Dit was op zijn best een oke-film, buiten de context van het boek. Maar omdat ik het boek al heel wat keren had gelezen en ervan had genoten, was het een echte teleurstelling in vergelijking met de film. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit een film heb gezien die zo veel vrijheden, groot en klein, vergde met het boek als inspiratiebron. Bijvoorbeeld, het Hawaïaanse 'geluk' dat aan het eind eindigde was absurd en een beetje Hollywood in de ergste zin van het woord. En de weergave van Stoney was een complete grap in relatie tot de hufter die hij in het boek was.<br />Het boek was zo veel dieper, genuanceerd en filosofisch (zelfs nog meer dan de gebruikelijke boeken/films-dichotomie), dat je een veel beter gevoel kreeg voor, en begrip voor, de tijd en plaats die in de film werden beschreven. In vergelijking daarmee was de film saai en voelde het alsof je werd opgebeld. De cast was oké, een paar fatsoenlijke acteurs, maar niemand die zijn best deed. Als je enige hoop wilt hebben om van de film te genieten, moet je niet eerst het boek lezen.
This was an OK movie, at best, outside the context of the book. But having read and enjoyed the book quite a bit it was a real disappointment in comparison. I don't recall ever seeing a movie that took so many liberties, large and small, with the book that inspired it. For example, the Hawaii "happy" ending at the conclusion was absurd and a bit of Hollywood in the worst sense. And the portrayal of Stoney was a complete joke relative to the badass he was in the book.<br /><br />The book was so much deeper, nuanced and philosophical (even beyond the usual book/movie dichotomy), you got a much better feel for, and understanding of, the time and place depicted in the movie. In comparison the movie was flat and felt phoned in. The cast was OK, some decent actors but nobody doing their best work. If you want to have any hope of enjoying the movie, DO NOT read the book first.