Ik geef Brigands het hoogste cijfer. Maar ik geloof dat het vrijwel onmogelijk is de film te waarderen zonder voldoende kennis van de Sovjetgeschiedenis en misschien enige betrokkenheid bij de perestrojka en de culturele context van het post-perestrojka.<br />De film is een antithese van de zeer beroemde film van Tengiz Abuladze (ook een Georgiër, net als Iosseliani) Monanieba (Bekentenis). De latere film was een van de eerste pogingen om de vroegere betrokkenheid van alle lagen van de samenleving bij de Stalin-terreur te heroverwegen en te evalueren. Het was van bijzonder belang dat een Georgiër zo'n film had gemaakt, omdat Stalin zelfs tot op heden een status van icoon in zijn vaderland heeft. Bekentenis nam het standpunt in dat alles wat er was gebeurd een grote tragedie was en dat iedereen er schuldig aan was dat het was gebeurd.<br />Bedrog daarentegen portretteert de Stalin-terreur als iets heel alledaags en saais en brengt de kijker tot slechts één logische conclusie: dat het onvermijdelijk was dat de autoriteiten in al die tijd niet meer waren geweest dan gewone schurken, gangsters en rovers. Iosselianen gebruiken dezelfde cast om historisch parallelle rollen te spelen, van het middeleeuwse Georgia tot de zeer recente gebeurtenissen van de ineenstorting of de Sovjet-Unie. Dezelfde acteurs en minstens even parallelle gebeurtenissen creëren een of andere statische, herkenbare kern in schijnbaar verre en verschillende verhalen. <br />De film beroept zich op verschillende bekende historische feiten, zoals persoonlijke betrokkenheid van Stalin bij criminele bankovervallen voordat de bolsjewieken hem in de gaten kregen.<br />Het is een meesterwerk, zowel op cinematografische als filosofische wijze.
I am giving Brigands the highest mark. However, I believe it is virtually impossible to appreciate the movie without sufficient knowledge of Soviet history and perhaps some involvement into Perestroika and post Perestroika cultural context.<br /><br />The film is an antithesis to very famous movie by Tengiz Abuladze (also a Georgian as Iosseliani) Monanieba (Confession). The later was one of the first attempts to rethink and reevaluate the past involvements of all layers of society in Stalin terror. It was of special significance that a Georgian has made such a film because Stalin even until now possesses a status of icon in his home country. Confession took a stance that all that had happened was a great tragedy and everybody was guilty to have let it happened.<br /><br />Brigands, on the other hand, portraits the Stalin terror as something very mundane and boring, pushing a viewer to only one logical conclusion that it was unavoidable having in mind that authorities in all times had been no more than ordinary brigands, gangsters and robbers. Iosseliani uses the same cast to play historically parallel roles from medieval Georgia to the very recent events of collapse or the Soviet Union. The same actors and repeating at least in spirit parallel events create some static recognizable core in seemingly distant and different stories.<br /><br />The film appeals to various known historical facts such as personal Stalin involvement in criminal acts of bank robberies before Bolsheviks had noticed him.<br /><br />It is a masterpiece in both cinematographic and philosophic way.