Om te beginnen ben ik persoonlijk nogal links, dus was ik niet helemaal ongevoelig voor de boodschap in 'The Take'.<br /><br />Wat me irriteert aan deze film valt in twee categorieën uiteen: 1) Vorm 2) Content 2.<br />1) Vorm is'reëel' onbelangrijk, omdat het een documentaire is. Toch vond ik het irritant, al die beelden van standbeelden tegen een rode lucht met droeve achtergrondmuziek. Bovendien was de inleiding extreem lang en eindeloos. Ik had zin om te schreeuwen: 'Schiet op! Wat doen die arme arbeiders nu?!?!' terwijl de triljoenste opname van verlaten fabriekshallen over het zilveren scherm rolde. En de tekst (Argentinië uit de gratie <0xE2><0x80><0x93> mercado <0xE2><0x80><0x93> mercado <0xE2><0x80><0x93> neo-liberale ketterij) was naar mijn smaak te theatraal. Ten slotte gaven de voortdurende herhalingen van een paar sleutelboodschappen (met variaties) een soort tv-commercial-gevoel dat de geloofwaardigheid van de film niet ten goede kwam.<br />2. Ik vond het verontrustend dat de film erg vaag was over de 'hardcore' economische invalshoek. Vooral omdat de politieke invalshoek zo duidelijk was. Dit geeft een aura van 'dingen die niet verteld worden omdat ze niet passen in de visie van Lewis & Klein op de wereld'. Ik weet niet of dat de waarheid is, maar ik was het gevoel waarmee ik aan het eind van de film achterbleef.<br />Al met al geen erg goede film. Hij mist als documentaire (gewoon te veel losse beweringen die nooit bewezen zijn). Als politieke verklaring is mijn idee dat het ' predikt tot de gelovigen', d.w.z. tot degenen die het eens zijn met de agenda en die hun mening bevestigen. Het voordeel is echter dat het een positieve agenda probeert te schetsen in tegenstelling tot bijvoorbeeld Michael Moores eeuwige somberheid. Maar het ontbreekt aan Moores scherpe ironie en satire die deze film op zijn minst vermakelijk hadden kunnen maken.<br />Het belangrijkste probleem van deze film is: 'Is het een documentaire of is het een politieke verklaring?'<br /><br />Ik geef 4/10 omdat het als politieke verklaring geen totale ramp was (hoewel een beetje saai en voorspelbaar), maar het was ook geen goede journalistieke/documentaire/documentair vakmanschap.
First of all I'm personally left'ish, so I was not completely bulletproof to the message in "The Take"<br /><br />What annoys me about this movie comes in two categories: 1) Form 2) Content<br /><br />1) Form is "relatively" unimportant as it is a documentary. Never the less I found it annoying with all those shots of statues against a red sky with sad background music. Also the intro was extremely long and dragged on forever. I felt like screaming "Get on with it!!! What are those poor workers doing now?!?!" as the zillion'th shot of abandoned factory halls rolled across the silver screen. And the speak (Argentina's fall from grace + hubris + neo liberal heresy) was to theatrical for my taste. Finally the constant repetitions of a few key messages (with variations) gave a kind of TV-commercial-feeling which didn't help the film's credibility.<br /><br />2) I found it disturbing that the film was very vague about the "hardcore" economic angle. Especially when the political angle was so clear. This gives an aura of "things not being told because they don't fit into Lewis&Klein's view of the world". I don't know if that is the truth, but i was the feeling I was left with at the end of the film.<br /><br />All in all not a very good film. It lacks as a documentary (simply too many loose claims that were never proved). As a political statement my notion is that it "preach to the believers" e.g. it targets those who agree on the agenda and confirms their opinion. On the upside though, it does try to set a positive agenda in contrast to for instance Michael Moore's eternal gloom. But they lack Moore's sharp irony and satire which at least would have made this picture entertaining.<br /><br />The central problem about this movie is this: "Is it a documentary or is it a political statement?"<br /><br />I rate it 4/10 as it wasn't a total disaster as a political statement (though a bit boring and quite predictable) but neither was it good journalist/documentarist craftsmanship