Voor degenen die een enorme fan zijn van het meesterwerk van Christian Bale, moet deze film koste wat kost worden vermeden. Er is niets, ik herhaal, niets wat deze twee films met elkaar verbindt, afgezien van een titel en een kleine verwijzing naar een man die eigenlijk nooit had moeten bestaan onder de ongrijpbare Patrick Bateman. Vanaf het begin slaat het verhaal nergens op, de vermeende seriemoordenaar Patrick Bateman vermoordt opnieuw iemand en laat een klein meisje achter om af te maken wat hij begonnen is. Vanaf dat moment besluit ze alles te doen wat nodig is om alle seriemoordenaars van de wereld te doden en gevangen te nemen, en zo een van hen te worden. Nogmaals, wat er zojuist in Batemans film had moeten staan, is er niet. 's geest vernietigt het idee dat deze film een evenwichtsoefening is, dus blijven we alleen over met beelden, maffe muziek en het acteren dat eerlijk uit een Cracker Jack-doos komt. Deze keer hebben we Mila Kunis in de hoofdrol, die in _That 70s Show Fame_ van haar personage op FOX overspringt naar een bijna identiek personage voor deze film. Haar doel voor de film is om de onderwijsassistente van William Shatner te worden, zodat ze naar Quantico kan gaan en zo haar droom kan verwezenlijken om seriemoordenaars te vangen. Wat er in de film gebeurt, is dat ze iedereen op haar manier vermoordt (iedereen is zich niet bewust van de stapel lijken) om die gerespecteerde positie te krijgen. Niemand is veilig, en terwijl we ons voorbereiden op het einde, wordt er een wending die zo voorspelbaar is onze kant op gesmeten dat we ons niet meer druk maken om haar, het verhaal of de semi-verschrikkelijke afloop. Onze enige hoop is dat ze besluiten de serie met deze film te beëindigen. Wat zou het volgende verhaal kunnen zijn? Patrick Batemans geest die terugkeert voor nog meer niet-bestaande moorden?<br />Uit elke hoek van deze film werd ik te schande gemaakt. Ik was zo'n enorme fan van de originele film (de krankzinnigheid, de personages, het geweld), dat het gewoon beledigend was om na het eten van kalfsvlees een stuk kauwgom in mijn hand te krijgen. Er zijn er die echt van deze film hebben genoten, wat ik gewoon niet kan geloven. Hoe kon iemand, of hij nu een fan van het origineel was of niet, genieten van deze zoetsappige film? In het commentaar geeft regisseur Morgan J. Freeman zelfs toe dat hij een'regisseur-in-huur' is, wat betekent dat het verhaal al in elkaar zat en dat hij alleen nog maar dat 'direct-to-video'-gevoel hoefde te creëren, en dat de film klaar was voor verpakking, verzegeling en verzending naar de nietsvermoedende kijkers die alleen al door de titel in de ban waren van de film. Niets werkte in deze film. De muziek haalde me weg van de gruwelen die zich afspeelden en gaf me het gevoel dat ik kampeerde op een kermis. De keuze maakte dat ik met mijn heupen wilde schudden en op kauwgom wilde kauwen (vreemd, dit wordt een thema voor deze film). De cinematografie was op z'n zachtst gezegd puberaal. Er werden met grote sprongen fouten gemaakt, en ook nu weer was de regisseur niet bang om ze aan te wijzen tijdens het commentaar. Van deze dieptepunten kon je alleen nog maar verder zakken in het acteerwerk, dat op de een of andere manier goed aansloot bij de carnavalsmuziek. Shatner deed zijn best, maar het lukte hem niet om de rokkenjagende lerares met connecties in Quantico te strikken. De chemie tussen hem en de andere dames voelde oud en gekunsteld aan. Over een kleine twintig dagen krijg je waarschijnlijk niet eens de kans om de rest van de cast te leren kennen, dus lees je tekst en bid er het beste van. Voor degenen die zich afvroegen hoe Kunis het ervan afbracht in deze rol: luister naar het commentaar. Pathetisch zou een goed woord zijn, amateuristisch ook, en om je die derde primeur te geven, ze was op zijn zachtst gezegd ongelooflijk. Freeman probeerde een overtuigende, op details gerichte moordenaar van haar te maken, met een moorddadig lichaam, maar het resultaat was allesbehalve angstaanjagend - sterker nog, je zou zelfs kunnen zeggen dat het'moordenaarshumor' was. Mag ik het nog een keer zeggen? Niets in deze film werkte. Ik wil niet zeggen dat het me aan details ontbrak, maar vanaf de eerste scène was het duidelijk dat we op een neerwaartse koers zaten - en had Morgan J. Freeman het origineel eigenlijk wel gezien?<br />Ik heb geen sympathie voor deze film. 'American Psycho II: All American Girl' Het was een uitspatting van de serie, van de woorden die Bret Easton Ellis op papier zette, en van de film zelf. Ik heb geen respect voor degenen die zeggen dat dit niet met het origineel in verband mag worden gebracht, maar dat je het gewoon uit eigen beweging moet zien. De oorspronkelijke 'American Psycho' was goed geacteerd, met een spijkerharde stijl, en vroeg me voortdurend naar de waarde van een door mannen gedomineerde werkplek in Wall Street. In het origineel werd de vraag wat er gebeurt met een man die alles heeft, in het vervolg verandert de vraag in: 'Wat zou een meisje doen om alles te krijgen?' De thema's zijn zelfs hetzelfde. Deze film is een schoolvoorbeeld van Hollywood dat een cultfilm wil uitmelken door alleen maar de titel te verkopen. O, wat een afschuwelijk experiment dat op de klippen is gelopen.<br />Als je een goedkope versie van het origineel wilt, raad ik je deze aan. Hij bevat geen artistieke waarde, geen morele gedachten die tot nadenken stemmen, en zeker niets dat uniek of creatief genoemd kan worden. Het woord 'origineel' is nooit in de dialogen van Morgan J. Freeman voorgekomen. Luister naar het audiocommentaar als je me niet gelooft, deze Freeman en Kunis geven de ambitieuze regisseur (die het niet erg vindt om zijn film voor een appel en een ei te verkopen) hoop en een schandalige smaak voor het menselijk ras.
For those that are huge fans of the Christian Bale masterpiece should whole heartily avoid this film at all costs. There is nothing, I repeat, nothing connecting these two films together outside of a title and a slight beginning reference to a man that never should have existed in the first place  one elusive Patrick Bateman. From the beginning the story makes no sense, supposed serial killer Patrick Bateman kills again, leaving a small girl to finish what he started. From that point forward, she decides to do whatever it takes to kill/capture all the serial killers of the world  thus becoming one in the process. Again, what should have just been in Bateman's mind destroys the concept that this film is balanced on  so, all we are left with are views, images, goofy music, and acting that honestly came from a Cracker Jack box. Our lead this time is Mila Kunis, of "That 70s Show fame", jumping or should I say "bubbling" right out of her character on FOX to a nearly identical character for this film. Her goal for the film, become William Shatner's teaching assistant so that she can get into Quantico and thus fulfilling her dreams to capture serial killers. What actually happens in the film is that she kills everyone in her way (everyone else is oblivious to the pile of bodies) to get that respected position. Nobody is safe, and as we prepare for the ending, a twist so predictable is thrown our way that we could care less about her, the story, or the semi-terrifying ending. Our only hope is that they decide to end the series with this film. What could the story be next? Patrick Bateman's ghost returns for more non-existent killing? <br /><br />From every angle of this film, I was disgraced. I was such an enormous fan of the original film (the insanity, the characters, the violence), that to be handed a stick of bubble gum after eating veal just felt insulting. There are those that actually enjoyed this film, which just boggles my mind. How could anyone, either a fan of the original or not, enjoy this cookie-cutter film? In the commentary, director Morgan J. Freeman even admits to being a "director-for-hire", which means the story was already in place all he needed to do was put that "direct-to-video" feel to it, and it was ready for packaging, sealing, and delivery to those unsuspecting viewers who were tied into just the title. Nothing worked in this film. The music took me away from the horrors that were happening, and made me feel that I was camping at a carnival. The selection made me want to shake my hips and chew some bubble gum (odd, this is transforming into a theme to this film). The cinematography was juvenile at best. Errors erupted with leaps and bounds, and again, during the commentary the director wasn't afraid to point them out. From these low points, the only place to go was further down with acting that somehow connected well to the carnival music. Shatner tried his best, but just couldn't pull off the womanizing teacher with connections to Quantico. The chemistry between him and the other ladies felt scripted and old. In just a short twenty days, one probably doesn't have the chance to get to know the rest of your cast, so just read your lines and pray for the best. For those wondering how Kunis did with this role, just listen to her in the commentary. Pathetic would be a good word, amateur would be another, and just to give you that third scoop, she was unbelievable at best. Freeman attempted to make her this convincing detail oriented killer, with a killer body, but the result was anything but scary  in fact  one could go so far to say that it was "killer funny". Can I say it one more time? Nothing in this film worked. I don't mean to be lacking detail, but from the initial scene it was obvious that we were on a downward path  did Morgan J. Freeman even see the original? <br /><br />I have no sympathy for this film. "American Psycho II: All American Girl" was a debauchery to the series, to the words that Bret Easton Ellis put on the page, and to cinema itself. I have no respect for those that say that this should not be paired with the original, but instead should just be watched on its own. The original "American Psycho" was well acted, nail-bitingly genre bending, and continually asks me to question the value of a male dominated workplace on Wall Street. In the original, the question became what happens to a man that has everything  in the sequel, the question transforms into "What would a girl do to get everything?" The themes are even the same. This film is a prime example of Hollywood looking to capitalize on a cult film by merely selling the title. Oh, what a horrid experiment gone wrong.<br /><br />If you wanted a cheap version of the original, I suggest this one. It contains no artistic value, no moral thought-provoking moments, and definitely nothing that could be called unique or creative. The word original was never in Morgan J. Freeman's dialog. Listen to the audio commentary if you don't believe me, these Freeman and Kunis give hope to the aspiring director (who doesn't mind selling out for a paycheck) as well as a disgraceful taste to the human race.<br /><br />This was cheap  with a capital C.<br /><br />Grade: * out of *****