Almodovar is altijd de koning van de kitsch geweest, de ondeugende, de perverse (wie niet?), de bron van eindeloze gesprekken in vieze taal, de goede de slechte en de lelijke van de filmwereld. Nou, hij lijkt volwassen te zijn geworden, maar niet in die zin getemd. Hij zal waarschijnlijk veel kritiek krijgen voor de orale seks, op grond van het feit dat hij gehandicapte mensen mishandelt, net zoals hij door feministen bijna verdoemd werd vanwege de hoerige verkrachtingsscène in Kika. Nou, hoewel hij zijn felle kleuren en chaotische achtervolgingsscènes heeft laten varen, en hoewel Live Flesh naar mijn beste weten de eerste film is waarin hij openlijk de loftrompet steekt over het post-Franco-tijdperk, was hij net zo smaakvol als zijn voorgangers. En wie kan zo'n web van gebeurtenissen en relaties beter opbouwen dan Almodovar?
Almodovar has always been the king of kitsch, the naughty, the pervert (who isn't anyway?), the generator of endless dirty language conversations, the good the bad and the ugly of the movie world. Well, he seems to have grown mature, but not tamed in that sense. He probably will be strongly criticized for the oral sex scene, on grounds that he is abusing disabled individuals, just like he was almost damned by feminists because of the looong rape scene in Kika. Well, although he seems to have moved away from his bright colors and chaotic chasing sequences, and although Live Flesh is to the best of my knowledge the first movie where he openly praises the post-Franco era, it was as tasteful as its predecessors. And who can build up such a web of events and relations better than Almodovar does, anyway?