Een film met serieuze en aangrijpende thema's die niet bang is om de volle kracht van menselijke emoties en verwarring te laten zien. Briljant in zijn vermogen om parallellen te trekken tussen de geest van een zeer 'ziek' individu en ons eigen leven. Verschillende onplezierige manieren van motivatie worden in het script ook onderzocht via archetypische beeldspraak en polariteit. Meer dan voor de lol raakt de film waarschijnlijk een snaar in de psyche van zelfs het meest afgestompte deel van jezelf, wat hoop op verandering aanmoedigt, terwijl hij tegelijkertijd de onvermijdelijke uitkomst onderzoekt die voortvloeit uit de huidige koers die wordt aangegeven door de personages. Laat me proberen het op deze manier te zeggen. Intense thema's als vervreemding, wellust, macht, woede en verwarring worden in deze krachtcentrale van een film met brede en elkaar overlappende halen geschilderd. Het doek van het scherm straalt keer op keer uit naar de geest van de kijker door beelden, toon, vertrouwdheid en het commentaar van een vis. Kijk niet te lang naar de vis. De kans is groot dat je een nominatie voor een of andere filmprijs hebt gekregen en dat je die over het hoofd hebt gezien. En dan is er nog de kolibrie. Er wordt ons niet echt gevraagd om diep te kijken naar deze twee cruciale personages in de film, maar ze fungeren als een prisma met betrekking tot de verschillende thema's en personages in de film; ze helpen aantoonbaar mee om ze te laten versmelten en mengen, zodat we ons gemakkelijker kunnen identificeren met de film zelf. Dan is er het gebruik van zwart-wit aan het begin van de film, een van de zeldzame keren dat ik het gevoel had dat er meer dan sfeer of sfeer werd gecreëerd; de beelden waren poëtisch en mooi. En dan de afdaling naar het dagelijks leven. Vasthoudend aan de geest, en mogelijk de psyche, dagen na het zien van de film. Ik zou hem opnieuw zien met een vriend, of als een filmavond. Ik denk dat het interessant zou zijn om te luisteren naar wat andere mensen ervan vonden, hoe ze hem interpreteerden, en ook om te luisteren naar de tegenstanders, waarvan er waarschijnlijk niet veel zouden zijn. Het gaat over diverse taboes en smerige motieven. Geen vrolijke film, ik steek mijn duimen omhoog.
A movie with serious and poignant themes that isn't afraid to let out the full force of human emotion and confusion. Brilliant in its ability to draw parallels between the mind of a very "sick" individual and our own lives. Various unpleasant modes of motivation are also explored in the screenplay via archetypal imagery and polarity. More than entertainment, the movie is likely to touch a chord in the psyche of even the most jaded part of oneself, encouraging hope for change, while at the same time exploring the inevitable outcome pursuant to the present course as delineated by the characters personas. Let me try saying it this way. Intense themes of alienation, lust, power, anger and confusion are painted with broad and overlapping strokes in this powerhouse of a movie. The canvas of the screen time and again extrudes into the mind of the viewer through imagery, tone, familiarity and by the commentary of a fish. Don't over look the fish. Likely should have gotten a nomination for some screenplay award, and was, well overlooked. And then there is the hummingbird. We aren't really asked to look to deeply at these two pivotal characters in the film, yet they act as a prism regarding the various themes and characters in the film; arguably helping to blend and mix them so we can more easily identify with the film itself. Then there is the use of black and white at the very beginning of the film, one of the rare times I felt that it created more than mood or atmosphere; the footage there was poetic and beautiful. And then the descent into the everyday. Bound to continue to work on the mind, and possibly the psyche, days after viewing. I'd see it again with a friend, or as a film night kind of thing. I think that it would be interesting to listen to what other people thought of it, how they interpreted it, and also to listen to the naysayers of which there likely would be few. It deals with various taboos, and foul motives. Not an upbeat movie, I give it thumbs up.