Ik vind dit een heel aardige film. In een scène die ergens halverwege is (ik durf te wedden dat hij precies halverwege is) krijg je de aanwijzing die je nodig hebt: deze film heeft geen begin en geen eind, dus je hoeft er niet naar te zoeken. Als je dat eenmaal als vanzelfsprekend beschouwt, zie je een paar heel goede scènes, waarin je midden in het leven van een aantal (min of meer) losbandige mensen zit. Er is humor, genegenheid, liefde, lust en verdriet, en de meeste spelers zijn heel overtuigend. Het enige personage dat naar mijn mening Gewoon een irritant vreemd meisje, zonder echte of overtuigende handelingen en emoties, behalve dat ze haar eigen flamencoliedje zingt. Als Franka Potente geen personage als Lola kan spelen, dan moet ik tot mijn spijt zeggen dat ik haar nu wel genoeg heb gezien.
I think this is quite a nice movie. In a scene that is somewhere halfway (actually I bet it's precisely halfway) you get the clue you need: there's no beginning and no end in this movie, so don't bother yourself looking for it. Once this is taken for granted, you see some quite excellent scenes, in which you are in the thick of things of the life of some (more of less) loose connected people. There is humour, affection, love, lust and sadness, and most of the players are very convincing. The only character that could be missed in my opinion was Linda, played by Franka Potente: she is playing exactly the same character as she was in 'Lola rennt' (without the running). Just an irritatingly weird girl, with no real or convincing acts and emotions, except her singing her own flamenco song. If Franka Potente can't play a character unlike Lola, I'm sorry to say I've seen enough of her by now.