Ik ging naar The Darjeeling Limited met redelijk hoge verwachtingen omdat ik van Andersons eerdere films had genoten en omdat mijn familie oorspronkelijk uit Gujerat kwam (niet ver van de locaties van de film in Rajasthan). Ik vond de film echter grotendeels lomp, moeizaam en ongevoelig. Het is het soort film waar Amerikanen die nog nooit in India zijn geweest van kunnen genieten, maar voor iedereen die van het land houdt en het kent is het een heel andere zaak.<br />Het is moeilijk sympathie op te brengen voor de personages <0xE2><0x80><0x93> het zijn eerder een reeks eigenaardigheden dan echte mensen (al draagt Jason Schwartzman geen schoenen, om de een of andere ondoorgrondelijke reden). Het is in het bijzonder niet zo geweldig om saaie, onsympathieke Amerikanen naar India te zien gaan om 'iets te vinden' De film is in feite niets meer dan een kleurrijke achtergrond. Anderson geeft er duidelijk zo weinig om dat een scène die zich zou afspelen in de uitlopers van de Himalaya, duidelijk in Rajasthan is opgenomen. Voor degenen onder u die er niet geweest zijn, zijn de uitlopers van de Himalaya ongeveer even verschillend van Rajasthan als Montana van New York. Ze zijn een wereld op zich.<br />De film is doorspekt met een aantal van de ergste metaforen die ik in een zogenaamd 'intelligent' film heb gezien. Als de drie broers eindelijk de ware betekenis van het leven ontdekken, laten ze letterlijk hun bagage achter <0xE2><0x80><0x93> ze gooien hem op het perron! Ik heb nog nooit zoiets zwaars gezien.<br />Deze film is culturele toe-eigening van de ergste soort.
I went to The Darjeeling Limited with reasonably high expectations having enjoyed Anderson's earlier films and given that my family were originally from Gujerat (not far from the film's locations in Rajasthan). However, I found it to be largely crass, laboured and insensitive. It's the kind of film that Americans who have never been to India might enjoy, but for anyone who loves and knows the country it's quite another matter.<br /><br />It's hard to warm to any of the characters - they are a series of quirks rather than real people (eg Jason Schwartzman doesn't wear shoes, for some unfathomable reason). In particular, it's not so great to watch bland, unlikeable Americans going to India to 'find' themselves when the film is so uninterested itself in India. Here it is nothing more than a colourful backdrop. Anderson clearly cares for it so little that a scene supposedly taking place in the foothills of the Himalayas was clearly shot in Rajasthan. For those of you who haven't been, the foothills are about as dissimilar from Rajasthan as Montana is from New York. They are a world apart.<br /><br />The film is laden down with some of the worst metaphors that I have seen in a supposedly 'intelligent' film. When the three brothers finally discover the real meaning of life, they literally abandon their baggage - they dump it on the station platform! It's a long time since I've seen something as laboured as this.<br /><br />This film is cultural appropriation of the worst sort.