Een van de origineler en angstaanjagender horrorfilms uit het begin van de jaren negentig, 'Candyman' van Bernard Rose, een bewerking van het beroemde boek 'The Forbidden' van de schrijver Clive Barker, staat als een huis en is in feite een enge film.<br />Ik was nog maar een jaar of zes, zeven toen ik voor het eerst de angstaanjagende 'Bloody Mary'-legende hoorde, die leek op de 'Candyman'-legende. En ik weet zeker dat anderen ook verhalen hebben gehoord over krokodillen in het riool of de aarzelende beller van het alarmnummer. De 'Candyman' en de 'Bloody Mary'-legendes hebben inderdaad iets gemeen, namelijk dat als je hun namen een paar keer achter elkaar voor de spiegel 'x' roept, ze achter je verschijnen en je aan mootjes hakken. Als kind geloofde ik in die legenden, maar toen ik ouder werd, besefte ik dat het niet meer dan legenden zijn en dat je ze dus niet letterlijk moet nemen. Maar dat is het centrale dilemma bij 'Candyman' uit 1992: als je maar genoeg in iets gelooft, wordt fictie dan ook echt waar?<br />De Candyman (Tony Todd) heeft de verantwoordelijkheid opgeëist voor een reeks gruwelijke moorden in een bijzonder ruige nieuwbouwwijk in Chicago, en Helen Lyle (Virginia Madsen) wil de mythen graag in diskrediet brengen. Maar als zij valselijk wordt beschuldigd van diverse brute moorden, zou de Candyman dan uit zijn op wraak, omdat ze aan hem twijfelde? Ik ben niet bekend met het werk van Clive Barker, die duidelijk een van de meest getalenteerde schrijvers van de afgelopen twintig jaar is. Alleen deze film en 'Hellraiser' hebben mijn belangstelling weten te wekken, helaas. 'Candyman' is van begin tot eind een angstaanjagende ervaring, aangezien je er niet zeker van kunt zijn dat de spitsvondige spookachtige entiteit van de titel werkelijk in de fysieke wereld bestaat.<br /><br />10/10/10.
Undoubtedly one of the more original and frightening horror movies of the early 90s, Bernard Rose's "Candyman," an adaptation of famed author Clive Barker's "The Forbidden," stands well on its own as an effectively creepy film.<br /><br />I was only about six or seven when I first heard the terrifying "Bloody Mary" legend, which was similar to the Candyman legend. And I'm sure others have heard stories about alligators in the sewer or the hesitant 911 operator. Indeed, the "Candyman" and "Bloody Mary" legends do share some common ground, in that if you chant their names before a mirror "x" number of times, they'll appear behind you and hack you to pieces.<br /><br />I used to believe in these legends - when I was kid - but as I grew older, I realized that they're just legends and therefore aren't meant to be taken literally. But that's the central dilemma with 1992's "Candyman": If you believe in something enough, will that belief make fiction reality?<br /><br />The Candyman (Tony Todd) has claimed responsibility for a series of grisly slayings in a particularly rough Chicago housing project, and Helen Lyle (Virginia Madsen) is anxious to discredit the myths. But when she is falsely accused of several brutal murders, could the Candyman be out for revenge, because she doubted him?<br /><br />I'll admit upfront that I'm not familiar with the works of Clive Barker, who is clearly one of the most talented writers of the last 20 years. Only this film and "Hellraiser" have been able to capture my interest, unfortunately. "Candyman" is certainly a terrifying experience from start to finish, as you can't really be sure if the hook-handed spectral entity of the title actually exists in the physical world.<br /><br />10/10