Ik hoorde voor het eerst een radiobewerking van _De tuin van de Finzi Contini_, en ik vond het moeilijk om een bewerking van een film te maken. Het boek is in feite bovenal psychologisch (of romantisch in de literaire betekenis van de negentiende eeuw) omdat de verteller zijn innerlijke wereld en zijn lijden beschrijft...<br />Maar Vittorio de Sica slaagde erin dit uit te drukken zonder een monoloog te gebruiken, zonder een te langzame film te maken... De muziek is ook heel goed... de beelden zijn prachtig...<br />Ik moet enkele commentaren corrigeren: Malnate, de minnaar van Micol is geen fascist maar een communist... Er is ook een verschil met het boek: in het boek weten we niet zeker dat Micol en Malnate minnaars waren, het is een veronderstelling terwijl het in de film een bewijs is...<br />Ondanks deze verschillen verdient deze film een tien van de tien!
I first heard a radio adaptation from the Garden of the Finzi Contini and afer that read the book. I thought it would be difficult to make an adaptation to cinema. Indeed, the book is above all psychological (or romantic in the literary meaning of the 19th century)i.e the narrator describing his inner world and his sufferings...<br /><br />However, Vittorio de Sica succeeded in expressing this without using monologue, without making a too slow picture... The music is very good too... the images are wonderful...<br /><br />I must correct some commentaries Malnate, Micol's lover is not a fascist but a communist... There is also a difference with the book : in the book we do not know for sure that Micol and Malnate were lovers, it is an assumption whereas it is an evidence in the film...<br /><br />In spite of this differences, this picture deserves a 10 out of 10!