Vergeet Romero, dit ding haalt nog niet de helft van de amusementswaarde van Bill Hinzmans lachwekkende (hoewel merkwaardig plezierige) 'Wraak van de levende zwanen' uit 1988. Een stuk of zes marihuanaplukkers die in de bossen kamperen, worden besproeid met een giftige chemische stof die 'Dromax' heet door een passerende helikopter (uitgezonden door een paar corrupte federale agenten die heel goed weten waar ze mee bezig zijn). De meeste wietkwekers worden de volgende dag al ziek, hoesten bloed op en worden dan raaskallende gekken die willekeurige mensen vermoorden voor hun bloed. Een man (gespeeld door Charles Austin McCrann; de regisseur, schrijver, producent en redacteur van TOXIC ZOMBIES) gaat op zijn jaarlijkse vistochtje met zijn zeer zeurderige en irritante vrouw (Beverly Shapiro) en zijn broer (Phillip Garfinkel) en komt tussen twee vuren te zitten. Er is ook een gezin van vier (man, vrouw, tienerdochter en achterlijke tienerzoon) dat aan het kamperen is en aangevallen wordt, evenals een kluizenaar, een vrachtwagenchauffeur, de helikopterpiloot, zijn vrouw en nog een paar anderen. De agenten van de drugsbestrijding (onder wie John Amplas, de ster van Romero's MARTIN) komen op het allerlaatst nog opdagen om de zaak nog ingewikkelder te maken.<br />Om te beginnen is de verleidelijke herintredenaam TOXIC ZOMBIES een beetje misleidend. Dit werd oorspronkelijk gefilmd onder de veel accuratere titel BLOEDBETAALDEN. Met andere woorden, als je wilt dat je zombies eruitzien als zombies, of als je bekend bent met rottende vleesmake-up of zelfs een laagje blauw, grijs, wit of groen om ze een ondood uiterlijk te geven, dan zul je zeker teleurgesteld zijn door het minimale uiterlijk van de demonen hier. In feite zien ze er gewoon uit als vieze mensen. Vuile, ongeschoren hippies met een paar steenpuisten op hun gezicht, om precies te zijn. Ze grommen, gebruiken wapens (in het ene tafereel voornamelijk een machete en in het andere een steen) en steken op een gegeven moment zelfs met fakkels een hut in brand. Het feit dat er op elk willekeurig moment maar een paar van die bloeddorstige maniakken rondhangen, maakt de angstfactor niet echt groter. Geen van hen vormt een grote bedreiging en ze zijn gemakkelijk uit de weg te ruimen als de tijd daar is. Wat bloed betreft zijn er een paar goedkope effecten, zoals een hand die wordt afgehakt, een schot door het hoofd en een steek in het oog, maar het bloedquotiënt is bijna net zo klein als de make-up van de 'bloedeters'.<br />Dus helaas, mede-zombies, is het enige waar we hier eigenlijk nog mee zitten een onbeholpen film die er niet alleen vanuit esthetisch oogpunt lelijk uitziet, maar ook nog eens saai is door de actie/de schuldige houding. De eerste vijf minuten, die moeten proberen onze aandacht te trekken, bestaan uit twee camerawisselingen van een auto die over een zandweg rijdt, gevolgd door twee kerels die met geweren door het bos lopen. Het acteerwerk is verschrikkelijk, er is een irritante, algemene en zich herhalende pianomelodie, malle dialogen die niet de moeite waard zijn om naar te luisteren, een uit de lucht gegrepen topless-opname van een vrouw die bij een emmer water zit en haar borsten schrobt, en een heleboel beelden van mensen die door het bos rennen... en het bos uit, de weg op... en dan weer het bos in... Het is waarschijnlijk een enkele wacht waard voor goedkope filmliefhebbers en zombiefilmcompletisten (sommige delen zijn...) Het is niet zo erg, en anderen zijn op een slechte filmachtige manier amusant), maar de meesten zullen met recht uit de buurt willen blijven.<br />De schrijver/regisseur/producer/editor/ster was afgestudeerd aan de rechtenfaculteit van Yale (Princeton; Yale Law) en werkte bij Marsh & McLennan Company in het World Trade Center, waar hij helaas om het leven kwam bij de elf september-aanslag.
A flatly photographed living dead cheapie made in rural Pennsylvania with minimal skill and talent. Forget Romero, this thing doesn't even manage to muster up half the entertainment value of Bill Hinzman's laughable (though oddly enjoyable) 1988 rip-off REVENGE OF THE LIVING ZOMBIES (aka FLESH EATER). About a half dozen marijuana harvesting yahoos camping out in the woods are sprayed with a toxic chemical called "Dromax" by a passing helicopter (sent out by some corrupt federal agents well aware of what they're doing). Most of the pot growers start getting sick by the next day, cough up blood and then become raving lunatics who kill random people for their blood. A man (played by Charles Austin McCrann; the director, writer, producer and editor of TOXIC ZOMBIES) going on his annual fishing trip with his very whiny and irritating wife (Beverly Shapiro) and his brother (Phillip Garfinkel) end up getting caught in the middle. There's also a family of four (husband, wife, teen daughter and retarded teen son) on a camping trip that get attacked, as well as a hermit, a trucker, the copter pilot, his wife and a couple of others. The drug enforcement agents (including John Amplas, star of Romero's MARTIN) show up at the very end to complicate matters.<br /><br />For starters, the enticing re-release moniker TOXIC ZOMBIES is a bit misleading. This was originally filmed under the much more accurate title BLOOD EATERS. In other words, if you like your zombies to look like zombies; you known with rotting flesh make-up applications or even a coating of blue or gray or white or green paint to give them an undead appearance, you're sure to be disappointed by the minimal look of the ghouls here. They basically just look like dirty people. Dirty unshaven hippies with a few boils on their faces, to be exact. They grunt, use weapons (basically a machete in one scene and a rock in another) and even burn down a shack with torches at one point. The fact there are only a few of these blood-hungry maniacs lurking about at any given time doesn't really help the fear factor any. None pose much of a threat and are easily disposed of when the time comes. As far as gore is concerned, there are a couple of cheap effects, such as a hand being cut off, a head shot and an eyeball stabbing, but the gore quotient is almost as minimal as the "blood eaters" makeup.<br /><br />So sadly, fellow zombie fans, all we're really left with here is an inept film that not only looks ugly from an aesthetic standpoint but is also dull from an action/guilty pleasure stance. The first five minutes, which should be attempting to capture our attention, consist of two camera changes of a car driving down a dirt road, followed by two guys walking in the woods carrying rifles. The acting is terrible, there's an irritating, generic and repetitive piano score, silly dialogue not worth listening to, one out-of-nowhere topless shot of a woman sitting by a bucket of water scrubbing her breasts and lots of scenes of people running through the woods... and out of the woods onto the road... and then back into the woods again... It's probably worth a single watch for cheap movie lovers and zombie film completists (some parts aren't too bad and others are amusing in a bad movie kind of way), but most will want to rightfully steer clear.<br /><br />The writer/director/producer/editor/star was an ivy league graduate (Princeton; Yale Law) employed at Marsh & McLennan Company in the World Trade Center and, sadly, was killed during the September 11th terrorist attacks. R.I.P. to him.