'The Vanishing' of 'Spoorloos' (de oorspronkelijke Nederlandse titel) vertelt het verhaal van Rex Hofman (Bernard-Pierre Donnadieu), die een zorgeloze reis maakt met zijn vriendin Saskia (Johanna ter Steege). Nadat ze in een tunnel zijn ingestort, begeven de twee zich naar een druk truckerscafé op het Franse platteland, waar Saskia naar binnen gaat om een paar dingen te pakken. Maar als ze niet terugkomt naar de auto, ontstaat er paniek en begint Rex als een bezetene op zoek te gaan naar zijn vermiste vriendin. Drie jaar later wordt Saskia nog steeds vermist, en de ontvoerder, Raymond Lemorne (Bernard-Pierre Donnadieu), een koelbloedige professor, begint contact op te nemen met Rex en belooft hem de waarheid te vertellen over wat hij Saskia heeft aangedaan... maar Rex, die wanhopig op zoek is naar antwoorden, komt in een situatie terecht die gruwelijker is dan hij zich ooit had kunnen voorstellen.<br />Ik had wel eens van 'The Vanishing' gehoord, en dat het werd beschouwd als een psychologische horrorklassieker, maar ik had geen idee dat de versie die ik kende in werkelijkheid een remake was van een Frans-Nederlandse film uit de jaren tachtig. Dat wil zeggen, tot ik deze film in de videotheek voor de Amerikaanse versie uit 1993 aanzag. Toen ik hem mee naar huis nam en begon te kijken, besefte ik meteen dat dit de originele Franse film was, maar ik ben ontzettend blij dat ik die fout heb gemaakt. Waarom? Omdat ik anders niet naar deze uitstekende film had kunnen kijken. Ik heb de Amerikaanse remake van de film nog niet gezien, dus ik kan de twee niet met elkaar vergelijken, maar ik kan wel zeggen dat ik dit een van de meest effectieve psychologische horrorfilms vond die ik tot mijn genoegen heb gezien.<br />De Verdwijning is het Hitchcock-label waardig en weeft een verhaal dat zowel angstaanjagend als dramatisch is. Als de film begint, wordt hij langzaam afgedraaid. Er gebeurt een half uur lang niet veel, maar wij, het publiek, weten al dat er iets ergs op komst is voor onze personages. En als dat moment aanbreekt, is het angstaanjagend vanwege de realistische manier waarop het wordt weergegeven. Alles in deze film is realistisch en ik denk dat dat hem veel kracht geeft. De personages, hun daden, hun beweegredenen <0xE2><0x80><0x93> het lijkt allemaal zo menselijk, en het is gemakkelijk om met hen mee te voelen. Nadat Saskia is verdwenen, concentreert de film zich op zowel Rex als Raymond, en op de mentale spelletjes die Raymond begint met Rex, die wanhopig op zoek is naar de waarheid. De thema's in deze film zijn ook verklaarbaar <0xE2><0x80><0x93> het verlies van een geliefde en de wanhopige behoefte om de waarheid te vinden achter wat er met hen is gebeurd. Dit is allemaal een natuurlijke menselijke reactie, maar de situatie waarin die zich afspeelt is ongewoon en angstaanjagend genoeg.<br />De beelden in de film zijn lyrisch, het camerawerk is uitstekend en de symboliek is effectief. Het is een sfeervolle film en dit is weer een van de grote weldoeners. De film laat het publiek achter in een surrealistische, enigszins gedeprimeerde toestand, en een film die dat kan bereiken, moet wel iets hebben bereikt wat de moeite van het aanschouwen waard is. Het acteerwerk is geweldig, Donnadieu speelt een rol die doet denken aan de rol van Rutger Hauer in 'The Hitcher', en Bervoets is overtuigend als de Rex-figuur, die wanhopig op zoek is naar antwoorden. Johanna ter Steege is ook geweldig als Saskia, de noodlottige vriendin van Rex. Wat het einde betreft waar zo vaak over is gesproken, kan ik alleen maar zeggen: 'Wauw.' Ik had het niet zien aankomen, en het lijkt in de verste verte niet op de typische afloop van een verhaal. Het is, net als de rest van de film, deprimerend, donker en somber, en hoewel ik het niet zou willen zeggen, zou ik het niet anders willen omschrijven. Noem het geen'verdraaiing' (want dat is het eigenlijk ook niet), het is nog steeds uiterst effectief.<br />Over het geheel genomen is 'Spoorloos' of 'De Verdwijning' een surrealistische en enge film. Het verhaal is bijna geniaal en een Hitchcock-status waardig, en de film is buitengewoon goed gemaakt. Voor fans van trage, bijna droomachtige psychologische horrorfilms is 'De Verdwijning' absoluut een must-see. Je krijgt er een vreemd, verontrustend gevoel van in je maag, en het roept een vraag op: hoe ver zou je gaan om de waarheid te ontdekken? Misschien is het soms beter om de waarheid niet te kennen. Als je te lui bent om met ondertitels om te gaan, zul je uitstekende films als deze en nog veel, veel meer mislopen.
"The Vanishing", or "Spoorloos" (its original Dutch title) tells the story of Rex Hofman (Bernard-Pierre Donnadieu), who is on a carefree road trip with his girlfriend, Saskia (Johanna ter Steege). After breaking down inside a tunnel, the two make their way to a busy truck stop in the French countryside, and Saskia goes inside to grab a few things. But when she fails to return to the car, panic ensues, and Rex begins a frantic search for his missing girlfriend. Three years later, Saskia is still missing, and the abductor, Raymond Lemorne (Bernard-Pierre Donnadieu), a cool-facaded college professor, begins contacting Rex, promising to tell him the truth of what he did to Saskia... but Rex, desperate for answers, finds himself in a situation more horrifying than he could have ever imagined.<br /><br />I'd heard of "The Vanishing" before, and how it was hailed as a psychological chiller classic, but I had no idea that the version that I was aware of was actually a remake of a 1980s French/Dutch film. That is, until I mistook this movie for the 1993 American version at the video store. When I took it home and began watching, I immediately realized this was the original French film, but I'm extremely happy that I made this mistake. Why? Because otherwise I wouldn't have gotten to watch this excellent movie. I have yet to see the American remake of the film, so I cannot compare the two, but I can easily say that I found this to be one of the most effective psychological horror films I've had the pleasure of seeing.<br /><br />Truly worthy of the Hitchcockian label, "The Vanishing" weaves a tale that is both frightening and dramatic. When the film begins, it gets off slowly. Nothing much happens for a good thirty minutes, but we, the audience, already know something bad is coming in the way of our characters. And when that moment happens, it's scary because of how realistically depicted it is. Everything in this film is realistic, and I think that gives it a lot of power. The characters, their actions, their rationale - it all seems so human, and it is easy to sympathize with them. After Saskia has vanished, the rest of the film focuses on both Rex and Raymond, and the mind games that Raymond begins with Rex, who is desperately seeking the truth. The themes in this film are relate-able as well - the loss of a loved one and the desperate need to find the truth behind what happened to them. All of this is natural human reaction, but the situation in which it's placed is unusually and sufficiently frightening.<br /><br />The imagery in the film is lyrical, the camera-work excellent, and the symbolism effective. It's an atmospheric movie and this is another one of its large benefactors. It leaves its audience in a surreal, somewhat depressed state, and a film that can do that has got to have achieved something worthy of recognition. The acting is great, Donnadieu plays a role reminiscent of Rutger Hauer's performance in "The Hitcher", and Bervoets is convincing as the Rex character, desperate in finding answers. Johanna ter Steege is also great as Rex's ill-fated girlfriend, Saskia. As for the much-talked-about-ending, all I can say is "Wow". I didn't see it coming, and it isn't anything remotely like your typical story conclusion. It, as well as the rest of the film, is depressing, dark, and somber, and while I wouldn't call it a "twist" (because it really isn't), it's still extremely effective.<br /><br />Overall, "Spoorloos", or "The Vanishing" is a surreal and scary film. The story is near genius and worthy of a Hitchcock status, and the movie is extremely well-made. For fans of slow-going, almost dreamlike psychological horror films, "The Vanishing" is an absolute must-see. It leaves you with a strange, unsettling feeling in the pit of your stomach, and poses a thought provoking question- how far would you go to discover the truth? Perhaps sometimes the truth is better left unknown. I can't stress enough that filmgoers should not be put off by foreign-language movies. If you're too lazy to handle subtitles, then you will miss out on excellent films like this and many, many others. 9/10.