Directeur Roberta Findley, vrouw van cultlegende Michael, regisseert weer een bizarre, goedkoop gemaakte, vulgaire film. Deze, Lurkers, vernoemd naar de doden die gezien kunnen worden door mensen die 'op de loer liggen', vertelt in de eerste plaats het verhaal van een meisje dat een slecht leven heeft in New York, in een flatgebouw waar ze die 'op de loer liggende' mensen tegenkomt. We worden aan haar voorgesteld in een enigszins inventieve en tegelijkertijd grove openingsscène waarin het jonge meisje, dat net verbaal of fysiek mishandeld is door haar moeder, naar buiten gaat om te spelen en terwijl ze aan het touwtjespringen is <0xE2><0x80><0x93> het touw wordt op mysterieuze wijze om haar nek gewikkeld terwijl de kinderen glimlachend toekijken <0xE2><0x80><0x93> naar buiten gaat. Een jonge vrouw die later in de film zal worden gezien, arriveert en het touw komt tot stilstand. Snel gaan we over naar het heden, wanneer het jonge meisje is veranderd in een jonge muzikante die verliefd is op een fotograaf. De film gaat vervolgens in op deze relatie <0xE2><0x80><0x93> maar als ik nog meer zou zeggen, zou ik de plot verraden. En dat zou ik je niet willen aandoen <0xE2><0x80><0x93> of zou ik dat doen (je redden!) <0xE2><0x80><0x93> ik denk aan alles aan deze film waar ik van hield <0xE2><0x80><0x93> en ik geef toe dat dat niet veel was <0xE2><0x80><0x93> was het verhaal. Het is een beetje spraakzaam en je weet algauw waar het heen gaat, maar het heeft tinten die doen denken aan Rosemary's Baby met betrekking tot de man-vrouwrelatie en een toekomstige samenzwering. Ik dacht zelfs dat het einde, dat aan The Sentinel deed denken, net grappig genoeg was om interessant te zijn. Het echte probleem met deze film is dat hij nooit de goedkope uitstraling en sfeer die hij heeft kan evenaren. Dat is duidelijk te zien in de decors, het gebrek aan goede acteurs en special effects (hoe weinig dat er ook zijn). Christine Moore speelt de hoofdrol <0xE2><0x80><0x93> en ze is knap <0xE2><0x80><0x93> maar verder niets bijzonders. Ze is beter dan bijna alle anderen in de film. Findley heeft ook een paar duidelijke, hoe zullen we het zeggen, eigenaardige interesses, want we krijgen verschillende scènes te zien waarin seksuele afwijkingen worden gesuggereerd en scènes waarin ziekelijk geweld met een voorhamer wordt gesuggereerd. Maar de film is niet bijzonder bloederig. Een scène die me opviel was een scène tussen twee beeldschone modellen <0xE2><0x80><0x93> allebei heel aantrekkelijk <0xE2><0x80><0x93> die zich uitkleedden en over de aandelenmarkt praatten. Het heeft niets met iets te maken, maar het heeft een interessant humoristisch tintje en andere pluspunten die bedoeld zijn om iemands belangstelling te wekken.
Director Roberta Findley, wife of cult legend Michael, directs yet another bizarre, cheaply made, vulgar film. This one, Lurkers, named for the dead that can be seen by some "lurking" about, primarily tells the tale of a girl having a bad home life in New York in an apartment house where she sees these lurkers. We are introduced to her in a somewhat inventive and at the same time crude opening sequence where the young girl, having just been verbally/physically abused by her mother, goes outside to play and while playing jump rope - the rope mysteriously entwines around her neck as the children idly smile and watch. A young woman who will be seen later in the movie arrives, and the rope stops. Quickly we move to the present when the young girl has turned into a young musician in love with a photographer. The film then relates this relationship - but to say any more would give away the plot. And I wouldn't want to do that to you - or would I(might save you!) I think of all about this film that I did like - and granted that was not much - was the story. It is somewhat talky and you soon know where it is going, but it has shades reminiscent of Rosemary's Baby with regards to the man-woman relationship and a future conspiracy. I even thought the end, reminiscent of The Sentinel, was just quirky enough to be interesting. The real problem with this movie is that it never can shake the cheap look and feel it has. This can be easily seen in the settings, the lack of good, quality actors, and the special effects(what few there are). Christine Moore plays the lead - and she is pretty - but beyond that nothing very special. She is better than virtually everyone else in the film. Findley also has some obvious, how shall we say, peculiar interests as we are shown various scenes suggesting sexual aberration of some kind and scenes suggesting sick violence with a sledge hammer. The film is not particularly gory though. One scene that stood out for me was a scene between two beautiful models - both highly attractive - disrobing and talking about the stock market. It has nothing to do with anything yet has an interesting humorous edge as well as other pluses aimed to peak one's interest.