Aangegeven: eiland St. Pierre voor de kust van Frankrijk (onderdeel van de Franse republiek) in het jaar 1849-1850.<br />Plot: Een guillotine, 'de weduwe' genaamd, wordt vanuit Frankrijk naar het eiland gebracht om een man te executeren die aan het begin van de film zo dronken was dat hij een man vermoordde zonder enig menselijk kwaad als motief. Het 'probleem' is dat St. Pierre een vriendelijke gemeenschap is en geen beulen heeft die zelfs geen van hun matrozen naar het eiland zouden brengen. Geen beul, geen hoofd. Madame La (Juliette Binoche) is zo'n zachtaardige ziel die daar woont en gelooft dat de man goed en nuttig is voor de gemeenschap, maar ook verborgen onder de oppervlakte is ze onschuldig seksueel geobsedeerd met de man voordat ze hem zelfs maar ontmoet, en een groot deel van de gemeenschap denkt dat ze daar toe neigt, vooral enkele verveelde debutantes die als tegenhangers van Juliette's karakter zijn. Haar echtgenoot is de directeur van de gevangenis (Daniel Auteuil) onder Parijs maar heeft technisch gezien jurisdictie omdat ze niet in Parijs zijn, dus laat hij de veroordeelde bij zijn vrouw zijn.' Madame La's verhaal is een citaat dat ik niet meer weet (ik ben vergeten van wie het is), en ik parafraseer: 'Echte kracht is de macht hebben om te vernietigen, maar ervoor kiezen dat niet te doen.' Madame La's verlangen naar de veroordeelden vormt geen uitzondering op deze regel <0xE2><0x80><0x93> haar liefde heeft alles overwonnen.
Setting: Island of St. Pierre off of France (part of French Republic) in the year 1849-50.<br /><br />Plot: A guillotine named "the widow" is being brought over to the island from France to execute a man who at the beginning of the movie got so drunk he killed a man without any deep human evil as motive. The "problem" is St. Pierre is a gentle community and has no executioners that not even any of their sailors would bring any to the island. No executioner, no head. <br /><br />Madame La (Juliette Binoche) is such a gentle soul living there who believes the man is good and useful to the community but also hidden under the surface is innocently sexually obsessed with the man before she even really meets him which is what much of the community thinks she is leaning toward, especially some bored debutantes which are like counterparts to Juliette's character. Her husband is the warden of the penitentiary (Daniel Auteuil) under Paris headquarters but technically has jurisdiction because they are not in Paris so he allows the condemned to be at his wife's disposal because he supports her and they love each other, which is seen as signs of weakness by the ferocious Paris French Republic putting pressure on the local Republic making such questions arise: do humans make the law or does the law make us? Surely nobody in St. Pierre not having endured the repression of France needs to make examples by collecting heads except for the cowardly governor and admirals who are paid to appear strong. Of course there's a quote (i forget who it belongs), and i'm paraphrasing saying "real strength is having the power to destroy, but choosing not to". Madame La's lust for the condemned is no exception to this rule--her love having conquered all.