Kay Francis en William Powell zijn verdoemde geliefden in 'One Way Passage', een film uit 1932 met in de hoofdrollen Frank McHugh, Aline McMahan en Warren Hymer. Vlak nadat hij de lieftallige Joan Ames in een bar heeft ontmoet, wordt de ontsnapte moordenaar Dan Hardesty door sergeant Steve Burke opgepakt en per schip naar San Francisco gebracht om daar te worden opgehangen. Ames is ook aan boord; ze is stervende aan een ongeneeslijke ziekte (waarschijnlijk een hartkwaal waar ze in 1932 niets aan konden doen). Omdat hij weet dat de sergeant niet kan zwemmen, springt Hardesty, die met handboeien aan hem vastzit, overboord. Terwijl hij Burke probeert te verdrinken, steelt hij de sleutel van de handboeien en bevrijdt zichzelf. Als Burke om hulp roept, trekt dat de aandacht van de passagiers, en Hardesty heeft geen andere keus dan hem te redden. Om hem te bedanken dat hij zijn leven heeft gered, laat Burke Hardesty zonder handboeien over het schip lopen. Dus als hij en Joan elkaar weer ontmoeten, heeft ze geen idee dat hij op een doodvonnis afstevent, en hij weet niets van haar.<br />Ik heb Carol Burnett een opname van dit of de remake zien maken <0xE2><0x80><0x93> stel je voor dat Burnett vandaag op tv zou zijn, dan zou niemand enig idee hebben wat ze deed. De tijden zijn veranderd.<br />Dit is een prachtige film met geweldige acteerprestaties, niet alleen van Powell en Francis, maar ook van Frank McHugh, Aline McMahon en Warren Hymer. McHugh is een kleine crimineel die McMahon tegen het lijf loopt, ook een crimineel die zich voordoet als gravin. Ze vangt de blik van sergeant Burke. Het is een geweldig subplot met een paar leuke momenten.<br />Powell is galant, melancholiek en charmant, en Francis is glamoureus en lieftallig; allebei geven ze ontroerende en lieve voorstellingen, en allebei weten ze dat ze het niet zullen overleven. Elke keer dat ze samen drinken, breken ze hun glas en steken ze de stelen over, en die oversteek is iets waar de camera op inzoomt als ze in een inham in Hawaï zitten en hun sigaretten weggooien. Het einde is een van de beste ooit en zal de kijker tegelijkertijd aan het lachen en aan het huilen maken.<br />Het is 1932, dus een deel van het geluid lijkt in een echokamer te zijn gemaakt, maar daar hoeft niemand zich druk om te maken. is een schat van een film.
Kay Francis and William Powell are doomed lovers in "One Way Passage," a 1932 film also starring Frank McHugh, Aline McMahan and Warren Hymer. Right after meeting the lovely Joan Ames in a bar, escaped murderer Dan Hardesty is caught by Sgt. Steve Burke and brought back to San Francisco via ship to be hanged. Ames is also on board ship; she's dying of an incurable illness (probably some form of heart disease they couldn't do anything about in 1932). Knowing the sergeant can't swim, Hardesty, handcuffed to him, jumps overboard and, while trying to drown Burke, steals the handcuff key and frees himself. When Burke yells for help, it draws attention from passengers, and Hardesty has no choice but to save him. To thank him for saving his life, Burke lets Hardesty walk around the ship with no handcuffs. Thus, when he and Joan meet again, she has no idea he's headed for a death sentence, and he doesn't know about her.<br /><br />I saw Carol Burnett do a send-up of either this or the remake - just think if Burnett were on TV today, no one would have any idea what she was doing. How times have changed.<br /><br />This is a beautiful film with wonderful performances, not only from Powell and Francis, but from Frank McHugh, Aline McMahon, and Warren Hymer. McHugh is a petty crook who runs into McMahon, another crook who is posing as a countess. She catches the eye of Sgt. Burke. It's a great subplot with some fun moments.<br /><br />Powell is gallant, melancholy, and charming, and Francis is glamorous and lovely; both give very touching and sweet performances, each knowing he/she isn't going to live. Each time they drink together, they break their glasses and cross the stems, and this crossing is something the camera focuses on as they sit in a cove in Hawaii and toss away their cigarettes. The ending is one of the best ever and will make the viewer smile and cry at the same time.<br /><br />It's 1932, so some of the sound seems to have been done in an echo chamber, but that shouldn't bother anyone. "One Way Passage" is a treasure of a film.