Voorafgaand aan de uitgebreide ziekenhuissequentie, die zich afspeelt als een onofficieel 'Die Hard'- vervolg, creëert John Woo een verbijsterende tachtig minuten van sensuele, brute, prachtige actie in combinatie met verbluffend ingetogen drama. Tony Leungs eerste ontmoeting met wapenhandelaar Johnny (Anthony Wong) wordt uitzonderlijk goed geacteerd en gescoord (door Michael Gibbs), net als een eerdere scène waarin Leung de oudere wapenhandelaar ontmoet die een surrogaatvader voor hem en zijn collega's is geworden. Het zijn ongelooflijk ontroerende scènes waarin geen enkel schot wordt gelost. Deze kant van Woos talent is nog nooit vertoond in een van zijn teleurstellende Amerikaanse films. Als Leung na de spectaculaire hinderlaag van Chow in Chows pakhuis gedwongen wordt zijn surrogaatvader te doden, kunnen we ons alleen maar verwonderen over Leungs talent. De film past zich aan aan het ritme van de actie als de actie zich verplaatst naar het ziekenhuis en Woo een aantal briljant geënsceneerde actiescènes opvoert. Het geluid van geweervuur wordt na een tijdje behang, maar fans van harde actie zullen niet teleurgesteld zijn. Als 'Hard-Boiled' dezelfde stilistische en theatrale lijnen had gevolgd als de eerste tachtig minuten, zou ik het waarschijnlijk net zo mooi hebben gevonden als 'Bullet in the Head', maar voor mij ligt het vlak onder 'The Killer' en boven het meer obscure 'Just Heroes'. Fatt is zijn gebruikelijke stoere zelf, terwijl Anthony Wong en Philip Kwok (die de show steelt als Mad Dog) subliem zijn.
Prior to the extended hospital sequence, which plays like an unofficial 'Die Hard' sequel, John Woo creates a stunning eighty minutes of sensual, brutal, beautiful action combined with stunningly understated drama. Tony Leung's first meeting with arms dealer Johnny (Anthony Wong) is exceptionally well staged and scored (by Michael Gibbs), as is an earlier scene where Leung meets the older arms dealer who has become a surrogate father to him and his colleagues. These are incredibly moving sequences in which not a single shot is fired. This side of Woo's talent has never been seen in any of his disappointing American films. When Leung is forced to kill his surrogate father after Chow's spectacular warehouse ambush, we can only marvel at Leung's performance as he conveys his inner turmoil. The film makes a tonal adjustment once the action moves to the hospital and Woo serves up a number of brilliantly staged action set pieces. The sheer volume of gunfire does become wallpaper after a while, but fans of hardcore action will not be disappointed. If "Hard-Boiled" had continued along the same stylistic and thematic lines as its first eighty minutes, I'd probably like it as much as "Bullet in the Head", but, for mine, it sits just below "The Killer" and above the more obscure "Just Heroes". Fatt is his usual stalwart self, while Anthony Wong and Philip Kwok (who steals the show as Mad Dog) are sublime.