Het lijkt redelijk om te zeggen dat de titel 'Valse Engelen' meervoud is, zodat niet alleen het broertje wordt genoemd dat op de een of andere manier over de Niagara-watervallen is gevallen en wiens foto later vleugels heeft gekregen en achter houten panelen in de kelder van de familie Field is opgeborgen. Er wordt ook een beschrijving gegeven van de moeder, Miranda Richardson, wier geest geleidelijk is vernietigd door haar wispelturige, overheersende echtgenoot, tot ze is gereduceerd tot een ziekelijk depressieve alcoholiste die alleen nog leeft op de bank en voor de televisie. Elk van haar drie middelbareschooldochters valt ook, weg van het geïsoleerde gezin waar buitenstaanders de trieste dynamiek niet mogen zien, waar geen hulp wordt gevraagd of geaccepteerd. Elk gezinslid staat alleen in het omgaan met zijn of haar emoties en verlangens. Toch is er altijd het gevoel dat dit een gezin is met sterke banden en gevoelens voor elkaar.<br />De drie zussen neigen (val) naar relaties met anderen, waarvan de verdiensten en wijsheid niet door de film worden beoordeeld, maar eenvoudigweg worden getoond. Het toekomstige leven van de meisjes wordt gevormd en zal altijd beïnvloed zijn door de gebeurtenissen uit het verleden <0xE2><0x80><0x93> inclusief de gedwongen opsluiting in een schuilkelder door hun vader als een oefening in voorbereiding. Zelfs die daad van goedbedoelde wreedheid wordt niet al te hardvochtig door de film beoordeeld. Het is een misplaatste daad, gedaan ter wille van het gezin. In dit gezin is geen sprake van angst of toneelspel of huilerig verzoeningsdrama. In plaats daarvan is er sprake van woede, verdriet en onuitgesproken liefde.<br />Het acteren is door iedereen uitstekend. Miranda Richardson is uitstekend als de broze, op porselein lijkende moeder, ontdaan van alle levenslust, die zich stilletjes losmaakt van het leven. De weergave van het eind van de jaren zestig is de meest realistische die ik ooit heb gezien. Dat is niet bereikt door de muziek of de popculturele iconen uit die tijd. In plaats daarvan is er sprake van het 'gevoel' van het huis en de meubels, de buurt, de kleding. En het laat ook zien dat het leven toen anders was dan nu, rustiger, meer op zichzelf, in elk geval voor sommigen van ons en de gezinnen waarin we in die tijd opgroeiden.
It seems fair to say that the title "Falling Angels" is plural so as to include not only the baby brother who somehow fell over Niagara Falls and whose picture is later given wings and enshrined behind wood paneling in the Field family's basement. It also describes the mother, Miranda Richardson, whose spirit has been gradually destroyed by her volatile, controlling, husband, until she is reduced to a morbidly depressed alcoholic with no life beyond the couch and television. Each of her three high-school age daughters are falling as well, away from the insular family where no outsiders are allowed to observe the sad dynamics, no help is asked for or accepted. Each family member is alone in coping with their emotions and longings. Still there is always the sense that this is a family with strong ties and feelings for each other.<br /><br />The three sisters gravitate (fall) into outside relationships, whose merits and wisdom are not judged by the movie, but simply shown. The girls' future lives are being formed, and will always have been influenced by the events of the past -including forced confinement in a bomb shelter by their father as an exercise in preparedness. Even that act of well-intentioned cruelty is not judged too harshly by the film. It's a misguided deed done for the sake of the family. There is no angst or acting out or weepy reconciliation drama in this family. Instead there is some anger, some sadness, and some unspoken love.<br /><br />The acting is first rate by all. Miranda Richardson is excellent as the fragile porcelain-like mother, drained of spirit, quietly detaching from life. The portrayal of the late 1960's is the most realistic I have ever seen. It's achieved not by the musical score, or the pop-culture icons of the period. Instead it is the 'feel' of the house and furnishings, the neighborhood, the clothing. And also, it shows how life then was somehow different than today  quieter, more private  at least for some of us and the families we grew up in during that time.