Voor iedereen die tussen 1960 en begin 1980 is opgegroeid, moet de naam Charles Nelson Reilly wel iets zeggen (vooral als je een heleboel kinderfilms & kinderspelletjes hebt gezien). De documentaire, die voornamelijk is gemaakt naar aanleiding van zijn ene man-spel/monologue/diatribe, over de laatste twee optredens, moet de moeite waard zijn. Reilly vertelt over z'n gekwelde jeugd, door z'n late puberteit heen met een mengeling van hatelijke humor & pijnlijke herinneringen (hoe hij z'n jeugd & puberteit doorkwam met een laaghartige, racistische, homofobe, controledwangige moeder, een alcoholische, manische, depressieve vader, een comateuze tante & andere disfunctionele familieleden is op zichzelf al een klein wonder). Hij herinnert zich ook zijn eerste jaren op Broadway (nadat hij was afgewezen door de president van nbc omdat hij homoseksueel was), en zijn uiteindelijke opkomst als tv-beroemdheid maakt dat er een film op hem afkomt. Mijn enige probleem is dat ik af en toe onhandige camera- & montagewerk moet doen waardoor deze film een beetje een uitdaging is (de camera lijkt overal te zijn het hoort niet meer dan een paar keer te gebeuren, plus dat de lijst veel te kort is, waardoor de film een nogal stuntelige indruk maakt, zoals 'Ziggy Stardust & The Spiders from Mars', dat werd ontsierd door slecht camera- & montagewerk). Als je daar overheen kunt komen is 'Het leven van Reilly' een film om naar uit te kijken.
For anybody who grew up between 1960 to the early 1980's, the name Charles Nelson Reilly should click with you (especially if you watched a ton of kid vid & game shows). The documentary,filmed mostly at his one man play/monologue/diatribe, on the last two performances should be worth you while. Reilly recalls his tortured childhood,up thru his late adolescence with a mix of snide humour & pained memories (how he even got through childhood & adolescence with a vile,racist,homophobic control fanatic Mother,a alcoholic,manic depressive Father,a comatose Aunt & other dysfunctional family members is a small miracle in itself). He also recalls his early years on Broadway (only after he was rejected by the President of NBC for being gay),and his eventual rise as a television celebrity, makes this for a film to be taken upon. About my only beef is the occasional clumsy camera & editing work that makes this film a wee bit of a challenge (the camera seems to be everywhere it's not supposed to be more than a few times,plus the framing seems to be way off,giving the film a rather clumsy,home movie look, such as 'Ziggy Stardust & The Spiders From Mars',which was marred by bad camera & editing work). If you can get past that, 'The Life Of Reilly' is one to seek out.