Een bokser merkt dat hij op magische wijze een gevecht wint dat hij in werkelijkheid heeft verloren. Dat komt door de wensen van een kleine jongen die hem bewondert. Dat stelt hem in staat een belangrijker gevecht te beginnen. Dit gaat over het idee van geloof en hoop. Naarmate de episode vordert, desintegreren geloof en hoop. De jongen wordt een slachtoffer. Het onderwerp dat belangrijker is, is de kleurenblindheid van Rod Serling. Ik kan me voorstellen dat een cast die bestond uit twee Afro-Amerikanen in die tijd buitengewoon vrijpostig zou zijn geweest. Ik vraag me af hoe Joe Six Pack hierop zou hebben gereageerd, ook al was hij een fan van de Twilight Zone. Het acteerwerk is goed en het was goed om wijlen Ivan Dixon (Hogan) te zien. Serling was een visionair. Hij was een van de beste acteurs van zijn tijd. Hij speelde heel goed toneel. Je vraagt je af hoeveel geweldige acteurs er uit de toneelwereld zijn gebannen.
A boxer finds himself magically winning a fight he actually lost. It is due to the wishes of small boy who admires him. This allows him to move on to a more important fight. This is about the idea of faith and hope. As the episode goes along that faith and hope disintegrates. The boy becomes a victim. The issue that is more important is the color blindness of Rod Serling. I would imagine a cast featuring two African Americans would have been extremely bold at this time. I wonder how Joe Six Pack would have received this, even if he were a fan of the Twilight Zone. The acting is good and it was good to see the late Ivan Dixon (Hogan's Heroes) doing quite an outstanding acting job. It makes you wonder how many wonderful actors were locked out of the industry. Serling was a visionary.