'The Island of dr. Moreau', een verfilming van de klassieker van H.G. Wells, speelt zich af als een tv-film uit de jaren zeventig. Het is niet afschuwelijk, maar het is ook niet erg overtuigend of eng. Bepaalde elementen zijn goed; de dialogen zijn geletterd en de optredens van Burt Lancaster, Michael York, Barbara Carrera en Nigel Davenport zijn allemaal goed. De locaties op het eiland zijn prachtig. Maar de lugubere kern van het verhaal van Wells ontbreekt volledig. Eén fout is heel duidelijk: veel te veel scènes spelen zich overdag af, terwijl ze duidelijk schreeuwen om's nachts te worden opgenomen. De make-up van de 'humanoïden' is ook te netjes en te netjes; ze zien er meestal uit als variaties op de Wolf Man van Lon Chaney Jr. of de buitenaardse wezens in 'Star Trek'. Als ze op rooftocht gaan, heb je altijd het gevoel dat je naar een of andere halfbakken lowbudget-doolhoffilm zit te kijken. Lancaster lijkt misschien niet de perfecte keuze om de excentrieke, gekke dr. Moreau te spelen, maar hij levert bewonderenswaardig werk en tilt de film soms boven het gewone niveau uit naar iets wat dichter bij Wells' bedoeling ligt, en Yorks vertolking van de gestrande zeeman Braddock is ook prima. (Achter de make-up van 'Sayer of the Law' zit niemand minder dan Richard Basehart, nota bene. Je weet wel, admiraal Nelson van 'Voyage to the Bottom of the Sea'. Over typen gesproken! Het boek dreigt werkelijk angstaanjagend te worden, maar slaagt er nooit in om de afschuwelijke ideeën uit Wells' roman tot leven te brengen, die monsterlijk verontrustend zijn, zoals iedereen die het heeft gelezen kan bevestigen. De levende nachtmerrie die de schepsels moeten doorstaan zonder te weten wie of wat ze zijn, wordt nauwelijks genoemd en wordt weergegeven op een manier die meer lijkt op een zaterdagochtendprogramma voor kinderen als 'Land van de Verlorenen' of een van Irwin Allens talloze tv-programma's, zoals 'Voyage to the Bottom of the Sea'. (Hmm...) Moreaus poging om zijn experiment om te keren door Braddock van mens in dier te veranderen is veelbelovend; het is echter te weinig, te laat, en het idee wordt nooit volledig onderzocht. Ook de beelden van het tot de grond toe afbrandende kamp, met op de voorgrond de inmiddels dode dokter die aan een reling hangt, zijn indrukwekkend, maar de film heeft ze niet echt verdiend. De harde waarheid is dat 'Het eiland van dr. Moreau' niet gruwelijk genoeg is. Het is moeilijk voor te stellen dat H.G. Wells blij zou zijn met deze versie van zijn briljante roman.
'The Island of Dr. Moreau,' a retelling of the H.G. Wells' classic, plays like a '70's TV movie. It isn't awful, but neither is it very convincing or scary. Certain elements are fine; the dialogue is literate and the performances by Burt Lancaster, Michael York, Barbara Carrera, and Nigel Davenport are all good. The island locations are beautiful. But the essential creepiness of Wells' story is missing completely. One mistake is very apparent- far too many of the scenes take place during the day when they obviously cry out to be shot at night. The make-up of the 'humanoids' is too neat and tidy as well; they mostly look like variations of Lon Chaney Jr.'s Wolf Man or the aliens in 'Star Trek,' animal faces and perfectly-coiffed hair. Whenever they go on a rampage, you feel like you're watching some half-ass, low-budget zombie flick. Lancaster might not seem like the perfect choice to play the eccentric, mad Dr. Moreau but he does an admirable job, at times lifting the film above its pedestrian level to something closer to what Wells intended, and York's portrayal of the stranded seaman Braddock is fine too. (Behind the make-up of the 'Sayer of the Law' is none other than Richard Basehart, of all people. You know, Admiral Nelson from 'Voyage to the Bottom of the Sea.' Talk about casting against type!) Here and there, 'The Island of Dr. Moreau' threatens to become genuinely frightening but it never manages to adequately bring to life the horrific ideas of Wells' novel, which are monstrously disturbing, as anyone who's read it can attest. The living nightmare the creatures must endure, not knowing who or what they are, is barely hinted at and represented in a way that resembles more a Saturday morning kid's show like 'Land of the Lost' or one of Irwin Allen's numerous TV shows, such as 'Voyage to the Bottom of the Sea.' (Hmm...) Moreau's attempt to reverse his experiment by turning Braddock from man to animal is promising; it's too little, too late though and the idea is never fully explored. Some of the final shots of Moreau's camp burning to the ground while the now-dead doctor himself hangs from a railing in the foreground are impressive too, but the movie hasn't really earned them. The brutal truth is that 'The Island of Dr. Moreau' isn't gruesome enough. It's hard to imagine H.G. Wells being pleased with this take on his brilliant novel.