Eerlijk gezegd kon ik me niet eens meer herinneren wanneer de film was uitgekomen. Ik was toen nog vrijgezel, dus misschien heb ik het als een meidenfilm beschouwd en ben ik verdergegaan met mijn leven. Toen ik de film eindelijk zag, was ik al een tijdje getrouwd, maar was ik ook al een tijdje met mijn vrouw samen. Er was heel, heel weinig waarmee we ons niet konden identificeren. Ik had bijna het gevoel dat ik naar mijn eigen leven keek, dus de titel is perfect. Bruce en Michelle zijn geweldig in hun rollen en ik durf te beweren dat ze in geen enkele rol emotioneel geraakt werden door hun optredens. Er waren wel een paar grappige momenten (de scènes in Venetië zijn goed, en Michelles rol in _The Wizard of Oz_ is goed). (de tirade aan het eind is klassiek) <0xE2><0x80><0x93> dit is eigenlijk een dramatische film en ik heb echt het gevoel dat de hoofdpersonen meer op de dramatische aspecten van het script zijn afgestemd. Echt, ik denk echt niet dat het uitmaakt hoe lang je getrouwd bent, of met wie, je moet deze film echt zien.
To be honest, I didn't even remember when this movie came out. I was single then so I may have deemed it a chick flick and moved on. When I finally did see it I had been married for a short time but been with my wife for a while. There was very, very little that we could not identify with. I almost felt like I was watching my life so the title is perfect. Bruce and Michelle are amazing in their roles and I challenge anyone to say there was not one part where they were not emotionally moved by their performances. While there were some funny moments(the scenes in Venice are good, and Michelle's rant at the end is classic) this is really a dramatic movie and I really feel the main characters played more to the dramatic aspects of the script. Honestly, I really don't think that it matters how long you've been married, or with someone, you really have to see this movie.