Bij de eerste scènes van 'The Entrance' was ik al optimistisch dat de film een unieke en angstaanjagende kant op ging. Over in de steek laten gesproken! De film begint met een doodsbange man (Michael Eklund, een Ethan Hawk-uiterlijk) die in een verlaten parkeergarage op de vlucht is voor een demon. Hij ontsnapt en voor we het weten staat hij te bekvechten met de politie over een of ander voorval waarbij hij is ontvoerd en naar een donkere kamer wordt gebracht, waar hij en anderen die zijn lot delen gedwongen worden een spelletje met hem te spelen. De verliezers van deze spelletjes worden onderworpen aan 8mm-zwarte en witte herinneringen aan gruwelijke zonden die ze hebben begaan. Vervolgens worden ze een voor een met geweld uit het gezelschap van de anderen verdreven. De agent die de ondervraging leidt (Sarah-Jane Redmond) trapt er niet in. Als ze de kamer uit loopt om hem een glas water te brengen, verdwijnt hij. Ze zegt dat ze naar huis gaat en vertrekt in haar auto, maar dan wordt ze aangesproken door een man met een mes, die eist dat ze hem terugbrengt naar de parkeergarage en zegt: 'Ze hebben iets van me afgepakt en jij gaat me helpen om het terug te krijgen!' Opgewonden om deze film te bekijken? Dat moet je niet zijn, want de film eindigt helemaal nergens en is ook helemaal niet lang In het hele verhaal is er geen enkele poging gedaan om een verband te leggen tussen het bovenstaande en het exorcisme van een zeventiende-eeuwse non, en het enige wat overblijft is een 'WTF... Er zijn een uur en twintig minuten van mijn leven die ik nooit meer terug zal krijgen!' Serieus, de film had enorm veel potentie en een paar onthutsende beelden. Ik vermoed dat de financiën tekortschoten en dat de creativiteit werd opgeofferd voor een deadline.
The beginning scenes of "The Entrance" had me optimistic that the film was heading in an unique and frightening direction. Talk about a teasing let down! The flick opens with a terrified man (Michael Eklund, an Ethan Hawk look alike) fleeing from a demon in a deserted parking garage. He escapes and the next thing we know he's yacking with the cops unraveling some ado about being kidnapped and taken to a dark room where he and others sharing his plight are forced to play games. The losers of these games are subjected to 8mm black and white memories of egregious sins they have committed. Then, one by one, each is violently vanquished from the company of the others. The cop conducting the interrogation (Sarah-Jane Redmond) doesn't buy into it. Once she leaves the room to grab him a drink of water he vanishes. She calls it a night and takes off in her car only to get accosted by the guy at knife point who then demands she drive him back to the parking garage claiming, "They took something from me and you are going to help me get it back!" Excited to check this one out? Don't be, 'cuz the film goes absolutely nowhere ending abruptly at 80 minutes in length and useless. Throughout the tale, some attempt at drawing a correlation between the above and the exorcism of a 17th century nun fails to explain itself and what we are left with is a "WTF-There's an hour and twenty minutes of my life I will never get back!" Seriously, the film had tremendous potential and some unnerving visuals. I suspect finances fell short and creativity was sacrificed for a deadline. Disappointing.