Hoewel ik deze film echt amusant vond, scheen hij ernaar te streven de sympathie van de kijker te winnen. Ik merkte dat ik dacht: 'Arme Stacy...', terwijl ze uiteindelijk deze manier van leven heeft gekozen en eruit kan stappen wanneer ze maar wil. Dat was het vreemde aan deze documentaire, hij was helemaal niet objectief en leek een manier te zijn om Stacy eruit te laten zien als een arm meisje dat in deze carrière vast was komen te zitten. Het was triest om te zien hoe ze over haar zelfbeeld dacht. Ik kon het verschil niet meer zien nadat ze liposuctie op haar dijen had laten doen. Waarom is dat? Ze was al een kleine, beeldschone vrouw voordat ze met haar lichaam moest gaan knoeien.<br />Over het geheel genomen vond ik deze film interessant en ik gaf hem een 7/10.
While I found this film truly entertaining, it seemed to strive toward getting the sympathy of the viewer. I found myself thinking, "poor Stacy...", when in the end, she chose this way of life and can get out whenever she pleases. That was the strange thing about this documentary, it was not at all objective and seemed to be a way to make Stacy look like a poor girl who got stuck in this career. It was sad to see how she thought about her self image. those callogen implants looked terrible, and her breasts were so large it was sickening. (even after the reduction to the DD from an E), and in all honesty, I couldn't tell the difference after she had liposuction done on her thighs. Why is this?? She was already a petite, gorgeous woman before she had to go and mess with her body.<br /><br />Overall, I found this film interesting and gave it a 7/10.