Dit is verreweg de meest bizarre film die ik ooit heb gezien, en ik ben bekend met de werken van Jodorowsky en Lynch. Het is zeker niet de meest toegankelijke film van José Mojica Marins (de twee lopende Coffin Joe-films worden aanbevolen als betere beginpunten voor de beginneling). Maar het is wel zijn beste, omdat al zijn sub-Neitschze filosofie, geweld en gemeenschappelijke haat tegen het gezag bij elkaar kwamen. Het is natuurlijk een beetje een rommeltje wat filmmaken betreft, maar het is niettemin een fascinerende rommel. Het is een interessante parabel over hoe de regering zondebokken als drugs en gewelddadige films (vooral Marins' films, die veel censuur ondergingen) gebruikt om andere zaken te verdoezelen. Voor zijn subversieve verhaal werd de film tot 1986 in Brazilië verboden.<br />Marins is altijd een getalenteerde, zij het rauwe filmmaker geweest. Zijn ruige scènes in het begin zijn verontrustend en zelfs grof, maar ze dragen wel bij aan de kracht van de film. De laatste LSD-scène is een van de meest verbazingwekkende die ooit op film zijn vastgelegd. De trip-sequentie bestaat uit gecensureerde scènes uit eerdere _Coffin Joe_ -films en nieuwe beelden. Als je dit ziet, is het geen wonder dat de regering ontzet was en riep dat de film verboden moest worden. In zijn vaderland is Marins een vermaarde cultfiguur. Helaas wordt zijn unieke film buiten Brazilië niet al te veel gewaardeerd. Dat is jammer, want hoewel zijn films niet voor iedereen zijn, zullen de fans van psychotronische films ze prachtig vinden.
This is by far one of the most bizarre films I've seen, and I'm familiar with the works of Jodorowsky and Lynch. It's certainly not Jose Mojica Marins' most accessible film (the two proceeding Coffin Joe films are recommended as better starting places for the novice). However, it is his best, when all of his sub-Neitschze philosophy, violence, and common hatred for authority came together. Sure, its a bit of a mess as far as film-making goes, but its a fascinating mess nonetheless. Its an interesting parable on how the government uses scapegoats such as drugs and violent cinema (particularly that of Marins' films which were subjected to much censorship) to cover up other issues. For its subversive story, it was banned in Brazil until 1986.<br /><br />Marins was always a talented if raw filmmaker. His roughie segments at the beginning are disturbing and even gross, but they contribute to the power of the film. The final LSD sequence is one of the most amazing ever caught on film. The trip sequence is comprised of censored scenes from earlier Coffin Joe films and new footage. Viewing this, its no wonder the government was horrified and called for it to be banned. In his homeland, Marins is a renowned cult figure. Unfortuantly his unique cinema isn't appreciated too much outside of Brazil. This is a shame, because while his films aren't for everybody, psychotronic fans will love them. (8/10)