Ik was enorm teleurgesteld in deze film.<br />De acteerprestaties waren niet overtuigend, en de boodschap van de film was 'dit zou de eeuw van iedereen kunnen worden', en die was glad en zoet genoeg om je een gat in je maag te bezorgen.<br />Het dilemma tussen de personages van Gregory Peck en Dorothy Maguire had intrigerend kunnen zijn, maar het is zo vastgelopen in een te sentimenteel liefdesverhaal dat het die kans nooit krijgt.<br />Ik begrijp dat deze film in 1947 gedurfd zou zijn geweest, wat waarschijnlijk de reden is dat hij de Oscar voor de beste film heeft gewonnen. Maar de historische waarde van de film heeft hem niet voor mij gered. Naar de maatstaven van wat een klassieker maakt, is deze film nooit meer dan middelmatig. De enige goede kanten van deze film zijn de scènes tussen Philip en zijn secretaresse (June Havoc speelt haar schokkend hypocriete rol perfect) en het feit dat we de knappe Gregory Peck vaak te zien krijgen.
I was extremely disappointed in this film.<br /><br />The acting was unconvincing, and the message of the film"this could be everyone's century"is glib and sweet enough to give one cavities.<br /><br />The dilemma between Gregory Peck's and Dorothy Maguire's characters could have been intriguing but it is so bogged down by a too-sappy-for-words love story that it never gets the chance.<br /><br />I can see that back in the 1947 this film would have been daring, which is probably why it won the Best Picture Oscar. But the historical value of the film did not save it for me. By the standards of what makes a classic, this film never manages to be more than mediocre.<br /><br />The only good things about this film are the scenes between Philip and his secretary (June Havoc delivers her shockingly hypocritical lines perfectly) and the fact that we get to see the handsome Gregory Peck a lot.