Een biopic van de controversiële komiek en sociaal commentator Lenny Bruce uit de jaren zestig <0xE2><0x80><0x93> verteld in interviews-cum-flashbackstijl.<br />Als je al iets over LB weet, wat wil je dan geloven? Dat hij een komisch genie was, een voorloper van de 'alternatieve komieken' van vandaag de dag, of een smerige drugsverslaafde die als enige doel had een maagdelijk publiek te choqueren en te prikkelen? Hier doet het er nauwelijks toe of je de man zelf aardig vindt of dat je om zijn materiaal zou hebben gelachen als je bij zijn betere shows was geweest. Tegen het eind lachte niemand veel meer <0xE2><0x80><0x93> zoals deze film duidelijk bewijst.<br />Merkwaardig genoeg is dit een film die noch een liefdesverklaring, noch een veroordeling is. Meer een kille, professionele blik op een leven dat <0xE2><0x80><0x93> uit eigen vrije wil <0xE2><0x80><0x93> op het randje balanceert.<br />(Ik ben ervan overtuigd dat collega's met een'scherpe pen' deze film een extra ster zullen geven, alleen voor het onderwerp.)<br />Deze film heeft drie gelukstreffers: het grote talent van Dustin Hoffman, de zelfverzekerde regie van Bob Fosse en de coole cinematografie van Bruce Surtees. Maar het tempo is traag en gezien het feit dat we de pathetische laatste spoel kennen (het wordt inderdaad als de eerste spoel gebruikt en we werken achteruit!) is het een langzame reis naar nergens zo bijzonder.<br />Lenny hield van gore films. Strippers, dope, vrijgezellenfilms, feestjes waar je je de volgende dag niet veel meer van kunt herinneren. Het is allemaal heel goed vastgelegd. Dus in tegenstelling tot andere komieken die de ladder van de onderwereld naar Broadway beklimmen, hebben wij medelijden met hem omdat hij door zijn succes is afgedwaald van datgene waarvan hij het meest hield. En zoals velen al eerder en daarna hebben ontdekt, als je uithaalt naar de maatschappij, zal de maatschappij terugslaan <0xE2><0x80><0x93> en je zult merken dat de maatschappij heel wat meer wapens heeft dan een microfoon.<br />De juridische zaken geven deze film een tweede akte, maar zoals ik al eerder heb gesuggereerd, is er geen derde. Slechte dope (of een vergissing ermee) kostte hem het leven en anderen namen het stokje over van wat hij probeerde te doen <0xE2><0x80><0x93> en, om eerlijk te zijn, deden ze het een stuk beter. Wat ironisch dat de 'zwarte Lenny Bruce' Richard Prior zijn zelfdestructieve model zo nauw volgde. Maar Prior kon net zo goed acteren (als hij de kans kreeg <0xE2><0x80><0x93> zie hem in _Blue Collar_ ) en was een fantastische visuele komediant. Bruce was intussen een en al stem.<br />Niets is beter dan komedie en mensen die ooit de wereld aan het lachen maakten (zoals Chaplin) worden nu als allesbehalve grappig beschouwd. De toneelvoorstelling (die soms met koele afstandelijkheid tegenover de goden wordt bekeken) maakt je niet aan het lachen, misschien dat je af en toe knikt en glimlacht, maar meer niet.<br />In werkelijkheid voel ik niets voor LB, hij was een onbeduidende speler in de wereld van de showbizz die zijn eigen keuzes maakte en zijn eigen risico's nam. De talenten en de erfenis van Fosse en Hoffman zullen eeuwig voortklinken <0xE2><0x80><0x93> wat hem tot de derde banaan in zijn eigen levensverhaal maakt!
A bio-pic of the controversial 1960's comedian and social commentator Lenny Bruce - told in interview-cum-flashback style.<br /><br />Presuming you know anything about LB at all, what do you want to believe? That he was a comedic genius who was a forerunner to today's "alternative comedians" or a foul mouthed drug addict whose only working tool was to shock and titillate a virgin audience? Here it hardly matters whether you like the man himself or would have laughed at his material if present at his better shows. No one much was laughing much near the end - as this film clearly testifies.<br /><br />Curiously, this is a film that is neither a love-in nor a condemnation. More a cold eyed and professional look at a life lived - by self choice - on the edge.<br /><br />(I am sure that fellow "edge livers" will give this movie an extra star just for topic alone.) <br /><br />This film has three pieces of good fortune: The star talent of Dustin Hoffman, the confident direction of Bob Fosse and the cool b&w cinematography of Bruce Surtees. However the pacing is slow and given that we know the pathetic final reel (indeed it is used as the first reel and we work backwards!) it is a slow journey to nowhere all that special.<br /><br />Lenny loved sleaze. Strippers, dope, stag films, parties that you can't remember much about the next day. All well recorded here. So unlike other comedians who climb the ladder from dive to Broadway we feel sorry for him in success because it took him away from what he loved best. And, as many have found out before and since, if you lash out at society, society will hit back - and you find that society has a lot more weapons than a microphone.<br /><br />The legal cases give this film a second act, but as I have suggested before, there isn't a third. Bad dope (or a mistake with it) took his life and others took on the baton of what he was trying to do - and to be frank, did it a whole lot better. How ironic that the "black Lenny Bruce" Richard Prior followed his self-destructive model so closely. But Prior could act as well (when given a chance - see him in Blue Collar) and was a wonderful visual comedian. Bruce was, meanwhile, all voice.<br /><br />Nothing dates quicker than comedy and people that once made the world laugh (such as Chaplin) are now viewed as being anything but funny. The stage act (sometimes viewed in cold detachment from the gods) won't make you laugh, it might make you nod and smile occasionally, but no more.<br /><br />In reality I feel nothing for LB, he was a minor player in the world of showbiz who made his own choices and took his own risks. The talents and legacy of Fosse and Hoffman will ring on forever - which makes him the third banana in his own life story!