Dit is een geweldige film over de Cambodjaanse genocide. Hij verwerpt elke sensationele of sentimentele benadering en is alleen gemaakt op basis van getuigenverklaringen. Geduldig en geduldig probeert hij te begrijpen hoe zoiets heeft kunnen gebeuren. De werkwijze van de misdaden van de Rode Khmer, de paranoïde wil om (door marteling) een'reden' te krijgen (volkomen absurd) om hun slachtoffers te doden, is angstaanjagend. En getuigenverklaringen van de folteraars getuigen van een opvallende weigering. Geduld, intelligentie en de vastberadenheid van een van de weinige overlevenden geven gelukkig weer vertrouwen in de mensheid. Deze film is gemaakt op basis van eenzelfde benadering als die van Claude Lanzmanns _Shoah_. Dat betekent dat de getuigenverklaringen in het midden worden geplaatst en dat men elke reconstructie of archiefbeeld weigert. Misschien de enige manier om over zo'n gebeurtenis te praten?
This is a great movie about the Cambodian genocide. Refusing any sensational or sentimental approach, it is just made out of testimonies, and patiently, slowly tries to understand how such a thing could happen. The mechanics of the Khmer Rouge crimes, the paranoiac will to obtain (by torture) a "reason" (completely absurd) to kill their victims is terrifying. And testimony's of the torturers are striking of refusal. Patience, the intelligence and the firmness of one of the rare surviving victims give again fortunately confidence in humanity. This movie is made on a similar approach to Claude Lanzmann's "Shoah". Which means to place the testimonies in the center, and refusing any reconstitution or archive images. Maybe the only way to speak about such an event ?