Ik had mijn twijfels, maar was verrast en blij dat _Blue Smoke_ veel beter was dan ik had verwacht.<br />Het gebruik van flashbacks was een effectievere manier om Reena's verleden en heden in de film te presenteren. Het hielp het beeld te creëren van wie ze was geworden en waarom. Ik begreep veel van de veranderingen die waren aangebracht om de overgang van boek naar film mogelijk te maken. In sommige gevallen gaf ik de voorkeur aan de filmversie (het boek bevatte veel beeldend geweld).<br />Alica Witt deed een heel geloofwaardige, sterke Reena na, die liet zien hoe ze was omgegaan met de tragedies die haar begrijpelijkerwijs een kwetsbaar en breekbaar gevoel hadden gegeven. Hij wordt alleen maar beter en geharder met elke nieuwe rol die hij op zich neemt: medelevend en vriendelijk, maar streng en veeleisend wanneer dat nodig is.<br />De relaties voordat ze Bo ontmoette, waren in de film net zo hartverscheurend als in het boek. Hoewel ik niet kon besluiten of de relatie die ze met Hugh had nog triester was dan de oorspronkelijke versie. Was het erger dat ze bang was om te schieten en alleen maar op het punt stond een nieuwe, diepere relatie aan te gaan, zoals in het boek, of dat ze het risico nam een huwelijksaanzoek te accepteren, zoals in de film?<br />Ik dacht echt niet dat ik Matthew Settle als Bo leuk zou vinden, maar hij overtuigde me met zijn scène in de achtertuin toen hij eindelijk zijn droomvrouw ontmoette. In beide versies werd het sterke gevoel van familie, en dat hun liefde en respect voor elkaar Reena ook hielpen om zo'n vastberaden, gefocuste vrouw te worden, doorgevoerd.<br />Persoonlijk vond ik dat de manier waarop de schurk(en) in de film werden neergezet, een leuke draai en een passend einde had.<br />Ik sta te popelen om Carolina Moon te zien.
I had my doubts, but was surprised and pleased that Blue Smoke was much better than my expectations.<br /><br />Using flashbacks was a more effective way of presenting Reena's past and present in the movie. It helped create the picture of who she had become and why. I could understand many of the changes made to accommodate the transition from book to film. In some cases preferred the movie version (the book had a LOT of graphic violence).<br /><br />Alica Witt did a very believable strong, fierce Reena, showing how she had grown to deal with the tragedies that had made her feel, understandably, vulnerable and fragile. Scott Bakula ... ah ... he just gets better and more seasoned with every new role he takes on: compassionate and kind, but stern and demanding when needed.<br /><br />The relationships before she met Bo were as heartbreaking in the movie as in the book. Though I couldn't decide if the one she had with Hugh was even sadder than the original version. Was it worse that she was gun-shy and only on the brink of a new, deeper relationship as in the book, or taking the chance of accepting a marriage proposal as in the film? <br /><br />I honestly didn't think I'd like Matthew Settle as Bo, but he convinced me with his scene in the backyard when he *finally* got to meet his dream girl.<br /><br />The strong sense of family, and how their love and respect for each other also helped form Reena into such a determined, focused woman was carried through in both versions. <br /><br />Personally, I thought how the movie dealt with the villain(s) was a nice twist and fitting ending.<br /><br />Leaves me champing at the bit to see Carolina Moon.