Deze week wordt de documentaire Into Great Silence uitgebracht, die ons meevoert naar het Grande Chartreuse-klooster in de Franse Alpen, waar een groep kartuizer monniken woont.<br />Gelukkig heeft de filmmaker Phillip Gronig elke'regel' genegeerd als het op het maken van een documentaire aankomt. Afgezien van de monniken die het Heilig Officie zingen, wordt er in de 164 minuten van de film nauwelijks tien minuten gesproken. Er zijn geen uitweidingen en zelfs niet de gebruikelijke muziek soundtrack die je zou verwachten. In plaats daarvan wordt je deelgenoot gemaakt van de zeldzame gelegenheid om een glimp op te vangen van een wereld die zelden buiten de orde zelf wordt gezien. Het is een diepe, wonderbaarlijke reis naar de Grote Stilte van het monnikenleven. Een stilte waar de stille, kleine stem van God gehoord kan worden.<br /><br />Moderne levens zijn, net als het onze, vaak zo vol lawaai dat de stilte die we hier ervaren soms bijna overweldigend kan zijn. De meesten van ons proberen immers elk uur van de dag te vullen met iets wat ons afleidt. Kijk maar naar de tijd die we doorbrengen met televisiekijken of naar de radio luisteren. Het is bijna, in elk geval in mijn geval, dat we bang zijn voor wat de stilte tegen ons zal zeggen. Zelfs onze gebeden zijn vaak zo vol woorden dat we alles wat God tegen ons zegt kunnen overstemmen. Deze film is een echo van de gevoelens die ik de laatste tijd probeerde te verwerken. Hij heeft die grote behoefte aan luisteren versterkt. Ik begin langzaam te begrijpen, zou ik eraan kunnen toevoegen, dat hoe meer ik luister, zowel naar God als naar anderen om me heen, hoe meer zij tegen mij te zeggen hebben. Ik ga zo vaak op in mijn pogingen om 'het juiste te zeggen' dat ik uiteindelijk de tijd die andere mensen praten gebruik om te bedenken wat ik nu moet zeggen. Dat is net zomin waar als in mijn gebedsleven.<br />Het kijken naar deze film is voor mij een soort retraite geweest. Waar al mijn verlangens, smeekbeden en ruis die normaal mijn tijd met God vullen, werden vervangen. Vervangd door de Grote Stilte.<br />'O Heer, U hebt me verleid. En ik werd verleid.'<br />Als bijkomstigheid is er een tweede schijf die de film begeleidt, die meer achtergrondinformatie over de volgorde bevat, samen met een prachtig fragment van het Nachtkantoor. De 'extra's' op deze schijf vertellen je net genoeg om meer te willen weten. Een paar uitstekende Engelse boeken die ik kan aanbevelen zijn _Halfway to Heaven_ door Robin Bruce Lockhart, de recente _An Infinity of Little Hours_ door Nancy Klein Maguire en _Carthusian Spirituality_ door Hugh of Balma en Guido De Ponte.
This week marks the release, at least in the U.S., of the documentary Into Great Silence, which takes us inside of the Grande Chartreuse Monastery in the French Alps and is the home of a group of Carthusian monks.<br /><br />Thankfully, filmmaker Phillip Gronig, has ignored every "rule" when it comes to making a documentary. Not counting the monks chanting of the Divine Office, in the 164 minutes of the film scarcely 10 minutes worth is devoted to dialog. There are no expository narrations nor even the customary music soundtrack that one would expect. Instead one is made privy to the rare opportunity to glimpse a world seldom seen outside of the order itself. It is deep, wonderful journey into the Great Silence of the monks life. A silence where the still, small voice of God can be heard.<br /><br />Modern lives, like ours, are often so full of noise, that the silence that we experience here can almost be overwhelming at times. After all, most of us try to fill each waking hour it seems with some distraction. Just look at the time we spend watching television or listening to the radio. It's almost, at least in my case, that we fear what the silence will say to us. Even our prayers are often so full of words that we can drown out what God has to say back to us. This film has echoed some of the feelings that I have been trying to come to grips with recently. It has reinforced that great need in me to listen. I am beginning to understand, slowly I might add, that the more I listen, both to God and to others around me, the more they have to say to me. So often I get caught up in trying to "say the right thing" that I end up using the time that other people are talking trying to think what I should say next. This is no more true than in my prayer life.<br /><br />The watching of this film has been something of a retreat for me. Where all of my desires, pleadings, and static that normally occupies my time with God was replaced. Replaced by the Great Silence.<br /><br />"Oh Lord, you have seduced me. And I was seduced."<br /><br />Just as a side note, there is a second disc that accompanies the movie which has more background on the order along with a wonderful segment of the Night Office. The "extras" on this disc tell you just enough to where you will probably want to know more. A couple of excellent books in English that I can recommend are Halfway to Heaven by Robin Bruce Lockhart, the recent An Infinity of Little Hours by Nancy Klein Maguire, and Carthusian Spirituality the writings of Hugh of Balma and Guido De Ponte.