Nou, de donkere en griezelige sfeer van Stan Winstons monster/wraak-horror is allang verdwenen. Regisseur Jeff Burr (Leatherface: The Texas Chainsaw Massacre III) neemt een ooit zo intimiderende alien-squire die eruit ziet als een demon, en gooit hem onder heel slechte belichting in een nachtelijk decor, waardoor hij veel te veel opvalt; waardoor hij er zo verrekte rubberachtig en afgezaagd uitziet dat The Gilless Man from The Creature Walks Among Us het in zijn broek zou doen van het lachen... dagenlang. De somberheid is verdwenen. Het gevoel van een onstuitbaar bloedbad en wraak dat in de eerste film opwelt, wordt omgezet in een hocus pocusfeest (bijna Onwaardig om er een drinkspelletje voor te maken, waarbij je elke keer dat je de acteur Pumpkinheads f***ing Nikes ziet spelen, een slok neemt). De acteerprestaties zijn van het begin af aan zo plat als een dubbeltje, en het verhaal doet ook geen recht aan de ontwikkeling van de karakters. De schrijvers hadden eerder alleen voor de televisie gewerkt, Public Access, vermoed ik. Dit komt over als een slechte tv-film, wat zou verklaren waarom Sci-fi het in het verleden zo vaak leek te willen draaien. Een nieuw meisje in de stad dat zich vastklampt aan de plaatselijke boef (die verantwoordelijk is voor het ziekenhuisbezoek van een oudere dame en het in brand steken van haar huis). O, en het is hoogst onwaarschijnlijk dat ze een bladzijde uit haar exemplaar van _Het boek der schaduwen_ zou stelen, samen met een flesje bloed dat ze nodig heeft voor een wraakzuchtige wederopstanding, en dat ze hem binnen een dag volledig zou vertrouwen, ongeacht de band die ze met de nerd denkt te hebben. Ik werd ook afgeschrikt door de poging om de plaatselijke boef (J. Trevor Edmund-Terugkeer van de Levende Doden 3) duidelijk herkenbaar te maken voor de eikel in de eerste film. Het werkte hier niet, omdat de hele film zo'n grap was.<br />Misschien is de ergste toevoeging dat ik Pumpkinhead onder de oppervlakte als een sympathieke figuur probeerde te presenteren. Dit wordt meteen geëxperimenteerd met flashbacks uit het verleden van een misvormde jongen uit de rimboe. En de strijd om dit voor elkaar te krijgen wordt verknald door een afgrijselijke finale, waarin Pumpkinhead wordt geattendeerd op het verrichten van vriendschappelijke daden, zoals het terugbrengen van een speelgoedbrandweerwagen die in een put was gevallen naar zijn rechtmatige eigenaar. O, en om het nog erger te maken is deze Pumpkinhead in werkelijkheid de zoon van een andere Pumpkinhead. Ja, dat klopt. Gelukkig wordt er niet veel detail gegeven aan dit deel van de plot. Het laatste waar ik op zit te wachten is een achtergrondverhaal over Pumpkinhead die zijn flikker krijgt, zijn vriendin meeneemt naar een zwangerschapsgym, een babyfreak of wat ze nog meer in die hele puinhoop van een verhaal kunnen stoppen. Maar het zou wel een zeer goed vervolg kunnen zijn, om de ergste redenen die je je maar kunt voorstellen.<br />Het trieste is dat de film wel enkele momenten bevat die deel hadden kunnen uitmaken van een goed (of in elk geval redelijk) vervolg. Als je gewoon alle scènes uit de film haalt die met het verhaal te maken hebben, kun je er zo mee aan de slag. Er zijn een paar heel gedetailleerde opnamen (het pov-werk van een schep die Tommy's graf graaft). Het is eerlijk gezegd heel verfrissend om door de rotzooi heen te kijken en hier scènes te ontdekken en te vermoorden, om de waarheid te zeggen. Ze zijn meer gericht op een horror-rotzooi-effect dan op de sterfgevallen in de eerste film; maar vanuit dat gezichtspunt zijn ze best vermakelijk.<br />Hoewel ik meer dan teleurgesteld ben over de verschijning van Pumpkinhead hier, ben ik ook tevreden over het bloedvergieten van K.N.B. De film is niet van top tot teen smerig, maar er zijn een paar leuke momenten. Het zien hoe de demon het hoofd van een van de slachtoffers eraf rukt en het door het bos gooit, is het waard om op zijn minst een paar keer op de terugspoelknop te drukken, dat beloof ik je.<br />Andrew Robinson (Hellraiser) zou je als de film kunnen beschouwen.' Het is niet eens zo'n slechte acteerprestatie; hij had kunnen slaapwandelen en had een betere voorstelling kunnen geven dan de rest van de cast. Maar zelfs hij is niet in topvorm. Zijn beste moment zou zijn wanneer hij het beruchte slechte rijmpje uit de eerste film repeteert, en dat is op z'n zachtst gezegd een behoorlijk g<0xC3><0xAA>nant moment.<br />Ami Dolenz kent het genre. Ze heeft eerder gespeeld in Children of the Night, Witchboard II en Ticks (ook wel Infested genoemd, een schuldig pleziertje voor Clint Howard), en ze beschikt over alle ingrediënten om een Scream Queen uit een B-film te zijn. Maar haar verschijning als Jenny is sterk in tegenspraak met het vage verhaal over het problematische verleden van het personage. Tjonge, wat ziet ze er goed uit, zeg.<br />Er zijn heel wat bekende gezichten om in de gaten te houden, afgezien van de paar die ik al heb genoemd. Om te beginnen Punky Brewster zelf, Soleil Moon Frye. Ze speelt Marcie, deel uitmakend van de boevenbende van de stad, en ze weet een heleboel over hekserij; want een van die domme meiden moet echt slim genoeg zijn op het gebied van hekserij om een dode tot leven te wekken; dat vraagt de film van haar. Er werd gezegd dat ze opdracht had gekregen om 20 pond te verdienen voor haar rol in deze film. Ik zal nooit weten waarom dat nodig was of hoe dat van belang is voor de film. Kane Hodder speelt een incestueuze boerenpummel die met zijn broer kippengevechten houdt in hun achtertuin voor alle plaatselijke boerenpummels. Linea Quigley komt natuurlijk ook opdraven voor een seksscène met een cameo. En we zijn gezegend met Roger Clinton als de burgemeester, die in feite geen enkele betekenis heeft.
Well, the dark and eerie atmosphere of Stan Winston's monster/revenge horror blast is long gone. Director Jeff Burr (Leatherface: The Texas Chainsaw Massacre III) takes a once intimidating Alien-esquire looking demon and tosses him under some really bad lighting in outdoor nighttime settings, giving him away way too much; making him look so damn rubbery and corny that The Gil-less Man from The Creature Walks Among Us would laugh his a** off ... for days. The bleakness is gone. The feeling of Unstoppable carnage and revenge that emenates in the first film is made into a hokey crapfest (almost Unworthy of having a drinking game created for it, where every time you see the actor playing Pumpkinhead's f***ing Nikes, you take a swig).<br /><br />The acting is as plastic as it gets to begin with, and the story does no justice for character development either. The writers had previously done work strictly for television, I'm guessing Public Access. This comes off as a bad TV movie, which would explain why Sci-fi seemed to enjoy playing it frequently in the past. A new girl in town clinging to the local badboy (who is responsible for hospitalizing an elderly lady, and burning down her house. Oh, and stealing a page from her copy of The Book of Shadows, along with a vial of blood needed for a vengeful resurrection) and putting all of her trust in him within a day is highly unlikely; no matter what kind of connection she feels she has with the geek. I was also put off by the attempt at making said local badboy's (J. Trevor Edmund- Return of the Living Dead 3) persona distinctly familiar to the jerk character in the first film. It didn't work here to the same effect, due to the whole film being such a joke.<br /><br />Perhaps the worst addition here is trying to display Pumpkinhead as a sympathetic character, beneath the surface. This is right away experimented with flash back sequences from a deformed, backwoods kid's past. And the struggle to pull this off is butchered, due to a horrendous finale, in which Pumpkinhead is hinted to be doing friendly deeds; such as returning a toy fire truck that fell in a well to its rightful owner. f***ing ridiculous. Oh, to make things worse, this Pumpkinhead is actually the son of another Pumpkinhead. Yeah, that's right. Thankfully, not much detail is given to this part of the plot. Last thing I need is to see a back story of Pumpkinhead getting his f*** on, taking his girlfriend to Lamaze class, having a baby freak or whatever other s*** they could throw into that whole mess of a story. Though, it could make for a highly viewable sequel, for the worst reasons imaginable.<br /><br />The sad thing is, the film does contain some moments that could've been parts of a good (or at least passable) sequel. Actually, if you just take out all the sequences that involve the story, you'd be good to go. There are some really elaborate shots (the POV camera work of a shovel digging up Tommy's grave is honestly quite refreshing to uncover through the lot of this mess) and kill scenes here, to be truthful. They are aimed more for a horror romp effect than the deaths in the first film; but from that point-of-view, they are pretty entertaining. <br /><br />Although I am more than disappointed with Pumpkinhead's appearance here, I am pleased with K.N.B.'s bloodletting. The movie isn't cream filled with nastiness, but there are some fun moments. Seeing the demon rip one victim's head clean off and toss it through the woods is worthy of at least a few hits of the rewind button, I promise.<br /><br />Andrew Robinson (Hellraiser) could be noted as the film's only saving grace in the acting department; he could've been sleepwalking and gave a better performance than the rest of the cast. But even he's not in top form. His greatest moment would be when he rehearses the famously bad rhyme from the first film, and this is a pretty embarrassing moment, to say the least. <br /><br />Ami Dolenz is no stranger to the genre. Having previously played in Children of the Night, Witchboard II and Ticks (aka Infested, a Clint Howard guilty pleasure), she has all the right ingredients to be a B-Movie Scream Queen. However, her appearance as Jenny strongly conflicts with the vaguely talked about character's troublesome past. I mean c'mon, she looks goody two shoes as all hell.<br /><br />There's quite a few familiar faces to take note of, other than the few I've already mentioned. For one, Punky Brewster herself, Soleil Moon Frye. She plays Marcie, part of the town bad-a** crew, and she knows a great deal about witchcraft; because one of these dim wits really NEEDS to be smart enough in the field of witchery to resurrect a dead person; the movie calls for it. She was said to have been instructed to gain 20 pounds for her role in this film. Why this was a necessity or how it has any significance to the film, I'll never know. Kane Hodder plays an incestuous redneck that hosts chicken wars with his brother in their backyard for all the local rednecks. Linea Quigley also shows up for a cameo sex scene, of course. And we are blessed with Roger Clinton, as the town mayor; whom really has no significance what so ever.