Deze verrukkelijke en o zo geavanceerde combinatie van komedie en drama was mijn persoonlijke favoriet op Cinefest. Met de slimme dialogen, de innemende hoofdrolspelers en de verrukkelijke regie was ik in het begin al verslaafd. De beeldschone Ann Harding staat te koken en legt aan haar toegewijde zus (Lucile Brown) uit dat zaken voor mannen zaken zijn, maar dat het huwelijk zaken zijn voor vrouwen. Harding heeft haar zinnen gezet op William Powell, een supergladde playboy die een ploeterende scheepvaartmaatschappij heeft geërfd. Ze regelt een valstrik voor haar zus door hun vader (de strenge Henry Stephenson) naar Powells appartement te sturen om Harding en Powell alleen te treffen. Om zijn gezicht te redden stemt Powell erin toe met Harding te trouwen, in elk geval voor een tijdje. Tijdens de huwelijksreis stelt Powell een scheiding voor, terwijl Harding koeltjes aanraadt om zes maanden te wachten om niet te veel in het oog te lopen. Vervolgens probeert ze hem over te halen om zijn bedrijf weer winstgevend te maken door het als een uitdaging te zien. Nu zijn talenten zich nu op het zakenleven richten en niet meer op veroveringen in de slaapkamer, begint Powell te genieten van zijn nieuwe succes en begint hij verliefd te worden op zijn bruid. In de tussentijd heeft Hardings jaloerse zus, nu ongelukkig getrouwd, boven haar stand geleefd en heeft ze snel geld nodig. Ze flapt er de waarheid over de huwelijksval uit als Harding weigert haar schulden af te betalen. Powell vertrekt gedesillusioneerd. Powells vader heeft geregeld dat er die avond tijdens een officieel diner bij hen thuis een enorme zakendeal aan Powell wordt aangeboden. Terwijl Powell aan boord van een schip naar Europa gaat, is zijn uitgeputte vrouw thuis om de gasten te begroeten en te proberen haar kalmte te bewaren. Een voor een raken de gasten in een persoonlijke crisis en worden ze weggerukt van het helse diner, onder leiding van de stoere Reginald Owen als butler. Ik kan niet doorgaan met het bederven van de beste grap. Deze vergeten film is een en al vier sterren. Ik heb deze film in maart 2004 gezien op het CINEFEST-filmfestival in Syracuse, New York. Godzijdank zijn er filmfestivals als dit, waar zeldzame films als deze beschikbaar zijn en de mensen die commentaar leveren op de IMDB en dat met anderen delen. Steun alstublieft de IMDB en de eerste filmfestivals!
This delightful and oh-so-sophisticated combination comedy/drama was my personal favorite at Cinefest. With clever dialogue, fetching lead actors and delicious directing, I was hooked at the onset. Beautiful Ann Harding is seen cooking and explaining to her engaged sister (Lucile Brown) that to men, business is business but that marriage is the business of women. Harding sets her sights on William Powell, a super smooth playboy who inherited a struggling shipping line. She sets a trap arranging for her sister to send their father (stern Henry Stephenson) to Powell's apartment for the purpose of catching Harding and Powell alone. To save face, Powell agrees to marry Harding, at least for a while. On the honeymoon, Powell suggests a divorce, while Harding coolly recommends they wait six months so as not to seem too obvious. She then starts steering him to leading his company back to profitability by looking at it as a challenge. With his talents now attending to business and not bedroom conquests, Powell starts to enjoy his newfound success and begins to fall in love with his bride. In the meantime Harding's jealous sister, now unhappily married, has been living beyond her means and needs money fast. She blurts out the truth of the marriage trap when Harding refuses to again pay off her debts. Powell leaves, disillusioned. Harding's father has arranged for a huge business deal to be offered to Powell at a formal dinner party at their home that very night. As Powell is boarding a ship to Europe, his frazzled wife is at home greeting guests and trying to maintain composure. One by one, each guest is involved in a personal crisis and is pulled away from the dinner party from hell, presided over by blustery Reginald Owen as the butler. I can't go on with out spoiling the best joke. This forgotten film is four stars all the way. I saw this film in March of 2004 at the CINEFEST film festival in Syracuse, NY. Thank god for film festivals like this one that make rare films like this available and the folks who provide comments to IMDB for others to share. Please support the IMDB and early film festivals!