Ierland heeft de wereld dan misschien wel keilen, groen bier, Graham Norton en die rare dans waarbij de armen niet bewegen, maar het is niet bepaald beroemd om zijn horrorfilms. Shrooms, een psychologische griezelaar van Paddy Breathnach, zal daar waarschijnlijk geen verandering in brengen.<br />Shrooms, een afschuwelijke griezel die zich afspeelt in de wildernis van het 'Smaragdeiland', ziet een groep tieners die in de problemen komen als ze experimenteren met hallucinogene schimmels: als ze beginnen te struikelen, beginnen ze te verdwijnen. Zit er enige waarheid in de verhalen over moordzuchtige geesten die rondwaren in de bossen? Of is iemand anders verantwoordelijk voor hun dood? <br /><br />Met akelig verzadigde kleuren, irritante optredens van de meesten van de cast (die te veel acteren in een wanhopige poging de wereld te laten zien waartoe ze in staat zijn), vaak wazige beelden (om te proberen te simuleren dat je van de wereld wordt geslagen door drugs), schaamteloze krikken van andere horrorfilms (The Blair Witch Project en veel Aziatische spookfilms) en vrijwel geen bloed en gratis naaktheid, zou deze puinhoop erger kunnen zijn?<br />Natuurlijk.<br />In plaats van een rechttoe rechtaan eng verhaal te vertellen, kiest Breathnach er onverstandig genoeg voor om de grens tussen wat werkelijkheid is en wat niet meer dan een hersenspinsel van een door drugs benevelde geest te verdoezelen. Daarmee verwart hij de zaken zo erg dat de film niet langer angstaanjagend is. En laten we de pratende koe niet vergeten, het idiote plot om de personages van hun mobiele telefoons te ontdoen, de Jason Mewes/Jay-lookalike, de inteeltgeitenhoeders en de extreem slechte wending die het einde betekende!
Ireland may have given the world hurling, green beer, Graham Norton, and that funny dancing where the arms don't move, but it isn't exactly renowned for its horror movies. Shrooms, a psychological chiller from director Paddy Breathnach, is unlikely to change that fact.<br /><br />A dreadful chiller set in the wilds of the 'Emerald Isle', Shrooms sees a group of teens run into a spot of bother when they experiment with hallucinogenic fungi: as they begin to trip out, they begin to check out. Is there any truth in the stories about murderous spirits that haunt the woods? Or is someone else responsible for their deaths?<br /><br />With nasty desaturated colours, irritating performances from most of the cast (who over-act in a desperate attempt to show the world what they are capable of), frequently fuzzy visuals (used to try and simulate being whacked out of your gourd on drugs), blatant cribs from other horror films (The Blair Witch project and many an Asian ghost film), and virtually no gore or gratuitous nudity, could this mess be any more annoying?<br /><br />Of course it could.<br /><br />Rather than tell a straightforward scary story, Breathnach unwisely chooses to blur the line between what is reality and what is merely a figment of a drug-addled mind. In doing so, he confuses matters so much that the film ceases to be frightening. And let's not forgot about the talking cow, the daft plot device to rid the characters of their cell phones, the Jason Mewes/Jay lookalike, the inbred goat herders, and the extremely bad twist ending!!