Om eerlijk te zijn was deze film niet meer dan een schim van een van de grootste liefdesverhalen in Hollywood. Als je hem vanuit een puur fictief standpunt bekeek, kon Gable and Lombard een redelijk onderhoudende film zijn, en daarom gaf ik hem een drie om te voorkomen dat hij volledig zou worden geruïneerd. Maar als je hem vanuit een historisch standpunt bekijkt en de echte Clark Gable and Carole Lombard leert kennen, besef je hoe belachelijk deze film eigenlijk is. Het slecht geschreven script had gebaseerd moeten zijn op de roman van Warren G. Harris in plaats van op fantasie, terwijl de castingbureaus acteurs hadden moeten zoeken die beter bij de rol pasten. Terwijl James Brolin deed wat hij kon met een slecht geschreven rol, was hij zeker geen Gable en eindigde hij met een saaie imitatie van een van de grootste legenden die Hollywood ooit heeft gekend. Maar mijn grootste zorg was de verschrikkelijke misplaatste rol van Jill Clayburgh als de iconoclastische Lombard. Ze was helemaal verkeerd voor de rol, zowel qua uiterlijk als qua persoonlijkheid, en kwam er uiteindelijk grof en onbeschaamd af. De echte Lombard was dat niet, en hoewel ze de taal gebruikte die Clayburgh in de film keer op keer uitschreeuwde, kwam het er in werkelijkheid niet zo goedkoop uit als Clayburgh het deed. Degenen die het dichtst bij Lombard stonden, zeiden dat ze met haar gevloek klasse uitstraalde en Clayburgh was absoluut niet in staat de klasse uit te stralen die met Lombards persoonlijkheid werd geassocieerd. Hoewel Clayburgh geen slechte actrice is, kon ze niet de essentie van Lombard worden, en opnieuw resulteerde het in een goedkope imitatie van een van de meest markante actrices van Hollywood. Dat andere probleem dat in verband staat met de rolverdeling van Clayburgh, haar niet-bestaande fysieke gelijkenis met de echte Lombard, komt over als een travestie. Hoewel ik normaal gesproken de slechte fysieke gelijkenissen met de mensen in het echte leven waar een acteur een acteur in speelt door de vingers zou zien, was dat bijna onmogelijk terwijl ik keek naar een lange, schrille vrouw die een vrouw speelde die in werkelijkheid tenger en stijlvol was. Ik geef toe dat Clayburgh misschien haar uiterste best heeft gedaan om Lombard te casten, maar het leek in elk geval niet zo toen ik naar deze zielige film keek.<br />Gable en Lombard eindigen in een slimme, middelmatige film die de tijd die het kost om de kijker door de ondraaglijke misleidingen van diverse figuren uit de klassieke periode van Hollywood te slepen, niet waard is. Als je briljant genoeg bent om het beeld van de echte Clark Gable en Carole Lombard lang genoeg op te schorten om de historische onnauwkeurigheden en het tamelijk middelmatige acteerwerk te kunnen doorzien, dan kunnen Gable en Lombard heel plezierig zijn. Ik zou het in elk geval niet durven suggereren.
To be frank, this film was nothing but a ghost of one of the greatest love stories in Hollywood. When looking at it from a purely fictional standpoint, Gable and Lombard could be a mildly entertaining film, which is why I gave it a three to save it from utter ruination. But when looking from a historical standpoint and becoming familiar with the real Clark Gable and Carole Lombard, one realizes how ridiculous this film really is. The poorly written script should have been based upon the novel by Warren G. Harris rather than fantasy while the casting offices should have looked for actors better suited for the parts. While James Brolin did what he could with a poorly written part, he certainly was no Gable and ended up performing a dull imitation of one of the greatest legends Hollywood has ever known. But my main concern was with the terrible miscasting of Jill Clayburgh as the iconoclastic Lombard. She was entirely wrong for the part in both physicality and personality and ended up coming off as crude and impudent. The real Lombard was hardly such and while she used the language that Clayburgh shouted over and over again in the film, in reality it did not come off in the cheap manner that Clayburgh performed it in. Those closest to Lombard said she used class with her swearing and certainly Clayburgh was entirely incapable of portraying the class associated with Lombard's personality. While Clayburgh is not a terrible actress, she could not become the essence of Lombard and again it eventuated in a cheap mimicry of one of Hollywood's most signature actresses. Addressing that other problem associated with Clayburgh's casting, her nonexistent physical resemblance to the real Lombard, comes off as a travesty. While I would normally overlook poor physical resemblances to the real life people an actor is portraying, it was nearly impossible to do whilst watching a tall, shrill woman portraying a woman who, in reality, was petite and classy. I will grant that Clayburgh, perhaps, did all that she could to capture Lombard but certainly it did not seem so when watching this pathetic film.<br /><br />Gable and Lombard eventuated in a shrewd, mediocre film that is not worth the time that it takes in dragging the viewer through the unbearable misrepresentations of various figures of Hollywood's classic period. If you are brilliant enough of a magician to suspend the image of the real Clark Gable and Carole Lombard long enough to see through the historical inaccuracies and rather mediocre acting, Gable and Lombard can be enjoyable. Certainly, I wouldn't be one to suggest it.