De Old Corral begint heel erg te lijken op de klassieker van Bing Crosby, _She Loves Me Not._ Als je je Miriam Hopkins nog kunt herinneren, het revuemeisje dat getuige was van een onderwereldmoord, vlucht ze weg van de maffia. Hier is het Irene Manning, een nachtclubartieste, die John Bradford hetzelfde ziet doen en naar het westen vlucht.<br />Nou, die gangsters uit de grote stad zijn helemaal uit hun element als ze met Gene Autry te maken hebben. Natuurlijk is niet iedereen in het westen zo vriendelijk als Autry. Je hebt Cornelius Keefe en Lon Chaney junior, die eerder dan Autry in de gaten hebben wie Manning is. Ze zijn de eigenaars van de plaatselijke saloon en onder het mom dat ze haar een kans willen geven, huren ze Manning in om haar te vermaken, maar in de loop van de tijd hoopt Bradford dat hij in de gunst komt bij de bendeleider.<br />En alsof dat nog niet genoeg is, heeft sheriff Gene ook nog te maken met de Sons of the Pioneers en hun leadzanger, een zekere Leonard Slye, die een groep zingt die een band vormt met een broer van de zanger, om zo bekendheid te krijgen en een radiocontract te krijgen. Natuurlijk heeft die leadzanger binnen twee jaar de groep verlaten en begon hij zijn eigen westerns te maken voor de Republic en voor Herbert J. Yates, onder de naam Roy Rogers.<br />Ik ben het met een vorige recensent eens dat Mannings sopraan en Autry's western-twang niet goed zijn. Het past precies bij elkaar. Dat zou de reden kunnen zijn waarom Gene zijn hele carrière geen co-stars zong, in tegenstelling tot zijn beroemde rivaal in Republic. Natuurlijk trouwde Gene niet met een co-star zoals Roy deed.<br />De scène waarin Manning probeert een succes te maken van het zingen in de saloon en op haar derrière valt tot Gene hem te hulp schiet, doet denken aan Jeanette MacDonald die probeerde te zingen voor haar avondeten in Rose Marie. Jeanette had echter een co-star die beter bij haar stem paste.<br />The Old Corral is een beetje suf, vooral dat stuk over The Sons of the Pioneers. Toch is het een geweldig stukje geschiedenis, een historische ontmoeting tussen Gene Autry en Roy Rogers.
The Old Corral starts out a whole lot like the Bing Crosby Paramount classic, She Loves Me Not. If you'll remember chorus girl Miriam Hopkins witnesses a gangland murder and flees from the mob. Here it's Irene Manning who's a nightclub entertainer who sees John Bradford do the same thing and flees out west.<br /><br />Well, those big city gangsters are way out of their element when they're tangling with Gene Autry. Of course not everyone in the west is as friendly as Autry. There's Cornelius Keefe and Lon Chaney, Jr. who recognize who Manning is before Autry does. They own the local saloon and under the guise of giving her a break, hire Manning to entertain, but in the mean time call Bradford hoping to curry favor with the gangland boss.<br /><br />If that's not enough sheriff Gene has to contend with the Sons of the Pioneers and their lead singer, one Leonard Slye who play a brother singing group who take to being outlaws as a way to gain notoriety and a radio contract. Of course in two years that lead singer left the group and started putting out his own westerns for Republic and Herbert J. Yates under the name of Roy Rogers.<br /><br />I agree with a previous reviewer that Manning's soprano and Autry's western twang don't exactly mesh. It might be why Gene mostly didn't go in for singing co-stars throughout his career, unlike his famous rival at Republic. Of course Gene didn't marry a co-star the way Roy did.<br /><br />The scene where Manning is trying to make a go of saloon singing and falling on her derrière until Gene helps out is reminiscent of Jeanette MacDonald trying to sing for her supper in Rose Marie. Jeanette had a co-star though who was more suitable to her voice.<br /><br />The Old Corral is kind of dopey, especially the bit about The Sons of the Pioneers. Still it's a great bit of history, an historic meeting between Gene Autry and Roy Rogers.