De _Deep Six_ maakte als kind grote indruk op me. (Ik kan me niet herinneren dat ik sindsdien meer dan een paar fragmenten heb gezien.) In die tijd waren de Tweede Wereldoorlog-films groot, net als de middagmatinees. Nadat we dit hadden gezien, veranderden we de boom achter het huis van een vriend in een commandotoren van een onderzeeboot, waardoor we uren en uren konden spelen.<br />Twee scènes herinner ik me vooral.<br />Een ervan is wanneer de Japanners, onder het voorwendsel dat ze zich op het strand moeten overgeven, een machinegeweer op de rug van een van hun soldaten verbergen. Plotseling buigt hij zich voorover en de man achter hem opent het vuur met het machinegeweer en maait de hulpeloze en goedgelovige yanks neer. En natuurlijk is de belangrijkste scène die waarin de gewetensbezwaarde, gespeeld door Alan Ladd, eindelijk zijn pistool afvuurt om zijn medesoldaten te verdedigen.<br />8 van de 10 voor de dierbare herinneringen aan de jeugd...
THE DEEP SIX made a big impression on me as a kid. (I don't recall seeing more than bits and pieces since then.) At that time, World War II movies were big, as were afternoon matinees. After watching this we turned a friend's backyard tree into a submarine conning tower, which gave us hours and hours of play.<br /><br />Two scenes I particularly remember:<br /><br />One is when the Japanese, on the pretext of surrendering on a beach, have a machine gun hidden on the back of one of their soldiers. Suddenly he bends over and the guy behind him opens fire with the machine gun, mowing down the helpless and gullible Yanks.<br /><br />And of course the key scene is when the conscientious objector, played by Alan Ladd, finally fires his gun in defense of his fellow soldiers.<br /><br />8 out of 10 for the fond memories of youth....