'Boys Beware', een film die in 1959 werd gemaakt en later in 1961 op veel Amerikaanse scholen werd vertoond, heeft een catastrofaal sterke anti-homo-boodschap. In een notendop: de film volgt drie 'zieke' mannen die het voorzien hebben op jonge jongens, die ze seksueel misbruiken en in één geval zelfs vermoorden. Als 'Boys Beware' de juiste logica had gebruikt, had hij kinderen en tieners kunnen helpen pedofilie en verkrachting te voorkomen. In plaats daarvan verbergt hij zich achter onverdraagzaamheid en haat en schetst hij perfect de sociale houding van die tijd.<br />'Dat ziet er onschuldig genoeg uit, vind je niet? Veel jonge mensen liften.<br />'Dat ziet er onschuldig genoeg uit, vind je niet? Veel jonge mensen liften. Jimmy hield er niet van om naar huis te lopen, dus besloot hij een lift te vragen. Dat had hij al honderd keer gedaan en hij vond het niet vreemd dat de chauffeur een praatje aanknoopte. De vreemdeling kon ook goed luisteren en het leek maar een paar minuten te duren voordat ze voor Jimmy's huis stopten. Toen Jimmy uitstapte, gaf de vreemdeling hem een vriendelijk klopje. De eerste momenten van de film lijken samenhangend en betekenisvol. Foto's van een schimmige man die een jonge jongen een lift naar huis aanbiedt, gaan vergezeld van een alwetende stem die erop zinspeelt dat de man een pedofiel of een verkrachter is en dat het personage Jimmy natuurlijk zowel fysiek als emotioneel gevaar loopt. Een ieder die tegenwoordig naar deze film kijkt, zou beweren dat 'Jongens, pas op' een pedofilie-seksualiteit onderzoekt en dat het gevaren inhoudt. Als de film was gebaseerd op de oorspronkelijke connotaties, zou het logisch zijn geweest, maar het zou natuurlijk geen dwaasheid zijn om de heteronormativiteit te analyseren. Als de volgende scène begint, begint 'Jongens, pas op' in zijn samenhang af te brokkelen. Homofobie en gebrek aan begrip voor andere seksen (die beide binnen het heteronormatieve paradigma bestaan) zullen het lelijke hoofd opsteken. 'De volgende zaterdag gingen ze samen vissen. Ze gebruikten toen al voornamen. Ralph zei dat dat vriendelijker was. Toen liet Ralph hem tijdens de lunch een paar pornografische foto's zien. Wat Jimmy niet wist, was dat Ralph ziek was. Een ziekte die niet zichtbaar was, zoals de pokken, maar niet minder gevaarlijk en besmettelijk. Een ziekte van de geest. Ralph was namelijk homoseksueel. Iemand die een intieme relatie eist met leden van hun eigen sekse.' Homoseksualiteit wordt hier voor het eerst aan de kaak gesteld, vol hysterische veronderstellingen en angsten die zo absurd zijn dat je onmogelijk kunt geloven dat het publiek de film zelfs maar serieus nam. De film definieert de term 'homoseksualiteit' en promoot met succes relaties tussen mannen en vrouwen zonder die ook maar aan te tonen. Dat doet hij eenvoudigweg door homoseksualiteit te vergelijken met een ziekte, die zo gevaarlijk en besmettelijk noemt dat hij elke vorm van seksualiteit die niet in het heteroseksuele paradigma past, van de rest kan onderscheiden. Terwijl de media in de wereld van de populaire cultuur in de huidige tijd geneigd zijn weg te duiken voor openlijke en directe kritiek op homoseksualiteit, 'jongens, pas op' In de jaren vijftig hadden de meeste mensen een afkeer van homo's, en dat kwam misschien voor een deel door deze film. Tegenwoordig hebben de meeste mensen geen problemen met homo's, maar alleen als ze geen goede vriend of familielid zijn. De populaire cultuur weerspiegelt dit, zoals blijkt uit de enorme hoeveelheden homo's die in tv-series worden gebruikt voor het komische (maar niet dramatische) effect. Dit wijst erop dat de heteronormativiteit altijd in de buurt van elke samenleving zal blijven, tot een overweldigende meerderheid van de mensen andere seksuele oriëntaties onvoorwaardelijk accepteert. De heteronormativiteit in 'jongens, pas op' is een gevolg van de manier waarop mensen met elkaar omgaan. Het is alleen maar een bewijs van de haat die men destijds voelde, net als de passieve heteronormativiteit die wordt getoond door het tegenwoordige gebruik van stereotiepe homofiele karakters die bijna nooit in contact worden gebracht met publiek op een betekenisvol niveau.<br />Men zou diep medelijden moeten hebben met de hoeveelheid homofiele of verwarde tieners die deze film na zijn vertoning te zien kreeg (terwijl hij meer dan twintig jaar werd verspreid). Door heteronormativiteit als de enige geaccepteerde norm te presenteren, benadrukt de film hoezeer homoseksuelen het 'andere' zijn. Dit zou schadelijk zijn geweest voor de ontvankelijke homo's: 'Maar niet alle homoseksuelen zijn passief,' begint de verteller, 'de vreemdeling stemde erin toe Mike een lift naar huis te geven. De kameraadschap, de loftuitingen en de vriendelijke houding verdreven alle twijfels over het feit dat hij met een vreemde meeging. Hij heeft waarschijnlijk pas beseft dat hij in de schaduw van de dood reed toen het al te laat was. Maar ergens die avond ruilde Mike Merric zijn leven in voor een krantenkop. 'In de schaduw van de dood'? Degene die deze film heeft gemaakt, heeft duidelijk in hyperbolen leren schrijven. 'Ik word een moordenaar' <0xE2><0x80><0x93> dat is wat veel jonge jongens hebben gedacht toen ze deze film vijftig jaar geleden zagen. Als je je ooit hebt afgevraagd waarom zoveel homoseksuele mannen in een vaste relatie trouwden en een leven vol leugens leidden, hoef je niet verder te kijken dan deze film, en films als deze, die de heteroseksualiteit dwingen tot de enige menselijke relatie door middel van een harde lijn. Al het andere is een ziekte die een homoseksueel ertoe kan brengen een moordenaar te worden. Als je zo'n bespottelijke film vergelijkt met wat de meeste media tegenwoordig brengen, zijn we heel tam. Het is waar dat geslachtstegenstellingen nog steeds de overstelpende norm zijn, en dat heteroseksualiteit (althans onbewust) moeilijk te ontmaskeren is. Maar het homoseksueel zijn staat niet langer zo los van het heteronormatieve paradigma als het vroeger stond. Als je historische, zij het domme, films bekijkt zoals 'Boys, beware' Het is belangrijk om te begrijpen dat we als samenleving vooruitgang hebben geboekt in onze acceptatie van dingen die buiten de heteroseksuele norm vallen, maar het is ook een ijzingwekkende herinnering aan tijden die we maar een paar decennia hebben gemist.
(this is part of an essay I wrote for my FHSS Sexuality Class on the film)<br /><br />"Boys Beware", a film produced in 1959 and later shown around many American schools in 1961 has a catastrophically strong anti-Homosexual message attached to it. In a nutshell, it follows three 'sick' men who prey on young boys, sexually abusing and in one case, killing them. Had "boys beware" used the right logic, it could have been helpful to children and teenagers in preventing pedophilia and rape. Instead it hides behind bigotry and hatred, perfectly depicting the social attitudes of it's times. <br /><br />"That looks innocent enough doesn't it? A lot of young people hitch hike. But sometimes there are dangers are involved that do not meet the eye. Jimmy didn't like walking home so he decided to thumb a ride. He'd done it one hundred times before and he didn't think anything was unusual when the driver struck up conversation. The stranger was a good listener too and it only seemed minutes before they pulled up in front of jimmy's house. When jimmy pulled out the stranger gave him a friendly pat." The opening moments of the film seem coherent and meaningful. Shots of a shady man offering a young boy a ride home are accompanied by omniscient voice over which is full of hints that the man is a pedophile or rapist and that the character Jimmy is of course in potential danger of harm both physically and emotionally. Any half educated person watching this film in todays times would be asserting that "Boys beware" was exploring a pedophilia sexuality and it's dangers. Had the film followed from its original connotations it would have made sense, but then of course it would not be folly for analysis on its promotion of heteronormativity. As the next scene begins, "Boys Beware" begins to erode in its coherence. Homophobia, and lack of understanding of other sexualities (which both exist inside of the heteronormative paradigm) will rear it's ugly head. "The following Saturday they went fishing together. By then they were using first names. Ralph said it was more friendly. Then during lunch, Ralph showed him some pornographic pictures. What Jimmy didn't know is that Ralph was sick. A sickness that was not visible like smallpox but no less dangerous and contagious. A sickness of the mind. You see, Ralph was a homosexual. A person who demands an intimate relationship with members of their own sex." Homosexuality is denounced here for the first time in the film, full of hysterical assumptions and fears that are so absurd one finds it impossible to believe any audiences even took the film seriously. Having defined the term "homosexuality," the film successfully promotes male/female relationships without even showing any. It does this simply by comparing homosexuality to a disease, labeling it dangerous and contagious going far enough to separate any form of sexuality that does not fit in with the heterosexual paradigm as sick. While media in popular culture in today's world tend to shy away from upfront and direct criticism of homosexuality, "boys beware" sheds light on the fact that the media can be a factor in how the unthinking masses come to conclusions. In the 1950s, most people were disgusted with Gay people outright- as shown and maybe in part because of this film. Today, most people are okay with Gay people but so long as they are not a close friend or family member. Popular culture reflects this, as evidenced by huge amounts of Gay characters used for comedic (but not dramatic) effect in television shows. What this hints is that heteronormativity will always be around any society until a sweeping majority of it's people accept other sexual orientations unconditionally. The heteronormativity in "boys beware" is just a testament to the hatred felt at the time, as is the passive heteronormativity shown through todays use of stereotypical Gay characters that are hardly ever made to connect to audiences on a meaningful level.<br /><br />One should feel deeply sorry for the amount of Gay or confused teenagers who were shown this film after its release (as it was distributed for over twenty years). In promoting heteronormativity as the only accepted norm, the film magnifies how much Homosexuals are the "other." This would have been damaging to impressionable Gays: "But all homosexuals are not passive," the narrator begins, "The stranger agreed to give Mike a ride home. The companionship, the praise, the friendly attitude dispelled any misgivings about going with a stranger. He probably never realized until it was too late that he was riding in the shadow of death. But sometime that evening Mike Merric traded his life for a newspaper headline." "In the shadow of death"? Whoever made this film obviously learned scriptwriting lessons in hyperbole. 'I am going to become a killer'-- is what many young boys can not be faulted for thinking upon viewing this film fifty years ago. If one ever wondered why so many Homosexual men married into straight relationships and lived lives of lies, one has to look no further to this film, and films such as this that force Heterosexuality as the only human relationship by a hardline default. Anything else are labeled illnesses that can lead a homosexual to become a murderer. Comparing such a ludicrous film to most media today, we are quite tame. It is true that Gender opposites continue to be the overwhelming norm, and that heteronormativity (at least subconsciously) is hard to escape. However, being homosexual is no longer so separated from the heteronormative paradigm that it once was. Viewing historic, albeit, stupid films such as "Boys beware" is important in understanding that as a society we have made progress in our acceptance of things outside the heterosexual norm, but also sends a chilling reminder of the times we missed only by a few decades.