Ik heb dit net op de late avond op de televisie gezien en ik ben diep onder de indruk. Ik bedoel, ik heb in mijn leven een paar tv-films gezien, maar deze komt bijna over als een slechte satire op tv-films. Hij is op zo ongeveer alle denkbare manieren slecht.<br />De muziek is pretentieus, het monteren draagt het stempel van een eerstejaars student, en het acteerwerk is afschrikwekkend slecht. Op sommige punten gaat deze film over in een achtervolging van Andrew Cunanan in doelloze, richtingloze scènes. De personages vechten in vloekende uitbarstingen die eruit zien als kinderen die voor het eerst het woord 'f' leren. En elke scène, vooral die met de acteur die Andrew Cunanan speelt, wordt uitgerekt met het meest weerzinwekkende acteerwerk dat ik ooit heb gezien. Ik meen het. Elke regel van de dialoog wordt bijna pijnlijk gebracht. Het meest folterende voorbeeld is de scène helemaal aan het eind, wanneer de twee FBI-agenten een echt aanmatigende en pretentieuze theoriesessie hebben over moord en consumentisme. Het was echt 'fucking-tacular'.<br />Deze film is een complete tijdverspilling en verandert onbedoeld een afschrikwekkend waargebeurd verhaal in een slordige klucht. Erger nog, ik kreeg de indruk dat de filmmakers het belang van deze film in hun eigen ogen schromelijk overschatten. Dit komt tot uiting in eindeloze scènes met de verschillende personages, die enkele nauwelijks verhulde gemeenplaatsen spuien over hun motivaties en de maatschappij. Ik krijg de indruk dat de filmmakers zelfs een verband wilden leggen tussen de glitter en glamour van de modewereld en hoe die Cunanan ertoe aanzette om te doden <0xE2><0x80><0x93> behalve dan dat geen enkele kijker dat zal geloven zoals het hier wordt gepresenteerd.<br />Als ik Donatelli Versace was, zou ik alleen al uit principe een aanklacht indienen om een eind te maken aan tv-films van middelmatige kwaliteit.
I just finished watching this on late night television and I am in awe. I mean, I have seen a few TV movies in my day, but this one almost comes across like a bad satire of TV movies. It is bad in just about every way imaginable.<br /><br />The music is pretentious, the editing bears the mark of a first year film student, and the acting is horrifyingly bad. At some points this movie heads off following Andrew Cunanan in aimless directionless scenes. It has the characters fighting in swearing fits that come off like children learning the "f-word" for the first time. And every scene, particularly those with the actor playing Andrew Cunanan are stretched out with the most appalling acting I have ever seen. I mean it. Every single line of dialogue is delivered almost painfully. The most excruciating example is the scene at the very end when the two FBI agents have this really presumptuous and pretentious theory session on murder and consumerism. It was truly "crap-tacular".<br /><br />This movie is a complete waste of time, and unintentionally turns a horrifying true-life story into a sloppy farce. Worse still, I got this impression the film makers were vastly overestimating the importance of this movie in their own minds. This comes off with endless scenes with the various characters where they spout speeches thinly veiled single entendres about their motivations and society. I get the impression the film makers even wanted to make a connection between the glitz and glamour of the fashion world and how it drove Cunanan to kill - except that no viewer is going to buy that the way it is presented here.<br /><br />If I were Donatelli Versace, I would sue on principle alone just to end TV movies of mediocre quality.