Als je genoeg hebt van romantische komedies met een happy end waarin de twee geliefden de zonsondergang tegemoet lopen, dan is _Sidewalks of New York_ een verademing. De personages zijn volmaakt realistisch, en hun situaties ook. Er zijn geen scènes waarin de personages in 2 minuten verliefd worden en in 2 minuten uit elkaar gaan. De dialoog is heel interessant, maar niet opzichtig. Ze praten zoals echte mensen praten. De film is een voyeuristische blik in het leven van deze echte New Yorkers (het zijn eigenlijk acteurs, maar ze lijken volkomen echt). De humor is grappig, maar niet geforceerd. Er zijn zelfs een heleboel seksgrapjes, maar die zijn allemaal van goede smaak. Het acteerwerk is geweldig. Rosario Dawson is prachtig. David Krumholtz is de meest onderhoudende van het stel. Dennis Farina zorgt voor een komische noot. Stanley Tucci levert een van zijn beste optredens. En aangezien ik een beginnende onafhankelijke filmmaker ben, inspireert deze film me echt. Ik kijk veel mainstreamfilms, kijk naar een bepaalde scène of shot en zeg: 'Dat is echt gaaf!' Toch denk ik bij mezelf dat dat onmogelijk is met een laag budget. Deze film is gemaakt met een heel laag budget en hij is absoluut fantastisch! Het is niet zo'n pretentieus, 'Blair Witch'-achtig project waarbij we naar een grote, oude puinhoop kijken, maar we worden geacht er veel lof voor uit te spreken omdat hij minder dan een miljoen dollar heeft gekost. Het enige wat ik te bekritiseren heb is het overmatige gebruik van de jumpcuts. Ik heb niets tegen de jump-cut, maar de jump-cuts in deze film zijn soms een beetje schokkend. Veel Kudos voor Edward Burns voor het schrijven en regisseren van dit prachtige, inspirerende filmpje.<br />Mijn score: 9 (9 van de 10)
If you're tired of romantic comedies with happy endings where the two lovers walk off into the sunset, then "Sidewalks of New York" will be a relief. The characters are perfectly realistic, and so are their situations. There's no scenes where characters fall in love in 2 minutes and break up in 2 minutes. The dialogue is very interesting, but it's not flashy. They talk the way real people talk. The movie is a voyeuristic glimpse into the lives of these real New Yorkers (they're really actors, but they seem completely real). The humor is funny, but not forced. There's even a good deal of sex jokes, but they're all done in good taste. The acting is terrific. Rosario Dawson is beautiful. David Krumholtz is the most entertaining of the bunch. Dennis Farina provides great comic relief. Stanley Tucci delivers one of his best performances. And being that I'm an aspiring independent filmmaker, this movie really inspires me. I watch a lot of mainstream films, watch a certain scene or shot and say, "That's really cool!" Yet I think to myself, that's impossible to do on a low-budget. This movie was made on a very low budget and it's absolutely terrific! It's not one of these pretentious, "Blair Witch"-type projects where we're watching a big old mess, but we're supposed to give it acclaim because it costed below a million bucks. The only thing I have to criticize is the overuse of the jump-cuts. I have nothing against the jump-cut, but the jump-cuts in this film get a bit jarring at times. Much Kudos to Edward Burns for writing and directing this wonderful, inspiring little film. <br /><br />My score: 9 (out of 10)