Ik weet dat ik waarschijnlijk een heleboel negatieve stemmen zal krijgen met deze opmerking, maar dit was echt een van de minst plezierige stand-ups die ik ooit heb gezien... en ik heb er al heel wat gezien! Dus nu mijn persoonlijke reden waarom ik dit nauwelijks tot het eind heb kunnen volgen:<br />Ellen voor mij is als iemand in een rolstoel met wie iedereen medelijden heeft. Omdat ze slecht behandeld is nadat ze "uit de kast" was gekomen is er nu bijna een ongeschreven verplichting en gevoel van recht om te applaudisseren voor alles wat ze zegt en doet. Het is zielig! Ik veroordeel de hatelijke reacties op haar uit de kast komen & alles, maar empathie stopt op een gegeven moment. In het geval van Ellen zijn haar liefhebbende en toegewijde fans nu voornamelijk mensen die zelf gekwetst zijn. Dus smullen ze van elk woord alsof het van hoog uit de hemel komt... Voor haar fans is Ellen wat de AMWAY-directeur is voor zijn toegewijde, fanatieke mierenarbeiders.<br />Een paar keer liet ze me alleen maar glimlachen, maar het publiek leek haar wel op te willen vreten. Alles was hysterisch voor hen en ik kon het niet bevatten. Haar materiaal was niet echt slecht, maar haar presentatie en timing waren pijnlijk om te zien. Ze was veel te voorspelbaar en, wat nog erger is, ze ging voor de goedkoopste lach: 'God... is een Zij' (en de voornamelijk vrouwelijke menigte barst uit in applaus)<br /><br />Ergens tegen het eind steelt ze zelfs dingen van andere komieken, maar tegen die tijd was ik al begonnen met het schrijven van deze treurige opmerking. Waarom ik de moeite heb genomen om dit tot het eind toe te volgen, weet ik eerlijk niet. Misschien was het mijn inlevingsvermogen, mijn poging om de komische vaardigheden van deze vrouw te keuren. Die heeft ze niet!
I know I'm probably gonna get a lot of negative votes on this comment, but this was honestly one of the least enjoyable stand-up routines I've ever seen...and I've seen many! So on to my personal reason why I was barely able to watch this till the end:<br /><br />Ellen to me is like a person in a wheelchair who everybody feels sorry for. Because she got treated badly after she "came out" there's now almost this unwritten obligation and sense of right to applaud to everything she says and does. It's pathetic! I condemn the spiteful reactions towards her coming out & everything, but empathy stops at a certain point. What's happened in Ellen's case is that now her loving and devoted fans are mostly people who've been hurt themselves. So they gobble her every word as if it came from high above...Ellen is to her fans what the AMWAY director is to his devoted fanatical ant workers.<br /><br />The most she made me was smile on a couple of occasions, but the crowd seemed to want to eat her up. Everything was to-die hysterical to them and I couldn't fathom it. Her material wasn't really bad, but her delivery and timing were painful to watch. She was waaaaay too predictable and what's even worse, she went for the cheapest laughs: "God...is a She" (and the mostly female crowd bursts into applause)<br /><br />Somewhere towards the end she even steals stuff from other comedians, but by that time I had already begun writing this woeful comment. Why I bothered to watch this till the end I honestly don't know. Maybe it was the empathy in me, trying to want to approve of this woman's comedic skills. She has none!