Taferelen van de zwarte hengst (Fah Talai Jone)<br /><br />Aspectverhouding: 1,85:1<br /><br />Geluidsformaat: stereo-installatie<br />Verscheurd door klassenverschillen zijn jonge geliefden (Chartchai Ngamsan en Stella Malucchi) gedwongen stelling te nemen tegen het verraad en de schurkachtigheid van de mensen om hen heen.<br />Ultra-gestileerd debuut van regisseur Wisit Sasanatieng, die overdreven kleuren, geschilderde achtergronden en stille-era-acteursstijlen gebruikt ten dienste van een ultra-melodramatisch verhaal, opgesmukt met weelderig camerawerk en explosies van beeldend geweld. De overhellende kamperigheid van de hele onderneming (inclusief een intense emotionele 'band' tussen de knappe held en zijn even knappe Nemesis, Arawat Ruangvuth) doet vermoeden dat er sprake is van een homoseksueel oproer, waardoor dit een van de vreemdste 'echte' films Vreemd genoeg, hoewel de film zich in het huidige Thailand afspeelt, kleden en gedragen de personages zich als cowboys, wat Sasanatieng in staat stelt zijn favoriete films en filmmakers te noemen (met name het werk van Sergio Leone en Sam Peckinpah), en de duidelijke visuele zekerheid van de regisseur voorkomt dat de hele zaak in de vergetelheid raakt. Er zijn een aantal verrassende plotontwikkelingen in de tweede helft van de film, maar het verhaal is bijna geheel ondergeschikt aan de technische vaardigheden van de filmmakers. Dit was niet de eerste Thaise film die in Cannes werd vertoond.<br />(Thai dialoog)
TEARS OF THE BLACK TIGER (Fah Talai Jone) <br /><br />Aspect ratio: 1.85:1<br /><br />Sound format: Stereo<br /><br />Driven apart by class differences, young lovers (Chartchai Ngamsan and Stella Malucchi) are forced to take a stand against the treachery and villainy of those around them.<br /><br />Ultra-stylized debut by director Wisit Sasanatieng which uses exaggerated colors, painted backdrops and silent-era acting styles in the service of an ultra-melodramatic plot, embroidered by lavish camera-work and explosions of graphic violence. The over-arching campness of the entire enterprise (including an intense emotional 'bond' between the handsome hero and his equally handsome nemesis, Arawat Ruangvuth) suggests a gay sensibility run riot, making this one of the Queerest 'straight' movies of recent years! Oddly, though set in present day Thailand, the characters dress and behave like cowboys, which - if nothing else - allows Sasanatieng to reference his favorite films and filmmakers (most notably the works of Sergio Leone and Sam Peckinpah), and the director's bold visual assurance prevents the whole thing from sliding into obscurity. There's a number of surprising plot developments during the film's second half, but the narrative is almost wholly subservient to the filmmakers' technical skills. Not for all tastes, this was the first Thai film to play in competition at Cannes.<br /><br />(Thai dialogue)