Paul Thomas Andersons 'Couch' is een vrij goed voorbeeld van hoe een pop en een filmcamera niet altijd een goede film maken. Toch is het een interessant kort filmpje, alleen al omdat het zo goed in zijn filmografie past, vooral zo kort na 'Punch-Drunk Love'.<br />Als mensen het moeilijker vonden om de bronnen van Andersons inspiratie in 'Punch-Drunk Love' te lokaliseren, dan biedt 'Couch' een soort antwoord.<br />Het is grappig, en ik lachte, maar alleen de eerste keer.<br />Maar je moet ook bedenken dat het niet de bedoeling is dat deze film wordt besproken, of zelfs maar serieus wordt genomen. Het is een stom kort filmpje, en ik schaam me dat ik het anders behandel. Zie het, geniet ervan, verwacht er niet veel meer van. Klaar en klaar.
Paul Thomas Anderson's "Couch" is a fairly good example of how a dolly and a film camera don't always make a good film. However, it is an interesting short to watch, just in terms of where it fits in his filmography, especially so soon after "Punch-Drunk Love".<br /><br />If people found it harder to pinpoint the sources of Anderson's inspiration in "Punch-Drunk Love", "Couch" provides an answer of sorts.<br /><br />It's funny, and I laughed, but only the first time.<br /><br />But you also have to remember that this film isn't meant to be reviewed, nor even taken seriously. It's a dumb short, and shame on me for treating it otherwise. See it, enjoy it, don't expect much more from it.<br /><br />Done and done.