Traag. Levenloos. Vreugdeloos. Hartstochtelijk. Saai. Laat ik iets weg?<br />O, waar moet ik beginnen met het post mortem van deze? Nou, je zou kunnen beginnen met Sir Ben Kingsley. Als er ooit een minder boeiende, passieloze artiest is geweest, dan heb ik nog nooit van hem gehoord. Een goede acteur? Absoluut. Maar niet voor deze rol - hij had nooit gecast moeten worden. Geobsedeerd door zijn jonge leerlinge? Ik zie het niet. Hij doet poëtisch over haar lichaam en raakt zelfs haar borsten niet aan. Hij beweert dat hij van haar houdt... en toch lijkt het of hij half slaapt. Misschien heeft het iets te maken met die transorbitale lobotomie van een tijdje geleden - dat zou de kaalheid kunnen verklaren. Glimlacht hij zelfs wel eens tegen haar? Lijkt het wel of hij haar liefheeft? Als je het geluid uitzette en de slappe dialoog niet meer kon horen, zou je misschien denken dat hij in plaats daarvan een hekel aan haar had. Ik denk dat de enige uitdrukking van geluk op zijn gezicht een stomme grijns was, als hij om onverklaarbare redenen in een dansclub verschijnt om naar haar te kijken. En vanaf dat moment lijkt hij zo'n watje dat we toch al geen respect meer voor hem hebben.<br />Het is bijna alsof Kingsley Brando imiteerde in 'Last Tango in Paris'. Maar dat was een andere film, over een heel andere relatie. Als een publiek iets om een film als deze geeft, moeten de personages om elkaar geven. Ze moeten in elk geval in leven lijken. In dit geval zijn ze dat niet en wij ook niet. Waar zijn William Holden en Kay Lenz als we ze nodig hebben?<br />En wat voor reden zou een mooi schepsel als Penelope Cruz kunnen hebben om ten prooi te vallen aan een kale, bejaarde professor? Omdat hij een wijze oude man is? Omdat hij op tv is? Omdat ze een vaderfiguur nodig heeft? We krijgen nooit een aanwijzing over wat haar drijft <0xE2><0x80><0x93> dat is het probleem. Het is op zijn best een oppervlakkige relatie. Je verlangt naar de remake van 'Lolita' van Jeremy Irons. En 'Breezy' van Clint Eastwood had tenminste momenten van lichtheid. En 'Breezy' had Bill Holden. Dit niet.<br />Er is een reden waarom we nooit van de regisseur hebben gehoord: zij is het.' Het is een van de weinige films van de Europese cinematografische, documentaire-/neo-realistische variëteit <0xE2><0x80><0x93> waarschijnlijk lesbiennes <0xE2><0x80><0x93> die emotie als een smerig woord beschouwen. Dennis Hopper redt bijna het leven <0xE2><0x80><0x93> hij is het enige levende wezen in deze dude <0xE2><0x80><0x93> en dan sterft hij! Wat een traktatie voor het publiek. En wat een ondoordacht, zinloos en onnodig punt in de plot. Wie heeft dat script groen licht gegeven? En probeer me niet wijs te maken dat de grote Nicholas Meyer het zelf heeft geschreven. Meyer, van de klassieke 'Star Trek 2: Wrath of Khan' en 'Time After Time'??? Hij moet tegenwoordig enorme doses Prozac slikken. Of misschien is hij wel degene die de lobotomie heeft ondergaan.<br />En hou op!' Ik probeer mezelf ervan te overtuigen dat dit matte snurkfestijn ooit een roman van Philip Roth is geweest. De grote en hilarische Philip Roth, van 'Portnoy's Complaint' en 'Goodbye Columbus'???? 'Dying Animal' klopt. Het boek moet geschreven zijn in zijn 'Menselijke Schandvlek'-periode, nadat hij zijn gevoel voor humor was kwijtgeraakt. Nou ja, in elk geval verbreekt deze onafgemaakte versie de lijn niet: er is nog nooit een goede film gemaakt van een roman van Roth. En dat zal waarschijnlijk ook nooit gebeuren. t <0xE2><0x80><0x93> ik had er misschien een 3 aan gegeven. En ik ga niet eens in op de melodramatische wending aan het eind. Als de regisseur uiteindelijk besloot voor een soort drama te gaan, was dat te weinig, te laat. Na twee uur monotonie kan het niemand echt iets schelen of er een aaneengeregen filmtragedie in zit. Alle personages hadden gedood kunnen worden bij een terroristische bomaanslag en het publiek zou het waarschijnlijk niet echt erg hebben gevonden. Eigenlijk had dat een fatsoenlijk einde kunnen zijn <0xE2><0x80><0x93> het zou de mensen in elk geval wakker hebben gemaakt. Of beter nog, ze in de eerste akte hebben gedood en ze uit hun lijden hebben verlost. Hoe dan ook, zinloos geweld zou te verkiezen zijn geweest boven nog zo'n hersendode, harteloze, monotone tekst (Dennis Hopper is, zoals ik al zei, de enige uitzondering: hij geeft een grappige, hartstochtelijke, geïnspireerde voorstelling).<br />Op technisch gebied is er ook een ongelooflijk aantal irritante, bibberige, met de hand gemaakte opnamen die absoluut geen enkel doel dienen, behalve dan om af te leiden. Kon de producent zich die dag geen driepoot veroorloven? Wacht, laat me uitpraten - de regisseur dacht dat het 'kunst' was.<br />Welkom in de Europese, talentloze, amateuristische hel. Doe de deur dicht als je binnenkomt. En kijk naar de vlammen.
Slow. Lifeless. Joyless. Passionless. Boring. Am I leaving anything out?<br /><br />Oh, where to start the post-mortem on this one? Well, one could begin with Sir Ben Kingsley. If ever there was a less-interesting, passionless performer, I've never heard of him. Good actor? Absolutely. But not for this part -- he never should have been cast. Obsessed by his young student? I don't see it. He waxes poetic about her body, then never even touches her breasts. He claims to love her... yet he seems half-asleep. Maybe it had something to do with that transorbital lobotomy a while back -- that might explain the baldness. Does he ever even SMILE at her? Does he even seem to CARE?? If you turned the sound off, and couldn't hear the lame dialogue, you might think he detested her instead. I think the only look of happiness on his face was a stupid, s**t-eating grin, when he inexplicably shows up at a dance club to observe her. And from that point on he seems so pussy-whipped that we lose all respect for him anyway.<br /><br />It's almost as if Kingsley was emulating Brando in "Last Tango in Paris." But that was a different movie, about a much different relationship. For an audience to care about a movie like this, the characters have to care about each other. They at least have to appear alive. In this case, they aren't, and we don't. Where are William Holden and Kay Lenz when we need them?<br /><br />And what possible reason would a beautiful creature like Penelope Cruz have for falling prey to a bald, geriatric college professor? Because he's a wise old man? Because he's on TV? Because she needs a father figure? We're never given a clue into what makes her tick -- that's the problem. It's a superficial relationship at best. One actually longs for the Jeremy Irons remake of "Lolita." And at least Clint Eastwood's "Breezy" had moments of lightness. And it had Bill Holden. This doesn't.<br /><br />There's a reason we've never heard of the director: she's of the glacially paced, cinema verite, documentary/neo-realist European variety -- probably lesbian -- who considers emotion as dirty a word as characterization. Dennis Hopper almost saves the day -- he's the only alive thing in this dud -- and then he dies! What a treat for the audience. And what an ill-advised, pointless and unnecessary plot point. Who green-lighted this script? And don't try to tell me the great Nicholas Meyer actually wrote it. Meyer, of the classic "Star Trek 2: Wrath of Khan" and "Time After Time"??? He must be on massive doses of Prozac these days. Or maybe he's the one who underwent the lobotomy.<br /><br />And don't try to convince me this lackluster snorefest was once a Philip Roth novel. The great and hilarious Philip Roth, of "Portnoy's Complaint" and "Goodbye Columbus"????? "Dying Animal" is right. The book must have been written in his "Human Stain" period, after he lost his sense of humor. Well, at least this dead-on-arrival adaptation doesn't break the streak: a good movie has never been made from a Roth novel. And probably never will.<br /><br />I'm giving two stars here, strictly in honor of Penelope Cruz's tits, which we see several times, thankfully -- though they're obviously not photographed by anyone who seems to care. And if we saw her ass just ONCE -- which we don't -- I might have given it a 3. And I'm not even going to get into the melodramatic plot twist at the end. If the director finally decided to go for some kind of drama, it was too little, too late. Nobody really cares about a tacked-on movie tragedy after two hours of monotony. All the characters could have been killed in a terrorist bombing and the audience probably wouldn't have really minded. Actually, that might have made a decent ending -- at least it would have woken people up. Or better still, kill them off in the first act, and put them out of their misery. Either way, senseless violence would have been preferable to another brain-dead, heartless, monotonous line reading (Dennis Hopper, as I say, is the one exception: he gives a funny, passionate, inspired performance).<br /><br />On a technical level, there are also an incredible number of annoying, shaky, hand-held shots that serve absolutely no purpose, other than to distract. Couldn't the producer afford a tripod that day? Wait, don't tell me -- the director thought it was "art." <br /><br />Welcome to European, no-talent, amateur-hour hell. Close the door on the way in. And watch the flames.