Ik heb een paar avonden geleden op een filmkanaal gesurft en verwachtte dat het tot twee uur's nachts door zou gaan. Tot mijn grote spijt is het tot drie uur's nachts doorgegaan en ik wil mijn tijd terug.<br />Ik zag het van het begin af aan en dacht dat het op de een of andere manier een Japanse film was op het buitenlandse filmkanaal <0xE2><0x80><0x93> Japanse acteurs, Japanse dialogen (ook al had de hoofdrol nog een beetje een accent). Toen ik naar deze film keek als iemand die in Tokio woont, was het interessant om visueel de Koreaanse versie te zien van een 'Japanse stad' en 'Japanse politie' (de 'JBI' <0xE2><0x80><0x93> je moet ervan houden). Ik ben dol op de visuele stijl van Koreaanse films en video's, en ik heb meer dan een paar Koreaanse films gezien (en ik moet zeggen dat Japan veel te veel prullerige films produceert, Korea heeft een beter slagingspercentage).<br />Ik moet toegeven dat de film intrigerend was (je raakt verslaafd aan de vraag 'wat is dit') en zelfs een interessant verhaal vertelde. Terwijl ik mijn broek nat maakte van de Japanse stereotypen die doorklonken (nationalistisch, kil, emotieloos, vooral dol op zijn partner die in zijn vrije tijd kimono droeg, een enorm huis met een rotstuin had en een onderdanige vrouw die boog en niets terugzei <0xE2><0x80><0x93> o, ik wou dat!), keek ik eigenlijk uit naar de gestileerde actiescènes. Hier werd ik in de steek gelaten. Neem me niet kwalijk als ik het mis heb, maar Mr. Hero staat hier voor 6 gemaskerde slechteriken die een regen van Uzi-vuur afvuren, en toch lijkt hij 5 minuten de tijd te hebben om zijn wapen te laten vallen en met tranen in zijn ogen te kijken naar kinderen/vrienden/geliefden die in slow motion omvallen terwijl de vioolmuziek op de achtergrond doorklinkt.<br />Eerlijk, kan iemand die deze film leuk vond eerlijk zeggen dat hij echt vergeten is dat de man wordt omringd door kerels met machinegeweren en dat hij door de vioolmuziek in een bepaalde gemoedstoestand werd gebracht? Het nationalisme zat me dwars (net als bij een Japanse film), maar ik weet dat dit de Koreaanse stijl is, dus ik vond het niet zo erg. Maar eerlijk gezegd zou ik me er niet zo druk om maken, tenzij je een fanatieke liefhebber van de Koreaanse filmstijl bent, want er zijn veel betere voorbeelden.
I picked up this movie channel surfing the other night and expected it to last until 2am. Much to my personal regret, it went past 3am, and I want my time back.<br /><br />I caught it from around the beginning and thought it was a Japanese movie somehow on the foreign movie channel - Japanese actors, Japanese dialog (even though the lead still had a bit of an accent). Watching this movie as someone who lives in Tokyo, it was interesting visually to see the Korean take on a "Japanese City" and "Japanese Police" (the "JBI" - gotta love it). I really love the visual style of Korean movies and videos, and have enjoyed more than a few Korean movies (and I have to say, Japan produces a fair too many clunker movies, Korea has a better strike rate).<br /><br />I'll give the movie credit for being intriguing (you get hooked in wondering "what is this") and even giving an interesting story. Setting aside wetting my pants at the Japanese stereotypes that come through (nationalistic, cold, emotionless, particularly enjoyed his partner wearing kimono on his time off, having a huge house with a rock garden, and a subservient wife who bows and doesn't talk back - oh I WISH!), I was rather looking forward to the stylized action sequences.<br /><br />This is where I was let down. Now pardon me if I'm wrong, but Mr. Hero is standing here in front of 6 masked bad guys letting off a hail of Uzi fire, yet he seems to find 5 minutes to drop his gun and tearfully look at children/ friends/ loved ones falling over in slow motion as violin music cuts in over the background.<br /><br />Honestly, can one person here who liked this movie honestly say they actually forgot that the guy is surrounded by guys with machine guns and was pulled into any kind of emotion by the violin music? The nationalism bugged me (just as it would for a Japanese movie) but I know this is the Korean style, so it didn't bother me too much. But honestly, unless you are a hardcore fan of Korean cinema style, I wouldn't bother with this - there are much better examples out there.