Ik heb Billy Crudup op het toneel gezien, en hij kan heel goed zijn. Ik zou zeggen dat hij hier briljant is.<br />Ik schijn dit gemist te hebben toen het in New York speelde, en ik weet niet hoe dat komt. Je zou kunnen kibbelen over een paar van de... eh... excentriciteiten, maar over dit alles is het echt verbazingwekkend.<br />Er was onlangs een Chinese film over een jongen die vrouwen op het toneel speelt, en zijn minnares. Die dekte een groot deel van het opgroeiende deel van hoe een jongen een vrouw op het toneel kan spelen. Deze film slaat dat deel netjes over en gaat op een werkelijk fascinerende manier over de nasleep.<br />Claire Danes is een openbaring. Ze laat je volledig geloven in wat je ziet. Haar reactie op haar omgeving en het feit dat ze ook verbergt wie ze in werkelijkheid is, geven haar het realistische vermogen om de man te begrijpen die Crudup speelt.<br />Billy Crudup levert een onuitwisbare prestatie als man met het'verkeerde' soort opwekking. Hij is een knappe jongen die wordt gezien als een potentiële speler in vrouwenrollen, en zijn hele opleiding is erop gericht om de kunst van het vrouw-zijn te leren. Hij leert de rol goed genoeg om zowel op als buiten het toneel de rol te spelen, en wordt een goede vriend van iemand uit de staf van de koning.<br />Het verbaast me dat dit niet op de academie de ronde heeft gedaan, maar met het homoseksuele subplot zou dat te begrijpen zijn. Richard Griffiths is een bijzonder slijmerige maar verbazingwekkend begripvolle Lord of the Manor. De acteurs geven een geweldige weergave van het leven in de zeventiende eeuw. Ze nemen zelfs af en toe een kijkje in wat er op straat te vinden is, voor wat meer geloofwaardigheid.<br />De historische gebeurtenis die de spil van dit verhaal vormt, is de uitspraak van de Engelse koning Karel dat vrouwen de plaats van mannen zouden innemen in alle vrouwenrollen op het Engelse toneel. Nell Gwynn had duidelijk enige invloed op deze gebeurtenis. Gezien de tijden waarin de gebeurtenissen plaatsvonden en de aard van de deelnemers, kunnen Hogarths afbeeldingen van de wereld heel goed een aanzet hebben gegeven tot de weergave van de gebeurtenissen zoals ze hier worden afgebeeld. Hoewel sommige gedeelten van dit verhaal geweldig zijn, zijn er ook dramatische momenten die overweldigend zijn, angstaanjagend zelfs. Geconfronteerd als ze zijn met de realiteit van de gebeurtenissen, zijn de persoonlijke gedragingen volkomen geloofwaardig. Ik kon in het hele verhaal geen enkele negatieve noot ontdekken.
I've seen Billy Crudup on stage, and he can be very good. I'd say that here he's brilliant.<br /><br />I seem to have missed this when it played in New York, and I don't know how. One might quibble over some of the....uh....eccentricities, but over all this is quite amazing.<br /><br />There was a recent Chinese film about a boy who plays women on stage, and his lover. It covered a lot of the growing up part of how a boy gets to play a woman on stage. This neatly skips that part and deals in a truly fascinating way with the aftermath.<br /><br />Claire Danes is a revelation. She makes you completely believe in what you're seeing. Her reaction to her environment and the fact that she is also hiding who she really is give her a realistic ability to understand the man that Crudup plays.<br /><br />Billy Crudup delivers a truly indelible performance as a man with the 'wrong' kind of up bringing. A pretty boy who's identified as a potential player of women's roles, his entire education is built around learning the art of being a woman. He learns the part well enough to perform the role both on and off the stage, and becomes very close to a member of the King's staff.<br /><br />I'm surprised this didn't get some academy buzz, but with the gay subplot, that might be understood. Richard Griffiths is a particularly smarmy but amazingly understanding Lord of the Manor. The cast gives a great rendition of life in the 1600's. They even step in what's found in the street from time to time for some good verisimilitude.<br /><br />The historical event that provides the focus for this story is England's King Charles ruling that women would replace men in all women's roles on the stages of England. Nell Gwynn clearly had some influence on this event. Given the times in which the events occurred and the nature of the participants, Hogarths depictions of the world may well have given some impetus to the depiction of events as they are portrayed here.<br /><br />While parts of this are a rollicking good time, there are some dramatic moments that are quite overpowering, scary even. Portrayed as the reality of events, the personal behaviors are entirely believable. I couldn't find a sour note in the entire story.