Ik heb deze film in zijn oorspronkelijke versie gezien en heb hem kortgeleden nog eens bekeken met een vriend die hem nog nooit had gezien. Wat ik me van de film herinnerde, was duidelijk toen ik hem opnieuw zag. Dit is de meest bizarre voorstelling die Christopher Walken ooit op het witte doek heeft gegeven. Het is alsof hij het verhaal persoonlijk waanzinnig grappig vindt (en voor velen is Streibers bezoek aan het nachtelijke theater een lachertje), en hij lijkt naar het publiek te knipogen en zich er nauwelijks van te kunnen weerhouden met zijn ogen te rollen. Of deze film voor jou werkt, hangt bijna uitsluitend af van de vraag of je gelooft in Streibers persoonlijke ontvoeringsmythen van buitenaardse wezens. Ik geloof er niet in. Buitenaardse ontvoering is misschien een open vraag, maar ik zie Streiber als een opportunistische oplichter. Dus voor mij is de film derderangs sci-fi. In het begin is het een beetje eng, maar naarmate de film vordert, zul je begrijpen waarom Walken tijdens de hele film om een binnenpretje lijkt te lachen.
I saw this in original release and recently viewed it again with a friend who'd never seen it. What I remembered about the film was obvious in seeing it again. This is the most bizarre performance Christopher Walken has ever given on screen. It's as though he personally finds the story insanely funny (and for many, Streiber's visitors in the night schtick is a joke), and he seems to be winking at the audience and barely restraining himself from rolling his eyes. Whether or not this movie works for you depends almost solely on whether you buy into Streiber's personal alien abduction mythology. I don't. Alien abduction may be an open question, but I see Streiber as an opportunistic huckster. So for me the film is third-rate sci fi. It's a little spooky in the beginning, but as it unfolds you'll understand why Walken seems to be laughing at a private joke all the way through the movie.