Sandra Dee, van alle mensen, portretteert de bedreigde hoofdpersoon, een studente die verleid wordt door de hypnotische(..) sleutelwoorden) spreuken van Dean Stockwell, die de poort wil openen om 'de ouden' uit een andere dimensie te bevrijden en die de Necronomicon nodig heeft, in het bezit van professor Ed Begley, die de campussen afstruint om lezingen te geven over de inhoud en oorsprong van het boek. Hij wil Dee gebruiken als offer aan de demonengoden op de ruïnes van een oeroud alter ego. Sam Jaffe speelt de rol van de geschifte grootvader van Stockwell en Lloyd Bochner is de dorpsdokter die Begley in vertrouwen neemt om Stockwell te weerhouden van wat hij van plan is met betrekking tot de goden die wachten tot ze zich weer in onze wereld en in Dee's seksleven kunnen mengen! Ik vond de film heel sfeervol (voornamelijk de eerste 45 minuten), maar het einde is sh!T. Vond de soundtrack van Les Baxter prachtig, hoewel die soms op de achtergrondmuziek van een aflevering van Scooby Doo lijkt. Mijn favoriete scène heeft een camera die uitkijkt vanuit een graftombe na de dood van een bepaald personage, terwijl Stockwell een rituele ceremonie probeert uit te voeren. De nachtscènes aan het eind, als een groep boze dorpelingen, achter Begley en Bochner aan, wordt aangevallen door een wezen (dat zich losmaakt uit een afgesloten kamer in het huis van Jaffe en Stockwell) in het bos, maakten me gek. Ik zie verdomme helemaal niets, tenzij de regisseur die kleurenschema's loslaat die zo luidruchtig werken als het 'zicht' van het monster wanneer het met mogelijke slachtoffers te maken heeft. En het gezicht tussen Begley en Stockwell terwijl Gidget de offerknaap in orgiastische staat (onder invloed van hypnose, hoewel je dat ook als een beschrijving van Dee's optreden zou kunnen gebruiken) neerlegt, is lachwekkend. Ik vond de openingssequentie van de animatiefilm prachtig. Gezien het feit dat dit een AIP-productie is, was ik teleurgesteld. Soms was het een stemming die interessant was, andere keren was het pijnlijk saai.
Sandra Dee, out of all people, portrays the endangered protagonist, a college student seduced by the hypnotic(..key word)charms of warlock Dean Stockwell who wishes to to open the gateway for unleashing "the old ones" from another dimension and needs the Necronomicon, in possession of Professor Ed Begley who tours campuses lecturing on the book's content and origins. He wishes to use Dee as a sacrifice to the demon gods on the cliff-side ruins of an ancient alter. Sam Jaffe hams it up as the loony grandfather of Stockwell and Lloyd Bochner is the village doctor Begley confides in to stop Stockwell from what he plans to do regarding the gods which await re-entry into our world and to Dee, sexually! I found the film, at times quite atmospheric and moody(..mainly the first 45 minutes), but the ending is sh!T. Loved the score by Les Baxter, although it seems, at times, to resemble the background music of a Scooby Doo episode. My favorite shot has a camera looking out from a burial plot after the death of a specific character as Stockwell attempts to perform a ritualistic ceremony. The film's night sequences at the end as a band of angry villagers, following behind Begley and Bochner, are attacked by a creature( that looses itself from a locked room in Jaffe and Stockwell's home), within the woods drove me nuts..you can't see a damn thing unless the director lets loose those color schemes which operate loudly as the monster's "sight" when it confronts possible victims. And, the face off between Begley and Stockwell as Gidget lays on the sacrificial alter in orgiastic(..under an induced hypnotic state, although one might use that as a description of Dee's performance)bliss is laughable. I loved the opening animated credits sequence. Considering this is an AIP production, I was disappointed. At times moody and interesting, other times painstakingly dull.