Narnia is niet de volgende Lord of the Rings, en ook niet de volgende Harry Potter, althans niet op het filmdoek. Zelfs de geestkracht die die fantasiebeelden uitstraalden, ontbreekt in Narnia. En het lijkt erop dat het meer dan honderdkoppige publiek, van wie velen kinderen waren, het met me eens was in hun verdoofde, passieve toestand. Geen kreten van vreugde, opwinding of zelfs maar de geringste schrik. Na afloop van de film hadden zowel de kinderen als de volwassenen zo'n haast om weg te komen, zwijgend en duidelijk onder de indruk, dat sommigen van hen het ingestudeerde einde tijdens de aftiteling over het hoofd zagen.<br />Visueel gezien is de film een kwaliteitsfilm, die blijk geeft van technische bekwaamheid en vakmanschap. Je zult je afvragen hoe ze erin zijn geslaagd om alle dieren te scheppen, van de echte wereld tot aan de mythologie, van bevers, panters en leeuwen tot faunen, centauren en griffioenen. Er zijn ook een paar grote, fascinerende bezienswaardigheden, zoals het uitzicht op het ijskasteel en de scène van de laatste veldslag. De sneeuw is echter twijfelachtig, maar ik neem aan dat dat acceptabel is.<br />Wat niet acceptabel is, is de zielloosheid en vreugdeloosheid van de rest van de feitelijke inhoud van de film. Veel ervan drukt zwaar op de hoofdrollen, de hoofdrollen. Georgie Henleys Lucy Pevensie krijgt veel tijd op het witte doek in vergelijking met haar broers en zussen, en dat is maar goed ook, dankzij haar charisma. De rest van het drietal komt echter stijf en onnatuurlijk over, met misschien meer fouten in het script en de regie dan de acteurs zelf. De kinderen worden bij sommige gelegenheden als vroegrijp afgeschilderd, maar bij andere ongelooflijk dom. Als gevolg daarvan worden de drie oudste broers en zussen tijdens de film volkomen uit hun evenwicht gebracht, en niet op de geloofwaardige manier van kinderen, maar meer om doelgericht te proberen spanning en plot op te bouwen waar die er niet zijn.<br />Misschien hebben de producers geprobeerd een op kinderen gerichte film te maken door het voor de hand liggende te verklaren, maar het voelt meer alsof ze de jonge kijkers onderschatten. Aan de andere kant blijven de diepere vragen volkomen onbeantwoord, zoals de aard van de Grote Magie en het belang van de Mensen. Daardoor blijft het verhaal leeg, en de hele film krijgt iets verdwaasds: waar ging al dat vechten over? Waarom waren de goede wezens goed en de slechte wezens niet? Onder het oogverblindende beeld is De Kronieken van Narnia: De Leeuw, de Heks en de Kledingkast hol, en zonder ziel maakt de buitenkant niet alleen geen indruk.
Narnia isn't the next Lord of the Rings, nor the next Harry Potter, at least on the cinema screen. Even what spirit those fantasy spectacles had, Narnia lacks. And it seems the whole hundreds-plus audience, many of whom were children, agreed with me in their numb, passive state. No yelps of joy, excitement nor even the slightest scare. After the movie ended, both kids and adults were in such a rush to leave, silent and obviously underwhelmed, that some of them missed the tacked-in ending during the credits.<br /><br />Visually, the movie is a quality work, displaying technical prowess and craftsmanship. You will wonder how they managed to create all beasts from the real world to the mythology, from beavers, panthers and lions to fauns, centaurs and gryphons. There are also some large, captivating sights such as the view of the ice castle and the scene of the final battle. The snow is dubious though, but I guess that is acceptable.<br /><br />What is not acceptable is the soullessness and joylessness of the rest of actual content of the film. Much of it weighs down upon the main roles the main roles. Georgie Henley's Lucy Pevensie gets a lot of screen time compared to her siblings, which is for the better thanks to her charisma. The rest of three, however, come off as stiff and unnatural, with perhaps more fault to the script and directing than the actors themselves. The children are portrayed as precocious on some occasions, yet unbelievably daft on others. Due to this, the three eldest siblings are thrown quite off balance during the film, and not in the credible way of children, but rather for the goal-oriented purposes of trying to build up suspense and plot where there is none.<br /><br />Maybe the producers have tried to make a child-centered movie by explaining the obvious, but it feels more like underestimating its young viewers. On the other hand, the deeper questions are left completely unattended, such as the nature of the Great Magic, and the importance of Humans. This leaves the story empty, and creates a soft of befuddlement over the whole movie: what was all the fighting about? Why were the good creatures good and the bad creatures not? Underneath its eye candy, The Chronicles of Narnia: The Lion, the Witch and the Wardrobe is hollow, and without a soul, the exterior fails to impress alone.