'The Crow' gaat over harde stijl en gruwelijke inhoud, maar is waarschijnlijk niet voor iedereen (vooral niet voor teergevoelige mensen), en is een van de meest wispelturige, gedenkwaardige films van de afgelopen jaren. In elke scène hangt een gevoel van absolute angst, hetzij vanwege de krachtige woorden en daden van de personages, hetzij vanwege de sombere set en atmosfeer die door regisseur David Fincher zijn gecreëerd. Er is een citaat uit de film 'The Crow' dat luidt: 'It can't rain all the time'... nou ja, in de wereld van 'The Crow' kan het regenen en dat doet het ook.<br />'The Crow' is het verhaal van de doodvermoeide politierechercheur William Somerset (Morgan Freeman), een man die...' Somerset heeft in zijn leven waarschijnlijk meer verschrikkingen en droefheid gezien dan een mens ooit zou moeten zien. Geassisteerd door de jonge politieman David Mills (Brad Pitt), wordt Somerset aangewezen om de seriemoordenaar op te sporen die alleen bekendstaat als John Doe. De afgrijselijke misdaden van Doe zijn gebaseerd op de zeven doodzonden van de vraatzucht. Eén slachtoffer werd letterlijk gedwongen om te eten tot zijn inwendige organen explodeerden; bij een ander, Hebzucht, werd het slachtoffer gedwongen een pond vlees van zijn eigen lichaam af te snijden. John Doe is een zeer geletterde, intelligente moordenaar; maar dat is Somerset ook, en er ontstaat een verbazingwekkend spel van kat Het script voor _The Se7en_ is absoluut oogverblindend. Het is slim en krachtig, en het geeft de lichamen, verminkt en gemarteld, niet de kans om zich onverbiddelijk op te stapelen, en Somerset en Mills mogen de verschrikkingen die ze gedwongen zijn te vinden niet minimaliseren. Elk nieuw lijk roept een gevoel van walging op... en van angst, als het besef doordringt dat er een nieuw lijk zal komen tenzij de onbekende man wordt gevonden. Het verhaal zit vol misleiding en valse aanwijzingen; net als het publiek begint te denken dat de gebeurtenissen in de film voorspelbaar beginnen te worden, duikt de film verder de onbekende duisternis in, en houdt de onrust die _The Se7en_ in zijn greep houdt, vers. Kudos ook voor David Finchers stijlvolle regie <0xE2><0x80><0x93> dit zou wel eens Finchers beste film tot nu toe kunnen zijn. De hele film ziet er donker en somber uit, bijna een suïcidale vorm van film noir uit de jaren veertig, die een wanhopige sfeer oproept die nooit afneemt of ook maar een sprankje optimisme toont. Combineer dat met Finchers talent om zelfs de meest alledaagse scène in een nagelbijter te veranderen <0xE2><0x80><0x93> een scène waarin Somerset en Mills samen op een leeg veld staan, en toch is de scène nog steeds ongelooflijk gespannen <0xE2><0x80><0x93> en de scène wordt een uitzonderlijk krachtige, verontrustende film die je maar moeilijk van je af kunt zetten.<br />De cast? Ook uitstekend. Pitt is perfect als de verwaande jonge rechercheur Mills, die aan het begin van de film de juiste hoeveelheid bravoure en testosteron door elkaar husselt en later, naarmate de film vordert, zijn bravoure met cynisme en angst tempert. In zekere zin is Mills een surrogaat voor het publiek; hij begint te denken dat hij precies weet wat er gaat gebeuren, maar terwijl de gebeurtenissen zich voor zijn geschokte ogen ontvouwen, begint het tot Mills door te dringen dat hij mentaal niet voorbereid is op een maniak als John Doe. Pitt speelt de aftakeling van Mills van overmoedig naar volkomen paranoïde heel bekwaam. '... is gewoon geweldig. Hij is een rustige, intense figuur die machiavellistisch te werk gaat met zijn weloverwogen woorden en daden. Veel andere acteurs zouden Hannibal Lecter misschien hebben geïmiteerd om John Doe te spelen... maar de ontzagwekkende vertolking van de onbekende acteur is in feite beter en verontrustender dan Lecter zelf. De beste vertolking van de film is echter misschien wel die van Morgan Freeman als Somerset. Freeman is misschien wel de enige persoon die in staat is om John Doe op te sporen, simpelweg omdat hij al zo veel verdriet en gruwelen heeft gezien. Niets wat Doe doet, hoe verachtelijk ook, is in staat de inspanningen van de detective te doen ontsporen. Als Somerset geeft Freeman het personage een zekere vermoeide, vermoeide houding... maar ergens onder die houding ligt nog steeds hoop, en dat kleine sprankje hoop, samen met de wijsheid van de ervaring, is wat voorkomt dat _ton Se7en_ omslaat in totale wanhoop. Somersets hoop, hoe klein ook, wordt ook de hoop van het publiek. Als je je niet gemakkelijk laat afschrikken door horror en bloederige beelden, ga dan naar deze film kijken. Je zult zeker niet teleurgesteld worden.
`Se7en' is all about harsh style and gruesome substance  while it's probably not a film for everyone (particularly the squeamish), it is one of the most moody, memorable films made in recent years. A sense of absolute dread pervades each and every scene, either from the powerful words and deeds of the characters or from the dreary sets and atmosphere created by director David Fincher. There's a quote from the film `The Crow' that goes, `It can't rain all the time' . . . well, in the world of `Se7en', it can  and it does.<br /><br />`Se7en' is the story of world-weary police detective William Somerset (Morgan Freeman), a man who's probably seen more terror and sadness in his lifetime than any man should ever be forced to see. Partnered with the young cop David Mills (Brad Pitt), Somerset is assigned to find the serial killer known only as John Doe. The horrific crimes of Doe are patterned after the Seven Deadly Sins  for Gluttony, one victim was literally forced to eat until his internal organs exploded; for another, Greed, the victim is forced to cut an actual pound of flesh away from his own body. John Doe is a highly literate, intelligent killer; but so is Somerset, and an astounding game of cat-and-mouse filled with unexpected twists ensues as the hunt for Doe gets underway.<br /><br />Andrew Kevin Walker's script for `Se7en' is absolutely dazzling. It's smart and powerful, and doesn't pull any punches  the bodies, maimed and tortured, inexorably begin to pile up in graphic fashion, and Somerset and Mills aren't allowed to minimize the horrors they're forced to find. Each new corpse brings a true feeling of revulsion . . . and of dread, as the realization hits that another body will be forthcoming unless John Doe is found. The story is filled with misdirection and red herrings; just as the audience starts to think that the unfolding events of the film are starting to become predictable, the film lurches further into the unknown darkness, keeping the edge of uneasiness that pervades `Se7en' fresh . . . and constant. Kudos also to David Fincher's stylish direction  this may be Fincher's best film to date. The entire look of the film is dark and gloomy, almost a suicidal form of 1940s film noir, evoking a despairing atmosphere that never relents or shows a glimmer of optimism. Combine that with Fincher's knack for turning even the most mundane scene into a nailbiter  `Se7en' features a scene with Somerset and Mills standing together in an empty field, and yet the scene is still incredibly tense  and `Se7en' becomes an exceptionally powerful, disturbing film that's difficult to turn away from.<br /><br />The cast? Also excellent. Pitt is perfect as the cocky young detective Mills, mixing together the right amount of bravado and testosterone at the start of the film, and then later tempering that swagger with cynicism  and fear  as the movie progresses forward. In a way, Mills is a surrogate for the audience; he starts out thinking that he knows exactly what's going to happen but as events slowly unfold before his horrified eyes, it starts to dawn on Mills that he is mentally unprepared he is for a maniac like John Doe. Pitt handles the decline of Mills from overconfident to completely paranoid with great skill. The killer John Doe (I won't reveal his name here; the actor's uncredited in the film, so I won't mention it either on the off chance that you haven't read it elsewhere) is simply great. He's a quiet, intense figure who is Machiavellian with his calculated words and actions. Many other actors might've just mimicked Hannibal Lecter to portray John Doe . . . but the awesome performance in `Se7en' of the uncredited actor is actually better  and more unsettling  than Lecter himself. The best performance of the film, however, may belong to Morgan Freeman as Somerset. Freeman is perhaps the only person capable to tracking down John Doe, simply because he has seen so much sadness and horror before. Nothing Doe does, no matter how vile, is able to derail the detective's efforts. As Somerset, Freeman imbues the character with a certain tired, weary attitude . . . but still lying somewhere beneath that attitude is hope, and that small glimmer of hope, along with the wisdom of experience, is what prevents `Se7en' from spiraling into complete despair. Somerset's hope, small as it is, becomes the audience's hope as well.<br /><br />With the possible exception of the very end of the film  for all its daring audacity, Fincher chooses to play it a little too safe at the film's conclusion  `Se7en' proves to be an uncompromising tour de force of modern horror. If you're not easily bothered by graphic horror and gore, then go watch this film. You certainly won't be disappointed. Grade: A