Ik neem aan dat je om Amelie volledig te kunnen waarderen eerst het werk van Jean-Pierre Jeunet moet kunnen waarderen. Jeunet creëert personages die lief, eenvoudig en (natuurlijk) interessant zijn. Amelie speelt zich af in Frankrijk, zoals de volledige titel al aangeeft. Maar niet helemaal het Frankrijk dat je misschien kent. Het Frankrijk in Amelie bevindt zich op de grens tussen surrealistisch en echt, waardoor het verhaal van Amelie veel weg heeft van een sprookje. Het hoofdpersonage, Amelie, worstelt om haar plaats te vinden in een wereld waarin ze niet lijkt te passen. Ze voelt eindelijk vrede met haar leven als ze eindelijk het gevoel heeft dat ze haar doel in het leven heeft gevonden... en het leven van mensen ten goede verandert. Ik wil niet te veel prijsgeven, maar over het geheel genomen is Amelie een bijzonder lief verhaal, met een bijzonder lief karakter; net als... nou ja, Amelie.
I suppose to fully appreciate Amelie, one would first have to appreciate the work of Jean-Pierre Jeunet. Jeunet creates characters that are sweet, simple, and (of course) interesting. Amelie, as the full title suggests, takes place in France. But not quite the France you may know. The France in Amelie is borderline between surreal and real, making the story of Amelie much like a fairy-tale. The main character, Amelie, is struggling to find her place in a world in which she does not seem to fit in. She feels finally at peace with her life when she finally feels she has found her goal in life...changing people's lives for the better. I don't want to give too much away, but overall, Amelie is a uniquely sweet story, with a uniquely sweet soul; just like...well, Amelie.