Ik geef het toe: ik heb dit programma niet gezien toen het voor het eerst werd uitgezonden. Ik was een kind van de jaren tachtig, dus ik was veel meer geïnteresseerd in programma's als Ducktails en Tailspin dan in welk dom programma dan ook over een privédetective.<br />Maar gelukkig hebben herhalingen me weer in de wereld van de jaren tachtig gebracht. Sindsdien ben ik nogal geobsedeerd geraakt door mijn 'drie M's uit de jaren tachtig': Matlock, M*A*S*H en Magnum.<br />Ik kan alleen maar zeggen dat dit geen mafketel is. Tom Magnum is n<0xC3><0xAD>ét een linkse activist die aan het eind van de aflevering een toespraak houdt over het milieu, of die een kernreactor kan bouwen van een stukje kauwgom en een schoenveter. Magnum is, zoals zijn naam al aangeeft, het soort man dat eerst schiet en dan pas vragen stelt. Hij slaagt er altijd in zichzelf in de nesten te werken en zijn vrienden af te poeieren. Hij weet niet altijd wie de slechterik is en het is bekend dat hij een paar mensen in koelen bloede heeft vermoord. Hij zegt of doet niet altijd wat juist is. Hij heeft een hoop bagage, van de moord op zijn vrouw en dochter (of waren het ze?) tot Vietnam. Soms <0xE2><0x80><0x93> nou ja, heel vaak <0xE2><0x80><0x93> heeft hij het verknald. Zijn beste vrienden lopen meestal gevaar <0xE2><0x80><0x93> of worden vermoord <0xE2><0x80><0x93> vanwege hem.<br />Dit klinkt niet goed, ik weet het, maar weet je, dit zijn de dingen die ik zo leuk vind aan Magnum. Hij heeft bagage, hij.' Hij is niet helemaal bij de tijd, hij is een beetje gestoord. Niet echt psychotisch, begrijp me goed, maar niet helemaal bij de tijd. Ik ben gek op Magnum: het spel tussen hem en Higgins is gewoon verrukkelijk, en zijn arme, afgepeigerde vrienden kunnen gewoon geen nee tegen hem zeggen, hoe hard ze het ook proberen. En je weet dat hij zo is, maar toch hou je van hem. Met zijn stomme, luide hawaïhemden en zo. Je kunt er bijna altijd op rekenen dat er minstens één kroeggevecht of autoachtervolging komt. Hij is een soort revolverheld van het Amerika van de jaren tachtig.<br />Magnum is in de eerste plaats Fun. Tom Selleck en de cast zijn geweldig, en ik denk dat deze serie behoorlijk onderschat wordt, want als je de autoachtervolgingen wegdenkt, zijn er in de eerste plaats nog steeds goede verhaallijnen en goede schrijvers.<br />Ze hebben serieuze afleveringen, en ze hebben domme afleveringen. Ik vond de dommere afleveringen meestal niet zo leuk: die afleveringen staan meestal op de eerste plaats als de beste in de serie. Ze hadden goede en nog betere afleveringen, ik kan maar één of twee ep's in de hele serie bedenken die ik gewoon niet leuk vond, maar ze zijn niet afschuwelijk, alleen niet mijn smaak. Ik weet niet of dat de echte titel is) of een van die programma's, echt, als je er 3 hebt gezien ben je verkocht. Vooral _Infinity_ en _Jelly Doughnuts_, ik vind het een van de beste afleveringen aller tijden. En de finale van de serie was briljant, de meeste afleveringen waren gewoon leuk maar er waren ook een paar volkomen briljante afleveringen. Je hebt echt het gevoel dat je Magnum kent, en ik denk dat het komt doordat hij een beetje in de war is dat je het gevoel hebt dat hij echt is. Dat en hij praat tegen je: vaak zegt hij dingen als: 'Ik weet wat je denkt, en je hebt gelijk, ik had niet...' of 'Ik weet wat je denkt, maar deze keer heb je het mis. Higgins is degene die...' Ik had de serie gezien toen hij bezig was, en ik waardeerde hem voor wat hij was, maar helaas was dat niet zo. Ik ben blij dat ik een tweede kans kreeg om te waarderen wat een briljante en grappige serie dit was. Ik hoop dat iemand anders de kans krijgt om deze serie te zien en ervan te genieten <0xE2><0x80><0x93> of er opnieuw van te genieten, omdat het zo'n geweldige serie was.
I admit it: I didn't watch this show when it first aired. I was an 80's kid, so I was far more concerned with shows like Ducktails and Tailspin than any dumb show about a P.I.<br /><br />But, luckily, reruns have managed to re-introduce me to the world of the 80's shows. I've since become rather obsessed with my "three 80's M's" -- Matlock, M*A*S*H and Magnum.<br /><br />All I can say is, this ain't no Macguyver. Tom Magnum is NOT a PC guy left-wing activist who makes speeches at the end of the episode on the environment, or who can build a nuclear reactor from a piece of gum and a shoestring. Magnum is, as his name suggests, the kind of guy who shoots first and asks questions later. He always manages to get himself in trouble, and sort of mooches off his friends. He doesn't always know who is the bad guy, and he has been known to kill a few people in cold blood. He doesn't always say or do the right thing. He has some serious baggage, from his wife and daughter being killed (or were they??) and Vietnam. Some times-- well, quite often, he screwed up. His closest friends are usually in danger-- or killed-- because of him.<br /><br />This makes it sound bad, I know, but you know, these are the things I love about Magnum. He's got baggage, he's not all together, he's a bit messed up. Not seriously psychotic, you understand, but not all together. I love Magnum: the play between him and Higgins is just delightful, and his poor mooched off friends just can't say no to him, hard as they try. And, you know he's like that, but you love him anyway. Silly loud Hawaiian shirts and all. You can almost always count on at least one bar fight or car chase, He's sort of a gun-slinger of the 1980's America.<br /><br />Magnum is first and foremost, Fun. Tom Selleck and cast are utterly delightful, and I think this show is quite underrated, because when you take away the car chases there are still first and foremost good story lines and good writing.<br /><br />They have serious episodes, and they have silly ones. I tended not to like the sillier episodes: those episodes usually ranked as the best in the series stand up very well. They had good episodes and better episodes, I can only think of one or two eps in the entire series I just didn't like, but they aren't horrible, just not my taste. If you get a chance to see Did You See the SunRise parts 1 and 2, Infinity and Jelly Doughnuts (I don't know if that's the real title) or any of them, really, you watch about 3 of them and you'll be hooked. Especially Infinity and Jelly Doughnuts, I think it's one of the best episodes ever. And the series finale was brilliant, really most of them were just fun but they had some utterly brilliant episodes. You really feel like you know Magnum, and I think it's because he's just a little messed up that makes him feel real to you. That and he talks to you: often he says things like, "I know what you're thinking, and you're right, I shouldn't have..." or "I know what you're thinking, but this time, you're wrong. Higgins is the one who..." I really wish I'd gotten into this series when it was on, and that I appreciated it for what it was, but alas, I did not. I'm just glad I had a second chance to appreciate what a brilliant and fun show this was. I hope someone else out there has the chance to watch this show and enjoy it-- or re-enjoy it, for the great show it was.