Rain, toen hij in 1932 voor het eerst werd uitgebracht, doet het vandaag de dag heel goed, zodat het publiek er nog van kan genieten. Misschien is het een nieuw voorbeeld van een film die het nog moet worden. Je kunt zien waarom. Crawfords kostuums en make-up zijn nogal bizar, een deel zigeunerin, een deel hoer. Wat waarschijnlijk overeenkomt met het personage van Sadie Thompson. De tekst (uit een verhaal van W. Somerset Maugham) is niet van het soort dat je in 1930 zou verwachten. Er is niets leuks aan deze wereld. Wat ik leuk vond, waren de kleren en de muziek uit het begin van de jaren dertig. Walter Davidson wordt uitgedost, van hun schoenen tot hun hoeden, die zo stijlvol en verfijnd zijn, en dan komt Sadie. Ze is geen hoer met een hart van goud, maar eerder gekweld dan op zoek naar verlossing. Wat ik moeilijk kon geloven was haar plotselinge bekering tot het christendom, alleen maar door het Onze Vader een paar keer te herhalen met meneer Davidson, prachtig geportretteerd door Walter Huston. Sadie's verlossing hoeft niet te zijn, want ze wordt opnieuw misbruikt door een man, deze keer door dezelfde man die haar wilde'redden'. De zonden van het vlees lopen met de regen door de film, misschien als symbool voor het wegwassen van zonden uit het verleden. Bezielend amusement dat vandaag de dag goed werkt met een uitstekende voorstelling van een jonge Joan Crawford.
A total bomb when it first hit in 1932, Rain today holds up rather well for today's audience to enjoy. Perhaps another example of a movie ahead of it's time. One can see why. Crawford's outfits and make up are rather bizarre, one part gypsy, one part hooker. Which I suppose is in keeping with the character of Sadie Thompson. The writing (from a story by W. Somerset Maugham) is not your typical 1930's fluff. There is nothing to like in this world. What I found enjoyable were the clothing and music from the early 1930's. The two "ladies," Mrs. Robert MacPhail and Mrs. Walter Davidson, are decked out from their shoes to their hats which were so stylish and sophisticated, and then comes Sadie. She is not a hooker with a heart of gold but more troubled than in need of salvation. What I found hard to believe was her sudden conversion to Christianity just by repeating the Lord's Prayer several times with Mr. Davidson, portrayed wonderfully by Walter Huston. Sadie's redemption is not to be, once again being taken advantage of by a man, this time by the very man who set out to "save" her. The sins of the flesh run through this movie with the rain perhaps symbolizing the washing away of past sins. Heady entertainment that works well for today with a fine performance by a young Joan Crawford.