Ik kijk graag naar die films uit de jaren vijftig die zo veel zeggen. Nou ja, ze zeggen zo veel over de jaren vijftig. Wat een belachelijke verzameling van wezenlijk niets waren sommige van die films. De plot is zo dun als de vrouwen. Ik denk dat als je naar die films kijkt... echt kijkt... je kunt zien waarom er een feministische beweging moest komen. Alle clichés zijn van toepassing. De vrouwen lijken beslist geen hersens in hun hoofd te hebben.<br />In deze film weten de vriendinnen van Gidget gewoon niet wat er in vredesnaam met die arme Gidget zal gebeuren als ze geen succesvolle zomer heeft, wat betekent dat ze een vast vriendje moet zien te krijgen. Ze kan niet eens terug naar school als dat niet zo is.' 'Nee, maak je geen zorgen, homo's zijn geen probleem. Homoseksualiteit is in die tijd een onmogelijkheid en zelfs een van haar vriendinnen lijkt me lesbisch. Maar maak je geen zorgen, haar vriendin die haar helpt met aankleden voor de _loowow_ en luistert terwijl Gidget zich zorgen maakt over mannen, maar niets zegt, zit vast aan een man, natuurlijk. Gidget...' Gidget' moeder staat haar geruststellend bij en zegt dat alles in orde is en dat ze die man zal herkennen als ze hem ontmoet. Wauw, ik was zo ongerust.<br />We weten dat alles goed afloopt en Gidget krijgt eindelijk een man en blijft natuurlijk maagd. Ze beseft dat er helemaal niets'verkeerds' met haar is. Ze heeft gewoon de 'juiste' niet ontmoet. Godzijdank. Ze is gered. Hoe kan dit o zo gebleekte blondje niet iemand ontmoeten met dat platina uiterlijk en make-up die witter is dan witte huid? Je zou haar nooit voor een zwarte vrouw kunnen houden, dat is zeker. Natuurlijk waren er in de jaren vijftig geen zwarten. Had iemand uit die tijd echt zulk haar en zo'n huidskleur? Als je wilde opmerken dat haar wenkbrauwen bruin waren! Niemand merkt op dat blond en blank, vooral vrouwen, zijn wat Amerika in de jaren vijftig iedereen wil laten zijn.<br />Waar ging dat personage over? Als je een discussie verwacht over Oorlog en Vrede, Dickens, Steinbeck of zelfs Louisa May Alcott, vergeet het dan maar. Wat dacht je van een discussie over James Baldwin, Alan Ginsberg of Lenny Bruce? Vergeet het maar. Gaat ze het hebben over de Jim Crow-wetten in het zuiden, de Plessy-zaak tegen Fergusson of het Amerikaanse buitenlandse beleid na de Tweede Wereldoorlog? Ik denk het niet. Maar Gidget maakt zich wel zorgen. Het gaat over leren surfen, naar _loowows_ gaan in de juiste kleren, lekkere jongens en Gidget's gebrek aan aantrekkingskracht voor mannen en gebrek aan aantrekkingskracht voor de RITCH-man. Serieus.<br />Misschien gaat de film over onschuld. Onschuld, maar zonder enige realiteit, is gewoon rotzooi. Dat zijn de Gidget-films. Het is pure en gewoon belachelijke rotzooi. Maar Sandra Dee had talent in films als 'Imitation of Life' en 'A Summer Place'. Het is jammer dat haar talent verspild is aan dat soort film. Die films verdienden duidelijk geld en daar ging het bij Gidget allemaal om.<br />O, nou, ik geef toe dat het kijken naar die films net zoiets is als een borrel nemen. Het is een totale ontsnapping aan een leven van pure fantasie en aan het onschuldige leven van de jaren vijftig, dat nooit zo onschuldig was als je zwart, vrouwelijk, gehandicapt of <0xE2><0x80><0x93> de hemel verhoede het <0xE2><0x80><0x93> homoseksueel was. Nee, Gidget was beslist niet de werkelijkheid. Maar als ik ernaar kijk, stap ik heel even weg van de droefheid en de wisselvalligheden van het leven zoals het is.
I LOVE watching these films of the 1950's which say so much. Well, they say so much about the 1950's. What a ridiculous bunch of substantively nothing some of these films were. The plots are so thin as are the women. I think when one looks at these films ... really looks at them ... one can see why there had to be a feminist movement. All the clichés apply. The women surely do not seem to have a brain in their head.<br /><br />In this film Gidget's friends simply do not know what on earth will happen to poor Gidget if she doesn't have a successful summer which means getting a steady boyfriend. She cannot even return to school if that doesn't happen. Gidget, well, she just ruminates and hand wrings wondering why oh why she just does not have the right stuff. Maybe there is something "wrong" with her that she simply does not care about men. She's such a cutsey tomboy. Uh oh..Nope, not to worry, gay an not an issue. Gay is an impossibility in that era and not even eluded to even though one of her friends seems ever so lesbian to me. Worry not though, her friend who helps her dress for the loowow and listens while Gidget worries about men but says nothing, is pinned, to a guy of course. Gidget's mother reassuringly stands by and tells her everything is AOK and she will know that man when she meets him. Whew, I was SO worried.<br /><br />We know, all's well that ends well and Gidget does finally get a man and of course remains virginal to boot. She realizes there is nothing "wrong" with her at all. She simply did not meet the "right" one. Thank God. She's saved. How could this ever-so bleached blond not meet anyone with those platinum looks and pancake makeup whiter than white skin? One could never take her for a black woman that's for sure. Of course in the 50's there were no blacks right? Did anyone of that era really have hair and skin that color? If one cared to notice her eyebrows were brown! No one notices as blond and white especially women are what America in the 50's wants everyone to be.<br /><br />What was that character all about? If one expects a discussion of War and Peace, Dickens, Steinbeck or even Louisa May Alcott forget it. How about a discussion of James Baldwin, Alan Ginsberg or Lenny Bruce? No way. Will she talk about Jim Crow laws in the south, the Plessy v. Fergusson decision or American foreign policy post WWII? I don't think so. Gidget is about worrying though. It is worrying about learning how to surf, attending loowows in the right clothes, hunky guys and Gidget's lack of attraction to men err lack of attraction to the RIGHT man. Serious stuff.<br /><br />Perhaps, the film is about innocence. Innocence though without some reality is simply trash. That is what the Gidget films are. They are pure and simply ridiculous trash. Sandra Dee had talent however as movies such as "Imitation of Life" and "A Summer Place" attest. It's too bad her talent was wasted on that genre of film. Obviously those films made money and THAT was what Gidget was all about.<br /><br />Oh well, I will admit watching those films is like taking a drink. It's utter escape into a life of pure fantasy and into the innocent life of a 1950's that really never was all that innocent if one was black, female, disabled or, certainly, heaven forbid homosexual. Nope Gidget was surely not reality. For a moment, though, when I watch it, I step away from the sadness and vicissitudes of life as it is.