Dit is een opgeblazen melodrama, losjes gebaseerd op een verhaal van Maugham en bedoeld om mensen tijdens de Tweede Wereldoorlog aan te spreken. Het is in meerdere opzichten een vreemde film. Hij verspilt het enorme talent van Gene Kelly en doet weinig meer voor de getalenteerde Deanna Durbin. Deanna huilt en snikt en ziet er vreselijk uit, terwijl de anders zo vriendelijke Kelly zich gedwongen ziet gemeen en ongevoelig over te komen. Het verhaal wordt verteld door twee flashbacks, waarvan de tweede eerder in de tijd is opgenomen dan de eerste. De muziek is door de hele film heen een puinhoop en wordt bij het afgezaagde en voorspelbare einde zo hard dat je tegen het scherm wilt schreeuwen. Verscheidene scènes in de film zijn alleen maar opvulling, waaronder een symfonische orkestscène die Universal een smak geld moet hebben gekost. Gale Sondergaard was goed, maar ze speelde dan ook haar gebruikelijke schurkenrol.<br />Kortom, dit moet je niet zien. In het volgende jaar zou Durbin schitteren in _Can't Stop Singing_ en Kelly zou genieten van _Anchors Away_. Ongetwijfeld zouden ze aan het eind van de oorlog allebei huiveren bij de gedachte aan kerstvakantie.
This is a turgid melodrama, very loosely based on a Maugham story and designed to appeal to people during the Second World War. It's an odd movie in several ways. It wastes the huge talent of Gene Kelly, and does little more for the gifted Deanna Durbin. Deanna cries and sobs and looks hurt a lot, while otherwise amiable Kelly is forced to appear to be mean and insensitive. Two flashbacks tell the story, the second being set earlier in time than the first. The music throughout is a mess, becoming so loud at the corny and predictable ending that you want to shout at the screen. Several scenes in the film are just filler, including a symphonic orchestra scene that must have cost Universal a bundle. Gale Sondergaard was good, but then she was playing her usual villainous role.<br /><br />In short, here is one to miss. In the following year, Durbin would shine in Can't Stop Singing, and Kelly would delight in Anchors Away. They both no doubt shuddered at war's end to think of Christmas Holiday.