Voor het geval je je afvraagt waarom Roger Corman de verhaallijn van de Duitse SF-films die hij kocht heeft geschrapt, dit is er een in zijn oorspronkelijke vorm! Deze film staat in de meeste opzichten op één lijn met Dr. Who uit Tom Baker. Processhots, modellen, special effects zijn allemaal vrij elementair. De regie is erg traag en het verhaal voorspelbaar. Zoals in veel tv-ruimteopera's landen onze ontdekkingsreizigers te midden van mensachtige buitenaardse wezens, van wie de meesten tot slaaf zijn gemaakt door een gemene tiran. Gelukkig spreken ze de taal van de ontdekkingsreizigers, in dit geval Duits. Maar in plaats van Ming the Merciless, lijkt het meer op Krankzinnig. Onze tiran beschikt over een leger van ongeveer twintig man, geen echte wapens behalve handvuurwapens, geen doodsstralen, geen monsters, nada! Zelfs zo gemeen is hij niet. Goed, hij maakt voor de paar dozijn inboorlingen van de planeetmijn wat mineralen of iets dergelijks met pikhouwelen en schoppen, maar er zijn geen bloedbaden of echte kwade daden. Zijn gewelddadigste daad is dat hij een razende woedeaanval krijgt en zijn eigen slaapkamer kort en klein slaat.<br />Technisch gezien was Blakes Zeven veel beter. De geluidseffecten en ook een deel van de achtergrondmuziek zijn gewoon oscillators die op verschillende frequenties WOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO opstarten. Het raketschip dat onbestuurbaar wordt wordt op een slimme manier voorgesteld door rode lichten te laten knipperen en de camera heen en weer te laten kantelen. De controlekamer zit vol met grote controlelichten die allemaal tegelijk knipperen en niets betekenen. Gezien de afmetingen van de controlekamer moet het raketschip ongeveer 600 voet hoog zijn. Er is nooit uitgelegd hoe mensen in en uit deze wolkenkrabber van een ruimteschip kunnen komen.<br />De hele bevolking van de planeet schijnt uit ongeveer 75 mensen te bestaan. Er zijn geen steden, geen fabrieken, ze laten zelfs nooit het paleis van de tiran van buitenaf zien. Er is alleen maar een kleine mijn, uitgerust met negentiende-eeuwse apparatuur. Alle mannen schijnen in de mijn te werken en alle vrouwen dansen de hele dag voor zijn vermaak op het gazon voor de leiders. Wat eten de mensen? In tegenstelling tot Flash wordt de situatie van de tiran/slaven/heldhaftige ruimtereizigers/etc. niet opgelost aan het eind van de film. Je zou heel goed kunnen vragen of er nog een film is die op de een of andere manier niet is vertoond. <br /><0x3E> Oké, misschien is het niet eerlijk om zo'n film te distribueren, aangezien de communistische filmindustrie een hoop problemen moet hebben gehad. Maar als zo'n prutser uit 1965 van American International was gekomen, zouden de critici er een flinke draai aan hebben gegeven. Hij is te saai en te saai om een verloren gewaand juweel te zijn en niet maf genoeg om een cultklassieker te zijn. Als ik dit soort dingen moest zien als ik naar de film ging, had ik misschien ook wel geprobeerd om het land te ontvluchten!
In case you wondered why Roger Corman scrapped the story line of German SF films he bought, watch one in its original form! This film is on par with Tom Baker era Dr. Who shows in most respects. Process shots, models, special effects are all pretty basic. Direction is very slow and the story predictable. Like many TV space operas, our explorers land amongst humanlike aliens, most of whom are enslaved by a mean tyrant. Fortunatly, they speak the explorers language, in this case, German. But instead of Ming the Merciless, its more like Clueless. Our tyrant boasts an army of about 20 guys, no real weapons except handguns, no death rays, no monsters, nada! He isn't even that mean. True, he makes the couple dozen natives of the planet mine some minerals or something with picks and shovels but there are no massacres or real evil deeds. His most violent act is to throw a hissy fit and trash his own bedroom.<br /><br />Technically, Blakes Seven was way better. The sound effects and some of the background music as well are just oscillators going WWWWOOOOOO at different frequencies. The rocketship going out of control is cleverly suggested by flashing red lights and tilting the camera back and forth. The control room is full of big pilot lights all flashing in unison and signifying nothing. Considering the size of the control room set, the rocketship must be about 600 feet tall. It's never explained how people get in and out of this skyscraper of a space ship.<br /><br />The entire population of the planet appears to be around 75 people. There are no cities, no factories, they never even show the tyrant's palace from the outside. There is only a little mine, equipped with 19th century style hardware. All the men apparently work in the mine and all the women dance on the leaders lawn all day long for his amusement. What do the people eat? Unlike Flash, the situation of tyrant/slaves/heroic space explorers/etc. is not resolved at the end of the film. You may well ask if there is another reel that somehow didn't get shown.<br /><br />OK, maybe its unfair to dis a movie like this since the Communist film industry must have had a lot of problems. But if a clunker like this came from American International back in 1965 the critics would have panned it brutally. Its too dull and boring to be a lost gem and not wacky enough to be a cult classic. If I had to see stuff like this when I went to the movies I might have tried to tunnel out of the country too!