Als je meer bewijs nodig hebt waarom buitenlandse films beter zijn dan Amerikaanse rotzooi, kijk dan niet verder dan dit juweeltje. Het is mooi, magisch, grappig, triest en heerlijk romantisch.<br />Amelie vertelt het verhaal van een meisje met een bijzonder levendige fantasie. standbeelden komen tot leven, tv's kunnen met haar praten en beelden kunnen zich verplaatsen. Haar moeder sterft in een semi-hilarische scène, wat betekent dat ze de rest van haar leven bij haar vader moet blijven. Ik weet niet hoe ik zijn liefde voor haar op de juiste manier moet uitdrukken, dus wordt hij een beetje afstandelijk. Dit leidt ertoe dat Amelie zich in haar verbeelding terug moet trekken om mensen te vinden met wie ze kan praten, omdat haar vader dat niet wil. Ze verzint denkbeeldige vriendjes om mee te spelen en houdt zichzelf bezig door zich te verbeelden wat ze in het dagelijks leven ziet.<br />De film begint eigenlijk pas na 20 minuten. Amelie komt in het verhaal terecht. Ze ontdekt via de tv dat prinses Di is omgekomen bij een auto-ongeluk en is daar zo door geschokt dat ze een knikker in haar hand laat vallen. De knikker rolt door de badkamer tot hij tegen een muur aan komt. Ze duwt de kleine muur opzij om te ontdekken dat hij er nog is.' '... waar een klein jongetje lang geleden zijn speelgoed heeft verstopt. Dus besluit ze het aan hem terug te geven, en als de jongen, die nu een man is, het vindt, is hij zo dankbaar dat hij begint te huilen. Daardoor voelt Amelie zich zo gelukkig dat ze besluit de rest van haar leven goede daden te doen voor degenen die het verdienen. Ze helpt een kruidenier die emotioneel misbruikt is door zijn bedrijfsleider, helpt een blinde man de straat over te steken terwijl ze alles wat ze ziet beschrijft, en ze herenigt een huilende weduwe met haar man via een brief. Terwijl de film zich ontvouwt, ontmoet ze een jongen op wie ze verliefd wordt, en de hele vierde akte laat min of meer zien hoe die twee bij elkaar komen.<br />-regisseur Jean-Pierre Jeunet geeft deze film een unieke visuele stijl. Het is bijna alsof je de film door een droom heen bekijkt. Het is ook een van de beste films die ooit op film zijn gemaakt. De mooie Audrey Tatou speelt het titelpersonage en de bijrollen doen ook fantastisch werk. dit is zo'n film die je in een goed humeur brengt als je hem hebt gezien. bovendien krijg je steken in je zij van het lachen. Het moet een van de grappigste scènes uit de geschiedenis van de bioscoop zijn en dat is een van de vele redenen waarom deze film geweldig is.<br /><br />HIER HELEMAAL VERKOCHT.
-If one needs more proof why foreign films are superior to American crap then look no further this gem. it's beautiful, magical, funny, sad, and wonderfully romantic <br /><br />-Amelie tells the story of a girl with a highly active imagination. statues come to life, TV's can talk to her and pictures can move around. Her mom dies in a semi-hilarious scene which means she has to spend the rest of her life with her dad. Her dad is a very distant man that seldom shows affection. he's not a bad father by any chance, in fact he loves her daughter more than anything in the world, but he just dosen't know how to express his love for her properly so he becomes a bit distant from him This leads to Amelie having to retreat into her imagination to find people to talk to since her dad won't. she makes up imaginary friends to play with and keeps herself entertained by over imagining what she sees in everyday life<br /><br />-the movie really begins about 20 mins. into the story. She discovers through TV that princess DI has died in a car crash and so shocked by it that she drops a marble in her hand. the marble rolls in the bathroom till it hits a wall. she pushes aside the tiny wall to discover that it's where a little boy hid his toy a long time ago. so she decides to return it to him, and when the boy whose now a man finds it he's so grateful that he begins to cry. this leaves Amelie feeling so happy that she decides to spend the rest of her life doing good deeds to those who deserve it. she helps out a grocer whose been emotionally abused by his manager, helps a blind man cross the street whiles describing everything in sight, and she reunites a weeping widow with her husband through a letter. as things move along she meets a guy that she falls in love with and the entire 4th act of the movie basically shows how the two of them get together <br /><br />-french director Jean-Pierre Jeunet brings a unique visual style to this movie. it's almost as if you're watching the movie through a dream. it also one of the best cinematography ever to be committed on film. the beautiful Audrey Tatou plays the title character and the supporting cast also do an amazing job. this is one of those movies that leave you in a good mood after you watch it. plus it will leave you in stitches from laughing so hard. the "Orgasm Montage" has to be one of the funniest scenes in cinema history and that is one of the many reason why this movie is awesome <br /><br />HIGHLY RECOMMENDED