Als grote voorvechter van de ultieme Hollywood-huilebalk neemt regisseur George Stevens (bekend van GUNGA DIN 1939 en GIANT 1956) nooit zijn toevlucht tot gemakkelijke manipulatie of aanmatigende sentimenten, maar slaagt erin het publiek te betrekken door middel van een strak geregisseerd script en eersteklas acteerprestaties aan de hand van de hoofdrollen. Het eenvoudige verhaal wordt wijselijk ongemoeid gelaten, zonder pogingen om de gebeurtenissen kunstmatig op te blazen met onnodige theatrale afleiding. Stevens geeft het vaak gebruikte flashback-apparaat een nieuwe impuls door de reeksen te beëindigen met het effectieve visuele beeld van platen die worden afgespeeld op een draaitafel. Stevens weet zijn hoofdrolspelers ook geweldige prestaties te ontlokken. <br />Cary Grant en Irene Dunne waren al heel lang een favoriet filmpaar in de krankzinnige komedies The AWFUL TRUTH (1937) en MY FAVORITE WIFE (1940), en hier levert het duo allebei een absoluut topprestatie af in een dramatische voorstelling die ver verwijderd is van hun gebruikelijke kost van die tijd. Grant werd genomineerd voor zijn eerste Academy Award als beste acteur voor zijn hartverscheurende vertolking van een man die herhaaldelijk iedereen lijkt te verliezen om wie hij ooit heeft gegeven. Grants emotioneel-maar-verfrissend-en-verfrissend pleidooi in de rechtszaal is zonder enige twijfel een van de ontroerendste scènes uit de filmgeschiedenis, en de altijd even fantastische Dunne is op alle fronten zijn gelijke in een subtiele en tegenstrijdige vertolking die altijd de juiste toon treft. Intelligent en ontroerend als ze is, is Penny Serenade een perfecte herinnering aan hoe effectief sentiment kan zijn als het met grote deskundigheid en professionalisme wordt geconstrueerd.<br />Maak je zakdoeken klaar, misschien heb je een hele doos vol nodig!
A strong contender for the ultimate Hollywood tearjerker, director George Stevens' (best known for 1939's GUNGA DIN and 1956's GIANT) genteel parental drama never resorts to easy manipulation or overbearing sentiment, but manages to involve audiences through a tightly-constricted script and top-notch performances from its leads. The simple story is wisely left uncluttered, with no attempts to artificially inflate the proceedings with unnecessary thematic distractions. Stevens cleverly revitalizes the often-utilized flashback device by book-ending the sequences with the effective visual of records being played on a turntable. Stevens also pulls tremendous performances from his principals.<br /><br />Cary Grant and Irene Dunne had long been a favorite screen couple in the madcap screwball comedies THE AWFUL TRUTH (1937) and MY FAVORITE WIFE (1940), and here the duo both deliver absolutely tour de force dramatic performances that is far removed from their typical fare of the time. Grant was nominated for his first Academy Award as Best Actor for his heart-wrenching portrayal of a man that seems to repeatedly lose everyone he ever cares about. Grant's emotional-yet-refreshing-restrained courtroom plea is unarguably one of the most touching scenes in film history, and the always-terrific Dunne is every bit his match in a subtle and conflicted portrayal that always hits the right notes. Intelligent and moving, PENNY SERENADE is a perfect reminder of just how effective sentiment can be when crafted with high expertise and professionalism.<br /><br />Get your handkerchiefs ready, you may need a whole box full!