Ik wilde deze film echt graag leuk vinden. Ik hoopte op een klassieke paranoiafilm uit het eind van de jaren zeventig, in de stijl van The Parallax View en soortgelijke films uit die tijd. Jammer genoeg slaagde de film er, hoewel hij over een grote premisse beschikt en hier en daar interessante elementen bevat, uiteindelijk niet in op veel niveaus te voldoen.<br />Het zou een tijdje duren om alle tekortkomingen in deze film op te sommen, maar ik zal proberen de belangrijkste punten te noemen. De personages zijn extreem onderontwikkeld, zowel wat betreft het script als het houterige acteerwerk (op een paar uitzonderingen na). Niemand lijkt een andere motivatie te hebben dan: 'Ik ben astronaut,' 'Ik ben een waardeloze vice-president,' 'Ik ben een snode NASA-directeur,' enzovoort. Het is niet noodzakelijkerwijs het slechtste punt van een film, maar het betekent wel dat de plot film moet bevatten in plaats van de personages, en helaas klopt dat ook niet.<br />Ik zal niet in details treden, maar sommige dingen die in de plot gebeuren, zetten mijn ongeloof te veel onder druk. Ik heb het niet over het belangrijkste punt van de plot, over de marsmissie, maar eerder over een opeenhoping van kleine details die gewoon totaal onrealistisch leken, ook al kon ik het idee van de film wel geloven. Voeg daar nog eens een echt afschuwelijk einde aan toe, alsof de schrijvers net een deadline hadden gehaald en er iets aan hadden geplakt, en dan zijn er ook nog eens een paar afgrijselijke slowmotionshots (heen en weer met regelmatige tussenpozen! Het effect is verbazingwekkend smakeloos).<br />Het enige wat ervoor zorgde dat dit geen lagere score van me kreeg, waren de interessante premissen en een paar scènes met geestige grapjes tussen de altijd betrouwbare Elliott Gould en Karen Black(!). Ik zou er wel naar kijken als het op tv kwam, maar ik zou het moeilijk kunnen aanbevelen als huurfilm.
I really wanted to like this movie. I was hoping for a classic late 70's paranoia film in the mold of The Parallax View and similar films of that era. Unfortunately, while it boasts a great premise and it's got some interesting bits here and there, it ultimately failed to satisfy on many levels.<br /><br />It would take a while to catalogue all the flaws in this movie, but I'll try to hit the basic points. The characters are extremely underdeveloped, both from the script and the wooden acting (with a few exceptions). Nobody seems to have any motivation besides "I'm an astronaut," "I'm a sleazy vice-president," "I'm a nefarious NASA director," etc. That's not necessarily the worst possible flaw for a movie, but it does mean that the plot needs to carry movie instead of the characters, and sadly, that just doesn't add up either.<br /><br />I won't go into specifics, but some of the things that happen in the plot just strained my incredulity too much. I don't mean the major plot point, about the mars mission, but rather an accumulation of little details that just seemed totally unrealistic even though I was able to buy the overall idea of the movie.<br /><br />Add to all of that a really awful ending that seemed as though the writers just hit a deadline and tacked something on, which also features some totally egregious slow-motion shots (cut back and forth with regular-speed shots! The effect is amazingly tacky).<br /><br />The only things that prevented this from getting a lower rating from me were the interesting premise and a few scenes featuring witty banter between the always reliable Elliott Gould and Karen Black(!). I'd watch this if it came on TV, but I'd be hard pressed to recommend it as a rental.