Nou ja, Gary Bakewell lijkt veel op Paul McCartney.<br />Afgezien daarvan...<br />Deze film mist substantie. De film is opgezet als een reeks flashbacks, terwijl Linda in de jaren negentig met borstkanker te kampen heeft, dus de uiteindelijke ondergang van Linda is min of meer een domper op de hele film. Maar het grootste probleem is dat de film naar de delen raast waarin Paul Linda het hof maakt en dan vrij snel zijn vaart verliest als Paul en Linda trouwen en de Beatles uit elkaar gaan. De jaren die ze als fotograaf, met Wings, als dierenrechtenactiviste en zelfs als moeder heeft doorgebracht, zijn nauwelijks ingekort, zodat wij, het publiek, het gevoel hebben dat er minstens vijfentwintig jaar aan waardevolle informatie is weggegooid. Toegegeven, een gelukkig en stabiel huwelijk is niet bepaald een sappige aanvulling voor een film, maar we krijgen niet echt een idee van wie deze vrouw was, maar eerder van wie ze was voor Paul McCartney.<br />Dat gezegd hebbende, vond ik dat de acteurs hun werk goed deden, gezien het gebrek aan materiaal; er was een prettige chemie tussen Bakewell en Elizabeth Mitchell. En als je iets van de echte Linda McCartney wist, was het ontroerend om haar in haar laatste dagen geportretteerd te zien. Een mooie film om op de achtergrond te hebben terwijl je andere dingen aan het doen bent. Maar als film op zich is hij niet sterk genoeg om veel belangstelling te wekken.
Well, Gary Bakewell looks a lot like Paul McCartney.<br /><br />Other than that...<br /><br />This movie lacks substance. The film is set up as a series of flashbacks while Linda is coping with breast cancer in the 1990s, so the ultimate doom of Linda kind of puts a downer on the whole movie. But the biggest problem is that it rushes up to the parts where Paul is courting Linda, then loses it's steam pretty quickly once Paul and Linda get married and the Beatles break up. The years spent as a photographer, with Wings, as an animal rights activist, even her time spent as a mother are barely skimmed over, so we the audience, are left feeling kind of gypped of at least 25 years worth of valuable information. Granted, a happy and stable marriage does not make much juicy filler for a movie, but we really don't get much of a feel for who this woman was, but rather who she was for Paul McCartney.<br /><br />That said, I thought the actors did a decent job, considering the lack of material; there was a nice chemistry between Bakewell and Elizabeth Mitchell. And if you did know anything about the real Linda McCartney, watching her portrayed in her final days was touching. A nice film to have on in the background while you're busy doing other things. But as a film in it's own right, it's just not strong enough material to hold much interest.