Ik ben bij toeval naar dit programma gaan kijken en ik kijk er nog steeds naar. De reden is dat ik hoop dat een van de leden van het gezin een volkomen verantwoordelijk persoon zal blijken te zijn. Het hele gezin van de vader en de moeder en alle kinderen is totaal disfunctioneel. Elk nieuw personage is hetzelfde. Degene die ze in huis namen omdat zijn vader marinier was (Martin) kwam er het dichtst bij, maar was uiteindelijk ook een teleurstelling. Het is een farce van elke godsdienst die ik ken, maar toch merk ik dat ik blijf kijken en hopen. Het is belachelijk dat alle kinderen verliefd worden op elk lid van de andere sekse dat ze tegenkomen. Ik moet denken aan een oom van me die baptist was. Hij en zijn vrouw waren normale mensen, maar hij had vier zoons, die allemaal aan de alcohol verslaafd raakten. Door beide families vraag ik me af hoe het is om dominee te zijn met een gezin.
I started watching this show by accident and have been watching it ever since. The reason is I am hoping for one of the family to emerge as a totally responsible person. The whole family from the father and mother and all children are totally dysfunctional. Every new character is the same. The one who they took in their home because his father was a marine (Martin) came closest, but was also a disappointment in the end. It makes a farce of any religion I know of, but still I find myself watching and hoping. All of the children falling in love with every member of the opposite sex they meet is ridiculous. I am reminded of an Uncle I have who was a Baptist minister. He and his wife were normal people, but he had four sons, all of whom became alchoholics. Both families make me wonder about being a minister with a family.