Dit is een van de krachtigste oorlogsdrama's die ik ooit heb meegemaakt. Ik verwachtte een zekere mate van sentimentaliteit in de film, maar ik had zeker niet gedacht dat de realiteit van de oorlog vanuit het gezichtspunt van twee weeskinderen zo hard zou zijn geportretteerd. De film was nogal moeilijk te verteren vanwege het simpele feit dat de oudere broer, Seita, gemakkelijk sympathie kan opwekken, maar we beseffen tegelijkertijd dat de situatie waarin hij verkeert zijn eigen schuld is. Zijn trots kwam in de weg en kijken hoe hij met zijn zus worstelt is gewoon te hartverscheurend. Ik had niet verwacht dat een anime ooit zo'n deprimerend einde zou hebben en ik was er helemaal niet op voorbereid, maar toch ben ik blij dat ik de film heb gezien. Hij was gewoon fantastisch.
This is one of the most powerful war-time dramas I have ever experienced. I expected a certain amount of sentiment throughout the movie but I certainly did not think the realities of war from the point of view of two orphans would be this harshly portrayed. The film was quite hard to digest for the simple fact that the older brother, Seita, can be easily sympathized with but at the same time, we realize that the situation he is in is his own doing. His pride came in the way and watching him struggle with his sister is just too heart-breaking. I really didn't expect an anime to produce *the* most depressing ending ever and I was totally not prepared to witness it but i am still glad I saw the movie. It was simply terrific.