Net als sommige andere landen in de geïndustrialiseerde wereld wordt Argentinië binnengevallen door illegale immigranten uit naburige landen, voornamelijk Paraguay en Bolivia, waar de slecht betaalde arbeiders ervan uitgaan dat ze op zoek gaan naar het hard nodige geld om het gezin te eten te geven dat ze hebben achtergelaten. Deze arme, ongeschoolde arbeiders staat een grote verrassing te wachten: de mensen van de landen waar ze naartoe emigreren, willen hen niet! Het maakt niet uit dat ze alleen het werk aannemen dat niemand anders wil doen.<br />Het verhaal van Freddy, een Boliviaan, is waarschijnlijk universeel. Als hij in Buenos Aires aankomt, vindt hij werk in het kleine restaurant van Enrique, die Freddy vijftien peso per dag belooft te betalen, wat nog geen vijf dollar is! Met dat geld moet Freddy in leven zien te blijven en proberen te sparen om naar zijn vrouw en kinderen in La Paz te sturen. Freddy wordt geacht van zeven uur's ochtends tot laat in de avond te werken. Hij is in feite de enige werknemer in het restaurant, waar hij kok is, achter de bar staat en alles doet wat de baas, Enrique, van hem verwacht. De andere werknemer, Rosa, komt uit Paraguay.<br />Aan de bar verzamelt zich een reeks laag-bij-de-grondse individuen om een praatje te maken en televisie te kijken, want ze gebruiken de bar als hun eigen club. Oso, de werkloze taxichauffeur, is de eerste die zijn vooroordeel over Freddy laat blijken, die niet oneerbiedig tegen hem is geweest. Oso klaagt dat de illegalen het overnemen. Hij kent het goed omdat hij zelf uit Uruguay komt en een thuis heeft gevonden in Buenos Aires. Oso zal een belangrijke rol spelen in wat er aan het eind van het verhaal met Freddy gebeurt.<br />Na zijn eerste dag in het restaurant volgen we Freddy door de straten van de buurt waar hij werkt. Hij wordt aangehouden door twee politieagenten die niet alleen onbeleefd tegen hem zijn, maar in hun ogen ook schuldig zijn aan iets waar ze nog geen beslissing over hebben genomen. Freddy eindigt de avond in een eenzame bistro waar hij koffie bestelt en in slaap valt. Rosa, de vriendelijke serveerster, krijgt de volgende avond medelijden met hem en neemt hem mee naar het hotel waar ze een kamer heeft. Voordien zijn ze gestopt bij een club waar Bolivianen komen eten, en Freddy, die een beetje te veel heeft gedronken, probeert Rosa te versieren.<br />Adrian Caetano, de regisseur, heeft ook het filmscript samen met Romina Lafranchini geschreven. 'Bolivia' bevat veel in slechts 75 minuten filmtijd. Meneer Caetano speelt met onze emoties door de manier waarop hij een goede man presenteert die bereid is te werken, maar door omstandigheden buiten zijn macht is hij het mikpunt van de haat die de mensen voelen voor de arme immigrant die slechts een minimale baan heeft om te overleven. Meneer Caetano gebruikt de korrelige zwart-witfilm van Julian Apezteguia met verrassende resultaten. Freddy Flores wordt gezien als de Boliviaanse man die zijn kostje bij elkaar probeert te scharrelen voor zichzelf en zijn gezin. Meneer Flores is een natuurtalent, want we hebben nooit het gevoel dat hij, of de rest van de cast, acteert. Rosa Sanches is perfect als de stoïcijnse serveerster die ons nooit iets over zichzelf vertelt. Enrique Laporace levert een uitstekende bijdrage als de eigenaar van het restaurant. Oscar Bertea speelt de brute Oso.<br />'Bolivia' Het is een kleine film, maar hij trekt onze aandacht vanwege de manier waarop de regisseur Adrian Caetano het verhaal heeft gebracht over mensen die over de wereld zwerven op zoek naar een karig salaris voor zichzelf en hun gezin, om vervolgens de minachting te oogsten van de mensen die van hun arbeid profiteren.
Argentina, like some countries in the industrialized world, is being invaded by illegal immigrants from neighboring countries, mainly, Paraguay and Bolivia, where the poorly paid workers believe in going away in search of badly needed money to feed the family they left behind. These poor, unskilled workers are in for a big surprise: the people of the countries they immigrate to, don't want them! Never mind they only take the work that no one else wants to do.<br /><br />The story of Freddy, a Bolivian, is probably universal. As he arrives in Buenos Aires, he finds work in the small restaurant owned by Enrique, who promises to pay Freddy fifteen pesos a day, which is not even five dollars! With that, Freddy has to live and try to save to send home to his wife and children in La Paz. Freddy is expected to work from 7 in the morning until late at night. He is basically the only employee in the place, where he is a cook, tends bar, and does everything the boss, Enrique expects him to do. The other employee, Rosa, is from Paraguay.<br /><br />At the bar, a series of low-life individuals gather to socialize, watch television, as they use the place as their own club. Oso, the unemployed taxi driver is the first one to show his own prejudice against Freddy, who has not been disrespectful to him. Oso complains about how the illegals are taking over. He knows it well because, he, himself, is from Uruguay and has found a home in Buenos Aires. Oso will be instrumental in what happens to Freddy at the conclusion of the story.<br /><br />After his first day in the restaurant, we follow Freddy as he roams the streets of the neighborhood next to the place he works. He is stopped by two policemen who not only are rude to him, but in their eyes, he is guilty of something they haven't decided about. Freddy ends the night in a lonely bistro where he orders coffee and falls asleep. Rosa, the kind waitress, takes pity on him the following night and takes him to the hotel where she has a room. Before that, they have stopped at a club that caters to Bolivians, and Freddy, who has drunk a bit too much, makes a pass at Rosa.<br /><br />Adrian Caetano, the director, also co-wrote the screen play with Romina Lafranchini. "Bolivia" packs a lot in only 75 minutes of screen time. Mr. Caetano plays with our emotions in the way he presents a good man who is willing to work, yet, circumstances beyond his control make him the butt of the hatred people feel about the poor immigrant who is only doing a minimal job to survive. Mr. Caetano, uses the gritty black and white cinematography of Julian Apezteguia to surprising results.<br /><br />Freddy Flores is seen as the Bolivian man trying to eke out a living for himself and his family. Mr. Flores is a natural, as we never feel he, or for that matter, the rest of the cast, acting. Rosa Sanches is perfect as the stoic waitress who never tells us anything about herself. Enrique Laporace makes an excellent contribution as the owner of the restaurant. Oscar Bertea plays the brutish Oso.<br /><br />"Bolivia" is a small film, but it holds our attention because of what director Adrian Caetano has done with the story about human beings that roam the globe in search of a meager salary, for them and their families, only to get the scorn from the people that benefit from their labor.