Ik ben een enorme fan van Signs en The Sixth Sense. Ik vind dat M. Night Shyamalan geweldig werk heeft verricht met het horrorgenre in beide films. Hij heeft een uitstervend soort films nieuw leven ingeblazen en ze iets nieuws gegeven tussen alle clichés die het genre delen.<br />Dus ik wilde deze film echt graag leuk vinden. Ik was, net als zo'n beetje iedereen, erg teleurgesteld over The Village en ik wilde heel graag dat de regisseur het goed zou maken. Hij faalde. Wat een ellende. Nu kon ik zijn bedoelingen gedurende de hele film zien. Ik wist wat hij van plan was en als hij het goed had gedaan, had het heel goed kunnen werken. Het grootste probleem dat ik zag, was dat hij het te veel verschillende dingen tegelijk probeerde te laten zijn. Het was deels sprookje, deels horror, deels komedie, deels fantasie... het gaat maar door. Als hij er maar één had gekozen en zich daarop had geconcentreerd, denk ik dat de film heel goed zou zijn geweest. In plaats daarvan werd het een langdradige, pretentieuze, onlogische puinhoop.<br />De film is zich in sommige opzichten bewust van zichzelf, drijft vaak de spot met zichzelf en zijn eigen belachelijke verhaal en verklaringen. Dat werkt ook in andere films, zoals _Knetter_, bijvoorbeeld. Maar in deze film is het onderwerp zo buitenissig dat zelfs de aansporing die de film zichzelf geeft het niet vergeeflijk kan maken. Je moet een heleboel krankzinnige dingen geloven voordat je je in het verhaal kunt verliezen. In sommige films is zo'n sprong in het diepe gemakkelijk te maken, en de film is heel onderhoudend. Niet veel mensen trekken de rationaliteit van _Star Wars_ in twijfel, omdat de films hun universum geloofwaardig maken. Het universum van _Lady In The Water_ is zo verwarrend en warrig dat het de kijker afleidt en hij besteedt meer tijd aan het uitroepen van de titel dan aan het zich erin verdiepen.<br /><0x3E> Er zijn momenten dat ik merk dat ik zit te lachen en dat ik niet zeker weet of dat de bedoeling is. De scènes die zich afspelen zijn volkomen serieus, maar toch...' Het is moeilijk te geloven dat iemand zulke scènes kan hebben geschreven en van plan was ze serieus te nemen. Het is onmogelijk niet te lachen om dialogen waarin wezens als narren en klunzen een rol spelen.<br />Uiteindelijk zou ik de film verwarrend noemen. Hij weet niet wat hij moet voorstellen, waardoor het publiek nog onwetender wordt.
I am a huge fan of Signs and The Sixth Sense. I think M. Night Shyamalan did amazing work with the horror genre in both films. He breathed new life into a dying breed of movie, giving them something new among all of the cliché-ridden movies that share the genre.<br /><br />So, I really wanted to like this movie. I, along with pretty much everyone else, was very disappointed by The Village and I very much wanted the director to redeem himself. He failed. Miserabley. Now, I could see his intentions throughout the entire movie. I knew what he was going for and really, it could have worked very well if it had been done correctly. The biggest problem I saw was that he tried to make it be too many different things at once. It was part fairy tale, part horror, part comedy, part fantasy...it goes on. If he had chosen just one and focused his efforts on it, I think the movie would have been very good. Instead, it ended up being a long-winded, pretentious, illogical mess.<br /><br />The movie is self-aware in some ways, often mocking itself and its own ridiculous story and explanations. This works in other movies, like Scream, for example. In this one, though, the subject is so outlandish that even the prodding the movie gives itself can't make it forgivable. You have to buy into a lot of insane stuff before you can even begin to get sucked into the story. In some movies, such a leap of faith is easy to make and the movie is thoroughly entertaining. Not many people question the rationality of Star Wars because the movies make their universe believable. Lady In The Water's universe is so confusing and muddled that it's distracting and the viewer spends more time calling it out than getting involved.<br /><br />There are times when I found myself laughing and I wasn't sure if I was supposed to or not. The scenes play out as completely serious, but it's hard to believe that anyone could have written such scenes and intended them to be taken seriously. It's impossible not to laugh at dialog that includes creatures such as narfs and scrunts.<br /><br />Ultimately, I would call the movie confusing. It doesn't know what it's supposed to be, so the audience is left even more clueless.