Ik woon in Marin County, waar deze film werd opgenomen en waar ik een figurant in was. Ik weet nog dat ik toekeek hoe Jonathan Parker zijn acteurs regisseerde en dacht: dit gaat er beter uitzien in het eindproduct. Dat kan niet anders. Want wat ik zag, zag er lachwekkend amateuristisch uit. Als er geen naamacteurs als Noah Wylie en Illiana Douglas waren geweest, zou ik hebben gedacht dat ik naar een studentenfilm zat te kijken.<br />Nou, toen deze baby op het Mill Valley Film Festival eindelijk op het doek verscheen, merkte ik tot mijn verbazing dat mijn vermoedens juist waren geweest: deze drol was niet te poetsen, hoe vaak je hem ook regisseerde of opnieuw inpakte.<br />Wat?' Jammer genoeg is het zo dat de film, in de kern, een paar goede ideeën had. De voortdurende strijd tussen gehaaide, hebzuchtige projectontwikkelaars en ouder wordende, milieubewuste hippies is hier in de Bay Area een heel reële strijd, en aan beide kanten is er meer dan genoeg hypocrisie en voer voor satire.<br />Maar Parker verdwaalt in een zee van vermoeide clichés en moeizame, spraakzame dialogen en kan uiteindelijk niet besluiten wat voor film hij wil maken. Is het een satire over de touwtrekkerij tussen vooruitgang en behoud en de kleurrijke acteurs die erbij betrokken zijn? Of is het een sentimentele liefdesroman? Of wat dacht je van het verhaal over de verlossing van een kortzichtige man door middel van een wispelturig jong zangvogeltje? De Californiërs proberen al die dingen te zijn (en meer) en eindigen als niets meer dan een warrige, ongelijke bende.
I live in Marin County where this flick was filmed and was an extra in it. I remember watching Jonathan Parker direct his actors and thinking, "This is gonna look better in the finished product. It HAS to." Because what I was seeing looked laughably amateurish. If not for the presence of name actors like Noah Wylie and Illiana Douglas, I would have assumed I was watching the production of a student film.<br /><br />Well, when this baby finally hit screens at the Mill Valley Film Festival, I was surprised to find my suspicions had been correct: no amount of editing or re-packaging was gonna polish this turd.<br /><br />What's too bad about all this is that, at its core, the movie had some good ideas. The ongoing battle between slick, greedy developers and aging, environmentalist hippie boomers is a very real one here in the Bay Area, and there's ample hypocrisy and fodder for satire on both sides.<br /><br />But Parker gets lost in a sea of tired clichés and labored, talky dialog and in the end can't decide what kind of movie he wants to make. Is it a satire of the tug-of-war between progress and preservation and the colorful players involved? Or is it a sappy, love-triangle romance? Or how about the tale of a short-sighted man's redemption by way of a flighty young songbird? The Californians tries to be all these things (and more) and ends up being nothing more than a muddled, uneven mess.