Hoezeer ik de tv-serie M*A*S*H ook verachtte, met zijn frauduleuze vermenging van het Vietnam-tijdperk en de setting van de Koreaanse Oorlog, dat is niets vergeleken met de teleurstelling die ik voel bij de totale onverschilligheid van de gemiddelde Amerikaan ten aanzien van de geschiedenis. Films als Pork Chop Hill, die weliswaar geen meesterwerk zijn, komen soms uit de anonimiteit tevoorschijn als een enkelvoudige herinnering aan vergeten offers.<br />In de jaren zeventig brachten de media de Koreaanse en Vietnamoorlog in verwarring, tot het punt waarop de gemiddelde Amerikaan de twee conflicten zag als onderdeel van één grote imperialistische zwendel van de Amerikaanse regering, bedoeld om de armen en onderdrukten te onderdrukken en generaties Amerikaanse burgers te misleiden om redenen van pure schurkachtigheid. In werkelijkheid was Korea een initiatief van de Verenigde Naties dat de steun had moeten hebben van zelfs de meest fanatieke linksen.<br />In 'Pork Chop Hill' vertelt Gregory Peck over de offers die Amerikaanse soldaten hebben gebracht. 'Door wat ze hebben gedaan, leven miljoenen vandaag de dag in vrijheid,' zegt hij. Dat is nu net zo waar als in de jaren vijftig. Kijk maar naar de nieuwsberichten die de verschrikkingen van Noord-Korea met de bloeiende Zuid-Koreaanse economie vergelijken. Dat is allemaal te danken aan de Amerikaanse soldaten.<br />De actie in deze film was zo goed als hij in 1959 was. De gevechtsacties waren de beste die ooit zijn vertoond, maar niet op het grafisch niveau dat we vandaag de dag kunnen verwachten. Maar de cast is veel interessanter, vooral omdat we niet meer de voortreffelijke karakterspelers hebben die we toen hadden. Woody Strode, Harry Dean Stanton... Ze zijn er allemaal, en ze zijn niet te verslaan.<br />Dit is een snel bewegende film waar je op meer dan één niveau van kunt genieten. De beste zin is die van Pecks luitenant: 'De overwinning is iets breekbaars.' In een oorlog, net als in het leven, is geen enkele uitspraak ooit meer waar. Ik vind dat deze film moet worden gezien als een eerbetoon aan het offer van de 36.000 Amerikanen die in Korea zijn gesneuveld.
As much as I despised the television show M*A*S*H, with its fraudulent substitution of Vietnam War era attitudes and Korean War settings, that's nothing compared to the disappointment I have in the average American's total disregard of history. Movies like Pork Chop Hill, while not a masterpiece, sometimes emerge from obscurity as a singular reminder of forgotten sacrifice.<br /><br />By the '70s, the media was confusing the Korean and Vietnam War,to the point where the average American saw the two conflicts as part of one big imperialist US government scam, designed to beat down the poor and oppressed and mislead generations of American citizens for reasons of pure rascality. In reality, Korea was a United Nations effort that should have had the support of even the most fanatical leftist.<br /><br />In "Pork Chop Hill" Gregory Peck's character talks of the sacrifice American soldiers made. "Because of what they did, millions live in freedom today," he says. This is as true now as it was in the '50s. Just watch the news reports comparing the horrors of North Korea to the booming South Korean economy. It is all thanks to the American GI.<br /><br />The action in this movie was as good as it got in 1959. The battle action was the best yet seen, though not on the same graphic level that we can expect today. However, the cast is much more interesting, mainly because we don't have the outstanding character actors now that we had then. Woody Strode, Harry Dean Stanton... They are all here, and they can't be beat.<br /><br />This is a fast moving film that can be enjoyed on more than one level. The best line is the one spoken by Peck's lieutenant: "Victory is a fragile thing." In war, as in life, no statement ever rang more true. I believe this film should be seen as a tribute to the sacrifice of the 36,000 Americans who died in combat in Korea.