In 1976, toen ik op een toneelschool in Los Angeles zat, had ik de pech dat Zarindast mij had uitgekozen om in de film te spelen (en ik gebruik die term losjes). Dood Alex, dood Alex. Zarindast is er de man niet naar om zich te laten tegenhouden door onbelangrijke details, zoals het feit dat hij mij verving door iemand die geen enkele gelijkenis vertoonde met mij of mijn personage (?). Ik kreeg nooit een script te lezen, zelfs niet de pagina met de scène waarin ik op het punt stond te verschijnen. Mijn personage doodt 'Alex' aan het eind van het verhaal, een paar kilometer verderop. Al die vervanging vond plaats terwijl ik in Zuid-Amerika was en nadat de opnamen waren afgelopen, werd ik teruggeroepen om nog meer scènes te filmen. Zarindast financierde zijn eigen film terwijl ik nooit ook maar een cent kreeg, dus ik weigerde te komen. Ik had de film nooit gezien tot ik in 2003 op internet een kopie ervan vond in een filmmagazijn in Conroe, Texas. Ik weet zeker dat ik het enige exemplaar van deze ramp kocht dat ooit is verkocht. Tijdens het filmen vond ik dat mijn acteerwerk een vreselijke reclame was die het niet waard was om mee te doen aan welke productie dan ook, laat staan een echte. Nadat ik de band in 2003 had gezien, besefte ik dat ik niet de slechtste acteur was... Mr. Zarindast was dat wel. Dat gezegd hebbende, waarom zou ik verbaasd zijn over negatieve opmerkingen over zijn producties/directies/acting/scripts/etc.
In 1976, while in a drama academy in Los Angeles, I had the misfortune to be chosen by Mr. Zarindast to act in the film (and I use the term loosely) Kill Alex, Kill. Mr. Zarindast is not one to be stopped by minor details, such as substituting me with someone who had no resemblance whatsoever with me or my character(?). I was never given a script o read, not even the page with the scene in which I was about to appear. My character kills "Alex" in the end of the story an drives away. All this substitution took place while I was in South America and was recalled to film additional scenes, after shooting had ended. I could not help Mr. Zarindast finance his own movie when I was never paid one dime, so I declined to come. I had never seen the film until, in 2003, browsing the internet I found a copy of it in a movie warehouse in Conroe, Texas. I am sure that I purchased the only copy of this disaster ever sold. While filming I thought that my acting was terrible ad unworthy of participating in any home production, let alone a real one. After seeing the tape in 2003, I realized that I was not the worst actor... Mr. Zarindast was. That being said, why would I be surprised at any negative comment towards any of his productions/directions/acting/screen-writings/etc.