Dit is de episode die me helemaal in de ban bracht.<br />Jacks verhaallijnen zijn altijd overtuigend en onderhoudend, en het leek me dat de overlevenden zich echt moesten aanpassen aan het leven op het eiland. Matthew Fox geeft een verbazingwekkende vertolking. Alle overlevenden lijken te beseffen dat hun dagen misschien geteld zijn en dat ze een heel ander element toevoegen aan hun leven op het mysterieuze eiland. Met stukken die doen denken aan _Fight Club_, is _White Rabbit_ een griezelige en mooie episode die volgens mij alle verbazingwekkende eenvoud laat zien waar seizoen één vol mee zat. Mysterie omhuld door de waarheid van een menselijke conditie. <br />Jack beseft dat hij echt alleen maar een mens is, wat zijn karakter des te overtuigender maakt. Lockes toespraak over schoonheid is adembenemend en van toepassing op veel meer zaken dan deze voorstelling.
This is the episode that got me completely hooked. <br /><br />Jack story lines are always convincing and entertaining, and it seemed to me to be the episode in which the survivors really had to adjust to life on the island. Beautifully shot and acted, Matthew Fox gives an amazing performance. All the survivors seem to realize that their days may be numbered, adding an entire other element to their lives on the mysterious island. With cuts reminiscent of "Fight Club," "White Rabbit" is an eerie and beautiful episode which I believe shows all the amazing simplicity that season one was loaded with. Mystery shrouded by the truth of a human condition. <br /><br />Jack realizes he really is only human, which makes his character all the more convincing. Locke's speech about beauty is breathtaking, and is applicable to much more than this show.