Ik heb echt mijn best gedaan om van deze film te houden, echt waar. Ik heb genoten van Crazy in Alabama en ik mag Banderas als persoon wel. Hij is een interessante figuur. Maar deze film is een mislukking. Of misschien begreep ik het helemaal niet. Twee uur film die aanvoelen als vier uur, een onsamenhangend script, een paar zogenaamd poëtische beelden zonder enige betekenis en een stel verspilde getalenteerde acteurs. Het begint redelijk, maar naarmate de plot zich ontvouwt, verzandt het in hopeloze onzin. Ik dacht altijd dat het mijn schuld was als ik een film niet begreep en dat ik hem dan opnieuw moest bekijken om te proberen echt te begrijpen wat hij betekende. Tegenwoordig geloof ik gewoon dat als ik dat niet doe...' 'Het punt van de film is alleen dat de regisseur het niet goed heeft uitgelegd. Sorry, Antonio, doe de volgende keer beter je best.'
I tried really hard to like this film, I promise. I enjoyed Crazy in Alabama and I like Banderas as a person. He is an interesting character. However, this film is a failure. Either that or I didn't get the point at all. Two hours of movie that feel like four, a disjointed script, some supposedly poetic images without any meaning and a bunch of wasted talented actors. It begins decently but as the plot unfolds it drifts away into a hopeless nonsense. I used to think that if I didn't understand a film it was my fault and I had to watch it again making an effort to really comprehend what it meant. Nowadays, I simply believe that if I don't get the point of the movie is just because the director didn't explain it correctly. Sorry, Antonio, try harder next time.