Heb je ooit zo'n ongelooflijke leugen gehoord (gebaseerd op wat je weet), voel je je beledigd en zou je willen dat de verteller een betere leugenaar was? Zo voelde ik me de eerste 30 minuten van 'Gable en Lombard'. Historische onnauwkeurigheid op historische onnauwkeurigheid bezoedelt het vertellen van de liefde tussen twee van de knapste sterren van Hollywood. Er is hier niets theatraals aan de hand (ondanks Clayburghs verschrikkelijke miskleunen), de productiewaarden zijn uitzonderlijk; toch kunnen films als 'Gable en Lombard' carrièremoordenaars zijn, en de producenten verdienden het elke cent die ze erin staken kwijt te raken. Hoewel niemands carrière volledig werd verwoest, kreeg James Brolin (die eigenlijk best goed werk levert) nooit meer een grote filmrol aangeboden. 'Ipcress File', 'The Appaloosa' en 'Lady Sings the Blues'. Hij regisseerde 'Superman 4: The Quest for Peace' en de 'Iron Eagle'-serie. Ironisch genoeg verging het Jill Clayburgh, met haar bijna onbeholpen optreden als Carole Lombard, het beste. Ze kreeg succesrollen in 'Silver Speak' en Oscar-nominaties voor 'An Unmarried Woman' en 'Starting Over'. Clayburghs problemen om Lombard te spelen zijn niet helemaal haar schuld; Clayburgh is gewoon niet chic genoeg of mooi genoeg om Lombard te spelen. Lombards aantrekkingskracht was voornamelijk haar vermogen om vulgaire dingen op een chique manier te behandelen. Ruw taalgebruik kan bijna charmant zijn, afhankelijk van hoe het wordt gebracht. Lombard kon het doen om dezelfde redenen als Katherine Hepburn, omdat zij de verfijning bezat. '<br />Aangezien ik de film niet heb afgemaakt, zal ik hem niet op waarde schatten. 'Gable and Lombard' is oké als fictie, maar ik zou het zeer op prijs hebben gesteld als de schrijver zo dicht mogelijk bij het ware verhaal was gebleven.
Have you ever heard a lie so supremely unbelievable (based upon what you know), you feel insulted and wish the teller were a better liar? That's how I felt suffering through the first 30 minutes of "Gable and Lombard". Historical inaccuracy upon historical inaccuracy tarnishes this telling of the love between two of Hollywood's brightest stars. There' nothing histrionically bad here (despite Clayburgh's terrible miscasting), production values are exceptional; yet movies such as "Gable and Lombard" can be career killers, and the producers deserved to lose every penny they invested. While no one's career was completely killed, James Brolin (who actually does a pretty good job) was never offered another major film role. Sidney J. Furie, who impressed so much with "The Ipcress File," "The Appaloosa" and "Lady Sings the Blues" found himself directing "Superman 4: The Quest for Peace" and the "Iron Eagle" series. Ironically, Jill Clayburgh, given her near inept performance as Carole Lombard, fared the best, snatching up hit roles in "Silver Streak," and Oscar nominations for "An Unmarried Woman" and "Starting Over." Clayburgh's problems playing Lombard are not entirely her fault; Clayburgh is simply not classy enough or pretty enough to play Lombard. Much of Lombard's appeal was her ability to handle vulgar material in a classy way. Coarse language can seem almost charming, depending upon how it's delivered. Lombard could pull it off for the same reasons Katherine Hepburn could do it, because she had the refinement.<br /><br />Since I didn't finish the movie, I won't rate it. "Gable and Lombard" is okay as fiction, but I would have greatly preferred it had the writer stayed as closely as dramatically possible to the true story.