Dit had een veel betere film kunnen zijn. Vreemd genoeg lijkt hij te zijn gemaakt door goedbedoelende amateurs (waaronder de getalenteerde veteranen die op een gekunstelde manier acteerden en nogal verloren overkwamen). Ik vond de historische inhoud en een deel van de dialogen aangenaam, maar uiteindelijk werd het zinloos. Het einde was belachelijk en vernietigde elke geloofwaardigheid die tot dan toe had kunnen bestaan. Anderen hebben opmerkingen gemaakt over het realisme van de film. Ik heb dat niet ervaren. De personages leken onnatuurlijk en verlegen, behalve het jonge meisje, dat voldoende was. Er is hier geen kunstzinnigheid. Ik zou liever iemands eigen homevideo's bekijken waarin ongetrainde acteurs en ongeplande situaties worden getoond. Ik vond dat Irene Pappas een prachtige stem had en haar ontroerende vertolking van het Griekse lied was een welkome afwisseling van de eentonigheid. Wat dacht Oliveira wel niet?
This could have been a much better film. Strangely, it seems to have been made by well-meaning amateurs (that includes the talented veteran actors who performed in a stilted manner and seemed rather lost). I found the historical content and some of the dialogue pleasing, but it became ultimately pointless. The ending was ridiculous and destroyed any credibility that may have existed up to that point. Others have commented on the film's realism. I did not experience that. The characters seemed unnatural and self-conscious, except for the young girl, who was adequate. There is no artistry here. I would prefer to view someone's home movies showcasing untrained actors and unplanned situations. I did think that Irene Pappas had a lovely voice and her moving rendition of the Greek song was a nice break from the tedium. What was Oliveira thinking?