Hier wordt een goed concept verspild. Het is een mengsel van Ed Wood' bizarre schrijftalenten en een voorbeeld van slechte filmproductie in de vorm van een tekstboek.<br /><br />Tijdens hun huwelijksreis in zijn huis in de bergen ontmoet Laura, de vrouw van Dan Fuller (gespeeld door Charlotte Austin) Spanky, zijn gorilla, die hij in de kelder bewaart <0xE2><0x80><0x93> Dan is blijkbaar een groot jager op dieren. In een van de hoogtepunten van de film toont ze een bijna dierlijke aantrekkingskracht voor de gorilla, en vice versa. Later die avond sluipt de gorilla de bruidskamer binnen en hebben ze weer een smeulende sessie, met als climax dat Spanky haar nachtjapon uittrekt. (Probeert Ed Wood ons iets duidelijk te maken?) Natuurlijk schiet de echtgenoot de gorilla dood. Dan laat Dan een psychiater hypnotische regressiesessies doen met Laura, zoals ze eerder met hem had gepraat over de mogelijkheid dat ze een vorig leven had gehad. Dan ontdekken we dat ze in haar vorige leven een gorilla was geweest! Natuurlijk was het thema van de 'hypnotische regressie' duidelijk ontleend aan het best verkochte boek van 1956, 'The Search for Bridey Murphy', waarin een dokter een Amerikaanse huisvrouw regresseerde die met een Iers accent sprak en tot in detail vertelde over haar vorige leven als Bridey Murphy in Cork County, Ierland, in de achttiende eeuw. We kunnen het ook niet helpen dat we hier een kleine draai krijgen aan 'King Kong' (1933), want in dit geval heeft het meisje ook iets met de gorilla!<br /><0x3E><0x3E> Dan besluit Laura mee te nemen naar 'Afrika', op safari voor nieuwe dieren. Hier maakt de film een scherpe draai naar een overduidelijke slechte film, met een in hoofdletters geschreven 'Moet Vermijden': het thema van de dubbele persoonlijkheid wordt abrupt losgelaten en wordt de volgende 30 minuten of zo vergeten. In plaats daarvan worden we onderworpen aan zinloze scènes van een tijger die door de jungle rent en vecht tegen iets wat op een krokodil lijkt, en ten slotte wordt hij aangevallen door Dan, die zonder te weten wat hij deed naar de camera toe was geslopen, zich schijnbaar niet bewust van Laura's gegil of het gebrul van de tijger, en onder spanning shots aan het opbouwen was. <br /><br />Ten slotte, in de laatste vijf of zes minuten van de film, keert Wood' ambivalente identiteitsthema terug, net als een gorilla, die een seksueel hongerig uitziende Laura omverwerpt en haar meeneemt naar de grotten van Bronson, waar ze de koningin van de gorilla's wordt. Het einde.<br />Zoals anderen hebben opgemerkt, zijn de seksuele blikken van Charlotte Austin het hoogtepunt van de film, en het dieptepunt is het nodeloze en verlengde middendeel dat volledig had kunnen worden weggelaten. Waren de eerste vijftien minuten van de strak ingestudeerde en goed ingestudeerde film maar doorgegaan met de ontwikkeling van Laura's seksuele 'ontwaken'! We wachten nog steeds tot ze in een gorilla verandert, zoals Raymond Burr heeft gedaan in de veel beter...' Bride of the Gorilla' (1951), maar dat gebeurt nooit; in plaats daarvan krijgen we de saaie tijgerfragmenten. Een goed concept is hier teleurstellend verknald.<br />De seksuele blikken van Charlotte Austin blijven in mijn gedachten hangen, maar niet in de rest van de film. Ik moet het er maar op wagen.
Here's a good concept wasted. It's a mixture of Ed Wood's bizarre writing talents and a text book example of bad movie making.<br /><br />On their honeymoon at his mountain home, Dan Fuller's wife, Laura, (played by Charlotte Austin) encounter his gorilla, Spanky, which he keeps in the basement-- Dan is apparently a big game hunter. In one of the several high points of the film, she shows an almost animal attraction for the gorilla, and vice versa. Later that night in the bridal chamber, the gorilla sneaks in and they again have another smoldering staring session, climaxed by Spanky pulling off her nightgown. (Is Ed Wood trying to tell us something?) Naturally, the husband shoots and kills the gorilla.<br /><br />Dan then has a psychiatrist conduct hypnotic regression sessions on Laura, as she had been previously talking to him about the possibility of having had past lives. We then discover that in her past life, she had been a gorilla! Of course, the 'hypnotic regression' theme was obviously drawn from the number one best selling book of 1956, 'The Search for Bridey Murphy,' in which a doctor regressed an American housewife who spoke in an Irish brogue and recounted in great detail her previous life as Bridey Murphy in Cork County, Ireland in the 18th century. We also can't help catching a little spin here on 'King Kong' (1933), for in this case the girl has a thing for the gorilla too! <br /><br />Dan then decides to take Laura with him to 'Africa' on safari for new animals. Here the film takes a sharp turn into obvious bad movie making with a Must To Avoid in capital letters: the dual personality theme is abruptly dropped and forgotten for the next 30 minutes or so. Instead we are subjected to pointless sequences of a tiger running through the jungle, fighting what appears to be a crocodile, and finally attacking Dan, who had been cluelessly stalking towards the camera seemingly oblivious to Laura's screams or the roars of the tiger, in non tension building shots.<br /><br />Finally, in the last five or six minutes of the film, Wood's ambivalent identity theme returns, as does a gorilla, who sweeps a sexually hungry looking Laura off her feet and takes her to the Bronson caves where she becomes queen of the gorillas. The end.<br /><br />As others have noted, Charlotte Austin's sexual stares are the high point of the film, and the low point is the needless and extended middle section that could have been totally dropped. If only the tightly done and well scripted first fifteen minutes could have continued with the development of Laura's sexual 'awakening!' We keep waiting to see her turn into a gorilla, as was done by Raymond Burr in the much better 'Bride of the Gorilla' (1951), but it never happens; we get the tedious tiger segments instead. A good concept has been disappointingly wasted here.<br /><br />Charlotte Austin's sexual stares linger in the mind, but not the rest of the film. I'll have to give it a two and half.