Ik had er net een kopie van gekregen en stopte hem in de dvd-speler. Ik kreeg meteen de stellige indruk dat ik naar een opzettelijke komedie zat te kijken, een opzettelijke vertoning van scifi uit de jaren vijftig. (Maar dat kon ook niet, want de film is gemaakt in 1953 en gaat aan de meeste films vooraf waarvan ik denk dat ze er een aantal jaren aan gewijd zijn.) De film is meedogenloos in het aantal stereotiepe, ééndimensionale personages dat hij introduceert (en dat zich meestal even snel weer uit de voeten maakt), en in de hoeveelheid pseudo-wetenschappelijk gebazel die de hoofdpersonen bij elke bocht uitkramen. De wetenschappelijke huilebalken komen snel en furieus <0xE2><0x80><0x93> bijvoorbeeld: radioactiviteit en magnetisme hebben vrijwel niets met elkaar te maken, maar deze film staat erop ze op een heel onhandige en ongekunstelde manier met elkaar in verband te brengen. Dan is er nog de kwestie van de stralingsmeters die ze rondzwaaien en die het nogal triviale niveau van ongeveer 2 mr/hr of minder aanduiden (het staat duidelijk van dichtbij op het scherm) terwijl de wetenschappers doen alsof dat een dodelijke hoeveelheid is. Ik geef toe dat ik aanvankelijk dacht dat de film een duidelijke gelijkenis vertoonde met een aflevering van de oorspronkelijke _Outer Limits_ (waar een experiment met hoge energiefysica misgaat en levend radioactief materiaal uitspuwt) en misschien inspiratie had kunnen zijn voor het latere tv-programma. Vooral omdat die aflevering van _OL_ ook al zo'n hoog niveau van wetenschappelijke misleiding en technogeklets heeft. Maar die indruk verdween al snel en ik vroeg me alleen nog maar af waarom ik mezelf weer eens aan een vlakke, ademloze vertolking van Richard Carlson onderwierp. Uiteindelijk zit mijn probleem niet zozeer in deze onopvallende film (die weinig verschilt van verschillende andere films uit de jaren veertig en vijftig over de gevaren van radioactiviteit) als wel in de vraag waar de mensen die deze film als 'wetenschappelijk accuraat' hebben beoordeeld hun informatie vandaan halen. Toegegeven, scifi moet zich meestal wel wat vrijheden veroorloven met wetenschappelijke feiten, maar er is een verschil tussen dramatische vrijmoedigheid en pure onzin uitkramen.
I just got a copy of this one and popped it int the DVD player. I right away got the definite impression that I might very well be watching a deliberate comedy, a definite send-up of scifi from the fifties. (But then it couldn't be, since it was made in 1953 and precedes most of the films I would think it satirizes by several years.) The movie is relentless in the number of stereotypical, one dimensional characters it introduces (and usually disposes of just as quickly), as well as the amount of pseudo-scientific technobabble its chief characters spout at every turn. The scientific howlers come fast and furious - example; radioactivity and magnetism have virtually nothing to do with each other but this movie insists on linking them in a very ham-fisted and unsophisticated way. Then there's the matter of the radiation measuring devices they wave around reading the rather trivial level of only about 2 mr/hr or less (it plainly says so in the on-screen close up) while the scientists act as if this were a deadly amount. I admit initially I thought the movie bore a distinct resemblance to an episode of the original "Outer Limits" (where a high energy physics experiment goes awry and spews out living radioactive material) and might have been inspiration for the later TV show. Especially since that OL episode also has the same level of scientific misinformation and technobabble. But that impression wore off quickly and I was left just wondering why I was yet again subjecting myself to a flat, breathless Richard Carlson performance. In the end, my problem is not so much this unremarkable movie (it varies little from several other movies of the 40s and 50s about the dangers of radioactivity) but about where the people who reviewed this movie as "scientifically accurate" are getting their information. Granted, scifi usually has to take some liberties with known scientific fact but there is a difference between dramatic license and just talking sheer rubbish.