Owen Wilson, Adrien Brody, Jason Schwartzmann als drie broers die elkaar in geen jaren hebben gesproken, in een trein. In India. Door Wes Anderson.<br />Het is een goed idee, hè? Nee... het is een geweldig idee. Drie goede acteurs in drie goed geschreven rollen in een open, opwindende en onvoorspelbare omgeving, terwijl ze ook nog eens met elkaar opgescheept zitten in een krappe, oncomfortabele treinwagon. Met meer dan een beetje bagage...<br />Maar ondanks de schitterende, nieuwe en fantastisch gesitueerde omgeving en het goed gecaste nieuwe lid van de familie Anderson, is The Darjeeling Limited een typische Wes Anderson-film geworden. Het is nog steeds een film over een disfunctioneel gezin en hun pogingen om... iets meer functioneel te worden. De komedie is gebaseerd op de spanningen tussen broers en zussen en de conflicten uit het verleden, en zelfs de muziek, die typische mengeling van grilligheid en toch een betrekkelijk onbekend spoor, is heel goed en werkt op alle juiste manieren, voelt prettig aan en wordt verwacht ondanks de 'nieuwheid'.<br />Ik schijn te zeuren, want Andersons vijfde film is net zo goed als de andere. En in zekere zin ben ik dat ook. De Darjeeling Limited is het werk van een regisseur die zijn draai heeft gevonden (of in dit geval, zijn koers) en geen aanstalten maakt om te proberen zich eraan te onttrekken. Het gevolg is dat niet veel ervan echt als een verrassing komt. Het is maar goed dat hij goed is in wat hij dan doet, nietwaar? Het is de manier waarop Anderson het familiedrama aanpakt die Darjeeling zo apart maakt. Hoewel het op al die idiosyncratische manieren grappig is om luchtig te doen over familierelaties en ongemakkelijke interacties, trekt Andersons warme, tedere benadering je het leven van deze personages in. En vanwege hun respectievelijke tekortkomingen en eigenaardigheden worden ze meer dan personages; je kunt ze zien als mensen.<br />Andersons films hebben altijd een oprecht hart verborgen gehouden, niet al te ver onder de laag van excentrieke stijl, dus ondanks de vertrouwdheid is Darjeeling in dit opzicht aantoonbaar zijn beste werk. Je kunt een deel van jezelf in elk van de gebroeders Whitman zien, en in de bioscoop is daar geen vervanging voor.
Owen Wilson, Adrien Brody, Jason Schwartzmann as three brothers who haven't spoken for years, on a train. In India. By Wes Anderson.<br /><br />It's a good idea, isn't it? No...it's a great idea. Three good actors in three-well written roles in an open, exciting and unpredictable environment, while they're also stuck with each other in a cramped an uncomfortable train carriage. With more than a little baggage...<br /><br />However, despite the bright, new and fantastically shot environment and the well-cast new member of the Anderson family, The Darjeeling Limited is what has become a typical Wes Anderson film. Despite its relocation from the suburbs, or more recently, the deep blue sea, it's still a film about a dysfunctional family and their endeavours to become...slightly more functional. The comedy is derived from sibling tension and the conflicts of the past, and even the music, that typical Anderson blend of quirky yet affecting relatively unknown tracks which is very good and works in all the right ways, feels comfortable and expected despite its "newness".<br /><br />I seem to be griping because Anderson's fifth movie is as good as the others. And in a way, I am. The Darjeeling Limited is the work of a director who has found his groove (or in this case, his track) and doesn't show signs of trying to get out of it. As a result, not much of it really feels surprising. It's just as well he's good at what he does then, isn't it? It's the way Anderson handles the family drama that sets Darjeeling apart. While it's funny in all those idiosyncratic ways, making light of familial relations and awkward interactions, Anderson's warm, tender approach draws you into the lives of these characters. And, because of their respective flaws and quirks, they become more than characters; you can see them as people.<br /><br />Anderson's movies have always had genuine heart buried not too far below the layer of offbeat style, so despite its familiarity, Darjeeling is arguably in this respect his best work. You can see a part of yourself in each of the Whitman brothers, and in cinema there is no substitute for that.