Dit was een enorme teleurstelling voor me. Ik ben altijd een fan geweest van Walter Matthau en Robin Williams en regisseur Michael Ritchie, maar zelfs zij drieën samen konden deze droge film niet tot leven brengen. Williams' personage, Donald, is een neurotische, stuntelige idioot die onvergeeflijk paranoïde is, en zijn meedogenloze strijd om iets van zijn leven te maken is domweg niet grappig of interessant. Sonny Paluso (Matthau) is een zure ouwe lul die uiteindelijk natuurlijk wel warmloopt voor Donald (aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa De wereld volgens Garp is een veel betere weergave van Williams' inspanningen in het begin van de jaren tachtig. Wat Matthau en Ritchie betreft, hou het maar op The Bad News Bears.
This was a major disappointment for me. I have always been a fan of Walter Matthau and Robin Williams and director Michael Ritchie, but not even the three of them together could breathe any life into this dry film. Williams' character, Donald, is a neurotic, bumbling idiot who is unforgivably paranoid, and his relentless struggle to make some sense out of his life simply isn't funny nor interesting. Sonny Paluso (Matthau) is a sour old fart who, of course, eventually warms up to Donald (aaaaaaawwwwwwhhhhhh). I went to see this with a friend, and , aside from two other people, we were the only ones in the entire cinema--not a bit surprising. The World According to Garp is a much better representation of Williams' early '80's efforts. As for Matthau and Ritchie, stick with The Bad News Bears.