Sommige verklaringen kunnen worden beschouwd als spoilers.<br />Ik heb 'Inland Empire' op het AFI-festival gezien en ik vind het gewoon fenomenaal. Ik heb geen idee waar het over gaat en op dit moment doet het er ook niet toe. Ik heb zelfs mijn best gedaan om het niet te analyseren en er alleen maar naar te kijken en van de rit te genieten. En het was een geweldige rit.<br />Ik was bang voor wat er met het nieuwe medium zou gaan gebeuren, maar David Lynch is er echt in geslaagd om een of andere prachtige Huiselijk Geweld-film te maken. Ik was onder de indruk. De beschrijving van Huiselijk Geweld die hij gaf bij de vertoning van Blue Velvet ter gelegenheid van het twintigjarig bestaan was, zoals blijkt, accuraat: 'Het ziet er verschrikkelijk uit... maar het ziet er prachtig verschrikkelijk uit.' Het zag er zo interessant uit en het was zo perfect voor de film dat ik er toch niet door werd afgeleid. Ik liet de ervaring van het kijken ernaar achter met het gevoel dat het niet op een andere manier had kunnen worden gedaan. En hoewel ik moet toegeven dat ik het uiterlijk van een film met David Lynch nog steeds zal missen, vond ik dat er niets aan ontbrak.<br />Het acteren! Wauw! Ik ben bijna sprakeloos over Laura Derns optreden in het bijzonder, maar we moeten verschillende mensen de eer geven die ze verdienen. We moeten niet vergeten dat geen van de acteurs enig idee had van het doel en de betekenis van Mulholland Dr. En toch slaagden Laura Dern, Grace Zabriskie, Justin Theroux, Harry Dean Stanton, Julia Ormond en een paar Polen die ik niet ken erin om zulke interessante, dynamische en subtiele voorstellingen te geven. Vooral Dern was als een kameleon. Ze ging zo vaak van de ene emotie naar de andere, terwijl ze alle nuances in de werkelijkheid in de hand hield. Het vermogen van meneer Lynch om de perfecte voorstelling te creëren, blijft me verbazen. Dat vermogen komt tot uiting in scènes uit zijn werk die zo goed lopen met acteurs die niet bekend zijn en die ook niet uitzonderlijk blijken te zijn. Dat was hier ook een beetje het geval, maar de schijnwerpers waren eigenlijk gericht op acteurs die hun vak heel goed kennen. Het Inland Empire was onmiskenbaar Lynch, maar het was veel expressionistischer dan alles wat we tot nu toe hebben gezien. Hierbij vergeleken was 'Verloren snelweg' een komedie. Met dat en 'Mulholland Dr.' weet je tenminste een beetje waar je moet beginnen. 'Inland Empire' geeft je dat niet. Het is langer en heeft meer invalshoeken en staat je niet toe om te zeggen: 'Oké, laten we hier beginnen en dan naar buiten werken.' Ik ben er trouwens niet van overtuigd dat er iets te halen valt. Nou ja, dat is niet waar. Er is wel iets, maar ik denk dat het iets is dat uiteindelijk zal instorten. Zoals hoe verder je een straat in loopt om de winkels te zien, hoe dichter de mist om je heen wordt. Ik zeg dit niet alleen omdat ik de chaos van de film heb meegemaakt, maar ook vanwege het proces dat hij heeft doorgemaakt. Ik twijfel er niet aan dat alles wat je ziet zijn plaats heeft op dezelfde quilt, maar waarom was 'Rabbits' daar? Dit was een eigen project. Een op zichzelf staand project. En toch werden dezelfde voorstellingen gebruikt in 'Inland Empire'. Maar we zagen ook nieuwe camerastandpunten die we niet eerder hadden gezien. Waren ze gelijktijdig gefilmd met de beelden die oorspronkelijk in 'Rabbits' waren vertoond omdat hij het al die tijd uit die wereld had zien komen, of waren ze onlangs gefilmd om het aan 'Inland Empire' te koppelen? Ook de toespelingen op 'Axxon N.' waren een verrassing. Dat is ook een op zichzelf staande (hoewel niet geproduceerde) serie die al een hele tijd volledig is geschreven. Waarom zouden we daar hier op ingaan, vooral als de mensen niet naar de serie kunnen verwijzen? Wie weet? We kunnen ook de verbanden in twijfel trekken omdat David Lynch zei dat hij een heleboel ideeën apart en toevallig kreeg en pas nadat het was begonnen begreep waarom zijn hersenen hem die ideeën gaven. Dat wil niet zeggen dat er geen gemeenschappelijke draad is. Hij is geen gewone filmmaker en ik geloof beslist niet dat hij alleen maar zinloze dingen zou doen om er raar uit te zien, hoewel veel mensen dat snel geloven - tenslotte hebben menige filmbezoeker zijn aandachtsspanne en zijn geestelijke groeicapaciteit in de baarmoeder achtergelaten. Maar vanwege de verandering in medium zal ik mezelf de vrijheid gunnen om te spelen met het idee dat het misschien niet alleen maar een puzzel is die in elkaar gezet moet worden. Dat de intriges gebouwd zijn rond onderbewuste verbanden. Als een schilderij van Miro misschien. De gemeenschappelijke thema's en gemeenschappelijke stemmingen en de gemeenschappelijke chaos van de verschillende draden die aan bod komen, kunnen net zo goed deel uitmaken van het doel van de film als de feitelijke plotelementen. Hoe dan ook, het zal geweldig zijn om hem een paar keer in de bioscoop te zien. Alle drie de uren. Want er zullen heel wat bezichtigingen en gesprekken in koffieshops aan te pas komen om ook maar een greintje greep te krijgen op de essentie van dit stuk. En dan kunnen we misschien zien of hij zich nog meer blootgeeft dan de uitzonderlijke film die hij lijkt te zijn.
*Some statements may be viewed as containing spoilers.*<br /><br />I saw "Inland Empire" at the AFI Festival and feel it is simply phenomenal. I have no idea what it is about and at the moment it doesn't matter. I actually made an effort not to analyze it and just watch it and enjoy the ride. And a great ride it was.<br /><br />I was afraid what was to happen with the new medium but David Lynch really succeeded in pulling off some beautiful DV. I was impressed. The description of DV he gave at the 20th anniversary screening of Blue Velvet was, as it turns out, accurate: "It looks terrible... but it looks beautifully terrible." It was just so interesting looking and so perfect for the movie that it wasn't distracting in anyway. I left the experience of watching it feeling it couldn't have been done any other way. And although I will admit that I will still miss the look of a David Lynch movie on film, I didn't find anything to be lacking at all.<br /><br />The acting! Wow! I'm almost speechless about Laura Dern's performance especially, but we need to give credit to several people here. One must keep in mind that none of the performers had any clue as to the purpose and meaning of Mulholland Dr. And yet Laura Dern, Grace Zabriskie, Justin Theroux, Harry Dean Stanton, Julia Ormond and a few from Poland I'm not familiar with succeeded in giving such interesting, dynamic and subtle performances. Dern especially was chameleon-like. So often did she go from one emotion to another while maintaining control of all of the nuances one would expect from reality. Mr. Lynch's ability to extract the perfect performance, never ceases to amaze me. That ability shows through scenes from his work that run so well with actors that are not know to be nor do they prove to be exceptional. There was some of that here but the spotlight was really on actors that know their trade very well.<br /><br />Inland Empire was unmistakeably Lynch but it was far more expressionistic than anything we've seen. "Lost Highway" was a situation comedy compared to this. At least with that and "Mulholland Dr." you somewhat know where to begin. "Inland Empire" doesn't give you that. It is longer and has more angles and doesn't allow you to say "Ok let's start here and work our way out." As a matter of fact, I'm not convinced there is anything to get. Well, that's not true. There is something there for sure but I think it may be something that will eventually break down. Like the farther you walk down a street to see the stores, the thicker the fog gets around you. The reason I say that is not purely because of the experience of watching the movie's chaos but also because of the process he went through. I have no doubt that everything you see has its place on the same quilt but why was "Rabbits" there? This is something that was it's own project. A stand-alone endeavor. And yet the same performances were used in "Inland Empire". But then again, we saw new camera angles we hadn't see before. Were they filmed simultaneously with the footage originally presented in "Rabbits" because he saw it moving out of that world all along or were they filmed recently to bind it to "Inland Empire"? "Axxon N." allusions were also a surprise. That is also a stand-alone (though unproduced) series that has been completely written for quite some time. Why allude to it in here, especially when people can't refer to the series? Who knows? We can also question the connections since David Lynch said he got a lot of the ideas separately and serendipitously and only after it had begun did he understand why his brain was giving him these ideas. That's not to say there is no common thread. He is not a common filmmaker and I certainly do not believe he would just do things meaninglessly for the sake of being weird though many are quick to believe such a thing -- after all, attention spans and mental growth potential have been left in the womb by many a film-goer. But because of the change in medium I will grant myself the freedom to toy with the idea that it may not be just a puzzle to piece together. That plots were built around subconscious connections. Like a Miro painting maybe. The common themes and common moods and common chaos of the different threads presented may be as much part of the movie's purpose as the actual plot elements.<br /><br />Anyhow, it's going to be excellent seeing it it several times over in theaters. All three hours of it. Because it will take many viewings and coffee shop discussions to get even a greasy grip on the essence of this piece. And then maybe we can see if it reveals itself to be even more than the exceptional movie it seems to be.