Januari 2002. De eerste roman van Alaa el Aswani, Omaret Yacoubian, is gepubliceerd. Binnen een paar maanden is de Egyptische boekenwereld in de ban van het boek. En het is niet moeilijk te raden waarom. Het boek gaat vrijwel uitsluitend over de drie taboes in de Arabische literatuur: politiek, seks (hetero en homo) en religie.<br />Snel door naar juni 2006. Als je de afgelopen twee jaar niet op een andere planeet hebt gewoond, heb je vast wel gehoord van de filmversie van het boek. Het was bijna onmogelijk om te ontsnappen aan de volgende koppen: 'Yacoubian is de grootste Egyptische film aller tijden', 'De Niro zegt dat het een meesterwerk is', 'Yacoubian krijgt enorme raves in Cannes', enzovoort. De grootste problemen van de filmindustrie waren dat de filmmakers de lat te hoog legden voor zichzelf. Dus liep ik naar binnen in de verwachting een doorbraak in de filmindustrie te zien. Maar ik kreeg een geweldige, zij het gebrekkige, film te zien. Dus ik was enigszins teleurgesteld.<br />Wahid Hameds versie van het boek stond me niet aan. De sfeer van de roman is aanwezig, en de film is veel humoristischer, maar helaas was dat alles. Misschien omdat Hamed zich aan het script moest houden, zodat de grotere sterren de grotere rollen kregen, en alle bijrollen (Soaad, Dawlat, Malaak, enzovoort...) bijna geen tijd op het witte doek kregen. Daarom kwamen deze personages over als tweedimensionaal, en hun handelingen waren niet erg logisch. In het boek is Soaad bijvoorbeeld bijna een bedelaar. Ze vraagt haar vrienden en familie voortdurend om geld. In de film is ze een secretaresse uit de middenklasse. Daarom heb ik nooit begrepen waarom ze er alleen maar voor geld mee instemde om van haar eigen zoon gescheiden te worden en met een oudere man te trouwen. Een ander voorbeeld is iemand die uit het niets opduikt en een van de hoofdpersonen doodt.<br />Directeur Marawan Hamed heeft geweldig werk geleverd. Yacoubian is zijn eerste lange speelfilm, maar hij heeft hem gemonteerd als een veteraan. Zijn camera bewoog soepel, de opnamen waren op de juiste plaatsen scherp en hij blonk uit in de grootschalige scènes (de demonstraties, de training en de schietpartijen). Ik verheug me nu al op zijn volgende film. Adel Emam (Zaki el Dessouky) was geweldig. Zijn tegenspeler (zijn beste in tijden) was grappig en oprecht. Khaled Saleh (Kamal el Fouli) en Khaled el Sawy (Hatem Rashid) waren ook geweldig. Ik geloof zelfs dat Mohamed Emam (Taha el Shazly) het enige lid van de cast was die zo-zo een voorstelling gaf. Hoe dan ook, hij is nog een groentje (dit is zijn eerste film), dus hij zal in de toekomst waarschijnlijk betere voorstellingen geven.<br />Yacoubian is een van de duurste Egyptische films aller tijden, en gelukkig is het geld op het scherm. De kostuums, make-up en decors zijn allemaal eersteklas. De score was goed, maar ik vond hem op sommige momenten wat overdreven dramatisch (een complete Orchsetra terwijl 2 mensen alleen maar aan het praten zijn?).<br />Ik kan je aanbevelen naar The Yacoubian Building te kijken. Het is de beste Egyptische film sinds lange tijd en met een betere versie had het een meesterwerk kunnen zijn.
January 2002. Alaa el Aswani's first novel, Omaret Yacoubian, is published. Within a few months, it has taken the Egyptian book world by Storm. And it's easy to know why. The book is almost exclusively about the 3 taboos in the Arab literature; Politics, Sex (Hetero and Homo), and Religion.<br /><br />Fast forward to June 2006. Unless you've been living on another planet for the past 2 years or so, you must've heard of the movie adaptation of the book. Seriously, it was nearly impossible to escape the following headlines "Yacoubian is the biggest Egyptian film of all-time", "De Niro says the film is a masterpiece", "Yacoubian gets huge raves at Cannes", etc... In my opinion, that was one of the film's biggest problems; the filmmakers set the bar too high for themselves. So, I walked in expecting to see a breakthrough in film-making. What I got was a great, although flawed, film. So, I was somewhat disappointed.<br /><br />I didn't like Wahid Hamed's adaptation of the book. The spirit of the novel is there, and the film is much more humorous, but unfortunately, that was it. Maybe because Hamed had to fit the script, so that the bigger stars get the bigger parts, all the secondary characters (Soaad, Dawlat, Malaak, etc...) ended up with almost no screen time. Therefore, these characters came off as 2 dimensional and their actions didn't make a lot of sense. For example, in the book, Soaad is almost a beggar. She constantly asks her friends and relatives for money. In the film, she's a middle class secretary. That's why I never understood why she would agree to be separated from her own son, and marry an older man just for some cash. Another example would be how someone came out of nowhere to kill off one of the main characters.<br /><br />Director Marawan Hamed did a great job. Yacoubian is his first full-length feature, but he helmed it like a veteran. His camera moved smoothly, his cuts were all in the right places, and he shined in the large-scale (protest, training, and shootout) scenes. I'm really looking forward to his next picture.<br /><br />Adel Emam (Zaki el Dessouky) was amazing. His turn (his best in ages) was funny yet heartfelt. Khaled Saleh (Kamal el Fouli) and Khaled el Sawy (Hatem Rashid) were also great. In fact, I think Mohamed Emam (Taha el Shazly) was the only cast member who gave a so-so performance. Anyway, he's still a newbie (this is his first film), so he'll probably give better performances in the future. <br /><br />Yacoubian is one of the most expensive Egyptian films of all-time, and fortunately, the money is on the screen. The costumes, make-up and sets are all top-notch. Khaled Hammad's score was good, but I felt it was overly dramatic in some places (a full Orchsetra playing while 2 people are merely talking?)<br /><br />So, I'd definitely recommend watching The Yacoubian Building. It's the best Egyptian film in quite some time, and with a better adaptation, it could have been a masterpiece.