Ik heb mijn portie ervaring met Jackie Chan-films wel gehad, en ik ben erachter gekomen dat de verhalen in zijn films die verhalen niet maken of breken. Ze zijn gewoon een achtergrond waarop talloze man-tegen-mangevechten en slapstickhumor zijn geprojecteerd, en hoewel ze niet noodzakelijkerwijs tot denken aanzetten, zijn ze zeker geen tijdverspilling voor mensen die meer intellectueel vermaak genieten.<br />Maar met 'Twee draken' lijkt het erop dat het verhaal de film inderdaad heeft vernietigd, zo erg zelfs dat zelfs de actiescènes de film niet konden redden van zijn inherente verveling.<br />De ergste trekjes van de film zijn misschien zijn voorspelbaarheid en herhaling. In het begin worden we bijvoorbeeld geïntroduceerd bij de twee afzonderlijke elementen die zich voor de rest van de film onverminderd zullen afspelen: verwarring met betrekking tot wie van de tweeling wie is, en hoe wanneer een van de tweeling een handeling verricht, de ander psychisch wordt aangetast en die ook uitvoert. De film bloeit daar kennelijk op tot het punt dat hij na ongeveer een half uur vermoeiend wordt, en de manier waarop hij dat doet, leidt tot ernstige twijfel aan de geestelijke vermogens van de betrokken individuen. Nooit in een film heb ik vrouwen gezien die zo imbeciel werden afgeschilderd. Een paar van de actiescènes zijn het vermelden waard, maar het ongelukkige aspect van de zaak is dat er eigenlijk niet veel is om de aandacht op te vestigen, tenzij je ze afzonderlijk van de rest van de film bekijkt. Dat wil zeggen, tegen de tijd dat we onderworpen zijn aan de stompzinnigheid van alle ondersteunende personages in de dialogen van de film, willen we eigenlijk niet dat ze deelnemen aan de gevechten <0xE2><0x80><0x93> en meer dan eens merkte ik dat ik wenste dat de scenarioschrijvers deze personages eerder in het verhaal hadden geschrapt om ze niet te betrekken bij een of twee van de actiescènes. Voor de toevallige bioscoopbezoeker zou ik dit als vergif beschouwen <0xE2><0x80><0x93> blijf weg tegen elke prijs, zelfs als je wordt betaald om deze film te zien. Fans van Jackie Chan kunnen misschien genieten van een paar scènes, die een beetje gevat weergeven hoe Chans natuurlijke charme in de excentriciteit van de situaties kan worden verwerkt, en sommige van de stunts zijn enigszins indrukwekkend, hoewel ze bij lange na niet het kaliber hebben van sommige van de stunts die hij in de tweede helft van de jaren negentig heeft uitgevoerd.
I've had my fair share of experience with Jackie Chan films, and have come to learn that the stories in his movies do not make or break them. Rather, they're merely a backdrop upon which countless hand-to-hand fights and slapstick humor are placed, and while they're not necessarily thought-provoking, they are by no means a waste of time to individuals who enjoy more intellectual entertainment.<br /><br />But with "Twin Dragons," it appears as though the story did indeed destroy the movie, to the point where even the action scenes couldn't salvage the film from its inherent ennui.<br /><br />The film's worst traits are perhaps its predictability and repetition. For example, in the beginning we are introduced to the two single elements which will play out implacably for the remainder of the film: confusion in regards to which of the twins is who, and how when one of the twins performs one action, the other is psychically affected and carries it out as well. The film apparently thrives on this to the point where it becomes tiresome after about half an hour, and the manner in which it does it leads one to seriously question the mental capacity of the individuals involved. Never in a movie have I seen women portrayed to be such imbeciles.<br /><br />A couple of the action scenes are worth mention, but the unfortunate aspect of the matter is that unless one watches them separately from the rest of the film, there really isn't much to attract attention. That is, by the time that we have been subjected to the asininity of all the supporting characters in the dialogue sections of the film, we really do not want to see them partake in the fights--and more than once I found myself wishing that the screenwriters had done away with these characters earlier in the story so as to not involve them in any but one or two of the action sequences.<br /><br />For the casual movie watcher, I would consider this to be poison--stay away at any cost, even if you're paid to watch this film. Die-hard Jackie Chan fans may enjoy a couple of scenes, which display a little wit as to how to incorporate Chan's natural charm into the eccentricity of the situations, and some of the stunts are somewhat impressing, though nowhere near the caliber of some of those that he has performed in the latter half of the '90s.