Op de officiële website van Nergens wordt het verhaal vergeleken met de klassieke tienerfilms als The Breakfast Club. Nergens echter mist een aantal essentiële eigenschappen van deze films. Ik vond The Breakfast Club leuk omdat ik met alle personages kon meeleven. Hoewel ze allemaal op hun eigen manier afwijkend waren, hadden ze allemaal de volwassenheid om elkaar uiteindelijk te begrijpen en hun verschillen met elkaar te verzoenen. Het leven van de personages in Nergens is volkomen richtingloos. Hun gedachten, daden en spraak zijn nooit intelligent. Ik vond het beledigend dat het verhaal mijn generatie zou moeten representeren, of me er in elk geval in zou moeten laten meeleven. Het representeren van 'echte en oprechte gevoelens' betekent niet dat je domme en zelfvernietigende acties moet ondernemen.
The official website for Nowhere parallels it with modern teen-struggle classics such as The Breakfast Club. Nowhere, however, is missing several of these movies' essential qualities. I enjoyed The Breakfast Club because I was able to relate to all of the characters. While they were each deviant in their own way, they all had the maturity to ultimately understand each other and reconcile their differences. The character's lives in Nowhere are entirely directionless. Their thoughts, actions, and speech are never intelligent. I found it insulting that the story is supposed to represent my generation, or at least have me relate to it. Representing "genuine and sincere feelings" does not mean stupid and self-detrimental actions.