Een groot deel van de film is extreem gewelddadig en onplezierig. De scenarioschrijvers hebben ook schaamteloos een van de klassieke filmthrillers uit de spiegelzaalscènes van 'The Lady from Shanghai' gerecycled. En was het niet mogelijk om een fantasievollere titel te bedenken dan 'Sin'? Toch is er één dwingende reden om deze film te zien, en dat is voor de optredens van Ving Rhames en Gary Oldman.<br />Zoals de film 'Heat' een dynamisch duel tussen Al Pacino's detective en Robert DeNiro's dief inluidde, zijn de interessantste scènes in 'Sin' die waarin de ex-politieman (Rhames) en de louche drugsbaron (Oldman) samenkomen. De plot gaat over de maniakale daden die Oldman heeft begaan. Het personage van Oldman, die wordt achtervolgd door het personage van Rhames, de voormalige politieman die een deel van zijn arm en al zijn idealisme is kwijtgeraakt na een louche arrestatie en een illegale ondervraging van een vermeende politieman-moordenaar.<br />Er is één aangrijpend moment waarop de personages midden in een actiescène over gewetenswroeging praten. In dit gesprek verandert onze perceptie van zowel Rhames als Oldman als we beseffen dat een van de personages totaal geen geweten heeft en dat de ander wordt gedreven door het menselijke schuldgevoel. Maar dit moment blijft verborgen tussen voorspelbare en zelfs cliché Als de film zich had kunnen richten op de innerlijke ontwikkeling van de twee hoofdpersonen en de gewelddadige actiesequenties had kunnen elimineren, zou hij beter bekijkbaar en gedenkwaardiger zijn geweest. Maar deze twee uitzonderlijke acteurs hebben iets speciaals dat Rhames en Oldman in staat stelt boven het materiaal uit te stijgen.
Much of the film content of "Sin" is excessively violent and unpleasant. The screenwriters have also shamelessly recycled one of the classic screen thriller moments from the hall of mirrors scene in "The Lady From Shanghai." And was it not possible to come up with a more imaginative title than "Sin"? Yet there is one compelling reason to see this movie, and that is for the performances of Ving Rhames and Gary Oldman.<br /><br />In the same way that the film "Heat" established a dynamic duel between Al Pacino's detective and Robert DeNiro's thief, the most interesting scenes in "Sin" are those that bring together the ex-cop (Rhames) and the sleazy drug lord (Oldman). The plot concerns the maniacal acts perpetrated by Oldman's character, who is pursued by Rhames' character, the former cop who lost part of his arm and all of his idealism after a shady police arrest and illegal interrogation of an alleged cop-killer.<br /><br />There is one riveting moment when in the middle of an action scene, the characters discourse on the topic of conscience. In this conversation, our perception of both Rhames' and Oldman's characters change when we realize that one of the characters is totally without conscience and the other has been driven by the human emotion of guilt. But this moment remains buried among predictable and even cliched action scenes piled one on top of another.<br /><br />If the film could have just focused on the internal development of the two principal characters, eliminating the violent action sequences, it would have been more watchable and more memorable. There is something special about these two exceptional actors, however, that enables Rhames and Oldman to rise above the material.