KINGDOM KOM / **** (van de vier)<br /><br />Door Blake French:<br /><br />'Kingdom Come' begint met een niet zo tragische dood te midden van een slecht functionerend gezin. De man van Raynelle Slocumb (Whoopi Goldberg) trapt plotseling de emmer om terwijl hij aan de keukentafel zit te ontbijten. Hij laat zijn vrouw achter, niet met heerlijke herinneringen, maar met slechts twee bijvoeglijke naamwoorden om hem te beschrijven: gemeen en nors. Dit incident leidt tot een familiere<0xC3><0xBC>nie om het leven van hun familielid te vieren. De meeste familieleden haten elkaar en zijn niet bepaald blij met hun pijnlijke ondergang.<br />De familieleden lijken allemaal nepmateriaal uit een of andere oude soapserie. De film wordt het best beschreven als een geknipte tv-soap. Het script geeft de verscheidenheid aan excentrieke personages unieke eigenaardigheden die de ontwikkeling vervangen maar hun levensstijl vastleggen. Het is grappig hoe de film begint en eindigt met het personage van Whoopi Goldberg. Zij is de enige persoon in de familie met wie we een band hebben. Ze beseft dat haar familieleden rancuneuze dwazen zijn en verschaft ons een soort wijsheid die de film in feite ten goede komt.<br />De film is gebaseerd op het toneelstuk van David Dean Bottrell en Jessie Jones, die ook het chaotische, ongeorganiseerde scenario hebben geschreven. De regisseur Doug McHenry geeft het verhaal niet veel aandacht of belangstelling. De film bestaat uit ongeveer vier subplots van even groot belang, maar we geven nooit echt om een van de personages. Sommige van de personages zijn echt irritant, zoals een onnozele dominee, gespeeld door Cedric de entertainer, die zo geestig en scherp was in Spike Lee's 'The Original Kings of Comedy'. Hier is hij gewoon een medium voor de film om onelegante humor uit te spuwen; zijn manier van praten en karakterontwikkeling zijn pijnlijk onfris. Het doet er niet toe, de film rekt zijn stompzinnigheid voortdurend uit, vooral tijdens een slotscène met verplichte schetengrappen tijdens een begrafenisreceptie. Deze scène mag dan een beetje grappig zijn, maar de context, die is totaal misplaatst.<br /><br />Een eersteklas cast levert een verscheidenheid aan situatiespersonages, waaronder Raynelles personage. Een andere dochter is Marguerite (Loretta Devine), die erg haar best doet om haar luie zoon (Darius McCrary) in het gareel te houden. Er is ook nog een rijke schreeuwlelijk (Toni Braxton) en ik heb het al gehad over de gasachtige dominee Hooker (Cedric de entertainer).<br />'Kingdom Come' is een film die duidelijk wordt gedreven door morele overtuigingen en sterke overtuigingen, en hoewel de bedoelingen nobel en begrijpelijk zijn, slaagt hij er nooit in zijn boodschap duidelijk over te brengen. De film kan zijn boodschap gewoon niet goed overbrengen in de context van het verhaal op het scherm. Het verveelt om een warmhartige, op het gezin gerichte komedie als 'Soul Food' te zijn, maar houdt voor zichzelf niet dezelfde maatstaven aan. Waar we mee eindigen is een prekerige maar grillige komedie die niet kan besluiten of ze ons wil laten lachen of zich bij het koor wil voegen.
KINGDOM COME / ** (out of four)<br /><br />By Blake French:<br /><br />	"Kingdom Come" opens with a not so tragic death in the midst of a dysfunctional family. The husband of Raynelle Slocumb (Whoopi Goldberg) suddenly kicks the bucket while eating breakfast at the kitchen table. He leaves his wife not with wonderful memories but with only two adjectives to describe him: mean and surly. This incident triggers a family reunion to celebrate the life of their relative. Most of the family members hate each other and are not particularly happy with their awkward ruination.<br /><br />The family members all appear to be spoof material from some stale TV soap opera. Actually, "Kingdom Come" is best described as a made for TV Soap Opera spoof. The script gives the variety of eccentric characters unique little quirks that replace development but establish their lifestyles. It's funny how the movie begins and ends with the Whoopi Goldberg character. She is the only person in the family with whom we connect. She realizes that her relatives are resentful fools, and provides us with a kind of wisdom that really benefits the movie. <br /><br />	The film is based on the play by David Dean Bottrell and Jessie Jones, who also wrote the jumbled, unorganized screenplay. Director Doug McHenry does not provide the story with much focus or interest. There's about four subplots of equal importance, but we never actually care about any of the characters. Some of the characters are truly irritating, like a clueless Reverend, played by Cedric the Entertainer, who was so witty and edgy in Spike Lee's "The Original Kings of Comedy." Here he is simply a medium for the film to spew ungraceful humor; his speech mannerism and character development are painfully unfunny. No matter, the movie continuously stretches his stupidity, especially during a closing scene of obligatory fart jokes during a funeral reception. This scene may be somewhat funny, but its context, it is way out of place. <br /><br />	A top-notch cast delivers a variety of situation characters, including Raynelle's alcoholic son (LL Cool J in a performance worthy of the Razzie Award), and his scolding wife (Vivica A. Fox). Her daughter (Jada Pinkett Smith) is married to an adulterer (Anthony Anderson). Another daughter is Marguerite (Loretta Devine), who tries hard to control her slacker son (Darius McCrary). There is also a rich loudmouth Cousin (Toni Braxton) and I already mentioned the gaseous Rev. Hooker (Cedric the Entertainer).<br /><br />	"Kingdom Come" is a movie obviously driven by moral beliefs and powerful conviction, and while its intentions are noble and understood, it never manages to get its point across clearly. The film just cannot successfully display its message in context to the story on screen. It tires to be a warm-hearted, family-orientated comedy like "Soul Food," but does not hold the same standards for itself. What we end up with is a preachy but whimsical comedy that can't make up its mind whether it wants us to laugh or join the chorus.