Tom Seyr (Romain Duris) is een keurig geklede 28-jarige Parijse pandjesbaas die voor zijn vader (Niels Arestrup) werkt, een sjofele profiteur in de huisvesting. Seyr en zijn armoedzaaiersvriendjes Fabrice (Jonathan Zacca) en Sami (Gilles Cohen) kopen panden op om ze met winst door te verkopen, waarbij ze er met alle mogelijke middelen, inclusief geweld, voor zorgen dat alle krakers worden verwijderd. Als een toevallige ontmoeting Tom de kans biedt net als zijn moeder concertpianist te worden, merkt hij dat het niet zo gemakkelijk is om los te komen van zijn verleden. Jacques Audiard, die acht Césars heeft gewonnen, waaronder die voor beste film en regisseur, is de maker van The Beat That My Heart Skipped, een losjes gebaseerde remake van James Toback Fingers met Harvey Keitel in de hoofdrol. In _Fingers_ speelt Keitel de zoon van een gangster en een concertpianist die heen en weer wordt geslingerd tussen de efficiëntie van zijn vaders beroep en de passie van zijn overleden moeder.<br />_The Beat That My Heart Skipped_ is doorspekt met donkere kleuren om een onheilspellende sfeer te creëren. Maar het is niet alleen de sfeer. De regisseur maakt gebruik van desoriënterende sprongen, bizarre camerastandpunten en een camera die dicht bij de anatomie van het personage wordt gehouden om een koortsachtig tempo en energie te creëren. Romain Duris, een jonge Franse acteur die overloopt van talent en charisma, speelt de strak gespannen Seyr met manische intensiteit. Hij is een oplichter op de onderste verdieping, die restauranthouders die hun rekeningen niet betalen in elkaar slaat en in een huurkazerne ratten loslaat om de krakers te verjagen. Hij lijkt te genieten van de klussen die hij moet doen, maar droomt er nog steeds van concertpianist te worden. Als hij de voormalige concertmeester van zijn moeder (Sandy Whitelaw) tegen het lijf loopt, vraagt hij om een kans op een auditie en neemt dan een tengere Chinese pianolerares (Linh-Dan Pham) in de arm om zijn capaciteiten te beoordelen. Aangezien hij geen Chinees spreekt en zij geen Frans, had de film Read My Lips II kunnen heten. Hij probeert Seyr ervan te weerhouden de piano aan te vallen, alsof hij een huurder een oplawaai geeft, maar hij kan zijn temperament niet in bedwang houden. Hun relatie ontwikkelt zich langzaam, maar barst uit elkaar van frustratie over zijn onvermogen instructies op te volgen of Bachs Toccata te leren. Om het leven nog ingewikkelder te maken heeft hij een verhouding met de vrouw van zijn beste vriend, en hij verleidt ook schaamteloos de vriendin van een gangster. Terwijl hij zijn artistieke gevoeligheid blijft ontwikkelen, voert Seyr de suggesties van zijn vader uit om recalcitrante huurlingen 'op te vangen', waarschijnlijk uit liefde of schuldgevoel, of beide. Hij is erg beschermend ten opzichte van zijn vader en weigert zijn verzoeken niet, hoewel hij weinig respect voor hem heeft als hij hem vertelt dat de vrouw met wie hij van plan is te trouwen een hoer is.<br /><br />Als Seyr erin toestemt Minskov (Anton Jakovlev) te spelen, een Russische maffiabaas die zich niet aan zijn beloftes houdt, is het duidelijk dat hij er tot over zijn oren in zit en begint hij zijn relatie met zijn vader te heroverwegen. Audiard legt de nerveuze intensiteit van het personage vast en brengt de macho subcultuur van Parijs tot leven, maar de film mist elke vorm van warmte. _The Beat That My Heart Skipped_ gaat over keuzes en de bereidheid om je leven een andere wending te geven. De film gaat over Duris' worsteling met verschillende kanten van zijn persoonlijkheid. Hoewel Duris' optreden een fundamentele eerlijkheid uitstraalt, vond ik het moeilijk een gemeenschappelijk menselijkheidsbesef met deze donkere, schimmige man te vinden. Zijn kille, schurende persoonlijkheid en het nodeloze geweld van de film maken het portret van de kunstenaar als jonge gangster moeilijk te aanvaarden. Op de een of andere manier lijken geweld tegen arme mensen en de menselijkheid van Beethoven of Mozart onverenigbaar. Hoewel er veel te bewonderen valt, is het voor mij een film die mijn hart heeft overgeslagen.
Tom Seyr (Romain Duris) is a nattily dressed 28-year old Parisian real estate debt enforcer who works for his father (Niels Arestrup), a sleazy housing profiteer. Seyr and his low-life buddies, Fabrice (Jonathan Zacca) and Sami (Gilles Cohen), acquire property for resale at a profit, making certain by any means necessary including violence that all squatters are removed. When a chance encounter opens the possibility for the opportunity for Tom to become a concert pianist like his mother, he finds that breaking away from his past is not so easy. Winner of eight César awards including best film and best director, Jacques Audiard's The Beat That My Heart Skipped is a loose remake of James Toback Fingers starring Harvey Keitel. In Fingers, Keitel plays the son of a gangster and a concert pianist who is torn between the efficiency of his father's profession and the passion of his deceased mother.<br /><br />The Beat That My Heart Skipped is shot with dark colors to create a mood of foreboding. It is not all atmosphere, however. Audiard uses disorienting jump cuts, bizarre camera angles, and a hand-held camera close to the character's anatomy to create a frenetic pace and energy to spare. Romain Duris, a young French actor loaded with talent and charisma, plays the tightly wound Seyr with manic intensity. He is an operator on the lowest level, beating up restaurant proprietors that are delinquent in their bills and unleashing rats in a tenement to drive out the squatters. He seems to relish the jobs he is asked to do but still dreams of becoming a concert pianist. When he runs into his mother's former concert manager, (Sandy Whitelaw) he asks for the opportunity for an audition, then engages a petite Chinese piano teacher Miao Lin (Linh-Dan Pham) to assess his abilities. Since he does not speak Chinese and she does not speak French, the film could have been called Read My Lips II.<br /><br />Miao is a civilizing influence and tries to stop Seyr from attacking the piano as if he was clubbing a tenant behind in his rent but cannot put a lid on his temperament. Their relationship develops slowly but erupts as both explode in frustration at his inability to follow instructions or master Bach's Toccata. To make life even more complicated, he is having an affair with his best friend's wife, and also brazenly seduces a mobster's girlfriend. While continuing to develop his artistic sensibility, Seyr carries out his father's suggestions to "take care" of recalcitrant payees, presumably out of love or guilt or both. He is very protective of his father and does not refuse his requests, though he has little respect for him, telling him that the woman he is thinking of marrying is a whore.<br /><br />When Seyr agrees to take on Minskov (Anton Yakovlev), a Russian Mafia boss who does not keep his promises, it is clear that he is in over his head and he begins to rethink his relationship with his father. Audiard captures the character's nervous intensity and brings the macho sub-culture of Paris to life, yet the film lacks any semblance of warmth. The Beat That My Heart Skipped is about choices and the willingness to change our direction in life and we relate to Seyr's struggle with different sides of his personality. While Duris' performance rings with a fundamental honesty, I found it difficult to locate a common humanity with this dark, shady man. His cold, abrasive personality and the film's gratuitous violence make this portrait of the artist as a young hoodlum difficult to embrace. Somehow thuggery against poor people and the humanity of Beethoven or Mozart seem incompatible. While there is a lot to admire here, for me it is a film that my heart skipped.