Non Ho Sonno, of Sleepless zoals het publiek in het Engels het gewoonlijk noemt, begint in 'Turin, 1983' waar een jonge jongen genaamd Giacomo (Daniele Angius) net heeft gezien hoe zijn moeder (Francesca Vettori) op brute wijze werd vermoord door een onzichtbare aanvaller, hoofdinspecteur Ulisse Moretti (Max von Sydow) belooft Giacomo dat hij de moordenaar van zijn moeder zal vinden, ook al kost het hem de rest van zijn leven. Het is nu 'Tuin, vandaag' & een prostituee genaamd Angela (Barbara Lerici) weigert te voldoen aan de walgelijke eisen van haar klanten & in haar haast om hun appartement te verlaten stoot ze een tafel om waar een paar grote gevaarlijk uitziende messen uit vallen & een blauwe map die ze in haar haast per ongeluk in haar tas stopt. In de trein naar huis kijkt Angela in de map & vindt bewijs dat haar cliënte vermoord is & op de een of andere manier in verband staat met de 'dwergenmoorden' in '83. Angela belt haar vriendin Amanda (Conchita Puglisi) om haar op te halen van het station maar Angela wordt op brute wijze vermoord voor de trein arriveert, voor het station wordt ook Amanda vermoord. De huidige hoofdinspecteur Manni (Paolo Maria Scalondro) houdt zich met de zaak bezig, hij praat met de nu gepensioneerde Moretti over de dwergenmoorden maar komt weinig meer te weten dan dat de man van wie men dacht dat het de verantwoordelijke Vincenzo De Fabritiis (Luca Faglioli) was zelfmoord heeft gepleegd. Een danseres van de Zoo-club die Mel heet (Elena Marchesini) is de volgende die vermoord wordt. Giacomo (Stefano Dionisi) woont nu in Rome, maar krijgt een telefoontje van een oude vriend, Lorenzo (Roberto Zibetti), die hem vertelt dat de dwergenmoorden misschien weer zijn begonnen. Met de mogelijkheid dat de moordenaar van zijn moeder opnieuw toeslaat, reist Giacomo terug naar Turijn, waar hij samen met Moretti & een vriendin, Gloria (Chiara Caselli) probeert de dwergenmoorden eens en voor altijd op te lossen...<br />Deze Italiaanse productie is mede geschreven, geproduceerd en geregisseerd door Dario Argento. Ik moet toegeven dat dit naar mijn bescheiden mening de slechtste film is die ik tot nu toe heb gezien. Veel mensen riepen dat het een comeback was, maar daar moet ik niets van hebben, want dit is niet te vergelijken met Argento's beste film. Het script van Argento & Franco Ferrini terwijl Carlo Lucarelli een 'collaboratie'-credit heeft alle klassieke Argento-ingrediënten zoals de moordenaar in de zwarte handschoen, de ultraglanzende selectie messen & messen, een belachelijk plot & een paar glimpen van zijn unieke stijl. Helaas kwam Non Ho Sonno in een dip in Argento's carrière na zijn veelgeprezen remake van Phantom of the Opera (1998). Non Ho Sonno voelt aan als een commerciële poging een film te maken die gebruikt waar Argento het best voor bekend is, maar tegelijkertijd stond hij onder druk om er een succes van te maken, terwijl dit ontegenzeggelijk een Giallo is. Ik had het gevoel dat ze elementen uit de Amerikaanse tienerhorror probeerden te integreren die toentertijd erg succesvol was, zoals Scream (1996), I Know What You Did Last Summer (1997), Urban Legend (1998), Final Destination (2000) & hun diverse vervolgen & imitators. De overwegend tiener cast die de film bevolkt, zou Tenebre (1982) even goed zijn geweest als er een groep tieners in speelde? De knappe tienerheld & zijn vriendin die de jonkvrouw in nood wordt & die er allebei in slagen de moorden op te lossen ook al lukt het de gecombineerde inspanningen van de Italiaanse politie niet om de "plezierige" komediescène met de dwergen op het politiebureau uit te zoeken. De uiteindelijke & verplichte afloop is vlak & heeft wat mij betreft weinig indruk gemaakt. Non Ho Sonno is veel te langzaam met bijna 2 uur, er zijn weinig moorden & er blijven er niet echt in het geheugen hangen. Er zijn korte glimpen van Argento's klas, de mooi verlichte blauwe tonen als Mel wordt vermoord, of de volgorde als Argento's les begint. s camera glijdt over de vloer voor wat een eeuwigheid lijkt met een heleboel mensen die voorbijlopen om tot rust te komen op de voeten van de moordenaars & hun slachtoffers en een paar seconden later komt haar onthoofde hoofd neer maar dit zijn maar een paar scènes want hoewel Non Ho Sonno technisch gezien goed is is het allemaal nogal saai & vergeetbaar voor het grootste deel van de tijd. Ik vond het bloed zelfs teleurstellend, een paar afgehakte vingers, een grafische kogel door iemands hoofd, iemand die gruwelijk wordt vermoord met een Engelse hoorn, een onthoofding, een pen die in iemands slaap wordt gestoken, iemands gezicht ingeslagen & een paar snelle steken. Het klinkt allemaal beter dan het in werkelijkheid is, het is...' Het acteerwerk is oké maar het nabootsen helpt niet, Max von Sydow voegt er een tikkeltje elegantie aan toe & Non Ho Sonno verdient het absoluut niet. Over het geheel genomen een zeer teleurstellende poging van Argento, er is heel weinig dat ik in deze film kan aanbevelen. Kijk naar Tenebre, The Stendahl Syndrome (1996), Opera (1987), Suspiria (1977) of Deep Red (1975) in plaats daarvan & denk aan de goede tijden die er niet naar uitzien dat ze binnenkort zullen terugkeren...
Non Ho Sonno, or Sleepless as it's commonly known to English speaking audiences, starts in 'Turin, 1983' where a young boy named Giacomo (Daniele Angius) has just witnessed his mother (Francesca Vettori) being brutally murdered by an unseen assailant, Chief Inspector Ulisse Moretti (Max von Sydow) promises Giacomo that he will find his mother's killer even if it takes him the rest of his life. It's now' Turin, Today' & a prostitute named Angela (Barbara Lerici) refuses to comply with her clients disgusting demands & in her hurry to leave their apartment knocks over a table out of which falls some large dangerous looking knives & a blue folder which she accidentally puts into her bag in her rush. On the train home Angela looks inside the folder & finds evidence that her client is a murder & somehow connected to the 'dwarf murders' back in '83. Angela phones her friend Amanda (Conchita Puglisi) to pick her up at the train station but Angela is brutally murdered before the train arrives, outside the station Amanda is also murdered. The current Chief Inspector, Manni (Paolo Maria Scalondro) is on the case, he talks with the now retired Moretti about the dwarf murders but finds out little except that the man thought responsible Vincenzo De Fabritiis (Luca Faglioli) committed suicide. A dancer at the 'Zoo' club named Mel (Elena Marchesini) is the next to be murdered. Giacomo (Stefano Dionisi) now lives in Rome but receives a phone call from an old friend named Lorenzo (Roberto Zibetti) who tells him that the dwarf murders may have started again. With the possibility of his mother's killer striking again Giacomo travels back to Turin where he teams up with Moretti & a friend named Gloria (Chiara Caselli) to try & solve the dwarf murders once & for all...<br /><br />This Italian production was co-written, produced & directed by Dario Argento I must admit in my humble opinion this is his worst film to date that I've seen. Many hailed it as a return to form, well I'm not having any of that as this can't compare to Argento's best. The script by Argento & Franco Ferrini while Carlo Lucarelli has a 'collaboration' credit has all the classic Argento ingredients like the black gloved killer, the ultra shiny selection of knives & blades, a ridiculous plot & a few glimpses of his unique style. Unfortunately Non Ho Sonno came in a lull in Argento's career coming after his widely panned Phantom of the Opera (1998) remake. Non Ho Sonno feels like a commercial attempt at making a film that utilises what Argento is best known for but at the same time he was under pressure to make it a success, while this is undeniably a Giallo I felt that it tried to incorporate elements from American teen horror that was proving very successful at the time like Scream (1996), I know What You Did Last Summer (1997), Urban Legend (1998), Final Destination (2000) & their various sequels & imitators. The largely teenage cast that populate the film, would Tenebre (1982) been as good if it featured a cast of teens? The hip locations including a rave & local pub where one of the teens even drinks non alcoholic drink. The good looking teen hero & his girlfriend who becomes the damsel in distress & who both manage to solve the murders even though the combined efforts of the Italian police can't & check out the 'crowd pleasing' comedy scene with the dwarfs in the police station. The eventual & obligatory twist ending is flat & had little impact as far as I was concerned. Non Ho Sonno is far too slow at almost 2 hours, there are few murders & none really stay in the memory. There are brief glimpses of Argento's class, the nicely lit blue tones as Mel is killed, or the sequence when Argento's camera pans across the floor for what seems like an eternity with lots of people walking past to come to rest on the killers & their victims feet by which a few seconds later her decapitated head lands but these scenes are few & far between as although technically Non Ho Sonno is good it's all pretty bland & forgettable for most of it's duration. I even found the gore disappointing, a few cut off fingers, a graphic bullet through someones head, someone being gorily killed with an English horn, a decapitation, a pen stuck in someones temple, someone has their face bashed in & a few quick stabbings. It all sounds better than it actually is, it's very spread out & isn't particularly graphic. There is some brief full frontal nudity but nothing to get too excited about. The acting is OK but the dubbing doesn't help, Max von Sydow adds a touch of elegance & class Non Ho Sonno definitely doesn't deserve. Overall a very disappointing effort from Argento, there is very little I can recommend in this film. Watch Tenebre, The Stendahl Syndrome (1996), Opera (1987), Suspiria (1977) or Deep Red (1975) again instead & remember the good times which don't look like they'll return anytime soon...