Omdat ik er online al zoveel over had gehoord, was De gekke dood een teleurstelling toen ik hem eindelijk op dvd kreeg. De belangrijkste hoogtepunten waren de openingssequentie en een griezelige synthesizersong.<br />Het grootste probleem met deze miniserie is dat hij niet bepaald goed geschreven is. Veel personages zijn te dom om zich ergens iets van aan te trekken, pikken dieren op die zelfs voor een ongeoefend oog duidelijk hondsdol zijn, en nemen niet de moeite om door een arts op dierenbeten te laten controleren. Bovendien heeft de film een bepaald element van voorspelbaarheid, omdat veel van de plotontwikkelingen van tevoren zijn gefaxt.<br />Bovendien is er een verontrustend gebrek aan gewelddadige dierenaanvallen in de film. Als je een film koopt die _The Mad Death_ heet, over een epidemie van hondsdolheid, kun je op z'n minst verwachten dat er om het kwartier of zo iemand flink wordt toegetakeld. Het meeste geweld hier is gericht tegen de dieren, vooral op het hoofd.
Having heard so much about it online, The Mad Death ultimately turned out to be a disappointment when I finally obtained it on DVD. The main highlights turned out to be its opening sequence and an eerie synthesizer score.<br /><br />The main problem with the miniseries is that it is not particularly well written. Many of the characters are too dumb to care about, picking up animals that are clearly rabid even to an untrained eye, and not bothering to have animal bites checked out by a doctor. Furthermore, the film has a certain element of predictability about it, with many of the plot developments telegraphed in advance.<br /><br />Moreover, there is a disturbing lack of violent animal attacks in the film. If one purchases a film called The Mad Death about a rabies epidemic, the least one would expect would be a good, violent mauling every fifteen minutes or so. Most of the violence here is directed toward the animals, mainly gunshots to the head.