De regel hierboven is afkomstig uit de oorspronkelijke advertentiekunst, en geeft een heel goed beeld van het thema van HARRIET CRAIG. Ik heb een probleem met recensenten die de personages op het scherm voortdurend vergelijken met de acteurs die hen spelen. Harriet Craig was een personage, meer niet. Er zijn overeenkomsten tussen het leven van het personage en Joan Crawford zelf, maar je moet niet zo ver gaan om te zeggen dat ze hetzelfde zijn! Joan Crawford is een vrouw met vele mysteries. Elk verslag dat je over haar leven zou kunnen lezen is vol tegenstrijdigheden: was ze goed of was ze slecht, was ze meedogenloos en wreed of was ze edelmoedig en vriendelijk? Waarschijnlijk was ze dat allemaal en, net als Harriet Craig, een gecompliceerde, niet-conventionele en onafhankelijke vrouw die met de wereld in oorlog was.<br />Hier eindigt de vergelijking. Het personage in de film is een dwangmatige leugenaar en manipulator. Harriet Craig liegt over alles en nog wat in het spinnenweb dat ze om zich heen weeft. Joan Crawfords optreden is fel en huiveringwekkend in zijn complexiteit. Dit is een vrouw met een verbazingwekkend talent, die een personage speelt dat dat talent waardig is. Dit is een van de weinige rollen die Crawford ooit heeft gespeeld waardoor ze echt kon acteren, en dat doet ze zo goed dat je die andere 'grote' actrices die meestal met de eer gaan strijken, helemaal vergeet. Ik ben ervan overtuigd dat als 1950 niet zo'n zwaar jaar was geweest, Joan een Oscarnominatie voor haar optreden zou hebben gekregen. De film zelf was een nominatie waard en was, zoals de reclamefilmers beweerden, 'een van de vijf beste films van het jaar'. Ik denk dat hij qua kwaliteit vergelijkbaar is met _All over Eve_ en _SUNSET BLVD_, en Crawfords optreden staat zeker op één lijn met de hoofdrollen in die films, en is een van de beste uit haar carrière! Nog een laatste opmerking: een feministische kijk op HARRIET CRAIG zou kunnen benadrukken dat Harriet gewoon een vrouw was die probeerde te overleven in de seksistische tijd... maar Wendell Corey was zo'n goede en aardige echtgenoot, die in hun gelijkheid geloofde, dat ik er niet in geloof. Harriet was een vrouw die gekwetst was door haar tijd en helaas haar wantrouwen jegens mannen afreageerde op haar onschuldige en goede echtgenoot, en op anderen om haar heen. Uiteindelijk was Harriet het slachtoffer van haar eigen vooroordelen en zelfzuchtige, dwangmatige leugens.
The line above is from the original advertising art, and it conveys the theme of HARRIET CRAIG very well. I have an issue with reviewers who are constantly comparing characters on the screen with the actors who portray them. Harriet Craig was a character, and that is all. There are parallels between the lives of the character and Joan Crawford herself, but one should not go so far as to say they are the same! Joan Crawford is a woman of many mysteries. Every account you could possibly read about her life is full of contradictions; was she good or was she bad, was the ruthless and cruel or was she generous and kind? She was probably all of these things and, like Harriet Craig, a complicated, non-conventional, and independent woman at war with the world.<br /><br />This is where the comparison ends. The character in the film is a compulsive liar and manipulator. Harriet Craig lies about anything and everything in the spider's web she builds around her. Joan Crawford's performance is fierce and chilling in its complexity. This is a woman of astounding talent, playing a character worthy of that talent. This is one of only a handful of roles Crawford ever played that allowed her to really act, which she does so well you will forget all about those other "great" actresses which usually claim all the credit.<br /><br />If 1950 was not such a tough year, I'm convinced Joan would have received an Oscar nomination for the performance. The film itself was worthy of a nomination and, as the advertising art claimed, was "one of the five best pictures of the year." I think it is comparable in quality to ALL ABOUT EVE and SUNSET BLVD., and certainly Crawford's performance is on par with the leads in those films, and one of the best of her career! One last final note: a feminist take on HARRIET CRAIG may emphasize that Harriet was just a woman trying to survive the sexist times...but Wendell Corey was such a good and nice husband, believing in their equality, that I don't buy it. Harriet was a woman hurt by her times and unfortunately taking out her mistrust of men on her innocent and good husband, as well as others around her. Harriet was, in the end, a victim of her own prejudice, and selfish, compulsive lies.