Hoewel veel mensen voor Billie Holidays interpretatie van dit beroemde nummer zouden kiezen, zijn het juist de achtergrondverhalen die deze film zo boeiend maken.<br />Deze film ontdoet zich van het populaire vernislaagje van de song waarvan Billie Holiday ooit beweerde dat ze hem had geschreven en onthult vele intrigerende lagen. Niet alleen graven we in het racisme dat aan dit nummer ten grondslag lag, maar ook in de interacties tussen racisme, de vroege arbeidersbeweging, McCarthyisme en de populaire cultuur. Overal waar deze documentaire ons mee naartoe neemt, zijn de angstige reactionairen die de creatieve en hoopvolle kunstenaars en activisten ontmoeten... Allemaal briljant, geduldig door de filmmaker met elkaar verweven. Zo geduldig uitgevoerd zelfs dat ik midden in de film naar een historisch verrassende plotwending werd geleid zonder dat ik wist wat me te wachten stond. En toch, met al die diepgang en vakmanschap, blijft de documentaire heel gemakkelijk om te kijken.
While the draw for many would be Billie Holiday's interpretation of this famous song, it is the background stories that make this film so engaging.<br /><br />This film peels away the popular veneer from the song Billie Holiday once claimed she wrote, revealing many intriguing layers. Not only do we delve into the racism that bore this song, but also the interactions between racism, the early labor movement, McCarthyism, and popular culture. Everywhere this documentary's journey takes us, there are the fearful reactionaries meeting the creative and hopeful artists and activists... All of it brilliantly, patiently intertwined and paced by the filmmaker. So patiently executed in fact, I was led into a mid-film, historically surprising plot twist without a clue it was coming.<br /><br />Yet, with all this depth and craft, the documentary remains very easy to watch.