Stylistisch gezien deden de _noirs_ veel om een aura van machismo en koelte op te roepen. In die zin werkten ze aan het bevorderen van een uiterlijk - niet om te deconstrueren, maar om een legendarisch staaltje van machismo en koelte te creëren. Payne is tamelijk koel, als de hoofdrol. De film is soepel en opzettelijk spannend. De cast is heel goed. De film krijgt, bereikt een zekere verhaaldiepte.<br />Het tempo is de meester van een _noir_ waardig. Na een ingenieuze beroving wordt een ex-gevangene ingelijst en vrijgelaten; hij besluit dat hij een aandeel heeft verdiend en is bereid dat te verkrijgen. De film is gewelddadig en stylistisch ambitieus. De ultra-coole benadering, opzettelijk stijlvol en klassiek binnen het genre.' KCC kan worden gezien als een les in noir, als een kernfilm en als een rehabilitatie van het genre tot de klasse van de avontuurlijke thrillers (in plaats van het goedkope, filosofische fatalisme).<br />Het heeft een aanzienlijke, significante dramatische energie en elastische kracht die je aan Welles' noirs zou kunnen doen denken, maar dan op kleine schaal, met nederiger middelen en ook kleinere doelen, met een meeslepende dynamiek en concisie, expliciet deze keer, maar zonder Welles' inventieve subtiliteit en wazige perspectief. Bij KCC lijken ze gepasticheerd of geleend (en toch zijn ze nog functioneel en hebben ze niet het filmische karakter gekregen van latere pastiches die niet meer zijn dan laboratorium-abstracte produkten), maar aan de andere kant waren die dingen in een heel tijdperk in de filmindustrie heel nuttig. Zoals het er nu voor staat, is KCC een mooie dynamische avonturenthriller. In Welles' _noirs_ was de economie zogezegd verborgen en geheim, in _Kansas Son_ is ze expliciet en open. <br /><0x3E><0x3E> **KANSAS** heeft een paar ingrediënten van de noir (het is een aangename verrassing dat er geen _femme fatale_ in voorkomt); maar aan de andere kant lijkt het een beetje te zelfbewust, zelfbewust als een coole noir <0xE2><0x80><0x93> op een manier die je in betere films (zoals _DOA_ en _SUDDENLY_ ) niet ziet. Het is een beetje te voor de hand liggend en nogal overdreven. Toch is _KANSAS_ een interessante, no-nonsensefilm. De _noir_ is een enorme paraplu die vele en verschillende dingen omvat, van het naargeestige, grijze fatalisme tot de avontuurlijke, spannende thriller tot de aanzet tot stripverhalen en de gewone procedure bij de politie; hij verwijst naar een historisch cultureel fenomeen dat begon voordat het algemeen werd erkend, en later eindigde dan algemeen werd erkend.<br />De zwakke plek van de _noir_ is vaak de monotonie, de armoede van ideeën; ook hier weer is er een enorm spectrum tussen de intimiderende vindingrijkheid en creativiteit van de grootsten (Welles, Wilder, films als _The Doublé_ <0xE2><0x80><0x93> de _noirs_ van de meest opvallende originaliteit) die een film tot iets van vele vreugden kunnen maken, en de ijzingwekkende, teleurstellende monotonie van andere die maar één toon te spelen hebben. In dit belangrijke opzicht staat 'Kansas n' zeker ver boven het gemiddelde.<br />Noch het fatalisme, noch de koelheid en het machismo die typerend zijn voor de noirs, hebben hier hun oorsprong. Ze stammen allebei uit de brede populaire cultuur van het tijdperk tussen de oorlogen, inclusief de hoeden en de beelden. Ze vormden in grote lijnen de basis van de oude cinematografische traditie die vorm kreeg in tijden van overgang en grote veranderingen in de maatschappij. Het fatalisme, de macho en de stoere bink kwamen allemaal uit de populaire cultuur en waren geen uitvindingen van de noir.<br />De kern van de meeste noirs is een naïeve, populaire wens om zowel oprecht te vertellen wat wordt beschouwd als de waarheid over het lot, het leven, het huwelijk, de maatschappij enzovoort. (dat wil zeggen, een neiging tot oprechtheid en directheid) en het creëren van mythische of in elk geval legendarische voorstellingen van fatalistisch machismo en koelheid, op een goedkope en te onverklaarbare manier. Deze dubbele aspiraties zijn op zichzelf al tegenstrijdig. Deze mensen willen over veel dingen de waarheid zeggen/beginnen de waarheid te zeggen, en toch eindigen ze met het aanbidden van valse, onechte beelden van volstrekt denkbeeldige personen. De mensen kunnen het zich niet veroorloven om radicaal oprecht, naturalistisch, volkomen realistisch te zijn; ze nemen altijd hun toevlucht tot een of andere (illusoire, goedkope, dwaze) compensatie die soms eindigt met het overnemen van de hele beoogde beschuldiging. De beschuldiging van het kwaad in de samenleving en het volk nam de vorm aan van het creëren van willekeurige beelden van mannen en vrouwen. De gewone leugens werden daardoor vervangen door handiger leugens.
Stylistically, the _noirs did much for imposing an aura of machismo and coolness. In this sense, they worked for promoting an appearancenot for deconstructing, but for creating a _legendry of machismo and coolness. Payne is rather cool, as the lead. The movie is supple and deliberately suspenseful. The cast is a very good one. The film acquires, achieves a certain narrative depth.<br /><br />The pace is worthy of a noir's master. After an ingenious robbery, an excon is framed ,then released; he decides he has earned a share and is willing to obtain it. The film is violent and stylistically ambitious. The ultracool approach, deliberately stylish and classic within the genre's canons and in a highly aware mode, is sustained by an able cast. KCC may be seen as a lesson of noir, as a core film, and as a rehabilitation of the genre into the class of the adventurous thrillers (rather than the cheaply philosophical fatalism).<br /><br />It has a considerable, significant dramatic energy and elastic vigor that might remind one of Welles' _noirs, but on a small scale, with humbler means, and also smaller ends, with a compelling dynamism and concision, explicit this time, but without Welles' inventive subtlety and hazy perspectives. With KCC, these seem _pastiched or quite borrowed (yet they are still functional and did not get the _movieish character of later pastiches that are merely laboratory abstract products)but then again, such the things were the good of a whole era in cinema . As it is ,KCC is a fine dynamic adventure moviea thriller. If in Welles' _noirs the economy was like hidden and secret, in "Kansas " it is explicit and open.<br /><br />KANSAS  has some of the ingredients of the noir (it is a rather pleasant surprise not to have a standard femme fatal); yet on the other hand, it seems a bit too selfaware, selfconscientious as a cool noirin a way that better movies (like DOA and SUDDENLY) are not. It's coolness is a bit too obvious and rather overstated. Yet KANSAS  is all the way an interesting, nononsense film.<br /><br />The noir is a huge umbrella, encompassing, covering many and various things ,from the bleak, grizzly fatalism to the adventurous, suspenseful thriller to comic books approaches and to the mere police procedural; it refers to a historical cultural phenomenon that began before it is generally acknowledged that it did, and ended later than it is generally admitted.<br /><br />The _noirs' flaw is often the monotony, the poverty of ideas; here again, a vast spectrum is between the intimidating inventiveness and creativity of the greatest (Welles, Wilder, films such as DOAthe _noirs of the most striking originality) that may make a film a thing of many joys, and the dire disappointing monotony of others that have but one note to play. In this important respect, "Kansas " is certainly way above the average.<br /><br />Nor the fatalism, neither the coolness and machismo typical of the _noirs had their origins here. They both came from the wide popular culture of the epoch between the warsincluding the hats and images. They were widely defining of the ancient cinematographic tradition that took shape in times of transition and ample changes in society. The fatalism and the macho and the cool tough guy came all from the popular culture and were not inventions of the noir.<br /><br />The core of most of the _noirs is a naive popular aspiration of both telling sincerely what is perceived as the truth about destiny, life, marriage, society, etc. (that is, a tendency towards sincerity and immediacy), and of creating mythical or at least legendary representations of fatalist machismo and coolness, in a cheap and tooexplicit way. This double aspiration is contradictory in itself. These people want to say/intend to say the truth about many things, yet they end up in worshiping fake, phony images of wholly imaginary persons. The people can not afford to be radically sincere, naturalistic ,wholly realist; it always resorts to some kind of (illusory, cheap, silly) compensation that sometimes ends up by taking up the whole intended denunciation. The denunciation of the evils in society and people took the form of a creation of arbitrary images of men and women. The common lies were thereby replaced by more convenient ones.