Geschoten dromen is geen horrorfilm, geen wraakthriller, geen romance, geen sociaal commentaar, het is, nou ja, niet veel meer dan dat.<br />Eerst het goede nieuws. Zo'n beetje alle mensen die hierbij betrokken waren, bleven aan het werk en sommigen deden het goed. Robert Englund maakte natuurlijk de ELM STREET-films. De redacteur werd genomineerd voor een Oscar voor _DIE HARD_. En de film heeft een paar scènes die af en toe vermakelijk zijn.<br />Het slechte nieuws is dat hij saai is. Hij is zo saai als afwaswater en na een uur en veertien minuten lijkt er geen eind aan te komen.<br />Het is geen musical, maar er zitten wel liedjes in, een heleboel. Af en toe komt de plot knarsend tot stilstand terwijl een jonge vrouw zingt (redelijk goed) en twee of drie minuten later komt de plot weer op gang.<br />Het script is de hoofdschuldige.<br />We beginnen op een universiteitscampus. Marshall, een hoge piet in zijn corps, heeft verkering met Jenny, die zoveel mogelijk lijkt op Ali McGraw in LOVE STREET (een studente die Jenny heet in die enorm populaire film) zonder Ali McGraw in te huren. Jenny is bevriend met Robert, die sterk maar gevoelig is. Jenny heeft een brief gekregen van Michael (Robert Englund, die een goede voorstelling gaf), een man die, net als Thoreau, het bos in is gegaan om de zin van het leven te vinden. In de psychologieles bespreken de professor (Peter Brown van BIG VALLEY) en de studenten waarden. Dan verandert de scène en zien we de professor nooit meer terug, ondanks het feit dat hij een prominente rol speelt in de openingstitels.<br /><br />Op een feestje vernedert Marshall een belofte en behandelt Jenny als oud vuil. Ten slotte gaat iedereen, inclusief het aardige meisje Tina, op bezoek bij Michael. Na een incident op de weg maakt Jenny het uit met Marshall en gaan alleen Robert en zij op zoek naar Michael. De andere personages en subplots worden in de steek gelaten. Na vele scènes met auto's komen ze in een klein stadje en gaan een winkel binnen die eigendom is van Rudy Valee, wiens carrière een paar jaar voor deze film nieuw leven was ingeblazen door zijn werk op Broadway, HOE TE SUPERT IN BUSINESS ZONDER ECHT TE PROBEREN en de filmversie van die show. Valee zingt en praat over de oude tijd van de showbusiness en waarschuwt dan Robert en Jenny dat ze niet naar Michaels blokhut moeten lopen omdat ze misschien opgejaagd worden. Hij probeert hun een mes te verkopen, ze slaan het af en een ander subplot ligt in het stof.<br />Rudy Valee' Bijna een kwart eeuw voordat die film werd gemaakt, leek het erop dat de dialogen ons voorbereidden op een BLAIR WITCH-ADVENTURE-situatie. In plaats daarvan gaat het verhaal in meer alledaagse richtingen. En Valee, zo'n zeventig jaar oud, is het beste aan de film: het zou een zero-star-film worden, maar er werden er twee gemaakt voor Valee en twee voor Robert Englund, die een aardige man speelde.<br />We kijken naar eindeloze beelden van Robert en Jenny die maar lopen en lopen. Ze beklimmen een steile heuvel terwijl een vreselijk nummer, 'Animals Are Clumsy Too', ons eraan herinnert hoe humorloos wat er gebeurt is. Ze komen bij Michaels hut, maar hij is niet thuis, dus gaan ze naakt zwemmen. Op dat moment beseft scenarist/regisseur James Keach dat hij ons tonnen uitleg heeft gegeven, maar de titel 'Gestolen dromen' past niet bij de romantische soap die hij heeft geschreven, dus introduceert hij twee psychopaten om de tortelduifjes te bedreigen. Keach (die in dit stadium van zijn leven veel op Buster Keaton leek) speelt een van hen en overdrijft. De andere krijgt veel minder dialogen. Hé, als ik dit had geschreven, had ik mezelf ook de beste tekst gegeven.<br />Robert en Jenny gaan terug naar de hut en maken een liefdesscène bij het licht van een haardvuur, waarna de psychopaten binnenvallen en de dingen doen die psychopaten in dit soort films horen te doen. Ze hebben hier geen motivatie voor, maar het script zegt dat ze het doen. Robert en Jenny overleven het, maar zijn er slecht aan toe.<br />Michael arriveert en ze vertellen hem wat er is gebeurd. Aangezien we willekeurige elementen uit het verhaal van _Deliverance_, _Death wish_ en _Straw Dogs_ hebben gezien, gaan we ervan uit dat de derde akte een bloedige vergelding zal zijn. Dat zou een mooie karakterboog opleveren voor deze intellectuele jonge mensen die zo introspectief van aard lijken.<br />In plaats daarvan gaat Robert de psychopaten met een bijl te lijf en krijgt hij ruzie met ze, en ze vertrekken, en Michael zegt tegen hem dat ze niet meer terugkomen. Hij kan dat niet weten, maar het staat in het script.<br />In de hut leest Jenny (ik denk het). s uit THE PROPHET, dat iedereen in 1975 nog steeds las) over pijn. Nog een magere duikscène, en dan beginnen de tortelduifjes weer aan hun dagelijkse leven, verdrietiger maar wijzer.<br />De slottitels werden over een stilstaand beeld van de tortelduifjes heen gezet, Jenny's Ali McGraw-kapsel kunstig van achteren belicht door de ondergaande zon.<br /><br />De romantische driehoek op de campus had een hele film kunnen zijn. Het idealisme/materialismethema dat in de campusscènes werd geïntroduceerd had een hele film kunnen zijn. De oude entertainer die de felle lichten van Hollywood in de steek laat om op een brede plek langs de weg te gaan wonen had een hele film kunnen zijn. Het thema van een man die de maatschappij de rug toekeert om een leven van contemplatie te leiden, had een uitstekende film kunnen zijn, waarin Jenny en Robert, de slangen in zijn Eden, hem uiteindelijk dwingen een moeilijke keuze te maken. De twee (mogelijk ingeteelde) gekken waren in 1975 een cliché en hadden op de snijvloer moeten blijven.<br />Ik ben dol op horrorfilms, vooral op de Friday the 13th- en HallowEEN-types waarin ik 'Niet naar boven gaan!' naar personages kan schreeuwen en mijn familie in verwarring kan brengen omdat ik na middernacht films met een koptelefoon op kijk en we wonen in een huis met één verdieping. Als ik geflopte dromen zie, wil ik tegen de scenarist schreeuwen: 'Kies een verhaal en vertel het!'
SLASHED DREAMS isn't a horror movie, isn't a revenge thriller, isn't a romance, isn't social commentary, it's, well, not much of anything.<br /><br />First the good news. Pretty much all of the people involved in this continued working and some did well. Robert Englund, of course, made the ELM STREET films. The editor went on to be nominated for an Oscar for DIE HARD. And the movie does have some parts that are fitfully entertaining.<br /><br />The bad news is that it's dull. It's dull as dishwater and, at an hour and fourteen minutes, seems endless.<br /><br />It's not a musical but it has songs, lots of them. Every once in a while the plot screeches to a halt while a young woman sings (fairly well) and then two or three minutes later the plot gets back in gear.<br /><br />The script is the main culprit.<br /><br />We start on a college campus. Marshall, a big shot in his fraternity, is dating Jenny, who looks as much like Ali McGraw in LOVE STORY (a college student named Jenny in that hugely popular film) as possible without hiring Ali McGraw. Jenny is friends with Robert, who is strong but sensitive. Jenny has gotten a letter from Michael, (Robert Englund, in a good performance), a man who, like Thoreau, has gone to the woods to find the meaning of life. In Psychology class the professor (Peter Brown from BIG VALLEY) and the students discuss values. Then the scene changes and we never see the professor again despite his prominent billing in the opening titles.<br /><br />At a party Marshall humiliates a pledge and treats Jenny like dirt. Finally everyone, including nice girl Tina, heads out to visit Michael. After an incident of road rage Jenny breaks up with Marshall and only she and Robert go on to look for Michael. The other characters and subplots are abandoned.<br /><br />After many scenes of driving they come to a small town and go into a general store owned by Rudy Valee, whose career had been revived a few years prior to this film by his work on Broadway in HOW TO SUCCEED IN BUSINESS WITHOUT REALLY TRYING and the film version of that show. Valee sings and talks about the old days of show business, then warns Robert and Jenny that they shouldn't hike to Michael's cabin because they might wind up being hunted. He tries to sell them a knife, they decline, and another subplot lies in the dust.<br /><br />Rudy Valee's dialog would seem to set us up for a BLAIR WITCH ADVENTURE situation almost a quarter of a century before that film was made. Instead the story goes in more mundane directions. And Valee, seventy some years old, is the best thing about the film: this would be a zero star film but it got two for Valee and two for Robert Englund playing a nice person.<br /><br />We watch endless footage of Robert and Jenny walking and walking. They climb a steep hill while a terrible song called "Animals Are Clumsy Too" reminds us how humorless what's happening is. They get to Michael's cabin but he's not home, so they go skinny dipping.<br /><br />At this point screenwriter/actor James Keach realizes that he's given us tons and tons of exposition but the title SLASHED DREAMS is not appropriate to the soap opera romance he's written so he introduces two psychos to menace the lovebirds. Keach (who at this point in life looked a lot like Buster Keaton) plays one of them and overacts. The other one gets far less dialog. Hey, if I'd written this I'd have given myself the best lines, too.<br /><br />Robert and Jenny get back to the cabin and have a firelit love scene, then the psychos intrude and do the things psychos are supposed to do in movies like this. They have no motivation for this, but the screenplay says they do it. Robert and Jenny survive but are much the worse for wear.<br /><br />Michael arrives and they tell him what happened. Since we've watched random story elements from DELIVERANCE, DEATH WISH, and STRAW DOGS we figure that the third act will be bloody retribution. This would provide a nice character arc for these intellectual young people who seem so introspective in nature.<br /><br />Instead Robert goes after the psychos with an ax and has a fight and they leave, and Michael tells him they won't be back. He has no way to know that, but it's what the script says.<br /><br />In the cabin Jenny reads (I think it's from THE PROPHET, which everyone was still reading in 1975) about pain. Another skinny dipping scene, then the lovebirds start back toward their everyday lives sadder but wiser.<br /><br />The closing titles run over a freeze frame of the lovebirds, Jenny's Ali McGraw style hair artfully backlit by the setting sun.<br /><br />The romantic triangle on campus could have been a whole film. The idealism/materialism theme introduced in the campus scenes could have been a whole film. The old time entertainer leaving the bright lights of Hollywood to live in a wide place in the road could have been a whole film. The theme of a man turning his back on society to live a life of contemplation could have been a excellent film, with Jenny and Robert the snakes in his Eden ultimately forcing him to make a hard choice. The two (possibly inbred) madmen were a cliché in 1975 and should have stayed on the cutting floor.<br /><br />I love horror movies, especially the Friday THE 13TH and HALLOWEEN types where I can shout "Don't go upstairs!" to characters and royally confuse my family because I watch movies with headphones after midnight and we live in a one story house. Watching SLASHED DREAMS I wanted to shout at the screenwriter, "Pick one story and tell IT!"