'Kejar Amerika' kreeg interessant genoeg een heleboel goede commentaren van imdb-gebruikers. Grappig, want voor een film die geen bioscooprelease kreeg in Indonesië (dat wil iets zeggen, want ze zetten hier alles in de theaters zolang het maar beeld en geluid heeft), hadden sommige mensen die toegaven dat ze wetenschappers waren, zelfs de tijd om er lange commentaren op te schrijven.<br />Ik zag dit bij de eerste vertoning (met veel uitloop). De film was adembenemend slecht. Technisch onvolmaakt, met een richting die van een dertienjarige had kunnen komen. Het acteerwerk is g<0xC3><0xAA>nant slecht, met een ingewikkelde, superstomme plot die alleen de eerste vijf minuten wat onbedoeld gegiechel wist op te wekken, tot het een totale verveling werd. Ik spreek geen Indonesisch omdat de dialogen me niet veel zeggen.<br />Wat zeg je van dit verhaal: een Indonesische jongen wiens grootste droom is om naar de Verenigde Staten te gaan, wint een gelukkige trekking van een frisdrankbedrijf om naar Californië te gaan. Nou, de slechterik heeft het zo geregeld dat hij wint, zodat ze een papier kunnen smokkelen met een formule voor een krachtig medicijn in zijn rugtas. Waarom e-mailen ze die verrekte formule niet gewoon?<br />De rest van het verhaal is alleen maar een excuus voor te veel acteerwerk en de regisseur Sungkars ambitie om een film te maken. Sungkar is Canadees en hij vond het publiek in Indonesië waarschijnlijk erg stom om zijn film te slikken. Nou, het publiek is slimmer dan hij dacht. Het is geen excuus voor het maken van lowbudgetfilms. Dit is gewoon niet om aan te zien.
'Kejar Amerika' interestingly got a share of good comments from IMDb users. Funny because for a movie that didn't get a theatrical release in Indonesia (that's saying something because they put anything on theaters here as long as it has picture and sound), some people who admitted to be scholars even had time to write long comments on it.<br /><br />I saw this at its first screening (with many walks-out). The movie was jaw-droppingly bad. Technically-inept with a direction that could have come from a 13 year-old. The acting is embarrassingly awful with a convoluted, super-dumb plot that only managed to create some unintentional giggles for the first five minutes, until it becomes a total boredom. Clearly written by someone who doesn't speak Indonesian because the dialogues do not make much sense. <br /><br />How's this for a story: an Indonesian boy whose biggest dream is going to the U.S. won a lucky draw from a soft drink company to go to California. Well, actually the bad guy arranged his winning, so they can smuggle a paper containing a formula for a powerful drug in his back pack. Why don't they just e-mail the goddamn formula?<br /><br />The rest of the story is just an excuse for over-acting and director Sungkar's ambition to make a movie. Sungkar is Canadian and he probably thought Indonesian audience are very stupid to swallow his movie. Well, guess the audience are smarter than he thought.<br /><br />Avoid at any cost. This is no excuse for low budget film-making. This is simply unwatchable crap.