In de Tweede Wereldoorlog wordt er in Engeland een groep landmeters op pad gestuurd naar een typerend onbezorgd en schilderachtig dorp, hoewel het in werkelijkheid een select gezelschap Duitse officieren is met de opdracht om het dorp aan de horizon van een geheime Duitse aanval binnen een paar dagen in handen te krijgen. Directeur Alberto Cavalcani is slim. In plaats van dat deze informatie ons als een donderslag bij heldere hemel overvalt, begrijpen we dit vanaf het begin. Als een van de dorpelingen argwaan krijgt, raken we nog meer gespannen. De Duitsers kapen de parochie, een handvol mensen waartussen ze de hoop niet willen verliezen om de nietsvermoedende vrije wereld om hen heen te alarmeren.<br />Maak niet de fout om te veronderstellen dat het een onoprecht propagandaverhaal is, gezien de tijd waarin het speelt. Dit is in feite een heel spannend verhaal over overleven. Als zovelen de propaganda van verouderde films als _Slagschip Potemkin_ over het hoofd kunnen zien, dan is er zeker ruimte voor deze film. Hij valt op door de onverwachte flitsen van geweld die oprecht opbeurend zijn en vaak openhartig en compromisloos in termen van drama. Hij is niet korrelig zoals de meeste moderne oorlogsfilms. De merkwaardig tijdloze Engelse ambiance, en het constante thema van het in stand houden van het kwieke moreel, is een slimme en natuurlijke tegenstelling met de gespannen agressie van het conflict, dat daardoor beter gedefinieerd wordt. De relatief onbekende cast is duidelijk van hoge kwaliteit.<br />'In het middelpunt, ja.' Het is een propagandafilm over een thriller, bedoeld om de Britse toeschouwers uit de Tweede Wereldoorlog in vervoering te brengen. Maar let wel, de film is gebaseerd op een verhaal van de Engelse schrijver en MI6-spion Graham Greene uit de Tweede Wereldoorlog. Niettemin waren de Engelsen in die oorlog rechtschapen en bleven ze het enige Europese land dat de Duitsers wilden innemen, maar nooit konden innemen. Dit stuk wordt net zo fascinerend als elke andere goede film, en wat meer is, het onverwachte geweld zorgt ervoor dat het met name opvalt.
In WWII England a troop of surveyors are dispatched into a characteristically happy-go-lucky and scenic village, though really they are a select assemblage of German officers with orders to seize control of the township on the horizon of a covert German attack in a few days. Director Alberto Cavalcani is smart. Rather than this information creeping up on us like a twist, we grasp this from the start. When one of the villagers grows suspicious, we are in an enhanced state of tension. The Germans hijack the parish, a handful among which refuse to lose hope of alerting the unsuspecting free world around them.<br /><br />Do not make the mistake of presuming that it is an insincere propaganda yarn, considering its era. This is in fact quite an electrifying tale of survival. If so many can overlook the propaganda of obsolete films like Battleship Potemkin, there is certainly room for this picture. It stands out, owing much to its unexpected flashes of violence that are sincerely exhilarating and often frank and uncompromising in terms of the drama. It is not gritty like most modern war films. The quaintly timeless English ambiance, and the consistent theme of it maintaining its spry morale, is a clever and natural juxtaposition to the taut aggression of the conflict, which is thus more well-defined. The relatively unfamiliar cast is plainly high- quality.<br /><br />At its hub, yes, it's a work of propaganda exploiting a thriller story to enrapture its WWII-era British spectators. But mind you, it is based on a story by English writer and WWII MI6 spy Graham Greene. Nevertheless, the English were righteous in that war, remaining the only European country the Germans intended to occupy but never could. This piece grows to be as riveting as any other good movie, and what's more, its unexpected violence causes it to project with particular prominence.