Het is triest dat we zo lang moeten wachten tot bepaalde films op de een of andere manier beschikbaar komen, vooral als de meeste van die films op alle mogelijke manieren verrukkelijk blijken te zijn.<br />Zo'n soort film is _The Film Hero_. Gewoon verrukkelijk. Verbeeldingsvol, origineel, intiem. Het is een primeur. Hoe dan ook, ik heb nog nooit een film gezien die _The Vision/The Audience_ als een betrokken deel van het verhaal beschouwt.<br /><br />_Blake, the main caracter/hero_ straalt een aura van onschuld en lieftalligheid uit, maar komt ook over als buitengewoon intelligent, welsprekend en slim. Sommige geestelijk gestoorde mensen zijn buitengewoon intelligent, welsprekend en slim. Blakes gedrag is moeilijk te ontcijferen. Tenminste, dat is zo.' Het is voor de politie, zijn therapeut en zelfs zijn hulpje moeilijk om erachter te komen of Blake aan waanvoorstellingen lijdt en hallucineert. Maar voor zijn publiek is het nooit een mysterie. Blake is niet gek, hij speelt toneel, hij heeft plezier en wij staan aan zijn kant. We houden van hem. We staan altijd aan zijn kant. Hij is charismatisch, sexy en bruisend, een gevoelige ziel, een levensgenieter.<br />Als je dieper kijkt, zul je zien dat Blakes voortdurende toneelspel een manier is om alles op afstand te houden wat hem zou kunnen hinderen als hij zijn verbeelding niet gebruikte om een fantastische film te creëren. Als hij zijn 'film' niet zou regisseren, zou hij waarschijnlijk erg depressief of in elk geval ongelukkig zijn. Zelfs zijn ouders, die heel veel van hem houden en hem steunen in zijn besluit om een fantasieleven te leiden, begrijpen hem niet helemaal.<br />Maar omdat hij van zijn publiek houdt en ons een plezier wil doen, weigert Blake verdrietig te zijn en wil hij liever blij zijn. Hij brengt zijn dagen en nachten door in zijn buurt in Hollywood, waar hij de Walk of Fame bekijkt, zijn voordeel doet met de goedkope bioscoop en een cast samenstelt voor zijn nieuwe 'film', met een bijrol, een liefdesrelatie en een verdachte figuur/schurk. Wat maakt het uit of hij voor iemand anders een 'loser' is? Hij is onze held en hij neemt ons mee op een leuke rit. Het geeft ons allemaal des te meer reden om van hem te houden, met hem mee te voelen en voor hem door het vuur te gaan.<br />Blake ontdekt het complot van de slechterik en redt ons een paar keer uit de klauwen van de duivel. Hij ontmoet de mooie Love Interest en gebruikt zijn doosje met charmes om langzaam haar hart te veroveren. Hij kan geweldig goed met de zijwaartse trap omgaan en er zijn genoeg actiescènes, stunts en komedies van collega's om elke 'filmgek' tevreden te stellen. Maar het beste deel gaat over de onthulling van Blakes diepgang en wat hem van dag tot dag motiveert.<br />Jeremy Sisto blijft indruk maken met zijn levendige, toegewijde optreden als Blake. Hij heeft een opgewekt uiterlijk, maar hij toont zijn ziel om ons de onderliggende eenzaamheid te laten zien. Dina Meyer als Elizabeth heeft een goede chemie met Sisto en haar geleidelijke overgave aan Blake is heel geloofwaardig. Peter Stormare is heel grappig maar ook dreigend, dus hij is een perfecte verdachte. Brian White als Antoine de zijwaartse trap is enthousiast en vol humor. Carlos Jacott als de Verdoemde Verloofde/Jonathan was geweldig in de zin dat zijn personage zo zelfvoldaan, gemeen en superieur was aan iedereen. Hij behandelt Elizabeth zelfs alsof ze haar beroep is en zijn verlangen om mensen te helpen is stom. Zijn nauwelijks verhulde jaloezie en minderwaardigheidscomplex zijn de waarheid van het leven. Als je de eerste scènes met de Verdoemde Verloofde en Liefdesinteresse bekijkt, zul je zien dat ze verloofd zijn en proberen te geloven dat ze gelukkig zijn, maar dat is niet zo. Heel goed gedaan. Frances Bay heeft een prachtige camee, Alexis Arquette heeft een hilarische.<br />Het is een film waar ik niets op aan te merken heb. Hij heeft meerdere prijzen gewonnen, waaronder de prijs voor beste acteur voor Jeremy Sisto.
It's sad how long we have to wait for certain movies to be available in some way, especially when most of these movies prove to be completely delightful in every possible way.<br /><br />THE MOVIE HERO is that sort of film. Just delightful. Imaginative, original, intimate. It's a first. Anyway, I've never seen a film that includes THE VIEWER/THE AUDIENCE as an involved part of the story.<br /><br />Blake, THE MAIN CHARACTER/HERO shimmers with an aura of innocence and sweetness, yet also comes across as extremely intelligent, eloquent, clever. Some mentally disturbed people are extremely intelligent, eloquent and clever. Blake's behavior is hard to decipher. At least it's hard for the police, his therapist, and even his side-kick, to figure out whether or not Blake is delusional and hallucinating. For his audience, though, it's never a mystery. Blake isn't crazy, he's playacting, having fun, and we're on his side. We love him. We're always with him. He's charismatic, sexy, and bubbly, a sensitive soul, a lover of life.<br /><br />If you look deeper, you'll see Blake's ongoing playacting is a way to hold at bay anything that might bother him if he didn't use his imagination to create a fantastic movie. He's broke, unemployed, and his girlfriend has just dumped him because she doesn't share his enthusiasm for film and is annoyed by his interaction with us. If he didn't act out his "movie", he would probably be very depressed or at least unhappy. Even his parents, who love him very much, while supportive of his decision to live a life of fantasy, don't quite get him.<br /><br />But because he loves his audience and wants to please us, Blake refuses to be sad and prefers to be glad, and spends his days and nights walking around his Hollywood neighborhood, checking out the Walk Of Fame, taking advantage of bargain cinema, and putting together a cast for his new "movie", which includes a side-kick, a love-interest, and a suspicious character/villain. Who cares if he's a "loser" to anyone else??? He's our hero and he's taking us on a fun ride. His "hardships" give us all the more reason to love, sympathize and route for him.<br /><br />Blake discovers the Bad Guy's plot, and rescues us from the fiend a couple of times. He meets the beautiful Love Interest and uses his box of charms to slowly win her heart. He interacts wonderfully with the Side-Kick and there are plenty of action scenes, stunts, and buddy-cop comedy sketches to keep any "movie nut" satisfied. The best parts, though, are all about the revelation of Blake's depth and what motivates him day to day.<br /><br />Jeremy Sisto continues to impress with his vibrant, dedicated performance as Blake. His happy-go-lucky exterior is there, but he reveals his soul to show us the underlying loneliness. Dina Meyer as Elizabeth has good chemistry with Sisto and her gradual surrender to Blake is very believable. Peter Stormare is very funny but also menacing, so he makes a perfect Suspicious Character. Brian White as Antoine the Side-Kick is enthusiastic and full of fun. Carlos Jacott as the Doomed Fiancé/Jonathan was great in that his character was so smug and mean-spirited and superior to everyone. He even treats Elizabeth like her profession and desire to help people are stupid. His thinly veiled jealousy and inferiority are true to life. If you watch the early scenes with Doomed Fiancé and Love Interest, you'll see that even though they're engaged and try to believe they're happy together, they're not. Very well done sequences. Frances Bay has a lovely cameo, Alexis Arquette has a hilarious one.<br /><br />It's a film that I can't say ANYTHING bad about. It won multiple festival awards, including Best Actor for Jeremy Sisto.