Deze film moet wel de meest beledigende film voor razende conservatieven zijn die ooit uit Hollywood is voortgekomen. Hij gaat over alles wat met homo's te maken heeft. Hij is over de top en dwaas, maar op een bepaalde manier ook grappig en verhelderend. Wat zou er gebeuren als de dochter van een republikeinse senator die deel uitmaakte van een of andere conservatieve coalitie trouwde met een man wiens vader homoseksueel is en samenwoont met een diva die zich als een travestiet kleedt? Dat is de opzet van _The Birdcage_, een veramerikaniseerde versie van de Franse film _La Cage Aux Folles_, en het wordt een grappige kijk op hoe sommige leden van de homogemeenschap moeten proberen zich onder de juiste omstandigheden te gedragen, en hoe moeilijk dat eigenlijk is. Robin Williams speelt Armand Goldman, een joodse homo die een onenightstand heeft gehad met Christine Baranski (hij wilde alleen maar weten waar al die drukte om was) en een zoon heeft, Val (gespeeld door Dan Futterman). Futtermans optreden is het hoogtepunt van de film, een ingehouden, verwarde rol die het gezonde verstand in de film meedraagt. Armand woont samen met Albert, die toneelnaam 'Starina' heeft, perfect gespeeld door Nathan Lane. Het gegil, de kleren, zijn zo overdreven door Lanes personage dat het moeilijk is om niet te lachen. Val komt thuis, want hij staat op het punt om te trouwen met zijn vriendin van ik denk drie kwartier, allebei extreem jong, gespeeld door Calista Flockhart, voor haar Ally McBeal-tijd. Haar vader is de conservatieve senator, gespeeld door Gene Hackman met een zelfingenomen gril. De problemen komen van het grote diner waar de ouders elkaar eindelijk ontmoeten en de echte moeder te laat is. Dat betekent dat Albert Vals moeder moet worden, en we komen erachter dat al die kruisverbanden het waard waren. De manische actie die plaatsvindt wanneer ze eerst proberen Albert te genezen en vervolgens als vrouw de film dragen. Het is allemaal in de eerste helft van de film opgezet. De tweede helft heeft al het komische vuurwerk en dat maakt de film gedenkwaardig. Dat, en Hank Azaria's personage Spartacus, een flamboyante Griekse huishoudster voor Armand en Albert. Azaria heeft gezegd dat hij zijn grootmoeder als model voor deze rol heeft gebruikt, en dat is duidelijk te zien. De film is gebaseerd op grapjes, dus hou je oren open en je toast on-geroosterd.
This movie has to be the most offensive movie to raging conservatives to ever come out of Hollywood. It is about all things gay. It's over the top and silly, but funny and enlightening in a way. What would happen if the daughter of a Republican Senator who was part of some sort of conservative coalition was marrying a man who's father is gay and lives with a cross dressing diva. That's the setup of The Birdcage, an Americanized version of the French film La Cage Aux Folles, and becomes a fun look at how some members of the gay community have to try to straighten themselves out in the right circumstances, and how difficult that really is. Robin Williams plays Armand Goldman, a Jewish gay man who had a one-night stand with Christine Baranski (he just wanted to know what all the fuss was about) and had a son, Val (played by Dan Futterman). Futterman's performance is a highlight in the movie, an understated, confused role that carries the sanity in the movie. Armand lives with Albert, who's stage name is "Starina," played perfectly by Nathan Lane. The shrieks, the clothes, so much over the top comes from Lane's character that it's hard not to laugh. Val comes home, as he's about to marry his girlfriend of I guess 45 minutes, both are extremely young, played by Calista Flockhart, before her Ally McBeal days. Her father is the conservative Senator, played with a self-important whimsy by Gene Hackman. The problems come from the big dinner where the parents finally meet, and the real mom is late. This means Albert needs to become Val's mother, and we find out all of that cross dressing was worth it. The manic action that takes place when they try to first turn Albert straight, then as a woman carries the movie. It is all setup through the first half of the film. The second half has all of the comedic fireworks and is what makes the film memorable. That, and Hank Azaria's character Spartacus, a flamboyant Greek housekeeper for Armand and Albert. Azaria has said he used his grandmother as a model for this role, and it shows through. Little jokes are what make the movie, so keep you ears open, and your toast un-pierced.