Toen deze film in 1994 voor het eerst werd uitgebracht, kon ik me niet naar de bioscoop slepen om hem te zien. Waarom niet? Voorbedachte rade. Godzijdank was er kabeltelevisie, anders had ik deze film nooit gezien. Ik vind hem leuk, ik moet erom lachen.<br />Dit is geen meesterwerk. Dit is geen film die een prijs wint op de academie, geen film met strategische intriges, dit is zo puberaal als het maar kan <0xE2><0x80><0x93> en dat vind ik prima. Soms moet je ontsnappen. Dit is goed genoeg.<br />De titel zegt alles. Jeff Daniels en Jim Carrey zijn geknipt voor hun rol, elke keer dat ik deze film onversneden zie, moet ik lachen. Ik dacht altijd: hoe stom kun je zijn? En in het volgende beeld wordt het nog dommer.<br />Dit is zo'n film waar je gewoon om kunt lachen. Of je houdt van dit soort humor, of je houdt er niet van. Maar de wereld is in zo'n staat van beroering dat dit een welkome, domme, malle breuk is die precies op de juiste plek terechtkomt. Ik vind het ongelooflijk grappig.
When this first came out in 1994, wild horses couldn't drag me to the theater to see it. Why? Preconceived notions. Thank goodness for Cable TV, or I never would have seen this film. I like it, it makes me laugh.<br /><br />This is not a masterpiece. This is not an academy award winning film, not a film of strategic plots, this is as sophomoric as it gets -- and that's fine with me. Sometimes, ya gotta escape. This'll do it.<br /><br />The title says it all. Jeff Daniels and Jim Carrey are perfect for their roles, every time I watch this film uncut, I am laughing. I was always thinking, "How dumb can you get?" And in the next frame it gets dumber.<br /><br />This is one of those films you just have fun with. Either you like this kind of humor or you don't. But the world is in such turmoil, this is a welcomed, stupid, silly, break that hits just the right spot. I find it "stupid-funny" beyond belief.