Nu ik dit voor de derde keer heb gezien, moet ik er niet aan denken wat Jusy Garland allemaal heeft moeten doormaken om ons te amuseren en te vermaken. Judy kreeg het applaus, de studio's kregen het geld en het publiek werd vermaakt, maar tegen welke prijs? Zou Judy beter af zijn geweest als serveerster in St. Paul Minnesota, getrouwd met de apotheker op de hoek? Zou ze het toneel hebben verruild voor een normaal leven, vrij van de pillen en de medicijnen die haar van brandstof voorzagen en haar uiteindelijk een vroege dood bezorgden? Je blijft jezelf maar afvragen of ze ooit echt gelukkig is geweest. Kijk naar de foto's van haar met haar kinderen en het lijkt er echt op dat ze heel gelukkig zou zijn geweest als moeder. Ik ben dol op dit soort biodocumentaires, omdat je meer te zien krijgt dan alleen wat er op het scherm te zien is of wat er in People wordt gelezen. Dit is een vrij goede dokter, hoewel sommige dingen worden weggelaten of onderbelicht (haar vader en haar seksuele geaardheid), maar voor die details kun je altijd een biografie van Garland lezen; in boeken krijg je niet de filmfragmenten die je in de serie te zien krijgt.<br />Louis B. Mayer krijgt de slechterikenbehandeling. Maar zou MGM net zo succesvol zijn geweest zonder Mayer die de beslissingen nam die hij nam? Zouden de films waar we allemaal van houden net zo goed zijn geweest als ze zonder hem waren geweest? Ja, Mayer had niet altijd de beste belangen van het talent voor ogen, maar nogmaals, is dat de prijs van het succes?<br />Zo iemand als Bette Davis was sterk genoeg om tegen het studiosysteem te vechten en te winnen, maar Judy, die jonger was en werd gedomineerd door haar moeder en Mayer, was nooit sterk genoeg geweest om op te komen voor wat voor Judy het beste was. Maar net als Bette leek ze nooit te weten hoe ze een echtgenoot moest kiezen. Als iemand het vangnet van een goed huwelijk nodig had, dan was het Garland.<br />Het treurigste moment voor mij was toen ze werd ontslagen bij Annie Get Your Gun. De studio zette haar zo onder druk dat ze uiteindelijk bezweek. MGM liet haar leegbloeden en nam het haar vervolgens kwalijk dat ze geen bodemloze tank vol gas was.<br />Isabel Keating doet het fantastisch als Garland, door uit Garlands eigen geschriften voor te lezen. Aangezien Garland nooit de kans heeft gekregen haar autobiografie openbaar te maken, komt dit er het dichtst bij in de buurt.<br />Voor iedereen die zich afvraagt wat Judy had, is dit een goede inleiding. De discussie over de natuur versus de opvoeding krijgt veel stemmen, aangezien Judy met haar talent de bliksem in een fles heeft opgevangen, maar haar zussen waren nooit van haar niveau.<br />Als ze op 47-jarige leeftijd (godallemachtig, 47) overlijdt, heeft ze een erfenis van amusement achtergelaten die in zo'n relatief korte tijd door niemand is geëvenaard. Maar als haar doel altijd was ons te vermaken, zijn wij dan deels verantwoordelijk voor haar vroegtijdige dood? Zouden we haar films en liedjes opgeven als dat betekende dat ze een normaal en lang leven had geleid? Rust in vrede, Judy.
Having watched this for the third time, it kills me to think what Jusy Garland went through to amuse and entertain us. Judy got the applause and the studios got the money and the public was entertained, but at what price? Would Judy have been better off being a waitress in St. Paul Minnesota married to the corner pharmacist? Would she have traded the stage for a normal life free of the pills and drugs that fueled her and ultimately led her to an early death? You keep asking yourself, was she ever really happy? Watch the pictures of her with her babies and it sure seems she would have been very happy just being a mom.<br /><br />I love bio documentaries such as these because you see more than just what is on the screen or read in People magazine. This is a pretty good doc though some things are left out or underplayed (her father and husbands sexual orientation) but you can always read a Garland biography for those details; books don't give you the film clips the show does.<br /><br />Louis B. Mayer gets the bad guy treatment. But would MGM have been as successful as it was without Mayer making the decisions he did? Would the movies we all love have been as good as they were without him? Yes, Mayer did not always have the best interests of the talent in mind, but again,is this the price of success?<br /><br />Sonmeone like Bette Davis was strong enough to fight the studio system and win, but Judy, being younger and dominated by her mother and Mayer, never was strong enough to stand up for what was best for Judy. But like Bette, she never seemed to know how to pick a husband. If anyone needed the safety net of a good marriage, it was Garland.<br /><br />The saddest part for me was when she got fired from Annie Get Your Gun. The studio was pushing her so hard that she eventually cracked. MGM bled her dry and then blamed her for not being a bottomless tank of gas.<br /><br />Isabel Keating does a great job impersonating Garland, reading from Garland's own writings. Since Garland never got to publish her autobiography, this is the closest we get.<br /><br />For anyone that questions what Judy had, this is a good primer. The great nature vs. nurture debate gets a big vote for nature since Judy caught lightning in a bottle with her talent but her sisters never were close to her level. <br /><br />When she dies at the age of 47 (47 for goodness sake) she left behind a legacy of entertainment that is unmatched by anyone over such a relatively short time. But if her goal was always to entertain us, are we partly responsible for her early death? Would we give up her movies and songs if it meant she would have lived a normal and long life? Rest In Peace, Judy.