Voor een film over het leger met vrijwel geen actie, geen liefdesperikelen en meer dan de helft van de speeltijd in een rechtszaal, is dit merkwaardig effectief. Voordat Jack Lemmon in het begin van de jaren vijftig op het toneel verscheen, deed niemand zo goed aan 'fatsoen' als Jimmy Stewart en Gary Cooper, en als dat het geval was geweest, had Cooper dit nummer kunnen bellen als hij daar zin in had gehad. Hoewel er met dit ware verhaal betekenisloze vrijheden zijn genomen <0xE2><0x80><0x93> wat voor verschil had het bijvoorbeeld kunnen maken om te erkennen dat Mitchell getrouwd was in plaats van de status van vrijgezel te suggereren <0xE2><0x80><0x93> grijpt het toch op een ingehouden manier om zich heen. In wezen onderscheidde Mitchell zich als piloot in de Eerste Wereldoorlog, maar hij werd ontzet door de onverschilligheid, zo niet vooringenomenheid ten gunste van het leger en de marine in vredestijd <0xE2><0x80><0x93> er was in feite geen luchtmacht <0xE2><0x80><0x93> en nadat hij alle mogelijkheden had benut om dit probleem aan te pakken, belegde hij een persconferentie en beschuldigde de Generale Staf van incompetentie. Zijn doel was natuurlijk het leger voor de krijgsraad te slepen en dit als forum te gebruiken om te procederen voor erkenning en de vorming van een derde legermacht. Voor zijn moeite stierf hij in feite in de vergetelheid voor de tweede wereldoorlog die hij had voorzien. Cooper als de toegewijde legerman, Rod Steiger in zijn meest flitsende rol als officier van justitie, en de steun komt grotendeels uit de juiste fles. Aan de lage kant voor een Otto Preminger-film, maar daar is niets mis mee.
For a film about the armed forces with virtually no action, no love interest and over half its running time set in a court room this is strangely effective. Prior to Jack Lemmon's emergence on the scene in the early 50s no one did 'decency' as well as Jimmy Stewart and Gary Cooper and that being the case Cooper could have phoned this one in had he put his mind to it. Although meaningless liberties have been taken with this true story - what possible difference, for example, could it have made to acknowledge that Mitchell was married rather than imply bachelor status - it still grips in an understated way. Essentially Mitchell distinguished himself as a pilot in the First World War but grew appalled at the indifference if not bias in favour of the Army and Navy in peacetime - there was, in fact, no Air Force - and having exhausted every avenue in an attempt to address this problem he called a press conference and accused the General Staff of incompetence. His purpose, of course, was to get the army to court martial him and use this as a forum to sue for recognition and the formation of a third armed force. For his pains he died in virtual obscurity prior to the second World War he had foreseen. Cooper is solid as the dedicated army man, Rod Steiger showboats in the flashiest role in the film as Prosecuting Attorney and the support is largely out of the right bottle. On the low-key side for an Otto Preminger film but none the worse for that.