Intense episode waarin een pendelvaartuig dat onder leiding van Spock op een missie is, neerstort op een hoogst onplezierige wereld. De gevaren die het vijandige milieu met zich meebrengt, leiden zelfs tot een vijandige bemanning als Spock merkt dat zijn leiderschapscapaciteiten in twijfel getrokken worden. Hal en Bog hebben in hun recensies al uitstekend onderzocht hoe de logische benadering van de crisis door de Vulcanus niet effectief blijkt te zijn bij het omgaan met de gespannen mensen onder zijn bevel. Het enige dat eraan toegevoegd zou kunnen worden, is dat Spock soms een bijna menselijke norsheid vertoont die erg on-Vulcan lijkt. Maar aangezien dit de eerste aflevering van het seizoen was, kan het zijn gefilmd voordat Leonard Nimoy zijn personage volledig had leren begrijpen en de juiste manier had gevonden om hem te spelen (hij sprak bijvoorbeeld nog steeds met dat overdreven Britse accent, zoals wanneer hij het woord 'commando' uitspreekt als 'commond'). Dit is duidelijk niet de meer beheerste meneer Spock die we in latere afleveringen van 'The Doomsday Machine' zouden zien, maar het is nog steeds een goede vertolking en het script levert een interessante reeks problemen op om te zien hoe het gewoonlijk onverstoorbare personage probeert te overwinnen.<br />Alsof de noodlanding al niet erg genoeg was, waren de primaten die op de planeet leven een mooie toevoeging om Spocks slechte dag nog ingewikkelder te maken. Het zijn er meer dan ze te zien krijgen (en ook een verstandige zet, want het enige wezen dat van dichtbij te zien is, draagt een bontjas). Deze harige monsters sluipen rond in de mist en maken sissende geluiden en galmend gebrul. Ze vallen aan met enorme speren en in een van de scènes knuppelen ze een betrekkelijk klein mens dood. Hun aanwezigheid in het verhaal leidt tot een keurig tafereel op de brug van de Enterprise als Kirk het verslag van de terugkerende leider van de zoekploeg hoort. Luitenant-kolonel Kelowitz, die gekneusd en verfomfaaid op een kijkscherm verschijnt in een gescheurd uniform, vertelt hoe zijn team werd aangevallen door 'wezens die leken op die op Hansons planeet, maar dan veel, veel groter. Drie <0xC3><0xA0> vier meter lang.' Duidelijk uitgeput en misschien een beetje getraumatiseerd, waarschuwt Kelowitz Kirk dat als de vermiste shuttlebemanning op die planeet is... nou ja, hij hoeft de zin niet af te maken om Kirk te laten begrijpen wat hij bedoelt. Het is een effectief klein gebaar dat een schaduw van angst werpt over het mogelijke lot van Kirks vermiste bemanningsleden. Eigenlijk hadden ze dit zelden geziene karakter van Kelowitz vaker moeten gebruiken dan dat hij een geweldige lopende reportage zou zijn geweest. Hij wist dat de situatie hopeloos was als Kelowitz weer met nieuwe blauwe plekken op de proppen kwam en weer een alarmerend rapport voor Kirk.
Intense episode in which a shuttle craft mission lead by Spock crash lands on a most unpleasant world. Indeed, the dangers posed by it's hostile environment leads to a hostile crew as Spock finds his leadership abilities called into question. Hal and Bog in their reviews have already done a fine job of exploring how the Vulcan's logical approach to the crisis proves ineffective in dealing with the stressed-out humans under his command. The only thing to add might be that Spock, at times, displays an almost human surliness that seems very un-Vulcan. But, since this was a first season episode, it may have been filmed before Leonard Nimoy had fully come to understand his character and the proper way to play him, (for example, he was still speaking with that put-on British accent like when he pronounces the word command as "commond"). Clearly, this is not the more controlled Mr. Spock we would see in later episodes like "The Doomsday Machine", but it's still a good performance and the script provides an interesting set of problems to watch the usually unflappable character try and overcome.<br /><br />As if crash landing wasn't bad enough, the primates that live on the planet were a neat addition to further complicate Spock's bad day. Glimpsed more than they are seen (and a wise move, too as the only creature shown up close looks like it's wearing a fur dress), these hairy monsters prowl about in the fog making hissing noises and echoing roars. They attack with huge spears, and in one scene maul a comparatively puny human to death. Thoroughly nasty, their presence in the story leads to a neat scene on the Enterprise bridge as Kirk hears the report of returning search party leader. Appearing on a viewer screen bruised and bedraggled in a torn-up uniform, Lt. Commander Kelowitz relates how his team was attacked by "creatures similar to ones discovered on Hanson's Planet, only much, much bigger. Ten- maybe twelve feet in height." Clearly exhausted and maybe a touch traumatized, Kelowitz cautions Kirk that if the missing shuttle craft crew are on that planet...well, he doesn't have to finish the sentence for Kirk to get his meaning. It's an effective little touch that casts a shadow of dread on the possible fate of Kirk's missing crew members. In fact they should have used this seldom seen character of Kelowitz more often as he would have made a great running feature. Like Scotty's dire warnings about the condition of the ship's engines, or those red shirted security men who were always first to bite the dust, you'd know the situation was dire if Kelowitz showed up with a new batch of bruises and another alarming report for Kirk.