Dit is zo ongeveer het ergste wat er bestaat, zelfs voor zo'n megabudgetfilm die onafhankelijk van de filmmaatschappij in 1970 als _American gemaakt_ is uitgebracht. Hoe deze film een cult aanhang heeft gekregen is mij een raadsel, en ik vind dit soort dingen _leuk_.<br />DE PLOT: Een maniak rent rond en onthoofdt mensen met een handige zwaard- en mesverzameling in een klein stadje in Californië. Einde.<br />Of liever gezegd, dat is het einde van de film. Om de een of andere reden staat het einde van deze film niet in de versie die ik voor ongeveer dertig cent heb kunnen kopen. In plaats van wat een gewelddadige, gezien-het-alles-was-voor-het-einde-van-de- zoveelste psychopathische-moordenaar-film had moeten zijn, kreeg je de komende attracties voorgeschoteld voor de film-Een-idee dat verdienstelijk is (als het op die manier was gepland), aangezien de film zich afspeelt in een drive-in en zo. Ik zat daar in feite tussen bier vijf en zes in, in de hoop dat de trailer plotseling vooruit zou springen naar het eind van de film om af te maken waaraan hij was begonnen. Dat zou slim zijn geweest, en iedereen die hier naar plot-ideeën zoekt, kan er voor zijn script op los gaan slaan, gratis en voor niets.<br />Maar DRIVE-IN MASSACRE is niet zo'n soort film. Dit is een film met het Fat Cop-syndroom (twee van die films, eigenlijk, waarvan er eentje een tijdje in travestie is, ik maak maar een grapje), een seksmaniak in een roze overhemd die glossy tijdschriftfoto's op de muren van zijn woonkamer heeft geprikt (vermoedelijk om het publiek te troosten dat bang is dat hij homo is), een tweede moordlustige mafkees die zo hard en zo vaak 'KOM HIER KLEINE MEISJE' roept dat we het geluid zachter moesten zetten voor het geval de buren zouden denken dat we ervan genoten (hij blijkt homo te zijn). en ongeveer een kwartier lang probeert de film spanning te ontwikkelen door een zich herhalend, hoog, tikkend geluid te laten horen dat aan en uit klettert en aan en uit, tot je de kamer rond begint te kijken en je begint af te vragen wat dat voor een geluid is, en hoe ik er een eind aan moet maken.<br />Alles aan deze film deugt niet, op één ding na: het ziet er gepast goedkoop, luguber en slonzig uit. De naaktheid en de seksuele inhoud zijn uitbuitend en worden niet goedgemaakt door wat erna komt, de onthoofdingen worden eigenlijk heel goed aangepakt, en ik vond de polyester broek die midden jaren zeventig in de mode was mooi, tot en met de modieuze ontwerpen op de bekleding. Ik weet niet wat de film ermee wil doen, hij verkwist alle mogelijkheden die er waren door stom, saai en zonder een slotscène die het allemaal afrondt te zijn. De film eindigt zo'n beetje, een gemeenschappelijk trekje onder de lowbudget Amerikaanse horror van de jaren zeventig, die niet gemaakt had mogen worden. En zelfs na 78 minuten is het veel te lang, het ijsberen klopt niet, en achteraf voelde ik me stom omdat ik had voorgesteld om het ding te gaan bekijken. En denk eraan, ik ben de man die van DOODSTRIJD houdt...<br />Twee woorden: SKIP HET.
This is about as bad as it gets, even for mega low budget semi independently produced 1970's American made horror. How this film developed a cult following is beyond me, and I *like* stuff such as this.<br /><br />THE PLOT: A maniac is running loose decapitating people with a handy sword & knife collection at a small town California Drive-In. The end.<br /><br />Or rather, that IS the end of it. For some reason this film's conclusion is not present on the version I managed to buy for about thirty cents. In place of what should have been a violent, seen-it-all-before conclusion to yet another psycho killer movie, you get the coming attractions reel for the film -- An idea that has merit (if it had been planned that way) since the movie is set in a Drive-In and all. I was actually sitting there between beer five and six hoping that the trailer would suddenly snap forward in time to the end of the movie and finish what had been started. That would have been clever, and anybody plumbing for plot ideas here can go bale on it for their script, no charge.<br /><br />But DRIVE-IN MASSACRE is not that kind of a film. This is a movie with Fat Cop syndrome (two of them, actually, with one in drag for a while, I kid you not), a pink shirted sex pervert who has girlie magazine centerfolds pinned to the walls of his living room (presumably to comfort audience members who may be afraid he is gay), a second murdering loon who shouts "COME HERE LITTLE GIRL" so loudly and so often that we had to turn it down lest the neighbors think we were enjoying it (turns out he's her father, how charming), and for about fifteen minutes the movie tries to develop tension by having a repeating high pitched ticking sound clatter on and on and ON to the point where you start looking around the room wondering what the heck that noise is, and how do I stop it.<br /><br />Everything about this movie is wrong, except one thing: It is appropriately cheap, lurid, and sleazy lookin'. The nudity and sexual content is exploitative and unredeemed by anything that comes after it, the decapitations are actually very well handled, and I liked the polyester pant suited mid 1970's look, right down to the mod designs on the upholstery. But the film doesn't know what it wants to do with it's look and squanders whatever potential was there by being stupid, boring and not having a concluding scene that wraps it all up. The movie just sort of ends, a common trait amongst low budget 1970's American produced horror that should not have been made in the first place. And even at 78 minutes it's way too long, the pacing is wrong, and I felt silly afterward for having suggested viewing the thing. And remember, I am the guy who likes DEATH SHIP ...<br /><br />Two words: SKIP IT.