Deze film was eigenlijk een afknapper voor me. Het enige wat hem overeind hield waren de acteurs. In feite alleen bepaalde acteurs, zoals Jarrad Blancard, Seth Green, Ben Heller en natuurlijk Tim Curry. Het had zoveel meer kunnen zijn vergeleken met wat hij had laten zien. Ik begrijp dat Kings roman meer dan duizend pagina's lang was en dat de schrijvers al die details niet in één film konden verwerken, maar ik heb nog steeds sterk het gevoel dat ze een paar van de waardeloze scènes in de film hadden kunnen vervangen door een paar van de afgrijselijke delen uit het boek. Ze hadden bijvoorbeeld Patrick Hockstetters dood (door vliegende bloedzuigers) in de film kunnen handhaven. Ik zie eigenlijk geen reden om de manier waarop hij stierf te veranderen. Andere delen, zoals het Smoke-Hole Ritueel, de delen met het beruchte huis in Neibolt Street en het deel in het boek met Bill, Richie en het album van Georgie, waren volledig uit de film geknipt, zonder enige herkenning. Een van die delen had in plaats van de kantinescène in de film kunnen komen, want in het boek zag Richie niet eens de weerwolf in de kelder van de school.<br /><0x3E> Veel van de kenmerken van de Stumpers in het boek waren in de film niet zo duidelijk. Bijvoorbeeld Stan Uris' obsessie voor orde en netheid. Die eigenschap was een beetje mild vergeleken met de beschrijving in het boek. Nou ja. Deze film was voor mij nog steeds heel angstaanjagend, en hij...' Ik heb het over een van mijn lievelingsfilms, en over een van mijn lievelingsboeken. En over hoe Eddie uit zijn'mama's jongen'-pantser brak en sterker werd doordat hij bevriend raakte met de andere Stumpers. Dat was niet zo onduidelijk als Stans kwestie van hygiëne, maar het was nog steeds een beetje wazig. Mister Richie 'Vuilbek' Toziers persoonlijkheid. Dat maakte me echt kwaad, want na Stan was Richie mijn favoriete personage. In het boek waren zowel de elfjarige Richie als de volwassen Richie behoorlijk dapper. (Ze zeiden dingen als: 'Ja, ik vind het ook hilarisch, nadat we je fucking kop eraf hebben geschoten, schatje' tegen Het in de vorm van een enorm standbeeld van Paul Bunyon. Maar in de film maakten ze de volwassen Richie (Anderson) een beetje tot een watje, met zijn constante geklaag en zijn verlangen naar huis.<br />Als je het boek hebt gelezen, raad ik je aan de film niet te zien, want die zal je heel erg teleurstellen, net als mij. Als je het boek niet hebt gelezen, ga hem dan lezen, want de film heeft veel hiaten gecreëerd, die de roman zal opvullen.
This movie was actually a letdown for me. The only thing that kept it thriving were the actors. Actually, only certain actors, such as: Jarrad Blancard, Seth Green, Ben Heller, and of course, Tim Curry. It could have been so much more compared to what it had shown. I understand that King's novel was over 1,000 pages long, and the writers couldn't fit all of those details in one movie, but I still feel strongly that they could've replaced some of the crappy scenes in the movie, with some of the horrific parts in the book. For example, they could've kept Patrick Hockstetter's death (killed by flying leeches) accurate in the film. I don't really see any reason to change how he died. Other parts, like the Smoke-Hole Ritual, those parts with the infamous house on Neibolt Street, and the part in the novel with Bill, Richie, and Georgie's album, were completely cut out of the film, without any recognition whatsoever.One of those parts could've been put in place of the cafeteria scene in the film, because in the novel, Richie didn't even see the werewolf in the school basement. <br /><br />Many of the Losers' characteristics in the novel weren't as clear in the film. For example, Stan Uris' obsession for order and cleanliness. That characteristic was kind of mild compared to the novel's description. Oh well. This movie was still very terrifying to me, and it's one of my favorite films, as well as my favorite novel. Also about how Eddie broke out of his "mama's boy" shell and became stronger by being friends with the other Losers. This wasn't as unclear as Stan's cleanliness issue, but it was still a little blurry. Mister Richie "Trashmouth" Tozier's personality. This really made me mad because, after Stan, Richie was my favorite character. In the novel, both eleven year old Richie, and adult Richie were pretty brave. (Saying things like: "Yeah, hilarious for me too, after we blow your f***ing head off, baby" to It taking the shape of a huge Paul Bunyon statue.) In the movie, however, they made adult Richie (Anderson) kind of a pussy, with his constant complaining and wanting to go home.<br /><br />In closing, if you read the book, I suggest you not see the movie, because it will disappoint you a lot, as it did me. If you haven't read the book, then go read it because there are many gaps that the movie created, that the novel will fill.