Ik denk dat de makers van 'De zevende hemel' echt de definitie van Didaktisch moeten opzoeken.<br />Ik geloof heel sterk in het idee dat een tv-aflevering iets te zeggen moet hebben. Een boodschap of een thema, misschien. Nu doet _De zevende hemel_ heel erg zijn best om dat te doen. Elke aflevering eindigt met een of andere heel speciale les die iedereen leert. Maar dat is mijn probleem met het programma. Als je iets te zeggen hebt op tv, vertel het ons dan niet met je stem. Laat het ons zien met je verhaal. Dat is een van de krachten van verhalen vertellen <0xE2><0x80><0x93> om ons te leren door ons in een ervaring te trekken waarin we ideeën kunnen onderzoeken en kunnen groeien.<br />Wat ik wil zeggen, is dat _De zevende hemel_ te prekerig is. Ze proberen niet eens aan het hele verhaal te werken. Ze concentreren zich alleen maar op het overbrengen van hun boodschap. Maar het medium waarop deze boodschap wordt overgebracht is even belangrijk als de boodschap zelf, en daar schiet de show tekort. In plaats van een echt gezin krijgen we robotachtige stereotypen voorgeschoteld die alleen maar bestaan om een eerlijke moraal over te brengen. Het is gewoon moeilijk om de boodschap van de show te geloven als de personages onrealistisch zijn (ze hebben vijfjarige kinderen in de show die praten alsof ze op een theologisch seminarie zijn. En de volwassen personages <0xE2><0x80><0x93> hun gedrag is zo voorspelbaar, en hun emoties zijn zo ongekunsteld. en de verhaallijnen zijn te sensationeel om iets te zeggen over de menselijke conditie (ik herinner me een aflevering waarin alle personages aan iets verslaafd waren. Zelfs het kleine meisje was verslaafd aan kauwgom of zoiets. De moraal: Verslaafdheid is slecht. o rly? no wai...).<br />Ik zou graag zien dat deze show echte kunst gaat maken. Mabey moet de volgende keer maar eens echte personages maken. En probeer hun prekerige moraal niet zo doorzichtig te maken. Als je met iemand wilt communiceren en iets wilt zeggen of iets van hem of haar wilt weten, kun je dat niet zeggen. Mensen willen niet dat je ze dingen vertelt. Je moet contact met ze maken en een ervaring met ze delen. Dit zielige, sentimentele smoesje voor een programma lijkt niet te werken, en daarom geef ik dit programma een 1.
I think the creators of "7th Heaven" really need to look up the definition of Didactic.<br /><br />I'm a strong believer in the idea that a TV episode ought to have something to say. A message or theme perhaps. Now 7th heaven tries very hard to do this. Each episode ends with some kind of very special lesson that everyone learns. But that's my problem with the show. If you have something to say on TV, don't tell us with your voice. Show it to us with your story. That is one power of story telling - to teach us by drawing us into an experience where we can explore ideas and grow.<br /><br />What I'm saying is, 7th heaven is too preachy. They don't even try to work on the whole story. They just concentrate on getting their message across. But the medium that this message travels upon is just as important as the message itself and that's where the show falls short. Instead of being presented with a real family we get robotic stereotypes who only exist to communicate a frank moral. It's just hard to believe the shows message when the characters are unrealistic (they have 5 year old kids on the show that talk like they are at a theological seminary. And the adult characters - their behavior is so predictable, and their emotions so ingenuine.) and the story lines are too sensational to speak to the human condition (I remember one episode where every character had to have an addiction to something. Even the little girl was addicted to chewing gum or something. The moral: Addictions are bad. *o rly? no wai!*...).<br /><br />I would like to see this show start making real art. Mabey make some real characters next time. And try not to make their preachy morals so obvious. If you want to communicate and idea or a value to someone, you cant tell them. People don't want to be told things. You have to connect with them, and share an experience. This pathetic, maudlin excuse for a show just cant seem to do this, and thats why I'm rating this show a 1.