Ik wilde deze film echt graag leuk vinden, in theorie, want hij heeft alle elementen voor een sterke komedie, maar ik was erg teleurgesteld.<br />Ik ging vandaag naar de film om halfeen's middags. Het publiek bestond uit een goede mengeling van oudere stellen, jonggehuwden, tienermeisjes, een paar verdwaalde vrijgezellen, een paar gezinnen <0xE2><0x80><0x93> een gevarieerd publiek, laten we zeggen. Dat gevarieerde publiek bracht anderhalf uur door met Robin Williams, de god van de komedie, zonder dat er ook maar één keer werd gelachen. Er werd af en toe wat gegrinnikt om dingen als moppen over poep en een man die met een honkbal in zijn gezicht werd geslagen, maar meer konden we niet opbrengen. De rest van de zeer getalenteerde cast (de beste man was geweldig, zijn relatie met zijn vrouw was hilarisch en hij kreeg maar 4 minuten filmtijd) werd hopeloos misbruikt, en Robin Williams was zo onsympathiek als de man maar kon zijn. Robin Williams was, bij wijze van spreken, een minister die samenzwoer om het toekomstige huwelijk van Mandy Moore te laten slagen, en de andere minister maakte zich sterk door hen voortdurend te kwellen en charmante dingen te doen, zoals het afluisteren van hun appartement om er zeker van te zijn dat ze geen voor het huwelijk verboden seks hadden. Het was griezelig en verontrustend en voorspelbaar en saai, en de ergste zonde voor een zogenaamde komedie: niet grappig.
I really really wanted to like this movie, in theory, it has all the right elements for a strong comedy, but I was very disappointed.<br /><br />I went to see this movie today at a 12:30 p.m. showing. The audience was a good mix of older couples, young marrieds, teenage girls, a few stray singles, a family or two--a well-rounded audience, let's say. That well-rounded audience spent an hour and a half with Robin Williams, god of comedy, with not a single good laugh. There were a handful of mild chuckles over things like poop jokes and a man getting smacked in the face with a baseball, but that was all we could muster.<br /><br />Mandy Moore was luminous (but not given much to do, I wish she'd pick better roles, I really want to like her), her fiancé utterly and instantly forgettable in every way, the rest of the very talented cast (The best man was delightful, his relationship with his wife hilarious, and he was given all of 4 minutes of screen time) hopelessly misused, and Robin Williams as unfunny as the man can possibly get. The "plot", so to speak, consisted of Robin Williams as a minister conspiring to make the future marriage of Mandy Moore and the other one strong by torturing them at every turn and doing such charming things as bugging their apartment to ensure they were not having forbidden premarital sex. It was creepy and disturbing and predictable and boring, and, the worst sin of all for a supposed comedy, not funny.