'Teresa de Jesdes' is een juweeltje van Spaanse cinema, met Concha Velasca in de rol van Teresa van Avila (want zo kennen de meesten van ons haar), als mystica en uiteindelijk als doctor van de kerk. Dit is geen naïeve, lieve interpretatie van heiligheid. De schrijvers en Concha Velasca maken ons bewust van Teresa's strijd om nederig te zijn en trouw te blijven aan de ene hand, en een hele religieuze orde (de karmelietessen) te hervormen, die hen terugbrengt naar hun primitieve heerschappij en daarmee een van de meest effectieve antwoorden geeft op de protestantse uitdaging die uit Spanje komt. Onderweg ontdekt de heilige Teresa van Avila nog een heilige (en doctor van de kerk), Johannes de Doper. Teresa de Jesdes' is een miniserie van 8 uur, en Concha Velasca's'veroudering' (ze was ongeveer even oud als Teresa toen ze aan haar hervorming begon in de tijd dat dit werd gefilmd) met het personage lijkt zowel moeiteloos als natuurlijk <0xE2><0x80><0x93> wat een talent.<br />Dit is een'meesterwerk', maar je zult het niet op de Amerikaanse televisie zien, die een bekrompen kijk op religieuze inhoud schijnt te hebben (tenzij het natuurlijk graaf Dracula is). Wat een verlies. Deze serie gaat minder over religie en meer over de spirituele reis. De schrijvers (twee vrouwen en een man, onder wie de regisseur, Josefina Molina) konden sympathie opbrengen voor de benarde situatie van de vrouwen in Spanje in de 16e eeuw, zonder de betovering van de ouderdom te verbreken met moderne boodschappen. Een voorbeeld van hun succes is de discussie over het dilemma van de vrouw: trouwen, bevallen en een hogere kans op een vroege dood, of celibaat en, typisch, het leven in een klooster.<br />Deze realiteit van de vrouw was zo scherp dat een groot aantal Spaanse vrouwen voor het kloosterleven koos, en dit leidde er onveranderlijk toe dat sommige kloosters aan het comfortabele leven begonnen te wennen. Teresa van Avila maakte een eind aan deze trend, en een groot deel van dit verhaal gaat over haar worsteling met 'conventioneel' leven. Christenen (die de voorkeur gaven aan een teruggetrokken leven met enkele luxeartikelen en die haar het grootste deel van haar leven tegenwerkten), haar vermogen anderen te inspireren, zelfs in het aangezicht van gewelddadige tegenstand, en haar behendige omgang met superieuren. Hoe moeilijk de bisschoppen en priesters ook zijn (iedereen heeft een agenda), de vrouwen van adel stoken het grootste vuur op. Edelen waren niet alleen beschermvrouwen van kloosters, maar hadden die vaak aan hun grote huizen verbonden. De film brengt ons met succes in contact met hun complexe persoonlijkheden: ijdel of vroom, ook zij hebben een agenda. Sommigen beschouwden kloosters als een goede bron van vrouwelijke hulp; bovendien zouden sommigen, toen Teresa's reputatie van heiligheid zich verspreidde, priesters dwingen Teresa te bevelen hen te bezoeken. Het was in die tijd in de mode om een vermeende heilige in huis te hebben.<br />De schrijvers lopen zorgvuldig de serie door. Geleidelijk introduceren ze meer gedetailleerde kostuums (mooie en authentieke Spaanse kostuums uit die tijd), exotische locaties (Medina del Campo voor diegenen onder u die het kennen van James Mitchner of Carlos Fuentes) en nieuwe personages, en dat draagt bij aan het plezier van elke aflevering. Ik wil graag twee vrouwen in het bijzonder noemen. In het midden van de serie ontmoeten we de prinses van Eboli (ja, ze was echt een schoonheid en ze had echt maar één oog), gespeeld door Patricia Adriani (die het aflegt als een van de jongste volwassen acteurs in de serie). Je zult het beeld van deze machtige en eigenzinnige vrouw niet vergeten als ze haar dode man naar hun kasteel brengt en, naar ze aanneemt, naar haar toekomstige klooster. Vergeleken met haar was de inquisitie voor Teresa gemakkelijk. De andere vrouw is zuster Ana, die op latere leeftijd voor Teresa zorgt. Zuster Ana is Teresa's, eh, linkerhand (wij sinistral zien die dingen). Ik genoot van de subtiele rijping van zuster Ana, allemaal in de laatste uren van de serie, van iemand die 'niet kan schrijven' tot de belichaming van alle successen van de heiligen. Ik weet niet zeker wie de rol speelde, Silvia Munt, denk ik.<br />Hoe zag ik dit dan? Een vriend kocht een kopie van de serie (3 dvd's op de kassa) in een warenhuis in Madrid. Het is een mp3-formaat (Europese standaard), maar ik kon ze afspelen op een laptop (met algemeen beschikbare dvd-software). Ik s3 videode en audiode het naar een lcd-tv. En als Amerikaanse dichter, die ook de autobiografie van Sint-Theresia las, schreef hij: 'Dat is dat, dat is dat.'
"Teresa de Jesús" is a jewel of Spanish cinema, with Concha Velasca playing the role of Teresa of Avila (for this is how most of us know her), mystic and, ultimately, Doctor of the Church. This is no naïve, sweet interpretation of sainthood. The writers and Concha Velasca make us aware of Teresa's struggle to be humble and remain faithful to the church one the one hand, and reform an entire religious order (the Carmelites) taking them back to their primitive rule and thereby launching one of the most effective answers to the Protestant challenge to come out of Spain. Along the way, Saint Teresa of Avila, discovers and launches another saint (and Doctor of the Church), John of the Cross. "Teresa de Jesús" is an 8 hour mini-series, and Concha Velasca's "aging" (she was about the same age as Teresa when she began her reform at the time this was filmed) with the character seems both effortless and natural -- what talent.<br /><br />Here is a "masterpiece", but you will not see it on American television, which seems to have a parochial view of religious content (unless it is Count Dracula, of course). What a loss. This series is less about religion and more about the spiritual journey. The writers (two women and a man, including the director, Josefina Molina) were able to be sympathetic to the plight of women in Spain in the 16th Century without breaking the spell of age with modern messages. A example of their success is the discussion of the dilemma of women -- marriage, childbirth and higher odds of an early death, or celibacy and, typically, life in a convent.<br /><br />This reality of women was sharp enough that numbers of Spanish women did choose a convent life, and this invariably led some convents to gravitate to the comfortable life. Teresa of Avila upset this trend, and much of this story is about her struggles with "conventional" Christians (who preferred a self-contained life with some luxuries and who battled her most of her life), her ability to inspire others even in the face of violent opposition, and her adroit handling of superiors. As difficult as the bishops and priests are (everyone has an agenda), the women of nobility raise the biggest fires. Noblewomen were not only patrons of convents, but often had them attached to their grand homes. The film successfully introduces us to their complex personalities: vain or pious, they too have agendas. Some considered convents a good source of female help; moreover, as Teresa's reputation for sanctity spread, some would coerce priests to order Teresa to visit them. It was then fashionable to have a presumed saint in residence.<br /><br />The writers carefully pace the series. They gradually introduce more elaborate costumes (beautiful and authentic Spanish costume of the period), exotic locations (Medina del Campo for those of you who know it from James Mitchner or Carlos Fuentes) and new characters, and these add to the enjoyment each episode. I would like to mention two women in particular. Mid-series we meet the Princess of Eboli (yes, she really was a beauty and she really did have only one eye), played by Patricia Adriani (pulling it off as one of the youngest of the adult actors in the series). You will not forget the image of this powerful and willful person as she conveys her dead husband to their castle and, she presumes, her future convent. Compared to her, the Inquisition was for Teresa easy. The other woman is Sister Ana, who takes care of Teresa late in her life. Sister Ana is Teresa's, ah, left hand (we who are sinistral notice these things). I enjoyed Sister Ana's subtle maturation, all in the last hours of the series, from someone "not able to write" to the embodiment of all of the saints successes. I do not know for sure who played the role, Silvia Munt I think.<br /><br />So how did I see this? A friend bought a copy of the series (3 DVDs on the bargain counter) in a Madrid department store. They are PAL format (European standard), but I was able to play them through a laptop (with commonly available DVD software). I S3 videoed and audio jacked it out to an LCD TV. And as an American poet, who also read St. Theresa's autobiography, wrote -- "that is that, is that."