Er zit veel droefheid in deze kunstig in beeld gebrachte film, en ook een zekere mate van gratie, die je het gevoel geeft dat je die hard nodig hebt. De schrijver-regisseur Thom Fitzgerald zei tijdens de vertoning in New York dat de werkelijkheid die hij tijdens zijn onderzoek tegenkwam waarschijnlijk nog erger was dan hij kon laten zien. (Verbazingwekkend genoeg was de beroemde dr. David Ho ook aanwezig bij de vertoning, wat nog een hoopvolle noot toevoegde: er wordt vooruitgang geboekt met hiv en aids, maar zoals in de film te zien is, ontbreekt het nog steeds aan financiering en scholing in arme landen, en zijn de opvattingen in rijke landen vaak nog steeds verknipt.) 3 Needles heeft een didactisch doel, maar gelukkig heeft Fitzgerald de verhalenvertellerskwaliteiten en het talent van de regisseur om de last te dragen. Je mag dan niet alles geloven wat erin staat, en je mag misschien boos op hem zijn vanwege sommige harde beelden en keuzes, maar de menselijke emotie en pijn, de zwakte en kracht zijn pakkend en onmiskenbaar. En veel van de secundaire observaties, over karakters en plaatsen, voelen scherp en goed geobserveerd.<br />De proloog is een perfect voorbeeld van een warm, levendig beeld dat plaatsmaakt voor een schokkend beeld: tienerjongens van een Afrikaanse stam bedekken hun lichaam met een bleke pasta en helpen elkaar ongedwongen, hoewel ze naakt zijn. Het is een oud ritueel en ze lijken gretig, grappen makend maar doelbewust. Later zullen ze worden besneden, de doorgang naar het worden van mannen. Het beeld van het mes is, om redenen die onmiddellijk duidelijk zullen zijn, uniek schokkend. Verrassend genoeg slaagt de film erin de intensiteit vast te houden door vragen te stellen terwijl hij op verschillende uithoeken van de wereld licht werpt.<br />De acteerprestaties en de cinematografie zijn allemaal even goed, vooral de laatste, gezien het lage budget. De meeste Zuidafrikanen waren geen acteurs, ook stamleden die nog nooit een film hadden gezien. Fitzgerald noemde deze versie 'de regisseursversie' omdat zijn Canadese distributeur een heel andere versie had laten zien die verschillende scènes uit elkaar haalde en de verhalen door elkaar haalde. Dat had in een andere film misschien zin gehad, maar met de verhalen op 3 verschillende continenten leek deze versie, die elk afzonderlijk werd afgespeeld, veel beter. Fitzgerald zei ook dat hij een vierde scenario had geschoten dat hij had ingekort, waarschijnlijk voor langere tijd. Als je dit op het grote scherm ziet, zal het je hoogstwaarschijnlijk bijblijven.
There is a lot of sadness in this film artfully rendered, and a measure of grace too, which feels hard-earned. The writer-director Thom Fitzgerald, at the NY screening, said that the reality he encountered while researching it was probably even worse than he could bear to show. (Amazingly, the renowned Dr. David Ho was also present at the screening, which added another hopeful touch: HIV/AIDS progress is being made but, as the film shows, funding and education are still lacking in poor countries, and attitudes are often still messed up in rich ones.) There is a didactic purpose in 3 Needles, but fortunately Fitzgerald has the storytelling skills and the director's talent to bear the load. You may not buy everything in it, and you may be angry at him for some of the tough images and choices, but the human emotion and pain, the weakness and strength are gripping and undeniable. And many of the secondary observations, about characters and place, feel sharp and well-observed.<br /><br />The prologue is a perfect example of a warm, vibrant image giving way to a shocking one: Teenage boys of an African tribe cover their bodies with a pale paste, un-self-consciously helping each other, though they are naked. It is an ancient ritual and they appear eager, joking around but purposeful. Later they are to be circumcised, the passageway into becoming men. The image of the knife, for reasons which will be instantly clear, is uniquely jolting. Surprisingly the movie manages to sustain the intensity, asking questions while shining a light on different corners of the world.<br /><br />The acting and cinematography are uniformly good, the latter especially considering the low budget. Most of the South Africans were non-actors, including tribespeople who had never even seen a film. Fitzgerald called this version "the director's cut" since his Canadian distributor previously showed a much different version which cut several scenes, and jumbled the stories together. This might have made sense in another movie, but with the stories on 3 different continents, this version, with each played discretely, seemed much better. Also, Fitzgerald said he shot a 4th scenario which he cut, probably for length. See this on the big screen and it will very likely stay with you.