Gevangenen van het verloren universum is een opmerkelijk onderontwikkelde fantasy/avonturenfilm die weinig opwindends of spannends te bieden heeft. Een korte samenvatting van de plot: een stel wordt per ongeluk overgebracht naar een andere werkelijkheid en raakt al snel van elkaar gescheiden. De vrouw, Carrie (Kay Lenz), is gevangengenomen door een wrede krijgsheer, Kleel (John Saxon). Haar nieuwe vriend, Dan (Richard Hatch), probeert Carrie met behulp van een zootje ongeregeld te bevrijden en een weg naar huis te vinden.<br />Ik weet niet precies hoeveel Zuid-Afrikanen films hebben gemaakt, dus ik kan alleen maar hopen dat dit geen voorbeeld is van de filmindustrie van dat land. Gevangenen van het verloren universum speelt een beetje als een kruising tussen zo'n goedkope zwaard- en tovenaarsfilm die zo populair was in de jaren tachtig en zoiets als Romancing the Stone met voor de goede orde een beetje tijdreizen door de tijd. Het werkt allemaal niet, voornamelijk omdat de hele plot verschrikkelijk saai is en het meeste een gevoel van 'ik ben er geweest, ik heb het gedaan' geeft. De eigenzinnige personages die de hele film lang opduiken zijn niet interessant genoeg om je druk over te maken. En de relatie tussen de twee hoofdpersonen, Carrie en Dan, wordt op zo'n houterige en geforceerde manier behandeld dat er geen vonk overspringt voor de film. De relatie tussen de twee hoofdpersonen bestaat alleen omdat er in dit soort films altijd een relatie bestaat tussen de twee hoofdpersonen. Het enige lichtpuntje voor mij was John Saxon. Zijn overdreven acteerwerk in elke scène, zelfs als hij niets anders deed dan op bed liggen, was een genot om te zien. Maar ik had de oranje door MC Hammer geïnspireerde broek die hij tijdens het grootste deel van de film droeg wel kunnen missen. Uiteindelijk is dit een echte miskleun. Een 3/10 van mij.<br />Nog een laatste opmerking: ik wist vanaf het begin dat ik in de problemen zat toen ik zag dat beide voertuigen waarin de hoofdpersonen reden stuurwielen aan de rechterkant hadden. Het was niet zo ongewoon, maar ze hoorden in Californië te zijn.
Prisoners of the Lost Universe is a remarkably underwhelming fantasy/adventure film that offer very little in the way of thrills or excitement. A brief plot synopsis: A couple is accidentally transmitted to an alternate reality and quickly become separated. The woman, Carrie (Kay Lenz), has been taken prisoner by a vicious warlord named Kleel (John Saxon). Her new beau, Dan (Richard Hatch), with the help of a ragtag band of misfits, sets out to free Carrie and find a way home.<br /><br />I'm not sure how many South African made movies I've actually seen so I can only hope that this isn't an example of that country's film industry. Prisoners of the Lost Universe plays a bit like a cross between one of those cheap sword and sorcerer movies so popular in the 1980s and something like Romancing the Stone with a bit of cross-dimensional time-travel thrown in for good measure. None of it works, mainly because the whole plot is terribly tired and has that "been there, done that" feel to most of it. The quirky characters that pop-up throughout the movie aren't interesting enough to care about. And the relationship between the two main characters, Carrie and Dan, is handled in such a ham-fisted and forced manner that it provides nothing in the way of a spark for the movie. The relationship between the two main characters exists only because in these kinds of movies there is always a relationship between the two main characters. The lone bright spot for me was John Saxon. His over-acting in every scene, even when doing nothing but lying on a bed, was a joy to behold. However, I could have done without the orange MC Hammer-inspired pants he wore during much of the movie. In the end, this one's a real dud. A 3/10 from me.<br /><br />One last note - I knew I was in trouble right from the start when I noticed that both of the vehicles the main characters were driving had right side steering wheels. This wouldn't be so unusual, but they were supposed to be in California.