Ik, Claudius, ben een van de beste BBC-drama's aller tijden en weerspiegelt helaas een voorbij tijdperk van programmering van kwaliteit en inhoud, in plaats van saaie reality-tv.<br />Deze serie, die is afgeleid van de boeken van Robert Graves, vertelt het verhaal van het Julio-Claudianen huis van keizers, van Augustus tot het begin van de heerschappij van Nero zoals gezien door de ogen van Claudius. Door volledig gebruik te maken van de roddels uit de oude bronnen, komen alle plausibele (en enkele van de minder plausibele) geruchten in Graves' verhaal terecht. Het verhaal, dat door Claudius in het kort wordt verteld, volgt alle intriges en intriges rond de opvolging van elke keizer, waarvan die van Livia en haar plan om haar zoon Tiberius Augustus op te laten volgen de opvallendste is. Terwijl elke intrige zich gedurende de verschillende opvolgingen ontvouwt, is Claudius getuige van alle gebeurtenissen en wordt hij met rust gelaten, terwijl hij door zijn gelijken als dwaas en ongevaarlijk wordt beschouwd, terwijl hij zijn hinken en stotteren benadrukt. In het laatste deel wordt Claudius zelf tot keizer uitgeroepen en volgt het verhaal zijn moeizame regeerperiode, met de losbandigheid van Messalina en de intriges van Agrippina, zoals de echte Claudius zei; dat het zijn lot was om eerst te lijden en ten slotte de schande van zijn vrouwen te straffen. Het acteren in 'Ik, Claudius' is door de hele cast eersteklas, vooral in het licht van de relatief lage productiewaarden. Derek Jacobi is overtuigend naarmate Claudius ouder wordt, en zijn transformatie van nerveuze jongeling tot gezaghebbende Keizer is fascinerend om te zien. Dit wordt alleen overtroffen door Sian Phillips als Livia, die het personage zo veel diepgang geeft dat je haar niet alleen als slecht beschouwt, maar ook als een vrouw met een doel, zij het misleid. En tegen de tijd dat ze sterft, begin je zelfs sympathie voor haar te voelen. Andere opmerkelijke prestaties zijn John Hurts Caligula, Patrick Stewart als Seianus en Brian Blessed als Augustus.<br />'Ik, Claudius.' Het is zo'n echte klassieker dat je je nauwelijks kunt voorstellen dat er ooit nog een productie van deze kwaliteit gemaakt zal worden.
I, Claudius is one the best BBC dramas ever, and sadly reflects a bygone age of programming of quality and substance, rather than bland reality TV.<br /><br />Adapted from Robert Graves' books, this series tells the story of the Julio-Claudian house of Emperors, from Augustus to the beginning of the reign of Nero as seen through the eyes of Claudius. Taking full advantage of the gossip of the ancient sources, all the plausible (and some of the less plausible) rumours make it in to Graves' story.<br /><br />Told as a flash-back narrative by Claudius, the story follows all the plots and intrigues concerning the succession of each emperor, most notable of which is Livia and her plan for her son Tiberius to follow Augustus. As each plot unfolds throughout the various successions, Claudius is witness to all the events and is left alone as he is deemed foolish and harmless by his peers, as he emphasises his limp and stammer. In the final part, Claudius himself is proclaimed Emperor and the story follows his troubled reign, with the debauchery of Messalina and the scheming of Agrippina, as the real Claudius said; that it was his destiny first to suffer and finally to punish the infamy of his wives.<br /><br />The acting in 'I, Claudius' is just first class by the entire cast, especially in light of the relatively low production values. Derek Jacobi is convincing as Claudius ages, and his transformation from nervy youth to commanding Emperor is fascinating to watch. This is only outdone by Sian Phillips as Livia, who brings so much depth to the character that you don't just regard her as evil, but as a woman with a purpose, albeit misguided. And by the time of her death you actually begin to feel sympathy for her. Other notable performances are John Hurt's Caligula, Patrick Stewart as Sejanus and Brian Blessed as Augustus.<br /><br />'I, Claudius' is such a true classic that it is hard to imagine that there will ever be another production of this quality ever made again.