Vroeger, in de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw, was er een zekere naïviteit ten aanzien van goedkope horror. Een film kon serieus zijn, maar niet erg goed, en had misschien een onbedoelde amusementswaarde (zoals lachen). Het lijkt wel of die tijd voorgoed voorbij is, want aankomende'regisseurs' kunnen bij de eerste de beste gelegenheid'serieuze' horrorfilms maken, zoals deze, en ze aan een nietsvermoedend publiek laten zien. Wees gewaarschuwd, dit is een knap staaltje werk.<br />Misschien waren de makers van deze film serieus in hun pogingen, maar het acteerwerk is verschrikkelijk en de personages zijn niet overtuigend, zoals de stoere blonde politieagent en de dronken, gepensioneerde ex-politieman die samenwerken om de dader in deze film te pakken. Het verhaal is dat jonge kinderen op een gruwelijke manier worden vermoord door een moordenaar met een leren gezicht die misschien een ontsnapte psychiatrische patiënt is. Maar de conciërge van de middelbare school wordt verdacht, vooral omdat hij groot en raar is. Hij speelt met poppen & 'Rock-em-sock-em-robots' met opgeplakte kindergezichten. Hij doet ook alsof hij een rockster is & steekt spelden in poppen enz. De stoere en bijdehante politieagent neemt het dan over en neemt het op voor de bijdehante ex-politieman & ze gaan op zoek naar de moordenaar. De valse sporen in deze film worden je zo ongeveer in de schoot geworpen, of misschien in je gezicht. Er zijn een paar scènes in deze film waardoor je je afvraagt of dit bedoeld was als een horrorkomedie, maar dat is moeilijk te zeggen. De film werkt op geen van beide niveaus. Over het algemeen is dit niet relevant en gaat het door tot je klaar bent met kijken of tot je het uit de speler scheurt & naar bed gaat voor het voorbij is, zoals ik heb gedaan. Misschien was de moordenaar niet wie hij leek te zijn en zat er een grote wending in. Kan ik leven zonder dit te weten? Nou en of. 1 van de 10.
There used to be a certain naivety in low-budget horror back in, oh, maybe the 70's & 80's. A film could be earnest and yet not very good, and perhaps with some unintentional entertainment value (like laughs). Seems like those days are gone forever as up-and-coming "directors" can turn out seemingly "serious" horror movies, like this, at the drop of a hat, and get them released on an unsuspecting public. Be warned, this is a real piece of work.<br /><br />Perhaps the makers of this film WERE earnest in their efforts, but the acting is terrible and the characters are unconvincing, like the tough blond police officer and the drunken retired ex-cop that team up to catch the perpetrator in this film.<br /><br />The story is that young kids are getting killed in grisly ways by some Leatherface-looking killer, who may be an escaped mental patient. Suspicion falls on the janitor at the high school though, mainly because he's big & weird. He plays with dolls, & "Rock-em Sock-em Robots" with kids faces taped on. He also pretends to be a rock star & sticks pins in dolls, etc. The tough and potty-mouthed police officer then eases up and teams up on the potty-mouthed ex-cop & they set out to find the killer. The red herrings in this film are practically thrown into your lap, or perhaps your face.<br /><br />There are some scenes in this film that make you wonder if this was intended as a horror-comedy, but it's pretty difficult to say. The film really doesn't work on either level. Overall this is generally uninvolving and it just plays on until you either finish watching it or rip it out of the player & go to bed before it's over, like I did. Maybe the killer wasn't who it seemed to be and there was some great twist to it. Can I live without knowing this? You betcha. 1 out of 10.