In de jaren zeventig, toen kabeltelevisie voor het eerst in Northeastern Pennsylvania werd geïntroduceerd, betekende een substituut de toevoeging van drie kanalen: WPHL 17, uit Philly, WPIX 11, uit New York, en WORTV 9, ook uit New York. Maar voor een adolescente horrorfan waren die kanalen een droom die uitkwam, met Dr. Shock's Horror Theater en Mad Theater op Channel 17, WPIX's Chiller Theater (met de zesvingerige hand die uit een plas bloed opduikt) en op zaterdagen Fright Night van Channel 9 om 1.00 uur. Dat laatste programma was de eerste keer dat ik 'Deathmaster' zag, en toen was ik nog te jong om te begrijpen waarom het als een slechte film zou worden beschouwd. Ik begreep niets van de overvloed aan uitbuiting die het, nou ja, uitbuitte (bikerfilms, kungfufilms, hippiefilms, enz.). Ik was <0xE2><0x80><0x93> godzijdank <0xE2><0x80><0x93> niet op de hoogte van de Tate-LaBianca-moorden. Ik keek naar deze film zonder enige vooringenomenheid... en ik werd er doodsbang van. Dat kwam voornamelijk door de sfeer. Deze film is emotioneel erg claustrofobisch. Hij is grimmiger dan je zou verwachten. Er is geen komische afwisseling, en naarmate de film vordert, wordt hij steeds wanhopiger. Er is geen happy end, en de laatste wanhoop bleef me lange tijd na die eerste keer bij. en dat is een goed teken, een teken van de effectiviteit van de film.<br />Het was erg teleurstellend om naar Robert Quarry's herinneringen aan de release van de dvd te luisteren, want deze film <0xE2><0x80><0x93> waar ik al jaren naar op zoek ben <0xE2><0x80><0x93> lijkt door iedereen die erbij betrokken was op het laatste moment te zijn bedacht, een manier om goedkoop geld te verdienen zonder dat er echte liefde of ambitie in is geïnvesteerd. Jammer. Ik vraag me af hoe het zou zijn geweest als hij was geregisseerd door mensen die echt een geweldige film wilden maken.<br />Ik weet niet of ik deze film aan iemand zou aanbevelen, tenzij je iemand bent die na het horen van een korte beschrijving van de plot nieuwsgierig is geworden.' 'Dat zal je waarschijnlijk niet tevredenstellen, en je zult er ook niet dwaas over overkomen. Alleen de weinigen van ons die op die late zaterdagavonden met hun ogen aan het scherm gekluisterd zaten, zullen deze verloren gewaande edelsteen op waarde weten te schatten.'
Back in the '70s, when cable TV first came to Northeastern Pennsylvania, subscribing meant the addition of three channels: WPHL 17, out of Philly, WPIX 11, out of New York, and WORTV 9, also out of New York. For an adolescent horror fan, however, these channels were a dream come true, with Dr. Shock's Horror Theater and Mad Theater on Channel 17, WPIX's Chiller Theater (with the six-fingered hand emerging from a pool of blood), and Channel 9's Fright Night at 1 a.m. on Saturdays. It's this last program where I first saw "Deathmaster," and at the time, I was too young to understand why it would be considered a bad movie. I didn't understand he plethora of exploitation genre it, well, exploited (biker movies, kung fu movies, hippie movies, etc.) I was - thankfully - unaware of the Tate-LaBianca murders. I watched this movie with no prejudicial baggage at all...and it scared the hell out of me. This was largely because of atmosphere. This movie is very emotionally claustrophobic. It's more grim than you'd expect. There's no comic relief, and as the film progresses, things get more and more desperate. There's no happy ending, and the final despair stayed with me a long time after that first viewing. Even now, just listening the very '70s score by Bill Marx (Harpo's son, by the way), I can feel the atmosphere closing in on me...which is a good thing, a sign of the film's effectiveness.<br /><br />Listening to Robert Quarry's recollections on the DVD release was very disappointing, since this movie - which I've been seeking for years - seems to have been an afterthought by everyone involved with it, a way to make a cheap buck, with no real love or ambition invested in it. Too bad. I have to wonder what it would have been like had it been helm-ed by people who really wanted to make a great movie.<br /><br />I don't know that I'd recommend this film to anyone unless. Unless you're the sort of person who, after hearing a brief description of the plot, would be curious, it's probably not going to satisfy you, or come across as being silly. It's only the few of us who were there, eyes glued to the screen on those late Saturday nights, who are going to have a true appreciation for this long-lost gem.