Ik heb net Bhansali's vertolking van Dostojevski's _Witte nachten_ gezien en ik moet toegeven dat het een visueel genoegen is geweest. Van de kostuums, de dialogen, de decors en decors tot en met de decors en decors - de hele film is schitterend. Maar één aspect van de film dat mijn strozak volledig in de ban hield, is het acteerwerk van Ranbir Kapoor. Deze nieuwste toevoeging aan de Kapoor-constellatie in het Bollywood-sterrenstelsel duidt op een verfrissende verandering in de indiaanse cinema. Zijn gevoelvolle ogen doen denken aan Raj Kapoor in _Mere Naam Joker_ <0x5C>- de happy-go-luck protagonist die vreugde en gelach verspreidt over de hele wereld maar alleen achterblijft om zijn tranen van verdriet te drogen. Zijn jodelen lijkt als twee druppels water op Shammi Kapoors wilde 'Junglee'-manieren in de besneeuwde en groene valleien van Kasjmir <0xE2><0x80><0x93> _JAHH!_ De alomtegenwoordige paraplu in de film die de band tussen de geliefde en de geliefde symboliseert, heeft een verwijzing naar 'Sri 420', waarin Raj Kapoor zijn liefde voor Nargis onder een soortgelijke paraplu uitspreekt tijdens de moessonregen. En om de familieverwijzingen te verduidelijken is er een vertoning van _chak-e-Azam_ in de film, waarin Prithvi Raj Kapoor de almachtige keizer van de Hinds speelt. Een macht waarmee rekening moet worden gehouden, die ervoor zal zorgen dat de jonge geliefden Salim en Anaarkali hun liefde niet consumeren. s Sukeena (Nastenka) is af en toe een tikkeltje geforceerd en had beter gespeeld kunnen worden. Maar de andere vrouwelijke hoofdrol werd perfect gespeeld door Rani Mukherjie. Gullabjie, een roos met een stekelig humeur, is schitterend geportretteerd. Haar schitterende kostuums en de geestige/slijmerige tong zijn een genot om naar te kijken.
I just watched Bhansali's rendition of Dostoevsky's White Nights and I have to admit what a visual treat it has been. From the costumes, to the dialogues, to the sets and settingsthe whole film is superbly done. But one aspect of the film that thoroughly enthralled my pallet is Ranbir Kapoor's acting. This latest addition to the Kapoor Constellation in the Bollywood galaxy signals a refreshing breeze of change in Indian cinema. His soulful eyes are reminiscent of Raj Kapoor in 'Mere Naam Joker'The happy-go-luck protagonist that spreads joy and laughter to the whole world but is left alone to wipe his tears of sorrow. The man that feels happy by providing other people with joy. His yodellings are a dead ringer for Shammi Kapoor's wild "Junglee" ways in the snowy and green valley's of KashmirYAHOO! The omnipresent umbrella in the film that symbolises the bond between the lover and the loved one has hints of 'Sri 420', in which Raj Kapoor professes his love for Nargis under a similar umbrella during the monsoon downpour. And to further the familial references there is a showing of Mughal-e-Azam in the film, where Prithvi Raj Kapoor plays the all-powerful Emperor of HindA force to be reckoned with that will see to it that the young lovers Salim and Anaarkali do not consummate their love. Mise en abîme. Sonam Kapoor's Sukeena (Nastenka) is a tad forced at times and could have been acted betterBut the other female lead of the film was played to perfection by Rani Mukherjie. Gullabjie, a rose with a thorny temper is scintillatingly portrayed. Her shimmering costumes and the witty/snappy tongue is a delight to watch. Saawariya has made me Baawariya. A must see. 8/10.