Lil Abner bestond meer dan twintig jaar als stripverhaal voordat het werd omgebouwd tot een langlopende Broadway-musical. In de oorspronkelijke productie speelde Peter Palmer de hoofdrol, met Edie Adams in plaats van Leslie Parrish als Daisy Mae. De musical kwam in 1956 uit en liep twee jaar.<br />Onze regering heeft besloten dat Nevada, met zijn bijdrage van Las Vegas aan onze cultuur, niet langer een plek moet zijn waar atoomproeven worden gedaan. Dogpatch met zijn 100% werkloosheid zou dat moeten zijn. Dus iedereen moet binnen een week zijn spullen pakken en vertrekken.<br />Onnodig te zeggen dat de inwoners van Dogpatch, die door Al Capp zijn gecreëerd, nog niet klaar zijn om te vertrekken, maar ze zijn verblind door vaderlandsliefde. Ze moeten in Dogpatch iets vinden wat de moeite waard is om te redden. <br />Ze kwamen op de proppen met de Yoakumberry-tonic van mammy Yoakum, waar ze Lil Abner al sinds zijn geboorte een lepel van voert. Hij is groot en sterk geworden, met een lichaam dat zich in zijn eentje kan bewegen.<br />Laten we het er maar op houden dat er een probleem is met de Yoakumberry-tonic. Mammy Yoakum is misschien dertig jaar van tevoren op steroïdenmisbruik gestuit. Dat leidt tot alle complicaties, zowel in het huwelijks- als in het politieke leven, in de plot.<br />De productie en de surrealistische decors bevielen me, net als Warren Beatty's verfilming van Dick Tracy later, ook een stripfiguur. Het beviel me niet dat het beste nummer van de Gene DePaul-Johnny Mercer-muziek uit de film werd weggelaten. s die Love in a Home heten en Bing Crosby hebben er in 1956 een mooie plaat van gemaakt.<br />Als Peter Palmer 10 jaar eerder was geboren, had hij mensen als Howard Keel en Gordon MacRae misschien kunnen belonen met een hoofdrol in een musical. Maar musicals stierven langzaam uit, omdat het steeds duurder werd om ze te produceren.<br />Degene die op Broadway en in Hollywood de meeste aandacht kreeg, was Stubby Kaye in de rol van Sam die trouwt. DePaul en Mercer schreven een prachtig satirisch nummer, Jubilation T. Cornpone, over een niet al te kundige generaal uit het zuiden die er trots op was dat hij Dogpatch zijn geboortestad noemde. Kaye was een geweldige artiest en gelukkig hebben we in Guys and Dolls en Lil Abner zijn twee bekendste voorstellingen bewaard.<br />Tussen twee haakjes, het personage generaal Bullmoose, die Howard St. John speelde, is een verzinsel van de flanellen minister van Defensie van Eisenhower, Charles E. Wilson. Hij was president van General Motors en tijdens zijn beëdiging maakte hij de opmerking die eruit kwam: 'Wat goed was voor General Motors, was goed voor de Verenigde Staten.' Hij was de volmaakte karikatuur van een opschepperige zakenman en Al Capp heeft een geweldige tijd met hem gehad. Vandaar het koorlied Wat goed is voor generaal Bullmoose, is goed voor de Verenigde Staten.<br />'Dogpatch mag dan nutteloos zijn geweest, maar het is wel goed.' Het is beslist een leuke plek om te bezoeken.
Lil Abner ran as a comic strip for over 20 years before being converted into a long running Broadway musical. The original production had Peter Palmer in the lead with Edie Adams instead of Leslie Parrish being Daisy Mae. It debuted in 1956 and ran for two years.<br /><br />Our government has determined Nevada with its contribution of Las Vegas to our culture should no longer be a site of atomic testing. Dogpatch with its 100% unemployment should be. So everyone's to pack up and leave in a week.<br /><br />Needless to say the residents of Dogpatch who Al Capp created are not ready to leave, but they are blindly patriotic. They have to find some thing worth salvaging in Dogpatch.<br /><br />They hit on it with Mammy Yoakum's Yoakumberry tonic which she has been feeding a spoonful of to Lil Abner since his birth. He's grown up big and strong with a soloflex physique.<br /><br />Let's just say that there's a problem with Yoakumberry tonic. Mammy Yoakum may have hit upon steroid abuse 30 years ahead of time. That leads to all the complications, matrimonial and political, contained in the plot.<br /><br />I liked the production and the surreal sets, very much like Warren Beatty's production of Dick Tracy later on, another cartoon character. I didn't like the fact that the best song of the Gene DePaul-Johnny Mercer score was left out of the film. It's called Love in a Home and Bing Crosby did a fine record of it back in 1956.<br /><br />Peter Palmer had he come along even 10 years earlier might have given folks like Howard Keel and Gordon MacRae competition for musical leads in film. As it was, musicals were slowly dying out as they became to expensive to produce.<br /><br />The one who got the most attention on Broadway and Hollywood was Stubby Kaye as Marrying Sam. DePaul and Mercer wrote a wonderful satirical song called Jubilation T. Cornpone about a less than able southern general who was proud to call Dogpatch his hometown. Kaye was a great performer and fortunate are we that in Guys and Dolls and Lil Abner we have his two best known performances preserved.<br /><br />By the way, the character General Bullmoose who Howard St. John played, is a spoof of Eisenhower's flannelmouth Defense Secretary Charles E. Wilson. He was the President of General Motors and during his confirmation made that comment that came out "what was good for General Motors was good for the USA." He was the perfect living caricature of a blowhard businessman and Al Capp had a field day with him. Hence the choral song What's good for General Bullmoose is good for the USA.<br /><br />Dogpatch may have been useless, but it's sure a nice place to visit.