Dit is een rijke film. Cary Grant is een charmante kunstenaar die altijd voor de rechter wordt gesleept door problemen die hij nooit van plan was te veroorzaken. Problemen treffen Grant overal, want hij trekt vrouwen aan als een magneet en mannen worden jaloers. Hij wordt voor precies zo'n voorval voor de rechter gesleept, en ziedaar, de rechter is Myrna Loy. Ze is een rechter die geen onzin duldt, maar ze laat zich door Grants advocaat (Dan Tobin) overhalen hem vrij te spreken met een lezing.<br />Maar kort daarna houdt Grant een lezing over de genoegens van een kunstcarrière op de plaatselijke middelbare school. Helaas trekt hij de aandacht van Shirley Temple, die in de hoogste klas zit. Temple slaagt erin naar Grant te gaan. Maar ze valt in slaap en Grant komt thuis zonder haar op te merken. Hij trekt zijn pyjama en kamerjas aan en maakt iets te drinken voor zichzelf klaar, met de bedoeling nog een boek te lezen voor hij naar bed gaat. Hij zet de muziek aan en maakt Temple wakker. Ze zegt hem gedag terwijl hij volkomen in de war lijkt <0xE2><0x80><0x93> en dan wordt er op zijn deur gebonsd. Het is de politie, de officier van justitie (Rudy Vallee) en Temples zuster... ja, Myrna Loy.<br />Grant wordt gearresteerd op een bijzonder lastige aanklacht <0xE2><0x80><0x93> we zijn er nooit precies van op de hoogte gesteld, maar het schijnt een poging tot ontucht met een minderjarige te zijn. Loy is er echter door haar oom Ray Collins van overtuigd dat ze het Grant niet al te moeilijk moet maken <0xE2><0x80><0x93> als ze dat niet doet, zal Temple Grant altijd als een martelaar blijven zien. Grant moet Temple helpen hem uit haar systeem te krijgen. Dus krijgt Grant een voorwaardelijke straf als hij meewerkt (wat hij echt vreselijk vindt).<br />Het verhaal is heel vreemd in zijn omkeringen van het karakter. Loy heeft nog nooit zo'n hoge beroepsspeler gespeeld, en Grant heeft nog nooit een kunstenaar gespeeld. Temple, het lieve kleine meisje uit de jaren dertig, is nu volwassen en hier komt ze nog het dichtst in de buurt van een echt verwend karakter: zo verwend dat het haar niets kan schelen wat voor invloed haar daden hebben op Loy, Grant, Vallee en haar vriendje van de middelbare school (Johnny Sands).<br />De merkwaardigste verandering in karakter is Vallee. Hij werd in de jaren veertig een soort figurant in films, meestal met Preston Sturgis, zoals in THE SIN OF HAROLD DIDDLEBOCK of THE PALM BEACH STREET, of in films als I REHERAN MAMA. Zijn karakter was een beetje pompeus, maar in de grond onschuldig. Hier is hij (doordat hij jaloers wordt, maar aanvankelijk door walging) in zijn meest onsympathieke karakter. Nadat Grant is vrijgelaten, komt hij Vallee tegen voor het huis van Loy en Temple. Vallee zegt honend: 'Waarom kom je niet naar mijn huis voor het verjaardagsfeestje van mijn nichtje? Je zou haar leuk vinden... ze is zes!' Grant ziet er, begrijpelijkerwijs, uit alsof hij de zanger wil pletten. Later steelt hij een stoel in een restaurant van een klant die hem gebruikte (waardoor de klant op de grond viel). De klant confronteert hem, maar Vallee wil niet eens overwegen zich te verontschuldigen. Dus maakt de klant het een seconde later weer goed.<br />In deze komedie kom je alles te weten over de man met de macht (wat voor macht <0xE2><0x80><0x93> Hoodoo! Je leert het nog wel). Je zult zien dat de aardige, oude, doorgewinterde opa Harry Davenport een minder sympathieke kant van zijn karakter laat zien door zijn woede af te reageren op weerloze schaakstukken. Je zult genieten van deze eigenzinnige komedie en blij zijn dat je het hebt gezien.
This film is a rich one. Cary Grant is a charming artist who is always finding himself pulled into court by trouble he never intended to cause. Trouble finds Grant everywhere, because he is a magnet to women, and men get jealous. He is brought to court for just such an occurrence, and low and behold the judge is Myrna Loy. She is a no nonsense judge, but she allows Grant's lawyer (Dan Tobin) to convince her to let him off with a lecture.<br /><br />However, soon after, Grant delivers a lecture on the pleasures of a career in art to the local high school. Unfortunately he attracts the attention of high school senior Shirley Temple. Temple manages to go to Grant's apartment and get inside - she feels they are made for each other. But she falls asleep, and Grant returns home without noticing her. He gets into his pajamas and dressing gown and makes himself a drink, planning to read a book before bed. He puts on the music, waking up Temple. She says hello to him while he looks totally confused - and then there is pounding at his door. It is the police, the D.A. (Rudy Vallee) and Temple's sister...yes Myrna Loy.<br /><br />Grant is arrested on a very sticky charge - we are never informed precisely, but it appears to be attempted statutory rape. However, Loy is convinced by her uncle Ray Collins, to be easy on Grant - if she isn't, Temple will always think of Grant as a martyr. Grant has to help Temple get him out of her system. So Grant is given a suspended sentence if he cooperates (which he really hates doing).<br /><br />The story is very odd in it's reversals of character. Loy never played such a high ranking professional before, nor had Grant played an artist of any type. Temple, the darling little girl of the 1930s, was now grown up, and here comes closest to playing a really bratty character: so spoiled that she does not care about how her actions affect Loy, Grant, Vallee, and her boyfriend from high school (Johnny Sands).<br /><br />Possibly the most curious change in character is Vallee. He became something of a fixture in films in the 1940s, usually with Preston Sturgis like in THE SIN OF HAROLD DIDDLEBOCK or THE PALM BEACH STORY, or in films like I REMEMBER MAMA. His character were somewhat pompous but basically harmless. Here he is (due to growing jealousy, but initially due to disgust) in his most unlikeable character. After Grant is released, he meets Vallee in front of Loy and Temple's house. Vallee, sneeringly says, "Why don't you come to my home for my niece's birthday party? You'd like her...she's six!!" Grant, understandably, looks like he wants to flatten the crooner. Later on he steals a chair in a restaurant from a patron who was using it (causing the patron to fall down). The patron confronts him, but Vallee won't even consider apologizing. So the patron evens the score a second later.<br /><br />In this comedy you discover all about the man with a power (what power - Hoodoo! You'll catch on). You will see veteran nice old grandpa Harry Davenport show a less likable side to his nature, taking out his anger on defenseless chessmen. You will enjoy this quirky comedy, and be glad you saw it.