Hij was een revolutionair strijder, een arts, een sociaal filosoof en een martelaar die zich op gewapende oorlogvoering toelegde als een 'noodzakelijke' manier om de buitenlandse complexiteiten, armoede en onrechtvaardigheid die Zuid-Amerika eeuwenlang hadden geteisterd, de kop in te drukken. Hij was een marxist, een schrijver, een guerrillastrijder en een diplomaat die opklom tot een vooraanstaande positie als leider van Fidel Castro's radicale '26ste juli-beweging': een linkse politieke partij die een gewapende invasie van Cuba ondernam om de afgezette, door de Verenigde Staten gesteunde dictator Fulgencio Batista ten val te brengen. Een soms pietepeuterig, soms briljant, met de hand geschreven epos dat erin slaagt niet in het kamp van de consumentencultuur te vallen dat het imago van Ernesto 'Che' Guevara nu al zo lang exploiteert.<br />Dan weerhoudt Steven Soderbergh zich ervan om de omvang van Che: Deel Een teniet te doen door het vuurwerk op te blazen. Dat zal de doorsneekijker niet aanspreken. Dit is geen Cubaanse Braveheart. Dit is niet een of andere verknipte prequel op Scarface. Er zal geen post-filmkunst zijn. 1964-delegatie op het VN-hoofdkwartier en tijd besteed aan sjokken door de Cubaanse jungle.<br />Als uw begrip van bepaalde politieke idealen en bewegingen op z'n best vaag is, dan kunt u maar beter uit de buurt van deze blijven. De kans is groot dat u de eerste portie van Soderberghs viereneenhalf uur durende, deels politieke epos een beetje verwarrend zult vinden. Dit is geen goed gefinancierde, gelikte, stijlvolle, overdramatische kroniek over amusement of inkomen in Hollywood. Dit is geen Defiance of Valkrye. Dit is een goed onderzocht, claustrofobisch en gezapig politiek drama (in het Spaans) waarin maar weinig momenten van actie, geweld en humor voorkomen. Stelt u zich Oliver Stones 'Salvador' voor, zoals Terrance Mallicks 'The Thin Red Line': fragmentarisch, tegen de stroom in en heel zwaar. De bravoure van Benicio Del Toro straalt Che uit en is heel goed. Hij geeft een geconcentreerde en onwankelbare voorstelling die wel duizend loftuitingen waardig is: zijn beste sinds '21 Grams'. Het feit dat Del Toro vloeiend Spaans spreekt, helpt ook mee, net als de her en der verspreide en onbekende figuranten die als onopvallend ensemble goed tot hun recht komen. Maar het draait allemaal om Del Toro. Zijn opstandige, intense en overtuigende Che heeft last van verlammende astma-aanvallen, maar wordt gedreven door een brandend verlangen om op te leiden en te hervormen, om zijn procesvoerende overtuigingen in daden om te zetten en Latijns-Amerika te verenigen.<br />Met Che: Deel 1 heeft de ijverige Steven Soderbergh zijn mengeling van realisme en verhaal, documentaire en drama gevonden. Als fanatieke Che-fan en lezer van zijn boeken en biografieën, twijfel ik er niet aan dat dit monumentale werk het eerste deel zal zijn van het definitieve twee delen tellende portret van een van de meest iconische, maar nog niet in kaart gebrachte, politieke figuren van de twintigste eeuw.<br />Einde citaat: Terwijl mindere films zich wentelen in de schijnwerpers, roert Deel Een zich in de schaduw, schijnbaar tevreden met het feit dat het niet iedereen zal aanspreken. Steven Soderbergh heeft een zeer loyaal en goed gemaakte biografie geschreven. Een die ontmythologiseert, een die opvoedt, een die uitblinkt in Walter Salles zielsonderzoek: De motorboeken.
He was a revolutionary fighter, a doctor, a social philosopher and a martyr who turned to armed warfare as a 'necessary' means of stamping out the foreign complexities, poverty and injustice that had bled South America for centuries. He was a Marxist, a writer, a guerrilla and a diplomat who rose to prominence as a leader of Fidel Castro's radical '26th of July Movement': a left wing political party that launched an armed invasion of Cuba rapt on toppling U.S backed dictator Fulgencio Batista. This historical revolt: the focal point of director Steven Soderbergh's enduring, coarse and superbly crafted part one of two biopic. A sometimes bitty, sometimes brilliant hand-held epic that succeeds in its failure to fall into the consumer culture camp that's exploited Ernesto 'Che' Guevara's image now for so long.<br /><br />Steven Soderbergh refrains, then, from counteracting the magnitude of Che: Part One's dense political platform by ramping up the fireworks. This wont appeal to mainstream viewers. This is not a Cuban Braveheart. This is not some twisted Scarface prequel. There will be no post-movie pop-art. Che: Part One is an intelligent and vital take on the man behind the myth not a balls-to-the-wall action spectacle blaring with blood, bullets and CGI. It's a thorough and naturalistic treatise on iconic human drive and endeavour that infrequently shuttles between monochrome and Technicolor, between Che Guevara's 1964 delegation at the UN headquarters and time spent trudging through the Cuban jungle.<br /><br />If your understanding of certain political ideals and movements are, at best, hazy- then it's best to steer clear of this one. You're likely are likely to find the first serving of Soderbergh's four-and-a-half-hour, two part political epic a little confusing. This ain't no Hollywood funded, slick and stylish, over-dramatic chronicle concerned with entertainment or income. This isn't 'Defiance' or 'Valkrye'. This is a well-researched, claustrophobic and paced political drama (shot in Spanish) where spurts of action, violence and humour are few and far between. Imagine Oliver Stone's 'Salvador' by the way of Terrance Mallick's 'The Thin Red Line': fragmented, anti-mainstream and very heavy-going.<br /><br />The bravura Benicio Del Toro stars as Che and is quite excellent. He delivers a focused and unwavering performance worthy of a thousand accolades: his finest since '21 Grams'. The fact that Del Toro is fluent in Spanish also helps, as does a rallying and unknown supporting cast that work well as a low-key ensemble. It's all about Del Toro, though. His insurgent, intense and convincing Che is one marred by crippling bouts of asthma yet defined by a burning desire to educate and reform- to put his litigious beliefs into action and unite Latin America.<br /><br />With Che: Part One, the diligent Steven Soderbergh has found his blend of realism and narrative, documentary and drama. As an avid Che fan and reader of his books and biographies, there is little doubt in my mind that this monumental work will stand as the first piece in the definitive two part screen portrait of one the twentieth century's most iconic, yet largely uncharted, political figures.<br /><br />Final Verdict: While lesser films wallow in the limelight, Che: Part One stirs understated in the shadows seemingly content with the fact that it wont appeal to all, or many. Steven Soderbergh has crafted a very loyal and well-made biopic. One that demythologises, one that educates, one that excels and ensues Walter Salle's soul-searching Che preface: The Motorcycle Diaries.