Het spijt me als dit meer over Meg Ryan gaat dan over de film, maar ik heb deze film vanavond voor het eerst gezien, ook al was ik van plan er nog jaren over na te denken. Ik had meer van Meg Ryan verwacht, eerlijk gezegd meer van haar carrière.<br />Ze speelt haar gebruikelijke half-bitch, half-glimlachende en toch half-aantrekkelijke grietje met weinig inhoud, en ze lijkt er niet veel om te geven hoe haar dialoog vordert <0xE2><0x80><0x93> _DoA_ en _Presidio_, dat soort dingen. Haar carrière zit tjokvol betekenisvolle personages die zichzelf definiëren met een groot aantal sterke emotionele eigenschappen. Zelfs haar kleine bijrol in Top Gun was ongelooflijk goed gedaan, ondanks het aantoonbaar gekunstelde en smakeloze karakter van de film (je moet toegeven <0xE2><0x80><0x93> kaas smaakt niet beter). Ze was geëmotioneerd in die film <0xE2><0x80><0x93> Harry Met Sally natuurlijk ook. Je hebt haar ware emotie gevoeld. Ik ben een heteroseksuele man, dus het vergt veel zelfonderzoek om iets slechts over Meg te schrijven. LOL. Ik denk alleen dat ze in veel van haar films een klein beetje eendimensionaal is, en _Addicted to Love_ is daar een van. Ik heb geen idee wat haar personage in de meeste scènes werkelijk denkt en wat haar motivatie is. Ik denk dat veel van haar problemen slechte scriptkeuzes zijn. Maar niemand dwingt haar.<br />Ik zou het overslaan of op de kabel wachten.
I apologize if this is more about Meg Ryan than the movie but I just saw this flick for the first time tonight despite meaning to check it out for years frankly. I just expected more from Meg Ryan -- more from her career to be honest.<br /><br />She plays her standard semi-bimbo, semi-slick and yet semi-alluring chick with little substance and not much thought it seems for how her dialogue progresses -- DOA and the Presidio some to mind. Her career is chock full of meaningful characters that defined themselves with any number of strong emotional traits. Even her small supporting role in Top Gun was incredibly well done, despite the arguably contrived and cheesy nature of the film (you have to admit -- cheese doesn't get better). She was electric in that movie -- Harry Met Sally of course is another. You felt her true emotion. I'm a hetero male so it takes a lot of soul-searching to write something bad about Meg. LOL. I just think she's a little one dimensional in a lot of her films and Addicted to Love is one of them. I have no idea what her character is truly thinking in most scenes and what her motivation is. I think that a lot of her troubles are poor script choices. But no one is forcing her.<br /><br />I would skip it or wait for cable.