De recensie van Smoke Signals: ik vond de film (1) op geen enkele manier aangrijpend, en (2) voor mijn vermaak vermakelijk. Ik vond Smoke Signals nogal weinig inspirerend, er was een hoop hype, en niet veel substantie. De verhaallijn is onsamenhangend en het acteerwerk is ver beneden het gemiddelde, en helaas hebben de trieste optredens van de acteurs niets gedaan om de buitengewoon zwakke plot aan te zwengelen. Ik vond het verhaal van Sherman Alexej lusteloos, hij probeerde iets te bewijzen wat heel onduidelijk is. Ik weet niet zeker of dit een komedie was over twee tegenpolen (want er waren maar heel weinig humoristische momenten, en deze film was zeker niet zo'n zijsprong als de recensenten beweerden) of dat het een drama was over een man die erachter komt wie zijn vader in werkelijkheid is. Er worden te veel thema's aangestipt, waardoor de kijker verward en ongeïnteresseerd achterblijft. Helaas was deze film vanwege het slechte scenario en de ongeschoolde acteurs helemaal niet ontroerend of meeslepend. Er werd geen enkele emotie opgeroepen, behalve minachting voor iedereen die bij het maken van deze film betrokken was. Bovendien klinken de indiaanse accenten ongelooflijk bizar en lijken ze op een vreemde mengeling van Iers, Indiaas (uit India) en Amerikaans-Engelse dialecten. Door de onsamenhangende manier waarop de scènes in elkaar overliepen, leken veel scènes gehaast en gekunsteld. De enigszins interessante dynamiek en het contrast tussen Victor en Thomas leken zich net op tijd op te lossen voor het einde van de film. Ook Thomas' fascinatie en waardering voor Victors vader (als de vader die hij nooit heeft gehad) wordt door geen van beide personages besproken. Omgekeerd voelt de relatie tussen Suzy en Victors vader volkomen ongeloofwaardig en lijkt alleen maar te werken als een middel om Victor beter te laten kennismaken met zijn vader, hoewel ik er nooit van overtuigd ben dat dat gebeurt. Vanwege de voortdurende gaten in de plot, of liever gezegd gebrek aan ontwikkeling, moet het publiek de hele film lang grote sprongen in de goede richting maken, maar dat levert nauwelijks iets op.
The Review of Smoke Signals: I did not find the film (1) poignant in any way or (2) entertaining for entertainments sake. I found Smoke Signals to be rather uninspiring, there was a lot of hype, and not a lot of substance. The storyline is disjointed and the acting is well below average and unfortunately, the sad performances from the actors did nothing to propel the extremely weak plot. I found Sherman Alexie's story to be lackluster, trying to prove a point which is quite unclear. I wasn't sure if this was a comedy about two opposites thrown together (because there were very few humorous moments, this film certainly was not the side-splitter that reviews boast it to be) or if it was a drama about a man discovering who his father really was. Too many themes are attempted to be covered, leaving the viewer confused and uninterested. Unfortunately, because of the poor script and unskilled actors, this film was not moving or compelling at all, no emotion was evoked, except disdain for everyone involved in the making of this film. Additionally, the Native American accents sound incredibly bizarre to me and resemble a strange mix of Irish, Indian (from India) and American English dialects. In addition to the film's disjointed feel, many scenes felt rushed and contrived. The somewhat interesting dynamic and contrast between Victor and Thomas seemed to resolve itself just in time for the end of the film. Also, Thomas' fascination and appreciation for Victor's father, (as the father he never had) is hardly explored or discussed by either character. Conversely, the relationship between Suzy and Victor's father feels completely unbelievable and seems to work only as a means for Victor to better know his father, although I am never convinced that happens. Because of consistent plot holes, or rather underdevelopments, the audience must take great leaps of faith throughout the entire film, hardly any of which pay off.