'Inland Empire' is het leukst als je het ziet als een samenvatting van Lynch' carrière. Alles wat goed of slecht is aan Lynch, hangt af van degene met wie je praat, kun je in deze productie vinden. Ik geloof niet dat het de beste film van Lynch is, maar hij voelt wel eindeloos fascinerend omdat hij de filmmaker in staat stelt elk trucje te gebruiken dat hij in meer dan dertig jaar filmen heeft geleerd. Ik verdoe mijn tijd niet met plotpunten <0xE2><0x80><0x93> iedere kijker heeft het recht zijn/haar eigen interpretatie te geven. Hij lijkt een beetje op 'Lost Highway' van Lynch, ik denk dat het iets te maken heeft met onderdrukte angst en rollenspel. Maar wie weet? Ik vond het wel een beetje lang. Ik wil de kijkers wel aanraden er heel laat op de avond of vroeg in de ochtend naar te kijken <0xE2><0x80><0x93> het is het soort film dat zich voedt met een bepaalde omgeving. Het briljante geluidsontwerp moet zonder afleiding worden gewaardeerd.
"Inland Empire" is best enjoyed if you look at it as a summarization of Lynch's career. Everything that is good or bad about Lynch, depending on who you are talking to, can be found in this production. I don't think it is top tier Lynch but it does feel endlessly fascinating because it allows the filmmaker to use every trick he has learned in over three decades of movie-making. I'm not wasting my time with plot points - each viewer has the right to come up with his/her own interpretations. Not unlike Lynch's "Lost Highway," I think it got something to do with repressed anguish and role-playing. But, who knows? I did think it was a bit long. I do want to recommend viewers to watch it either very late at night or early in the morning - it is the kind of movie that feeds on a specific kind of environment. The brilliant sound design need to be appreciated without any distractions.