Een van de vreemdste films van Hammer is dit, hun enige uitstapje naar Science-Fiction, dat een nogal belastende reputatie heeft, maar onder de omstandigheden redelijk draaglijk blijkt te zijn. Het kan kennelijk niet tegen vergelijkingen met films als Stanley Kubricks 2001: A SPACE ODYSSEY (1968), hoewel het nog steeds waardevol is omdat het een van de allereerste films is die de landing op de maan in 1969 uitbuit.<br />De beroemde Britse studio stond erom bekend dat ze met beperkte middelen duur ogende griezelfilms maakten; hier echter is de lage budgettaire lijn duidelijk zichtbaar en de futuristische decors die ze hebben bedacht zijn nogal prullerig! Voor wat het waard is, de film bevat ten minste één Hammer-achtige beeldopname van een ruimtepak dat Tussen haakjes, maan nul twee wordt wel een Space Western genoemd (gezien de mijnbouw, de dynamitage, de ontdekking van een onbetaalbaar mineraal, de claim-jumping en de schietpartijen): tot nu toe is het zo goed als onmogelijk, maar het hebben van een saloon in de ruimte (compleet met dansende cowgirls) in 2021 is meer dan belachelijk! Peter Hyams was zo verstandig om dergelijke kinderachtige streken te laten voor wat ze waren toen hij zijn eigen Space Western maakte met Sean Connery, OUTLAND (1981).<br />'Het' De film is ontegenzeggelijk beter dan Zeta O1 (1969), die ik onlangs heb gezien, hoewel er nog steeds een duidelijke kampfactor in zit, te beginnen met de maffe, geanimeerde kredietsequentie (begeleid door een beslist aanstekelijke titelmelodie), maar die zich uitstrekt tot hilarische kostuums en rekwisieten (om nog maar te zwijgen van de aanwezigheid van een parmantige, megalomane schurk (tussen haakjes, net als bij Zeta O1 zelf, speelt er in de rolbezetting een lid van de 'Carry On'-bende in Bernard Bresslaw, opnieuw als een slechterik, zij het dan een achterlijke bruut!). Nadat Hammer de rolbezetting heeft genoemd, duikt de stoere Michael Ripper hier ook op voor een korte scène; en wat de Amerikaanse hoofdrol betreft: James Olson (met blond haar dat al een beetje begint te wijken!) zet het scherm niet bepaald in vuur en vlam. Maar het was wel interessant dat in hetzelfde jaar (1971) ook Adrienne Corri zou verschijnen in Hammers meer traditionele VAMPIER CIRCUS (hoewel dat nog steeds een verdraaiing in zijn staart had) en in Kubricks volgende, geavanceerde sf-stuk, A CLOCKWORK ORANGE.
One of Hammer's oddest films is this one, their sole foray into Science-Fiction, which has quite a maligned reputation but emerges to be reasonably tolerable under the circumstances. It obviously won't stand comparisons with the likes of Stanley Kubrick's 2001: A SPACE ODYSSEY (1968), though still valuable for being one of the very first films to exploit the 1969 landing on the moon.<br /><br />The famed British studio were noted for making expensive-looking Gothic Horrors with limited means; here, however, the low budget shows through as the futuristic sets they came up with are rather shoddy! For what it's worth, the film does contain at least one Hammer-type image involving a space suit found to be inhabited by a skeleton. Incidentally, MOON ZERO TWO has been referred to as a Space Western (in view of its mining, dynamiting, discovery of a priceless mineral, claim-jumping and shoot-outs): so far so goodhowever, having an outer space saloon (complete with dancing cowgirls) in 2021 is beyond ridiculous! Peter Hyams had the good sense to forego such puerile shenanigans when he made his own 'Space Western' with Sean Connery, OUTLAND (1981).<br /><br />Having said that, It's undeniably superior to ZETA ONE (1969), which I watched recently, though still containing a definite camp factor  starting with the goofy animated credit sequence (accompanied by a decidedly infectious title tune) but extending to hilarious costumes and propsnot to mention the presence of a dapper megalomaniac villain (by the way, as was the case with ZETA ONE itself, the cast features a member of the "Carry On" gang in Bernard Bresslaw, again, appearing as a baddie albeit a dimwitted brute!). Having mentioned the cast, Hammer stalwart Michael Ripper turns up here as well for one brief scene; as for the film's American lead, James Olson (with receding blond hair!) doesn't exactly set the screen on fire. It's interesting, though, that co-star Adrienne Corri would appear in Hammer's more traditional VAMPIRE CIRCUS (though still contriving a twist in its tail) and Kubrick's subsequent piece of sophisticated sci-fi, A CLOCKWORK ORANGE, within the same year (1971).