In het begin gaat het over breken en binnendringen en wordt het meer over ontrouw dan over iets anders. Ik dacht dat de film pas echt begon te lopen toen Juliette Binoche in beeld kwam als de belangrijkste cameravrouw <0xE2><0x80><0x93> ongeveer vanaf de tweede helft van de film. Haar personage en acteerprestaties waren in de eerste plaats die van een bange, eenzame moeder. Jude Law levert ook een prestatie die misschien beter is dan sommige van zijn andere films. Hun romance is vreemd maar geloofwaardiger en veel boeiender dan zijn vaste relatie met het personage van Robin Wright Penn. Zoals het er toen voor stond, had ik niet veel op met de familievertoning met Law als inwonend vriendje. Het gaf niets terug. En de dochter van Penn die ontwikkelings- en gedragsproblemen heeft, is afleidend irritant. Dus de tweede helft van de film maakte er echt een waardig horloge van, vooral met Binoche.
Breaking and Entering meanders in the beginning and becomes more about infidelity than anything else. I thought the film really picked up once Juliette Binoche entered in as the main camera presence - about from the 2nd half on. Her character and acting were 1st rate as a scared, lonely, mother. Jude Law also turns in a performance perhaps better than some of his other movies. Their romance is strange but more believable and far more captivating than his steady relationship with Robin Wright Penn's character. As it was then, I didn't really care much for the family exposition with Law as a live-in boyfriend. It didn't give anything back. And Penn's daughter as having developmental/behavioral problems is distractingly annoying. So, the 2nd half of the movie really made it a worthy watch, especially with Binoche.