Cirkels binnen cirkels, metaforen voor metaforen. Bloed en geronnen bloed. Het is een genot om naar een film te kijken die het aan de verbeelding overlaat. _De Zolderexpeditie_ weerhoudt ons ervan om al te duidelijk uit te leggen wat er aan de hand is. De plot is duidelijk genoeg: goochelaar heeft toverboek, doet slechte dingen, krijgt geheugenverlies. Kwaadaardige hersendokter wil toverboek en orkestreert snode plot om goochelaar gek te maken.<br />Er zit meer achter de film dan dat, en het is niet altijd duidelijk wat echt is en wat niet. De Zolderexpeditie herziet slim de plotelementen en gebruikt veel cirkelredenering om de aandacht van begin tot eind vast te houden. <br /><0x3E><0x3E> Jeffrey Combs is perfect getypeerd als de therapeut met belangstelling voor de esoterische kunsten, en Ted Raimi zorgt voor een uitstekend tegenwicht tegen hem als toeschouwer. Het acteerwerk is goed <0xE2><0x80><0x93> waar het af en toe wat houterig lijkt, blijkt dit juist passend te zijn. Seth Green is geweldig en zijn personage krijgt een paar heel goede dialogen. Kijk uit naar de scène in de speelkamer, waar Seth en Andras Jones om de bank heen en weer lopen. Het is één doorlopend shot.
Circles within circles, metaphors for metaphors. Blood and gore. It is a joy to watch a film that dares leave things to the imagination. The Attic Expeditions refrains from explaining too clearly what is going on. The basic plot is obvious enough: magician has magic book, does bad thing, gets amnesia. Evil brain doctor wants magic book and orchestrates nefarious plot to drive magician insane.<br /><br />There is more to the film that just that, and it is not always clear what is real and what is not. Cleverly revisiting plot elements and using circularity to great effect, The Attic Expeditions keeps the attention from start to finish.<br /><br />Jeffrey Combs is perfectly typecast as the therapist with an interest in the arcane arts and Ted Raimi makes a very good counter-balance to him as his observer. The acting through-out is good - where it may seem occasionally woody, this turns out to be appropriate. Seth Green is great and his character gets some very good lines. Watch out for the scene in the play room, where Seth and Andras Jones walk round and round the sofa. It is one continuous shot.