Voor veel mensen is Requiem in wezen het spirituele einde van de X-files en het is in elk geval veel bevredigender en krachtiger dan De Waarheid. En wat het terughalen van je wortels betreft, dit is een heel goed geconstrueerde en uitgevoerde episode.<br />De plaaggeest op zich is eerder een tempomaker en stimulator dan een schokbreker. Er is niets nieuws, hoewel de terugkeer van rechercheur Miles als een schok komt, en hij is briljant gefotografeerd. Je weet gewoon dat ons een geweldige rit te wachten staat.<br />Ik moet bekennen dat ik het heerlijk vond dat de onkosten van het onderzoek naar Mulder en Scully onaangeroerd bleven tot wat op dat moment als de laatste episode werd beschouwd. En het enige waar ik nog meer van hou dan van het feit dat Mulder Chesty Short in elkaar heeft geslagen, is Scully's geamuseerdheid toen het hem verteld werd. Dat uitgerekend Billy Miles hen zomaar opbelde, was een echte verrassing. Net als Kryceks verblijf in een Tunesische strafkolonie, waar een eind aan werd gemaakt door Marita Covarrubias, die voor het laatst gezien werd toen ze eruitzag als een wc-borstel in _Een Zoon_. Als bijkomend voordeel is het een geweldige genezing, zowel fysiek als mentaal. _Punt voor Marita C._ Het blijkt dat CSM, die nu stervende is, hen heeft opgeroepen voor een laatste poging om de samenzwering nieuw leven in te blazen. Het is onvermijdelijk dat deze twee gebeurtenissen met elkaar in verband staan.<br />Dat komt omdat er een buitenaards schip is neergestort bij Bellefleur en nu onder een dekschild zit. Mulder en Scully ontmoeten Billy, halen wat herinneringen op en al snel blijkt dat zijn vader niet erg is opgeknapt van zijn ontmoeting met het buitenaardse wezen. Het feit dat hij in feite de Bounty Hunter is, komt misschien niet als een grote schok, waardoor het schot in de kofferbak minder effectief is, maar het is niet opvallend. Het blijkt dat het buitenaardse wezen op zoek was naar ontvoerde mensen, en terwijl Mulder en Scully op bezoek gaan bij Theresa Hoese (geboren Nemman, de vrouw met de bloedneus), wordt een van de plaatselijke ufo-freaks in de schilden van het schip gezogen. Het bevende schot, dat volgens mij twee keer is afgevuurd, ziet er briljant uit. Al die tijd steekt Krycek zijn neus in het rond op zoek naar het toestel (waarvan het totaal in zijn auto aan de telefoon zit).<br />Marita en de sergeant-majoor voeren een paar zinnige gesprekken, en het siert Laurie Holden dat je haar haat voor hem kunt zien branden terwijl ze een vernisje van kille, emotieloze efficiëntie ophoudt. Scully begint intussen plotseling misselijk te worden, maar de oorzaak daarvan zal later aan de orde komen. Je hebt een prachtige scène waarin Mulder haar probeert te troosten en voor het eerst zijn wens uitspreekt dat ze hem achterlaat en een beter leven probeert te krijgen. Of dit voor Mulder gelukstreffer nummer twee is, is niet duidelijk, maar ik denk van wel. Met de rug naar hen toe wordt Theresa uit haar huis gehaald, met haar krijsende baby op een paar meter afstand, en de vriend van de beverige jongen bevestigt Billy's vermoedens over zijn vader. Terwijl Billy naar huis gaat om de confrontatie met hem aan te gaan, gaan Mulder en Scully het bos in en wordt Scully aan dezelfde krachtveldbehandeling onderworpen. Mulder en Scully worden weggestuurd en keren uiteindelijk met lege handen terug naar Washington, waar Billy wordt opgepakt door de Bounty Hunter, die hem er eindelijk van heeft overtuigd dat hij was wie hij zei dat hij was. De scène waarin Billy wil weten waarom zijn vader hem nooit heeft geloofd, is vreemd ontroerend en komt terug in de scène met de piloot. Als gevolg daarvan hebben we een van de beste X-Files-momenten ooit, als een aarzelende Skinner Krycek en Marita het kantoor van Mulder binnenleidt. Het lijkt erop dat zij ook geen geluk hebben gehad en bereid zijn zich ten koste van de CSM in te schrijven bij M&S. We krijgen een scène van de Lone Gunmen en nog een voorbeeld van Mulder die Scully ervan probeert te weerhouden zich bij hem te voegen op de plek waar het kan gebeuren. Deze keer lukt hem dat, en terwijl Scully ontdekt dat het dna van het buitenaardse wezen betekent dat Mulder gevaar loopt, gaan Mulder en Skinner naar de plek en gebeurt het onvermijdelijke. Mulder loopt het krachtveld in, negeert de kreten van Skinner en voegt zich bij de verzamelde ontvoerders als de Bounty Hunter met een wraakzuchtige glimlach op hem afkomt. Skinner begint bijna te huilen, en dan volgt er nog een schokkende mededeling: Scully is zwanger.<br />Uiteindelijk zal de terugkeer naar het begin van het Requiem ons over de streep trekken, en dat moet gezegd worden. Het gevoel dat de cirkel rond is, is zowel uitstekend als licht deprimerend (ondanks alles wat ze hebben gezien en gedaan, zijn Mulder en Scully niet echt ergens heen gegaan). Bovendien wordt het dubbelkoppige complot dat zowel de Ontvoeringen als de Samenzwering gebruikt, over het algemeen goed aangepakt.<br />Het voornaamste punt is dat het als één partij gaten heeft waar ze niet kunnen komen.' De methoden van Krycek en Marita om het toestel te vinden zijn niet duidelijk, net zomin als de logica van CSM om het project te herbouwen met een enkele neergestorte UFO. Mulder en Scully lijken de zaak op te geven nadat Billy ook is verdwenen. Het is dus verre van perfect.<br />Maar het levert wel een emotionele, krachtige aflevering op die de show had kunnen beëindigen. Scènes zoals Mulder die naar Scully kijkt met de baby, de slaapkamerscène en Skinner die emotioneel wordt zijn adembenemend, en we hebben de voldoening om te zien hoe Krycek Sigarettenrokersman de trap af duwt. De onthulling dat Scully zwanger is is adembenemend.<br />Dus in wezen is Requiem niet perfect; het is niet perfect.' De muziek van Mark Snow is briljant, zelfs naar zijn maatstaven. Als seizoen 7 alleen maar draaide om het afsluiten en afronden, dan doet Requiem dat in alle opzichten. Geweldig om te zien.
For lots of people, Requiem is essentially the spiritual ending for the X Files and it's certainly far more rewarding and powerful then The Truth. And as far as going back to your roots is concerned, this is a very well plotted and executed episode.<br /><br />The teaser itself is more of a pace setter and establisher rather than a shocker and a stunner. There's nothing new, although the return of Detective Miles comes as a shock, and it's shot brilliantly. You just know we're in for a hell of a ride.<br /><br />I must profess to loving the fact that the issue of expenses over Mulder and Scully's investigation was left untouched until what at the time was considered the final episode. And the only thing I love more than Mulder beating the crap out of Chesty Short is Scully's amusement when told. For Billy Miles of all people to phone them up out the blue is a real surprise. As is Krycek's stint in a Tunisian penal colony being ended by Marita Covarrubias, last seen looking like a toilet brush in One Son. As a side note, that is one hell of a recovery, both physically and mentally. Kudos Marita C. Turns out that CSM, now dying, has summoned them for one final attempt at rekindling the conspiracy. Inevitably these two events are linked.<br /><br />That would because an alien craft has crashed outside Bellefleur, and is now sitting under a cloaking device. Mulder n' Scully meet Billy, exchange some reminiscing, and we quickly establish that his father has not come out well from his encounter with the alien. The twist that he's in fact the Bounty Hunter might not come as a big shock, making the pretty cool car trunk shot less effective, but it's not blatant. It turns out that the alien craft was on a salvage hunt for abductees, and while Mulder and Scully visit Theresa Hoese (nee Nemman, her of the nosebleed), one of the local UFO geeks is sucked into the ship's shields. Used twice in this episode, the shaking shot I reckon looks brilliant. All the while Krycek pokes his nose around looking for the craft (the sum of which is sitting in his car on the phone).<br /><br />Marita and CSM share some pretty insightful conversations, and it's credit to Laurie Holden that you can see her hatred for him burning while she maintains a veneer of cold, emotionless efficiency. Scully meanwhile begins suffering from sudden nausea, the cause of which will come up later. You have a wonderful scene where Mulder tries to comfort her and states for the first time his wish for her to leave him behind and try and have a better life as a result. Whether this is lucky strike number 2 for Mulder isn't clear, although I believe it is.<br /><br />With their backs turned, Theresa is taken from her home, her screaming baby just metres away, and the friend of shaky boy confirms Billy's suspicions over his father. While Billy returns home to confront him, Mulder and Scully go into the woods and the latter is subjected to the same forcefield rejection. Dismissed as another episode, Mulder and Scully ultimately return to D.C with nothing when Billy is taken by the Bounty Hunter, who had finally convinced him that he was who he said he was. The scene where Billy demands to know why his father never believed him is oddly touching, and stems back to pilot clearly.<br /><br />As a result, we have what I reckon is one of the best X Files moments ever, when a hesitant Skinner leads Krycek and Marita into Mulder's office. It seems they've had the same lack of luck, and are willing to sign up with M&S at the expense of the CSM. We get a scene from the Lone Gunmen and another example of Mulder trying to stop Scully from joining him at the potential ground zero. This time he succeeds, and while Scully discovers that the alien DNA means Mulder is at risk, Mulder and Skinner travel to the site and the inevitable happens. Mulder walks into the forcefield, ignoring the calls of Skinner, and joins the gathered abductees as the Bounty Hunter walks up to him and smiles vindictively. Skinner almost cries, and then another bombshell: Scully's pregnant.<br /><br />Ultimately, it's always going to be the return to the beginning aspect of Requiem that will win us over, and does it must be said. There's a feeling of coming full circle that is both excellent and slight depressing (despite what they've seen and done, Mulder and Scully haven't really gone anywhere). Also, the double headed plot which utilises both Abductions and the Conspiracy is generally well handled.<br /><br />The main issue is that as a one parter, it has holes where they couldn't afford time to use. Krycek and Marita's methods to find the craft aren't clear, and neither is CSM's logic behind rebuilding the project with a single crashed UFO. Mulder and Scully just seem to give up on the case after Billy disappears too. So it's far from perfect.<br /><br />However, it does deliver and is an emotional, powerful episode that could well have ended the show. Scenes such as Mulder watching Scully with the baby, the bedroom scene and Skinner getting emotional are stunning, and we have the satisfaction of seeing Krycek shove Cigarette Smoking Man down the stairs. The revelation that Scully is pregnant is jaw dropping.<br /><br />So basically, Requiem isn't perfect; it's uneven, and slightly constricted by the single episode it was given to resolve the story. However, there is genuine emotion, wonderful recognition of the show's roots, and a great plot and story. The music from Mark Snow is brilliant even by his standards. If Season 7 was all about closure and wrapping up, Requiem does it in spades. Powerful viewing.