Deze film is verreweg een van mijn favorieten. Ik zag hem voor het eerst op het Philadelphia Film Festival in februari 2005, en sindsdien heb ik hem ongeveer vijf keer gezien. Het Amerikaanse publiek lijkt de film te beschouwen als linkse ideologische schertsvertoning, maar ze begrijpen niet wat het achterliggende doel van de film is. De film is niet alleen een politiek commentaar, maar belangrijker nog, het is een commentaar op menselijke relaties. Als je eenmaal de motieven voor de film begrijpt, zie je hoe geweldig hij is. Het einde maakt de film natuurlijk. Ik moedig iedereen aan om deze film minstens één keer te zien en hem te nemen zoals hij is. Het is geen Hollywood-blockbuster, maar een fantastisch onderzoek naar zowel het westerse kapitalistische systeem als naar menselijke relaties in het algemeen. Het is een fantastische film, en iedereen zou hem één keer moeten zien.
This film is by far one of my favorites. I saw it for the first time at the Philadelphia Film Festival in February 2005, and have seen it about five times since then. The American audience seems to regard the film as leftist ideological banter, but they fail to understand the underlying purpose behind the film. Not only is the film a political commentary, but more importantly it is a commentary on human relationships. Once one can understand the motives for the film, one can see how great it is. The ending of course, makes the film. I encourage everyone to see this film at least once, and take it for what it is. Its not a Hollywood blockbuster, but a fantastic examination of both the Western capitalist system, and of human relationships in general. It's a fantastic film, and everyone ought to see it just once.