Dit is zo'n film waar je naar blijft kijken ondanks het slordige scenario <0xE2><0x80><0x93> waarom doet Korvo (José Ferrer) in godsnaam zijn eerste poging om de geest van Ann Sutton (Gener Tierney) onder controle te krijgen midden in een cocktailparty, zij het in een lege kamer waar iedereen zich had kunnen bevinden, en waarom komen er, als Tierney het lijk van Ferrers ex-minnaar ontdekt, twee kerels uit het niets tevoorschijn om de politie te bellen. Voeg daar nog aan toe dat Richard Conte aantoonbaar de minst overtuigende psychiater uit de geschiedenis van het scherm is, en we beginnen de omvang van het probleem te zien. Niettemin houdt Tierney ons in de gaten, want Ferrer is even effectief als de kwakzalver Korvo.
This is one of those movies that keep you watching despite a sloppy screenplay - why, for God's sake, does Korvo (Jose Ferrer) first attempt to gain control of Ann Sutton's (Gener Tierney) mind in the middle of a cocktail party albeit in an empty room into which anyone could have wandered and why, when Tierney discovers the body of Ferrer's ex lover, do two guys turn up from nowhere and call the police. Add to this Richard Conte as arguably the most unconvincing psychiatrist in screen history and we begin to see the size of the problem. Nevertheless Tierney keeps us watching as Ferrer is effective as the quack Korvo.