Ik heb _De totale oorlog_ (afkorting: RTW) gekocht omdat ik geïnteresseerd was in de toevoeging 'Barbaren-invasie'. De toevoeging beloofde de sfeer van de laatste dagen van het rijk en de vroege middeleeuwen op te roepen, de periode die het onderwerp is van het boek van Gibbons, _The decline and Fall of the Roman Empire_. Deze periode heeft mijn speciale belangstelling, omdat ik gefascineerd ben door de laatste dagen en alles wat daarna komt. Ik ben er echter nooit aan toegekomen om de toevoeging te kopen, omdat ik teleurgesteld was in de manier waarop de totale oorlog op strategisch niveau werkte. Laten we eerst de voornaamste tekortkomingen van de RTW opsommen voordat we de goede dingen gaan bespreken. Op deze manier kunnen we in een gelukkiger stemming eindigen.<br />' De voornaamste tekortkomingen van RTW liggen op strategisch niveau. Politiek, die wordt opgedeeld in interne en externe relaties, is meestal gebaseerd op huwelijken, de belangrijkste component in de machtsspelletjes die de opkomst van het Romeinse imperium begeleidden. Maar in RTW zijn interne relaties, hoewel ze vertegenwoordigd zijn in het spel, buiten de invloedssfeer van de speler. Externe relaties zijn beter vertegenwoordigd, maar in RTW kun je geen huwelijk arrangeren met vertegenwoordiger van een andere natie, en een bondgenootschap is net zo gemakkelijk te verbreken als het door de AI wordt goedgekeurd, wat geen representatie van de werkelijkheid is, en voor het spel betekent het dat het nutteloos is. Met uitzondering van het omkopen van de meeste diplomaten zijn de meeste diplomaten in dit spel niet effectief of nutteloos. Vreemd genoeg is er in de politiek niet genoeg controle, maar wel veel controle op economisch niveau. Je kunt elke stad naar eigen goeddunken ontwikkelen, terwijl er in de oudheid in feite geen gecentraliseerde controle was. Alleen de keizers uit de oudheid konden vanwege hun enorme rijkdom en macht de economie enigszins beïnvloeden, maar zelfs als ze drastische maatregelen namen, zouden die in het algemeen falen of averechts werken.<br />Er zijn nog meer vreemde dingen in dit spel. Bijvoorbeeld, dichtbevolkte steden worden altijd met rebellie geconfronteerd, ongeacht hoeveel bewakers of vredestichtende gebouwen je ze toewijst, dus moet je de bevolking van alle grote steden die je verovert uitroeien. Deze extreme maatregel schijnt, voor zover ik weet, geen invloed te hebben op de mening van de rest van de wereld. Een beetje vreemd. Nog iets vreemds is dat als je romanschrijver bent, de senaat je queesten geeft die de helft van de tijd gewoon onuitvoerbaar zijn (verover een stad midden in vijandelijk gebied binnen 10 omwentelingen, zelfs als de reis 10 omwentelingen zal duren). Er zijn nog veel meer voorbeelden, maar laten we het bij deze twee voorbeelden laten.<br />Nu, na al deze negativiteit, laten we eens naar de positieve kanten kijken. De beste manier om dat te doen is te vergeten dat het spel probeert de historische realiteit van de oude romantijd nauwkeurig weer te geven. Als je het spel van onderaf bekijkt: dat het een strijdgenerator is waarin de veldslagen een context krijgen door een rudimentair, maar gemakkelijk hanteerbaar, strategisch omhulsel, dan is dit spel grandioos.<br />De veldslagen worden verbluffend goed uitgevoerd. Er is een grote verscheidenheid aan troepen beschikbaar, waarvan de samenstelling afhankelijk is van de natie die je speelt. Als je de Grieken speelt, krijg je een hoplietenleger, als je de Parthen speelt, krijg je een ruiterleger, als je de Romeinen speelt, krijg je een zwaar infanterieleger. Elke natie is goed vertegenwoordigd met haar eigen troepentypen, die veel herhalingsmogelijkheden bieden en puur genot wanneer je ze op het slagveld gadeslaat. De AI in de strijd is toereikend (vergelijk hem met de AI uit Mark of Chaos, die twee jaar jonger is en slechter presteert) hoewel hij niet van mislukkingen kan leren, dus als je eenmaal de sleutel hebt gevonden om een bepaalde legersamenstelling te verslaan (boogschutters te paard tegen infanterie) dan zal de AI zijn leger niet aan de nieuwe uitdaging aanpassen. De ontwikkelaars hebben hun uiterste best gedaan om ervoor te zorgen dat de gevechten een aangename ervaring zijn door de gemakkelijke beheersing, de snelheid en het vrije bereik van de camera. Er is niet veel meer voor nodig. Een speciale opmerking wil ik maken over de geluiden. Dit is goed gedaan en het verhoogt de stemming van het spel.<br />Dit is het dus, een zwakke strategische granaat, maar een verdomd goede gevechtsgenerator. Met deze beperkingen wordt het aanbevolen aan iedereen die geïnteresseerd is in tactische spelletjes. Hopelijk zullen de extra onderdelen in de nabije toekomst in één grote bundel verkrijgbaar zijn.
I bought Rome Total War (short: RTW) because I was interested in the add-on Barbarian Invasions. The add-on promised to invoke the mood of the final days of the empire and the early middle ages, the period that is the subject of Gibbons book, The Decline and Fall of the Roman Empire. This period holds my special interest because I am fascinated in last days and falls of anything. However I never got around to buying the add-on since I was disappointed in the way Rome Total War worked on a strategic level. Let's get around to RTW main failings before getting to the good bits. This way we can end in a happier mood. <br /><br />RTW's primary failings are on a strategic level. Politics, broken down into internal and external relations, are usually based on marriages, the key component in the power-games that surrounded the rise of the roman empire. However in RTW internal relations, while being represented in the game, are beyond the influence of the player. External relationships are better represented, but in RTW you can't arrange a marriage with representant of another nation and an alliance is as easily broken as it is agreed upon by the AI, which doesn't represent reality and for game purposes it means it is useless. In fact with the exception of bribing most instruments of the diplomat in this game are either not effective or useless.<br /><br />Strangely, while in politics there is not enough control, there is to much control on the economic level. You can develop every town in any way you see fit, while in reality and of necessity the ancient period lacked a tight centralized control. Only the roman emperors could, because of their vast wealth and power, slightly influence economics, but even when they applied drastic policies these would general fail or backfire.<br /><br />There are more strange things in this game. For instance, populous cities always get inflicted with rebellion regardless of how many guards or pacifying buildings you assign to them, so you need to exterminate the population of all large cities you conquer. This extreme measure seems to have no influence on the opinion of the rest of the world as far as I know. A bit strange. Another strange thing is that when you are roman, the senate will give you quests that half the time simply undo-able(conquer a city in the middle of enemy territory within 10 turns, even if the trip will take 10 turns). There are many more examples, but let's leave it with these two examples.<br /><br />Now after all this negativity, let's have a look at the positive sides. The best way to do it is to forget that the game tries to accurate depict historic realities of ancient roman times. If you look at the game from the bottom-up: that it is battle generator in which the battles are given a context by having a rudimentary, but easily manageable, strategic shell, the this game is superb. <br /><br />The battles are stunningly well done. There is a wide selection of troops available who's composition is dependent on the nation you play. Play the Greeks and you get a hoplite army, play the Parthians and you get a horse army, play the Romans and you get a heavy infantry army. Each nation is well represented with their own troop types which allows for much replay-ability and sheer enjoyment when watched on the battlefield. The AI in combat is adequate(compare it with the AI from Mark of Chaos, which is two years younger and performs worse) although it is unable to learn from failures, so once you find the key to defeat a specific army composition(horse archers vs infantry) then the AI will not adapt his army to the new challenge. The developers have put in every effort to make sure the battles are pleasant experience by easy control, speed of pace and free range of the camera. There is little to more to require. A special remark I want to make for the sounds. The developers have chosen good sounds in the battle and for each of the nations you can play. This is well done and enhances the mood of the game.<br /><br />So here is it, a weak strategic shell but a hell of a good battle generator. With these limitations it is recommended to anyone interested in tactical games. Hopefully the add-ons will be available in one big bundle in the near future.