De Spaans-Amerikaanse oorlog is een relatief onbekende episode. Hoewel hij van weinig militair belang was, was hij politiek van belang en in verschillende opzichten een keerpunt in de Amerikaanse geschiedenis. Een geweldig onderwerp voor een film, maar in dit geval valt het eindresultaat in het niet bij wat het had kunnen zijn.<br />Hoewel de film alleen voor de televisie was gemaakt, probeerde Milius duidelijk een epos te creëren. Ondanks een veelbelovend begin is de film in wezen veel te lang en ronduit saai. Het filmen is op zijn zachtst gezegd buitengewoon conventioneel. Erger nog, de hele film is gebaseerd op dezelfde stereotypen die zo kenmerkend zijn voor patriottische Hollywood-oorlogsfilms die keer op keer worden gekopieerd, in dit geval in een opgeblazen, onrealistische en groteske mengelmoes. We hebben het keer op keer gezien, van een ex-bandiet die zich ontwikkelde tot een goed soldaat, Sam Elliot als de stoere cowboy die sergeant werd, tot de kwaadaardige, laffe Duitse adviseurs die de nieuwste wapentechnologie invoerden. Actie is vaak ernstig overdreven op de manier van Victoriaanse propaganda, met troepen die midden in een gevecht Shakespeare opzeggen. Het absolute hoogtepunt van deze absurditeit is de figuur van Roosevelt, die zijn revolver sneller laat zwaaien dan Wyatt Earp terwijl hij heldhaftig de aanval leidt. Er zijn ook duistere en niet zo subtiele thema's waar Milius' militante patriottisme een onaangename ondertoon meebrengt <0xE2><0x80><0x93> in het bijzonder twee scènes waarin gevangenen worden gedood, die bijna worden verheerlijkt of in elk geval als verklaring worden opgevoerd. Al met al een en al overdrijving, opgeblazenheid en saai om naar te kijken, tenzij je van militante propaganda houdt.
The Spanish-American war is a relatively little known episode. Though of little military importance, it was politically significant and in several ways marked a turning point in American history. Great topic for a movie, yet in this case the end result falls dismally short of what it could have been.<br /><br />Though only made for television, Milius was clearly trying to create an epic. Despite a promising start the movie is essentially much too long and downright tedious. The film-making is extremely conventional to put it mildly. Worse yet, the entire movie is based on the same old stereotypes typical of patriotic Hollywood war movies copied time and again, in this case all put together in an inflated, unrealistic and grotesque jumble.<br /><br />We have seen it all over and over again, from an ex-outlaw evolving into a good soldier, Sam Elliot as the tough cowboy turned sergeant, evil, cowardly German advisors importing the latest in arms technology. Action is often severely overdone in the manner of Victorian propaganda, with troops reciting Shakespeare in the midst of battle. The absolute high point of this absurdity is the figure of Roosevelt, slinging his revolver faster than Wyatt Earp while heroically leading the charge. There are also darker and not quite so subtle themes where Milius' militant patriotism really brings uncomfortable undertones - most notably two scenes of killing prisoners, which is shown as almost glorified or at least self-explanatory.<br /><br />All in all, severely overdone, overblown and tedious to watch unless you enjoy militant propaganda.