Sprekende 'film noir' over schuld en gerechtigheid bij moord en dat gebeurtenissen niet kunnen worden veranderd, ook al is degene die ze teweegbrengt er van tevoren van op de hoogte gesteld.<br />De film 'Inner Sanctum' begint en eindigt op een trein die op een avond het stadje Clayburn binnenrijdt. Harold Dunlap probeert weg te komen bij zijn bazige en veeleisende verloofde Marie, die ziet dat hij haar probeert te verlaten, de trein uit rent en een confrontatie met hem aangaat.<br />Terwijl ze een nagelvijl uit haar tas haalt, probeert Marie Harold neer te steken, die op zijn beurt de vijl pakt en haar ermee doodsteekt. Terwijl de trein op het punt staat het station uit te rijden, pikt Harold Marie op. Harold probeert het lijk te vinden en dumpt het in de trein, en als er niemand in de buurt is die denkt dat hij ongestraft heeft kunnen doen wat hij heeft gedaan, heeft hij het mis.<br />Om te verdwalen probeert Harold een lift te krijgen de stad uit en zichzelf te verliezen in de duisternis van de nacht. Alsof hij denkt dat zijn connectie met de moord samen met hem zal verdwalen. Het lot en het lot hebben, als een magneet, andere ideeën over wat Harold te wachten staat, en ze trekken hem terug naar de gerechtigheid voor wat hij heeft gedaan.<br />De spanning is griezelig en goed geschreven en het is een film die laat zien wat Harold vanaf het begin had moeten weten: misdaad is niet alles. 't Betaalt niet en de enige die 't betaalt is degene die 't doet.<br />'t Is een strak geregisseerde en spannende film die niet probeert het publiek voor de gek te houden over de schuldige van de misdaad, je ziet hoe Harold Marie aan het begin van de film vermoordt, maar er zit een wending in die even goed is als elke andere whodunit.<br />'t Is een film die een beetje saai begint met een scherpe draai aan de rails en een man die zonder horloge met de mysterieuze dr. Valonius kan zeggen hoe laat 't is lijkt een beetje traag, maar aan het eind van de film worden alle losse eindjes aan elkaar geknoopt. Als het voorbij is, weet je dat er nooit een eind aan zal komen.
******SPOILERS****** Solid "Film Noir" about murder guilt and justice and how events can't be changed even if the one who's effected is told about them in advance. <br /><br />The movie "Inner Sanctum" begins and ends on a train that pulls in one night in the little town of Clayburn. Harold Dunlap tries to get away from his overbearing and demanding fiancé Marie who sees him trying to leave her and runs out of the train and has a confrontation with him. <br /><br />Pulling a nail file from her purse Marie tries to stab Harold who in turn takes it away and kills her with it. With the train about to pull out of the station Harold picks up Marie's body and dumps it on the train and with no one around thinks that he's gotten away with what he did, Harold thought wrong. <br /><br />Looking to get lost Harold tries to hitch a ride out of town and lose himself in the darkness of the night. Like he thinks that his connection to the murder will get lost along with him. Fate and destiny, like a magnet, has other ideas about what's in store for Harold and pulls him back to face justice for what he did. <br /><br />Tense creepy and well written and acted movie that shows what Harold should have known right from the start: crime doesn't pay and the only one who does pay is the one who commits it. <br /><br />Tightly edited and suspenseful film that doesn't try to fool the audience about who's guilty of the crime, you see Harold kill Marie at the start of the movie, but does have a twist to it that's as good as any whodunit. <br /><br />The movies somewhat uneventful beginning with a sharp turn on the rail and a man who can tell what time it is without a watch with the mysterious Dr. Valonius seems a bit slow but it ties all the loose ends together at the end of the film. "Inner Santcum" is a movie, that by the time that it's over, you know will never end.