Beatrice Lillie was werkelijk fascinerend.<br />Ik heb deze film net voor het eerst op TCM gezien. Ik vond hem geweldig. De realistische weergave van het leven in een reizende toneelgroep is geweldig. De opnamen gingen lichtjaren mijn verwachtingen voor een film uit 1926 te boven. De cast is echt geweldig. Maar wat de film zo geweldig maakt, is de prestatie van de fabelachtige Beatrice Lillie, die ik tot nu toe niet kende.<br />De plot is dun, maar verschaft door een paar subplots genoeg spanning om de belangstelling op een hoog niveau te houden. Mevrouw Lillie straalt echter zoveel schoonheid, charme en charisma uit dat ze uw belangstelling gemakkelijk kan vasthouden via een veel mindere film. Haar acteerstijl zal u versteld doen staan. Misschien komt het door haar toneelopleiding dat ze zo genuanceerd en subtiel acteert dat je zou denken dat ze een actrice uit de laatste helft van de twintigste eeuw was in plaats van de eerste helft. Ik brulde van het lachen, en toch voelde ik de hunkering van haar personage <0xE2><0x80><0x93> zowel naar de liefde van haar leven als naar de ongrijpbare acteermogelijkheid. Wanneer het leven haar de grote kans geeft die het toneel haar heeft ontzegd, grijpt ze die met overgave aan. Hier is de slapstick hilarisch en nooit clichématig. Toch is deze film veel meer dan slapstick. Andere humor en ironie zijn er in overvloed.<br />Maar de film is ook niet zomaar een komedie. Verscheidene scènes zijn niet komisch, maar dienen om een dramatische plot te suggereren die aan de komedie ten grondslag ligt. En mevrouw Lillie toont een breed scala aan emoties. Hoewel de afloop misschien niet aan de wensen van de een of andere kijker voldoet, is het ook verre van het doorsnee-einde dat je in een zuivere komedie zou verwachten. Hoewel het een andere emotionele snaar raakt dan het komische personage van het grootste deel van de film, is er duidelijk werk verricht voor het einde; het is dus niet echt onvoorspelbaar of een grote wending in de plot. Ik vermoed dat het publiek in 1926 de voorkeur zou hebben gegeven aan een doorsnee-einde, maar moderne filmbezoekers zullen deze waarschijnlijk eerder omarmen. De grootste clowns, zoals Chaplin, geven ons personages die niet alleen grappig zijn, maar ook vol pathos. Beatrice Lillie heeft die gave. Ze laat ons de ziel van haar komische personage zien, zodat we haar verlangens en teleurstellingen zien <0xE2><0x80><0x93> haar angst. Daarom zijn we zo gecharmeerd van haar arme gezelschapsdame, zijn we verrukt over deze schitterende film en voelen we ons heel ambivalent over het einde. Ik voel me gezegend dat ik eindelijk aan deze ongelooflijke actrice ben voorgesteld, en ik betreur het dat ze niet een nalatenschap van veel meer films heeft achtergelaten waar we vandaag van kunnen genieten.
Beatrice Lillie was totally captivating.<br /><br />I have just finished watching this movie for the first time on TCM. I loved it. The realistic depiction of life in a traveling troupe of actors is great. The filming was light years beyond my expectations for a 1926 film. The cast is really great. But what makes the movie is the performance of the fabulous Beatrice Lillie, unknown to me before now.<br /><br />The plot is thin, but provides enough tension through a couple of subplots to maintain interest at a high level. However, Ms. Lillie glows with such beauty, charm and charisma that she could easily maintain your interest through a much lesser film. Her acting style will knock you out. Perhaps due to her stage training, her acting is so nuanced and subtle you might think that she was an actress from the last half of the 20th century instead of the first half. I roared with laughter, and yet I felt her character's yearning - both for the love of her life and for the elusive acting opportunity. When life hands her the great opportunity that the stage has denied, she seizes it with abandon. Here the slapstick is hilarious and never clichéd. Yet this film is much more than slapstick. Other humor and irony abound. <br /><br />But the film is not just a comedy, either. Several scenes are not comical, but serve to advance what is a dramatic plot underlying the comedy. And Ms. Lillie shows a wide range of emotions. While the ending may not fulfill some viewer's wishes, it is also far from the pat ending that might be expected in a pure comedy. Even though it strikes a different emotional chord from the comic character of most of the film, clear ground work has been laid for the ending; so it is not really unpredictable or a great plot twist. I suspect audiences in 1926 would have preferred a pat ending, but modern movie-goers are more likely to embrace this one. <br /><br />The greatest of clowns, such as Chaplin, give us characters that are not merely funny, but also are filled with pathos. Beatrice Lillie has this gift. She shows us the soul of her comic character so that we see her longings and disappointments - her angst. That is why we root for her poor troupe flunky, are delighted by this wonderful gem of a movie, and find ourselves feeling very ambivalent about the ending. I feel blessed for having finally been introduced to this incredible actress, and I regret that she did not leave a legacy of many more films for us to enjoy today.