Oké <0xE2><0x80><0x93> de film is niet een of ander wereldschokkend stuk cinema, maar ik weet zeker dat dat niet de bedoeling van de regisseur was. Ze heeft een heel zachtaardig liefdesverhaal tot leven gebracht zonder een enorm trauma. Als groot bioscoopfan weet ik dat het niet te vergelijken is met andere gelikte films, maar ook dat lijkt niet de bedoeling van de regisseur te zijn. Ik vind het dapper dat ze een film heeft gemaakt die niet is vervallen tot het maken van stereotypen over Aziaten of homo's (hoewel een homo die aan travestie doet een oude koek is) en de keuze van zeer aantrekkelijke hoofdrolspeelsters kan ook geen kwaad. Wat de accenten betreft, waren er vier die me niet lekker zaten. Die van Nina en haar moeder, die van Sanjay en zijn vader. 'Dat is zo, maar daarom is het nog geen slechte film. Ze hebben het heel wat beter gedaan dan wij stervelingen hadden kunnen doen. Dus, mevrouw Parmar, ik raad u aan uw krachten te bundelen.'
Okay - the film is not some earth shattering piece of cinema, but I'm sure that was not the intention of the director. She has made a very gentle love story come to life without huge trauma. As a big cinema fan, I know it's not on a par with other slick films, but again, this doesn't appear to be the director's intention. I think it was brave to make a film that didn't fall into making stereotypes of Asians or gays (although a queer man doing drag is old hat) and the choice of very attractive leading ladies doesn't hurt either. Regarding the accents, there were four that wobbled for me. That of Nina's and her mother's, Sanjay and his father's, but that doesn't make it a bad film. They've done a darn sight better than us mortals could have done. So more power to your elbow Ms Parmar.