Ik was er 100 procent van overtuigd dat ik deze film zou haten op het moment dat een zogenaamd 'Brit' zijn mond opendoet en begint te praten met een accent dat doet denken aan Dick van Dyke's optreden in Mary Poppins. Anderen hebben het beter gezegd dan ik, dus ik zal het kort samenvatten: het idee dat de beste manier om een meisje in bed te krijgen is om te doen alsof je een homo bent, is nooit en te nimmer logisch geweest. Hoe iemand, homo, hetero of vegetariër, de grofgebekte, onzekere, gemene 'leidster' aantrekkelijk zou kunnen vinden, is iets wat ik me de volgende 15 seconden zal afvragen. De schrijver had iets interessants met het idee kunnen doen en iets vaag interessants kunnen zeggen over vloeiende, niet-polariserende seksualiteit, maar nee; in plaats daarvan koos hij ervoor de film zo vol te rammen met standaard clichés over homo's dat hij door de zwaartekracht in elkaar zakt. O, en heel misschien is het niet zo'n gek idee om een van de hoofdpersonen de plot van de hele film in slechts twintig minuten te laten samenvatten.
I became 100% convinced that I would hate this film the second some supposedly "British" guy opens his mouth and starts talking with an accent reminiscent of Dick van Dyke's performance in Mary Poppins. Others have said it better than me, so I'll just summarise: the idea that the best way into a girl's pants is pretend you're a gay man never, ever made sense. How anyone, gay, straight or vegetable, could find the foul-mouthed, insecure, nasty-minded "leading lady" attractive is something that I will spend the next 15 seconds wondering. The writer could have done something interesting with the idea, and said something vaguely interesting about fluid, non-polarised sexuality, but nah; instead he chose to ram the film so full of stock clichés about queers that it undergoes gravitational collapse. Oh, and, just maybe, having one of the main characters summarise the plot of the entire film only twenty minutes in probably isn't that great an idea.