Dit is het soort film dat net boeiend genoeg is voor één keer, maar ik geloof niet dat ik het zou kunnen verdragen er nog eens naar te kijken. Het ziet eruit en speelt als een tv-film uit het midden van de jaren zeventig, maar dan met wat gratis seks en geweld erbij.<br />Ik ben het eens met verscheidene eerdere posters - Herve Villechaize is NIET erg dreigend en komt soms zelfs over als onbedoelde komedie. De twee andere schurken maken dat tenminste goed. Ook was het schokkend te zien dat Jonathan Frid zo'n gewone rol speelt, die zijn enorme talenten beslist onderschat.<br />Maar ik denk dat het fundamentele probleem met 'toeval' in de plot zit. Stones gedachten worden te vroeg en te vaak gezien. Ze verschijnen aan iedereen tegelijk en verkondigen hun (duistere) plannen te vroeg in het beeld. Stone neemt dit idee letterlijk en duwt het de toeschouwer in het gezicht, met een reeks uitdagingen voor de gasten, uitdagingen die er in elk geval niet op lijken te duiden dat ze kunnen winnen. Het zou veel effectiever zijn geweest om de slechteriken in de schaduw te houden, die om beurten op elke gast azen en verwarring en twijfel zaaien onder de overgebleven gasten, die niet weten wie of wat de slachting veroorzaakt. Door het drietal al vroeg te laten verschijnen, voor alle'samengestelde gasten', zou het veel effectiever zijn geweest. en hun plan bekend te maken (hoe verwarrend dat plan ook is) gaat veel potentieel voor spanning en spanning verloren.<br />Ook zou een geleidelijker verschijnen van de slechteriken erop wijzen dat Frid de controle over zijn onderbewustzijn aan het vertragen is. Het onderbewust oproepen van deze slechteriken door Frid, omdat hij verborgen wrok koestert tegen zijn vrouw en vrienden, zou een veel logischer plot hebben opgeleverd. In plaats van Frid van het begin af aan als het beoogde slachtoffer te laten fungeren, zou het beter hebben gewerkt als hij de controle over de dreiging die hij heeft gecreëerd met gemengde gevoelens van schuld en voldoening zou verliezen als zijn oppervlakkige, oppervlakkige vrienden worden gedood. De plot die Stone voorstelt is verwarrend met betrekking tot de oorsprong en, het belangrijkste, de motieven van het boosaardige drietal en hij geeft nooit een verklaring waarom Frid, van wiens geest ze afkomstig zijn, er absoluut geen controle over kan uitoefenen. Verwarrend is het woord dat het beste het hele beeld samenvat, en het eind voelt als een totale misleiding. Het is beter om een grote confrontatie te hebben waarin Frid eindelijk in staat is de creaties van zijn eigen gekwelde geest uit te bannen.<br />Oliver Stone heeft in zijn carrière heel wat opmerkelijk werk gedaan, maar 'toeval' hoort daar helaas niet bij.
This is the type of movie that's just barely involving enough for one viewing, but I don't think I could stand to watch it again. It looks and plays like a mid-Seventies TV movie, only with some gratuitous sex and violence thrown in.<br /><br />I agree with several previous posters -- Herve Villechaize is NOT very menacing, and at times even comes off as unintended comedy. At least the other two villains make up for that. Also, it was jolting to see Jonathan Frid is such a pedestrian role, which definitely under-utilized his enormous talents.<br /><br />But I think the basic problem with "Seizure" is in the storyline. The evil trio that are conjured up from Frid's mind are seen too early and too often. They appear to everyone at once, and announce their (murky) plans too early in the picture. In fact, Stone takes this idea and literally shoves it in the viewer's face, with a series of challenges for the guests; challenges that it doesn't seem like they have any chance of winning, anyway. How much more effective would have been keeping the evil ones in the shadows, preying on each house guest in turn, sowing confusion and doubt among the remaining house guests, who don't know who or what is causing the carnage. By having the trio appear early on, to all the "assembled guests", and announcing their plan (confusing as that plan is), much potential for tension and suspense are lost.<br /><br />Also, a more gradual appearance of the evil ones would indicate Frid is slowing losing control of his subconscious. To have Frid subconsciously conjure up these baddies, because he's got hidden grudges against his wife and friends, would have been a far more logical plot device. Instead of having Frid play an intended victim from the get-go, it would have worked better to have him slowing becoming helpless to control the menace he's created, with mixed feelings of guilt and satisfaction as his shallow, superficial friends are killed off. The plot Stone offers up is confusing as to the origins and, most importantly, the motivations of the evil trio, and never gives any explanation why Frid, from whose mind they came from, can exercise absolutely no control over them. Confusing is the word that best sums up the whole picture, and the end feels like a total cheat. Better to have some great showdown in which Frid is finally able to banish the creations of his own tormented mind.<br /><br />Oliver Stone has done some notable work in his career, but sadly "Seizure" is not among them.