Wat is dat toch met filmregisseurs dat ze niet altijd goed werk kunnen produceren als roem en eerbied hun naar het hoofd stijgt? Scorsese wordt beschouwd als de grootste Amerikaanse filmmaker die nog steeds actief is (door iedereen die niet zo over Spielberg denkt). Net als zijn eindeloos tegensputterende, barbaarse New Yorkers uit het midden van de negentiende eeuw lijkt de man zijn welkom in de geschiedenis te hebben verdiend, en wat is dat een triest, triest besef.<br /><br />Zijn meesterwerken ('Mean Streets', 'Taxi Driver', 'Raging Bull', 'Goodfellas') zullen altijd zo blijven en hopelijk standhouden in de annalen van de cinema. Maar waarom, waarom zo'n travestie?<br /><br />Hij verruilt zijn unieke stijl voor een mengsel tussen 'Moulin Rouge' en 'Braveheart' (met een vleugje 'The Postman'). In zijn kennelijke gretigheid om de 21e eeuw in te halen lijkt Scorsese de slechtste trekjes van het moderne filmen te hebben overgenomen. De volgende stap in dit heksenbrouwsel van een film is het verzamelen van de meest familiaire en vermoeide clichés uit de scenario's, die vermalen, tot koken gebracht en dan op het scherm gegoten. Voeg daar een lukrake, trage montage aan toe, die al dan niet het resultaat kan zijn van Scorseses strijd met Miramax. Dan een paar doorsneeacteurs die er duidelijk niet op hun gemak uitzien en voor zo'n gigantisch ego niet eens erg belangrijk zijn. Bouw een post-apocalyptisch decor en voeg er een cgi(!) op hol geslagen olifant aan toe tijdens de climax. Zal ik zelfs maar doorgaan?<br /> De onderliggende thema's zijn zelfs nog dubieuzer en onbegrijpelijker <0xE2><0x80><0x93> wat moeten we denken van de primitieve gooi naar de sociaal-etnische stedelijke politiek van het Amerika van de Burgeroorlog? Wraak, religie, ouderschap en ja, democratie <0xE2><0x80><0x93> alles is gedistilleerd tot het niveau van een stripboek.<br />Wat is er gebeurd met de meester die in zijn hoogtijdagen zulke dynamische, dringende, bedwelmende (en subtiele, op hun eigen onnavolgbare manier) karakterstudies heeft gecreëerd? Als je deze grandioze dwaasheid hebt gezien, zou je wensen dat Scorsese een elegante aftocht had geblazen en zich had teruggetrokken, of het bij filmbehoud had gehouden. Bergman heeft bijvoorbeeld al bijna twintig jaar geen speelfilm meer gemaakt, en dat maakt hem niet minder groots...<br /><br />
What is it with film directors that they cannot produce consistently good work once fame and reverence goes to their head? Scorsese is considered the greatest US filmmaker still active (by all those who don't think so of Spielberg). Much like his endlessly-feuding, barbaric, mid-19th century New Yorkers, the man seems to have worn his welcome in history, and what a sad, sad realization that is.<br /><br />His masterpieces ("Mean Streets", "Taxi Driver", "Raging Bull", "Goodfellas"), will always remain such, and hopefully endure in the annals of cinema. But why, why such travesty?<br /><br />Abandoning his unique style in favor of a concoction between "Moulin Rouge" and "Braveheart" (with a bit of "The Postman" thrown in for good measure), Scorsese, in his apparent eagerness to catch up to the 21st century, seems to have adopted the worst traits of modern moviemaking. The next step in this witches' brew of a film is assembling the most familliar and tired screenwriting cliches, grinding them, stirring them to a boil, and then pouring them out onto the screen. Add to that a haphazard, sluggish editing, which may or may not be the result of Scorsese's battle with Miramax. Then some generic actors who clearly look uncomfortable and not even very significant before such a gigantic ego. Construct a post-apocalyptic looking set, and include a CGI(!) elephant stampede during the climax. Shall I even continue?<br /><br />GONY's underlying themes are even more dubious and incomprehensible - what are we supposed to make of the primitive stab at Civil-War America's social/ethnic urban politics? Vengeance, religion, parenthood, and yes, democracy - are distilled to a comic-book level.<br /><br />What has happened to the master who in his heyday created such dynamic, urgent, intoxicating (and subtle, in their own inimitable fashion) character studies? After seeing this grandiose folly, one wishes that Scorsese would have taken a graceful exit, and retired or stuck to film preservation. Bergman, for example, has not made a feature film in almost 20 years, and that makes him no less great...<br /><br />