Een van de dingen die veel films tegenwoordig ontberen, zijn de kleine details en dingen die in het dagelijks leven gebeuren <0xE2><0x80><0x93> en hoe we door middel van kleine visuele aanwijzingen meer over de personages te weten kunnen komen dan door de grote hamer van de dialoog die tot uitleg leidt.<br />In de scène waarin de personages naar de dia's van de reis naar Washington kijken, bijvoorbeeld: aan het eind zijn er twee foto's met het personage van Streep en Ron Silver. Op de tweede foto leunt ze een beetje tegen hem aan. Dat kleine beetje lichaamstaal stelt ons voor een raadsel <0xE2><0x80><0x93> en ook voor het personage van Kurt Russell. Plotseling trekt hij zijn arm weg van die van Streep en opeens is ze zich ervan bewust dat er iets mis is. Het zit allemaal in het onuitgesprokene. In een voorafgaande scène pakt ze de andere man op, of ze gaat met hem naar bed, of ze liegt zelfs tegen Kurt Russell. Het past precies bij deze scène, en de kijker krijgt samen met Kurt te horen dat ze hem ontrouw is geweest <0xE2><0x80><0x93> wat ook iets meer over deze persoon, Karen Silkwood, prijsgeeft.<br />Ze is geen perfecte heldin <0xE2><0x80><0x93> ze is wispelturig, onverantwoordelijk, impulsief en vrijblijvend <0xE2><0x80><0x93> dus de vraag wordt: waarom is ze veranderd? Waarom heeft ze haar leven op het spel gezet toen ze eindelijk begreep wat de risico's waren? En hoe gaat Kurt Russell in het reine komen met deze veranderde persoon op wie hij verliefd is, aangezien hij gewoon een man is die weet hoe hij een auto moet repareren zonder de wereld te redden? Kijk naar de geïnspireerde aanwijzingen van Mike Nichols; hij snijdt zelden midden in een scène af. Veel van het acteren van Kurt, Cher en Meryl gebeurt in één keer. Dat is echt goed acteren en regisseren.<br />Een goede dialoog in een film is als je weet wat er gebeurt zonder dat het wordt gezegd. Ga niet het eerste uur snel vooruit <0xE2><0x80><0x93> let echt goed op en zie hoeveel je leert van de kleine details die je kijk op de film verrijken.
One of the things that many movies are missing these days are the small details and things that happen in everyday life - and how we are able to learn about characters through small visual clues rather than the large hammer of exposition-driven dialogue.<br /><br />For instance, in the scene where the characters are looking at the slides of the trip to Washington: towards the end are two photos with Streep and Ron Silver's character. In the second photo, she leans into him a little bit. That tiny bit of body language makes us wonder - and Kurt Russell's character too. He suddenly moves his arm from around Streep's and suddenly she's aware that something's wrong. It's all in the unspoken. There isn't a preceding scene where she picks up the other guy, or goes to bed with him or even lies to Kurt Russell. It just cuts to this scene, and we the viewer learn along with Kurt that she's been unfaithful - which also reveals a little more about this person Karen Silkwood.<br /><br />She's not a perfect hero - she's flighty, irresponsible, impulsive and non-committal - so the question becomes, why did she change? Why did she risk her life when she finally truly understood the risks? And how does Kurt Russell come to terms with this changed person he is in love with, given that he is just a guy who knows how to fix a car not save the world?<br /><br />Watch Mike Nichols' inspired direction; he rarely cuts away in the middle of a scene. A lot of Kurt, Cher and Meryl's acting happens all in one take. *That's* truly good acting and directing.<br /><br />Good dialogue in a film is in knowing what's happening without it being said. Don't fast forward the first hour - really pay attention and see how much you learn from the small details that will enrich your viewing of this film.