Ford schiet op de sterren in deze ongelijke parabel, maar meestal mislukt het.<br />Je weet dat je wat grof geschut te wachten staat als, tegen het begin, de priester van Henry Fonda (geen van de personages wordt als in een fabel genoemd) de deuren van een verlaten kerk opent en de camera liefdevol op zijn schaduw blijft rusten, die een crucifix vormt in de stoffige deuropening.<br />Van daar af wordt het niet beter. Weldra wordt de kijker voorgesteld aan de vrome Dolores del Rio, een Madonna/hoer badend in een stralende stralenkrans en Pedro Armendariz, een op Pilatus lijkende schurk met gelaarsde laarzen en de kledij van Himmler maar de filosofie van Lenin.<br />J. Carrol Naish Het personage van de informant/Judas is in principe het stereotiepe stereotype, hoewel dergelijke stereotypen vaak vergezeld gaan van een overvloed aan in serape en sombrero gehulde figuranten die de hele film lang de camera bevolken. Sam Peckinpahs _The Wild Bunch_, duidelijk beïnvloed door deze film, herschept het stoffige, revolutionaire Mexicaanse dorp met meer gezag en authenticiteit.<br />Misschien wordt er van Fonda verwacht dat hij een spirituele opvolger van Tom Joad is, maar hij is totaal niet geloofwaardig; zijn stugge, pseudo-Spaanse optreden doet sterk denken aan de latere _The Wrong Man_. Pas aan het eind van de film is hij in staat een toespraak te houden die zijn natuurlijke menselijkheid waardig is, maar die komt te laat, te weinig.<br />John Ford, die aan de top van zijn technische spelletjes staat, levert prachtige composities en Gabriel Figueroa' De weelderige lenzen vormen het hoogtepunt van de film, en alleen al om die reden wordt hij aanbevolen.
Ford shoots for the stars in this uneven parable, but mostly fails.<br /><br />You know you're in for some heavy-handedness when, near the beginning, Henry Fonda's priest (none of the characters are named, as in a fable) opens the doors to an abandoned church and the camera lovingly lingers on his shadow, which forms a crucifix in the dusty doorway.<br /><br />It doesn't get better from there. Soon the viewer is introduced to the pious Dolores del Rio, a Madonna/Whore bathed in glowing nimbus and Pedro Armendariz, a Pilate-like jack-booted thug with the attire of Himmler but the philosophy of Lenin.<br /><br />J. Carrol Naish's informant/Judas character is the principle racial stereotype, though such stereotypes abound with an abundance of serape and sombrero clad extras mugging the camera throughout. Sam Peckinpah's The Wild Bunch, obviously influenced by this film, recreates the dusty revolutionary Mexican village with more authority and authenticity.<br /><br />Perhaps expected to be a spiritual successor of Tom Joad, Fonda is badly miscast; his dour, pseudo-Hispanic performance is greatly reminiscent of the later The Wrong Man. It isn't until the end of the film that he's able to give a speech worthy of his natural humanity, but it comes too little, too late.<br /><br />John Ford, working at the top of his technical game, supplies beautiful compositions and Gabriel Figueroa's lush lensing is the highlight of the film, and for that reason alone it is recommended.