Het spreekt voor zich (maar natuurlijk moet ik het zeggen) dat ik en vele anderen niet alleen genieten, 'houden van', in beslag worden genomen door, aanbidden, onder de indruk zijn en verbijsterd door, enz. enz. enz., het schrijven, het regisseren, de opvoering, de uitvoering, het concept, de verbazingwekkende dialogen en monologen van Al, Bullock, Jane, Doc, Farnum, Utter enzovoort, enzovoort, enzovoort. Als je 'Deadwood' niet hebt gezien (ik vind het moeilijk te geloven dat iemand die naar deze site is gekomen dat niet heeft gedaan) moet je het NIET DOEN.<br />De vergelijkingen met Shakespeare zijn juist, en 'Deadwood' ligt in de aard van de speelcycli van dat tijdperk. De kruidige, beschrijvende en zelfs bloemrijke taal is in de geest ervan juist, net als die van Shakespeare in zijn tijd. Ik ben oud genoeg om al vele jaren van dichtbij te zijn geïntimideerd door een zeer 'fatsoenlijke' overgrootmoeder die aan de grens van de Verenigde Staten heeft gewoond en Engels heeft gegeven (in haar geval in Nebraska) en die in 1867 is geboren en in 1956 is gestorven. Haar (en mijn deftige grootmoeder en mijn verfijnde moeder) gebruikten vaak krachttermen als 'Judas Priester', waarmee ze aangaven dat de meest ijzingwekkende en angstaanjagende gevolgen ophanden waren. Andere scheldwoorden en uitroepen riepen op dezelfde manier de godheid aan, of werden geïnspireerd door de klassieke literatuur, de Bijbel en populaire liederen, en zijn nu voor ons niet meer te begrijpen. Ze zijn eenvoudig voor ons'vertaald', waar nodig, of aan ons doorgegeven 'zoals het is', terwijl ze vandaag de dag nog steeds obsceen zijn. Dit zou gemakkelijk een van de grootste prestaties kunnen zijn in het Modern American Theatre (het is theater) en zelfs in de hedendaagse literatuur. (Ik voorspel dat de scripts en de uitvoeringen in de toekomst zullen worden bestudeerd in colleges Engelse literatuur, toneel en drama aan de universiteit en aan de faculteit Geesteswetenschappen.) Maar 'Deadwood' zal met een zucht van teleurstelling ten onder gaan, onvolmaakt en teleurstellend als gevolg van het falen van HBO (en Milch) om het te zien als een projectie en een roeping van de Kunst zelf.<br />Hoewel 'Deadwood' waarschijnlijk het grootste experiment in de tv-wereld is geworden (let op het 'ex' in dat woord!) zal het helaas al snel de wereld van 'had kunnen zijn' ingaan zonder een bevredigend en waardig einde. Zoals de meesten van jullie waarschijnlijk weten, zijn de opnamen begonnen en de cast en de crew zullen niet terugkeren (tenminste vanaf deze datum) voor een vierde seizoen, zoals beloofd en verwacht was om de cyclus tot een passend einde te brengen. Terwijl als een weergave van een moment in de tijd, de tijd en de wereld na het einde van het programma doorgaan, ongeacht wanneer dat is, zal het einde van dit derde seizoen slechts eindigen met het vage vooruitzicht van misschien (en dat is een GROOT misschien!) een film van twee uur, of misschien 2 films van twee uur, ergens in de onbepaalde toekomst.<br />Als het je iets kan schelen, meld je dan aan bij HBO. Je zou zelfs 'Save "Deadwood"' kunnen opzoeken om te zien wat er aan de hand is. Genoeg over de minuscule ik; kijk, waardeer en probeer het ongelooflijke, altijd verbazingwekkende fenomeen (en terecht) dat 'Deadwood' is te redden.
It goes without saying now (but of course I will say) that I and many others don't merely enjoy, "love", are engrossed by, adore, are awestruck and stunned by, etc. etc. etc., the writing, the directing, the staging, the performance, the concept, the amazing dialogue and soliloquies by Al, Bullock, Jane, Doc, Farnum, Utter, et al., and on and on. If you haven't seen "Deadwood" (I find it hard to believe that anyone who has come to this site hasn't) you MUST.<br /><br />The comparisons to Shakespeare are accurate, and "Deadwood" is in the nature of that era's play cycles. The spicy, descriptive, and even florid speech is accurate in its spirit, as was Shakespeare's in his day. I am old enough to have had, and been intimidated by at close quarters for many years, a quite "proper" great-grandmother who lived and taught English on the frontier (in Nebraska in her case) - born 1867, died 1956. Her (and my genteel grandmother's, and my refined mother's) frequently used expletives included the likes of "Judas Priest"  indicating that the most dire and terrifying consequences were impending. Other invectives and exclamations similarly invoked the deity, or were inspired by classical literature, the Bible, and popular song, and are now incomprehensible to us. These have simply been "translated" for us, where necessary, or conveyed to us "as is" when they still make scatological sense today.<br /><br />This could easily be one of, if not THE, greatest accomplishment in Modern American Theatre (it IS theatrical), and even in contemporary Literature. (I predict the scripts and performances will be studied in future college-level English Lit, Theatre/Drama, and Humanities classes.) But "Deadwood" will go out with a whimper, flawed and disappointingly ended due to HBO's (and Milch's) failure to see it through as projected and called-for by its very Art.<br /><br />Though "Deadwood" has become probably the greatest experiment (note the "ex" in that word!) in TV, it will unfortunately soon pass into the world of "might have been" without a satisfactory and worthy end. As most of you likely know, the sets have been struck, and the cast and crew will not be returning (at least as of this date) for a fourth season, as had been promised and anticipated in order to bring the cycle to an appropriate close. While as a portrayal of a moment in time, time and the world continue after the show ends, no matter when that is, the end of this third season will conclude with only the vague prospect of maybe (and that's a BIG maybe!) a 2-hour movie, or maybe 2 2-hour movies, sometime in the uncommitted future.<br /><br />If you care, please register your protest with HBO. You might even look up "Save 'Deadwood'" to see what's up. Enough from minuscule me; just watch, appreciate and try to save the incredible, always amazing, phenomenon (and justly so) that is "Deadwood". Please, please, please.