Een van de veelvoorkomende thema's die je in de traditionele Oost-Aziatische literatuur aantreft, is dat van een klein dorp, omringd door bergen en beschermd door de verwoestingen van de buitenwereld. De buitenwereld mag dan verstrikt zijn in de strijd van de oorlog, in deze geheime gehuchten gedijen ze met als enige zorg de dagelijkse beslommeringen <0xE2><0x80><0x93> niet de wreedheden die de mens zijn medemens kan aandoen.<br />Welkom in Dongmakgol begint met een klein detachement Noord-Koreaanse soldaten, waarvan het aantal voortdurend slinkt, niet alleen vanwege de voortdurende aanvallen, maar ook omdat ze het bevel hebben gekregen elke gewonde man te doden. Ziek van de moord op zijn eigen mannen weigert hoge kameraad Lee Su-Hwa de paar overgebleven gewonde soldaten te doden. Maar zijn onderbevelhebber staat klaar om de bevelen van het opperbevel op te volgen en probeert een muiterij tegen de hoge kameraad te ontketenen. Maar voordat de verhitte woorden tot schieten kunnen leiden, wordt de kleine groep aangevallen en slechts vier overleven het. Deze vier mannen beklimmen een steile berg en hun aantal wordt teruggebracht tot drie als de vierde naar beneden stort en de dood vindt.<br />Terwijl hij alleen over de berg zwerft, ontmoet de hospik Moon Sang-sang een mede-Zuid-Koreaanse soldaat, tweede luitenant Pyo, die zich opmaakt om zelfmoord te plegen. De hospik weerhoudt de man ervan dit te doen, maar wordt zelf bijna gedood. Net als de Noord-Koreaanse soldaten gaan deze twee mannen de wildernis in.<br />Terwijl ze uitrusten, komen de drie Noord-Koreaanse soldaten een vreemd meisje tegen, gekleed in traditionele kledij en met bloemen in haar haar. Hoewel elke man een pistool op haar richt, toont ze weinig bezorgdheid en zegt tegen de mannen dat ze in beweging moeten komen omdat ze vlak bij een slangerots staan. Nadat er een slang op de arm van sergeant Jang is gevallen, laden de drie mannen hun wapens op de rots uit. Als hun pistolen leeg zijn, volgen de drie mannen het meisje Yeo-il naar Dongmakgol. Later arriveren de Zuid-Koreaanse soldaten en is er natuurlijk een scheidslijn tussen de twee groepen. Maar na een paar gebeurtenissen, zoals de voedselopslagplaats die werd opgeblazen en een wild zwijn doodde, kunnen de vijf Koreanen, samen met een Amerikaanse piloot die Kent Smith heet en wiens vliegtuig aan het begin van de film neerstortte, zich tijdelijk met elkaar verzoenen, maar kan deze broze vriendschap standhouden met de dreiging van andere buitenstaanders die aan de horizon opdoemen? Een van de grootste hits van Zuid-Korea in 2005, _Welcome to Dongmakgol_, is echt een visueel genot. Het natuurschoon is werkelijk adembenemend en de _CG_, een briljante opeenvolging van een wild zwijn en een regen van popcorn, is heel goed gedaan. De acteurs, met name Shin Ha-kyun, Sympathy for Mr. Vengeance, Joint Security Area, Save the Green Planet en Jeong Jae-yeong, de Stille Familie, Wapens en Praten, leveren uitzonderlijk goed werk door tegenstanders neer te zetten die uiteindelijk voor elkaar warmlopen. Hoewel ze niet de beste vrienden zijn, straalt hun vriendschap er wel degelijk van af. Kang Hye-jeong, Oldboy, Antarctic Journal, levert uitstekend werk door het geschifte maar lieve meisje Yeo-il neer te zetten.<br />Hoewel Welcome to Dongmakgol in de eerste plaats een komedie is, zitten er ook een paar gewelddadige scènes in, zoals de uitroeiing van de Noord-Koreaanse soldaten aan het begin van de film en een paar scènes aan het eind van de film. Hoewel sommigen de film zouden afdoen als een hoeraatje voor het feit dat beide Korea's kunnen samenwerken, zouden mensen die het Westen een warm hart toedragen misschien een beetje geschokt zijn door de weergave van het westerse soldatendom, d.w.z. Amerikaans, in een overigens komische film.
One of the common themes that can be found in traditional East Asian literature is that of a small village ensconced by mountains and protected by the ravages of the outside world. While the outside world might be enmeshed within the struggles of war, these secret hamlets prosper with their only concerns pertaining to daily necessities not the brutalities that man can wreck upon his fellow man.<br /><br />Welcome to Dongmakgol opens with a small detachment of North Korean soldiers whose numbers are continuously dwindling not only because of constant attacks, but also because they have been given the order to kill every wounded man. Sick of the murder of his own men, High Comrade Lee Su-Hwa refuses to kill the few remaining wounded soldiers. Yet his second-in-command is all to ready to follow the orders of high command and tries to stir up a mutiny versus the High Comrade. However, before the heated words are able to become firing guns, the small group is attacked and only four survive. These four men scale a steep mountain and their number is reduced to three when the fourth plummets to his death.<br /><br />Wandering alone on the mountain, the medic Moon Sang-sang comes across a fellow South Korean soldier, 2nd Lt. Pyo readying himself to commit suicide. The medic stops the man from doing so, but almost gets killed himself. As with the North Korean soldiers, these two men make their way into the wilderness.<br /><br />While resting, the three North Korean soldiers encounter an odd girl dressed in traditional clothing with flowers in her hair. Although each man points a gun at her, she shows little concern and informs the men that they should move because they are standing close to a snake rock. After a snake falls on the arm of Sgt. Jang the three men unload their weapons at the rock. With their guns empty, the three men follow the girl, Yeo-il, to Dongmakgol. Later the South Korean soldiers arrive and, of course, there is a stand off between the two groups. However, after a few events, including the food storehouse blowing up and defeating a wild boar, the five Koreans, along with an American pilot named Kent Smith whose plane crashed at the very beginning of the film, are able to come to terms with each other temporarily, but with the threat of other outsiders looming on the horizon can this fragile friendship be maintained? One of South Korea's biggest hits in 2005 Welcome to Dongmakgol is truly a visual delight. The natural scenery is quite stunning and the CG, a brilliant sequence with a wild boar and a rain of popcorn, is very well done. The actors, especially Shin Ha-kyun, Sympathy for Mr. Vengeance, Joint Security Area, Save the Green Planet, and Jeong Jae-yeong, the Quiet Family, Guns and Talks, do an extraordinary job of portraying adversaries who eventually warm to each other. While not the best of friends, their friendship does shine through. Kang Hye-jeong, Oldboy, Antarctic Journal, does a good job portraying the nutty but sweet girl Yeo-il.<br /><br />While primarily a comedy Welcome to Dongmakgol also contains a few graphic scenes of violence such as the eradication of the North Korean soldiers at the beginning of the film and a few scenes near the end of the film. While the film might be written off by some as a hurrah that both Koreas can work together, those of Western decent might be a little shocked by the portrayal of Western soldiery, i.e. American, in an otherwise comedic film.