Ik had veel goede dingen over deze film gehoord en was van plan om hem leuk te vinden, maar het werkte gewoon niet voor mij. Na het lezen van de andere recensies ben ik het er niet mee eens dat dit een film is die de peta graag zou willen zien, omdat hij een dierenrechtenactiviste afschildert als een verduisterende, lichtelijk gestoorde eenling die de honden die ze onder haar hoede heeft mishandelt en geen leven heeft, geen vrienden, enzovoort. Peggy sprak de hondenliefhebber in mij ook niet aan <0xE2><0x80><0x93> zij was degene die haar hond de hele nacht buiten liet, verzuimde het gat in haar hek te repareren en alle honden mishandelde die ze zogenaamd had 'gered'. Ik vond de andere personages fijner getekend en ook beter geportretteerd, vooral Laura Derns Brett en Peter Saarsgards Newt. Molly Shannons acteertalent scheen beperkt te blijven tot het behouden van een tamelijk gruwelijke uitdrukking op haar gezicht <0xE2><0x80><0x93> niet veel om naar te kijken gedurende negentig minuten <0xE2><0x80><0x93> en het veranderde nooit of ze verdrietig, bezorgd, bezorgd of gelukkig was.
I had heard a lot of good things about this movie and went with the intention of liking it - but it just didn't work for me. After reading the other reviews, I don't agree that this is a movie that PETA would love since it portrays an animal rights activist as an embezzling, slightly deranged loner who mistreats the dogs in her care and has no life, no friends, etc. Peggy didn't appeal to the dog lover in me either - she was the one who left her dog out all night, neglected to repair the hole in her fence, mistreated all the dogs she supposedly 'rescued'. I thought the other characters were more finely drawn and better portrayed as well, especially Laura Dern's Brett and Peter Saarsgard's Newt. Molly Shannon's acting ability seemed to be confined to keeping a fairly gruesome expression on her face - not much fun to look at for 90+ minutes - and it never changed whether she was sad, worried, concerned, happy.