Ik geloof dat ik ergens heb gelezen dat Alain Resnais en Alan Ayckbourne vrienden zijn en dat Resnais affiniteit heeft met Ayckbournes werk, getuige Smoking/No Smoking en nu Coeurs. Er duiken weer oude rotten op. Sterker nog, als Resnais een repertoiregezelschap zou hebben, zouden daar zeker zijn vrouw Sabine Azema, Pierre Arditi, Lambert Wilson en André Dussollier bij horen, die allemaal aanwezig en correct zijn, samen met Isabelle Carre, die voor het eerst optreedt en Laura Morante die het sextet afrondt. Helaas is geen van de zes echt gelukkig, zelfs nauwelijks tevreden; de bijbellezende Azema komt er misschien nog het dichtst bij in de buurt en glimlacht als ze de rommel opruimt na de onzichtbare invalide Claude Rich <0xE2><0x80><0x93> ze ruimt zelfs z<0xC3><0xAD>jn rommel op als hij eten over haar heen gooit; Isabelle Carre is een beetje te jong om de zus van André Dussollier te zijn, maar gezien haar schoonheid is er geen echte reden voor haar om de ware liefde te zoeken in de kolommen van De Eenzame Harten. Alle zes de acteurs stralen en Resnais heeft ervoor gekozen de scènes te markeren met vallende sneeuwvlokken als symbool van een permanent gebrek aan warmte in alle zes de levens.
I think I read somewhere that Alain Resnais and Alan Ayckbourne are friends and Resnais does have an affinity with Ayckbourne's work, witness Smoking/No Smoking and now Coeurs. Severl old hands turn up yet again, indeed if Resnais can be said to have a repertory company it would certainly include his long-time wife Sabine Azema, Pierre Arditi, Lambert Wilson and Andre Dussollier, all present and correct here along with first-timer Isabelle Carre with Laura Morante completing the sextet. Alas, none of the six are really happy, hardly even content; the bible-reading Azema possibly comes closest, smiling as she cleans up after unseen invalid Claude Rich - even cleaning HERSELF up when he throws food over her; Isabelle Carre is a little young to be the sister of Andre Dussollier but given her loveliness there's no real reason for her to pursue true love in the Lonelyhearts columns. All six actors shine and Resnais has opted to mark the scene changes with falling snowflakes symbolising a permanent lack of warmth in all six lives. Verdict: Hearts are trumps.