'Der Untertan' (1951), geregisseerd door sterregisseur Wolfgang Staudte, is gebaseerd op een roman van Heinrich Mann (1871-1950) en wordt 'Der Blaue Engel' (1930) genoemd, geregisseerd door Josef von Sternberg. In 'Der Blaue Engel' is de hoofdpersoon iemand die zich niet kan aanpassen aan de wereld om hem heen, en als hij dat wel probeert, struikelt hij schandelijk en moet hij zijn pogingen uiteindelijk met zijn leven bekopen. De hoofdfiguur in 'Der Untertan' is, om het zo maar eens te zeggen, het sympathieke personage: hoewel hij geboren is in een aristocratische, welgestelde familie, omringd door de wereldliteratuur en regelmatige huisconcerten, en dus ver van de bourgeoisie verwijderd, ontdekt hij dat hij drager kan worden door zich los te maken van het isolement van deze statusgroep en te proberen zich met de politiek te bemoeien. Hij komt er ook achter dat voor hem de beste manier is om hand over hand langs het touw te gaan dat naar boven leidt, terwijl hij degenen die onder hem komen, een trap geeft. Het resultaat is echter dat hij niet alleen in het openbaar blundert, maar vaak ook in zijn privé-leven. De film heeft een interessant, maar toch totalitair en typisch DDR-einde, dat min of meer de aandacht afleidt van het verder voortreffelijk vervaardigde meesterwerk waarvoor Werner Peters in de rol van dr. Hessling en de regisseur van de film de Grote Prijs van de DDR kreeg. Deze film en een buitengewoon indrukwekkende lijst van enkele honderden titels, in de tussentijd praktisch het verzamelde werk van de DEFA, de staatsfilmmaatschappij van de voormalige DDR of DDR, hebben we te danken aan het Departement van Duitse Studies van de Universiteit van Massachussetts in Amherst, dat kennelijk de nalatenschap heeft overgenomen om het gigantische filmwerk van het 'andere' Duitsland, dat in 1990 is opgehouden te bestaan, in stand te houden en te koesteren.
"Der Untertan" (1951), directed by star-director Wolfgang Staudte, is based on a novel by Heinrich Mann (1871-1950) as "Der Blaue Engel" (1930), directed by Josef Von Sternberg, is. While in "Der Blaue Engel", the protagonist is a person who cannot adapt to the world around him, and when he tries, shamefully stumbles and at the end pays his attempts with his life, the main figure in "Der Untertan" is so-to-say the complimentary character: Although born in an aristocratic, high-class family, surrounded by the world-literature and regular house-concerts and thus widely detached from bourgeoisie, he finds out that he may make carrier by breaking out of this status-group isolation in trying to meddle with politics. He also finds out that for him, the best way is to put hand over hand along the rope that leads upwards while kicking the ones who are coming below him. The result is, however, that he blunders not only in public but often also in his private life. The film has an interesting, yet totalitarian and typical GDR-end which kind of disturbs the otherwise excellently crafted master-piece for which Werner Peters in the role of Dr. Hessling and the director of the film got the Great GDR-State Price.<br /><br />This movie and an extremely impressive list of some hundreds of titles more, meanwhile practically the collected works of the DEFA, the state film company of the former GDR or DDR, we owe to the Department of German Studies of the University of Massachusets at Amherst that has obviously taken over the legacy to maintain and foster the gigantic film work of the "other" Germany which has ceased to exist in 1990.