Ik zag dat er Tommy Lee Jones in speelde, en dat maakte het voor mij een film die je niet mocht missen. Eerst leek het een aangrijpende misdaadfilm, maar al snel kreeg hij zijn ware kleur. Dit is een film over niet het Amerikaanse leger, maar het leger van Hollywood; dat wil zeggen, het leger zoals Hollywood het sinds de jaren zestig heeft gezien. Er komt een stereotiepe, verknipte Vietnam-veteraan in voor, die voor de nieuwe eeuw aan de steroïden moet. Omdat ik 28 jaar bij de luchtmacht heb gezeten en vrienden heb die in Irak, Afghanistan en andere leuke plekken dienen, heb ik wel enig idee waar ik aan begin. Dit is wat ik te weten ben gekomen over het 'nieuwe' Hollywood-leger (HA), in tegenstelling tot het echte Amerikaanse leger (USA).<br /><0x3E><0x3E> Als je na je pensionering bij de militaire politie ging werken, mocht je je insigne houden. En je ID-kaart. In de Verenigde Staten nemen ze je je insigne af en geven je een ID-kaart voor gepensioneerden.<br /><0x3E><0x3E> Als je carrière hebt gemaakt als agent bij de HA, moet je, als je achter een Latijns-Amerikaanse verdachte aan zit, alle racistische scheldwoorden schreeuwen die je maar kunt bedenken en hem in elkaar slaan zodra je hem te pakken hebt. De Verenigde Staten hebben het vooroordeel uit de rangen niet weggenomen, maar ze hebben hun best gedaan. Tenzij je de kazernerellen en de facto segregatie van de jaren zestig en zeventig hebt meegemaakt en het verschil hebt gezien, kun je niet geloven hoe ver we zijn gekomen.<br />-In de HA corrumpeert de macht, maar de macht van het leger corrumpeert absoluut. De HA, die beseft dat er geen gemakkelijke manier is om kinderen van de Nintendo-generatie in effectieve soldaten te veranderen, snijdt hun menselijkheid af en verandert ze in ijskoude, emotieloze moordenaars. Zozeer zelfs dat elke soldaat een goede vriend in kleine stukjes kan hakken, de stukjes kan verbranden en dan een hapje gebraden kip kan gaan eten. De Verenigde Staten zijn heel wat anders dan de padvinders, maar ik garandeer je dat de gemiddelde soldaat een veel beter moreel kompas heeft dan de doorsnee Amerikaan op straat. Ja, Abu Ghraib is gebeurd, maar het was een anomalie, niet de normale gang van zaken.<br /><0xE2><0x80><0x93> HA-soldaten gebruiken drugs. Tot de laatste toe. Het wordt als vreemd beschouwd om te verwachten dat iemand dat niet doet. Ze proberen harddrugs te vermijden, in elk geval als ze buiten een oorlogsgebied zijn, maar voor de rest is schertsen en sjoemelen rigoureus. In de Verenigde Staten zijn nog steeds drugs, maar er is een programma van willekeurig testen, en als je drugs gebruikt, word je gepakt.<br /><0xE2><0x80><0x93> HA-soldaten die terugkomen tikken tijdbommen af, wachtend tot ze afgaan. Het is geen kwestie van 'als', het is 'wanneer'. In de Verenigde Staten is er inderdaad posttraumatische stress en de gevolgen daarvan, maar het is een probleem dat wordt behandeld, niet genegeerd of onder het tapijt geveegd.<br />Ik kan nog wel even doorgaan, maar dat is de strekking. Aan de positieve kant geeft Tommy Lee Jones een geweldige voorstelling, en voor het eerst besefte ik hoe goed Charlize Theron eigenlijk is. Susan Sarandon is godzijdank naar een bijrol verwezen met een minimale speeltijd. Maar de algehele boodschap hier is verachtelijk. Het is een anti-legerfilm, een haat-Amerika-film. Het is verbazingwekkend dat zoveel recensenten hier denken dat dit de werkelijkheid weerspiegelt. Ze hebben niet in het leger gezeten en zijn waarschijnlijk het soort mensen dat liever de straat oversteekt dan iemand in uniform 'goedemorgen' te zeggen. Jihadisten overal ter wereld zullen het prachtig vinden; iedereen met ook maar een greintje vaderlandsliefde zal het volslagen onzin vinden.
I caught this on cable and had absolutely no preconceptions or expectations, having never read a review or checking IMDb. I saw it had Tommy Lee Jones in the cast, and that made it a must-watch movie for me. At first, it seemed like a gripping crime drama, but quickly started showing its true colours. This is a movie about, not the U.S. Army, but the Hollywood Army; that is, the Army as Hollywood has seen it since the 60's. It takes the stereotypical, screwed-up Viet Nam vet, and puts him on steroids for the new century. Having spend 28 years in the Air Force, and having friends serving in Iraq, Afghanistan, and other fun spots, I have some idea what I'm talking about. Here's what I learned about the "new" Hollywood Army (HA), as opposed to the real, U.S. Army (USA).<br /><br />- When you retire from HA, if you were a military cop, they let you keep your badge. And active duty ID card. In the USA, they take the badge and give you a retiree card. <br /><br />- Having spent a career as an HA cop, if you're chasing a Hispanic suspect, you will shout every racial epithet you can think of and then beat him senseless as soon as you catch him. The USA hasn't eliminated prejudice from the ranks, but has done a pretty darn good job of trying. Unless you lived through the barracks riots and de facto segregation of the 60's and 70's, and seen the difference now, you really can't believe how far we've come. <br /><br />- In the HA, power corrupts, but Army power corrupts absolutely. The HA, realizing there's no easy way to take Nintendo-generation kids and turn them into effective soldiers, strips away their humanity and turns them into stone-cold emotionless killers. So much so any soldier can take a good friend, chop him into little pieces, burn the pieces, and then go out for a bite of fried chicken. The USA is a far cry from the Boy Scouts, but I guarantee that your average soldier has a far straighter moral compass than your man-on-the-street American. Yes, Abu Ghraib happened, but it was an anomaly, not business as usual. <br /><br />- HA soldiers do drugs. Every last darn one of 'em. It's considered odd to expect that anyone doesn't. They try to avoid hard drugs, at least when outside of a war zone, but otherwise, jokin' and tokin' is de rigeur. In the USA, there are still drugs, but there is on-going program of random testing, and if you do drugs you *will* get caught. <br /><br />- Returning HA soldiers are ticking time-bombs, just waiting to go off. It's not a question of "if", it's "when". In the USA, there is indeed post-traumatic stress and its consequences, but it's a problem that's treated, not ignored or swept under the rug.<br /><br />I could go on, but that gives you the gist. On the plus side, Tommy Lee Jones gives a tremendous performance, and for the first time I realized just how good of an actress Charlize Theron truly is. Susan Sarandon is thankfully relegated to a minor role with minimal screen time. The overall message here, however, is despicable. It's an anti-Army, hate America kind of movie. It's amazing that so many reviewers here think this reflects reality. They obviously haven't been in the military, and are probably the kind of people who would cross the street rather than say "good morning" to somebody in uniform. Jihadists everywhere will love it; anyone with a shred of patriotism will find it to be total crap.