Ik geef Milla Jovovitsj een uitstekende vertolking in het kader van Luc Bessons interpretatie van het verhaal van Jeanne d'Arc. Besson leent heel wat van andere schrijvers en regisseurs in deze film, maar zijn belangrijkste leent hij van de 20e- en 21e-eeuwse psychiatrie. Uiteindelijk vertelt hij de kijkers via Joans zichtbare geweten (geposeerd door Dustin Hoffman) dat haar'stemmen' het product van hysterie waren en dat de boodschapper van God haar gewoon vertelde wat ze wilde horen. Om deze benadering geloofwaardig te maken, introduceert Besson de moord en de daaropvolgende verkrachting van Joans oudere zus, die ze als 10-jarige door kieren in de deur naar de dichtstbijzijnde plek waar ze zich verstopt laat zien. Het is een moderne en plausibele verklaring voor religieuze visioenen, maar er is geen historisch bewijs dat als achtergrond kan dienen - en ik vond het moderne psychologische geklets nogal schokkend, ook al doet Dustin Hoffman zijn best met de rol. Fay Dunaway doet het ook heel goed, maar John Malkovich is John Malkovich, niet de dauphin. Ondanks het feit dat het acteerwerk over het algemeen goed is, vond ik dit de minst bevredigende versie van het verhaal van Jeanne d'Arc die ik ooit heb gezien, en ik heb de meeste ervan wel eens gezien.
I'll credit Milla Jovovich with an excellent performance within the framework of Luc Besson's interpretation of the tale of Joan of Arc. Besson borrows quite a little from other writers and directors in this film but his chief borrowing is from 20th and 21st Century psychiatry. In the end, he tells viewers through Joan's visible conscience (portrayed by Dustin Hoffman) that her "voices" were the product of hysteria and that the Messenger from God simply told her what she wanted to hear. To make this approach credible, Besson introduces the murder and subsequent rape of Joan's elder sister, which she witnesses when she is 10 years old through cracks in the door to the closest where she is hiding. "Hysteria" is a modern and plausible explanation for religious visions, but there is no historical evidence to serve as background -- and I found the modern day psycho-babble more than a little jarring, even though Dustin Hoffman does his best with the role. Fay Dunaway also performs very effectively but John Malkovich is John Malkovich, not the Dauphin. Despite acting that is generally good, I found this to be the least satisfying version of the Joan of Arc story that I have ever seen, and I've seen most of them at one time or another.