Ik ben al van 'Charlie's Angels' gaan houden sinds ik een kleine jongen was. Ik begon er tijdens het derde seizoen naar te kijken, en toen ging Kate Jackson weg. Haar vertrek was zo'n verlies voor de show, omdat Sabrina zo'n persoonlijkheid had en ze werkelijk een geweldig gevoel voor humor had en de enige was die geloofwaardig was als rechercheur. Toch ging deze show niet over geloofwaardigheid <0xE2><0x80><0x93> de meeste leuke eigenschappen ervan hadden te maken met de chemie tussen de drie Angels. Het eerste seizoen was verreweg het beste. De afleveringen van het seizoen hadden bruikbare, soms zelfs interessante en complexe plotlijnen met slechts een klein beetje vulling. Ook een paar goede scenario's <0xE2><0x80><0x93> vooral 'Volwassenen met toestemming'. De aandacht werd besteed aan de montage, de muziek en de actiesequenties. Een paar van de muzikale motieven konden in je hoofd blijven hangen. Afgezien van al het andere was het zeker niet slordig. Geen van de episodes was minder dan vermakelijk. ('De Seance' en 'Engelenval' waren het minst interessant. Misschien omdat dit de enige episodes waren die gericht waren op een enkele Engel, respectievelijk Kelly en Jill, in plaats van de andere die groepswerk waren... Kate was uitstekend en buitengewoon boeiend als Sabrina Duncan, Farrah was heel goed (soms fascinerend) als de vrolijke, atletische, charmante flirt Jill Munroe (ik heb altijd gedacht dat haar komediantenkwaliteiten beter tot hun recht waren gekomen) en Jaclyn was meer dan lief en mooi als Kelly Garrett, de perfecte derde banaan. (Ik geloof zelfs dat Kelly beter haar had dan Farrah.) Toen Farrah de show verliet, kwam Cheryl Ladd in de plaats en die was geweldig. Ze was schattig, grappig en nam zichzelf Ik vond het altijd leuk om te denken dat ze ook buiten het scherm allemaal maatjes waren. En, als iemand het wilde opmerken, Cheryl Ladd was waarschijnlijk de beste allround-actrice van de show, wat veelzijdigheid betrof. Dus het deed er niet zoveel toe dat de afleveringen van het tweede seizoen niet zo strak geconstrueerd waren als die van het vorige seizoen en niet altijd zo interessant waren. Deze drie meisjes waren geweldig samen en de show was nog steeds heel leuk. Tegen het derde seizoen dachten de producers en alle andere betrokkenen (zonder de actrices) dat het succes van de show niets met de kwaliteit te maken had, omdat de afleveringen van het derde seizoen meestal niet zo goed waren, soms zelfs heel slecht. Kelly en Kris begonnen er ook een beetje slonzig uit te zien en Sabrina begon te veel make-up op te doen. En toen Jill terugkwam, was ze niet langer charmant en sprankelend, ze werd snobistisch en afstandelijk. En haar haar zag eruit alsof ze het niet kamde. Wat was daar aan de hand? Misschien was het de wrok van de actrice dat ze terug moest komen voor de gastoptredens? Of misschien was het chic in 1979 om disco Bo Derek te worden met grove bruine laarzen? Hoe dan ook, Kate Jacksons karakteracteurkwaliteiten waren er in elk geval nog om het programma te presenteren. Het was nog steeds om naar te kijken. Toen ze werd ontslagen (grote vergissing van de producer!), ging het programma sterk achteruit, maar het trok niettemin de aandacht vanwege de meisjes. Cheryl Ladd nam het zo'n beetje over. Shelly Hack was lachwekkend slecht, misschien omdat ze de show te serieus nam. Vooral de aflevering waarin ze verondersteld werd een tippelaarster te zijn! Ze kleedde en gedroeg zich als een moderne Katherine Hepburn, of in ieder geval zoals de producers dat bedoelden. Ze scheen werkelijk te denken dat ze haar zinnen intelligent kon laten klinken. Het kon soms pijnlijk zijn om naar te kijken... Misschien zou ze beter zijn geweest als iemand haar had aangemoedigd wat relaxter te zijn. En Sabrina was er niet meer. Zucht, huil... Tegen het vijfde seizoen deed het er niet meer toe. De plot en de scripts van de show waren voor kinderen. Tjee! Maar Tanya Roberts deed het goed als Julie, en ze had echt een goed gevoel voor humor. Bovendien was ze veel sexyer en stoerder dan de imbeciele en totaal misplaatste Tiffany ('pauwen zijn niet inheems op deze breedtegraad') <0xE2><0x80><0x93> oké, wat dan ook. Ik ben enorm verknocht aan deze show, die in de eerste twee seizoenen ontegenzeggelijk heel leuk was. Jammer dat Aaron Spelling werd verslonden door zijn eigen ongegeneerde cynisme. De show had op een hoger niveau van kwaliteit kunnen blijven. Hoe dan ook... Favoriete afleveringen: 'Volwassenen met toestemming', 'Dansen in het donker', 'Engelen op zee', 'De Grote Tap-Out', 'De Blauwe Engelen', 'Engelen in het paradijs', 'De Jade Trap', 'Engelenvlucht' (met de meest onsympathieke, irritante cliënt waar de meisjes ooit mee te maken hadden. Sabrina, hoe kon je? Nog steeds heel leuk), 'Engelen in de lente' (met de verrukkelijke Gorgo Nancy Parsons! en 'Engelen in de Linie' (met de ergste psychopathische travestiet die ik ooit heb gezien).
I have loved "Charlie's Angels" since I was a little boy. I started watching it during the third season, then Kate Jackson left. Her departure was such a loss to the show because Sabrina had so much personality and she actually had a great sense of humor and the only one who was believable as a detective. Still, this show was not about credibility - most of its fun qualities had to do with the chemistry between the three Angels. The first season was by far the best. The season's episodes had serviceable, sometimes even interesting and complex plot lines with only a modicum of filler. Some good scriptwriting, too -especially "Consenting Adults". Attention was paid to editing, the music and the action sequences. A few of the musical motifs could remain in one's head. In addition to everything else, it was certainly not sloppy. None of the episodes were less than entertaining. ("The Seance" and "Angel Trap" being the least interesting. Maybe because these were the only episodes that were focused on a single Angel, Kelly and Jill, respectively, rather than the others which were group efforts...) Kate was excellent and extremely compelling as Sabrina Duncan, Farrah was quite good (sometmes mesmerizing) as the fun-loving, athletic, charming flirt Jill Munroe (I have always thought her comedienne skills could have been tapped into more) and Jaclyn was beyond lovely and sweet as Kelly Garrett, the perfect third banana. (I actually think Kelly had better hair than Farrah.) When Farrah left the show, Cheryl Ladd stepped in and was great. She was cute, funny and did not take herself too seriously. She was not possessed with Farrah's hypnotic charisma, but she was also a bit more generous with the other actors than Farrah had been. I wonder why Kate Jackson was so unpleasant towards Cheryl??? Too bad. I always liked to think they were all buddies offscreen, too. And, if anybody cared to notice, Cheryl Ladd was probably the best all-around actor on the show, versatility-wise. So, it did not matter so much that the 2nd season's episodes were not as tightly constructed as the previous one's and were not always as interesting. These three girls were great together and the show was still a lot of fun. By the third season, the producers and everyone else involved (sans the actresses) figured that because the ratings had not slipped, then the success of the show had nothing to do with quality, because the third season's episodes were mostly not very good, sometimes pretty bad. Also, Kelly and Kris started looking a little bit dumpy and Sabrina started wearing too much makeup. And when Jill returned, she was no longer charming and bubbly, she became snotty and aloof. And her hair looked like she didn't comb it. What was up with that? Maybe it was the actress' resentment about having to come back for guest appearances? Or maybe it was 1979 chic to become disco Bo Derek with rude tan boots? Anyway, at least Kate Jackson's character actor skills were still around to carry the show. It was still watchable. When she got fired (big mistake on the producer's part!), the show went into steep decline, which nevertheless held attention because of the girls. Cheryl Ladd pretty much took over. Shelly Hack was laughably bad, perhaps because she took the show too seriously. Especially the episode where she was supposed to be a streetwalker!? She dressed and acted like a modern day Katherine Hepburn, or at least the producers' notion of it. She actually seemed to think she could make her lines sound intelligent. It could be painful to watch sometimes... Maybe if somebody had encouraged her to being more laid-back she would have been better. And Sabrina was no longer around. Sigh, weep... By the fifth season, it didn't matter. The show's plotlines and scripts were sub-juvenile. Yechhh! Tanya Roberts did a good job as Julie, though, and had a really nice sense of humor. Plus, she was a lot sexier and tougher than the imbecilic and grossly misplaced Tiffany ("peacocks aren't indigenous to this latitude") ---okay, whatever. I am enormously devoted to this show, which was inarguably a lot of fun for its first two seasons. Too bad Aaron Spelling was devoured by his own unabashed cynicism. The show could have stayed at a higher level of quality. Anyhoo... Favorite episodes: "Consenting Adults", "Dancing in the Dark", "Angels at Sea", "The Big Tap-Out", "The Blue Angels", "Angels in Paradise", "The Jade Trap", "Angel Flight" (with the most unsympathetic, annoying client the girls ever had to deal with. Sabrina, how could you? Still a whole lot of fun.), "Angels in Springtime" (with the gorgeous gorgon Nancy Parsons!) and "Angels on the Line" (with the best-worst psycho drag-queen I have ever seen.)