Al vanaf heel jonge leeftijd ben ik een grote fan van Sonic-games. Vanaf de Megadrive tot en met de Playstation 2 heb ik een breed scala aan games gespeeld. Maar ik heb een dramatische afname in deze games gezien, zoals ook bij sommige van de recente games het geval is. 2001 is naar mijn mening de laatste keer dat er een geweldig sonisch spel is gezien in de vorm van Sonic Adventure 2.<br />Dit spel vormde, samen met zijn oudere broer, een belangrijk deel van mijn jeugd, dankzij het indrukwekkende grafische ontwerp, het getalenteerde acteerwerk en het vernieuwende verhaal. De personages waren origineel, de herhalingswaarde was hoog en de fasen zorgden ervoor dat je een idee van het oude spel hield.' Ik weet niet waarom, maar het idee was in mijn ogen geniaal, en het was het gedeelte dat ik het meest heb gemist in dit spel. En dat maakt dit spel anders dan de meeste andere, en het is ook het meest memorabele aspect: toen de Droomcast, waar ik dit spel op speelde, 'doodging' en mijn console in verval raakte, vond ik iets wat ik sindsdien maar bij één ander spel heb gevonden: ik begon te rouwen om het verlies van het spel, en begon het vreselijk te missen. Ik kan alleen maar hopen dat het spel op een wat recentere console zal worden uitgebracht.<br />Ik vind het moeilijk om iets negatiefs over dit spel te zeggen, dus dat laat ik over aan iedereen die het niet leuk vond. Het enige wat ik zal zeggen is dit: Sonic Adventure 2. Jij bent en zult blijven om gemist te worden.
Since a very young age, I have been an avid fan of Sonic games. From the Megadrive, up to the Playstation 2 games, I have played a wide range of the games. However, I have seen a dramatic decline in these games, as can be seen with some of the recent games. 2001, in my opinion, is the last time a great sonic game has been seen in the form of Sonic Adventure 2.<br /><br />This game, along with it's older brother, made up a significant part of my childhood, due to it's impressive graphical display, talented voice acting and innovative story. The characters were original, the replay value was high and the stages, while keeping a sense of the old game's traditions, were imaginative, especially the "City Escape" level. However, the aspect that gave me the most amusement had to be the Chao Gardens. I cannot understand why, but the idea, in my opinion, was genius, and was the part that I have missed most about this game. And that is what sets this apart from most other games, and is it's most memorable quality: when the Dreamcast, which I had this game on, "died" and my console fell into disrepair, I found something I have found with only one other game since: I began to mourn for the loss of the game, and began to miss it terribly. I can only hope that the game will be re-released on a more recent console.<br /><br />I'm finding it hard to find anything bad to say about this game, so I'll leave that to anyone who didn't like this game. All I shall say is this: Sonic Adventure 2. You are, and shall remain to be missed