Niet alleen was dit NIET oorspronkelijk een roman van Miss Marple, het is ook bevolkt met de meest onsympathieke groep personages uit de geschiedenis van de miscasting. Er zijn hier nauwelijks personages waar we ook maar een greintje sympathie voor kunnen opbrengen, en de enige die enige sympathie opwekken worden snel geëlimineerd of bezoedeld, in de nieuwe traditie van de huidige Christie-adaptors. Er waren een paar geïnspireerde rollen: Jane Seymour als de onfortuinlijke, spijkerharde matriarch; Alison Steadman als Kirsten, de trouwe dienstmeid (ja, Shirley Valentines vriendin speelt nu een Zweedse dienstmeid van middelbare leeftijd!) en popster Lisa Stansfield als Mary, de enige sympathieke nakomeling. Alleen zij geeft haar rol iets plechtstatigs; de andere personages (vooral de vrouwelijke nakomelingen) zijn duidelijk voor hun rol getraind door naar waardeloze Amerikaanse reality-tv te kijken. Ik had vooral een hekel aan Hester, een zeurderige vaderskindje dat een affaire blijkt te hebben gehad met de man van zus Mary <0xE2><0x80><0x93> en het nog steeds voor elkaar krijgt om hem als de slechterik te behandelen, alsof er niet twee mannen voor nodig waren om die tango te dansen. Vader Leo is een mummelende, papby-pam-achtige idioot zonder ruggengraat die zich er niet eens toe kan zetten om naast zijn verloofde te gaan staan en zijn geloof te tonen als zij aan het twijfelen wordt gebracht. (Oeps, dat was een spoiler. Nou ja, er valt niet veel te spoilen.) Al met al zijn alleen Steadman en Stansfield (en, in eerste instantie, Seymour) de moeite waard om naar te kijken. De rest is waardeloos, en jammer genoeg stort het verhaal in. Maak je daar maar geen zorgen over <0xE2><0x80><0x93> lees in plaats daarvan het boek.
Not only was this NOT originally a Miss Marple novel, it's populated with the most unsympathetic bunch of characters in the history of miscasting. There are scarcely any characters here that we can bring ourselves to care one whit about, and the only ones that elicit any sympathy are soon eliminated or defiled, in the new tradition of the current Christie "adaptors." There were some inspired bits of casting: Jane Seymour as the ill-fated, hard-as-nails matriarch; Alison Steadman as Kirsten, the faithful maid (Yes, Shirley Valentine's gal-pal is now playing a middle-aged Swedish maid!), and pop star Lisa Stansfield as Mary, the ONLY sympathetic offspring. She alone gives her role any gravitas at all; the other characters (particularly the female offspring) have clearly trained for their roles by watching crappy American reality TV shows. I particularly disliked Hester, a whiny daddy's girl who's revealed to have had a fling with sister Mary's husband--and still manages to treat HIM like the bad guy, as if it didn't take TWO to dance that tango. Father Leo is a fumbly, mumbly, mamby-pamby idiot with no spine who can't even bring himself to stand by his fiancé and show faith when doubt is cast on her. (Whoops, that was a spoiler. Oh well, there ain't much to spoil.) All in all, only Steadman and Stansfield (and, initially, Seymour) are worth watching. The rest fail miserably, and unfortunately, cause the story to collapse. Don't bother with this--read the book instead.