Hoewel het soms pijnlijk literair is, worden momenten van ware emotionele kracht opgeroepen door vloeiende verhalen, de meeslepende cinematografie van Nestor Almendros, Marvin Hamlisch' ingetogen acteerwerk, een ontroerende vertolking van Peter MacNichol en een eersteklas vertolking van Meryl Streep; een vertolking die Kim Stanley (de gevierde actrice/lerares en in 'Frances' van hetzelfde jaar genomineerde moeder van Jessica Lange) omschreef als 'de titanenvertolking van haar generatie'.<br />Hoe je aanvankelijke gevoelens over deze film ook waren, ik moedig je aan om terug te gaan en Streeps duistere dans van verlies, waanzin en uiteindelijk treurige verlossing in je op te nemen.
Although achingly literary at times, moments of true emotional power are rendered by fluid storytelling, Nestor Almendros's haunting cinematography, Marvin Hamlisch's quietly effecting score, a touching performance by Peter MacNichol, and a seminal performance by Meryl Streep; one that Kim Stanley (the celebrated actress/teacher and Oscar nominated mother to Jessica Lange in 'Frances' of the same year) proclaimed, "the titanic portrayal of her generation."<br /><br />No matter what your initial feelings about this film, I encourage you to go back and take in Streep's dark dance of loss, madness and, finally, sorrowful redemption.