Sinds The Walt Disney Company direct-to-video vervolgen begon te maken op hun lange speelfilms (met de release van 'The Return of Jafar', vervolg op 'Aladdin') in 1994 (met de release van 'The Return of Jafar', vervolg op 'Aladdin'), heeft het een berucht slechte reputatie verworven vanwege de vaak lage kwaliteit van deze vervolgen die alleen lijken te leunen op de naam van het origineel, zonder echt te geven om een goed verhaal of goede animatie; bijna alsof het niet echt belangrijk was om een goede film te maken. Het is meer een toevoeging aan de klassieker uit 1942, en het is een aanzienlijke verbetering ten opzichte van de voorgaande reeks vervolgen, en het overtreft zelfs de meeste huidige Disney-producties op het gebied van kwaliteit, kunst en vooral amusement.<br />'Bambi II' gaat over de lange, nog niet verkende kloof tussen de eerste 'Bambi' en de gebeurtenissen tussen de dood van zijn moeder en het moment waarop hij volwassen werd. Onder de hoede van zijn onwillige vader, de Grote Prins (Patrick Stewart), moet de jonge, verdrietige hert (gezongen door Alexander Gould) leren zijn verdriet, zijn angsten te overwinnen en zijn plaats als erfgenaam van de positie van de Grote Prins in te nemen. Het zal voor beiden een moeilijke ervaring worden. Gelukkig zal Bambi enige steun krijgen van zijn vrienden, Thumper (Brendon Baerg) en Flower (Nicky Jones), maar hij zal ook voor het eerst kennis moeten maken met zijn toekomstige rivaal, het tamme hert Ronno (Anthony Ghannam).<br />Het is niet gemakkelijk om een vervolg te maken op een klassieker als 'Bambi', maar het feit dat de schrijvers (directeur Brian Pimental en nieuwkomer Alicia Kirk) besloten een volledig'verdwenen hoofdstuk' in het leven van de jonge herten te onderzoeken in plaats van een fatsoenlijk vervolg te schrijven, gaf hun genoeg vrijheid om een verhaal te creëren dat niet alleen nieuw en origineel is, maar ook continuïteit geeft aan het origineel zonder het te verwaarlozen of schaamteloos te kopiëren. Met de originele film en de roman van Felix Salten als inspiratiebron schrijven Pimental en Kirk een verhaal over hoe je leert om vader te zijn en het verlies van een dierbaar familielid te boven te komen, maar ook over opgroeien en de wisselvalligheden van het leven onder ogen zien.<br />Brian Pimental (een van de schrijvers van de klassiekers 'Beauty and the Beast' en 'Aladdin') grijpt zijn eerste kans als regisseur aan om dit verhaal leven in te blazen en hij stelt niet teleur. Met een respectvolle, bijna nederige benadering van de oorspronkelijke film slaagt hij erin de essentie van 'Bambi' te vangen en de gebeurtenissen op touw te zetten die tot het slot van het origineel leiden. De meeste recente direct-to-video vervolgen van Disney hebben zich onderscheiden door een aanzienlijk mindere kwaliteit op het gebied van vormgeving, maar 'Bambi II' is echt een uitzondering, want het lijkt erop dat de animators echt hebben geprobeerd de stijl van de eerste film te behouden (hoewel er natuurlijk wel wat moderniseringen waren), omdat zelfs enkele achtergronden opnieuw werden gebruikt om dezelfde kunstzinnige richting aan te houden.<br />De jonge Alexander Gould (Nemo in 'Finding Nemo') bewijst opnieuw dat hij een enorme toekomst heeft als acteur (in elk geval wat stemmen betreft) en geeft Bambi een natuurlijke frisheid. Patrick Stewart, die de stem van de Grote Prins heeft, geeft echt het gevoel van stoïcisme en kilheid dat de Prins moet hebben, en ook zijn verborgen hart van goud, dat door de plichten van de Prins verborgen moet blijven. Over het geheel genomen levert de rest van de cast een heel goed werk, als je bedenkt dat ze moesten proberen het werk van bijna zestig jaar geleden te evenaren. Zonder modern jargon of zelfreferente zinnen geeft de cast een effectief (en welkom) gevoel van continuïteit tussen deze film en de eerste 'Bambi'.<br />'Bambi II' zal de meeste fans van het origineel zeker plezieren, maar hoewel het een eerlijke poging is om een respectvolle en originele toevoeging aan de hoofdverhaallijn te maken, wordt het een beetje te cliché voor momenten. Het gebruik van een paar popsongs kan op de lange duur schadelijk zijn, want hoewel de liedjes echt goed zijn, halen ze die atemporale eigenschap van de eerste film weg en zal de film veel eerder uit de tijd raken dan verwacht. Hoe dan ook, vergeleken met de andere vervolgen die Disnaye heeft uitgebracht, zijn deze tekortkomingen van ondergeschikt belang, want 'Bambi II' is een leuke toevoeging die soms de huidige, uitgebrachte Disney-films overtreft.<br />Natuurlijk is 'Bambi II' niet beter dan het origineel, en dat is oké, want het probeert niet beter te zijn. Walt zelf zou trots zijn op dit vervolg op zijn favoriete film.
Since The Walt Disney Company started to started to make direct-to-video sequels to their feature length theatrical releases in 1994 (with the release of "The Return of Jafar", sequel to "Aladdin"), it has earned an infamous bad reputation due to the often low quality of these sequels that seem to be made to capitalize on the original's name only, without really caring for delivering a good story, or good animation; almost as if there was not a real concern about making a good film. To my surprise, "Bambi II", the direct-to-video "sequel" (as it's more like an addendum) to the 1942 classic, is a considerable improvement over the previous series of sequels and it even surpasses most of the current Disney theatrical releases in terms of quality, art, and most importantly, entertainment.<br /><br />"Bambi II" is about the long unexplored gap of the first "Bambi", covering the events between his mother's death and his growing up to adulthood. Under the care of his reluctant father, the Great Prince (Patrick Stewart), the young saddened deer (voiced by Alexander Gould) must learn to overcome his grief, his fears and to assume his place as heir of the position of Great Prince. However, his father is not too fond of caring for young children, so Bambi's tutelage will prove to be a difficult experience for both. Fortunately, Bambi will find some support from his friends, Thumper (Brendon Baerg) and Flower (Nicky Jones), but he'll also have to meet his soon-to-be rival, the mean deer Ronno (Anthony Ghannam), for the first time.<br /><br />Making a follow-up for a classic like "Bambi" is not easy, but the fact that the writers (Director Brian Pimental and newcomer Alicia Kirk) decided to explore an entirely "missing chapter" in the life of the young deer instead of making a proper sequel, gave them enough freedom to create a story that not only is fresh and original on its own, it also gives continuity to the original without disrespecting it or blatantly copying it. Using the original film and Felix Salten's novel as inspiration, Pimental and Kirk craft a story about learning to be a father, and overcoming the loss of a dear relative, as well as about growing up and facing the vicissitudes of life.<br /><br />Brian Pimental (one of the writers of the 90s classics "Beauty and the Beast" and "Aladdin") takes his first chance as director giving life to this story and he doesn't disappoint. With a respectful, almost humble approach to the original film, he manages to capture the essence of "Bambi" and setting up the events that lead to the original's conclusion. Most of the current direct-to-video sequels by Disney have distinguish themselves for a considerably lower quality in the art department, but "Bambi II" is truly an exception, as it seems that the animators really tried to stay true to the first film's style (although of course, there were some modernizations), as even some backgrounds were reused to keep the same art direction.<br /><br />The young Alexander Gould (Nemo in "Finding Nemo") once again proves that he has an enormous future as an actor (at least for voices) and gives life to Bambi with a natural freshness. Patrick Stewart, who voices the Great Prince, truly gives the feeling of stoicism and coldness the Prince must have, as well as his hidden heart of gold, forced to be hidden by the Prince's duties. Overall, the rest of the cast make a very good work, considering they had to try to emulate the work done almost more than 60 years before. Without modern slang or self-referential phrases, the cast gives an effective (and welcomed) sense of continuity between this film and the first "Bambi".<br /><br />"Bambi II" will surely please most fans of the original, but while it's an honest attempt to make a respectful and original addition to the main storyline, it becomes a bit too clichéd for moments. The use of a couple of pop ballads may prove damaging on the long road, as while the songs are really good, they take away that atemporal characteristic the first film had and will definitely make the movie outdated a lot sooner than expected. Anyways, when compared to the other sequels Disnaye has been releasing, this flaws are really minor, as "Bambi II" makes a nice addition that at times surpasses the current theatrical released Disney films.<br /><br />Sure, "Bambi II" is not better than the original, and that's OK because it doesn't try to be better. This modest and humble addendum to the story succeeds in what it's set up to make and delivers good entertainment and brings back good memories of the original. Walt himself would be proud of this sequel to his favorite film. 7/10