'Films' als _Date Movie_ zijn het laagste van het laagste; de laagste vorm van slijk dat wordt uitgeschud, uitgerekt en dan om welke reden dan ook een bioscoopuitgave krijgt. Sommige films veroorzaken breuken tussen de publieke consensus en de kritieke consensus; andere films breken mensen van beiderlei kunne doormidden; er zijn zelfs films bij die hier en daar een zwakke plek vertonen, maar over het algemeen genoeg doen om het noodzakelijke enthousiasme te oogsten van welk kamp dan ook. Welke meningsverschillen of beraadslagingen mensen ook hebben met wie dan ook, er moet toch een soort gemeenschappelijke band zijn tussen alle bioscoopbezoekers, ongeacht hun academische niveau, leeftijd of ervaring met filmen. Deze band wordt geboren uit het feit dat: _Date-Movie-is-een-bom-in-een-kwestie;_ een treurige, walgelijke, vernederende en smerige affaire waarin niemand er beter van wordt. Als er een half dozijn of zo slechtere films van de laatste tien jaar zijn; ja, twintig jaar, ja, een half dozijn jaren, ja, NOOIT, dan zouden we allemaal, als een collectief menselijk ras, ons hoofd in schaamte moeten laten hangen.<br /><br />De onvoorstelbare domheid van de _Date-Movie-bereiken_ wordt alleen geëvenaard door het griezelig debiele vermogen om nieuwe dieptepunten te bereiken naarmate er nieuwe dieptepunten arriveren, waarbij er voortdurend naar nieuwe diepten van verdorvenheid wordt gekrabd in een _spoof,_ een schimpscheut of een pastiche. Je bent niet mager; je ziet er niet gemakkelijk uit; je bent niet blank of je bent op de een of andere manier fysiek enigszins misvormd, dan is er absoluut geen ruimte of hoop voor je in deze wereld; en als je die 'fouten' niet onmiddellijk verhelpt door ze 'te corrigeren', dan wordt het aangemoedigd dat je ergens een kleine ruimte vindt waar je in kunt kruipen om te sterven. Als dat niet lukt, blijf je te allen tijde uit het zicht van anderen. Dit is een film waarin de acteurs in het verleden hopelijk midden in de nacht wakker werden in de wetenschap dat ze hebben geholpen bij het produceren van deze vuilnishoop.<br />' De smakeloze openingsscène van een heer die zelfmoord pleegt alleen al bij het zien van Alyson Hannigan, die een heleboel vullingen draagt om er dik uit te zien, en een schermutseling op een namaak-Schedeleiland, waarin zowel een onderwerp is om om te giechelen als iets wat vanuit vrouwelijk oogpunt eigenlijk wel leuk is. De pro-fascistische agenda van Date Movie is voor iedereen duidelijk te zien. De film vertrouwt op beeldklappen om te laten zien dat het gaat om te dikke mensen, zwarte mensen, lichamelijk gehandicapte mensen (ik geloof dat de politiek correcte term 'dwerg' is, maar ik weet het niet zeker), mensen van mediterrane afkomst, mensen van latino-afkomst en homoseksuelen. Het idee van Friedberg en Seltzer is dat je mooi kunt zijn, maar pas na een ingrijpende metamorfose waarbij je uiterlijk aansluit bij wat de makers van Friedberg en Seltzer willen, en dan hebben ze ook nog het idee van een volmaakte man, en dat is in de vorm van de knappe, blanke, Arische Grant Funkyerdoder, een personage dat gespeeld wordt door de Britse acteur Adam Campbell. Begint dit allemaal een beetje verdacht te klinken? Is het toeval dat de twee kerels die dit hebben bedacht Duitse achternamen hebben? Griezelig. Maar waarschijnlijk is het allemaal een ziekelijk toeval.<br />Maar goed, als je dik bent, heb je geen enkele kans om dat speciale iemand te vinden. Het is een film die serieuze kwesties als liefde en relaties tussen mensen aanpakt en er niet meer van maakt dan dingen waar je om kunt lachen; het is een film die denkt dat mogelijke seksuele betrekkingen tussen een oude vrouw en katten 'grappig' zijn; het is een film die het meest groteske filmspektakel/karakter heeft gecreëerd dat ik ooit heb gezien, via een kat die ernstige diarree heeft; het is een film die 80-85 minuten duurt, afhankelijk van de eindtitels, en die drie keer dezelfde grap moet maken als Kill Bill om zijn speeltijd te verhogen. Er is nog iets. Blijkbaar bestaat er iemand die Jennifer Lopez heet, en blijkbaar heeft ze nogal grote billen, en blijkbaar heb ik een date-film nodig om me dat te vertellen. De mensen gingen aan de tekstverwerker zitten en typten dat spul uit; ze drukten het af en lazen het; het was GREEN-LIT; het werd naar mensen gestuurd die auditie deden voor een rol; het werd afgedrukt en opnieuw afgedrukt en vervolgens gedigitaliseerd om een soort fundamentele opeenvolging van bewegende beelden te vormen, samen met al het andere. Het is walgelijk, dit rampzalige proces van immoraliteit en dodelijke houdingen ten opzichte van het leven en de mensen om je heen, terwijl je er alleen maar doorheen komt vanwege rijkdom, macht en glorie.<br />Films zijn verboden voor minder dan wat Date Movie doet. In het begin van de jaren zeventig, na de release van A Clockwork Orange, stuurden mensen Stanley Kubrick doodsbedreigingen, waardoor hij gedwongen was een van de beste films van dat decennium uit de bioscopen te halen. Mensen lobbyen om, wat hun betreft, groteske en walgelijke films gecensureerd te krijgen, verboden, geschrapt, vernietigd, ergens weggestopt in een kluis, zodat niemand ze kan vinden... maar waar zijn die mensen als Date Movie wordt uitgebracht? Waar zijn die mensen, in hun oneindige wijsheid, als deze ongevaarlijke komedie wordt uitgebracht in de grote multiplexen, afgetopt met PG-13/12A, zodat iedereen erin kan rollen en zich kan uitleven? Nergens, want daar hebben ze het te druk met het aanvallen van films als A Clockwork Orange, Natural Born Killers en dergelijke. De Britse criticus van Channel 4, Leigh Singer, omschrijft de Disaster Movie uit 2008 als 'Anti-komedie. Anti-cinema. Anti-leven', een aanvullende verklaring die dit stuk treffend samenvat.
"Films" like Date Movie are the lowest of the low; the lowest form of sludge churned out, stretched out and then given cinematic releases for whatever reason. Some films create rifts between the public consensus and the critical consensus; other films split people of both ilks straight down the middle; others may even come with the odd flaw here and there, but generally do enough to garner necessary enthusiasm from whichever camp. Whatever disagreements or deliberations people have with whoever about whatever, surely there has to be some sort of common bond between all cinema-goers alike, regardless of academic level; age; experience in film-going. This bond is born out of the fact that: Date-Movie-is-an-a-bom-in-a-tion; a woeful, disgusting, humiliating and sordid affair in which nobody comes away for the better. If there are half a dozen or so worser films from the last decade; indeed two decades; indeed half a dozen decades; indeed EVER; then we all, collectively as a human race, ought to hang our heads in shame.<br /><br />The sheer levels of stupidity Date Movie reaches is matched only by its uncannily moronic ability to scale new lows as each cringe-inducing sequence arrives, all the time scratching for new depths of depravity in a spoof; a jibe or a pastiche. Here is a film that says if you're not thin; not somewhat easy on the eye; not Caucasian or if you are somewhat physically deformed in some way, then there is absolutely neither no space nor no hope for you in this world; and if you DO NOT see to these 'flaws' immediately by way of 'correcting' them, then it's encouraged that you find some small space somewhere so that you may crawl up inside of it and die. Failing that, stay out of everyone else's sight at all times. Here is a film that has hopefully, in the past, had its cast members wake up in the middle of the night knowing they helped in producing this pile of garbage.<br /><br />From it's distasteful opening of a gentleman committing suicide at the mere sight of Alyson Hannigan, who's wearing a lot of padding to make her appear obese, to an altercation on a mock-Skull Island in which sexual assault is rendered both an item that is something to giggle at and actually somewhat enjoyable from the female standpoint, Date Movie's pro-Fascist agenda is there for all to see. Its reliance on sight gags sees it target overweight people; black people; physically impaired people (I believe the politically correct term is 'dwarf', but I'm not sure); people of a Mediterranean descent; people of an Hispanic descent as well as homosexuals. The film's idea is that you can be beautiful, but only after a severe makeover in which your physical appearance conforms to what makers Friedberg and Seltzer would want  they have an idea of a perfect man, as well, and that is in the form of the handsome, white, Aryan character named Grant Funkyerdoder, a character played by British actor Adam Campbell. Is this all starting to sound a little dodgy? Is it a coincidence the two guys that came up with this stuff have surnames of German descent? Creepy stuff. Probably all a sick coincidence, though.<br /><br />So anyway, if you're fat  you've got no chance in life with finding that special someone. If you're not of an ilk that sees you immediately light up the room with your radiant looks and charm, again, you're additionally a no-hoper. Good grief. It's a film that takes serious issues like love and relationships between people and renders them mere items worthy of a laugh or two; it's a film that thinks potential sexual relations between an old woman and cats are "funny"; it's a film that has created the most grotesque cinematic spectacle/character I've certainly ever seen by way of a cat that has severe diarrhoea; it's a film that clocks in at about 80-85 minutes depending on end credits and needs a triple take of the same gag Kill Bill-style to boost its runtime. <br /><br />On another note, apparently there exists this person called Jennifer Lopez, and apparently she has rather large buttocks, and apparently I need Date Movie to tell me this. People sat down at word processors and TYPED this stuff out; they printed it and PROOF READ it; it was GREEN-LIT; it was SENT to people auditioning for parts; it was SHOT and RE-SHOT and then EDITED to form some sort of basic sequence of moving images along with everything else  how on EARTH does this manage to happen? If one wanted to stir controversies, one might liken such a chain of events to the coming of power of {insert name of brutal dictator here} in {insert nation} and everything that {dictator's name} did and how it all went seemingly entirely unnoticed. This disastrous process of immorality and deathly attitudes to life and those around you just being breezed through for sake of riches, power, glory  it's disgusting.<br /><br />Films have been banned for less than what Date Movie does. People sent Stanley Kubrick death threats back in the early 1970s upon the release of A Clockwork Orange, which forced him into pulling from cinemas what was one of the greatest films of that decade. People lobby to get, what is to them, grotesque and disgusting films censored; banned; pulled; destroyed; locked away in a vault somewhere so that no one can find them  but where are these people when Date Movie is released? Where are these people, in their infinite wisdom, when this faux-harmless spoof comedy is released into the mainstream multiplexes, capped at PG-13/12A, for everyone to roll in and get their kicks out of? Nowhere, that's where  they're too busy attacking films like A Clockwork Orange, Natural Born Killers and the-like. British based Channel 4 critic Leigh Singer describes 2008's Disaster Movie as "Anti-comedy. Anti-cinema. Anti-life.", an additional statement that rather aptly sums up this piece.