Er is eigenlijk niets dat 'Perziken' kan aanbevelen. Je kon het einde zien aankomen vanaf het begin (v.b. met de voorvertoningen). Het publiek lachte alleen bij gevlekte opnamen, en vaak werd het gelach zelfs dan nog aangevuld. De mannelijke protaganisten leken eendimensionaal, voornamelijk omdat de enige karakterontwikkeling gebaseerd was op relatiehoudingen.<br />Een groot probleem dat ik echter voelde, was het ontbreken van enige echte richting in de film. Er zat geen structuur in en hij leek doelloos rond te zweven. Natuurlijk is er niets mis met experimenteren met het verhaalontwerp, maar het heeft geen zin als het niets oplevert.<br />Dus waar eindigen we mee? Een kiekje van het leven van drie jongens die net van de universiteit komen en erachter komen hoe ze een fatsoenlijk leven moeten leiden? Je kunt het zien op een aantal tv-programma's die het nog beter doen. Perziken zijn niet de enige vrucht... gelukkig hebben we meer variatie.
<br /><br />There is nothing really to recommend "Peaches". You could see the ending coming from the beginning (esp. with the preview ads). The audience only laughed on spotted occassions, and often the laughter was patched even then. The male protaganists seemed to be one dimensional mostly with the only character development being based around relationship attitudes.<br /><br />A big problem I felt however was the lack of any real direction in the movie. There was no structure to it and it seemed to drift aimlessly. Sure there's nothing wrong with experimenting with the narrative design but theres no point if it doesn't amount to anything.<br /><br />So what do we end up with? A snapshot of the lives of three guys just leaving college and finding out how to live life properly? You can see it on a variety of tv programs done to a superior degree. Peaches are not the only fruit...thankfully we've more variety.