Ik ben me er terdege van bewust dat geen enkele filmbewerking van een roman volkomen trouw kan blijven aan de bron. Dat is gewoon niet mogelijk; de meeste romans zijn te genuanceerd en te groot om gemakkelijk in een film van twee uur te worden ingepast. Maar het is wel mogelijk dat een film de boodschap en de toon van een roman vastlegt door zich aan het verhaal te houden. Maar Disneys filmbewerking van de roman Esther Forbes uit 1943 voor jong en oud, 'Johnny Tremain', bleef niet trouw aan het verhaal van het boek en het resultaat is een door en door middelmatige en saaie film.<br /><br />Gelegen in het Revolutionaire Tijdperk van Boston, Forbes' De roman is het verhaal van een intelligente, getalenteerde en brutale veertienjarige zilversmid, Johnny Tremain, die door een ongeluk dat zijn hand verminkt, geen beroep meer heeft. Zonder toekomst als zilversmid moet Johnny een nieuw leven en een nieuwe carrière zien te vinden. Onderweg raakt hij betrokken bij de gebeurtenissen rond Boston in het midden van 1770, die culmineren in de Amerikaanse Revolutie. Johnny raakt betrokken bij de clandestiene activiteiten van de Sons of Liberty. Hij neemt deel aan de Tea Party in Boston, bespioneert de Britten en gaat om met patriotten als John Hancock, Sam Adams en Paul Revere. De kracht van de roman is de manier waarop Forbes het fictieve verhaal van Johnny zo moeiteloos verweefde met historische gebeurtenissen en personen. Het is gewoon een briljant historisch fictiewerk.<br />Je zou denken dat een filmstudio niet zo'n puinhoop van zo'n geweldige bronmateriaal zou kunnen maken. Maar Disney deed dat wel. Disney deed wat er gewoonlijk van filmversies van romans wordt verwacht <0xE2><0x80><0x93> ze gooiden'minder belangrijke' personages en subplots overboord om het verhaal te stroomlijnen. Dat is begrijpelijk. Wat niet te vergeven is, is dat ze de boodschap en de toon van de roman volledig veranderden om een heleboel actiescènes en een happy end te krijgen. In het boek hoort Johnny alleen over de gevechten bij Lexington en Concord <0xE2><0x80><0x93> in de film wordt Johnny midden in de gevechten getoond. Dat is begrijpelijk (film heeft actie nodig), maar wat niet te vergeven is, is de belachelijke vreugde van de gevechtsscènes. Johnny en zijn vriend Rab verschuilen zich achter bomen, schieten op roodjassen en lijken het geweldig naar hun zin te hebben! Af en toe beginnen ze ook te zingen <0xE2><0x80><0x93> 'O, wij zijn de Zonen, o, wij zijn de Zonen, de Zonen van de Vrijheid!' (Het is net zo erg als je je kunt voorstellen.) Disney die de oorlog verkoopt als een jongensavontuur is precies het tegenovergestelde van wat Forbes in haar boek voor ogen had. Het ideaal van de Amerikaanse Revolutie was niet cynisch bedoeld - de oorlog werd gevoerd om 'een man in staat te stellen op te staan'. Maar Forbes liet de lezer weten dat die eenvoudige hoop een verschrikkelijke prijs had moeten betalen. Het personage Rab, Johnny's beste vriend, is een opmerkelijke zeventienjarige jongen. Hij is slim, knap, onbevreesd en straalt charisma uit. Hij is een jongen die voorbestemd is een groot man te worden. Maar dat is hij niet. Op Lexington Green, waar Rab tussen de Minutemen staat die de macht van het Britse Rijk het hoofd moeten bieden, raakt hij bij het eerste salvo dodelijk gewond. Hij krijgt niet eens de kans zijn eigen musket af te vuren. Hij sterft de volgende dag, rechtop in een stoel, terwijl het bloed uit zijn mond stroomt. Forbes wilde dat jonge lezers wisten dat oorlog geen jongensavontuur is <0xE2><0x80><0x93> het berooft de wereld al op heel jonge leeftijd van haar beste en slimste mensen. Door Rab levend en wel rond te laten lopen en aan het eind van de film dat vreselijke lied te laten zingen, slaagde Disney erin zijn filmversie van 'Johnny Tremain' volkomen te verknoeien. Dit is een boek dat schreeuwt om een remake!
I am fully aware that no film adaptation of a novel can remain completely faithful to its source. It is just not possible to do- most novels are too nuanced and large to be comfortably fitted into a two hour movie. However, it is possible for a film to capture the message and tone of a novel by keeping true to its narrative. Yet Disney's film adaption of Esther Forbes 1943 novel for young and old, "Johnny Tremain," failed to stay true to the narrative of the book and the result is a thoroughly mediocre and bland movie.<br /><br />Set in Revolutionary era Boston, Forbes' novel is the story of a bright, talented, and cocky fourteen year old silversmith apprentice, Johnny Tremain, who because of an accident which cripples his hand finds himself without a profession. Without a future as a silversmith, Johnny must find a new life and career. Along the way he finds himself swept up in the events around Boston in the mid 1770's that culminated in the American Revolution. Johnny becomes involved in the clandestine activities of the Sons of Liberty. He participates in the Boston Tea Party, spies on the British, and mingles with such patriots as John Hancock, Sam Adams, and Paul Revere. The strength of the novel is how Forbes so effortlessly weaved the fictional story of Johnny in with actual historical events and persons. It is just a brilliant work of historical fiction.<br /><br />One would think that a film studio could not make a complete hash of such terrific source material. Yet Disney did. Disney did what is usually expected of film versions of novels- it jettisoned "minor" characters and subplots to streamline the story. That's understandable. What is not forgivable is completely changing the message and tone of the novel in order to have lots of action scenes and a happy ending. In the book, Johnny only hears of about the fighting at Lexington and Concord- in the movie Johnny is shown in the thick of the fighting. That's understandable (film's need action), but what is not forgivable is the ridiculous joyousness of the battle scenes- Johnny and his friend, Rab, hide behind trees, shoot at redcoats, and seem to be having a grand time! They also occasionally break out into song- "Oh, we are the Sons, oh, we are the Sons, the Sons of Liberty!" (It's just as bad as one could imagine.) Disney selling war as a boys' adventure is exactly the opposite of what Forbes intended in her novel.<br /><br />Forbes was not cynical about the ideal of American Revolution- the war was fought so that "a man could stand up." However, Forbes let the reader know that that simple hope came at a terrible price. The character of Rab, Johnny's best friend, is a remarkable seventeen year old boy. He's smart, handsome, fearless, and oozes charisma. He's a boy destined to be a great man. Yet it's not be. At Lexington Green, as Rab stands among the Minutemen confronting the might of the British Empire, he is mortally wounded in the first volley. He never even got a chance to fire his own musket. He dies the next day, propped up in a chair with blood pouring from his mouth. Forbes wanted young readers to know that war is not a boy's adventure- it robs the world of its best and brightest at a very young age. By having Rab walking around, alive and well, and singing that awful song at film's end, Disney succeeded in completely botching its film adaption of "Johnny Tremain." This is one book that is crying for a remake!