Als je hem eenmaal hebt gezien, vergeet je hem nooit meer. Er zijn maar heel weinig films geweest die Hitchcocks territorium hebben betreden en hem hebben verslagen, maar Seven Waves Away / Avalon Ship is er een van: uiteindelijk is het een veel betere film dan de gelijksoortige Lifeboat van Hitchcock. Seven Waves Away werd met indrukwekkende overtuiging en passie gemaakt door schrijver-regisseur Richard Sale, die in de jaren vijftig heel actief was, maar na deze film geen kans meer kreeg om een film te regisseren, ondanks het feit dat hij nog 36 jaar te leven had (hoe zit dat?). Met productieontwerper Wilfred Shingleton en artdirector Raymond Simm, die bijna helemaal in een grote tank filmden (behalve misschien voor een paar lange shots), creëerde Sale een onvergetelijk directe sfeer voor een volkomen aangrijpend en compromisloos verhaal over overleven op zee onder de slechtst denkbare fysieke en ethische omstandigheden.<br />De cast deed het bewonderenswaardig onder zeer moeilijke omstandigheden (stel je eens voor dat je de hele dag, elke dag nat bent); in feite beïnvloedden de ellende van het filmen het acteerwerk op een quasi-documentaire manier die de film enorm ten goede komt. Zelfs op televisie is Seven Waves Away een intense ervaringsfilm; ik kan me alleen maar voorstellen hoe het voelde op het grote scherm.<br />Dit was praktisch Tyrone Powers' film.' Hij was begin veertig toen de film werd opgenomen en stierf kort daarna aan een hartaanval tijdens een project (net als zijn acteur-vader Tyrone Power senior voor hem). Power acteert met enorme kracht en spanning als de 'kapitein' in dit verhaal; de dramatische boog van het verhaal wordt volledig in beslag genomen door zijn besluitvormingsproces, en voor een eerste kijker zal zijn belangrijkste beslissing (die ik niet zal onthullen) altijd opvallen omdat hij in tegenspraak is met ons gevoel voor ethiek. Maar dat is een deel van wat Seven Waves Away zo'n kick geeft.
Once seen, never forgotten. Very few films have ever moved into Hitchcock's territory and beaten him, but Seven Waves Away / Abandon Ship is one: ultimately it's a much superior film to Hitchcock's similar Lifeboat. Seven Waves Away was made with impressive conviction and passion by writer-director Richard Sale, who was very active in the 1950s but didn't get another opportunity to direct a feature after this one, despite living 36 more years (what's up with that?). Working with production designer Wilfred Shingleton and art director Raymond Simm and filming almost entirely in a large tank (except perhaps for a few long shots), Sale created an unforgettably immediate atmosphere for a completely harrowing and uncompromising tale of survival at sea under the worst imaginable physical and ethical circumstances. <br /><br />The cast performed admirably under very trying circumstances (imagine being wet all day, every day); in fact, the miseries of the filming process influenced the acting in a quasi-documentary manner that benefits the picture enormously. Even seen on television, Seven Waves Away is an intensely experiential movie; I can only imagine what it felt like on the large screen. <br /><br />This was practically Tyrone Power's last hurrah; in his early forties when the movie was filmed, he died of a heart attack on a project shortly thereafter (as his actor-father Tyrone Power Sr. had before him). Power acts with tremendous force and tension as the "captain" here; the dramatic arc of the story is contained entirely within his decision-making process, and for a first-time viewer his key decision (which I will not reveal) will always register as startling because it runs so counter-intuitively to our received sense of ethics. But that is part of what gives Seven Waves Away its wallop.