De eerste scène van de film, een soort slapstick van het type Rube-Goldberg die eindigt met een man die bijna in zijn auto verdrinkt, verraadt het publiek dat deze film niet in de buurt zal komen van de eerste twee Supermans. Hij moet grappig zijn, maar hij hobbelt alleen maar voort als een tank met loden rupsbanden, en hij komt niet snel vooruit. Blijkbaar begrepen Lester en de Salkinds echt niet hoe slapsticks werken, en ze hadden in een kamer opgesloten moeten zitten met een exemplaar van 'Monty Python and the Holy Grail' tot ze het goed hadden. Het gevecht tussen 'goede' en'slechte' Superman op de schroothoop, met de ontknoping waarin Clark zijn overhemd losknoopt om de oorspronkelijke kleur van het kostuum te onthullen, is heel aardig. Sommige momenten met Annette O'Toole als Lana Lang zijn ook aardig <0xE2><0x80><0x93> ik ben niet haar grootste fan, maar ze past goed bij de rol van het kleine stadsmeisje dat Clark heeft achtergelaten en ze speelt het goed.<br />Al het andere tot het allerlaatst is, nou ja, slecht. Van Terence Stamp en Gene Hackman overgaan op mensen als Robert Vaughn en Richard Pryor is een verschrikkelijke, verschrikkelijke beslissing die het gevoel van echte dreiging dat een fatsoenlijke boef hoort te hebben in een film als deze volledig ondermijnt. Je gelooft geen moment dat Vaughns lichtgewicht personage en zijn nitwit-entourage ook maar in de verste verte opgewassen zouden zijn tegen de Man Van Staal, en Pryors rol, zelfs als onschuldige duvelstoejager, is niet wat deze film nodig heeft <0xE2><0x80><0x93> hij is hier volkomen misplaatst. Geef mij maar de Pryor van 'BiCentennial'; die figuur hoort in een Supermanfilm thuis. Er zit maar een klein beetje stijl en flair in de laatste scène met de Supercomputer waarin de schurken worden getransformeerd tot nachtmerrieachtige robotslaven en dan wordt Superman herhaaldelijk gegeseld met enorme energieschichten en hulpeloos naar de ingewanden van de computer getrokken <0xE2><0x80><0x93> je krijgt zowaar een gevoel van conflict en drama, en de slimme manier waarop Bovens de dag redden door zijn slimheid en sluwheid te gebruiken, redt bijna de film.<br />Maar het is niet genoeg. 75 procent van de film heeft dezelfde problemen als de openingsscène <0xE2><0x80><0x93> hij werkt gewoon niet of houdt het niet bij elkaar. In tegenstelling tot de eerste twee films, is het spul dat grappig moet zijn gewoonweg niet grappig.' En de meeste dingen die dramatisch bedoeld zijn, worden bedorven door een slechte timing of een verkeerd beoordeelde uitvoering, waardoor het gevoel dat je bij de film betrokken bent, wordt verpest.<br />Hang de band of de dvd één keer op, zodat je snel vooruit kunt spoelen naar een of twee scènes met O'Toole, het gevecht op de schroothoop en het gevecht met de Supercomputer. Voor het overige denk ik dat deze film de franchise de das om heeft gedaan <0xE2><0x80><0x93> tegen de tijd dat Superman IV verscheen, was niemand meer geïnteresseerd.
The opening sequence to the film, kind of a Rube-Goldberg type slapstick thing which ends with a man almost getting drowned in his car, is a dead giveaway to the audience that this film is not going to be in the same league as the first two Supermans. It's supposed to be funny, but it just clunks along like a tank with lead caterpillar treads, and it goes nowhere fast. Apparently Lester and the Salkinds really didn't understand how slapstick stunts work, and they should have been locked in a room with a copy of "Monty Python and the Holy Grail" until they got it right.<br /><br />The movie does pick up a little bit from there, and there are a few good bits that save it from being utter crap: the fight between 'good' and 'bad' Superman in the junkyard, with its denouement where Clark undoes his shirt to reveal the original hue of the costume, is quite nice. Some of the moments with Annette O'Toole as Lana Lang are decent, too - I'm not her biggest fan, but she suits the role of the small town girl that Clark left behind and fleshes it out well.<br /><br />Everything else until the very end is, well, bad. Going from Terence Stamp and Gene Hackman to people like Robert Vaughn and Richard Pryor is a terrible, terrible decision and completely undercuts any sense of real portent or menace that a decent villain is meant to have in a film like this. You can't believe for a moment that Vaughn's lightweight character and his nitwit entourage would be any kind of match for the Man Of Steel, and Pryor's role, even as an innocent dupe, just isn't what this film needs - he is completely out of place here. Give me the Pryor from "BiCentennial ******" instead; THAT character belongs in a Superman film. <br /><br />There is just a bit of style and flair in the final showdown scene with the Super Computer where the villains are transformed into nightmarish robot slaves and then Superman is lashed repeatedly with huge energy bolts and pulled helplessly inside the guts of the computer - you actually get a sense of conflict and drama, and the clever way Supes saves the day by using his smarts and cunning almost saves the film.<br /><br />But it's not enough. 75% of the film has the same problems as the opening sequence - it just doesn't work or hold together. Unlike the first two films, the stuff that is supposed to be funny simply isn't, and most of the stuff that is supposed to be dramatic is spoiled by bad timing or misjudged performances that ruin any sense of involvement in the film.<br /><br />Rent the tape or DVD once so you can fast-forward to one or two of the scenes with O'Toole, the fight in the junkyard, and the fight with the Super Computer. Otherwise, I think this movie killed the franchise - by the time Superman IV appeared, no one was interested anymore.