Nog niet zo lang geleden heb ik mijn ideeën voor Supermannen III en IV opgeschreven. Mijn versie van Superman III ging verder waar de vorige film was gebleven: de relatie tussen Lois en Clark/Superman was dood en verdwenen. In deze film keert Lana Lang terug om haar relatie met Clark nieuw leven in te blazen, terwijl een stel gestoorde overheidswetenschappers Bizarro's in massaproductie neemt om als wegwerpleger te gebruiken. Omdat ze ervan overtuigd zijn dat zo'n leger de mensenrechten zou schenden, gebruiken de wetenschappers de Bizarro's om Washington te verwoesten en komen ze in conflict met Superman.<br />Waarom vertel ik je dit? Omdat wat ik heb bedacht veel beter is dan de echte Superman III. Het is geen geheim dat het oorspronkelijk de bedoeling van de Salkinds was om de superman-films als kampkomedies te maken, een plan dat door Richard Donner en Tom Mankiewicz werd gedwarsboomd toen ze superman als dramatische film maakten. Ook al waren beide mannen ontslagen bij superman ii nadat ze 80 procent van de film hadden opgenomen en vervangen door Richard Lester en de Newmans (die een groot deel van de laatste film herschreven en opnieuw opnamen, en de'meesterbreinen' achter superman zijn), toch werd er genoeg invloed van Donner en Mankiewicz in de film gestempeld om te voorkomen dat hij helemaal verknipt zou raken. Bij superman ii is de invloed van Donner en Mankiewicz volkomen afwezig, en eindelijk zien we wat de Salkinds al die tijd al van de superman-serie wilden. En wat we krijgen is een kitscherige, stompzinnige en niet-grappige belediging van de mythe. Zelfs het uitmuntende FX-werk, een goede reddingsscène in een chemische fabriek en Robert Paynters stripboekfotografie geven deze film niet het gevoel dat het een echte Superman is.<br />Het is niet het idee dat Richard Pryor meespeelt in een Superman-film dat deze film slecht maakt, of het gebruik van Lana Lang. Het is zelfs niet het idee van het gebruiken van nieuwe schurken. Wat deze film slecht maakt, is de pure zorgeloosheid en idiotie van het geheel. Voor een film die draait om computers als bedreiging, had de schurk Brainiac moeten zijn, de genocide-AI van de stripboeken. In plaats daarvan krijgen we Robert Vaughn en Annie Ross als hebzuchtige magnaten die zich door een computerwondertje in de luren laten leggen om hen te helpen de markt voor goederen in handen te krijgen. Niet erg opwindend. In plaats van Pryor een vlezige, serieuze rol te geven die hem als acteur op de proef zou hebben gesteld en hem in de mythe van Superman zou hebben gepast, krijgen we Pryor als Gus Gorman die de standaard Pryor-act opvoert en helemaal niet grappig is. In plaats van Lana Lang die een beetje geestdrift en opwinding uitstraalt, krijgen we een heel saaie en saaie rol van een heel saaie Annette O'Toole. En het helpt ook niet dat Pamela Stephensons personage Pamela Stephenson is. De rol van Lorelai is meer dan irritant, Lois Lane komt nauwelijks voor in de film (de Salkinds straften Margot Kidder omdat ze openlijk voor Donner opkwam), de plot is in de verste verte niet bevredigend, Superman is nu een figurant in zijn eigen film, de abominabele en saaie score van Ken Thorne blijft John Williams' machtige fanfares reduceren tot schrille, mierzoete schofferingen, Richard Lesters minachting voor Superman lijkt in zijn onverschillige richting te wijzen, en het acteerwerk is in alle opzichten afschuwelijk. Zelfs als Superman NIET GOED IS (en de scène waarin 'Superman kwaad wordt en tegen zichzelf vecht is het dieptepunt van de film), komt Christopher Reeve over als slijmerig en onoprecht (waarschijnlijk omdat hij beseft dat de film waardeloos is). Vergeet de afschuwelijke slapstickgrappen niet, die hier volkomen misplaatst zijn. En waarom heeft Metropolis in de openingsscène zo'n sterk Brits gevoel? Zou het niet meer Amerikaans moeten zijn? Schaduwen van inwoners van SUPERMAN II in Idaho met een Brits accent...<br />Ik kan niet zeggen dat de SUPERMAN-films zo laag kunnen zinken als ze kunnen; de komende door Jon Peters geproduceerde SUPERMAN belooft nog erger te worden. Maar van de Christopher Reeve-cyclus is dit verreweg de ergste van de vier. Degenen die beweren dat deze film meer recht doet aan de stripboeken dan de eerste twee, wil ik verzoeken daar anders over te denken. De eerste twee films zijn verwant aan de beste Superman-strips. III is verwant aan het absolute kwaad.<br /><br />
Not long ago, I wrote my ideas as to what SUPERMANs III and IV should have been for Superman Cinema's fan-fic section. My version of SUPERMAN III picked up where the last film left off, with the relationship between Lois and Clark/Superman dead and gone. In it, Lana Lang returns to rekindle her relationship with Clark while a pair of insane government scientists mass-produce Bizarros for use as a disposable army. Spurned on the basis that such an army would violate human rights, the scientists use the Bizarros to wreak havoc upon Washington and end up in direct conflict with Superman.<br /><br />Why am I telling you this? Because what I came up with was way better than the actual SUPERMAN III. It's no secret that the Salkinds originally intended the SUPERMAN films to be camp comedies, a plan that Richard Donner and Tom Mankiewicz undid when they made SUPERMAN as a dramatic film. Even though both men had been fired from SUPERMAN II after filming 80% of the picture and replaced by Richard Lester and the Newmans (who rewrote and reshot much of the final film, and are the "masterminds" behind III), enough of Donner and Mankiewicz's influence was stamped into the film to keep it from being totally screwed up. With SUPERMAN III, Donner and Mankiewicz's influence is completely absent, and we finally see what the Salkinds intended the SUPERMAN series to be all along. And what we get is a campy, dumb, and unfunny insult to the mythos. Not even the superb FX work, a good rescue scene at a chemical plant, and Robert Paynter's comic book-panel photography can make this film feel like genuine Superman.<br /><br />It's not the idea of having Richard Pryor in a Superman film that makes this film bad, or using Lana Lang. It's not even the idea of using new villains. What makes this film bad is the sheer carelessness and idiocy of it all. For a film that revolves around computers as a menace, the villain should have been Brainiac, the genocidal AI of the comic books. Instead we get Robert Vaughn and Annie Ross as greedy tycoons who sucker a computer wiz into helping them corner the commodities market. Not very exciting. Instead of giving Pryor a meaty, serious role that would have tested him as an actor and have fit into the tone of the Superman mythos, we get Pryor as Gus Gorman doing standard Pryor shtick and not being funny at all. Instead of Lana Lang having some zest and excitement to her, we get a very bland and dull character played by a very boring Annette O'Toole. It also doesn't help that Pamela Stephenson's Lorelai character is beyond annoying, that Lois Lane barely appears in this movie at all (the Salkinds were punishing Margot Kidder for openly sticking up for Donner), that none of the plot threads are remotely satisfying, that Superman is now a bit player in his own movie, that Ken Thorne's abysmal and boring score continues to reduce John Williams' powerful fanfares to shrill and campy disgraces, that Richard Lester's disdain for Superman shows in his indifferent direction, and that the acting is all-around awful. Even when Superman ISN'T evil (and the "Superman goes evil and fights himself" scene is the lowest point in the film), Christopher Reeve comes off as smarmy and insincere (probably because he realizes the film sucks). And let's not forget the horrible slapstick gags, which are totally out of place here. And why does Metropolis have such a strongly British feel to it in the opening sequence? Shouldn't it be more American? Shades of SUPERMAN II's Idaho residents with British accents....<br /><br />I can't say that this is as low as the SUPERMAN films can sink; the upcoming Jon Peters-produced SUPERMAN movie promises to be even worse. But of the Christopher Reeve cycle, this is by far the worst of the four. To those who assert that this film is truer to the comic books than the first two, I beg to differ. The first two films are kin to the best Superman comic stories. III is kin to the absolute worst.<br /><br />