Ik had tot voor kort nog nooit van deze film gehoord. Ik ben een fan van WW2 en ik heb altijd van de films van Gregory Peck gehouden, dus ik dacht: wat kan mij het ook schelen.<br />Peck speelt een emotioneel beschadigde Canadese piloot die in 1922 in Birma met Britse piloten vliegt. Het lijkt erop dat de vliegtuigen die ze vliegen van de Australische luchtmacht zijn, maar dat weet ik niet zeker.<br />Zoals andere recensenten hebben gezegd, ontmoet hij een aardig Birmees meisje en begint hij weer emotioneel te worden. Helaas wordt hij in de wildernis neergehaald met een gewonde man en een derde niet-meewerkende officier.<br />Het verhaal is een beetje voorspelbaar, maar de aantallen zijn zeker. Ik heb het gevoel dat de film relatief goed is geworden, hoewel dat te danken is aan de grotendeels uitstekende karakteriseringen van de acteurs en de schrijver. De special effects in deze tweeënvijftig jaar oude film voldoen natuurlijk niet aan de huidige maatstaven, maar ik vond ze redelijk goed.<br />De film is prachtig gefotografeerd en de locatiefoto's zijn vaak adembenemend.<br />Mijn enige klachten zijn van ondergeschikt belang, het soort dat ervoor heeft gezorgd dat de film in mijn boeken geen 10 heeft gekregen. De officier die bij het neerstorten gewond is geraakt, ligt daar als een idioot te schreeuwen tot zijn metgezellen zand over hem heen gooien om de vlammen te doven. Hij heeft de landing en de val overleefd, maar zonder de rol zal hij daar niet veel aan hebben. Bovendien verhinderden de bloederige/make-up-normen van die tijd dat de filmmakers iets echt afschuwelijks lieten zien, dus zijn verwondingen leken tamelijk onbeduidend. Volgens het script moest een van de drie uitgeschakeld worden, en het had/had iets beters kunnen/moeten opleveren, zoals 2 gebroken benen.<br />Het personage Bloor is een beetje te eendimensionaal, en het conflict tussen hem en Forrester is veel te groot. Er had zeker een subtieler, toenemend meningsverschil kunnen ontstaan.<br />Kleine vergissingen die niemand met een beetje verstand zou hebben gemaakt als ze echt waren: nadat Bloor sterft, laat Forrester zijn hoed daar achter. Terwijl ik ernaar keek, zei ik tegen mezelf: 'Pak die hoed.' <br />Als Forrester de navigator alleen laat marcheren, zet hij hem niet onder een afdak zodat hij schaduw heeft als de zon opkomt. Bovendien neemt hij maar één lege veldfles mee op zijn zoektocht naar water.<br />Aan de positieve kant waren er een paar leuke details die ik erg goed vond. Ik genoot echt van de interactie tussen Forrester en Ana. Ik vond het goed gespeeld, geschreven en gefilmd.<br />Ik vond ook de foto van Bloors vrouw en gezin heel ontroerend. Voordat hij stierf, keek hij voor het laatst naar deze foto van zijn vrouw, die, zoals ons eerder is verteld, de liefde van zijn leven is. Als we het publiek eindelijk de foto zien, is ze...' Voor mij versterkte dat het realisme van Bloors karakter en de onontkoombaarheid van zijn dood.<br />En ten slotte had de film uitstekende productiewaarden, goede vliegtuigbeelden en locatiefoto's.<br />Controleer het!
I hadn't even heard of this movie until recently. I'm an aviation/WW2 fan, and I've always enjoyed Gregory Peck's films, so I figured what the heck.<br /><br />Peck plays an emotionally scarred Canadian pilot flying with Commonwealth pilots in Burma in WW2. It looks like the planes they fly are done in Australian Air Force Markings, but I'm not certain on that count.<br /><br />As other reviewers have stated, he meets a nice Burmese girl, and begins to come back emotionally. Unfortunately, he's downed in the wilderness with and injured man and a third uncooperative officer.<br /><br />The story is somewhat predictable, and by the numbers for sure. I feel that it has aged relatively well though due to the largely excellent characterizations created by the actors and author. Of course, the special effects in this 52 year old film aren't up to today's standards, but I found them passable.<br /><br />The film is beautifully shot and the location photography often breathtaking.<br /><br />My only gripes are minor, the kind of thing that prevented the film from being a 10 in my books.: The officer who is burned in the crash lies there like an idiot, screaming until his companions throw sand on him to put out the flames. He had the stop and drop, but neither will do any good without the roll. Plus, the gore/makeup standards of the day prevented the filmmakers from showing anything truly horrific, so his injuries seemed pretty minor. The script required one of the three to be incapacitated, and the could have/should have come up with something better, like 2 broken legs.<br /><br />The character of Bloor is a little too one dimensional, and the conflict between him and Forrester is much too on the nose. Surely a more subtle rising disagreement could have been created.<br /><br />Minor mistakes that no person in his right mind would have made if it were real: After Bloor dies, Forrester leaves his hat there. As I watched it, I was saying to myself: "Grab that hat".<br /><br />When Forrester leaves the navigator to march on by himself, he doesn't move him under shelter so that he'll have shade when the sun comes up. Plus he takes only one empty canteen with him on his quest for water.<br /><br />On the plus side, there were some nice touches that I found very good. I really enjoyed the interaction between Forrester and Ana. I thought it was well acted, written and filmed.<br /><br />I also found the picture of Bloor's wife and family very touching. Before dying, the last thing he did was look at this picture of his wife, whom we are previously informed is the love of his life. When we the audience finally see the picture, she's an average to homely looking woman. For me that greatly enhanced the realism of Bloor's character and the finality of his death.<br /><br />And finally, the movie had excellent production values, good plane footage and dirt under the nails location photography.<br /><br />Check it out!