Sean Penn is zelden zo jeugdig uitbundig en beminnelijk geweest als in dit stuk, waarin hij een jonge man uit de arbeidersklasse speelt die op het punt staat de oorlog in te gaan en die voor het eerst de liefde bedrijft met een lief meisje van wie hij aanneemt dat ze rijk is ('een Gatsby-meisje'). Richard Benjamins regie is gevoelig en luchtig, en Elizabeth McGovern is een goede romantische partij voor Penn (hoewel ze soms neerbuigend tegen hem doet, zoals een grote zus zou kunnen doen). Nicolas Cage is ook prima als Seans sullige maatje, maar het dunne script heeft niet genoeg vlees op de botten en het middelste deel van de film draait in kringetjes rond. De sfeer van die tijd is met niet-opdringerige flair gevangen, en Penns rol als Seans sullige vriendje is ook goed (hoewel ze hem soms neerbuigend bejegent, zoals een grote zus zou doen). De uitzonderlijke prestatie van de film is de doorslaggevende factor, waardoor de film een bijna bevredigend nostalgisch drama wordt.
Coming-of-age piece set in small town America during WWII. Sean Penn has seldom been so youthfully exuberant and amiable playing a young working-class man about to go off to war, finding love for the first time with a sweet lass he presumes is wealthy ("a Gatsby girl"). Richard Benjamin's direction is sensitive and breezy, and Elizabeth McGovern is a good romantic match for Penn (though sometimes she talks down to him, like a big sister might). Nicolas Cage is also fine as Sean's goof-off buddy, yet the slim screenplay hasn't enough meat on its bones and the middle portion of the film goes around in circles. The period flavor has been captured with non-showy flair, and Penn's exceptional performance is winning, making the film a nearly-satisfying nostalgic drama. *** from ****