Deze film zou een film noir moeten zijn, alleen was de karakterontwikkeling van iedereen, met uitzondering van Tom Berengers karakter, zwak. Als gevolg daarvan is het moeilijk om de plotwendingen te geloven. De karakters hadden meer ontwikkeling nodig <0xE2><0x80><0x93> de meeste noir-personages hebben maar één karakter, maar die karakters moeten duidelijk gespeeld worden. Als de, laten we zeggen, norse maar sympathieke baas niet sympathiek overkomt, maakt het je niet uit of hij vermoord wordt. (Let wel: dit is een willekeurig voorbeeld, niet uit de film.) Een bijkomstigheid was dat de belichting (of de cinematografie) van deze film afschuwelijk was, waardoor alle acteurs er vreselijk uitzagen. In het bijzonder Lori Heuring, die een asymmetrisch gezicht heeft, werd gefilmd vanuit een hoek die haar in een bepaalde lichtval op een hazenlip deed lijken en in andere op een licht spottende blik (de actrice zelf is in andere films buitengewoon knap, dus ik denk dat ik er goed aan doe de schuld bij de camera te leggen). Hoe dan ook, dat is een klein smetje op een verder slechte film.
This film was supposed to be a film noir, except that the character development of everyone except for Tom Berenger's character was flimsy. As a result, it's hard to buy the plot twists. The characters needed more development -- most noir characters are one-note, but those notes have to be played clearly. If the, say, gruff but sympathetic boss doesn't come across as sympathetic, you care less if he is killed. (Note: this is a random example, not from the film.) On a side note, the lighting (or cinematography) of this film was awful, making all of the actors look terrible. In particular, Lori Heuring, who has an asymmetrical face, was shot from an angle that made her appear in some light to have a harelip and in others to make her look like she was slightly sneering (the actress herself is extremely pretty in other films, so I think I'm right to blame the camera work). Anyway, that's a small quibble with an otherwise bad film.