Als je van 'Henry - Portret van een seriemoordenaar' hebt gehouden, dan heb je misschien een hekel aan dit verschrikkelijke vervolg. Er valt hier niets aan te bevelen. Directeur Chuck Parello, die ook een recentere film met Ed Gein heeft gemaakt (niet zo vreselijk, maar het scheelde niet veel) heeft geen idee hoe hij een goede film moet maken. Deze hopeloze saaiheid is een reeks slecht in scène gezette moorden. Er is geen energie, geen karakterisering en geen gruwel. Ik wilde dit graag leuk vinden, echt waar, maar tegen de tijd dat het een uur later was, had ik moeite om de tv niet uit te zetten. Natuurlijk moest ik, om een eerlijke mening te vormen, het tot het eind uitzitten. Michael Rooker had er verstandig aan gedaan niet terug te keren voor deze afschuwelijke mislukking.
If you loved "Henry - Portrait of a Serial Killer", you may hate this terrible sequel. There is nothing here to recommend. Director Chuck Parello, who also made a more recent Ed Gein film (not quite as awful, but almost), has no idea how to make a good movie. This hopeless bore is a series of badly staged murders. There is no energy, no characterization, and no horror. I wanted to like this, I really did, but by the time it hit the one hour mark, I was having trouble stopping myself from turning the TV off. Of course, in the interests of forming a fair opinion, I needed to see it out to the end. Michael Rooker was wise not to return for this hideous failure.