Wat kan ik zeggen? Dit is een prachtige, zachtaardige film, het soort film dat Hollywood helaas niet meer maakt. Ik heb hem twintig jaar geleden voor het eerst gezien en sindsdien is hij me blijven achtervolgen. Ik probeer hem om de paar jaar te bekijken. Fontaine en Cotten zijn hier in topvorm, net als alle andere acteurs (vooral Tandy). De plot is absoluut escapistisch en romantisch, wat ik aan anderen overlaat om te beschrijven. Op het eerste gezicht lijkt de hoofdrol misschien vergezocht, maar hij wordt verbazingwekkend geloofwaardig gebracht; je kunt er niets aan doen dat je je meegesleept voelt door het dilemma van de geliefden. Zou iemand van ons, gezien hun kans van een op een miljoen, iets anders hebben gedaan? Kunnen we hen beoordelen? Maar ondanks de uitstekende acteerprestaties en het uitstekende verhaal, zijn de echte sterren de muziek en de Italiaanse decors. Het meeslepende nummer 'September Affair' dat in de film werd gespeeld, werd vlak voor Walter Hustons dood opgenomen en postuum uitgebracht; het aangrijpende van dit feit en de vaardige manier waarop het in de film werd gebruikt, maakten van beide een enorme sensatie. Het fascinerende zwart-witte Italiaanse landschap, vooral in Rome en Capri (kijk maar eens naar de ontzagwekkende opeenvolging van scènes in de grot op Capri) is op zichzelf al de moeite waard om naar te kijken; veel van hetzelfde zou later in technicolor (maar minder effectief) worden vastgelegd in de film Rome Adventure. Een onvergetelijke kijkervaring; als je van escapisme en romantiek houdt, moet je deze film niet missen.
What can I say? This is a wonderful, gentle film, the kind, sadly, Hollywood no longer makes. I saw it first twenty years ago, and it haunted me ever since; I try to watch it once every couple of years. Fontaine and Cotten are in top form here, as are all the supporting actors (especially Tandy). The plot is absolute escapist romantic fare, which I'll leave others to describe. While on the surface the main catch may seem far-fetched, it's handled with surprising credibility; one cannot help but feel caught up in the lovers' dilemma. Given their once-in-a-million opportunity, would any of us have done anything different? Can we judge them? <br /><br />But, despite the outstanding acting and story, the real stars here are the music and the Italian settings. The haunting song "September Affair," played in the film, was recorded shortly before Walter Huston's death and released posthumously; the poignancy of this fact, and the skillful usage in the film, made both a huge sensation. The captivating black-and-white Italian scenery, especially in Rome and Capri (check out the awesome sequence in the cave at Capri) is worth watching just by itself - much of the same would be captured later in Technicolor (but not as effectively) in the film Rome Adventure. An unforgettable viewing experience; if you love escapism and romance, don't miss this one.