Eerlijk gezegd was ik er niet helemaal zeker van wat die schrijver/regisseur Ivan Zuccon precies probeerde te bereiken met 'Het verzegelde huis'. Toegegeven, het idee om drie afzonderlijke verhalen van H.P. Lovecraft te vervlechten tot één griezelbloemlezing, die zich volledig afspeelt in één en hetzelfde huis, is beslist ambitieus en origineel, maar tegelijkertijd ook riskant en onbeloond. De verdorven en ultra-onzalige verbeelding van H.P. Lovecraft is ongelooflijk moeilijk te vertalen in een film; alleen begaafde regisseurs als Stuart Gordon en Lucio Fulci slaagden daar af en toe in, en zijn toegewijde fans zijn erg kieskeurig als het op aanpassingen aankomt. Het script grijpt terug op de wonderbaarlijk atmosfeervolle en nachtmerrieachtige verhalen 'Dromen in het heksenhuis', 'Het verzegelde huis' en 'De muziek van Erich Zahn'. En dat alles vermengde zich met het verhaal van een jong stel dat onderzoek doet naar de duistere geschiedenis van een huis waar in de loop van drie eeuwen tragische gebeurtenissen hebben plaatsgevonden. Van tevoren was ik bereid om getuige te zijn van een paar echt slechte acteerprestaties en misschien wat mindere productiekwaliteiten, maar het laatste wat ik van deze film verwachtte was verveling! Het verhaalmateriaal is geweldig en de ambiance is door en door onheilspellend, maar Zuccons verhaalstructuur is gewoon niet boeiend genoeg. De verhalen, en dus ook de spanning, worden te vaak abrupt afgebroken om terug te keren naar de hoofdpersonen van nu en hun voortdurende, niet-interessante gekibbel. Het lukt Ivan Zuccon niet om de kijker te grijpen. 'The Shunned House' heeft wel een heleboel griezelige beelden te bieden (zoals een meisje dat om onbekende redenen herhaaldelijk met haar hoofd tegen een muur bonkt) en een aantal regelrecht gruwelijke make-up-effecten (zoals een vrouw die door haar eigen pols bijt). Hoewel het niet de gruwelijkste film van zijn soort is, is een deel van de beelden hier beslist nachtmerrieachtig. De acteerprestaties zijn heel slecht en, noem me oppervlakkig als je wilt, maar ik was behoorlijk teleurgesteld dat de hoofdrolspeelster Federica Quaglieri geen naaktscènes had. De hele film lang heeft ze geen naaktscènes. Ze paradeert rond in een ongelooflijk sexy geel topje en haar prachtige voluptueuze tieten staan voortdurend op het punt om naar buiten te springen, maar dat doen ze nooit.
Not really sure what exactly it was that writer/director Ivan Zuccon tried to accomplish with "The Shunned House", to be honest. Admittedly the concept of intertwining three separate H.P. Lovecraft stories into one horror anthology, entirely taking place in one and the same house setting, is definitely ambitious and original, but at the same time also hazardous and unrewarding. The wicked and ultra-sinister imagination of H.P. Lovecraft is incredibly difficult to translate into a movie  only gifted directors like Stuart Gordon and Lucio Fulci occasionally succeeded  and his devoted fans are very finicky when it comes to adaptations. The script tackles the wondrously atmospheric and nightmarish tales "Dreams in the Witch House", "The Shunned House" and "The Music of Erich Zahn"; all mingled together through the wraparound story of a young couple investigating the dark history of a house where tragic events occurred spread over three centuries. Beforehand, I was prepared to witness some really bad acting and perhaps some inferior production values, but the absolute last thing I expected from this film was boredom! The story material is great and the ambiance is thoroughly ominous, but Zuccon's narrative structure simply isn't compelling enough. The stories, and thus also the suspense, are too often abruptly cut off to return to the present day main characters and their continuous uninteresting bickering. Ivan Zuccon doesn't achieve to grab the viewer's full attention and hold it, and that is something quite important in Lovecraft adaptations, as his morbid stories are habitually confusing and tangled already. What "The Shunned House" does have to offer are numerous grisly images (like a girl repeatedly banging her head against a wall for reasons unknown) and multiple downright gruesome make-up effects (like a woman biting through her own wrist). Although not the goriest film of its kind, some of the footage here is definitely nightmare inducing. The acting performances are quite bad and, call me shallow if you must, but I was quite disappointed that lead actress Federica Quaglieri didn't have any nude sequences. All through the film, she's parading around in an incredibly sexy yellow top and her beautiful voluptuous boobs are constantly on the point of popping out  yet they never do.