Mijn middelste zoon en ik hebben deze film keer op keer bekeken toen hij een jaar of drie was. Oké, het is een prutsfilm, en sommige dialogen doen een beetje bizar aan. Maar praten in een shelltelefoon? Een kleine Alec Baldwin? Geweldig. Van alle vermaak voor kinderen is dit een van de zachtaardigste en minst commerciële die ik ooit heb gezien.<br />Dit was de lievelingsfilm van mijn zoon, en je moet wel van films houden die deel uitmaken van het leven van je kinderen. Daar moet je me voor haten, maar ik geef hem tien sterren.<br />Toegegeven, toen de film werd gemaakt, stonden de schrijver en de regisseur voor een paar uitdagingen. Je maakt een film die gebaseerd is op een populair stuk speelgoed en een heel goedkoop tv-programma. Voeg daar nog eens aan toe dat het over pratende treinen gaat. Hé, je maakt een film over pratende treinen.
My middle son and I watched this film over and over and over when he was about 3. Sure, it is cheesy, and some of the dialog borders on the bizarre. But talking on a shell phone? A tiny Alec Baldwin? Great stuff. Of all the entertainment directed at kids, this is some of the more gentle and least commercial I have come across.<br /><br />This was my son's favorite, and you have to love films that are part of your kids' lives. For that, hate me, but I give it ten stars.<br /><br />Granted, when doing the movie, the writer and the directors were facing some challenges. You are adopting a movie based on a popular toy and a really low budget TV show. Add to that, it is about talking trains. Hey, you make a movie about talking trains.