Khamoshi was hartveroverend. Hum Dil De Chuke Sanam was klassieke romantiek. Zwart was hartveroverend. Saawariya is visueel overweldigend. Dit is een film die puur bedoeld is voor kijkers die de film een synoniem vinden voor de estheet. De allegorische decors en de Dostojevskiaanse liefdesfabel mogen dan niet in de smaak vallen bij het gewone volk... Maar voor de filmcineaste is de film een lyrische odyssee die op het niveau van een fabel werkt.<br />De door sterren doorkruiste romance tussen een jonge rockster die terechtkomt in een betoverde stad en een mysterieus meisje ontvouwt zich in vier donkere nachten waarin liefde, hartstocht en hartzeer, jaloezie en verlangen met elkaar wedijveren. Raj, de barzanger, laat zijn muziek in de steek voor een in een chador geklede vrouw die hij op een zijdeachtige avond ziet staan, in eenzame pracht op een rokerige brug.<br />Hij probeert vriendschap met haar te sluiten en voelt zich onweerstaanbaar aangetrokken tot Sakina, de maagd met het ravenzwarte haar, die in de haveli verdwijnt met een verleidelijke glimlach en een droevig verhaal over een verloren geliefde (Salman Khan).<br />Het is tijd voor Raj om aan zijn gebroken hart te trekken met Gulabji, de goudgelokte prostituee (Rani), die in zijn verdriet de rol van vriend en filosoof speelt. Voeg die Zora Sehgal toe als de verrukkelijke hospita die haar verloren zoon in haar engelachtige huurster ziet, en je hebt een kleurrijk schilderij van menselijke relaties, allemaal gebonden door verdriet. Begum Para is een andere klassieke camee van Begum Para die haar kleindochter Sakina aan zichzelf bindt, met een veiligheidsspeld wanneer ze slaapt en naar Mughal-e-Azam kijkt, ook al is ze bijna blind. Je zou willen dat er meer van haar was in een verhaal vol mist.<br />Natuurlijk, Ranbir is de held van de film. En een heel bekoorlijke ook. De jongen kan dansen, de emoties oproepen en je hart veroveren, op de Rishi Kapoor-manier. De jongen heeft een mooie toekomst voor zich met de meisjes die al zijn handdoeken laten vallen. En Sonam is ook geschikt, zij het te giechelig en te uitgelaten... in elk geval beter dan Deepika Padukone! Maar de echte winnaar in deze romantische fabel is de artisticiteit van decor en decor en de invloed van Raj Kapoor, die steeds weer terugkomt als het paar in regen en sneeuw meedogenloos beschutting zoekt onder een zwarte paraplu (denk aan Sree 420).<br />Nadat ik de slechte commentaren op deze film heb gehoord, ben ik de critici gaan haten.
Khamoshi was heart-tugging. Hum Dil De Chuke Sanam was classic romanticism. Black was soul-stirring. Saawariya is visually overpowering. This is a film meant purely for viewers who find cinema a synonym for aesthete. The allegorical settings and Dostovyskian love fable may not find favor with the common people . But for the cineaste, the film is a lyrical odyssey that works at the level of a fable.<br /><br />The star-crossed romance between a young rock star who lands up in an enchanted town and a mysterious girl unfolds through four dark nights where love, passion interplay with heartbreak, jealousy and longing. Raj, the bar singer leaves his music for a chador-clad girl he spies one silken night, standing in solitary splendor on a smoky bridge.<br /><br />He tries to befriend her and finds himself irresistibly drawn towards towards Sakina, the raven-tressed maiden who disappears in the haveli with a tantalizing smile and a sad story about a lost lover (Salman Khan).<br /><br />Time for Raj to tug at his broken-heart with Gulabji, the golden-hearted prostitute (Rani) playing friend and philosopher in his grief. Add to this Zora Sehgal as the delightful landlady who sees her lost son in her cherubic tenant and you have a colorful canvas of human relationships, all bound by sadness. There's another classic cameo by Begum Para who binds her granddaughter Sakina to herself, with a safety-pin whenever she sleeps and watches Mughal-e-Azam even though she's almost blind. You wish there was more of her in mist-laden narrative.<br /><br />Sure, Ranbir is the hero of the film. And quite a winsome one too. The boy can dance, emote and win your heart, the Rishi Kapoor way. The boy has bright future with the girls already wowing his butt-flashing towel drop. And Sonam's adequate too, albeit too giggly and giddy..better than Deepika Padukone at least!! But the real winner in this romantic fable is the artistry of set and backdrop and the influence of Raj Kapoor which keeps recurring as the couple relentlessly seeks shelter under a black umbrella in rain and snow (remember Sree 420 ).<br /><br />After hearing the bad comments of this film ,Ihave started hating the critics.