De scène in Gergory's Meisje, de film uit 1981 van Bill Forsyth, die een heel eind komt in het benadrukken van hoe bijzonder, hoe dicht hij bij het werk van een genie staat, is die waarin, ter voorbereiding op een afspraakje met een meisje, de hoofdrolspeler wordt herinnerd aan een grap die wij, gezien het scenario, als echt smerig en onnodig beschouwen. De hoofdrolspeler, die zit te worstelen om zich die te herinneren, doet dat plotseling en barst in lachen uit. Zo briljant is de komedie in Gergory's Meisje. Gregory's Meisje, een van de beste komedies is in feite een komedie waarin een grap wordt verzonnen, maar nooit wordt onthuld, zodat hij op zichzelf als komedie kan worden beschouwd. In deze komedie worden de grenzen vastgesteld tussen wat kan worden bestempeld als goede, kwaliteitskomedie en stompzinnige, kinderachtige komedie. Terwijl velen in aantallen maar minder in kwaliteitskomedies uit recentere tijden genieten van vulgariteit en obsceniteit, is Gregory's Meisje in staat om vast te stellen dat zoiets bestaat in het universum van deze personages, maar ze kan er ook, te midden van alle grappige dingen die eromheen gebeuren, om lachen zonder er ooit echt haar toevlucht toe te nemen. Dit is iets wat meer recente films van dit soort doen vanaf het begin, en waarbij ze zich van begin tot eind verlaten op een echte bron van humor, zonder echt ergens te komen. De film van Forsyth is luchtig en joviaal, neemt universele onderwerpen en kijkt naar een behoorlijk belangrijk punt in het leven van een jonge man terwijl hij ervoor kiest die weg te bewandelen langs een zachte kern en een vrij lichte komedie terwijl hij systematisch omgaat met vrij ernstige kwesties van seksegelijkheid en acceptatie. Kortom, de man slaagt er tamelijk moeiteloos in alles voor elkaar te krijgen.<br />De film begint inderdaad met een shot van Dorothy die aan het joggen is, maar we zien alleen haar silhouet op een lange opname. Als de film om Gregory en zijn beproevingen draait, slaagt de film er goed in een gevoel van afstand te creëren tussen de toeschouwer en het voorwerp van de begeerte van de protagonist. Dit, omdat het gebruik van een silhouet de joggende figuur bijna engelachtig maakt, niet noodzakelijkerwijs een prijs die moet worden gewonnen, maar een figuur die voortsnelt op een afstand waarin dat gevoel van het onbereikbare en het mooie tegelijk wordt gevangen. De film stelt Gregory's denkwijze tijdens de aanval van de film vast als die van iemand die niet noodzakelijkerwijs afgestemd is op wat er om hem heen is, ja, hij houdt van football en meisjes, maar doet dat niet. De film lijkt er nogal veel over na te denken; hij doet het football af als 'gewoon amusement, voor de lol'. Desondanks zullen football en voetbaltraining een belangrijkere rol voor hem gaan spelen als Dorothy hem in het team introduceert, wanneer de twee dingen waar hij in geïnteresseerd is, botsen.<br />De houding van de film ten opzichte van het geslacht laat een meisje zien dat op een vrij hoog niveau voetbalt en verschaft ons bijgevolg een mannelijk personage in de vorm van Steve (Greenlees) als individu, die eruitziet alsof hij op het toppunt van zijn kunnen is in de kunst van koken en culinaire activiteiten. Dit hebben van een man domineert de keukenruimte, hij corrigeert zelfs een vrouwelijk personage over de vraag of het overheerst moet worden door een vrouw, en ook dat een vrouw hetzelfde doet met een voetbalveld zou je kunnen opvatten als een strijd tegen de rolverdeling tussen de seksen in de maatschappij. Maar de film wordt meer in beslag genomen door Grgory's benarde situatie, en de kleine dingen die komen kijken en het meisje steeds beter leren kennen. Via Dorothy probeert hij de Italiaanse taal te leren door zich aan te sluiten bij een klas en het grootste deel daarvan snel af te werken uit gretigheid, vermengd met wanhoop; dit terwijl hij de gedachten en gevoelens die gepaard gaan met het verlangen om het meisje mee uit te vragen, in het gareel brengt bij zijn jongere zus om haar om advies te vragen.<br />'Ik denk dat er een echt hart zit in Gregory's Girl, een mooie verkenning van een personage dat zich een weg door het leven lijkt te banen, maar bepaalde dingen gaat beseffen. Er is een shot dichter bij het einde dat een echo is van de film.' De film begint met een meisje dat vanuit een relatief lang perspectief in silhouet is gefilmd, alleen Gregory vergezelt haar deze keer in wat een onderdeel is van de allereerste scène van de film. Nu Gregory's aanwezigheid deze keer duidelijk is, is er dat gevoel dat hij het recht heeft verdiend om de 'ruimte' te delen, die ooit schijnbaar ongrijpbaar was, aangezien deze twee mensen op dezelfde manier zijn ingelijst. Wat betreft de leeftijd van de verhalen die in het domein van de komedie vallen, heeft Gregory's Meisje meer dan genoeg lachsalvo's en een oprechte genegenheid voor de personages aan wie ze veel aandacht besteedt, zelfs genoeg om aan te bevelen bij een groot aantal andere films van dit soort.
The scene in Bill Forsyth's 1981 film Gergory's Girl that goes a long way in cementing just how special, just how close it is to the work of genius, is the one in which, on preparation for a date with a girl, the lead male character is reminded of a joke that is what we perceive as a really dirty and unnecessary one given the scenario. The lead, sitting there struggling to recall it, suddenly does so and bursts out laughing. Such is the brilliance of the comedy in Gergory's Girl, that one of the best sequences of comedy is, in fact, one in which a joke is established to exist but never revealed thus acting as a moment of comedy all by itself. In this sequence, the boundaries between what can be classed as good, quality coming-of-age comedy and mindless, puerile coming-of-age comedy are established. Whereas many in numbers but lesser in greatness coming-of-age comedies from more recent times enjoy piling on smut and vulgarity, Gregory's Girl is able to establish such a thing exists within the universe of these characters but, crucially, amongst all the funny stuff going on around it, is able to produce laughs out of it without ever actually resorting to it. This is something more recent films of this ilk do from the off and rely on as a genuine source of humour throughout; without actually getting anywhere.<br /><br />The film takes place in and around a Scottish school and sees youngster Gergory (Sinclair) whittle away his days milling in and around the premises of this school, in which he will go to class; talk to friends and spend a lot of his time playing football. Things change with the introduction of Dorothy (Hepburn), a girl that stumbles into Gregory's world when it appears she wants to be a member of the football team. Like her eventual role in Gregory's life, she is clinical and the centre of all the attention in her role on the field, as her striking ability raises eyebrows. Forsyth's film is light-hearted and jovial, taking universal subject matter and looking at a pretty important point in a young man's life whilst opting to journey it down a route of soft core and fairly light comedy whilst systematically dealing with pretty serious issues of gender equality and acceptance. In short, the man pulls everything off rather effortlessly.<br /><br />Indeed, the film opens with a shot of Dorothy jogging but it is only her silhouette by way of a long shot we observe her. If the film revolves around Gregory and his tribulations, then the film does a good job in establishing a sense of distance between viewer and object of the protagonist's desire. This, as the use of a silhouette renders the jogging figure close to angelic, not necessarily a prize that needs to be reigned in, but a figure zipping along at a distance in which that sense of the unattainable and the beautiful are both captured at once. The film establishes Gregory's thinking during the film's point of attack as that of one that isn't necessarily attuned to what it is that's around him, indeed, he likes football and girls but doesn't seem to put an awful lot of thought into them; somewhat dismissive of football as "just entertainment, for fun". Despite this, football and football practise will take on a more important role for him with Dorothy's introduction to the team when the two items he's interested in most clash.<br /><br />The film's attitude toward gender will see a girl play football to a rather high level and consequently provide us with a male character in the form of Steve (Greenlees) as an individual whom looks as if he's at the top of his game in the art of cooking and culinary activity. This having of a male dominate the kitchen space, indeed he corrects a female character on whether it ought to be female dominated, as well as a female do the same thing to a football field could be read into as a going against generic gender roles in society. But the film is more preoccupied with Grgory's plight of discovery, and the little things that come with observing and getting to know the girl more and more. Through Dorothy, he attempts to learn the Italian language by way of joining a class and fast-tracking most of it out of eagerness mixed with desperation; this, as he comes to terms with the thoughts and feelings that accompany wanting to ask the girl out on a date and confines in his younger sister for advice.<br /><br />I think there's real heart in Gregory's Girl, a sweet exploration of a character who seems to fumble his way through life but comes to realise certain things. There is a shot nearer the end which echoes the film's opening, that of a girl shot in silhouette from a relatively long standpoint, only Gregory this time accompanies her in what is an item linked to the very first sequence of the film. With Gregory's presence this time apparent, there is that sense that he's earned the right to share the 'space', which was once seemingly elusive, as these two people are framed in the same manner. As far as coming of age tales that fall into the realms of comedy go, Gregory's Girl has more than enough laughs as well as a genuine fondness for its characters of whom it pays close attention to, indeed enough to recommend over a good number of other films of this ilk.