Je meent het. Afgezien van Stan Getz en jazzpianist Jimmy Smith is dit een afgrijselijke film. Het is seksistisch, niet sexy, het is laag-bij-de-gronds en beledigend en... nou ja... het is een van de grote, zij het negatieve, culturele documenten van de turbulente jaren zestig.<br />Het slaagt erin om bijna alles waar de jaren zestig echt om draaiden in een korte reeks slecht geënsceneerde en bijna betekenisloze scènes te vatten, inclusief de irritante politieke leiders die toen aan de macht waren, de ongebreidelde ontevredenheid van jonge vrouwen met hun exclusieve, maar uitsluitend vrouwelijke opleidingsinstituten, de commercialisering van popmuziek en de neiging van bepaalde Hollywoodtypes om mooie jonge vrouwen in statische combinaties op de set te plaatsen, waar ze hen met hun draaiende filmcamera's kunnen aanstaren. Het stinkt. Het is een bespotting van de gevoelswaarde van de muziek uit die tijd. Het irriteert ons het meest als het ons tenminste een beetje had kunnen vermaken.<br />En het ergste is nog wel dat het basisverhaal, van het innerlijke conflict van een intelligente jonge vrouw die winnende populaire muziek kan schrijven, in een tijd die nog steeds zo bedompt is als de theekransjes van Mamie Eisenhower, een uiterst intrigerend concept was. En ze hebben er nog een jonge Nancy Sinatra bij gehaald ook! Waarom, o waarom hebben ze de film niet het echte verhaal van het dilemma van de heldin gemaakt? In plaats daarvan lijkt het een heel lange reclamespot voor Decca Records en voor het idee van skiën in Sun Valley. '<br />Ja, ik heb dit op Turner Classic Movies gezien, terwijl ik wachtte tot de loodgieters kwamen om een set slecht gebroken leidingen te repareren. Een grote tik van de cowboyhoed tegen tcm omdat ze de 'chutzpah' hadden om deze hond van een musicalfilm te laten zien. Moet ze wel aardig vinden. Ik wil echt met hun filmarchivarissen gaan lunchen... Maar wat een stinkfilm.<br />Mijn ogen deden nog steeds pijn.
No kidding. Except for Stan Getz and jazz organist Jimmy Smith, this is one awful excuse for a movie. It's sexist, not sexy, it's base and insulting and ... well ... one of the great, if negative, cultural documents of the turbulent 1960s. <br /><br />It manages to encapsulate in a short series of badly staged, and nearly-meaningless scenes, almost everything that the '60s were really about, including the obnoxious political leaders then in power, the rampant dissatisfaction of young women with their exclusive, but all-female educational institutions, the commercialization of pop music, and the proclivity of certain Hollywood types to place beautiful young women in static combinations on a set, where they can actively leer at them with their film cameras rolling.<br /><br />It stinks. It makes a mockery of the soulfulness of the music of the era. It annoys most horribly when it could have entertained us at least a little bit.<br /><br />And worst yet, the basic story concept, of the internal conflict felt by a bright young woman who can write winning popular music, in an era still as stuffy as Mamie Eisenhower's tea parties ... was a most intriguing concept. And they got a young Nancy Sinatra to join the cast, too !! Why oh why did they not make the movie the real story of the heroine's dilemma ? Instead, it looks like a very long commercial for Decca Records and for the idea of skiing at Sun Valley.<br /><br />Yes, I watched this on Turner Classic Movies while waiting for the plumbers to come and fix a badly broken set of pipes. A big ol' tip of the cowboy hat to TCM for having the "chutzpah" to show this dog of a musical movie at all. Gotta love them for it. I wanna do lunch with their film archivists, truly .... But what a stinker of a film.<br /><br />My eyes still hurt.