Dit was de grootste stomende hoop uitwerpselen die ik in lange tijd had gezien <0xE2><0x80><0x93> en ik heb mijn portie slechte films wel gehad. Er was geen enkele chemie tussen de twee hoofdrollen, en hoewel ik een grote fan van Russell Crowe ben, kon ik met geen mogelijkheid bedenken wat Colin en Midori, de hoofdrollen, in elkaar zagen. Ik neem aan dat de filmmakers geloofden dat een reeks verzonnen 'gevaarlijke situaties' genoeg zou zijn om een aantrekkingskracht tussen de hoofdrolspelers te creëren (en ik gebruik die term losjes). Nou, dat is niet zo. Ik geloofde in hun romance ongeveer net zoveel als in Midori's gefingeerde orgasme. De film kabbelt voort en heeft geen doel, omdat de filmmakers geen idee hebben wat voor soort verhaal ze willen vertellen. Het is alsof ze het script voor elke opnamedag herschreven hebben, en er een Magic 8 Ball werd geraadpleegd om de toon van elke scène te bepalen. Er zijn momenten in deze film die perfect geschikt zijn voor satire, maar toch worden de scènes recht voor zijn raap gespeeld, waardoor de film effectief 'dumpt'. Het is eigenlijk jammer, omdat ze zo'n goede cast en zo'n goede crew hadden om mee te werken (met uitzondering van de overijverige hoofdrolspeler die een voorliefde lijkt te hebben voor zijn/haar handwerk op celluloid). Er zijn een paar interessante landschapsschilderijen, maar je kunt hetzelfde soort landschap zien in een betere film van hetzelfde genre, Kiss or Kill.
This was the biggest steaming pile of offal I have seen in a very long time--and I've seen my fair share of bad movies. There was zero chemistry between the two leads and, although I am a big fan of Russell Crowe's, I could not for the life of me figure out what Colin and Midori, the main characters, saw in each other. I suppose the filmmakers believed that a series of contrived "dangerous situations" would be enough to establish an attraction between the protagonists (and I use this term loosely). Well it isn't. I believed in their romance about as much as I believed Midori's faked orgasm. The movie meanders and has no aim because the filmmakers have no idea what sort of story they want to tell. It's as if they rewrote the script before each shooting day, and a Magic 8 Ball was consulted to govern the tone of each scene. There are moments in this film that are perfectly set up for satire yet the scenes are played straight, effectively "dumbing down" the movie. It's a shame, really, since they had such a fine cast and crew to work with (with the exception of the overzealous boom operator who seems to have a predilection for seeing his/her handiwork on celluloid). There are some interesting scenic work, but you can see the same sort of scenery in a better movie of the same genre, Kiss or Kill.