Wat we hier hebben, is geen gebrek aan communicatie. En wat we hier hebben, is, om precies te zijn, geen film.<br />Daarom heeft het geen zin namen te huren om feiten en meningen te spuien in dit ding, 'film'. Ik geloof niet dat ik ooit zo'n verschrikkelijke verspilling van talent (de arme verwaarloosde acteurs) heb gezien. Dit 'ding' is een geschiedenisles, met een nagerecht van filosofie (die bovendien oudbakken is) en een dramatisch einde dat aan de laatste vier minuten is geplakt. Maar het is geen film. Het was geen drama, zoals in de categorie 'categorie' werd gesuggereerd, maar het laatste stilstaande beeld maakte het voor mij tot een komedie - het bevroren gezicht van John Malchovich, de aftiteling... Ik kon het niet.' Ik hield op met lachen, ging naar het terras en zei tegen mijn man: 'Ik heb net de slechtste film gezien die ik ooit heb gezien.'
What we have here is not a failure to communicate. And what we have here, more to the point - is not a movie.<br /><br />Therefore, there is no point to hiring names to spout fact and opinion in this thing, "movie". I don't believe I've ever seen such a terrible waste of talent (the poor neglected actors). This "thing" is a history lesson, with an after dinner philosophy mint (stale at that) and a dramatic ending pasted on the last four minutes. But it ain't a movie. It wasn't a drama, as suggested in category, but the last freeze frame qualified it as a comedy for me - John Malchovich's frozen face of shock, credits roll...I couldn't stop laughing, went out on the back deck, and told my husband "I just saw the worst movie I think I've ever seen".