Formalismo, de school van de Latijns-Amerikaanse literatuur die de nadruk legt op vorm als functie, of vorm boven functie, heeft weinig te maken met Saura's EL AMOR BRUJO. Dit is Saura's laatste werk in zijn flamencotrilogie die begon met BODAS de SANGRE, met inbegrip van CARMEN. Net als bij die twee films baseert Saura dit filmische ballet op een eerder werk, Manuel de Falla's EL AMOR BRUJO. De andere twee films in de trilogie waren gebaseerd op Lorca's BODAS de SANGRE, Merimee en Bizets roman en opera, CARMEN. Deze drie klassieke werken zijn geen voorbeelden van formalisme. Het zijn eerder de eerste voorbeelden van zowel de realistische als de impressionistische literatuur die onder de creatieve leiding van Saura sensuele herscheppingen worden van liefde De liefdesverhalen hier overstijgen de vorm en krijgen een thematische inhoud die de grote literaire werken die ze weergeven waardig is. De grimmigheid van het decor is voor symbolische doeleinden en niet voor vorm of functie. Het vervallen, stoffige decor vertegenwoordigt de leegte van de ziel die grote liefde heeft verloren, of is misleid door een betoverende liefde. Het decor neemt kleur aan wanneer Candela de Vuurdans danst, en weer aan het eind wanneer Lucia zichzelf opoffert om de eeuwige geliefde te zijn van de betoverende geest van José, waarmee ze Candela bevrijdt van zijn vervloekte herinnering. Saura laat ons nooit de spanning tussen werkelijkheid en fictie vergeten als de dageraad aanbreekt over een toneelvoorstelling zonder obsessies met de dood en liefde die de minnaar behekst.
Formalismo, that school of Hispanic literature that emphasizes form as function, or form over function, has little to do with Saura's EL AMOR BRUJO. This is Saura's final work in his flamenco trilogy that began with BODAS de SANGRE and includes CARMEN. As with those two films, Saura bases this cinematic ballet on a previous work, Manuel de Falla's EL AMOR BRUJO. The other two films in the trilogy were based on Lorca's BODAS de SANGRE and Merimee's and Bizet's novel and opera, CARMEN. These three classical works are not examples of formalismo. Rather, they are prime examples of both the realistic and impressionistic schools of literature which under the creative mastery of Saura become sensual re-creations of love, passion, betrayal, and death. The love stories here supercede form and attain a thematic content worthy of the great literary works they portray. The starkness of the set is for symbolic purposes and not for form nor for function. The dilapidated, dusty set represents the emptiness of the soul that has lost great love, or has been deceived by a bewitching love. The set takes on color when Candela dances the Fire Dance, and again at the end when Lucia sacrifices herself to be the eternal lover of the bewitching ghost of Jose, thus setting Candela free from his cursed memory. Saura never lets us forget the tension between reality and fiction as the dawn rises on a new day over a theatrical set free of obsessions with death and love that bewitches the lover.