Elke keer als een schrijver uit Hollywood geen slim einde kan bedenken, besluit hij of zij de slechterik in een CIA-'agent' te veranderen, zodat hij het meisje kan krijgen en nog lang en gelukkig kan leven. In deze waardeloze, tijdverspilling-film wordt de dief weer onze man uit Langley. Natuurlijk spoort de CIA geen internationale (of binnenlandse) kunstdieven op, maar wat kan het schelen? We hebben een einde nodig, laten we die oude fabel gebruiken. Wie kan het wat schelen? Alleen de hersendoden zullen in staat zijn deze verschrikking tot het einde toe te volgen en de geheime identiteit van Bandares te achterhalen. Ook een verspilling voor fans van Meg Ryan, met of zonder botox. En de huilende chef-kok op het gazon draagt alleen maar bij aan deze miskleun van een film. Jammer voor de mensen die de kassaprijzen hebben betaald om hem te zien. Ik hoop dat de popcorn de prijs waard was.
Every time a Hollywood writer can't figure out a clever ending, he or she decides to turn the baddie into a CIA "agent" so he can get the girl and live happily ever after. In this trashy, waste-of-time flick, once again the thief becomes our man from Langley. Of course the CIA does not track international (or domestic) art thieves, but what the heck? We need an ending, let's use that old fable. Who will care? Only the brain dead will be able to watch this horror through to the end and learn the secret identity of Bandares. A waste also for fans of Meg Ryan, with or without Botox. And the weeping chef on the lawn only adds to this mish-mash of a film. Pity the people who paid box office prices to sit through it. Hope the popcorn was worth the price.