Dit zou wel eens de ergste aflevering van ST kunnen zijn. Het script lijkt verward, de wetenschap lijkt aanvankelijk plausibel (identieke deeltjes van materie en anti-materie vernietigen en produceren straling, hoe dan ook, menselijke lichamen zijn geen 'deeltjes') tot we Kirk in het anti-materie-universum zien. Op het moment dat zijn van materie gemaakte huid in contact kwam met de anti-materie-atmosfeer, zou er een grote knal zijn geweest... Het acteren van Robert Brown als de krankzinnige (materie) Lazarus was zelfs naar mijn maatstaven over de top (ik beschouw Shatner als een uitstekende acteur) hoewel zijn geestelijk gezonde tweelingbroer het veel beter deed. Wat de pluspunten betrof, daar was de lieftallige Janet MacLachlan als luitenant die de leiding had over de Dilithium-kristallen. Haar rol lijkt er echter bijna op alsof die door de producenten op het laatste moment is ingevoegd. Maar de emotie erachter wordt zeer gewaardeerd (hoewel die al werd 'bedekt' door Nichelle Nichols <0xE2><0x80><0x93> nog steeds geen al te beste zaak).
This may be the worst episode of ST. The script seems muddled, the science seems plausible initially (identical particles of matter and anti-matter do annihilate and produce radiation, however human bodies are not "particles") until we see Kirk in the anti-matter universe. The instant his skin made of matter contacted the anti-matter atmosphere there would have been a big bang... The acting by Robert Brown as the mad (matter) Lazarus was over the top by even my standards (I consider Shatner an excellent actor) although his sane twin was done much better. As for the pluses there was the lovely Janet MacLachlan as a Lt. in charge of the Dilithium Crystals. Her role does however seem almost as if it were inserted by the producers as an afterthought. But the sentiment behind it is very much appreciated (although it was already being "covered" by Nichelle Nichols - still never too much of a good thing).