Invitation To The Wedding is de laatste film van sir Ralph Richardson, die een ietwat getikte oude bisschop speelt die per ongeluk trouwt met zijn nicht, die op bezoek is bij een Amerikaan die op bezoek was bij de bruidegom tijdens een repetitie voor het huwelijk. De film werd twee jaar na Richardsons dood uitgebracht en ook die andere klassieke acteur, sir John Gielgud, komt erin voor.<br />Het was een familiegrapje dat Richardson onder soortgelijke omstandigheden een butler had getrouwd met een lid van het koninklijke Deense huis. En daar doet die ouwe het weer. Maar blijkbaar had Richardson gevoel voor dat soort dingen. Want het blijkt dat de op bezoek zijnde Amerikaan Paul Nicholas werkelijk valt voor de bruid, Susan Brooks, en hij wordt verliefd op haar.' Hij heeft een week om zijn zaak te bepleiten voordat de echte bruidegom, Jeremy Clyde, terugkeert.<br />Ze moeten de dingen in het Verenigd Koninkrijk anders aanpakken, want ik dacht dat ze eerst een vergunning moesten hebben. Maar afgezien daarvan zijn alle jonge geliefden, die naar verluidt in de dertig en zelfs in de veertig zijn, allemaal ver in de dertig en zelfs in de veertig. Ze hebben me gewoon niet overtuigd als jonge mensen die verliefd zijn.<br />John Gielgud speelde in de film een dominee uit de jaren tachtig die het Verenigd Koninkrijk een beetje van de Billy Graham-school van het evangelie brengt. Ik weet niet precies wat zijn doel in de film was, behalve dan dat hij nog een laatste keer bij een gewaardeerde collega en vriend wilde zijn. Zijn rol was volkomen overbodig. Maar een laatste blik op de acteur en reus Ralph Richardson levert een geweldige voorstelling op. Het had niet beter kunnen zijn in zo'n gewone film.
Invitation To The Wedding is the last film of Sir Ralph Richardson who plays a somewhat dotty old bishop who accidentally marries his grand niece to a visiting American who was just standing in for the groom at a wedding rehearsal. It was released two years after Richardson had died and it also features that other classical acting knight, Sir John Gielgud as well.<br /><br />It was a family joke that Richardson had married a butler to a member of the royal Danish house under similar circumstances. And here the old boy does it again. But apparently Richardson had a sense about these things. Because it turns out that visiting American Paul Nicholas is really falling for bride Susan Brooks and he's got a week to make his case before the real groom Jeremy Clyde returns.<br /><br />They must do things differently in the United Kingdom because I thought they would have had to have a license first. But that aside the young lovers, allegedly of college age and slightly over are all well into their thirties and even forties. They simply just didn't convince me as young people in love.<br /><br />John Gielgud was in the film as an Eighties era reverend bring the United Kingdom some of the Billy Graham school of evangelism. I'm not sure what his purpose in the film was other than to be with a valued colleague and friend for a last time. His role was entirely superfluous.<br /><br />However as a last look at thespian giant Ralph Richardson does deliver a great performance. To bad it had to be in such an ordinary film.