Nadat ik deze film had gezien, kon ik er niet meer over ophouden. Niet in de zin dat iemand niet kan ophouden over een geweldig boek of een geweldige show te praten, maar meer in de zin dat iemand tijdens een gesprek in een restaurant niet kan ophouden over zijn colonoscopie te praten. Met andere woorden, na het zien van deze film kun je niet anders dan proberen de smet die hij op je ziel heeft achtergelaten weg te kotsen door de ervaring uit te kotsen op anderen.<br />Deze film begon met de aanhef: 'Geschreven door twee van de zes schrijvers van "Scary Movie"!' Wat ze vergeten te vermelden is dat de twee die de film hebben geschreven alleen maar verantwoordelijk waren voor de aftiteling en alle verwijderde grappen om geen massale zelfmoord te veroorzaken. Om het subtieler te zeggen: deze film doet Pootie Tang bijna Oscar-waardig aan, wat ironisch genoeg in de laatste _Sexy Movie_ belachelijk werd gemaakt omdat het zo eng was. Toeval? Ja, zelfs een of andere karma-dealer zou deze film de wereld niet toewensen.<br />'Dus,' vraag jij, 'waarom is het zo slecht?' Ik durf te wedden dat jij denkt dat al die grappige dingen in de voorvertoningen zaten, toch? Nee, in feite was er helemaal geen grappige inhoud in de voorvertoningen, zo leek het alleen maar als je buiten de context van de film werd gebracht. Net zoals 'Hogan's Heroes' grappig was voor mensen die niet in Auschwitz waren tijdens de Holocaust, zijn de voorvertoningen grappig voor degenen die de film niet hebben gezien. Als je de film daadwerkelijk ziet, begin je je af te vragen: 'Waarom was dat grappig in de voorvertoning?' Het antwoord: je kunt mooie bloemen zien als je het feit negeert dat ze groeien op het lijk van een man die is gestorven tijdens een bizar ongeluk met een groen huis. '<br />Doe jezelf een lol, huur een documentaire op History Channel over de geschiedenis van documentaires en sla jezelf met een hamer op je hoofd. Dat is twee keer zo grappig, het is drie keer zo zinnig en maar een vijfde keer zo pijnlijk.
After watching this movie, I just couldn't stop talking about it. Mind you, not in the sense that someone can't stop talking about a great book or show, but more along the line of how someone can't stop talking about their colonoscopy during a diner conversation. In other words, after seeing this you can't help but try and remove the stain it left on your very soul by vomiting out the experience onto others.<br /><br />This movie entered with the tag line of being "written by two of the six writers of 'Scary Movie'!" What they forgot to mention is that the two who wrote it were only responsible for writing the credits and all the jokes deleted for the sake of not causing mass suicide. Put more delicately, this movie almost makes Pootie Tang look Oscar worthy, which ironically enough was made fun of in the last Scary Movie for being horrid. Coincidence? Yeah, not even some sort of Karma dealing fiend would wish this movie upon the world.<br /><br />"So," you ask, "What makes it so bad?" I bet your thinking that all of the funny stuff was in the previews, right? No, actually there was no funny content in the previews at all, it just seemed that way when taken out of the context of the movie. Much the same way "Hogan's Heroes" was funny to people who weren't in Auschwitz during the Holocaust, the previews are funny to those who haven't seen the movie. When you actually see the movie, you start to ask, "Why was that funny in the preview?" The answer: You can see pretty flowers if you ignore the fact that they are growing from the corpse of a man who died during a freak green house accident.<br /><br />Do yourself a favor, rent a History channel documentary on the history of documentaries and hit yourself in the head with a hammer. It'll be twice as funny, make three times more sense, and be only a fifth as painful.