Vanavond heb ik voor het eerst deze film van Richard Lester gezien. Toen de film begon, was ik een beetje van mijn stuk gebracht, omdat de montage een beetje'springerig' is en het verhaal niet in de juiste volgorde wordt verteld, zodat het lijkt alsof er stukjes van een puzzel op hun plaats vallen.<br />De film speelt zich af in San Francisco in 1967 en is prachtig gefilmd, met een beeld van hoe het er toen was (of in elk geval hoe ik me dat voorstelde, want ik was er toen niet). De eerste scène is ronduit bizar: een dansfeest voor slachtoffers van een auto-ongeluk dat wordt gehouden in de lobby van een chic hotel in San Francisco. De gasten zien er allemaal erg modieus uit, maar toch ook rijk en 'establishment'. En de liveband die voor het vermaak zorgt is niemand minder dan de eigen Big Brother van San Francisco en de Holding Company met Janis Joplin als leadzangeres. Er is een opname van een oudere vrouw in een rolstoel, prachtig gekleed en gekapt, met haar nek in een spastisch uitziende beugel die rustig door een parkeerterrein wordt geduwd op weg naar de festiviteiten, en dan een snelle, schokkende opname van James Gurley, een van de Big Brother's. Joplin zingt uit volle borst naast Sam Andrews, die gitaar speelt, terwijl goedgeklede feestgangers (die er beslist heel anders uitzien dan de doorsneebezoekers van Big Brother) om hen heen staan te swingen.<br />Wat een manier om een film te beginnen!<br />In het begin was ik er niet helemaal bij met mijn gedachten, maar al snel kwamen de personages naar voren en begon het verhaal zich te ontvouwen. De hoofdpersonen zijn George C. Scott als een pas gescheiden dokter van in de veertig en de ongelooflijk mooie Julie Christie als een pasgetrouwde vrouw van in de twintig die ergens tussen Big Brother's 'Road Block' en 'Down On Me' besluit dat ze...' Ik ga een verhouding beginnen met de brave dokter.<br />Ondanks het nogal rauwe en onsamenhangende begin, blijkt deze film een interessante plot te hebben; je moet gewoon geduld hebben terwijl hij zich langzaam en kwellend ontvouwt. Niets is wat het in het begin lijkt, en er staan je heel wat verrassingen te wachten.<br />Onder de cast bevinden zich ook de geweldige Shirley Knight, die een geweldige voorstelling geeft, en Richard Chamberlain, die een heel vreemde rol voor hem heeft.<br />Ik wist een tijdje niet waar de film heen ging. Maar ik denk dat dat een van de vele charmes van de film is: hij is onvoorspelbaar. Ik kan dit iedereen aanbevelen die iets anders waardeert en tot nadenken stemt.
Tonight was my first ever viewing of this film by Richard Lester. As the movie began, I was somewhat thrown off, as the editing is somewhat "jumpy" and the story is presented out of sequence, so it's rather like pieces of a puzzle coming together. <br /><br />The film is both set and shot in 1967 San Francisco and does a beautiful job presenting what it was like there at that time (or, at least how I imagined things were, as I wasn't around at that time.) The first scene is just flat out bizarre: A dance for car accident victims being held in the lobby of a posh-looking San Francisco hotel. The guests all looking very mod yet rich and "establishment," many of them over 50. And the live band providing the entertainment is none other than San Francisco's own Big Brother and the Holding Company with Janis Joplin on lead vocals. There's a shot of an elderly woman in a wheelchair, dressed and coiffed beautifully, with her neck in a tortuous looking brace being pushed quietly through a service area on her way to the festivities and then a quick, jarring cut to James Gurley, one of Big Brother's guitarists, playing a psychedelic riff, then a quick cut back to the woman in the wheelchair, then back to the lobby floor festivities where Joplin is singing at the top of her lungs next to Sam Andrews playing guitar whilst well-dressed party goers (looking very decidedly unlike a typical Big Brother crowd,) boogie all around them.<br /><br />What a way to start a film! <br /><br />I was initially distracted, but soon enough the characters began to emerge and the story unfolded. The main characters include George C. Scott as a newly divorced 40ish doctor and the incredibly beautiful Julie Christie as a newly married 20ish "kooky" character who decides somewhere between Big Brother's "Road Block" and "Down On Me" that she's going to have an affair with the good doctor.<br /><br />Despite the rather raucous and disjointed beginning, this film does have an interesting plot, as it turns out; one just has to be patient as it slowly and tantalizingly begins to unfold. Nothing is as it seems at first, and there are plenty of surprises in store.<br /><br />Also featured in the cast are the wonderful Shirley Knight, who gives a powerhouse performance, and Richard Chamberlain in a very off-beat role for him.<br /><br />I didn't know where the film was going for awhile. But I think that is one of its many charms: It's unpredictability. I would highly recommend this to anyone who appreciates something different and thought-provoking. 9/10