Wat is dit in godsnaam? Beverly D'Angelo? John Ritter? Guillermo van Weeds? Zijn jullie de kluts kwijt? Dit is Exploitation Country. Nergens is een van die moderne 'indy'-films te vinden, maar iedereen die Gregg Araki's vorige film, The Doom Generation, heeft gezien, weet dat deze vent zich richt op de B-filmwereld. Het mag dan de jaren negentig zijn, maar Gregg Araki houdt de Drive-in levend met zijn Generation-X-ploitatie.<br />We volgen de sombere streken van een zeurderige kerel die Dark heet (James Duval). Dark is gedeprimeerd omdat Beverly D'Angelo wil dat hij onder de douche vandaan komt. Dark is gedeprimeerd omdat zijn ex-vriendin alleen maar seks met hem wil (zonder strings aan te trekken), hoewel ze een nieuwe vriendin heeft die Lucifer heet. Dark is gedeprimeerd omdat hij verliefd is op een jongen die Montgomery heet. Dark is gedeprimeerd omdat zijn vrienden het een goed idee vinden om verstoppertje te spelen. Dark is gedeprimeerd omdat hij altijd HET is. Dark is gedeprimeerd omdat hij denkt dat hij doodgaat en/of dat de wereld zal vergaan. En ik denk dat Dark gedeprimeerd is omdat hij denkt dat niemand hem begrijpt. O ja, en er loopt een buitenaards wezen rond, en Dark is daar ook een beetje down over, je weet hoe dat gaat.<br />Feestje bij Juji Fruit's vanavond!!!<br /><0x3E><0x3E> Nergens is een gemeen, maar toch duizelingwekkend kijkje in het leven van verwarde, aan drugs verslaafde, oversekste tieners uit L.A.. We volgen Dark, zijn ex, Mel, Lucifer, Montgomery, Jordan Ladd, Ryan Phillipe, Kelly van _Married with Chldren_, een of andere gast van _Bay Watch_ en een boulimiepatiënt die Ei heet, terwijl ze zich voorbereiden op de grote uitspatting van vanavond. Waarom iedereen zich zo druk maakt over dit feest zal ik nooit weten, de hele film is een en al seks, drugs en rock-'n-roll, van begin tot eind. Ondanks alle lol die je hebt, hangt er nog steeds een sterk apocalyptisch gevoel in de lucht, alsof er iets ergs gaat gebeuren, wat Dark deprimerend vindt. Het lijkt wel of er overal waar je kijkt iemand is die beroemd is, iemand die beroemd was, of beroemd zal worden, het is gewoon raar. Voor een film als deze is het des te surrealistischer. Ik bedoel, echt, de middelste kinderen uit The Brady Bunch, en Mrs. Garrett uit Facts Of Life is wel het laatste wat ik in mijn B-bioscoop verwacht, of in elk geval in de verste verte niet.<br />Ondanks de A-sterren is dit een echte vuilnisbelt. Een smerige, troosteloze B-Dramedy waar John Waters ongetwijfeld trots op zou zijn. O ja, en Rose Mcgowan komt langs, wat altijd leuk is. Zeker een kleurrijker film dan The Doom Generation, om nog maar te zwijgen van de scènes overdag, maar Nergens is net zo Duister, zouden sommigen zeggen, donkerder. Deze films hebben een nieuwe generatie geïntroduceerd in de wereld van lowbudget exploitatiefilms, en ik wou dat er meer van waren. Voor iedereen die zowel _Nowhere_ als _The Doom Generation_ heeft gezien, is het je misschien opgevallen dat het veel beter zou zijn als de titels werden veranderd, of ligt dat alleen aan mij?
What the hell is this? Beverly D'Angelo? John Ritter? Guillermo from Weeds? What, are you people lost? This is Exploitation Country. Nowhere may or may not be one of those modern-day "indy" films, but anyone who's seen Gregg Araki's previous film, The Doom Generation, knows that this guy caters to the B-movie crowd. It may be the 90's, but Gregg Araki keeps the Drive-in alive with his Generation-X-ploitation.<br /><br />We follow the gloomy shenanigans of a whiny fellow named Dark (James Duval). Dark is depressed because Beverly D'Angelo wants him to get out of the shower. Dark is depressed because his ex-girlfriend only wants to have sex with him (no-strings-attatched), although, she has a new girlfriend named Lucifer. Dark is depressed because he has has a crush on some kid named Montgomery. Dark is depressed because his friends think playing hide & seek on Ecstacy is a good idea. Dark is depressed because he's always IT. Dark is depressed because he thinks he's dying and/or the world is going to end. And I would imagine Dark is depressed because he thinks no one understands him. Oh yeah, plus there's an Alien about, and Dark is also a little down about that, you know how it is.<br /><br />Party at Juji Fruit's tonight!!!<br /><br />Nowhere is a mean-spirited, yet trippy look into the lives of confused, drug-addicted over-sexed L.A. teenagers. We follow Dark, his ex, Mel, Lucifer, Montgomery, Jordan Ladd, Ryan Phillipe, Kelly from Married With Chldren, some dude from Bay Watch, and a bulimic named Egg, as they anticipate tonight's big shin-dig. Why everyone cares so much about this party, I'll never know, the whole movie is sex, drugs, and rock n' roll from reel to reel. With all the fun to be had, there's still a strong apocalyptic feel in the air, like something bad is going to happen, which Dark finds depressing. It seems like everywhere you turn, there's either someone who is famous, someone who used to be famous, or someone who will be famous, it's just weird. For a movie like this, it's just all the more surreal. I mean really, the middle kids from The Brady Bunch, and Mrs. Garrett from Facts Of Life is certainly the last thing I expect in my B-cinema, or at least pretty close.<br /><br />Despite the A-stars, this is a real trash-fest. A raunchy, dismal B-Dramedy that would no doubt make John Waters proud. Oh yeah, and Rose Mcgowan drops by for a visit, which is always fun. Certainly a more colorful movie than The Doom Generation, not to mention more daytime scenes, but Nowhere is just as Dark, some might say darker. These movies introduced a new generation to the world of low-budget exploitation films, and I wish there was more of them. For anyone who has seen both Nowhere and The Doom Generation, you may have noticed that it would be a much better fit if the titles were switched, or is that just me? 8/10