Een vriend van me zegt dat zijn bepalende beeld van het moderne China is dat van een marmeren voorgevel die op een in elkaar geflanste muur is geplakt; en dat soort film komt ook voor in 'The World', een ontroerende film over het leven van een groep arbeiders in een themapark in Beijing, waar alle toeristische attracties van de planeet op één plek zijn nagemaakt. De film, die prachtig wordt gespeeld, geeft een interessant inzicht in het gedrag van jonge Chinezen, maar de onderliggende toon is melancholiek, en die sfeer wordt sterker naarmate het verhaal vordert; in sommige opzichten is het een verhaal over de dood van de hoop. Maar het wordt gedaan met een lichte hand, wat opvallende fotografie en een paar goed bedachte, geanimeerde intermezzo's. Ik vond het ontroerend en subtiel, en uiteindelijk heel triest.
A friend of mine says that his defining image of modern China is of a marble facade slapped onto a jerry-built wall; and it's this kind of picture that also emerges from 'The World', a touching movie about the lives of a group of workers in a Beijing theme park in which all the planet's tourist attractions are copied in a single location. Beautifully acted, the film provides an interesting insight into the patterns of behaviour of young Chinese; but the underlying tone is melancholic, and this flavour grows stronger as the story progresses; in some ways, it's a tale about the death of hope. But it's done with a light touch, some striking photography and some nicely realised animated interludes. I found it moving and subtle, and ultimately, very sad.