Elke keer dat je naar een historisch stuk kijkt, vooral een deel van een trilogie, moet je voorbereid zijn op een investering van tijd. In dit geval is dat 3 uur meer of minder, afhankelijk van de versie.<br />De periode die in het eerste deel van de trilogie wordt beschreven is 1919-1949. Theodoros Angelopoulos vertelt 30 jaar Griekse geschiedenis, te beginnen met de terugkeer van de ballingen uit Odessa na de Tweede Wereldoorlog naar de opkomst van de kolonels.<br />Eleni, die getuige is van de geschiedenis, wordt gespeeld door een onbekende, Alexandra Aidini. Hij gebruikt haar niet in de tweede film.<br />Ze gaat trouwen met Spiros (Vassilis Kolovos), maar houdt van zijn zoon Alexis (Nikos Poursadinis). Ze gaat met hem mee. Ze hadden twee kinderen die waren meegenomen en aan een rijke vrouw waren gegeven. Nadat het dorp was overstroomd, slaagden ze erin ze terug te krijgen. Alexis vertrekt naar Amerika, terwijl Eleni de kinderen weer kwijtraakt nadat ze gevangen is genomen. De oorlog eist zijn tol van het gezin. Er wordt veel gehuild onder de vrouwen en degenen die geen zwart droegen, droegen dat nu wel.<br />Maar de film gaat niet echt over de personages. Hij gaat over Griekenland en de pijn die ze in deze eeuw heeft moeten doorstaan.<br />Het is een donkere, sombere film met veel regen en bewolkte luchten. Hij is niet bedoeld om vrolijk te zijn, zoals de periode niet vrolijk is, zoals we zien hoe dromen in duigen vallen en mensen het overleven, zij het maar net. Met de muziek van Eleni Karaindrou en de cinematografie van Andreas Sinanos verveelt het gebrek aan dialogen je niet. Sterker nog, je kunt genieten van de tijd en de film.<br /><br />Degenen die houden van Bergman, Fellini, Kurosawa en andere grote meesters, zullen zeker genieten van Theodoros Angelopoulos. Ik hoop dat hij deze trilogie heeft voltooid, want hij zal dan bijna tachtig zijn.
Anytime you sit down to a historical piece, especially a part of a trilogy, you must be prepared for an investment of time. In this case, it is 3 hours more or less, depending on the version.<br /><br />The period that the first part of the Trilogy covers is 1919 -1949. Theodoros Angelopoulos presents 30 years of Greek history beginning with the return of the exiles from Odessa after WWI to the rise of the Colonels.<br /><br />Eleni, who witnesses the history, is played by an unknown, Alexandra Aidini. He does not use her in the second film.<br /><br />She is to marry Spyros (Vassilis Kolovos), but loves his son Alexis (Nikos Poursadinis), She runs off with him. They had two children that were taken and given to a rich woman. They managed to get them back after the village flooded. Alexis heads to America, while Eleni loses the children again after she is imprisoned. The war takes a toll on the family. There is much weeping among the women and those who didn't wear black, did so now.<br /><br />But, the film is really not about the characters. It is about Greece, and the pain she has endured in this century.<br /><br />It is a dark and dreary film with plenty of rain and cloudy skies. It is not meant to be joyful as the period is not joyful, as we watch dreams shattered, and people surviving, but just barely.<br /><br />With music by Eleni Karaindrou and cinematography by Andreas Sinanos, you are not bored by the lack of dialog. In fact, you are left to enjoy and experience the time and the film.<br /><br />Those who enjoy Bergman, Fellini, Kurosawa, and other great masters, will certainly enjoy Theodoros Angelopoulos. I hope he finished this trilogy, as he will be almost 80 when he does.