Sommige films zijn zo slecht, dat ze goed zijn. Deze film is zo slecht, dat hij slecht is.<br />Een man krijgt een paar keer bezoek van buitenaardse wezens en er gebeurt niets meer. Er zijn een paar vage, onderhoudende, surrealistische scènes waarin de hoofdfiguur met de buitenaardse wezens te maken krijgt (die er allebei uitzien als goedkope X-Com-afdankertjes), maar het leuke van de surrealiteit is dat een gewillige kijker heel even kan doen alsof hij niet naar 'Communion' kijkt, maar in plaats daarvan geniet van een akelige, zuurzoete flashback. De spanning wordt afschuwelijk uitgebuit, het acteerwerk is verschrikkelijk, de film heeft weinig richting, en als die 103e minuut eindelijk voorbij is, heeft het publiek niets meer over dan de achterkant van de doos die het hun zal vertellen. 'Manos: The Hands of Fate', maar nog erger dan 'Death Machine'. En ook niet op die grappige, slechte filmtoon.
Some movies are so bad, they're good. This movie is so bad, it's bad.<br /><br />A man is visited by aliens a couple times, and nothing more happens. There are some vaguely entertaining surreal parts, when the main character encounters the aliens (both of which look like cheap X-Com rejects), but the whole fun of the surreality is that a willing viewer can briefly pretend he is not watching "Communion" and is instead enjoying an ugly acid flashback. The suspense is horribly managed, the acting is terrible, the film has little direction, and when that 103rd minute finally rolls by, the audience is left with nothing more than the back of the box will tell them. Avoid, avoid, avoid. Better than "Manos: The Hands of Fate," but worse than "Death Machine". And not in that fun-to-watch bad movie way, either.