Misschien ben ik een tikkeltje teleurgesteld omdat ik te hoge verwachtingen had, nu ik hem eindelijk heb gezien.<br />Natuurlijk begrijp ik de sarcastische sfeer die deze film uitstraalt. Het is inderdaad een grappige film, met een paar heel interessante visuele effecten tijdens vuurgevechten <0xE2><0x80><0x93> visuele grappen die lijken op die uit Sam Raimi's _The Quick and the Dead_. Maar dit is absoluut geen western van het archetype zoals ik in één recensie heb gelezen (iemand schreef dat deze film een soort les was over hoe je westerns moest doen).<br />In een lijst van westerns waarin John Fords _The Man Who Shot Liberty Valance_ op 10/10 staat, is _Once upon a Time in the West_ van Sam Peckinpah op 9/10. The Wild Bunch 8/10 Tears of the Black Tiger is 5/10 of op z'n hoogst 6/10. Aan de andere kant, als je het niet vergelijkt met die topfilms, verdient Tears of the Black Tiger 7/10. Natuurlijk hoeven we deze film niet te vergelijken met de hierboven genoemde meesterwerken; ik heb de onrechtvaardige vergelijking alleen gemaakt als gids die bedoeld is om westernfans te helpen een snel en algemeen beeld van deze film te krijgen).<br />Wat de acteurs betreft, de overacterende, opera-achtige stijl die gekozen is, lijkt niet altijd op te gaan voor alle acteurs. Wat de verzadigde kleuren betreft, dat is niet meer dan dat, ze zijn geen prestatie van de cinematografie of de na-productie; die kleuren kunnen heel gemakkelijk bereikt worden door de kleurinstelling. De liedjes zijn best cool en de hoofdrolspeelster is niet alleen mooi, maar ze kan ook acteren, hetzelfde kan gezegd worden van de acteur die de belangrijkste mannelijke rol speelt, hij is knap en ook nog eens een goed acteur.<br />Tot slot wil ik nog zeggen dat dit een film is die ik aanbeveel, niet alleen omdat je anders nooit kunt opscheppen dat je een Thaise western hebt gezien (wat altijd vreemd is om te zien) maar ook omdat het een onderhoudende film is met een paar fijne humoristische trekjes.
Maybe it is because my expectations were too high that I'm a tad disappointed now I've finally seen it.<br /><br />Of course I understand the tongue-in-cheek mood set for this movie. Indeed this is a funny movie, with some very interesting visual effects during gun fights these visual gags resemble similar ones from Sam Raimi's The Quick and the Dead. But by no means this is an archetype western like I read in one review (someone wrote that this movie was some kind of lesson on how to do westerns)<br /><br />In a ranking of westerns in which John Ford's The Man who Shot Liberty Valance is 10/10, Sergio Leone's Once upon a Time in the West 9/10 Sam Peckinpah's The Wild Bunch 8/10 Tears of the Black Tiger is 5/10 or at the very most maybe 6/10. On the other hand if you don't compare it to those summits, Tears of the Black Tiger deserves 7/10. Of course we don't need to compare this movie to those masterpieces mentioned above; I've only established the unjust comparison as a guide intended to help western-buffs to have a quick and overall idea of this movie) <br /><br />Regarding the actors, the over-acting, operatic style chosen it doesn't seem to work always with all the actors. Regarding the saturated colors it is nothing more than that, they're not a feat of cinematography or post-production; those colors can be achieved very easily during color timing. <br /><br />The songs are quite cool and the main actress is a not only beautiful but also she can act, the same can be said of the actor who plays the main male character, he's handsome and a good actor as well.<br /><br />To conclude, this is a movie I recommend to see, not only because otherwise you'll never be able to boast you have seen a Thai western which is always a strange thing to see but also because is an entertaining movie with a couple of fine touches of comedy .