Ik vond deze film niet alleen mooi om wat hij zei, maar ook om de manier waarop hij dat zei. Hij was inspirerend <0xE2><0x80><0x93> niet in zijn religiositeit, maar in zijn moraliteit. De christelijke kant van de film was duidelijk, maar hij veroordeelde of veroordeelde niet. Sterker nog, sommige van de 'beste' mensen in de film geven nooit hun religieuze overtuigingen prijs. Ik ben een unitariër-uniformist (we geloven dat er vele paden zijn die leiden tot goede en morele daden), dus ik waardeerde de ORAL-benadering van de film en de nadruk op goede werken. Dat is een mooie grens die je kunt trekken en deze film doet het schitterend.<br />Zijn er gaten in de plot? Inconsequenties? Wat maakt het uit? De film gaf me een goed gevoel. En soms is dat genoeg.
I liked this movie not only for what it said, but how it said it. It was inspiring--not in its religiosity but in its morality. The Christian slant of the movie was evident, but it did not proselytize or become judgmental. In fact, some of the 'best' people in the film never reveal any religious beliefs. I am a Unitarian-Universalist (we believe that there are many paths that lead to good and moral actions), so I appreciated the MORAL outlook of the film and its emphasis on good works.That is a fine line to draw and this movie does it magnificently.<br /><br />Are there plot holes? Inconstistancies? Who cares? The movie made me feel good. And sometimes that's enough.