Als u, net als ik, de voorkeur geeft aan uw nazi-avonturen, die bol staan van bloed, perversie en naaktheid, met een royaal deel van het kamp, dan zou ik u aanraden om de Rode Nachten van de Gestapo te laten voor wat ze zijn.<br />Ezio Miani speelt Werner von Uhland, een ss-kolonel die probeert te infiltreren in een selecte groep bourgeoisie die bekendstaat om haar afkeer van de F<0xC3><0xBC>hrer. Werner nodigt de zeven mannen uit voor een geheime ontmoeting en koppelt elke gast aan een vrouw die speciaal geselecteerd is op haar vermogen om de specifieke perversie van die persoon (verbazingwekkend genoeg lijkt elke gast zijn eigen unieke seksuele zwakheid te hebben) te bevredigen.<br />Door elk stel op te nemen met verborgen microfoons hoopt Werner de plannen van de groep te ontrafelen om Hitler omver te werpen. Fabio de Agostini's film gaat over het naziregime van rond 1941, terwijl hij ook materiaal verzamelt voor chantage.<br />Met een script dat een beetje te diep graaft in de politieke geschiedenis van de nazi's rond 1941, blijkt de film van Fabio de Agostini zich meer bezig te houden met feitelijke nauwkeurigheid dan met het afleveren van vuige lectuur. Zo krijgen we regelmatig extreem saaie gesprekken over het overlopen van Hess, de opmars van de Wehrmacht, anti-nazi sentimenten onder de Duitse intelligentsia en lang niet genoeg tijd voor het lesbisch, sadomasochisme, geweld en extreme decadentie dat normaal gesproken met het genre wordt geassocieerd (hoewel een hilarische nymfomane en een vrouwelijke Hitler-imitator hun best doen om de gebeurtenissen wat op te fleuren). En omdat de hele film zich in een kasteel afspeelt, in plaats van in een concentratiekamp (zoals in zoveel andere films van zijn soort), wordt er niet eens onnodig pijnlijk geëxperimenteerd met de gevangenen.
If, like me, you prefer your Nazisploitation loaded with gore, perversion and nudity, with a generous side order of camp, then you would probably be best advised to goose-step straight past Red Nights of the Gestapo.<br /><br />Ezio Miani plays Werner von Uhland, an SS Colonel attempting to infiltrate a select group of the bourgeoisie who are known for their dislike of Der Führer. Inviting the seven men to a secret meeting, Werner pairs each guest with a women chosen for her ability to cater for that person's specific perversion (amazingly, each guest seems to have his own unique sexual weakness).<br /><br />By recording each couple with hidden microphones, Werner hopes to uncover the group's plans to overthrow Hitler's regime, whilst also gathering material for blackmail.<br /><br />With a script that delves rather too deeply into the political history of the Nazis circa 1941, Fabio De Agostini's movie proves to be more concerned with factual accuracy than in delivering sleaze. Thus, we get frequent extremely dull conversations about the defection of Hess, the progress of the Wehrmacht, and anti-Nazi sentiments amongst the German intelligentsia, and not nearly enough time devoted to the lesbianism, sado-masochism, violence and extreme decadent behaviour that is normally associated with the genre (although a hilarious nymphomaniac and a female Hitler impersonator do try their best to liven up proceedings).<br /><br />And with the entire movie set in a castle, rather than a concentration camp (like so many other films of its ilk), we don't even get any unnecessarily painful experimentation performed on prisoners. Shame!