Deze film is een zeldzaam juweel. Alle shots zijn hyperkinetisch, wat de mogelijkheid uitsluit dat de nadruk wordt gelegd op een van de films (omslachtig en toch, ironisch genoeg, voorspelbaar) of dat er nadruk wordt gelegd op een van de gebeurtenissen. Het is een verzameling muziekvideo's van 2 minuten waarin karakterontwikkeling en plot bijna niet voorkomen. De regisseur, die een heel goede regisseur is, zoals hij liet zien in zijn laatste film 'La gente de la Universal', besluit te laten zien hoe hij meer dan 12 jaar tv-commercials heeft geproduceerd, ten koste van elke vorm van verhaallijn. Het is veel te lang, veel te geschreven, en ik heb geen idee hoe het zit met het feit dat een geaborteerd kind het verhaal vertelt. Zijn Fax betekent op zijn best, een hele warboel van geluid en woede die niets betekent.
This movie is a rare gem. All of the shots are completely hyper-kinetic, which eliminates the possibility of emphasis or accent on any of the films (convoluted and yet, ironically predictable) events. It works out as a collection of tenuously related 2 minute music videos in which character development and plot are almost non existent. The director, who is a very good director, as he showed in his last film "La gente de la Universal", decide to show of his 12 plus years of producing TV commercials in detriment of any sort of narrative criteria. Its overlong, overwritten and I have no idea what the deal is with having an aborted child narrating it. Its Fax meaning at its best, a whole mess of sound and fury signifying nothing.