Het verbaast me enigszins dat ik in andere recensies zo'n hoge lof voor deze film zie. In een notendop: hoewel ik vind dat de film fatsoenlijk is, ben ik er niet van onder de indruk en is het niet iets wat ik mijn vrienden zou aanbevelen.<br />In veel scènes in de film heb ik een zeker genoegen beleefd: de openingsscène waarin de titelfiguur strijdt tegen Aziatische stereotypen terwijl hij auditie probeert te doen voor een commercial, het ontzag en de verbazing die hij voelt als hij Sjanghai voor het eerst ziet, en zijn hulpeloosheid met de Chinese taal als hij probeert terug te gaan naar zijn hotel. Er is een paar keer goed gelachen in de film, en er zit inderdaad een emotionele ondertoon in waar sommige mensen mee te maken zullen krijgen <0xE2><0x80><0x93> in zekere zin kun je het titelpersonage een Aziatisch-Amerikaanse 'Holden Caufield' noemen, als je wilt, als we zien hoe hij zich leeg voelt en zijn rol speelt, worstelend met een moeilijk emotioneel verleden en heden.<br />Maar ik voelde helemaal geen liefde voor Haydens personage en eerlijk gezegd ook geen belangstelling voor hun relatie. Ze is zeker leuk om naar te kijken, maar het hele idee van een sexy, blonde zestienjarige uit Beverly Hills die in de bus met een veel oudere Aziatische man flirtte, leek een tikkeltje onaannemelijk, zo niet ronduit pijnlijk, als je haar babytaal en bizarre, onmiddellijke hechting en kleverigheid erbij optelde.<br />Over het geheel genomen werd er een beetje te weinig en te ver tussenin gelachen en het verhaal was een beetje slap en voelde voor mij aan als een onbeholpen en ietwat middelmatige mengeling van 'Garden State' en 'Lost in Translation'. Als Aziatische Amerikaan wilde ik echt graag van de film houden, maar ik vond hem gewoon niet onderhoudend of diepzinnig.
I'm somewhat surprised to see such high praise for this film in other reviews here. In a nutshell, while I feel that the movie is decent, it didn't blow me away and it's not something I'll really recommend to friends.<br /><br />I took a certain delight in many of the scenes in the movie: the opening scene where the title character fights through Asian stereotypes while trying to audition for a commercial, the awe and wonder he feels seeing Shanghai for the first time, and his helplessness with the Chinese language as he tries to get back to his hotel. There are a few good laughs in the movie, and sure enough an emotional edge to it which some people will relate to -- in a way, you can call the title character an Asian American "Holden Caufield," if you will, as we watch him feeling empty and going through the motions, struggling with a difficult emotional past and present.<br /><br />However, I felt no love at all for Hayden's character or frankly any interest in their relationship. She sure is nice to look at, but the whole premise of a hot blonde sixteen year old Beverly Hills chick flirting with a much older Asian man on the bus seemed a wee bit implausible, if not outright painful once you throw in her baby talking and bizarre instantaneous attachment and clinginess.<br /><br />Overall, the laughs were a bit too few and far between and the story was a bit lackluster, feeling to me like an awkward and somewhat mediocre mixture of "Garden State" and "Lost in Translation." As an Asian American, I really wanted to love the film -- but I just didn't find it entertaining or profound.