Er zou een subgenre moeten zijn in het spannende schrijven over de verhalen waarin iemand per ongeluk getuige is van een ernstig misdrijf, maar de dader elke beweging van zijn of haar kant blijft pareren. De recensies in deze draad verwijzen steeds naar Hitchcocks _Rear Window_, die zeker de bekendste versie van deze plot is, met uitzondering van één element dat pas heel laat in die film voorkomt. Een betere film om WITNESS MET MOORD te vergelijken is _The Window_ met Bobby Driscoll, Arthur Kennedy en Paul Stewart. In de laatste film is Raymond Burr zich er natuurlijk niet van bewust waarom hij in het middelpunt van de belangstelling van de politie staat, tot hij Grace Kelly's gebaar ziet met betrekking tot de ring van zijn vrouw en de enige persoon die dat kan zien Jimmy Stewart is, aan de overkant van de binnenplaats van de flatgebouwen. Dan beseft hij wie de politie over hem heeft getipt. Maar dat is ongeveer tien minuten voor het einde van de film.<br />De situatie in WITNESS TE MOORDEN is bijna identiek aan THE WOONKAMER. Barbara Stanwyck ziet toevallig een vrouw die gewurgd wordt in een appartement vlak bij dat van haar, door George Sanders. Maar Sanders (net als Paul Stewart in THE WOONKAMER) merkt haar op en bereidt zich daarop voor. Hij (net als Stewart) heeft niets te verbergen als de politie (Gary Merrill en Jesse White) op komt dagen. Algauw analyseert hij Stanwyck voor hen als een neurotische oude vrijster die hallucineert. En hij is heel overtuigend.<br />Het verschil tussen Sanders en Paul Stewart is dat Stewart zijn slachtoffer vermoordde in een ruzie over zaken (Sanders was in een seksuele woedeaanval). Bovendien, wat je ook mag denken van Stewarts gladde en voorzichtige moordenaar, hij gaat niet dieper en dieper in de misdaad door uit politieke of intellectuele overwegingen. Om het anders te zeggen: als Bobby Driscoll niet had gezien wat er was gebeurd, maar diep in slaap was geweest (en daar was Stewart van overtuigd), zou Stewart het lijk ergens hebben verborgen en zouden hij en Ruth Roman hun boeltje hebben gepakt en naar een andere stad zijn verhuisd. Romans loyaliteit aan hem zou hebben gewaarborgd dat er aan die kant geen problemen zouden zijn geweest.<br />Maar bij Sanders benadert hij de situatie vanuit een'spirituele' kant die Stewart onbegrijpelijk zou hebben gevonden. We komen erachter (en dat is iets wat Merrill vreemd en verontrustend vindt) dat deze minzame, hoffelijke en intellectuele man een verdediger is van Nietzche's'supermantheorieën' (die door de nazi's zijn verdraaid) en in verschillende boeken de politiek van de nazi's verdedigt. Zijn behandeling van zijn eerste slachtoffer en zijn subtiele en voortdurende vervolging van Stanwyck vormen een belangrijk element (hij vindt niet dat zulke inferieure types een bedreiging voor hem vormen). Tegen het einde is hij zelfs van plan haar dood op zelfmoord te laten lijken. Stewart vond Driscoll een reële bedreiging voor zijn vrijheid en veiligheid, maar hij heeft nooit een redevoering gehouden waarin hij suggereerde dat de jongen een biologisch inferieur wezen was.<br />De moord op Driscoll is een goede thriller, maar niet een van de allergrootste. Toch is het een waardige film, de enige waarin Stanwyck en Sanders samen voorkomen. Daarom geef ik hem een zeven. Het was een boeiende versie van het thrillergenre waarin de opgejaagde jager een rol speelt.
There should be a sub-genre in thrilling writing about the stories where somebody stumbles, accidentally, into witnessing a major crime but the perpetrator keeps countering each move with one of his or her own. The reviews on this thread keep referring to Hitchcock's REAR WINDOW, which certainly is the best known version of this plot, except for one element that is not in that film until very late. A better film to compare WITNESS TO MURDER to is actually THE WINDOW with Bobby Driscoll, Arthur Kennedy, and Paul Stewart.<br /><br />Difference between WITNESS and REAR WINDOW, of course, is that in the latter film Raymond Burr is unaware of why he is the center of so much attention by the police until he sees Grace Kelly's gesture regarding his wife's ring and the only person who can see it is Jimmy Stewart across the courtyard of the apartment buildings. Then he realizes who has been tipping the cops off about him. But that is about ten minutes before the end of the film.<br /><br />The situation in WITNESS TO MURDER is almost identical to THE WINDOW. Barbara Stanwyck happens to see a woman being strangled in an apartment near her's by George Sanders. But Sanders (like Paul Stewart in THE WINDOW, notices her and prepares accordingly. He (like Stewart) has nothing to hide when the police (Gary Merrill and Jesse White) show up. He is soon analyzing Stanwyck for them as a neurotic spinster who hallucinates. And he is quite convincing.<br /><br />The difference between Sanders and Paul Stewart in their comparative film parts is that Stewart killed his victim in an argument over business (Sanders was in a sexual rage). Moreover, whatever one thinks of Stewart's glib and careful killer, he is not getting deeper and deeper into crime out of any political or intellectual views. Put another way: if Bobby Driscoll had not witnessed what happened, but was sound asleep (and Stewart was sure of it), Stewart would have hidden the dead body somewhere, and he and Ruth Roman would have packed up and moved to another city. Roman's loyalty to him would have reassured that there wouldn't have been any problems on that end.<br /><br />But with Sanders he approaches the situation from a "spiritual" side that Stewart would have found incomprehensible. We learn (and it is a point that Merrill finds odd and troubling) that this suave, courteous, and intellectual man is a defender of Nietzche's "superman" theories (as twisted by the Nazis) and apologist for the policies of the Nazis in several books. His treatment of his initial victim, and his subtle and continuous persecution of Stanwyck are of a piece (he does not believe such inferior types should threaten him). Towards the end he even intends to make her death appear to be a suicide. Stewart felt Driscoll was a viable threat to his freedom and security, but he never has a speech suggesting the boy was a biological inferior.<br /><br />WITNESS TO MURDER is a good thriller, but it is not one of the all time great ones. Still it is a worthy picture, the only one where Stanwyck and Sanders appeared in together. So I give it a "7" on the scale, recommending it as an interesting version of the hunted turned hunter genre of thriller.