Zombiefilms, die hebben we al heel lang. Ze zijn ook makkelijk te maken. Je hebt alleen maar een camera nodig, 6 of 8 vrienden die rafelige kleren dragen vol bloedvlekken van het toneel; 4 of 5 andere vrienden die bereid zijn om een beetje rond te rennen; wat slachtafval uit een plaatselijke slagerij en een paar pistolen met lege patronen. Zet ze allemaal bij elkaar en presto, je bent klaar om een zombiefilm te maken.<br />Dat wil niet zeggen dat alle zombiefilms GOED zijn; en dat brengt me bij de film waarover ik vanavond hier ben om te praten, William Victor Schottens DOOD LEVEN. Deze film is slecht! Nee, ik bedoel HEEL GOED! Hij is zelfs niet zo <0xE2><0x80><0x93> slecht <0xE2><0x80><0x93> slecht <0xE2><0x80><0x93> goed! Het begint met een jongen die Maxx heet, die toekijkt hoe zijn vader krankzinnig wordt en zelfmoord pleegt. Zijn vader werkte in een chemische fabriek die werkte aan een of ander mysterieus gif... maar ik loop op de zaken vooruit. Vele jaren later is Maxx helemaal volwassen (en gespeeld door Michael Hanton). Hij en zijn vrienden doen niet veel meer dan wat rondhangen, bier drinken, naar heavy metal luisteren, klagen over hoe verveeld ze zich voelen en liegen over hun seksleven. Het leven wordt iets interessanter als een van Maxx' vrienden wordt aangevallen door een vreemd uitziende kerel met een zilverkleurige huid (notitie voor de regisseur: zombies horen een grijze huid te hebben! Het duurt niet lang of de jongens zien steeds meer mensen met rottende gezichten, die bloed willen zien. Gelukkig is dit Redneckville, Amerika, en iedereen heeft een wapen, dus het is geen probleem om zich te verdedigen. Het probleem is dat die geïnfecteerde mensen taai zijn! Niets houdt ze tegen, behalve... nu allemaal samen... een kogel door hun kop. Uiteindelijk komen de goeie jongens erachter dat de onlangs overledenen op de een of andere manier weer tot leven komen als... nou, laten we het allemaal samen zeggen, mensen... vlees dat zombies opvreet!<br />Tegen de tijd dat ze dit doorhebben, is hun stad zo goed als uitgestorven, dus is het tijd om te vertrekken. Terwijl ze op zoek zijn naar een veilige plek komen ze een dokter tegen die hun vertelt dat de zombies zijn ontstaan door een ziekte die Necrotising Faceitis M heet, wat een echte ziekte is die de filmmakers hebben verfraaid. De volwassen zombies eten vlees omdat hun geest is aangetast door onverdraagzaamheid, hebzucht, corruptie en alle andere dingen die we meemaken als we opgroeien. Kinderzombies eten geen vlees omdat ze hun onschuld hebben behouden. Klinkt dat logisch? Ja? Mooi, want mij klinkt het als een hoop onzin in de oren!<br />Nou ja, hoe dan ook, de jongens kunnen niet besluiten of ze op een onbewoond eiland of in de woestijn willen gaan wonen. Aan het eind van het filmpje wordt het trouwens toch een discussiepunt. Er is geen acteertalent; de zombies zijn... nou ja... zo overtuigend als een zombie maar kan zijn. Tegen het eind van de film zien we zelfs een zombieclown met bloed dat door zijn make-up lekt (symboliek?) terwijl hij wordt gevolgd door een stel levende dode kinderen, van wie er een een enorme teddybeer bij zich heeft. Iemand van de productieploeg was dol op de Japanse subgenre van de cyberpunk, want als iemand in een zombie verandert, staat de camera niet goed ingesteld en schudden ze heftig met hun hoofd. Dat heb ik gezien in films als _TETSUO DE IJSMAN_ en _PINOCCHIO 964_. Er zijn tegenwoordig een heleboel zombiefilms, zoals _Feeding the MASSES_, _Day of the Dead II_, _Shine of the Dead_ en nog veel meer. Als je uit zoveel kunt kiezen, kun je deze film overslaan en zul je niets gemist hebben.
Zombie movies, they've been with us for a long time. They are easy to make too. All you need is a camera, 6 or 8 friends living to wear raggedly clothes stained with stage blood; 4 or 5 other friends willing to run around a scream; some offal from a local butcher's shop and some guns with blank cartridges. Put them all together and presto, you are ready to make a zombie movie.<br /><br />That's not to say that all zombie movies are GOOD though; and that brings me to the movie I am here to-night to talk about, William Victor Schotten's DEAD LIFE. This movie is bad! No, I mean REAL bad! It's not even so-bad-it's-good!<br /><br />It starts with a young boy named Maxx who watches his dad go insane and kill himself. Dad was a worker at a chemical plant that was working on some mysterious toxin . . . but I am getting ahead of myself. Many years later Maxx is all grown up (and played by Michael Hanton). He and his buddies don't do much more than sit around, drink beer, listen to heavy metal music, complain about how bored they are and lie about their sex lives. Life gets a little more interesting when one of Maxx's buddies is attacked by a weird looking guy with silver skin (note to director: zombies are supposed to have a gray complexion!) and oozing a black fluid from his mouth. Pretty soon the guys are noticing more and more people with rotting faces and an appetite for blood. Luckily this is Redneckville, USA and everybody has a gun so defending themselves is no problem. Problem is, these infected people are tough! Nothing stops 'em except . . . all together now . . . a bullet to the brain. Finally the good 'ol boys figure out that somehow the recently dead are coming back to life as . . . now let's all say it together folks . . . flesh eating zombies!<br /><br />Their town is pretty much toast by the time they figure this out so it's time to hit the road. While looking for a safe place they meet up with a doctor who tells them the zombies were created by a disease called Necrotising Faceitis M, which is an actual disease that the filmmakers embellished. The adult zombies eat flesh because their minds have been corrupted by bigotry, greed, corruption and all the things we experience when we grow up. Child zombies don't eat flesh because they have retained their innocence. Sound logical to you? It does? Good because it sounds like a load of tripe to me!<br /><br />Well anyway the guys can't decide if they want to go live on a deserted island or in the desert. By the end of the picture it becomes a moot point anyway.<br /><br />The plot is really off the wall, acting talent is non-existent; the zombies are . . . well . . . as convincing as any zombie is capable of being. Near the end of the film we even get to see a zombie clown with tears of blood leaking through his makeup (symbolism?) being followed by a bunch of living dead children, one of who is carrying a huge teddy bear. Somebody in the production crew was very fond of the Japanese cyber-punk subgenre because whenever someone turns into a zombie the camera is undercranked while they shake their heads violently back and forth. I have noticed this in movies like TETSUO THE IRON MAN and PINOCCHIO 964.<br /><br />There are a lot of zombie movies out there now like FEEDING THE MASSES, DAY OF THE DEAD II, SHAUN OF THE DEAD and many more. With so many to choose from you can skip this movie and you will not have missed a thing.