episode was not funny but actually heroic. With the jewel thief holding several of the cast at bay with a pistol, Korman stumbles into the scene by chance to talk to a young woman who has been attracting him (actually a frightened partner of the jewel thief). The situation suddenly brings out Korman's total frustration and anger at the jewel thief, whom he rightly calls a phony and coward who pretends to be clever and brilliant but actually is so frightened he needs a gun to force a poor woman to protect him. This flusters the jewel thief enough to make him lose his edge and get captured though he manages to fire his gun before being rushed. Korman starts leaving when he realizes what his indignation almost cause happen. He faints as a result, thus reminding us that it is a comedy show.<br /><br />The episodes had neat tricks in them. In one episode Leachman thinks she has manipulated events so that Korman will end up marrying her. But he gets knocked out before he can answer "I do!" at the ceremony. Leachman looks at various cast members about whether Korman's body language said the critical words or not. They all just shake their heads "No". At the end she looks at the camera beseechingly at the audience for their support. The camera shakes it's "head" "No!" too.<br /><br />Korman and Leachman gave the show all they could as did Brooks, and it should have succeeded. Instead, it is in that select group of shows like "He And She" that were not successful, but ended being fondly remembered by those who caught them - and who now wish they were available on DVD or Video.<br /><br />And it represented another proof of Harvey Korman's best work...for which he'll be remembered by his myriads of fans.