In veel gevallen is de werkelijkheid raadselachtig, en John Cassavetes is een genie in het vastleggen en tentoonstellen van dat duistere besef van de werkelijkheid op celluloid. Met opzettelijk ruw camerawerk (met veel lensflitsen) en montage (zonder bewegingen van de handen van de fotograaf voor en na de handelingen weg te laten), en met de gekunstelde acteerprestaties van Ben Gazzara, geeft Cassavetes een staaltje van de ondoorgrondelijke <0xE2><0x80><0x93> en dus realistische <0xE2><0x80><0x93> ondergrondse bendewereld weg. De camerabewegingen en de choreografie van de plaats delict doen denken aan Godard <0xE2><0x80><0x93> goed berekend om niet berekend te lijken. De plaats delict is de enige die wordt begeleid door muziek; de hele film is ondoorgrondelijk stil. Het slepende verhaal maakt misschien deel uit van zijn methode, maar het is een nadeel dat de kijkers hun aandacht verliezen. Nadat Cosmo Vitelli (Gazzara) de moord heeft gepleegd, concentreert het verhaal zich op het proces en gaat hij terug naar zijn gewone leven, maar het wordt nodeloos uitgerekt. Bovendien is de scène van de confrontatie met de bendeleden een overbodige tweede climax.
In many cases, the reality is enigmatic, and John Cassavetes is a genius to capture and exhibit that obscure sense of reality on celluloid. With deliberately rough camera work (containing lots of lens flares) and editing (not trimming out movements of the photographer's hands before and after actions), along with the crafted acting of Ben Gazzara, Cassavetes presents the obscure-hence-realistic underground gang world as no one else has. The camera movement and choreography of the murder scene is reminiscent of Godard--well calculated to appear to be not calculated. The scene is the only one accompanied by music; the entire film is inscrutably quiet.<br /><br />The dragging story may be a part of his method, but it is a drawback to make the viewers lose their attentions. After Cosmo Vitelli (Gazzara) executes the killing, the plot focuses on the process he is going back to his ordinary life, but it is needlessly stretched out. Also, the scene of the confrontation against the gang members is a redundant second climax.