'De geheime tuin' is een van die zeldzame films die je dwingen de inherente schoonheid van het leven te zien. Het is een gotisch verhaal dat zich op wonderbaarlijke wijze transformeert tot een pastorale idylle. Voor één keer genieten we van de bedwelmende ervaring dat ongelukkige mensen liefde en geluk vinden, in plaats van te zien hoe gelukkige mensen hun desillusie tegemoet treden. Bovendien zijn de hoofdpersonen kinderen die, in een vreemde wending, alleen volwassen kunnen worden omdat ze de gelukzaligheid van het jong zijn hebben gevonden. Net als 'Betoverde april' van Mike Newell viert 'De geheime tuin' het heilzame effect van de natuurlijke wereld en de mogelijkheid dat mensen hun gevoel van tevredenheid herontdekken (of ontdekken). Het daagt ons uit na te denken over het feit dat ons bestaan een magische component heeft die we niet kunnen verwoorden. De overdadige fotografie en prachtige tuinarchitectuur van de film onderstrepen deze thema's, net als de ontroerende, celtische soundtrack. Het is gewoon onmogelijk om naar deze kinderen te kijken zonder dankbaar te zijn voor je eigen menselijkheid, hoe gebrekkig die ook mag zijn.
"The Secret Garden" is one of those rare films that forces you to see Life's inherent beauty. It is a gothic tale which miraculously transforms itself into a pastoral idyll. For once, we enjoy the intoxicating experience of seeing unhappy people find love and bliss, instead of watching happy people meet their disillusionment. What's more, the principal characters are children, who, in an odd twist, are able to mature only because they've found the bliss of being young. Like Mike Newell's "Enchanted April," "The Secret Garden" celebrates the curing effects of the natural world and the possibility of human beings rediscovering (or discovering) their sense of contentment. It dares us to consider that our existence has a magical component that we cannot articulate. The film's lavish photography and beautiful landscaping serve to underscore these themes, as does the soulful celtic soundtrack. It is simply impossible to watch these children and not be moved to thankfulness for own humanity, however flawed it may be.