De Academy Award-winnende regisseur van 'The English Patient', Anthony Minghella's laatste film, _Breaking and Intering_. Dit is geen epische oorlogsroman, de film speelt zich af in het moderne Londen. Als de film maar half zo lang was, zou Mr. Minghella een nieuwe smoking uitkiezen voor de Oscars. Maar de twee uur lange film is te verward en te vol ideeën en karakterontwikkelingen om draaglijk te zijn. Kijk of de volgende synopsis je hoofdpijn bezorgt: Will (Jude Law) is een architect die net een chic nieuw kantoor heeft geopend dat eruitziet als een Apple-winkel. Helaas bevindt het zich in een 'ontwikkelde' wijk van Londen die bekendstaat om zijn hoeren. Zijn kantoor wordt een paar keer beroofd en hij besluit de dader zelf op te sporen door zijn eigen kantoor te bespioneren met een techno-liefhebbende prostituee (Vera Farmiga). De 'vrije-loop'-dief blijkt een vijftienjarige jongen te zijn, Miro (Rafi Gavron) die werkt voor een bende Servische criminelen die verwant zijn aan wijlen zijn vader. Will spoort Miro op maar wordt uiteindelijk verliefd op Miro's moeder, Amira (Juliette Binoche) een naaister die geluidloos piano speelt.<br />Heb je wat Excedrin nodig? Dat is maar ongeveer de helft van de film en ik heb het nog niet eens gehad over Wills depressieve, nietsnut van een vriendin Liv (Robin Wright Penn) en haar door turnen geobsedeerde, gedragsgeobsedeerde dochter. Ik had het geluk dat ik na afloop van de film met Minghella een vraag-en-antwoordsessie kon bijwonen. Het is duidelijk dat hij geniet van het feit dat hij een Oscar heeft gekregen. Het gaf hem de gelegenheid om deze film te schrijven en te regisseren op basis van een aantal van zijn eigen ervaringen. De regisseur heeft zelfs een paar vragen van het publiek beantwoord. Een van de beste was: 'Hoeveel hebt u van Apple gekregen?' In de film zitten een heleboel Macs en er werden steeds Macs gestolen van kantoor. Op een gegeven moment zegt een van de personages zelfs: 'Deze Macs zijn geweldig, hè?' Het leek duidelijk een geval van product placement. Minghella zei dat Apple hem geen geld had gegeven. Hij legde uit dat het een grapje van hem was. 's Apple geobsedeerd en zijn kantoor in Londen bleef maar Macs stelen.<br />Als je het kunt uitzitten, is het acteerwerk goed. Laws optreden is subtiel en interessant. Hij heeft echt chemie met zowel Binoche als Wright Penn. Jammer genoeg zijn de personages zo ontwikkeld dat ze niet veel ruimte overlaten voor de plot.
Breaking and Entering is The Academy Award winning director of "The English Patient," Anthony Minghella's latest film. This is not an epic war romance, the film is set in modern London. If the movie was half as long, Mr. Minghella would be picking out a new tux for the Oscars. But, the two hour long film is too confused and overstuffed with ideas and character development to be bearable. See if the following synopsis gives you a headache: Will, (Jude Law) is an architect who has just opened up a slick new office that looks like an Apple store. Unfortunately, it is in a "developing" part of London famous for its hookers. His office gets robbed a few times and he decides to find the culprit himself by staking out his own office with a techno loving prostitute, (Vera Farmiga). The "free-running" thief turns out to be a fifteen year old boy, Miro (Rafi Gavron) who works for a gang of Serbian thugs related to his late father. Will tracks down Miro but ends up falling in love with Miro's mother, Amira (Juliette Binoche) a soundless-piano playing seamstress.<br /><br />Need some Excedrin? That's only about half of the movie and I haven't even mentioned Will's depressed light-box loving, long time girlfriend Liv (Robin Wright Penn) and her gymnastics obsessed behaviorally challenged daughter.<br /><br />I was lucky enough to attend a screening with a Q&A with Minghella after the film. He's obviously enjoying the clout of having an Oscar. It gave him the opportunity to write and direct this film inspired by some of his own experiences. The director even answered some questions from the audience. One of the best was, "how much did you get from Apple?" The film has a lot of Macs in it and Macs kept getting stolen from the office. At one point a character actually says, "these Macs are great aren't they?" It seemed like a clear case of product placement. Minghella said Apple gave him no money. He explained that it was an inside joke. He's Apple obsessed and his office in London kept getting its Macs stolen.<br /><br />If you can sit through it, the acting is good. Law's performance is subtle and interesting. He has real chemistry with Both Binoche and Wright Penn. Unfortunately the characters are so developed they do not leave much room for the plot.