Deze film werd tijdens het Sydney Film Festival van dit jaar vertoond als 'Half-Price'. Ik ben bang dat ik geen volledige en correcte recensie kan geven omdat ik er na iets meer dan de helft te hebben gezien, vandoor ben gegaan. En ik was niet de enige, want ik zag een stuk of twintig andere mensen tegelijk vertrekken. Ik zweer dat ik de zinsnede 'ratten die een zinkend schip verlaten' en 'vrouwen en kinderen eerst' in de foyer hoorde toen de mensen vertrokken. Dit is in feite de eerste keer dat ik een film heb verlaten, dus dat zegt wel iets. Ik heb geen idee of de film uiteindelijk een manier vindt om zich te rechtvaardigen, maar hij had al mijn geduld opgebruikt. Ik neem aan dat de regisseur ons iets wilde laten zien over het leven van kinderen als ze met z'n tweeën alleen zijn, door ze van dichtbij te filmen, ze hun eigen ding te laten doen en verder niets toe te voegen (zoals een plot of een dialoog). Maar van wat ik heb gezien, is het enige wat je overhoudt, ongeacht de pretentieuze bedoelingen of rechtvaardigingen achter de film, het soort verveling dat je zou krijgen als je naar de bijzonder saaie homevideo's van andermans kinderen keek. We krijgen heel weinig over hun leven te horen, dus moeten we naar hun gedrag kijken zonder enige bruikbare context. Ze luisteren naar muziek, lachen en gaan naar de wc. Nou en? Afgezien van het feit dat de kinderen samen spelen, krijgen we niet eens een idee van de band die ze met elkaar hebben. Dat is echt maar heel even draaglijk. Na een halfuurtje verveelde ik me dood. En als je je zo verveelt, begin je je af te vragen wat het voor zin heeft om naar scènes te kijken van kinderen die op de wc zitten, of naakt in huis rondhangen terwijl ze muziek maken. Het is net zoiets als wanneer iemand je foto's van zijn kinderen laat zien. Als er een paar g<0xC3><0xAA>nante foto's bij zitten <0xE2><0x80><0x93> hun kind naakt in bad of zo <0xE2><0x80><0x93> dan is dat prima. Maar als blijkt dat een heel stel van die foto's van hun kinderen is, die naakt in bad zitten, dan kan het heel raar en ongemakkelijk worden, en dan ga je je afvragen waarom degene die ze aan je laat zien dat niet beseft. Het lijkt erop dat ik de eerste ben die deze film op IMDb beoordeelt. Hopelijk komt er iemand langs die de hele film al heeft gezien en die de tweede film schrijft, die misschien nuttiger is dan de mijne. Maar in de tussentijd raad ik je aan deze film over te slaan.
This film was shown at this year's Sydney Film Festival as 'Half-Price'. I'm afraid I can't give a complete and proper review because I walked out on it after watching just over half of it. And I wasn't alone, as I noticed twenty or so other people leaving at the same time. I swear I heard the phrases "rats leaving a sinking ship" and "women and children first" in the foyer as people left. This is in fact the first time I've ever walked out on a movie, so that tells you something. I have no idea whether the film finds a way to justify itself in the end, but it had already used up all of my patience. I presume the director was trying to show us something about the lives of children when they're alone together by filming them up close, letting them do their own thing, and not including anything else that would intrude (such as a plot or dialogue). But from what I sat through, no matter what the pretentious intentions or justifications behind the film are, all that you're left with is the kind of boredom you'd get from watching someone else's particularly dull home movies of their kids. We're told very little about their lives, so we're left to watch their behaviour without any useful context. They listen to music, laugh, and go to the toilet. So what! Apart from the fact that the kids play together, we don't even get a feel for the bonds between them. This is really only bearable for a short while. By the 30-minute mark I was bored out of my skull. And when you're that bored, you start to question the point of watching scenes of kids sitting on the toilet, or hanging around the house naked while playing music. It's a lot like having someone show you pictures of their kids. If there are a couple of embarrassing photos in there - their kid naked in the bath or something - that's fine. But if it turns out that a whole heap of the photos are of their kids naked in the bath, then it can become plain weird and uncomfortable, and you start wondering why the person showing them to you doesn't realise it. It seems that I'm the first person to review this movie on IMDb. Hopefully someone who's sat through the whole thing will come along and write the second one, which might be more helpful than mine. But in the meantime, my advice would be to give this one a miss.