Ik had hoge verwachtingen van deze film, omdat het een interessant scenario is. Jammer genoeg is de film onhandig gestructureerd en sommige delen zijn incoherent, en veel elementen zijn verzonnen om de bemanning in gevaar te houden. Hier is een niet helemaal complete lijst.<br />- De film begint met een voice-over die de situatie uitlegt en je springt meteen in het schip. Omdat er pas helemaal aan het eind beelden te zien zijn van wat er werkelijk op Aarde gebeurt, had ik niet het gevoel dat ik me in de missie had verdiept.<br />- Alle wetenschap die ooit in het script zat, is hier eruit gehaald <0xE2><0x80><0x93> er wordt niets gezegd over de reden waarom de zon stervende is of hoe de bom haar weer zal doen herleven, hoewel het een interessante theorie is over een 'Q-deeltje' Op het productieblog staat dat de zon de ruimte binnendringt.<br /><0xE2><0x80><0x93> Je zult in de war raken van een paar van de meest onsamenhangende vechtscènes die ooit zijn gefilmd. Met zijn extreme close-ups en snelle shots kan Boyle niet eens een tweede gevecht in een gang opnemen zonder het publiek te verliezen. Het wordt nog erger met de Pinbacker-figuur, die zo wazig en artistiek is gefilmd dat mijn vrouw serieus dacht dat hij een soort transdimensionale buitenaardse was.<br /><0xE2><0x80><0x93> Voor zo'n kritieke missie zijn de Icarus-schepen niet erg robuust. Ze hebben maar één luchtsluis (zelfs de pendel heeft twee uitgangen!), één mainframe dat afhankelijk is van een constante toevoer van koelvloeistof zonder back-upcomputer en zonder noodverlichting. In plaats van dat het woonoord ronddraait om zwaartekracht te verschaffen (wat logischer zou zijn dan de nooit genoemde maar schijnbaar kunstmatige zwaartekracht), is het enige deel van het schip dat ronddraait de communicatieantenne <0xE2><0x80><0x93> het enige deel dat stilstaat en naar de Aarde wijst. Het warmteschild bestaat uit duizenden mechanische lamellen die geen enkele functie hebben, in plaats van uit een eenvoudig, massief stuk. Ik had zelden een duidelijk idee waar zich in dit schip iets bevond; de kijkkamer was bijvoorbeeld in het warmteschild van de bom uitgehakt, maar ik had niet de indruk dat iemand door het bomgebied moest lopen om daar te komen.<br />- Zuurstofniveaus spelen een grote rol in de spanning, en Michelle Yeoh heeft uitgerekend dat dat zo is. 'Er is maar genoeg lucht voor vier bemanningsleden. Toch was dit een enorm schip met letterlijk kubieke hectaren lucht alleen al in de bomruimte (wat de vraag oproept: waarom is er <0xC3><0xBC>berhaupt lucht in de buurt van de bom?). En al die zuurstof werd geproduceerd door de kleine reactorruimte? Ik denk het niet.'<br />'Waarom ging de eerste sonde precies kapot? Besloot iedereen gewoon zichzelf op te branden? Ik heb die verklaring niet helemaal begrepen.'<br />'Als de mainframe het begeeft, is er maar één persoon die de bom kan bedienen. Waarom is de rest van de bemanning niet getraind om hem te bedienen? Waar hebben ze anders 16 maanden op geoefend?' <br />-De bom zal zich zo snel door de ruimte verplaatsen dat de tijd stil komt te staan? Alsjeblieft. Dit ding is de massa van Manhattan, je gaat hem niet erg snel laten versnellen.<br />-Waarom ging de communicatie verloren toen ze Mercurius naderden? We hebben sondes naar Mercurius laten gaan en nog dichter bij de zon, en we hebben prima met ze kunnen praten.<br />-Alle resterende geloofwaardigheid verdwijnt op het eind, als Capa de bom tot ontploffing brengt en op zijn gemak naar... wat? De muur van nucleaire vlammen kijkt? Het vuur van de schepping? Zeg jij het maar. Het vermaarde cryptische 2001 was een stuk logischer dan dit.<br />-In het algemeen maakte een groot deel van de film de indruk van een gekunstelde situatie om de bemanning in gevaar te houden. Deze film had veel potentie, maar Danny Boyle verkoos zich te verliezen in zijn eigen hoofd.
I had high expectations for this film, as the scenario is an interesting one. Unfortunately, the film is clumsily structured and incoherent in parts, and many elements are contrived to keep the crew in danger. Here's a not quite comprehensive list: <br /><br />- The movie opens with a voice-over explaining the situation and you jump right into the ship. Since there's no shots showing what is actually happening on Earth until the very end, I didn't feel invested in the mission. <br /><br />- Any science that was once in the script has been gutted here - there's no mention of WHY the sun is dying or exactly how the bomb will restart it, although an interesting theory about a "Q-particle" infesting the sun is on the production blog.<br /><br />- You'll be confused by some of the most incoherent fight scenes ever filmed. With his extreme closeups and quick cuts, Boyle can't even pull off a 20 second fight in a corridor without losing the audience. It gets worse with the Pinbacker character, who's filmed so blurry and artsy that my wife seriously thought he was some kind of trans-dimensional alien.<br /><br />- For such a critical mission, the Icarus ships are not very robust. They contain only one airlock (even the shuttle has two ways to get out!), one mainframe that depends on a constant supply of coolant with no backup computer, and no emergency lighting. Instead of the habitat spinning to provide gravity (which would make more sense than the never-mentioned but apparent artificial gravity), the only part of the ship that spins are the communication antennas - the one part you want stationary and pointing to Earth. The heat shield is composed of thousands of mechanical louvers with no imaginable function, instead of a simple solid piece. I rarely had a clear idea as to where anything was in this ship; for example, the viewing room was cut into the bomb's heat shield, but there was no impression that anyone had to walk through the bomb area to get there.<br /><br />- Oxygen levels play a big part in the suspense, with Michelle Yeoh calculating that there's only enough air for four crew. Yet this was a vast ship with literally cubic acres of air in the bomb area alone (which begs the question, why have air around the bomb at all?). And all this oxygen was generated by the small plant area? I don't think so.<br /><br />- Why exactly did the first probe fail? Did everyone just decide to burn themselves up? Didn't quite catch that explanation.<br /><br />- If the mainframe fails, there's only one person who can operate the bomb. Why weren't the rest of the crew trained to operate it? What else did they have to practice on for 16 months? <br /><br />- The bomb will be traveling so fast space & time will break down? Please. This thing is the mass of Manhattan, you're not going to accelerate it very fast.<br /><br />- Why was communication lost as they neared Mercury? We've had probes go to Mercury and even closer to the sun, and we've talked to them just fine.<br /><br />- All remaining plausibility flees at the end, when Capa detonates the bomb and has a leisurely gaze at..what? The wall of nuclear flame? The fires of creation? You tell me. The famously cryptic 2001 made a lot more sense than this.<br /><br />In general, much of the film impressed me as contrived situations to keep the crew in danger. This movie had a lot of potential, but Danny Boyle chose to get lost in his own head.