Ik ben geen fan van Doris Day <0xE2><0x80><0x93> er is gewoon iets aan haar wat me irriteert. Maar in deze film gedroeg ze zich heel anders dan in de gebruikelijke Doris Day-films. En de manier waarop ze die ballads zong, breekt je hart. Maar de acteerklus die werkelijk verbijsterend is <0xE2><0x80><0x93> en die me door de jaren heen een fan heeft gemaakt <0xE2><0x80><0x93> is die van James Cagney. Je vraagt je af of hij een ouder had die hem mishandelde, of een oom of iemand die hij intiem had geobserveerd. Want ergens begreep die man iets van een relatie die hem mishandelde en zette dat in zijn spel. Het was absoluut meer dan uitzonderlijk. Hij verdiende op zijn minst een Academy Nominatie. Hij was wreed, verachtelijk, weerzinwekkend, en toch had je het gevoel dat hij tegelijkertijd meelijwekkend, triest en pathetisch was. Het was een uiterst complexe voorstelling. Toen ik als tiener 'Love Me Or Leave Me' zag, kon ik de subtiliteit van zijn acteerwerk niet waarderen. Pas toen ik het vele, vele jaren later zag en een groot deel van mijn leven achter de rug had, begreep ik de ware omvang van zijn optreden.
I am NOT a fan of Doris Day - there is just something about her that annoys me. But in this movie she acted very different from the usual Doris Day movie. And the way she sang those ballads breaks your heart. But the acting job that truly amazes - and has through the years made me a fan - is that of James Cagney. One wonders if he had a parent that was abusive or an Uncle or someone he had intimately observed. Because from somewhere that man understood something about an abusive relationship and put it in his performance. It was positively beyond extraordinary. He deserved an Academy Nomination at the very least. While he was cruel, vile, despicable, certainly repulsive and yet you felt at the same time he was pitiful, sad, pathetic. It was an extremely complex performance. When I saw "Love Me Or Leave Me" as a teenager I didn't appreciate the subtlety of his acting. It wasn't until I saw it many, many years later and had gone through a lot of living that I comprehended the true magnitude of his performance.