Geen schokken, geen teleurstellingen. Het is een klassieke familiestrip (gemaakt met behulp van CGI) met goeden en slechten, een vaag Hudsucker Proxy-scenario en de vereiste postmoderne terzijdes, zelfs voor de kinderen ('ja, we weten dat je weet dat het een surrealistische strip is', enzovoort).<br />Er zit heel wat vernuft in het vertalen van menselijke attributen naar machines, maar daar houdt de vernuftigheid op. De film is puur een voertuig voor de voice-overs en de CGI-tovenarij. Voor de laatste een paar laurierjes, hoewel ik nog niet zo ver was dat ik in het acteerwerk geloofde: vooral Robin Williams heeft de neiging het volume van zijn projectie zo wild te moduleren dat veel regels onhoorbaar worden (sic een acteursfout, geen productie). Eentje voor de kinderen onder de 12 terwijl jij de belastingaangifte doet.
No shocks, no disappointments. It's a classic family cartoon (made with CGI) with good guys, bad guys, a vaguely Hudsucker Proxy meets Wizard of Oz plot and the requisite postmodern asides, even for the kids ('yes we know you know it's a surreal cartoon' etc.).<br /><br />There's plenty of invention in translating human attributes across to machines but that's where the invention ends. The film is purely a vehicle for its star voiceovers and CGI wizardry. For the latter, a laurel or two although I wasn't quite so ready to buy into the voicework: Robin Williams especially has a tendency to modulate the volume of his projection so wildly as to render many lines inaudible (sic an actor error, not production). One for the under 12s while you do the tax return. 4/10