Deze actierijke en tot nadenken stemmende sciencefictionfilm is al meer dan dertig jaar een van mijn favorieten. Charlton Heston heeft hier zijn definitieve rol gevonden, als de laatste man op aarde, een wetenschapper die in zijn eentje strijdt tegen honderden mutanten van de nacht.<br />Op het basisniveau is deze film een van de meest explosieve acties die ik ooit heb gezien. Heston is op zijn best als een bloedeloze technocraat, een keiharde moordenaar, die mutanten'vernietigt' met machinegeweren, pistolen, granaten en zijn blote handen, terwijl hij de hele tijd een ijzige afstandelijkheid uitstraalt. Zet Chuck tegen Clint Eastwood of Charles Bronson aan en hij houdt zich absoluut staande als een actieheld uit de jaren zeventig. Aan de andere kant is dit ook Chucks beste rol als acteur. Het feit dat hij het eerste halfuur letterlijk het scherm voor zich alleen heeft, stelt hem in staat dingen te doen die hij in zijn 'epic ster'-rol nooit heeft gedaan. Kijk hem die tweedehands auto kopen, en wat kletsen met een rottend lijk. Chuck legt zo veel eenzaamheid in zijn rol en vermijdt tegelijkertijd elk zelfmedelijden, zoals in 'bedankt, vuile overspelige klootzak'. Het is een schreeuw om te zien hoe de meer dan levensgrote Mozes de dagelijkse problemen van het leven het hoofd biedt, niet in werkelijkheid maar in weemoedige fantasie.<br />Kijk dan naar de WOODSTOCK-scène in de bioscoop. Hier is de rechtse idealist Charlton Heston die kijkt hoe linkse hippies dansen en dollen. Hier.' Heston is de laatste man op aarde die toekijkt hoe enorme menigten mensen zich verdringen in de wereld die nu leeg is. De ironie is vlijmscherp, en Heston gaat gewoon achterover liggen en laat de dialoog voor zich werken. 'Gewoon om te zien, gewoon om echt te beseffen dat als je bang moet zijn om naar iemand te glimlachen, als je bang moet zijn om over straat te lopen, wat voor wereld is dat dan? Toch?' Let goed op de terughoudendheid van de meester. Hij lacht niet, hij legt veel meer droefheid in het liplezen, met een beetje zelfhaat erbij. De dialoog en de situatie zijn op maat gemaakt voor Hestons kille, gedecideerde zangstijl. 's Heston geeft je dezelfde huivering die Deniro je bezorgde in Taxichauffeur. Het is de paranoïde eenling als tragische held. Dat kille, teruggetrokken gedoe zit hem in het bloed, en Chuck stuurt deze scène naar de bovenste dekken.<br />Als de film eenmaal is begonnen, krijgt Heston uitstekende hulp van Anthony Zerbe als de religieuze fanaticus broeder Matthias. Zerbe is geweldig, en het commentaar op het religieuze fanatisme is vandaag de dag nog relevanter dan dertig jaar geleden. Dan is er nog het spetterende racistische subplot, het moorddadige fanatisme van broeder Zachary, die in 1973 veel te dicht bij huis was, maar vandaag de dag nog steeds even provocerend is. Het is inderdaad verontrustend om de onderbewuste boodschap van de interraciale liefdesrelatie op te merken: de aardige blanke man vindt het prima om voor de zwarte vrouw en haar kinderen te zorgen, maar pas nadat de assertieve zwarte man dood is. Een film die schroeiende maatschappelijke kwesties oproept en combineert met opwindend avontuur, THE OMEGA MAN is Hestons beste.<br />'Nee, zulke films maken ze niet meer.'
This action packed and thought-provoking sci-fi drama has been one of my personal favorites for over 30 years. Charlton Heston found his definitive role here, as the last man on earth, a scientist fighting a single handed battle against hundreds of mutant creatures of the night. <br /><br />On the basic level, this movie has some of the most explosive action I have ever seen. Heston is at his best as a bloodless technocrat, a stone killer, "exterminating" mutants with machine guns, pistols, grenades, and his bare hands, all the time giving off an icy air of detachment. Put Chuck up against Clint Eastwood or Charles Bronson and he definitely holds his own purely as a Seventies action hero. <br /><br />On the other hand, this is also Chuck's best performance as an actor. The fact that he literally has the screen to himself for the first half hour allows him to do things he never did in his "epic star" mode. Watch him buy that used car, making small talk with a rotted corpse. Chuck puts across so much loneliness and yet entirely avoids self-pity, as in "thanks a lot, you cheating bastard." It's a scream to watch the bigger than life Moses dealing with life's everyday hassles, not in reality but in wistful fantasy. <br /><br />Then watch the WOODSTOCK scene in the movie theater. Here's right wing idealist Charlton Heston watching left-wing hippies dance and frolic. Here's the last man on earth watching huge mobs of people crowd up the world that is now empty. The ironies are razor sharp, and Heston just lies back and lets the dialog work for him. "Just to see, just to really realize, that if you have to be afraid to smile at someone, if you have to be afraid to walk down the street, what kind of world is that? Right?" Note well the master's restraint. He doesn't sneer, he puts much more sadness into the lip-reading bit, with a little self-loathing on the side. The dialog and situation are tailor-made for Heston's cold decisive vocal style. It's not hammy stuff, it's Heston giving you the same kind of chill Deniro achieved in TAXI DRIVER. It's the paranoid loner as tragic hero. This cold withdrawn stuff is right down his power alley, and Chuck sends this scene into the upper decks. <br /><br />Once the movie gets started, Heston gets superb assistance from Anthony Zerbe as the religious fanatic Brother Matthias. Zerbe is superb and the commentary on religious fanaticism is even more relevant today than it was thirty years ago. Then there's the sizzling racial subplot, the kill-whitey fanaticism of Brother Zachary striking far too close to home in 1973 but remaining as provocative as ever today. It's disturbing indeed to note the subliminal message of the inter-racial love affair -- the nice white man is happy to take care of the black woman and her children, but only after the assertive black man is dead. A movie that provokes, entertains, and combines scorching social issues with rip-roaring adventure, THE OMEGA MAN is Heston's best. <br /><br />"Nope -- they sure don't make pictures like that any more."