Een oude man die samen met een aantrekkelijk tienermeisje op een boot woont, zal ongetwijfeld de tongen in beweging brengen. Er is niets smerigs aan de relatie. Hij heeft haar opgepikt toen ze 10 was en heeft sindsdien aan boord voor haar gezorgd. Ze is nooit van de boot af geweest; de buitenwereld is onbekend voor haar.<br />De oude man verdient de kost door hengelaars over te zetten op zijn boot in de diepblauwe zee, en hij bewaakt zijn geliefde uit jaloezie tegen potentiële geilaards. Het is een moeilijke taak, gezien het feit dat het meisje op het schip rondhuppelt in nietige, dunne jurkjes. Zijn bijverdienste komt voort uit zijn bizarre vermogen om op een bizarre manier de toekomst te voorspellen, nou ja, eigenlijk is het het meisje dat de toekomst voorspelt. Ze maakt een schommelende beweging aan de zijkant van de boot en glimlacht lief naar de oude man, terwijl hij vanuit de verte in een andere boot 3 pijlen afvuurt op een afbeelding van Boeddha. Ze interpreteert de positie van de pijlen (die haar altijd op een haar na missen) en fluistert de fortuin in het oor van de oude man, die op zijn beurt in het oor fluistert van degene die wil dat zijn fortuin wordt verteld.<br />Als zodanig horen we de man of het meisje in de film helemaal niet, ze uiten zich door lichaamstaal, oogcontact, glimlach en aanraking. De boog in de titel verwijst naar het wapen dat voornamelijk wordt gebruikt om wellustige mannen af te weren of opzettelijk weg te jagen, en op rustige momenten wordt het door de oude man gebruikt als een snaarinstrument om de nacht weg te zingen. Ook het meisje gebruikt de boog (en pijlen) als zelfverdediging.<br />Maar er begint iets te veranderen als een jongeman zich bij een groep hengelaars voegt om aan boord van de boot van de oude man te vissen. Ze worden gegrepen door de schoonheid van het meisje en het meisje door het feit dat ze nog nooit een jonge tiener heeft gezien, en ze worden verliefd op elkaar en beginnen een vriendschap, tot grote wanhoop van de oude man. Hij was van plan met het meisje te trouwen als ze 17 is, en hij brengt zijn plan haastig naar voren terwijl hij de jongeman wegjaagt.<br />De jongeman, die zich niet laat afschrikken, probeert erachter te komen waar het jonge meisje vandaan komt en wil met haar vertrekken. De oude man krijgt natuurlijk een beroerte en de relatie tussen hem en het meisje verslechtert van beide kanten tot hevige driftbuien.<br />Het einde is interessant, zoals bij de meeste films van Kim Ki-duk. In het besef dat hun levens zo met elkaar verweven zijn en nog meer, voltrekken de oude man en het jonge meisje hun vereniging in een van de meest onwerkelijke omstandigheden vol dubbelzinnige metaforen die de wenkbrauwen van het publiek zullen doen fronsen, en de jonge man weerspiegelt de reactie van elke kijker, alsof Ki-duk het verwachtte en het zag aankomen.<br />Dit was de slotfilm van het eerste Koreaanse filmfestival van Singapore, dus voor degenen die Ki-duks films willen volgen, kun je dit aan je lijstje toevoegen. Het is een prachtige, zij het eigenzinnige film, en de slotscène is heel verklaarbaar en ligt open voor jouw interpretatie.
An old man living on a boat together with a nubile teenage girl, is bound to set tongues wagging. There's nothing dirty about the relationship. He picked her up when she was 10, and looked after her onboard ever since. She has never left the boat; the outside world is unknown to her.<br /><br />Making a living by ferrying anglers to fish on board his boat in the deep blue sea, the old man is jealously guards his lover from potential lechers. It's a difficult thing to do, considering the girl prances around the ship in skimpy flimsy dresses. Sideline income stems from his ability to tell fortunes in a bizarre manner, well, actually it's the girl who tells the fortunes. Riding a swing at the side of the boat, she smiles sweetly at the old man, while he, from afar in another boat, fires 3 arrows onto a picture of Buddha. She interprets from the position of the arrows (which always narrowly miss her), and whispers the fortune into the old man's ear, who in turn, whispers into the ear of the person who wants his fortune told.<br /><br />As such, we do not hear the man or the girl speak at all in the film, expressing themselves through body language, eye contact, smiles and touch. The bow in the title refers to the weapon, which is used primarily to fend off, or purposely drive away, lustful men, and in quieter moments, it is adapted by the old man into a stringed musical instrument, to serenade the night away. The girl too uses the bow (and arrows) as a means of self defence.<br /><br />However, things start to change when a young man joins a group of anglers to fish on board the old man's boat. Taken by the girl's beauty, and the girl by never seeing a young teenage lad, they get smitten with each other and a friendship begins, much to the distraught of the old man. He had plans to marry the girl when she turns 17, and hurriedly brings forward his plan, while driving the young man away.<br /><br />Undetered, the young man seeks to discover the origins of the young girl, and plans to leave with her. The old man naturally goes into a fit and the relationship between him and the girl deteriorates badly into hissy tantrums from both sides.<br /><br />The ending is an interesting one, as with most of Kim Ki-duk's movies. Realising that their lives are so intertwined about each other and more, the old man and the young girl consummate their union in one of the most unreal circumstances filled with ambiguous metaphors which will raise eyebrows from the audience, and the young man mirrors the reaction from any viewer, as if Ki-duk expected and saw it coming.<br /><br />This was the closing film to Singapore's first Korean Film Festival, so for those interested to follow Ki-duk's movies, add this to your list. It's beautiful, though quirky, and the ending scene, quite explainable and left open to your interpretation.