Loretta Young ziet er beeldschoon uit. Ze draagt veel kleren. Het is een beetje moeilijk om haar te zien als een immorele, manipulatieve mannenval. Maar ze werkt hard en dat komt voor een deel doordat we haar oeuvre kennen.<br />Ik heb de laatste tijd veel van haar vroege films gezien, die niet substantieel genoeg zijn om er commentaar op te geven. Daaronder vallen 'Road to Paradise', 'Party Girl' en 'Big Business Girl'. Dat zijn allemaal vroege geluidsfilms en ze kraken erg.<br />Maar hier wordt Young geassisteerd door de jeugdige en knappe Cary Grant. Hij is niet helemaal de Cary Grant geworden die terecht een fabel is in de geschiedenis van Hollywood. Maar hij is natuurlijk knap en ze passen goed bij elkaar <0xE2><0x80><0x93> zij het niet noodzakelijkerwijs romantisch. De rest van de cast is oké. Maar de regisseur was Lowell Sherman, die uitmuntend was en in latere decennia is onderschat.
Loretta Young looks gorgeous. She gets to wear a lot of clothes. It's a little hard to buy her as an amoral, manipulative man-trap. But she works hard and this is partly because we know her oeuvre.<br /><br />I have recently watched a lot of her early movies, which are not substantial enough to comment on. These include "Road To Paradise," "Party Girl," and "Big Business Girl." These are all early sound pictures and very creaky.<br /><br />Here, though, Young is costarred with youthful and handsome Cary Grant. He hasn't quite become the Cary Grant who is rightly a fable in the history of Hollywood. But he's of course handsome and they are well matched -- if not necessarily plausible romantically.<br /><br />The rest of the cast is OK. But the director was Lowell Sherman, who was excellent and has been underrated in later decades.