Plot van 'Rock-a-Doodle': een haan die Chanticleer-kraaien heet om de zon te laten opkomen, maar op een dag komt de zon zonder hem op en verlaat hij de boerderij in ongenade (dit gedeelte is gebaseerd op een duister toneelstuk van Edmund Forster). Alleen blijkt dat hij in werkelijkheid verantwoordelijk is voor de zonsopgang en het begint aan één stuk door te regenen. Dit brengt een boze uil ertoe naar de boerderij te verhuizen omdat hij in permanente duisternis wil leven. Een echte jongen, die met zijn echte familie tussen de tekenfilmdieren woont, weet dat Chanticleer de zon terug kan brengen en gaat op zoek naar hem. Alleen blijkt de uil magische krachten te hebben en transformeert hij de echte jongen in een tekenfilmkat. De tekenfilmkat gaat vervolgens met de andere dieren de grote stad in (die bevolkt wordt door tekenfilmdieren, ook al heeft de boerderij een mensenfamilie) om Chanticleer te zoeken, die in een Elvis-imitatie is veranderd en wordt verleid door een sexy kip. Ondertussen is op de boerderij de uil op onverklaarbare wijze uitgegroeid tot de omvang van een wolkenkrabber en is hij van plan de andere dieren op te eten. Of zoiets. En dan zijn er ook nog kwaadaardige kikkers.<br />Als je dat allemaal kunt doorlezen en al die gebeurtenissen met elkaar in verband kunt brengen om er ook maar iets van te begrijpen, ga je gang. Dit is de meest onzinnige film in de geschiedenis van de animatie. Ik heb hem als kind talloze keren gezien en ik begrijp er niets van.' Ik geloof niet dat ik ooit heb geweten wat er aan de hand was, en ik besef nu dat ik het nog steeds niet weet. Ik kan me ook niet herinneren dat ik het ooit leuk heb gevonden.<br />Maar vreemd genoeg werd ik gefascineerd door het gekke uiltje (neef van de boze magische uil) gespeeld door Charles Nelson Reilly, en ik vond het het grappigste ding dat ik ooit had gezien. Ik kan het niet uitleggen, maar zelfs nu vind ik het hilarisch om te denken aan een uiltje dat rondrent met wapens die gemaakt zijn van blikopeners en dat 'ANNIHILATIE' roept. Ik was zo gefascineerd dat ik zelfs onderzoek deed naar Charles Nelson Reilly, zodat ik jarenlang het enige kind op de basisschool was met een uitgebreide kennis van Charles Nelson Reilly's trivia en je alles kon vertellen over zijn optredens in spelletjesprogramma's en zo. Dat is het trieste effect dat deze film op mijn leven had, en ik betreur het ten zeerste.<br />Bovendien is het een beetje opvallend voor de rol van Glen Campbell als Chanticleer/The King en voor de rol van Phil Harris in de laatste film, maar iedereen boven de acht zal het waarschijnlijk buitengewoon saai en irritant vinden. Het heeft niets met de klassieke Disney-tekenfilms te maken.
Plot of "Rock-a-Doodle": A rooster named Chanticleer crows every morning to make the sun come up, only one day the sun rises without him and he leaves the farm in disgrace (this part is based on an obscure play by Edmund Forster). Only it turns out he really WAS responsible for the sunrise and it begins raining nonstop. This causes an evil owl to move to the farm because he wants to live in permanent darkness. A real-life boy, who lives with his real-life family amongst the cartoon animals, knows Chanticleer can bring the sun back and sets out to find him. Only the owl turns out to have magical powers and transforms the real-life boy into a cartoon cat. The cartoon cat then sets out with the other animals into the big city (which is populated by cartoon animals even though the farm has a human family) to find Chanticleer, who has turned into an Elvis parody and is being seduced by a sexy chicken. Meanwhile, back at the farm, the owl has inexplicably grown to the size of a skyscraper and is planning to eat the other animals. Or something. Also, there are evil frogs. <br /><br />If you can read through all that and tie those events together to make any sort of vague sense, be my guest. This is the most nonsensical movie in the history of animation. I watched it countless times as a kid and I don't think I ever knew what was going on, and I just realized I still don't. I don't remember ever liking it, either. <br /><br />However, I was strangely fascinated by the crazy little owl (nephew to the evil magic owl) played by Charles Nelson Reilly, and thought he was the funniest damn thing I had ever seen. I can't explain it, but even now the thought of a tiny owl running around with weapons made out of can-openers and shouting "ANNIHILATION" is hilarious to me. I was so fascinated that I actually did research on Charles Nelson Reilly, so for many years I was the only kid in elementary school with an extensive knowledge of Charles Nelson Reilly trivia and could tell you all his appearances on game shows and stuff. This is the sad effect this movie had on my life, and I deeply regret it.<br /><br />Besides that, it is sort of notable for Glen Campbell's role as Chanticleer/The King and for containing Phil Harris's last role, but anyone over the age of 8 will probably find it extremely tedious and annoying. It has nothing on the classic Disney cartoons.