Onlangs heb ik mijn oude Van Damme-collectie opnieuw bekeken (mijn vrouw is een beetje verliefd geworden op JC), heb ik alle klassiekers bekeken (Bloodsport, AOW, Kickboxer, Death Warrant, Universal Soldier et cetera) en genoot ik met volle teugen van het schuldige genoegen om te kijken naar een kleine, blanke Belg die iedereen op het scherm in elkaar trapt. Waarom zou iemand anders naar een film van Van Damme gaan?<br />De laatste film waar ik naar toe ging was Nowhere to Run. Omdat ik hem al ruim tien jaar niet had gezien en me hem herinnerde als traag, toegeeflijk en met een ernstig tekort aan kontschoppen, verwachtte ik niet echt dat ik onder de indruk zou zijn. Als je de meeste recensies hier leest, is het grappig om te zien dat er twee groepen mensen duidelijk naar voren zijn gekomen. De eerste groep, de fans van Van Damme, klagen allemaal dat dit niet de gemiddelde pornofilm is en ze zeuren dat ze zijn bedrogen en nu naar een serieus drama moeten kijken.<br />De andere groep is woedend omdat iemand een serieus drama zou maken en Van Damme erin zou casten. Ik heb een naam voor deze groep, maar ik betwijfel of IMDb die zou publiceren. Laten we ze maar kakkers noemen. Waarom de kakkers, die duidelijk een enorme hekel hebben aan de Muscles uit Brussel, naar een film zouden gaan kijken met zijn naam boven de titel, is me een raadsel. Cinesnobs hebben geen plaats in een Van Damme-show. Daar laat ik het bij.<br />De reden dat ik me gedwongen voelde deze recensie te schrijven, is dat ik, toegegeven, een beetje een Cinesnob ben, maar ik vind het ook best om een film te nemen voor wat hij is. Ik hou van James Bond, ik hou van Sonny Chiba, ik hou van blaxploitatie en ik fuck ook als Van Damme-films! Wat ik niet had verwacht, was dat 'een serieus drama met Van Damme in de hoofdrol' (ik probeerde dat hardop te zeggen zonder te gniffelen) zo godvergeten goed zou zijn! Het verhaal is vrij eenvoudig: JC is een ontsnapte crimineel die toevallig in een slaperig stadje terechtkomt dat op het punt staat te worden verpulverd door een nihilistische projectontwikkelaar (niet verrassend, een Britse, die met passende dreiging door Joss Ackland wordt bespeeld). Hij raakt bevriend met een kleine jongen (niet op de Michael Jackson-manier, hoewel de jongen in kwestie, ironisch genoeg, Kieran, de jongere broer van Macaulay Culkin is) en raakt daardoor nogal bevriend met de moeder van de jongen. Gelukkig is ze weduwe en ongelooflijk sexy. Alsof het feit dat ze nog steeds een radeloze weduwe is nog niet genoeg is, wordt ze ook nog eens in tamelijk onredelijke mate lastiggevallen door Ted Levine, die hilarisch en briljant is en de belangrijkste handlanger van de projectontwikkelaar. Vandaar Van Damme. <br />Het klinkt als het ideale recept voor weer een actiefilm, dus ik vergeef het die SV-fans die zich bedrogen voelden. Wat we uiteindelijk krijgen, is een ontroerend, goed ingestudeerd en ontzettend leuk actiedrama. Het klinkt misschien ondenkbaar, maar JC speelt zijn personage perfect. Sam wantrouwt, voelt zich ongemakkelijk, maar probeert uiteindelijk een fatsoenlijk mens te zijn. Directeur Mark Harmon heeft een heel slimme beslissing genomen door JC's dialoog tot een minimum te beperken, zodat hij alleen met zijn gezicht en lichaamstaal een geloofwaardig personage kan creëren. Geloof de tegensprekers niet, JC levert een verrassende prestatie. Ook Rosanna Arquette speelt haar rol goed, ook al komt het personage gevaarlijk dicht in de buurt van een stereotype. Haar vertolking ondersteunt het hele verhaal, en we zijn allebei onder de indruk van haar lot en bewonderen haar vastberadenheid (de mannen in het publiek zullen ook haar perfect gevormde, halfnaakte lichaam bewonderen). De twee kinderen waren ongetwijfeld irritant, maar ze zijn beslist lang niet zo erg als ze hadden kunnen zijn.<br />De echte ster van deze film is de altijd prachtige filmmuziek van de betrekkelijk onbekende David Gribble. Met een decor als dit zou je moeite hebben met de buitenopnamen, maar de binnenopnamen zijn al even goed. De grote misser, zowel wat de film als de film als geheel betreft, is de echt slappe actie. Er zijn maar een paar actiescènes in het hele programma, maar dat zijn veruit de saaiste momenten in de film. Als je een goed verhaal hebt, goede personages en een echt goed gecaste groep uitstekende acteurs, moet je dan echt een stel waardeloze gevechten inlassen? Helaas, als je dit als een Van Damme-film verkoopt, is het antwoord ja. Dus hadden ze de moed om JC een serieuze rol te geven en hem de kans te geven te bewijzen dat hij echt kan acteren, maar ze hadden niet het lef om de film op deze basis te verkopen. In de trailer staat: 'Van Damme, zoals je hem nog nooit hebt gezien', en dan krijgen we alleen maar een stel slechte actieclips. Is het een wonder dat niemand die de moeite heeft genomen om de film te zien hem mooi vond?<br /><br />Alsof het nog niet erg genoeg is dat de actiescènes slecht zijn gefilmd en onhandig zijn bewerkt, worden ze ook nog eens onderbroken door echt slechte oneliners van JC ('Strike 3, you're out!' en 'Au revoir, fer' behoren tot de slechtste). Je krijgt het gevoel dat er verschillen waren in de meningen van de regisseur en de ster en de meningen van de producers en de studiomensen. Waarschijnlijk dacht iemand dat hij een goed evenwicht had gevonden. Iemand had het mis, en als gevolg daarvan heeft de film het zwaar te verduren. Als je dit door de vingers kunt zien en je kijkt niet naar de film om te klagen dat het geen solide actiefilm is, of om te klagen dat Van Damme in een drama speelt, zul je waarschijnlijk verrassend onder de indruk zijn van de film.
Having recently revisited my old Van Damme collection (my wife has developed a bit of a crush on JC), I have made my way through all the classics (Bloodsport, AWOL, Kickboxer, Death Warrant, Universal Soldier etc) and hugely enjoyed revelling in the guilty pleasure of watching a short, white Belgian dude kick the living snot out of everyone else on the screen. Why else would anyone go to see a Van Damme picture?<br /><br />The last film I came to was Nowhere to Run. Having not seen it in a good ten years, and remembering it as slow-paced, indulgent and severely lacking in arse-kicking, I was not really expecting to be at all impressed. It's funny, looking through most of the reviews here, that two groups of people have clearly emerged. The first group, the Van Damme fans, are all complaining that this is not your average VD film and bitching about how they were cheated into watching a serious drama.<br /><br />The other group are all up in arms at the fact that anyone would make a serious drama and cast Van Damme in it. I have a name for this group, but I doubt IMDb would publish it. Let's just call them w*nkers. Why the w*nkers, who clearly have an abundant dislike for the Muscles from Brussells, would go to see a film with his name above the title is beyond me. Cinesnobs have no place at a Van Damme show. I'll leave it at that.<br /><br />The reason I felt compelled to write this review is that I am, admittedly, a bit of a Cinesnob, but I'm also happy to take a film for what it is. I like James Bond, I like Sonny Chiba, I like blaxploitation and I also fricking like Van Damme movies! What I did not expect, was for "a serious drama starring Van Damme" (trying saying that out loud without snickering) to be so Damme good! (Get it?)<br /><br />The story is pretty simple, JC is an escaped con who happens upon a sleepy little town which is about to be pulverised by a nihilistic land developer (not surprisingly, a British one, played with appropriate menace by Joss Ackland). He befriends a little boy (not in the Michael Jackson way, though the boy in question is, ironically, Macaulay Culkin's younger brother, Kieran) and consequently gets rather chummy with the boy's mother. Happily, she is both widowed and incredibly hot. As if her being a still distraught widow weren't enough, she is also being harassed to a rather unreasonable degree by Ted Levine, who is hilarious and brilliant and the land developer's chief henchman. Cue Van Damme.<br /><br />Sounds like the ideal recipe for another typical action flick, so I am willing to forgive those VD fans who felt cheated. What we actually end up with is a genuinely moving, well paced and hugely enjoyable action drama. It may sound unthinkable, but JC actually pulls his character off perfectly. Sam is mistrusting, awkward but ultimately striving to be a decent person. Director Mark Harmon made a very savvy decision in keeping JC's dialogue to a minimum, leaving him the task of creating a believable character with his face and body language alone. Don't believe the naysayers, JC delivers a truly surprising performance.<br /><br />Rosanna Arquette also handles her role well, even if the character is flying dangerously close to stereotype. Her performance grounds the whole story, and we both care for her plight and admire her determination (the men in the audience will also admire her perfectly formed semi-naked body). The two kids were bound to be annoying, but they're certainly nowhere close to being as bad as they could have been.<br /><br />The real star of this film is the consistently beautiful cinematography by the relatively unknown David Gribble. With scenery like this, you'd be hard pressed to go wrong with the external stuff, but the interiors are equally well shot.<br /><br />The big let down, both in terms of cinematography and the film as a whole, is the truly lame action. There are only a handful of action sequences in the whole show, but they're easily the dullest moments in the film. When you have a good story, solid characters and a really well-cast group of fine actors, do you really need to throw in a bunch of crappy fights? Sadly, if you're selling this as a Van Damme picture, the answer is yes. So they had the courage to put JC in a serious role and give him the chance to prove that he can actually act, but they didn't have the balls to actually sell the film on this basis. The trailer says "Van Damme, as you've never seen him before" and then just gives us a bunch of poor action clips. Is it any wonder that nobody who actually bothered to see this film liked it?<br /><br />If it weren't bad enough that the action scenes are badly shot and clumsily edited, they're also punctuated by really poor one-liners from JC ("Strike 3, you're out!" and "Au revoir, f**ker" are among the worst). One gets the feeling that there were differences in the opinions of the director and the star and the opinions of the producers and studio folk. Presumably, someone thought they had found a happy balance. Someone was wrong, and the film really suffers as a consequence.<br /><br />If you can overlook this, and you're not watching the film either to complain that it's not a solid action flick or to complain that Van Damme is in a drama, you'll probably find yourself surprisingly impressed with the film.