Hoewel ik een hekel heb aan veel van wat Hollywood tegenwoordig in films doet, ben ik bereid veel ervan te slikken zolang de film uiteindelijk iets oplevert. Hoewel er veel te bewonderen valt in _The Departed_, is het einde een van de slechtste die ik ooit heb gezien, zelfs onder de maat van _Train Day_ en _John Q_. Ik was zo gebiologeerd dat Costigan de waarheid over Sullivan ontdekte. Ondanks Scorseses dwangmatige/geobsedeerde belangstelling voor elk smerig aspect van de menselijke natuur, genoot ik erg van de uitvoeringen en het verhaal. Toen bleek dat hij of de scenarist een hersenschudding had. In het licht van dat feit implodeerde de film. In het vacu<0xC3><0xBC>m dat daarop volgde, kon ik geen enkele positieve eigenschap van de film ontdekken. Wat vertelt het verhaal ons? Het was op zichzelf helemaal niet waar. Niemand won er iets mee. Geen verlossing. Geen oplossing.<br />Ik ben op geen enkele manier een deskundige op het gebied van films. Maar het lijkt me dat wanneer een verhaal is gebaseerd op de kracht van een verzameling hoofdpersonen, het verhaal zich beter kan richten op de relatie tussen die hoofdpersonen. Een voor een worden de bijrollen geëlimineerd. Dan wordt een van de drie hoofdpersonen gedood. Dan blijven de twee hoofdrollen over, en wat mij betreft komt het op dit punt neer op die twee. Of het nu een confrontatie wordt of een meltdown, deze film moest eindigen met Costigan en Sullivan die de uitkomst bepaalden. In plaats daarvan zijn ze allebei geëlimineerd met zo weinig drama alsof ze onschuldige omstanders waren. Het feit dat deze gebeurtenissen evenveel vragen als antwoorden hebben achtergelaten, zegt me dat de regisseur echt niet wist wat hij wilde dat het verhaal zou zeggen.<br />Het acteerwerk was voortreffelijk, het verhaal boeiend, de spanning bijna ondraaglijk <0xE2><0x80><0x93> wat kun je meer verlangen van een goede film? Ik ben bang dat zonder een goede afloop al het bovenstaande neerkomt op weinig meer dan de hype die gewoonlijk aan een film voorafgaat, maar in dit geval het grootste deel van de film uitmaakt. Genoeg over bloed en ingewanden, Mr. Scorsese, genoeg over godslastering en vulgariteit <0xE2><0x80><0x93> laten we eens kijken of u een film kunt maken die op eigen kracht slaagt.<br />En intussen zou ik het op prijs stellen als u de studio kon overhalen mijn geld terug te betalen.
Although I loathe a lot of what Hollywood does in films these days, I am willing to put up with much of it as long as the film pays off in the end. While there is much to admire in The Departed, the ending is one of the worst I have ever seen, below the standards even of Training Day and John Q. I was quite mesmerized up to the point where Costigan discovers the truth about Sullivan. In spite of Scorsese's compulsion/obsession with every filthy aspect of human nature, I was very much enjoying the performances and the story. Then, it seems he or the screenwriter had a brainfart. In light of that fact, all of the excess of the film caused it to implode. In the ensuing vacuum, I could find no redeeming quality of the film at all. What does the story tell us? It wasn't true to itself at all. No one gained a thing. No redemption. No resolution.<br /><br />I am not an expert on films in any way. But it seems to me that when a story is developed on the strength of a collection of main characters, the story had better wind up focusing on the relationship between them. One by one, the supporting cast is eliminated. Then one of the three main characters is killed off. That leaves the two lead roles, and as far as I'm concerned, at this point it has to come down to the two of them. Whether it's a showdown or a meltdown, this film had to close with Costigan and Sullivan forcing the outcome. Instead, they are both eliminated with as little drama as if they were innocent bystanders. The fact that these events left as many questions as answers tells me that the director really didn't know what he wanted the story to say.<br /><br />The acting was superb, the story captivating, the suspense almost unbearable - what more could you want from a good movie? Well, as far as I'm concerned, without a good ending, all of the above amounts to little more than the hype that usually precedes a film, but in this case makes up the bulk of the film. Enough with the blood and guts, Mr. Scorsese, enough with the profanity and vulgarity - lets see if you can make a film that succeeds on its own merits.<br /><br />And in the meanwhile, I would appreciate it if you could convince the studio to refund my money.