Ik heb in mijn leven heel wat slechte films gezien, variërend van 'Glen or Glenda' tot 'Manos, the Hands of Fate' tot 'Wild Women of Wongo', maar ik heb nog nooit zo'n afschuwelijke film gezien. Dat wil zeggen, totdat iemand een film maakt die helemaal uit krijt op een vingernagel bestaat, mijn minst favoriete film ooit. Waarom, vraag je? Bereid je maar voor om het te weten. Voornamelijk omdat de mensen die deze film hebben gemaakt geen gevoel voor ritme hebben. Voor elke belangrijke scène die de plot werkelijk vooruithelpt, zijn er twee scènes die volkomen willekeurig zijn, griezelig irritant en volkomen irrelevant voor wat dan ook. Veel van deze scènes richten zich op de karakterontwikkeling van de personages, die vervolgens niets doen met hun pas ontdekte karaktereigenschappen, maar er zijn ook saaie wandelingen, sneeuwscooters en willekeurige afsnijdingen naar andere mensen die andere dingen doen die in het gunstigste geval zijdelings te maken hebben met onze vrienden in de hut. Voeg daarbij het acteerwerk, het budget en het algemene plot, en je hebt een fysiek pijnlijk stukje film. Overigens, wat was er in vredesnaam aan de hand met het einde? Iedereen verdwijnt, behalve twee mensen die in een willekeurige weide in softfocus veranderen in halfnaakte kinderen? Dat staat er precies onder: 'Monster a Go-Go'. Kijk hier niet naar.
I have seen a lot of bad movies in my life, ranging from "Glen or Glenda", to "Manos, the Hands of Fate", to "Wild Women of Wongo", but I have never encountered a movie that horrible. That is, and until someone makes a movie consisting entirely of scraping chalk on a fingernail, my least favorite movie ever. Why, you ask? Prepare to know. Mainly, it's because the people who made this film have no sense of pacing. For each important scene that actually advances the plot, there are two scenes that are completely random, freakishly annoying, and utterly irrelevant to anything. Many of these scenes focus on character development of characters who then proceed to do nothing with their newfound character traits, but others include boring walking and snowmobiling and random cuts to other people doing other things that relate at best tangentially to our friends back at the cabin. Add to this the acting, the budget, and the general plotting, and you've got yourself a physically painful little piece of cinema. Incidentally, what the deuce was up with the ending? Everyone disappears except for two people who turn into half naked children in a random meadow in soft focus? That's right down there with "Monster a Go-Go". Don't watch this.