Rod Serling had affiniteit met boksen in zijn verhalen, met name met het leven van een oude, afgetobde bokser. Naast 'De Grote Dwaze Wens' schreef hij het korrelige en trieste script voor 'Requiem voor een Zwaargewicht' (dat zowel voor tv-films als speelfilms geschikt was). Het is duidelijk dat Serling een hekel moet hebben gehad aan wat deze'sport' mannen aandeed, en hij had een vaardig gevoel voor dat soort verhalen.<br />Dit verhaal gaat over Bolie Jackson (acteur/regisseur Ivan Dixon) <0xE2><0x80><0x93> een trieste man wiens gezicht de littekens vertoont van een man die te lang in de vechtsport heeft gezeten. Hij heeft een speciale vriendschap met een jonge buurjongen die tegen hem opkijkt en hem aanbidt. Bolie is dan wel uitgeblust, maar voor Henry is hij iemand om te bewonderen.<br />Vreemd genoeg lijkt Henry te geloven dat als hij maar hard genoeg wenst, ALLES kan gebeuren <0xE2><0x80><0x93> zelfs als Bolie een wedstrijd wint die hij nooit kan winnen. Net als in de film PINOCCHIO: als je maar hard genoeg wenst, kan alles gebeuren. Door een wending zoals je zou verwachten in 'The Twilight Zone', lijkt die wens uit te komen... zolang je maar gelooft.<br />Over het geheel genomen mist deze aflevering de vreemdheid en de vreemde wendingen die ik zo waardeerde van de serie. Maar hij had ook een geweldig acteerwerk en een voortreffelijk script over mensen <0xE2><0x80><0x93> iets wat je vaak niet zag in andere afleveringen. Hoewel het geen geweldige bijrol was, had het wel pit en was het triest, maar goed geschreven en de moeite van het bekijken waard. Het was ook leuk dat er voor het eerst in dit tijdperk een zwarte acteur en een zwarte cast in een doorsnee tv-serie optraden.
Rod Serling had an affinity for boxing in his stories--in particular, the life of an old and haggard journeyman boxer. In addition to "The Big Tall Wish", he penned the gritty and sad script for "Requiem for a Heavyweight" (which was both a made for TV movie and feature film). It's obvious that Serling must have hated what this 'sport' did to men and he had a deft touch with such stories.<br /><br />This particular tale is about Bolie Jackson (actor/director Ivan Dixon)--a sad man whose face show the scars indicating a man who has stayed too long in the fight business. He has a special friendship with a young neighbor boy who looks up to him and adores him. Though Bolie is all washed up, to Henry he is somebody to admire.<br /><br />Oddly, Henry seems to believe that if he wishes hard enough, that ANYTHING can come true--even Bolie winning a match he has no chance of winning. Like the movie PINOCCHIO, if you wish hard enough anything can happen. Through a twist like you might expect in "The Twilight Zone", this wish seems to come true...as long as you believe.<br /><br />Overall, this episode lacks much of the weirdness and strange twists that I loved from the show. However, at the same time, it also had wonderful acting and a superb script about people--something you often did not see in other episodes. While not a great installment, it had heart and was sad but well-written and worth seeing. It also was nice that for once in this era a Black man and cast be featured in a mainstream TV show.