Professionele en verrassend succesvolle remake van George A. Romero's baanbrekende horror mijlpaal met dezelfde titel, die in kleur de simplistische, maar toch zeer verontrustende premisse weergeeft van pas overleden lijken die om onbekende redenen uit hun graf opstaan en achter de levenden aan gaan. Remakes zijn meestal een vloek voor ons, horrorfans, maar 'Night of the Living Dead' is een ander verhaal, want regisseur Tom Savini heeft deze film duidelijk gemaakt omdat hij het origineel wilde eren in plaats van het idee van een remake te gebruiken als een gemakkelijk excuus om een winstgevende franchise verder uit te buiten. Deze nieuwe versie is ook een volbloed en echte horrorfilm met een hoop spanning (hoewel je meestal wel weet wat er gaat gebeuren, is het toch een spannende film). Het origineel kan natuurlijk nergens mee worden overtroffen, want de aanvankelijke schokeffecten zijn verdwenen en Savini kan niet meer dezelfde ondraaglijke sfeer van mysterie en wanhoop creëren. Maar zelfs als je bij het origineel zweert en het uit je hoofd kent, zou ik je toch willen aanmoedigen deze versie te bekijken om de volgende reden: na ongeveer zestig minuten trouw te zijn gebleven aan het origineel, Savini's 'Night of the Living Dead' Plotseling is er geen sprake meer van een hommage en worden er nieuwe script-elementen ingebracht, hetzij speciaal toegevoegde of teruggevonden ideeën die de definitieve versie uit 1968 niet hebben gehaald! Barbara's personage is bijvoorbeeld een veel sterkere vrouwelijke hoofdrolspeelster, die Ben moedig helpt bij het schoppen tegen de zombiekont. Het hele einde is ook anders en neigt meer naar de gebeurtenissen in 'Dawn' en 'Day'. Je zou bijna kunnen zeggen dat het laatste halfuur van Savini's film een piepklein derde vervolg is in plaats van een gedweeë remake. Hoe je het ook bekijkt, deze film wordt warm aanbevolen als amusement voor horrorfanaten.
Professional and surprisingly successful remake of George A. Romero's groundbreaking horror milestone with the same title, that retells  in color  the simplistic, yet still very unsettling premise of recently deceased corpses that rise from their tombs for unknown reasons, and go after the living. Remakes usually are a curse for us, horror fans, but "Night of the Living Dead" is a different story, since director Tom Savini obviously made this film because he wanted to tribute the original instead of using the idea of a remake as an easy excuse to further exploit a profitable franchise. This new version also is a full-blooded and genuine horror film with loads of tension (even though you mostly know what'll happen next, it's still scary), good acting (a lovely B-cast with names like Tony Todd, Tom Towles and Bill Moseley) and excellent make-up effects (although, it has to be said, the gore is a less outrageous than expected). Of course, the original can't be topped anywhere, since the initial shock-impact has gone and since Savini can't create the same unbearable atmosphere of mystery and despair. However, even if you swear by the original and know it by heart, I'd still like to encourage you to watch this version for the following reason: after about sixty minutes of sticking loyally to the original, Savini's "Night of the Living Dead" all of a sudden stops being a homage and NEW script-elements, either specifically added or recovered ideas that didn't made the final cut of the 1968 version, are brought in! Barbara's character, for example, is a much stronger female lead here that courageously assists Ben in kicking zombie-butt. The entire ending is different as well, and leans closer to the events in "Dawn" and "Day". In fact, you can almost state that the last half hour of Savini's film is a tiny third sequel, rather than a docile remake. Either way you look at it, this film is warmly recommended entertainment for horror fanatics.