Volgens de doos (en als terzijde <0xE2><0x80><0x93> God zegene een bizarre video!) is deze film in elkaar geflanst uit materiaal dat gecensureerd is uit Marins' eerdere 'Coffin Joe'-films. Hoewel er een heleboel topless meisjes zijn, en ook heel wat marteling en ellende, lijkt de inhoud van deze film erop te wijzen dat de censuur in kwestie (Braziliaan?) ernstiger problemen had met intense hallucinaties. De paar scènes die uit de lijst bestaan, een of ander gemompeld verhaal over een psychotische kerel en de mensen die hem proberen te genezen, zijn zeker onbeholpen en saai genoeg, maar dat is eigenlijk een opluchting, want de hallucinaties zijn behoorlijk overweldigend, en je zult blij zijn als je de kans krijgt om op adem te komen. Een eindeloos spervuur van volkomen groteske en onsamenhangende beelden, waarvan een groot deel letterlijk bedoeld lijkt te zijn als helse taferelen, is rijkelijk voorzien van naakte vrouwen, gedeeltelijk verduisterd door psychedelische belichting en montage-effecten, en geprojecteerd op decors die gezien moeten worden om ze te kunnen geloven (sommige delen van acteurslichamen zijn vaak ingebouwd in de achtergrond). Het is gemakkelijker om dit met andere films te vergelijken dan om het te beschrijven; als je je de Satan-films van Kenneth Anger kunt voorstellen, afgewisseld met bloederige scènes van H.G. Lewis en gerationaliseerd door de verdere toevoeging van stukken uit een film uit de jaren vijftig over geestelijke hygiëne, zit je op het juiste spoor; en, niet om arrogant te zijn, maar als je het kunt...' Stel je voor dat je er niet klaar voor bent om deze film te zien. Als je alleen op deze film kunt afgaan (wat helaas wel moet, al zal dat niet lang het geval zijn), zijn de grote invloeden van Marins Jung, Bosch en E.C. Comics, die deze film in een goed gezelschap plaatsen, alleen al door zijn aspiraties, ondanks de technische tekortkomingen. (Om nog maar te zwijgen van het feit dat juist de onsamenhangendheid ervan deze film een beter beeld geeft van sommige vormen van schizofrenie dan veel meer'serieuze' films die over hetzelfde onderwerp gaan.)
According to the box (and as an aside - God bless Something Weird Video!), this feature is cobbled together from material censored out of Marins' earlier "Coffin Joe" films. Though there are plenty of topless girls, and a good bit of torture and mayhem as well, the content of this movie seems to indicate that the censors in question (Brazilian?) had more serious issues with intense hallucination sequences. The handful of scenes which comprise the framing device, some mumbling business about a psychotic guy and the people trying to cure him, are certainly inept and boring enough, but this is actually a relief, because the hallucinations are pretty overwhelming, and you'll be happy for opportunities to catch your breath. An endless barrage of utterly grotesque and disjointed imagery, much of which seems to be intended as literal hellscapes, is liberally flavored with nude women, partially obscured by psychedelic lighting and editing effects, and staged on sets which must be seen to be believed (parts of actors' bodies are often built into the backdrop). It's easier to compare this to other movies than it is to describe it; if you can imagine Kenneth Anger's Satan movies, interspersed with gore scenes from H.G. Lewis, and rationalized by the further insertion of pieces of a fifties health class film on mental hygiene, you're on the right track; and, not to be snotty, but if you can't imagine that, you might not be ready to watch this one. If one can judge by this film alone (as, unfortunately, I must, though that won't be the case for long), Marins' big influences are Jung, Bosch, and E.C. Comics, which places this picture in heavy company by virtue of its aspirations alone, despite its technical shortcomings. (Not to mention that its very incoherency makes this movie a more accurate picture of some forms of schizophrenia than many more "serious" films which address the same subject.)