Ik werd omvergeblazen door de stijl van Blade, geregisseerd door Stephen Norrington. Ik werd ook omvergeblazen door League of Extraordinary Gentlemen, maar om precies de tegenovergestelde reden. Tussen die twee films in gebeurde er iets met de regisseur, want Blade had een ongelooflijk gevoel voor stijl en LXG was een complete puinhoop. Tussen die twee films in schreef en regisseerde Stephen Norrington 'The Last Minute'.<br />Hoe minder je weet, hoe beter, maar de basis is:<br /><br />Start Minor Spoilers<br />Billy Byrne is het volgende grote werk. Wat hij doet (schrijver, artiest, popzanger) doet er niet toe. We sluiten ons bij hem aan als hij op het punt staat door te breken. Als dat niet gebeurt, zien we hem helemaal instorten, maar dat kost tijd. Hij wordt niet in één nacht een drugsverslaafde dakloze dief, en meneer Norrington speelt de romantiek van die levensstijl op de juiste manier uit. Als hij in de catacomben wakker wordt, baadt de ruimte in een warm licht, het is er schoon en er klinkt Hawaïaanse muziek. We zien alleen wat we willen zien.<br />De film springt een jaar vooruit, en we zien de realiteit van de situatie. Hij is een drugsverslaafde die in vuiligheid leeft. Hij bedelt en steelt om te kunnen leven. De verlichting is donker en koud. De mensen zien er ziek en depressief uit. Billy beseft dat hij zijn leven vergooit en probeert weg te komen. Zal hij dat doen? <br /><br /><0x3E><0x3E> End Minor Spoilers<br />Deze film beweegt zich soms langzaam voort, en ik wou dat er subtitels waren, want ik had wat moeite met de accenten in sommige scènes, maar hij heeft ook scènes die eruitzien als poëzie. Meneer Norrington heeft er oog voor. Ik raad u ten zeerste aan deze te zien <0xE2><0x80><0x93> als u tenminste op uw tellen kunt passen. Ik raad u ook aan hem een tweede keer te zien. U zult versteld staan van de dingen die u de eerste keer over het hoofd hebt gezien.
I was blown away by the style of Blade, directed by Stephen Norrington. I was also blown away by League of Extraordinary Gentlemen, but for the completely opposite reason. Something happened to the director between these two movies, as Blade had an incredible sense of style, and LXG was a complete mess of a movie. In between these two movies, Stephen Norrington wrote and directed "The Last Minute."<br /><br />The less you know, the better, but the basics are:<br /><br />** Start Minor Spoilers **<br /><br />Billy Byrne is the next big thing. What he does (writer, artist, pop singer) doesn't matter. We join up with him as he's about to break into the big time. When that doesn't happen, we see him completely fall apart, but it takes time. He doesn't become a drug addicted homeless thief over night, and Mr. Norrington properly plays up the romanticism of that lifestyle. When he first wakes up in the catacombs, the room is bathed in a warm light, it's clean and Hawaiian style music is playing. We only see what we want to see.<br /><br />The movie skips ahead a year, and we see the reality of the situation. He's a drug addict living in filth. Begging and stealing to live. The lighting is dark, and cold. The people look sick and depressed. Billy realizes he's wasting his life and tries to get out. Will he?<br /><br />** End Minor Spoilers **<br /><br />This movie moves slowly sometimes, and I wish there were sub titles, since I had some trouble with the accents in some scenes, but it's also got scenes that look like poetry. Mr. Norrington has quite an eye. I highly recommend seeing this IF you can pay attention. I also recommend seeing it a second time. You'll be AMAZED at the things you missed the first time.