'Fearless Freaks' is een uitstekende documentaire die zowel oude fans zoals ik als nieuwere fans zal aanspreken, en die waarschijnlijk een flink aantal nieuwe volgelingen zal opleveren. Net als 'Watch me Jumpstart' van Robert Pollard van Guided by Voices schildert hij een intiem portret van Lip Wayne Coyne als huisvader en lid van zijn gemeenschap. We krijgen een heleboel interessante achtergrondinformatie over Coynes vroege gezinsleven en ontluikende artistieke aspiraties. Interviews met bandleden, familieleden en vrienden worden afgewisseld met liveopnamen van vaak zeer visueel fascinerende optredens van de groep. Het tempo is precies goed om de kijker altijd vermaakt en nooit verveeld te houden, maar niet in een halsbrekend MTV-achtig tempo. Mijn enige klacht over de film is dat de details over de geschiedenis van de band en specifieke werken van hen nogal karig zijn. Ik had graag meer details gehad, zoals hoe Wayne zijn inspiratie voor verschillende songs opdeed, discussies over hun creatieve proces, studioverhalen en dergelijke.<br />Drummer Steven Drozd wordt het andere hoofdpersonage in de film, wanneer zijn verslaving aan heroïne openlijk en bijna schokkend wordt besproken en geportretteerd. Zonder al te veel prijs te geven, komt dit subplot tot een schijnbaar gelukkige afloop, en de film eindigt op een hoogtepunt, met The Flaming Lips op het podium voor hun betoverde fans, op de rand van een nieuwe artistieke triomf. Op The Flaming Lips.
'Fearless Freaks' is an excellent documentary that's sure to please longtime fans like myself as well as newer fans, and will probably win them a fair batch of new followers. As 'Watch me Jumpstart' does with Robert Pollard of Guided by Voices, it paints an intimate portrait of head Lip Wayne Coyne as a family man and member of his community. We get plenty of interesting background into Coyne's early family life and nascent artistic aspirations. Interviews with band members, family members, and friends are inter-cut with raw live footage of the group's often very visually fascinating performances. The pace is just right to keep the viewer always entertained and never bored, but not at a breakneck, highly edited MTV-ish pace. My only complaint about the movie is that details on the band's history and specific works by them are rather skimpy. I would have liked to have gotten more details such as Wayne explaining his inspirations for various songs, discussions about their creative process, studio stories, and the like.<br /><br />Drummer Steven Drozd becomes the other major character in this movie when his addiction to heroin is frankly and almost shockingly discussed and portrayed on film. Without giving too much away, this subplot comes to an apparently happy ending, and the movie concludes on a high note, with The Flaming Lips on stage playing before their enthralled fans, on the verge of another artistic triumph. Here's to The Flaming Lips.