De tijdsduur van de Wolf is misschien wel de meest naargeestige 2 uur die er beschikbaar zijn. Afgezien van een paar afgrijselijke scènes van dierenmishandeling (is er geen Frans equivalent van de dierenbescherming?), is de pijn van de Wolf meedogenloos, maar meedogenloos gedempt. Ongebreidelde pijn zou immers kunnen wijzen op de mogelijkheid van karrenvrachten of een oplossing, en van beide is hier geen sprake.<br />In de eerste scène wordt een man in koelen bloede vermoord, en zijn gezin lijkt zich nauwelijks te storen aan dit ongemak, maar gaat in plaats daarvan door met dezelfde grimmige vastberadenheid die deze film al sinds het begin der tijden in zijn greep heeft (of in elk geval sinds de aftiteling). Er volgt een litanie van tegenspoed <0xE2><0x80><0x93> overspannen neusbloedingen, een stervende parkiet, het per ongeluk in brand steken van de schuur waarin het verdorven gezin schuilt, de verhouding met een gestoorde jongen (tot wie de tienerdochter zich onverklaarbaar aangetrokken voelt, ondanks zijn fysieke, emotionele en psychologische afstotelijkheid), schijnzelfverbranding.<br /><br />Misschien bedoeld als een ode aan Camus' 'De Plaag' uit de eenentwintigste eeuw, vertelt Wolf ons niets wat we niet al weten. De meest kwaadaardige, innerlijke aard van het mensdom duikt op in een tijd van grote crisis <0xE2><0x80><0x93> duh! Wolf is waarschijnlijk dichter bij _Lord of the Flies_, maar negeert alle elementen van verrassing en drama. <br /><br />Vreemd genoeg zijn er veel beelden van groene velden en bossen, waaronder een korenveld dat ritselt ergens in de buurt van het kleine treinstation van verschrikkingen, waar de achterlijke overlevenden van een onverklaarde eco-ramp zich per ongeluk lijken te verzamelen. Misschien is dit landschap bedoeld als ironie, maar ironie suggereert, op de een of andere manier, een gevoel voor humor aan het werk, en zo'n gevoel is in deze film beslist niet aan het werk.<br />Of misschien toch wel? Als de film min of meer eindigt met de uitdrukking 'alles kan nog goed komen, misschien zelfs morgen', blijft de kijker achter met de vraag of Woody Allen is gevraagd om de slotdialoog te verzorgen. Maar het heeft weinig zin - de kijker heeft waarschijnlijk zijn polsen al voor morgen doorgesneden.
Time of the Wolf may be the most unrelievedly bleak 2 hours available. Other than a few horrific scenes of animal cruelty (is there no French equivalent of the ASPCA?), Wolf's pain in relentless, but relentlessly muted. After all, unbridled pain would suggest the possibility of cartharsis or resolution, and there is none of either to be found here.<br /><br />In the first scene, a man is murdered in cold blood, and his family seems hardly ruffled by this inconvenience, instead carrying on with the same grim determination that has gripped this film since the beginning of time (or, at least, the opening credits). A litany of misfortune follows -- overwrought nose bleeds, a perishing parakeet, accidental torching of the barn the blighted family takes shelter in, the liaison with a deranged youth (to whom the teenage daughter is inexplicably attracted, despite his physical, emotional and psychological repulsiveness), make-believe self-immolation.<br /><br />Perhaps intended as a 21st Century ode to Camus's "The Plague," Wolf tells us nothing we don't already know. People's most evil inner nature emerges in the time of great crisis --- duh! Wolf is probably closer to Lord of the Flies, but absent all elements of surprise and drama.<br /><br />Incongruously, there is much footage of verdant fields and forests, including a wheat field rustling somewhere near the little train station of horrors, where the benighted survivors of some unexplained eco-disaster seem to accumulate by accident. Perhaps this scenery is intended as irony, but irony suggests, in some small way, a sense of humor at work, and there is surely no such sense at work in this film.<br /><br />Or maybe there is? When the film ends, more or less, with the utterance of "everything could still work out, maybe even tomorrow," the viewer is left wondering if Woody Allen was asked to provide the closing dialog. But to little avail -- the viewer is likely to have slit his wrists well before tomorrow.