De Britse Buffy? Nee. De Britse Gecharmeerd? Nee. Buffy en Gecharmeerd? Helemaal niet. Wat is dat toch voor een noodzaak voor promotors om een nieuwe show te vergelijken met gevestigde shows? Is het luiheid? Nou ja, het doet er ook niet toe. Het is waar dat er enige overeenkomsten zijn tussen Hex en andere bovennatuurlijke shows, maar ze zijn nauwelijks met elkaar te vergelijken. De overeenkomsten tussen Hex en Buffy/Engel zijn, naar mijn mening, van voorbijgaande aard. Ideeën als demonische geboorten, verboden liefde, magie en de noodzaak om het paranormale met het paranormale te bestrijden zijn niet bepaald een nieuw uitgangspunt. Aannemen dat Hex zijn ideeën ontleende aan al bestaande shows doet het geen goed, omdat Hex uiteindelijk helemaal niet op hen lijkt. Hoewel Buffy/Angel en Charmed geneigd zijn op actie te vertrouwen om een groot deel van het verhaal te kunnen vertellen, vertrouwt Hex veel meer op dialogen. Dit neemt niet weg dat de show een rol speelt, maar geeft de toeschouwer de gelegenheid de personages te leren kennen en hun relatie met hen te ontwikkelen. De show is ook niet bang de hoofdpersonen te kwetsen of zelfs te doden als het verhaal dat vereist. Ik geloof dat dit belangrijk is in een show. En aangezien Hex geen hoofdpersonage heeft, is het mogelijk elk personage te verwijderen als de verhaallijn dat vereist. Degenen die van shows als Buffy houden vanwege de actie, zullen misschien minder van Hex genieten en het misschien traag vinden, maar Hex is niet de eerste show die het verhaal vertelt via de personages en hun relaties. Ik vond dat het verhaal er in sommige opzichten realistischer en interessanter door werd, vooral omdat de meerderheid van de personages snobs uit de hogere klasse zijn met de bijbehorende houding en persoonlijkheid. Tegelijkertijd zijn de meeste hoofdpersonen rond en dynamisch. Ze groeien en veranderen, en zelfs de Gezalfde heeft meer diepgang in haar karakter dan de typische zelfgenoegzame wereldverbeteraar, zeurende tiener die gewoon normaal wil zijn of een opstandige puber die zich niet meer kan beheersen of doet wat ze wil omdat ze het kan. Er zijn stereotypen, maar die zijn minder uitgesproken en de meeste personages zijn sympathiek.<br />Ik op mijn beurt geniet van het programma. Er zijn af en toe afleveringen of momenten dat ik niet kijk, maar alle programma's die ooit hebben bestaan hebben die momenten. Ik kijk er bijvoorbeeld graag naar en kijk op dit moment voor de tweede keer. Degenen die geïnteresseerd zijn in actie kunnen er misschien niet van genieten, maar degenen die graag relaties met personages ontwikkelen en de verandering en groei zien in relaties en personages die tamelijk echt lijken, zullen dat waarschijnlijk wel doen.
The British Buffy? No. The British Charmed? No. Buffy meets Charmed? Very no. What is this need promoters have to compare a new show to established shows? Is it laziness? Well, it doesn't matter. It is true that there are some similarities between Hex and other supernatural shows, but they hardly bare comparing. The similarities for the most part between Hex and Buffy/Angel are, in my opinion, incidental. Ideas like demonic births, forbidden love, magic and the necessity to fight the paranormal with the paranormal is hardly a new premise. To assume that Hex got its ideas from already established shows does it a disservice because in the end, Hex is nothing like them.<br /><br />While Buffy/Angel and Charmed tend to rely on action to carry much of the story, Hex relies a great deal more on dialogue. This does not take away from the show but rather allows for the watcher to get to know the characters and to develop their own relationships with them. The show also is unafraid to hurt or even kill off main characters if the story warrants it. I believe this is important in a show. And since Hex has no title character it is possible to remove any character if the storyline demands it.<br /><br />Those who like shows such as Buffy because of the action might not enjoy Hex as much and might find it slow, but Hex is not the first show to carry the story through the characters and their relationships. Rather, I found that it made the story more real and interesting in some ways, especially since the majority of the characters are higher class snobs with the attitudes and personalities to match. At the same time, most of the main characters are round and dynamic. They grow and change and even the Annointed One has various depths to her character rather than being the typical self righteous do-gooder, whining teen who just wants to be normal or rebellious adolescent who either gets out of control or does what she wants because she can. There are stereotypes but they are less pronounced and most of the characters are sympathetic.<br /><br />I, for my part, enjoy the show. There are the occasional episodes or moments that don't bare watching, but every show that's ever existed has those moments. I for one enjoy watching it and am currently watching the show a second time. Those who are interested in action may not enjoy it but those who like to develop relationships with characters and see the change and growth in relationships and characters that seem fairly real probably will.