Dit filmverhaal leek aanvankelijk een min of meer typisch ouderdomsverhaal over een tienermeisje dat zich in de jaren vijftig afspeelt, op het hoogtepunt van de atoombomtestperiode in de woestijn in het zuidwesten, maar eindigde als een triest en veelzijdig verhaal over niet-gerealiseerde mogelijkheden, chronische fysieke pijn, alcoholisme, paranoia, misbruik, de hulp van de echtgenoot, het geruïneerde gezinsleven, en over het verlies van liefde en vertrouwen van een dochter in haar vader als gevolg van de gevolgen van zijn zeer menselijke en typische reactie op grote pijn... zelfmedicatie door alcohol. Ze was een zus van Vincent van Gogh die, zonder zich iets van haar familie aan te trekken, haar vele seksuele charmes op haar dronken zwager had losgelaten. Hoe zwak hij in alle opzichten ook was, hij reageerde er toch op en richtte grote schade aan bij zijn familie. Er waren gewoon te veel menselijke tekortkomingen en levenslasten voor een familie om intact te blijven, en deze familie vormde daarop geen uitzondering.<br />Er zijn een paar opmerkelijke acteerprestaties in de geschiedenis die naar mijn idee schandalig onbeloond zijn gebleven. Een paar daarvan zijn de vertolking in 1956 van Vincent van Gogh door Kirk Douglas in Lust for Life, Karen Black in Five Easy Pieces, Kevin Kline in Sophie's Choice, Tim Roth in Rob Roy en Jon Voight in deze film. Toen Voight op het witte doek verscheen, zag ik niemand anders. Dat definieert groots optreden, en dat was het geval bij de andere optredens, zoals vermeld. En ik vind het heel interessant dat 4 van deze 5 rollen een duidelijke vorm en niveau van geestesziekte aantoonden. Misschien deden ze dat allemaal. Interessant punt.<br />Als je ooit iemand hebt gekend die gedwongen werd te leven met chronische pijn, kun je misschien beter begrijpen hoe Voights optreden was, zijn zeer duidelijke pijn die het gevolg was van zware verwondingen uit de Tweede Wereldoorlog, waarvan hij wist dat ze hem elke dag van zijn gekwelde leven zouden kwellen. Ik kende iemand met die hevige pijn, en Voights optreden was zo treffend dat ik niet kon geloven dat iemand zonder die pijn het zo realistisch kon weergeven. Wil je echt geweldig acteerwerk zien? Doe jezelf een lol en zie Jon Voight in deze film en krijg de rest van het goed gemaakte verhaal als bonus.
This film story initially appeared to be a more or less typical coming of age story of a teenage girl, set in the '50's at the height of the atomic bomb testing age in the desert southwest, but ended up being a sad and multi-faceted story of unrealized potential, chronic physical pain, alcoholism, paranoia, abuse, spousal enabling, ruined family potential, and of a daughter's loss of love and trust in her father due to the results of his very human and typical response to great pain....self medication by alcohol. That, plus another very typical male response by her father to excessive temptation by his wife's sister who, without a care for the family unit, threw her many sexual charms at her drunk brother in law. Weak as he was in all ways he still responded, to great familial damage. Just too many human flaws and life burdens for any family to survive intact, and this one was no exception.<br /><br />There are some outstanding acting performances in history that I think have gone outrageously unrewarded by Oscar. A few are the 1956 portrayal of Vincent van Gogh by Kirk Douglas in Lust For Life, Karen Black in Five Easy Pieces, Kevin Kline in Sophie's Choice, Tim Roth in Rob Roy, and Jon Voight in this film. When Voight was on screen, I could not see anyone else. That defines acting greatness, and was the case with the other performances stated. And, I find it very interesting that 4 of these 5 roles demonstrated an obvious form and level of mental illness. Maybe all of them did. Interesting point. <br /><br />If you have ever known anyone who was forced to live with great chronic pain you may better understand the quality of Voight's performance, his very obvious pain resulting from severe WWII wounds that he knew would dog him mean every day of his tortured life. I knew someone with that great pain, and Voight's performance was so spot on I could not believe that someone without that pain could portray it so realistically.<br /><br />You want to see truly great acting? Do yourself a favor and see Jon Voight in this film and get the rest of the well made story as a bonus.