Hoewel de vorm van 1949 vandaag de dag een beetje melodramatisch lijkt, behoort de zwart-witfilm 'Riso Amaro' (Herman Italiaans voor Bittere Rijst) beslist tot de klassiekers in de filmgeschiedenis.<br />Dit zeer Italiaanse product van Guiseppe de Santis toont een vrij gewoon misdaadverhaal, voortreffelijk doorweven met een indrukwekkend decor van zware seizoensarbeid op de rijstvelden van Noord-Italië. De duizenden vrouwen die tot hun enkels in het water staan en in de brandende zon hun rug breken om een paar dollar te verdienen, vormen een werkelijk geweldige setting.<br />'Riso Amaro' is gelabeld als 'neorealisme'. Een ander onderwerp dat de moeite van het vermelden waard is, is de vrouwelijke hoofdrol Silvana Mangano, ex-miss Rome. Naar de maatstaven van 1949 was het optreden van Mangano in deze film schokkend. Dit leverde 'Riso Amaro' veel publiciteit op, met name in het sterk rooms-katholieke Italië.
Although its mold of 1949 appears somewhat melodramatic today, the black and white 'Riso Amaro' (= Italian for 'Bitter Rice') surely ranks among the classics in film history.<br /><br />This very Italian product by Guiseppe de Santis shows a pretty ordinary crime story, excellently interwoven with an impressive decor of harsh season labor in the rice-fields of Northern Italy. The thousands of women, up to their ankles in the water, breaking their backs in the burning sun to earn a few bucks, make a truly great setting.<br /><br />'Riso Amaro' has been labeled as 'neo-realism'. Another issue worth mentioning is its female lead Silvana Mangano, ex miss Rome. To the standards of 1949 miss Mangano's performance in this film was shocking. This earned 'Riso Amaro' a lot of publicity, in particular in strongly Roman Catholic Italy.