Hoe praat ik over een film waarvan ik de titel in deze recensie niet eens kan noemen (in de IMDb-recensie kan het woord van de titel van de film niet worden vermeld, tenzij in de vorm van f*ck of sh*t)? Ik kan het er dan voornamelijk over hebben hoe de filmmakers het gebruik van het woord f*ck omzeilen. F*ck is het woord dat ieders aandacht trekt, en afhankelijk van de context of de betekenis erachter kunnen sommige mensen zo kwaad worden dat ze er iets aan doen <0xE2><0x80><0x93> zoals de FCC op de hoogte stellen van overtredingen als die op tv of radio worden uitgezonden. De hypocrisie en eigenaardigheden worden natuurlijk tentoongespreid, zoals nu met de inmiddels legendarische 'Dirty Words' van George Carlin. In de jaren zeventig zat de enige persoon die kon melden dat het fragment dat op de radio werd afgespeeld verkeerd was, op het Fatsoenscollege. Of, natuurlijk, Lenny Bruce, die ook een gevecht had dat hij uiteindelijk op een ellendige manier verloor, hoezeer hij ook de weg vrijmaakte voor alle anderen op zijn terrein. Er is ook een goed fragment over het woord in politiek en religie, en zelfs in poëzie (ik moet Ulysses doorbladeren om te zien waar het staat). Maar zelfs met de lachsalvo's die zo kenmerkend zijn voor schandalig materiaal, waaronder diverse filmclips met dat woord (Pulp Fiction, Punch-Drunk Love, South Park, Scarface), en zelfs met de presidentiële uitspraken en geluidsbytes van het woord (Nixon is het meest voor de hand liggend maar nog steeds zenuwslopend), en zelfs met een aantal van de geïnterviewden die echt iets te zeggen hebben over het onderwerp (Billy Connolly is aantoonbaar de grappigste, met HST die rustig en opmerkzaam is, en Allen Keyes en Pat Boone die zeer rechttoe rechtaan antwoorden geven) en de tweezijdige argumenten, lijkt er niet genoeg te zijn om echt bevredigend te zijn. In feite moet de structuur, hoe grillig en verdorven ook op zijn ondeugende maniertjes, op interessantere gronden beginnen te komen. Misschien ligt het aan mij, maar tegen de 100e keer dat je het woord in zo'n tijdsbestek van een paar minuten hebt gehoord, heeft het woord al al zijn kracht verloren (hoewel het nog wel een context krijgt door een coïtus op een muziekpodium, een zeer controversieel verhaal in die tijd, onder andere) en zou er nog meer vuiligheid beschikbaar moeten zijn, afgezien van de gebruikelijke historische terzijdes. Ik had bijvoorbeeld graag meer over het F-woord in muziek gezien (waar is de MC5 als je ze nodig hebt? of het gedeelte over kinderen, wat een onderwerp zou moeten zijn dat op zijn minst een groot deel van de film zou kunnen beslaan, vooral omdat de filmmakers de film kennelijk als een soort climax willen laten eindigen... bij wijze van spreken.<br />Maar als je een oppervlakkige, maffe kijk op het onderwerp wilt die misschien wat wenkbrauwen doet fronsen en gewoon een avondje dvd's kijken voor anderen is (wie weet of de opname van achthonderd keer gewoon een avondje aan de bar is voor sommige mannen), dan is het de huur wel waard. Ik ben blij dat de filmmakers de interviews hebben afgenomen met degenen die er allemaal in voorkomen <0xE2><0x80><0x93> niet dat het af en toe een preek aan het koor is <0xE2><0x80><0x93> en dat de bases die zijn gefilmd genoeg aandacht krijgen om een volledig inzicht te krijgen in hoe zo'n berucht woord in de 21e eeuw nog meer kan worden, onder een regering die de inzet van de conservatieve agenda binnen de richtlijnen voor vrije meningsuiting heeft verhoogd, en dat de censuur zich uiteindelijk ook naar andere gebieden uitbreidt.
How do I talk about a film where I can't even mention its title in this review (in the IMDb comments the word of the title of this film cannot be put in, unless in the form of f*ck or sh*t)? I can talk mostly then about how the filmmakers go around the use of the word f*ck. F*ck is the word that gets everyone's ear up, and depending on the context or meaning behind it can get some people riled up enough to do something about it- like reporting to the FCC on violations if done on TV or radio. The hypocrisies and oddities are of course on display, like with the now legendary George Carlin 'Dirty Words' case where the one and only person to report that the segment played on the radio was wrong was on the Decency board in the 70s. Or, of course, Lenny Bruce, who also had a fight that he ended up losing miserably, however much he paved the way for everyone else in his field. There's also a good segment done on the f word in politics and religion, even in poetry (I'll have to look through Ulysses now to see where it's at).<br /><br />But even with the laughs that are obvious to come with such a given for scandalous material, including various movie clips featuring said word (Pulp Fiction, Punch-Drunk Love, South Park, Scarface), and even with the Presidential utterances and sound-bytes of the word (Nixon's the most obvious yet still unnerving), and even with some of the interviewees really giving some food for f***ing thought on the subject (Billy Connolly is arguably the funniest, with HST being low-key and observant, and Allen Keyes and Pat Boone delivering very straight-laced answers) with the two-side arguments, there doesn't seem quite enough here to be totally satisfying. In fact, the structure, however hokey and joyful in its wicked little ways, has to start delivering on more interesting grounds. Maybe it's just me, but by around the 100th time one's heard the word in such a span of several minutes, the word has already lost all of its power (albeit given context by a scene of coitus on a music stage, a very controversial story at the time, among others), and there should be even more dirt available, aside from the usual historical asides. For example, I would've liked to have seen more on the F-word in music (where's the MC5 when you need em?), or the section of children, which should be a topic that could at least cover a lot more of the film, especially since the filmmakers obviously want to leave it as something of a climax...so to speak.<br /><br />Yet, if you want a successfully shallow, goofy take on the subject that might raise some eyebrows and just be another night watching a DVD for others (who knows if the record setting 800 times is just another night at the bar for some guys), it's worth the rental. I'm glad the filmmakers took the equal-time interviews for those who are in it all-not that it occasionally preaches to the choir- and that the bases covered are given enough coverage to get a full understanding of how such an infamous word can become even more so in the 21st century, under a government that has raised the ante on the conservative agenda within the free speech guidelines, and that the censorship ends up spreading to other areas as well. Bleep, I say.