Ik heb vandaag naar Razzle Dazzle gekeken, zonder dat ik er van tevoren veel van afwist en dus zonder al te hoge verwachtingen. Ik ben dol op goede nagespeelde toneelstukken en als ik ze met andere toneelstukken zou moeten vergelijken, zou ik zeggen dat ze in dezelfde trant zijn geschreven als _Val Dood Gezellig_. Maar natuurlijk had het iets Australisch, wat betekende dat de personages voor mij iets herkenbaarder waren. Kerry Armstrong was fantastisch als een opdringerige toneelmoeder. Deze rol had gemakkelijk in een cliché kunnen veranderen, maar Kerry is zo'n goede actrice dat ze erin slaagt om je haar motieven bijna (maar bijna) volledig te laten begrijpen. Natuurlijk begrijpt haar dochter Tenille die niet. Het hoeft niet te hard te worden aangepakt, ze wil het net zo graag. In tegenstelling tot Justine en Tenille is Nadine Garners personage van de moeder van de jonge Grace meer een geïnteresseerde buitenstaander. Ze moedigt haar dochter aan, maar het is Grace die veel gemotiveerder is en het verlangen heeft. De personages van meneer Jonothan en juffrouw Elizabeth zijn ook een compleet contrast <0xE2><0x80><0x93> de een is zorgzaam, de ander een strenge meester op de werkvloer. Juffrouw Elizabeth heeft ook het lekkerste kontgezicht dat ik ooit heb gezien. Denise Richards als Barbara, de pleegmoeder, is geweldig, terwijl ik Tara Morice niet eens herkende tot de aftiteling... maar ik vond haar vertolking van 'Gold' wel leuk. Al met al was de film een beetje over de top, wat volgens mij de bedoeling is van imitators, die ons tegelijkertijd de personages laten voelen. Razzle Dazzle is goed geschreven en heel goed gespeeld. Goed werk.
I watched Razzle Dazzle today not knowing much about it before hand, and therefore not having any great expectations. I love a good mockumentary, and if I had to compare it to any other, I would say it was in the same vein as "Drop Dead Gorgeous". But of course it had that Australian flavour to it which therefore meant the characters were a bit more relatable for me. Kerry Armstrong was wonderful as a pushy stage mother. This role could easily have gone into cliché but Kerry is such a good actress that she manages to get you to almost (only almost) fully understand her motives. Of course her daughter Tenille doesn't need to be pushed too hard, she wants it just as much. In contrast to Justine and Tenille, Nadine Garner's character of young Grace's mother is more of an interested outsider. She encourages her daughter, but it is Grace who is much more motivated and has the desire. The characters of Mr Jonothan and Miss Elizabeth are also complete contrasts - one is nurturing, the other a harsh task master. Miss Elizabeth also has the best cat's bum face I've ever seen. Denise Richards as Barbara the serial foster mother is a riot, while I didn't even recognise Tara Morice until the credits... but I did enjoy her rendition of "Gold". <br /><br />Overall, the film was gently over the top, which I feel is the point of mockumentaries, while simultaneously making us feel for the characters. Razzle Dazzle is well written and very well acted. Good job.