Deze Zweedse politiefilm bevat alles wat slecht is in dit genre en laat het nog een keer zien, maar op een bijna amateuristische manier. Als ik zeg dat de dochter van de commissaris met een nieuw examen van de politieacademie op het politiebureau van haar vader arriveert, weet je de rest. Er zijn conflicten en clichés op clichés op clichés. Na minder dan een halfuur weet je wie de slechte dingen heeft gedaan en wie het in de toekomst zal doen. Als je bang wordt voor de sprongscènes, moet dit je eerste actiefilm zijn.<br />Krister Henriksson is verre van het niveau van zijn voorganger in deze films, Rolf Lassg<0xC3><0xA5>rd. Johanna Sdellstr<0xC3><0xB6>m vecht hard tegen het script, maar wint het gevecht niet. Ik dacht dat Henning Mankell, de man achter de boeken over een hoofdcommissaris die in een klein Zweeds stadje werkt, radicaal was, maar hij lijkt alleen maar 'radicale chic' te zijn. Laten we hopen dat hij een hoop geld krijgt voor het uitlenen van zijn smerissen aan dit tuig.
This Swedish police movie contains everything that is bad in the genre and runs it once again, but in an almost amateurish way. If I say that the superintendent's daughter, with a fresh exam from the Police Academy, arrives at her father's police station, you know the rest. There are conflicts and cliché on cliché on cliché. After less than half an hour you know who've done the bad things and who will do it in the future. If you get frightened of the jump scenes, this must be your first action movie.<br /><br />Krister Henriksson is far from the level of his predecessor in these films, Rolf Lassgård. Johanna Sällström fights hard against the script, but doesn't win the fight.<br /><br />I thought Henning Mankell, the man behind the books about this superintendent working in a small Swedish town, was radical but he seems to be just "radical chic". Let's hope he gets a lot of money for lending his copper to this crap.