Terwijl ik naar de vertoning keek van een paar van de afschuwelijkste acteerpogingen die ik ooit heb gezien, vroeg ik me steeds af: 'Is dit een truc? Is dit de Hollywoodversie van phishing?' Oké. Je gaat naar binnen, huurt een film voor die avond en ziet de piraten op de cover staan en denkt: 'O, een kostuumdrama, als het ware.' Bovendien is er Lance Henrikson, de armeluisversie van Clint Eastwood <0xE2><0x80><0x93> je weet wel: lang, slank, met dezelfde dunne lippen en dezelfde minachtende blik in zijn ogen <0xE2><0x80><0x93> het moet wel goed zijn. Nou, zelfs een oude filmkijker als ik kan erin trappen. 's Klassiek, met een naam die maar een heel klein beetje verandert en dezelfde personages die in verschillende rollen zijn geschoven, met personages uit de afdankertjes van een schooltoneelstuk van een kleine stad, is niet alleen verschrikkelijk, het is verbazingwekkend verschrikkelijk. Ik bleef zoeken naar een punt waarop het duidelijk zou zijn dat dit een spotprent was, maar de hele zaak bleef maar voorthobbelen, zichzelf veel serieuzer nemend dan hij verdiende. Ik bedoel, ze haalden alles uit de kast wat je maar kunt bedenken, van flarden van Jules Verne's Geheimzinnige Eiland met enorme insecten tot rondspringen op een geënsceneerd dek, zogenaamd midden in een razende storm op zee. Na het zien van dit debacle vroegen mijn vrouw en ik ons allebei af: ' Hoe ze in staat waren deze parodie op een poging tot vermaak te creëren met een uitgestreken gezicht?'
As I was watching the display of some of the most awful attempts at acting that I've likely ever seen, I kept wondering, 'Is this a spoof? Is this the Hollywood version of phishing?' OK. You go in and rent a movie for the evening and see the pirates splashed on the cover and think, 'Oh, a costume drama, as it were.' Besides, there's Lance Henrikson, the poor man's version of Clint Eastwood-- you know: tall, rangy with the same tight-lipped twang and contempt-filled scowl in the eyes-- it's gotta be OK. Well, even an old movie watcher like me can get taken in. This strange, discombobulated version of RLS's classic, with the name changed only slightly and the same list of characters slotted into different roles, with characters out of the rejects of a small town high school play, is not merely terrible, it's amazingly awful. I kept looking for a point in which it would be obvious that this was a lampoon but the whole thing kept lumbering on, taking itself a lot more seriously than it deserved. I mean they pulled out ever device you can think of, from snatches of Jules Verne's Mysterious Island with huge insects to jumping around on a staged deck, supposedly in the midst of a raging storm at sea. After viewing this debacle, my wife and I were both left wondering: "How they were able to create this parody of an attempt at entertainment with a straight face?"