Brian De Palma, Robert De Niro in zijn eerste film... het moest wel een goede film zijn, toch? Dat dacht ik tenminste. Maar ik werd enorm teleurgesteld. 'GREETINGS' is net zomin een komedie als SchINDER'S LIST. Ik lachte niet één keer, en ik grijnsde of glimlachte ook niet. De film heeft één goede grap, helemaal aan het eind, en als hij al die tijd zo geestig was gebleven, zou ik hem een hogere score hebben gegeven.<br />Maar hij begint heel slecht en wordt alleen maar slechter naarmate de tijd verstrijkt. Hij is gemaakt met een heel klein budget, en dat is in elke scène te zien. Continuïteit in overvloed. De Palma, die de film regisseerde, heeft duidelijk geen greep op het regisseren en springt letterlijk van scène naar scène. Dus in het ene deel is een groep personages aan het praten, en het springt plotseling naar een kwartier later in een andere kamer, en ze zijn nog steeds aan het praten, en wij vragen ons af wat er in vredesnaam aan de hand is.<br />Eigenlijk wilde ik dit alleen maar zien vanwege Robert De Niro. Ik ben een fervent fan van De Niro en kijk naar alles waar hij in meespeelt (ik heb zelfs SAM'S SONG gezien, wat nog veel erger is dan dit <0xE2><0x80><0x93> bij lange na niet). Maar De Niro komt <0xE2><0x80><0x93> ondanks zijn hoge kijkcijfers <0xE2><0x80><0x93> niet veel in deze film voor, en als hij er is, maakt hij niet veel indruk. (Hoewel hij het ook niet slecht doet.) Ik geloof niet dat De Palma verantwoordelijk was voor deze film, want hij mist alle typische Hitchcock-kenmerken. Er zijn echter wel een paar verwijzingen <0xE2><0x80><0x93> personages bespreken de film BLOW-UP (1966) die hij later natuurlijk losjes herschreef tot BLOW OUT (1981), en op een gegeven moment pakt een vrouwelijk personage HITCHCOCK / TRUFFAUT van een boekenplank en begint die te lezen.<br />Maar de rest van deze film mist zijn typische visionaire scherpte, en ik neem aan dat dat komt doordat hij nog aan het leren was (en dat is in elk beeld duidelijk te zien). De Palma, die nooit een vriend van de MPAA is geweest, lijkt de grenzen veel te verleggen in GREETINGS en dat is voor het grootste deel volkomen onnodig. Zijn gluurdersgewoonten zijn verontrustend en we hebben een hekel aan zijn personage <0xE2><0x80><0x93> en dat is een probleem, want het vervolg (HI, MOM! in 1970) draait helemaal om zijn personage. (En voor de goede orde: GREETINGS was de eerste film die een X-rating kreeg, wat iets zegt over de inhoud. Het is tegenwoordig niet zo expliciet meer, maar we vragen ons nog steeds af waarom De Palma zoveel onnodige seks en naaktheid in zijn film moest proppen, want het lijkt alsof het er alleen maar was om controversieel te zijn <0xE2><0x80><0x93> en bijna veertig jaar later is het niet meer controversieel, wat het allemaal nog ouderwetser en pretentieuzer maakt.)<br />Over het geheel genomen was ik enorm teleurgesteld in deze film. Het is niet grappig. De film is puberaal, met een stomme montage en regie (kijk maar eens naar de scène waarin De Niro en co. door een straat lopen en De Palma het in supersnelle beelden zet <0xE2><0x80><0x93> wat dacht hij verdomme wel niet?!). Dat, plus een onverdraaglijk ouderwetse ondertoon uit de jaren zestig (en jij dacht dat Easy Rider ouderwets was!) en een echt afgrijselijke herkenningsmelodie (het klinkt als de Beatles op drugs) maakt GREETINGS tot een echt teleurstellende ervaring.
Brian De Palma, Robert De Niro in his first movie...it has to be good, right? That's what I thought. But I was hugely disappointed. "GREETINGS" is no more a comedy than SCHINDLER'S LIST. I didn't laugh a single time, nor grin or smile. It has one good gag, at the very end of the film, and if it had maintained that wit throughout I would have given it a higher rating.<br /><br />However it starts off very poor and only gets worse as time goes on. Made on a shoestring budget, and it shows in every scene. Continuity errors galore. De Palma, who edited the film, clearly has no handle on editing and literally jumps around from scene to scene. So, in one segment a group of characters are talking, and it suddenly jumps to fifteen minutes later in a different room, and they're still talking, and we're left wondering what on earth is going on.<br /><br />I only really wanted to see this because of Robert De Niro. I am a die-hard De Niro fan and will watch anything with him in it (I even sat through SAM'S SONG, which is even worse than this - by a long shot). However De Niro - despite top billing - is not in this film very much, and when he is, he's not very impressive. (Although he hardly does a bad job, either.) I couldn't believe De Palma was responsible for this film, it lacks all the typical Hitchcock trademarks of his. However, there are a few references - characters discuss the film BLOW-UP (1966) which he of course later loosely remade into BLOW OUT (1981) and at one point a female character subtly picks up HITCHCOCK / TRUFFAUT from a bookshelf and begins to read it.<br /><br />However the rest of this film lacks his typical visionary edge and I suppose it's because he was still learning (and that's clear in every frame). De Palma, never a friend of the MPAA, seems to push the boundaries a lot in GREETINGS and for the most part it's totally unnecessary. The whole subplot about De Niro's peeping-tom habits are disturbing and make us dislike his character - which is a problem since the sequel (HI, MOM! in 1970) revolves entirely around his character. (And for the record, GREETINGS was the first film awarded an X rating, which says something about its content. It's not too explicit nowadays, but we're left wondering WHY De Palma had to cram so much unnecessary sex and nudity into his film, because it seems like it's just there for the sake of being controversial - and almost 40 years later it is not controversial anymore, which makes it all the more outdated and pretentious.)<br /><br />Overall I was hugely disappointed in this movie. It's not funny. It's sophomoric, with stupid editing and direction (just watch the scene where De Niro and co. walk down a street and De Palma puts it in super-fast-motion - what the hell was he thinking?!). That, plus an unbearably outdated '60s overtone (and you thought EASY RIDER was outdated!) and truly awful theme tune (it sounds like the Beatles on drugs), make GREETINGS a truly disappointing experience.