Deze film veroorzaakte zo veel opschudding toen hij uitkwam, dat ik hem aanvankelijk niet wilde zien. Nu ik dat wel heb gedaan, vraag ik me onwillekeurig af waar al die ophef over ging.<br />Starring Meryl Streep tegenover Anne Hathaway, 'The Devil Wears Prada' is losjes gebaseerd op het boek onder dezelfde naam, en werd aangekondigd als een grappige maar gespannen inkijk in de genadeloze wereld van de mode. In plaats daarvan is het een tamelijk alledaagse tienerfilm, gebaseerd op 'She's All That' of een van zijn miljoenen voorgangers, waarin het onopvallende Jane een make-over krijgt en al haar dromen uitkomen. Of zoiets.<br />Want de boodschap zelf gaat hier een beetje verloren. Ogenschijnlijk is deze film bedoeld om ons te laten zien dat de modewereld slecht is, oppervlakkig, vol steekpartijen en verwaande 'klakkers', en dat er geen enkele werkelijke betekenis of doel in te vinden is. Maar tegelijkertijd probeert de film de mode te verheffen tot een waardige bezigheid op hetzelfde niveau als, laten we zeggen, het genezen van aids of het bestrijden van armoede in de wereld. In zijn poging de modewereld te eren en te ontleden slaagt de film in geen van beide.<br />Er is veel gezegd over het acteerwerk, namelijk Meryl Streeps vertolking van haar personage. En hoewel ik het ermee eens ben dat haar opzettelijk gematigde optreden deze film tot iets meer dan 'rampzalig' heeft verheven, zou ik haar nauwelijks overdadig prijzen. Simpel gezegd: ze is op geen stukken na "duivels" genoeg. 'Ze is stoer en, in het begin, hooghartig, maar we geloven nooit echt dat ze slecht is. Gedreven, dat wel. Ze is bereid over mensen heen te stappen om te krijgen wat ze wil, dat wel. Maar slecht?'<br />In feite is niemand hier echt gemeen genoeg. Het personage van Emily Blunt is verwaand maar uiteindelijk sympathiek, en Stanley Tucci speelt het soort 'galante vriend' dat elk meisje zou willen hebben. In een wereld die verondersteld wordt genadeloos te zijn, vallen de mensen over elkaar heen om elkaar te helpen. Daar gaat de duivel.<br />'En Anne Hathaway is charmant en zo, maar ze is gewoon vreselijk slecht gecast als het lelijke eendje. Het is een beeldschoon meisje dat eruitziet als een fotomodel in de designerkleding waar ze het grootste deel van de film mee paradeert, maar ze zag er al verbluffend uit voor die'make-over' en de suggestie was dat de wereld van de mode belachelijke, onrealistische maatstaven heeft.<br />Dat neemt niet weg dat de film nooit echt genoeg oordeelt over deze maatstaven. Als haar succes op het werk ertoe leidt dat ze degenen die haar het meest na staan, wegjaagt, stelt de film haar in een sympathiek licht, en worden haar vriendje en haar vrienden afgeschilderd als gewoon jaloers, in plaats van als echte mensen die van haar houden om wie ze is en niet om wat ze draagt. In plaats van mensen te inspireren om het juiste te doen, ben ik bang dat deze film alleen maar zal leiden tot een epidemie van anorexia bij jonge meisjes.<br />In de wereld van The Devil Wears Prada zijn er geen consequenties, geen schaamte en geen zere voeten omdat je de hele dag op belachelijke schoenen door de stad rent. De plot is volslagen belachelijk, met inbegrip van onmogelijke situaties zoals Hathaway's personage dat het (nog niet geschreven) manuscript van het zevende Harry Potter-boek in handen krijgt. Kunnen we ons hier tenminste ergens aan vastklampen dat een beetje op de werkelijkheid lijkt, mensen?<br />Salma Hayek' De verfilming van Betty La Fea als 'Ugly Betty', met America Ferrera in de hoofdrol, heeft hetzelfde concept en doet het eerlijk gezegd een stuk beter. Ik zou dit overslaan en in plaats daarvan naar de tv-serie kijken; wat er ook op aan te merken valt, het heeft in elk geval iets meer pit dan deze rotzooi.
This movie generated so much buzz when it came out that I initially resisted seeing it. Now that I finally did, I can't help but wonder what all the hype was about.<br /><br />Starring Meryl Streep opposite Anne Hathaway, "The Devil Wears Prada" is loosely based on the book by the same name, and was billed as a funny-but-edgy insider's look into the cutthroat world of fashion. Instead, it is a fairly pedestrian teen movie, built along the lines of "She's All That" or its million predecessors, where the plain Jane girl gets a makeover and all her dreams come true. Or something.<br /><br />Because the message itself gets a little lost here. Ostensibly, this movie is supposed to tell us that the world of fashion is evil, superficial, full of back-stabbers and snotty "clackers", and utterly devoid of any true meaning or purpose. But simultaneously, it tries to elevate fashion to a worthy pursuit on the same level as, say, curing AIDS or fighting world poverty. In trying to at once pay homage to and dissect the fashion world, the movie succeeds at neither.<br /><br />Much has been said about the acting, namely, Meryl Streep's portrayal of her character. And while I agree that her deliberately understated performance elevated this movie to something beyond "disaster", I'd hardly give her lavish praise. Simply put, she's not nearly "devilish" enough. She's tough and, at first, snarky, but we never truly believe that she's evil. Driven, yes. Willing to step over people to get what she wants, sure. But evil?<br /><br />In fact, nobody is quite mean enough here. Emily Blunt's character is snooty but ultimately likable, and Stanley Tucci plays the kind of "gal pal" every girl wishes she had. For a supposedly cutthroat world, people are falling all over themselves to help each other out. So much for the Devil.<br /><br />And Anne Hathaway is charming and all, but she is just horribly miscast as the ugly duckling. She's a gorgeous girl who looks like a fashion model wearing the designer clothing she struts around in most of the movie, but she looked stunning even before that "makeover" and the suggested message was that the world of fashion has ridiculous, unrealistic standards. <br /><br />That said, the movie never really passes enough judgment on these standards. When her success at work leads her to drive away those closest to her, the movie portrays her in a sympathetic light, and her boyfriend and her friends are portrayed as simply jealous, as opposed to as real people who love her for who she is and not for what she wears. When Hathaway's character proudly boasts that she's dropped from a size 6 to a size 4, it's done in such a way to make viewers believe that this is actually a good thing! Far from inspiring people to do the right thing, I fear all this movie will inspire is an epidemic of anorexia among young girls.<br /><br />In the world of The Devil Wears Prada, there are no consequences, no shame, and no sore feet from running around town all day wearing ridiculous shoes. The plot is utterly ridiculous, including such impossible situations as Hathaway's character obtaining the (not yet written) manuscript to the seventh Harry Potter book. Can we at least stick to something with some semblance of reality here, people? <br /><br />Salma Hayek's adaptation of "Betty La Fea" as "Ugly Betty", starring America Ferrera, takes the same concept and does it quite a bit better, to tell the truth. I'd give this a skip and try watching the TV series instead; whatever its faults, at least it has a bit more heart than this mess.