Deze aangename collage van de eerste regisseurs José Corbacho en Juan Cruz bestaat uit drie losjes verweven verhalen over verschillende mensen in een buurt in Barcelona, met een tapasbar als de centrale locatie, waar de levens van de meeste personages met elkaar verweven zijn. De titel verwijst niet alleen naar die kleine hapjes waar Spanje beroemd om is, maar ook naar het Spaanse werkwoord _tapar_, dat'verbergen' betekent.<br />Ik vond het verhaal van Lolo, de bareigenaar, het boeiendst. Zijn vrouw heeft hem in de steek gelaten, hij heeft een vooroordeel tegen vrouwen en buitenlanders, kan zijn emoties niet tonen en heeft een diepgeworteld onvermogen ontwikkeld om zich in enige betekenisvolle relatie te mengen. Hij heeft een nieuwe chef-kok nodig en komt terecht bij Mao, een Chinese immigrant die de hele tijd kungfu speelt maar de meest efficiënte kok is die hij ooit heeft gehad, en plotseling komen de mensen in drommen naar zijn bar omdat zijn gerechten nu echt heel goed zijn. Sommige inzichten die uit dit verhaal voortkomen, zijn een beetje verzonnen. Lolo die erachter komt dat niet alle Chinezen communist zijn of analfabete paupers, lijkt me zo'n veertig jaar te laat, maar op de een of andere manier maken de acteurs en de rustige filmopnamen dat zelfs de onhebbelijke Lolo sympathiek overkomt, en tegen het eind van de film had ik echt sympathie voor deze man. Als Ruben, een tiener die in een supermarkt werkt en een seksuele relatie heeft met de winkelier Raquel van middelbare leeftijd (Elvira Menquez). Een zeer getalenteerde jonge acteur, een natuurlijke aanwezigheid op het witte doek. Ik hoop dat hij in de nabije toekomst een prominentere rol krijgt.<br />Het is allemaal onopvallend en pretentieloos, met een sobere regie en cinematografie, maar verrassend effectief. Veel van de personages hadden gemakkelijk het slachtoffer kunnen worden van stereotypen, maar de cast doet verbazingwekkend goed zijn best om dit een frisse wind te geven. Moeilijk te weerstaan.<br /><br />Camera Obscura - 8/10.
This pleasant collage by first-time directors José Corbacho and Juan Cruz is made up of three loosely interwoven stories of various people in a Barcelona neighbourhood, with a tapas bar as the central location, where most characters' lives intertwine. The title not only refers to those small appetizers Spain is famous for, but also to the Spanish verb "tapar" which means to cover up, or to hide. <br /><br />I found the story of Lolo, the bar owner, the most engaging. His wife abandoned him, he is full of prejudice against women and foreigners, cannot show his emotions and has developed a deeply rooted incapability of engaging in any meaningful relationships. He needs a new chef and ends up with Mao, a Chinese immigrant who's kungfu-ing all the time but is the most efficient cook he ever had and suddenly people are flocking to his bar because his dishes are actually really good now. Some of the insights springing from this story are a bit contrived. Lolo who's learning that not all Chinese are communists or illiterate paupers seems like 40 years too late to me, but somehow the actors and the low-key filming make even obnoxious Lolo seem sympathetic and near the end of the film, I really rooted for this man.<br /><br />Rubén Ochandiano gives an exceptional performance as Ruben, a teen supermarket worker who engages in a sexual relationship with middle-aged shop owner Raquel (Elvira Menquez). A very talented young actor, a natural screen presence. I hope it ensues in more prominent roles in the foreseeable future.<br /><br />It's all low-key and unpretentious, with sober direction and cinematography, but surprisingly effective. Many of its characters could easily have befallen victim to stereotypes but the cast does an amazing job to give this a real breath of fresh air. Hard to resist.<br /><br />Camera Obscura --- 8/10