Claudette Colbert staat aan het hoofd van een team van legerverpleegsters die voor de gewonden en stervenden zorgen in 'So Proudly We Hail!' Het is een groot ensemble van voortreffelijke actrices, onder wie Paulette Goddard, Veronica Lake, Barbara Britton en anderen. Dit is het verhaal van de vrouwen, dat niet vaak wordt verteld, maar zeker aangrijpend en inspirerend is. Deze verpleegsters zijn in de Phillipines als de MacArthur vertrekt en ze op Corregidor stranden.<br />De film wordt in flashbacks verteld, als de vrouwen daadwerkelijk per schip op weg naar huis zijn en Colbert, die 'Davy' (Janet Davidson) speelt, catatonisch is. De scheepsarts probeert te bedenken hoe hij haar kan helpen en vraagt de vrouwen hun verhaal te vertellen. Het is een moeilijke tijd, vol bombardementen, vuil, malaria, weinig voedsel, uitputting en sterven.<br />Toen 'So Proudly We Hail!' werd uitgebracht, wist niemand hoe de oorlog zou eindigen zoals wij dat nu doen, en de val van de Filippijnen werd beschouwd als een grote nederlaag voor de Verenigde Staten. Ik vermoed dat, hoewel de impact van het zien ervan vandaag de dag heel groot is, het voor het publiek in oorlogstijd nog veel groter moet zijn geweest.<br />Zoals gezegd, het was oorlogstijd, dus Hollywood had niet veel mannen om uit te kiezen. George Reeves <0xE2><0x80><0x93> vandaag zelf het onderwerp van een film <0xE2><0x80><0x93> speelt Davy's minnaar, John, en hij is niet alleen knap, maar ook uitstekend. Ik weet niet of hij een goede stem had of dat ik er gewoon zo aan gewend was geraakt om die te horen nadat ik was opgegroeid met 'Superman'. Maar hij is heel effectief, en het is jammer dat hij, nadat hij in de oorlog had gediend, zijn carrière niet weer op de rails kon krijgen. Jammer genoeg gebeurde dat met veel acteurs die net weer vaste grond onder de voeten hadden toen de oorlog uitbrak.<br />De andere acteur is de vaak verguisde Sonny Tufts, een grote, goed uitziende blonde man die als acteur niet veel voorstelde, maar hij doet ook geen afbreuk aan de film. Hij was waarschijnlijk beter geschikt voor deze rol dan hij later was voor andere rollen.<br />Maar dit is echt een vrouwenfilm. Colbert was met haar veertig jaar waarschijnlijk een beetje te oud voor die rol. Maar ze doet het goed als een harde maar moederlijke vrouw, die haar verpleegsters beschermt en zelf de regels aan haar laars lapt als ze John ontmoet. Veronica Lake geeft misschien wel haar beste voorstelling als de boze Olivia. De Oscarnominatie voor de bijrol had naar haar moeten gaan; het is een opzichtige rol en ze doet het fantastisch. Paulette Goddard kreeg de nominatie wel. Ze is een flirterige, sexy magneet voor mannen en heel aardig. Ik heb altijd gedacht dat ze in het echte leven, met al die charme en charisma, mannen met een stok van zich af moest slaan.<br />'Proudly We Hail!' 'Cry Havoc' <0xE2><0x80><0x93> ook over de verpleegsters op Bataan. Ik kan beide films van harte aanbevelen.<br />Er waren verpleegsters die niet uit Corregidor kwamen en gevangen werden genomen. Ze werkten in de gevangenisziekenhuizen en moesten verschrikkelijke omstandigheden doorstaan, maar verrassend genoeg overleefden ze het <0xE2><0x80><0x93> een eerbewijs aan hun ongelooflijke innerlijke kracht en toewijding aan de gewonden.
Claudette Colbert heads up a team of army nurses caring for the wounded and dying in "So Proudly We Hail!" It's a great ensemble of fine actresses, including Paulette Goddard, Veronica Lake, Barbara Britton and others. This is the women's story, not often told, but certainly harrowing and inspiring. These nurses are in the Phillipines when MacArthur pulls out and they become stranded on Corregidor.<br /><br />The film is told in flashbacks, when the women are actually on their way home by ship, and Colbert, who plays "Davy" (Janet Davidson) is catatonic. The ship's doctor is trying to figure out how to help her and asks the women to tell their story. It's a rough one, filled with bombings, filth, malaria, little food, exhaustion, and dying.<br /><br />When "So Proudly We Hail!" was released, no one knew how the war would end as we do now, and the fall of the Philippines was seen as a major defeat for the U.S. I suspect that although the impact of seeing it today is very strong, it must have been a lot stronger for wartime audiences.<br /><br />As mentioned, it was wartime, so Hollywood didn't have a lot of men to choose from. George Reeves - today himself the subject of a film - plays Davy's love interest, John, and he's not only hunky but excellent. I couldn't figure out if he had a good speaking voice or I was just so used to hearing it after growing up with "Superman." But he's very effective, and it's sad that after serving in the war, he couldn't get his career back on track. Unfortunately, that happened to many actors who were just getting a foothold when war broke out.<br /><br />The other actor is the often maligned Sonny Tufts, a big, good looking blond who wasn't much of an actor, but he doesn't detract from the film either. He was probably more suited to this role than he was to others later on.<br /><br />But this is a women's movie all the way. At 40, Colbert was probably a little old for the role. However, she does a good job as a tough but motherly woman, protective of her nurses and quite the rule-breaker herself after she meets John. Veronica Lake gives what is perhaps her best performance as the angry Olivia. The supporting Oscar nomination should have gone to her - it's a showy role, and she does a fantastic job. Paulette Goddard did receive the nomination. She's a flirty, sexy man magnet and extremely likable. I've always thought in real life, with all that charm and charisma, she must have had to beat men off with a stick.<br /><br />"So Proudly We Hail!" gives as realistic a depiction of the conditions of war and the tremendous work of the nurses who served. It covers the same material as the excellent "Cry Havoc!" - also about nurses on Bataan. I highly recommend both films.<br /><br />As a bit of trivia, there were nurses who did not get out of Corregidor and were captured. They worked in the prison hospitals and had to endure terrible conditions, but surprisingly, they did survive -a tribute to their incredible inner strength and devotion to the wounded.