Nadat ik deze film kortgeleden op CMT had gezien, omdat ik de film niet meer had gezien sinds ik een jongeman was in de jaren zeventig, was ik onder de indruk van het feit dat de filmmaker duidelijk een tijd en een houding had vastgelegd die in het Zuiden gebruikelijk zijn. Jammer genoeg worstelen we nog steeds met het anti-homosentiment in de Verenigde Staten (lees ex-homoministeries en conversietherapie). We zijn een heel eind gekomen, maar we hebben nog een heel eind te gaan als het betrekking heeft op normale menselijke seksualiteit. En de commentatoren die verontwaardigd volhouden dat Billy Joe is verkracht - ik stel voor dat ze de hele film bekijken.' Een heel trieste en aangrijpende film over heel reële kwesties als homofobie, ontkenning, hypocrisie en onverdraagzaamheid!
After watching this film on CMT recently, having not seen the film since I was a young man in the '70s, I was impressed by the fact that the filmmaker had definitely captured a time and an attitude prevalent in the South. Unfortnetely, we are still struggling against anti-gay sentiment in the USA (read ex-gay ministries and conversion therapy). We have come a long way, but we still have a long way to go when it pertains to normal human sexuality. And the commentators that indignantly insist that Billy Joe was raped-- I suggest that they watch the whole film in it's entirety (thanks CMT for not cutting out the scene where Robby Benson--the Billy Joe character --admits to Bobby Lee that he willingly had sex with the man). A very sad and evocative film dealing with very real issues of homophobia, denial, hypocrisy and intolerance!