DE TWEEDE HELE EEUWEN!<br /><br />Aspectverhouding: 1,33:1<br /><br />Geluidsformaat: Stille film)<br /><br />**Twee gevangenisvogels (Laurel en Hardy) ontsnappen uit de gevangenis en nemen de identiteit aan van Franse hoogwaardigheidsbekleders die gevangenisinspecteurs blijken te zijn (Otto Fries en Bob O'Conor) en op weg zijn naar dezelfde gevangenis waaruit L&H zojuist is ontsnapt!<br />Een van de beste stille komedies van L&H, en zeker hun beste samenwerking met regisseur Fred Guiol. Deze bevat een hele reeks amusante scènes, waaronder een geïnspireerde scène waarin The Boys een bemoeizieke agent ontwijken door te doen alsof ze schilders zijn (en uiteindelijk alles schilderen wat ze zien, inclusief iemands auto! ) en de lange scène waarin ze worden aangezien voor bezoekende VIP's en in de gevangenis als eregast worden ontvangen door directeur James Finlayson, om vervolgens chaos aan de eettafel te veroorzaken. De escalatie van komische incidenten is gedurende de hele film volkomen geloofwaardig. De film bevat echter ook een aanstootgevende scène, waarin L&H per ongeluk witte verf over het gezicht van een Afro-Amerikaanse voorbijganger gooit.
THE SECOND HUNDRED YEARS <br /><br />Aspect ratio: 1.33:1<br /><br />Sound format: Silent<br /><br />(Black and white - Short film)<br /><br />Two jail birds (Laurel and Hardy) escape from custody and assume the identities of French dignitaries who turn out to be prison inspectors (Otto Fries and Bob O'Conor) on their way to the very jail from which L&H have just escaped! Havoc ensues.<br /><br />One of the best of L&H's silent comedies, and certainly their best collaboration with director Fred Guiol. This one features a full range of amusing set-pieces, including an inspired sequence in which The Boys elude a nosey cop by pretending to be painters (only to end up painting everything in sight, including someone's car!), and the lengthy scene in which they're mistaken for visiting VIP's and received at the prison as guests of honor by warden James Finlayson, only to cause chaos at the dinner table. The escalation of comic incidents is entirely believable throughout. However, the film also contains an offensive sight gag, when L&H accidentally slap white paint all over the face of an African-American passer-by.