Elke oude studentenfilm heeft één plot: het grote spel, de grote race, of de grote dans, en de enige manier om dat voor elkaar te krijgen is door een dubbelganger van buiten de school naar binnen te smokkelen. Deze keer is het de grote race <0xE2><0x80><0x93> een roeiwedstrijd. (De roeitraining vindt allemaal plaats voor een bizar en onverklaarbaar achterwaarts geprojecteerd uitzicht op oil weels.) Zelfs Mantan kan deze procedure niet oppeppen <0xE2><0x80><0x93> je gaat er niet van lijden, en het is ook niet iets om over naar huis te schrijven. Een tamelijk onschuldige manier om een uur of zo te doden. Als er één gedenkwaardig ding in de film zit, en er zit precies één gedenkwaardig ding in, dan is het Gale Storm's film. 's eerste muzikale nummer <0xE2><0x80><0x93> ze is ongelooflijk levendig en sexy, in een jurk die haar charmes op een opmerkelijke maar zeer kuise manier benadrukt. Misschien kijk ik er alleen daarom nog eens naar. Ik denk niet dat het een bezoedeling is om je te waarschuwen dat alles uiteindelijk goed komt. Dat wist je al.
Any old time college movie has one plot: the big game, the big race, or the big dance, and the only way to bring it off is to sneak in a ringer from outside the school. This time it is the big race - a rowing race. (The rowing practice all takes place in front of a bizarre and inexplicable rear-projected vista of OIL WELLS.) Not even Mantan can pep up these proceedings - it doesn't make you suffer, nor is it anything to write home about. A pretty harmless way to kill an hour or so. If there is one memorable thing in the movie, and there is exactly one memorable thing, it is Gale Storm's first musical number - she is incredibly vivacious and sexy, in a dress which emphasizes her charms in a remarkable yet very chaste way. I may watch it again just for that. I don't think it's a spoiler to warn you that EVERYTHING TURNS OUT ALL RIGHT IN THE END. You already knew that.