De rol van William Wilberforce in de afschaffing van de slavenhandel is belangrijk. Ik wilde graag een dramatisering zien van het leven van deze belangrijke historische figuur en van de periode waarin hij leefde.<br />Ten eerste, wat de film betreft: het is een goed geacteerd periodestuk. Het laat in feite veel van de conventies uit die periode zien, hoewel het dat doet op een vertrouwde stijve manier <0xE2><0x80><0x93> zoals een 18e en begin 19e-eeuwse heer van bevoorrechte komaf zou willen dat iemand zijn of haar tijd weergeeft. De acteurs zijn allemaal eersteklas en ze spelen hun rol met zowel gevoeligheid als inzicht. Het scenario is een beetje verwarrend omdat de scènes in de film niet zodanig verschillen dat de kijker het verhaal beter kan volgen. Ze zijn ook een beetje overbodig omdat ze gebaseerd zijn op Wilberforce die zijn leven vertelt terwijl hij een romance nastreeft die nooit heeft bestaan. Hierover later meer.<br />Nu de geschiedenis, die bijna niet bestaat. De heer William Wilberforce was een van de vele abolitionisten die een belangrijke rol hebben gespeeld bij de afschaffing van de slavenhandel, dat is waar, en zijn levenslange betrokkenheid bij zijn zaak is er een om lessen uit te trekken. Helaas zijn alle lessen die de film uit de geschiedenis hoopt te leren zuiver fictief. Wilberforce sloot vriendschap, maar behoorde niet tot dezelfde partij als William Pitt, die premier zou worden. Hij was een onafhankelijk parlementslid en zijn werkgewoonten werden als slecht beschouwd. Er is geen bewijs dat Pitt hem ooit een plaats in zijn regering heeft aangeboden, hoewel Wilberforce zich met zijn vriend verbond. Hij onderging een soort religieuze bekering nadat hij in 1784 door Europa had gereisd, niet spontaan als gevolg van zijn studie. Zijn verzet tegen de slavenhandel kwam niet voort uit een jeugdvriendschap met John Newton, maar uit een ontmoeting in 1783 met James Ramsay. Hij raadpleegde Newton later in zijn leven, na zijn activisme. Pas in 1786, na enige aansporing door de abolitionistenvereniging Testonites, werd hij volledig bij de zaak betrokken. Hij steunde Pitt tijdens de oorlog met Frankrijk bij het opschorten van Habeus Corpus en de beruchte 'Gapping Bills' die openbare bijeenkomsten van meer dan 50 mensen verboden. Hij trouwde niet met een vrouw die zijn carrière volgde en zelf een activiste was. Zijn vrouw was inderdaad Barbara Ann Spooner, maar ze toonde weinig belangstelling voor Wilberforce' politieke activiteiten, zorgde ervoor dat ze hem in minder dan 10 jaar zes kinderen baarde en verzorgde later in zijn leven zijn slechte gezondheid. Ze trouwden in 1797.<br />Terwijl Wilberforce's vrouw in 1797 overleed. De bijdrage van Thomas Clarkson aan de afschaffing van de slavenhandel is onmiskenbaar: er zijn anderen wier betrokkenheid en opoffering even groot of nog groter was, zoals Thomas Clarkson en anderen. De film komt dus over als antihistorische propaganda, en omdat het uiteindelijk een soort historische fictie is, faalt hij.
The role of William Wilberforce in the abolition of the slave trade is an important one. I was interested in seeing a dramatization of the life of this important historical character and of the period in which he lived.<br /><br />First, regarding the movie: it is a well acted period piece. It effectively shows many of the conventions of the period though it does so through a familiar stilted manner--in the way that an 18th and early 19th century gentleman of privileged means would want one to portray his or her time. The actors are all first-rate and they play their roles with both sensitivity and insight. The screenplay is somewhat confusing since the settings of the flashbacks in the movie are not sufficiently different between the periods to provide the sharp contrast that aid the viewer in following the story. They are also somewhat unnecessary since they are based on Wilberforce narrating his life while pursuing a late-life romance that never existed in reality. More on this to follow.<br /><br />Now for the history, which is nearly non-existent. Mr. William Wilberforce was one of many abolitionists instrumental in the abolition of the slave trade, this much is true, and his lifetime commitment to his cause is one from which to draw lessons. Unfortunately any lessons that the movie can hope to tease from the history is purely fictional. Mr. Wilberforce befriended but was not in the same party of William Pitt, who was to be Prime Minister. He was an independent MP and his work habits considered poor. There is no evidence that Pitt ever offered him a place in his government though Wilberforce allied himself with his friend. He went through a type of religious conversion after traveling through Europe in 1784, not spontaneously as a result of study. His opposition to the slave trade did not come from a childhood friendship with John Newton but after meeting James Ramsay in 1783. He consulted Newton later in life after his activism. He did not become completely committed to the cause until 1786 after some urging by the abolitionist society known as the Testonites. He supported Pitt during the War with France in the suspension of Habeus Corpus and the infamous "Gagging Bills" that outlawed public gatherings of greater than 50 people. He did not marry a woman who followed his career and was herself an activist. His wife was, indeed, Barbara Ann Spooner but she displayed little interest in Wilberforce's political activities, tending herself to bearing him six children in less than 10 years and tending to his failing health later in life. They were married in 1797.<br /><br />While Wilberforce's contribution to the abolition of the slave trade is undeniable there are others whose commitment and sacrifice was just as great or greater, such as Thomas Clarkson and others. The movie, therefore, comes off as a bit of anti-historical propaganda and, so, being a historical fiction of sorts, in the final analysis fails.