Zo nu en dan komt er een film langs die je grijpt en nooit meer loslaat. De Five Senses doet dat, van het begin tot het eind, op een manier waarvan je weet dat je een belangrijk deel van de film mist als je je stoel verlaat. Als je dat weet, kun je niet anders dan op de bank blijven zitten, of in een luie stoel, of in je favoriete filmstoel, tot de aftiteling over het scherm begint te rollen.<br />Ik hoef geen details over de film te geven omdat ik die niet recht kan doen. De enige manier om deze film te krijgen, is door hem gewoon zelf te bekijken. Zo simpel is het en door niet naar The Five Senses te kijken, mis je een ontroerende film.
Every once in a while a movie comes along that takes hold and never lets go. The Five Senses does that, from the beginning to the end, in a way where you know leaving your seat will cause you to miss a vital part of the movie. Knowing this, you can't help but remain on the sofa, recliner or your favorite movie chair until the final credits begin scrolling the screen. <br /><br />There is no need for me to detail the movie because I could not do it justice. The only way to get this movie, is to simply watch it for yourself. It's as simple as that and by not watching The Five Senses, you are missing out on a touching film.