Geen herontdekking, herontdekking of zelfs maar heropbouw zal ooit kunnen voorkomen dat 'El Retorno del Hombre-Lobo' een puinhoop is. Het is zelfs nog gekunstelder en belachelijker dan sommige andere pogingen van de ster/filmmaker Jacinto Molina, alias Paul Naschy.<br />Het probleem dat ik met deze film heb... tja, laat dat maar meervoud zijn. De problemen die ik met deze film heb, beginnen met het feit dat het een zeer vermoeiende vertolking is van enkele van Naschy's betere momenten. Het is waar dat zijn films vaak meer dan een beetje kitscherig zijn. Maar Naschy was in zijn hoogtijdagen beslist een soort auteur. Hij had zijn favoriete esthetiek en vond het geen schande om ze film na film te bekijken tot hij het goed had. 'El Retorno del Hombre-Lobo' is heel eenvoudig gezegd een bijna exacte remake van Naschy's 'La Noche de Walpurgis', die in Amerika bekend is onder de nietszeggende titel 'Werewolf Vs. Vampire Woman'. Naschy gooit er voor de goede orde zelfs een schepje bovenop met 'El Retorno del Walpurgis' (alias 'Vloek van de Duivel'). Terwijl het beste deel van Naschy een geweldige sfeer, weelderige beelden en klassieke horrorfilmsymbolen bevat, speelt dit deel meer als een spoof.<br />Net als in 'Vloek van de Duivel' opent Naschy de film met het verscheiden van een zekere gravin Bathory. Bathory wordt beschuldigd van duivelsaanbidding en vampirisme, en ze wordt voor haar misdaden terechtgesteld door een rituele brandstapel. Ook klaar voor de doodstraf is de eeuwige Naschy-figuur Waldemar Daninsky, die het idee lijkt te hebben dat geen enkel personage ooit voorgoed wordt gedood in een horrorfranchise. Helaas lijkt dit na een keer of vijf, zes alleen maar op een gebrek aan fantasie en nieuwe ideeën, en dat is precies wat 'El Retorno del Hombre-Lobo' ten val brengt.<br />Van hieraf wordt de film een scène-voor-scène remake van elk Naschy-weerwolfvoertuig ervoor. Eens kijken... stomme, raaskallende idioten die de weerwolf opgraven en het zilveren kruis uit zijn hart plukken (en onmiddellijk worden gewurgd)? Klopt. Willekeurige zigeunerkampeerders op de hei die de weerwolflegende negeren, om vervolgens te worden En hoe zit het met de maffe vrouwelijke wachter van de weerwolf die zijn pijn begrijpt en hem beschermt tot hij van de vloek kan worden verlost? Zij is hier. O, en de voorgeschreven baby die onmiddellijk smoorverliefd zal worden op Waldemar? Zij is hier ook.<br />Zelfs binnen de context van het bovennatuurlijke gedraagt niemand zich logisch, of lijkt zelfs maar intelligent genoeg om een ontmoeting met een ouijabord te overleven, laat staan weerwolven en vampiers. We hebben een achterbakse teefheks die sluw genoeg is om een invalide in een rolstoel de keel dicht te knijpen, maar die toch terugdeinst voor het gebruik van een pistool tegen een vermeende verkrachter. We hebben twee in nood verkerende jonkvrouwen die te onnozel zijn om te beseffen dat hun 'beste vriendin' hun 'beste vriendin' is. Hij is een satanist die van plan is hen op te offeren om een vampier gravin weer tot leven te wekken. Na de wederopstanding van Waldemar lijkt het hem geen enkele moeite te kosten om in een kasteel te gaan wonen en op te gaan in de plaatselijke bevolking, ondanks zijn middeleeuwse kleding. Bovendien zou je denken dat iemand die weet dat hij bij elke volle maan in een weerwolf verandert, zou hebben geleerd zichzelf op te sluiten <0xE2><0x80><0x93> of in elk geval zijn lieftallige vrouwelijke gasten zou hebben gewaarschuwd hun deuren's nachts op slot te doen, in plaats van in een nachtjapon en met een brandende kandelaar door het kasteel te dwalen.<br />De aanvalsscènes van de weerwolven zijn in grote lijnen hetzelfde en volkomen fantasieloos, op het absurde af. Routinematige transformatiescènes waarin Naschy zijn kwelling aan het publiek overbrengt door met meubilair te smijten, gevolgd door een haastige weerwolfaanval op overtollige personages, die het meestal niet eens zien aankomen, zodat er geen enkele kans is op echte spanning. Eén vrouw die hem voor haar eigen ogen ziet transformeren, weet niet eens beter dan weg te rennen, dat wil zeggen, tot het te laat is.<br />Het gedoe met Bathory is vooral banaal. Haar hoofdtooi is een kopie van die van gravin Wandessa, en haar horde vampiervrouwen was tegen de tijd dat 1980 begon al om zeep geholpen. Naschy, die er niet voor terugdeinst een goed idee te laten sterven zonder het vier of vijf keer te gebruiken, keert zelfs terug naar zijn 'Walpurgis'-thema. Ja, Bathory wil het einde van de wereld bewerkstelligen (of iets dergelijks) door middel van een zwarte mis die de krachten van de duisternis in de echte wereld zal ontketenen (gaap). Naschy hergebruikt zelfs de 'Blind Dead'-achtige bewaker die voor het eerst te zien was in 'La Noche de Walpurgis', de tombe van gravin Wandessa.<br />In deze film heeft Daninsky een volle baard, maar dat is het wel zo'n beetje voor variaties op de vorige films.<br />De versie die ik heb gezien is de Amerikaanse videoversie die bekendstaat als 'The Craving', en het viel me onwillekeurig op dat er hier en daar geknipt lijkt te zijn. Onze oprechte heldin ligt het ene moment bewusteloos in bed en neukt het volgende moment in de schaduw met Naschy, stapelverliefd op hem. Er is ook een vrouw die ondersteboven is opgehangen als voorbereiding op het offeren van een maagd, zonder enige uitleg over hoe ze daar terecht is gekomen. In plaats van sappige beelden, vermoed ik dat deze montage me zo'n vijf minuten extra verveling heeft bespaard.<br />'El Retorno del Hombre-Lobo' zal hopeloos belachelijk overkomen op degenen die geen waardering kunnen opbrengen voor de charme van Naschy's horrorvoertuigen, en fans van Naschy zullen dit allemaal al een paar keer hebben gezien, dus er is weinig aan te bevelen. Het enige vernieuwende is de volledige afwezigheid van een tweede mannelijke held die de heldin meevoert nadat ze Daninsky uit liefde heeft gedood. Deze keer sterft ze samen met hem, dodelijk gewond door de weerwolf en gebroken door het feit dat ze haar enige ware liefde heeft gedood.
No amount of rediscovering, remastering, or even redubbing will ever save "El Retorno del Hombre-Lobo" from being a mess. It is actually even more contrived and ridiculous than some of the other efforts by the star/filmmaker Jacinto Molina, aka Paul Naschy.<br /><br />The problem I have with this film...well, better make that plural. The problems I have with this film begin with the fact that it is a very tiresome retread of some of Naschy's finer moments. It's true that his films are often more than a little campy. But Naschy in his prime was definitely an auteur of sorts. He had his favorite aesthetics and he saw no shame in going over them film after film until he got it right.<br /><br />Quite simply, "El Retorno del Hombre-Lobo" is almost an exact remake of Naschy's "La Noche de Walpurgis", known in America under the no-brainer title of "Werewolf Vs. Vampire Woman". Naschy even throws in a dash of "El Retorno del Walpurgis" (aka "Curse of the Devil") for good measure. Whereas the best of Naschy contains some great atmosphere, lush images, and classic horror movie iconography, this one plays more like a spoof.<br /><br />As in "Curse of the Devil", Naschy opens the film by showing the demise of a certain Countess Bathory. Bathory is accused of Satan worship and vampirism, and she is executed for her crimes by a ritual burning-at-stake. Also ready for capital punishment is the perpetual Naschy character Waldemar Daninsky, who seems to have pioneered the idea that no character is ever really killed off for good in a horror franchise. Unfortunately, after about five or six times, this just seems like a lack of imagination and new ideas, which is exactly what sinks "El Retorno del Hombre-Lobo".<br /><br />From here the picture becomes a scene-for-scene remake of every Naschy werewolf vehicle before it. Let's see....stupid, babbling fools who unearth the werewolf and pluck the silver cross from his heart (and are immediately throttled)? Check. Random gypsy campers on the moor who ignore werewolf legend, only to be mangled? Check. How about the goofy female guardian of the werewolf who understands his pain and protects him until he can be released from the curse? She's here. Oh, and the prerequisite babe who will immediately fall deeply in love with Waldemar? She's here, too.<br /><br />Even within the context of the supernatural, nobody behaves logically, or even seems sentient enough to survive an encounter with a Ouija board, let alone werewolves and vampires. We have a conniving bitch-witch who is crafty enough to throttle an invalid in a wheelchair, yet balks at the use of a gun on a would-be rapist. We have two damsels-in-distress who are too ditzy to realize that their "best friend" is a Satanist who intends to sacrifice them in order to resurrect a vampire countess. After Waldemar's resurrection, he seems to have no trouble setting up residency in a castle and blending in with the locals, despite his medieval wardrobe. Furthermore, for someone who knows he turns into a werewolf every full moon, you'd think he would have learned to lock himself up--or at least warned his lovely female houseguests to please lock their doors at night instead of wandering around the castle in a nightgown with a lit candelabra.<br /><br />The werewolf attack scenes are by-the-numbers and completely unimaginative, even to the point of absurdity. Routine transformation scenes depict Naschy communicating his agony to the audience by hurling furniture around, followed by a hurried werewolf attack on superfluous characters, who usually don't even see it coming so there is no chance for any real suspense. One woman who watches him transform before her very eyes does not even know any better than to run away, that is until it's too late.<br /><br />The stuff with Bathory is especially trite. Her headgear is a copy of Countess Wandessa's, and her horde of vampire women had been done to death by the time 1980 rolled around. Not one to let a good idea die without using it four or five times more, Naschy even returns to his "Walpurgis" theme. Yes, Bathory wants to bring about the end of the world (or something) through a black mass ritual that will unleash the powers of darkness into the real world (yawn). Naschy even recycles the "Blind Dead"-esque guardian that was first glimpsed guarding Countess Wandessa's tomb in "La Noche de Walpurgis". <br /><br />Daninsky sports a full beard in this one, but that's it for variations on the previous films.<br /><br />The version I viewed is the US video version known as "The Craving", and I couldn't help but notice some places where there seem to have been cuts made. Our pure-hearted heroine is unconscious in bed one moment and then necking in the shadows with Naschy the next, madly in love with him. There is also a woman hung upside down in preparation for virgin sacrifice, with no explanation as to how she got there. Instead of any juicy footage, I suspect that these edits saved me about five extra minutes of boredom.<br /><br />"El Retorno del Hombre-Lobo" will seem hopelessly ridiculous to those who have no appreciation for the charm of Naschy's horror vehicles, and fans of Naschy will have seen all of this stuff already several times, so there is very little to recommend it. The only thing innovative is the complete absence of a secondary male hero to carry the heroine off after she slays Daninsky out of love. This time, she dies with him, mortally wounded by the werewolf and heartbroken over the fact that she has killed her one true love.