Ik heb net deze film op het sci-netwerk bekeken. Laten we één ding heel duidelijk stellen: er is nog nooit een goede film of tv-serie geweest die de zinsnede 'Het is op basis van wat ik moet weten' heeft gebruikt. Als je die zin, en de daaropvolgende zin 'Geloof me, ik moet het weten', eenmaal hebt gehoord, kun je er zeker van zijn dat je naar iets kijkt dat geschreven is door iemand die absoluut niet creatief is. Het is een van de mysteries van het leven dat je in films als deze zo'n slechte acteur kunt zijn.<br />Deze film heeft de productiewaarden van een schooltoneelstuk: goedkope decors, slechte belichting en onhandige rekwisieten. De ruimtepakken zien eruit als tweederangs afdankertjes van Joe's Army Surplus. Als Sandra na een ruimtewandeling weer in het schip komt, klapt ze het vizier omhoog en er zit geen afdichting omheen! Het dunne vizier ziet eruit alsof het gemaakt is van een doorzichtig plastic dekzeil van Safeway. Er zijn geen special effects, tenzij je een opname van de buitenkant van het ruimteschip een special effects noemt. Er is zelfs geen tijd voor mooie zwaailichten of fatsoenlijke muziek; sommige scènes worden onderbroken door drumbeats in militaire stijl, terwijl iemand die een basviool oefent voor de rest van de muziek zorgt.<br />Het is typerend voor slechte films dat er tijdens de schietpartij in alle richtingen veel schoten worden gelost, maar het is alleen maar toeval dat er iemand wordt geraakt, zelfs van dichtbij. Is het verstandig om een pistool af te vuren aan boord van een ruimteschip terwijl je omringd wordt door allerlei machines die je in leven houden?<br />Het grootste deel van de film bestaat uit close-ups van mensen die staan te praten of te ruziën terwijl sepiakleurige muren op de achtergrond zweven. Ik ben ervan overtuigd dat de dialoog is geschreven door een dertienjarige jongen die achttien uur achter elkaar videospelletjes heeft zitten kijken: 'ze is van mij', 'hij zit vast in een lus', 'je mag geen martini's drinken', enzovoort. Je snapt het wel.<br />Alsof dat nog niet erg genoeg is, schommelt een op video opgenomen Laura San Giacomo heen en weer terwijl ze Shakespeare spui. Het is maar goed dat ze op 'Just Shoot Me' kon terugvallen.<br />De enige manier om de kwaliteit van deze film te beschrijven is dat dit het soort film is dat ze op zaterdagmiddag vertonen als de footballwedstrijd al is afgelopen. De televisiezender denkt: wat kan het mij ook schelen, er zit toch niemand te kijken.' Het is dat of een infomercial.
I just watched this movie on the Sci-fi network. Let's make one thing perfectly clear: there has never, ever been a quality film or television show that has used the phrase `It's on a need-to-know basis'. Once you hear that phrase, and its subsequent follow-up phrase `believe me, I need to know', you can rest assured you're watching something written by someone with absolutely no creativity.<br /><br />Sandra Bernhard is terribly miscast in this five hundredth derivation of `Alien'. Whining and sneering her way through this movie, she sounds ridiculously unconvincing spouting the technical mumbo-jumbo necessary for science fiction films. She aint no Sigourney Weaver, that's for sure. How someone so marvelous in something like `Roseanne' can be such a bad actor in films like this and `Hudson Hawk' is one of the mysteries of life.<br /><br />This film has the production values of a high-school play: cheap-looking sets, bad lighting, and clumsy-looking props. The spacesuits look like second-rate rejects from Joe's Army Surplus. When Sandra comes back into the ship after a spacewalk, she flips the visor lid up, and there's no seal around it! The flimsy visor looks like it was made from a clear plastic pie-cover from Safeway. There are no special effects, unless you call an exterior shot of the spaceship a special effect. They couldn't even spring for some fancy flashing lights or decent music; tapping military-style drumbeats punctuate some of the scenes, while someone practicing a bass fiddle provides the rest of the music.<br /><br />Typical of bad films, during the shootout scenes, many many shots are fired in all directions, but it is only coincidental that anyone gets hit, even at point-blank range. Is it wise to fire a gun onboard a spaceship while you're surrounded by all kinds of machinery that is keeping you alive?<br /><br />Most of the film consists of close-ups of people standing around talking or arguing while sepia-colored walls float in the background. I'm convinced that the dialogue was written by a thirteen-year-old boy after watching video games for eighteen hours straight: `she belongs to me', `it's stuck in a loop!', `you don't drink martinis!', and so forth. You get the idea.<br /><br />As if that isn't bad enough, a videotaped Laura San Giacomo rocks back and forth spouting Shakespeare. Good thing she had `Just Shoot Me' to fall back on.<br /><br />The only way to describe the quality of this film is that this is the kind of movie they show on Saturday afternoons when the football game is pre-empted. The television station figures `what the hell, there's no one watching anyway.' It's either that, or an infomercial.