Ik ben al enthousiast over _Cats and Dogs_ sinds ik maanden geleden de hilarische trailer heb gezien. Nu ik een heerlijke zaterdagmiddag heb verspild (in de week van de Calgary Stampede nog wel, terwijl ik echt iets leuks had kunnen doen), voel ik me enorm bedrogen. De trailer onthult dat de film een paar goede zinnen heeft en dat er een intrigerende en pregnante premisse in zit. Wat de trailer niet laat zien, is de bijna non-stop drek die de rest van de film bevuilt en ruïneert. Ik heb het over een onnodige, afleidende, obligate en niet overtuigende sentimentaliteit van het hele ding. Drie clichés zijn vooral irritant.<br />1. De vader (Jeff Goldblum, die echt aan het slaapwandelen is) is een wetenschapper die, ondanks het feit dat hij thuis werkt, zijn zoon blijkbaar verwaarloost. Dat weten we omdat hij niet op de voetbalselecties van junior let. Deze'spanning' draagt bij aan een ontstellende'resoluutheid' (sorry voor de lichte overdrijving, maar als je dit niet aan ziet komen, heb je geen hartslag) die helemaal niets met katten of honden te maken heeft en in de verste verte niet humoristisch is.<br />2. Lou de beagle hoeft niet alleen te helpen de wereld te redden van de katten <0xE2><0x80><0x93> hij moet ook de liefde van zijn broertje verdienen, die (in een onuitsprekelijk stomme en ongelooflijke scène) de hond aanvankelijk afwijst <0xE2><0x80><0x93> alsof IEDER kind een lieve beaglepup zou afwijzen, maar het'stuk' heeft dit soort stompzinnigheid nodig. Waarom kan de film zich niet concentreren op de strijd die op het punt van uitbreken staat in plaats van deze sentimentaliteit te proberen, compleet met jubelende violen? ICK!<br />3. Om geen enkele reden, hoe dan ook, duikt er een'verdwaalde' op met de stem van die arme Susan Sarandon als de liefdesrelatie voor de grijsharige buldog, Lou's mentor. Aha. Dus de generaal heeft een romantisch verleden <0xE2><0x80><0x93> wat was daar de zin van? <br /><br />Ik wil er nog aan toevoegen dat er een paar ergernissen waren die typerend zijn voor veel 'gezins'-films, die de meeste kijkers kennelijk zonder kritiek accepteren, maar die me toch op de zenuwen werkten.<br />1. De eigenzinnige wetenschapper, die kennelijk niet over financiële middelen beschikt, en zijn vrouw, die makelaar is, wonen in een huis dat zeker een miljoen dollar waard is, op een groot perceel met onberispelijk onderhouden tuinen. Maakt niemand anders dan ik zich zorgen over deze weergave van de sociale klasse?<br />2. Susan Sarandons 'zwerver' is duidelijk een zuiver ras <0xE2><0x80><0x93> een saluki, denk ik. O, de luie rijken <0xE2><0x80><0x93> hoe durven ze een n3000-hond in de steek te laten? Hebben schrijvers van Hollywood <0xE2><0x80><0x93> die zelf duidelijk uit de bevoorrechte klasse komen <0xE2><0x80><0x93> enig idee hoe echte mensen leven, vooral hoe hun zogenaamde personages leven?<br />Ik moet er als Canadees (een die onlangs vanuit de Verenigde Staten hierheen is geëmigreerd) aan toevoegen dat ik de noodzaak van dit soort films, die in Victoria, BC zijn opgenomen, nooit kan begrijpen of begrijpen <0xE2><0x80><0x93> een van de eerste scènes laat een uss-brievenbus zien en een Russische kat doet kwaad over 'deze Amerikaanse' beveiligingssystemen. Niets in de film heeft op enigerlei wijze iets te maken met Amerikaansheid, dus waarom zou dat verrekte ding niet gewoon in BC zijn opgenomen? Dus de producenten van deze films geloven dat Amerikanen zouden weigeren een filmdecor te zien waar de film daadwerkelijk is opgenomen?
I've been excited about _Cats and Dogs_ since I caught the hilarious trailer months ago. Having now wasted a glorious Saturday afternoon (during Calgary Stampede week no less, when I could have been doing something REALLY enjoyable), I feel immensely cheated. The trailer reveals that the film has some good lines and that it entails an intriguing and pregnant premise. What the trailer doesn't show is the almost non-stop dreck that litters and ruins the rest of the film. I am talking about an unnecessary, distracting, obligatory and unconvincing sentimentality to the whole thing. Three cliched aspects are especially annoying:<br /><br />1. The dad (Jeff Goldblum, absolutely sleepwalking) is a scientist who, despite the fact that he works at home, is apparently neglectful of his so. We know this because of his inattention to junior's soccer tryouts. This "tension" lends to some appalling "resolution" (sorry for the slight spoiler but if you can't see this coming you lack a pulse) that has nothing at all to do with cats or dogs and is not remotely humourous.<br /><br />2. Lou the beagle has not only to help save the world from the cats- he also has to earn the love of junior, who (in an unspeakably stupid and unbelievable scene) rejects the dog initially- as if ANY little kid would reject a darling beagle puppy, but the "plot" requires this kind of stuptidity. Why can't the movie focus on the battle at hand instead of attempting this sentimentality, complete with soaring violins? ICK!<br /><br />3. For no fathomable reason whatsoever, a "stray" voiced by poor Susan Sarandon shows up as the love interest for the grizzled head dog, Lou's mentor. Ah. So the general has a romantic past- WHAT was the POINT of that??<br /><br />I would add that there were some annoyances typical of a lot of "family" films that most viewers apparently accept uncritically but that set my teeth on edge:<br /><br />1. The quirky scientist, with no apparent means of financial support and his realtor wife live in a house that is easily worth a million dollars, on a massive lot with impeccably maintained gardens. Doesn't this depiction of social class bother anybody but me?<br /><br />2. Susan Sarandon's "stray" is clearly a pure-bred- a saluki I think. Oh the idle rich- how dare they abandon a $3000 dog? Do Hollywood writers- who clearly themselves come overwhelmingly from the privileged classes- have any idea how real people live, especially how their purported characters might live?<br /><br />I have to add as a Canadian (one who recently immigrated here from the US) that I can never live down, or understand, the need for films like this one, shot in Victoria, BC has to be set in America- one of the first scenes shows a USPS letter box and one Russian cat maligns "these American" security systems. NOTHING in the movie hinges on American-ness in any way, so why not just set the damn thing in BC? So producers of these films believe that Americans would refuse to see a movie set where it is actually filmed?