Die Hard is een van de beste actiefilms die ooit zijn gemaakt. Bijna twintig jaar nadat de film voor het eerst werd uitgebracht, klinkt hij nog steeds als een onweersbui. Deze film, die vaak is gekopieerd en aantoonbaar nooit en te nimmer is geëvenaard, introduceerde de opzet van de eenzame agent/soldaat/harde jongen tegen een groep terroristen die een beveiligd gebied hebben overgenomen. We hebben vliegvelden, vliegtuigen, schepen, bussen, treinen en nog veel meer, allemaal in inferieure films, maar in Die Hard speelt de actie zich af in een wolkenkrabber, en regisseur John McTiernan speelt de claustrofobische spanning met adembenemende vaardigheid. Bruce Willis introduceerde de actieheld ook als een harde, maar uiterst realistisch verwondbare held; aan het eind is hij een bloederige, verscheurde, neergeschoten en in elkaar geslagen puinhoop. Hij overleeft natuurlijk bijna onmogelijke dingen, zoals door liftschachten vallen, van exploderende daken springen en dat soort dingen, maar hij is geen onoverwinnelijk Schwarzenegger-type, en dat maakt hem des te sympathieker, en dat geeft de film echt spanning. Bovendien hebben we in Alan Rickman het beste voorbeeld van de verfijnde Europese meestercrimineel die heel snel een stereotype zou worden; grappig, gevaarlijk, slim en wereldwijs, een schurk die je graag haat. Het script is oogverblindend, de actie is bruut, effectief en buitengewoon opwindend, en vooral het laatste half uur zorgt ervoor dat de adrenaline het maximale effect krijgt. Een klassieker.
One of the best action thrillers ever made, Die Hard still rocks like a thunderstorm nearly twenty years after it was first released; often copied and arguably never, ever equalled, this film introduced the set-up of the lone cop/soldier/tough guy against a team of terrorists who have taken over a secured area. We'd get airports, airplanes, ships, buses, trains and many more, all in inferior films, but in Die Hard the action is set in a skyscraper, and director John McTiernan handles the claustrophobic tension with breathtaking skill. Bruce Willis also introduced the action hero as tough but eminently, realistically woundable; by the end he's a bloody, torn, shot and beaten mess. Obviously he survives near-impossible odds, be it falling through lift shafts, jumping off of exploding roofs and such and such, but he's no invincible Schwarzenegger type, and that's what makes him more likable and it's what gives the film real tension. Also, in Alan Rickman, we have the very best example of the refined European master criminal who would become a stereotype very quickly; funny, dangerous, clever and sophisticated, he's a villain you love to hate. The script is a dazzler, the action is brutal, effective and extremely exciting and the final half hour in particular cranks up the adrenaline to maximum effect. A classic.