Robert Harris' bestseller _Enigma_ uit 1995 was een onderhoudende romantische thriller die licht wierp op de onvermoede heldhaftigheid van de cryptoanalisten uit de Tweede Wereldoorlog van het Britse codebrekershoofdkwartier in Bletchley Park. Harris slaagde erin personages te creëren uit meer dan één dimensie, mensen om wie je echt gaf en die in de plotlijn van zijn goed gedocumenteerde roman een werkelijkheid hadden die buiten hun functie viel.<br />Helaas schiet de film _Enigma_, zoals die is geschreven door Tom Stoppard en geregisseerd door de vakkundige Michael Apted, in de verste verte niet te vergelijken met deze prestatie. In de eerste plaats hangt een film als deze af van het charisma van de hoofdrolspeler, maar Dougray Scotts visie op Harris' kwetsbare maar briljante held Tom Jericho is merkwaardig. Zijn stugge, slaperige vertolking is ongetwijfeld een poging om de emotionele inzinking te beschrijven die Jericho ervaart na de ineenstorting van een tot mislukken gedoemde romance met Claire (Saffron Burrows), maar zijn sombere, geloken gezichtsuitdrukking wordt al snel irritant. Terwijl de film de spanning probeert op te voeren, blijft Scott in zichzelf gekeerd en afwezig, zodat scènes die nagelbijtend zouden moeten zijn <0xE2><0x80><0x93> zoals in het boek <0xE2><0x80><0x93> bijna onopgemerkt voorbijgaan. Wat er, ondanks de inzinking, dringend nodig is, is een Jericho met een beetje intensiteit. Kate Winslet, altijd een uitstekende actrice, verstaat de kleinere rol van de onopvallende maar levendige Hester beter, die Tom probeert te helpen het raadsel van Claire's verdwijning op te lossen. Jeremy Northam maakt intussen een prettige, gladde, slangachtige draai als de rechercheur van de geheime dienst die vermoedt dat Claire of zelfs Jericho een spion is. Verder maakt niemand veel indruk. De ondersteunende rollen zijn onderontwikkeld en de rol van Puck is van onderaf aan ontwikkeld.<br />Er is zo'n tekort aan gedachten opwekkende cerebrale thrillers dat het bijna verleidelijk is om 'Enigma' toe te juichen, alleen maar omdat het een poging is om de hersenen aan het werk te zetten in plaats van de gebruikelijke publiekslievende, maar geestdodende opwinding en opwinding te spuien. Maar dat kan nauwelijks een excuus zijn om een thriller te spuien die geheel gespeend is van opwinding, omdat hij vastzit in een vaak lompe dialoog waarin de personages geen enkele rol spelen. Het is niet zozeer dat we als normale mensen met elkaar omgaan, als wel dat we het grootste deel van de tijd bezig zijn het verhaal tot nu toe te spellen of de fijnere kneepjes van de cryptoanalyse uit te leggen ten behoeve van het publiek. Verscheidene belangrijke wendingen lijken zich eerder voor te doen in de dialoog dan dat ze daadwerkelijk worden weergegeven, en die neiging neemt toe naarmate de film naar zijn gehaaste, volgens sommigen verknoeide, climax toewerkt.<br />Helaas is het enige echte raadsel hoe zo'n sterke en meeslepende roman erin is geslaagd zo langdradig van pagina tot scherm te vertalen.
Robert Harris' 1995 bestseller "Enigma" was an engaging romantic thriller that shed light on the unsung heroism of the World War II cryptanalysts of the British codebreaking headquarters at Bletchley Park. Harris managed the trick of creating characters of more than one dimension who you actually cared about and who seemingly had a reality beyond their function in the plot line of his well-researched novel.<br /><br />Unfortunately, "Enigma" the movie, as scripted by Tom Stoppard and directed by the workmanlike Michael Apted, falls well short of a similar achievement. Primarily, a film like this stands or falls on the charisma of its leading man, but Dougray Scott's take on Harris' vulnerable but brilliant hero Tom Jericho is a curious one. His dour, drowsy performance is no doubt an attempt to capture the emotionally broken down state that Jericho finds himself in following the collapse of a doomed romance with Bletchley co-worker Claire (Saffron Burrows), but his doleful, heavy-lidded expression quickly becomes irritating. As the movie attempts to ratchet up the suspense, Scott remains withdrawn and spaced-out so that sequences that should be nail-biting - as in the novel - almost pass by unnoticed. What's desperately needed, breakdown notwithstanding, is a Jericho with a little intensity. Kate Winslet, always a watchable actress, fares rather better in the smaller role of the plain but spirited Hester, who attempts to help Tom solve the riddle of Claire's disappearance and of the stolen cryptograms found in her room. Jeremy Northam meanwhile offers an agreeably oily, snake-like turn as the Secret Service investigator who suspects that Claire or even Jericho may be a spy. No one else makes much of an impact. Supporting parts are low-powered and under-developed, particularly the pivotal character of Puck.<br /><br />There's such a dearth of thought-provoking cerebral movie thrillers that it is almost tempting to applaud "Enigma" simply for attempting to engage the brain rather than deliver the usual crowd-pleasing but mind-numbing thrills and spills. But that can hardly be an excuse for delivering a thriller entirely devoid of excitement, bogged down as it is with often clunky dialogue in which characters don't so much relate to each other like normal people, as spend most of the time spelling out the story so far or explaining the finer points of cryptanalysis for the evident benefit of the audience. Several key plot twists seem to occur in expository dialogue rather than being actually depicted, and this tendency increases as the film draws to its rushed, some would say botched, climax.<br /><br />Sadly, the only real enigma here is how such a strong and involving novel managed to translate so tediously from page to screen.