Een heel goede film voor Warren William om een eind te maken aan zijn loopbaan als Lone Wolf; na een pauze werd Eric Blore ingelijfd als bediende voor nog een paar films. Dit uitje heeft een interessante plot, fascinerende personages en relaties, inventieve fotografie, en Fritz en Karl moesten volstaan als de enige schakels met de niet met name genoemde nazi's.<br />De Baddies zijn erop uit om de plannen van de geallieerde versterkingen voor het Suezkanaal in handen te krijgen, zodat ze uiteindelijk de regio en daarna de wereld in handen krijgen... Hoe ze het doen, hoe ze het krijgen en hoe ze het weer kwijtraken is even ingenieus als belachelijk, maar omdat het de McGuffins zijn is het toch niet zo belangrijk. De overeenkomsten met Casablanca zijn opvallend, maar dit is op zichzelf een goede film <0xE2><0x80><0x93> de onderlinge relaties van iedereen (allemaal traag, sluw of slinks) en vooral van iedereen tot Rembrandt, Whistler en Cézanne en vice versa strekken zich uit om te aanschouwen en zijn misschien wel het sterkste punt van de film. De scherts tussen Blore en William was perfect, er was nauwelijks sprake van een serieuze uitwisseling tussen hen, behalve wanneer Blore vastgebonden was of los werd gemaakt. Lloyd Bridges was in deze film aan zijn trekken gekomen.<br />Alles bij elkaar genomen is het de moeite waard om naar te kijken als een niet-serieuze pottenbakker, hier zal geen zwaar politiek commentaar te vinden zijn! William maakte hierna nog maar een paar films voor hij in 1948 aan kanker overleed, wat Blore's film tot de beste van het jaar maakt. 'Daar gaan we weer!' klonk het aan het eind uit de camera.
A very good film for Warren William to end his Lone Wolf career on; after a break Eric Blore soldiered on as valet for a few more films. This outing has an interesting plot, fascinating characters and relationships, inventive photography and Fritz and Karl had to suffice as the only links to the unmentioned Nazis.<br /><br />The Baddies are out to get the plans of the Allied fortifications for the Suez Canal to eventually control the region and then the world ... How they go about it, get it and lose it is as ingenious as it is ridiculous but as it's the McGuffin it's not that important anyway. The similarities to Casablanca are striking but this is a good film in its own right - the inter-relationships of everyone (all slow, sly or slinky) and especially everyone to Rembrandt, Whistler and Cezanne and vice versa are engrossing to behold and is perhaps the film's strongest point. The badinage between Blore and William was perfect, hardly any serious exchange between them throughout, except when Blore was either tied up or being untied. Lloyd Bridges was wasted in this one.<br /><br />All in all well worth watching as a non-serious potboiler, heavy political commentary will not be found here! William only made a few more films after this before he died of cancer in 1948, which makes Blore's hopeless look at the camera at the end with "Here we go again!" all the more poignant.