Ja, het is een psychedelische, excentrieke, gemakkelijke, apocalyptische hybride van sciencefiction en sci-fi, die wordt geleid door een steengoede, maar trendy weergave van een actieheld door Charlton Heston en een opvallend budget. De premisse is ontleend aan de roman 'I Am Legend' van Richard Matheson, en was de tweede film die erop was gebaseerd. De eerste was de tamelijk saaie, Italiaanse film 'The Last Man on Earth' (1964), met in de hoofdrol de altijd charismatische Vincent Price. Wat al in het begin een snaar raakt, is de ultramodieuze stijl van de jaren zeventig, die echt dateert uit de tijd dat deze door de cult verzekerde film werd gemaakt. Het gaat om de manier waarop hij begint, want die brengt de sfeer werkelijk subliem. We beginnen met een stil, dor spookstadje in Los Angeles en we voelen de deprimerende eenzaamheid van Hestons personage vorm krijgen. Het tempo van het verhaal is heel rustig en doelbewust vast, want het onconventionele, ondernemende scenario van John William en Joyce H. Corrington is doordacht geletterd en zit vol symbolische thema's en krachtige beelden (kijk maar naar de slotscène van de film). Maar er valt niet te ontkomen aan de kitscherige oorsprong ervan, en het script krijgt het het zwaarst te verduren. Sommige details voelen belachelijk aan, en een tikkeltje grootsheid die ze niet zouden moeten hebben. Ik vond dat de toevoeging van de andere (onaangedane) personages de belangrijke constructie van Hestons personage min of meer wegneemt, en misschien zelfs de ijzingwekkende bijwerkingen die op de loer liggen. De enige echte klacht die ik had, was dat het ijsberen nogal sloom ging, maar regisseur Boris Segal gaf de doorslag toen het ging om de actiescènes. Hij filmde de buitenkant van het gebouw met het beschikbare budget en zorgde voor een paar verrassingen. Hoewel er hoop wordt gevonden in het verhaal, is het buitengewoon somber en duurt het even voordat het geweld de kop opsteekt. Russell Metty's aangrijpende sfeercinema is geweldig, en Ron Grainers beat-inducerende, knusse muziek is goed geolied. De make-up van de albino mutanten (die de vampiers uit het origineel vervangen en bekendstaan als 'De Familie') is afgrijselijk, uniek en heel erg jaren zeventig. Ik ben dol op de zonnebrillen en hun gewaden met capuchons. De voorstellingen zijn echt goed. Heston draagt een groot deel van de verantwoordelijkheid en levert een subtiele, maar sterk suggestieve karakterprestatie af. Om geld te verdienen op de Blaxploitation-markt wordt er een pittige Rosalind Cash naast Heston gezet. Anthony Zerbe heeft een sluwe, dreigende uitstraling als de manipulatieve, prekerige leider van 'The Family' en er is een korte rol voor een levendige Paul Koslo.<br />'<br />Smerig en ongebruikelijk, maar buitengewoon geestig, ondanks een paar zwaarwichtige stromingen.
You dig the vibe? Yes it's a psychedelically offbeat, easy going apocalyptic Sci-fi / action hybrid led by a stone-like, but trendy action hero portrayal by Charlton Heston and a prominent budget. The ham-fisted premise is taken off Richard Matheson's novel "I Am Legend", and was the second feature to be based upon it. The first was the considerably dreary little Italian-made "The Last Man on Earth (1964)" starring the always charismatic Vincent Price. What strikes a chord early on, is the ultra-fashionable 70's style that really does date this cult insured film. The key is the way it begins, as it truly sets the mood superbly. We open with a quiet, arid Los Angeles ghost town and we feel the depressing solitude of Heston's character take shape. The tempo of the story is quite mellow, and purposely steady as John William and Joyce H. Corrington's unconventionally enterprising screenplay is thoughtfully literate, and filled with symbolic themes and powerful images (just look at the film's closing shot). But there's no escaping its campy origins, and the script cops the brunt of it. Some details feel ridiculous, and a tad grandeur than they should. I found the inclusion of the other (unaffected) characters kind of takes away the important construction of Heston's character, and maybe even the chilling side-effects waiting to break out. <br /><br />The only real major gripe I had was the pacing could get rather sluggish, but director Boris Segal's accessible direction delivered the goods when it came to the action set-pieces, filming the exteriors with its available scope and generating some surprises. Even though there's hope found within the story, it's extremely gloomy and finds a few moments to get down n' nasty with its violence. Russell Metty's poignantly atmospheric cinematography is great, and Ron Grainer's beat-inducing, cosy music score is well oiled. The make-up effects of the albino mutants (who replace the vampires of the original and are known as "The Family") is ghastly, unique and very 70's. Gotta love the shades, and their hooded robes. The performances are really good. Heston carries lot of the weight, and chisels out a subtle but strongly evocative character performance. To cash in on the Blaxploitation market, a feisty Rosalind Cash is cast along side Heston. Anthony Zerbe reeks with cunning menace as the manipulative, preachy leader of "The Family" and there's a short part for a lively Paul Koslo. <br /><br />Messy and unusual, but extremely groovy fun despite some heavy-handed currents.