Ze zouden 'The Stuff' moeten reconstrueren/herinneren. De premisse is goed, dat wil zeggen voor de kwaliteit van een B-film, en werd oorspronkelijk goed uitgevoerd in de film. Toen herinnerden de regisseur en de acteurs zich plotseling dat ze een stomme B-film aan het maken waren en handelden dienovereenkomstig. Maar zelfs bij de slechtste B-films is er altijd een zekere consistentie, zoals bij het gelijksoortige 'The Blob'. De oorspronkelijke 'Blob' toonde ons een wezen (massa) dat slachtoffers verteerde en groter werd. De afgrijselijke remake uit 1988 toonde ons een (nu) roze blob en gaf een realistischer reden waarom hij mensen verteerde. (Roze?) 'Stuff' toont ons yoghurt die uit de grond wordt gepompt, soms uit zichzelf beweegt, soms niet. Soms verlaat hij zijn gastheer en keert terug, soms laat hij hem doodgaan. Soms is hij allergisch voor vuur (een goedkope achteruitgang van de ijskoude vijand van de Blik) en soms rolt hij erin. Soms moet hij gekoeld worden, soms is hij lekker warm. Er was geen consistentie. Ik weet dat het een kitscherige B-film is, maar zoals ik in het begin al zei: er was nog hoop voor een fatsoenlijke sciencefictionthriller, dus werd er een remake gemaakt met een beter script. Het moest een remake zijn waarbij de makers over'special effects' beschikten en riepen: 'Kijk eens wat ik kan!' (Met de beste Stuart-stem van MadTV-herhalingen. Geloof het of niet, de hoofdfiguur (niet die jongen van o, god, ik hoop dat dit zijn eerste of zijn laatste film was) 'Mo' Rutherford (Michael Moriarty) was zo grappig dat hij tot het einde toe doorging. Ik heb deze film voor het eerst gezien toen ik acht of negen was en ik werd er doodsbang van. Niet dat ik hem aan mensen onder de tien zou aanbevelen, maar je moet echt zo'n mentaliteit hebben om bang te zijn voor _The Stuff_.
They should remake/reimagine 'The Stuff.' The premise is good, for B-Movie quality, that is, and was originally well executed in the film. Then all of a sudden, the director and actors remembered they were making a silly B-Movie and acted accordingly. But, even with the worst B-Movies, there is always a level of consistency, such as the similar 'The Blob.' The original 'Blob' showed us a creature (mass) that consumed victims and grew bigger. The horrid 1988 remake showed us a (now) pink blob and gave a more realistic reasoning behind why it consumed humans. (Pink?) 'Stuff' shows us some yogurt that pumps from the ground, sometimes moves on its own, sometimes doesn't. Sometimes it leaves its host and returns, sometimes it leaves killing the host. Sometimes it's allergic to fire (a cheap reverse rip off of the freezing cold enemy of the Blob) sometimes it rolls in it. Sometimes it needs to be refrigerated, sometimes it's fine warm. There was no consistency. I am aware it is a campy B-Movie, but like I said in the beginning, there was hope here for a decent sci-fi thriller  so remake it with a better script. It was if the creators had "special effects" to spare and screamed 'Look at what I can do!' (Said in best Stuart voice from MadTV reruns.) Believe it or not, the main character (not that boy  oh, God, I hope this was his first/last film) 'Mo' Rutherford (Michael Moriarty) was actually funny enough to get through to the end. I first watched this film when I was 8 or 9 and it freaked me out beyond terror. Not that I would recommend it to the under 10 crowd, but you'd really have to have that mentality to be scared of'The Stuff.'