Ik vermoed dat dit meer een grijze komedie is die zich voordoet als Black. Gezien het feit dat het over een familielid gaat - in dit geval een zoon - die een lastpak is, is het verleidelijk om het te zien als een andere invalshoek op 'Tatie Danielle' van dezelfde regisseur, waar een tante en niet een zoon de oorzaak van de wrijving was, maar dat zou te oppervlakkig zijn. Tanguy (Eric Berger) heeft het helemaal gemaakt: 28 jaar, spreekt vloeiend Chinees en Japans en verdient goed als leraar terwijl hij zijn studie afmaakt. Een echte vriendin die graag samen met hem een lichte huishouding wil opzetten plus alle extra staartjes die hij wil. Ik zit waarschijnlijk te wachten tot ik een beschrijving geef van het swingende vrijgezellenleventje dat Sinatra in films als The Tender Trap had, maar het punt is dat Tanguy dat allemaal vanuit het huis van zijn ouders doet en ze hebben er zo langzamerhand genoeg van dank u zeer, dus besluiten ze hem te'stimuleren' om te vertrekken door hem uit zijn luxueuze levensstijl te halen. Maar Tanguy spreekt niet alleen vloeiend Chinees en Japans, hij is ook een voorstander van oosterse filosofie, dus draait hij alles om en glimlacht tolerant, zij het niet helemaal ondoorgrondelijk, om hun best voorbereide plannen. De lankmoedige ouders Edith en Paul ( respectievelijk decorontwerper en architect) worden gespeeld door Sabine Azema en André Dussollier, veteranen in het acteren en tjonge, wat een show. Voeg daar een cynische tante aan toe, Pauls moeder (Helene Duc), wier voortdurende gesar hen uiteindelijk tot actie aanzet, en je hebt een cast die Bowling For Dollars op Molière zou doen lijken. Een mooie film over een onderwerp dat tegenwoordig relevant is in Engeland, maar niet in andere landen.
I suspect this is more of a grey comedy masquerading as Black. Given that's it's about a relative - in this case a son - who's a pain in the ass it's tempting to see it as another angle on the same director's 'Tatie Danielle' where an aunt and not a son was the cause of friction but that would be to superficialize. Tanguy (Eric Berger) has it made; 28 years old, fluent in both Chinese and Japanese and earning good money as a teacher whilst completing his ph.D. A regular girl friend who's anxious to set up light housekeeping with him plus all the spare tail he wants. You're probably waiting for me to describe the kind of swinging bachelor pad that Sinatra used to have in movies like The Tender Trap but the twist is that Tanguy does all this from his parent's house and they've had just about enough thank you very much so they decide to 'encourage' him to leave by taking the cush out of his cushy lifestyle. But Tanguy is not just fluent in Chinese and Japanese he is also an advocate of Eastern philosophy so he turns everything around and smiles tolerantly if not quite inscrutably at all their best-laid plans. The long-suffering parents Edith and Paul (set designer and architect respectively) are played by Sabine Azema and Andre Dussollier, veterans at acting together and boy, does it show. Add a cynical aunt, Paul's mother (Helene Duc) whose constant needling finally spurs them to action and you have a cast that could make Bowling For Dollars seem like Moliere. A fine movie which addresses a subject that is now relevant in England if not other countries.