Het soort film dat in de jaren vijftig gemaakt had kunnen zijn, toen Hollywood de politieverhalen en de ruige steden begon te ontdekken, met een B-cast. Dit is geen gooi naar beneden. Dit is een loftuiting. Heel goed gemaakt. Goed verhaal. En NIET moreel dubbelzinnig, een zinsnede die ik heb leren haten. Mos Def is een Oscar waardig. Hij is heel grappig en ontroerend. Willis is uitstekend als de vermoeide politieman die zijn laatste kans ziet om iets goed te doen. Er zijn wat problemen. Zodra David Morse op het scherm verschijnt, weet je dat hij niets goeds in de zin heeft voordat hij zijn mond opendoet. En als Willis en Mos in de bus zitten, waarom dan niet?' Willis hoefde alleen maar de politieonderhandelaar erbij te halen en hem alles uit te leggen. Maar als dat gebeurde, zou er geen verhaal zijn, want dan zou de film moeten eindigen.
The kind of movie that might have been made in the fifties, when Hollywood was beginning to discover police stories and the gritty cities, with a B cast. This is not a put down. this is praise. very well made. good story. and NOT morally ambiguous, a phrase that I have learned to hate. Mos Def's performance is Oscar worthy. He's very funny and touching. Willis is excellent as the weary cop who sees his last chance to do something right. There are some problems. The minute David Morse comes on the screen, you know he is up to no good before he opens his mouth. And when Willis and Mos are on the bus, why doesn't Willis just call in the police negotiator and explain things to him. But if that happened there would not be a story because the movie would have to end then.