Wat een uitbarsting van inspiratie <0xE2><0x80><0x93> drie grote slechteriken, Elam, Brand en Van Cleef, allemaal samen in één film, die een wraakzuchtige John Payne tot het uiterste drijft. Elam had extra betaald moeten krijgen, want iedereen en zijn broer slaan die magere kerel met zijn wilde ogen in elkaar. Eigenlijk heb ik een tijdje gedacht dat de film één lange sigarettenreclame was, of op zijn minst een bijeenkomst van kettingrokers. Over casting gesproken, Preston Foster speelt echt een sluwe rol die het hele scala beslaat, van een stoere meesterbrein tot een aardige visser, en dat alles op een overtuigende manier.<br />'Kansas City' is, geloof ik, de eerste en duidelijk de beste van een aantal 'Vertrouwelijke' films uit het midden van de jaren vijftig. Neem bijvoorbeeld de ongewoon brute politieverhoorscène van de jonge Payne. Vergeet niet dat dit in de tijd van de Koude Oorlog was, toen de megahit 'Dragnet' het imago van de wetshandhavers in het hele land professionaliseerde. Maar hier krijgen we een heel andere film te zien, die beslist boven de norm uitstijgt. In feite heeft regisseur Karlson, net als de film noir-regisseur Anthony Mann, een reputatie opgebouwd door de rauwe aard van het gewelddadige geweld te benadrukken, in elk geval zoveel als de censuur toestaat. En dit is zeker een van de gruwelijkste films uit die tijd.<br />Al met al is het een mooi, fantasievol script, met een aantal onconventionele verrassingen. De overval wordt slim samengevat met de ontsnapping. Ik vind het prettig dat het script informatie nodig had in plaats van alles in het begin uit te leggen. Op die manier wordt de belangstelling van de kijker vastgehouden, omdat er elk moment een nieuwe kreukel in kan komen. Zelfs de rol van het knappe meisje Colleen Gray is aan het eind mooi verweven, terwijl ik dacht dat ze alleen maar een romantische interesse was. Ik denk dat de rol van Dona Drake een tikkeltje couleur locale was of een gunst aan iemand, omdat ze niets aan de plot toevoegt, maar blijkbaar verkoopt haar Mexicaanse meisje meer dan alleen souvenirs.<br /><br />Er zijn echo's van deze film in latere avonturenfilms als The Killing, Plunder Road en Mark Steven's ondergewaardeerde Tijdschema. Sommige mensen zouden dit een noir-film kunnen noemen, aangezien Payne door onzichtbare krachten gevangen wordt gehouden, zonder dat hij daar zelf iets aan kan doen. Niettemin zijn andere traditionele noir-elementen opvallend afwezig, zoals de hoekige schaduwen van de expressionistische belichting en het ontbreken van de gebruikelijke spinnenvrouw. Maar het doet er niet echt toe in welke categorie de film valt, omdat hij toch een soort slaper blijft met een aantal oprechte verrassingen.
What a burst of casting inspiration-- three premier baddies, Elam, Brand, and Van Cleef all together in the same film, menacing the heck out of a vengeful John Payne. Elam should have gotten extra pay since everybody and his brother knocks the skinny wild-eyed guy around. Actually, for awhile I thought the movie was one long cigarette commercial or at least a chain-smokers' revival meeting. Speaking of casting, Preston Foster really delivers in a sly role that runs the gamut from tough-talking mastermind to nice-guy fisherman, all in convincing fashion.<br /><br />"Kansas City" is, I believe, the first and clearly the best of a number of "Confidential" films made during the mid-fifties. For example, note the unusually brutal cop interrogation of fall-guy Payne. Keep in mind, this was during a Cold War time when the TV mega-hit "Dragnet" was professionalizing law enforcement's image nation-wide. Here, however, we get quite a different picture that certainly goes beyond the norm of the day. In fact, director Karlson, like noir filmmaker Anthony Mann, built a reputation for emphasizing the raw nature of thuggish violence, at least as much as the censors would allow. And this is certainly one of the more graphically brutal films of the era.<br /><br />All in all, it's a fine imaginative script, with a number of unconventional surprises. The robbery is cleverly plotted along with the get-away. I like the way the screenplay parcels out needed information instead of laying it all out at the beginning. That way, viewer interest is kept up since a new wrinkle might pop up at any moment. Even pretty girl Colleen Gray's part is nicely woven in at the end, after I thought she was just a romantic interest. I guess Dona Drake's role was a touch of local color or a favor to somebody since she adds nothing to the plot, but apparently her Mexican girl does sell more than just souvenirs. <br /><br />There are echoes from this movie in such later caper films as The Killing, Plunder Road, and Mark Steven's underrated Timetable. Some might consider this a noir film since Payne is trapped by unseen forces through no fault of his own. Nonetheless, other traditional noir elements are noticeably absent, such as the angular shadows of expressionist lighting and the lack of a customary spider woman. But it doesn't really matter how the movie's categorized because it remains something of a sleeper with a number of genuine surprises.