Hoor eens, ik ben niet zo'n snobistische elitair die bij elke film van Adam Sandler die uitkomt de draak steekt met hem en zijn neus ophaalt. 'Happy Gilmore' is een van mijn allergrootste'schuldige genoegens' en hij heeft een heleboel onderhoudende films gemaakt die in geen enkel opzicht gedachten aanwakkeren of iemands leven veranderen, maar die, praktisch gezien, wel leuk zijn om naar te kijken. Paul Thomas Anderson zou gezegd hebben dat de enige reden waarom hij Sandler speelde in 'Punch-Drunk Love' was dat hij een enorme fan was van Sandlers komedies, die hij graag bekeek omdat hij er altijd een goed humeur van kreeg. Ik denk dat dit de beste beschrijving van zijn werk is die je zult vinden, en het geeft mijn eigen gevoelens weer. Maar af en toe maakt Sandler er een potje van, en 'You Don't Mess with the Zohan' is een van de ergste. Naast 'Anger Management' en 'Little Nicky' biedt Zohan <0xE2><0x80><0x93> het personage <0xE2><0x80><0x93> weinig om van te houden of van te genieten, en 'Zohan' <0xE2><0x80><0x93> de film <0xE2><0x80><0x93> is nog erger. Sandlers personage in 'The Waterboy' was irritant, maar de film was nog steeds grappig als je in de juiste stemming was. Het probleem van 'Zohan' is dat er een onsympathiek personage in zit dat in bijzonder onplezierige dilemma's wordt gemanoeuvreerd en zich laat leiden door echt slappe sociale/culturele grappen. Soms kunnen dit soort stereotiepe steken onder water redelijk acceptabel zijn, net zoals de grofheid van 'Happy Gilmore' enigszins vertederend is, maar 'Zohan' Het is zo'n directe en onaangename manier van doen, dat je je eigenlijk alleen maar inspant om te _proberen_ om om de meeste dingen te lachen. Joodse mensen zijn harig en praten raar? Amerikanen kennen het verschil niet tussen Saoedi-Arabië en Irak? Mensen in het Midden-Oosten kleden zich alsof het nog steeds 1989 is? Dit is in wezen de hele grap van de film, keer op keer herhaald.<br />Zohan is geen sterke figuur voor Sandler. Hij is een gimmick, net als Kleine Nicky, maar in plaats van dat ik op de een of andere manier iets voor hem voelde - voelde ik me gewoon onverschillig. Hij is niet grappig, wat een cruciale belemmering is voor een film die zichzelf tot komedie uitroept.<br />De film is gewoon heel onbeholpen. Het verbaasde me dat Dennis Dugan de regie had gedaan, want gewoonlijk is hij een van Sandlers betere collaborateurs; toch is deze film volkomen amateuristisch en onbegrijpelijk. Er is geen echte plot, en John Turturro wordt genadeloos uitgemolken als een decor kauwende schurk. Emmanuelle Chriqui is mooi, maar uiteindelijk is ze een van de vele in Sandlers lange reeks van onderschreven romantische interesses. Deze personages zijn vergeeflijker in zijn betere komedies zoals 'Gilmore', omdat we weten dat de romance om te beginnen onrealistisch is en alleen maar past in een mal, maar Chriqui is zo serieus in haar optreden en toont zo veel belofte dat je alleen maar kunt hopen dat ze een beter script heeft om mee te werken. Sandler zou het concept van sterkere romantische hoofdrollen in zijn films moeten omarmen, want ik denk dat het de verhaallijn enorm zou verbeteren. Aangezien 'Zohan' zo lui in zijn verhaal is en het romantische subplot nergens op slaat en zinloos is, worden de andere tekortkomingen van de film <0xE2><0x80><0x93> in de eerste plaats het gebrek aan grappig materiaal <0xE2><0x80><0x93> veel duidelijker.<br />Over zwak materiaal gesproken: Adam Sandler en Mike Myers lijken kortgeleden allebei tot de conclusie te zijn gekomen dat penis- en seksgrappen een hele komedie overeind kunnen houden. Dat kunnen ze niet. De eerste keer dat we Sandler naakt zien, is het een geforceerd gegrinnik. Als hij seks heeft met de moeder van een vriendin om haar te bedanken voor het eten en de gastvrijheid, is het een slappe poging tot culturele komedie in Boratstijl. Als Zohan schaamteloos seksuele handelingen begint te verrichten met het knippen van het haar van oudere vrouwen en ze allemaal een voor een meeneemt naar het kantoortje van een kapsalon voor een seksmontage, kun je wel kotsen. Ik ben geschokt dat Sandler echt dacht dat dit materiaal grappig was. Als hij uit was op 'gruwelijk' gelach, dan faalde hij op alle niveaus. Het is niet grappig, het is niet grof, het is alleen maar stom en ontmoedigend.<br />Deze film is uiteindelijk alleen maar teleurstellend omdat hij zo saai is en zo zijn best doet - of misschien niet zijn best doet - om tieners aan het lachen te maken. Het enige waar ik in een typische Adam Sandler-komedie ooit echt naar op zoek ben, is een behoorlijke hoeveelheid malle, wegwerpgrappen, vulgair of niet. Maar 'Zohan' kan daar niet eens aan voldoen <0xE2><0x80><0x93> dat is het enige echte doel ervan. Hopelijk zullen Sandler en Myers allebei uit deze ongemakkelijke fase van hun carrière komen dat ze alleen nog maar seksgrappen maken. De ondermaatse kijkcijfers van zowel 'Zohan' als 'De Liefdesgoeroe' kunnen hen helpen om dat eerder vroeg dan laat te beseffen.
Look, I'm not one of those snobby cinema elitists who scoffs and upturns their nose at every Adam Sandler film that comes out. "Happy Gilmore" is one of my all-time favourite "guilty pleasures" and he's done a lot of entertaining films that aren't by any means thought-provoking or life-altering but, for all practical purposes, are fun to watch. Paul Thomas Anderson was quoted as having said the only reason he cast Sandler in "Punch-Drunk Love" was due to the fact that he was a huge fan of Sandler's comedies, which he enjoyed viewing because they always put him in a good mood. I think this is about the best description of his work that you'll find, and pinpoints my own feelings.<br /><br />But once in a while Sandler will make a real turkey, and "You Don't Mess with the Zohan" is one of the worst. Ranking alongside "Anger Management" and "Little Nicky," Zohan -- the character -- offers little to like or enjoy, and "Zohan" -- the movie -- is even worse. Sandler's character in "The Waterboy" was annoying but the film was still funny if you're in the right mood. "Zohan's" problem is that it has an unlikeable character put in very unfunny predicaments, and relies on truly lame social/cultural jokes. Sometimes these type of stereotypical jabs can be passable in the same way the crudeness of "Happy Gilmore" is somewhat endearing, but "Zohan" offers them in such a direct and unpleasant manner that you're really just left straining to *try* to laugh at most of this stuff. Jewish people are hairy and talk funny? Americans don't know the difference between Saudi Arabia and Iraq? People in the Middle East dress like it's still 1989? This is essentially the whole film's joke, rehashed over...and over...and over again.<br /><br />Zohan is not a strong character for Sandler. He's gimmicky, just like Little Nicky, but rather than feeling strongly one way or another about him -- I just felt indifferent. He's not funny, which is a crucial hindrance to a film proclaiming itself as a comedy.<br /><br />The movie is just very inept. I was surprised to find Dennis Dugan had directed it, because he's usually one of Sandler's better collaborators; yet this film is totally amateurish and incomprehensible. There's no real plot, and John Turturro is thanklessly wasted as a scenery-chomping villain. Emmanuelle Chriqui is beautiful but ultimately she's another in Sandler's long line of underwritten romantic interests. These characters are more excusable in his better comedies like "Gilmore" because we know the romance is unrealistic to begin with and is only there to fit a mold, but Chriqui is so earnest in her performance and displays so much promise that you are left *wanting* her to have a better script to work with. Sandler should embrace the concept of stronger romantic leads in his films, because I think it would vastly improve the storyline. Since "Zohan" is so lazy in its story and its romantic subplot is tacked-on and pointless, the other flaws of the film -- primarily the lack of funny material -- become far clearer.<br /><br />Speaking of weak material: Adam Sandler and Mike Myers seem to have recently both arrived at the conclusion that penis and sex jokes can sustain an entire comedy. They can't. The first time we see Sandler naked, it's a forced chuckle. When he has sex with a friend's mother to thank her for dinner and hospitality, it's a lame attempt at Borat-style cultural comedy. When Zohan begins cutting elderly women's hair in blatantly sexual manners and takes them all into the back office of a hair salon one-by-one for a sex montage of sorts, you just want to throw up a bit. I'm shocked that Sandler actually thought this material was funny. If he was going for "gross-out" laughter, then he fails on all levels. It's not funny, it's not gross, it's just *stupid* and off-putting.<br /><br />This movie is ultimately just disappointing because of how dull it is and how hard it tries -- or perhaps doesn't try -- in its effort to make teenagers laugh. The only thing I ever really look for in a typical Adam Sandler comedy is a fair amount of silly throw-away gags, raunchy or not. But "Zohan" can't even deliver on this -- its only real purpose. Hopefully Sandler and Myers will both grow out of this awkward sex-jokes-only phase of their careers. The underperforming box office results of both "Zohan" and "The Love Guru" may help them realize this sooner rather than later.