De Rice Rhapsody mag dan veelbelovend klinken in termen van het bereiken van diverse filmfestivals, een vrij bekende cast en crew (de Indiase actrice Sylvia Chang, winnaar van de Taiwanese prijs, en de wereldberoemde chef-kok Martin Yan als hoofdrolspeler, met Jackie Chan als uitvoerend producent) en met de hulp van de Singapore Film Commission. Maar de kiprijst blijkt smakeloos en taai te zijn.<br />Dit is de debuutfilm van de jonge regisseur Kenneth Bi, waarin Rice eruitziet als een film van de laatstejaarsstudenten van een filmschool die hun laatste jaarproject doen.<br /><br />Sylvia en Martin waren verschrikkelijk slecht gecast als Jen, een kiprijstverkoper, en Kim Shui, een eendenrijstverkoper. Jen en Kim Shui zijn rivalen in de zakenwereld, want hun kraam staat precies tegenover elkaar. Maar Kim Shui is een vrijgezel die Jen bewondert en op alle mogelijke manieren probeert Jen het hof te maken.<br />Jen vertrouwde geen enkele man meer nadat haar man haar 16 jaar geleden had verlaten. Met haar geheime recept voor kip-rijst bracht ze haar 3 zoons groot. Maar Daniel en Harry, de eerste en tweede zoon, blijken homo's te zijn. Jen zette haar geld in op Leo, de jongste zoon, die amper een tiener van 15 en 16 jaar oud is, om een nageslacht voor de familie te kweken. Omdat ze bang zijn dat Leo in de voetsporen van zijn broer zal treden, proberen Jen en Kim Shui hem op alle mogelijke manieren te koppelen aan Sabine, een Franse uitwisselingsstudente die naar Singapore komt.<br />Een nacht vol passie met Sabine en het verlies van zijn beste vriendin doen Leo zijn seksuele geaardheid ontdekken. Kim Shui komt met nieuwe eendenschotels die Jens kip-rijstgerechten overtreffen. Als de dubbele druk samenkomt, verliest Jen de hoop op de mensen om haar heen, met uitzondering van Sabine, bij wie Sabine Jen leert dat er meer dingen in het leven zijn om naar uit te kijken.<br />Het klinkt gewoon als een typisch familiedrama, waarin iemand zijn eigen weg wil gaan terwijl anderen proberen het hele gezin bij elkaar te houden. In termen van gezinsdrama heeft Rice maar ongeveer 50 procent ervan bereikt. De film draait vooral om de manier waarop Jen probeert te voorkomen dat Leo een homo wordt, om de familielijn door te geven.<br />Het is een slechte keuze om Sylvia Chang de rol van typische Singaporese huisvrouw te geven. Door het slechte taalgebruik in de dialogen wordt de hele film er niet beter op. Hoe hard Sylvia ook probeert te praten als een Singaporese vrouw, haar Amerikaanse accent maakt haar woorden alleen maar onecht, waardoor alles wat ze zegt onecht klinkt.<br />Martin Yan als Kim Shui neerzetten is de slechtste keuze. Zijn zware Amerikaanse accent klinkt niet als dat van een typische Singaporese straatventer die een kraampje met eendenrijst heeft in de Singaporese coffeeshop bij jou in de buurt (en dan bedoel ik niet Starbucks in Amerikaanse termen). In plaats van Chinese dialecten werd in de film perfect Engels gebruikt, in de stijl van Mandarijn en Singapore, wat het Singaporeanse publiek flink aan het lachen maakte, en er werden twee niet-Singaporeaanse Chinezen uitgekozen om Singaporeans te spelen. Het publiek is verbijsterd: is dit een volledige Engelssprekende productie van Singapore? Het einde van de film mist punch, want Leo en Jen deden mee aan een kookwedstrijd. Geen gespannen sfeer, geen grootse confrontatie, alleen de liefde tussen een moeder en haar zoon. Blijkbaar was de verkeerde locatie gekozen voor zowel de moeder als de zoon om uiting te geven aan hun liefde voor elkaar.<br />Hoewel Rice een M18-beoordeling kreeg (dat wil zeggen dat ze niet geschikt was voor een publiek van 18 jaar en ouder) voor het bespreken en verheerlijken van homoseksualiteit, is Rice geen homodrama. Het gaat over de liefde tussen een moeder en haar homoseksuele zoons, haar acceptatie van homoseksualiteit en hoe ze een balans kan vinden tussen haar traditionele waarden en homoseksualiteit.<br />Als er meer details in konden worden verwerkt en er een Singaporees in de rol van Jen en Kim Shui kon worden gespeeld, zou de kip met rijst veel beter smaken.
Rice Rhapsody may sound promising, in terms of making its ways to several film festival, a pretty well known cast and crew (Taiwanese award winning actress Sylvia Chang and world acclaimed celebrity chef Martin Yan as the leading cast, with Jackie Chan as the executive producer), and together with the help of Singapore Film Commission. However, the serving of chicken rice turns out to be tasteless and tough.<br /><br />This is young director Kenneth Bi's debut feature, where Rice looks like a movie from the final year students in a movie school doing its final year project.<br /><br />Sylvia and Martin were horribly miscast as the role of Jen, a chicken rice seller, and Kim Shui, a duck rice seller. Jen and Kim Shui are rivals in business, as their stall is just opposite one another. However, Kim Shui is a bachelor who admires Jen, and try all ways to woo Jen.<br /><br />Jen no longer trusted any man after her husband left her 16 years ago. With her secret chicken rice recipe, she brought up her 3 sons. However, Daniel and Harry, who are the 1st and 2nd son, turns out to be gays. Jen placed her bet on Leo, the youngest son, who is barely a teenager around 15 and 16 years old, to breed an offspring for the family line. Fearing that Leo would follow his brothers footsteps, Jen and Kim Shui try all ways to match him with Sabine, a female French exchange student who is coming to Singapore.<br /><br />A night of passion with Sabine and the loss of his bestfriend makes Leo discover his sexual orientation. Kim Shui comes out with new duck dishes that beats Jen's chicken rice business. Double pressure coming down together makes Jen loses hope on the people around her, except for Sabine, where Sabine teaches Jen that there are more things in life to look out for.<br /><br />It just sounds like your typical family drama, where someone wants to go their way, while others are trying to pull the whole family together. In terms of being a family drama, Rice has achieved only about 50% of it. The main focus on the film is all about how Jen is trying to prevent Leo from becoming a gay, so as to pass down the family line.<br /><br />Placing Sylvia Chang the role of a typical Singaporean housewife is a bad choice. Poor language usage of dialogues in the film worsen the whole movie. No matter how hard Sylvia try to speak like a Singaporean women, her American accent English simply pulls her effort down, making whatever she said sounds pretendous.<br /><br />Placing Martin Yan as Kim Shui is the worst choice. His heavy American accent English do not sound like a typical Singaporean hawker who owns a duck rice stall at your neighbourhood Singaporean coffeeshop (and i do not mean Starbucks in American terms.) Instead of using Chinese dialects, Mandarin and Singapore style English in the film, perfect English were used instead, giving Singaporean audience a good laugh, where two non-Singaporean Chinese were chosen to play Singaporeans. It puts the audience into a big puzzle: is this an total English speaking Singapore production? The ending of the film lacks punch, where Leo and Jen participated in a cooking competition. No tense atmosphere, no grand showdown, just the love between a mother and her son. Apparently, wrong location was chosen for both the mother and the son to express their love for each other.<br /><br />Though Rice was slapped with an M18 rating (which refers to not suitable for audience aged 18 and below) for discussing and glorifying homosexuality, Rice is not a gay drama. It looks into the love between a mother and her gay sons, her acceptance of homosexuality and how to strike a balance between her traditional values and homosexuality.<br /><br />If more details could be put in and having Singaporean cast to play the role of Jen and Kim Shui, the chicken rice would taste much more better.