Omdat ik bijna tien jaar in de Volksrepubliek China heb gewoond, vind ik dat deze film een accuraat beeld van die periode geeft. Ik ben in China geweest als lerares Engels en heb daar aan vier verschillende universiteiten gewerkt. Ik kon met veel mensen praten en heb veel gruwelverhalen gehoord over wat er na de revolutie in de jaren vijftig in China is gebeurd. De massale vervolging van christenen gaat nog steeds door en velen verliezen nog steeds hun leven en hun vrijheid, gewoon omdat ze christen zijn. De meeste mensen van mijn leeftijd hebben geen foto's van zichzelf of hun familie die in hun jeugd zijn gemaakt. Tijdens de Culturele Revolutie waren foto's (en de meeste andere dingen, zoals muziekinstrumenten, kunst, buitenlandse kleding, boeken, of nog mooiere meubels) niet toegestaan en werden ze vernietigd of begraven, omdat je er zwaar voor gestraft kon worden omdat ze als 'buitenlands' werden beschouwd. Ik heb zelfs gehoord dat een dame haar familiefoto's in soep deed (toen haar huis door de Rode Garde werd doorzocht) om ze kwijt te raken, voor het geval ze gepakt zou worden. Er waren overal Mao-statuten, en ik kreeg te horen dat als je een foto nam met een van hen op de achtergrond en met zijn hoofd op de foto, dat je dan gestraft of zelfs gedood kon worden. Onderwijzers werden voor de ogen van hun leerlingen uit het klaslokaal gehaald en door de stad geparadeerd met een slappe vilthoed op. Het was een verschrikkelijke, verschrikkelijke tijd, vooral als je een ontwikkeld mens was of zelf wilde denken.
Having spent most of a decade living in The People's Republic of China, I feel that this movie gives an accurate portrayal of that period. I was in China as an English teacher and worked in four different universities while there. I was able to talk to a lot of people and heard many horror stories about what took place in China after the Revolution in the 50's. The mass persecution of Christians still goes on, and many are continuing to lose their lives and their freedom, simply because they are Christians. Most people my age did not have any photos of themselves or their families taken while they were growing up. During the Cultural Revolution photos (and most anything else like musical instruments, art, foreign clothing, books, or even nicer furniture) were not allowed and were destroyed or buried, as you could be severely punished for having them, since they were considered "foreign" I even heard of a lady putting her family photos in soup ( when her house was being searched by Red Guards) to get rid of them lest she be caught. There were Mao statutes everywhere, and I was told that if you did take a photo with one of them in the background and cut of his head in the picture, that you could be punished or even killed. Teachers were taken out of the classroom in front of their students and paraded through town wearing dunce caps. It was a terrible, terrible, time especially if you were an educated person or desired to think for yourself.