De eerste 15 minuten van 'When A Stranger Calls' zijn uiterst effectief als we zien hoe een hulpeloze Carol Kane langzaam wordt geterroriseerd door een reeks vreemde telefoontjes waarin wordt gevraagd of ze de kinderen al dan niet heeft 'gecheckt'. Er zit een mooie wending in die iedereen ongetwijfeld toch al weet, maar ik zal het hier niet onthullen. Helaas verraadt de voorvertoning van de film (die veel weg heeft van de voorvertoning van de komende remake) de grote verrassing.<br />Na de knal komt het filmterrein tot stilstand, terwijl babysitter Kane probeert door te gaan met haar leven terwijl rechercheur Charles Durning de moordenaar probeert op te sporen. Het volgende uur is gevuld met saaie scènes waarin we nodeloze karakterontwikkeling krijgen terwijl we juist bang willen zijn. De laatste scène levert een echt goede schok op die volkomen onverwacht is, maar misschien ben je tegen die tijd al in slaap gevallen.<br />Zoals ik al zei, weet regisseur Walton hoe hij een publiek moet strikken. Toen hij zo'n 14 jaar later de vervolgfilm _When A Stranger Calls Back_ maakte, had hij weer een voortreffelijke openingsscène (nog beter dan die van het origineel) voordat de film verder uit elkaar viel. Kon hij maar een manier vinden om zijn publiek vast te houden met de volle greep die hij aan het begin van zijn films heeft.
Director Fred Walton knows how to grab an audience. The first 15 minutes of "When A Stranger Calls" is powerfully effective as we watch a helpless Carol Kane slowly being terrorized by a series of strange phone calls inquiring as to whether or not she has "checked the children". There is a neat twist which I am sure everyone knows anyway but I won't reveal it here. Sadly, the preview of the film (much like the preview for the upcoming remake) gives away the big surprise.<br /><br />After the slam bang opening the film grounds to a dead halt as babysitter Kane tries to get on with her life while detective Charles Durning tries tracking down the killer. The next hour is filled with tedious scenes as we get needless character development when what we want is to be scared. The final sequence does provide one really good jolt which is quite unexpected but you may have already fallen asleep by then.<br /><br />As I said director Walton knows how to grab an audience. When he made the sequel "When A Stranger Calls Back" some 14 years later he had another superb opening sequence (even better then the original's) before it fell apart the rest of the way. If only he could find a way to hold on to his audience with the full grip he applies at the beginning of his films.