Let maar niet op mijn lage waardering. Dit is echt een heel goede film.<br />Terwijl de eerste DEATHSTALER-film hem met een uitgestreken gezicht speelde (wat het veel gemakkelijker maakte om er de draak mee te steken), is deze tweede aflevering van de serie van begin tot eind een lachertje. Ik moest er wel even hard om lachen (of soms zelfs nog harder) als bij de eerste, hoewel het plezier dat ik aan DEATHSTALER II beleefde misschien iets minder, hoe zal ik het zeggen... bevredigend was? Want we worden tenslotte geacht om met deze te lachen, en als het op humor aankomt, is het zo stom als het maar kan. Maar toch, daar is niets mis mee, denk ik. En om alles vanaf het begin glashelder te maken, begint de pret al op een zeer verbale manier, vlak voor de aftiteling, als het kwaadaardige zwaardliefje Rozijntje roept: 'Ik zal wraak nemen! En Doodsjager ook!' en dan zoef, het 'doodsjager twee'-logo verschijnt. Briljant.<br />De pret wordt nog steeds voor een deel bepaald door onbedoelde gebeurtenissen, zoals scènes die abrupt beginnen en eindigen, een achtervolgingsscène op paarden, mensen die eindeloos over hetzelfde stuk van de weg lijken te rijden, stockbeelden van de eerste Doodsjager (met een andere look, makkelijk te herkennen) in dit vervolg gestopt om zinloze redenen, et cetera. Een andere reden voor onbegrijpelijk gegrinnik komt uit de ondertitel van de film. Die luidt: DUAL OF THE TITANS, ondersteund door knetterende vlammen... Welke titanen? Wie? Waar zijn ze? En als de openingscredits niet genoeg waren om ons grijnzend of stom kwijlend naar deze film te laten kijken, wacht dan maar tot de eindcredits beginnen te rollen. Die laten ons een handvol bloopers zien, soms zelfs ondersteund door malle voice-overs. Die bloopers zullen waarschijnlijk alle hersencellen doden die je nog hebt na het zien van DEATHSTALKER II: DUAL OF THE TITANS! (Welke titanen?)<br />De voorstellingen van de hele cast zijn deze keer inderdaad opzettelijk kitscherig. De meeste acteurs gebruiken een hedendaagse taal die volkomen ongeschikt is voor een zwaard- en tovenarijfilm. Vooral onze held (John Terlesky) schijnt zich daar buitengewoon goed bij te vermaken. Blonde Barbie-pop Monique Gabrielle (in een dubbele rol, nota bene) was net zo pijnlijk als grappig, toen hij haar haar tekst zag opzeggen en heel erg zijn best moest doen om de juiste komische noot (of gemene noot, wat dat aangaat) te raken wanneer dat nodig was. En heeft John Lazar (van Russ Meyers ONDER DE VALLEY VAN DE DOLLS-beroemdheid) zich ooit eerder in zijn leven zo belachelijk idioot gedragen? Wat passend is voor deze slapstickfiguren, is het feit dat ze allemaal lijken rond te rennen op decors van karton of piepschuim. Met andere woorden: echte kunstwerken.<br />Natuurlijk biedt Dodespoor II genoeg vrouwelijk oogverblindends. In dit stuk worden lukraak kloppers en billen uitgebeeld (bedankt, Jim Wynorski). Soms maken ze voor dat doel gebruik van oude filmbeelden, maar gelukkig is er ook nieuwe boezem te zien. Vooral de seksscène tussen Doodsbode en boze prinses Evie is zo gekunsteld als maar kan. Het naakte meisje dat (in het begin) in dat volslagen achterlijke kroeggevecht danst, is ook heel grappig. Haar dansvaardigheden waren beperkt tot 'wiebel wiebel wiebel & shake' en 'duck' als een over haar hoofd gesmeten bierpul over haar hoofd vliegt. Nu we het toch over achterlijke scènes hebben, bereikt de film een absoluut dieptepunt in het midden van een g<0xC3><0xAA>nante worstelscène die veel te lang duurt. Het is Doodsbode vs Utterly Vet Grillig Barbaars Ding. Ik denk dat dat genoeg zegt. Maar je moet Jim Wynorski toch een beetje krediet geven: hij heeft de eerste DEATHSTALER-film echt gezien en begrepen. Hij heeft een aantal elementen uit de eerste film overgenomen (karakteristieken van de 'held', de naaktheid...) en ze vergroot, benadrukt en voornamelijk gespoofd (een van de vele voorbeelden hiervan is Warthog-Brute die terugkeert voor een malle camee). Dus hij doet zijn best om het de kijkers naar de zin te maken en slaagt daar voor het grootste deel ook in. Zelfs die ongepaste westernvibe is bij tijd en wijle aanwezig in de soundtrack van de film. En moet je dat ene, trommelvliesdoorborende geluidsmonster eens horen, dat gedurende de hele film talloze malen wordt gebruikt. Het gaat van'shreeeeeeeee!!!'... Wat was daarmee aan de hand? Andere hoogtepunten bevatten scènes waarin Wynorski's onverklaarbare manier van filmen duidelijk naar voren komt. In een van de scènes zitten Sluiper en Reena op een paard en proberen ze te ontsnappen aan een stel schurken die voortdurend pijlen op hen afschieten. De schurken schieten gewoon zonder te mikken en de scène zit vol met schijnbaar zinloze explosies. Het is net zoals Wynorski tegen de pyrotechnici zei: 'Als ik "Actie!" roep, worden jullie helemaal gek, oké? Het kan me niet schelen hoe jullie het doen, als jullie maar zorgen dat je alles opblaast!' En dat deden ze.<br />Een andere favoriete scène van me (en ook een zinloze), is die met de zombies op de groene begraafplaats. Ik weet niet waarom of hoe het komt dat deze begraafplaats helemaal groen is, maar het is zo. Kijk maar: overal groene graven. Schitterend. Ik denk het wel.' Het is allemaal alleen maar het bewijs dat DEATHSTALKER II een van de vele successen is van een geniale filmmaker. Kijk dus nog maar eens naar meer Wynorski-films. Bedankt voor het luisteren, en ik ga me mentaal voorbereiden op de derde aflevering, ongetwijfeld weer een episch verhaal van verbijsterende barbaarse fantasie, genaamd DEATHSTALER AND THE WARRIORS OF HELL. Helaas werd die niet geregisseerd door Jim Wynorski.
Nevermind my low rating. This is a really good movie.<br /><br />While the first DEATHSTALKER movie played it with a straight face (making it a much easier movie to poke fun at), this second installment in the series is tongue-in-cheek all the way. It did make me laugh as hard (or perhaps even harder at times) as with the first one, though maybe the enjoyment I got out of DEATHSTALKER II might be a bit less, how shall I put it... satisfying? Because after all, we're supposed to laugh with this one, and when it comes to the humor, it is as dumb as it gets. But still, nothing too wrong with that, I suppose. And to make things crystal clear from the get-go, the fun already starts in a most verbal way, just before the opening credits, when evil sword-wench Sultana shouts "I will have my revenge! And Deathstalker too!", and then whoosh, the "Deathstalker two" title-logo comes on. Brilliant.<br /><br />Part of the fun still comes from unintentional events, like scenes starting and ending abruptly, a chase-scene on horses were people just seem to be riding the same part of the road endlessly, stock footage from the first DEATHSTALKER (with a different look, easy to spot) inserted in this sequel for pointless reasons, etc. Another reason for incomprehensible chuckles comes from the movie's subtitle. It reads DUAL OF THE TITANS, supported by crackling flames... What titans? Who? Where are they? And like if the opening-credits weren't enough to make us reflect on this movie in a grinning or dumbly drooling fashion, then wait until the end-credits start to roll. They show us a handful of bloopers, at times even supported by silly voice-overs. Those bloopers are likely to kill off any braincells one might still have after viewing DEATHSTALKER II: DUAL OF THE TITANS! (Which titans?)<br /><br />The performances of the whole cast, this time, are indeed deliberately campy. Most actors handle a contemporary language completely unsuitable for a swords & sorcery film. Especially our hero (John Terlesky) seems to be exquisitely enjoying himself doing so. Blond Barbie-doll Monique Gabrielle (in a double-role, no less) was as painful as she was funny, watching her deliver her lines trying very hard to strike the right comical note (or vicious note, for that matter) when called for. And has John Lazar (of Russ Meyer's BEYOND THE VALLEY OF THE DOLLS fame) ever acted so laughably idiotic before in his life? Fitting for these slapstick characters, is the fact that they all seem to run around on sets made out of cardboard or styrofoam. In other words: real works of art.<br /><br />Of course, DEATHSTALKER II offers enough female eye-candy. Knockers and buttocks are displayed quite randomly in this one (thank you, Jim Wynorski). Sometimes they use stock footage from the first movie for this purpose, but thankfully there's new boobage to behold too. Especially the sex-scene between Deathstalker and evil princess Evie is as gratuitous as can be. The one naked girl dancing in that completely retarded bar-fight (at the beginning) was quite funny too. Her dancing skills were limited to 'wiggle waggle, bounce & shake' and 'duck' when a hurled brew-holder comes flying over her head. Now that we're talking retarded scenes anyway, the movie reaches an absolute lowest point in the middle during an embarrassing wrestling scene that goes on for way too long. It's Deathstalker vs Utterly Fat Growling Barbaric She-Thing. I think that says enough.<br /><br />But you have to at least give Jim Wynorski some credit: He really watched and understood the first DEATHSTALKER movie. He took several elements of the first film (characteristics of the 'hero', the nudity,...) and enlarged, emphasized and mainly spoofed them (out of the many examples of this, Warthog-Brute returning for a silly cameo is one of them). So at least, he aims to please and for the bigger part also succeeds. Even that inappropriate western-vibe is, at times, again present on the movie's soundtrack. And will you check out that one, eardrum-piercing sound-sample, used numerous times throughout the movie. It goes "shreeeeeeeuw!!!"... What was up with that? Other highlights include scenes distinctively showing Wynorski's inexplicable ways of film-making. One scene has Stalker and Reena on a horse, trying to escape some villains repeatedly shooting exploding arrows at them. The villains just shoot without aiming and the scene is packed with seemingly pointless explosions. It's like Wynorski just said to the pyro-technicians "When I yell action, you guys go nuts, okay? I don't care how you do it, just make sure you blow the hell out of everything!". And so they did.<br /><br />Another favorite scene of mine (and another pointless one it is), is the one with the zombies at the green cemetery. I don't know why or how this cemetery is all green, but it is. Just look at it: Green graves all over the place. Magnificent. I guess it's all just proof that DEATHSTALKER II is one in a row of many successes by a genius film-maker. So, watch more Wynorski films is the main message here. Thanks for listening, and I'm off to prepare myself mentally for entering the third installment, undoubtedly yet another epic tale of mind-boggling barbaric fantasy, called DEATHSTALKER AND THE WARRIORS FROM HELL. Unfortunately, it was not directed by Jim Wynorski.