Dit is duidelijk een poging van Hawn om haar stereotiepe beeld van zich af te schudden. Vreemd genoeg is zij niet het probleem. Ze doet het zelfs prima zonder haar gebruikelijke geglimlach en gegiechel. Het probleem is de belachelijke plot. Die slaat helemaal nergens op. Op het eerste gezicht lijkt het misschien ingewikkeld, maar in werkelijkheid is het gewoon niet goed doordacht. Ik zal niet in details treden, maar laat ik volstaan met te zeggen dat het verhaal erg onevenwichtig en onsamenhangend is. Bovendien is John Heard als moordlustige psychopaat verschrikkelijk. Het is gemakkelijk te begrijpen waarom; hij was volkomen verkeerd gecast. Zijn dialogen, die bedoeld zijn om de kijkers de stuipen op het lijf te jagen, zijn lachwekkend. De standaardangsten in de film zijn effectief, maar erg clichématig en afgezaagd. Het klinkt als een B-film en dat is het ook.
This is clearly Hawn's attempt to shake off her stereotypical image. Strangely enough she isn't the problem. In fact, she does okay without her usual smiling and giggling. The problem here is the ridiculous plot. It makes no sense whatsoever. At first sight it may seem complex but the truth is it's just not well thought out. I'll refrain from going into details but suffice it to say the story is very uneven and incoherent. Also, John Heard is terrible as a murdering psycho. It's easy to see why; he was completely miscast. His lines, which are supposed to terrify viewers, are laughable. The standard scares in the film are effective but very cliched and worn out. It sounds like a B-movie and that's exactly what it is.