Ik houd er niet van om veel toe te voegen aan de opmerkingen van mijn voorganger. Deze film is interessant omdat hij een zeer goed gemaakte en uitgekiende cinematografie heeft die bijdraagt tot het overwinnen van de tekortkomingen van het script en het acteren. De kleuren zijn goed gekozen, de nachtelijke buiten- en binnenscènes zijn voor deze tijd ongewoon subtiel belicht. De camera geeft de acteurs altijd ruimte en duikt zo nodig in de actie. De rolstoelcamera in het ziekenhuis is voor die tijd iets nieuws naast de korte lensactie wanneer de moordenaar op de ziekenhuistrap afkomt. Heel contrasterende en heel kleurrijke beelden die er niet uitzien als de grote lampen die gebruikelijk waren voor de jaren zeventig in Italië. Het beeld in de autoracescène is ook ver verheven boven het allernieuwste. Lange lenzen, grote contrastvariaties en het verschuiven van de focus geven het iets extra's. Nog een AARDE voor de soundtrack: Stelvio Cipriani kiest slechts één thema (schoolmeisjesvariatie, politie/racevariatie) met veel effect. Deze soundtrack is heel typerend voor Cipriani en bijna net zo meesterlijk als die voor 'Mark Il Poliziotto'.
I don't like to add much to the comment of my predecessor. This movie is interesting because it features a very well made and elaborated cinematography which contributes much to overcome the script and acting shortages. The colors are well picked, the night exterior and interior scenes are unusually subtle lit for this time. The camera always gives room to the actors and dives into the action if necessary. The wheelchair camera in the hospital is something new for that time alongside the short lens action when the killer advances at the hospital stairs. Very contrasty and very colorful pictures that don't look like the usual big lamp lighting that was usual for the 70ies in Italy. The framing in the car-motorcycle-chasing scene is also far above what was state-of-the-art. Long lenses, big contrast variations and focus shifting give it the edge. Another HURRAY for the soundtrack: Stelvio Cipriani varies only one theme (schoolgirl variation, police/chasing variation) with great effect to it. This soundtrack is very typical for Cipriani and almost as masterful as the one for "Mark Il Poliziotto".