'The Bad and the Beautiful' werpt een blik op Hollywood. Deze scherpe kijk op de manier waarop films worden gemaakt, geregisseerd door Vincente Minnelli, waagt zich achter de schermen om te laten zien wat er gebeurt in de manier waarop de filmindustrie opereert. De filmversie door Charles Schnee geeft ons een goed beeld van die onwerkelijke wereld van fantasie en hype.<br />In het middelpunt van het verhaal staat Jonathan Shields, een jongeman met connecties in de filmindustrie. Hij wil in de voetsporen van zijn vader treden en doet dat met verve, waarbij hij onderweg vrienden en vijanden maakt. Jonathan ontdekt dat hij meedogenloos kan zijn wanneer hij maar wil. Zijn eerste slachtoffer is Fred Amiel, de getalenteerde regisseur die Jonathan links laat liggen ten gunste van een meer gevestigde regisseur. Jonathan vergeet al snel de vriendschap die Fred en zijn vrouw hem toonden voordat hij een groot producent werd.<br />Dan is er nog Georgia Larrion, de aan de drank geraakte dochter van een beroemde acteur. Jonathan laat zien hoe hij wil dat Georgia succes heeft in de filmwereld, door haar persoonlijk te verkopen aan de hoofdrol in zijn grote project, om haar vervolgens te bedriegen met een andere vrouw, een glamoureuze bijrolspeelster. Als Georgia de waarheid ontdekt, vlucht ze uit Jonathans huis in een heldere nacht die plotseling overgaat in een stortbui en ze verliest de macht over het stuur, maar ze loopt geen schrammetje op!<br />Het laatste slachtoffer van Mr. Shields is de winnaar van de Pulitzerprijs, James Lee Bartlow, die door Jonathan overgehaald wordt zijn academische leven te verlaten om zijn eigen roman voor de film te schrijven. James is getrouwd met de wispelturige Rosemary, in wie Jonathan een zwakke schakel ontdekt die alles zal doen om een praatje te maken met de beroemdheden. Jonathan maakt het Rosemary gemakkelijk om een verhouding te beginnen met de ster van Shields' film.<br />Toen we deze film voor het eerst zagen, leek hij veel beter dan op dit moment, waarop een heleboel dingen aan het licht komen die een deel van het verhaal veel zwakker maken dan voorheen. Sommige kijkers hebben deze film vergeleken met het lot van Orson Welles in Hollywood, en er zijn een paar verwijzingen die op die manier geïnterpreteerd zouden kunnen worden. Of dat nu zo was of niet, het is aan de kijker om te raden waar de waarheid ligt.<br />Kirk Douglas gaf een sterke vertolking van Jonathan Shields. Meneer Douglas liet duidelijk zien dat hij heel goed begreep wie deze man was. Naar onze bescheiden mening gaat hij er met de film vandoor. Lana Turner, een prachtige verschijning in elke film, is goed, maar soms lijkt ze overdonderd door het scala aan emoties dat ze moet projecteren, vooral in die scène met die nepauto.<br />Dick Powell en Gloria Graham spelen uitstekend de Bartlows. Barry Sullivan verdwijnt nadat Lana is verschenen, en wordt pas op het eind weer gezien. Walter Pigeon is effectief als het hoofd van de studio. Gilbert Roland is perfect als Gaucho, de Latijns-Amerikaanse acteur met een hoop charisma.<br />De heer Minnelli laat zien dat hij niet bang was om de industrie te portretteren zoals wij die in de film zien, en dat is een hele prestatie, want hij wist maar al te goed dat het averechts had kunnen uitpakken. Hollywood is niet vergevingsgezind tegenover degenen die het wagen hun lelijke kant te laten zien, en dat is het moment waarop de parallel met de problemen met het systeem en de uiteindelijke verbanning van Orson Welles getrokken kan worden.
"The Bad and the Beautiful" takes a look at Hollywood. This incisive take about how movies are made, directed by Vincente Minnelli, dares to go behind the scenes to show what goes on in the way the film industry operates. The film adaptation by Charles Schnee gives us a good idea of that unreal world of fantasy and hype.<br /><br />At the center of the story is Jonathan Shields, a young man with connections to the industry. He wants to follow his father's footsteps and goes at it vigorously, making friends and enemies along the way. Jonathan discovers he can be ruthless whenever he wants. His first victim is Fred Amiel, the talented director who Jonathan bypasses in favor of a more established one. Jonathan quickly forgets the friendship Fred and his wife showed him before becoming a big producer.<br /><br />Then there is there is Georgia Larrion, the boozy daughter of a famous actor. Jonathan shows how he wants Georgia to succeed in the business, personally taking care of selling her to star in his big project, only to betray her with another woman, a glamorous bit player. When Georgia discovers the truth, she flees Jonathan's mansion in a clear night that suddenly turns into a torrential downpour and loses control of the car, but she doesn't suffer a scratch!<br /><br />The last victim of Mr. Shields is the Pulitzer prize winner, James Lee Bartlow, who Jonathan coaxes into leaving his academic life to adapt his own novel for the movies. James is married to the flighty Rosemary, in whom Jonathan discovers a weak link that will do anything to hobnob with the celebrities. Jonathan makes it easy for Rosemary to fall into an affair with the star of Shields' film.<br /><br />When we first watched this film, it seemed much better, than on this viewing where a lot of things surface to make some of the story much weaker than before. Some viewers have compared this film with the fate of Orson Welles in Hollywood, and there are a couple of references that could be interpreted that way. Whether it was so, or not, it's up to the viewer to guess where the truth lies.<br /><br />Kirk Douglas gave a strong performance as Jonathan Shields. Mr. Douglas showed he clearly understood who this man was. He runs away with the film, in our humble opinion. Lana Turner, a beautiful presence in any movie, is good, but at times she appears to be overwhelmed by the range of emotions she has to project, especially with that phony car scene.<br /><br />Dick Powell and Gloria Graham put in an excellent appearance as the Bartlows. Barry Sullivan disappears after Lana shows up, not to be seen until the end. Walter Pigeon is effective as the studio head. Gilbert Roland is perfect as Gaucho, the Latin actor with a lot of charisma.<br /><br />Mr. Minnelli shows he wasn't afraid to portray the industry the way we see it in the film, not a small accomplishment, knowing well how it could have backfired on him. Hollywood is not forgiving to those who dare to show its ugly side and that's when the parallel with Orson Welles problems with the system and eventual exile can be drawn.