'De schuld leggen bij Fidel' speelt zich af in het politiek turbulente Parijs van de jaren zeventig en gaat over een beschermd meisje dat haar comfortabele bourgeois-bestaantje wordt ontnomen nadat haar bezadigde, conformistische ouders (Julie Depardieu en Stefano Accorsi) plotseling weer linkse radicalen worden. Anna wordt gedwongen het huis waar ze van houdt en het kindermeisje waar ze dol op is op te geven als haar vader ontslag neemt om zich volledig te wijden aan de strijd voor het proletariaat tegen de repressieve macht van het bedrijfsleven. Het gezin verhuist van hun ruime huis op het platteland naar een krap appartement in de stad, waar het vaak wemelt van de baardige revolutionairen die op nauwelijks hoorbare fluistertoon vreemde catch-phrases uitstoten. <br />Dank zij een weloverwogen script en een gevoelige invalshoek slaagt 'De schuld ligt bij Fidel' erin om een meeslepende kinderlijke kijk op de wereld van de volwassenen te bieden. Omdat ze niet in staat is om het 'grote geheel' te zien zoals haar ouders het zien, weet Anna alleen dat het gezin nu vreselijk krap bij kas zit (ze rent door het huis en knipt licht- en verwarmingsschakelaars uit om elektriciteit te besparen), en dat haar vader en moeder zo in beslag worden genomen door hun'schuld' dat Anna en haar kleine broertje (de aanbiddelijke Benjamin Feuillet, die van alles en nog wat steelt) alleen nog maar 'nadenken' lijken te zijn in het enorm drukke leven van hun ouders. In een voorstelling die rijk is aan inzicht en wijsheid en een volkomen ongedwongen toon heeft, brengt de negenjarige Nina Kervel-Bey een personage tot leven dat vaak nadenkt. Anna is iemand die heel goed begrijpt wat er in de wereld om haar heen gebeurt, maar die het nooit opgeeft om te proberen het allemaal te begrijpen. Het grootste deel van de tijd wordt Anna heen en weer geslingerd tussen kinderlijke nieuwsgierigheid en een ondefinieerbaar gevoel van schaamte over de nieuwe activiteiten van haar ouders. Maar door scherp te observeren en eindeloos vragen te stellen en uiteindelijk de vele ongefilterde fragmenten te rangschikken die haar kant op komen, is Anne eindelijk in staat tot een soort begrip, hoe onvolmaakt ook, van de veel grotere wereldgemeenschap waarvan zij slechts een heel klein, maar cruciaal deel is. <br />Ondanks de inherent ideologische aard van het materiaal houdt schrijfster/regisseur Julie Gavras, de dochter van de beroemde filmmaker Costa-Gavras, het meeste politieke gedoe op de achtergrond terwijl ze zich concentreert op de spanning die de volwassenen voelen terwijl ze hun pogingen om de wereld te redden met hun plichten als ouders proberen te combineren.<br />Voeg daarbij enkele uitstekende voorstellingen van een getalenteerde cast en een rijke, smaakvolle score van Armand Amar en 'De schuld ligt bij Fidel' wordt een film die de moeite waard is om te bekijken. In deze tweede onderneming als regisseur heeft mevrouw Gavras haar vader eer aangedaan.
Set in the politically turbulent Paris of the1970s, "Blame it on Fidel" tells of a sheltered young girl who has her comfortable bourgeois existence ripped away from her after her staid, conformist parents (Julie Depardieu, Stefano Accorsi) suddenly become born again leftist radicals. Anna is forced to give up the home she loves and the nanny she adores when her father quits his job in order to dedicate himself full time to fighting for the proletariat against the repressive corporate powers of the world. The family moves from their spacious home in the country to a cramped apartment in the city, which is often filled with bearded revolutionaries who utter strange catch-phrases in barely audible whispers.<br /><br />Thanks to a thoughtful script and sensitive direction, "Blame it on Fidel" manages to provide a compelling child's-eye view of the adult world. Incapable of grasping the "big picture" as her parents see it, Anna knows only that the family is now woefully short on cash (she runs around the house flipping off light switches and heaters to save electricity), and that her mother and father are so preoccupied with their "cause" that Anna and her little brother (the adorable, scene-stealing Benjamin Feuillet) seem to have been relegated to mere afterthoughts in their parents' tremendously busy lives. In a performance rich in insight and wisdom and utterly un-self-conscious in tone, nine-year-old Nina Kervel-Bey brings to life a character who often doesn't fully understand what's going on in the world around her but who never gives up trying to figure it all out. For a good part of the time, Anna is torn between childish curiosity and an indefinable sense of shame regarding her parents' newfound activities. Yet, through keen observation and endless questioning, and the eventual piecing together of the many unfiltered fragments that come floating her way, Anne is finally able to come to some kind of understanding, however imperfect, of the much larger world community of which she is only a very small but crucial part.<br /><br />Despite the inherently ideological nature of the material, writer/director Julie Gavras, the daughter of famed filmmaker Costa-Gavras, keeps most of the political stuff in the background while she concentrates on the strain the grownups feel as they strive to juggle their save-the-world activities with their duties as parents.<br /><br />Add to this some excellent performances by a talented cast and a rich, flavorful score by Armand Amar and "Blame it on Fidel" becomes a film well worth checking out. In this her second venture as a director, Ms. Gavras has done her old man proud.