'Alles of niets' was typisch Mike Leigh. Het acteerwerk was uitmuntend en de personages waren realistisch. Zijn films hebben meer weg van een documentaire dan van een scenario. Ik raak betrokken bij de personages en denk nog lang over hen en hun leven na. De personages in deze film leidden een naargeestig, triest leven. Het beetje geluk aan het eind van de film is niet genoeg om de naargeestigheid van het verhaal te overwinnen. Ik zie niet in hoe deze mensen in de omgeving waarin ze wonen en de mensen die in de film worden afgebeeld zich uit hun benarde positie kunnen werken. Rory en Rachel zijn gedoemd om in deze naargeestige omgeving te leven. Zie je, ik raak helemaal betrokken bij die personages. Ik denk dat ze echt zijn. Dat is de kracht van de films van Mike Leigh. Dit is een trieste film, een ontroerende film. Ruth Sheen was het enige lichtpuntje, en bovendien heeft ze een prachtige stem.
"All or nothing" was typical Mike Leigh. The acting was superb and the characters were realistic. His movies are more like a documentary than a screenplay. I become involved with the characters and I continue to think about them and their lives for a long time afterwards. The characters in this movie led bleak, sad lives. The small amount of happiness at the end of the movie isn't enough to overcome the bleakness of the story. I can't see how these people in the surroundings they live in and associating with the types of people portrayed in the movie could work their way out of their plight. Rory and Rachel are doomed to live in this bleak place. See, I get all involved with these characters. I think they are real. That is the power of Mike Leigh's films. This is a sad movie, an affecting movie. Ruth Sheen was the one bright spot, plus she has a lovely voice.