Deze film is noch prekerig, noch pedant, en was een welkome verrassing voor me. Als niet-christen die niettemin respect heeft voor de historische figuur van Jezus Christus en de schoonheid van zijn filosofie en leer, vond ik dit een krachtige weergave van veel dat volgens mij de moeite waard is aan het verhaal van Christus. Ik weet dat de film is aangemerkt als antisemitisch (misschien omdat joden in de film fouten maken en worden gezien als vervolgers in plaats van slachtoffers? <0xE2><0x80><0x93> dat had iedereen kunnen zijn!) en voor diverse andere problemen <0xE2><0x80><0x93> maar laten we eerlijk zijn <0xE2><0x80><0x93> elke film die over dit onderwerp gaat, moest wel sterke reacties oproepen. En complimenten aan Jean-Claude La Marre voor het feit dat hij niet voor het onderwerp terugdeinsde door een steriel, laf Disney-verhaal te maken van wat in werkelijkheid een goed voorbeeld was van de alledaagse verschrikkingen van het leven aan de rand van het Romeinse rijk. La Marre heeft een nieuw genre uitgevonden met _Kleur van het Kruis_ <0xE2><0x80><0x93> dat van de historische verschrikking.<br />De vertolkingen in deze film zijn geïnspireerd. Ik had het gevoel dat de film de lafheid van de apostelen heel krachtig naar voren bracht, en de moed en liefde van de twee vrouwen in het leven van Jezus waren tot het einde toe voelbaar. Het effect van het Aramees en het Latijn, met de sombere soundtrack, was fascinerend. Weer dank aan La Marre voor zijn moed en artistieke integriteit bij de beslissingen die hij nam over deze elementen van de film.<br />Het laatste woord is: dit is geen film voor het hele gezin, en het is ook geen feelgoodfilm. Zie hem niet als je niet bereid bent om de ergste aspecten van de menselijke natuur van dichtbij onder ogen te zien. En ga niet naar binnen om je eigen versie van het verhaal te zoeken <0xE2><0x80><0x93> het is niet jouw film! Dit is wat La Marre gelooft, en het is zijn eigen openbaring, die niet noodzakelijkerwijs door iedereen gedeeld hoeft te worden.
This film is neither preachy nor pedantic, and was a welcome surprise for me. As a non-Christian who nevertheless respects the historical figure of Jesus Christ and the beauty of his philosophy and teachings, I found this to be a powerful portrayal of much that I think is worthwhile about the Christ story. I know the film has been maligned for anti-semitic content (perhaps because Jews make mistakes in the film and are seen as persecutors instead of victims? - it could have been anybody!), and for various other problems - but let's face it - any movie portraying this subject was bound to face strong reactions. And kudos to Jean-Claude La Marre for not shying away from the subject by creating a sterile, gutless, Disney story out of what really was a good example of the everyday horror of life on the fringes of the Roman empire. la Marre invents a new genre with Color of the Cross - that of historical horror.<br /><br />The performances in this film are inspired. I felt that the film brought out the cowardice of the apostles very forcefully, and the courage and love of the two Maries in Jesus' life was palpable to the very end. The effect of Aramaic and Latin, with the moody soundtrack, was spellbinding. Again kudos to La Marre for his courage and artistic integrity on the decisions involved in these elements of the film.<br /><br />Final word - this is not a film for the whole family nor is it a feel-good film. Don't see it if you're not willing to confront the worst aspects of human nature up close. And don't go in looking for your own version of the story - it's not your film! This is what La Marre believes, and it's his own revelation, not necessarily to be shared by all.