Annie Braddock (Scarlett Johansson) is net afgestudeerd aan de universiteit en staat op het punt om een carrière in het zakenleven te beginnen als ze letterlijk in aanmerking komt voor een baan als kindermeisje voor het vierjarige zoontje (Nicholas Art) van een verwaande, egocentrische inwoner van de Upper East Side die Alexandra X heet en gespeeld wordt door een trieste, misplaatste Laura Linney (een van de vele vervelende bijkomstigheden van de film is dat de familie die haar inhuurt haar geen achternaam geeft).<br />'The Nanny Diaries' is gebaseerd op de roman van Emma McLaughlin en Nicola Kraus en is helaas net zo voorspelbaar en banaal als je op grond van het simpele uitgangspunt zou verwachten. Afgezien van mensenhandel in zo'n beetje elk stereotype en cliché dat je je maar kunt voorstellen <0xE2><0x80><0x93> de harteloze, neurotische, slaafse elitisten; de gevoelige ridder op het witte paard (Chris Evans); de zeurende, vrijgevochten beste vriend; de wellustige, op kindermeisjes jagende echtgenoot (Paul Giamatti) <0xE2><0x80><0x93> is de film zelfs bij het overschrijden van de dunne grens tussen slimheid en schattigheid die een film van dit soort kan maken of breken, jammerlijk mislukt. Er is een liefdevolle hommage aan 'Mary Poppins' die <0xE2><0x80><0x93> in elk geval in het begin <0xE2><0x80><0x93> de indruk wekt dat de film eigenlijk iets probeert te doen wat een beetje gewaagd is, een beetje anders. Maar die sfeer van fantasierijke creativiteit wordt snel de kop ingedrukt ten gunste van het formuleren van verhalen en het spelen van de rol van koekjesbakker. Het is interessant om te zien dat de filmmakers, ondanks hun voorliefde voor de vrouwen die als nanny werken, bijna net zo'n lage dunk hebben van het vak als de snobs die op het scherm verschijnen.<br />Alles bij elkaar genomen is Johansson eigenlijk het enige fatsoenlijke aan 'The Nanny Diaries' (nou ja, de kleine Nicholas Art is ook best cool), maar zelfs haar trouwste bewonderaars zouden er goed aan doen de andere kant op te kijken als het op deze film aankomt.
Recent college grad Annie Braddock (Scarlett Johansson) is all set for a career in business when she quite literally falls into a position as nanny for the four-year-old son (Nicholas Art) of a snooty, self-absorbed Upper East Side socialite named Alexandra X, played by a sadly miscast Laura Linney (among many of the movie's wearisomely cutesy touches is not giving a surname to the family that hires her).<br /><br />Based on the novel by Emma McLaughlin and Nicola Kraus, "The Nanny Diaries" is, unfortunately, every bit as predictable and trite as its simpleminded premise would lead one to expect. Beyond trafficking in just about every stereotype and cliché imaginable - the heartless, neurotic, slave-driving elitists; the sensitive knight-in-shining armor love interest (Chris Evans); the nagging, free-living best friend; the lecherous, nanny-chasing husband (Paul Giamatti) - the movie is woefully unsuccessful even at treading that fine line between cleverness and cuteness that can make or break a film of this type. There is an affectionate tribute to "Mary Poppins" that - early on at least - suggests that the movie might actually try to do something a little daring, a little different. But that air of fanciful creativity is quickly squelched in favor of formulaic storytelling and cookie cutter characterizations.<br /><br />Interestingly, the filmmakers, for all their championing of the women employed as nannies, seem to have almost as low an opinion of the profession itself as do the elite snobs who appear on screen.<br /><br />All told, Johansson is really the only decent thing about "The Nanny Diaries" (well, little Nicholas Art is pretty cool too), but even her staunchest admirers would be well advised to look the other way when it comes to this film.