In theorie is herhaling prima, maar deze kalkoen had gereconstrueerd moeten worden. We snappen het al. Ons er keer op keer doorheen slepen zonder het proces te verkorten is gewoon pretentieus. Waar was de redacteur toen dit gebeurde? En waarvoor? Om de rozen te ruiken????? De veronderstelling hier is dat de hoofdpersoon zich haast omdat er iemand in gevaar is. Hij? Een geliefde? We weten het niet. En dat is oké. Maar om dat op te zetten en dan te zeggen: 'Hé, we moeten allemaal af en toe even rustig aan doen en aan de rozen ruiken' is gewoon lulkoek (om nog maar te zwijgen van cliché sentimentele flauwekul).<br />Ik ben uitgeput als ik ernaar kijk. En het duurde maar een paar minuten.<br />PASS. en PASS. en PASS. en PASS. en PASS.
Repetition is fine in theory, but this turkey should have been edited. We get the point already. To just drag us through it over and over without shortening the process is just plain pretentious. Where was the editor on this? And for what? Smell the roses?????? The assumption here is that the character is rushing because someone is in danger. Him? A loved one? We don't know. And that's okay. But to set that up and then say -- "hey, we all need to slow down sometimes and smell the roses" is just plain bunk (not to mention cliché sentimental crap). <br /><br />I'm exhausted watching this. And it was only a few minutes long. <br /><br />PASS. and PASS. and PASS. and PASS. and PASS.