Op de avond van nieuwjaarsdag van het jaar 1899 wordt een jonge vrouw verloofd met een man die ze niet wil. De getuige verschijnt en ze wordt onmiddellijk verliefd.<br />De vormgeving en de kostuums zijn prachtig in dit historische drama, maar veel van de sarcastische opmerkingen zijn een beetje kwetsend. Om geen enkele reden zeggen personages dingen als: 'Ik vraag me af of we in de volgende eeuw naar de maan zullen gaan' en 'de jaren 1900 zullen geen oorlog kennen.'<br />Wat betreft de weergave van vrouwen. Het begint als een vrouw die probeert de controle over haar leven te krijgen en eindigt als een geobsedeerde, onderdanige gek die ervan overtuigd is dat ze op haar bruiloft met de beste man is getrouwd in plaats van met de bruidegom.
On new year's eve 1899 a young woman is betrothed to marry a man she doesn't want to. The best man arrives on the scene an she falls instantly in love.<br /><br />The art direction and costumes are beautiful in this period drama, but many of the tongue-in-cheek references are a bit jarring. For no reason characters say things like, "I wonder if we'll go to the moon in the next century" and "the 1900s will know no war.<br /><br />As far as portrayal of women. It starts out as a woman trying to take control of her life and ends up depicting her as an obsessive, submissive nut who is convinced she married the best man at her wedding rather than the groom.