Een van een paar gedenkwaardig afschuwelijke lowbudgetmonsterfilms die aan het eind van de jaren vijftig door Ken Curtis waren geproduceerd. (Ja, _die_ Ken Curtis, van Gunsmoke, Sons of the Pioneers en de westernlegenden van John Ford.) Net als zijn collega 'The Killer Shrews' had deze film een speciale plaats in de harten van alle filmliefhebbers van de eerste klasse, lang voordat MST3K er een poging toe deed.<br />Begin met een paar van de meest onaantrekkelijke plattelandslocaties die ooit in levenloos zwart-wit zijn vastgelegd, en een soundtrack die kennelijk is opgenomen met apparatuur die ultramodern was (in 1929). Combineer dit met sfx met een Gila Monster dat traag door zand en takjes en primitieve miniatuurtjes glibbert. Stir in hotrods, verkeerd begrepen tieners, een DUI-deejay, een would-be-zanger en zijn Franse vriendin, een rock-'n-roll-cd (neem dat maar van me aan: het concept klinkt veel beter dan de werkelijkheid) en een veel te royale portie stadsdronkaard. Voil<0xC3><0xA0>! Je hebt een fabelachtig stuk drive-in-kaas.<br />(Als vreemde bijkomstigheid moet de regisseur Ray Kellog al vroeg hebben besloten dat een van de kenmerkende eigenschappen van de blanke zuidelijke man in dat tijdperk een schijnbaar onweerstaanbare drang is om een van zijn benen op het dichtstbijzijnde voorwerp te zetten. Serieus: de man was verliefd op die pose. Je zou er een geweldig feest van kunnen maken om elke keer dat een knie omhooggaat een slok te nemen! Zorg er alleen voor dat je een chauffeur bij de hand hebt.)<br />Ik zal me niet bezighouden met de plot (voor zover die er is) en de producent is in feite opmerkelijker dan een van de'sterren' van de film.<br /><0x3E> Met een onverstoorbare vastberadenheid om de zaak achter de rug te hebben slaapwandelt Fred Graham, de vroegere westernacteur, slaapwandelend de rol van 'Sheriff Jeff'. Ook Ken Curtis' vroegere collega van de 'Sons of the Pioneers', zanger, muzikant, 'komiek' en voormalige westernacteur 'Shug' Fisher, speelt een ondraaglijke rol als de stadse zuiplap 'Old Man Harris'.<br /><0x3E> Afgezien van die twee lijkt deze film een eind te hebben gemaakt aan de korte carrières van alle andere acteurs die ermee te maken hadden, onder wie Don Sullivan. Jammer eigenlijk, want hij was heel natuurlijk en zelfs charmant in de hoofdrol <0xE2><0x80><0x93> als je de ene echt irritante melodie en de andere zo suikerzoet kunt laten klinken dat diabetici de pleuris moeten krijgen of onmiddellijk de kamer moeten verlaten.<br />Dit is een eersteklas voorbeeld van een film die zo slecht is dat hij goed is. Hij heeft dan misschien niet de bovennatuurlijke, bijna bovennatuurlijke incompetentie van een Ed Wood-film, maar hij weet wel een unieke, maffe en slordige ambiance op te roepen.
One of a pair of memorably awful sub-cheap monster flicks produced by Ken Curtis in the late 1950s. (Yes, *that* Ken Curtis, of Gunsmoke, Sons of the Pioneers, and John Ford Western fame) Like its mate "The Killer Shrews", this one held a special place in the hearts of all grade-Z cinema lovers long before MST3K took their crack at it.<br /><br />Begin with some of the most unappealing rural locations ever captured in lifeless black and white, and a soundtrack apparently recorded with equipment which was state-of-the-art (in 1929). Combine these with sfx featuring a Gila Monster torpidly slithering through sand and twigs and crude miniatures. Stir in hot rods, misunderstood teens, a DUI deejay, a would-be singing idol and his French girlfriend, a rock-and-roll theremin score (trust me: the concept sounds far better than the reality), and a much-too-liberal helping of town drunk. Voila! You have one fabled hunk of drive-in movie cheese.<br /><br />(As an odd side-note, the director Ray Kellog must have decided early on that one of the defining characteristics of the Southern white male of that era is a seemingly irresistible urge to put one of their legs up on the nearest object. Seriously: The guy was in love with the pose. You could make a great party game out of taking a drink every time a knee goes up! Just be sure to have a designated driver.) <br /><br />I won't bother with the plot (such as it is) and the producer is actually more notable than any of the film's "stars".<br /><br />Looking stolidly determined to get the thing over with, long-time Western bit player Fred Graham sleepwalks the role of "Sheriff Jeff". There's also Ken Curtis' old colleague from the "Sons of the Pioneers", singer, musician, "comic" and long-time Western bit player "Shug" Fisher in an excruciating performance as the town lush, "Old Man Harris".<br /><br />Except for those two, though, this movie seems to have terminated the brief careers of every other actor associated with it, including Don Sullivan. Too bad, really, as he was quite natural and even charming in the lead role -- if you can get past one really annoying tune and another so sugary that diabetics should hit the mute or leave the room, immediately.<br /><br />This is a prime example of a movie that's so bad it's good. It may not have the preternatural, almost otherworldly incompetence of an Ed Wood film, but it manages to conjure up a certain uniquely goofy and slipshod ambiance of its own.