De recensie van Cindy Collins Smith (zie boven) legt de context van deze film heel goed uit. Ik raad u ten zeerste aan hem te lezen voordat u een van de andere recensies leest (inclusief die van mij <0xE2><0x80><0x93> onder).<br />'Afschuwelijk', 'vol met verkeerde informatie', 'een propagandafilm die zo slecht was gemaakt dat hij het tegenovergestelde van het beoogde effect had.' Er is veel geschreven over _Reefer Madness_ en het belang ervan in de geschiedenis van de film, dus ik zal niet de moeite nemen een van deze meningen te herhalen. In plaats daarvan zou ik _Reefer Madness_ graag als een film beschouwen.<br />Hoe komt het over als een film?<br />Slecht. De film heeft een voorspelbare, oninteressante plot, kartonnen, uitgeknipte personages, raciale stereotypen die worden gepresenteerd als voor de hand liggende feiten, een stijf script, een meedogenloos voortploeterend tempo, en hij is heel slecht gefilmd. De dramatische punten in de plot zijn zo slecht geacteerd, geacteerd en gefilmd dat de film geen echt drama oplevert, en de enige sympathieke personages in de film zijn, helaas, de ultieme schurken. De montage is niet al te slecht.<br />IMO, het feit dat de film in een heel korte periode met heel weinig budget is opgenomen en niet erg serieus bedoeld was, maakt het er niet veel beter op. De low budget-films. Een of ander competent acteertalent is verkwist. En de film is echt niet grappig tenzij je high bent! <br />De plot is eenvoudig <0xE2><0x80><0x93> een keurige American Boy krijgt een joint in plaats van een sigaret en is vanaf dat moment onbeheersbaar op weg naar krankzinnigheid, verslaving en geweld. Meer zeggen zou een spoiler zijn, en voor het geval een van jullie serieus overweegt deze film te gaan zien, wil ik de weinige amusementswaarde die hij heeft niet bederven. Omdat ik twintig jaar geleden ben gestopt met drugs experimenteren, kan ik me niet voorstellen dat iemand deze film leuk vindt, tenzij hij zelf aan de drugs is. Het is gewoon slecht. En slecht is niet noodzakelijkerwijs grappig. <br /><br />Tenzij een film bijzonder kunstig is, zal ik hem beoordelen aan de hand van zijn amusementswaarde, niet noodzakelijkerwijs aan de hand van zijn techniek, theorie of methode. Dit is voor mij een van die films die meer kwaad dan goed doet <0xE2><0x80><0x93> het is noch een effectief propagandastuk, noch een parodie ervan, en daarom verdient hij een enkele ster.
Cindy Collins Smith's review (see above) explains the context of this film very well. I strongly recommend reading it before you read any of the other reviews (including my own - below).<br /><br />'Epically awful' 'full of misinformation' 'a propaganda film which was so ineptly made that it had the opposite of its intended effect.' Much has been written about Reefer Madness and its importance in the history of film-making, so I won't bother to reiterate any of these opinions. Instead, I would like to look at Reefer Madness as a film. <br /><br />How does it rate as a film? <br /><br />Poorly. <br /><br />It has a predictable, uninteresting plot, cardboard cut-out characters, racial stereotypes presented as obvious facts, a stiff script, an unrelentingly plodding pace, and it is very poorly shot. The dramatic points in the plot are so badly acted, scripted and filmed that the film fails to produce any real drama, and the only likable characters in the film are, sadly, the ultimate villains. The editing isn't too bad.<br /><br />IMO, the fact that it was shot with very little budget over a very brief period and was not intended to be taken very seriously does not really help matters much. The low budget shows. Some competent acting talent was squandered. And the film really isn't funny unless you're high! <br /><br />The plot is simple - a clean cut American Boy is given a joint in place of a cigarette and is, from that point forward, spun out of control down the path to lunacy, addiction, and violence. Saying any more would lead to a spoiler, and, just in case any of you are seriously considering watching this film, I wouldn't want to ruin what little entertainment value there is in it. Having stopped experimenting with drugs twenty years ago, I can not imagine anybody even being amused by this film unless they themselves were on drugs. It's simply poor. And poor does not necessarily = funny.<br /><br />Unless a film is particularly artful, I will rate it according to its entertainment value, not necessarily its technique, theory or method. This, for me, is one of those films which does more harm than good - it is neither an effective propaganda piece nor a parody of one, and therefore deserves a single star.