In mijn consumentengids-modus moet ik eerst een heel eenvoudige manier noemen om te bepalen of je Bob & Carol & Ted & Alice leuk vindt <0xE2><0x80><0x93> hou je van films die bijna helemaal uit dialogen bestaan? Zo niet, dan moet je deze film niet gaan zien, want dat is negentig procent van de tijd zo. Het is een heel aangrijpende en vaak slimme dialoog, maar het blijft dialoog.<br /><br />Een film vol dialogen kan niet slagen zonder grootse uitvoeringen, en die krijgen we precies van de vier hoofdrolspelers. Ik was vooral onder de indruk van Elliott Gould, deels omdat ik hem in andere films niet altijd zo leuk heb gevonden. Bob & Carol & Ted & Alice hebben te maken met gewone echtparen uit de middenklasse aan het eind van de jaren zestig die proberen om om te gaan met de culturele overblijfselen van de toen populaire hippiebeweging en zich proberen aan te passen. Bob (Robert Culp) is een filmmaker die een documentaire wil maken over een soort 'persoonlijke verkenningsretraite'. Terwijl hij in het begin de retraite aan het verkennen is, zijn hij en zijn vrouw Carol (Natalie Wood) de film helemaal vergeten en helemaal opgegaan in de persoonlijke verkenning die plaatsvindt. Als ze weer thuis zijn, introduceren ze hun nieuwe benadering van het leven en intermenselijke communicatie bij hun beste vrienden Ted (Gould) en Alice (Dyan Cannon) die vinden dat Bob en Carol een beetje gek zijn geworden. Ze denken echt dat als later Carol plotseling bekendmaakt dat Bob een korte affaire met een andere vrouw heeft gehad en ze daar allebei blij mee zijn, Bob & Carol & Ted & Alice in de eerste plaats een verkenning wordt van hoe de gemiddelde middenklasse omgaat met pogingen om hippieseksuele overtuigingen in hun leven te integreren.<br />Het is een geweldig idee, met aplomb behandeld door schrijver-directeur Paul Mazursky en mede-auteur Larry Tucker. Interessant is dat Mazursky in _Scenes from a Mall_ (1991) dezelfde basisideeën opnieuw uitprobeert, wat hem in staat stelt te laten zien hoeveel populaire culturele opvattingen er zijn veranderd tussen het eind van de jaren zestig en het begin van de jaren negentig. Hier stelt de culturele botsing tussen hippies en de middenklasse hem in staat om handig een aantal thema's te verkennen, variërend van hippie-idealen als een trend die gevolgd moet worden in plaats van idealen die voor hun eigen bestwil worden geloofd, tot de psychologische conflicten van intrinsieke verlangens tegen andere intrinsieke verlangens of tegen culturele conditionering en verwachtingen. Mazursky hanteert een kunstige terughoudendheid, zodat deze thema's slechts impliciet zijn, maar ze zijn wel degelijk aanwezig.<br />De afloop van de film is hoogst ongebruikelijk, maar wel effectief, hoewel er vooral voor mij <0xE2><0x80><0x93> als iemand die voor zeer progressieve seksualiteit is en monogamie niet echt een geweldig idee vindt <0xE2><0x80><0x93> een tegenstrijdige, één-twee-drie-stoot was om ontmoedigend te zijn, en kort daarna verheffend. Het effect van de laatste scène was een beetje raadselachtig en dubbelzinnig. Maar dat vind ik helemaal niet erg.
In my consumer guide mode, I should first mention one very simple way to tell whether you might like Bob & Carol & Ted & Alice--do you like films that are almost all dialogue? If not, you should stay away from this one, because that's 90 percent of it. It's very poignant and often clever dialogue, but dialogue nonetheless.<br /><br />A dialogue-laden film can't succeed without grand performances, and we get just that from the four principal actors. I was especially impressed with Elliott Gould, partially because I haven't always liked him in other films.<br /><br />Bob & Carol & Ted & Alice deals with normal, middle class couples in the late 1960s who are trying to deal with and adapt to cultural spillover from the then-popular hippie movement. Bob (Robert Culp) is a filmmaker who wants to do a documentary on something of a "personal exploration retreat". While initially checking the retreat out, he and wife Carol (Natalie Wood) completely forget about the film and become wrapped up in the personal exploration taking place. When they get back home, they introduce their new approach to life and interpersonal communications to best friends Ted (Gould) and Alice (Dyan Cannon), who think that Bob and Carol have gone a bit looney. They really think that when later Carol suddenly announces that Bob had a brief affair with another woman and they're both happy with it. Bob & Carol & Ted & Alice then becomes primarily an exploration of how average middle class folks deal with attempts to incorporate hippie sexual liberation beliefs into their lives.<br /><br />It's a great idea, handled with aplomb by writer-director Paul Mazursky and co-writer Larry Tucker. Interestingly, Mazursky revisited the same basic ideas in Scenes from a Mall (1991), which enabled him to show how much popular cultural attitudes had changed between the late 1960s and the early 1990s. Here, the cultural clash between hippies and the middle class allows him to adeptly explore a number of themes, ranging from hippie ideals as a trend to be followed rather than ideals that are believed in for their own sake, to the psychological conflicts of intrinsic desires either against other intrinsic desires or against cultural conditioning and expectations. Mazursky employs an artful restraint so that these themes are only implicit, but they're definitely present.<br /><br />The ending of the film is highly unusual but effective, although especially for me--as someone who champions extremely liberal sexuality and thinks monogamy isn't really a great idea--there was a contradictory one-two punch of being disheartening, then shortly after uplifting. The effect of the final scene was a bit enigmatically ambiguous. But I don't think that's a bad thing at all.