Ik heb acteurs gekend en om zoveel redenen heb ik een hekel aan ze. Als je het goed doet, valt niet te ontkennen dat acteren een vaardigheid is. Maar te veel mensen vinden dat ze acteur zouden moeten zijn, voornamelijk omdat ze het zien als een manier om in het middelpunt van de belangstelling te staan, niet als een baan <0xE2><0x80><0x93> luiheid en bevoorrechte posities zijn wat hen aanspreekt. De meeste acteurs kunnen niet ophouden met acteren en ze proberen voortdurend de aandacht op zichzelf te vestigen. Dit speelt zich af in de show als de acteurs'method-act' zijn met hun antwoorden.<br />De acteurs die ik heb gekend zijn behoeftige, afschuwelijke, leeghoofdige mensen. Deze eigenschappen zijn enerverend. Dit is de tv-serie die de waarheid bevestigt van alle onflatteuze clichés over acteurs EN liberalen en die alle anderen aan het twijfelen brengt. Als ze Liptons slappe vragen beantwoorden, onthullen acteurs de zelfingenomen kleinigheden en triviale onzin waarmee hun geest al bezig is; de dingen die hun groei hebben belemmerd.<br />Er zijn geen onvriendelijke woorden meer te verspillen aan de afschuwelijk zelfingenomen en kruiperige pluimstrijker James Lipton. De dynamiek die hij biedt is weerzinwekkend.<br />De slotaflevering is een grotesk vertoon van lichtgeraakte aanstellerij en zelfverkondiging: 'Hallo, ik ben Siërra, ik ben het product van mijn ouders, de meest uitzinnige, genotzuchtige babyboomer-dromen. Ik zit in het tweede jaar van de toneelschool en ik heb...' Ik heb meer dan tien jaar lang aan niets anders gedacht dan aan mezelf...' (Hoewel dit klinkt als een conservatieve tirade, ben ik een liberaal)
I have known actors and I dislike them for so many reasons. When done well, there's no denying acting IS a skill. But too many people think they should be actors, mainly because they see it as a lifestyle and a way to be the center of attention, not a job - laziness & privilege are what appeal to them. Most actors cannot stop acting, and they are constantly attempting to shine attention on themselves. This plays out on the show as actors "method-act" their answers. <br /><br />The actors I've known are needy, awful, empty-headed people. These qualities are enervating. This is the TV show that confirms the truth of every unflattering cliché about actors AND liberals and makes everyone else do a slow-boil. When they answer Lipton's limp questions, actors reveal the self-impressed minutia & trivial crap that their minds are pre-occupied with; the things that have stunted their growth.<br /><br />There are no more unkind words to waste on the hideously self-impressed and fawning sycophant James Lipton. The dynamic he provides is revolting.<br /><br />The coda of each episode is a grotesque display of touchy-retchy posturing and self-disclosure: "Hello my name is Sierra, I'm the product of my parents most delirious self-indulgent baby-boomer dreams. I'm a 2nd year acting student, and I haven't thought deeply about anything but myself for over a decade...." (Although this sounds like a conservative rant, I'm a liberal)