Er zijn verschillende redenen waarom ik van avonturenspellen hou. Ik vind het leuk als je niet te gemakkelijk dood kunt gaan, en ik vind het leuk als je het spel niet kunt verpesten door de eerste keer iets te vergeten of iets verkeerd te doen. De 'Monkey Island'-serie van LucasArts heeft die redenen, en nog meer. Ze zijn grappig, ze zijn uitdagend en ze zijn over het algemeen GOED. Ze zijn voor de meeste leeftijden geschikt, hoewel ik kinderen die te jong zijn ze niet zou laten spelen, en je kunt er lekker om lachen zonder al te veel ongepaste of suggestieve opmerkingen. Ik keek er echt naar uit om de vierde aflevering van de 'Monkey Island'-serie te spelen. Ik had ze alle drie al eerder gespeeld en vond ze allemaal geweldig. Het waren verreweg de leukste en interessantste spelletjes die ik ooit had gespeeld, vooral omdat ik gewend was aan het hele 'Sierra'-thema en niet echt wist wat ik kon verwachten. Er zijn een heleboel grote dingen aan deze spelletjes, namelijk dat je niet al te gemakkelijk dood kunt gaan (hoewel er misschien een paar plekken zijn waar je dat wel kunt) en dat je het hele spel niet kunt verpesten door één ding te vergeten of geen duidelijke aanwijzingen op te volgen. Er is altijd een tweede kans op Monkey Island (en in de meeste spellen van LucasArts!) Jammer genoeg vond ik EMI lang niet zo leuk als de andere Ik vond het niet zo erg om de inventaris op te maken, maar eenvoudige commando's werden een beetje moeilijk omdat je niet direct op iets kon klikken <0xE2><0x80><0x93> je moest misschien een paar keer omdraaien om het goed te krijgen <0xE2><0x80><0x93> en aan de manier van lopen moest ik erg wennen! Ook ontbrak het aan de keuze voor 'licht' en'mega', die je in andere games wel had, want als je een tijdje op light had gespeeld, was het misschien handig geweest om 'aan het spel te wennen' voordat je het echt ging spelen. Begrijp me niet verkeerd <0xE2><0x80><0x93> EMI is een geweldig spel en iedereen zou ervan moeten genieten. Ik was teleurgesteld toen ik hoorde dat de makers van het spel de kleine Wally er niet in hadden opgenomen, omdat ze dat niet hadden gedaan. Zijn karakter beviel me niet, want ik (en ongetwijfeld vele anderen) vonden dat hij het hele spel een leuk tintje gaf, en dat hij hielp de intrige op gang te brengen. (Speel de tweede en de derde om te zien wie hij is!) En het was jammer dat Murray, de sprekende schedel, maar voor een korte tijd aanwezig was en niet zo'n grote rol had als in de derde. Hoe dan ook, het spel was echt geweldig, en ik zou het zeker aanbevelen aan iedereen die op zoek was naar een nieuw soort avonturenspel.
There are several factors I like in adventure games. I like it when you can't die too easily, and I like it when you can't ruin the game by forgetting something or doing something wrong the first time. LucasArts' "Monkey Island" series has these, and more. They're funny, they're challenging, and, for the most part, they're CLEAN. They are suitable for most ages, though I wouldn't advise letting kids who are too young play them, and you can get a good laugh without too many inappropriate or suggestive comments. I was really looking forward to playing the fourth installment of the "Monkey Island" series. I'd played all three before and thought they were all great. They were easily the most fun and interesting games I'd ever played, especially since I was used to the whole "Sierra" theme and didn't really know what to expect. There are a lot of great things about these games, namely, you can't die all too easily (although there may be some spots you might be able to) and you can't ruin the whole entire game by forgetting one thing or not following explicit directions. There's always a second chance in Monkey Island (and in most LucasArts games!) Unfortunately, I really didn't like EMI as much as I did the others. The main difference was the absence of the "point-and-click" interface. I didn't mind it too much for using inventory, but simple commands became a bit difficult since you couldn't directly click on something - you might have to turn several times to get it right - and the walking style took a lot of getting used to! Also absent was the choice of "light" and "mega" that was present in other games, because playing on lite first for a little while might have been helpful for "getting used" to the game before really going for it. Don't get me wrong - EMI is a great game and should be enjoyed by everyone. I was disappointed to hear that the creators of the game didn't include little Wally because they didn't like his character, because I (and many others, I'm sure) thought he added a nice touch to the whole game, along with helping move the plot along. (Play the second and third one to see who he is!) And it was too bad that Murray, the talking skull, was only present for a little while and didn't have as big a part as in the third one. Either way, the game was really great, and I would certainly advise it to anyone looking for a fresh new type of adventure game.