Wat de kracht van de liefde kan aanrichten. De markies de Sade zou niet van oor tot oor kunnen glimlachen als hij toegang had tot deze film, hem van begin tot eind kon zien, terugspoelen en opnieuw zien, ad nauseam. Het is niet zo dat dit niet door hem geschreven had kunnen zijn <0xE2><0x80><0x93> de Sadistische delicaatheid is overal, eist gezien, geproefd en verteerd te worden. Want natuurlijk kruist onze heldin, die zich volkomen met haar eigen zaken bemoeit, het pad van de schurk (die een permanente frons op zijn gezicht heeft om het in te wrijven en die zich ondoordringbaar voor verwondingen toont en die veel later in de film een lachwekkende verrassing is) die zijn waardering voor haar toont door een grote, smoezelige op haar albasten gezicht te planten. In het openbaar. Waar iedereen het kan zien. Zoals te verwachten was, reageert ze niet helemaal op zijn gebaar en eist zelfs een verontschuldiging, en haar vriendje blijkt een vlammende eunuch in vermomming te zijn, dus wat gebeurt er dan? Ze wordt beschuldigd van diefstal. Het lijkt erop dat de wetten 'daarbuiten'' Het verhaal van de uitbuiting lijkt erop te wijzen dat ze daar zal blijven tot ze te oud is om zich er nog iets van aan te trekken - en waar zijn haar ouders, die haar gemakkelijk uit haar netelige positie zouden kunnen redden? In welk universum speelt dit verhaal zich af? - als het verhaal besluit dat het ons, de ongelukkige kijkers, naar een andere plaats wil brengen om te onthullen wat het te vertellen heeft?' 'Dat is precies wat ze ons al die tijd al probeert te vertellen: dat de liefde kan bloeien met degene die verantwoordelijk is voor jouw vernedering. En waarom niet?'
What the power of love can do. The Marquis de Sade couldn't be smiling from ear to ear if he could have access to this movie, see it from start to finish, rewind, see it again, ad nauseum. It isn't as though this couldn't have been penned by him -- the Sadean delicacy is all over the place, demanding to be seen, savored, and digested. Because of course, Our Heroine, completely minding her own business, crosses paths with The Villain (who has a perpetual scowl on his face to rub it in and reveals himself to be impermeable to injuries and holds quite a laughable surprise much later in the movie) who shows his appreciation for her by planting a big, sloppy one on her alabaster face. In public. Where everyone can see. She, predictably, doesn't quite reciprocate and even demands an apology, and her boyfriend reveals himself to be a flaming eunuch in disguise, so what happens next? She gets framed for a petty act of theft. It seems that laws "out there" function at a different level than in our country because she gets thrown into a brothel and is forced to become meat for the asking. All the time, The Villain just watches and watches and watches a bit more, for amusement, behind a mirror. And is such, this tale of exploitation seems to indicate she will be there until she is too old to care -- and where are her parents who could quite easily bail her out of her predicament? What universe is this story taking place in? -- when the story decides it wants to take us, the hapless viewers, into a Different Place and reveal what it's really trying to tell us all along: that Love can actually flourish with the person who's been responsible for your debasement. And why not?