Ik was gewoon dol op deze film. Ja, hij is stom en de plot en de dialogen zouden beter kunnen, maar hij heeft het in zich om een cultfilm te worden. Ik ben geen fan van slasherfilms, maar dit intrigeerde me omdat het de eerste homo slasher-film is. Sommige beelden waren gewoon prachtig (het bloed van de tatoeage, de motorrit, de slaapkamerscène). Ik heb kritiek gelezen op Kirkwoods acteerprestaties (Jake), dat hij een ongemakkelijke indruk maakt, maar dat hij een beschadigd, mogelijk gebroken personage speelt, dus zijn ongemak/onbehaaglijkheid zou deel kunnen uitmaken van zijn acteerprestaties. Ik denk dat de scènes aan het eind, waarin hij kwetsbaar is en zich aan je vastklampt, goed onderkoeld en aangrijpend zijn. De enige kritiek die ik heb, is dat ze te kort zijn. Op 85 minuten zou er tijd genoeg zijn geweest (op z'n minst 10 minuten) om ons nog wat meer te vertellen <0xE2><0x80><0x93> ik popelde om te zien of Tobey (Matt Phillips) echt uit de mottenballen was! Ik zou graag een vervolg zien, maar ik denk dat als ze er een zouden maken, ze dat nu wel gedaan zouden hebben... Of misschien is de psychopathische moordenaar zes jaar later ontsnapt en is hij vastbesloten (haha) om Jake en Eddie op te sporen (die natuurlijk nog steeds bij elkaar zijn en van elkaar houden... of misschien zijn ze uit elkaar gegaan (om een of ander onbenullig misverstand) en brengt het nieuwe gevaar hen weer bij elkaar voor een bittere hereniging... maar uiteindelijk beseffen ze dat ze nog steeds van elkaar houden... Ik zou verder kunnen gaan... Ik wil nog meer van dit soort films zien.
I just loved this film. Yes, it's silly and the plot and dialogue could be better, but it has the makings of a cult. I'm not a fan of slasher films, but I was intrigued by this because it's the first gay slasher film. Some of the photography was simply beautiful (the blood from the tattoo, the motorcycle ride, the bedroom scene). I've read criticism of Kirkwood's performance (Jake), that he seems uncomfortable, but he's playing a damaged, possibly broken hearted character, so his discomfort/awkwardness could be part of his performance. I think the scenes at the end, where he's vulnerable and clingy, are very well underplayed, poignant. The only criticism I have is that it's too short. At 85 minutes, there would have been plenty of time (at least 10 minutes) to give us a bit more story - I was dying to see Tobey (Matt Phillips) properly out of drag! I'd like to see a sequel, but I think if they were going to make one, they'd have made it by now... Or, six years later, the psycho killer could have escaped and is hellbent (hehe) on tracking down Jake and Eddie (who are still together and in love of course... or maybe they've split up (over some trivial misunderstanding) and the new danger brings them back together for a bitter reunion... but in the end they realise they still love each other... I could go on...) I want to see more films like this.