De eerste drie kwartier van de film zat ik te denken: mijn hemel, als het tempo nog langzamer was, zou ik misschien in coma raken. Ook al waren de scènes mooi en prachtig gefotografeerd, het was een volslagen raadsel waar het verhaal heen ging. Ik werd geïntrigeerd door de reisverhalen van de hoofdfiguur... de verhalen die ze vertelde, waren interessant voor iemand als ik die niet in dat deel van de wereld is geweest. Ook de gesprekken aan de tafel van de kapitein tussen hem en de drie vrouwen waren interessant, maar niet interessanter dan het onsamenhangende geklets dat je hoort op het gemiddelde diner. Ik ben verbaasd dat meneer Malkovich erin toestemde de rol te spelen die hij speelde... zijn tekst was stijf en een beetje afgezaagd. Aan het eind, toen ik eindelijk zag waar de plot eindigde, had ik er spijt van dat ik het zo lang had volgehouden. Ik kan me niet herinneren wanneer ik me voor het laatst zo teleurgesteld heb gevoeld over een film!
I sat through the first 45 minutes of this film thinking "my goodness, if the pacing were any slower I might lapse into a coma". Even though the scenes were sweet and beautifully shot, it was a complete mystery where the story was headed. I was intrigued by the main character's travelogue- the stories she told were of interest to someone like me who has not been to that part of the world. Similarly, the discussions at the Captain's table among he and the three women were interesting, but no more so than rambling chatter one hears at the average dinner party. I am in amazement that Mr. Malkovich agreed to play the role he did- his lines were stilted and somewhat hackneyed. At the end, when I finally did see where the plot ended up, I was sorry I stuck with it as long as I did. I don't remember the last time I felt so disappointed by a film!