Echt een verspilling van tijd, geld en acteertalent; 'Return of Jafar' is een van de banaalste vervolgen die Disney ooit heeft gemaakt.<br /><0x3E><0x3E> Het verhaal begint met een stel stelende imbecielen die een met edelstenen bezette bloem willen hebben. Maar Aladdin (die plotseling weer een arme straatrat is) houdt hen tegen.<br /><0x3E><0x3E> Dan ontsnapt de grootste imbeciele dief uit Aladdin, vindt Jafars lamp, bevrijdt hem en dan begint het 'complot'. Als je met 'complot' bedoelt of Iago in feite besluit of hij een goeie of een kwaaie vent is. (Triest 'complot', hè?) Met zijn goedkope, halfgare animatie en dwee-liedjes is dit vervolg gewoon een sentimentele tijdverspilling van een uur. Aladdin en Jasmine zijn in deze film niet getrouwd (hoewel ze aan het eind van de eerste film wel getrouwd zijn) en de enige echt gedenkwaardige scène is die waarin de sultan zijn wenkbrauwen een fractie van een seconde verliest. Ik geloof oprecht dat als de arme (laatste) meneer Walter Disney dit had gezien, hij zou hebben gehuild.<br />Ik geef het een 1 van de 10.
Truly a waste of time, money and voice acting; "Return of Jafar" is one of the most banal sequels Disney's dished out.<br /><br />+ SPOILER ALERT + The story opens with a bunch of thieving morons who want some jeweled flower thingy. But Aladdin (who is suddenly a poor street rat again) stops them.<br /><br />Then, the main moronic thief escapes from Aladdin and finds Jafar's lamp, sets him free and the "plot" unfolds. If by "plot", you mean, Iago basically deciding if he's a good guy or a bad guy. (Sad "plot", ain't it?) With cheesy half-arsed animation, and dweeby songs, this sequel just is a sappy one hour waste of time. Aladdin and Jasmine are not married in this film, (even though they married at the end of the first movie) and the only really memorable scene is a brief goof, where the Sultan loses his eyebrows for a split second. I truly believe that if poor (late) Mr. Walter Disney had seen this idea, he would've cried.<br /><br />I give it a 1 out of 10.