Deze film is een van de afschuwelijkste ervaringen van mijn leven. Ik heb al twaalf uur constipatie achter de rug, maar ik heb nog nooit zo'n verschrikkelijke ellende meegemaakt als deze twee uur durende film. Het ergste is dat het nog geen twee uur is, tachtig minuten, maar het geeft je het gevoel dat je vier of vijf jaar ouder moet zijn geworden. Ik heb het gevoel dat ze Sophie Monk en Carmen Electra hebben toegevoegd, niet vanwege hun geweldige acteertalent, maar omdat ze het gevoel hadden dat de humor zo armzalig was dat ze mensen wakker moesten schudden uit deze pijnlijk domme film. De reactie van het publiek op de film zorgde voor meer gelach dan de film zelf. Ik weet niet of ik het komisch of deprimerend moet vinden dat deze film erin geslaagd is filmscènes te parodieren en ze nog erger te maken. Werkelijk, de mensen die zeggen dat deze schrijvers geen talent hebben, hebben het mis, er is kunst voor nodig om iets zo erg te maken. De film is ook een complete non sequiter. In een van de scènes, nadat het gezin een toost heeft uitgebracht aan de dinertafel voor de repetitie van het huwelijk, komt Lil' Jon binnen en zegt: 'Wat? Ja. Oké.' en dat is de clou. Serieus, Hotel Rwanda was grappiger dan deze film. De film bevat ook tonnen grove humor, met een man die een haarbal ophoest, een vrouw met een harige rug en een kat die een lijk berijdt. Echt slimme kerels. Dit is het soort materiaal dat engelen aan het huilen maakt, en weeskinderen doodt. Ik zou uit dit monstrum zijn weggelopen als ik niet had gehoopt dat het misschien, heel misschien, een beetje leuker zou zijn dan de voorafgaande martelende minuten. Ik bedoel, je weet dat er iets mis is als het grappigste deel van een film een kat is die in een toilet schijt. Deze film is eigenlijk alleen maar een zootje parodieën die op elkaar zijn gestapeld en nergens op slaan. Ik moet echt zeggen dat het net zo geestig is als wanneer Frodo Gandolf een snelle schop tegen zijn kont geeft en hij schreeuwt: 'Mijn schat!' Ten slotte leek het einde te zijn ingelast in een poging het mannelijke publiek een stijve te bezorgen, zodat het misschien niet uit de bioscoop zou komen om om een pistool te vragen. Nee, de ergste travestie is niet dat ik 6,75 uur aan deze film heb besteed, maar dat ik nooit meer dezelfde zal zijn als vroeger. Dit is het materiaal waarvan nachtmerries zijn gemaakt. Ga dit onder geen enkele omstandigheid zien. Als je wederhelft dit wil zien, doe dan alsof je dood bent. Hoe dan ook, het is echt een zegen dat je uit deze film kunt ontsnappen.<br />P.S. Mijn mobiele telefoon ging tijdens de film over. Waarom, o waarom heb ik hem niet opgenomen? Serieus, een man die aan de telefoon zit te eten zou amusanter zijn geweest dan deze film.
This movie is one of the most horrible experiences of my life. With once having sat through twelve hours of constipation, I have yet to sit through a dump that was more excruciatingly painful than watching this two hour film. The worst part is it isn't even two hours, it's eighty minutes, but it makes you feel like you must have aged four or five years through this. I feel they must have added in Sophie Monk and Carmen Electra not because of their amazing acting talent, but because they felt the humor was so poor they needed to wake people up from this painfully dumb movie. The audience's reaction to the film provided more laughs than the actual movie itself. I can't decide whether I find it comical or depressing that this film managed to parody movie scenes and make them worse. Truly, the people saying these writers aren't talented are wrong, it takes an art to be able to make something this bad. The movie is a complete non sequiter too. In one scene, after the family has toasted at the rehearsal wedding dinner table, Lil' Jon comes in and says, "What? Yeah. Okay." and that's the punch line. Seriously, Hotel Rwanda was funnier than this movie. The film also contains tons of gross out humor, with a man coughing up a hairball, a woman with a hairy back, and a cat humping a corpse. Real clever guys. This is the kind of stuff that makes angels cry, and kills orphan babies. I would've walked out of this monstrosity had it not been for me hoping that maybe, just maybe, it might be slightly enjoyable than the previous torturous minutes. I mean you know something is wrong when the funniest part of a movie is a cat crapping into a toilet. This film is only really a mess of parodies thrown together that don't make any sense. I really have to say it's as witty as it gets when Frodo delivers a swift kick to the nads of Gandolf, and he screams, "My precious!" Finally, the ending seemed to have been thrown in to make an attempt to give the male audience a boner so maybe the wouldn't come out of the theater asking for a gun. No, the worst travesty is not that I spent $6.75 on this movie, but that I will never be the same person I was before. This is the stuff nightmares are made of. Don't go see this under any circumstances. If your significant other wants to see this, fake your death. Anyway you can get out of this movie is truly a blessing.<br /><br />P.S. My cellphone started ringing during the movie. Why, oh why didn't I pick it up? Seriously, man eating on the phone would have been more entertaining than this movie.