'Monkees: Daydream Believers' was een enorme teleurstelling. De eerste scène, waarschijnlijk uit het eind van de jaren negentig of het begin van 2000, was zwak en maakte de show niet interessanter. Het beste deel van de film speelde zich af in de eerste scènes, toen ze nog aan de casting van de show werkten. Vanaf dat moment ging het bergafwaarts. Hoewel de film het verhaal van de Monkees wilde weergeven, was de plot zwak of afwezig. De film ging nergens heen. Het Beatle-fragment was interessant, een van de weinige lichtpuntjes in een verder saaie film. Er was geen echt gevoel van plaats of tijd, geen gevoel van de jaren zestig, en de film gaf niet goed weer hoe hysterisch de groep was. Ik heb het een keer meegemaakt omdat ik in die tijd leefde, maar het is niet de moeite waard om het nog een keer te laten zien.
"Monkees: Daydream Believers" was a major disappointment. The beginning scene, presumably set in the late 90's or 2000, was weak and added no interest to the show. The best part of the movie was in the early scenes when they were casting the show. It went downhill from there. While it purported to portray the Monkees' story, the plot was weak or nonexistent. The movie didn't go anywhere. The Beatle segment was interesting, one of the few bright spots in an otherwise drab film. There was no real sense of place or time, no sense of the 60's, and it did not accurately portray the sheer hysteria that surrounded the group. I sat through it once because I lived in that era, but it is not worth a second showing.