De Curse of The Vampires is een direct vervolg op de al even meeslepende The Blood Drinkers van wijlen regisseur Gerardo de Leon, die in 1964 in première ging. De film werd in het Engels ingesproken en in 1971 door Hemisphere Pictures uitgebracht als een dubbelganger van Eddie Romero's Beast of Blood, en leek in de ogen van de wereld op elke andere goedkope drive-in-onzin. Maar De Leon was, samen met Romero (de Blood Island-trilogie, The Walls of Hell), een klassiek opgeleide filmmaker, en hij staat bekend als een Filippijnse National Artist, en dus heeft alles wat hij doet een doel, van de meesterlijke montage, de compositie en de belichting tot de bloedzuigers. Als gevolg daarvan is The Curse Of The Vampires niet zomaar een wegwerpprogrammeur met bloedzuigers, maar een serieuze horrorfilm met een diepe culturele resonantie.<br />Een ander verband met The Blood Drinkers is Amalia Fuentes, die onder haar echte naam Amalia Muhlach ook The Curse Son produceerde voor haar eigen productiebedrijf. Amalia was een van de beroemdste Filippijnse actrices van de jaren zestig, een gemengde Spaanse of'mestizo' De film is gebaseerd op de gelijknamige roman uit 1953 van de Spaanse schrijfster en actrice Maria Callas, die de rol van de heldin Leonore speelt, een tragische figuur in het hart van de ten ondergang gedoemde familie Escudero, die berucht is om haar vampirisme en nog veel meer. De Spaanse kolonie was tot aan het eind van de negentiende eeuw een sterk land, met een feodale adel die zijn trouw meer aan Madrid dan aan Manilla te danken had. Het is geen toeval dat de film zich afspeelt in de negentiende eeuw, in een Spaans landhuis vol rafels van een wegkwijnende koloniale aanwezigheid. Leonores moeder wordt gespeeld door Mary Walter, een populaire halfbloed-actrice uit de Filippijnen. Het is een stil tijdperk: de zeer Spaans ogende Eddie Garcia speelt de zwakke en corrupte broer Eduardo, een klassieke schurk uit de Tagalog-films, die een minder karikaturale en veel meer gelaagde versie van het pure kwaad speelt. De andere blijvende erfenis van het Spaanse tijdperk is het openlijke katholicisme, dat net als in veel van de voormalige Spaanse koloniën is gemuteerd tot een vreemde hybride van plaatselijke volksovertuigingen met zijn eigen unieke Filippijnse iconografie. In deze context wordt _De vloek van de vampieren_ een diepkatholiek moralistisch spel van goed versus kwaad, gecombineerd met een weeïg Filippijns gevoel van liefde die alles overwint. De film begint met Leonore in de armen van Daniel (Romeo Vasquez), een oprechte jongen uit de stad die haar belooft dat hij van haar zal houden, zelfs vanuit het graf. Haar vader, don Enrique Escudero (Johnny Monteiro) weigert toestemming voor een huwelijk vanwege de familievloek <0xE2><0x80><0x93> vampirisme wordt, net als waanzin, door bloed gedragen, en hij heeft de vloek onbewust in leven gehouden door zijn vampiervrouw Dona (Mary Walter) in de kelder op te sluiten. Elke nacht wordt ze wakker in haar doodskist, en haar inmiddels dierlijke kreten smeken om bloed. Don Enrique is gedwongen haar met de zweep te onderwerpen, maar kan haar niet loslaten omdat de familie zo geïsoleerd is geraakt dat het bijna incest is. De moeder ontsnapt uiteindelijk uit de kelder, gevangen in een prachtig uitgevoerde foto van de voormalige matriarch, nu een woest beest, met een rood getinte voorgrond en haar streng uitziende portret op de achtergrond. Eduardo laat zich gewillig in een vampier veranderen door de liefdevolle omhelzing van zijn moeder, en wanneer zijn vader onder tragische omstandigheden overlijdt, neemt hij de vaderlijke rol van feodale heer over. Zijn aderen stromen nu over van het kwaad en hij begeert zowel zijn zus als Daniels zus Christina (Rosario del Pilar), voor wie hij een aristocratisch roofdier wordt en totale dienstbaarheid eist van zijn nieuwe vampierbruid ('Jij bent mijn heer, ik ben je slavin,' zegt Christina heel veelzeggend tijdens haar korte huwelijksreis). <br />Leonore aanvaardt haar lot om de familievloek te volgen, maar Daniël staat dat niet toe en herhaalt zijn eed om haar te beschermen, in dit leven en het leven erna. De hele film is doordrenkt van droefheid en verlies, en eindigt met niet alleen een meute boze dorpelingen, maar ook met een complete katholieke optocht, die allemaal met fakkels zwaaien en bidden tot opzichtige standbeelden van Mama Mary. De Filippijnse gotiek was een relatief klein en kort bestaand genre, maar De Leon heeft het zich zeker eigen gemaakt.<br />Zijn voorganger, The Blood Drinkers, werd met heel weinig geld gefilmd in voornamelijk zwart-wit met voor het dramatische effect gekleurde scènes. Curse Lake wordt in kleur gefilmd en verliest iets van de esthetische charme van The Blood Drinkers. De Leon heeft de neiging overboord te gaan met studioeffecten, zoals een Mario Bava die schuimt aan de mond, waarbij hele scènes in verzadigde rode en blauwe gels baden. Het is nauwelijks subtiel te noemen, maar het effect is op zijn zachtst gezegd griezelig en claustrofobisch, zelfs in de rijkelijk verlichte jungle en de buitenlucht van een begraafplaats. Vreemd zonder bedoeling en zonder een spoortje kitsch, dit is, samen met The Blood Drinkers, ongetwijfeld een van de beste momenten van de Filippijnse horror.
Curse Of The Vampires is a direct follow-up to the late director Gerardo de Leon's equally compelling 1964 The Blood Drinkers. Dubbed into English and released by Hemisphere Pictures in 1971 as the bottom of a double bill with his frequent collaborator Eddie Romero's Beast Of Blood, it looked to the world like any other low budget drive-in nonsense. But de Leon, along with Romero (the Blood Island trilogy, The Walls Of Hell), was a classically trained filmmaker and is enshrined as a Philippines National Artist, and thus everything he does is with purpose, from the masterful framing, composition, lighting As a result, Curse Of The Vampires is not just a throwaway B-programmer with bloodsuckers but a serious horror film with deep cultural resonances.<br /><br />A further link to The Blood Drinkers is Amalia Fuentes, who also produced Curse under her real name Amalia Muhlach for her own production company. Amalia was one of the most famous Philippine actresses of the Sixties, a mixed Spanish or "mestizo" beauty who plays the heroine Leonore, a tragic figure at the center of the doomed Escudero family riddled with vampirism and more. As a Spanish colony until the late 1800s, the country's Hispanic legacy is still strong, leaving behind a feudal nobility who owed its allegiances more to Madrid than Manila. It's no accident the film is set in the 1800s, in a Spanish mansion filled with the frayed trappings of a fading and failing colonial presence. Leonore's mother is played by Mary Walter, a popular mestizo actress from the Philippines' silent era; the very Spanish-looking Eddie Garcia plays the weak and corrupt brother Eduardo, a classic villain of Tagalog movies here playing a less cartoonish and much more multi-layered version of pure evil. The other enduring legacy of the Spanish era is its overt Catholicism, which, as in many of Spain's former colonies, has mutated into a strange hybrid of local folk beliefs with its own uniquely Filipino iconography. In this context, Curse Of The Vampires becomes a deeply Catholic morality play of good versus evil, combined with a cloying Filipino sentiment of love conquering all.<br /><br />The film opens with Leonore in the arms of Daniel (Romeo Vasquez), a pure-hearted local lad who promises her to love her even from beyond the grave. Her father Don Enrique Escudero (Johnny Monteiro) denies permission for them to marry due to the family curse - vampirism, like madness, is borne by blood, and he has unwittingly kept the curse alive by keeping his vampire wife Dona (Mary Walter) locked in the basement. Every night she wakes up in her coffin, her now-animalistic screams pleading for blood. Don Enrique is forced to whip her into submission but can't let go  the family has become insular to the point of incestuous. The mother finally escapes from the basement, captured in a beautifully executed shot of the former matriarch, now a savage beast, tinted red in the foreground while her stern-looking portrait looms in the background. Eduardo willingly allows himself to be turned into a vampire by his mother's loving embrace, and when his father dies in tragic circumstances, he assumes the paternal role of feudal lord. His veins now coursing with evil, he covets both his sister and Daniel's sister Christina (Rosario del Pilar), to whom he becomes an aristocratic predator, demanding total servitude from his new vampiric bride ("You are my lord, I am your slave," Christina says most tellingly on her short-lived honeymoon).<br /><br />Leonore accepts her fate to follow the family curse, yet Daniel won't allow her and reiterates his oath to protect her, in this life and the life after. The entire film is tinged with sadness and loss, and ends with not just a mob of angry villagers, but an entire Catholic parade, all brandishing torches while praying to gaudy statues of Mama Mary. Filipino Gothic was a relatively small and short-lived genre, but de Leon certainly made it his own.<br /><br />Its predecessor The Blood Drinkers was filmed with very little money in mostly black and white with tinted scenes for dramatic effect. Curse is filmed in color and loses some of The Blood Drinkers' aesthetic charms. De Leon does have a tendency to go overboard with in-studio lighting effects like a foaming-at-the-mouth Mario Bava, bathing entire scenes in saturated red and blue gels. It's hardly subtle, but the effect is eerie and claustrophobic to say the least, even in the elaborately-lit jungle and cemetery exteriors. Weird without intent and without a trace of kitsch, this is, along with The Blood Drinkers, undoubtedly one of Filipino horror's finest moments.