Ik herinner me deze Peanuts-filmspecial, samen met A Boy Named Charlie Brown, nog heel goed als kind, toen ze die specials op Nickelodeon draaiden (of misschien was het Disneys kanaal, ik weet het niet meer). In elke special zaten verschillende liedjes, allemaal in een of andere mate pakkend, en met een beetje van de echte geestigheid van de strips. Deze film leunt misschien meer op sentiment dan de eerste, zoals in dit geval de kwestie van het huis verlaten en toebehoren aan een eigenaar/eigenaar (en de bijrol), en de komedie is niet zo uitbundig als in andere Peanuts-specials. Maar van de tientallen Peanuts-specials <0xE2><0x80><0x93> en de korte tv-series <0xE2><0x80><0x93> is dit een van de betere, want er zijn momenten die me nog jaren na het zien van de film bijblijven. Een van die momenten is het klassieke 'No Dog's Always'-liedje, met de perfecte basstem. En de hele scène waarin Snoopy protesteert tegen een heel vastberaden klein meisje is briljant gemaakt voor de lol. Voor sommige kinderen, afhankelijk van of ze aan de Peanuts gehecht zijn of niet, voelen ze zich sterker door deze film, met de zeer tegenstrijdige climax met Snoopy en zijn meesters. Maar er is genoeg lol, zoals in Woodstock. Zijn eerste optreden in de Peanuts-serie wordt goed ontvangen en met evenveel vaudeville-uitdrukkingen gebracht als _Snoopy_.<br /><0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E>
I remember this Peanuts movie-special, along with A Boy Named Charlie Brown, fondly as a kid, when they replayed these specials on Nickelodeon (or it might have been Disney's channel, can't remember which). Each one had several songs in each pot, all of them catchy to one degree or another, and featuring some of the genuine wit of the comic strips. This film is maybe relying on more sentimentality than the former, as in this one the issue of leaving home and belonging to an master/owner (and the attachment), and the comedy isn't as rampant as in other Peanuts specials. But of the dozens of Peanuts specials- and the short-lived television series- this is one of the better ones, as there are some moments that still stick in my mind many years after seeing it. One of these is the classic "No Dog's Allowed" song, with the perfect bass sounding voice. And the whole sequence where Snoopy is under protest taken in by a very determined little girl is brilliantly done for laughs. For some kids, depending on if they're attached to the Peanuts or not, may feel stronger with this film, with the very conflicting climax with Snoopy and his masters. There's enough fun though, as Woodstock's first appearance in the Peanuts series is well placed and delivered, with as many vaudevillian expressions as Snoopy.<br /><br />Just good, family fun for all.