In 1960 was er een film, Murder Inc. genaamd, waarin het verhaal van die beruchte organisatie werd verteld. Het boek onder die naam kwam in 1951 uit en was ook de inspiratiebron voor deze film. Humphrey Bogart speelt de rol van Burton Turkus, die zoveel succes had met het opsluiten van veel leden van Murder Inc. en het naar de elektrische stoel sturen van de enige grote maffiabaas die ooit geëxecuteerd is, Louis (Lepke) Buchalter. Turkus was een hulpofficier van justitie in Brooklyn, die bij de maffia bekend werd als Mr. Arsenic vanwege zijn onkreukbaarheid en zijn vermogen om georganiseerde misdaadfiguren te veroordelen. Hij werd in de pers ook wel de enige eerlijke man in New York City genoemd, een overdrijving, maar misschien ook maar een kleintje. Zelfs Turkus' oude baas, William O'Dwyer, die door Turkus' goede werk tot burgemeester was gekozen, werd later gedwongen af te treden op grond van beschuldigingen van grootschalige corruptie en maffiaconnecties. Everett Sloane is uitstekend gecast als de briljante, wrede Lepke-figuur, een kleine, tengere maar angstaanjagende man, die door een politieman wordt beschreven als met de ogen van een hinde.<br />De film is prachtig in het onthullen van de machinaties van de maffia aan het publiek van die tijd. We zien dat dit geen mannen van eer zijn, maar in werkelijkheid een gemeenschap van schurken die bij alles wat ze doen worden gemotiveerd door het verlangen zichzelf te verrijken en te machtig te worden, en waar de regel voor op de vlucht geslagen bazen is dat ze iedereen, vriend of vijand, doden die mogelijk belastend voor hen zou kunnen zijn. We zien ook hoe de maffia, die zich nu druk maakt om elektronische surveillance, codewoorden als contract en aanslag heeft bedacht om de ordehandhaving in verwarring te brengen.<br /><br />Bogart's methode om de opgesloten Sloane te confronteren met herinneringen aan zijn slachtoffers, werkt bijna averechts, maar zorgt in plaats daarvan voor de climax van de film, omdat hij laat zien hoe ver de lange arm van de misdaadleiders zelfs achter de tralies reikt. En hoewel het erop lijkt dat al zijn getuigen zijn vermoord of op een andere manier geneutraliseerd, zien we een manier voor Bogart om zijn hoofdpersoon uiteindelijk te vervolgen.<br />Eén moment in de film dat tegelijkertijd komisch en huiveringwekkend is, is wanneer Rico na een moord op de terugweg is. Rico, die de baas is, zit achter in een vrachtwagen met het slachtoffer in een waskar die vlakbij staat. Hij kijkt naar een van zijn ondergeschikten, Vince, die zich erg nerveus gedraagt. Bezorgd over een mogelijke zwakke schakel wendt hij zich tot Vince en zegt: 'Weet je, ik denk dat er ook nog wel plaats voor jou is in de mand.' Met die woorden doodt hij de man achteloos, terwijl het groepje boeven gewoon rustig doorrijdt. In het echte leven wordt Lepke geëxecuteerd, samen met twee van zijn belangrijkste handlangers, Mendy Weiss en Louis Capone (geen familie van Al). Loyaal tot het einde toe kozen beide mannen dezelfde laatste maaltijd als de baas, een kipmaaltijd.
In 1960 there was a movie called Murder Inc., telling the story of that infamous organization. The book by that name actually came out in 1951 and also inspired this movie. Humphrey Bogart plays the Burton Turkus character, who was so successful in putting away many of the members of Murder Inc. and sending to the electric chair the only major mob boss ever to be executed, Louis (Lepke) Buchalter. Turkus was an assistant district attorney in Brooklyn who became known to the mob as Mr. Arsenic because of his incorruptibility and ability to convict organized crime figures. He was also referred to in the press as the only honest man in New York City, an exaggeration, but perhaps only a slight one. Even Turkus' old boss, William O'Dwyer, who rode Turkus' good work into election as the city's mayor, was later forced to resign among charges of massive corruption and mob connections. Everett Sloane is excellently cast as the brilliant, brutal Lepke like character, a small, slight, but terrifying man, who one policeman described as having the eyes of a doe.<br /><br />The movie is wonderful in revealing to audiences of the day the machinations of the mob. We see that these are not men of honor, but in reality a society of hoodlums whose every move is motivated by a desire to enrich and empower themselves, and where the rule for bosses on the run is kill everyone, friend and foe alike, who could conceivably incriminate them. We also see how the mob, now concerned about electronic surveillance has come up with code words like contract and hit to confuse law enforcement.<br /><br />Bogart's device of confronting the incarcerated Sloane with reminders of his victims almost backfires, but instead sets up the film's climax as it demonstrates the long reach possessed by crime chieftains even behind bars. And though seemingly all of his witnesses have been murdered or otherwise neutralized, we see a way for Bogart to eventually prosecute his protagonist.<br /><br />One moment in the film that is simultaneously comic and chilling comes when Rico is on the way back from a murder. Riding in the back of a truck with the victim in a laundry cart that is nearby, Rico, who is the chief, looks at one of his subordinates, Vince, who is acting very nervously. Concerned about a possible weak link, he turns to Vince and says, "You know, I think there's room for you in the basket too." With that he casually kills the man, as the group of thugs just calmly continue on.<br /><br />In real life Lepke does get executed along with two of his chief henchmen, Mendy Weiss and Louis Capone (no relation to Al). Loyal to the end both men chose the same final meal as the boss, a chicken dinner.