Noch Altman, noch zijn sterren begrepen countrymuziek. Dat de auteur politiek in de film had ingevoegd was zowel onnodig als nutteloos, want dat maakte het verhaal alleen maar cynischer. Het was alsof Altman een heleboel ballen in de lucht gooide in de hoop dat er een zou raken. De muziek was afschuwelijk, kon doorgaan voor gedrogeerde folkmuziek, maar had geen melodie. Die arme Johnny Gimble, de beste fiedelaar van Texas, die er gepijnigd maar aangenaam uitzag terwijl hij slechte, namaak-'country & western'-muziek probeerde te redden <0xE2><0x80><0x93> hij krijgt niet eens een pluim op deze site, terwijl Vassar Clements dat wel heeft. De film zat vol onnauwkeurige interpretaties van de countrymuziekstijl en het milieu. Toen ze probeerden een stelletje boerenkinkels en kleingeestige rednecks te zijn, hadden ze het zelfs nog mis! Cartoonachtige pastiche op dat thema, hoewel afgezaagd en oneerlijk, had met weinig moeite bereikt kunnen worden, maar dat was niet zo. Het is alsof Altman en de crew tijdens de totstandkoming van deze film onder de psychotrope middelen zaten. Ik had ook medelijden met Merle Kilgore, die een echte liedjesschrijver van hoge kwaliteit is, omdat hij veel grote country & western-hits heeft geschreven, waaronder 'Wolverton Mountain'. Hij en meneer Gimble werden cynisch uitgenodigd om deel te nemen aan een film die niet alleen geen zin had, maar die, in zijn poging om de countrymuziek belachelijk te maken, er alleen maar in slaagde de slechte smaak en onwetendheid van Hollywood zelf aan de kaak te stellen. Het complot wordt ziek <0xE2><0x80><0x93> o nee, wacht, er was geen complot. Meneer Altman dacht dat hij het apparaatje van 'Eén Dag' kon gebruiken om dat tekort te verbergen. Die kerel jaagt niet!
Neither Altman nor his stars understood country music. The author having insinuated politics into the film was both gratuitous and useless--adding nothing to the story but more cynicism. It was as though Mr. Altman threw a lot of balls into the air, hoping one of them would hit. The music was dreadful--might pass for drugged-up folk music but had no melody. Poor Johnny Gimble, Texas's best fiddler, who looked pained but characteristically pleasant while trying to save bad, fake "country & western" music--he doesn't even get a credit on this site, while Vassar Clements does. The movie was full of inaccurate interpretations of the country music style and milieu. While attempting to be a send-up of hicks and small-minded rednecks, they even got THAT wrong! Cartoonish pastiche on that theme, while being hackneyed and unfair, could have been achieved with little effort, but wasn't. It is as though Altman and crew were ALL on psychotropic drugs during the making of this film. I also pitied Merle Kilgore, who is a true song-stylist of high quality, having written many big country & western hits including "Wolverton Mountain". He and Mr. Gimble were cynically invited to participate in a movie that not only had no point, but which, in its stab at ridiculing the country music scene, only succeeded in exposing the bad taste and ignorance of Hollywood itself. The plot sickens--oh no, wait: there wasn't one. Mr. Altman thought he could cleverly use the "One Day's Chronicling" device to conceal that deficit. That dawg don't hunt!