Om te beginnen wil ik je vertellen dat ik niet onbekend ben met films uit de jaren dertig. Ik ben dol op films uit die tijd, ik heb bewondering voor Katharine Hepburn en ik beschouw Cary Grant als een van de beste acteurs aller tijden. Die feiten zijn de reden waarom ik deze film zo graag wilde zien, maar diezelfde feiten geven me niet het recht om elke film uit de jaren dertig die ik bekijk als excuus aan te voeren om hem te bewonderen en te zeggen dat hij gemiddeld (of in dit geval veel minder dan gemiddeld!) is.<br />SPOILERS BLACK! Laten we beginnen met het script. Wat is dit voor verhaal? Ik heb de indruk dat de schrijvers, nadat de drie hoofdpersonen aan ons zijn voorgesteld, absoluut geen idee hadden waar het verhaal naartoe zou gaan. Dus doen ze hun uiterste best om alles op te schrijven wat in hun hoofd opkomt, in een wanhopige poging een standaardverhaal van 80 minuten te creëren.<br />Een paar voorbeelden: 1. Waarom heeft Sylvia haar haar kortgeknipt en wordt ze Sylvester? Omdat haar vader haar heeft verteld dat het voor de autoriteiten veel gemakkelijker is om een oude man met een meisje te vinden dan met een jongen. Dus wat doet ze? Ze knipt haar haar af... en elk probleem is opgelost, zelfs als dat betekent dat ze naar een ander land kunnen reizen zonder papieren van Sylvia als Sylvestro. Een knipbeurt was genoeg.<br />2. Hoe zit het met Jimmy Monkley? Hij maakt al die rotzooi in de haven alleen maar omdat hij diamanten bij zich heeft. Alsof er een kans bestond dat de diamanten uit zijn schoen zouden komen als hij zijn koffer openmaakte. Hoe zit het met zijn tweede ontmoeting met de Scarletts? Hij verraadt hen zijn geheim, haalt een heel groot pak geld uit zijn zak en koopt hen uit. En dan, 5 minuten later, als ze in Londen zijn, is hij helemaal blut en zij ook. 3. De verhouding tussen Henry Scarlett en Maudie. Zonder dat we er enig idee van hebben, zien we Henry plotseling dromen en Maudies naam uitschreeuwen alsof hij haar 'liefje' is, en als hij wakker wordt, beseffen we plotseling door de manier waarop hij haar behandelt, dat hij werkelijk haar jongen is. Volstrekt belachelijk. We hebben nooit ook maar de geringste aanwijzing gezien dat er iets tussen hen gaande was, tot die droomsequentie. En het is nog belachelijker omdat Maude iets ouder is dan zijn dochter, die er de hele tijd getuige van is.<br />4. Maudes verdwijning. Maude paste niet in het verhaal. Dat was duidelijk. Maar haar op een regenachtige avond laten verdwijnen, zonder nadere uitleg over haar verblijfplaats, is stom.<br />5) Henry's dood. Henry was een vreselijk geschreven personage. Dus naarmate de plot vorderde, moest er iets met hem gebeuren om Scarlett de kans te geven het verhaal gelukkig af te maken. Dus wat doen we? We halen hem van een klif, Scarlett rouwt wanhopig (ongeveer 5 seconden) en 3 minuten later is ze een en al moed en vreugde als ze Cary Grant achternazit.<br />6) En het Russische meisje? We raken ervan overtuigd dat ze wanhopig veel van de schilder houdt, maar aan het eind van de film gebruikt ze hem alleen als argument om Jimmy over te halen naar Parijs te gaan. En hoe is Sylvia in godsnaam tot de conclusie gekomen dat ze geprobeerd heeft zelfmoord te plegen door te verdrinken? Heb jij iets opgemerkt wat mij is ontgaan? Alleen omdat ze niet kon zwemmen?<br />7) De schilder (Michael Fane) is als personage (op een nare manier) even grappig. Hij gaf Sylvia zijn auto omdat hij niet kon rijden met een gewonde vinger? God zij genadig! Hij hield van het Russische meisje, en toch vergat hij haar in 5 dagen en werd hij stapelverliefd op Sylvia, verkleed als jongen?<br />Ik kan zo nog wel even doorgaan, maar ik heb mijn punt gemaakt. Terwijl ik steeds meer naar de film keek, kreeg ik het idee dat niemand van het creatieve team echt wist wat ze wilden doen. De personages zijn gemaakt van papier, hun gevoelens en gevoelens zijn volkomen afwezig (heeft Jimmy ooit van Sylvia gehouden? Het ene moment lijkt het zo, 2 minuten later gaat hij ervandoor met het Russische meisje), de dialoog is verschrikkelijk (ik herinner me de scène waarin Sylvester weer Sylvia wordt en een bezoek brengt aan de schilder en ik krijg er de rillingen van). Nooit eerder heb ik zo'n verschrikkelijk gesprek gezien. Denk eraan, we hebben het over 1935, niet over 1925. De leeftijd van de film is geen excuus, 2 jaar later zou 'De Verschrikkelijke Waarheid' worden gefilmd. Een laatste woord over de richting. George Cukor is altijd een geweldige regisseur geweest, een van de beste kunstenaars van zijn tijd. Maar hij lijkt zich ook te ergeren aan de totale stompzinnigheid van zijn materiaal. Bij de laatste scène stopt de trein precies 1 seconde nadat de schilder de noodstop heeft gemaakt. En alsof dat nog niet genoeg was tijdens deze hele scène, blijft de achtergrond van de ramen hetzelfde, alsof niemand van de bemanning ooit heeft opgemerkt of zich druk heeft gemaakt over het feit dat het duidelijk was dat de trein nooit reed.<br />Ik bied mijn verontschuldigingen aan voor de omvang van de opmerking en ik bied ook mijn verontschuldigingen aan voor het feit dat sommigen van jullie, medeliefhebbers van de films van de 30's, deze opmerking g<0xC3><0xAA>nant of verontrustend vinden... maar dit is werkelijk mijn mening over 'Sylvia Scarlett'. Dank u voor uw tijd.
First of all, let me tell you I'm not a stranger to movies of the 30's. I love films of that era, I admire Katharine Hepburn and I truly consider Cary Grant as one of the greatest actors ever. These facts are the reasons why I was really interested in watching this movie, however these same facts don't give me the permission to excuse and admire every movie of the 30's I watch and find average (or in this case way below average!) <br /><br />SPOILERS BELOW! Let's start from the script. What kind of a story is this? It seems to me that after the 3 leading characters are being introduced to us, the writers had absolutely no idea as to there the plot should turn to. So they try hard to write down whatever comes to their mind in a desperate effort to create a standard 80 minute long feature. <br /><br />Some examples: 1) What is the reason why Sylvia cut her hair short and becomes Sylvester? Because her father tells her it is much easier for the authorities to trace an old man with a girl than if he was with a boy. So, what does she do? She cuts her hair...and every problem is solved, even if this means they are able to make it to another country with no papers of Sylvia as Sylvestro. A hair cut was enough. <br /><br />2)How about Jimmy Monkley? He creates all the mess at the harbor just because he is carrying diamonds on his heels. As if there was a chance that when he opened his suitcase the diamonds would come out of his shoe. What about his second encounter with the Scarletts? He reveals them his secret takes out of his pocket a very large bundle of money and buys them out. And then, 5 minutes later, when they are in London, he is completely broke and so are they. <br /><br />3) The affair between Henry Scarlett and Maudie. Without any clue, we suddenly watch Henry dreaming and yelling out Maudie's name as if he were her "beau", and when he wakes we suddenly realize by the way he is treating her, that he really is her boy. Completely ridiculous. We never saw not even one hint that something was going on between them until that dream sequence. And it is even more ridiculous considering the fact that Maude is slightly older than his daughter, who is a witness of all this the whole time. <br /><br />4) Maude's disappearance. Maude didn't fit in the story. That was obvious. But making her disappear on a rainy night, without a further explanation on her whereabouts, is stupid. <br /><br />5) Henry's death. Henry was a terribly written character. So as the plot evolved something had to be done with him. in order to give Scarlett the chance to end happily the story. So what do we do? We through him off a cliff, Scarlett mourns desperately (about 5 seconds) and 3 minutes later she is all full of nerve and joy chasing Cary Grant. <br /><br />6) How about the Russian girl? We get convinced she loves desperately the painter, yet at the end of the movie she uses him only as an argument to persuade Jimmy on going to Paris. And how the hell did Sylvia come to the conclusion that she tried to kill herself by drowning? Did you notice anything I didn't? Just because she couldn't swim? <br /><br />7)The painter (Michael Fane) is equally funny (in a bad way) as a character. He gave Sylvia his car cause he couldn't drive with a hurt finger? Lord have mercy! He loved the Russian girl, yet in 5 days he forgot her and came to be deeply in love with Sylvia dressed as a boy?<br /><br />I could go on forever, but I've made my point. As I watched the movie more and more I had the idea that no one from the creative team really knew what they wanted to do. The characters are made from paper, their feelings and sentiments are completely absent (did Jimmy ever love Sylvia? One moment it seems so, 2 minutes later he runs away with the Russian girl), the dialogue is terrible (I recall the scene where Sylvester becomes Sylvia again and pays a visit to the painter and it gives me the creeps.) Never before have I seen such a terrible conversation. Remember guys, it's 1935 we're talking about, not 1925. The age of the movie is no excuse, 2 years later "The Awful Truth" would be filmed.. A final word about the direction. George Cukor has always been a great director, one of the best artists of his era. However, he also seems to be swept by the total stupidity of his material. At the final scene, the train stops exactly 1 second after the painter pulls the emergency break. And as if this weren't enough during this whole sequence, the outside background from the windows remains the same, as if no one from the crew ever noticed or cared for the fact that it was obvious the train was never moving.<br /><br />I apologize for the size of the comment and I also apologize if some of you fellow lovers of the movies of the 30's find this comment embarrassing or disturbing..but this is truly my view on "Sylvia Scarlett". Thank you for your time.