Ik had gehoord dat deze film heel triest was voordat ik hem zag en ik wist hoe hij afliep, maar dat had me niet voorbereid op hoe aangrijpend deze film was.<br />In plaats van zich op het leger te richten, concentreert deze oorlogsfilm zich op twee kinderen, Seita een jongen van een jaar of vijftien en Setsuko zijn vierjarige zusje. De actie is niet snel en we volgen het leven van de kinderen vanaf de dood van hun moeder tijdens een bombardement, een verblijf bij een onaangename tante en een poging om in hun eentje in een verlaten schuilkelder te leven tot aan hun onvermijdelijke einde. Door de film te vertragen en de alledaagse aspecten van hun leven te laten zien, gaat de kijker zich steeds meer bekommeren om de personages, vooral om de verrukkelijke Setsuko, in die mate dat ik glimlachte als ik haar zag spelen terwijl ik tegelijkertijd huilde om haar verlies.<br />Dit is geen film om te bekijken als je depressief bent, maar hij moet zeker minstens één keer door zoveel mogelijk mensen worden gezien, hij toont misschien twee kinderen in een door oorlog verscheurd Japan, maar hij kan gemakkelijk in elk oorlogsgebied op elk moment in de geschiedenis worden geplaatst.
I'd heard that this film was very sad before I saw it and knew how it ended but that didn't prepare me for just how harrowing this film was.<br /><br />Instead of focusing on the military this war film focuses on two children, Seita a boy in his early teens and Setsuko his four year old sister. The action is not fast paced as we follow the children's lives from the death of their mother in a fire-bombing raid through a stay with an unpleasant aunt and trying to live on their own in an abandoned air raid shelter to their inevitable end. By taking it slowing and showing the mundane aspects of their lives the viewer grows to care about the characters, especially the delightful Setsuko to such an extent that that I was smiling during flash backs showing her playing while simultaneously sobbing at her loss.<br /><br />This is not a film to be watched if one is depressed but it should certainly be seen by as many people as possible at least once, it may show two children in war torn Japan but it could easily be set in any war zone at any time in history.