Afgezien van nationale verwijzingen en debatten over explicietheid, heeft deze film een aantal zeer interessante fotografie-uitingen. De regisseur creëert ruimtes die onwezenlijk of afstandelijk aanvoelen (grotendeels dankzij de manier waarop het geluid wordt gebruikt), wat misschien wijst op de onwezenlijke plaats die de hoofdfiguur op dat moment in zijn gedachten inneemt.<br />Verrassend genoeg zijn er ook een paar vleugjes humor (met name twee incidenten waarbij passagiers in auto's betrokken zijn), die een zekere eentonigheid doorbreken die zich zou kunnen ontwikkelen rond wat een erg naargeestig beeld is.<br />Ten slotte, niet spectaculair, maar een veelbelovende wending in de ontwikkeling van deze regisseur, in wat een interessante studie is over de uitersten van de begeerte.
National references and debates of explicitness aside, this film has some very interesting uses of photography. The director creates spaces with an unreal or detached feel to them (thanks in a large way to the way the sound is used), which perhaps allude to the unreal place the main character inhabits at that time in his mind. <br /><br />Surprisingly, there are also a few touches of humour (two incidents in particular involving passengers in cars), which serve to break up some a monotony which could develop around what is a very bleak picture. <br /><br />In conclusion, not spectacular, but a promising turn in the development of this director, in what is an interesting study on the extremes of desire.