Deze film begint heel interessant. Een jonge vrouw (Demi Moore) bekent tegenover de politie dat ze getuige is geweest van een moord die is gepleegd door haar beste vriendin (Glenn Headly). Tot nu toe gaat het goed. Maar dan heeft ze ongeveer vijfennegentig procent van de speeltijd van de film nodig om uit te leggen wat er is gebeurd. Al die tijd blijf je bij jezelf denken: 'Waarom heeft ze in godsnaam al die dingen gedaan, vertelt ze ons dat ze het heeft gedaan?' En ten slotte, omdat de film een einde moet hebben, denk ik, geven ze ons de oplossing van het'mysterie'. De meesten van ons wisten waarschijnlijk dat het 90 minuten eerder zo zou eindigen, maar hoopten dat het script verrassender zou zijn. Nee, de rolbezetting is ook niet erg geloofwaardig, behalve misschien voor de politievrouw, die al die tijd al wist hoe het zou aflopen en wijselijk zijn mond hield.
This movie starts off quite interesting. A young woman (Demi Moore) starts to confess to the police, that she was a witness to a murder, which was committed by her best friend (Glenn Headly). So far, so good. But then it takes her about 95 percent of the playing time of the movie to explain what happened. All that time you keep on thinking to yourself: 'Why the hell did she do all the things, she's telling us she did ?'. And finally, because the film had to have an ending I guess, they give us the solution to the 'mysterie'. Most of us probably knew it would end like this 90 minutes earlier, but hoped the script would be more surprising. No, also the cast isn't very believable, except maybe for the policewoman, who knew all along how it would end, and wisely didn't talk.