Oké, ik besef dat deze film ouder is dan de Big Chill, maar hier zijn de vergelijkingen niet van de lucht. In BK heb je een groep van zeven succesvolle voormalige studievrienden die bij elkaar komen en beseffen hoeveel ze hebben verkocht om te komen waar ze nu zijn. In S7 heb je zeven voormalige studievrienden die stuk voor stuk mislukkelingen zijn en hun waarden blijkbaar nooit in twijfel hebben getrokken.<br />Niet veel conflicten daar; wat maakt het eigenlijk uit?<br />In BK had je een geweldige soundtrack met een paar van de beste muziek uit de studiejaren van de personages. In S7 krijg je jodelen. Heel veel jodelen. En een barscène waarin het zingen je nostalgisch maakt voor het jodelen.<br />Ook niet veel amusement daar. In BC heb je zeven uitstekende acteurs die aan de top van hun vak staan, die bewijzen dat het feit dat je in de dertig of veertig bent je er niet van weerhoudt om grappig, sexy en slim te zijn in de film. In S7 heb je zes mensen van wie je nooit meer iets zult horen en David Straithairn, die weliswaar een goede acteur is, maar hier niet uit de verf komt.<br />Dus hoewel ik dol ben op John Sayles (Matewan en Eight Men Out waren ongelooflijk geweldige films) en hoewel deze film op de eerste plaats kwam, zou ik hem mijden als een dood stinkdier midden op de weg. Als dit zijn eerste film was, is het een eer voor Sayles dat hij er veel belangrijke lessen uit heeft geleerd. En dat hij zijn fouten nooit heeft herhaald. Als je zo'n film wilt zien, hou je dan aan de Big Chill.
OK, I realize that this film predates the Big Chill, but comparisons abound here. In BC, you have a group of seven successful former college friends who get together and realize how much they sold out to get where they are today. In S7, you have seven former college friends who are all miserable failures and seemingly never had their values challenged at all.<br /><br />Not much conflict there; basically, who cares?<br /><br />In BC, you had a great soundtrack filled with some of the best music of the characters' college years. In S7, you get yodeling. Lots of yodeling. And a bar scene where the singing makes you nostalgic for the yodeling.<br /><br />Not much entertainment value there, either.<br /><br />In BC, you have seven excellent actors who are at the top of their craft, proving that being in your 30s and 40s does not disqualify you from being funny, sexy, and smart in film. In S7, you have six people you'll never hear from again and David Straithairn, who although he is a fine actor, doesn't deliver here.<br /><br />So, although I love John Sayles (Matewan and Eight Men Out were unbelievably terrific movies), and although this movie did come first, I would avoid it like a dead skunk in the middle of the road. If this was his first movie, it is a tribute to Sayles that he learned many important lessons from it. And never repeated his mistakes. If you want to see a movie like this, stick to the Big Chill.