Dit is een geweldige tv-film. De terugkeer van Brian Austin Green. De muziek in de film was geweldig. Hij bracht ook oude slechte herinneringen naar boven van de middelbare school. Die ene kalverliefde met een vriendinnetje dat haar uiterste best deed om mijn leven tot een hel te maken. Maar toen gingen ze uit elkaar. Ik werd uiteindelijk door hem gestalkt en we spreken elkaar nog maar zelden. Terug naar de film. Die laat alleen maar zien dat je mensen niet moet beoordelen op wie ze waren toen ze jonger waren, maar op wie ze nu zijn. Je weet nooit voor wie je zult vallen. Hij/zij zou iemand uit je verleden kunnen zijn die je over het hoofd hebt gezien. Of de slechte persoon die je leven jarenlang ellendig heeft gemaakt. Naam noemen op school is onbeschoft, d.w.z. Pissy Missy.
This is an awesome TV movie. It contained the return of Brian Austin Green. The music featured in the film was great. It also brought out old bad memories from middle school. That one crush that had a girl-friend that went out of her way to make my life hell. But then they broke up. I ended up being stalked by him and now we rarely speak. Back to the movie. It just shows that you should not judge people by who they were when they were younger but who they are now. You never know who you will fall for. He/she could be someone from your past that you over-looked. Or the evil person that made your life miserable for many years. p.s. Name calling in school is rude, i.e. Pissy Missy