Een ongelooflijke prestatie. Ik sta versteld van de hoeveelheid denkwerk, tijd en inspanning die in deze uitmuntende film moeten zijn gaan zitten. De plot is briljant en hilarisch ingewikkeld, met filmlegendes uit de jaren veertig in verbazingwekkend bewerkte scènes, en Steve Martins kenmerkende absurde humor is bijna de hele tijd aanwezig. Steve en Rachel Ward hebben een opmerkelijke chemie, en elk van hun optredens is uiterst indrukwekkend. Als er niet zoveel humor was gebruikt, zou je soms bijna denken dat dit een film noir uit de jaren veertig was, zo geloofwaardig en geloofwaardig is de 'gevoel' of de sfeer van de film. Ik kan niet geloven dat sommige mensen die iets over deze film hebben gezegd, hebben gezegd dat de plot alleen maar een excuus is om oude filmfragmenten aan op te hangen, en dat je er niet veel aan hebt; en degene die beweert dat Steve Martin in deze film overdrijft, moet zich niet realiseren dat dit wordt beschouwd als een van Steves meer ingehouden, met een stalen gezicht uitgevoerde komische optredens (het'schoonmaakapparaat' blijkt een belangrijk onderdeel van de plot te zijn en lijkt ook een manier te zijn om de wurgscène uit de film van Bette Davis te gebruiken <0xE2><0x80><0x93> het is voor Steve ook een kans om een heel klein stukje van zijn 'wilde en gekke vent' te krijgen. ) en een meer passende parodie op een 'eerlijke' voorstelling).<br />Een opwekkend en grappig succes <0xE2><0x80><0x93> zo maken ze ze tegenwoordig niet meer!
An incredible achievement. My mind boggles at the amount of thought, time and effort that must have gone into this superb film. The plot is brilliantly and hilariously convoluted, with screen legends from the 1940s making appearances in amazingly edited scenes, and Steve Martin's trademark absurd humour is present almost all the way. Steve and Rachel Ward have remarkable chemistry, and each of their performances are highly impressive. If it weren't for the bundles of humour employed, one would almost think at times that this actually is a film noir from the 1940s, so legitimate and believable is the 'feel' or the atmosphere of the film.<br /><br />I cannot believe that some people who commented on this film have said that the plot is merely an excuse to hang old movie clips onto, and not much use at all; and the person who claims that Steve Martin overacts in this movie mustn't realise that this is regarded as one of Steve's more restrained, deadpan comedic performances (the 'cleaning woman!' device turns out to be an important part of the plot and also seems to be a way of using the strangling scene that is taken from the Bette Davis movie - it is also a chance for Steve to get in a very tiny element of his 'wild and crazy guy' persona, which he substituted with a more suitable [for parody] 'straight' performance).<br /><br />A rousing and side-splittingly funny success - they don't make 'em like this anymore!