Sanjay Gupta's _Aatish_ is een regelrechte, schaamteloze versie van John Woo's _Ying Huang Boon_ (A Better Tomorrow).<br />John Woo's _Ying Huang Boon Sik/A Better Tomorrow_ (1986) was een doorslaand succes toen het voor het eerst werd uitgebracht vanwege de stilistische weergave van de actiescènes. Het succes zette een nieuw genre in de Hongkong-bioscoop in gang, dat bekendstond als _Heroic Bloodshed_. Deze films waren meestal gangsterfilms die werden gekenmerkt door buitensporige vuurgevechten, zware actie en melodrama. De Hongkong-bioscoop in het midden van de jaren tachtig tot het begin van de jaren negentig bevond zich te midden van een rage in de gangsterfilms, vergelijkbaar met die in Hollywood in de jaren dertig-1940, Frankrijk in de jaren vijftig-1960, Japan in de jaren zestig-1970 en Italië in de jaren zeventig-1980. A Better Tomorrow (1986) is voor Heroic Bloodshed wat A Fistful of Dollars (1966) was voor de Spaghetti Western.<br />A Better Tomorrow concentreert zich op de oude, oude thema's van eer en loyaliteit. De personages Ho en Mark zijn eerbare gangsters in een tijdperk van dubbelkruisen en wantrouwen. Ho en Mark zijn het niet eens met het veranderende waardesysteem en dat maakt hen tot mensen die met hun principes uit de tijd zijn. Eer en loyaliteit worden in A Better Tomorrow (1986) sterk benadrukt als de kenmerken van een goed mens met een goed hart. Mark Gor is heel eervol en loyaal in zijn persoonlijkheid vergeleken met Shing, die het tegenovergestelde is.<br />John Woo's voornaamste zorg is het idee van broederschap hoog te houden. Volgens John Gaunt in deze film is de hechte band tussen mannen iets wat in die tijd bij de jeugd verloren is gegaan. Broederschap in de film is complex en emotioneel. De relatie tussen Ho en Mark is zo sterk dat er niets is wat die kan verstoren. De scène waarin Mark vertelt over zijn beproevingen in een nachtclub als eerste gangster is nostalgisch en ontroerend.<br />Beroemd om de kleren die Mark Gor draagt, net als om al het andere in de film. Begon een trend in de mode in Hongkong toen veel mensen dezelfde kleding gingen dragen als Mark Gor. Quentin Tarantino hield van het uiterlijk van Mark dat hij zich wekenlang zo kleedde om zich cool te voelen en te lijken. In films van John Woo is er altijd aandacht voor de stijl van zijn personages. Mark Gor was de Rick Blaine van de jaren tachtig.<br /><br />A Better Tomorrow (1986) veranderde de look van actiefilms met het beroemde gebruik van pistolen door broeder Mark in het restaurant. De eerste van vele uitgebreide vuurgevechten die de film die volgt op A Better Tomorrow (1986) domineren. Hoewel John Woo de komende jaren veel prachtige actiescènes zou filmen, zou er nooit een scène als deze zijn die zo energiek en fris is. Ik vond het leuk dat Mark Gor als back-up pistolen in bloempotten zet, omdat het een origineel idee is. Deze scène wordt geïmiteerd in het klimatologische gedeelte van Just Heroes (1987). <br /><br />Ying Huang Boon Sik (1986) gaf de sterstatus aan een acteur die bekendstond om zijn rollen in de Hongkongse televisie, Chow Yun Fat. Vóór het succes van de film werd Chow Yun Fat in Hongkong als vergif beschouwd. Zijn charismatische en beminnelijke optreden als de tragische Mark Gor brak die reputatie. Chow Yun Fat is de beste acteur uit de Aziatische cinema sinds Toshiro Mifune en Jo Shishido. Hij is de meest flamboyante acteur ter wereld die beter is dan welke acteur ook die bij de Oscaruitreiking genomineerd werd voor Beste Acteur.<br />Het motief van opoffering voor verlossing maakt deel uit van Woo's religieuze overtuiging. De helden in zijn bloederige films brengen offers om zich vanbinnen te zuiveren. De dood van Mark Gor is een groot offer, omdat Ho en Kit Brothers daardoor weer bij elkaar komen. Wat er zo triest aan de dood van Mark is, is dat het de enige manier is waarop Ho en Mark zich met elkaar kunnen verzoenen. Dit motief komt ook terug in The Killer (1989) en Bullet in the Head (1990). Het verhaal is eenvoudig maar meeslepend. Ti Lung maakte na jaren van middelmatigheid een grote comeback met zijn rol. Hij geeft een zeer emotionele en volwassen vertolking. Leslie Cheung doet het ook goed als de koppige maar naïeve en koppige Kit Sung. Waise Lee doet het uitstekend als de pompeuze Triad-baas Shing. Het vuurgevecht aan het eind van A Better Tomorrow heeft minder slachtoffers en is minder verfijnd dan in latere John Woo-films. Het is nog steeds opwindend en leuk om te zien. De schietpartij is gefilmd in de geest van Sam Peckinpah en Sergio Leone. Als Chow Yun Fat als John Wayne het vuur opent, is de adrenaline in de film op een hoog niveau. Een van de redenen waarom ik van deze film hou.<br />Plot wordt emotioneel intenser en minder melodramatisch met de energieke leiding van John Woo. Wat de film tot een succes maakt, is de grote hoeveelheid gevoelens die John Woo tentoonspreidt. Hij filmt de actie en dramatische scènes met veel passie en aandacht. Hij is goed in het regisseren van Chow Yun Fat en Ti Lung bij grote voorstellingen. A Better Tomorrow (1986) maakte van John Woo een actiegoeroe, na jaren komedies te hebben gespeeld en bekend te zijn geweest als de koning van de komedie in de Hongkongse bioscopen.<br />Maar het kopiëren is op een uitstekende manier gedaan. Aditya Panscholi in de rol van Chow-Yun-Fat doet het geweldig. Zijn beste prestatie in zijn niet zo goede carrière als acteur. Sanjay Dutt is zoals gewoonlijk geweldig. De regisseur, redacteur en scenarioschrijver verdienen geen enkele eer, want het enige wat ze deden was schaamteloos kopiëren. De schitterende acteerprestaties van Dutt en Panscholi maken van de film een mooi horloge, maar de makers maken er een pathetische afknapper van door alles scène voor scène te stelen.
Sanjay Gupta's Aatish is a straight, shameless lift from John Woo's "Ying Huang Boon" (A Better Tomorrow).<br /><br />John Woo's Ying Huang Boon Sik/A Better Tomorrow(1986) was groundbreaking when first released because of the stylistic depiction of the action scenes. Its success spurred a new genre in Hong Kong cinema known as Heroic Bloodshed. These films were usually gangster movies which were characterized by outrageous gun battles, heavy action, and high melodrama. Hong Kong cinema in the mid 1980s to early 1990s was in the midst of a gangster film craze similar to Hollywood in the 1930s-1940s, France in the 1950s-1960s, Japan in the 1960s-1970s, and Italy in the 1970s-1980s. A Better Tomorrow(1986) is to Heroic Bloodshed what A Fistful of Dollars(1966) was to the Spaghetti Western.<br /><br />A Better Tomorrow focuses on the age old themes of honor and loyalty. The characters of Ho and Mark are honorable gangsters in an era of double crosses and mistrust. Ho and Mark are at odds with the changing value system and this puts them as people who are outmoded in their principles. Honor and loyalty in A Better Tomorrow(1986) is greatly emphasized as the marks of a good hearted person. Mark Gor is very honorable and loyal in his personalty compared to Shing who is the opposite.<br /><br />John Woo's main concern is to place high importance on the idea of brotherhood. According to John woo in this film, the tight bonding between men is something that was lost among youngsters at that time. Brotherhood in the film is complex and emotional. The relationship between Ho and Mark is so strong that there is nothing that can smash it. The scene where Mark tells of his ordeals at a nightclub as a first time gangster is nostalgic and touching.<br /><br />Famous for the clothes Mark Gor wears as for anything else in the film. Began a trend in fashion around Hong Kong when many people started wearing the same kind of outfit as Mark Gor. Quentin Tarantino loved the look of Mark that for weeks he dressed like him to feel and look cool. In John Woo films there is always focus on the fashion of his characters. Mark Gor was the Rick Blaine of the 1980s.<br /><br />A Better Tomorrow(1986) changed the look of action films with the famous use of pistols by Brother Mark in the restaurant. The first of many elaborate gun battles that dominates the films that follows A Better Tomorrow(1986). Although John Woo would film many wonderful action scenes in the next few years, there never would be a scene like this one which is full of energy and freshness. I enjoyed it when Mark Gor places guns inside flower pots as backup because the idea is cleaver and original. This scene is parodied in the climatic portion of Just Heroes(1987).<br /><br />Ying Huang Boon Sik(1986) gave stardom to an actor known for his roles in Hong Kong television named Chow Yun Fat. Before the film's success, Chow Yun Fat was considered box office poison in Hong Kong. His charismatic and suave performance as the tragic Mark Gor broke that reputation. Chow Yun Fat is the best actor to come out of Asian cinema since Toshiro Mifune and Jo Shishido. He is the most flamboyant actor in the world who is better than any actor that was nominated for Best Actor at the Oscars.<br /><br />The motif of sacrifice for redemption is part of Woo's religious beliefs. The heroes in his bloodshed films perform sacrifices to purify themselves within. The death of Mark Gor is a big sacrifice because it makes Ho and Kit Brothers again. What's sad about the death of Mark is its the only way for Ho and Mark to reconcile with each other. This motif also plays big in The Killer(1989) and Bullet in the Head(1990). The story is simple but compelling. Ti Lung made a big comeback with his role after years of mediocrity. He gives a performance that is deeply emotional and mature. Leslie Cheung also performs well as the headstrong but naive and stubborn Kit Sung. Waise Lee is excellent as the pompous and two faced Triad boss, Shing.<br /><br />Gunfight at the end of A Better Tomorrow is less high body count and refined than in later John Woo films. Still exhilarating and fun to watch. The shootout is filmed in the spirit of Sam Peckinpah and Sergio Leone. When Chow Yun Fat comes out shooting like John Wayne, the film is at a high adrenaline level. One of the reasons why I love this movie.<br /><br />Plot becomes more emotionally intense and less melodramatic with the energetic direction of John Woo. What makes the film work is the large dose of sentiments given by John Woo. He films the action and dramatic scenes with much passion and thoughtfulness. He is good at directing Chow Yun Fat and Ti Lung in giving great performances. A Better Tomorrow(1986) made John Woo an action guru after years doing comedies and being known as the king of comedy in Hong Kong cinema.<br /><br />However, the copying was done in an excellent way. Aditya Panscholi in Chow-Yun-Fat's role does a wonderful job. His best performance in his not-so-good career as an actor. Sanjay Dutt, as usual, is awesome. No credit to the Director, Editor and Screenplay-writer as all they did was shameless copying. The superb acting performances by Dutt and Panscholi make the movie to a nice watch but the makers make it a pathetic downer by stealing everything scene-by-scene in to-to.