Amu is zonder enige twijfel een van de beste Indiase films van de laatste tijd. Ik kan niet anders dan bewondering hebben voor de manier waarop het verhaal is verteld. De planning leek heel volwassen. Mijn dank gaat uit naar Sonali Bose voor haar uitmuntende maagdelijkheid bij het schrijven, regisseren en produceren van zo'n film die een stem heeft en een zeker verschil uitstraalt. Kortom, dit is iets wat moedig en anders is. Ik kan nog steeds niet geloven dat het de eerste film van een regisseur was. De laatste scène waarin de hoofdpersoon Kajol met Kabir over spoorrails loopt en er een trein in die scène komt, was echt moeilijk te geloven dat de trein tot stilstand werd gebracht en dat deze treinscène niet in het script stond! 'We wachten op Sonali voor nog meer van die uitdagende werken van u, en we zouden graag uw werk in de filmindustrie zien. Het beste.'
Amu is definitely one of the best recent Indian films. I can't stop myself admiring the point the way the story has been told. The planning seemed to be very mature. Hats off to Sonali Bose for her outstanding maiden effort with writing, directing and producing such a film that has got voice and certain mark of difference. In short, this is called something doing courageous and different. I still can't believe that it was a director's first film. The last scene where the protagonist character Kajol walks with Kabir on rail lines and a train comes in the scene, was really hard to believe that the train was made stopped and this train scene was out of the script! It was Sonali's distinctive endeavor that made it possible. We are waiting Sonali for more of your such definite challenging works and would like to see your mark in film making. Best of wishes.