Dit zou wel eens de slechtste Scorsese-film kunnen zijn die ik ooit heb gezien. Ik heb het gevoel dat, omdat dit misschien wel een van zijn minst toegankelijke films is voor het huidige publiek, de mensen hem gewoon het meest 'ondergewaardeerd' noemen. Er is zelfs een reden waarom er niet veel over wordt gesproken, omdat het allemaal onzin is. Hier lijkt het erop dat Scorsese zijn reputatie zo sterk heeft opgebouwd dat hij elk oud gelul gewoon de wereld in kan sturen, en het publiek zal hem de hemel in prijzen, alleen omdat Scorsese hem heeft geregisseerd. De regie is lui, de plot lijkt op het eerste gezicht interessant genoeg, maar Scorsese doet zijn best om het neer te zetten en eindigt met een lange, zich herhalende reeks ontmoetingen met diverse mislukkelingen en mislukkelingen van wie we blijkbaar enige belangstelling moeten tonen. Griffin Dunne is gewoon te weeïg en saai voor ons om enige tijd te investeren in de zorg voor zijn personage. De film blijft maar proberen ons voor te bereiden op spanning en opwinding en deze ontmoetingen en situaties op te bouwen voordat ze resulteren in een enorme anticlimax en nog langere, doelloze wegen naar nergens.
This might be the worst Scorsese film I have ever seen. I have a feeling that because this might be one of his least accessible films to current audiences, people just call it his most 'underrated'. In fact, there's a reason it isn't talked about much, because it is rubbish. Here Scorsese seems like he's built up his reputation strongly enough so he can just put out any old tosh and audiences will praise it to high heaven just because Scorsese directed it. The directing is lazy, the plot at first glance seems interesting enough but Scorsese does his best to bring it down and ends up with a stretched, repetitive, sequence of encounters with various deadbeats, and lowlife losers, which we are apparently supposed to show some interest in. Griffin Dunne is just to waspy and bland for us to invest any time in caring for his character. The film just doesn't stop attempting to prepare us for tension and excitement and building up these encounters and situations before resulting in a huge anti-climax and more stretched out, aimless roads to nowhere.