Op een dag in oktober 2002 ging ik naar het winkelcentrum en keek tussen de spelletjes. Ik kwam heel wat spelletjes tegen, zoals Final Fantasy X en zo, maar ik had geen PS2, dus... nou ja, ik vond dit, en ik had wel een GBA. Ik kocht hem. Daarna was ik stomverbaasd. Het begon met de climax van een vulkaan die een uitbarsting had, en je moest je vrienden redden tot je in een storm werd meegesleurd terwijl het regende... de climax was voorbij, en dan kwam je de twee schurken in het spel tegen; ze zagen dat je meeluisterde en sloegen je bewusteloos. Daarna krijg je de stad weer te zien, deze keer regent het niet en is alles zonnig, en je hoofdfiguur is aan het werk op het dak van het huis van je hoofdfiguur. Dan komen twee van je vrienden en verpesten per ongeluk het dak door erop te gaan staan... pfff. Uiteindelijk word je door een wetenschapper genaamd Kraden (Sclater in de Japanse versie) uitgenodigd om de tempel te bezoeken die gebaseerd is op de berg die in het begin verstoord werd. Oké. Je krijgt wat tijd om te puzzelen, wat naar mijn mening heel goed is, omdat er een goed evenwicht is tussen puzzelen en vechten, hoewel er soms gewoon te veel willekeurige gevechten zijn. Eindelijk kun je het oplossen en kom je in een kamer waar de essenties van de vier elementen (lucht, aarde, water, vuur...) verzegeld zijn, maar je bent al snel gedwongen ze aan de schurken te geven die je in het begin van het spel in elkaar hebben geslagen, en aan een onverwachte gast. Uiteindelijk ben je betrokken bij een queeste om de wereld te redden door Saturos en Menardi, de schurken, tegen te houden bij het ontsluiten van de Kracht van de Alchemie, de'magie' van het universum van dat spel. Maar moeten ze echt worden tegengehouden? Is het echt hun doel om de wereld te vernietigen? In het tweede deel komen veel dingen aan het licht. Ik moet zeggen dat dit de beste game is voor een 64-megabit-cassette. Battles en de wereldkaart zijn in Mode 7, en het geheel is levendig en gekleurd. Muziektechnisch gezien is dit een prima game. De muziek is gecomponeerd door Motoi Sakuraba, en die is niet altijd 'goed', maar past meestal wel bij de situaties in het spel. Er zijn tot nu toe geen pauzes, heb ik gemerkt, en de leercurve is niet erg lang. Je kunt ook tot 7 elementalen van elke elementaire kracht verzamelen, wat ook meer vaardigheden mogelijk maakt en oproepingen in de strijd, die heel erg krachtig kunnen worden om mee te vechten. Er zijn ook nog een heleboel andere dingen die ik wil weten, en die kunnen ook van vitaal belang zijn voor het tweede deel. Al met al, 9/10 voor mij. Ik hoop dat er in de toekomst meer van dit soort wedstrijden zullen komen. En 'gekleurd' is NIET een spelfout.
On a day in October 2002 I went to the mall and looked between the games. I met quite some games like Final Fantasy X and such, but I didn't have a PS2, so...well, I found this, and I DID have a GBA. Bought it. After that, I was amazed. It started with the climax of a volcano having an outburst, and having to go save friends until one was swept away in a storm while it was raining...the climax was broken, and then you met the two villains in the game; they noticed you eavesdropping and then they knock you out. After that you get to see the town again, this time it is not raining and everything is sunny, and your main character is working on a roof of your main character's house. Then two of your friends come and accidentally ruin the roof by standing on it...foo. In the end, you get invited by a scientist named Kraden (Sclater in Japanese version) to visit the temple which is based upon the mountain which was disrupted in the beginning. OK. You get to put some time into puzzling, which is in my opinion, very good, because there is a good balance between puzzling and battling, though sometimes there are just too many random battles. Finally you get to solve it, and you arrive in a room in which the essences of the four elements (air, earth, water, fire...) are sealed, but you are quickly forced to give them to the villains that beat you up in the beginning of the game and an unexpected guest. Finally, you are involved in a quest to save the world by stopping Saturos and Menardi, the villains, in unlocking the Power of Alchemy, the 'magic' of that game's universe. But do they really have to be stopped? Is it really their purpose to destroy the world? A lot of things are found out in the second part. Graphical wise, I have to say this is the best game ever for a 64-Megabit cartridge. Battles and the world map are in Mode 7, and the overall is well-animated and coloured. Musical wise, this game is alright. With a score composed by Motoi Sakuraba, the music is not always 'good' but it mostly does fit with the situations in the game. There are no slowdowns so far I noticed, and the learning curve isn't very long. Also you can collect up to 7 Elementals of each elemental force, which also enables more skills and also summons in battle, which can get to be VERY powerful to fight with. Also, quite a few side-quests, and they could get vital to the second part also. Overall, 9/10 for me. I hope there are going to be more games like this in the future. And 'coloured' is NOT a spelling mistake.