Ik vond deze film niet alleen mooi omdat hij een belangrijk deel van onze geschiedenis laat zien, maar ook omdat hij anderen (geen Hongaren) helpt ons beter te begrijpen. Ik vond het zelfs leuk dat de film het typische Hollywood-bouwplan volgt dat de Noord-Amerikaanse bevolking helpt om gemakkelijker in de stemming te komen en de plot te volgen. Ik geef toe dat de acteurs niet altijd op het toppunt van hun kunnen waren, maar dit is iets wat je gemakkelijk over het hoofd ziet met de uitstekende verhaallijn en de visuele effecten van wereldklasse. Het belangrijkste voor mij was het einde van de film, wanneer het volkslied van Hongarije wordt gespeeld (foto's van heel verschillende plaatsen) en ik me tot mijn vriend wendde (die een geboren Canadees is) die samen met mij naar de film keek: 'Je begrijpt nu waarom we tranen in onze ogen hebben wanneer ons volkslied wordt gespeeld... En hij begreep het.
I liked this movie not just because it shows an important part of our history, but because it helps others (non Hungarians) to understand us better. I even liked that the movie follows the typical Hollywood building schema which helps the North American population to get into the mood easier and follow the plot. I agree the actors were not always at the top of their game, but this is something easy to overlook with the excellent story leading and the world class visual effects. For me the most important part was the ending of the movie, when the Hungarian national anthem plays (pictures showing to very different places) and I turned to my friend (who is a born Canadian) watching the movie with me: "You can understand now, why we have tears in our eyes when our national-anthem plays... And he understood.