Ja, de twee hoofdstukken zijn nogal saai en de complete ineenstorting van de samenleving in ongeveer 48 uur, hoewel een verklaring die wordt gegeven in een paar terloopse dialogen nogal moeilijk te verteren is. Maar Drakenkop is een succes. Een verhaal waarin 2 middelbare scholieren uit wat ze beschouwen als een treinwrak tevoorschijn komen en een natuurramp aantreffen, heeft het hele platteland gedecimeerd. Hun directe doel is om naar hun huis in Tokio te gaan. Onderweg wordt de ontmoeting het droesem van wat er nog over is van de bevolking, dat een paar keer aan de dood ontsnapt. De twee jongelui komen er ook achter dat, ondanks het verlies van alles, in deze nieuwe wereld, het hebben van elkaar hun belangrijkste bezit is. Het einde is anti-climax, maar dankzij een paar mooie special effects en vrolijke muziek wordt het een hoopvolle, zo niet positieve noot.
Yes, the two leads are rather dull and the complete breakdown of society in about 48 hours, while explained by a few throwaway lines of dialog is a little hard to swallow. Still, Dragon Head is a success. A story where 2 high school kids emerge from what they think was an underground train wreck to find a natural disaster has decimated the entire countryside. Their immediate goal is to get to their homes in Tokyo. Along the way, the encounter the dregs of what remains of the populace, escaping death several times. The two youngsters also learn, that despite losing everything, in this new world, having each other is their most important possession. The ending is anti-climatic, but thanks to some nice special effects and upbeat music leaves off on a hopeful, if not positive note.