Nog meer onzin van pap-Maestro-regisseur Kevin Sullivan. Nog een Cordon Bleu van raciaal gemotiveerde komedie, bedoeld om het geld uit het verdoofde midden van Amerika te zuigen. Het cliché van de oedipale uitgedaagde vader die weigert zijn in de steek gelaten greep op zijn dochter los te laten, is verre van vreemd voor onze schermen. Een succesvolle regisseur lijkt tegenwoordig eenvoudigweg een concept te nemen dat al opgebrand is, alle begrijpelijke plotmomenten weg te halen, in een paar raciaal 'hip'-momenten samen te voegen en dat te herhalen tot ze genoeg geld hebben om zich voort te planten en nog meer van die smerige dingen te maken. Alleen al de 'komische' castratiescène zou genoeg moeten zijn om de carrière van deze regisseur voorgoed het zwijgen op te leggen. Desalniettemin is de scène waarin de misleide vader het matras van de toekomstige dekhengst begint te bevuilen in een poging hem letterlijk te bevuilen in de ogen van zijn verloofde misschien wel een van de laagste punten in de cinema van de afgelopen honderd jaar. Een vernederende poging tot komedie, op zijn best een kruiperige manier om zijn portemonnee te vullen. Het enige wat ik kan zeggen is dat ik hoop dat zijn dochter in een transseksuele modderworstelaar verandert en ervandoor gaat met een incontinente zebra.
More nonsense from pap-Maestro director Kevin Sullivan. Another Cordon Bleu of racially motivated comedy designed to suck the dollars from a dumbed-down middle America. The cliché of the Oedipally challenged father refusing to relinquish his jilted grip on his daughter is far from a stranger to our screens. A successful director's job these days seems simply to be that of taking an already burned out concept, removing all intelligible plot moments, merging in a few racially 'hip' moments and then repeat until they have enough money to breed and make more of these sordid offerings. The 'comdedic' castration scene alone should be enough to silence this director's career forever. Nonetheless in addition the scene when the delusional father starts physically befouling the prospective stud's mattress in an attempt to quite literally dirty him in his fiancée's eyes is perhaps one of the lowest points of cinema in the last hundred years. A degrading attempt at comedy, at best a cringing wallet filler for the director. All I can say is that I hope his daughter turns into a transsexual mud-wrestler and elopes with an incontinent zebra.