Dus op een mooie zondagochtend zit ik te ontspannen (op te fleuren) als ik op UPN (Latterly CW) een film zie. De eerste paar minuten was ik er niet in geïnteresseerd, maar toen zag ik dat Shyamalans naam op de aftiteling stond als schrijver en regisseur. Zoals elke zichzelf respecterende filmconnaisseur pakte ik de afstandsbediening om naar een andere zender te kijken die meer geld opleverde.<br />Misschien was het luiheid, misschien was ik ergens wel geïnteresseerd, misschien voelde ik me schuldig omdat ik Shyamalan een amateur vond nadat ik maar anderhalf uur van zijn films had gezien (Sixth Sense en het einde van de Village), maar ik keek ernaar en het was geweldig. Humor? Sterke dialoog? Emotie? Volkomen gebrek aan pseudo-intelligentie? Dat klinkt niet als Shyamalan!? Wat is er met die vent gebeurd? M. Night Shyamala heeft een eenvoudig en realistisch verhaal in elkaar gedraaid en het werkte, geen geesten, geen superhelden, geen buitenaardse wezens, geen reuzenstekelvarkens en geen waternimfen, gewoon een jongen die doormaakt wat jongens doormaken, een zuivere existentiële crisis (of in een ander woord, 'puberteit'). Natuurlijk is het ook zijn slechtste film op IMDb (met uitzondering van 'Bidden met Anger') die iets over de moderne wereld laat zien.<br />Dus mijn wereld stond op zijn kop. Mijn broer zei altijd: 'Elke goede regisseur maakt een slechte film, en af en toe maakt een slechte regisseur een goede film.' Maar ik had nooit verwacht dat Shyamalan zoiets aardigs zou zeggen. Mijn nieuwe openheid ten opzichte van Shyamalan was snel weer verdwenen toen ik las dat hij ontevreden was over de film en dat hij geen volledige vrijheid had bij het project. 'Wauw, wat een opluchting. Ik begon al te denken dat je niet zo'n door het verhaal gedreven, verknipte, egocentrische man was, maar een man die zichzelf in zijn eigen beeld gevangen heeft. Goed om te weten dat ik je nog steeds kan haten. O, en dat je van de kleur rood houdt (die in deze film ook de dood symboliseert, weet je dat niet?) maakt je nog geen genie of een kunstenaar, maar een film maken (zoals deze) die niet afhankelijk is van plotwendingen om de aandacht van het publiek vast te houden, is een stap in de goede richting.' Voor iedereen die zin heeft in een huilbui is er in deze film heel wat lef voor nodig om je zover te krijgen, maar ik mag hangen als ze het niet voor elkaar krijgen.
So I'm relaxing (sobering up) on a fine Sunday morning when what do I see on UPN (latterly CW)? this movie. I wasn't interested in it for the first few minutes, and then I saw Shyamalan's name come up on the credits as writer and director. Like any self-respecting movie connoisseur I grabbed the remote intending to change the channel to any other paid advertisement that would have been more worth my time.<br /><br />Maybe it was laziness, maybe part of me was interested, maybe I felt bad about considering Shyamalan a hack after only watching and not enjoying one and a half movies of his (Sixth Sense and the end of the Village), but I watched it and it was great. Humor? Strong dialogue? Emotion? Utter lack of pseudo-intellectuality? This doesn't sound like Shyamalan!? What the (exp. del.) happened to this guy? M. Night Shyamala tackled a simple and realistic story and it worked, no ghosts, no superheroes, no aliens, no giant porcupines, and no water-nymphs, just a boy going through what boys go through, pure existential crisis (or in another word, "puberty") Of course it's also his lowest-rated movie on IMDb (not counting "Praying with Anger") which shows you something about the modern world.<br /><br />So, my world was turned on its head. My brother always said "every good director will make a bad movie, and every once in a while a bad director might make a good movie" but I never expected something halfway this decent to come from Shyamalan. My new open mind concerning Shyamalan was soon re-shut when I read about his dissatisfaction with the movie and his lack of total freedom with the project. "Whew, what a relief. I was starting to think you weren't some story-driven, twist-crazed, formulaic egotist and were rather a guy who has trapped himself in his own image. Good to know I can still hate you. Oh, and liking the color red (symbolizing death in this movie, too, don't you know?) doesn't make you a genius or an artist, but making a movie (like this) that doesn't rely on plot twists to sustain the audience's attention, is a step in the right direction." For every one interested in a good cry, this movie takes some low-blows to get you there, but I'll be darned if they don't do the trick.