Het is bijna twintig jaar geleden dat ik die film op een zaterdagavond op cbs-tv heb gezien, maar ik herinner het me nog levendig. Zeker niet de beste film over het onderwerp uit de kast komen, maar hij is om vele redenen gedenkwaardig:<br /><br />De LOL- absurditeit: we zien Bobby zijn kleine broertje kietelen vlak voordat hij naar bed gaat. Pa komt binnenlopen, geschokt en boos om het onschuldige geintje. Dan zegt hij iets in de trant van: 'Raak hem nooit meer aan!' Zodra hij de kamer uit is, zegt Bobby's kleine broertje tegen een bedroefde Bobby: 'Je mag altijd met me spelen.' Mijn vrienden bulderden van het lachen toen ik die zogenaamd ontroerende (o, wat een slechte woordspeling!) scène vertelde.<br />De positieve boodschap: het is oké om homo te zijn (als dat zo is). Precies wat je wilt zijn nadat je al die sporen en beproevingen van die arme Bobby hebt gezien). Heel verfrissend in de Reagan-jaren, toen Rock Hudsons dood door aids de wereld schokte. In andere films die over homoseksualiteit gingen, werd de hoofdpersoon plotseling rechtschapen (zoals in 'Tea and Sympathy') of stierf een tragische dood (bijvoorbeeld in de film uit 1961, 'The Children's Hour').<br />In ons huidige sociaal/politieke klimaat zou 'Welcome Home, Bobby' controversieel zijn voor de netwerktelevisie. Het verbaast me dat 'WH,B' in 1986 werd uitgezonden. Waren we toen ruimdenkender? Natuurlijk herinner ik me de film niet van herhalingen op de televisie.
It's been almost two decades since I watched the film on CBS-TV one Saturday night, but I remember it vividly. Certainly not the greatest film on the subject of coming out, but it is memorable for many reasons among them: <br /><br />The LOL absurdity: We see Bobby tickling his little brother just before bedtime. In walks dad, shocked and angry at the innocent horseplay. He then says something like, "Don't ever touch him again!" As soon as he leaves the room, Bobby's little brother says to a saddened Bobby, "You can play with me anytime." My friends roared with laughter when I recounted this supposedly touching (oooh, bad pun!) scene.<br /><br />The positive message: It's okay to be gay (if that's what you want to be after watching all of poor Bobby's trails and tribulations). Quite refreshing during the Reagan years when Rock Hudson's death from AIDS shocked the world. In other films dealing with the subject of homosexuality the protagonist suddenly turned straight (as in "Tea and Sympathy') or died a tragic death (e.g. the 1961 film, "The Children's Hour).<br /><br />In our current social/political climate "Welcome Home, Bobby" would be to controversial for network TV. It amazes me that "WH,B" aired in 1986. Were we more open-minded then? Of course I don't recall the film ever in reruns on TV.