Voor mijn 1000ste gebruikerscommentaar op IMDb wilde ik schrijven over iets wat ik niet alleen leuk vond, maar ook iets wat mijn gevoelens en smaak in een film weergaf. Je weet wel, iets waar mijn naam op staat. Ik heb een aantal films bekeken die slecht waren en andere die goed waren <0xE2><0x80><0x93> maar uiteindelijk besloot ik voor The Inglorious Bastards te gaan. Dat is niet alleen een geweldig voorbeeld van het soort film waar ik voor ga, maar ik wil er al een tijdje iets over schrijven. En met Tarantino's herinterpretatie van de film van dit jaar, wilde ik zeker van tevoren mijn gebruikerscommentaar schrijven. En hier is het dan: 1000. Als de film begint, wordt een groep soldaten uit het tijdperk van de Tweede Wereldoorlog overgebracht naar een militaire gevangenis in afwachting van een beslissing over de vele misdaden die ze hebben begaan. Moord, diefstal, beroving <0xE2><0x80><0x93> dat zijn niet de typische, nette, geheel Amerikaanse GI'S. Onderweg wordt het MP-konvooi aangevallen door een Duits vliegtuig en een groep van vijf gevangenen ontsnapt. Ze besluiten onmiddellijk naar het neutrale Zwitserland te gaan en de vrijheid die dat biedt. Onderweg hebben ze volop gelegenheid om nazi's te doden en te verminken. Maar als ze per ongeluk een groep Amerikaanse parachutisten, vermomd als Duitse soldaten, neerschieten, besluiten de Bastaards in te grijpen en de missie van hun landgenoten te voltooien. En wat een missie is het om een trein met een V2-raket te stelen. Als regisseur Enzo G. Castellari ergens bekend om staat, dan is het wel om actie. En in The Inglorious Bastards overtreft hij zichzelf. Het is een van testosteron doordrenkte rit van begin tot eind! Vuurgevechten, explosies, autowrakken, gevechten, van kasteelmuren vallen, motorstunts, als het om actie gaat, dan vind je het hier. Castellari slaagt er op de een of andere manier in om de film de hele tijd rustig te houden. Hoewel de actie in het tweede bedrijf weliswaar een beetje vertraagt, zakt de film nooit in en is hij altijd aangenaam. The Inglorious Bastards bevat ook een paar heel mooie miniatuurtjes. Vooral de finale van de film is op dat gebied bijzonder gedenkwaardig. De bezetting is eersteklas. Zijn personage heet toepasselijk Fred. Toepasselijk omdat hij zichzelf speelt in de rol van een sigaren kauwende, één regel spugende, met een pistool zwaaiende schurk. Het verbaast me dat Bo Svenson in staat is om de scènes met Williamson te evenaren. Ik heb nooit veel op gehad met zijn andere werk, maar hier is Svenson heel geloofwaardig als de leider van de Bastards. De rest van de cast zorgt voor even plezierige voorstellingen. Het is een uitstekende prestatie van alle betrokkenen.<br />Hoewel ik begrijp waarom The Inglorious Bastards misschien niet iedereen aanspreekt, is het voor mij een bijna perfecte film. Ik heb een paar recensies gezien waarin het gebrek aan realisme werd afgekraakt. Rustig maar, het is nooit de bedoeling geweest om een documentaire te worden. 'Het gaat erom dat je je amuseert en jezelf vermaakt. Ga er gewoon voor en hou op met zo gespannen te zijn. Wat betreft degenen die klagen over de dialogen of de montage, jullie zijn duidelijk niet bekend met de Europese filmindustrie uit de jaren zestig en zeventig. Nogmaals, ga er gewoon voor. Zoals ik al zei, voor mij is het bijna perfect. Ik heb er zelfs geen enkel probleem mee om The Inglorious Bastards een 9/10 te geven, bijna een 10/10.<br />Hier zijn dus 1000 gebruikersrecensies. Voor diegenen van jullie die hebben gelezen en misschien zelfs hebben genoten van wat ik heb geschreven, wil ik jullie bedanken. En ik verheug me op meer. Op naar 1001!
For my 1,000th user-comment on IMDb, I wanted to write about something that I not only enjoyed, but something that summed up or represented my feelings about and tastes in movies. You know, something that has my name written all over it. I considered a number of films  some bad  some good - but in the end, I decided to go with The Inglorious Bastards. Not only is it a great example of the kind of movie I go for, but I've been wanting to write something about it for a while now. And with Tarantino's re-imaging set to open this year, I definitely wanted to get my user comment written beforehand. So here it is, #1,000.<br /><br />As the film opens, a group of WWII era soldiers are being transferred to a military prison to await decision on the many crimes they've committed. Murder, theft, robbery  these aren't your typical, clean-cut, all-American GIs. On the way, the MP convoy is attacked by a German plane and a band of five prisoners escapes. They immediately decide to head to neutral Switzerland and the freedom it offers. On the way, they have plenty of opportunities to kill and maim Nazis. But when they accidentally shoot a group of American paratroopers disguised as German soldiers, the Bastards decide to stand in and complete their compatriots' mission. And what a mission it is  steal a train carrying a V2 rocket.<br /><br />If director Enzo G. Castellari is known for anything, it's action. And in The Inglorious Bastards, he outdoes himself. It's a testosterone injected ride from start to finish! Gun battles, explosions, vehicle wrecks, fights, falls off castle walls, motorcycle stunts  if it involves action, you'll find it here. Castellari somehow manages to keep the film well paced throughout. While the action does admittedly slow a tad in the second act, the film never bogs down and is always enjoyable. The Inglorious Bastards also features some really nice miniature work. The film's finale is especially memorable on that front. The cast is first rate. Fred "the Hammer" Williamson may be third billed, but he's the real star. Williamson's character is appropriately named Fred. Appropriate because he's pretty much playing himself  a cigar-chomping, one-line spewing, gun-toting badass. Surprising to me is that Bo Svenson is able to match Williamson scene for scene. I've never thought much of his other work that I've seen, but here, Svenson is very believable as the in control leader of the Bastards. The rest of the cast provide equally enjoyable performances. It's an excellent job by all involved.<br /><br />While I can see why The Inglorious Bastards might not appeal to everyone, for me, it's a near perfect movie. I've seen some reviews nit-pick the lack of realism. Relax, this was never intended to be a documentary. It's about having a good time and enjoying yourself. Just go with it and quit being so uptight. As for those who complain about the dialogue or the editing, you're obviously not familiar with Euro movie making from the 60s and 70s. Again, just go with it. Like I said, it's almost perfect to me. In fact, I've got no problem at all rating The Inglorious Bastards a 9/10, verging on a 10/10.<br /><br />So here's to 1,000 user comments. For those of you who have read and maybe even enjoyed some of what I've written, I say thanks. And look forward to more to come. On to 1,001!