In een niet nader genoemde stad ergens in de Verenigde Staten (New York? Chicago?) is een norse, wortelvretende eenling genaamd Smith (Clive Owen, die duidelijk geniet van zijn kans om er zo onverzorgd en knoestig uit te zien als maar mogelijk is, onder andere in de film) er getuige van dat een zwangere vrouw om onduidelijke redenen door een gewelddadige man wordt achtervolgd. Tegen beter weten in springt hij in het strijdgewoel en raakt verwikkeld in wat uiteindelijk uitloopt op een oorlog van hersens (en wapens, natuurlijk) met een schuimbekkende, maar griezelig intuïtief en intelligent <0xE2><0x80><0x93> misdaadbaas genaamd Hertz (Paul Giamatti, die zijn tekst met gevaarlijke intensiteit spuwt en uitspuugt). De baby die Smith ter wereld brengt en de beeldschone, Italiaanse prostituee (Monica Bellucci, adembenemend sexy) die iets weg heeft van een vriendin en de enige is die hij kan vertrouwen, maken ook deel uit van het avontuur. De plot lijkt geforceerd, en het tempo en het tempo van de film kennen maar één snelheid (nou ja, goed, misschien twee), maar de film zit zo vol met oogverblindende en oogverblindende stunts, acrobatische toeren en vuurgevechten, en is zo verbonden met dialogen die zo uit oude James Bond-films afkomstig lijken (misschien een verwijzing naar Owens geflirt om de volgende 007 te worden) dat het pervers is om te genieten van zijn eigen uitspattingen. De regisseur en schrijver Michael Davis houdt het mager en heel gemeen, waarbij hij zijn ogen als dimensie gebruikt om de kijker deelgenoot te maken van de pingpongactie, waarbij hij niet veel meer dialogen gebruikt dan nodig is en een sluwe grap houdt die te maken heeft met het soort gelukkige, gewelddadige relatie tussen Bugs Bunny en Elmer Fudd. 'Ik zal haar/pluis op je perziken smeren' doet me aan deze film denken, en het zal een select publiek (lees: jongens, voornamelijk) aanspreken, maar dat publiek zou blij moeten zijn met een film als _Shoot'em_. Je krijgt meer shots dan alleen munitie met deze rit van 90 minuten.
In a non-specific city somewhere in the U.S.(New York? Chicago?),a sullen,carrot-eating loner named Smith(Clive Owen,clearly relishing his chance to be as unkempt and gnarled as possible,among other things in the movie)witnesses a pregnant woman being chased by a violent man for reasons unrevealed. Against his better judgment,he jumps into the fray and becomes embroiled in what ultimately turns into a war of wits(and guns,of course)with a frothy,flop-sweating--but scarily intuitive and intelligent--crime boss named Hertz(Paul Giamatti,spitting and hissing his lines with dangerous intensity). Along for the ride are the baby Smith delivered and the gorgeous,Italian prostitute(Monica Bellucci,smokingly hot)who is something close to a girlfriend and the only person he can trust.<br /><br />While the plot seems forced,and the tempo and pacing of the film knows only one speed(well,okay,maybe two),the film is so rife with eye-catching and dazzling stunts,acrobatics and gun-play,and tied together with dialog that seems to be lifted and dried off from old James Bond movies(perhaps a nod to Owen's flirtation with becoming the next 007)that it is perversely enjoyable for its own excesses. Director and writer Michael Davis keeps it lean and very mean as he uses eyes for dimension to let the viewer in on the ping-ponging action,not using much more dialog than necessary and keeping a sly running joke having to do with the sort of happily violent relationship between Bugs Bunny and Elmer Fudd. The expression "This'll put hair/fuzz on your peaches"comes to mind when I think of this film,and it will appeal to a basically select(read:guys,mostly)audience,but that audience should be pleased with a movie like Shoot'em up. You'll get more shots than just ammo with this 90 minute-plus ride.