Ik zag op zaterdag een matineevoorstelling van _Dinosaurus_ in een theater dat gevuld was met een even groot aantal volwassenen en kinderen. Aan het eind van de film gebeurde er iets opmerkelijks.<br />Het publiek begon te applaudisseren.<br />In al die jaren dat ik naar de film ging, heb ik dat geloof ik nog nooit zien gebeuren. En toen ik eruit kwam, moest ik meedoen. Het is misschien wel een van de opmerkelijkste films die ik ooit heb gezien.<br />De film draait om een dinosaurus die Aladar heet, die zijn pleeggezin in veiligheid moet brengen na het uitsterven van de soort 65 miljoen jaar geleden. Hij trekt door de woestenij die eens een vruchtbaar continent was en sluit zich aan bij een kudde die op zoek is naar een mythische broedplaats die misschien nog onaangeroerd is. <br />Hoewel dit een film is voor bijna alle leeftijden, raad ik aan de jongere kinderen er niet naar te laten kijken. Het moet de somberste Disneyfilm zijn die ooit is gemaakt. Niet alleen is er de dood op het scherm, maar ook nog eens een heleboel. Aladar en zijn zoogdierenfamilie zwerven door een gevaarlijke en volkomen verwoeste wereld, waar het overleven van de sterkste werkelijkheid is en mededogen het ideaal.<br />Ik moet waarschijnlijk ten minste één ding zeggen over de speciale FX; dit is een dinosaurusfilm bijna zonder zichtbare FX. Het is letterlijk fotorealistisch, waardoor het de eerste live-actionfilm is met volledig door de computer gegenereerde acteurs. Jurassic Park heeft het niet alleen ver geschopt, maar is ook op zijn eigen terrein verslagen.<br />Misschien is de grootste kritiek die ik zou moeten geven wel dat het minstens een halfuur langer had moeten duren. Het verhaal was zeker strak en goed geschreven, maar er was genoeg materiaal om veel langer door te gaan en veel meer te zeggen.<br />Toch verliet ik het theater met het gevoel dat ik iets diepzinnigs had gezien. Dinosaur is een heel bijzondere film, en ik denk dat hij misschien wel net zo'n doorslaand succes wordt als Star Wars in 1977.<br />Eindcijfer: 4,5; had waarschijnlijk langer moeten zijn, maar was beslist de moeite waard.
I saw a Saturday matinee of Dinosaur in a theatre filled with an equal number of adults and children. At the end of the film, something remarkable happened.<br /><br />The audience began to applaud.<br /><br />In years of moviegoing, I don't think I've ever seen that happen. And, coming out of it, I had to join in. It is perhaps one of the most remarkable films I have ever seen.<br /><br />The film centers around a dinosaur named Aladar, who must bring his adoptive family to safety after the extinction event 65 million years ago. He treks through the wasteland that was once a fertile continent and joins a herd looking for a mythical breeding ground that may still be untouched.<br /><br />While this is a film for almost all ages, I would recommend against letting the younger children watch it. It has to be the bleakest Disney film ever produced. Not only is there on-screen death, but there is a lot of it. Aladar and his mammalian family wander through a dangerous and truly shattered world, where survival of the fittest is a reality and compassion is the ideal.<br /><br />I should probably say at least one thing about the special FX; this is a dinosaur movie almost without visible FX. It is literally photo-realistic, making it the first live-action quality film to have completely computer-generated actors. Jurassic Park has not only been given a run for its money, but been beaten at its own game.<br /><br />Perhaps the big criticism I would have to give is that it should have been longer by at least half an hour. The story was certainly tight and well-done, but there was enough material to go on much longer and say far more.<br /><br />Still, I left the theatre feeling that I had seen something profound. Dinosaur is a truly special film, and I think it just might end up changing filmmaking in the manner as Star Wars did in 1977.<br /><br />Final mark: 4/5; probably should have been longer, but definitely worth seeing.