Eerlijk gezegd had ik veel verwacht van deze film, vanwege mijn voorliefde voor Meryl Streep en Uma Thurman, en ik was behoorlijk teleurgesteld. De film sleepte maar aan en leek nergens heen te gaan! Ik heb de andere film van Ben Younger nooit gezien, maar als _Prisma_ een aanwijzing is voor zijn stijl, weet ik dat ik die ook maar beter niet kan zien! De karakterontwikkeling leek geforceerd en onoprecht. Ik voelde me niet emotioneel verbonden met een van deze personages. Tijdens de hele film blijft Uma's personage, Rafi, tegen haar therapeut zeggen dat ze 'alles eruit moet gooien'. Ik bleef wachten tot er een geheim of verborgen deel van haar personage zou worden onthuld, maar helaas gebeurde dat niet. Ik wist nooit precies waar de personages naartoe gingen, wat ze gingen doen en hoe ze zich voelden. Voor andere films klonk dat misschien opwindend en onvoorspelbaar, maar voor Prime voelde het gewoon alsof er nooit iets gebeurde.<br />Als ik het allemaal opnieuw moest doen, zou ik Prime afwijzen.
Honestly, I had a lot of expectations for this movie, because of my fondness for Meryl Streep and Uma Thurman, and I was pretty disappointed. The movie dragged and seemed to go nowhere! I have never seen Ben Younger's other film, but if Prime is any indication of his style, I know I should probably stay away from that one, too! The character development seemed forced and insincere. I did not feel emotionally attached to any of these characters. Throughout the movie, Uma's character, Rafi, keeps telling her therapist how she needs "to put all of herself out there." I kept waiting for some secret or hidden part of her character to be revealed, but, alas, nothing like that ever happened.<br /><br />I could never really tell where the characters were going, what they were going to do and how they felt. For other movies, that might sound exciting and unpredictable, but for Prime, it just felt like nothing was ever happening.<br /><br />If I had to do it all over again, I would pass on Prime.