'Manhattan Melodrama' mag dan niet de stilistische afwerking hebben om er een geweldige film over de jaren dertig van de vorige eeuw van te maken, maar het komt wel een heel eind in die richting en het is altijd even onderhoudend.<br />Clark Gable is de onverschrokken gangster Blackie die terechtstaat voor moord op zijn jeugdvriend Jim, William Powell, een officier van justitie die gouverneur van New York is geworden vanwege een moord die door Blackie is gepleegd, zonder dat Jim het wist. Bovendien houden ze allebei van dezelfde vrouw, Myrna Loy.<br />Ondanks zijn melodramatische maar nooit overdreven stijl heeft 'Manhattan Melodrama' voldoende gewicht en inhoud om 70 jaar na dato nog gehoord te worden. De beschrijving van de gouverneur in zijn treurige situatie dat hij moet beslissen of zijn vriend mag blijven leven of niet, snijdt geen hout en schetst een prachtig en geloofwaardig beeld van Loy's personage dat doet wat zij het beste vindt. Powell levert een veelzijdige prestatie die tot zijn beste prestaties moet worden gerekend, en Gable is even onweerstaanbaar en verrukkelijk amoreel als de slechterik waar we allemaal zo dol op zijn.<br />Aanbevolen, maar beoordeel het alsjeblieft niet naar de eerste twintig minuten, die nogal traag zijn, maar toch onderhoudend.
'Manhattan Melodrama' may not have the stylistic finish to it to make it a great message movie about contemporary 30s issues, but it does go a long way towards that end, and is never less than engaging.<br /><br />Clark Gable is the happy-go-lucky gangster Blackie who is being tried for murder by his boyhood best friend Jim, William Powell, a D.A. who has made it to governor of New York because of a murder done by Blackie, unbeknownst to Jim. On top of it all they both love the same woman, Myrna Loy.<br /><br />Despite its melodramatic but never overwrought style 'Manhattan Melodrama' has sufficient weight and substance to make itself heard 70 years after the fact. It cuts no convenient corners in the description of the governor's sad plight of having to decide whether his friend should live or die, and it paints a wonderful and believable picture of Loy's character who does what she deems best. Powell delivers a multi-layered performance that has to count amongst his best, and Gable is irrepressible and delightfully amoral as the bad guy we're all rooting for.<br /><br />Recommended, but please don't judge it by the first 20 minutes which are rather slow-moving, but still entertaining.