In de jaren dertig waren er nogal wat afgrijselijke musicals die tegenwoordig vreselijk moeilijk te verteren zijn. Dat komt omdat de liedjes, in tegenstelling tot andere musicals, bijna operaachtig van stijl waren en het wemelde van de hoge stemmetjes. Nu moet je waarschijnlijk meteen denken aan de films van Jeanette MacDonald en Nelson Eddy, hoewel er ook een paar waren die veel moeilijker te verteren waren <0xE2><0x80><0x93> de films waren zo ouderwets en het gezang zo afschuwelijk. Vreemd genoeg plaatsten de studiobazen zelfs Laurel en Hardy in een paar van die muzikale monstertjes <0xE2><0x80><0x93> zo populair waren ze destijds.<br />Hier in EEN HEMELSE NACHT hebben we alle ingrediënten voor een verschrikkelijke, oude musical. Het zingen behoort tot de meest schelle en oorverdovende soorten, de liedjes zijn saai, het acteerwerk is (af en toe) verdacht, de film heeft een komische noot (Leon Erol) die helemaal niet zo grappig is en het liefdesverhaal is nogal eng.<br />Laten we het even over het liefdesverhaal hebben. De film begint met een niet bijzonder aantrekkelijke dame die een nogal slecht liedje zingt. Maar ondanks dat reageren de mannen in het publiek alsof ze Assepoester is (uit de tekenfilm van Tex Avery) en ze beginnen te joelen en te schreeuwen en zich als geile honden te gedragen. Na een rel stuurt de politie dit sekspoesje de stad uit, maar in plaats daarvan stuurt ze een soortgelijk uitziend vriendinnetje. Deze vriendin (Evelyn Laye) heeft gedroomd over het leven van een vamp en ze stemt snel in met de maskerade. Maar de reputatie van de vamp is haar vooruitgesneld en de graaf in de stad waar ze aankomt, neemt aan dat ze een gemakkelijke seksuele verovering is. Als hij Laye praktisch verkracht (mooie naam, hè?), rent ze weg en beseft ze dat ze geen vamp wil zijn! Maar vreemd genoeg beseft de graaf later dat hij echt van Laye houdt en met haar wil trouwen, niet alleen met Laye. En dus kussen de twee elkaar en leven ze nog lang en gelukkig! Afgezien van het feit dat het een verkrachting tijdens een afspraakje is, is dit complot echt heel moeilijk te geloven en het wordt nog erger gemaakt door het stel dat af en toe in gezang uitbarst. Het idee achter de plot is niet slecht, maar de uitvoering en de romantiek zijn zo godvergeten slecht dat ik de film niet kan aanbevelen.
During the 1930s, there were quite a few god-awful musicals that are awfully hard to stomach today. That's because unlike other musicals, the songs were almost operatic in style and high-pitched warbling abounded. Now you probably are immediately reminded of Jeanette MacDonald and Nelson Eddy's films, though there were some that came out before theirs that were actually far more difficult to stomach--the films were so old fashioned and the singing so dreadful. Oddly, the studio heads even placed Laurel and Hardy in a few of these musical monstrosities--they were that popular an 'art' form at the time.<br /><br />Here in ONE HEAVENLY NIGHT, we've got all the makings of a terrible old musical. The singing is among the most high-pitched and ear-shattering, the songs are dull, the acting (at times) is suspect, the film features comic relief (Leon Erol) that isn't all that funny and the love story is rather creepy.<br /><br />Let's talk about the love story for a moment. The film begins with a not especially attractive lady singing a song rather poorly. Yet despite this, the men in the audience respond like she's "Swing Shift Cinderella" (from the Tex Avery cartoon) and begin hooting and hollering and acting like horny dogs. After a riot, the police order this sex kitten out of the city but instead she sends a similar looking friend. This friend (Evelyn Laye) has dreamed about the life of a vamp and she's quick to agree to the masquerade. However, the vamp's reputation proceeds her and the Count in the town she arrives in assumes she's an easy sexual conquest. When he practically rapes Laye (great name, huh?), she runs off and realizes she doesn't want to be a vamp! Yet, oddly, later the Count realizes he actually loves Laye and wants to marry her, not just lay Laye. And so the two kiss and live happily ever after! Aside from promoting date rape, this plot is really, really hard to believe and is made all the worse by the couple periodically breaking into song.<br /><br />Overall, the idea behind the plot isn't bad but the execution and romance are so god-awful I can't recommend the film.