Deze film is een interessant portret van het leenwezen. Je ziet de vele kanten ervan. Je ziet de vele tragische verhalen van mensen die zichzelf in onoverkomelijke schulden hebben gestoken. Je ziet de winstgevendheid van het innen van schulden. Je ziet de agressieve uitbreiding van de kredietmarkt naar gebieden waar crediteuren vroeger niet op zouden zijn afgekomen, omdat ze niet winstgevend waren, zoals studenten en mensen met een laag inkomen.<br />Wat je niet ziet, is waarom deze voorheen riskante en niet-winstgevende sectoren van de markt plotseling winstgevend zijn geworden. Je krijgt de indruk dat deze voorheen riskante sectoren plotseling winstgevend zijn geworden omdat de crediteuren deze markten hebben uitgebreid en ze hebben gedwongen winstgevend te zijn, met nieuwe strategieën. Maar dat is naïef. De winstgevendheid is enorm toegenomen en er zijn nieuwe markten voor schuldeisers ontstaan, omdat de rente steeds verder is gedaald. Een belangrijke factor bij schulden is de rente, en het is moeilijk om een film over de schuldenindustrie te prijzen die niet eens melding maakt van veranderingen in de rentetarieven of van de manier waarop de Federal Reserve met de rentecijfers knoeit. Consumentenleningen zijn buitengewoon winstgevend, zoals de film zegt, maar ze zijn niet altijd zo winstgevend geweest, en als je niet ingaat op de belangrijkste verandering, heb je een onvolledige en misleidende film. De veronderstelling is dat mensen op de een of andere manier verslaafd zijn geraakt aan geld uitgeven en dat de creditcardmaatschappijen die verslaving uitbuiten. En toch gaven ze om de een of andere mysterieuze reden vroeger niet zoveel uit als nu.<br />De werkelijkheid is dat de creditcardmaatschappijen zich vroeger niet op deze onaangeboorde markten waagden, juist omdat ze veel te riskant waren en meer verliezen zouden opleveren van kredieten die nooit werden terugbetaald dan van winsten van late rente. Maar zodra de Federal Reserve de rente laat dalen tot een ongekend laag niveau, veranderen de risico's en kunnen zelfs mensen die uiteindelijk niet in staat zijn hun schuld af te lossen, winstgevend worden. Maar God verhoede dat iemand de Federal Reserve en Alan Greenspan de schuld zou willen geven van al die onverantwoordelijke uitgaven.<br />Als je de rente verlaagt, heeft dat namelijk niet alleen effect op de uitgaven, maar ook op de besparingen. Een lage rente betekent lagere opbrengsten op de spaarrekeningen en lagere verliezen op de schulden. Het wordt steeds aantrekkelijker om het geld dat je nu hebt uit te geven (waarom zou je geld uitsparen dat je toch bijna geen rente oplevert?) en het geld dat je nog niet eens hebt uit te geven. Het is altijd beter om nu dingen te hebben dan in de toekomst dingen te hebben. Dus als een winkel je een plan aanbiedt waarbij je een halfjaar lang een tv-rente gratis kunt kopen, dan kun je gewoon zeggen: 'Nou, als ik het geld nu niet heb, dan heb ik het over zes maanden wel. Als ik de tv nu koop, kan ik genieten van de voordelen van de nieuwe tv en de kosten van het betalen uitstellen. Dat is een dubbele bonus.' De conclusie van de film lijkt te zijn dat we de kredietindustrie moeten reguleren om al die mensen die niet voor zichzelf kunnen zorgen te helpen. Misschien installeren we creditcards met een soort kinderslot, dat op de een of andere manier actief wordt als je op het punt staat een onvoorzichtige aankoop te doen. Het is waarschijnlijker dat ze de minimumleeftijd voor het aanvragen van een krediet verhogen, of de kredietlimieten voor mensen met een laag inkomen verhogen, of iets dergelijks. Beide ideeën klinken even slecht. Een beter idee zou kunnen zijn om te voorkomen dat de Federal Reserve met rentetarieven knoeit, zodat we niet doorgaan met het aanmoedigen van een uiteindelijk onhoudbare spend-nu-betaal-later-economie in de onterechte overtuiging dat de economie wordt gedreven door consumentenuitgaven.<br />Kortom, deze film zal je veel laten zien over de kredietindustrie wat je nog niet wist. Als je er iets aan hebt, zal het je hopelijk de stuipen op het lijf jagen om je te buiten te gaan aan onoverkomelijke schulden. Niettemin, zonder enig inzicht in wat er werkelijk bijdraagt aan consumentenschuld (waaronder economische factoren, zoals rentetarieven) verwordt de film tot een anti-groot-zakelijke polemiek van misplaatste verwijten.
This film is an interesting portrait into the business of lending. You see the many sides of it. You see the many tragic stories of people who spent themselves into insurmountable debt. You see the profitability of debt collection. You see the aggressive expansion of the credit market into areas where creditors wouldn't have pursued before, since they used to not be profitable, like college students, and people with generally low income.<br /><br />What you don't see is why these previously risky and unprofitable sectors of the market have suddenly become profitable. You get the impression that suddenly these previously high risk areas have become profitable because the creditors have expanded into these markets and forced them to be profitable, with new strategies.<br /><br />But this is naive. Profitability has dramatically increased and new markets have become open to creditors because interest rates have been steadily dropping, to now rock bottom lows. A central factor is debt is the interest rates, and its hard to really praise a movie about the debt industry that doesn't even mention changes in interest rates or how the interest rates are are tampered with by the Federal Reserve. Consumer lending is extremely profitable, as the movie says, but it hasn't always been so profitable, and if you fail to make an argument about what has been the important change, you're left with an incomplete and misguided movie. The assumption is that people have somehow become addicted to spending and that the credit card companies are exploiting this addiction. And yet for some mysterious reason used to not spend as much as they do now.<br /><br />The reality is that the credit card companies previously didn't expand into these untapped markets precisely because they were way to risky and would result in more losses from credit that is never repaid than profits from late fees interest. But once the Federal Reserve drops the interest rates down to unprecedentedly low levels, the risk changes and even those people who may not be ultimately able to pay beck their debt, can become profitable. But God forbid anyone should want to blame the Federal Reserve and Alan Greenspan for all of the irresponsible spending.<br /><br />You see, when you lower the interest rate it doesn't just effect spending but it also effects saving. Lower interest rates mean lower returns on savings accounts, as well as lower losses on debt. It becomes more desirable to spend what money you have now (why save money you're going to earn almost no interest on?), and then continuing spending what money you don't even have yet. It's always preferable to have things now than have things in the future. So if a store offers you a plan where you buy a TV interest free for six months, then you can just say, "So what if I have don't have the money now, I'll have it in six months. If I buy the TV now, then I can enjoy the benefits of having the new TV and put off the costs of paying for it. That's a double bonus." The conclusions of the movie seem to be that we need is to regulate the credit industry to help all of these people who can't take care of themselves. Maybe we'll install credit cards with some sort of child-proof lock, which will somehow becomes active when you're about to make an imprudent purchase. More likely, though they would just raise the minimum age for getting a credit or regulating the credit limits available to low income people, or something like that. Both ideas sound equally bad. A better idea might be to prevent the Federal Reserve from tampering with interest rates so that we don't continue to encourage an ultimately unsustainable spend-now-pay-later economy in the mistaken belief that somehow the economy is driven by consumer spending.<br /><br />In short, this movie will show you a lot about the credit industry that you didn't know. If it serves any benefit, it will hopefully scare you out of spending yourself into insurmountable debt. Nonetheless, without any insight into what actually contributes to consumer debt (which includes economic factors, like interest rates) then the movie degrades into an anti-big-business polemic of misplaced blame.