Persoonlijk heb ik een zwak voor stop-motionanimatie, voor het simpele, bewuste feit dat er achter de schermen heel wat bloed en zweet wordt vergoten, alleen maar om iets in beweging te krijgen. Je kunt je voorstellen wat het kost om een personage een arm te laten bewegen, en je extrapoleert die inspanning in een lange film met veel meer dingen die naast elkaar op het scherm gebeuren, en je gaat deze kunstvorm waarschijnlijk veel meer waarderen, met nieuw gevonden respect ervoor.<br /><0x3E><0x3E> _Her9.99_ is een verbazingwekkend stuk stop-motionanimatie, gekoppeld aan een geweldig boeiend verhaal dat bestaat uit meerdere verhaallijnen en een groot aantal personages die hun respectievelijke problemen in het leven proberen op te lossen. Het begint letterlijk met een knal, wanneer een dakloze man (Geoffrey Rush) met een pistool in zijn hand Jim Peck (Anthony LaPaglia) om een sigaret en een vuurtje vraagt, waarna hij een paar heel slimme momenten over manipulatie laat zien. Het is een uitstekend begin om je te laten beseffen dat deze film niet zomaar een wandelingetje in het park is, en naarmate de film vordert, ontdek je de genialiteit van zijn commentaar op het leven, gezien door de ogen van de bewoners van een flatgebouw. <br />We hebben een gezin van drie personen, met Jim, die zijn karma wel eens op de proef zou kunnen stellen als hij op echt irriterende momenten met de dood te maken krijgt, en zijn twee zoons Dave (Samuel Johnson) en Lenny (Ben Mendelsohn), van wie de eerste werkloos is en centraal in het verhaal komt te staan, en de laatste een Repo-man is die merkt dat hij aan het afglijden is, en geobsedeerd wordt door de liefde van zijn nieuwe buurvrouw en supermodel Tanita (Leeanna Walsman), die een fetisj heeft voor een onbehaard lichaam. Dan is er een eenzame oude man die merkt dat de inhoud van de wereld aan hem voorbijgaat zonder dat het hem interesseert om hem een beetje te horen praten (nou ja, omdat hij ook lang van stof is), en die een metgezel vindt in een engel, aan wie hij onophoudelijk vragen stelt over de hemel. een jongen die een vriend in zijn spaarvarken heeft, en een echtpaar dat op het punt staat getrouwd te worden, maar ruzie krijgt omdat een van hen weigert volwassen te worden.<br />De'motor9.99' komt van de prijs van een catalogus van boeken, en in een van die boeken staat _De zin van het leven_, dat Dave koopt. Helaas lijken de personages hier verstrikt te zitten in hun eigen leven en het slachtoffer te worden van verschillende uitdagingen die het leven zelf biedt, en dus wordt elke poging die Dave wil delen afgewezen, en wij, het publiek, krijgen helaas niet te horen of daar enig inzicht in is. Maar natuurlijk weten we allemaal dat dat er is.' Het is geen zilveren kogel, en hoewel de personages in deze emotioneel ontroerende film die betekenis leren kennen zoals die in hun eigen leven van toepassing is, is de oude man vastbesloten een meer proactieve benadering te kiezen, naar een band tussen een vader en een zoon, naar liefde die gevonden wordt en parallel daaraan loopt, een liefde die gebroken wordt door opofferingen die je moet brengen, of het gebrek daaraan, en het opvoeden van een jong kind.<br />Ik denk dat niemand de spot drijft met animatie, vooral niet als die gericht is op het rijpere publiek, om dat Dr. Manhatten-moment eens te controleren. Ik heb weer respect gekregen voor stop-motionanimatie en voor de filmmakers die betrokken zijn bij het produceren van dit mooie stuk werk. De aandacht voor details is ongelooflijk, er wordt geen moment gesuggereerd dat ze een paar details hebben weggelaten of de kwaliteit hebben gecompromitteerd. Absoluut zeer aanbevolen, en zonder twijfel een van de weinige films die ik tijdens het festival heb gezien waar ik echt van heb genoten.
Personally I dig stop-motion animation, for the simple conscious fact that there's a lot of blood and sweat going on behind the scenes just to get an object to move. You can imagine what it takes to get a character to move an arm, and you extrapolate that effort into a feature length film with a lot more things happening concurrently on screen, and you're likely to appreciate this artform a lot more, with new found respect for it.<br /><br />$9.99 is an amazing piece of stop-motion animation coupled with a tremendously engaging story made up of multiple narrative threads, and a myriad of characters attempting to tackle their respective problems in life. It begins with a bang literally, where a homeless man (Geoffrey Rush) with a gun in hand, asks Jim Peck (Anthony LaPaglia) for a cigarette and a light, before launching into some really clever moments about manipulation. It's an excellent start to jolt you into realizing that this film isn't just another walk in the park, and as it plays on, you'd discover its brilliance in its commentary about life, as seen from the experiences of the residents in an apartment block.<br /><br />We have a family of three, with Jim who might just need his karma checked for encountering really antagonizing moments involving death, and his two sons Dave (Samuel Johnson) and Lenny (Ben Mendelsohn), the former being unemployed and is found to be central to the narrative, and the latter being a Repo-man finding himself falling, and obsessing over the love by new neighbour and supermodel Tanita (Leeanna Walsman), who has a fetish for a hairless body. Then there's a lonely old man who finds the world contents passing him by with nobody interested in hearing him talk a bit (well, because he's long-winded as well), finding a companion in an angel, whom he asks incessantly about Heaven. Then there's a boy who has a friend in his piggy bank, and a couple on the verge of being married having to fall out because one of them refuses to grow up.<br /><br />The "$9.99" comes from the price of a catalog of books, one of which touts to hold The Meaning of Life which Dave buys. Unfortunately, the characters here seem to be caught up in living their own lives and falling victim to respective challenges life presents itself, and so every effort that Dave wants to share gets spurned, and we the audience, unfortunately, don't get to hear if there are any insights to that. But of course we all know that there's no silver bullet, and the characters here, though the course of this emotionally moving film, learn of that meaning as it applies in their own, with the old man determined to take a more proactive approach, to a connection between a father and a son, to love found and running parallel to that, a love broken because of sacrifices that one has to make, or the lack thereof, and the maturing of a young child.<br /><br />I guess nobody scoffs at animation, especially one that targets the mature audience  check out that Dr Manhatten moment. I've new found respect for stop-motion animation, and for the filmmakers involved in producing this fine piece of work. The attention to detail is incredible, never at any moment hinting that they had cut some corners and compromised quality. Definitely highly recommended, and easily one of the few films I thoroughly enjoyed in the festival lineup.