Mijn god... ik vind Ethel Merman net zo aardig als ieder ander, en haar semi-kreunende stem is eerder vertederend dan irritant. En die vrouw kon zelfs acteren. Maar dit stukje Irving-Berlijns pluis was ZO zinloos en dwaas dat het door een vijfjarige kon zijn verzonnen!<br /><br />Afgezien van een paar (heel weinig) geestige zinnen en Marilyn Monroe's 'buh-die-Yam-a-sewious-actwess'-scènes, en natuurlijk een Berlijnse score die op z'n minst muzikaal interessant is, merkte ik dat ik met mijn ogen rolde bij willekeurige sprongen in tijd en logica, matige karakterisering en een paar van de slechtste montages die ik ooit in een speelfilm heb gezien. Dat rollen met mijn ogen deed zich trouwens voor toen ik mijn veel interessanter nagelriemen niet van dichtbij bekeek. Als je kickt op het observeren van Amerikaanse bioscopen die zich wentelen in de verspilling en zelfverheerlijking die tot de moderne horrorfilm hebben geleid, moet je deze film eens zien. Als George Romero in zijn jeugd 'Show Business' heeft gezien, dan weet ik zeker dat hij zich ook heeft voorgesteld dat slechts vier zombies die achter Ethel en haar hersens aan zaten, de drek terug naar de werkelijkheid konden duwen.
My GOD ... I find Ethel Merman as likeable as the next person, and her semi-grating voice much more endearing than annoying. And the woman could even act. But this bit of Irving Berlin fluff was SO pointless and silly that it might have been conceived by a five-year-old!<br /><br />Apart from a few (a very few) witty lines and Marilyn Monroe's "buh-die-YAM-a-sewious-actwess" scenes, and of course a Berlin score that is, at worst, musically interesting, I found myself rolling my eyes at random leaps in time and logic, underwhelming characterization and some of the worst editing I've ever seen in feature film. This eye-rolling occurred, by the way, when I wasn't closely examining my much-more-interesting cuticles.<br /><br />If you get off on observing American cinema wallow in the very waste and self-aggrandizement that gave rise to the modern horror film, pick this one up. If George Romero saw "Show Business" in his youth, I'm sure he also imagined that only four zombies chasing Ethel and her brains could nudge the dreck back toward reality.