Het is jammer dat dit gebaseerd is op een waargebeurd verhaal. Ik durf te wedden dat het echte verhaal veel interessanter zou zijn. Ik voelde voor niemand in deze film enig symptoom, behalve een beetje bezorgdheid om de jongen. Er was in de hele film heel weinig gevoeligheid. Ik was geschokt door de benadering die iedereen aannam van een duidelijk getraumatiseerde jongen. Het kwam niemand voor dat het kind schade zou ondervinden als een jonge jongen werd vermoord? En dat ze probeerden hem weer te leren praten, alsof hij dat nooit had gedaan, in plaats van de oorzaak van zijn verdriet te vinden! Hem in een omgeving te stoppen waar hij werd getreiterd en gemarteld, zonder dat hij een stem had om tegen te vechten, wond me op. En dat iedereen het probleemkind de schuld leek te geven zonder zich zorgen te maken over zijn overduidelijke verdriet. Ik durf te wedden dat het verhaal beter verteld had kunnen worden. Ik hoop dat het echte verhaal niet bezoedeld is door een gebrekkige weergave ervan in een tv-film.
It is a shame this is based on a true story. I bet the real story would be so much more interesting. I felt no symapthy for anyone in this movie, except a little bit of concern for the boy. There was very little sensitivity throughout the entire movie. I was shocked at the approaches everyone took toward an obviously traumatized boy. It ocurred to no one that finding a young boy murdered might damage the kid? And that they tried to reteach him how to talk, as if he never knew how, instead of finding the root of his distress! Thrusting him into environments where he was subject to taunting and torture, without a voice to fight back, apalled me. And that everyone seemed to blame the troubled child without concern for his obvious distress. I bet the story could have been told better. I hope the real story hasn't been tarnished because of an inadequate portrayal of it in a TV movie.