Soms lijkt deze film op een door-de-weekse seriemoordenaarsfilm, en soms is het tempo een beetje traag. Maar'moordenaar' wordt op de been gehouden door een aantal goede optredens. Hutton speelt op de achtergrond maar is heel goed, en een aantal kleine bijrollen zijn heel goed gespeeld en worden ook goed gespeeld. Elwes is bijna onherkenbaar door wat gewichtstoename, en hij komt niet zo overtuigend over als sommige anderen. Wat Dushku betreft, tja, dit is waarschijnlijk het beste optreden dat ze ooit heeft gegeven. Het werkt niet altijd als ze niet bijzonder overtuigend is als ze in waanzin moet afdalen, maar het grootste deel van de tijd is ze anderhalf keer zo goed als haar gebruikelijke niveau. Het is alsof ze eindelijk heeft besloten een rol aan te nemen waarin haar uiterlijk geen rol speelt en ze echt acteert, en het was leuk om te zien dat ze het grotendeels voor elkaar kreeg (hee, ze zullen haar in Hollywood niet als een 'volwassen' actrice zien zolang ze cheerleader speelt en voor Joss Whedon werkt). Dit is het soort rol dat je zou associëren met een jongere Sandra Bullock of Angelina Jolie (d.w.z. pre-skeletaal) en Dushku is een gunstige vergelijking.<br />Het is geen bijzonder vrolijke of troostende film; hij is niet griezelig genoeg om verontrustend te zijn, en de regisseur ondergraaft Megan' Dushku is gek door ons te laten zien wat ze hallucineert (wat trouwens een paar echt fantastische make-upeffecten oplevert), dus de kijker weet nooit zeker of ze, net als Haley Joel Osment, echt dode mensen kan zien of dat ze gewoon gek wordt, of misschien allebei, het laatste veroorzaakt door het eerste. Maar Dushku is interessant om naar te kijken (en niet om een van de gebruikelijke redenen) en het is een belofte die ze nog nooit heeft gedaan.
Sometimes this film plays like a by-the-numbers serial killer movie, and at times the pacing is a little slow. But 'Killer' is buoyed up by several good performances. Hutton is low key but very good, and a number of small, supporting roles are very well cast and acted as well. Elwes is almost unrecognizable due to some weight gain, and he doesn't come off as strongly as some of the others. As for Dushku, well, this is probably the finest performance she's ever attempted. It doesn't always work  she's not especially convincing when she has to descend into madness  but most of the time she's a cut and a half above her usual fare; it's as if she finally decided to take a role where her looks aren't a factor and actually act, and it was nice to see for the most part she could pull it off (hey, they aren't going to see her as an 'adult' actress in Hollywood as long as she plays cheerleaders and works for Joss Whedon). This is the type of role you would have associated with a younger Sandra Bullock or Angelina Jolie (i.e., pre-skeletal), and Dushku compares favorably.<br /><br />It's not a particularly happy or comforting movie; it's not quite creepy enough to be unsettling, and the director undercuts Megan's madness by showing us what she is hallucinating (showing off, by the way, some really terrific make-up effects); so the viewer is never really sure if, like Haley Joel Osment, she really can see dead people or if she's just going bonkers, or possibly both, the latter caused by the former. But Dushku is interesting to watch here (and not for any of the usual reasons) and shows promise she never has before.