Dit is een van de grote oorlogsfilms, niet omdat er een of andere epische gebeurtenis in wordt getoond, zoals 'Pearl Harbor', of omdat de film streeft naar sentimentele sentimentaliteit en vals realisme, zoals 'Saving Private Ryan', maar omdat er een gewone, alledaagse situatie wordt getoond van gewone mensen die hier toevallig soldaat zijn. Het is te vergelijken met 'A Walk in the Sun', een andere kijk op de mannen die de kleine veranderingen in grote militaire transacties uitvoeren.<br />De details van de militaire actie zijn eigenlijk niet zo belangrijk. Voor wat het waard is: een kleine groep gewone Amerikaanse en Koreaanse soldaten wordt op een gewone dag naar een gewone heuvel gestuurd tijdens de Koreaanse oorlog. Om geen andere reden dan om iets duidelijk te maken, besluit de andere partij <0xE2><0x80><0x93> de Chinezen <0xE2><0x80><0x93> een enorme inspanning te leveren om de heuvel in handen te houden. De geallieerden slagen er slecht in de heuvel in handen te krijgen, maar vanwege de voortdurende vredesbesprekingen worden hun superieuren gekweld door twijfels over de sterkte van hun strijdmacht. De kansen van de geallieerden, die verstoken zijn van versterkingen en voorraden, worden dus steeds groter naarmate de militaire druk op hen toeneemt en de Chinezen alles in het werk stellen om hen te dwingen de heuvel op te geven, met inbegrip van propaganda-uitzendingen.<br />In werkelijkheid hoeft deze film niet eens als een oorlogsfilm te worden gezien, hoewel dat wel de setting is. Het is een verhaal over mensen die in een uiterst moeilijke situatie terechtkomen en zich moeten behelpen. Omdat ze niet over de middelen beschikken om het karwei gemakkelijk te klaren, moeten ze het op de moeilijke manier doen. En hier is dat heel moeilijk.<br />Deze film zit vol karakteracteurs, van wie sommigen later sterren werden en die allemaal naam maakten in Hollywood. Maar het is moeilijk om veel van hen te herkennen onder de modder en het vuil. Robert Blake, George Peppard, Rip Torn, Harry Guardino, Woody Strode, Martin Landau (zijn eerste rol), Gavin MacLeod, Harry Dean Stanton, Clarence Williams III <0xE2><0x80><0x93> als deze film tien jaar later was gemaakt, zou hij miljoenen meer hebben gekost en in feite onmogelijk te produceren zijn geweest. Norman Fell, de meest ondergewaardeerde acteur in Hollywood, begint aan zijn opzienbarende opsomming van topfilms als 'Bullitt' en 'The Graduate'. En dan heb ik het nog niet over Gregory Peck, die een hoffelijke leider speelt die zijn kalmte probeert te bewaren terwijl hij goede mensen ziet sterven voor iets waarvan hij en zij allebei weten dat het een groot, vet niets is.<br />Een van de aspecten die me vooral aanstaan, is dat jullie een multiculturele kracht hebben die gewoon zijn werk doet. Ik heb een hekel aan films met de politiek correcte zinsnede 'we zijn allemaal gewoon broeders onder elkaar, dus vind je me vast aardig, ook al zijn we anders omdat ik me aan jou onderwerp'. Deze film vermijdt de clichés, het pathos en het rassengedoe en laat mensen van alle achtergronden zien die samen in een ellendige situatie zitten en de dag proberen door te komen. Iedereen staat tegenover een gemeenschappelijke vijand. In deze film draagt de vijand wapens, maar het zou net zo goed een deadline van een bedrijf kunnen zijn, of een verkoopquotum, of een gevecht om een zieke patiënt te genezen. Dezelfde principes gelden voor andere levensvormen. Wie slaagt en wie problemen heeft, hangt af van die vijand en zijn eigen capaciteiten en problemen, niet van elkaars problemen. Zoals het in het gewone leven is, of zou moeten zijn.<br />Dit is een film die je aan het denken zou moeten zetten. 'Je hoeft geen groot fan van militaire films te zijn om het te waarderen. Je zou het eens moeten zien.'
This is one of the great war films, not because it shows some epic event such as "Pearl Harbor" or aspires to maudlin sentimentality and false realism like "Saving Private Ryan," but because it shows the ordinary plight of common people who happen here to be soldiers. It is similar to "A Walk in the Sun," another look at the men who transact the small change of large military transactions.<br /><br />The details of the military action really aren't all that important. For what it's worth, a small band of ordinary US and Korean soldiers is sent on an ordinary day to take an ordinary hill during the Korean War. For no good reason except to make a point, the other side - the Chinese - decide to make a major effort to keep the hill. Badly understrength, the Allies manage to take the hill, but because of ongoing peace talks their superiors are racked by doubt about how much strength to commit. So, the odds against the Allied force, who are starved of reinforcements and supplies, become extreme as the military pressure on them mounts and the Chinese try every trick to make them give up the hill, including propaganda broadcasts.<br /><br />In truth, this film doesn't even have to be appreciated as a war film, though that is the setting. It is a story of people put into an extremely difficult situation who have to make do. Not given the tools to accomplish the job easily, it has to be accomplished the hard way. And here, it is very hard.<br /><br />This film is packed with character actors, several of whom later became stars and all of whom made their names in Hollywood. But it is difficult to recognize many of them beneath the mud and grime. Robert Blake, George Peppard, Rip Torn, Harry Guardino, Woody Strode, Martin Landau (his first role), Gavin MacLeod, Harry Dean Stanton, Clarence Williams III - if made ten years later, this film would have cost millions more and in truth been impossible to produce. Norman Fell, the most under-appreciated actor in Hollywood, here begins his startling resume of top films like "Bullitt" and "The Graduate." And not to mention star Gregory Peck, who plays a courtly leader struggling to maintain his composure while watching good men die for what both he and they realize is a big fat nothing.<br /><br />One of the aspects I especially like is that you have a multicultural force that simply does its job. I dislike films that are obvious about the "we are all just brothers under the skin, so won't you just like me even though we're different because I am deferring to you" politically correct party line. This film avoids the clichés and the pathos and the racial grovelling and shows folks of all backgrounds stuck in a miserable hole together and just getting through the day. Everyone is facing a common enemy. In this film, the enemy is carrying guns, but it could just as easily be a corporate deadline or a sales quota or a fight to cure a diseased patient. The same principles apply in other walks of life. Who succeeds and who has difficulties depends on that enemy and their own capabilities and problems, not on each others' hangups. As it is, or should be, in ordinary life. <br /><br />This is a film that should make you think. You don't have to be a big fan of military films to appreciate it. You should see it some time.