Veel fans van B-films geven de schuld aan Jim Wynorski, David DeCoteau en de regisseur van deze film, Fred Olen Ray (met de alias 'Nicholas Medina'), omdat ze de lowbudget horrorindustrie hebben veranderd in één grote, saaie, minder softe seksseks. Alle drie hebben ze een paar leuke films op hun naam staan, maar deze is helaas een schoolvoorbeeld van wat hun criticasters dwarszit: een vampierfilm met afschuwelijk acteerwerk, slappe tekst en een afgezaagde, saaie plot over bloedzuigers die in een stripclub werken. Beverly Lynne, een blondine met kort haar die vroeger cheerleader was en vaak in die dingen acteert, is Jill, een worstelende verslaggeefster voor het tijdschrift _Crime Beat_. Ze gaat undercover in de club om een moord te onderzoeken. De eigenaar van de exclusieve 'ondergrondse' stripclub wordt gespeeld door de langharige pornoacteur Evan Stone, die bewijst dat hij een ouderwets soort vampier is door tijdens zijn seksscènes zijn broek aan te houden. Hij praat zacht, draagt een overhemd met ruches, mascara en zwarte nagellak, wordt ongeveer twee seconden gezien als een gevleugeld monster, beweert tweeduizend jaar oud te zijn en leidt een live seksshow waarin iedereen een masker draagt. Op een avond komt hij naar Jills huis en zegt tegen haar dat ze 'in het donker moet gaan', wat resulteert in een aerobicsseks stoeipartij die meer lijkt op een professionele worstelwedstrijd dan op een stukje erotiek. Jill wordt gebeten (op haar borst), maar wordt nooit een vampier.<br />Er zijn minstens een stuk of zes tijdverslindende, topless stripteases en evenveel seksscènes. We krijgen ook een paar sm-scènes, een triootje, twee symbolische lesbische scènes, een paar afschuwelijke computereffecten (de slowmotionkogel is hilarisch) en typische Ray-grappen. Het einde is zo alledaags als het maar kan. Ik heb inmiddels ook genoeg van die dingen gezien om te weten dat de muziek zelf zelfs opnieuw is opgenomen van 'Haunting Fear' en 'Sorceress'. De componist van die opnamen is ene Chuck Cirino, die al twintig jaar geweldige, pakkende themamuziek aan B-films toevoegt en er enige erkenning voor verdient. In de aftiteling wordt een'speciale dank' betuigd aan Gail Harris (de grote ster van Wynorski's 'Hard to Die' en 'Sorority House Massacre II'), Skye Blue, Richard Gabai en George Stover.
Many a B-movie fan blame Jim Wynorski, David DeCoteau and this film's director, Fred Olen Ray (using the alias "Nicholas Medina"), for turning the low-budget horror industry into one big, dull, plot less soft-core sex romp. All three have some enjoyable flicks under their belt, but this one's unfortunately a prime example of their detractors' gripe; a vampire movie with awful acting, lame writing and a tired, boring plot about bloodsuckers working out of a strip club. Beverly Lynne, a short-haired blonde who used to be a pro football cheerleader and frequently acts in these things, is Jill, a struggling reporter for "Crime Beat" magazine. She goes undercover in the club to investigate a murder. Jay Richardson virtually replays his 'Hollywood Chainsaw Hookers' part as an aged detective who calls everyone around him "kid." The owner of the exclusive "Underground" strip club is played by long-haired porn actor Evan Stone, who proves he's an old-fashioned kind of vampire by keeping his pants on during his sex scenes. He talks softly, wears a frilly shirt, mascara and black fingernail polish, is seen for about two seconds as a winged monster, claims to be two-thousand years old and presides over a live sex show where everyone wears masks. One evening, he shows up at Jill's place and tells her to "give into the darkness," which results in an aerobic sex romp that seems more like a professional wrestling bout than a piece of erotica. Jill is bit (on her breast), but never becomes a vampire.<br /><br />There are at least half a dozen time-devouring topless strip sequences and just as many sex scenes. We also get some S&M, a threesome, two token lesbian scenes, some awful computer effects (the slow-motion bullet is hilarious) and typical Ray movie in-jokes. The ending is as mundane as they get. I've also seen enough of these things by now to recognize that the music itself was even reused scores from 'Haunting Fear' and 'Sorceress.' The composer of those scores is a guy be the name of Chuck Cirino, who has been contributing great, catchy theme music to B films for twenty years and deserves some recognition for it. He's given a "special thanks" in the end credits, along with Gail Harris (the great star of Wynorski's 'Hard to Die' and 'Sorority House Massacre II'), Skye Blue, Richard Gabai and George Stover.