In de jaren twintig, dertig en veertig van de twintigste eeuw mochten zwarte bioscoopbezoekers meestal niet naar de blanke bioscopen hier in de Verenigde Staten. Bovendien hadden bioscopen die gericht waren op het zwarte publiek moeite om eersteklas films te produceren en voelden zwarte bioscoopbezoekers weinig voor de geheel blanke films die Hollywood produceerde. Het gevolg was dat er kleine zwarte filmmaatschappijen opdoken die deze leegte probeerden op te vullen. Het probleem was dat deze bedrijven op een uiterst beperkt budget werkten en het zich eenvoudigweg niet konden veroorloven om gelikte en hoogwaardige films te maken. Sommige daarvan bleken vrij goed te zijn, maar over het algemeen waren deze films behoorlijk afschuwelijk <0xE2><0x80><0x93> en wat kon je ook anders verwachten als je bedacht dat 99 procent van al het geld naar Hollywood ging. De film is een Black-versie van een typische Gene Autry-film, maar met een cast van minder ervaren acteurs, een goede Foley-kunstenaar (veel actie heeft geen geluidseffecten of is zwaar gedempt) en ervaren schrijvers en regisseurs. Het was een zuivere groep van drie filmmakers en ik weet zeker dat ze hun best deden, maar het gebrek aan professionaliteit is duidelijk. Maar al te vaak staan acteurs er gewoon bij en zeggen ze hun tekst zonder enige emotie of overtuiging op <0xE2><0x80><0x93> omdat het hen bijna allemaal aan ervaring en training ontbreekt. En wat de ster van de film, Herb Jeffries, betreft, die viel wel mee. Hij zong niet slecht, maar het ontbrak hem beslist aan charisma. Het is dan ook geen verrassing dat dit de laatste cowboyfilm van Jeffries was <0xE2><0x80><0x93> aangezien het de vijfde was in een reeks zeer inconsequente lowbudgetwesterns.<br />De plot, als iemand zich er echt druk om maakt, gaat over een verborgen radiummijn en een paar slechteriken die proberen die te stelen van de rechtmatige eigenaar. Het probleem dat ik daarbij zag, is dat radium alleen voorkomt in sporenhoeveelheden uranium en dat het moet worden verwerkt en geraffineerd om radium te verzamelen. In plaats daarvan wordt er uranium gedolven. Maar dat is niet echt belangrijk, en de film ook niet, tenzij je er voor historische doeleinden naar kijkt of nieuwsgierig bent naar de beroemdste zingende cowboy uit de geschiedenis.<br />Nog een laatste opmerking. Dit staat op een dvd samen met _Moord in HARLEM_ van Alpha Video, een van de slechtste dvd-producenten ter wereld. De meeste video's zijn wazig en moeilijk om naar te kijken, en deze film was zeker geen uitzondering. Maar Alpha is ook gespecialiseerd in een of ander publiek domein en het is moeilijk om een film te vinden waar gewoon geen betere kopieën van zijn, en het is financieel niet haalbaar om de films goed te restaureren. Of je ze nu wilt zien of niet, als je die film wilt zien, is Alpha waarschijnlijk je enige bron.
In the 1920s, 30s and 40s, Black movie goers were usually not allowed in White movie theaters here in the United States. In addition, theaters catering to Black audiences had difficulties getting first-run film and Black audiences really didn't feel much connection to the all-White films Hollywood was producing. As a result, small Black-owned movie companies sprang up and tried to fill this void. The problem was that these companies were operated on shoestring budgets and they simply couldn't afford to make polished and high quality films. Some of them turned out pretty good, but in general these films were pretty dreadful--and what more could you expect considering that 99% of all the money went to make Hollywood films.<br /><br />Because of this context, you need to understand that with so many strikes against this film, it's a wonder it even achieves a score of 3 (and perhaps my 3 is being a tad generous). The film is a Black version of a typical Gene Autry film but starring a cast of less experienced actors, lacking incidental music and a good Foley artist (a lot of the action has no sound effects or they are severely muffled) and experienced writers and directors. This was purely a 3rd string group of film makers and I am sure they were trying their best, but the lack of professionalism shows. All too often, actors just stand around or utter their lines with no emotion or conviction--because they almost universally lacked experience and training. As for the film's star, Herb Jeffries, he wasn't too bad. His singing wasn't bad but he certainly lacked charisma. It's no surprise, then, that this marked the last of Jeffries cowboy films--being the fifth in a series of very inconsequential low-budget Westerns.<br /><br />The plot, if anyone really cares, is about a hidden radium mine and some baddies attempt to steal it from its rightful owner. The problem I saw with that is that radium occurs only in trace amounts in uranium and must be processed and refined to collect radium. So why didn't they call it a 'uranium mine' instead?! After all, you don't mine pure radium. But this is also not particularly important--nor is the film unless you are watching it for historical purposes or if you are curious to see the most famous Black singing cowboy.<br /><br />Also, one final note. This is packaged on a DVD along with MURDER IN HARLEM by Alpha Video--one of the worst DVD producers on the planet. Most of their videos are fuzzy and tough to watch and this film was certainly no exception. However, Alpha also specializes in some public domain and hard to find films where there simply aren't better copies available and it doesn't make financial sense to properly restore the films. Like 'em or not, if you want to see this film, Alpha is probably your only source.