Deze film was verschrikkelijk. Ik mocht gratis naar binnen en liep weer naar buiten. Dit is zo'n film die nooit gemaakt zou zijn als de schrijver niet een paar beroemde mensen had gekend. Joe Pantoliano zeurt de hele film door, hij spuit tirade over wat een losers hij en zijn vrienden zijn. Natuurlijk is hij schrijver, een veelvoorkomend verzinsel onder de genotzuchtige onafhankelijke scenarioschrijvers en regisseurs. Hij klaagt en klaagt dat hij een loser is, ondanks het feit dat zijn ex-vrouw en vriendin allebei hot zijn, hij een stel vrienden heeft en meer dan genoeg tijd om zijn tirade te spuien en een publiek om ernaar te luisteren. Dit genotzuchtige gelul was om misselijk van te worden en een belediging voor getalenteerde schrijvers die hun film niet kunnen maken omdat ze niet de ins en outs hebben van getalenteerde acteurs als Pantoliano. In feite geven alle acteurs een prima voorstelling, en dat is het enige wat deze film nog enigszins kan redden. Maar als alles gelijk is, ga dan naar iets anders kijken.
This movie was atrocious. I got in for free and I walked out. This is one of those movies that would never have been made if the writer didn't know some famous people. Joe Pantoliano whines his way through the movie, spouting diatribes about what big losers he and his friends are. Of course he is a writer, a common conceit among the self-indulgent independent screenwriter/director crowd. He complains and complains about being a loser, despite the fact that his ex-wife and girlfriend are both hot, he has a bunch of friends, and has plenty of time to give out his diatribes, as well as an audience to listen to them. This self-indulgent trash was sickening and an insult to talented writers who can't get their films made because they don't have the ins with talented actors like Pantoliano. In fact, all the actors turn in fine performances, which is the only thing that comes close to saving this film. All things being equal though, go see something else.