Weet je, ik kijk naar domme mensen en dan denk ik: 'Die zou ik nooit kunnen zijn... niet na een lange periode te hebben geëxperimenteerd met een enorme hoeveelheid geestverruimende middelen.' Maar na het zien van deze film was ik dom... in elk geval tijdens de rit naar huis.<br />Weet je, ik zou waarschijnlijk een beter idee kunnen bedenken dan een drijvende watermeloen met een stuk sprekende watermeloen erin, d.w.z. de Schepper, die een half man, half drumstelmens heeft die 'The Song of Life' zingt elke keer dat het sprekende stuk watermeloen iets weer tot leven wil brengen, maar ja, ik ben dan ook niet volkomen en zinloos krankzinnig. Ik hoop dat deze hele film een grap was en dat de echte ergens op me ligt te wachten, de teleurgestelde, schraap die kijker van de buis om te kijken.<br />Ik ging deze film in zonder hoge verwachtingen. Ik vertrok niet met een teleurgesteld gevoel omdat ik niet veel verwachtte. Ik wist dat het krankzinnig zou worden en raar en zo'n beetje gewoon krankzinnig, wat ik zo leuk vind aan het programma. Maar als het zich uitstrekt over een periode van bijna 90 minuten voelt het als een kind van 5 dat om aandacht schreeuwt, wat irritant is. 15 minuten, dat kan ik wel aan. Maar 90... nee. Dat is waarschijnlijk de reden dat ik de show zo geweldig vond, het was 15 minuten draaglijke krankzinnigheid, kort en zoet. Maar dit is gewoon te, te veel. Eerlijk gezegd dacht ik, voordat ik naar binnen ging, zou het geen geweldig idee zijn om wiet te roken en er dan naar te kijken? Weet je wat, dat zou het waarschijnlijk ook zijn geweest, maar ik ben niet achterlijk. Ook al rookte ik geen wiet, ik had toch het gevoel dat ik halverwege de kwebbelende, niet-bestaande plot stopte en de krankzinnigheid opmerkte en me afvroeg wat er aan de hand was als je twee mensen uit de theaterfilm zag komen.<br />Dus het punt is: wiet roken. Het maakt Aqua Teen Hunger Force Colon Movie Film for Theaters draaglijk. Of gewoon naar de show kijken. Of nog beter: ga naar huis en masturbeer op een foto van jezelf. Of geef uitgehongerde kinderen te eten. Hoe dan ook... zorg dat je niet net zo eindigt als ik: d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d-d.
You know, I look at stupid people and I think, "I could never be them... not after experimenting with a massive amount of mind-altering drugs over a long period of time." But after seeing this movie, I was stupid... at least during the drive home.<br /><br />You know, I could probably come up with a better idea than a floating watermelon with a piece of talking watermelon inside, i.e. The Creator, who has a half man, half drum set person who sings "The Song of Life" every time the talking piece of watermelon wants to bring something back to life, but then again I'm not completely and pointlessly insane. I hope this whole movie was a joke and the real one is somewhere out there waiting for me, the disappointed, scratch that, p-ed off viewer, to watch.<br /><br />I went into this movie not with any high expectations. I didn't leave feeling disappointed because I wasn't expecting very much. I knew it was going to be crazy and weird and pretty much just insane, which is what I like about the show. But when it's stretched out over an almost 90 minute time period it feels like a 5 year old child with A.D.D. screaming for attention, which is an annoying thing. 15 minutes, I can take that. But 90... no. That is probably what made me think the show was so great, it was 15 minutes of tolerable insanity, short and sweet. But this is just too, too much. Actually, before I went in, I thought wouldn't it be a great idea to smoke pot and then watch it? You know what, it probably would've been, but I'm not retarded. Even though I didn't smoke pot, I still felt like I did about half-way through the blathering non-existent plot, stop and notice the insanity and ask yourself what's going on as you see two people leaving the theater movie.<br /><br />So the point is: smoke pot. It makes Aqua Teen Hunger Force Colon Movie Film for Theaters tolerable. Or just watch the show. Or better yet, go home and masturbate to a picture of yourself. Or feed starving children. Either way... don't wind up like me: p-ed off, wishing for his 90 minutes back, spending an additional 20 minutes writing a review about just how p-ed off you are and then posting it for everyone to see and having the people who weren't p-ed off at the movie, in turn, p-ed off at you.