Als je iemand bent die graag gedeprimeerd is, dan is The Chant of Jimmie Blacksmith de film voor jou. Een korte samenvatting van de film luidt als volgt. Een jonge half-aboriginal/half-blanke jongen wordt opgevoed door een blanke christelijke familie. Als hij op zoek gaat naar een baan, ontdekt hij dat iedere blanke ter wereld in feite een racist is. Hij probeert dit feit te boven te komen door te proberen zijn 'zwarte ziel' te verliezen en meer als een blanke man te worden. Hij wordt voortdurend bedrogen en uitgelachen door zijn blanke werkgevers. Natuurlijk is er maar één ding dat een fatsoenlijk mens kan doen als hij hiermee wordt geconfronteerd. Hij gaat een paar vrouwen en jonge meisjes met een bijl te lijf. Klinkt dat leuk tot nu toe? Nou, het wordt hoe dan ook beter, maar ik zal niet de hele plot prijsgeven voor het geval je de film echt wilt zien. Je zou het natuurlijk kunnen zeggen, maar is de boodschap niet belangrijk? Nou, nee. Het is waar dat de Aboriginals in die tijd over het algemeen als minderwaardig werden beschouwd, en dat er wat racisme was. Maar deze film overdrijft meedogenloos om iets te bewijzen, en dat schijnt te zijn dat de blanke samenleving zwarte mensen corrumpeert. Afgezien van de negatieve verhaallijn en de politieke puntenscore, is het acteerwerk echter redelijk, en de score is ook goed. Afgezien daarvan, kijk hier niet naar.
If you're the sort of person who enjoys being depressed, The Chant of Jimmie Blacksmith is the film for you. A short summary of the film is as follows. Young half aboriginal/half white boy is raised by a white Christian family. As he goes off to find a job, he discovers that every white person in the world is actually a racist. He tries to get over this fact by trying to lose his 'black soul', and become more like a white man. He is constantly cheated and laughed at by his white employers. Of course there is only one thing a decent person can possibly do when faced with this. He goes and chops up a couple of women and young girls with an axe. Sound fun so far? Well it gets better anyway, but I won't give away the whole plot in case you actually want to watch the movie. Of course one might say, but isn't the message important? Well, no. It is true that Aborigines were generally considered inferior at the time, and that there was some racism going on. But this film ruthlessly exaggerates it to prove a point, which appears to be that white society is a corrupter of black people. Leaving aside the negative storyline and the political point-scoring, however, the acting is fairly decent, and score is alright too. Apart from that, don't bother watching this.