Hoewel het onderwerp en de personages ontroerend en dramatisch zijn, lijkt deze Catalaanse documentaire een beetje te goed voorbereid om waar te kunnen zijn, in elk geval voor mij. Deze zogenaamd realistische vertelling over het lot van de verschillende Cubanen <0xE2><0x80><0x93> tussen de duizenden <0xE2><0x80><0x93> die begin jaren negentig van Havana naar Florida voeren om aan het regime van Fidel Castro te ontsnappen, maakt nogal nieuwsgierig hoe de filmmakers op hun gemak van Havana naar Guantánamo of Florida reizen, en altijd op de juiste plaats en in de juiste tijd zijn. Met de openlijke houding van nieuwe conquistadores heb ik veel Spaans gedrag in Latijns-Amerika gezien (wat een van de redenen is waarom ik het vrouwelijke personage van 'Y tu mamá también' niet heb gevonden). Ik ben niet zo naïef als de mensen schijnen te denken, maar wel een ware afspiegeling van deze neokoloniale houding die ik rechtstreeks heb geobserveerd, en dat maakt me achterdochtig ten opzichte van de ware bedoelingen van deze film, die volgens mij meer te maken heeft met de sensationele Spaanse publicaties en tv-programma's dan met de werkelijke belangstelling voor het menselijke drama van de huidige situatie van de Cubanen. Vanwege de potentieel explosieve situaties die uit deze stand van zaken kunnen voortvloeien, ontbreekt het de film niet aan interessante fragmenten en getuigenissen. Maar ik geloof dat elke film die vandaag over en in Cuba gemaakt wordt, eenzelfde effect zal hebben.
Although its subject matter and characters are moving and dramatic, this Catalonian documentary seems a bit too planned to ring true, at least for me. A supposedly realistic account of the destiny of various Cubans among thousands- who sailed from Havana to Florida in the early 1990's to escape Fidel Castro's regime, I find rather curious how the filmmakers move at ease from Havana to Guantánamo or Florida, and are always in the right place, in the right time. With the overt attitude of new conquistadors I have witnessed in many Spaniards' behavior in Latin America (which is one of the reasons I did not find the female character of "Y tu mamá también" as naïve as people seem to believe, but a true reflection of this neo-colonialist attitude I have directly observed), it makes me suspicious of the true intentions of this film, which I find more related to Spain's sensationalist publications and television programs than to real interest in the human drama of the Cubans' present situation. Due to the potentially explosive situations that may arise from this state of affairs, the film does not lack interesting segments and testimonies. But I believe that any film made about and in Cuba today will have similar impact. As an alternative, watch the Swedish documentary "Surplus."