Het verhaal van een verwend rijkeluiszoontje dat Ritalin en advies begint te verkopen aan de leerlingen van zijn nieuwe middelbare school. Door dat te doen, begint hij zichzelf en zijn leven te vinden.<br />Wat je van de film vindt, hangt af van wat je denkt van Anton Yelchin als Bartlett. Voor sommigen is hij een charmante schurk, voor mij komt hij over als een onuitstaanbare sukkel, net zoals Frank Albertson irritant kon zijn in de B-films van de jaren dertig en veertig. Ik vond hem irritant en het kostte me de grootste moeite om de film door te komen. Om er zeker van te zijn dat de film geestig is maar zonder een centrale figuur die je iets kan schelen, zullen alle spitsvondige regels van de wereld in het water vallen, en dat is hier gebeurd.
Story of a spoiled rich kid who begins to sell Ritalin and advice to the student body of his new high school. In doing so he begins to find himself and his life.<br /><br />What you think of the film will depend on what you think of Anton Yelchin as Bartlett. To some he's a charming rogue, to me he comes off as an insufferable twit in the same way that Frank Albertson could be annoying in the B movies of the 1930's and 40's. I found him abrasive and had an impossible time getting through the film. To be certain the film is witty but with out a central character you care about all the clever lines in the world will fall flat, which was what happened here. In all honesty give me Juno any day.