Indrukwekkend; wat de titel belooft, bedoel ik. Met zo'n titel kun je niet echt iets zekers verwachten als je nog nooit van de film of het thema hebt gehoord. Het Verenigd Koninkrijk heeft een paar goede bioscopen, die met veel moeite zijn gebouwd door mensen die met films als deze het shot krijgen waarop ze hun hele leven hebben gewacht.<br />Lone Scherfig, een Deense regisseur, en Anders Thomas Jensen, zijn schrijfpartner, hebben een originele fabel over het leven geschreven: liefde, relaties, familie en, nou ja, de dood. De openingszin luidt: 'Het leven dat hij wilde beëindigen, stond op het punt te beginnen', verwijzend naar Wilbur (Jamie Sives) die, als we hem voor het eerst ontmoeten, net heeft geprobeerd zelfmoord te plegen.<br />'<br />' 'Het wordt steeds vernederender, elke keer dat ik het probeer en het mislukt,' zegt Wilbur tegen zijn oudere broer Harbour (Adrian Rawlins), als ze uit het ziekenhuis komen. Hun ouders zijn allebei overleden, maar Wilbur heeft de dood van zijn moeder meegemaakt. Hij voelde het anders en zijn ouders hielden van hem, waarschijnlijk meer dan ze van zijn broer hielden.<br />Ze zijn verschillende mensen. Harbour houdt van Wilbur en wil voor hem zorgen. Ze hebben een boekwinkel en Wilbur geeft daar niets om, maar Harbour wel. Hij zorgt voor hen allebei en probeert te voorkomen dat Wilbur zijn enige doel bereikt: zijn leven beëindigen.<br />Een van de magische ideeën in de film is dat dat niet zal gebeuren. Met een prachtig scenario brengen de schrijvers en de makers een vrouw in het leven van de broers: Alice (Shirley Henderson). Harbour ontmoet haar eerst en vertelt zijn broer over haar haar en haar glimlach. Wilbur ontmoet haar en zij redt zijn leven toen hij dat probeerde. Al snel worden Harbour en Alice verliefd op elkaar en trekt ze bij hen in, samen met haar dochter.<br />Ze lijken allemaal gelukkig, tot Wilbur het nog een keer probeert, zodat we realistische personages kunnen ontmoeten, zoals dokter Horst (Mads Mikkelsen), een psychiater met een goed hart die alleen maar probeert te helpen, en een paar vrouwen die Wilbur aardig vinden. Maar Wilbur gaat niet met vrouwen om, in elk geval niet tot zijn broer in het ziekenhuis belandt en hij Alice 'tegenkomt'. We begrijpen de vlammen van de liefde die ze voor elkaar voelen, omdat de film de personages tot nu toe sympathiek heeft gemaakt.<br />Het zijn deze drie mensen die het verhaal vertellen, en de uitvoeringen. Ik zal proberen Jamie Sives hele filmografie te pakken te krijgen. Hij is zo natuurlijk en warm, met dat onschuldige gezicht en die blik die grote acteerkwaliteiten verbergen. Adrian Rawlins is heel rustig, maar tegelijkertijd heel expressief, op de juiste momenten. Hij is er gewoon, zoals alle normale mensen, zonder te proberen de aandacht op zich te vestigen. Hij wacht gewoon op het juiste moment. Het vertrouwde gezicht van Shirley Henderson is een grote verrassing. Stralend in een rol tussen de mannen in, als het enige meisje.<br />Het gaat als volgt. Voor Harbour is het geluk dat hij nooit heeft gekend en dat hoor je aan zijn stem als hij zegt: 'Ik ga naar huis met mijn vrouw en mijn dochter.' Hij leeft voor hen. Voor Alice is het de plaats die ze niet kon hebben, een veilig thuis en gezelschap dat ze waarschijnlijk miste.<br />En voor Wilbur is het de herontdekking van een leven dat hij voor niets heeft gegeven. Het is weer voelen <0xE2><0x80><0x93> onder de verkeerde omstandigheden en op de verkeerde plaats, ja, maar voelen <0xE2><0x80><0x93> en het enige wat het leven van ons vraagt, is dat we haar bedanken omdat ze in de wereld is, omdat er niets mooiers is dan in leven te zijn. Nou ja, er is waarschijnlijk maar één ding, maar dat is het leven zelf.
Impressing; what the title proposes, I mean. You can't really expect anything certain with a title like that when you haven't heard about the film or its theme before. The United Kingdom has some good cinema, made with all the effort by people that, with movies like this one, get the shot they wait during their whole lives.<br /><br />Lone Scherfig, a Danish director and Anders Thomas Jensen, his writing partner, have accomplished an original fable about life; love, relationships, family and, wellDeath. The tagline proposes: "The life he wanted to end, was just about to begin", in reference to Wilbur (Jamie Sives), who, when we first meet him, has just tried to kill himself.<br /><br />"It gets more and more humiliating every time I try to do it and I fail", Wilbur tells his older brother Harbour (Adrian Rawlins), as they get out of the hospital. Both of their parents died, but Wilbur suffered his mother's death. He felt it differently and his parents loved him, probably more than they loved his brother.<br /><br />They are different persons. Harbour loves Wilbur and wants to take care of him. They have a bookshop and Wilbur doesn't care about t, but Harbour does. He maintains them both and tries to prevent Wilbur from achieving his only goal: end with his life.<br /><br />One of the magical ideas the movie has is that it won't let that happen. With a beautifully constructed screenplay, the authors and creators put a woman in the brothers' lives; Alice (Shirley Henderson). Harbour meets her first, and tells his brother about her hair and her smile. Wilbur meets her, then, as she saves his life when he was trying toSoon, Harbour and Alice fall in love, and she moves in with them, alongside her daughter.<br /><br />They all seem happy until Wilbur tries it again, so we can meet very realistic characters, as Dr. Horst (Mads Mikkelsen), a psychiatrist with a good heart that's only trying to help, and some women that like Wilbur. But Wilbur doesn't see women, at least not until his brother ends up in the hospital, and he "meets" Alice. We understand the flames of love they feel for each other because the film has made the characters sympathetic until this moment.<br /><br />It's these three people story what turns around, and the performances. I'll try to catch Jamie Sives entire filmography. He is so natural and warm; with that innocent face and look that hides great acting qualities. Adrian Rawlins is very quiet but expressive at the same time, in the correct moments. He's just there as any normal people, without trying to call attentionJust waiting for the moment. The familiar face of Shirley Henderson is a big surprise. Shining in a role between to men, as the only girlYou got to have the presence.<br /><br />It goes like this. For Harbour, it is happiness he never felt, and you can tell because of how he sounds when he says "I'm going home with my wife and daughter". He lives for them. For Alice is the place she couldn't have; a safe home and company she was missing probably.<br /><br />And for Wilbur it is rediscovering a life he gave for done; it's feeling againIn the wrong circumstances and place, yes, but feeling; and the only thing life ask from us is that we thank her for being in the world, because there's nothing more beautiful than being alive. Well there's probably one thing, but that's life itself.