Bevat een paar spoilers.<br />Ik heb wanhopig geprobeerd dit verhaal leuk te vinden nadat ik het voor het eerst had gezien toen het acht jaar oud was, maar wat me toen opwindend/ eng leek, vind ik nu behoorlijk slap. Het is in de stijl van Raiders of the Lost Ark of Romancing the Stone, maar niet half zo goed. Het verhaal speelt in Midden-Amerika (niet in Zuid-Amerika, waar het beweert dat Belize ligt) en volgt het Amerikaanse leger dat een zender met een lage frequentie opzet als navigatiehulp voor onderzeeërs. Als voorzorgsmaatregel moet dit 'baken' diep onder de grond verborgen worden en om een geschikte plek te vinden moet de elite-huurling en holbewoner Rupert Wolfson worden ingeschakeld. en een paar antropologen helpen bij de zoektocht die hen tot diep in de berg voert. Hier stuiten ze op onvoorziene gevaren, waaronder een ras van temperamentvolle albino's. In werkelijkheid gefilmd in Alabama en Tennessee (respectievelijk Kathedraal & Cumberland Caverns) lijdt dit tot verschrikkelijke acteerprestaties en scenario's, plus een gebrek aan verbeeldingskracht naarmate het'mysterie' zich ontvouwt (om nog maar te zwijgen van talloze continuïteit & montagefouten). Er wordt een sfeer van intrige en ambiguïteit gecreëerd die (bijna) goed uitpakt in het begin, met de openingsmonoloog die de niet-verkende wonderen van de aarde bespreekt, begeleid door spookachtige muziek. Deze ambiance gaat verloren na een paar slecht geregisseerde acties en ruïneert bijna de volgende helikoptervervormde lenssequentie, die ons als een dronkaard Als we de grotten binnengaan, wordt het ene wonder na het andere getoond, waarbij een paar goede grottenlocaties worden gecombineerd met matte kunst en fotografie. Maar de camera lijkt meer geïnteresseerd in wat onze personages doen. Het duurt niet lang voordat duidelijk wordt dat het budget beperkt is, en op een paar interessante monsters na worden we getrakteerd op malle decors en kostuums. Onze karakters zijn gebaseerd op raciale stereotypen en de algemene domheid van die persoon. Neem bijvoorbeeld onze hoofdfiguur: hij is de beminnelijke Engelsman Wolfson, die optreedt als adviseur voor het leger; een expert, een expert, een man van de wereld, een man van de wereld, een man van de wereld, een man van de wereld, een man van de wereld, een man van de wereld, een man van de wereld, een man van de wereld, een man van de wereld, een man van de wereld, een man van de wereld, een man van de wereld, een man van de wereld, een man van de wereld, een man van de wereld, een man van de wereld, een man van de wereld, een man van de wereld, een man De vrouwelijke hoofdrol (de verplichte geliefde) is de praatgrage (maar niet uitgesproken) Leslie. Ze werkt samen met de antropologen die ze helpt om stoffelijke resten van lang geleden te verwijderen, maar ze gaat gillen als ze met een verse wordt geconfronteerd. Niet al te snugger. Het grootste Amerikaanse contingent speelt beschamend onbekwame en onprofessionele soldaten die geobsedeerd zijn door het bedienen van de zender alsof hun leven ervan afhangt. Het enige wat voor Wolfs vriend George van belang is voor de plot, is dat hij Wolf over de missie vertelt. Hij is luitenant en een idioot. Er zijn ook verscheidene Latijns-Amerikanen uit de buurt die de VS assisteren, en een van hen is de ongeluksprofessor Santos die optreedt als plotmachine om de monsters aan te trekken. Acteren is Blijkbaar werd het hoofdscript elke dag tijdens de opnamen herschreven en het is te zien! Er zijn een paar goede effecten in de stijl van de Predators als de mensen als een roze gloed door de ogen van de Lemuriërs worden gezien, maar hun rotsverbrijzelende schreeuw was niet overtuigend. Ik vond het wel een leuk idee dat de Lemuriërs gevoelig zijn voor ultrasonische golven. De plot raakt behoorlijk uit het lood. De opbouw gaat pijnlijk langzaam en als het'mysterie' eindelijk is opgelost, is het een echte anticlimax (niets verraden, laten we zeggen niet echt een moment uit _Close Encounters_ ). Het idee om wezens te ontdekken die diep in een tropisch berglandschap zitten sprak me wel aan, maar _Geheimen van de Phantom Caverns_ is een afknapper.
Contains some plot spoilers.<br /><br />I desperately tried to like this having first seen it aged eight, but what seemed exciting / scary back then, I find pretty lame now. It's in the style of Raiders of the Lost Ark or Romancing the Stone, but not half as good. Set in Central America (not in South America, where it claims Belize is ) the story follows the US Army setting up a low-frequency transmitter as a navigational aid to subs. As a precaution this 'beacon' is to be hidden deep underground and to help locate a suitable place is elite mercenary and caveman Rupert Wolfson. When men operating the transmitter mysteriously disappear, `Wolf' and some anthropologists help in the search which takes them deep into the mountain. Here they encounter unforeseen perils, including a race of temperamental albinos. Actually filmed in Alabama and Tennessee (Cathedral & Cumberland Caverns respectively) this suffers from dreadful acting and screenplay, plus lack of imagination as the 'mystery' unfolds (not to mention numerous continuity & editing errors) An atmosphere of intrigue and ambiguous wonder is created to (almost) good effect at the beginning, with the opening monologue discussing unexplored wonders of the Earth accompanied by eerie music. This ambience is lost after some badly directed action and almost ruins the following helicopter distorted lens sequence, meandering us through the unwelcoming landscape like a drunkard. `2001'-style wonder is paired with suspense as we enter the caverns, combining some good cave locations with matte artwork and photography. But the camera seems more interested in what our characters are doing. Before long the low budget is apparent and aside from some interesting monsters, we're treated to silly sets and costumes. Characterisation is based on racial stereotypes and the general level of stupidity of that person. Take our main character: he is suave Englishman Wolfson, acting as a consultant for the army; an expert<br /><br />fighter and all around good-guy. No personality flaws, only bad dress<br /><br />sense. Two ugly English (natch) play scientists who are specifically there to die. The female lead (obligatory love interest) is talkie (but not outspoken) Leslie. Working with the Anthropologists she helps extract long-dead remains but will scream when faced with a fresh one. Not too bright. The main American contingent play embarrassingly inept and unprofessional soldiers obsessed with working the transmitter as if their lives depended on it. Wolf's friend George's only importance to the plot is to tell Wolf about the mission. He is a lieutenant and an idiot. There are also several local Latin-Americans assisting the US, one is accident-prone Santos who acts as a plot device to attract the monsters. Acting is at best poor and veteran Robert Powell doesn't even try to get to grips with his (admittedly awful) script. Apparently the main script was being rewritten every day during the shoot and it shows! There are some good `Predator'-style effects as the humans are viewed as a pink glow through the Lemurians' eyes, but their rock-shattering scream was unconvincing. I did like the idea that the Lemurians are sensitive to ultra-sonic waves though. The plot badly loses its way. The buildup is painfully slow and when the 'mystery' is finally resolved, it's a real anti-climax (not giving anything away, let's say not exactly a Close Encounters moment) The idea of discovering creatures deep inside a tropical mountain landscape appealed to me, but `Secrets of the Phantom Caverns' is a letdown. Underground albinos!