De vertolking van Johnny Depp overstijgt zijn rol als acteur, maar afgezien daarvan is deze film een ramp. De romance tussen Rochester en Elizabeth Barry mist één ding <0xE2><0x80><0x93> romantiek. Het idee dat Karel II zou verwachten dat Rochester een 180 zou doen en iets prachtigs voor hem zou schrijven, en het niet eens zou lezen of bekijken voordat hij het gebruikte om de bezoekende Franse ambassadeur te vermaken <0xE2><0x80><0x93> nou, dat is meer dan absurd. Karel had tien jaar lang de boosaardige spot van Rochester moeten verdragen en kende Rochester te goed om zijn vertrouwen in zo'n filosofische ommekeer te stellen.<br />De film werd in zo'n slecht licht opgenomen dat ik dacht dat ik glaucoom moest hebben. Elke scène! Het laatste kwart van de film gaat over Rochester.' De film gaat over een jongen die op het randje van de dood balanceert, wat waarschijnlijk het gevolg was van syfilis, maar helaas gebruikten ze make-up waardoor hij er nog erger uitzag dan Robert Englund in The Phantom of the Opera.<br />De film gaat vrijwel uitsluitend over Rochesters algemene cynisme en zijn vijandigheid jegens de monarchie, maar geeft nooit een verklaring voor zijn malaise (hij leed waarschijnlijk aan PTSS door zijn ervaringen op zijn zeventiende, tijdens drie rampzalige veldslagen bij de Royal Navy tijdens de Nederlandse Oorlogen). Het ergst van alles is dat de film het hart van de man mist, een man die de grootste geest en minnaar van zijn tijd was, een man die van het leven genoot en er ten volle van genoot, maar die ook de absurditeit inzag van het idee dat de mens een 'rationeel dier' is. Een teleurstellende film.
Johnny Depp's performance stretches his thespian envelope, but other than that this film is a disaster. The romance between Rochester and Elizabeth Barry is missing one thing -- romance. The idea that Charles II would expect Rochester to do a 180 and write something wonderful for him, and not even read it or view it before using it for to entertain the visiting French ambassador, well, that's beyond absurd. Charles had endured ten years of Rochester's vicious lampoons and knew Rochester too well to place his faith in such a philosophical reversal.<br /><br />The film was shot in such low light that I thought I must have glaucoma. Every scene! The last quarter of the film concerns Rochester's slide toward death, which probably owed to syphilis, but unfortunately they chose to use makeup which made him look worse than Robert Englund in The Phantom of the Opera.<br /><br />The film concerns itself almost solely with Rochester's general cynicism and his hostility toward the monarchy, but never ventures an explanation for his malaise (he was probably suffering PTSD from his experiences, at age 17, in three disastrous battles in the Royal Navy during the Dutch Wars). Saddest of all, the film misses the heart of the man, a man who was the greatest wit and lover of his age, a man who relished life and lived it to the fullest, but who also recognized the absurdity of the idea that man is a "rational animal." Disappointing film.