Een uitzonderlijk verhaal. Briljant geacteerd (uitstekende casting), perfecte regie... Waarom kunnen films op het witte doek niet op deze manier worden geschreven? Honkbalfilms zijn meestal goed gedaan en 61* is geen uitzondering. Het verhaal van Roger Maris en Mickey Mantle die met het breken van het record van een legende in de problemen komen, is nog nooit zo goed verteld. Ze lijken zelfs op de spelers! Geweldig werk van Billy Crystal, Thomas Jane en Barry Pepper voor een geweldige film. 61* slaagt er goed in om te proberen zijn eigen slogan te verklaren: Waarom had Amerika ruimte in zijn hart voor maar één held? Hadden de fans van de Yankees echt het gevoel dat Maris niet bij het team hoorde? Wilden de media hem echt het leven zuur maken omdat hij achter het record van Babe aan zat? De subplot is net zo goed als het hoofdverhaal.
An exceptional story. Brilliantly acted (excellent casting), perfect direction... Why can't films at the box office be scripted like this? Baseball films are usually well done and 61* is no exception. The story of Roger Maris and Mickey Mantle coming to odds with breaking a legend's record has never been told better. They even look like the players! Great job by Billy Crystal, Thomas Jane and Barry Pepper for a great film. 61* does a good job trying to explain its very tagline: Why did America have room in its heart for only one hero? Did Yankees fans really feel that Maris was not one of the team? Did the media truly want to make his life miserable for chasing the Babe's record? The subplot is as good as the main story itself. Thumbs up.