Alberto Cavalcanti's uitmuntende staaltje oorlogspropaganda is een Hitchcock op zijn best. Het is een verrassend sombere en soms boosaardige studie over de Britse veerkracht, lichtjaren verwijderd van de saaie Hollywood-sentimentaliteit van'mevrouw Miniver'. Het gaat over een groep Vijfde Colonne die in 1942 een klein Brits dorp overneemt ter voorbereiding op de Duitse invasie en over hoe de dorpelingen terugvechten.<br />Het heeft alle gebruikelijke stereotiepe dorpelingen (de post-mevrouw, de landjonker et cetera), maar deze clichés worden op hun kop gezet met verrassend spannende resultaten. Het zijn ook goede vertolkingen van iedereen in een film die grotendeels ondergewaardeerd wordt, zeker in dit land waar we geneigd zijn ons 'heldendom' te erkennen. maar de grens te trekken om verder te gaan, zoals deze film doet, wat enigszins ongemakkelijk is.
Alberto Cavalcanti's outstanding piece of wartime propaganda is worthy of Hitchcock at his best. It's a surprisingly bleak and sometimes vicious study of British resilience, light years away from the dull Hollywood sentimentality of "Mrs Miniver". It's about a group of Fifth Columnists who take over a small British village in 1942 in preparation for the German invasion and of how the villagers fight back.<br /><br />It has all the usual stereotypical villagers, (the post-mistress, the squire etc), but these clichéd parts are turned on their heads with surprisingly suspenseful results. Good performances, too, from everybody in a film that is largely undervalued, certainly in this country where we are inclined to acknowledge our 'heroism' but draw the line at going beyond that, as this film does, somewhat uncomfortably.