Het enige wat me in deze film dwarszat, was de duidelijke vooringenomenheid met betrekking tot keuzes maken, wat al vanaf het begin duidelijk was. Jammer genoeg lijkt de film daardoor op een propagandafilm. Maar de film geeft wel een heel krachtig beeld van hoe het is als je zwanger wordt en dat niet wilt. Afgezien van de technisch-medische en morele kwestie van abortus zelf laat de film ook heel goed zien hoe het belangrijkste probleem van een vrouw die een onverwachte zwangerschap doormaakt, of dat nu in 1952, 1974 of 1996 is, vaak is dat ze helemaal alleen is en de onverschilligheid en verachting van de maatschappij in het algemeen en van de meeste mensen om haar heen onder ogen moet zien <0xE2><0x80><0x93> inclusief de vader van de baby.
The only thing that disturbed me in this movie is its clear bias towards pro-choice, which is obvious from the very beginning. Unfortunately, it makes the film look like a propaganda piece. However, the movie does provide a very powerful picture of what it is like when you get pregnant and don't want to. Beyond the technical-medical-moral issue of abortion itself, the movie also shows very well how, basically, the main problem of a women living an unexpected pregnancy, be it in 1952, 1974 or 1996, is often that she is downright alone and must face the indifference and despise of society at large and of most people around her - including the father of the baby.