Rechercheur Wes Block (een moedige en indrukwekkende vertolking van Clint Eastwood) onderzoekt een serie brute hoerenmoorden in New Orleans. Voornoemde moorden komen op onaangename wijze overeen met Blocks eigen onsmakelijke voorliefde voor kinky seks met prostituees. Het duurt niet lang of Block wordt gedwongen de meer primitieve en onaantrekkelijke aspecten van zijn eigen gekwelde psyche onder ogen te zien. Schrijver/regisseur Richard Tuggle vertelt in een geleidelijk, maar gestaag tempo over de ontstellend smerige plot, ontwikkelt een flinke dosis spanning, geeft een levendige en intrigerende illustratie van de smerige rosse buurt van Big Easy, en biedt bovenal een krachtige en provocerende verkenning van de uiterst verwrongen en verontrustende aspecten van de ernstig afwijkende mannelijke seksualiteit en perversiteit ( Block houdt er bijvoorbeeld van om een vrouw de handboeien om te doen terwijl hij met haar vrijt om een gevoel van controle te hebben). Wes Blocks Wes Block zorgt voor een fascinerende, gebrekkige en complexe plot: hoewel hij een liefhebbende vader is voor zijn twee dochters (goed gespeeld door Jennifer Beck en Clints echte dochter Alison), lijdt hij niettemin aan ernstig gestoorde, vleselijke afwijkingen. Genevieve Bujold biedt een innemende, sprankelende steun als de onverschrokken en keiharde therapeute Beryl Thibodeaux; haar geestige gesprekken met de macho Block zijn heel levendig en amusant. Dan Hedaya doet het ook goed als Blocks partner, rechercheur Molinari. De charmante roodharige Jamie Rose, de weelderige blonde Randi Brooks en de al even weelderige blonde Rebecca Perle zijn heel sexy en beeldschoon als drie van de slachtoffers van de moordenaar. De scènes tussen Block en zijn dochters zijn zowel grappig als ontroerend. Bovendien geven de smakelijke, vrouwelijke naaktheid en de abnormale seks deze film een extra smoezelig en verwrongen tintje. De climax van de confrontatie tussen Block en de psychopaat is uiterst opwindend en spannend. De scherpe en schaduwrijke filmografie van Bruce Surtees geeft de film een passend opzichtig tintje. De uiterst bluesy en jazzy score slaat ook aan. Deze sjofele thriller doet dienst als een van Clint Eastwoods meest gewaagde en prijzenswaardige films uit de jaren tachtig.
Troubled divorced Detective Wes Block (a bold and impressive performance by Clint Eastwood) investigates a brutal series of hooker murders in New Orleans. Said killings uncomfortably correspond with Block's own unsavory penchant for having kinky sex with prostitutes. Pretty soon Block is forced to confront head-on the more base and unappealing aspects of his own tormented psyche. Writer/director Richard Tuggle relates the compellingly sordid plot at a gradual, yet steady pace, develops a good deal of tension, delivers a vivid and intriguing evocation of the seamy Big Easy red light district, and, most of all, offers a strong and provocative exploration of the extremely warped and disturbing aspects of severely aberrant male sexuality and perversity (for example, Block likes to handcuff woman while making love to them in order to have a sense of control). Eastwood's Wes Block makes for a fascinatingly flawed and complex character: While he's a loving father to his two daughters (well played by Jennifer Beck and Clint's real-life daughter Alison), he nonetheless suffers from some seriously messed-up carnal hang-ups. Genevieve Bujold lends winningly sparky support as gutsy and hard-nosed rape-crisis therapist Beryl Thibodeaux; her witty exchanges with the macho Block are quite lively and amusing. Dan Hedaya also does well as Block's partner Detective Molinari. Ravishing redhead Jamie Rose, buxom blonde Randi Brooks, and equally busty blonde Rebecca Perle are very sexy and gorgeous as three of the killer's victims. The scenes between Block and his daughters are both funny and touching. Moreover, the nice sprinkling of tasty female nudity and deviant sex give this feature an extra seedy and twisted edge. The climactic confrontation between Block and the psycho is highly exciting and suspenseful. Bruce Surtees's sharp'n'shadowy cinematography gives the picture a suitably garish look. Lennie Niehaus' supremely bluesy and jazzy score likewise hits the spot. Moody and atmospheric, this seedy thriller rates as one of Clint Eastwood's most audacious and praiseworthy 80's films.