WEEK VAN DE MOORD is beslist een bevredigender titel voor deze film, het is in elk geval een eerlijke titel. Het is jammer dat degenen die deze film hebben gemaakt om er winst mee te maken, hebben gekozen voor de titel KANNIBALMAN (zoals hier in de Verenigde Staten) en dat de trailer heeft geprobeerd het er gruwelijker uit te laten zien dan het in werkelijkheid is, met een opgewekt klinkend verhaal in een 'leuk weertje hebben we'-toontje!<br />Dat is jammer, want het heeft geen zin om te proberen griezel-/bloedhonden naar een film te lokken die in wezen een aardig, somber drama is dat je eerder in een trieste, neerslachtige stemming brengt dan dat het je opwindt. In de film is er geen sprake van kannibalisme. Wat daar het dichtst bij in de buurt komt, is toeval, en zelfs de hoofdpersoon raakt van streek als hij beseft wat er in zijn soep zat.<br />Hoewel ik het liever in de oorspronkelijke taal had gezien, met ondertitels, ben ik nog steeds blij dat Anchor Bay het heeft gered en op dvd heeft uitgebracht voor mensen als ik die van obscure films houden.<br />Het verhaal gaat in wezen over een slachthuisarbeider die per ongeluk een neerwaartse spiraal van moorden en waanzin in zijn leven begint, niet in staat om om te gaan met wat hij heeft gedaan en tot de ontdekking komt dat het gewoon gemakkelijker is om de mensen die te dicht bij zijn geheim komen om zeep te helpen. Het weidse, open landschap van nog niet ontgonnen land en de minimale score geven een verbazingwekkende reikwijdte aan de eenzaamheid die Marcos (Vicente Parra) voelt, en weerspiegelen de eenzaamheid van zijn nieuwe vriend, die letterlijk naast zijn kleine huis in de torenflat woont. Zelfs de zwemscène had een stille schoonheid. Gezien de tijd en de politiek van 1971 in dat gebied, zit er meer achter dit verhaal dan alleen een man die niet in staat is zijn moorddadige daden het hoofd te bieden.<br />De seksualiteit van de buurman wordt op een nogal verfrissend elementaire manier behandeld, niet als homoseksueel of wellustig. Het is ook geweldig dat we ons de hele film lang afvragen of hij echt meer weet over wat Marcos doet dan we kunnen raden, met zinnen als: 'Je kunt ze maar beter begraven', heeft hij het over Marcos' herinneringen of over de lichamen die in Marcos' slaapkamer op elkaar beginnen te lijken? Hun interacties zijn altijd fascinerend en vormden een van de hoogtepunten van de film. Het was geweldig om een scène als de zwemscène met deze twee mannen te zien; op de een of andere manier krijg ik het gevoel dat als deze film vandaag was gemaakt, de machthebbers in Hollywood zouden hebben geprobeerd die scène met twee vrouwen te maken. De toon wordt steeds deprimerender tot aan het einde, maar een paar mooie dialogen houden het verhaal in bedwang en in beweging, ondanks de tragere toon van de film. Het geweld werkt in de context van de situaties in plaats van dat het onnodig lijkt om degenen die het gevoel hebben dat ze dat moeten zien tevreden te stellen om van een film te kunnen genieten. Voor mij was de eerste minuut van de film veel verontrustender, toen ik zag hoe het dier werd afgeslacht. Het was moeilijk om daar doorheen te komen. Het seksuele element is verrassend minimaal, niet zo veel naaktheid als je zou verwachten bij een film als deze, maar aangezien het niet echt een exploitatiefilm is, werkt het in het voordeel van de film als je minder borsten hebt om naar te gapen. Zoals bij veel films van die Europese bron en tijd, brengt het ontbreken van een eindtitel de kijker in een meer geaffecteerde stemming met het nogal abrupte einde van de film.<br />La Se<0xC3><0xB1>a del Asino is een geweldige film voor liefhebbers van drama, maar horrorliefhebbers moeten uit de buurt blijven. Het is goed om andere mensen commentaar te zien geven op de interessante eigenschappen van de film in plaats van commentaren te lezen die hen het gevoel geven dat ze zijn afgepakt omdat hij niet over kannibalen gaat of vol gespannen en enge scènes zit. Het is puur drama, en ik ben blij dat sommige mensen erin slagen om de onfortuinlijke marketingtrucs te omzeilen die deze film heeft gekregen en te zien hoe waardevol hij werkelijk is! Inderdaad een mooie ontdekking.
WEEK OF THE KILLER is definitely a more satisfying title for this film, it is at least an honest title as well. It's a shame that those marketing this film to help it gain a profit opted for the title CANNIBAL MAN (as here in the U.S.), and its trailer trying to make it look more horrific than it really is, with chipper sounding narration in a "nice weather we're having" tone!! <br /><br />That is a shame because it's useless to try and lure in horror/gore hounds for a film that's basically a nice moody drama that will leave one with a saddened, downbeat mood rather than thrills. The "Cannibal Man" title is silly particularly because there really isn't any cannibalism in the film. The closest thing to that is found to be a coincidence and even upsets the main character when he realizes what was in his soup. <br /><br />Though I'd rather have seen it in the original language with subtitles, I'm still happy Anchor Bay has rescued it and released it on DVD for folks like me who enjoy obscure films.<br /><br />The story is basically about a slaughterhouse worker who accidentally starts a downward spiral of killing and madness in his life, unable to cope with what he's done and finding it's just easier to off the people who get too close to his secret. The wide, open landscapes of yet to be developed land and the minimal score add amazing scope to the loneliness Marcos (Vicente Parra) feels, and mirrors the loneliness of his newfound friend that lives in the high-rise literally next door to his little house. Even the swimming scene had a quiet beauty to it. Considering the time and politics for 1971 in that area, there's more to this story than just a man not able to cope with his murderous actions.<br /><br />The neighbor's sexuality is handled in a rather refreshingly basic manner, not being stereotypically gay nor lecherous. It's also great how throughout the film, we wonder if he really knows more about what Marcos is doing than we can guess, with lines like "You better bury them," is he talking about Marcos' memories or the bodies starting to add up in Marcos' bedroom? Their interactions are always fascinating, and were very much highpoints of the film. It was wonderful to see a scene like the swimming scene with these two men; somehow I get the feeling that if this film were to have been made today, the powers that be in Hollywood would have tried to work that scene with two women. <br /><br />An increasing depressing tone sets in up through to the end, but some nice dialogues keep the story in check and moving despite the slower tone of the film. The violence works in context to the situations, rather than seeming gratuitous to satisfy those who feel they need to see that in order to enjoy a film. For me, I was far more disturbed by the first minute of the film, seeing the animal slaughtered. It was difficult getting through that. The sexual element is surprisingly minimal, not as much nudity as you'd think a film of this storyline would have, but since it's not really an exploitive film, having less breasts to gawk at works in its favor. Like many films of that European source and time, having no end credits leaves the viewer in a more affected mood with the film's rather abrupt ending.<br /><br />LA SEMANA DEL ASESINO is great viewing for fans of drama, but horror seekers should stay clear. It's good to see other people commenting about the film's interesting qualities instead of reading comments that they felt ripped off that it wasn't about cannibals or full of tense scary scenes. It's pure drama, and I'm glad some people are managing to get around the unfortunate marketing ploys this film was given and see how worthwhile it really is! Indeed a nice discovery.