Gezien de uitgesproken antikatholieke vooringenomenheid van de meeste hedendaagse Engelse geschiedenis, zou je kunnen denken dat elke poging om de balans te herstellen welkom zou zijn. Helaas bewijst Jimmy McGoverns drama 'Buit, Verraad en intrige' dat dit niet het geval is. Het grootste probleem is de onfortuinlijke neiging van het stuk om complexe politieke kwesties in slogans te vatten, en die slogans op hun beurt in personages <0xE2><0x80><0x93> het portret van John Knox (die weinig meer doet dan tekeergaan en zijn beroemdste citaat uitspreken) is daar een voorbeeld van. Dit, en het aantal historische vrijheden dat is genomen (James I, bijvoorbeeld, ontdekt de Buit in eigen persoon) maken het verhaal tot een minder accurate gids naar het verleden dan zelfs 'Braveheart'.<br />De serie wordt evenmin geholpen door een of andere ondermaatse acteerprestatie. Clemence Posey, met haar bizarre Frans-Amerikaans-Schotse accent, is meestal onhoorbaar als Mary Queen of Scots en lijkt de meeste aanwijzingen op te volgen voor haar optreden vanaf de rampzalige beurt van Mila Jovovitch als Jeanne d'Arc in 'Boodschapper'. Sira Stampe is een robot als de vrouw van James I, terwijl de James van Robert Carlyle even weinig overtuigend is als hij uit zijn evenwicht is. Ook de onderbezette gevechtsscènes, de theatrale toon en een beslist anachronistische weergave van seksualiteit leiden af van ons plezier.<br />Gezien McGoverns eigen politiek is het verbazingwekkend dat hier bijna geen spoor van republicanisme te bespeuren is, hoewel Groot-Brittannië binnen enkele tientallen jaren werd overspoeld door een burgeroorlog die absoluut de relevantie van de monarchie in twijfel trok: misschien wordt dit genegeerd omdat het een protestantse opstand was. In plaats daarvan krijgen we een saai, lineair drama van de goede koningin Maria, de slechte koningin Elisabeth en de gekke koning Jacobus. Ik ben er nog steeds van overtuigd dat er ergens, achter de propaganda, een interessant verhaal schuilgaat <0xE2><0x80><0x93> hoe heeft de haat tegen het katholicisme zich zo snel kunnen verspreiden terwijl nog maar een paar jaar geleden iedereen in Engeland katholiek was? Maar deze film doet weinig om je ogen te openen.
Given the pronounced anti-Catholic bias of most contemporary English history, one might think that any attempt to redress the balance might be welcomed. Alas, Jimmy McGovern's drama, 'Gunpowder, Treason and Plot', proves this not to be the case. Its greatest problem is its unfortunate tendency to encapsulate complex political issues in slogans, and those slogans, in turn, in characters - the portrayal of John Knox (who does little more than storm about and utter his most famous quote) exemplifies this. This, and the number of historical liberties taken (James I, for example, discovers the Gunpowder Plot in person) make the story a less accurate guide to the past than even 'Braveheart'.<br /><br />The series is not helped either by some substandard acting. Clemence Posey, with her bizarre French-American-Scottish accent, is mostly inaudible as Mary Queen of Scots and seems to take most of the cues for her performance from Mila Jovovitch's disastrous turn as Joan of Arc in 'Messenger'. Sira Stampe is robotic as James I's wife, while Robert Carlyle's James is as unconvincing as he is unhinged. Also detracting from our enjoyment are the understaffed battle scenes, the histrionic tone, and a decidedly anachronistic portrayal of sexuality.<br /><br />Surprisingly, given McGovern's own politics, there's almost no hint of republicanism here, although within a few decades Britain was engulfed by a civil war that disputed absolutely the relevance of monarchy: perhaps this is ignored because it was a Protestant rebellion. Instead, we get a boring, linear drama of good queen Mary, bad queen Elisabeth and mad king James. I'm still certain that somewhere, behind the propaganda, there's an interesting story - how did hatred of Catholocism spread so rapidly when only a handful of years previously, everyone in England was Catholic? But this film does little to open one's eyes.