X-Men was de film die de rage van de moderne stripverhalen op gang bracht. Hoewel sommige van die pogingen (Ghost Rider, Superman Lives) volkomen onbekwaam waren, valt deze X-Men in de goede categorie. Deze film werkt goed als inleiding tot de personages in het verhaal. Dr. Charles Xavier (Patrick Stewart) begon een school voor mutanten. Onder zijn hoede zijn Cyclops (James Marsden), Storm (Halle Berry) en Jean Grey (Fahmke Jansen). Via een reeks onfortuinlijke gebeurtenissen ontmoeten ze Wolverine (Hugh Jackman) en Rogue (Anna Paquin). Aan de andere kant staat de Broederschap, onder leiding van Magneto (Ian McKellan). Aan zijn kant staan Mystique (Rebecca Rojmin Stamos), Toad (Ray Park) en Sabretooth. Wat ik leuk vond aan deze film, was dat de film de keerzijde van superkrachten onderzocht. In zekere zin zijn het krachten waar mutanten van houden en die ze haten. Ze hebben een slechte kant. Cyclops kan nooit met zijn eigen ogen naar iemand kijken. De wilde is geïsoleerd, leeft in een wereld waar ze niemand kan raken. Bovendien zijn er conflicten binnen hun eigen gelederen. De wilde, die altijd een buitenbeentje is, weet niet aan welke kant hij moet staan. Hij vertrouwt niemand. Een andere kracht is Ian McKellan, die met zoveel charme Magneto speelt. Hij is een sympathieke schurk die dubieuze middelen gebruikt om zijn doel te bereiken. Voor hem is het veel gemakkelijker om anderen op te offeren dan zichzelf. Het commentaar in de film dat ons niet met de schep op het hoofd sloeg, beviel me ook. Het is duidelijk dat de corrupte senator Kelly (Bruce Davison) werd geïnspireerd door de paranoia en het Fundamentalisme van senator Joseph McCarthy, die de homoseksuele gemeenschap buiten de deur heeft gehouden. Ik had wel wat moeite met deze film. Afgezien van Magneto en Wolverine was er geen goede karakterontwikkeling. De film was ook een beetje kort, waardoor de diepere karakterontwikkeling werd verhinderd. Maar over het geheel genomen was X-Men een goed begin van een goede trilogie uit de jaren 2000. Deze mutanten werden van nu af aan alleen maar beter.
X-Men was the movie that started the modern comic book movie craze. While some of those attempts (Ghost Rider, Superman Lives) were totally inept, this X-Men falls into the good category. This movie works well as an introduction to the characters in the story. Dr. Charles Xavier (Patrick Stewart) started a school for mutants. In his care are Cyclops (James Marsden), Storm (Halle Berry), and Jean Grey (Fahmke Jansen). Through a series of unfortunate events, they meet Wolverine (Hugh Jackman) and Rogue (Anna Paquin). On the other side is the Brotherhood, led by Magneto (Ian McKellan). On his side are Mystique (Rebecca Rojmin Stamos), Toad (Ray Park), and Sabretooth. What I liked about this one is that the movie explored the flip-side of having super powers. In a way, they are powers the mutants love and hate. Their is a bad side to them. Cyclops can never look at someone with his own eyes. Rogue is isolated, living in a world where she cannot touch anyone. Also, there is conflict within their own ranks. Wolverine, always being the maverick he is, does not know which side to join. He does not trust anyone. Another strength is Ian McKellan who plays Magneto with such charm. His a sympathetic villain who uses questionable means for his gains. For him, it is much easier to sacrifice others than himself. I also liked the commentary in the film that did not hit us over the head with the shovel. It is obvious the corrupt Senator Kelly (Bruce Davison) was inspired by Senator Joseph McCarthy's paranoia and Fundamentalism that has ostracized the homosexual community. I did have a few gripes with this film. Except for Magneto and Wolverine, there was not good character development. Also, the movie was a bit short, which is was prevented the deeper character development. However, overall, X-Men was a good start to a good trilogy of the 2000's. These mutants only got better from here.