Steve Buscemi is al heel lang een van de toonaangevende karakteracteurs in de filmwereld; zijn cv leest als een echte Who's Who van interessante, complexe personages die door het hele scala van psychopathische huurmoordenaars tot gewone mensen gaan, en die hij stuk voor stuk levendig tot leven heeft gebracht in de ene na de andere film. En of een bepaald project nu een succes of een flop is, Buscemi is altijd goed, en je kunt er altijd op rekenen dat hij iets extra's toevoegt aan een bepaalde film, zoals in _Trees Lounge_, een aangrijpend drama waarin hij niet alleen de hoofdrol speelt, maar waarin hij ook zijn debuut maakt als schrijver/regisseur <0xE2><0x80><0x93> en dat is een indrukwekkend debuut. <br /><0x3E> Tommy Basilio (Buscemi) is een werkloze monteur die alleen woont boven een bar die Trees Lounge heet in Long Island, New York. Hij heeft meer dan een beetje pech; niet alleen is hij zijn baan kwijtgeraakt, maar zijn zwangere vriendin Theresa (Elizabeth Bracco) heeft hem kortgeleden gedumpt voor zijn voormalige baas, Rob (Anthony LaPaglia). Hij wil zijn leven weer op de rails krijgen, maar hij lijkt niet te weten waar hij moet beginnen, en de garages waar hij heeft gesolliciteerd slaan zijn deur niet bepaald in om hem aan te nemen. Dus neigt hij naar de Bomen, waar hij tenminste in contact kan komen met anderen die zich in situaties bevinden die niet helemaal verschillen van de zijne, zij het in verschillende stadia en om verschillende redenen. Maar ze hebben allemaal één ding gemeen: het zijn mensen die gewoon proberen de dag door te komen; ze proberen het leven door te komen. Als ze er maar achter kunnen komen hoe het allemaal in elkaar zit.<br />Met deze film bewijst Buscemi dat hij meer is dan alleen een getalenteerde acteur, hij is een ware kunstenaar in elke betekenis van het woord, met als medium de film. Hij heeft een oog voor detail dat zijn inzicht in de menselijke natuur aanvult en hem in staat stelt zijn materiaal op een effectieve manier naar het scherm te vertalen. Zijn personages zijn fijn getekend en complex, en bij elk van hen slaagt hij erin de stereotypen te omzeilen die een omgeving als deze zich gemakkelijk zou kunnen veroorloven (en ongetwijfeld zou doen, in mindere handen). Zelfs bij de minder belangrijke personages geeft hij je kort en bondig genoeg van wie ze zijn om je in staat te stellen onder de oppervlakte te kijken en te weten hoe ze in elkaar zitten. En hij doet het fantasievol <0xE2><0x80><0x93> door een kamer te vullen met foto's of voorwerpen die weerspiegelen wie een bepaalde persoon is, bijvoorbeeld, of simpelweg door zijn camera op iemands gezicht te richten en die extra beweging toe te staan die de kijker een veelzeggende glimp geeft van wat er achter de ogen van een personage schuilgaat. Buscemi heeft een aangeboren gevoel voor hoe hij moet overbrengen wat hij probeert te zeggen, en dat doet hij op een miljoen verschillende subtiele en scherpzinnige manieren. Simpel gezegd: hij weet hoe het werkt <0xE2><0x80><0x93> inclusief hoe hij zijn acteurs zover kan krijgen dat ze doen wat hij wil <0xE2><0x80><0x93> en hij presenteert het allemaal met een tempo en een timing die precies kloppen.<br />In Tommy creëert Buscemi een personage aan wie velen zich op verschillende niveaus zullen kunnen inleven en identificeren. Om te zeggen dat Tommy een loser is, zou te simplistisch zijn, want het personage is te complex om alleen op die omschrijving af te gaan. Tommy is een gewone arbeider, hij heeft pech, en net als zoveel mensen in het echte leven kan hij het allemaal niet bevatten, kan hij er niet achter komen hoe het 'leven' in elkaar zit. En dat is wat Buscemi zo subtiel en zo goed weet over te brengen, en dat is de sleutel tot het succes van dit personage <0xE2><0x80><0x93> dat maakt Tommy geloofwaardig en echt. Het is duidelijk dat Buscemi precies wist wat hij wilde toen hij dit personage schreef, en hij brengt het naar voren met een briljante, gedenkwaardige prestatie, die ook aantoont dat hij in staat is om een hoofdrol te spelen en in zijn eentje een film te maken. Zeker, hij heeft een geweldige ondersteunende cast die hem veel hulp biedt, maar er zijn maar weinig karakteracteurs die met zoveel gemak een hoofdrol kunnen spelen en het succes kunnen bereiken dat Buscemi hier heeft. En het is werk dat erkenning verdient. Ook zijn er een aantal opmerkelijke bijrollen in deze film, te beginnen met Mark Boone Junior, die als Mike de essentie van een man weergeeft die wel succesvol is, maar niettemin een loser; LaPaglia, die een solide rol speelt als Rob; Bracco, met een optreden dat introspectief onthullend is; Debi Mazar, die met heel weinig tijd op het witte doek een onuitwisbare indruk achterlaat (en haar ogen zijn absoluut betoverend); Kevin Corrigan (ook een van de beste karakteracteurs die er zijn), als Matthew; en vooral Chloe Sevigny, als Debbie, Theresa's volwassen, boven haar leeftijd, zeventienjarige nichtje.<br />De ensemblecast bestaat uit Carol Kane (Connie), Bronson Dudley (Bill), Michael Buscemi (Steves echte broer, die Tommy speelt). 'Boomen Lounge' is een meeslepend verhaal met een rijke verzameling gedenkwaardige, overtuigende personages. 'Boomen Lounge' is een drama over het leven <0xE2><0x80><0x93> over de dingen die er in je eigen buurt gebeuren, of in het centrum of twee straten verderop, waar je je ook bevindt in de wereld. Waar mensen zich ook bevinden, er zijn situaties zoals die in deze film worden getoond, problemen die moeten worden opgelost en het leven dat geleefd moet worden. Wat deze film zo goed maakt, is dat hij het publiek de kans geeft in contact te komen met of in elk geval dingen te onderzoeken die iedereen overal ter wereld zal kunnen herkennen. Het mag dan een gezamenlijke inspanning hebben gekost om deze film te maken, maar uiteindelijk is het van het begin tot het eind Buscemi's film, en het is een bevredigende juweel van een film. En dat is de magie van films. Ik geef deze 8/10.
Steve Buscemi has long been one of the premiere character actors in the business; his resume reads like a veritable Who's Who of interesting, complex characters who run the gamut from psycho hit-man to regular guy, all of whom he has brought vividly to life in film after film. And whether or not a particular project is a hit or a flop, Buscemi is always good, and can always be counted upon to add that extra something to any given film, as he has in `Trees Lounge,' an affecting drama he not only stars in, but with which he makes his debut as a writer/director-- and an impressive debut it is.<br /><br />	Tommy Basilio (Buscemi) is an out-of-work mechanic who lives alone above a bar called Trees Lounge in Long Island, N.Y. He's more than a bit down on his luck; not only did he lose his job, but his pregnant girlfriend of eight years, Theresa (Elizabeth Bracco) recently dumped him for his former boss, Rob (Anthony LaPaglia). He wants to pick himself up and get his life back together, but he doesn't seem to know where to start, and the garages to which he's applied for work aren't exactly knocking his door down to hire him. So he gravitates to the Trees, where he can at least interact with others who seem to be in situations not entirely unlike his own, though at different stages and for different reasons. But they all have one thing in common-- they're people just trying to get through the day; they're trying to get through life. If they can only figure it all out.<br /><br />	With this film, Buscemi proves that he is more than just a talented actor, but rather a true artist in every sense of the word, with his chosen medium being film. He has an eye for detail which complements his insights into human nature and enables him to effectively translate his material to the screen. His characters are finely drawn and complex, and with each and every one he manages to successfully avoid the stereotypes to which a setting like this could easily lend itself (and no doubt would, in lesser hands). Even with the minor characters, he succinctly gives you enough of who they are that it allows you to see beneath the surface and know what makes them tick. And he does it imaginatively-- by filling a room with photographs or items that reflect who a certain person is, for example, or simply by training his camera on someone's face and allowing that extra beat that affords the viewer a telling glimpse of what's hiding behind a character's eyes. Buscemi has an innate sense of knowing how to convey what he's trying to say, and he does it in a million small and different ways that are subtle and incisive. Simply put, he knows what works-- including how to get what he wants out of his actors-- and he presents it all with a pace and timing that are right on the mark.<br /><br />	In Tommy, Buscemi creates a character to whom many will be able to relate and identify on any number of different levels. To say that Tommy is a `loser' would be too much of a simplification, because the character is too complex for that tag alone to be accurate. Tommy is blue-collar, down on his luck, and like so many people in real life, just can't seem to put it all together, can't figure out how `life' is supposed to work. And that's what Buscemi conveys so subtly and so well, and it's the key to the success of this character-- it's what makes Tommy believable and real. Obviously, Buscemi knew exactly what he wanted when he wrote this character, and he puts it across with a brilliant, memorable performance which also demonstrates his ability to star in and carry a movie on his own. Certainly, he has a wonderful supporting cast that gives him plenty of help, but few character actors have ever been able to step into a lead role with such facility and achieve the level of success Buscemi has here. And it's work that deserves to be acknowledged.<br /><br />	There are a number of notable supporting performances in this film, as well, beginning with Mark Boone Junior, who as Mike captures the essence of a guy who is successful, but a loser nonetheless; LaPaglia, who gives a solid performance as Rob; Bracco, with a performance that is introspectively revealing; Debi Mazar, who with very little screen time leaves an indelible impression (and her eyes are absolutely mesmerizing); Kevin Corrigan (another of the finest character actors around), as Matthew; and especially Chloe Sevigny, as Debbie, Theresa's mature-beyond-her-years, seventeen-year-old niece. <br /><br />	Rounding out the ensemble cast are Carol Kane (Connie), Bronson Dudley (Bill), Michael Buscemi (Steve's real life brother, playing Tommy's brother, Raymond), Suzanne Shepherd (Jackie), Rockets Redglare (Stan), Seymour Cassel (Uncle Al), Annette Arnold (Sandy), Michael Imperioli (George), Mimi Rogers (Patty), Daniel Baldwin (Jerry) and Charles Newmark (Puck). An involving story presented with a rich assortment of memorable, convincing characters, `Trees Lounge' is a drama about life-- about the things going on in your own neighborhood, or downtown or two streets over, no matter where you are in the world. Wherever people are, there are situations like the ones depicted in this film, problems that have to be solved and life that has to be lived. And that's what makes this film so good; it gives the audience a chance to connect with, or at least examine, things that anyone anywhere will be able to recognize. It may have taken a collaborative effort to make this one what it is, but in the end, it's Buscemi's film from start to finish, and a satisfying little gem of a movie it is. And that's the magic of the movies. I rate this one 8/10.