Wat een genie! Fellini brak de hoofdregel van het scenarioschrijven. Uiteindelijk ontwaakte het personage uit een droom. De hele stinkende film was een droom. De eerste keer is het een van de meest verwarrende, irritante dingen ooit, maar de tweede keer is het volkomen logisch.<br />Prachtig.
What a genius! Fellini went and broke the cardinal rule of screenwriting. In the end, the character woke from a dream. The whole stinking movie was a dream. The first time around, it's one of the most confusing, annoying things ever, but it makes perfect sense the second time around.<br /><br />Beautiful.