John Mctierman en consorten hebben het woord 'Roofdier' op de kaart gezet. Ze hebben de ultieme jager/doder gecreëerd die het universum afschuimt op zoek naar een waardige prooi, en deze keer is het Arnold (Nederlands) met zijn bekwame militaire team. Deze film heeft genoeg tempo om actiefans een plezier te doen, maar creëert ook vakkundig spanning door de achtervolger in de schaduw te houden, zodat het roofdier het gevoel heeft dat hij altijd aanwezig is en alleen maar voorzichtig zijn prooi uitkiest. Stukje bij beetje wordt het ons stukje bij beetje onthuld, tot het in de klimatologische scène tot volle wasdom komt.<br />De casting van deze film is bijna perfect, met uitzondering van Shane Black, die een kleine rol aangeboden kreeg toen hij niet hoefde te regisseren. Arnold is de ultieme superheld. Hij is schijnbaar onoverwinnelijk en zijn aanmatigende zelfvertrouwen maakt zijn rol als leider natuurlijk. Zijn spieren, zijn zware austrische accent en zijn machtige naam hebben hem geholpen voor altijd de rollen van zichzelf op te eisen <0xE2><0x80><0x93> Conan, de Terminator en natuurlijk deze. Zonder Arnold in het vervolg zou het in vergelijking altijd verbleken. Voor de superheld op het witte doek was het noodzakelijk een tegenstander uit de ruimte te hebben. Alleen op die manier zou Arnold alles wat hij had moeten gebruiken om de indringer te verslaan. Dit is de wedstrijd <0xE2><0x80><0x93> op die manier willen de bioscoopbezoekers het zien <0xE2><0x80><0x93> de superheld van de wereld die ons probeert te redden van een bedreiging uit de ruimte. Hoewel dit doet denken aan de jaren veertig en vijftig, toen Hollywood munt sloeg uit de angst van de mensen voor een dreiging uit de ruimte, gaat deze film veel verder dan die B-films.<br />Zijn crack-eenheid bestaat uit een aantal van de meest buitenissige figuren die het actiegenre te bieden heeft. Daar heb je Jesse Ventura, de luidruchtige, aandacht zoekende ex-worstelaar. Zijn pistool zegt alles <0xE2><0x80><0x93> alles is te veel voor hem. Sonny Landham is de indiaan met een zesde zintuig. Het is deze bijdrage die bijdraagt aan de spanning van de film <0xE2><0x80><0x93> hij voelt de Predator en beseft al snel dat het team het moet opnemen tegen iets wat sterker is dan zij. Dat brengt de anderen van hun stuk, want Billy is altijd de kalmste en kan zich toegang verschaffen tot de vijand, waardoor zijn team in het voordeel is. En dan is er natuurlijk nog de doorgewinterde filmprofessional, Carl Weathers. Hij is altijd in topconditie en dat, samen met zijn soepelheid, is ideaal voor zijn rol als de ex-agent die in de loopgraven een das- en kraagagent wordt <0xE2><0x80><0x93> een baan die andere waarden vereist en waarvoor hij nu de mannen gebruikt waarmee hij in de loopgraven heeft gezwoegd. Deze groepering van zulke sterke persoonlijkheden moet een zeer competitieve sfeer hebben geschapen die tot betere prestaties zou hebben geleid. Ondanks dit feit moet John Mctierman een groot evenwichtskunstenaar zijn geweest.<br />' Zijn bijdrage aan de film was niet alleen die van de hoofdpersonen, hij stelde ook Stan Winston voor nadat de eerste Predator-creatie door John Mctierman bruusk was afgewezen. Zijn creatie belichaamt alles wat je je maar kunt voorstellen dat een buitenaards roofdier zou kunnen hebben. Het heeft raketten, speren, klauwen als klauwen, camouflage, infrarood-ogen en kan zich behendig in elke omgeving bewegen. Het is vooral opvallend hoe het roofdier eruitziet. Het is de personificatie van onze nachtmerries. Onze angsten hebben de neiging onze monsters te overdrijven en ze zijn begiftigd met onnatuurlijk lange klauwen, felle, kwaadaardige ogen, buitensporig lange kaken met ongewoon lange tanden, en ze zijn enorm groot en sterk. Dit is het resultaat van Stans buitenaardse roofdier-creatie. Hij is ongetwijfeld de man die het beste in staat is om die monsters te creëren die ons's nachts achtervolgen.<br />Hoewel er scènes zijn die je doen denken aan de slasherfilms van de jaren zeventig, wordt het nooit voor de lol gedaan. Deze scènes laten ons zien hoe dodelijk het roofdier is en hoe het snel kan aanvallen en verdwijnen zonder een spoor achter te laten. Het feit dat hoogopgeleide teamleden op deze manier worden gedood, geeft de rest het gevoel dat ze kwetsbaar zijn, tot op het punt dat ze breken. In tegenstelling tot deze slasherfilms is het acteerwerk beter, nee <0xE2><0x80><0x93> je bent hulpeloos en deze scènes passen in het verhaal en zijn niet het excuus ervoor.<br />De klimatologische ontmoeting is fantastisch. Dutch gebruikt al zijn vermogens om het roofdier te verslaan, maar wanneer hij tegenover zijn einde staat, beschouwt het roofdier hem als een tegenstander die het waard is om ongewapend tegenover te staan. Het had een prooi gevonden die, door het aan te gaan in een ongewapend, puur gevecht, zichzelf zou bewijzen als de ware krijger. De drang om de ultieme krijger te zijn, is het tenietdoen, omdat het Dutch de kans geeft het in een val te lokken.<br />Ook de krachtige militaire soundtrack is de moeite van het vermelden waard, omdat die de toon zet voor een ontmoeting tussen twee grote machten waarvan de ene zal standhouden en de andere zal vallen.<br /><br />
John Mctierman and company have laid claim to the word 'Predator'. They have created the ultimate hunter/killer roaming the universe looking for worthy prey and this time it's Arnold (Dutch), and his able military team. This movie is fast paced enough to please action fans but also skillfully creates suspense by keeping their stalker in the shadows so that the predator feels ever present and is just cautiously eyeing and selecting it's prey. Bit by bit it is revealed to us until it's full horror is unleashed in the climatic scene.<br /><br />The casting of this movie is near perfection, except for Shane Black who was offered a bit part when he was not needed for screenwriting duties. Arnold is the ultimate screen superhero. He is seemingly invincible and his overbearing confidence makes his casting as a leader natural. His muscles, thick austrian accent and powerful name have helped him permanently claim roles as his own - Conan, the Terminator and of course this one. Without Arnold in the sequel, it was always going to pale in comparison. For the screen superhero it was obligatory to have an adversary from outer space. Only in this way was Arnold going to have to use all that he had to overcome the invader. This is the match - up that moviegoers will want to see - the world's superhero trying to save us from a threat from outer space. Although this sounds reminiscent of the 40's and 50's when Hollywood capitalized on people's fears of a threat from outer space, this movie far transcends those B grade movies.<br /><br />His crack unit is composed of some of the most outlandish characters the action genre has to offer. There is Jesse Ventura, the loud and attention seeking ex - professional wrestler. His gun says it all - everything is over the top with him. Sonny Landham is the indian with a sixth sense. It is this contribution that adds to the movie's suspense - he senses the Predator and quickly comes to realize that the team is up against something stronger than them. This unnerves the others since Billy is always the calmest and is able to access the enemy and give his team the advantage. Then there is of course the seasoned screen professional, Carl Weathers. He is always in top physical condition and this along with his smoothness, is ideal for his role as the ex - ops boy who becomes a collar and tie agent - a job that requires different values and he now uses the men he used slog in the trenches with. This grouping together of such strong personalities must have created a very competitive atmosphere which would have translated into better performances. Notwithstanding this fact John Mctierman must have had a big balancing act on his hands.<br /><br />Arnold's contribution to the movie was not just that of the leading character, he also recommended Stan Winston after the first Predator creation was curtly rejected by John Mctierman. His creation embodies all one could imagine that the alien predator could have. It has missiles, spears, blades as talons, camouflage, infra - red eyesight and can deftly move within any environment. Of particular note is how the predator looks. It is the personification of our nightmares. Our fears tend to exaggerate our monsters and they are endowed with unnaturally long claws, glaring evil eyes, excessive mandibles ending with unusually long teeth and they are of immense size and strength. This is spawned by Stan in his alien predator creation. Undoubtably he is the man best able to create these monsters that haunt us at night.<br /><br />Although there are scenes that remind you of the 70's slasher flicks, it is never done for the sake of it. These scenes show us how deadly the predator is and how it can swiftly attack and disappear without trace. The fact that highly trained team members are being killed in this way makes the rest feel vulnerable to the point of cracking. Unlike these slasher films the acting is better, no - one is helpless and these scenes fit into the story and are not the excuse for it.<br /><br />The climatic encounter is fantastic. Dutch uses all his capabilities to overcome the predator, but when facing his end the predator sizes him up as an opponent worthy enough to face unarmed. It had found a prey that by facing in unarmed, pure combat, it would prove itself as the true warrior. It's drive to be the ultimate warrior is it's undoing since it affords Dutch the opportunity to lead it to a trap.<br /><br />Also worthy of mention is the powerful military soundtrack thus setting the tone for a meeting of two great forces where one will stand and one will fall.<br /><br />