Biggie and Tupac is een chronologie van Broomfields totale onvermogen om interessant materiaal over zijn proefpersonen boven water te krijgen, volledig overschaduwd door zijn saaie, houterige relaas.<br />Ik vond zijn houding en de manier waarop hij zijn proefpersonen behandelde onverdraaglijk, van zijn pogingen tot pidgin-Engels (door Dick en Jane-romans hardop voor te lezen) tot zijn onvoorbereide, incompetente interviews (het opdringen van informatie, het in de val lokken van mensen, het kwijtraken van goede dossiers, enzovoort). Broomfield heeft een uniek talent om het verhaal dat hij probeert te vertellen in de weg te staan. Hij was meer geïnteresseerd in zichzelf horen praten en het volgen van zijn eigen blunders, terwijl hij steeds meer barrières opwierp tussen zichzelf en zijn proefpersonen. Bovendien, hoe verwacht de regisseur dat wij ons door het verhaal laten meeslepen, als het duidelijk is dat hij geen belangstelling heeft voor wat de mensen te zeggen hebben? Als je agressief bent zonder iets van belang te vragen, faalt de journalistiek van de infiltrant. Hij kan geen interessante vraag stellen, hoe kun je dan van hem verwachten dat hij een meeslepend verhaal vertelt?<br />Deze film was een pathetische poging van een regisseur die het waard was om genegeerd te worden.
Biggie and Tupac is a chronology of Broomfield's complete failure to unearth any interesting material on his subjects, totally overshadowed by his blandiose, wooden narration.<br /><br />I found his attitude and treatment of his subjects to be insufferable, from his attempts at pidgin English (akin to reading Dick and Jane novels aloud) to his unprepared, incompetent interviews (showing up and ambushing people, losing sound files, etc.) Broomfield has a unique talent for getting in the way of the story he is purporting to tell. He was more interested in hearing himself talk, and following his own blundering, as he put up increasing barriers between himself and his subjects.<br /><br />In addition, how does the director expect us to be engaged by the story, when it is clear he has no interest in hearing what people have to say? Ambush journalism fails when you are being aggressive without asking anything of import. He can't ask an interesting question, how can one expect him to spin a compelling narrative?<br /><br />This movie was a pathetic attempt by a director worth ignoring.