Op hetzelfde moment dat Norah Stanton (Wendy Crewson) onderzoek doet naar een esoterische Etruskische religieuze orde, is de orde in het geheim een satanaanbiddende sekte die zich voorbereidt op de terugkeer van hun hoogverhevene. Een mystieke klok is afgestemd op de komst van Satan. Hij heeft achttien potentiële 'engelen' nodig om zijn aardse gedaante aan te nemen. Norah en haar familie raken betrokken bij de snode samenzwering. Vooral haar buitengewoon aantrekkelijke dochter Lucy (Rachael Leigh Cook) is belangrijk. Na Norahs ogenschijnlijke zelfmoord smeedt de orde met haar medestanders een complot om Lucy en haar vader naar Italië te halen, waar het een letterlijke race tegen de klok is om Lucy's leven. Ik ben ver verwijderd van de algemene publieke opinie zoals die wordt weerspiegeld in de Internet Movie Database, en het zal zeker niet de laatste zijn. Misschien komt het doordat ik een zwak heb voor'satanische/katholieke voodoo'-horrorfilms (afgezien van het feit dat ik geloof dat The Exorcist (1973) ernstig overschat wordt <0xE2><0x80><0x93> daar gaat die 'tegen de algemene opinie'-neiging weer), maar ik was dol op The Eighteenth Angel. Ik heb echt moeite met het begrijpen van de negatieve recensies die deze film heeft gekregen.<br />Een aantal mensen heeft geklaagd dat een of ander detail in The Eighteenth Angel onwaarschijnlijk is. Lucy smokkelt bijvoorbeeld haar huiskat mee in het vliegtuig naar Italië. Ik ben het met je eens dat het in het echte leven moeilijk zou zijn, maar de film is fictie, geen bewering over hoe de echte wereld in elkaar zit, en als je je zorgen maakt over de geloofwaardigheid van de echte wereld, als je een film niet leuk gaat vinden vanwege een gebrek aan geloofwaardigheid van de echte wereld, waarom zou je dan in godsnaam naar een film over Satan kijken?! Religieuze mythologie is zo onwaarschijnlijk als maar kan. Horror in het algemeen is niet gebaseerd op de echte wereld. Hopelijk geloof je niet dat er echt zoiets bestaat als vampiers, het monster van Frankenstein, Freddie Krueger of krachten die zo sterk zijn dat je je hand moet afhakken en je aanhangsel in een verlengde kettingzaag moet veranderen. Je kijkt niet naar deze film met het idee dat je documentaireachtig materiaal te zien zult krijgen, tenzij je psychische problemen hebt.<br />De vraag is of _The Eighteenth Angel_ zal slagen als een soort duister sprookje <0xE2><0x80><0x93> dat is in wezen wat het horrorgenre is, met uitzondering van psycho/seriemoordenaarsfilms (en die tellen als horror omdat het'monsters' zijn; het zijn gewoon echte monsters). Als een duister sprookje is deze film waardeloos. De Achttiende Engel vertoont enige stilistische gelijkenis met The Omen (1976), wat niet zo verwonderlijk is, want David Seltzer, de schrijver, schreef ook het eerste deel van het genre. Het succes van The Eighteenth Angel berust voor een deel op het feit dat bijna iedereen, behalve de Stantons, verdacht lijkt <0xE2><0x80><0x93> ze zijn allemaal kandidaat voor betrokkenheid bij de satanische cultus. Seltzer vermijdt behendig het rechtstreeks bevestigen of ontkennen van bewuste betrokkenheid bij de meeste partijen, zodat de kijker zijn eigen conclusies kan trekken. Zelfs Norah kan bij het 'complot' betrokken zijn geweest, of er uiteindelijk bij betrokken zijn geraakt na een ontmoeting met vader Simeon (Maximilian Schell). We hebben nooit precies kunnen aantonen wat tot haar zelfmoord heeft geleid, behalve dan dat we kunnen zien dat het vrijwillig was of werd veroorzaakt door een of andere bovennatuurlijke kracht.<br />De visie van William Bindley is fantastisch. Alleen al vanwege de cinematografie (door Thomas E. Ackerman) is De Achttiende Engel de moeite van het bekijken waard. Bindley vergelijkt een mooie reeks prachtig geconstrueerde decors en praktische locaties met een uitgestrekt, indrukwekkend landschap en buitenopnamen. Hij brengt ook een aantal uitgebreide cinematografische technieken in, zoals verschillende filmrolletjes en een breed scala aan belichtings- en belichtingsmethoden <0xE2><0x80><0x93> van 'uitgewassen' of 'uitgebleekt', felverlichte en ruim doorboorde fragmenten tot opnamen met donkere, clair-obscur-achtige schaduwen en silhouetten. De constructie van de wijzerplaat is een ongekend middel om de spanning op te voeren, en hij is net zo interessant in beeld gebracht als de rest van de film.<br />De uitvoeringen zijn geweldig. Cook is meer dan overtuigend, vooral als ze het gebied van Alice in Wonderland binnengaat en haar dromen beginnen uit te komen. Christopher McDonald is net als haar vader Hugh zo'n slonzige piet dat je hem het liefst een klap in zijn gezicht zou geven <0xE2><0x80><0x93> die dominante, overbezorgde persoonlijkheid is precies wat het personage nodig heeft. Ik was ook dol op Schell als de enge priester met het tweekoppige gezicht.<br />Als satanische/katholieke voodoo-film ligt de gruwel niet zozeer in de bloederige actie, maar meer in de vreemde, vaak subtiele gebeurtenissen die je van je stuk brengen. De Achttiende Engel zit er vol mee. Toch zijn er ook een paar nogal diepgewortelde make-upeffecten, die bijzonder goed zijn uitgevoerd en met precies de juiste hoeveelheid psycho-achtige verdorvenheid en bizarre dubbelzinnigheid in de plot zijn verwerkt. De climax van de film heeft ook iets van een 'gothische actie', en er is een prachtig nihilistische ontknoping die elke horrorfan een paar punten zou moeten opleveren.<br />Als je op zoek bent naar geloofwaardigheid, zit je in het verkeerde vak. Maar als je op zoek bent naar een prachtig duister sprookje dat met veel stijl wordt verteld, ben je aan het juiste adres. Deze film verdient veel meer erkenning dan hij tot nu toe heeft gekregen.
At the same time that Norah Stanton (Wendy Crewson) is researching an esoteric Etruscan religious order, the order is secretly a Satan-worshipping cult preparing for the return of their exalted one. A mystical clock is calibrated to Satan's coming. He requires eighteen potential "angels" to choose among for his adopted earthly form. Norah and her family become mixed up in the nefarious plot. Especially important is her extremely attractive, wannabe-model daughter, Lucy (Rachael Leigh Cook). After Norah's apparent suicide, the order and its affiliates conspire to bring Lucy and her father to Italy, where it's a literal race against the clock for Lucy's life.<br /><br />Well, this certainly isn't the first film for which I'm way off of the mainstream public opinion as reflected on the Internet Movie Database, and it certainly will not be the last. Maybe it's that I tend to be a sucker for "Satanic/Catholic voodoo" horror films (with the exception of believing that The Exorcist (1973) is severely overrated--there goes that "contrary to mainstream opinion" tendency again), but I loved The Eighteenth Angel. I really have a hard time comprehending the negative reviews this film has received.<br /><br />A number of people have complained about some minutia or another in The Eighteenth Angel being implausible. For example, Lucy smuggles her pet cat on the plane to Italy. I agree that it would be difficult to do this in real life, but the film is fiction, not a claim about how the real world is, and HELLO??!if you're worried about real-world plausibility, if you're not going to like a film because of a lack of real-world believability, then why the heck would you be watching a film about Satan?! Religious mythology is about as implausible as we can get. Horror in general doesn't tend to be predicated on the real world. Hopefully, you do not believe that there are really such things as vampires, the Frankenstein Monster, Freddie Krueger, or forces that will possess you so that you have to chop off your hand and turn your appendage into an extended chainsaw instead. You're not watching this film with an understanding that you're going to see documentary-like material unless you have mental problems.<br /><br />The question is whether The Eighteenth Angel succeeds as a kind of dark fairy tale--that's essentially what the horror genre is, with the exception of psycho/serial killer films (and those count as horror because they're "monsters"; they just happen to be real life monsters). As a dark fairy tale, this film kicks butt.<br /><br />The Eighteenth Angel has some stylistic resemblance to The Omen (1976), which shouldn't be surprising because David Seltzer, the scripter, also wrote that earlier staple of the genre. Part of The Eighteenth Angel's success rests on the fact that almost everyone except the Stantons seems suspicious--they're all candidates for involvement with the satanic cult. Seltzer smartly avoids either directly confirming or denying conscious involvement from most parties, leaving the viewer to come to their own conclusions. Even Norah may have been involved in the "plot", or may have ended up involved after meeting with Father Simeon (Maximilian Schell). We're never shown exactly what led to her suicide, except that we can see it was either voluntary or caused by some supernatural force.<br /><br />William Bindley's direction is fantastic. The Eighteenth Angel is worth viewing for its cinematography (by Thomas E. Ackerman) alone. Bindley contrasts a nice range of superbly constructed sets and practical locations with expansive, impressive landscape and external shots. He also routinely incorporates a number of extended cinematographic techniques, such as different film stocks and a wide range of approaches to lighting and exposures--from "washed out", or "whited out", brightly lit and generously apertured snippets to shots with dark, chiaroscuro-like shadows and silhouettes. The clock, counting down to Satan's earthly manifestation, makes regular appearances, and while this isn't an unprecedented device for enhancing suspense, the construction of the clock face is intriguing and it's just as interestingly shot and edited as the rest of the film.<br /><br />The performances are great. Cook is more than convincing, especially once she enters Alice in Wonderland territory as her dreams begin to come true. Christopher McDonald, as her dad, Hugh, is so frumpishly fussy that you want to slap himthat overbearing, overprotective personality is exactly what the character calls for. I also loved Schell as the creepy two-faced priest.<br /><br />As a Satanic/Catholic voodoo film, the horror emphasis isn't on gore or action so much as odd, often subtle events that are unnerving. The Eighteenth Angel is full of those. Still, there are some fairly visceral makeup effects, which are extremely well done and are worked into the plot with just the right amount of psycho-like depravity and bizarre ambiguity. The climax of the film also has somewhat of a "gothic action" feel, and there's a beautifully nihilistic denouement that should boost any horror fan's rating a point or two.<br /><br />If you're looking for plausibility, you're in the wrong business. But if you're looking for a marvelously dark fairy tale told with a lot of style, you've come to the right place. This film deserves much more recognition than it has received to date.