In het begin van de jaren zestig begon de Mexicaanse filmindustrie na het einde van de Gouden Eeuw aan haar langzame, maar voortdurende aftakeling. De Mexicaanse industrie, die geconfronteerd werd met economische problemen en een sterkere concurrentie van buitenlandse filmmakers, beleefde in de jaren zeventig en tachtig de donkerste dagen van haar bestaan. Helaas is dit de periode waarin de regisseur Alfredo Zacarnadeas aan zijn werk begint, beginnend als schrijver onder leiding van zijn vader, regisseur Miguel Zacarnadeas, en de legendarische regisseur van de Gouden Eeuw, Gilberto Martánnez Solares. Al snel begon Alfredo Zacarnadeas zelf films te maken en had hij succes met de komedies van GAspar Henaine 'Capulina'. Zacaredas had echter grote plannen, en aan het eind van de jaren zeventig regisseerde hij twee ambitieuze horrorfilms die in samenwerking met de Verenigde Staten werden geproduceerd en met in de hoofdrollen nogal beroemde Amerikaanse acteurs: 'The Bees' uit 1978 en deze film, 'Demonoid, Boodschapper des Doods'.<br />Ook bekend als 'Macabra, la Mano del Diablo', de filmster Samantha Eggar als Jennifer Baines, die een bezoek brengt aan de mijnstad Guanajuato in Mexico, omdat zijn echtgenoot Mark (Roy Jenson) daar een belangrijke mijn bezit die erg rijk schijnt te zijn. Op het moment dat Jennifer daar arriveert, wordt Mark geconfronteerd met de weigering van zijn arbeiders om dieper te gaan, omdat ze denken dat het daar spookt. Als puur bijgeloof gaan Mark en Jennifer de mijn in en ontdekken een oud altaar voor de duivel, waarop de hand van de duivel als relikwie ligt. Mark pakt de Hand aan als trofee van de mens die het bijgeloof heeft overwonnen, maar al snel ontdekt hij dat de hand van de duivel niet gemaakt is om mee te spelen. De Hand begint mensen te bezitten die hen veranderen in psychopathische moordenaars, en alleen Jennifer kent de waarheid.<br />Hoewel de film is geschreven door Amos Powell (van Cromans _Tower of London_ -legende) en David Lee Fein (die later _Cheerleader Camp_ zou schrijven), is de film duidelijk het geesteskind van Zacartés zelf, aangezien hij het bronverhaal heeft geschreven waarop het script is gebaseerd. Zacarnadas probeert deze keer echt een interessant horrorstuk te creëren, en hoewel hij schaamteloos een paar ideeën uit Oliver Stones 'The Hand' (in datzelfde jaar uitgebracht) haalt, zou je kunnen zeggen dat hij erin slaagt een enigszins origineel horrorverhaal te maken. Helaas mist het plot de samenhang en het verstand om alle elementen bij elkaar te brengen, en het bizarre verhaal schiet nooit echt op.<br />De regie van Zacarnadas is technisch gezien effectief, maar zijn stijl is ouderwets en onorigineel, en uiteindelijk lijkt de film daardoor 10 jaar ouder dan zijn werkelijke leeftijd. Het moet gezegd worden dat hij werkelijk originele decors maakt, geholpen door een paar goede special effects en een wat effectiever muziekarrangement; maar de slechte cinematografie, in combinatie met het lage budget en de gekunstelde plot, zou de kracht van die scènes tenietdoen. Hoewel hij goed blijkt te zijn in komedies, lijkt hij moeite te hebben met het drama en de spanning van zijn film, alsof hij moeite had met het regisseren van zijn cast. De verschillende actiescènes van de film zijn echt goed voor het budget, hoewel ze ook in de uitvoering berucht zijn om hun anachronisme.<br />Samantha Eggar doet haar best met wat ze tot haar beschikking heeft en slaagt erin de film ondanks de overduidelijke problemen van de film te draaien. Haar personage is echt eenvoudig, bijna typerend, maar ze maakt het sympathiek en minder tweedimensionaal. De ervaren Stuart Whitman is minder succesvol, hoewel hij over het geheel genomen een acceptabele rol als Priester speelt, die Jennifer helpt tegen de Hand. De rest van de cast varieert van middelmatig tot ronduit afschuwelijk, hoewel je niet kunt zeggen of het helemaal de schuld van de acteurs is vanwege de slechte manier waarop het script is geschreven. Maar om de waarheid te zeggen, heeft Roy Jenson in zijn korte filmtijd wel een effectieve prestatie geleverd.<br />Het is waar dat je de tekortkomingen van de film op het eerste gezicht zou kunnen wijten aan het lage budget, maar dat is niet zo.' Maar ik denk dat het echte probleem ligt in de slechte special effects of aan de regisseur, en wel in de slechte manier waarop het script is geschreven. Het verhaal is goed in elkaar gezet, het is goed ingepakt en het voldoet nooit aan de hoofddoelen (slachtoffers en vermaak), en het gaat nooit echt ergens heen. Hoewel de bedoelingen van de schrijvers goed waren, was de plot waarschijnlijk om te beginnen al niet bedoeld om te werken. Zacarránas heeft betere films gemaakt als hij een goed script had om mee te werken, maar in 'Demonoid' maakt het gebrek aan samenhang van de plot de film alleen maar saai en vervelend.<br />'Het...' Het is een beetje triest dat Zacar<0xC3><0xAD>as de kans kreeg deze film te maken toen de Mexicaanse filmindustrie op haar dieptepunt was, omdat het zeer ambitieuze idee (dat er op papier ongetwijfeld goed uitzag) gewoon niet goed werkte op film. Gelukkig zou hij in 1989 eindelijk een film maken zoals hij die wilde, met 'Crime of Crimes' en in de tussentijd 'Demonoid, Boodschapper des Doods', dat uiteindelijk ook een goed idee bleek te zijn dat alleen maar slecht werd uitgevoerd.
By the early 60s, the Mexican film industry was beginning its slow but constant decline after the Golden Age ended. Facing economic problems and a stronger competition from foreign filmmakers, the Mexican industry found itself at its darkest hours through the decades of the 70s and the 80s. Sadly, this is the period where director Alfredo Zacarías begins his work, starting as a writer under the guidance of his father, director Miguel Zacarías, and the legendary Golden Age director Gilberto Martínez Solares. Soon Alfredo Zacarías started making films on his own and found success directing the comedies of GAspar Henaine "Capulina", however, Zacarías had big plans in mind and by the end of the 70s, he directed two ambitious horror films co-produced with the U.S.A. and starring somewhat famous American actors: 1978's "The Bees" and this film, "Demonoid, Messenger of Death".<br /><br />Also known as "Macabra, la Mano del Diablo", the film stars Samantha Eggar as Jennifer Baines, who is visiting the mining city of Guanajuato in Mexico as his husband, Mark (Roy Jenson) owns an important mine there that seems to be very rich. At the time when Jennifer arrives, Mark is facing the refusal of his workers to go deeper as they believe the mine is haunted. Thinking it's all mere superstition, Mark and Jennifer enter the mine and discover an ancient altar to the Devil, which holds the Devil's hand as a relic. Mark takes the Hand as a trophy of man conquering superstition, but soon he'll discover that the Devil's hand is not made for fooling around. The Hand begins to possess people transforming them in psycho killers, and only Jennifer knows the truth.<br /><br />While the movie is written by Amos Powell (of Croman's "Tower of London" fame) and David Lee Fein (who later would write "Cheerleader Camp"), the film is obviously the brainchild of Zacarías himself, as he wrote the source story the script was based on. Unlike in "The Bees", Zacarías really attempts this time to create an interesting horror piece, and while he unashamedly lifts some ideas from Oliver Stone's "The Hand" (released previously that same year), it could be said that he succeeds in making a somewhat original tale of horror. Sadly, the plot lacks the coherency and the sense to put all the elements together and the bizarre story never really takes off.<br /><br />Zacarías' direction is technically effective, but his style is outdated and unoriginal, and in the end this makes the film look 10 years older than its true age. To Zacarías' credit, he makes really original set-pieces aided by some good special effects and a somewhat effective musical score; however, the bad cinematography, together with the low-budget and the contrived plot, would diminish the power of those scenes. While he has proved to be good with comedy, he seems to struggle with the drama and the suspense of his film, as if he had troubles directing his cast. The various action sequences of the film are really good for the budget, although again, with a notoriously anachronistic look in the execution.<br /><br />Samantha Eggar does her best with what she has to work and manages to carry the film despite the movie's obvious problems. Her character is really simple, almost typical, but she makes it likable and less two dimensional. The experienced Stuart Whitman is less successful, although overall he pulls off an acceptable performance as the Priest that helps Jennifer against the Hand. The rest of the cast ranges from mediocre to downright awful, although one can't tell if it's completely the actors' fault due to the bad way the script is written. However, to tell the truth, Roy Jenson did give an effective performance in his short screen time.<br /><br />It's true that at first sight, one could blame the movie's flaws to it's low budget, it's bad special effects or to its director, however, I think that the real problem lays on the poor way the script was built. Contrived and fast packed, the story never really fulfills its main purposes (to scar and entertain), and never really goes somewhere. While the intentions of the writers were good, the plot was probably not meant to work in the first place. Zacarías has done better films when he has a good script to work with, but in "Demonoid", the lack of coherency of the plot simply make the film boring and tedious.<br /><br />It's kind of sad that Zacarías had the chance to make this film when the Mexican film industry was at its lowest point, as the very ambitious idea (that without a doubt looked good on paper) simply couldn't work well on film. Fortunately, he finally would make a movie the way he wanted in 1989, with "Crime of Crimes", in the meantime, "Demonoid, Messenger of Death", ends up as another good idea that was just badly executed. 4/10