Ann Todd speelt 'Madeleine' in de film uit 1950 onder regie van David Lean. In de film spelen ook Norman Wooland, Ivan Desny, André Morrell en Elizabeth Sellars. De film gaat over het ware verhaal van het beroemde proces tegen Madeleine Smith, halverwege de negentiende eeuw. Madeleine wordt door haar familie uit de hogere kringen onder druk gezet om te trouwen, maar in werkelijkheid heeft ze een intieme relatie met een man uit de lagere kringen, L'Anglier (Desny) en ze heeft erin toegestemd met hem te trouwen. Ze wil het haar familie niet vertellen, dus dringt ze er bij hem op aan om er met haar vandoor te gaan. L'Anglier was van plan om in de hogere kringen te trouwen en staat erop dat ze haar vader (Leslie Banks) over hun relatie vertelt. Dat kan ze niet, en ze gelooft dat alle L'Angliers dat geloven. Anglier wilde al die tijd alleen maar haar geld, ze maakt het uit met hem en vraagt hem haar brieven terug te geven. Dan stemt ze erin toe met William Minnoch (Wooland) te trouwen, die haar het hof heeft gemaakt.<br />L'Anglier stuurt haar haar brieven niet terug, en nadat ze arsenicum heeft gekocht, sterft hij aan arsenicumvergiftiging, omdat hij al eens eerder bij haar thuis ziek is geworden. Madeleine wordt gearresteerd wegens moord.<br />De film lijkt de zaak heel nauwkeurig te volgen, maar het is allemaal nogal uitgekauwd. Er zijn een paar prachtige scènes <0xE2><0x80><0x93> de twee dansen in het maanlicht zijn één, terwijl binnen een steeds wildere dans wordt uitgevoerd. De structuur van de rechtszaal was interessant, want ik had nog nooit een gevangene door een luik in de vloer de beklaagdenbank op zien lopen. De aanblik van al die gezichten die naar beneden kijken voordat ze aan de klim begint, geeft een idee van hoe het is om voor de rechter te komen.<br />Ann Todd is een goede actrice, zij het dat ze een beetje kil overkomt. Ze was getrouwd met Lean, wat misschien de reden is voor haar casting. Ten tijde van de moord was Madeleines vader ontstemd omdat ze niet getrouwd was. Hij klaagde dat ze veel mannen had ontmoet, maar dat geen van hen succes had gehad. Ze was twintig toen ze verkering kreeg met L. Anglier en 22 toen ze het uitmaakte. Todd was 41 toen deze film werd gemaakt. Ze was niet zorgvuldig gefotografeerd en zag er veel te oud uit voor deze rol. André Morrell is uitstekend als de advocaat van Madeleine. De rest van de optredens zijn heel goed, met Banks als een sterke, intimiderende vader en Desny die zinspeelt op het slijm dat onder de oppervlakte van L'Anglier zit. Norman Wooland speelt een charmante, bezorgde rol als Minnoch, de aanbidder van Madeleine.<br />Leans mening over wat er is gebeurd wordt in de laatste momenten van de film heel duidelijk. Iemand zei dat Hitchcock de hand in het verhaal moest hebben, maar hij had geen succes met 'De Paradine-zaak'. Deze verhalen hebben iets heel afstandelijks en emotieloos. Misschien had Hitchcock hem kunnen kraken; deze vroege poging van David Lean haalt het niet helemaal.
Ann Todd is "Madeleine" in this 1950 film directed by David Lean. The film also features Norman Wooland, Ivan Desny, Andre Morrell and Elizabeth Sellars. The film looks at the true story of the famous Madeleine Smith murder trial in the mid-1800s. Pressured by her upper class family to marry, Madeleine is in fact secretly intimately involved with a man from a lower class, L'Anglier (Desny) and has agreed to marry him. She doesn't want to tell her family, so she urges him to elope with her. L'Anglier was planning on marrying into the upper class lifestyle and insists instead that she tell her father (Leslie Banks) about their relationship. She can't, and believing that all L'Anglier wanted was her money all along, she breaks off with him and requests the return of her letters to him. She then agrees to marry William Minnoch (Wooland), who has been courting her.<br /><br />L'Anglier doesn't return her letters, and after she purchases arsenic, he dies of arsenic poison, having become ill at her house once before. Madeleine is arrested for murder.<br /><br />The film seems to follow the case quite accurately, but it's pretty cut and dried. There are some marvelous scenes - the two dancing in the moonlight is one, as an increasingly wilder dance goes on inside. The structure of the courtroom was interesting, as I had never seen a prisoner walk upstairs into the dock from what is almost a trap door in the floor. The view of all the faces looking down before she starts the climb gives an idea of what it's like to be put on trial.<br /><br />Ann Todd is a good actress, though an internalized one who comes off as rather cold. She was married to Lean, which may be the reason for her casting. At the time of the murder, Madeleine's father was displeased that she wasn't married, complaining that she had met many men but none of them have worked out. She was twenty when she took up with L'Anglier and 22 when she broke it off. Todd was 41 at the time this film was made. She was not carefully photographed and looked her age - way too old for this role. Andre Morrell is excellent as Madeleine's attorney. The rest of the performances are very good, with Banks a strong, intimidating father and Desny hinting at the slime that's below the surface of L'Anglier. Norman Wooland gives a charming and concerned performance as Madeleine's suitor, Minnoch.<br /><br />Lean's opinion of what happened is made very clear in the last moments of the film. Someone said the story needed Hitchcock's hand, but he was not successful with "The Paradine Case." There's something about these stories that is very detached and unemotional. Maybe Hitchcock could have cracked it; this early effort by David Lean doesn't quite make it.