Voordat dit programma in Finland werd uitgezonden, zond het kanaal reclames uit in de trant van: 'Billie Frank drinkt... en heeft vrijblijvende seks!' De stem van de presentator suggereerde dat dit werd afgeschilderd als iets bewonderenswaardigs. Ik dacht dat ik niet naar zulke onzin zou kijken. Maar ik zag toevallig een aflevering en was meteen verkocht. Het programma leek me gewoon echt <0xE2><0x80><0x93> de personages waren grof, onvolmaakt en soms volkomen egoïstisch; er was geen lachsalvo en de dialoog was natuurlijker dan in andere programma's; de humor was op de een of andere manier heel origineel, kwam op een natuurlijke manier voort uit de persoonlijkheden van de personages. Seksualiteit werd op een gewaagde manier aangepakt. Sherilyn Fenn was geweldig als de onvolmaakte Billie, Dave en Jackie waren ook briljante personages, en natuurlijk Trudy, die in feite de tweede ster van de show was.<br />Het onderwerp en de manier waarop het werd behandeld, leken me realistisch. Ik weet niet veel over de AA of alcoholisme, maar het leek me heel aannemelijk dat Billies levenslange verslaving en terugval werden afgeschilderd als een blijvend probleem dat ze haar hele leven lang moet zien op te lossen. In heel veel programma's heb je zo'n symbolische alcoholist (in het bijzonder in soapseries) die zich in de Deze show durfde een nauwkeuriger beeld te geven: de langetermijneffecten, de wanhoop om een shot en de lelijkheid van het geheel werden niet verdoezeld. Het is een gewaagd onderwerp, vooral voor een komedie, maar ze hebben het voor elkaar gekregen. Ik had het gevoel dat ik het leven kon zien door de ogen van een alcoholist <0xE2><0x80><0x93> en tegelijkertijd vermaakt kon worden. Kudos.<br />Toen de show niet meer over de AA ging en besloot 'door te gaan' in Dave's bar, werd het me te veel. Een deel van de scherpte ging verloren toen het niet meer over verslaving ging. Het werd in plaats daarvan een relatiekomedie, en dat is het einde van vele mooie shows. Haley was leuk, maar in wezen niet meer dan een brabbelende, stuntelige figuur die niet veel aan het geheel toevoegde. Tim Curry als Trudy's nieuwe vriendje was goed, maar niet goed genoeg om het programma grappig te houden. En wat was al dat gelul over Marcus en zijn huwelijkscrisis? Hé, laten we er een nieuw personage aan toevoegen dat er goed uitziet zonder overhemd. O kijk, zijn vrouw is een kreng! Zou je niet willen dat we een hele aflevering over hem maakten? Het afgelopen seizoen zat vol 'emotionele' momenten die ik alleen maar sentimenteel vond. Het hele huwelijksplan was het ergste. De ironie is dat het programma, als het over echt moeilijke dingen en ontroerende thema's ging, nooit sentimenteel was. Het laatste seizoen had als thema dat Trudy de waarheid over haar verslaving onder ogen moest zien <0xE2><0x80><0x93> maar zou ze nog grappig zijn als ze ophield met drinken? Ik betwijfel het. Personages als zij hebben geen'serieuze' kant nodig; ze zijn op zichzelf al tragisch, daarom zijn ze grappig.<br />Maar het laatste seizoen kan niet wegnemen wat dit programma in de eerste seizoenen heeft gedaan. Een van de meest gewaagde en oprechte comedy's die ik ooit heb gezien. Zeer aanbevolen.
Before this show aired in Finland, the channel aired these commercials, like, "Billie Frank drinks.. and has casual sex!" The voice of the presenter suggested that this was portrayed as something admirable. I thought I wouldn't watch such crap. But I happened to see one episode and was instantly hooked. The show just seemed real to me - the characters were rude, imperfect and at times completely selfish; there was no laugh track and the dialogue was more natural than on other shows; the humour was somehow very original, it stemmed from the characters' personalities in a natural way. Sexuality was dealt with in a daring way. Sherilyn Fenn was great as the imperfect Billie, Dave and Jackie were also brilliant characters, and of course Trudy who was really the second star of the show.<br /><br />The topic and the way it was handled seemed realistic to me. I don't have much knowledge about the AA or alcoholism, but it just rang true to me how Billie's lifelong addiction and relapse was portrayed as an ongoing problem she needs to work against her whole life. On so many shows, you have this token alcoholic character (soap operas in particular) who goes on a drinking binge in one episode and recovers in the next. This show dared to show a more accurate portrayal: the long-term effects, the desperation for a fix and the ugliness of it all wasn't glossed over. It's a daring topic especially for a comedy, but they pulled it off. I felt like I could see life through the eyes of an alcoholic - and be entertained at the same time. Kudos.<br /><br />When the show stopped being about the AA and decided to "move on" into Dave's bar, it got blah for me. Some of the edge was lost when it was no longer about addiction. It turned into a relationship comedy instead, and that is the end of many fine shows. Haley was cute, but essentially just a babbling, bumbling character who didn't add much to the mix. Tim Curry as Trudy's new boyfriend was good, but not good enough to keep the show funny. And what was all that crap about Marcus and his marriage crisis? Hey, let's add a new character who looks good without a shirt. Oh look, his wife's a bitch! Don't you wish we made an episode all about him? The last season was full of "emotional" moments that just seemed sappy to me. The whole marriage plot was the worst. The irony is that when the show dealt with genuine difficult things and touching themes, it was never sappy. When it started to deal with "touching" imaginary situations and love triangles, it lost its edge and became a sappy regular comedy. The only interesting theme in the last season was that Trudy was facing the truth about her addiction - but would she be funny anymore if she quit drinking? I doubt it. Characters like her don't need a "serious" side; they're tragic in themselves, that's why they're funny.<br /><br />But the last season can't wipe away what this show did in the first ones. One of the most daring and genuine comedies I've ever seen. Highly recommended.