Onafhankelijke films of Aziatische en Europese films (om het gemakkelijk te maken, laten we zeggen alle films die niet door een grote Hollywood-studio zijn geproduceerd), lijken altijd een bepaalde groep fans te hebben, niet omdat ze goed zijn, maar omdat ze 'anders' zijn. Die zogenaamde aanhang gelooft dat elke film die niet door een grote studio is gemaakt, grote kunst is en dat alle andere films slecht zijn. Vertel ze nooit dat het tegenovergestelde soms waar kan zijn, omdat ze je niet kunnen en willen geloven. Nou, ik ben niet een van hen en ik bekijk alle films met een kritisch oog. Ik ben een filmfanaat die geïnteresseerd is in allerlei soorten films, niet omdat ik ervan overtuigd ben dat dit soort films automatisch een stuk beter zijn dan de rest.<br />In deze film volgen we niet een paar mensen, maar een viool op zijn reis door de tijd en de wereld. De film begint op de dag van vandaag in Montreal, waar 'de rode viool', een beroemde viool van Nicolo Bussotti, geveild wordt. Maar in plaats van de veiling voortdurend te volgen, gaan we terug naar de schepping van de viool in het zeventiende-eeuwse Italië en volgen we hem terwijl hij zich een weg baant door een achttiende-eeuws Oostenrijks klooster/weeshuis, een violist in de negentiende eeuw in Oxford en China tijdens Mao's Culturele Revolutie. Elke keer brengt het de eigenaar van de film veel roem, maar ook ongeluk en wanhoop, wat vaak leidt tot de dood van de eigenaar of iemand van wie de eigenaar echt houdt...<br />Wat ik in deze film waardeerde, was dat het geen gewoon drama of thriller was. De film probeerde origineel te zijn en slaagde daar uitstekend in. Iets anders wat ik ook erg waardeerde, was het feit dat niet elk detail van de film tot het einde toe duidelijk was (bijvoorbeeld waarom de voorspellingen van de waarzegster uitkomen, maar niet voor de vrouw, maar voor de viool). Ik neem niet eens meer de moeite om iets mysterieus aan hun films toe te voegen, en dat mis ik echt. Dat is waarschijnlijk de reden waarom ik het in deze zo leuk vond.<br />Eens in de zoveel tijd kom je een film tegen die je een juweel zou kunnen noemen. Nou, 'De rode viool' is een van die waarlijk schitterende juweeltjes. Hij is op alle mogelijke manieren prachtig. De muziek is uitstekend (hoewel je beter viool kunt spelen, want dat is het enige wat je hier te horen krijgt), het acteerwerk is heel goed en het verhaal is echt heel mooi. Ik denk dat ik uren over deze film zou kunnen praten, maar het is beter om ernaar te kijken dan om erover te lezen, dus ik...' Ik besluit mijn recensie met de opmerking dat dit een fantastische en zeer muzikale film is die niet minder dan een 8,5/10 verdient.
Independent movies or Asian and European films (to make it easy, let's say all movies that haven't been produced by some big Hollywood studio), always seem to have a certain group of fans, not because they are good, but because they are "different". That so-called in-crowd believes that every movie that hasn't been made by a big studio is great art and that all other movies are bad. Never tell them that sometimes the opposite can be true, because they can't and won't believe you. Well, I'm not one of them and I watch all movies with a critical eye. And yes, I try to see as many of those "alternative" movies as well. But that's just because I'm a movie buff who is interested in all kinds of movies, not because I'm convinced that this kind of movies is automatically a lot better than the rest. <br /><br />In this movie we don't follow some people, but a violin on its journey through time and the world. The movie starts in present day Montreal, where "the red violin", a famous Nicolo Bussotti violin, is being auctioned off. But instead of staying with the auction all the time, we flash back to the creation of the violin in 17th century Italy and then follow it as it makes its way through an 18th century Austrian monastery/orphanage, a violinist in 19th century Oxford and China during Mao's Cultural Revolution... Each time it brings the person who owns it a lot of fame, but also bad luck and despair, often resulting in the death of the owner or someone the owner really loves...<br /><br />What I appreciated in this movie is that it wasn't just an ordinary drama or thriller. It actually tried to be original and it succeeded very well. Another thing that I also really liked was the fact that not every detail of the movie was clear until the end (for instance why the fortune teller's predictions come true, but not for the woman, but for the violin instead.). It sometimes seems that the creators of movies don't even bother about adding some mystery in their movies anymore and I really miss that. That's probably why I liked it so much in this one.<br /><br />Once in a while you come across a movie that you might call a gem. Well, "The Red Violin" is one of those truly magnificent gems. It's beautiful in every possible way. The music is excellent (although you better love violin music, because that's all you'll here), the acting is very nice and the story really is very beautiful. I guess I could talk for hours about this movie, but it's better to watch it than to read about it, so I'll end my review by saying that this is a wonderful and very musical movie that doesn't deserve any less than an 8.5/10.