Somber verhaal van een Union-soldaat die probeert het onrecht dat de oorlog heeft aangericht goed te maken door een gebroken en gehavende gemeenschap achter te laten, die vervuld is van haat en woede jegens 'die smerige, verrotte yanks'. De setting is Kinnesaw, Georgia, niet lang na de Burgeroorlog, want de haat jegens het Noorden blijft. Majoor Clint Drango (Chandler) heeft de leiding over de stad, een soort militair die de burgers bestuurt, maar hij wil dat de mensen opnieuw beginnen, hun leven opnieuw opbouwen. Deze nobele poging wordt voortdurend gedwarsboomd door Clay Allen (Ronald Howard), sympathisant van de Confederatie en vader van rechter Allen (Donald Crisp) van Kinnesaw, die 'het Zuiden weer op de been wil brengen' en zijn township in het geheim wil motiveren om een meute te vormen, waardoor alles wordt gedwarsboomd wat de goede Drango voor hen wenst. De verachtelijke daden, zoals het verbranden van een krant die het kind doodt van de vader die er de baas van is, en het vermoorden van Drango's collega-officier en beste vriend, kapitein Marc Banning (John Lupton) waarvoor Clay zal bewijzen dat hij alleen maar vreselijke repercussies zal veroorzaken voor degenen die hij vindt dat ze verdienen om de oorlog te hebben gewonnen die de Confederatie heeft verloren. Er worden prijzen betaald voor dit krankzinnige doel, zoals het stelen van voedselrantsoenen, en in dit geval het neerschieten van de dorpsarts, dokter Blair (Walter Sande), maar ongeacht het obstakel dat hij tegenkomt, Drango's wil en vastberadenheid blijven sterk, want hij loopt er voortdurend tegenaan. Deze man wil gewoon dat de mensen van Kinnesaw de kans krijgen om opnieuw te beginnen, zonder te doden en te sterven. Ik heb me laten inspireren door de sterke centrale rol van Jeff Chandler (die ik niet ken, wat eigenlijk jammer is), en ik vond het script van Hall Bartlett erg goed, en hoewel het soms een beetje een eenzijdige indruk maakt, denk ik dat de thema's van het bij elkaar brengen van verdeelde groepen na een oorlog littekens hebben achtergelaten die nooit helemaal zijn geheeld, en de poging om je te verzoenen met degenen die je hebt gekwetst door de gemeenschap te helpen opnieuw te beginnen, is krachtig genoeg. De cast bestaat uit naamlozen en het materiaal is provocerend genoeg, ook al is het einde een beetje te gemakkelijk.' Het thema van de 'lynchpartij' wordt opnieuw onderzocht (dit materiaal wordt in deze periode steeds weer gebruikt) zoals Clay Allen mannen bij elkaar kan brengen, gebruik kan maken van hun verlangen naar wraak, de diepgewortelde, ziedende gevoelens van intense walging voor degenen die hen verslagen hebben, hun verwanten hebben gedood, hun oogsten hebben verbrand en hun huizen hebben verwoest.<br />Wat dit materiaal echt een unieke draai geeft, is Drango's verhaal. De film gaat over Chandlers beruchte verleden, over hoe hij een leger aanvoerde dat in feite de verwoestingen in Georgia aanrichtte, over zijn schuldgevoelens en het ontnuchterende verslag van zijn aandeel in een betreurenswaardige oorlog, waardoor hij zich nog meer schaamt en zijn doelen voedt om degenen te helpen die hij zoveel schade heeft berokkend, en ik vind dat de film daar veel aan bijdraagt. Chandler speelt de gekwelde en berouwvolle man, en dat staat duidelijk op zijn gezicht gegrift, en ik vind het een prestatie die een compliment verdient. Joanne Dru is uitstekend als Kate Calder, een burger van Kinnesaw die tegen de Burgeroorlog is, en wier vader door Allen en anderen werd gelyncht vanwege zijn moedige standpunt tegen de Confederatie. Julie London is Shelby Ransom, de minnaar van Clay, die weet dat hij verantwoordelijk is voor de lynchpartij en andere slinkse activiteiten in en rond Kinnesaw, en die erin toestemt om Banning voor hem te verleiden. Crisp, Sande, Morris Ankrum (als de gelynchte Henry Calder) en veteraan uit Twilight Zone Barney Philips (als de dominee van Kinnesaw) spelen de hoofdrol. Ze zetten gezichten en stemmen op van degenen die allemaal lijden onder hun uiteindelijke trouw aan Drango, en begrijpen dat hij wil helpen, niet vernietigen. Ik denk dat de film een goed beeld geeft van de kloof tussen beide partijen, hoe in een oorlog degenen die nog leefden gewond raakten en wij getuige zijn van de nasleep, waarbij regisseur Bartlett en Bricken deze specifieke locatie hebben gekozen om over onderwerpen uit die tijd te praten. Hoewel het einde ons misschien vraagt om een sprong in het diepe te wagen en te geloven dat mensen hun gevoelens opzij kunnen zetten, dat ze iemand kunnen omhelzen van wie ze ontdekken dat hij de leider was van de overval die hen in een positie bracht waarin ze grote ellende en strijd, honger en lijden te verduren kregen, in de overtuiging dat ze in feite kunnen overwinnen wat hun mankeert, bewonder ik de filmmakers om de boodschap die ze over willen brengen.
Somber account of a Union soldier attempting to right the wrongs of war that left a community broken and sore, wrought with hate and anger towards "them dirty, rotten Yanks." The setting is Kinnesaw, Georgia, not long after the Civil War as malevolent feelings remain towards the North, with Major Clint Drango(Chandler)placed over the town, a type of military governing the citizens, but he desires for the people to start over, re-building their lives. This noble effort is constantly defeated by Clay Allen(Ronald Howard), Confederacy sympathizer and father to Kinnesaw Judge Allen(Donald Crisp), who wants "the South to rise again" and is secretly motivating his township to form a mob, thwarting everything good Drango wishes for them. The despicable lengths, such as burning a newspaper which kills the child of the father who runs it, and murdering Drango's fellow officer, and best friend, Captain Marc Banning(John Lupton)for which Clay will go prove that he will cause nothing but terrible repercussions to those he feels deserve to have won the war the Confederacy lost. Prices are paid for this mad goal, such as food rations stole, and in this the shooting of town physician, Doc Blair(Walter Sande), but no matter the obstacle he faces, Drango's will and resolve remains strong, as he continually runs up against it, this man simply wishes for the people of Kinnesaw to have a chance to begin again, without killing and death.<br /><br />Anchored by the strong central performance of Jeff Chandler(..who I'm not familiar with, which is a shame really), I really liked the thought-provoking script from Hall Bartlett, and while it does seem a bit one-sided at times, I think the themes of bringing divided groups together after a war left scars never to be fully healed and the attempt to reconcile with those you have hurt by helping the community start over are powerful enough. Really rock solid cast of no-names and the material is provocative enough, even if the ending is a bit too easy in it's resolution as Clay has the town in his grip and prepared to storm a Union base for supplies Kinnesaw needs, only to be impeded by the very man who has always loved him, realizing that his son has become a monster willing to lead people into a certain massacre. The "lynch mob" theme is again explored(..this material has a recurring use during this time)as Clay Allen is able to pull men together, exploiting their yearning for revenge, the deep-rooted, seething feelings of intense disgust for those who defeated them, killing their relatives, burning their crops, destroying their homes.<br /><br />What really adds a unique spin to this material is Drango's notorious past, how he led an army who actually caused the destruction across Georgia, how guilt and the sobering account of his part in a regrettable war have left him ashamed, fueling his goals to help those he caused such harm, lends a great deal to the film, I think. Chandler provides the anguish and regret, and it's etched clearly on his face throughout, and I think it's quite a performance deserved of praise. Joanne Dru is excellent as Kate Calder, a Kinnesaw citizen, opposed to the Civil War, whose father was lynched by Allen and others for his bold stance against the Confederacy. Dru becomes Drango's support system, at first bitter with him for how he talked her father out of leaving the town for the nearest fort. Julie London is Shelby Ransom, Clay's lover, knowing that he's responsible for the lynching and other devious activities in and around Kinnesaw, agreeing to seduce Banning for him. Crisp, Sande, Morris Ankrum(..as the lynched Henry Calder), and Twilight Zone veteran Barney Philips(..as the town reverend) head a strong cast putting faces and voices on those who all suffer for their eventual allegiance to Drango, understanding how he wishes to help, not destroy. I think the film effectively conveys the rift between both sides, how a war left those still alive wounded, and we are witness to the aftermath, with director Bartlett and Bricken choosing this specific location to speak about issues of that time. While maybe the ending is asking us to take a leap of faith that a people can put aside their feelings, embracing someone they find out had led the raid that positioned them for great misery and strife, hunger and suffering, believing that they can, in fact, overcome what ails them, I admire the filmmakers for the message they want to get across.