Sommige van die presentaties zijn amusant, maar naar mijn mening hebben ze niet de instructieve waarde die de producenten/regisseurs voor ogen schijnen te hebben.<br />Ik heb vandaag bijvoorbeeld twee afleveringen gezien. De eerste ging over een schoonheidskoningin/late-slaapster-prinsestype, wier man alles voor haar deed, van plaats ruilde met een meisje dat zich duidelijk niet druk maakte om haar uiterlijk (het hare of dat van haar huis), met een echtgenoot die straatartiest was en die een soort metalen clips permanent in zijn voorhoofd had, een permanente rode streep op zijn gezicht en meer tatoeages dan de gemiddelde basketbalspeler. Het gezin van de eerste had na het douchen blijkbaar meer tijd besteed aan het aanbrengen van eau de cologne (zelfs voor de kinderen) dan het gezin van de tweede aan de totale verzorging van een hele week.<br />De tweede had de moeder uit een gezin van religieuze fanatici en een zoon met een 'beloftering', die van huis wisselde met een meisje uit een 'ultra-liberale' familie met een zoon en een dochter, die zichzelf respectievelijk als 'beste vriendin' en 'wild kind' presenteerden.<br />Het probleem met dit programma, vooral bij afleveringen als deze, is dat ik in beide afleveringen geen empathie voor beide gezinnen kon ontdekken. In beide verhaallijnen zou ik geen van beide levensstijlen willen imiteren. En ik zou ook NIET MEER IN <0xC3><0x89><0xC3><0x89>N van deze huishoudens willen wonen.<br />Een goede manier om de meeste mensen in deze serie te bekijken, is dankbaar te zijn dat we niet in een maatschappij leven die wordt gedomineerd door een van deze bijna bizar extreme families.<br />(4* vanwege het niveau van fascinatie. Dit geldt vooral voor het feit dat bijna alle vrouwen, evenals hun echtgenoten, beweren dat ze vrijwel alle antwoorden en adviezen hebben die nodig zijn om het leven en de familie van hun tegenhangers te veranderen.)
Some of these presentations are amusing; however, in my estimation, they don't possess the instructive value which the producers/directors seem to feel they portray.<br /><br />For example, I saw two episodes today. The first had a beauty queen/late-sleeping princess type, whose husband did everything for her, swapping places with a gal obviously not into great concern over appearances (either hers or her home's), with a street performer husband with some sort of metal clips permanently installed in his forehead, permanent red striping on his face, and more tattoos than the typical NBA basket-baller.<br /><br />As to grooming, the family of the former apparently spent more time applying cologne (even to the kids) after showering, than the latter group might be spending on an entire week's total grooming.<br /><br />The second had the mom from a family of religious fanatics, and a son wearing a "Promise ring," swapping households with a gal in a self-styled "ultra liberal" family with a son and daughter, each proclaiming himself/herself, respectively, a "stud" and "wild child."<br /><br />The problem with this show, particularly episodes like BOTH of these, is that I found no empathy for either family in both episodes. In both story lines, I wouldn't care to emulate any of their particular lifestyles,. Neither would I want to spend ANY time in any of these households.<br /><br />A good way to view most of the folks in this series is to be thankful we don't live in a society dominated by any of these almost freakishly extreme families. <br /><br />(4* because of the level of fascination provided. This is especially true in viewing how almost every one of the women, as well as their husbands, profess to have virtually every answer and piece of advice necessary to alter their counterparts' lives and families.)