Rocky versus Canadian Heritage Minutes, dus wees maar blij dat het niet absoluut oninteressant is. Het underdog-vriendelijke klassenbewustzijn is alomtegenwoordig en af en toe amusant, hoewel het ook schematisch en sentimenteel is. De heldhaftige roeister en stoker Nicolas Cage is zijn gebruikelijke duffe, houterige, charmante zelf, en hij heeft een paar levendige momenten, vooral wanneer hij in conflict komt met de gesteven-hemdentypes. De schurkachtige manager van Christopher Plummer is niets om over naar huis te schrijven, maar zelfs hij overstijgt dit materiaal; in alle andere gevallen lijken de kostuums en het haar al het acteerwerk te doen. De verwoed onderstreepte _Creative Research_, en de algemene geur van educatieve bedoelingen, smoren de heldhaftige gebaren van de komedie, en de prijzige periode van het produktieontwerp wordt volledig ondermijnd door een dramatische boog die pure 1980-laarzenafval is.
Rocky meets Canadian Heritage Minutes, so be thankful that it's not absolutely unwatchable. The underdog-friendly class consciousness is pervasive and fitfully amusing, although it's schematic and sentimental as well. Heroic rowing star/bootlegger Nicolas Cage is his usual dopey, wooden, charming self, and he has some lively moments, especially when he comes into conflict with the starched shirt types. Christopher Plummer's villainous manager is nothing to write home about, but even he transcends this material; in all other cases the costumes and hair seem to be doing all the acting. The frantically underlined Careful Research, and the general odor of educational intent, smother the valiant gestures at comedy, and the pricey period detail of the production design is wholly undermined by a dramatic arc that is pure 1980s bootstrap trash.