Ik weet zeker dat deze film, toen hij in 1934 werd gemaakt, als een doorbraak en als sympathiek werd beschouwd. Maar als ik hem bekijk vanuit het perspectief van de eenentwintigste eeuw, met wie dan? Het verhaal van een Afro-Amerikaanse vrouw (in die tijd gekleurd), toegewijd aan een alleenstaande ouder, blanke vrouwen die haar in huis hadden genomen en haar 'blanke' en 'zwarte' dochter (als je twee druppels chocoladesiroop aan een glas melk toevoegt, is het dan chocolademelk? Ah, de mythe van de witte zuiverheid). Delilah Johnson (Louis Beavers) is zo toegewijd aan de blanke vrouwen dat het bijna kinderlijk gedrag is. In elke zin van deze film hoor ik racisme en neerbuigendheid. Claudette Colbert bewijst Louis Beavers een dienst door de dakloze alleenstaande moeder onderdak te bieden. Want het karakter van Beavers (en het karakter dat Beavers gedurende haar acteercarrière speelt) ondermijnt haar menselijkheid. Het karakter van Beavers ondermijnt het karakter van Colbert tot het punt van 'zo is het wel genoeg'! Delilah geeft Beatrice Pullman (Colbert) het geheime pannenkoekenrecept van haar familie nadat ze haar net heeft verteld dat ze het mee haar graf in zou nemen. De spil van de reeks gebeurtenissen die nu volgt is het heerlijke pannenkoekenrecept dat door Delilah Johnson en haar afstammelingen wordt gebruikt. Beatrice Pullman wordt afgebeeld als de financiële tovenaar die het idee tot commercieel succes brengt (iets wat een zwarte vrouw nooit voor elkaar zou krijgen, zie Madam C.J. Walker). Er wordt een fortuin verdiend met Delilahs recept, en als Delilah wordt gevraagd om voor 20 procent van de opbrengst van haar recept te tekenen, zegt ze dat geld niet belangrijk voor haar is, maar dat ze graag genoeg geld opzij wil zetten voor een grote begrafenis. 'Ik hou van een goede begrafenis.' Peola, Delilahs 'hoge yalla'-dochter, lijdt voortdurend pijn, omdat Jessie, de dochter van Beatrice van dezelfde leeftijd als Peola, haar duidelijk maakt dat ze een percentage zwart 'bloed' heeft. Peola wordt afgebeeld met een hoog intellect, dat haar zal helpen haar vloek te verwerken dat er gedeeltelijk zwart bloed door haar aderen stroomt. Als jonge vrouw wordt Peola naar een 'hoge toon' gestuurd. Ik kan nog wel even doorgaan over de beledigende, racistische voorschriften waar deze film over gaat. Ik denk dat in de tijd dat deze film werd gemaakt, dit een poging van Hollywood was om een verklaring te geven voor iets over raciale tolerantie in Amerika. Het moet gezegd worden dat een man uit Azië in het pannenkoekenrestaurant verschijnt in een niet-stereotype personage, in een heel korte sprekende rol. Heel radicaal in 1934 (natuurlijk was dit voor de Tweede Wereldoorlog)! Wilde men daarmee zeggen dat als je een zwarte bent die er 'blank' uitziet, je je Afrikaanse genen moet haten en je last moet aanvaarden? Of als je blank bent, dat je dan gevrijwaard bent van de fysieke, sociale, culturele, economische en menselijke wreedheid die mensen van Afrikaanse fatsoenlijkheid door de blanke suprematie worden opgedrongen, zolang je de 'negers' maar uit hun onwetendheid redt? Ik denk dat de uiteindelijke boodschap van deze film is dat je niet moet ontkennen wie je bent. Typisch iets voor blank Amerika om te preken tegen mensen van Afrikaanse fatsoenlijkheid!
I'm sure when this film was made in 1934, it was considered a breakthrough and sympathetic. But viewing it through my 21st century perspective, sympathetic to whom. The story of an African American, women (colored then), devoted to a single parented, white women that had taken her in and her "white" looking "black" daughter (if you add two drops of chocolate syrup to a glass of milk, is it chocolate milk? Ah, the myth of white purity). Delilah Johnson (Louis Beavers) is devoted to the white women so much to the point of infantine behavior. With every phrase of this film I hear racism and condescension. The preposition is Claudette Colbert is doing Louis Beavers a favor by giving the homeless single mother a place to stay. For this Beavers's character (and characters Beavers's depicts throughout her acting career) subjugates her humanity. Beavers's character fauns over Colbert's character to the point of, "enough already"! Delilah gives Beatrice Pullman (Colbert) her family's, passed-down-for-generations secret pancake recipe after just telling her she would take it to her grave. The nexus for the series of events to follow is the delicious pancake recipe held by Delilah Johnson and her descendants. Beatrice Pullman is portrayed as the financial wizard in taking the idea to commercial success (something a black women was incapable of doing, see Madam C.J. Walker). A fortune is made on Delilah's recipe and when Delilah is asked to sign for 20% of the proceeds that her recipe created she states that money is not important to her, but, she would like enough money set aside so she can have a grand funeral, "I loves me a good funeral." Peola, Delilah's "high yalla" daughter is in constant torment, because Jessie, Beatrice's daughter of the same age as Peola makes her aware that she has a percentage of black "blood." Peola is portrayed to have a high level of intellect which will aide her to deal with her curse of having partial black blood coursing though her veins. As a young woman, Peola is sent to a "high tone" (Negro) college "down south, no doubt to be surrounded by other not-quite white tormented souls to be trained to pass in American's Negro class. I can go on about the insulting, racist precepts this movie is all about. I guess at the time this movie was made, this was Hollywood's attempt to offer an explanation about something about racial tolerance in America. To the films credit, an Asia man appears in the pancake restaurant in a non-stereotypical character, in the briefest of speaking roles. Very radical for sure in 1934 (of course this was pre WWII)! Was it to say that if you are a black person that appears "white" looking, you should hate your African genetics and accept your burden? Or if you are a white person, that you are vindicate from the physical, social, cultural, economic and human brutality that has been heaped on people of African decent by white supremacy as long as you rescue the "Negros" from their ignorance? I guess the ultimate message of this movie was to not deny who you are. Typical of white America to preach to people of African decent!