Wat is dit eigenlijk? Een remake in kleur van een flauwe, 45 jaar oude griezelfilm van Vincent Price (die toch al niet zo best was) met een cavalcade van special effects.<br />Een rijke eigenaar van een pretpark (Geoffrey Rush) en zijn cynische <0xE2><0x80><0x93> en heel lange <0xE2><0x80><0x93> vrouw (Famke Jannsen) nodigen een stuk of zes vrienden uit om de nacht door te brengen in een verlaten landhuis. De overlevenden krijgen een miljoen dollar per persoon. Het is een bijzonder spookachtig gebouw, want het is een voormalig psychiatrisch ziekenhuis waar de eigenaar jaren geleden gek is geworden en personeel en patiënten heeft afgeslacht. In eerste instantie lijkt het allemaal een soort practical joke van Rush, die dol is op enge stunts. Maar dan sluit het huis zich kennelijk vanzelf af en kan niemand meer naar buiten of communiceren met de buitenwereld, zelfs Rush niet. De meeste lichten gaan uit en de gasten moeten met zaklantaarns rondsnuffelen in de vervallen kamers die vol staan met elektronische martelapparatuur.<br />Het wordt allemaal vrij routineus. Een van de gasten is een zwarte man en ik dacht dat hij een van de eerste slachtoffers was. Zo'n soort film is het. Er staat een vat met iets wat op kokend bloed lijkt en iemand wordt erin getrokken. Er is een schijndode. Vallende dakramen. Er worden twee pistolen tevoorschijn gehaald, waarvan er een met losse flodders zou zijn geladen. En allerlei mysterieuze gebeurtenissen volgen. En <0xE2><0x80><0x93> en <0xE2><0x80><0x93> zzzzzz.<br />Ik kan me voorstellen dat iemand hiervan zou kunnen genieten. Het is allemaal formules, en om te beginnen is het een remake. Maar het is griezelig, eng en bloederig genoeg om de verlangens te bevredigen die worden opgewekt in een geest die zo leeg is als een pingpongbal.<br />Wil je een paar griezelfilms die enige originaliteit belichamen? Als je niet een van de kleine meesterwerken van Val Lewton hebt gezien <0xE2><0x80><0x93> 'The Cat People' of 'I Walked With a Zombie' <0xE2><0x80><0x93> of, bijvoorbeeld, 'The Haunting' of 'Carnival of Souls', probeer ze dan eens.
What is this, after all? A remake in color of a schlock 45-year-old Vincent Price horror movie (not very good to begin with) featuring a cavalcade of special effects.<br /><br />A rich amusement park owner (Geoffrey Rush) and his cynical -- and very tall -- wife (Famke Jannsen) invite half a dozen friends to spend the night in a deserted mansion. The survivors will get a millions bucks apiece. It's particularly spooky because the building is an ex psychiatric hospital in which the owner years ago went mad and slaughtered staff and patients alike. "He out-Mansoned Manson," Peter Graves gravely intones on television.<br /><br />At first it all seems like a kind of practical joke perpetrated by Rush, who is given to scary stunts. But then the house evidently locks itself up and nobody can get out or communicate with the outside, not even Rush. Most of the lights go out and the guests are stuck with the task of poking around with flashlights in the crumbling rooms filled with electronic torture devices.<br /><br />It all gets pretty routine. One of the guests is a black guy and I figured him for an early victim. It's that kind of movie. There is a vat of what looks like boiling blood and someone gets pulled into it. There is a fake death. Falling skylights. Two pistols are produced, one supposedly loaded with blanks. And all kinds of mysterious goings on, go on. And -- and -- zzzzzzz.<br /><br />I can see where someone might enjoy this. It's all formulaic, and it's a remake to begin with. But it's creepy, scary, and bloody enough to satisfy the kinds of desires generated in a mind whose cinematic faculty is as empty as a ping pong ball.<br /><br />Want some spooky movies that embody some originality? If you haven't seen any of Val Lewton's tiny masterpieces -- "The Cat People" or "I Walked With a Zombie" -- or, say, "The Haunting" or "Carnival of Souls," try them instead.