Het was duidelijk dat de vele komedies van Woody Allen een inspiratiebron voor Judge Berlin waren. Alles, van de zwart-witlook (die Allen gebruikte in MANHATTAN en STARDUST MEMORIES onder anderen) tot de neuroses van het hoofdpersonage David (een zwoegende filmmaker) en het meisje dat hij probeert te winnen (de geweldige Edie Falco van THE SOPRANOS) tot de vertolking van de ouders (inclusief de overleden, geweldige Madeline Kahn, in haar laatste voorstelling), wijst in de richting van Woody. Maar de regisseur, Eric Mendelson, die zijn eerste film maakte, toont al die mensen op dezelfde manier als Allen hun humor laat zien <0xE2><0x80><0x93> maar ook met een droefheid die Woody bijna nooit liet zien. Dit is een prachtig filmpje waar iedereen van zou moeten genieten.
JUDY BERLIN was obviously inspired by the many comedies of Woody Allen. Everything from the black and white look (that Allen used in MANHATTAN and STARDUST MEMORIES among others), to the neuroses of it's main character David (a struggling filmmaker) to the girl he tries to win (THE SOPRANOS' great Edie Falco) to the portrayal of the parents (including the late, great Madeline Kahn, in her final performance), all suggests Woody. But the director, Eric Mendelson, making his first film, captures all these people in the same way Allen does in all their humour- but also suggests a level of sadness that Woody hardly ever did. This is a wonderful little film that should be enjoyed by all.