Verschillende muziek: (I Am Onto You) is zo'n gevoelig stuk muziek. Je komt zoiets niet tegen in de gebruikelijke actiefilms. Het trieste gevoel ervan ontroerde me. En het verdiepte een romantisch gevoel, niet over de gebeurtenissen, maar over de film zelf.<br />Andere hoofdrol: tja, Crowe is natuurlijk niet bekend met Hollywood-rollen. Hij is geen Willis, Sly of Denzel. Maar de eenendertigjarige acteur moest op dat moment wel een rol spelen om te bewijzen dat hij een ster kan zijn. Hij voegde veel ernst en taaiheid toe aan het stereotype dat hem werd aangereikt. Het was zijn thriller, en hij was goed. Over het algemeen is het niet ongewoon om Crowe een rol in een thriller te zien spelen; maar het is zeldzaam om een gewone rol, zoals die van Crowe, te zien spelen.<br />Een ander geval: de Aziatische personages waren altijd dezelfde in de Amerikaanse films, de slechte om precies te zijn! Er waren al jaren en jaren bepaalde beschamende punten aan hen blijven kleven. Je zou het gevoel hebben dat er sinds het begin van de jaren negentig weer iemand werd behandeld. Ik denk dat de komst van Aziatische fondsen in de Hollywoodproducties veel te maken had met de reden van deze transmutatie. De dood van het Aziatische meisje in het begin is meer dan duidelijk, als een martelaar voor de Aziatische slechterik die uiteindelijk toch een eerlijke vriend blijkt te zijn, en een misdadiger, maar met een hart van goud (het past perfect in een film uit 1995!).<br />Afgezien van een vreemd eerbetoon aan Kubricks (Clockwork Orange) in de intro van de film, was het schrijven en regisseren van Frank A. Cappello prima. Hoewel hij gewoon weer dezelfde rotzooi recyclede, maar op een onderhoudende en opmerkelijke manier. Alles gaat zo snel en spannend, maar het ontbrak aan het grote budget dat enige logica aan de onlogische zaken kon geven ('Ik heb bijvoorbeeld de scène van het neergestorte vliegtuig niet gekocht, met oogverblindende special effects zou het dat wel geweest zijn'). Ik vond de gesprekken van de hoofdrolspeler en zijn zoontje het leukst; dat was een beetje anders en amusant.<br />Het is geschikt voor 90 minuten plezier, en het beweert niets anders. Het had een gewone B-film kunnen zijn die je snel vergeet. Maar de eenvoudige verschillen gaven het een karakter dat werkte.
Different music : (I Am Onto You) is so sensitive piece of music. You don't run into anything like it in the usual action flicks. Its sad sense moved me memorably. And it deepened a romantic feel, not about the events but about the movie itself.<br /><br />Different lead : well, sure Crowe isn't familiar with Hollywood fares. He's not Willis, Sly or Denzel. But the 31 year old actor at the moment had to do one to prove that he can be a star. He added much seriousness and toughness to the stereotype he was handed. It was his thriller, and it was good. Generally it is not rare to see Crowe playing a role in a thriller; but it is rare to see a usual role, as that, played by Crowe.<br /><br />Different case : the Asian characters were always the same in the American movies, the bad same to be precise ! Certain shameful marks had been adhered to them for years and years. You'd feel another treating since the early 1990s. I think that the entrance of Asian funds in the Hollywood production game got a lot to do with the reason of this transmutation. Here, it's more than clear from the death of the Asian girl at the start like a martyr to the Asian evil guy who turns out to be an honest friend after all, and a criminal yet with a heart of gold (suits perfectly a 1995 movie !).<br /><br />Aside from strange homage to Kubrick's (Clockwork Orange) at the movie's intro, the writing and the directing of Frank A. Cappello was fine. Although he just recycled the same old crap again but in entertaining and remarkable way. Everything runs so fast and thrilling but it lacked the big budget that could put some logic to the illogical matters (I didn't buy the fallen plane's sequence for instance, with dazzling special effects it would've been more effective). I loved the most the conversations of the lead and his little son; that was a bit different and amusing.<br /><br />It is suitable for 90 minutes of fun, and it doesn't allege anything but that. It could've been another forgettable, averagely produced, B-movie. But its simple differences gave it a distinct character that worked.