Als echte cinefiel vind ik niets zo verontrustend als een film die halverwege van genre verandert, en gelukkig zijn maar weinig regisseurs zo dwaas om dit te proberen. De film begint als een vrij goede noir, met al het geintje, de snelle dialogen, de slonzigheid en het geweld dat je wilt. Bob Mitchum is geen Dick Powell in Fairwell My Lovely, of Ralph Meeker in Kiss Me Deadly, maar hij weet het toch redelijk goed te doen. Als de film de scène verplaatst naar Morro's Lodge, ten zuiden van de grens, wordt de film een klassieke klucht, en krijgen we pure komedie van Vincent Price die al zijn favoriete Shakesperianismen ten gehore brengt. <br />**** spoiler************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************** De scène waarin de meute Mitchum probeert te injecteren met drugs om zijn hersenen te wissen, terwijl hij op het punt staat te worden gered, is op een werkelijk post-ironische manier hilarisch. Je wilt echt over de vloer rollen, de manier waarop de scène zich eindeloos voortsleept, hoe vaak zal Mitchum de naald weghouden, zal de scène nog een half uur duren?<br />**einde van de spoiler****?<br />Ik denk dat als je echt graag met films lacht in plaats van ermee, je dit echt moet snappen. Wat mijzelf betreft, ik lach niet graag met films, ik heb de kampesthetica niet echt begrepen, en ik wil het eigenlijk niet. Ik hou er niet van om negatieve recensies te schrijven, dus ik zal positief eindigen. Als je echt een leuke Mitchum noir wilt zien, moet je Angel Face zien, zo'n geweldige film. Voor hardcore noir-fans is het eerste halfuur echt de moeite waard, en daarna zet je de tv uit.
As a real cinephile nothing upsets me more than a movie changing genres midway through, thankfully few directors are foolhardy enough to try this. The movie starts off as a pretty good noir, you get all the wisecracking, fast talk, seediness and violence that you want. Bob Mitchum is no Dick Powell in Fairwell my Lovely, or Ralph Meeker in Kiss Me Deadly; but he still manages to do a fairly good job. When the film moves scene to Morro's Lodge, south-of-the-border, the movie becomes a classic farce, and we get sheer comedy from Vincent Price dealing out all his favourite Shakesperianisms.<br /><br />***** spoiler******** <br /><br />when the launch sank, and i saw it coming, my jaw just dropped, as well as my spirits, it was beyond ludicrous <br /><br />***** end of spoiler********<br /><br />If ever you want to see a true hijacking of a movie by an actor watch Vincent Price in His Kind of Woman. Its first rate comedy and very enjoyable, but you feel rather like a customer in a restaurant whose been presented with their main course and desert on the same place - nauseated. Cue Raymond Burr as mob boss Nick Ferraro, hopelessly trying to inject nastiness yet palpably unable to deflect the comic trajectory of Vincent Price. <br /><br />***** spoiler ********<br /><br />The scene where the mob are trying to inject Mitchum with brain-wiping drugs, when he is moments away from rescue is hilarious in a truly post-ironic manner. You really want to roll on the floor, the way the it drags on and on, how many times will Mitchum keep the needle away, will the scene last another half an hour??<br /><br />***** end of spoiler ********<br /><br />I suppose if you really like to laugh AT movies rather than WITH them then you've really got to get this. For myself I don't like to laugh at movies, i haven't really grasped camp aesthetic, and i don't really want to. I don't like to write negative reviews, so I'll end positively. If you really want to see a nice Mitchum noir, get hold of Angel Face, such a great movie. For hardcore noir enthusiasts the first half an hour is really worth viewing, then turn the TV off.