Laat mij de toon zetten. Ik ben dol op goed geconstrueerde arthousedrama's en romances uit Oost-Azië. Kerstmis in augustus (1998), One Fine Spring Day (2001), Spring Summer Fall Winter and Spring (2003), Asako In Ruby Shoes (2000), Rules of Dating (2005), Art Museum By the Zoo (1998) en de meeste films van Yasujiro Ozu vond ik erg leuk. Voeg nog eens zo'n vijftig vergelijkbare films aan die aanbevelingslijst toe en je zou tot de conclusie kunnen komen dat ik niet alleen dol ben op weloverwogen, traag brandende arthousecinema, maar dat ik ook een grote fan van dat genre ben.<br />Tot op heden heb ik vier van Sang-soo Hong' En één ding is zeker: de artistieke verdiensten van Virgin Stripped Bare By Her Bachelors (2000) waren een soort toeval binnen de verder niet indrukwekkende portfolio van Hong, die gevaarlijk veel lijkt op iets wat je in Cinemax Late Night zou zien. Een stuk of zes seksscènes? Oké. Volledige afwezigheid van karakterontwikkeling? Oké. Saaie vulling? Oké. In alle eerlijkheid is er maar heel weinig (als er al iets is) dat Hongs films onderscheidt van de 'tummy stick'-festiviteiten.<br />Neem Turning Gate als voorbeeld. Een man ontmoet een meisje, neukt haar bewusteloos en ziet haar dan niet meer. Dezelfde man ontmoet later een ander meisje, neukt haar bewusteloos en ziet haar dan niet meer. De film is afgelopen. Ik overdrijf niet als ik zeg dat deze samenvatting een adequate weergave is van alle inhoud die deze film te bieden heeft. U vraagt zich misschien af hoe de klok 115 minuten voorloopt. Dat zal ik u vertellen. De personages lopen veel rond, wachten op taxi's en nemen deel aan de saaiste gesprekken die celluloid ooit te bieden heeft.<br />Het hele punt van minimalisatie bij het maken van een film is het herscheppen van de charmante, intrigerende scenario's die het dagelijks leven beheersen, terwijl je de oninteressante onzin om die momenten heen mijdt (kijk maar eens naar een Ozu-film als je dit concept niet begrijpt). De relatie met mijn eerste vriendin zou bijvoorbeeld genoeg inhoud kunnen hebben voor een interessante film, maar een regisseur moet zich niet laten misleiden als hij denkt dat vijf minuten naar me kijken op de wc enige vorm van amusement zal opleveren. Wil iemand Tsai Ming-liang hier alsjeblieft over inlichten?<br />Nu is Hong niet zo slecht als Tsai. Hij zit er dichtbij, maar Turning Gate is niet zo'n weerzinwekkend'meesterwerk' van prutswerk als Viva L'Amour (1994) is. Beide regisseurs leveren een belangrijke bijdrage aan de 'Wasserij' van de filmwereld, maar <0xE2><0x80><0x93> en dat betekent dat hun focus op realisme deze broodschrijvers een vrijbrief geeft om films te maken die volledig gespeend zijn van inhoud of inzicht. Voor mij persoonlijk is kijken naar mensen die elkaar oppikken en 'boem' zeggen het equivalent van kijken naar iemand die de was doet. Hongs enige goede film <0xE2><0x80><0x93> _Virgin Stripped Bare By Her Bachelors_ <0xE2><0x80><0x93> hield me twee uur lang geïnteresseerd in de 'jacht', iets wat je niet kunt zeggen van zijn andere, minder geslaagde pogingen.<br />Laat me een psychoanalyse geven van het soort mensen dat deze film leuk zal vinden, waarvan de titel waarschijnlijk moet worden veranderd van _Turning Gate_ in iets als _An Ode to a Meaningless Life_. Als je een stuk of tien onenightstands hebt gehad en herinneringen wilt ophalen aan de 'goede oude tijd', dan zul je deze film waarschijnlijk leuk vinden. Persoonlijk heb ik geprobeerd het aantal zinloze relaties in mijn leven tot een minimum te beperken, dus misschien ontbreekt het me aan de vereiste ervaring van seksuele ontaarding, zodat ik de zinloze relaties in deze film niet kan waarderen.<br />Als de regisseur me echt iets te bieden had om me te helpen begrijpen waarom deze mensen zo leven en wat voor invloed die levensstijl op hen heeft, zou ik er vast en zeker meer van genieten. Zo is _One Fine Spring Day_ bijvoorbeeld een prachtig voorbeeld van de emotionele achtbaan van een typische relatie van begin tot eind. 's andere films) is zo verstoken van inhoud dat de enige mensen die van deze film zullen genieten degenen zijn die tegen zichzelf zeggen: 'Man, ik verlang ernaar me de tijd te herinneren dat ik elke week met een andere vrouw naar bed ging, zonder verplichtingen.'<br />Begrijp me niet verkeerd. Ik hou van films met seks, maar ik heb iets interessants of intrigerends nodig om me bezig te houden. Strange Circus (2005) bevatte overvloedige hoeveelheden expliciete seks, maar er zaten psychologische concepten achter. Ardor (2002), The Isle (2000) en een paar van de bovengenoemde films bevatten allemaal wat hete seks, maar er was genoeg inhoud om de ervaring te verhogen boven de rotzooi van Playboy Channel. Hong waagt zich veel te vaak in dat wereldje. Tot slot wil ik mijn ongenoegen uiten over andere recensenten die informatieve psychologische inhoud aan de film hebben toegevoegd toen de filmmaker zelf dat niet deed. Ik lees uitspraken als: 'Het is een omkering van het leven, met al zijn dubbelzinnigheden, zijn ongebreidelde verlangens, zijn eeuwige queesten' of 'Elk gesproken woord heeft een speciale betekenis', en dan denk ik bij mezelf: 'Hoe is dit in godsnaam in deze film gecommuniceerd?' Het is een tweesnijdend zwaard, vrees ik. Als iemand bereid is zoveel betekenis in Turning Gate te projecteren, dan moet je toch zeker ook rekening houden met een film als Show Girls.<br />Nadat ik meer dan 1000 Oost-Aziatische films heb gezien, denk ik bij mezelf: 'Hoe is dit in godsnaam in deze film terechtgekomen?' Het is ons gelukt de soorten films te identificeren die tijdverspilling zijn. Het exploitatiegenre (bijvoorbeeld _The Untold Story_ of _Kichiku Dai Enkai_ ) is daar een voorbeeld van. Arthousefilms zitten vol valkuilen, want tussen de vele verbazingwekkende films in dit genre zitten een paar echt onbekwame prutsers die zo weinig ambitieus en geestdodend afschuwelijk zijn dat je gewoon niet kunt voorkomen dat je hier en daar een valkuil tegenkomt. Ik heb een hekel aan regisseurs als Hong, die me verleiden met één goede inleiding, om me vervolgens met drie dampende stapels varkensmest op mijn hoofd te slaan.
Let me set the stage. I love well-crafted art-house dramas and romances from East Asia. Christmas In August (1998), One Fine Spring Day (2001), Spring Summer Fall Winter and Spring (2003), Asako In Ruby Shoes (2000), Rules of Dating (2005), Art Museum By the Zoo (1998), and most of Yasujiro Ozu's films were very enjoyable to me. Add another 50 or so similar films to that recommendation list, and one could be forgiven to conclude that I not only like deliberately-paced, slow-burning art-house cinema, but I'm actually a big fan of the genre.<br /><br />To date I've seen four of Sang-soo Hong's films and one thing is certain: the artistic merits of Virgin Stripped Bare By Her Bachelors (2000) was a fluke of sorts within Hong's otherwise unimpressive portfolio that treads dangerously close to mirroring something you'd see on Cinemax Late Night. A half dozen sex scenes? Check. Complete absence of character development? Check. Dull-as-dirt filler material? Check. In all honesty, there's very little (if anything) that distinguishes Hong's films from "tummy stick" fests.<br /><br />Take Turning Gate as an example. A guy meets a girl, "bangs" her senseless, then stops seeing her. The same guy later meets another girl, "bangs" her senseless, then stops seeing her. The film ends. I'm not exaggerating when I say that this summary adequately covers any and all content this movie has to offer. You may wonder how on earth the running time clocks in at 115 minutes. I'll tell you. The characters walk around a lot, wait for cabs, and participate in some of the most boring conversations to ever grace celluloid.<br /><br />The whole point of minimalization in film-making is to recreate the charming, intriguing scenarios that occupy everyday life while avoiding the uninteresting staleness surrounding those moments (watch an Ozu film if you can't get your head around this concept). For instance, the relationship with my first girlfriend could provide enough content for an interesting film, but a director is misguided if he thinks that showing me on the toilet for five minutes is going to provide any sort of entertainment value. Will someone please inform Tsai Ming-liang of this? <br /><br />Now, Hong is not quite as bad as Tsai. He's close, but Turning Gate isn't quite the abhorrent "masterpiece" of trashiness that Viva L'Amour (1994) is. Both directors do make significant contributions to "Laundry" film-making though  which means that their focus on realism gives these hacks a free pass to make movies that are completely devoid of content or insight. For me personally, watching people pick each other up and "bang" is the equivalent of watching someone do their laundry. Hong's only good film  Virgin Stripped Bare By Her Bachelors  kept me interested in the "hunt" for two hours, which is something you can't say for his other, lesser efforts.<br /><br />Let me offer a psychoanalysis of the type of person who will like this film, the title of which should probably be changed from Turning Gate to something like An Ode to a Meaningless Life. If you've had a dozen or so one-night stands and wish to reminiscence about the "good ole days", then you'll probably like this movie. I have personally tried to minimize the number of meaningless relationships in my life, so maybe I lack the prerequisites in experiencing sexual degeneracy to the point that I cannot appreciate the meaningless relationships presented in this movie.<br /><br />If the director actually gave me some content to help me understand why these people live this way and how that lifestyle affects them, then I'd surely enjoy it more. One Fine Spring Day, for example, does a wonderful job of showing the emotional roller-coaster of a typical relationship from beginning to end. Unfortunately, Turning Gate (as well as most of Hong's other movies) is so devoid of content that the only people that will enjoy this movie are those who say to themselves, "Man, I yearn to remember the days when I banged a different person every week with no strings attached." <br /><br />Don't misunderstand me. I love films with sex, but I need something interesting or intriguing to keep me engaged. Strange Circus (2005) had copious amounts of explicit sex, but it had psychological concepts behind them. Ardor (2002), The Isle (2000), and a few of the positively aforementioned films all had some steamy sex in them, but there was enough content that raised the experience above Playboy Channel trash. Hong ventures into that trashy realm far too often.<br /><br />To close, I'd like to also communicate my displeasure with other reviewers who have imposed informative psychological content INTO the film when the filmmaker himself failed to do so. I read statements like, "It is a transposition of life, with all its ambiguities, its unaccomplished desires, its eternal quests" or "Every single spoken word has a special meaning" and think to myself, "How the hell was any of this communicated through this film?" It's a double-edged sword, I'm afraid. If someone is willing to project that much meaning into Turning Gate, then you surely must give a movie like Show Girls the same consideration.<br /><br />After watching over 1,000 East Asian films I've been able to identify the types of movies that are a waste of time. The exploitation genre (e.g., The Untold Story or Kichiku Dai Enkai) is one example. Art-house cinema is full of traps, because amongst the many amazing films within this genre there are some truly inept flops that are so unambitious and mind-numbingly awful that one simply cannot avoid an occasional pitfall here or there. I resent directors like Hong who entice me with one good entry, only to then clobber me over the head with three steaming piles of pig manure.