FREQUENCY** (2000) ***1/2**<br />Het is 1999. Jim Caviezel speelt de rol van John Sullivan, een rechercheur wiens leven in duigen valt. Onlangs is hij gescheiden van zijn vriendin, en hij en zijn collega Satch (Andre Braugher) zijn niet in staat een seriemoord op te lossen die is heropend na de vondst van het skelet van een slachtoffer uit het verleden. De dertigjarige sterfdag van zijn vader, die brandweerman was (Dennis Quaid), nadert. John begint weg te zinken in een put van wanhoop.<br />Op een avond struikelt John over de oude ham-radio van zijn vader. Hij doet een poging het apparaat weer aan de praat te krijgen. Maar als hij dat doet en met een andere operateur begint te praten, beseft hij dat de persoon met wie hij communiceert zijn lang geleden gestorven vader is. Op de een of andere manier is John door de aanwezigheid van het noorderlicht in staat om terug te zenden in de tijd naar 1969 en letterlijk de loop van zijn bestaan te veranderen.<br />Het concept van tijdreizen lijkt sommigen misschien vergezocht, en 'Frequency' is soms een beetje moeilijk te bevatten, vooral omdat de film nooit direct uitlegt waarom vader en zoon door de tijd met elkaar kunnen praten. Desalniettemin werkt de productie als een sciencefictionthriller met bovennatuurlijke bijbedoelingen. Terwijl de filmmakers erin slagen om 'Frequency' overtuigend te construeren, lukt het hun niet. De meeste toeschouwers zullen de logica bij de ingang van het theater moeten laten voor ze de film kunnen bekijken.<br />'Frequentie' is een goed gestructureerde film; de film is overal op gericht. Hoewel het verhaal op verschillende momenten verandert, kan het publiek de hoofdpersonen grotendeels volgen. Dit is een film met een ingewikkeld en uitdagend verhaal. Vanwege de complexiteit van de film zijn we er enorm bij betrokken, zij het enigszins verward. Scenarist Tobias Emmerich verbindt origineel en nieuw gevoelsmateriaal met elkaar. Gregory Hoblit produceert de juiste hoeveelheid actie en spanning, gecombineerd met tedere emoties, om een film te creëren die we nog niet eerder hebben gezien.<br />Dennis Quaid en James Caviezel zijn de perfecte keuzes voor de hoofdpersonen. Quaid speelt met een intrigerende spanning en een passende ontvankelijkheid. Caviezel straalt met een geraffineerde behendigheid. Verfijnde bijrollen zijn weggelegd voor André Braugher ('City of Angels', 'Get on the Bus') en Noah Emmerich ('The Truman Show') die lichtvoetig materiaal ten beste geeft als Johns beste vriend.<br />Directeur Gregory Hoblit ('Fallen', 'Primal Fear') voert op het scherm duidelijk de boventoon. Deze film wemelt van de ideeën en bevat voldoende plot voor een televisieserie. 'Frequency' is echter niet zonder gebreken. Sullivans chaotische leven is slechts vaag geportretteerd. Hoewel we om het personage geven, zou meer ontwikkeling de relatie tussen het publiek en hem versterken. Sommige make-upeffecten die de leeftijdsverschillen weergeven, zijn schandalig. Andre Braugher verscheen alsof zijn make-upartiesten zo uit de eerste klas van de middelbare school kwamen en hem te veel pannenkoekglazuur opplakten. Het geconstrueerde hoogtepunt van de film eindigt met een formalistisch gevecht in plaats van een voortzetting van de strijd om het verstand.<br />Ondanks een paar onaanvaardbare externe problemen is dit inwendig een zeer effectieve productie. Als geheel bevat 'Frequency' een zeer meeslepend verhaal en plaatsen interessante personages in aangrijpende omstandigheden. De film is beslist de moeite van het bekijken waard, maar kijk hem niet tenzij je van plan bent hem naderhand grondig te bespreken.
FREQUENCY / (2000) ***1/2<br /><br />It' 1999. Jim Caviezel stars as John Sullivan, a detective whose life is falling apart. Recently, he has split up from his girlfriend, he and his police partner Satch (Andre Braugher), are unable to solve a serial murder case that has been reopened due to the discovery of skeletal remains of a past victim. The thirty year anniversary of the death of his firefighter father (Dennis Quaid), is also approaching. John is beginning to sink in a pit of despair.<br /><br />One night John stumbles upon his dad's old ham radio. He makes an effort to get the machine to power up once again. When he does and begins conversations with another operator, however, he realizes the person he is communicating with is his long dead father. Somehow, due to the presence of the Northern Lights, John is able to transmit back in time to 1969 and literally alter the course of his existence. <br /><br />The concept of time traveling communication may seem far-fetched to some, and "Frequency" is a little hard to grasp at times, especially when the film never directly explains why the father and son are able to talk with each other through time. Notwithstanding, the production works as a science fiction thriller with supernatural overtones. While the filmmakers do succeed in convincingly constructing "Frequency," most audiences might have to leave logic at the theater entrance before viewing it.<br /><br />"Frequency" is a well-structured motion picture; the movie is focused throughout. Although its story changes pace at different periods, for the most part the audience can follow along with the characters. This is a movie with a complicated and challenging story. Because of the film's complexity, we are enormously involved, if slightly confused. Screenwriter Tobias Emmerich links original and fresh feeling material here. Gregory Hoblit produces the right amount of action and suspense, combined with gentle emotions, to generate a film we have not seen before. <br /><br />Dennis Quaid and James Caviezel are the perfect choices for the principal characters. Quaid performs with intriguing tension and appropriate receptivity. Caviezel dazzles with intricacy and dexterity. Offering refined supporting roles are Andre Braugher ("City of Angels", "Get on the Bus") and Noah Emmerich ("The Truman Show") who furnishes some light-hearted material as John's best friend. <br /><br />Director Gregory Hoblit ("Fallen," "Primal Fear") clearly executes topics on screen. This film is overflowing with ideas and contains enough plot for a television series. However, "Frequency" is not without flaws. Sullivan's chaotic life is only vaguely portrayed. Although we do care for the character, more development would increase the relationship between the audience and he. Some of the make-up effects depicting age differences were disgraceful. Andre Braugher appeared as if his make up artists were straight out of junior high, slapping too much pancake cream plaster on him. The film's contrived climax concludes with a formalistic fight instead of continuing its battle of wits. <br /><br />Despite a few unacceptable external problems, internally this is a very effective production. As a whole, "Frequency" contains a very encompassing story and places interesting characters in engaging circumstances. The movie is definitely worthy of recognition, but do not view it unless you plan on thoroughly discussing it afterwards.