Vervloekt nog aan toe, die Sergio Martino met zijn voortdurende hergebruik van titels! Ik verkeerde in de veronderstelling dat ik eindelijk een exemplaar van _Case of the Scorpion's Tail_ had gevonden en dan blijkt dit een heel andere film te zijn, een die nog zeldzamer is, maar ook een heel stuk erger. Toen wilde ik troost putten uit het feit dat deze productie de almachtige B-filmheld John Saxon als hoofdpersoon heeft, maar die zit er alleen maar in tijdens de eerste acht minuten en dan wordt zijn nek om 180 graden gedraaid! _The Scorpion with two Tails_ is ontegenzeglijk een teleurstelling, omdat er te veel verhaalideeën en cultonderwerpen in één al te verwarrende film zitten. De plot gaat niet alleen over bovennatuurlijke krachten, maar ook over bovennatuurlijke krachten van het kwaad en zelfs over misdaadsyndicaten! Maar geen van de verhaallijnen is op de juiste manier uitgewerkt en de hele zaak is gewoon onverdraaglijk onsamenhangend. Meneer Saxon duikt even op als een Amerikaanse archeoloog die zijn vrouw opbelt om haar te vertellen dat hij tijdens zijn onderzoeksexpeditie in Italië een authentieke Etruskische graftombe heeft ontdekt. Hij wordt vervolgens vermoord en zijn vrouw Joan reist onmiddellijk naar Italië om de omstandigheden rond zijn dood te onderzoeken. Ze ontdekt dat haar eigen geliefde vader een internationaal drugsnetwerk leidt, hallucineert over griezelige maden die overal rondkruipen en krijgt uiteindelijk een relatie met een andere archeoloog die een voorliefde heeft voor Etruskische graftomben. Om de zoveel tijd wordt een overbodig personage gedood door een paar ondefinieerbare handen die het duidelijk heerlijk vinden om mensen de nek om te draaien! Sergio Martino is een geweldige regisseur, en Ernesto Gastaldi is een nog betere scriptschrijver, maar 'The Scorpion with Two Tails' mist de gebruikelijke kenmerken. Het is oninteressant, saai, traag, slecht gepresenteerd, en de moordscènes zijn tam en volkomen bloederig! De nekverdraaiende modus operandi is interessant om één keer te laten zien, maar niet zeven keer in één film! De zoektocht naar de identiteit van de moordenaar is lang niet zo boeiend als in Martino's vorige films, en er zijn geen ingenieuze dwaalsporen. Verdorie, zelfs de muziek is lam. Hij is identiek aan de soundtrack van 'Hell of the Living Dead' en die film heeft hem al gestolen van de soundtrack van Goblins 'Dawn of the Dead'. Hier valt niets aan te bevelen, zelfs niet voor fervente fans van Italiaanse cinema.
Damn you Sergio Martino and your constant re-using of titles! Here I was under the impression that I finally tracked down a copy of "Case of the Scorpion's Tail" and then it turns out this is an entirely different movie, actually one that is even more rare but also a whole lot worse. Then I wanted to take comfort in the fact this production stars the almighty B-movie legend John Saxon, but he's only in it during the first EIGHT minutes and then he has his neck wrenched around 180 degrees! "The Scorpion with two Tails" is undeniably a disappointment, mixing too many story ideas and cult sub genres into one overly confusing film. The plot covers typical giallo-elements as well as supernatural forces of evil and even crime syndicates! However, none of the story lines are properly elaborated and the whole thing is just intolerably incoherent. Mr. Saxon briefly appears as an American archaeologist who phones his wife to announce he discovered a genuine Etruscan tomb during his research expedition in Italy. He then gets killed and the wife Joan instantly travels to Italy to investigate the circumstances of his death. She learns that her own beloved father runs an international hard drugs network, hallucinates about eerie maggots crawling around everywhere and eventually hooks up with another archaeologist that fancies Etruscan tombs. Every once and a while, a redundant character is killed off by a pair of unidentifiable hands that clearly adore twisting people's necks around! Sergio Martino is a great director, and Ernesto Gastaldi is an even greater scriptwriter, but "The Scorpion with two Tails" totally lacks all their usual trademarks. It's uninvolving, boring, slow-paced, poorly presented and the murder sequences are tame and entirely gore-free! The neck-twisting modus operandi is interesting to show once, but not seven times in one film! The search for the killer's identity  if he/she is even human  isn't nearly as compelling as in any of Martino's previous gialli and features no ingenious red herrings. Heck, even the music is lame since it's identical to the score in "Hell of the Living Dead" and that film already stole it from Goblin's soundtrack for "Dawn of the Dead". Nothing to recommend here, not even to die-hard fans of Italian cinema.