Ik wilde die film heel graag zien en nu ik hem heb gezien, ben ik diep teleurgesteld. De regisseur van deze film is zo ambitieus om de kijker een film van epische proporties te bieden dat hij gewoon is vergeten er een verhaal in te stoppen. Kitano doet zijn best om zijn tweedimensionale rol van de verkrachter/echtgenoot wat diepte te geven, de andere acteurs zijn allemaal heel goed en de filmografie heeft de charme van foto's uit het verleden, maar het is onmogelijk om echt van de personages te houden. De film is zo'n curiositeit dat je helemaal niets te weten komt over de verteller, Kitano's zoon Masao. Ik denk niet dat het tijdverspilling is om iets voor de slachtoffers te voelen, en voor 144 Min is het een heel lange tijd. In mijn ogen is Yoichi Sai een slechte regisseur omdat hij zijn hart niet heeft gelegd in iets wat een fascinerende film had kunnen zijn.
I was really keen on seeing this film and now that i have i'm totally disappointed. The director of this movie is so ambitious to give the viewer a movie of epic proportions that he has just forgotten to put a story into it. Kitano does his best to give his two-dimensional role of the rapist/husband some depths, the other actors are all very good and the cinematography has the charm of photographs of the past but there is no possibility to actually care for any of the characters. The movie is such a bric-a-braque that you won't even learn anything at all about it's narrator, Kitanos son Masao. I have no problem with movies this violent but when you don't suppose to feel anything for the victims it is a waste of time, and for 144 Min. a very long one. In my eyes Yoichi Sai is a bad director because he hasn't put his heart into something that could have been a fascinating movie.