En ik denk dat ik dat zal zijn... Dit is een ploeterende film over disfunctionele personages die me verveelden met hun saaie, pathetische levens. Elk deel van de film is hier fout, van de eindeloze anachronismen uit 1979 (huizen met vinylbekleding die pas in de jaren negentig beschikbaar kwamen, verwijzingen naar de Falkland-oorlog in 1982, feestjurken in prinses Diana-stijl met pofmouwen uit 1981...) tot de slechte vader Alec Baldwin uit Long Islander die hij bij verschillende B-films uit zijn hoed heeft getoverd. Deze film heeft niet de diepte of het pathos van American Beauty of de intelligentie of de humor van Juno <0xE2><0x80><0x93> twee films waar hij meestal voor wordt geprezen. Ik heb geen idee waarom er voor deze film een klein maar enthousiast publiek lijkt te zijn, want ik voelde alleen maar opluchting toen het eindelijk voorbij was. Ik heb er 2 gegeven, alleen omdat er niet meer Caulkins in voorkwamen.
And I guess it will be me... This is a plodding film of dysfunctional characters that bored me with their dull, pathetic lives. Every part of this film is at fault here, from the endless anachronisms for 1979 (houses with vinyl siding not available until the 1990s, references to the Falkland war in 1982, Princess Diana style puffed sleeved party dresses from 1981...) to the Alec Baldwin Long Islander bad dad character he has pulled out of his hat on several B movie occasions. This film does not have the depth or pathos of American Beauty nor the intelligence or humour of Juno - two films it is commonly held up to. I have no idea why there seems to be a small but enthusiastic following for this film as I only felt relief when it was finally over. I gave it 2, only because there weren't more Caulkins in it.