Ik ben blij dat ik op een winderige avond (terwijl de treinen nog niet eens reden) naar de film ben gegaan. Ik heb 'Macbeth' altijd een van de grappigste stukken van Shakespeare gevonden en ik ben blij dat deze filmmaker dat ook vindt. Nadat ik me had aangepast aan de Amerikaanse accenten (wat de humor verhoogt, want het 'Scottish Play' wordt nooit met het juiste brouwsel uitgevoerd), genoot ik 90 minuten lang van grappen over en weer, over-de-top-personages en woordspelingen die deden denken aan sommige van onze betere televisieprogramma's. Je vraagt je af of de schrijver een fan is van Ben Elton of Tom Stoppard (of van allebei?). Wat Monty Python deed voor Jezus in 'Life of Brian' doet deze film voor Macbeth Gelukkig niet.
I'm glad I ventured forth on a wind-swept night (while the trains weren't running no less) to see this movie. I always found "Macbeth" to be one of Shakespeare's funniest plays and I'm glad that this filmmaker does as well. After adjusting to the American accents (which add to the humour, because the "Scottish Play" is never actually performed with the appropriate burr anyway), I settled in for an enjoyable 90 minutes of sight gags, over-the-top characters, and word-play that was reminiscent of some of our better television programmes. One wonders if the writer is a fan of Ben Elton or Tom Stoppard (or both?). What Monty Python did for Jesus in "Life of Brian" this film does for Macbeth. Is nothing sacred? Thankfully not.