Wauw, de schoenen van de Dode Man is een grote verrassing... wat ze met zo'n klein budget voor elkaar hebben gekregen is ongelooflijk en vooral de rol van Paddy Considine, de hoofdrolspeler en schrijver, had met een Oscar in de wacht moeten worden gesleept voor zijn rol als Richard.<br />De schoenen van de Dode Mans mogen dan worden samengevat als een wraakfilm, maar dat is het niet alleen. Richard heeft een geestelijk gehandicapte broer die Anthony heet en die problemen had met een bende drugsdealers. We weten niet waarom Richard zo geobsedeerd is door het nemen van wrede wraak, en het ontvouwt zich langzaam als tegen het einde een paar van de schurken al zijn uitgeschakeld. Het begint langzaam als Richard een paar van de schurken besluipt en hun leider een clownsgezicht in zijn slaap schildert... Maar in een van de sterkste scènes van de film, als Richard met de schurken praat over de reden waarom hij hen achtervolgt, kun je voelen dat er iets ergs gaat gebeuren. In deze scène zijn Paddy's gezichtsuitdrukkingen en zijn walgende, boze en tegelijkertijd diep gekwetste manier van praten onbetaalbaar. Over het geheel genomen lijkt zijn personage een beetje gestoord... een kille wreker die gebruikt wat hij in het leger heeft geleerd en wrede en nauwkeurig geplande wraak neemt (het 'drugsfeestje' is behoorlijk zwaar spul hoewel er geen bloederige schokken worden gebruikt)... en toch lijkt hij diep gekwetst en kwetsbaar, wat uiteindelijk waar blijkt te zijn en nog steeds de ergste wraak op een van de schurken is. De film heeft een paar prachtige opnamen met de twee broers in het sprookjesachtige landschap... de openingsscène is fantastisch met de muziek en de beelden en hoewel de flashbacks er vaak een beetje goedkoop uitzien, maak ik me niet druk om die kleine gebreken... Schoenen van Dead Mans zijn een intense ervaring en moeten gezien worden voor liefhebbers van ondergrondse cinema. Deze film werkt omdat hij is opgenomen in een klein stadje met gangsters uit de achterbuurten die er soms belachelijk uitzien in hun kleine auto en jacht maken op Richard is niet de typische weergave van goed/slecht maar heel anders. het zijn van die kleine scènes zoals Richard die speelt met een stel boeven met een mes die behoorlijk eng zijn en natuurlijk de ultieme vernedering van de volledig gedrogeerde drugsdealers... Ik vond deze film geweldig en ik weet zeker dat ik nog meer films van/met Paddy Considine zal gaan zien.
Wow, Dead mans shoes is such a big surprise... what they worked out a small budget is incredible and especially main actor and writer Paddy Considine should have been thrown at with Oscars for this performance as Richard.<br /><br />Dead Mans shoes might be summed up as a revenge movie but goes beyond that. Richard has a mentally challenged brother named Anthony who had trouble with a gang of drug dealers. We don't know why Richard is so obsessed with taking harsh revenge and it slowly unfolds towards the end when some of the thugs already were taken down. It starts slowly with Richard stalking some of the thugs, painting their leader a clown face in his sleep... but in one of the strongest sequences of the film when Richard is talking to the thugs about why he stalks them you can feel something bad is going to happen. In this scene Paddys facial expressions and disgusted, angry yet kind of deeply hurt way of talking is priceless. Overall his character appears kind of twisted... a cold avenger who uses what he learned in military and takes harsh and precise planned revenge (the "drug party" is some pretty heavy stuff although it doesn't use any gory shockers)... yet he seems deeply hurt and vulnerable which in the end turns out to be true and still the worst revenge on one of the thugs. The movie has some beautiful shots with the two brothers in the irish landscape... the opening is superb with the music and pictures and although the flashbacks often look a little cheap I don't care about these minor flaws... Dead Mans shoes is an intense experience and must see for fans of underground cinema. This movie works because its setup in a small town with backstreet gangsters who at times look ridiculous driving in their small car and hunting Richard is not the typical depiction of good/bad but rather different. The revenge is cold and often cynical... its those small scenes like Richard playing with a thugs kids with a knife that are pretty scary and of course the ultimate degradation of the totally doped up drug-dealers.... I loved this movie and am sure to watch more movies by/with Paddy Considine.