Deze film was een volslagen verrassing en veel onderhoudender dan ik had verwacht. Er waren een heleboel stille of dode momenten, maar die leken te werken, niet alleen om een scène te veranderen, maar ook om duidelijk te maken hoe somber het leven van de meeste mensen is als je er goed over nadenkt. De plot draait om een grootmoeder die weduwe is, en haar zoon en schoondochter, en hoe moeilijk het is om medische hulp te krijgen voor de kleinzoon/zoon, hoewel we nooit te horen krijgen wat hij precies heeft, en voor de meeste scènes waarin we hem zien, ziet hij er eigenlijk goed uit. Ik had graag wat achtergrondinformatie gehad over zijn kwaal en waarom hij naar Australië moest om behandeld te worden. Beide families hebben zo veel mogelijk geleend van wat ze hebben, en ze krijgen te horen dat de behandeling gratis is, omdat het iets nieuws is, maar dat de familie zelf haar reis en verblijf moet betalen. Natuurlijk heeft niemand geld, en ze zijn allemaal afgewezen voor nog meer leningen. Dus gaat Maggie, de grootmoeder, die het heel goed heeft gedaan van Marianne Faithful, op zoek naar een baan, maar ze is een vijftigjarige weduwe zonder ervaring. Ze ziet toevallig een advertentie in de etalage voor een gastvrouw in een seksclub, en zoals de meeste naïeve mensen denkt ze dat ze alleen maar thee hoeft te brengen aan de klanten en de tafels hoeft schoon te maken. Ze denkt dat ze dit zal moeten doen en vertelt vervolgens precies wat ze gaat doen, en de uitdrukking op haar gezicht is ontzagwekkend als ze zich realiseert wat een gastvrouw eigenlijk doet. Natuurlijk slaat ze het af. Maar dan hangt die stervende kleinzoon boven haar hoofd, dus kiest ze voor iets wat haar afstoot om haar kleinzoon te redden. Dus de premisse, IMO, is: hoe ver zou je gaan om een geliefde te redden? En het is niet zo dat ze echt seks had. Het enige wat ze deed, was handjeklap spelen, en nog door een gat in de muur ook. Wat echt grappig was, was dat ze haar baan serieus nam, want dat is wat een eerlijk mens zou doen, ongeacht haar baan, om nog maar te zwijgen over het feit dat ze er heel goed in was, en dus begon ze haar werkplek huiselijker te maken. Doen we dat niet allemaal? We hangen foto's op van dierbaren, bloemen, persoonlijke dingen, enzovoort. En er is één bepaalde scène waarin ze op haar werk is en net als veel van ons multitaskt. Die zal ik niet verklappen. Het was zo grappig dat we de dvd moesten stoppen en terugspoelen om hem nog eens te bekijken. Ja, er waren problemen. Welke film niet? Sommige van de onderwerpen die besproken worden, zijn de acteertalenten, of het gebrek daaraan, van bepaalde leden van de cast, en sommige waren nogal droog en andere overdreven, maar over het geheel genomen was de hele cast het helemaal met haar eens. Zelfs haar zogenaamde vriendinnen en hun reacties toen ze erachter kwamen wat ze aan het doen was. Eén vrouw was echt heel geïnteresseerd, terwijl de anderen afkeer veinsden. Dit is zo'n slaperfilm die je kunt huren en gewoon achteroverleunen en genieten van het ritje.
This movie was a total surprise and a lot more entertaining than expected. There were a lot of quiet or dead moments, but those seemed to work out, not only for use as a scene change, but to convey just how bleak, when you really sit down and think about it, most people's lives are. The plot centers around a widowed grandmother, and her son and daughter-in-law, and their plight to get medical help for the grandson/son, though we are never told just what he has, and for most of the scenes we see him in, he looks okay really. I would have liked a little background of his ailment and why he had to go to Australia in order to get treatment. Both families have borrowed as much as they can against what they own and are told that the treatment will be free, as it's something new, but the family must pay their own way there and for their stay. Of course none have any money and all have been turned down for more loans. So Maggie, the grandmother, and played quite well by Marianne Faithful, goes out looking for a job, but she's a 50-year-old widow with no skills. She happens across an ad in the window for a hostess at a sex club, and like most naive people, thinks all she will have to do is bring tea to the customers and clean off tables. The scene where she's thinking this is what she will have to do and then told exactly what it is she will do is done perfectly, and the look on her face is awesome as she comes to realize just what a hostess actually does. Of course, she declines. But then there's that dying grandson hanging over her head, so she chooses to do something that repulses her in order to help out to save her grandson. So the premise, IMO, is just how far would one go to save a loved one? And it's not like she was having actual sex. All she was doing was giving hand jobs, and through a hole in the wall to boot. What was really funny was once she got into the job, and she took her job seriously since this is what an honest person would do, regardless of the job, not to mention she was really good at it, and thus she began to make her workplace more homey. Don't we all do this? We put up pictures of loved ones, flowers, personal items, etc. And there is one particular scene where she is at work and like a lot of us, multi-tasking. I won't give that one away. It was so funny we had to stop the DVD and rewind to watch it again. Yes, there were problems. What movie does not? Some of the issues discussed are the acting talents, or lack thereof, of certain cast members, and some were kind of dry and others overdone, but overall, the entire cast was right on the money. Even her so-called friends and their reactions when they found out what she was doing. One woman was actually quite interested while the others feigned repulsion. This is one of those sleeper movies to rent and just sit back and enjoy the ride.