'Stad van de mensen' is een van Fernando Meirelles' films uit 2002, 'Stad van God', maar het is een heel ander verhaal dan de vorige film. Beide spelen zich af in de sloppenwijken van Rio de Janeiro, en beide gaan over jonge mannen die een eigen leven opbouwen met de enige middelen die ze tot hun beschikking hebben. Maar terwijl 'Stad van God' kinetisch, kwaad en direct was, is 'Stad van de mensen' bespiegelender en conventioneler, en komt het tot een veel hoopvollere conclusie dan de vorige film.<br />'Stad van de mensen' is verreweg de zwakste van de twee. Het zorgvuldig in elkaar gezette scenario stond vol met zware thema's en plotwendingen van een Shakesperean-tragedie, maar ik merkte dat ik de documentaire-achtige sfeer van Meirelles' film miste. 'City of Men' gaat over de afwezigheid van vaders en over twee vrienden die het met elkaar aan de stok krijgen vanwege daden die door hun eigen vaders zijn begaan <0xE2><0x80><0x93> zoons erven letterlijk de zonden van hun vaders. Maar het script is te vaak zwaarwichtig en de regisseur, Paulo Morelli, wil te veel over het leven van deze mensen vertellen door middel van een onomwonden uitleg. We leren niet over hen door wat de acteurs doen of hoe ze zich gedragen, maar door de tekst die ze voorlezen, en we zijn ons er bijna altijd van bewust dat ze...' Morelli is niet zo'n goede regisseur als Meirelles, maar de film is op zijn eigen bescheiden wijze nog steeds goed. Als ik de film niet al met 'Stad van God' had kunnen vergelijken, had ik hem misschien nog leuker gevonden.<br /><0x3E> Niettemin is het acteerwerk zo goed dat ik de twee hoofdrollen op prijs stelde en vrij geboeid werd door hoe ze afliepen. Morelli is niet zo'n goede regisseur als Meirelles, maar de film is op zijn eigen bescheiden wijze nog steeds goed. Als ik de film niet al met 'Stad van God' had kunnen vergelijken, had ik hem misschien nog leuker gevonden.<br /><0x3E> cijfer.
"City of Men" is a companion piece to Fernando Meirelles' 2002 film "City of God," but it's a much different animal from the earlier film. Both are set in the slums of Rio de Janeiro, and both are about young men fashioning lives for themselves out of the only resources available to them. But whereas "City of God" was kinetic, angry and immediate, "City of Men" is more reflective and conventional, and it comes to a much more hopeful conclusion than the earlier film.<br /><br />"City of Men" is by far the weaker of the two. The carefully crafted screenplay was full of the heavy themes and plot twists of a Shakesperean tragedy, but I found myself missing the unscripted, documentary-like feel of Meirelles' film. "City of Men" is about the absence of fathers, and about two friends who find themselves fighting on opposite sides because of deeds committed by their own dads -- sons literally inheriting the sins of their fathers. But the script is too often heavy handed, and the director, Paulo Morelli, chooses to communicate too much about the lives of these people through blunt exposition. We don't learn about them from what the actors playing them do or how they act, but rather through the lines they read, and we're almost always aware that they're reading lines.<br /><br />Nevertheless, the acting is strong enough that I found myself caring for the two leads and fairly engrossed in how their stories turned out. Morelli isn't as accomplished a director as Meirelles, but the film is still well directed on its own more modest terms. If I didn't already have "City of God" to compare it to, I might have liked it even more.<br /><br />Grade: B+