Een groep toeristen biedt een Amerikaanse, Julie (Tisa Farrow), een lift aan naar een eilanddorp waar vrienden van haar (een Frans stel dat we bij de première van de film zien omkomen) op haar zouden moeten wachten. De groep besluit een tijdje op het eiland te blijven en treft het dorp zonder mensen aan, wat een onheilspellend vermoeden wekt dat er iets niet in orde is. Als de zeilboot waarop ze zaten op mysterieuze wijze op drift raakt in zee, vraagt de groep zich af waarom, en verschanst zich in het huis van Julies vrienden, wachtend op het vallen van de nacht, in de hoop dat de boot naar de kust zal terugkeren. De overgebleven leden van de groep vinden inderdaad iemand in het dorp, maar ze blijft een ongrijpbare waarschuwing voor hen om het dorp te verlaten. Dan vinden ze de blinde dochter van het Franse echtpaar, die zwaar getraumatiseerd is. Maar waar geen van de bezoekers op uit is, is een ontmoeting met een gevaarlijke, psychopathische kannibaal (George Eastman, in afzichtelijke make-up, met verwarde ogen. Zijn lichaamsbouw versterkt hoe eng hij eruitziet als hij zijn slachtoffers nadert) zonder ook maar een greintje menselijkheid. Hij lijkt gespeend van alles wat ook maar enigszins beschaafd is en er wordt later een reden onthuld voor zijn zoon en vrouw in een geïsoleerd liggend vlot midden op de oceaan.<br />Aristide Massaccesi (Joe d'Amato) en George Eastman verzinnen een nogal misselijkmakend verhaal dat 'Antropophagus <0xE2><0x80><0x93> The Grim Reaper' een zelfverzekerde aanhang heeft bezorgd. Het is de definitie van een langzaam draaiende film die de toeristen laat zien die door het dorp lopen (gemodelleerd naar de Griekse eilanden en op een griezelige manier lijkend op Narciso Ibáriusz Serradors 'Eiland van de Verdoemden') en proberen burgers te vinden. Ik ben dol op horrorfilms waarin bezoekende buitenstaanders een compleet dorp vinden dat als een spookstad is verlaten, alsof het van de aardbodem is verdwenen, en het was voor mij een genoegen om te zien hoe onze cast zich door het dorp bewoog en niemand vond. Ik vind dat dit prachtig laat zien hoe monsterlijk het roofdier van de film in werkelijkheid is... zo'n dreiging dat hij een stad leegrooft. De beslissing van Eastman om de moordenaar pas na 50 minuten te laten zien zal het geduld van velen op de proef stellen, maar ik had het gevoel dat de regisseur de angst voor zijn komst aan het opbouwen was. Ik bedoel, we weten dat er iemand ergens op dit eiland is en ik had het gevoel dat Massaccesi hem zo lang mogelijk verborgen wil houden. Zijn impact op de film wordt, als hij inderdaad arriveert, onmiddellijk gevoeld als Eastmans duivel een stuk huid uit de nek van een slachtoffer bijt. Hij zal later in de film ook een stuk vlees uit een keel bijten als hij het gezicht van een slachtoffer door het gat in het plafond van een landhuis trekt. De meest beruchte dood gaat over het verwijderen van een foetus uit een zwanger slachtoffer.' Massaccesi zei dat het een konijn was dat er een hap uit nam. Je ziet ook de nasleep van een hakmes dat in het gezicht van een slachtoffer wordt gestoken. Massaccesi doet zelfs Spielberg eer aan met een onderwateraanval die in het allereerste begin aan Jaws doet denken. Er is zelfs sprake van het eten van darmen waardoor vele kaken ontzet op de grond zullen vallen. Massaccesi heeft laten zien (zoals Buio Omega zal bewijzen) dat hij niet bang is om films te maken met verontrustende onderwerpen en scènes met (on)menselijk gedrag die schokkend zijn. Ik denk dat de mooiste momenten van de film zich voordoen wanneer Massaccesi's avonds met kaarslicht door de verduisterde kamers van het huis van het Franse echtpaar filmt, terwijl Julie en Daniel, de zoon van Eastman, een bange, onschuldige man tegenkomen die zich voor Eastman verschuilt. De film heeft ook een handige scène waarin Julie een verborgen kamer vindt waar Eastmans zus veel van zijn eerste slachtoffers heeft vastgehouden door een spiegel te breken, in het landhuis van een familie die voor het dorp werkte. Ook cool is een zelfmoordscène waarin een vrouw besluit zich op te hangen en Julie op een gegeven moment op een omheinde begraafplaats wordt opgesloten door een jaloerse Carol (Zora Kerova; die van streek was omdat Daniël Julie liever had dan haar). Een jonge Serena Grandi heeft een vroege rol als het zwangere slachtoffer, Maggie, die door haar man in de catacomben wordt gevonden. Ik denk dat 'Antropophagus' erg veel lijkt op Fulci's werk uit die tijd (van 'Zombievleeseters' tot zijn meer sadistische bloederige films uit de jaren tachtig) en dat hij net zo goed op knoppen kan drukken om een zwak publiek af te schrikken. Voor degenen onder ons die een aantal van deze films hebben gezien, is de impact minder groot, maar ik vind zijn onwankelbare vermogen om mensen te schokken nogal amusant. Maar ik denk dat je hier kunt voelen dat Massaccesi, als hij geïnspireerd is, een sfeer kan creëren. Met de verbazingwekkende omgeving, de vaak spookachtige muziek van Marcello Giombini en Enrico Biribicchi' Massaccesi had, met zijn weelderige cinematografie, alle middelen om een goede indruk te maken. In tegenstelling tot veel anderen had ik geen problemen met het tempo, want mijn ogen namen de locatie in zich op en hoe die op het scherm werd gebracht. En Eastman is een indrukwekkend beest.
An group of tourists offer to give an American, Julie(Tisa Farrow), a ride to an island village where pals of hers(..a French couple we see killed at the opening of the film)were supposed to be waiting for her. Deciding to remain on the island for a spell, the group find the village without people, providing quite an ominous suspicion that something's amiss. When the sailboat they were riding is sent away mysteriously into the sea adrift, the group ponder why, holing up in the home of Julie's friends, awaiting for the night to fall, hoping that the boat would return to shore. The remaining members of the group do find a person in the village, but she remains elusive warning for them to leave the village. They then find the French couple's blind daughter who is deeply traumatized. But, what none of the visitors plan on is encountering a dangerous, psychopathic cannibal(George Eastman, in hideous make-up, with unhinged eyes..his build works to enhance how scary he looks as he approaches victims)without an ounce of humanity. He seems devoid of anything remotely civilized and there's a reason revealed later involving his son and wife in a raft isolated in the middle of the ocean.<br /><br />Aristide Massaccesi(Joe D'Amato)and George Eastman craft quite a sickening tale which has given "Antropophagus-The Grim Reaper" an assured following. "Antropophagus" is the very definition of a slow-burner as it idles along showing the tourists walking throughout the village(..modeled after the Greek Islands and looking eerily similar to Narciso Ibáñez Serrador's "Island of the Damned")attempting to find any citizens. I love horror films which show visiting outsiders finding a complete village abandoned like a ghost town as if they just vanished off the face of the Earth, and seeing our cast moving throughout and finding no one certainly worked for me. I think this beautifully sets up just how monstrous the film's predator really is..such a menace that he empties a city of it's people. I think Massaccesi's decision to not show the killer until 50 minutes in will test the patience of many, but I felt that the director was building the dread of his arrival. I mean, we know that someone is on this island somewhere and I felt that Massaccesi wishes to keep him hidden for as long as possible. His impact to the film, when he does arrive, is immediately felt when Eastman's fiend bites a plug of skin from the neck of a victim. He'll also bite a chunk of flesh from a throat later in the film when he pulls a victim's face through the hole of a mansion's ceiling. The most infamous death concerns the removal of a fetus from a pregnant victim's womb(..Massaccesi said it was a rabbit)taking a bite out of it. You also see the aftermath of a cleaver stabbed into a victim's face. Massaccesi even pays homage to Spielberg with an underwater attack at the very beginning reminiscent of Jaws. There's even the eating of intestines that will leave many jaws dropping to the floor in dismay. Massaccesi has shown(..as Buio Omega will prove)that he isn't afraid of making films with disturbing subject matter and scenes with (in)human behavior that shock. I think the film's finest moments occur when Massaccesi shoots the use of candle-light at night through the darkened rooms of the French couple's home with Julie and Bodin's Daniel encountering a frightened innocent hiding from Eastman's monster, and specifically the Roman catacombs where Eastman's lair of eaten bodies is located(..this is very akin to the work of Lucio Fulci with the presence of remains, corpses, skulls, bones & red-eyed rats running about). The film also has a nifty sequence where Julie finds a hidden room where Eastman's sister kept many of his first victims through the breaking of a mirror, in the mansion of a family who worked for the village. Also, cool is a suicide where a woman decides to hang herself, and Julie, at one point, is trapped in a gated graveyard by a jealous Carol(Zora Kerova; who was upset because Daniel preferred Julie over her). A young Serena Grandi has an early role as the pregnant victim, Maggie, who is found by her husband in the catacombs. I think "Antropophagus" is very similar to Fulci's works at the time(..from "Zombie Flesh Eaters" into his more sadistic 80's gore flicks)and just as willing to push buttons, repelling weak-hearted audiences. To those of us who have seen a bunch of these movies, though, the impact isn't as severe, but I find his unflinching ability to shock rather amusing. But, I think it can be sensed, here, that when inspired, Massaccesi can create a sense of atmosphere. With the amazing setting, Marcello Giombini's often haunting music score, and Enrico Biribicchi's lush cinematography, Massaccesi had all the tools to make quite an impression. Unlike many, I didn't have any problem with the pace because my eyes were taking in the location and how it was brought to the screen. And, Eastman is quite an impressive beast.