'Knock on Any Door' (Columbia 1949) was Nicholas Ray's regiedebuut. Humphrey Bogart speelt de advocaat Andrew Morton, die op straat een idealistische advocaat is geworden. Bogarts onafhankelijke productiemaatschappij maakte de film kort nadat hij bij Warner Brothers was weggelopen. Bogarts rol was oorspronkelijk voor Marlon Brando bedoeld, maar Brando trok zich na de dood van producent Mark Hellinger terug.<br />Als Morton op het punt staat partner te worden in zijn grote advocatenkantoor, wordt hij uit zijn ivoren toren gerukt door de noodzaak om de van moord beschuldigde Pretty Boy Romano (John Derek) te verdedigen, die hij probeerde te helpen toen Romano nog een kleine crimineel was. Dit wordt in flashbacks verteld, waarbij Romano zijn credo herhaalt: 'Leef snel, sterf jong en zorg dat je er goed uitziet als je doodgaat'. Waarschijnlijk de eerste keer dat hij in de film gebruikmaakt van wat inmiddels een erg vermoeide uitdrukking is geworden. Morton draagt een hoop schuld met zich mee. Hij geeft zichzelf de schuld van de gevangenneming van Romano's vader, een gebeurtenis die het gezin in armoede stortte en tot Romano's misdadige leven leidde. In de loop der jaren had hij geprobeerd Romano te helpen, die met een aardig meisje was getrouwd en had geprobeerd het rechte pad op te gaan. Maar tegenslagen op het werk brachten Romano weer bij de misdaad. Toen raakte hij door de zelfmoord van zijn zwangere vrouw uit zijn evenwicht en doodde hij een agent.<br />De uitdrukking 'Klop op Elke Deur' verwijst naar Morton's eigen dood. 's pleidooi voor clementie tijdens het proces, omdat hij de omstandigheden in de sloppenwijken en de gevolgen van armoede aan Romano's daden wijt. Hij stelt dat achter elke deur jonge mannen zitten die hun leven vergooien, tenzij ze begeleiding krijgen en geholpen worden om productieve burgers te worden.<br />'Klop op elke deur' is een mooi voorbeeld van de onvoorspelbaarheid die de film uitstraalt. Als je naar het scenario en de cast kijkt, zou je denken dat de sterke punten van de film de scènes met Bogart en Derek en het drama in de rechtszaal zijn, met op de romantische achtergrond (in flashbacks) een overduidelijke zwakte. Maar de processcènes, die een aanzienlijk deel van de film in beslag nemen, lijden onder de gebruikelijke procedurele onnauwkeurigheden en zijn niet bijzonder effectief op het dramatische vlak. Bogart speelt zo'n beetje zijn kapitein Queeg-personage ('The Caine Mutiny') en besteedt meer tijd aan jammeren dan aan verdedigen. De scènes met Bogart en Derek zijn niets bijzonders en er is geen chemie tussen de twee acteurs. Het verhaal is in feite in tegenspraak met het thema van verontwaardiging over sociale onrechtvaardigheid. De simplistische conclusies over sociale gerechtigheid klinken hol en alle sympathie voor Romano lijkt misplaatst.<br />Het productieontwerp is geweldig. In combinatie met de spookachtige zwart-witfoto's is het een van de mooiste voorbeelden van het film noir-genre. Wat de film uiteindelijk redt en eigenlijk heel bijzonder maakt, is de romance tussen Romano en Emma (Allene Roberts). Dit onwaarschijnlijke koppel (stel je voor dat James Deans 'Rebel' een serieuze relatie heeft met Melanie uit 'Gejaagd door de wind') werkt op de een of andere manier omdat Roberts en Derek een echte chemie hebben. En zij introduceert ontastbare dingen die in de rest van de productie ontbreken. Bovendien brengt de relatie zelf een mooie ironie met zich mee, want het is de druk om Emma trots op hem te laten zijn en om zijn liefde tastbaar te laten blijken, die Romano uiteindelijk terugbrengt bij de misdaad.<br />Maar ja, wat weet ik ervan? Ik ben nog maar een kind.
"Knock on Any Door" (Columbia 1949), a combination courtroom drama and delinquent youth social statement, was Nicholas Ray's directorial debut. Humphrey Bogart plays lawyer Andrew Morton, one time street tough turned idealistic lawyer. Bogart's independent production company made the film shortly after he broke away from Warner Brothers. Bogart's part was originally intended for Marlon Brando, but Brando withdrew after the death of producer Mark Hellinger. <br /><br />On the verge of becoming a partner in his big-time law firm, Morton is yanked out of his ivory tower and into the past by the need to defend accused murderer Pretty Boy Romano (John Derek), who he attempted to help when Romano was a petty teenage criminal. This is told in flashbacks with Romano repeating his credo: "live fast, die young, and have a good looking corpse". Probably the first film use of what has become a very tired expression. Morton carries a lot of guilty baggage into the trial. He blames himself for the imprisonment of Romano's father, an event that plunged the family into poverty and led to Romano's life of crime. Through the years he had tried to help Romano who had married a nice girl and attempted to go straight. But setbacks at work returned Romano to crime. Then his pregnant wife's suicide unhinged him and he killed a cop. <br /><br />The "Knock on Any Door" expression refers to Morton's plea for leniency during the trial, as he blames the conditions in the slums and the affects of poverty for Romano's actions. Stating that behind any door are young men whose lives will be wasted unless they receive guidance and are assisted in becoming productive citizens. <br /><br />"Knock on Any Door" provides a nice example of the unpredictability inherit in the film making business. A look at screenplay and cast would lead you to expect the film's strengths to be the Bogart-Derek scenes and the courtroom drama, with the romantic background story (told in flashbacks) a glaring weakness. <br /><br />But the trial scenes which take up a substantial part of the film suffer from the usual procedural inaccuracies and are not particularly effective dramatically. Bogart pretty much plays his Captain Queeg character ("The Caine Mutiny") and spends more time whining than defending. The Bogart-Derek scenes are nothing special and there is no chemistry between the two actors. The narrative actually contradicts the theme of outrage over social inequities. The simplistic conclusions about social justice ring hollow and any sympathetic feelings toward Romano seem misplaced.<br /><br />The production design is great. When combined with the haunting the black & white photography it makes for one of the best looking examples of the film noir genre.<br /><br />What ultimately saves the film and actually makes it rather special is the romance between Romano and Emma (Allene Roberts). This unlikely character pairing (imagine James Dean's "Rebel" having a serious relationship with Melanie from "Gone With the Wind") somehow works as Roberts and Derek have a real chemistry together. And she introduces intangibles that are missing from the rest of the production. In addition, the relationship itself introduces a nice irony as it is the pressure to make Emma proud of him and to tangibly demonstrate his love that ultimately leads Romano back to crime.<br /><br />Then again, what do I know? I'm only a child.