Ik ben al heel lang geïntrigeerd door Thaise voodoo, niet dat ik er deel aan zou willen hebben, maar je vraagt je wel af hoe groot de invloed en (echte?) bekwaamheid zijn van die medicijnmannen die voor een kleine vergoeding toverspreuken en vervloekingen over je uitspreken. En het lijkt altijd alsof wat ze met je doen, met eenvoudige voorwerpen zoals een voodoopop, je echte ik zoveel pijn kan toebrengen met alleen maar een eenvoudige naald die in de juiste positie op de strooien pop wordt gestoken. De kunst van de duivel 2 is geen vervolg, in die zin dat het niets te maken heeft met het eerste (dat ik nu met belangstelling bekijk terwijl het de sterren Chai-Lai Angel Supaksorn Chaimongkol beschijnt), hoewel ze in de Thaise overlevering te maken hebben met dezelfde bovennatuurlijke krachten. Het vertelt het verhaal van een fysiek aantrekkelijke modellerares, juffrouw Panor (Napakpapha Nakprasitte), en haar groep leerlingen, van wie er één een stiefmoeder is. Maar zoals bij alle misverstanden komt het overeen met wat de ogen zien en de oren horen, en de geest gelooft. Nu er zwarte magie in het spel is, zijn de dingen nooit wat ze lijken, zoals de groep leerlingen die een paar jaar na een tragisch en beschamend incident op school hun leraar opnieuw bezoekt. Waarom, dat zul je nooit begrijpen, maar we hebben iets nodig om ze allemaal bij elkaar te krijgen, zodat we iets kunnen beginnen.<br />Deze film kent meer dan genoeg bloederige momenten die je de stuipen op het lijf jagen, gezien de walgelijke dingen die de slachtoffers van de vervloeking overkomen. Als de martelscènes in _Sisterna_ en _Hard Candy_ je deden kronkelen op je stoel, dan staat je maag op springen, gezien het feit dat de vorige twee films het psychologischer deden en met scènes buiten de camera, terwijl jij hier...' De visuele details worden me niet bespaard, en ik laat niets aan de verbeelding over, ook al zouden bepaalde opnamen er goedkoop en onrealistisch uit kunnen zien. Het geronnen bloed grijpt je meteen vanaf het begin bij de keel, en geeft je de indruk dat als je niet kunt verdragen wat je net in de eerste paar minuten hebt gezien, je niet beter af bent voor de rest van de film. <br /><br />In een omgeving waar bijna iedereen niet zo onschuldig is als hij lijkt, waar geheimen dicht bij het hart liggen en het gebruik van zwarte magie om hun individuele verlangens en doelen te bereiken heel gewoon is, diende het misschien als waarschuwing om niet te liefhebberen in de zwarte kunsten, als beoefenaar of eindgebruiker, aangezien er altijd waarschuwingen zijn voor het lot dat hen treft. In tegenstelling tot de Zesde Sense met zijn gelikte uitvoering, scenario en vertolking, had _Art of the Devil_ 2 een redelijk bevredigende afloop, maar met de laatste pennenstreek bij het creëren van de finale bood de film zichzelf een groot gapend gat dat alles wat zich eerder had afgespeeld leek te hebben verdoezeld, wat een groot nee is in een poging het publiek te dwingen de 'nieuwe waarheid' te accepteren.<br />Maar als het je bedoeling is om wat angst aan te jagen, dan levert deze film nog steeds wat op, als je het einde tenminste wilt vergeven.
I've been intrigued by Thai Voodoo for the longest time, not that I would want to be on the receiving end of it, but it makes you wonder the amount of clout and (real?) ability of these medicine men who put hexes and curses on your behalf, for a small fee. And it always seem that what they do to you, from simple artifacts like a voodoo doll, can inflict so much pain onto your real self with just a simple needle poked on a right position on the straw doll.<br /><br />Art of the Devil 2 is not a sequel, in that it has no relation to the first (which I am now intrigued to watch as it stars Chai-Lai Angel Supaksorn Chaimongkol), although they deal with the same supernatural forces in Thai lore. It tells a story of a physically attractive model teacher, Ms Panor (Napakpapha Nakprasitte), and her group of students, one of whom she is a stepmother to. However, as with all misunderstandings, it stems off with what the eyes see and the ears here, and the mind believing. With black magic in the works, things are never what it seems, as the group of students revisit their teacher a few years after a tragic and shameful incident happened in school. Why, you'll never understand, but we need something to have them all put together to get something going.<br /><br />This movie has plenty of gory moments which offers some good scares, given the disgusting things that happen to the victims of the hex. If torture scenes in Syrianna and Hard Candy made you squirm in your seat, then your stomach is up for more churning, given the previous two films did it more psychologically and with off-camera scenes, whereas here you're not spared the visual details, leaving none to the imagination, even if certain shots might look cheap and unrealistic. The gore grips you right from the start, giving you a hint that if you can't stand what you've just seen in the first few minutes, you won't be better off for the rest of the movie.<br /><br />In an environment where almost everyone is not as innocent as they seem, keeping secrets close to their hearts, and the usage of black magic to achieve their individual desires and objectives commonplace, it perhaps served as a reminder not to dabble in the black arts, either as a practitioner or an end user, as there are always warnings of ill fate that befall upon them.<br /><br />Unlike the Sixth Sense with its slick execution, script and delivery, Art of the Devil 2 had a rather satisfactory ending, but with the final stroke of the pen in creating the finale, it presented itself with a major loophole that seemed to have glossed over what transpired earlier, which is a big no-no in trying to force audiences to accept the "new truth".<br /><br />However, if your intention is to get some scares, then this movie still delivers, if you'd be forgiving to the ending.