Deze film is op zich niet bijzonder opzienbarend, maar wel een ijkpunt in de ontwikkeling van de sciencefiction op het witte doek. Het is een van de laatste stuiptrekkingen van de lowbudget, op hardware gebaseerde (Rockets en Rayguns, zo je wilt) school van de sf-film en valt in het niet bij het hedendaagse _Marooned_, laat staan dat het enige vergelijking verdient met _2001_ en andere latere high-conceptfilms. Altmans regie is voldoende om de film in beweging te houden en de overlappende dialoog is verfrissend geavanceerd. De botsingen tussen ego's van de twee piloten voor de vlucht naar de maan lijken een beetje stijfjes (Duvall lijkt zich in de rol op zijn gemak te voelen, maar Caan' Het grootste probleem van deze film was (schijnbaar) het budget <0xE2><0x80><0x93> het komt niet vaak voor dat een film de rekwisieten en procedures uit zijn eigen tijd zo slecht weergeeft.
This film is not particularly noteworthy in itself, but as a benchmark in the development of science-fiction on the big screen. It marks one of the last gasps of the low-budget, hardware-driven (Rockets and Rayguns, if you like) school of sci-fi and falls well short of its contemporary "Marooned", much less merit any comparison with "2001" and other later high concept films. Altman's direction is sufficient to keep the picture moving along and the overlapping dialogue is a refreshingly sophisticated stuff. The ego clashes of the two pilot candidates for the moon flight seems a bit stilted (Duvall seems at home in the role, but Caan's not up to it), the anti-Soviet rhetoric is a bit grating at times and the female roles are essentially throw-aways. When it's time to put together a retrospective on the sci-fi genre (as has been done for war films) this one might get 15 seconds during the moonshot segment; it hardly deserves more. This film's biggest problem was (apparently) budget -- it's rare to see a film depict the props and procedures of its own era so poorly.