Er is een bepaald soort militaristische, onaangepaste engerd - ik heb er in mijn tijd een paar ontmoet - die door nazi's wordt gefascineerd tot op het afgoderijlijke af. (Hij is ook een expert op het gebied van Duitse regalia, uniformen, wapens enz.) Dit soort kerels moet _The Eagle Has Landed_ geweldig vinden, omdat de nazi's erin - op een paar uitzonderingen na - toonbeelden van moed en deugd zijn. (De enkele uitzonderingen zijn, zoals gewoonlijk, de Gestapo en de SS. Zoals in een andere populaire sympathiefilm voor de nazi's, _Das Boot_, zijn dit handige schurken, die als contrast dienen voor de keurige, brave Duitsers die toevallig voor de F<0xC3><0xBC>hrer vechten omdat... nou, omdat het patriotten zijn, dat is het.' Ze hebben helemaal niets tegen joden, en ze verachten die slijmerige, fanatieke Gestapo-klootzakken <0xE2><0x80><0x93> eerlijk waar!) De Michael Caine-figuur in 'Eagle' wordt zelfs gestraft omdat hij een joodse vrouw het leven heeft proberen te redden (hoe heroïsch kun je worden?); later schiet hij in plaats van een onvoorzichtige Amerikaanse schildwacht dood, slaat hij de man gewoon bewusteloos. Een van Caines mannen overleeft de redding van een Engels meisje dat verdrinkt. De Duitsers gijzelen Engelse dorpelingen, maar laten ze op een eervolle manier allemaal ongedeerd gaan, om vervolgens samen te sterven terwijl ze vechten voor het vaderland in plaats van zich over te geven.<br />Ondertussen worden de Amerikanen op de hielen gezeten door Larry Hagman, die een stripfiguur speelt die zo uit de _Three Stooges_ lijkt te zijn weggelopen. Als hij hoort dat de nazi's in Engeland zijn geland om Churchill te ontvoeren en in een kerk in de buurt gijzelaars vasthouden, weigert hij <0xE2><0x80><0x93> moet je horen! <0xE2><0x80><0x93> het centrale commando in te lichten; hij wil de eer helemaal voor zichzelf. Hij en de meeste van zijn mannen komen om, soms op de manier van de Keystone Kops. (Eén jeep stort van een weg in een rivier; Hagman trekt een verbaasd, komisch, bijna scheel gezicht als hij wordt neergeschoten en van een trap tuimelt.)<br />Engeland zelf vergaat het niet veel beter. Eén gespierde dorpeling is een vijandige pummel die Donald Sutherland, als IRA-hatende agent van Engeland, moeiteloos tot moes slaat, en dat doet hij zonder zijn schalkse Ierse grijns kwijt te raken. (In het echte leven zou genoemde pummel de magere Sutherland over de set hebben geschopt.) Sutherland wisselt een paar romantische grapjes uit met een meisje uit het dorp, gespeeld door Jenny Agutter; ze hebben misschien vijf of zes minuten conversatie (volledig gekleed, wat zeldzaam is voor Agutter), waarna het meisje zo verliefd wordt op de IRA-man dat ze de Engelse pummel doodschiet en vervolgens haar dorpsgenoten verraadt <0xE2><0x80><0x93> ja, haar hele land. Ik vermoed dat sommige scènes waarin de relatie zich ontwikkelt zijn geschrapt; maar toch, schande over Agutter, Caine en alle andere Britten die bij deze productie betrokken zijn. Als Groot-Brittannië zo futloos was als dit, zouden de burgers nu Duits (of Gaelisch) spreken. Een paar commentatoren hebben opgemerkt dat deze film veel weg heeft van een weinig bekende Engelse film met de titel 'Went the Day Well?', die tijdens de oorlog is gemaakt, met een veel kleiner budget, in zwart-wit, zonder internationale sterren (tenzij Leslie Banks als een van hen wordt beschouwd), maar de personages zijn beter uitgewerkt, en de film is veel spannender en ongeveer duizend keer charmanter.
There's a certain sort of militaristic, maladjusted creep -- I've met a few in my time -- who's fascinated by Nazis to the point of idolatry. (Often, too, he's an expert on German regalia, uniforms, weaponry, etc.) Guys like this must love "The Eagle Has Landed," because the Nazis in it are -- with a few exceptions -- paragons of courage and virtue. (The few exceptions are, as usual, the Gestapo and the SS. As in another popular sympathy-for-the-Nazis movie, "Das Boot," these branches make convenient villains, serving as a contrast to the clean-cut good-guy Germans who just happen to be fighting for the Fuhrer because...well, they're patriots, that's all; they have absolutely nothing against Jews, and they despise those slimy fanatical Gestapo bastards -- honest!) The Michael Caine character in "Eagle" actually incurs punishment for trying to save a Jewish woman's life (how heroic can you get?); later, rather than shoot an unwary American sentry, he simply knocks the man unconscious. One of Caine's men dies rescuing a little English girl from drowning. The Germans take English villagers hostage but honorably let them all go unharmed, then die together fighting for the Fatherland rather than surrender.<br /><br />Meanwhile, the Americans are headed up by Larry Hagman, playing a cartoonish officer straight out of the Three Stooges. When he learns that Nazis have landed in England to kidnap Churchill and are holding hostages in a nearby church, he -- get this! -- refuses to inform central command; you see, he wants the glory all to himself. He and most of his men end up dead, sometimes in Keystone Kops style. (One jeep goes hurtling off a road into a river; Hagman himself puts on a surprised, comic, almost cross-eyed face when he gets shot and tumbles down a flight of stairs.)<br /><br />England herself fares little better. One muscular villager is a hostile lout whom Donald Sutherland, as an England-hating IRA agent, effortlessly beats to a pulp, and does so without losing his impish Irish grin. (In real life, said lout would have kicked the reedy Sutherland all over the set.) Sutherland trades a few romantic quips with a village lass played by Jenny Agutter; they have maybe five or six minutes of conversation (fully clothed, which is rare for Agutter), whereupon the lass falls so deeply in love with the IRA man that she shoots the English lout dead and proceeds to betray her fellow villagers -- indeed, her entire country. I suspect that some scenes developing the relationship may have been cut; still, shame on Agutter, Caine, and every other Briton involved in this production. If Britain were as feckless as this, its citizens would now be speaking German (or Gaelic).<br /><br />A few commentators have mentioned this movie's similarity to a little-known English film called "Went the Day Well?" It was made during the war, on a much tinier budget, in black and white, without any international stars (unless Leslie Banks qualifies as one), but its characters are better drawn, and it's far more suspenseful and about a thousand times more charming.