Voordat ik deze film zag, was ik me bewust van een grote negativiteit (vandaar de lage score) en dus ging ik met grote angst en beven naar 'Izo' zitten kijken. Maar wat een film! Ik zag gewoon niet hoe het merendeel van de negativiteit gerechtvaardigd kon worden. Zeker, 'Izo' is hoogst onbegrijpelijk met weinig of geen plot. Het is ook hier en daar misselijkmakend gewelddadig. Maar we hebben het hier wel over een Takashi Miike-film, niet een of andere'veilige' conventionele film. Dus als mensen gaan zitten om een van zijn films te bekijken, is het toch een gegeven dat het geen gemakkelijke rit wordt? En toch komt de negativiteit van zogenaamde fans van zijn films... Terwijl ik naar de film zat te kijken, kwam het bij me op dat deze filmmaker, die bekendstaat om de gewelddadige en bizarre inhoud van zijn films en die zijn publiek graag wil choqueren, steeds meer problemen moet hebben om iedereen te choqueren naarmate er meer fans zijn werk volgen. In hoeveel meer lichaamsvloeistoffen kan hij zijn films nog onderdompelen, na het taboe-vernietigende 'Bezoeker Q'? Hoe meer 'daarbuiten' kan hij nog worden na het bizarre 'Gozu'? Is het een wonder dat 'Izu' zo bizar is? Je kunt het hem niet kwalijk nemen dat hij de grenzen opzoekt.<br />Herhaling? Natuurlijk. Izo vermoordt een paar mensen in ongeveer twee uur, en dan is de film afgelopen. Maar de film gaat over een reis, schijnbaar door het hiernamaals, niet over een keurige begin-, midden- en eindfase van een verhaal. Net als andere'reisfilms' (LOTR, bijvoorbeeld) is het episodische <0xE2><0x80><0x93> Izo gaat ergens heen en doet iets, gaat dan ergens anders heen en doet iets anders. Ik vond dit veel minder saai dan LOTR <0xE2><0x80><0x93> is twee uur echt zo lang in vergelijking met het trage fantasy-epos van Peter Jackson? En zijn we echt zo geconditioneerd door Hollywoods limiet van negentig minuten dat een extra half uur zo'n worsteling is?! Er zat beslist een enorme kloof tussen de trailer en de echte film. Het lijkt wel een actiefilm om het hart op hol te laten slaan, en toch is het zoveel meer dan dat, want het hoofd wordt op hol gebracht met ongewone, inventieve, symbolische beelden en filosofische discussies. En een folkzanger (één gebruiker liet doorschemeren dat de opnamen van de zanger de grenzen van de menselijke tolerantie ver te boven gaan. Hij zingt een liedje! Ik luister graag naar liedjes!).<br /><0x3E> Voeg er een paar brutale (mogelijke) verwijzingen naar andere films aan toe <0xE2><0x80><0x93> een omgekeerde(! ) bruidsslachtoffers (Kill Bill), kogeltijden (Matrix), draadwerk dat de wetten van de fysica tart (hmm, te veel om op te noemen), een achtervolging door een bamboebos (House of Flying Daggers), een scène die doet denken aan de meerscène in Hero en waarschijnlijk nog veel meer die ik over het hoofd heb gezien. Voeg daar een paar bizarre beelden aan toe <0xE2><0x80><0x93> een reusachtige rups en vlinders die uit een dood lichaam tevoorschijn komen en Izo die eroverheen reist en Oneindigheid vernietigt <0xE2><0x80><0x93> en je hebt op z'n slechtst een behoorlijk onderhoudende film en op z'n best een geweldige film.<br />Een van Miikes beste, en een film waar ik nog vaak naar zal kijken.
Before watching this film, I was aware of a great deal of negativity (hence the low rating), and so I sat down to watch "Izo" with a great deal of trepidation. But what a film! I just didn't see how the majority of the negativity could be justified. Certainly, "Izo" is highly incomprehensible with little or no plot. It is also sickeningly violent in places. However, this is a Takashi Miike film we're talking about, not some "safe", conventional film. Therefore, when people sit down to watch one of his films, surely it is a given that it is not going to be an easy ride? And yet the negativity comes from professed fans of his films...<br /><br />As I was watching the film it occurred to me that this film maker, famed for the violent and bizarre content of his films and who seems keen on shocking his audience, must have increasing difficulties shocking anyone, as more fans follow his work. How many more bodily fluids can he drown his films in, after the taboo smashing "Visitor Q"? How more "out there" can he become after the bizarre "Gozu"? Is it any wonder that "Izu" is so bizarre? You can't blame the guy for pushing at the boundaries.<br /><br />Repetitive? Of course. Izo kills some people for about two hours, and then the film ends. But the film is about a journey, seemingly through the afterlife, not a neat Beginning, Middle and End style of story. Like other "journey" films (LOTR, for example) it is episodic - Izo goes somewhere and does something, then goes somewhere else and does something else. I for one, found this much less tedious than LOTR - is two hours really that long when compared with Peter Jackson's slow-mo fantasy epic?? And are we really so conditioned by Hollywood's 90 minute limit that an extra half an hour is that much of a struggle?! There was certainly a huge gap between the trailer and the actual film. The trailer made "Izo" seem to be an out-and-out action film to get the heart pounding, and yet it is so much more than this, as it gets the head pounding with unusual, inventive, symbolic visuals and philosophical discussions. And a folk singer (One user hinted that the lingering shots of the singer were far beyond the boundaries of human tolerance. He's singing a song! I like listening to songs!).<br /><br />Throw in some cheeky (possible) references to other films - an upside down(!)wedding massacre (Kill Bill), bullet time tomfoolery (Matrix), wire work that defies the laws of physics (hmm, too many to mention), a chase through a bamboo forest (House of Flying Daggers), a scene that reminded by of the lake scene in Hero, and probably many more that I've missed. Add some bizarre visuals - a giant caterpillar and butterflies emerging from a dead body and Izo travelling across and destroying Infinity - and you've got a pretty engaging film at worst, and a great film (my opinion) at best.<br /><br />One of Miike's best, and a film I will be watching again.