Het kijken naar deze film herinnerde me eraan hoe het was om op zondag te moeten overgeven, en het enige kanaal dat het doet is Lifetime. De dialoog is slap en voorspelbaar. De personages hebben weinig of geen echte emoties. Verrassend genoeg heeft James VanderBeek veel aan de rol van zijn personage bijgedragen, maar zijn schermtijd was vergelijkbaar met die van Christopher Walken in True Romance. Het was alsof je naar de familiefilm keek zonder de grappige improvisatiescènes en de slechte scènes uit Hollywood. De acteurs mogen dan op eigen houtje goed zijn, maar de regie en het schrijven zijn hier de schuld. Ze gooien er een zielige lesbische scène in en andere momenten die niet zouden hebben misstaan. Als dit in het echte leven had plaatsgevonden, zou dit niet zijn gebeurd, maar de scenarioklas heeft hun verteld dat dit is wat de kijkers willen zien. Er is ook weinig of geen poging om te verbergen hoe laag het budget voor deze film was.
Watching this film reminded me of what it was like to be sick on a Sunday and the only channel that works is Lifetime. The dialogue is lame and predictable. There is little or no authenticity to the characters emotional discoveries. Surprisingly, James VanderBeek brought a lot to his character's role but his screen time was comparable to Christopher Walken's in True Romance. It was like watching the Family Stone minus the funny improvisational parts and extending the bad Hollywood movie parts. The actors may be good on their own but the direction and writing are to blame here. They throw in a pathetic lesbian scene and other moments that wouldn't have happened if this were to take place in real life but the screen writing class told them it is what the viewers want to see. There is also little or no attempt to hide how low budget this film was made for.