Ronald Chetwynd Hayes is een zeer ondergewaardeerde auteur. Zijn horrorverhalen bevatten vaak een dubbele bodem, vermengd met een hoop zwarte humor. Ik las zijn _Tales of Fear and Fantasy_ -collectie van zestien jaar oud en kan me nog goed herinneren welke verhalen erin voorkwamen. Hardcore horrorfans die van bloeddorstigheid houden zullen zijn verhalen waarschijnlijk als ouderwets beschouwen, maar als onderhoudend leesvoer kan ik hem aanbevelen. Helaas vind ik het moeilijk om _THE MONSTER CLUB_ aan te bevelen bij wie dan ook.<br />John Carradine speelt de auteur die naar een club gaat die bevolkt wordt door monsters en daar een vampier ontmoet die Eramus heet, die verschillende soorten monsters beschrijft en die drie korte verhalen schrijft. Er zijn twee serieuze problemen met de film.<br />1) Regisseur Roy Ward Baker weet niet of hij de film serieus of amusant moet maken en besluit tot een g<0xC3><0xAA>nant kamp.<br />2) De verhalen zelf zijn behoorlijk afschrikwekkend.<br />Baker kan zichzelf verdedigen door te zeggen dat hij niet veel budget heeft en dat veel van de make-up afschrikwekkend is, vooral de weerwolf in de nhs-bril. Maar het is de manier waarop de weerwolf wordt gespeeld die veel te wensen overlaat. De scène is heel goed gedaan, maar lijkt volkomen in strijd met de rest van de film, die een slecht beoordeelde grap is. En de onthulling dat het menselijk ras het ergste soort monster is, is helemaal geen onthulling.
Ronald Chetwynd Hayes is a very underrated author . His horror stories often feature a twist ending mixed in with lots of black humour . I read his Tales Of Fear And Fantasy short story collection as a sixteen year old and can fondly remember the stories featured . Hardcore horror fans who enjoy gore will probably consider his stories quaint but as an entertaining read I recommend him . Unfortunately I find it difficult to recommend THE MONSTER CLUB to anyone <br /><br />John Carradine plays the author who goes to a club only to find it populated by monsters and meets a vampire called Eramus who describes different types of bloodlines of monsters and relates three short stories . There's two serious problems with the film <br /><br />1 ) Director Roy Ward Baker doesn't know whether to make the film serious or amusing and decides on embarrassing camp <br /><br />2 ) The stories themselves are pretty dire .<br /><br />Baker can defend himself in that he doesn't have much of a budget and much of the make-up is dire , especially the werewolf in the NHS glasses . That said however it's the way the werewolf is played that leaves a lot to be desired . Baker however does pull out a chilling sequence done via drawings where a vicar relates how he found a ghoul in a graveyard . The sequence is very well done but seems completely at odds with the rest of the film which is a badly judged jokey , camp affair . And the revelation that the human race is the worst type of monster isn't a revelation at all