David Chase's 'The Sopranos' is misschien wel de meest overgewaardeerde tv-serie uit de recente geschiedenis. Niet alleen is de serie verstoken van intellect en passie, hij is ook verstoken van een ziel. Zoals iedereen die dit leest waarschijnlijk al weet, is James Gandolfini Tony Soprano, een grote, dikke maffiabaas met een verwende trut van een vrouw en twee verwende, domme kinderen die <0xE2><0x80><0x93> raad eens <0xE2><0x80><0x93> in de oksel van Amerika wonen (dat is trouwens New Jersey). Tony is niet alleen een rokkenjager en overspelige echtgenoot, hij is ook een moordlustig stuk tuig dat geen berouw toont en karikaturen van 'Saturday Night Live' als ondergeschikten heeft. Het is niet het feit dat Tony een stuk maffiabaas is dat me tegen de borst stuit (en kennelijk ben ik de enige). Het toelaten van personages om te zijn wie en wat ze zijn, zonder oordeel, is iets wat de Amerikaanse tv nauwelijks toestaat. Maar Chase <0xE2><0x80><0x93> en zijn entourage van geldhongerige, Emmy-beluste schrijvers <0xE2><0x80><0x93> hebben ons niet simpelweg toegestaan om Tony en zijn ploeg te observeren zoals ze zich gedragen, noch hebben ze zelfs maar geprobeerd om enig inzicht te geven in de actie/reactie werkelijkheid van (zelfs duidelijk geromantiseerde) georganiseerde misdaad (zoals 'De Godfather'). In plaats daarvan verheerlijkt en onderschrijft Chase de hebzuchtige, gewelddadige en corrupte levensstijl van zijn personages op dezelfde manier als Tony, zijn vrouw en zelfs zijn betweterige psycholoog dat week na week doen (of moet ik zeggen, maand na maand. Of is het jaar na jaar? De schamele 13-delige seizoenen komen met dezelfde regelmaat uit als een maansverduistering). Er is veel gezegd over de weigering van de serie om vast te houden aan de structuur van het 'net', met plotlijnen die nergens heen gaan en personages die opduiken en weer verdwijnen als ongedierte in een achtertuin. Maar als het programma zo briljant is in zijn gebrek aan structuur, waarom heb ik dan altijd het gevoel dat ik naar een soap zit te kijken? Vermoeide maffia-clichés, verveelde huisvrouwen, egoïstische, onverbeterlijke personages EN plotten die nergens heen gaan. Meer dan ooit begrijp ik waarom zoveel Amerikanen van Italiaanse afkomst zich bij dit programma op hun gemak voelen. Het is genoeg om je met een goed boek op de bank te nestelen (Dantés _Inferno_ doet me aan hem denken).<br />Mensen op IMDb beweren graag dat er wel degelijk zoiets bestaat. Er is niets goeds aan de televisie, en daarom is 'The Sopranos' een verademing. Hebben diezelfde mensen het te druk met het betalen van hun kabelrekening om naar 'The Shield' te kijken? (Het zit in het pakket, weet je.) Wat dacht je van 'The West Wing' (nog steeds goed)? Of het briljant gespeelde (zij het slordig geschreven) 'Boston Legal'? Wat dacht je van misschien wel de beste komedie van de laatste paar decennia, 'Arrested Development'? En laten we niet vergeten dat we in een tijdperk van dvd's leven <0xE2><0x80><0x93> niemand _hoeft_ _iets_ nieuws te kijken. Ik zou veel liever nit40 ophoesten voor een veel te dure doos met, nou ja, _vrijwel_ _alles_, dan nit40 per maand (of nit80 voor een dvd-set!) aan HBO te geven om te blijven bewijzen hoe goed het kan zijn om te hacken. Wilt u goede televisie? Kijk dan naar 'Moord: Leven op straat'. Of 'Moordenaar nummer één'. Of 'Picket Fences'. Of zelfs naar de vorige show van Chase, 'Northern Exposure'. Als u al tot het legioen van door de wol geverfde fans en critici van 'The Sopranos' behoort, is het voor u te laat. Maar zo niet, dan laat u Tony en zijn waardeloze familie waar ze thuishoren: rottend met de vissen.
David Chase's "The Sopranos" is perhaps the most over-praised television show in recent memory. Not only is the series devoid of intellect and passion, it's devoid of a soul. As anyone reading likely knows already, James Gandolfini *IS* Tony Soprano, a big, fat a**hole of a mob boss with a spoiled b*tch of a wife, and two bratty, sh*t-brained kids living in - you guessed it - the armpit of America (that's New Jersey, by the way). Not only is Tony a womanizing adulterer, he's also an unrepentant murdering scumbag, with a crew of "Saturday Night Live" skit-worthy caricatures for subordinates. It's not the fact that Tony is a piece of sh*t mobster that offends me (and apparently only me). Allowing characters to be who and what they are, without judgment, is something American TV hardly allows. But Chase - and his entourage of money-gorged, Emmy-gored writers - have not simply allowed us to observe Tony and his crew as they behave, nor have they even attempted to provide any insight into the action / reaction reality of (even obviously fictionalized) organized crime (a la "The Godfather"). Instead, Chase glorifies and endorses his characters' greedy, violent, and corrupt lifestyle in the same way that Tony, his wife, and even his hair-brained psychologist do week after week (or should I say month after month. Or is it year after year? It seems like the show's paltry 13-episode seasons come out with the same regularity as a lunar eclipse). Much has been made of the series' refusal to adhere to "network" structure, with plot lines that go nowhere, and characters that pop-up and disappear like backyard vermin. But if the show is so brilliant in its lack of structure, why does it always feel like I'm watching a soap-opera? Tired mob clichés, bored housewives, self-serving, irredeemable characters AND plots that go nowhere. More than ever, I can see why so many Americans of Italian heritage are p*ssed at this show. It's enough to make you want to curl up with a good book (Danté's "Inferno" springs to mind).<br /><br />People on IMDb love to claim that there's nothing good on television, and therefore "The Sopranos" is a breath of fresh air. Are these same people too busy paying their cable bills to watch "The Shield"? (It's included in Basic, ya know). How about the (still good) "The West Wing"? Or the brilliantly acted (if erratically written) "Boston Legal"? What about possibly the best comedy of the last few decades, "Arrested Development"? And lest we forget that we live in an age of DVDs - nobody *has* to watch *anything* new. I'd much rather shell out $40 for an over-priced boxed set of, well, pretty much *anything*, than give HBO $10 a month (or $80 a DVD set!) to continue to prove how much of a hack-factory it can be.<br /><br />You want good television? Watch "Homicide: Life on the Street." Or "Murder One". Or "Picket Fences". Or even Chase's prior show, "Northern Exposure." If you're already among "The Sopranos"'s legion of brain-washed fans and critics, it's too late for you. But if not, leave Tony and his worthless kin where they all belong - rotting with the fishes. ("Sleeping" would be way too kind)