Billy Crystal beloofde een hommage te brengen aan de gouden eeuw van de sport. Een tijd waarin de wedstrijden werden gespeeld door atleten, niet door bedrijven. Een tijd waarin het spel belangrijker was dan het geld. Zijn film concentreert zich op de verkeerde dingen. Hij ziet alleen de media, niet de mannen. Hij zou zich moeten schamen dat hij de herinnering die hem zo dierbaar is te schande heeft gemaakt.
Billy Crystal promised to make a tribute to the golden age of sport. A time when the games were played by athletes, not corporations. A time when the game was more important than the money. His movie concentrates on all the wrong things. He sees only the media, not the men. He should be ashamed to have disgraced the memory he purpots to hold so dear.