Het is een afgezaagd gezegde, maar zulke films maken ze tegenwoordig niet meer... En dat is waarschijnlijk de reden waarom iedereen die belangstelling heeft voor een fatsoenlijke film, een kabelaansluiting moet hebben (of in elk geval een tcm-aansluiting). Deze film is gemaakt in 1957 en heeft iets pretentieloos, iets treurigs in Lon Chaneys echte leven en zijn vastbeslotenheid om een Hollywood-filmacteur te worden.<br />Hoewel een vorige recensent terecht heeft opgemerkt dat de make-up amateuristisch is en de details van Cagney's rol overdreven. Als we het leven van Creighton buiten beschouwing laten (vooral met betrekking tot zijn zoon Creighton) is dit nog steeds een goede film die het leven van een worstelende acteur laat zien, en er is een amusante cameo van een jonge Robert Evans als Irving Thalberg, het genie van de studio.<br />Als ik dit soort films zie, zou ik willen dat we terug konden gaan in de tijd, naar de tijd van onze ouders en grootouders, naar de premisse achter Redfords 'Quiz Show' <0xE2><0x80><0x93> er zit een echt gevoel in; de studio's in Hollywood waren op geld gericht, maar het publiek werd niet bestookt met pr en roddelbladen; het leek een romantisch tijdperk waarin filmsterren nooit zouden overwegen tv-commercials te doen voor Geritol of McDonald's.
for the performance of James Cagney, and Dorothy Malone, alone. It is a trite saying, but they really don't make movies like this nowadays...Which is probably why everyone who has any interest in any decent film MUST have cable (or TCM, at least); This film was made in 1957, and has that un-pretentious quality to it, the sadness in Lon Chaney's real life, and his determination to be a Hollywood film actor.<br /><br />While a previous reviewer has aptly pointed out, the make-up is amateurish, the details of Cagney's life are left out(especially with reference to his son, Creighton) this is still a good film which manifests the life of a struggling actor, and there is an amusing cameo with a young Robert Evans as Irving Thalberg, studio genius.<br /><br />When I watch films like this, I wish we could go back in time to these days, the times of our parents and grandparents, it reminded of the premise behind Redford's "Quiz Show"-there is a genuine feeling to it; The Hollywood studios were money-oriented, but the public was not bombarded with PR and tabloid trash; it seemed a romantic era where film stars would never consider doing TV commercials for Geritol or McDonald's.