Wow. Waar moeten we beginnen? Het is eeuwen geleden dat ik een film van zo'n slechte kwaliteit heb gezien, zozeer zelfs dat de vele delen van het geheel samen een film hebben gevormd die zo banaal is, zo volkomen gespeend van enige verdienste, dat alleen een groep boosaardige genieën, opgesloten in een afgelegen bergfort, tot waanzin gedreven door eenzaamheid, wanhoop en slechte tv-series, ooit zo'n gruweldaad had kunnen creëren.<br />Dus de film begint met een lange, volkomen onnodige monoloog van Chun-Li die het verhaal moet vertellen en de beginnelingen in de Street Fighter-saga wat achtergrondinformatie over haar leven moet geven. Geweldig. Dit deel gaat verder met het ijsberen en de diepte van een nieuweling in de filmwereld.' Wat echt verschrikkelijk is, is dat ze haar mond nooit houdt! Meestal is er wel een verhaallijn die je helpt bepaalde elementen van een verhaal te ontdekken die je anders misschien over het hoofd zou zien, zoals de gedachten en gevoelens van een personage... maar als ze maar door blijft praten over alles wat de kijker al op het scherm ziet, nou... dan was er beslist iemand die probeerde zijn script te verbeteren.<br />O ja, het script... laten we het daar eens even over hebben, goed? Vanaf het begin ben je verbaasd over de vlakke, oppervlakkige dialogen die alleen maar indruk zouden maken op degenen die net de vreugde van het lezen hebben ontdekt <0xE2><0x80><0x93> de spraak is vlak, gekunsteld en door iedereen slecht geacteerd. Bizons binnenkomst in de vroege set was bijzonder pijnlijk om aan te horen, en Balrogs goedkope entree in de scène was zo godvergeten dat ik werkelijk smachtte naar de tijd dat hij een videocamera in zijn handen had als Chun-Li's cameraman in 94! O, en laten we het hebben over een punt in de plot dat me van het begin af aan kwaad heeft gemaakt: de oorsprong van M. Bizon. Dus om zijn 'geweten' te verdrijven (wat hem machtiger zou moeten maken? Ha... oké...) moet hij, om zijn 'geweten' te verdrijven, zijn ongeboren dochter uit de schoot van haar moeder rukken in een spookachtige grot waar boze geesten rondwaren.<br />Huh. Het is al erg genoeg dat ze om te beginnen zo'n stomme plot hebben bedacht, maar kan iemand me alsjeblieft iets uitleggen: hoe kan het dat M. Bizon eigenlijk een geweten had als hij bereid was zijn vrouw te vermoorden en zijn dochter uit haar baarmoeder te rukken? En verder: HOE MOET DIT HEM MEER BESCHERMEN?...?<br />...<br />...<br />...<br />... ja. Het is een hoop van dat 'Ik heb deze plotideeën van mijn tienjarige zoon gestolen'-gelul, de hele film lang.<br />O, en als iemand Chris Klein na deze film ooit nog als acteur verdedigt, dan verliest hij alle geloofwaardigheid... Niet alleen als filmcriticus, maar ook als mens met een mening over alles en iedereen. Mijn god... die man brengt rottigheid naar een niveau dat nog nooit eerder is vertoond en verheft de originele D-listers van de Sci-Fi-kanaals naar een hoger plan...<br />Wat dacht je van deze korte samenvatting: Street Fighter: the Legend of Chun-Li geeft Manos: the Hands of Fate een gezonde concurrentie voor de slechtste film ooit.
WOW. Where do we begin? It's been ages since I have seen a film of such poor quality, so much so that the many parts of the whole have come together to form a movie so insipid, so completely devoid of merit that only a team of evil geniuses, locked away in an isolated mountain fortress, driven mad by loneliness, despair, and bad TV sitcoms could have ever created such an atrocity.<br /><br />So, the film opens with a a lengthy, completely unnecessary monologue by Chun-Li that is supposed to set the story and give neophytes into the Street Fighter saga some background into her life. Great. This part proceeds with the pacing and depth of a newbie film student's freshman project, and is completely unremarkable. WHat is TRULY terrible, however, is that she NEVER SHUTS UP! Usually a narration is present to help you discern elements of a story that you might otherwise miss, such as a character's thoughts and feelings...but when she goes on and on talking about everything that you the viewer are already seeing on screen, well...someone was definitely trying to pad their script.<br /><br />Oh yeah, the script...let's talk about that for a little bit, shall we? Right from the get-go, you are amazed at the flat, base dialog that would only impress those who had just discovered the joys of reading - the speech is flat, stilted, and poorly acted by all in the cast. M. Bison's entry into the early set was particularly painful to listen to, and Balrog's cheesy entrance into the scene was so god-awful that I was actually pining for the time when he held a video camera as Chun-Li's cameraman back in 94! Oh, and let's talk about one plot point that just angered me off from the get-go: M. Bison's origin. So, supposedly, in order to drive out his "conscience," (which is supposed to make him more powerful? Heh...okay...) he must rip his unborn daughter from her mother's womb in a spooky cave where evil spirits dwell.<br /><br />Huh. Riiiight.<br /><br />Now, it's bad enough that they made up such a stupid plot point to begin with, but can someone please explain something to me: just how is it that M. Bison could have actually even HAD a conscience in the first place if he was willing to go through with killing his wife and ripping out his daughter from her womb? Further, HOW IS THIS SUPPOSED TO MAKE HIM MORE POWERFUL?! ...<br /><br />...<br /><br />...<br /><br />...yeah. It's a lot of this "I stole these plot ideas from my ten year old son" crap throughout the whole film.<br /><br />Oh, and if anyone EVER defends Chris Klein as an actor after this film, they lose all credibility...not just as a film critic, but as a human being with ANY opinion whatsoever. My God...that man brings suck to a previously unheard of level that actually elevates Sci-Fi channel original movie D-listers...<br /><br />How's this for a succinct clincher: Street Fighter: the Legend of Chun-Li actually gives Manos: the Hands of Fate some healthy competition for worst film ever.