Ron Howard, de minst gedurfde filmer ter wereld, was precies de verkeerde persoon om de leiding over een western te geven. En ja hoor, hij zorgt ervoor dat hij niets zegt wat iemand zou kunnen beledigen, en als gevolg daarvan krijg je alleen maar een nietszeggende film waarin alles min of meer door al het andere wordt uitgewist. Vrouwen uit de grensgebieden zijn sterk en onafhankelijk, behalve dat ze soms hulp nodig hebben van mannen. Indianenkrijgers zijn dapper en goed, behalve dat sommigen slecht en wreed zijn. Geweld is tragisch, behalve dat het soms de enige manier is. De blanke kolonisten willen echt aardig zijn voor de goede Indianen, maar op de een of andere manier worden ze allemaal gedood in de grote vuurgevechten. Alles is weg. Er gebeurt hier niets wat niet in het laatste deel van de film is gebeurd, behalve dan dat er helemaal geen romantiek in zit en dat er heel saaie figuren rondhangen die zich in modder en sneeuw wentelen en er ellendig uitzien.<br />Wat deze film tot een succes zou hebben gemaakt, was een sterke liefdesgeschiedenis tussen Cate Blanchett en <0xE2><0x80><0x93> nou ja, niet Tommy Lee Jones, maar misschien een machtige Mexicaanse landeigenaar of zo. Alsof ze naar Mexico gaan en Cates dochter is ontvoerd, zodat ze de ongelooflijk rijke en aristocratische Mexicaanse gouverneur moet zien, een oudere man en weduwnaar. En hij helpt haar haar dochter terug te krijgen, rijdt naast haar als een voogd en beschermer, alleen worden hij en Cate smoorverliefd en uiteindelijk blijft ze in Mexico wonen, op zijn haciënda, en wordt ze behandeld als een koningin. En in plaats van Cate in de modder en de sneeuw zou je haar zien genieten van nieuwe kleren en een nieuwe omgeving en het passen van sieraden en dat soort dingen, met haar zeer gedistingeerde echtgenoot op de achtergrond die zo'n beetje naar haar glimlachte. En haar verwende dochter zou gewoon met een aardige jonge officier kunnen trouwen.<br />En Tommy Lee Jones zou kunnen worden opgegeten door een meute gilamonsters.
Ron Howard, the least daring film maker alive, was just the wrong person to put in charge of making a western. Sure enough, he is careful not to say anything that would offend anyone, and as a result all you get is a bland movie where everything is sort of cancelled out by everything else. Frontier women are strong and self-reliant, except that sometimes they need help from menfolk. Indian warriors are brave and good, except that some of them are evil and brutal. Violence is tragic, except sometimes it's the only way. The white settlers really want to be nice to the good Indians, but somehow they all get killed in the big gun battle. So of course it's nobody's fault they're all gone. Nothing happens here that didn't happen in LAST OF THE MOHICANS, except with no romance at all and very dull characters mucking about in dirt and snow and looking miserable.<br /><br />What would have made this movie work would have been a strong love story between Cate Blanchett and -- well, not Tommy Lee Jones, but maybe some powerful Mexican landowner or something. Like they get down to Mexico and Cate's daughter has been stolen, so she has to see the incredibly rich and aristocratic Mexican governor, who is an older man and a widower. And he helps her get her daughter back, riding by her side like a guardian and protector, only he and Cate fall madly in love so at the end she stays on in Mexico living in his hacienda and being treated like a queen. And instead of Cate in the dirt and snow all the time you would see her enjoying new clothes and new surroundings and trying on jewelry and things like that, with her very distinguished husband sort of smiling at her in the background. And her bratty daughter could just marry some nice young officer.<br /><br />And Tommy Lee Jones could get eaten by a pack of Gila monsters.