We zien mensen instappen in een bus, circa 1944/1945/1946. Achterin zit een man rustig te wachten, tot er een soldaat naast hem komt zitten. De soldaat zit minstens een uur of twee te kwebbelen, terwijl de man naast hem... in de val zit, in de hoop dat die clown gewoon wegloopt, uit de bus stapt of zijn mond houdt. Uiteindelijk zijn ze de laatste twee in de bus als ze bij een halte komen. De soldaat zegt dat het zijn halte is, pakt zijn plunjezak op, zegt de man gedag, haalt een pistool met geluiddemper tevoorschijn en schiet hem neer. Dan haalt hij een groot pakket uit de dode man.' Hij stopt het in zijn zak, stopt het in zijn plunjezak en stapt uit de bus. En onze film van de week begint.<br />'s Nachts was mijn liefde een valentijnskaart aan de film noir van de jaren veertig en vijftig. Barbara Bain is de vrouw die naar het detectivebureau van Richard Boone gaat. Ze is op zoek naar haar broer, die vermist wordt. Al snel blijkt dat deze vermiste man de'soldaat' in de openingsscène van de film is. Maar de identiteit van de dode is ook bekend: het is een koerier die papieren bij zich heeft over de nachtclub van Vicor Buono. Het is Boones taak om de vermiste man te vinden, maar ook om erachter te komen waarom de koerier is geraakt. En dan zijn er nog een paar mensen die niet willen dat Boone erachter komt.<br />Maar van het begin af aan is de film maf. Boones partner <0xE2><0x80><0x93> je aarzelt om hem zijn 'Miles Archer' te noemen <0xE2><0x80><0x93> is een kleine, maar geweldige acteur, Michael Dunn. Hun firma doet het niet zo goed, wat zou kunnen verklaren waarom Bain hen inhuurt. Maar al snel blijkt uit Dunns lengte dat hij nuttig is. Iemand klopt op de deur van de firma en Dunn gaat opendoen <0xE2><0x80><0x93> en er worden zes kogels door het midden van de deur gepompt (wat een man van normale lengte zou hebben gedood, maar toevallig over het hoofd van een verraste Dunn heen gaat). In tegenstelling tot Bogart in _MALTESE FALCON_ is Bain geen Mary Astor. In feite blijft ze consequent zakelijk over de reden waarom ze Boone in dienst nam (tot zijn ontzetting).<br />De voor de hand liggende schurk is natuurlijk Victor Buono als 'Julius Limeway', een besliste rol in een hommage aan de grote Sidney Greenstreet. Buono wordt altijd in zijn nachtclub gezien, meestal als hij aan het dineren is. Hij draagt altijd witte smokings. Dunn, die genoeg heeft van Buono's sinistere uiterlijk, geeft hem een standje voordat hij vertrekt, namelijk dat hij, als hij wit wil dragen, geen gerechten met tomatensaus moet eten. Dunn en Boone laten de scène aan Buono over, die voor het laatst is gezien toen hij zijn servet in een waterglas doopte en over de revers van zijn pak wreef. Het was een andere en welkome televisiefilm, en je hoopt dat hij nog eens zal opduiken.
We watch people boarding a bus, circa 1944/45/46. A man is seated in the back quietly, when a soldier sits down next to him. For what must represent at least an hour or two of traveling the soldier is just jabbering away, while the man next to him is...well trapped, hoping this clown will just move away, leave the bus, or shut up. Finally they are the last two on the bus when they reach a stop. The soldier says it's his stop, picks up his duffel bag, says good bye to the man, pulls out a gun with a silencer, and shoots him. He then pulls a large package out of the dead man's pocket, puts it into his duffel bag, and leaves the bus. And our movie of the week begins.<br /><br />GOODNIGHT, MY LOVE was a valentine to the film noir of the 1940s and 1950s. Barbara Bain is the woman who goes to the private eye offices of Richard Boone. She is looking for her brother, who is missing. Soon it turns out this missing man is the "soldier" in the opening of the film. But the identity of the dead man is learned too - it is a courier carrying papers concerning the nightclub run by Vicor Buono. Boone's job is to find the missing man, but also to find out why the courier was hit. And there some people who appear not to want Boone to find any of this out. <br /><br />But from the start the film is goofy. Boone's partner - one hesitates to call him his "Miles Archer" - is diminutive, but great actor Michael Dunn. Their firm is not doing so hot, which may explain Bain's hiring them. But soon Dunn's height shows it's usefulness. Somebody knocks at the firm's door, and Dunn goes to answer - and six bullets are pumped through the door's center (which would have killed a regular sized man answering, but happens to pass over a surprised Dunn's head). Unlike Bogart in MALTESE FALCON, Bain is no Mary Astor. In fact she remains consistently business-like regarding why she hired Boone (much to his dismay). <br /><br />The obvious villain, of course, is Victor Buono as "Julius Limeway", a definite part in homage to the great Sidney Greenstreet. Buono is always seen at his nightclub, usually dining. He wears white tuxedos all the time. Dunn, getting fed up with Buono's sinister airs, lectures him before leaving that if he is going to wear white, he should not eat dishes with tomato sauce. Dunn and Boone leave the scene to Buono, last seen dipping his napkin into a water glass and rubbing his suit's lapel very heavily.<br /><br />It was a different and welcome television movie, and one hopes it will show up again some time.