Het is voor mij onmogelijk om een score te vinden die de algehele kwaliteit van de show weerspiegelt. Het begon sterk; het eerste seizoen was verre van perfect, maar het had een energie en een boodschap die gewoon goed voelden. Er waren ongelooflijk bevredigende afleveringen, zoals _Homecoming_, _Compagnieman_, _Vijf jaar weg_, en hartverwarmende karaktermomenten, niet alleen voor een paar, maar voor de meeste personages. Ik voelde me veilig bij deze show. Hoe dan ook, een van de grootste problemen van de show werd duidelijk in de finale, toen alle personages bij elkaar kwamen voor een grotendeels onderontwikkelde confrontatie. Op de een of andere manier was _Helden_ het beste als het niet op de voet werd gevolgd door een plan, maar als het zijn personages de ruimte gaf om zich op natuurlijke wijze te ontwikkelen. De beste momenten en personages van seizoen 1 zijn te danken aan de schrijvers die verstandig genoeg waren om de kansen die zich voordeden te benutten. Toen Noah Bennet een interessanter personage bleek te zijn dan aanvankelijk was gehoopt, werd zijn rol groter. Hetzelfde gold voor Sylar. De vijandschap tussen Mohinder en Sylar. Molly. Het groeide allemaal als vanzelf en verloor pas zijn vaart toen alles terug werd getrokken naar de geplande confrontatie.<br />Het tweede seizoen bracht een domper op de stemming. Welke fans willen een heel seizoen wachten om dan te horen dat een van hun favoriete personages tussen twee seizoenen in doodgaat? Ik ben een van de weinigen die geen bezwaar hadden tegen de nieuwe personages. Ze voelden fris aan en gaven ons nieuwe impulsen, toonden ons nieuwe perspectieven op hun macht. Wat de serie echt tot een slakkengang vertraagde, was de noodzaak om bepaalde andere personages weer in de plot te dwingen, ook al hadden ze geen enkel doel meer en hadden ze eigenlijk al tijdens de laatste aflevering van het seizoen moeten sterven. Aangezien de schrijvers niet konden bedenken wat ze met deze personages moesten doen (Nathan, Peter, vooral Claire) herkauwden ze gewoon hun vorige verhaallijnen. Maar er was nog genoeg om mijn belangstelling vast te houden, en ik dacht dat als ik de problemen van seizoen 2 kon zien, de schrijvers die vast ook wel konden zien.<br />Jammer genoeg kwam seizoen 3 en dat was een nachtmerrie, een ramp. Personages werden afgeschreven, andere personages hadden hun achtergrond en zelfs hun fundamentele motieven verloochend. De ooit internationale cast was plotseling teruggebracht tot drie (waarvan er twee voor het Aziatische komische relief zijn), en alle personages die tegen het eind van seizoen 1 al opgebrand waren, stonden nu in het middelpunt, bron en oplossing van de problemen. Showrunner Tim Kring verklaarde nu dat Heroes in feite ging over de Petrelli's en de Bennets. Als ik dat van het begin af aan had geweten, zou ik de moeite niet hebben genomen <0xE2><0x80><0x93> ik begon te kijken toen hij de show beschreef als over 'gewone mensen over de hele wereld'. In plaats daarvan gaat Heroes nu over een stel New Yorkse aristocraten die elkaar verzekeren dat het oké is dat ze een volkerenmoord hebben gepleegd. Helden hebben het onmogelijke gedaan met seizoen 3: ze hebben een show gemaakt die weinig tot niets gemeen heeft met seizoen 1. Ze zijn er ook in geslaagd om Sylar te veranderen in een van de meest irritante figuren op tv. Ze hebben alle pretenties laten varen dat ze geïnteresseerd zijn in diversiteit. Consistentie en continuïteit zijn overboord gegooid, niet alleen met betrekking tot het vorige seizoen, maar zelfs met betrekking tot dingen die al eerder zijn gebeurd.<br />Ik heb de rangschikking ook gekozen om deze teleurstelling te weerspiegelen. Als ik alleen de eerste twee seizoenen zou beoordelen, zou de rangschikking aanzienlijk hoger zijn. Maar uiteindelijk toont het hele produkt een gebrek aan respect voor het publiek, een haat voor zijn eigen karakters en verhaallijnen, behalve voor een paar kostbare New Yorkers uit de hogere kringen, zoals ik het nog nooit heb gezien. Het geeft me een vieze smaak in mijn mond. Als kijker ben je verloren. Kan ik me aan deze figuur hechten, of zal hij sterven, of zal de volgende aflevering vergeten dat hij heeft bestaan, zal de verhaallijn worden losgelaten, of zal zijn hele persoonlijkheid worden veranderd? Waarschijnlijk wel. Wat voor reden is er om te kijken?
It's impossible for me to find a rating that reflects the overall quality of the show. It started out strong; the first season was far from perfect, but it had an energy and a message that simply felt good. There were incredibly fulfilling episodes, such as Homecoming, Company Man, Five Years Gone, and heart-warming character moments not just for a few, but for most characters. I felt safe with this show. Anyway, one of the show's biggest problems became obvious in th finale, when all the character came together for a mostly underwhelming showdown. Somehow, Heroes was best when it did not follow closely to a plan, but allowed its characters some room to develop naturally. The best moments and characters of Season 1 are thanks to the writers having enough sense to use the opportunities that opened up. When Noah Bennet proved a more interesting character than previously hoped for, his role became bigger. The same for Sylar. The enmity between Mohinder and Sylar. Molly. It all grew naturally, and lost its momentum only when everything was yanked back into the intended showdown.<br /><br />The second season put a damper on the mood. What fans wants to wait a whole season only to find out one of their favourite characters died between seasons? I'm one of the few who didn't mind the new characters. They felt fresh and gave new impulses, showed us new perspectives on their power. What really slowed the series down to a crawl was the need to force certain other characters back into the plot, even though they no longer had any purpose, and should in fact have died in the season finale. Since the writers could not think of what to do with these characters (Nathan, Peter, Claire mostly) they simply rehashed their previous story lines. But there was still enough to keep me interested, and I thought that if I could see the problems of Season 2, then surely the writers could see them as well.<br /><br />Sadly, Season 3 came and was a nightmare, a disaster. Characters were written off, other characters had their backstories and even basic motivations retconned. The once international cast was suddenly down to three (two of which are the Asian comic relief), and all the characters who had already run out of steam by the end of Season 1 were now front and centre, source and solution of the problems. Showrunner Tim Kring now declared that Heroes was actually about the Petrellis and the Bennets. Had I known that from the start, I wouldn't have bothered - I started watching when he described the show to be about "ordinary people across the globe". Instead, Heroes is now about a bunch of upper-class New Yorkers ensuring one another that it's okay they started a genocide. Heroes did the impossible with Season 3: they made a show that bears little to no resemblance to Season 1. They also managed to make Sylar into one of the most obnoxious characters on TV. They shed all pretension of being interested in diversity. Consistency and continuity have been tossed overboard, not just in regard to previous season, but even with things established just an episode earlier. <br /><br />I chose the rating to reflect this disappointment, too. If I was to judge only the first two seasons, the rating would be considerably higher. But in the end, the complete product shows a disrespect towards the audience, a hatred for its own characters and story lines except a few precious upper-class New Yorkers, like I've never seen it before. It leaves a foul taste in my mouth. As a viewer, you're lost. Can I grow attached to this character, or will he die, or will the next episode forget he existed, will this storyline be dropped or will his entire personality be switched around? Probably. What reason is there to watch?