De film-adaptatie van E.Y. Harburgs Broadway-hit uit 1947 verschijnt in 1968 op het witte doek. Fred Astaire heeft niet langer de energie of het enthousiasme voor de rol van de wereldreizende Ier die zich in een klein stadje vestigt dat door raciale onrechtvaardigheden wordt geteisterd. Dit was beslist een vreemde keuze voor de jonge regisseur Francis Ford Coppola, die samen met filmregisseur Philip Lathrop de wereld over reist naar vele opwindende locaties en die de film toch overspoelt met een stroperige vervoering en een muzikale trilling (de hoffelijke co-ster Petula Clark). De ondersteunende cast (onder wie Tommy Steele en Keenan Wynn) is interessant maar zwak, en de anachronistische songnummers dragen niet bij aan het verhaal, maar bekorten de gebeurtenissen gewoon tot een ongemakkelijke lengte.
1968 movie-adaptation of E. Y. Harburg's 1947 Broadway musical hit arrives on the screen both belated and beleaguered. Fred Astaire no longer has the energy or enthusiasm for role as world-traveling Irishman who settles in a small town beset with racial injustices. This was certainly an odd choice for young director Francis Ford Coppola, who, with cinematographer Philip Lathrop, globe-trots to many an exciting location and yet overflows the movie with syrupy uplift and musical trilling (courtesy co-star Petula Clark). Supporting cast (including Tommy Steele and Keenan Wynn) is interesting but weak, and the anachronistic song numbers don't forward the story, they simply pad the proceedings to an uncomfortable length. *1/2 from ****