Ik denk dat dit de enige keer is dat Ulmer een budget had om mee te werken, zo van de boot uit Weimar, en wat doet hij ermee? Hij neemt Karloff en Lugosi in de arm, ondersteunt hen met een paar lelijke mannelijke bedienden en een echt maf romantisch duo, en zet hen aan het werk: ze rennen door een buitenissig modernistisch landhuis dat op een bunker uit de Tweede Wereldoorlog is gebouwd (ze hebben elektrische klokken!), voeren satanische riten uit en spelen orgel, vermoorden vrouwen en dochters, verdelen het eigendom van maagden met een leuk spelletje schaak, vallen vaak flauw, villen elkaar levend, luisteren naar stomme smerissen met veren die discussiëren over wiens woonplaats mooier is, plus een zin die IEDEREEN in zijn hersens had moeten implanteren: 'Bovennatuurlijk - misschien. De ontknoping, waarin de sullige verliefde jongen een recensie leest waarin hem wordt aangespoord'realistischer' te zijn, is linksom en de perfectie zelve, net als de rest van de film. Dit is de film waar het in de bioscoop allemaal om draait! Het is alsof John Landis zijn hele leven heeft geprobeerd dit te reconstrueren. Bovendien was het Universals beste film uit 1934!
I think this is the ONLY time Ulmer ever had a budget to work with, fresh off the boat from Weimar, and what does he do with it? Hires Karloff AND Lugosi, buttresses them with a couple pug-ugly manservants and a truly goofy romantic-interest duo, and puts them to work: running through this outrageous modernist mansion built on a WWI bunker (they have electric clocks!), performing satanic rites and playing the organ, murdering (and stuffing) wives and daughters, settling ownership of virgins with a nice game of chess, fainting a lot, flaying each other alive, listening to stupid ass cops with feathers argue over whose home town is prettier, plus a line that EVERYONE should have implanted in their brains: "Supernatural - perhaps. Baloney - perhaps not." The denouement, in which the goofy male love interest reads a review exhorting him to be 'more realistic,' is out-of-left-field and perfection itself, like the rest of the movie. This is what cinema is all about folks! It's as if John Landis has been trying to remake this his entire life. Plus it was Universal's top money maker of 1934!!