Dit is een film van een live-optreden, in 1997, in Auckland, Nieuw-Zeeland. Sommige leden van de cast lijken, te oordelen naar het applaus bij hun entree, bekender te zijn van hun rollen in Australische soaps. Het zangniveau is wat je zou verwachten van een groep soapacteurs die een kerstpantomime opvoeren. De voorstelling wordt agressief versterkt en het orkest bestaat uit drie synthesespelers, twee percussie en een bas. De hele opera wordt uitgevoerd op een karaokebeat. Aan het eind is er een reeks toegiften, waar duidelijk wordt dat deze travestie deel uitmaakt van een trilogie. De acteurs voeren fragmenten uit van hun producties van de Mikado en de Pirates of Penzance. Misschien was dit in 1997 voor elke inwoner van Auckland die toevallig toondoof was een leuk, onschuldig pleziertje, maar ik vraag me af wat iemand bezielde om deze productie te willen filmen. Het probleem met het filmen van iets is dat het een eigen leven gaat leiden. Het heeft de hele wereld over gereisd en acht jaar later wordt het vertoond op een Brits kunstkanaal en aangeprezen als een bonafide productie van de opera Gilbert en Sullivan.
This is a film of a live performance, in 1997, in Auckland, New Zealand. Some of the cast, judging from the applause on their entry, seem to be better known for starring in Australian soap operas. The level of singing is what you would expect from a group of soap characters performing a Christmas pantomime. The performance is aggressively amplified and the orchestra consists of three synthesisers, two percussion and a bass. The entire opera is performed with a karaoke beat. There is a series of encores at the end where it becomes clear that this travesty is part of a trilogy. The cast performs excerpts from their productions of the Mikado and the Pirates of Penzance. This may have been good clean fun for any citizen of Auckland in 1997 who happened to be tone deaf but I wonder what possessed anyone to want to film this production. The problem with committing something to film is that it attains a life of its own. It has travelled round the world and eight years later it is being shown on a British arts channel and touted as a bona fide production of the Gilbert and Sullivan opera. Avoid.