Ik weet niet precies welke film ik heb gezien, maar het kan niet dezelfde zijn geweest als de mijne. En eerlijk is eerlijk, deze film is waarschijnlijk niet voor iedereen weggelegd. Het is geen Fast and the Furious-actiefilm. Het is ook geen Quantum of Solace-thriller. Het gaat over een vent, Andy, gespeeld door Jay Baruchel, die zijn leven heeft vergooid door verslaafd te raken aan gokken. Baruchel speelt de rol met dezelfde wanhoop als verslaafden die naar een nieuwe shot zoeken, of het nu een drug, alcohol of gokken is. En hij slaat de spijker op zijn kop over de manier waarop zijn personage de vinger lijkt te wijzen naar de manier waarop zijn leven overal anders uitpakte dan bij hem. Het gaat ook over die vent, Rueben, gespeeld door Quaid, die de klus aanneemt om hem te vermoorden. Ik zal niet liegen en zeggen dat ik niets anders had verwacht dan een actiefilm. In plaats daarvan trof ik een verhaal aan dat in die achtenzeventig minuten op een fantastische manier tot stand was gekomen. Ik ging er helemaal in op. Ik was geïnteresseerd in de personages, de loser Andy en de tegenslagen die hij had gehad, die in feite het gevolg waren van zijn eigen daden en keuzes in het leven, en de ernstige uitvoerder Rueben, die opdracht had iemand te vermoorden die hij kende, maar vastbesloten was hem één kans te geven om binnen een uur of zo iets goeds van zijn leven te maken. Je krijgt een beetje humor, een beetje toneelspel, maar in plaats van op de snelle, goedkope opwinding te vertrouwen om zijn punt te maken, vertrouwt de regisseur erop dat je in het verhaal bent geïnvesteerd om de film te maken. En dat doe je ook. Misschien komt het gewoon doordat ik in december 2007 mijn vrouw ben kwijtgeraakt aan een auto-ongeluk, waardoor ik een beetje in mezelf gekeerd raak als het om films gaat waarin de naderende dood het hoofdthema is en je keuzes of je vermogen om te kiezen wat je met de tijd die je nog overhebt te doen een integraal onderdeel van het verhaal vormen. Ik mag dan niet op deze nummer één van 2008 stemmen, maar hij zou zeker in mijn top tien staan. En het was het horloge absoluut waard.
Not sure which movie rstone and prake saw, but it couldn't have been the same one I did. To be fair this movie probably isn't everyone's cup of tea. It's not a 'Fast and the Furious' action film. It's not a 'Quantum of Solace' suspense film either. It's about a guy, Andy - played by Jay Baruchel, that has thrown his life away by getting hooked on gambling. Baruchel plays the part with the same desperation of addicts striving for one more fix, be it a drug, alcohol, or gambling. And he nails the way that his character seems to point the finger about the way his life turned out everywhere but at himself. It's also about the guy , Rueben - played by Quaid, that takes the job to kill him. I won't lie and tel you I came expecting anything other than am action suspense flick. What I found instead was a story that was marvelously crafted in the 78-odd minutes. I became immersed in it. I cared about the characters, the loser Andy and the rough breaks he had that really just came from his own actions and choices in life, and the solemn enforcer Rueben, tasked with killing someone he knows but determined to give him one chance to, in an hour or so, to make something good. You get some humor, some gun play, but instead of relying on the quick and cheap thrills to make his point, the director relies on the way you are invested in the story to make the film. And you do become invested in it. Maybe it's just that I lost my wife in Dec 2007 to a one car accident that makes me a little introspective when it comes to movies where impending death is the main theme and your choices or ability to choose what you do with your time left are integral to the story. I might not vote this one number one for 2008, but it would definitely be in my top ten. And it was definitely worth the watch.