Dat is de vraag die je je zult stellen als je hiernaar kijkt. Deze monumentale puinhoop zal erin slagen je te verwarren, te vervelen en te irriteren, maar niet in die volgorde. De regisseur laat je denken: hé, ik ben een film aan het maken, ik ken die techniek, zie hoe goed ik ben <0xE2><0x80><0x93> wat je vertelt hoe slecht hij is. In de eerste minuten worden twee scènes aan elkaar geplakt <0xE2><0x80><0x93> Campbell en haar vriend tijdens afzonderlijke gesprekken, Campbell terwijl ze over straat lopen. Cinematografische parallellisme/contrast, iemand? De man met wie Campbell loopt is haar toekomstige baas, die zonder na te denken wordt weggestuurd. Waar was die scène voor? Geen idee, wat maakt het uit? O, iets over dat ze geen mentor wil en seks en zo, aan het eind komt het allemaal samen, toch? Duh. Je kunt je ogen dichtdoen en weten wanneer ze seksscènes hebben <0xE2><0x80><0x93> door het klassieke crescendo van de muziek ramt de muziek elke keer door je keel. Welke scènes zijn ongeveer net zo erotisch als het zien groeien van schaamhaar. In een ervan kijk je naar een gordijn <0xE2><0x80><0x93> ja, mensen, een gordijn <0xE2><0x80><0x93> en iets erachter, dat geacht wordt wellustige fantasieën op te roepen. In plaats daarvan vraagt de kijker zich alleen maar af: waarom kijk ik in godsnaam naar dit gordijn? In elke seksscène zul je een soortgelijke vraag stellen.<br /><br />Er zijn hier een heleboel gesprekken, vol met de volgende citaten:<br />Blahblahblahblahblahblahblah, ik heb meisjes, blahblahblahblahblahblah, waar is de graaf, blahblahblahblahblahblahblahblahblahblahblahblahblahblahblahblahblahblahblahblahblahblahblahblahblahblah Er is hier maar één interessant gesprek, tussen Campbell en de graaf bij zijn eerste poging haar een aanzoek te doen. Jammer dat het diep begraven ligt in een labyrint van bovengenoemde geestige dialogen.<br />Geef het een kans, tenzij je ernaar kijkt om er later plezier aan te beleven. Zoals ik nu doe. Zodat ik geen spijt krijg van een verspild deel van mijn leven.
That is the question you'll be asking while watching this. This monumental mess will succeed at confusing, boring, and annoying you, not in that order. The director makes you think that hey, I'm making a movie, I know that technique, see how good I am - which tells you how bad it is. In the opening minutes two scenes are spliced together - Campbell and her boyfriend on separate conversations, Campbell while walking down the street. Cinematic parallelism/contrast, anyone? The guy Campbell is walking with is her boss-to-be, who is dismissed without afterthought. What was that scene for? Dunno, who cares? Oh, something about her not wanting a mentor and sex and all that, it all ties together at the end, right? Duh.<br /><br />You can close your eyes and know when they are having sex scenes - by the classical music crescendo the score rams down your throat every time. Which scenes are about as erotic as watching pubic hair grow. In one, you are watching a curtain - yes, folks, a curtain -and something behind it, supposed to evoke prurient fantasies. Instead the viewer is just wondering, why the hell am I watching this curtain? In every sex scene you'll be asking some similar question. <br /><br />There are lots of conversations here, full of the following quotable quotes: <br /><br />Blahblahblahblahblahblah, I got girls, blahblahblahblahblah, where is the Count, blahblahblahblahbblahblahblahblahblahblahblah blahblahblahblah. Blah.<br /><br />There is only one interesting conversation here, between Campbell and the Count as he first attempts to proposition her. Too bad it's buried deep inside a labyrinth of the above-mentioned witty dialogues.<br /><br />Give it a pass, unless you watch it just to have fun trashing it later. Like what I'm doing now. Keeps me from regretting a wasted part of my life.