Dit keiharde misdaaddrama gaat over moord op contractbasis en volgt, nogal naïef vond ik, het ontstaan van de hele onderneming en is naar verluidt gebaseerd op feiten. Het onderscheidt zich enigszins door het gebruik van flashbacks in flashbacks en door een paar mooie, stemmingvolle filmbeelden van Robert Burks, maar met uitzondering van Bogart (en zelfs hij speelt goed onder de maat) is het ontstellend geacteerd. Toch kan een slecht optreden soms nog gedenkwaardiger zijn dan een goed, en in dat opzicht steelt 'Squeeler' van Ted De Corsia uiteindelijk de film. Aan de andere kant bereiken zowel Zero Mostel als Everett Sloane hier waarschijnlijk het dieptepunt van hun carrière. Wat de regie van Bretaigne Windust betreft, die is op zijn best plichtmatig. In een vacu<0xC3><0xBC>m ergens tussen 'The House on 42nd Street' en 'The Phenix City Story' is de film vis noch vis (hij is voornamelijk slecht). Mislukte kansen voor iedereen.
Dire! This hard-boiled crime melodrama is about contract killing and it traces, rather naively I thought, the genesis of the whole enterprise and is said to be based on fact. It's distinguished slightly by the use of flashbacks within flashbacks and by some fine, moody cinematography by Robert Burks but, with the exception of Bogart, (and even he is playing well below par), it is appallingly acted. Still, sometimes a bad performance can be even more memorable than a good one and in this respect Ted De Corsia's 'Squealer' ends up stealing the film. On the other hand, both Zero Mostel and Everett Sloane probably reach a career nadir here. As for the direction of Bretaigne Windust, it's perfunctory at best. Inhabiting a vacuum somewhere between "The House on 42nd Street" and "The Phenix City Story", the film is neither fish nor fowl, (it's mostly foul). Missed opportunities all round.