Ik ken de achtergrond van de schrijver, regisseur enz. niet, maar als ze mannenhatende lesbiennes waren, zou deze film het logische resultaat zijn. Oké, Earl de echtgenoot is een slijmbal, prima. De dokter is een slijmbal, maar op een iets genuanceerdere manier. Het duurt wat langer voor Keri Russell dat doorheeft, en natuurlijk gooit ze hem als een gebruikt zakdoekje weg, zonder een spoor van spijt of gevoel. Het maffe vriendje van de andere serveerster is een slijmbal, een eikel die alleen maar volhardend is. De artsen die Keri interviewt in haar zoektocht naar een dokter <0xE2><0x80><0x93> allemaal mannen <0xE2><0x80><0x93> zijn om allerlei redenen een slijmbal. De chef-kok van het restaurant is een slijmbal, die zonder enige reden zijn vrouw bedriegt en gewoon een ellendig mens is. Het personage Andy Griffith krijgt een paar goede momenten, maar Keri is de enige die hem kan uitstaan.<br />Kortom, er is in de film geen enkel mannelijk personage dat respect verdient, of zelfs maar een neutraal gevoel. De vrouwen aan de andere kant zijn allemaal zussen-onder-de-huid en onwillig om elkaar pijn te doen, alleen maar blije meiden die plezier willen maken.<br />De belangrijkste scène is aan het eind, wanneer Keri haar baby krijgt (een meisje, natuurlijk), en beseft dat ze helemaal geen mannen nodig heeft! Wat een geweldige les voor alle vrouwen. Blabla.
I don't know the background of the writer, director, etc., but if they were man-hating lesbians, this movie would be the logical result. OK, Earl the husband is slime, fine. The doctor is slime, but in a slightly more nuanced way--it takes Keri Russell a little longer to figure that out, and of course discard him like a used tissue without a trace of regret or feeling. The goofy boyfriend of the other waitress is slime--a jerk, whose only quality is persistence. The doctors that Keri interviews in her search for a doctor--all male--are slime for a variety of reasons. The chef at the restaurant is slime--cheating on his wife for no good reason and just being a miserable human being. The Andy Griffith character is allowed a good moment or two, but Keri is the only one who can stand him.<br /><br />To sum up, there is not one male character in the movie worthy of respect, or even a neutral feeling. The women on the other hand are all sisters-under-the-skin and reluctant to hurt each other, just happy-go-lucky gals out for a good time.<br /><br />They key scene is at the end, where Keri has her baby (a girl, of course), and realizes that she doesn't need men at all! What a great lesson for women everywhere. Blah.