Op de poster van deze film staat een grote witte haai met zijn bek wijd open. Dus toen ik de bioscoop binnenkwam, verwachtte ik iets tintelends langs mijn ruggengraat. Op dat punt kwam de film niet uit.<br />Het was in feite een verhaal over een wetenschappelijk team dat op zoek was naar een grote witte haai om te bestuderen. Het grootste deel van de film wordt besteed aan zoeken in plaats van bestuderen. Volgens mij was de film niet helemaal een verspilling van mijn tijd. Er zijn beelden van haaien (geen van allen grote witte haaien) die zich te goed doen aan het karkas van een walvis. Bovendien verlaten sommige onderzoekers de veiligheid van de haaienkooien en zwemmen tussen deze onterecht belasterde vissen. Uiteindelijk vinden ze een grote witte haai die ze bestuderen vanuit het schip en in haaienkooien. Ze zijn inderdaad enorm en formidabel, maar iedereen die een 'Jaws'-achtige opwinding verwacht, zal teleurgesteld worden. Idem dito voor degenen die liever meer informatie over grote witte haaien hadden gehad dan werd gegeven. Dat is mijn reden om 'Blauwe Water, Witte Dood' 'interessant maar onbevredigend' te noemen.
This movie's poster shows a great white shark with its mouth wide open. Thus when I entered the theater, I expected something spine-tingling. On this point the movie did not deliver. <br /><br />It was, in fact, a story about a scientific team searching for a great white to study. Most of the movie is spent searching rather than studying. To my way of thinking the movie was not a total waste of my time. There is footage of sharks (none of them great whites) feeding on a whale carcass. In addition some of the researchers leave the safety of the shark cages and swim among these unjustly maligned fish.<br /><br />Eventually they find a great white which they study from the ship and in shark cages. Huge and formidable these sharks certainly are, but anyone expecting "Jaws" type of excitement will be be disappointed. Ditto to those who would have preferred more information about great whites than was offered. Such is my reason to call "Blue Water, White Death" 'interesting but unsatisfying'.