Het is triest dat critici het punt bereiken waarop de naam van de regisseur automatisch een positieve recensie garandeert. Hij mag dan een genie zijn of zijn geweest, de laatste 2 films zijn naar alle maatstaven armzalig. Ook hier weer een film die, ondanks de aantrekkingskracht van Cruise, geen enkele samenhang, gevoeligheid, visie of logica bezit. Er is geen'minderwaardigheidsgevoel'. Er is eerder een echo. Er is geen sympathiek personage, alleen een wereld die geen enkele verzachtende omstandigheid kent. Het verhaal mag dan goed zijn, het verhaal is totaal niet boeiend. Waarom is Spielberg zo gefascineerd door het verlies van kinderen? Hoe rechtvaardig je motivaties voor een periode van 6 jaar? Waarom moeten de plotlijnen doorzichtig zijn? Waarom sleept de film zich voort? Kijk ernaar zonder de gedachte dat het gedaan is door dezelfde man die ons Jaws, ET, Indie et cetera heeft gegeven. Zelfs de beste regisseurs komen vaak niet verder, Kubrick bijvoorbeeld.
It is sad when critics reach the point where the name of the director automatically insures a positive review. Genius that he is or was, the last 2 films are by any standard poor. Here again despite the appeal of Cruise, is a movie that lacks any cohesion, sensitivity, vision, or logic. There is no "minority report". Rather there is an echo. There is no sympathetic character, only a world devoid of any redeeming characteristics. Craft maybe high but the story is totally lacking. Why is Spielberg so fascinated by the loss of children? How do you justify motivations covering 6 years? Why do the plots have to be transparent? Why does the movie drag on? Watch it without the thought that this was done by the same man who gave us Jaws, ET, Indie etc. Even the best directors often run dry, Kubrick for one. Here is another.