Ik keek vol verwachting naar deze film uit. De 26ste film uit Sjostroms carrière, een carrière die 25 jaar beslaat (1912-1937) en 54 films, waaronder de laatste zwijgende klassiekers als THE SCARLET LETTER, HE WHEET SHAPED en zijn klassieker, THE WIND. Ik was bitter teleurgesteld.<br />Ik vond de film oninteressant, zinloos, saai en hardvochtig, zonder perspectief. Ja, er zijn prachtige achtergronden met bergdalen en fjorden, maar daartegenover wordt een menselijk drama afgespeeld dat voor mij gewoon niet klopt.<br />De plot gaat over een ontsnapte, ten onrechte veroordeelde dief, die steelt omdat hij honger heeft naar zijn gezin en die voor een rijke weduwe komt werken. Ze worden verliefd op elkaar en ze maakt hem rentmeester, tot woede van haar zwager, die haar (en haar bezit) voor zichzelf wil hebben. Als de valse identiteit en de diefstal worden ontdekt, vluchten ze naar de bergen en leven ze de rest van hun leven in grotten en krotten, ogenschijnlijk gelukkig, maar ze hebben te maken met melodramatische momenten (een vriend komt bij hen wonen en wil de vrouw hebben, ze worden ontdekt door mensen die het voor het zeggen hebben, dus gooit ze hun kind van een rots (duh???????) en gaat er met haar man vandoor, om zestien jaar later, verbitterd en elkaar naar de strot vliegend, in een ander krot te worden ontdekt. )<br />) Als ze niet waren weggelopen, maar in de maatschappij waren gebleven om de conflicten die halverwege de film aan de orde komen het hoofd te bieden, zou het misschien een beter script zijn geweest, strakker en met een samenhangende plot. We hebben hier te maken met twee films of één korte film met een uitgebreide epiloog. Niets in de productie was bovenmatig grof (uitgebreide vergezichten zijn niet voor de cinematografie!).<br />Omdat het halverwege zijn carrière is gemaakt, is het geen veelbelovende film voor een man die later groot kunstenaar zou worden.<br />Het is interessant dat Sjostrom zelf de hoofdrol speelt en dat zijn echte vrouw, de geliefde, de hoofdrol speelt (hoewel twee personages haar als uitzonderlijk mooi aanduiden als ze in beeld komt). Is net zo lelijk als een varken met één oor <0xE2><0x80><0x93> is een beetje moeilijk te slikken).
I came to this film with great anticipation. The 26th film in Sjostrom's career, a career spanning 25 years (1912-1937)and 54 films, including such late silent classics as THE SCARLET LETTER, HE WHO GETS SLAPPED and his classic, THE WIND. I was bitterly disappointed.<br /><br />I found the film episodic, pointless, boring and brutal with no point of view. Yes, there are beautiful backdrops of mountain valleys and fjords, but against this is played out a human drama that just doesn't hold together for me.<br /><br />The plot involves an escaped, falsely convicted thief, who stole out of hunger for his family and who comes to work for a wealthy widow. They fall in love and she makes him steward, to the anger of her brother-in-law, who wants her (and her property) for himself. When the false identity and thievery are discovered the couple flee to the mountains and live the rest of their lives in caves and hovels, seemingly happy but dealing with melodramatic moments (a friend comes to live with them and lusts for the wife, they are discovered by vigilantes so she throws their child off a cliff (duh?????) and runs away with her husband, to be discovered sixteen years later, bitter and at each other's throats, facing a week long blizzard in another hovel.)<br /><br />Had they not run off but remained within society to face the conflicts inherent midway in the film, it might have been a better script, tighter and with a coherent plot line. What we have here is two films or one short film with an extended epilogue. Nothing about the production was above crudity (elaborate vistas do not cinematography make!).<br /><br />Coming as it did halfway in his career, it does not show any promise for a man who would later achieve great artistry.<br /><br />It is interesting that Sjostrom himself plays the lead and his real life wife, the love interest (although having two characters refer to her as exceptionally beautiful when she's as homely as a pig with one ear - is a bit hard to swallow).