De plot is uitvoerig besproken in andere commentaren.<br />Voor mij heeft Summer Brunard alles. De komedie is sluw, het drama heeft epische proporties, want het is niet zomaar een verhaal over Hollywood of een ouder wordende actrice. Het gaat in feite over het opgeven van dromen.<br />Norma's droom om terug te keren, waar ze twintig jaar aan heeft vastgehouden, is ironisch, omdat Norma zo dicht bij Gloria in de buurt komt. Dat Norma in 1950 geen comeback kan maken, zelfs niet met connecties met DeMille, is triest. Het is het trieste van Norma's weigering om haar ouder worden te accepteren, of de politiek van Hollywood die de jeugd aanbidt. Het is ironisch dat er voor Norma geen plaats is in Hollywood (de optocht is voorbij), maar DeMille werkt nog steeds en in de scènes uit Samson en Delilah zien we andere oudgedienden als Henry Wilcoxon en Julia Faye <0xE2><0x80><0x93> nog steeds aan het werk, maar niet als STARS. De uiteindelijke ironie is dat Gloria de comeback maakte die Norma niet kon maken.<br />Norma heeft iets met STARS... zegt ze op een gegeven moment... 'de sterren zijn leeftijdloos.' Nou, dat is waar in filmische zin. Ik kan nog steeds naar Gloria Swanson kijken in THE LOVE OF SUNYA or MANHANDLED en ja hoor, ze is leeftijdloos. Ze is nog steeds een jaar of twintig. Dat beeld op het scherm blijft eeuwig als een slechte spiegel op de werkelijkheid van de vijftiger gericht. Een andere keer zegt Norma: 'Niemand laat een STAR achter, daar word je een STAR van.' Ook dat is waar, maar niet alleen Gillis gaat bij Norma weg, haar fans zijn al vertrokken. Dus als je alleen achterblijft, kun je geen STAR zijn.<br />Gillis geeft ook zijn droom (tijdelijk) op om schrijver te worden, Max geeft zijn droom op om regisseur te worden en zelfs Betty geeft haar droom op om van Gillis te houden. Eng gedoe.<br />De film gaat ook over LOVE. Kijk eens wat deze mensen allemaal voor de liefde hebben gedaan: de liefde van een ander of de liefde voor roem of wat dan ook. Max houdt van Norma. Norma houdt van Gillis. Gillis houdt van Norma en Betty. Betty houdt van Gillis en Artie. Artie houdt van Betty. En ze houden allemaal van Hollywood. De scène waarin Max de scène'regeert' terwijl Norma de trap af loopt, is een van de meest fantastische scènes in een film. Norma's laatste toespraak, die alles samenvat ('er is niets anders'), is vernietigend. Kan ze echt krankzinnig zijn en deze heldere toespraak houden? Als ze NIET krankzinnig is, dan heeft ze Gillis willens en wetens vermoord om te voorkomen dat hij haar (een STAR) zou verlaten... Ook de opnamen van Max die tranen wegknippert terwijl Norma de trap af loopt (naar verluidt in waanzin) en ook van Hedda Hopper die huilt zijn even vernietigend als Norma's toespraak over 'thuiskomen' en 'al die geweldige mensen daar in het donker'. (Waar wij natuurlijk ook bij horen als we de film zien).<br />Ik kan geen enkele andere film bedenken die op zoveel verschillende niveaus werkt. En Gloria Swanson geeft de beste voorstelling in de geschiedenis van de film!
The plot has been discussed at length in other comments.<br /><br />To me SUNSET BOULEVARD has it all. The comedy is sly, the drama is of epic proportions because it's not JUST a story about Hollywood or an aging actress. It's really about the giving up of dreams.<br /><br />Norma's dream of return, held to for 20 years, is ironic because Norma so closely parallels Gloria. That Norma cannot make a comeback in 1950 even with connections to DeMille is sad. The sadness is due to Norma's refusal to accept her aging or the politics of Hollywood that worship youth. It's ironic that Norma has no place in Hollywood (the parade has passed by) but DeMille is still working and in the scenes from Samson and Delilah we spot other old-timers like Henry Wilcoxon and Julia Faye--still working but not as STARS. The final irony here is that Gloria did make the comeback that Norma couldn't make.<br /><br />Norma has a thing about STARS.... she says at one point... "the stars are ageless." Well this is true in a filmic sense. I can still watch Gloria Swanson in THE LOVE OF SUNYA or MANHANDLED and yup, she is ageless. She is still twenty something. That screen image is forever held up like a bad mirror to the reality of being 50. On another occasion Norma says "nobody leaves a STAR, that's what makes one a STAR." True again, but it's not just Gillis who is leaving Norma, her fans have already left. Hence if one is left, one cannot be a STAR.<br /><br />Gillis also gives up his dream (temporarily) of being a writer, Max gives up his dream of directing, and even Betty gives up her dream of love with Gillis. Scary stuff.<br /><br />The film is also about LOVE. Look what these people have done for love: love of another person or love of fame or whatever. Max loves Norma. Norma loves Gillis. Gillis loves Norma and Betty. Betty loves Gillis and Artie. Artie loves Betty. And all of them love Hollywood.<br /><br />Everyone is crushed at the end of this film..... The scene of Max "directing" the scene as Norma descends the staircase is one of the all-time great scenes in a film. Norma's final speech, which sums up everything ("there is nothing else"), is devastating. Can she really be insane and make this lucid speech? If she's NOT insane then she has knowingly killed Gillis to prevent his leaving her (a STAR)....... Also the shots of Max blinking away tears as Norma descends (supposedly into madness) and also of Hedda Hopper crying are equally as devastating as Norma's speech about "being back" and "all those wonderful people out there in the dark" (which of course includes us every time we watch the film).<br /><br />I cannot think of any other film (possibly CITIZEN KANE) that works on so many different levels. And Gloria Swanson gives the greatest performance in film history!