Het is logisch om te verwachten dat een product van WWE Films keiharde actie zou bevatten. Maar als het publiek de film niet goed kan zien en niet van de actie kan genieten, is het eindresultaat teleurstellend. De nieuwste productie van WWE Film, 'The Veroordeelde', biedt actiefans volop mogelijkheden om hun honger te stillen. Maar door het slechte regisseurswerk wordt het een plaag. Zelfs de ster en fan na de film (voormalige WWE-worstelaar Steve Austin) was niet genoeg om dit debacle te redden. 'The Veroordeelde' is één grote puinhoop, waardoor het publiek zich afvraagt welke misdaad ze hebben begaan om deze straf te verdienen. Op een afgelegen eiland in de Stille Zuidzee heeft tv-producent Ian Breckel (Robert Mammone) tien ter dood veroordeelden gekocht voor zijn eigen dodelijke spel Survivor. De veroordeelden zullen vechten tot de dood erop volgt, tot er nog maar één winnaar is die zijn vrijheid kan herwinnen. Breckel is van plan het bloedbad via internet te vertonen, in de hoop dat hij er zelf veel geld mee kan verdienen. Onder de gevangenen bevinden zich de mysterieuze Jack Conrad (Steve Austin) en de moordlustige Ewan McStarley (Vinny Jones). Het spel is nu begonnen voor wat letterlijk de strijd van hun leven is.<br />De aanwijzing van Scott Wiper is de grootste tegenslag voor wat een geweldige actiefilm had kunnen zijn. Met snelle shots, begeleid door harde rock, lijkt Wiper eerder een muziekvideo te regisseren dan een speelfilm. Hij laat het publiek er niet ten volle van genieten dat de gevangenen een-op-een vechten. In plaats van een breed shot te gebruiken om te laten zien hoe de gevangenen het tegen elkaar opnemen, kiest Wiper ervoor om close-ups te gebruiken van de acteurs die de straf uitdelen. Dit doet afbreuk aan het verhaal en de film. De basis is om te laten zien wat moordlustige criminelen zouden doen als ze in een situatie van leven op dood werden geplaatst. Door de visuele effectiviteit te verminderen, wordt het punt irrelevant. Als de acteurs niet bewegen, wordt Wipers visie beter. Hij doet het goed genoeg om de meer wrede misdaden zoals verkrachting te laten zien zonder de daad zelf te hoeven laten zien. De implicatie op zich doet meer voor het publiek dan de film ooit zou kunnen doen.<br />De zwakke kant gaat vergezeld van een al even zwak script door Wiper en Rob Hedden. Het verhaal begint fatsoenlijk met de strijd om de wil van de veroordeelden. Pas als het verhaal in een geforceerde moraliteit verandert, stort het in en laat het publiek het hoofd hangen en kreunen. Gedurende de hele duur van de film wordt het verhaal gevuld met de gebruikelijke tegenargumenten, bijvoorbeeld dat de veroordeelden mensen zijn, dat geweld gewoon amusement is, enzovoort. Deze argumenten zouden veel meer indruk hebben gemaakt als ze niet op een kilometer afstand te zien waren geweest. Als het script duidelijk maakt dat deze gevangenen geharde en meedogenloze criminelen zijn, wat heeft het dan voor zin om je in hen te verplaatsen? Het punt van 'gewelddadigheid is vermaak' is een discussie over de film zelf. Wiper en Hedden lijken te zeggen dat het verkeerd is als het publiek naar deze wrede film kijkt die zij hebben gemaakt.<br />Zelfs met een rol die voor Steve Austin op maat lijkt te zijn gemaakt, is hij niet in staat de volle potentie van het personage te bereiken. Ook dit is meer te wijten aan het slechte script en de gebrekkige planning. Als Jack Conrad wordt Austin verondersteld een keiharde, keiharde boef te zijn. Maar tot het einde van de film is hij nauwelijks bij conflicten betrokken. Gedurende het grootste deel van de film ziet Austin zich gedwongen om Conrad te spelen als sympathisant voor de gevangenen en de ontberingen die ze hebben moeten doorstaan. Het is een enorme afknapper voor elke fan van de superster of actiefilms. In tegenstelling tot Vinny Jones heeft hij meer actiescènes en meer kansen om zijn rol van Ewan McStarley te spelen. Jones speelt McStarley echt op volle kracht als een meedogenloze, gewetenloze gek. Hij is het meesterbrein achter de meeste moorden en speelt alle gevechten die het publiek van Austin verwachtte. Het publiek zal het spannender vinden om Jones op het witte doek te zien, omdat het weet dat er iets gaat gebeuren. Je kunt ook zien dat Vinny Jones meer plezier lijkt te hebben met zijn personage dan de rest van de cast, omdat hij iets nuttigs te doen heeft.<br />Zelfs naar de maatstaven van een actiefilm heeft 'The Condemned' de helderheid van een drugsverslaafde die verhalen vertelt aan schoolkinderen. De film geniet van korte momenten van hoogtepunten en adrenaline, maar er zitten te veel hiaten tussen de actiescènes en het verhaal. De richting is gewoon te slecht en het script is te gehaast voor een film die echt leuk is. De enige veroordeelden zijn degenen die een kaartje voor deze film hebben gekocht. Ondergetekende is schuldig aan de tenlastelegging.<br />GRADE: DONDERD.
It is natural to expect that a product of WWE Films would be hard-hitting and action packed. But when the audience cannot properly see and enjoy the action, the end result is disappointing. WWE Film's latest production, "The Condemned", offers bountiful opportunities for action fans to satisfy their hunger. But due to the poor directorial work, it becomes a tease. Even the star power and fan following of the film's lead (former WWE wrestler Steve Austin) was not enough could not save this debacle. "The Condemned" is one big mess that leaves the audience wondering what was the crime they committed to deserve this sentence.<br /><br />On a remote South Pacific island, television producer Ian Breckel (Robert Mammone) has bought 10 death row prisoners for his own deadly game of Survivor. The convicts will fight to the death until there is only one winner who will gain their freedom. Breckel plans on broadcasting the carnage over the Internet in hopes of gaining huge profits for himself. Among the prisoners are the mysterious Jack Conrad (Steve Austin) and the homicidal Ewan McStarley (Vinny Jones). The game is now on for what is literally the fight of their lives.<br /><br />Scott Wiper's direction is the biggest downfall to what could have been a great action movie. With quick cuts accompanied by hard rock, Wiper seems to be directing a music video more than a feature film. He does not let the audience fully benefit and appreciate the prisoners fighting one-on-one. Instead of using a wide shot to show the convicts going at it, Wiper opts to use close-ups of the actors who are dishing out the punishment. This severely takes away from the concept of the story and the film. The basis is to show what murderous felons would do when placed on in a life or death situation. By reducing the visual effectiveness, the point becomes moot. When the actors are not moving, Wiper's direction gets better. He does to a well enough job in showing the more brutal crimes such as rape without having to show the actual deed. The implication itself does more for the audience than the filming ever could.<br /><br />The weak direction is accompanied by an equally weak script by Wiper and Rob Hedden. The story begins decently with the battle of wills between convicts. It is when the story turns into a forced morality tale that it falls apart and makes the audience hang their heads and groan. Throughout the duration of the film, the story becomes filled with the standard counterpoint arguments, e.g., the convicts are human beings, violence is simply entertainment, etc. These arguments would have made a more profound impact if they could not have been seen a mile away. If the script makes it known that these prisoners are hardened and remorseless criminals, what is the purpose of having empathy for them? The point of "violence is entertainment" is a dispute against the film itself. Wiper and Hedden seem to saying that it is wrong for the audience to be watching this brutal film they have created.<br /><br />Even with a role that seems tailor-made for Steve Austin, he is not able reach the full potential of the character. Again, this is more due to the poor script and directional planning. As Jack Conrad, Austin is supposed to be an ass-kicking, take-no-prisoners badass. But he is hardly involved in any conflicts until the nearly the end of the film. Throughout the majority of the movie, Austin is forced to play Conrad as a sympathizer for the prisoners and the hardships they have endured. It is a major letdown for any fan of the superstar or action movies. Contrary, Vinny Jones has more action sequences and more chances to engage his character of Ewan McStarley. Jones really plays McStarley to the full tilt as a ruthless, unconscionable madman. He masterminds most of the killings and does all the combats that audiences were expecting from Austin. Audiences will be more excited to see Jones on the screen because they will know that something will go down. One can also see that Vinny Jones seems to be having more fun with his character than the rest of the cast because he has something useful to do.<br /><br />Even by action movie standards, "The Condemned" has all the lucidity of a drug addict telling stories to school children. It enjoys brief moments of high points and adrenaline but has too many gaps between the action sequences and the story. The direction is just too poor and the script is too rushed for the movie to be fully enjoyable. The only condemned are those who bought a ticket for this movie. Yours truly is guilty as charged.<br /><br />GRADE: D+