Terwijl Godard en Co nog in de luiers lagen, bedacht Duvivier, Renoir en Carné de beste Franse film die ooit was gemaakt. Ik zou jullie allemaal willen ruilen voor 'Un carnet de bal'.<br />Leonard Maltin geeft deze film uit 1937 vier sterren, en het enige wat we kunnen doen is zijn oordeel goedkeuren. De film van de nostalgie, van de tijd die voorbijgaat, van de ontgoocheling, 'un carnet de bal' is dit en meer.<br />Op de oever van een meer <0xE2><0x80><0x93> de romantische plek par excellence <0xE2><0x80><0x93> denkt een vrouw terug aan haar verleden. Haar madeleine de Proust is haar balboekje. 'Herinneringen tuimelen als snoepjes uit een pot'. Maar deze snoepjes laten een bittere smaak in de mond achter. Ze gaat terug in het verleden, op zoek naar haar lang verloren danspartners. Ze zal zichzelf een rad voor ogen moeten draaien: wat ze ontdekt zijn geruïneerde levens, spijt, verbitterde personages, menselijke wrakken. De tijd is een harde meester en laat niemand ongedeerd. Zoals altijd in Duviviers werk: hoe harder ze vallen, hoe beter de schetsen zijn. Want het is in wezen een film die bestaat uit schetsen, Julien Duviviers métier. Alle jeugdideeën zijn de grond in geboord: de briljante medicijnenstudent is aborteur geworden; de advocaat met de veelbelovende vooruitzichten heeft nu een armzalig schimmig cabaret; een van de vrijers van de vrouw is dood en zijn moeder is door het dolle heen en doet alsof hij nog leeft. Twee van hen zijn aan een verdoemd lot ontsnapt, maar de een is priester geworden en de ander bewaart zijn liefde voor iets anders dan vrouwen.<br />Zoals ik al zei, is Duvivier altijd goed geweest in het maken van schetsen. Hier zijn zeven flashbacks, een proloog en een korte epiloog: vreemd hoe deze laatste lijkt op die van Mitchell Leisen in 'Elk zijn meug' (1942), wanneer de jongen tegen Olivia De Havilland zegt: 'Ik denk dat het onze dansmoeder is.' Duvivier, die 'tales of Manhattan' (1942) in Amerika had geregisseerd, ging nog verder in de 'tekenfilm': in'sous le ciel de Paris' gebruikte hij verstrengelde verhaaltjes, tot al deze subplots een naadloos geheel vormden.<br />Ja, het belang van Julien Duvivier in de zevende kunst is onmetelijk.
While Godard and co were still in diapers,Duvivier,Renoir and Carné were inventing the best French cinema that had ever been. I would trade you all M."A bout de soufflé" filmography for "un carnet de bal"<br /><br />Leonard Maltin gives a four stars rating to this 1937 movie,and all we can do is approve of his judgment.The movie of nostalgia,of time passing by,of disenchantment,"un carnet de bal" is all this and more.<br /><br />On the banks of a lake -the romantic place par excellence-,a woman is remembering her past.Her madeleine de Proust is her dance card ."Memories tumbling like sweets from a jar".But these sweets leave a bitter taste in the mouth.<br /><br />She goes back in the past,in search of her long lost dance partners. She will have to delude herself:what she discovers is ruined lives,regrets,embittered characters,human wrecks.Time is a hard Master and it leaves no one unharmed.As always in Duvivier's work,the harder they fall,the better the sketches are.For it is basically a movie made up of sketches,Julien Duvivier's métier.All youth ideals have gone down the drain:the brilliant medicine student has become an abortionist;the lawyer with bright prospects now has a lousy shady cabaret;one of the woman's beaus is dead and his mother gone nuts acts as if he's still alive.Two of them have escaped to a doomed fate:but one has become a priest and the other keeps his love for something else than women .<br /><br />The movie made up of sketches ,as I said, has always been Duvivier's forte.Here ,there are seven flashbacks,one prologue and one short epilogue :strange how this final resembles that of Mitchell Leisen's "to each his own" (1942),when the boy says to Olivia De Havilland:"I think it's our dance mother".Having directed with a topflight cast "tales of Manhattan" (1942) in America,Duvivier went even further in the "sketches movie":in "sous le ciel de Paris" ,he used intertwined little stories till all these subplots became a seamless whole.<br /><br />Yes ,Julien Duvivier's importance in the seventh art is incalculable.