Je vraagt je af wat er van deze film geworden zou zijn als Hitchcock hem in handen had gekregen. Zou hij de plot hebben aangescherpt, het script hebben vereenvoudigd, een aantal personages een andere rol hebben gegeven, een achtervolging over de snelweg hebben ingelast, onderbroken door schapen, en er een aantrekkelijkere vrouwelijke interesse voor Mason aan hebben toegevoegd? De klim naar het dak aan het eind, de sterke belichting en de directe close-ups, de kunst en de fotografie-aanwijzingen (schijnbaar niet toegeschreven aan een van de regisseurs), de muziek en de algehele 'look' van de film, om nog maar te zwijgen van James Masons meeslepende aanwezigheid, alles had de ingrediënten voor een potentiële Hitchcock-thriller, maar hier ontbreekt iets. De plot is niet zo ingewikkeld (zeker niet zoals 'The Lady Vanishes'). en er lijkt niet genoeg risico of gevoel van gevaar te zijn (zeker niet zoals in 'De 39 stappen') in Masons leven, hoewel er wel spanning en verrassing zijn. Eén grote zwakte is de bijrollen. Het karakter van de jongedame (ze weet niet eens meer hoe ze heet) is niet genoeg ontwikkeld, en ze heeft ook niet genoeg charme of sexappeal, zoals een heldin uit Hitchcock zou hebben.<br />Toch moet je voor Mason blijven kijken, voordat hij openlijke manieren heeft ontwikkeld of op een trieste manier is gecast als schurk. Hij lijkt in zijn carrière een aantal van die niet-helemaal-goed-films te hebben gemaakt. Was hij er slecht aan toe? Waarom heeft Hitchcock hem niet gecast en waarom heeft hij nooit een aanbod van Powell & Pressburger aangenomen? Zijn aanwezigheid in een aantal van deze 'klassieke' films, waaronder bijvoorbeeld zijn korte optreden in 'Madame Bovary' (met Jenifer Jones) of in het teleurstellende 'Mayerling', geeft de gebeurtenissen waarin hij optreedt een zekere ernst, maar de scenario's en regisseurs laten hem in de steek, zo niet de cast.<br />Gelukkig kan men zich hem herinneren vanwege zijn verschijning als kapitein Nemo in 'Twintigduizend mijlen onder zee' en als Sir Randolph Nettleby in 'Schietpartij', beide films die zijn aangeboren waardigheid en aristocratische houding benadrukten en hem omringden met een waardige cast. Zie die voor Mason op zijn best.<br />**Van vier sterren**, tweeënhalf.
One wonders what this movie would have become if Hitchcock had gotten his hands on it. Would he have revved up the plot, tightened up the script, recast some of the characters, put in a highway chase over the countryside interrupted by sheep, added a more appealing female interest for Mason? The climb up to the roof at the end, the strong lighting and direct closeups, the art and photographic direction(seemingly uncredited to one of the directors),as well as the music score and the general "look" of the film, not to mention James Mason's compelling presence all had the ingredients for a potential Hitchcockian thriller, but something is missing here. The plot's not that complicated (certainly not like "The Lady Vanishes") and there seems not to be enough risk or sense of danger (certainly not like "The 39 Steps")to Mason's life, although there is suspense and surprise along the way. One big weakness is the supporting cast. The young lady's character (can't even remember her name) isn't developed enough, nor does she have sufficient charm or sex appeal, as a Hitchcockian heroine would.<br /><br />Still one watches it for Mason, before he has developed any overt mannerisms or been sadly type-cast as a villain. He seems to have made a number of these not-quite-up-to-snuff pictures in his career. Was he hard up? why didn't Hitchcock cast him and why didn't he ever accept a Powell & Pressburger offer? His presence on any number of these "grade-b" films, including the brief appearance in "Madame Bovary" (with Jenifer Jones), for example, or in the disappointing "Mayerling," adds a sense of gravitas to any of the proceedings in which he appeared, but the scripts and directors fail him, if not the cast.<br /><br />Fortunately, he can be remembered for his appearance as Captain Nemo in "Twenty Thousand Leagues under the Sea," and Sir Randolph Nettleby in "Shooting Party," both of which tapped his natural dignity and aristocratic bearing and surrounded him with a worthy cast. See those for Mason at his best.<br /><br />Of four stars****, two and a half.