Een trol in Central Park is geen verschrikkelijke film. Hij is alleen ontzettend lief en onschuldig en deze wereld is er nog niet klaar voor. Iedereen van boven de zes jaar zal zich schamen om dit te zien <0xE2><0x80><0x93> zelfs in zijn eentje <0xE2><0x80><0x93> maar dat is meer een sociaal probleem. Maar er zijn beslist redenen om dit te zien. De animatie is verbazingwekkend, vooral met de kinderen. Het is realistisch maar op de een of andere manier volkomen geloofwaardig in een geanimeerde wereld. En hun bewegingen zijn zo vloeiend en realistisch. Je kunt zien dat elke handeling is nagebootst en zorgvuldig is bestudeerd. Ik wou echt dat dit vaker werd gedaan. De omgeving ziet er ook verbazingwekkend uit, vooral wanneer de mensenwereld in het spel komt. Wat de schattige of grappige handlangers betreft, dat is een heel ander verhaal. Het is waarschijnlijk alleen maar een persoonlijke voorkeur, maar ik heb een hekel aan de manier waarop Don Bluth zijn meer cartoonachtige personages ontwerpt. Hun persoonlijkheden zijn niet beter, variërend van'schattig' tot'schattig met marshmallowsmaak'.<br />Iedereen die _The Secret of NIMH_ heeft gezien, zal geschokt zijn bij het zien van deze film. Ik bedoel, hoe kan dezelfde man die een progressieve, donkere en uitmuntende film heeft gemaakt, hiervoor verantwoordelijk zijn? Het verhaal is heel sprookjesachtig, als een tot leven gekomen kinderboek. De schurken zijn eerder grappig dan bedreigend, de personages beginnen spontaan te zingen en te dansen en alles is gepolijst door schattigheid. Dit is het gevolg van het feit dat Don Bluth eindelijk heeft toegegeven aan de druk van Disney, door te proberen hun formule te kopiëren, daarbij zijn identiteit te verliezen en uiteindelijk door de mand te vallen. Gelukkig zou Anastasia een gezonde stap omhoog zijn. Maar voor fans van Bluths eendagsvlieg van een wonderkind is het nogal deprimerend.
A Troll in Central Park is not a terrible film. It's just extremely sweet and innocent and this world isn't ready for it. Anyone over six years of age will be embarrassed to watch this - even alone - but that's more of a societal problem. But there are definitely reasons to see this. The animation is amazing, particularly with the children. It's realistic but somehow completely believable in an animated world. And their movements are so fluid and realistic. You can tell every action was acted out and studied meticulously. I really wish this was done more often. The environments also look amazing, especially when the human world comes into play. As for the cute or humorous sidekicks, that's another story entirely. It's probably just a personal bias, but I hate the way Don Bluth designs his more cartoon-y characters. Their personalities aren't any better, ranging from "cute" to marshmallow-peep-flavored-vomit "cute".<br /><br />Anyone who loved The Secret of NIMH will be shocked to see this film. I mean, how can the same guy who made a progressive, dark and outstanding film be responsible for this? The story is very fairy-tale esquire, like a children's storybook come to life. The villains are more humorous than threatening, the characters spontaneously break into song and dance and everything is whitewashed with cuteness. This is the result of Don Bluth finally giving in to the pressures of Disney, trying to replicate their formula, losing his identity in the process and ultimately falling flat. Luckily, Anastasia would be a healthy step up. But for fans of Bluth's one-hit wonder, it's kind of depressing.