Het is een ode aan goede leraren! Het is een film die je vraagt het wat kalmer aan te doen en de beste geuren van de levensherinneringen op te snuiven door Cicero's regel te citeren over acteurs die stilletjes het toneel verlaten nadat ze hun best hebben gedaan! Het is een film die je doet denken aan 'Harry en Tonto' van Mazursky en 'Tender Mercies' van Bruce Beresford.<br />Het verhaal is geweldig en de vertolkingen echt. Maureen O'Hara als tachtigjarige is echt prachtig om naar te kijken (vergelijk haar verschrompelde handen met haar prachtige gezicht) en om naar te luisteren. Haar uitspraak van het Engels is een traktatie voor de oren.<br />De film is meer een toneelstuk op film, maar de montage is zo gladjes dat je het gevoel hebt dat de ene scène in de andere overgaat. De film verbijstert je niet, maar vleit je psychologisch. De film ging over het werk van drie schrijvers in drie stadia. Waarschijnlijk had Beth Polson veel te maken met het feit dat het verhaal geschikt was voor de bioscoop, of misschien was het Dalene Young. De film is geweldig vanwege de bijdrage van drie goede schrijvers, een charmante Maureen O'Hara en een uitstekende montage. De regie van Kevin Dowling en de filmografie van Larry Reibman waren niet uitmuntend, maar bovengemiddeld.<br /><br />
It's an ode for good teachers! It's a film that asks you to slow down and inhale the best scents of life's memories quoting Cicero's line about actors leaving the stage quietly after achieving their best! It's a film that brings to mind Mazursky's "Harry and Tonto" and Bruce Beresford's "Tender Mercies".<br /><br />The story is great and performances real. Maureen O'Hara in her eighties is really wonderful to look at (compare her withered hands to her great face) and to hear. Her enunciation of spoken English is a treat for the ears.<br /><br />The film is more of a play on film but the editing is so smooth that you feel one scene weaves in to the next. The film does not stun you but endears you psychologically. The film involved the work of three writers at three stages. Probably Beth Polson had much to do with making the story good for cinema, may be it was Dalene Young. The film is great because of the contribution of three good writers, a charming Maureen O'Hara and fine editing. The direction of Kevin Dowling and the cinematography of Larry Reibman, though not outstanding, was above average.<br /><br />