Ik bezocht de vertoning van Indigo in Amsterdam en nodigde zes vrienden uit om mee te gaan. Gestimuleerd door de e-mails, de aankondigingen van de Spirituele Filmkring en een trailer-dvd die me werd toegestuurd, had ik hoge verwachtingen. Dat was mijn eerste fout en het herinnerde me eraan dat ik niets in het leven moest verwachten. Ik ben het eens met de meeste negatieve opmerkingen over de film en ik ga ze niet herhalen. Ik wil er graag het volgende aan toevoegen:<br />1. Het indigokind werd een superkind door een aantal zeldzame maar bewezen eigenschappen van één personage te combineren. Dat maakte haar even onrealistisch als Raymond Rabbit (Dustin Hoffman) in Rain Man. Het negatieve effect van deze vergissing is dat de kijkers zich niet langer met indigokleurige kinderen kunnen identificeren. Ze denken eerder 'dat zijn ze beslist niet' dan dat ze proberen aspecten van indigokleurige kinderen in zichzelf te ontdekken.<br />2. Alle interessante verhaallijnen kwamen tot een gelukkig einde toen Ray (Neale Donald Walsch) voorkwam dat het indigokleurige kind Grace door haar vader werd ontvoerd. Helas, dat gebeurde al na 10 minuten! De rest van de tijd werd gedood door naar een veilige plek te rijden en slimme antwoorden van het superkind te krijgen.<br />3. In een van de laatste scènes verscheen er een politieagent die het geld lijkt te hebben gestolen. Was dat toeval te stom om waar te zijn, het werk van het superkind of een mislukte poging om een fout in het script te corrigeren?<br />Ik vind de slechte casting en het acteerwerk niet erg. Dit is tenslotte een lowbudgetfilm. Maar als je dat wegdenkt, is het nog steeds een slechte film, zowel technisch als spiritueel. Daarom denk ik niet dat de producenten er baat bij hebben om de eenzijdige promotie van de film op hun website en in hun persberichten voort te zetten. Als ze geluk hebben, helpt dat hen alleen op de korte termijn financieel. Maar het zal hun reputatie op de lange termijn zeker ruïneren, en dat zou jammer zijn voor de spirituele gemeenschap en de maatschappij als geheel. <br /><0x3E> De goede dingen die ik in deze film zie zijn het opwekken van bewustzijn voor indigokinderen en de leerervaring.<br /><0x3E> Hopelijk zijn de beleggers in hun privéleven kritischer dan ze in het openbaar demonstreren. Alleen dan kan hun nieuwe project, een film over Neale Donald Walsch, een succes worden.<br /><0x3E> Maar ik kan het mis hebben. Eens kijken.
I visited the showing of Indigo in Amsterdam and I invited six friends to join me. Stimulated by the emails, the announcements from the Spiritual Cinema Circle and a trailer-DVD that was sent to me, I had high expectations. That was my first mistake and it reminded me not to expect anything in life. I agree with most of the negative comments about the movie and I am not going to repeat them. I would like to add the following: <br /><br />1. The indigo child was turned into a super child by combining several rare but proved traits in one character. That made her as unrealistic as Raymond Rabbit (Dustin Hoffman) in Rain Man. The negative effect of this mistake is that viewers can no longer identify themselves with indigo children. They would think "they are definitely not me" rather than attempting to discover aspects of indigo children in themselves.<br /><br />2. All interesting story lines came to a happy end when Ray (Neale Donald Walsch) prevented the indigo child Grace from being kidnapped by her father. Helas, that already happened after 10 minutes! The rest of the time was killed by driving to a safe place and smart answers of the super child.<br /><br />3. In one of the last scenes a police agent showed up who appears to have stolen the money. Was that a coincidence too stupid to be true, the work of the super child or a failed attempt to correct a mistake in the script?<br /><br />I don't mind the bad casting and acting. After all this is a low budget movie. But if you take that out, it is still a bad movie, technically and spiritually. Therefore I don't think it serves the producers to continue the one-sided promotion of the movie on their website and in their press releases. If they are lucky, this might only help them financially in the short term. But it will definitely ruin their reputation in the long term, which would be a pity for the spiritual community and the society as a whole. <br /><br />The good things I see in this movie are the raising of awareness for indigo children and the learning experience.<br /><br />Hopefully, the stakeholders are more critical privately than they demonstrate publicly. Only then their new project, a film about Neale Donald Walsch, can become successful. <br /><br />But I could be wrong. Let's see.