Ik moet toegeven dat ik geïntrigeerd was door deze nieuwe kijk op het Frankenstein-ideaal, maar ondanks het aantal keren dat Adam (Christian Oliver) stierf en weer tot leven werd gewekt en Vick (Dean Stapleton) streed met de complexiteit van zijn formule en de bijwerkingen ervan, leek het verhaal nooit ergens toe te leiden. Wat dacht je van een inzicht in de dood en wat er aan de andere kant kan liggen? Wat dacht je van een morele of ethische boodschap? Ik moet zeggen dat het acteerwerk heel goed was en dat ik alle optredens leuk vond, ook al vertoonde Stapleton een griezelige gelijkenis met Jack Nicholson (waarschijnlijk bedoeld), maar dit was een van die films waar ik een eind aan wilde maken zodat ik er iets anders in kon stoppen.
I have to admit I was intrigued by this new look at the Frankenstein ideal, but despite the number of times Adam (Christian Oliver) died and was resurrected and Vick (Dean Stapleton) battled with the complexities of his formula and its side effects, the story never seemed to go anywhere. How about a insight into death and what may lie on the other side? How about some moral or ethical message? I will say this, the acting was quite good and I liked all the performances even though Stapleton bore an uncanny resemblance to Jack Nicholson (probably intended) but this was one of those movies I was waiting to end so I could put something else in.