Deze film benaderde de holocaust vanuit een volkomen andere invalshoek. De meeste mensen buiten Italië hebben geen idee van de rol die dit land in de holocaust heeft gespeeld, maar het was heel anders dan wat er in Duitsland gebeurde. In Italië werd Mussolini gesteund door zowel joden als niet-joden, en pas nadat de oorlog was uitgebroken, begon Mussolini antisemitische wetten in te voeren om Hitler een plezier te doen. Hoe hij en de bevolking van Italië dat opvatten was verbazingwekkend en nogal onverwacht.<br />De film begint in 1938 en alles lijkt goed te gaan voor de Joodse families die in de film worden afgebeeld. Een groot deel van het begin en het midden van de film gaat over Giorgio's onbeantwoorde verliefdheid op Mic vaporetto Finzi Contini. Hoewel dit het grootste deel van de film uitmaakt, is het slechts de achtergrond voor de meer sinistere gebeurtenissen in het land. Je ziet dat er in de loop der jaren steeds meer beperkingen op de Joden worden gelegd en dat hun rechten steeds meer worden aangetast. Toen dit begon, was het geloof van Giorgio's vader in hun fascistische regering onwankelbaar <0xE2><0x80><0x93> Mussolini is nog steeds zijn held. Maar naarmate de film vordert, slaat zijn optimisme om in pessimisme, totdat hij en de familie Finzi Contini aan het eind van de film worden opgepakt en naar de vernietigingskampen worden gedeporteerd. Giorgio lijkt te zijn ontsnapt, net als de andere leden van zijn familie. Maar precies hetzelfde lot treft iedereen in de film (behalve Micol). Ik vond dit wel prettig, want het leven is, vooral in het geval van de holocaust, verre van zeker en het lijkt goed te werken.
I liked this film as it approached the holocaust from a completely DIFFERENT direction. Most outside of Italy have no idea about this country's part in the holocaust, but it was quite different from what occurred in Germany. In Italy, Mussolini was supported by Jews and gentiles alike and it was only AFTER the war began that Mussolini began to implement antisemitic laws in order to please Hitler. How he and the people of Italy adopted this was amazing and rather sudden.<br /><br />The movie begins in 1938 and all seems well for the Jewish families portrayed in the movie. Much of the beginning and middle of the movie concerns Giorgio's unrequited infatuation with Micòl Finzi Contini. Although this makes up the bulk of the movie, it is only the background for the more sinister goings on in the country. You see, as the years unfold, more and more restrictions are placed on the Jews and more and more of their rights are eroded. When this first began, the faith of Giorgio's father in their fascist government is unwavering--Mussolini is STILL his hero. However, as the movie continues, his optimism turns to pessimism until he and the Finzi Contini family are rounded up for deportation to the extermination camps by the film's end. Giorgio, it seems has escaped as have other members of his family. However, the exact fate of EVERYONE in the movie (except for Micol's brother) is left uncertain at the conclusion. I liked this, as life, particularly in the case of the holocaust, is far from certain and it seems to work well.