Het is lang niet zo goed als het origineel, maar zo slecht nou ook weer niet. De komische stukjes zijn wat vlak, maar de muziek is geweldig.<br />Wat wel teleurstellend is, is dat de film heel goed veel beter had kunnen zijn als de schrijvers hadden besloten de eerste film gewoon te herschrijven. Natuurlijk zou het het tegenovergestelde van origineel zijn geweest, maar toch zou het best vermakelijk zijn geweest. In plaats van de band zonder duidelijke reden weer bij elkaar te krijgen, had het weeshuis weer een financieel adviseur nodig kunnen hebben. Een van de Blues Brothers had een homoseksuele ex-verloofde kunnen hebben, enzovoort. Het zou een veel betere film zijn geweest en (naar het schijnt) veel gemakkelijker om over te schrijven.
Nowhere near as good as the original but not all that bad. The comedy bits fall flat but the music is great.<br /><br />What is disappointing though is that the film could very easily have been much better if the writers had decided to just rehash the first film. Sure it would be the complete opposite of being original but it stil would have been pretty entertaining. Instead of getting the band back together for no apparent reason, the orphanage could have been in need of financial aide again. One of the Blues Brothers could have had a homocidal ex-fiancee after him, etc. It would have made for a much better film and (seemingly, at least) much easier to write.