Ik heb waarschijnlijk wel 25 stomme films gezien, en deze is zonder meer een van de beste. Lon Chaney is meer dan een meester in make-up en horrortheater. Hij is ook een groot acteur. 99 procent van zijn films was geluidloos. Zijn ouders waren allebei doofstom, wat betekende dat Lon gebarentaal had moeten gebruiken om met hen te communiceren. Dit vertaalt zich in zijn optredens met de steelse manipulaties van zijn handen voor het emotionele effect. In deze film zul je echter niet veel van zijn handen zien.<br />De plot gaat over een crimineel die zich Alonzo noemt en zijn circusvriendjes voor de gek houdt door te denken dat hij geen armen heeft. De reden voor dit vreemde gedrag is gelegen in het feit dat hij een aangeboren afwijking heeft waardoor hij twee duimen aan één hand heeft, een trekje dat bij de politie gemakkelijk te herkennen is. Als hij in het circus werkt als messenwerper (hij gebruikt zijn voeten om de messen met grote nauwkeurigheid te werpen) valt Alonzo als een blok voor Nanon, de dochter van de circusdirecteur. Door een vreemde speling van het lot walgt Nanon van de gedachte door mannen aangeraakt te worden, en daarom vindt ze Alonzo op een vreemde manier aantrekkelijk. Terwijl hij met zijn eigen problemen worstelt hoe hij Nanon duidelijk moet maken dat hij echt niet zonder armen is, heeft hij nu te maken met de sterke man die ook gevoelens voor het meisje heeft gekregen. Alonzo overtuigt de krachtpatser ervan dat hij achter Nanon aan moet gaan, in de overtuiging dat ze zich zal laten afschrikken door de grote, sterke armen/handen van de krachtpatser. Maar zoals Alonzo's trouwe dwergenvriend opmerkte, zal Nanon er uiteindelijk achter moeten komen wat Alonzo's geheim is, en dan zal ze het misschien niet begrijpen of zelfs boos worden.<br />Dus bedenkt Alonzo een nogal ziekelijke oplossing voor zijn problemen. Hij gaat op zoek naar een chirurg die hij heeft gechanteerd en beveelt hem zijn armen bij de schouders operatief te verwijderen, zodat het bedrog werkelijkheid zal worden. Ik wil het einde niet verklappen, maar als je bekend bent met Chaneys andere personages, weet je hoe hij zich meestal voelt als Het Einde op het scherm verschijnt. Opvallend is de nieuwere muzieknoten, die soms synthetische thema's bevatten, of iets wat je in een muziekdoos zou kunnen horen, gevolgd door thema's die sterk beïnvloed zijn door Italiaanse en Spaanse melodieën. Ik zou niet willen zeggen dat de muziek noodzakelijkerwijs geschikt is voor de film, maar hij is niettemin goed georkestreerd. Af en toe vullen drums en cimbalen bepaalde geluidseffecten aan die je zou verwachten als de film een audiotrack had.<br />Dit is een uitstekende film voor fans van Chaney, Todd Browning, of voor degenen die van een beetje 'lichaamsaanpassing' houden.
I've probably watched maybe 25 silent films and this one certainly stands out as one of the best. Lon Chaney is more than a master of makeup or horror theatrics. He is also a great actor. 99% of his films were silent. His parents were both deaf mutes which meant Lon would have had to use sign language to communicate with them. This translates into his performances with the stealthy manipulations of his hands for emotional effect. In this film, however, you won't see much of his hands.<br /><br />The plot concerns a criminal going by the name of Alonzo and how he has fooled his fellow gypsy circus performers into believing he has no arms. The reason for this odd behavior is due to the fact he has a congenital birth defect which left him with a double thumb on one hand, a trait easily identifiable to police. While working in the circus as a knife thrower(he uses his feet to throw the blades with great accuracy) Alonzo falls head over heels for Nanon, the circus manager's daughter. By a strange twist of fate, Nanon is repulsed at the thought of being touched by men, therefore, she finds Alonzo strangely attractive. While dealing with his own problems of how to tell Nanon he really isn't armless, he now has to contend with the strongman who also has developed feelings for the girl. Alonzo convinces the strongman to pursue Nanon, believing that she will be turned off by the strongman's big strong arms/hands. But, as Alonzo's faithful dwarf friend points out, Nanon will eventually have to find out about Alonzo's secret and she might not understand or even be angry.<br /><br />So, Alonzo devises a rather sick solution to his problems. He seeks out a surgeon who he'd been blackmailing and orders him to surgically remove his arms at the shoulders so the deception will become reality. I don't want to give away the ending, but if you are familiar with Chaney's other characters, you know how he usually finds himself when The End appears on-screen.<br /><br />Of note is the newer musical score, which is at times synthesized carnival themes or something you might hear in a music box, followed by themes heavily influenced by Italian and Spanish tunes. I wouldn't say the music is necessarily appropriate for the film, but it's well orchestrated nonetheless. Occasionally, drums and cymbals fill in for certain sound effects that one would expect if the film had an audio track.<br /><br />This is an excellent film for fans of Chaney, Todd Browning, or those who enjoy a bit of "body modification."