Privé-detective Rigby Reardon (een schitterende rol van Steve Martin) wordt door de verleidelijke Juliet Forrest (door Rachel Ward schitterend tot zwoele perfectie geperfectioneerd) in de arm genomen om de moord op haar vader, een wetenschapper, te onderzoeken. Natuurlijk komt Reardon al snel tot zijn nek in allerlei moeilijkheden te zitten als hij probeert te achterhalen wat er werkelijk met Julies vader is gebeurd. Directeur Carl Reiner vertelt het verrukkelijke verhaal van de koude grond in een gestaag tempo, geeft een nauwkeurige weergave van het tijdperk van de 40's (de sets en de kostuums verdienen een speciale vermelding) en toont een oprechte genegenheid voor vintage 40's noir. Het is echt een genoegen om Martin te zien interacteren met sterren uit het verleden als Humphrey Bogart, James Cagney (in een bijzonder hilarische scène waarin Martin zich verkleedt als Cagney's moeder, zodat hij in de gevangenis met Cagney kan praten!), Ingrid Bergman, Veronica Lake, Ava Gardner, Charles Laughton, Ray Milland, Alan Ladd, Cary Grant, Barbara Stanwyck, Joan Crawford en zelfs Vincent Price; de montage is naadloos en de grappen zijn vrolijk en geestig. Martin speelt zijn rol met groot aplomb; hij krijgt veel steun van Ward, Reni Santoni als fanatieke politiecommandant Carlos Rodriguez en Reiner als de snode nazi-schurk Field Marshall Von Kluck. Het hardgekookte verhaal kabbelt voort met een heleboel scherpe oneliners en de film kan bogen op een goed gevoel voor het belachelijke ('Ik vind het prachtig hoe Ward met haar tanden steeds weer kogels uit Martins huid verwijdert!'). Michael Chapmans schitterende, stemmingvolle zwart-witfilm is een perfecte weergave van die kenmerkende rokerige film noir-stijl. Ook Miklos Rozsa's meeslepende, melodramatische score doet het goed. Een heel grappige en leuke, unieke komedie.
Rugged private detective Rigby Reardon (a splendidly deadpan performance by Steve Martin) is hired by the enticing Juliet Forrest (marvelously essayed to sultry perfection by Rachel Ward) to investigate the murder of her scientist father. Of course, Reardon soon finds himself neck deep in all kinds of trouble as he tries to find out what really happened to Julie's dad. Director Carl Reiner tells the delightfully off the wall story at a constant fast pace, delivers a meticulous recreation of the 40's era (special kudos are in order for the sets and costumes), and shows a genuine affection for vintage 40's noir. It's a real treat to watch Martin interact with such past stars as Humphrey Bogart, James Cagney (in an especially hilarious scene in which Martin dresses up in drag as Cagney's mother so he can talk to Cagney in jail!), Ingrid Bergman, Veronica Lake, Ava Gardner, Charles Laughton, Ray Milland, Alan Ladd, Cary Grant, Barbara Stanwyck, Joan Crawford, and even Vincent Price; the editing is seamless and the jokes are bright and witty. Martin plays his role with great aplomb; he receives fine support from Ward, Reni Santoni as zealous police chief Carlos Rodriguez, and Reiner as nefarious Nazi villain Field Marshall Von Kluck. Martin's hard-boiled narration crackles with a lot of choice sharp one-liners and the movie boasts a nice sense of the ridiculous (I love the way Ward keeps removing bullets from Martin's hide with her teeth!). Michael Chapman's gorgeous, moody black and white cinematography perfectly captures that distinctive smoky film noir style. Miklos Rozsa's sweeping, melodramatic score likewise does the trick. A very funny and enjoyable one-of-a-kind comedy hoot.