Zoals een andere recensent opmerkte, is dit eigenlijk helemaal geen martial-artsfilm. Het is een romance en een studie van een obsessie. De plotdetails zijn subtiel, maar aan het eind van de film wordt alles op een zeer bevredigende manier duidelijk.<br />Visueel gezien heeft deze film een zeer creatieve cinematografie die heel boeiend is en een heel onthullend karakter laat zien. Het acteerwerk is heel goed, vooral de rollen van Nana en Tu.<br />De 'gevechts'-scènes en de hele manier waarop Ming Mings vechtkunst wordt behandeld, zijn het zwakste deel van de film. Maar als je achteroverleunt en deze scènes als magisch realisme beschouwt, kun je van de beelden, de personages en de plot genieten. De eerste keer vond ik de film leuk vanwege de beelden en de personages. Daarna keek ik hem meteen een tweede keer, en ik genoot echt van de plot, die de tweede keer veel logischer was.
As another reviewer noted, this is not really a martial arts film at all. It's a romance and a study of obsession. The plot details are subtle, but by the end of the movie, things become clear in a very satisfying way.<br /><br />Visually, this movie has some very creative cinematography that is quite captivating, and very revealing of character. The acting is very good, especially the roles of Nana and Tu.<br /><br />The "fight" scenes, and the whole handling of Ming Ming's fighting powers, is the weakest part of the movie. If you sit back, though, and view these scenes as being magical realism, you can enjoy the visuals and the characters and the plot.<br /><br />I enjoyed the movie the first time through for the visuals and the characters. It then immediately watched it a second time, and really enjoyed the plot, which made a lot more sense the second time around.