'The Chiorboys', de slechtste politiefilm uit 1977, is zo'n slechte politiefilm dat zelfs de schrijver van het boek, Joseph Wambaugh, op wie de film is gebaseerd, hem heeft verstoten omdat hij nooit in één adem met de film genoemd wilde worden.<br />Het feit dat een stel bier- en drankzuipende en geestelijk instabiele politiemensen uit L.A. zichzelf volkomen voor gek zetten is niet erg grappig, zoals de film ook wil dat het publiek denkt. Deze jojo's veroorzaken niet alleen zichzelf maar ook de hele gemeenschap meer problemen dan welke bende straatcriminelen ooit zou kunnen doen, en ze zouden hen nog aardig vinden ook? Er is een aantal smerissen met ernstige mentale problemen die leiden tot zelfmoord en in het geval van agent Sam Lyles, Don Stroud, tot doodslag, maar wat dat aantoont is hoe laks de LAPD is in het toelaten van mannen met ernstige mentale problemen.<br />De smerissen in de film 'The Chiorboys' verknoeien bijna altijd de opdrachten die ze krijgen maar wat hen in de problemen brengt is dat Lyles, dronken en opgesloten in een politiewagen, door het lint gaat en een parkbewaker doodschiet toen hij hem probeerde te helpen. We zien aan het begin van de film dat Lyles al sinds Vietnam last heeft van een ernstige vorm van claustrofobie, maar dat hij er toch in is geslaagd om bij de politie van Los Angeles te komen, waar hij, aangezien hij een dodelijk wapen heeft gekregen, heel goed in een benarde positie kan worden geplaatst waar zijn fobie het overneemt van zijn gezonde verstand.<br />Er is ook nog het trieste geval van agent Baxter Slate, Perry King, die lijdt aan heel duistere seksuele problemen met sm die hem ertoe brengen om een relatie te beginnen met een sm-meesteres. Toen Baxter door zijn collega's werd betrapt terwijl hij zich aftrok, smeekte hij hen om hulp, maar het enige wat Baxter wilde was dat ze met hem zouden praten, maar hij werd genegeerd, wat ertoe leidde dat hij zich beschaamd voelde en zichzelf doodschoot.<br />Met deze twee politiezaken die naar de zijlijn en verder worden gedreven, is het heel moeilijk om iets grappigs te vinden in de film die een politiekomedie/drama over het reilen en zeilen van de LAPD zou moeten zijn. Opmerkelijk genoeg heeft de meest ontroerende en begrijpende scène in de film te maken met het lompe en smoezelige hoofd van de zedenpolitie, Sgt. Scuzzi, Burt Young. Scuzzi neemt de tijd om met hem te praten en behandelt de bange 18-jarige met vriendelijkheid en begrip, als een vader in plaats van een geharde diender. Het bleek dat Scuzzi, door de jongen vrij te laten zonder een aanklacht in te dienen, niet het einde betekende van zijn problemen toen hij later in de film werd neergeschoten en gedood.<br /><0x3E> In het gunstigste geval is de film onevenwichtig, stompzinnig en beledigend voor alle rassen, maar in het ergste geval mist 'The Chiorboys' de essentie van wat 'The Chiorboys', en de schrijver Joseph Wambaugh in zijn boek, probeert te maken van de druk die het leven van een politieman in een belangrijke stad in de Verenigde Staten met zich meebrengt. We krijgen een aantal verhalen te horen over politiemensen die zo labiel en onprofessioneel zijn dat ze het slechter doen dan de criminelen in de film en het nog slechter doen als er ooit een beroep op hen wordt gedaan om hen te arresteren of vast te houden. Er is zelfs een heel verontrustende scène waarin twee van de agenten van Rules & Proust, Tim Mcintire en Randy Quaid, op een dak staan en proberen een vrouw ervan te weerhouden om haar dood tegemoet te springen. Regels moedigen dat aan in plaats van te proberen het haar uit het hoofd te praten, waardoor ze uiteindelijk toch haar dood tegemoet springt. Het zeer gekunstelde einde met agent Whalen, Charles Durning, tegenover zijn baas, hoofdsheriff Riggs, Robert Webber, over het feit dat hij een stuk of zes agenten had geschorst die betrokken waren bij het in de doofpot stoppen van de moord op Lyles, was zo afgezaagd en ongeloofwaardig als maar kon. Dat zou het hoogtepunt van de film moeten zijn, waardoor je zou vergeten hoe dwaas en onnozel het tot dan toe was geweest. In plaats van de film 'The Chiorboys' beter te maken, maakte hij hem zelfs nog erger als dat al mogelijk was.
(Slight Spoilers) Running neck and neck with the ridicules "Exorcist II: the Hieratic" as the worst movie of 1977 "The Chiorboys" is about the most off-the-wall cop movie ever made that was so bad that even the book's author Joseph Wambaugh,that the movie is based on, disowned it never wanting to be mentioned in the same breath with the film.<br /><br />Having a bunch of beer and booze guzzling as well as mentally unstable LA police officers make complete fools of themselves is not very funny as the movie want's it's audience to think. These yo-yo's end up causing more trouble to the community as well as themselves then any gang of street thugs could possibly do and were supposed to like them? There are a number of cops who have very serious mental hang-ups that leads to suicide and in the case of police officer Sam Lyles, Don Stroud, involuntary manslaughter but what that shows is how lax the LAPD is in allowing men with serious mental problems into it ranks.<br /><br />The cops in the movie "The Chiorboys" screw up almost ever assignment that their put on but what get's them in trouble is when Lyles, drunk and locked up in a police paddy wagon, goes wacko and blows away a park hustler when he tried to help him. Were shown at the beginning of the movie that Lyles has been suffering from a sever case of claustrophobia since he was in Vietnam but yet he managed to get into the LAPD where, being assigned a deadly weapon, he may very well be put in tight places where his phobia would take over his common sense.<br /><br />There's also the sad case of officer Baxter Slate, Perry King, who's suffering from very dark sexual hangups dealing with S&M that leads him to get involved with a dominatrix. When discovered getting his rocks off by his fellow cops Baxter begs them for help, all Baxter wanted was for them to talk to him, but is ignored which leads to him, feeling ashamed and abundant, shooting himself.<br /><br />With these two cases of police driven to he edge and beyond it's very hard to find anything funny in the movie that's supposed to be a police comedy/drama about the inner workings of the LAPD. Remarkably the most touching and understanding scene in the movie has to do with the uncouth and scuzzy head of the vice squad Sgt. Scuzzi, Burt Young. Talking to a young man picked up for soliciting in the park Sgt. Scuzzi takes the time to talk to him and treats the frightened 18 year-old with kindness and understanding like a father not a hardened cop on the beat. It turned out that Scuzzi letting the boy off without being booked didn't end his problems with him getting shot and killed later in the movie.<br /><br />Very uneven at best and mindless and offensive, to every race color and creed, at worse "The Chiorboys" totally misses the mark that it, and author Joseph Wambaugh in his book, tried to make about the pressures of being a policeman in a major US city. We get a bunch of stories of cops who are so unstable and unprofessional that they come across worse then any of the criminals in the movie and end up getting the worse of it when their ever called upon to arrest or restrain them. There's even a very disturbing scene when two of the cops Rules & Proust, Tim Mcintire & Randy Quaid, are on a roof trying to stop a woman from jumping to her death. Rules encourages instead of trying to talk her out of it where she ends up jumping to her death.<br /><br />The very contrive ending with officer Whalen, Charles Durning, confronting his boss Chief Deputy Riggs, Robert Webber, about him suspending some half-dozen officers, involved in the cover-up of the Lyles shooting was about as corny and unconvincing as it could get. That was supposed to be the high point in the movie that would make you forget just how silly and hare-brained it was up until then. Instead of making the movie "The Chiorboys" better it made it even worse if that at all was possible.