Ruben Galindo is een van die achterbakse Mexicaanse exploitatie-regisseurs die snelfilmpjes maakt voor de Amerikaanse markt. De bezetting bestaat uit frisse Amerikaanse gezichten en zowel de premissen als de sfeer zijn typisch voor de Amerikaanse middelbare school. Alleen... de productie is helemaal Mexicaans! Deze techniek bespaart de makers een paar dollar extra en de fans van dit soort films merken het verschil toch niet op. Maar wat je bij 'Don't Panic' wel moet opvallen is het amateurisme. Het script is volkomen onlogisch, omdat het de mysteriën van het occulte (een ouijabord) probeert te combineren met een doodgewone moordaanslag op een middelbare school. '... en deze demon bezit kort daarna een van de kinderen. Hoe is deze Vergilius in het lichaam van het kind terechtgekomen? Wie weet... Waarom vindt hij het nodig om iedereen af te slachten die meedoet aan het ouija-spel? Dat wordt ook niet uitgelegd... Er is geen spanning en geen gevoel voor humor in het script te bespeuren. Nou ja... in elk geval geen opzettelijke humor, want de domheid en incompetentie zullen je zeker meer dan eens aan het grinniken maken! En als je van plan bent deze film te gaan zien, kun je maar beter niet allergisch zijn voor afschuwelijk acteerwerk. Hoe hard die tieneracteurs ook hun 'Don't Panic' is zoals gewoonlijk weer bloederig! Screaming Mad George werd weer helemaal gek en stopte deze film letterlijk vol met weerzinwekkende slachtpartijen en hele emmers bloed. Ik ben geen expert, maar ik betwijfel ten zeerste dat een gemiddeld menselijk lichaam zoveel bloed bevat. Nou ja, als die bloederige momenten er niet waren geweest, zou 'Don't Panic' totaal waardeloos zijn geweest. De conclusie: dit is waarschijnlijk een van de enige films die ooit de held (die zogenaamd zeventien jaar oud is) laat zien die vecht tegen het kwaad in een belachelijke en uiterst kinderlijke pyjama.
Ruben Galindo is one of those sneaky Mexican exploitation directors who makes quickie-movies for the the American market. The cast is filled with fresh American faces and premise as well as atmosphere are typically US high school-like. Only... the production is entirely Mexican! This technique saves the makers a few extra bucks and the fans of this type of cinema mostly don't notice the difference anyway. However, what you can't but notice about "Don't Panic" is the amateurism. The screenplay makes no sense at all as it attempts to blend the mysteries of the occult (an Ouija-board) with an ordinary high school slasher plot. A group of brainless friends summon a demon (named Virgil...not exactly a petrifying name, if you ask me) and this demon soon after possesses one of the kids. How did this Virgil ended up inside the body of the kid?? Who knows... Why does he think it's necessary to butcher everyone who joined the Ouija game?? Not explained, neither... There's no tension and no sense of humor to detect anywhere in the script. Well...at least not intended humor, because the stupidity and incompetence definitely will make you chuckle more than once! Also, if you plan to watch this film, you're better not allergic to atrocious acting. No matter how hard these teen-actors try, they have no acting skills at all. The best part about "Don't Panic" is  as usual  the gore! Screaming Mad George went nuts again and literally stuffed this film with repulsive massacre and entire buckets of blood. I'm not an expert but I sincerely doubt that an average human body contains so much blood. Oh well, if it wasn't for these gory moments, "Don't Panic" would be completely worthless. In conclusion: this probably is one of the only films ever that feature the hero (supposedly 17 years old) battling evil whilst wearing a ridiculous and utterly childish pajamas. Respect!