De plot is niet slecht: een 'Little Red Riding Hood'-seriemoordenaar achtervolgt (om de een of andere idiote reden kom je daar aan het eind achter) mannen op een universiteitscampus in New England, steekt ze dood en vult hun magen met steen. Jammer genoeg werd het min of meer (in omgekeerde volgorde) gedaan met de Franse slasher 'Deep in the Woods' van een paar jaar daarvoor. Voeg dat bij wat 'Don't Look Now' en elke andere slasher die ooit op een universiteit is gemaakt, en je hebt je verhaal. Ongeacht de originaliteit ervan dacht ik nog steeds dat het een cool idee kon zijn... maar het is de uitvoering die het verpest.<br /><0x3E><0x3E> De acteurs leken allemaal 'kom zoals je bent'-mensen te zijn. Je kunt niet van ze verwachten dat ze zich netjes kleden, of zich scheren, of er goed uitzien... of weten hoe ze moeten acteren. Maar ja, je kunt niet alles doen met een schil van een script, dus ik zal proberen de acteurs niet al te veel de schuld te geven. Ik bedoel... de schrijver had de mensen laten rijmen. Als ik wilde dat ze rijmden, moest ik Dr. Seuss nemen. Het bloed en het geweld lijken voornamelijk te bestaan uit gorgelende geluiden, verlegen cameramannen en namaakbloed in fietspompen. Is dat niet waar wij griezelfans altijd naar op zoek zijn in een goede slasher? (Let op het sarcasme.) De regie en de cinematografie proberen kunstzinnig te zijn, maar zijn uiteindelijk gewoon stom. En er waren stukken waarin ik echt hardop moest lachen om het camerawerk. In een bibliotheek bijvoorbeeld, waar de cameraman leek te vergeten waar hij de camera op moest richten, zodat hij hem gewoon opzij rukte en, naar ik aanneem, hoopte dat niemand het zou zien. Maar als je het niet ziet, neem ik aan dat je braille moet ruilen voor films.<br />Uiteindelijk, alle armzalige technische aspecten van de film negerend, is hij nog steeds bekijkbaar en kan hij misschien leuk zijn voor fans van het normale 'tiener/college' (hoewel velen veel beter waren, veel beter dan tiener en alleen maar deden alsof ze jong waren) slasherfilms. Het is gewoon niet genoeg en het belemmert de pret van de film alleen maar. Het enige positieve aan de film is de grote hoeveelheid spanning. Maar die spanning wordt al snel tenietgedaan als je je realiseert dat er absoluut geen sprake is van een mysterie in de hele film. Ik bedoel, we hebben het gezicht van de moordenaar talloze keren gezien en toch wordt er van ons verwacht dat we proberen een mysterie op te lossen? Dacht het niet. Suspense & Mystery gaan in een film als deze meestal hand in hand. Maar als je ze niet allebei kunt gebruiken, probeer dan in elk geval het een te leren en een hint naar het ander te geven. Al met al is de film minder dan middelmatig, wat (voor mij) het ergste is wat een film kan bereiken. Maak hem afschuwelijk en berucht, of maak hem goed en beroemd. Middelmatigheid is niet gedenkwaardig.<br />Einde vonnis: 3/10.
The plot isn't bad: A 'Little Red Riding Hood' serial killer stalks men (for an idiotic reason, you'll find out by the end) on a New England college campus, stabbing them to death and filling their stomachs with stone. Unfortunately, it was pretty much done (in the reverse) with the French slasher 'Deep in the Woods' a few years prior. Mix that with some 'Don't Look Now' and every other college slasher ever made, and you have your story. Regardless of its originality, I still thought it could be a cool idea. . . but it's the execution that ruins it.<br /><br />The actors all seemed to be 'come as you are' kinda people. The director obviously didn't expect them to dress acceptably, or shave, or look good. . . or know how to act. But, hey, there's only so much you can do with a shell of a script, so I'll try not to blame the actors too much. I mean. . . the writer had the people rhyming. If I wanted rhyming, Dr. Seuss is the way to go. The gore and violence seems to be mostly composed of gurgling sounds, shy cameramen, and fake blood in bicycle pumps. Isn't that what we horror fans always look for in a good slasher? (Please note sarcasm.) The direction and cinematography attempts to be artsy, but ends up just plain dumb. And there were parts where I actually laughed out loud at the camera-work. For instance, in a library conversation where the cameraman seemed to forget where he was supposed to be pointing the camera, so he just jerked it to one side and, I assume, hoped no one would notice. But, if you don't notice, I suppose you should exchange braille for films.<br /><br />In the end, ignoring all of the poor technical aspects of the film, it's still watchable and may be enjoyable to fans of the normal 'teen/college' (though many were way, WAY above teen and only pretending to be young) slasher flicks. . . and, while it does have a bit more intelligence to it, it's simply not enough and it only hampers the enjoyability of the film. The one thing the film did have going for it is a good amount of suspense. But, the suspense is quickly ruined for it when you realized there is absolutely NO mystery at all throughout the entire film. I mean, we saw the killer's face numerous times, and yet we were still supposed to be trying to figuring out a mystery? Don't think so. Suspense & Mystery, in a film like this, should usually go hand in hand. But if you can't utilize both, try to at least master one and just kinda hint at the other.<br /><br />Overall, the film is less-than-mediocre, which (for me) is the worst thing a film can achieve. Make it awful and infamous, or make it good and famous. Mediocrity is not memorable.<br /><br />Final Verdict: 3/10.