Ik heb deze dvd gekocht omdat ik ten onrechte dacht dat de premisse interessante mysterie- en ontsnappingsmogelijkheden had, dat de aantrekkelijke, goedbekende cast onderhoudende optredens zou geven, en dat er, zelfs als de plot en het acteerwerk mislukten, nog genoeg zou zijn om de film tot een van die films te maken die leuk zijn om naar te kijken omdat ze zo slecht zijn. Tot mijn onmiddellijke en toenemende teleurstelling was er niets van dat alles waar. Behoed jezelf voor dit lot. De score van één ster is uitgevonden voor een film als deze.<br />De plot is onontwikkelde, onsamenhangende onzin. De film begint met een harde, donkere, verwarrende scène op zee, waar de zeeman in een storm terechtkomt en iemand overlijdt. Dit verhaal wordt nooit echt uitgelegd of verder uitgewerkt. Later stemt de nu aan lager wal geraakte zeeman er plotseling mee in om twee luidruchtige, louche barzangers en hun lastige hond mee te nemen op een vierweekse reis naar Barbados. Tijdens de reis krijgt een van de zangers een onredelijke hekel aan de zeeman, maakt het ene kinderlijke ruzie na het andere met hem, snuffelt in zijn bezittingen en komt met de theorie op de proppen dat hij de persoon op de eerdere reis heeft vermoord vanwege een of andere liefdesdriehoek. De zeeman legt de theorie later uit aan de andere zanger, die hem vriendelijker lijkt, en dan wordt de hele moordtheorie afgedaan alsof het een vergissing was. Na vele saaie, moeizame, zinloze scènes waarin het drietal aan boord ruzie maakt, met een aantal verzonnen en uiteindelijk saaie tegenslagen te maken krijgt en allerlei routineklusjes moet doen, zoals hondenpoep van het dek spuiten, is er op het laatste moment een psychotische moord aan boord, die uit het niets komt en niets verklaart. De film eindigt met een cryptische boodschap op het scherm over het lot van de overlevenden, die ook weer geen enkele betekenis geeft aan wat er daarvoor is gebeurd.<br />De film is een complete mislukking, niet alleen als serieus drama, maar ook als luchtig vermaak. De verbeeldingskracht is niet toereikend om hem sexy, grappig of leuk te vinden om naar te kijken. De oppervlakkige, losersfiguren kunnen niet minder interessant of aantrekkelijk zijn. De matroos is zo knorrig, in zichzelf gekeerd en afgetakeld, de vijandige zangeres zo overdreven onaangenaam, de andere zangeres zo geesteloos en leeghoofdig, het kinderachtige gekibbel van de personages zo constant en ergerlijk, en de toon van de film zo somber dat er geen greintje chemie of blijvende vrolijkheid tussen de personages is. Niet alleen is het gedrag van de personages een totale uitspatting, er is niets erotisch aan de situaties, het decor of de kleding. Dat geldt ook voor een vroege, korte, g<0xC3><0xAA>nante scène in een bar waarin de ene zangeres zogenaamd stript, maar dat duidelijk niet doet, en een korte glimp van een plichtmatige, slaperige 'liefdesscène'. die geen enkele clou bevat (ik weet niet welke dvd-versie anderen hebben gezien, maar als de versie die ik heb gezien naaktheid bevatte, moet ik die hebben gemist door met mijn ogen te knipperen, zodat ik alleen de feitelijke pathetische inhoud van de film kon beoordelen).<br />Jammer genoeg hebben sommige films absoluut niets goeds in zich. Dit is er een van. Het enige wat je moet doen als dit gebeurt, is het ronduit zeggen. Er is niets ongepasts aan. Zo is het nu eenmaal. De hele film lang. De film heeft zo zijn tekortkomingen, maar geeft ze vervolgens zonder enige reden een kans, doet zijn uiterste best om brokjes informatie te voorschijn te toveren die de moeite van het bekijken waard zijn, of probeert te speculeren over mogelijke verklaringen voor de geschrapte scènes of'mogelijke verklaringen' die, net als magie, op de een of andere manier zin zouden kunnen geven aan deze puinhoop, wat de verspilling van tijd en geld van een film als deze alleen maar verergert en, erger nog, bijdraagt aan de indruk dat bioscoopbezoekers sukkels zijn.<br />Toch is dit alles wat de zogenaamde positieve recensies van deze film hebben kunnen doen. Iemand die naar een film als deze kijkt voor een zogenaamd serieus'schildje' van 'persoonlijkheden' is degene die 'een zeer beschermd leven leidt'. niet iemand die dit nutteloze stukje fictie onder de loep neemt om te zien of er geen onvolkomenheden in zitten. De simplistische observatie dat lang in een krappe ruimte op een boot zitten kan leiden tot hutspot (en dat het zelfs nog erger kan zijn als de mensen psychopaten zijn) is niet bepaald een bron van ware betekenis of amusementswaarde, met of zonder de bewering van'realistische zeilscènes'. De suggestie dat het feit dat een psychopaat deel uitmaakt van de cast betekent dat alles goed gaat en dat alle maatstaven van kwaliteit, samenhang en plezier het raam uit gaan, is niet op zijn plaats in een geloofwaardige recensie. Als het beste wat een recensie kan zeggen is dat een film 'niet helemaal waardeloos' is, dan is dat niet wat er in een recensie moet staan. Waarom zou je de moeite nemen om te doen alsof de film enige echte waarde heeft, als het publiek er niets meer dan een 'gevoel van leegte' aan overhoudt (en nee, niet alle films 'zijn' iets), en als het je wel lukt om het publiek met niets anders dan een 'gevoel van leegte' achter te laten, waarom zou je dan nog de moeite nemen om te doen alsof de film enige echte waarde heeft? Natuurlijk kan er 'flauw' amusement zijn dat leuk is. Maar dat betekent niet dat alles wat op het scherm te zien is ook echt goed is. En het is bespottelijk om serieus gebruik te maken van de termen 'persoonlijk drama', 'karakterstudie' of 'psychologische studie' van lesbische jaloezie of wat dan ook. Wat hier op het scherm te zien is, maakt zonder enige twijfel volkomen duidelijk dat de film geen van deze voor de hand liggende en mislukte pogingen om er een excuus voor te vinden, verdient.
I bought this DVD because I mistakenly thought that the premise had some interesting mystery/suspense possibilities, that the attractive, well-recognized cast would deliver entertaining performances, and that, even if the plot and acting failed, there still might be enough to make the film one of those movies that is fun to watch because of how bad it is. To my immediate and mounting disappointment as the film droned on, none of this was true. Save yourself from this fate. The one-star rating was invented for a film like this.<br /><br />The plot is undeveloped, incoherent nonsense. The film opens with a loud, dark, confusing sequence at sea where the sailor is caught in a storm and someone dies. There is never any serious attempt to explain or develop this story. Later, the now down-and-out sailor suddenly agrees to ferry two loudmouth, fringe bar singers and their bothersome dog on a 4-week trip to Barbados. During the trip, one of the singers takes an unreasoning dislike to the sailor, picks one childish fight after another with him, rummages through his possessions, and comes up with a theory that he killed the person on the earlier voyage because of a love triangle of some sort. The sailor later explains away the theory to the other singer, who seems friendlier to him, and then the whole murder theory is just dropped as if it were a mistake. After many tedious, labored, pointless scenes of the three on board quarreling, facing several trumped-up, ultimately boring seafaring adversities, and doing various routine chores like hosing dog poop off the deck, there is a last-minute, psycho-type killing on board that comes out of nowhere and explains nothing. The film ends with a cryptic message on screen about the fate of the survivors that, again, gives no meaning to anything that has come before.<br /><br />The film is a complete failure not only as serious drama but as light entertainment. By no stretch of the imagination is it sexy, funny, or fun to watch. The superficial, loser characters could not be less interesting or attractive. The sailor is so grouchy, withdrawn, and broken-down, the hostile singer so exaggerated in her disagreeableness, the other singer so vapid and vacuous, the petty quarreling among the characters so constant and annoying, and the tone of the film so dark that there is not an ounce of chemistry or lasting good cheer among the characters. Not only is the characters' behavior a total drag, there is nothing erotic about the situations, scenery, or wardrobe. This includes an early, short, embarrassing scene in a bar in which one singer supposedly strips but clearly does no such thing and a split-second glimpse of a perfunctory, sleepy "love scene" that packs no punch whatsoever (I do not know what DVD version others saw, but if the one I saw contained any nudity, I must have missed it by blinking, leaving me only the actual pathetic substance of the film to judge).<br /><br />Sadly, some movies have absolutely nothing redeeming about them. This is one of them. The only thing to do when this happens is to come right out and say so. There is nothing inappropriate about this. It is just the way it is. Reciting all the movie's flaws but then giving them a pass for no reason at all, straining to conjure and contrive tidbits that are supposedly worth watching, or engaging in speculative, wishful thinking that edited scenes or "possible explanations" exist that, like magic, would somehow make sense of this mess, only compounds the waste of time and money from a film like this and, even worse, contributes to the impression that moviegoers are suckers.<br /><br />Yet, this is all that the would-be positive reviews of this film have been able to do. Someone who looks to a movie like this for a supposedly serious "portrayal" of "personalities" is the one who is "living a very sheltered life," not someone who takes this useless piece of fiction to task for it glaring flaws. The simplistic observation that spending a long time in close quarters on a boat can lead to cabin fever (and that it can be even worse if the people are psychos) is hardly the stuff of true meaning or entertainment value, with or without claimed "realistic sailing scenes." The suggestion that including a psycho in the cast means that anything goes and that all standards of quality, coherence, or enjoyability go out the window has no place in any credible effort at movie reviewing. When the best a review can say is that a film is "not totally worthless" and that it manages to leave the audience with nothing more than a "feeling of emptiness" (and no, that's not all movies "are about"), why bother to pretend it has any real value? Of course there can be "fluff" entertainment that is enjoyable. But that does not mean that anything on a screen qualifies. And it makes a mockery of any serious use of the terms to say that this film is a "personal drama," "character study," or "psychological study" of lesbian jealousy or anything else. What is on the screen here makes perfectly clear beyond any doubt that the movie does not deserve any of these obvious and unsuccessful efforts to make excuses for it.