Ik kan me niet herinneren wanneer een film me voor het laatst zo had geraakt als deze. Clint Eastwood geeft een eerlijk beeld van de oorlog (de schoonheid van broederschap, de verschrikking om letterlijk door de dood te lopen, de pijn van het overleven). De beelden gaven me het gevoel dat ik een glimp opving van het leven van de mannen die in de Tweede Wereldoorlog dienden. De acteurs hadden toen meer hun eigen gewicht in de schaal gelegd. Ze lieten je zien dat het geen personages waren die ze uitbeeldden, maar echte mannen. Tegenwoordig worden oorlogsfilms vaak gebruikt om de oorlog actief te promoten of te demoniseren. Ik waardeerde het dat deze film me in staat stelde zelf een besluit te nemen. is een film die je bij zal blijven. Is dat niet wat goede films horen te doen? Deze film herinnert je eraan waarom films belangrijk zijn.
I can't recall the last time a movie moved me the way this film did. Clint Eastwood presents an honest portrait of war (the beauty of brotherhood, the horror of literally walking through death, the pain of dealing with survival). The images made me feel like I was getting a real glimpse at the lives of the men who served during WWII. The actors more then carried their own weight. They made you understand these were not characters they were acting out, they were representing real men. To often today war movies are used to actively promote war or to demonize it. I appreciated that this film let me make up my own mind. "Flags of Our Fathers" is a movie that will stay with you. Isn't that what great movies are supposed to do? This film reminds you why movies are important.