Sinds ik deze film 35 jaar geleden voor het eerst heb gezien, ben ik er altijd van onder de indruk geweest, en hij zou hoogstwaarschijnlijk mijn nominatie voor de beste film aller tijden krijgen. Op dit punt sta ik waarschijnlijk in een schitterende afzondering (of om Finn Malmgren te citeren:'leegte, eenzaamheid, schoonheid en zuiverheid'). Ik noem dit in de hoop dat dit de lezers zal aanmoedigen de film te bekijken. Als je een vergelijking wilt, dan lijkt 'Krasnaya Palatka' ('De rode tent') het meest op de oorspronkelijke 'Flight of the Phoenix'; beide zijn oppervlakkig gezien actiefilms, met diepe allegorische elementen over de dynamiek achter het functioneren van een beschaafde samenleving. Het leven is een reis en geen bestemming.<br />Dit is de hommage van regisseur Mikheil Kalatozishvili aan Sergei Eisenstein, een desoriënterende maar georganiseerde montage op grote schaal, naast claustrofobische opsluiting (de film is de moeite van het bekijken waard, al was het alleen maar om je te concentreren op de scènewisselingen <0xE2><0x80><0x93> de montage is briljant). De scènes in de zeppelin en de rode tent (het titelpersonage) zijn zorgvuldig uitgesneden in spectaculaire buitenopnamen van arctische landschappen en de dynamische energie van mensenmassa's op het Russische platteland en in de stad.<br />Er is in deze film een versmelting van Europees expressionisme en Hollywood-realisme zoals ik nooit eerder heb gezien. Dit is mogelijk door de verteltechniek waarbij alles zich in flashbacks ontvouwt door het hoofdpersonage Generaal Nobile (Peter Finch). Nobile was de organisator en bevelhebber van de noodlottige poging van Italië om met een luchtschip de Noordpool te bereiken. Dit is over het algemeen waar (er zijn bepaalde historische vrijheden genomen om dingen te vereenvoudigen) en het verhaal wordt geheel vanuit zijn gezichtspunt verteld.<br />Veertig jaar na de expeditie is Nobile een in ongenade gevallen figuur die in Rome woont en gebukt gaat onder schuldgevoelens en slapeloosheid. Je hoort dat hij op slapeloze nachten deelnemers aan het fiasco van de expeditie ( zowel leden als redders) tevoorschijn tovert en hen laat oordelen over zijn daden van veertig jaar geleden. Deze sessies zijn grotendeels onbeslist verlopen, maar vanavond trekt hij alle registers open en roept hij in zijn woonkamer een volledig proces bijeen <0xE2><0x80><0x93> waarbij bijna alle hoofdrolspelers aanwezig zijn. Belangrijker is dat hij voor het eerst de meedogenloze Lundborg (Hardy Kruger) als zijn aanklager aanwijst <0xE2><0x80><0x93> een zet die, zo verzekert Lundborg hem, zal betekenen dat de jury voor het eerst tot een uitspraak komt. Dit zijn geen geesten, maar eerder verdichtsels van Nobiles verbeelding en ze gedragen zich volgens zijn idee van hoe ze zich zouden gedragen.<br />Deze vertelmachine stelt de film in staat zijn eigen commentaar te geven, waardoor het niet alleen een opwindende avonturenfilm met prachtige beelden wordt, maar ook een onderzoek naar het begrip leiderschap (zoals in 'Bevelhebbersbesluit'). A Gathering of Eagles' en 'They Came to Cordura'. Belangrijker is dat het een allegorische studie wordt over vrije wil en lotsbestemming, aangezien zorgvuldige planning en een goed oordeel slechts twee factoren zijn in elke complexe operatie, die afhankelijk zijn van geluk en onvoorziene gebeurtenissen.<br />De vele personages vormen een representatieve dwarsdoorsnede van de maatschappij, met helden, opportunisten, tirannen, dromers en doorsnee-jochies. Uiteindelijk gebeuren de dingen (niet alleen goed en slecht) niet vanwege de uitdaging van de mens tegenover de natuur, maar vanwege het plaatsen en verkeerd plaatsen van menselijke hulpbronnen (d.w.z. de juiste of de verkeerde persoon die een bepaalde rol toebedeeld krijgt in de expeditie en de reddingspogingen).<br /><br />Uit de gebeurtenissen in 'De Rent Tent' Het is moeilijk om Nobile als leider de schuld te geven. Hij keert wijselijk terug naar Kings Bay als het weer slechter wordt, hij is echt kapot van het verlies van een paar van zijn mannen en zijn acties na het ongeluk zijn allemaal redelijk. Hij kan het verweten worden dat hij zich door Lundborg heeft laten overhalen om hem eerder naar buiten te brengen dan zijn mannen, maar onder de omstandigheden was het een verstandige, zo niet politiek correcte beslissing. Zoals Samoilovitsj, de kapitein van de Russische IJsbreker Krassin, opmerkt, wordt een leider beoordeeld op zijn daden, en hun daden op hun resultaten. Nobiles vroege redding is de reden waarom de andere overlevenden uiteindelijk gered worden.<br /><br />Nobile' In zijn fantasieproces begint Nobile zich uiteindelijk te realiseren waarom hij met Lundborg is meegegaan (1000 redenen om te blijven <0xE2><0x80><0x93> 1001 redenen om weg te gaan). Dat zo'n triviale en genotzuchtige reden de reden was die het verschil maakte, verklaart zijn blijvende schuldgevoel. Dit besef, samen met de overtuiging dat Amundsen (zijn gelijke) de enige is die hem kan veroordelen, stelt Nobile in staat zichzelf eindelijk te vergeven dat hij een mens is. Ze vertrekken met Amundsens advies om niet na te denken over hun mislukkingen, maar over de dingen die ze hebben geprobeerd en de wonderbaarlijke dingen die ze hebben gezien. Het niet bereiken van een ambitieus doel geeft geen schuldgevoel, de poging is belangrijker dan het slagen ervan.<br />De muziek is ook geweldig.<br />Maar ja, wat weet ik ervan? Ik ben nog maar een kind.
Since viewing this film 35 years ago I have been in awe of it, it is certainly my all-time favorite and would most likely get my nomination for best film ever. On this point I probably stand in splendid isolation (or to quote Finn Malmgren: "emptiness, loneliness, beauty, and purity"). I mention this in the hope that this will encourage readers to view the film. If you are seeking a comparison, "Krasnaya Palatka" ("The Red Tent") is most like the original "Flight of the Phoenix"; both are superficially action adventure films, with deep allegorical elements about the dynamics behind the functioning of a civilized society. "The Red Tent" even gets a little philosophical along the lines of life as a journey and not a destination.<br /><br />This is Director Mikheil Kalatozishvili's tribute to Sergei Eisenstein, a disorienting yet organized montage of vast scale juxtaposed with claustrophobic confinement (its worth watching again just to focus on the scene transitions-the editing is brilliant). The scenes inside the dirigible and the red tent (the title character) are carefully cut into spectacular exterior shots of arctic landscapes and the dynamic energy of crowds in the Russian countryside and city. <br /><br />There is a fusion of European expressionism with Hollywood realism in this film unlike anything I have ever seen before. This is possible because of the storytelling device of having everything unfold in flashbacks by the main character General Nobile (Peter Finch). Nobile was the organizer and commander of Italy's ill-fated attempt to reach the North Pole by dirigible. This generally true (certain historical liberties are taken to simplify things) story is told entirely from his point of view. <br /><br />Forty years after the expedition Nobile is a disgraced figure living in Rome and burdened by guilt and sleeplessness. You learn that on sleepless nights he conjures up participants in the expedition fiasco (both members and rescuers), letting them judge him for his actions 40 years ago. These sessions have been largely inconclusive but this night he pulls out all stops and convenes a full trial in his living room-with almost all the central figures present. More importantly, for the first time he names the ruthless Lundborg (Hardy Kruger) as his prosecutor-a move that Lundborg assures him will mean that the jury will reach a verdict for the first time. These are not ghosts but rather figments of Nobile's imagination and they behave according to his perception of how they would behave. <br /><br />This storytelling device allows the film to have its own commentary, making it not just an exciting adventure film with wonderful visuals, but an examination of the concept of leadership (much like "Command Decision", "A Gathering of Eagles", and "They Came to Cordura"). More importantly it becomes an allegorical study about free will and destiny, as careful planning and good judgment are just two factors in any complex operation; subject to luck and unforeseen events.<br /><br />The many characters are a representative cross section of society; with heroes, opportunists, martinets, dreamers, and average Joes. Ultimately, things happen (both good and bad) not because of the challenge of man versus nature, but because of the placement and misplacement of human resources (i.e. the right or wrong person assigned to a particular role in the expedition and the rescue efforts). <br /><br />From the events portrayed in the "The Rent Tent" it is difficult to fault Nobile as a leader. He wisely turns back to Kings Bay when the weather gets bad, he is genuinely devastated at the loss of some of his men, and his actions after the crash are all reasonable. He can be blamed for allowing Lundborg to bring him out before his men but under the circumstances it was a sensible decision if not a politically correct one. As Samoilovich, Captain of the Russian Icebreaker Krassin points out, a leader is judged by their actions, and their actions by their results, Nobile's early rescue is the reason the other surviving crewmen are ultimately rescued.<br /><br />Nobile's fantasy trial eventually dredges from his subconscious the realization of why he choose to leave with Lundborg (1000 reasons to stay-1001 to leave). That such a trivial and self-indulgent reason was the difference maker accounts for his continuing guilt. This realization, along with the belief that Amundsen (his peer) is the only one fit to judge him, allows Nobile to finally forgive himself for being human. They go out with Amundsen's advice to reflect not on their failures but on the things they attempted and the wondrous things they saw. There is no guilt in not achieving an ambitious goal, making the attempt is more important than succeeding. <br /><br />The music is also great.<br /><br />Then again, what do I know? I'm only a child.