Het egocentrisme van de onafhankelijke filmindustrie van tegenwoordig gaat door met _Japanse geschiedenis_. Zoveel commentaarschrijvers hebben de afwijking van de conventies in deze film als reden aangevoerd om er zo van te houden. Nou, naar mijn mening volgt deze film de conventies met grote trouw <0xE2><0x80><0x93> de onafhankelijke film die een draai geeft aan liefdesverhalen. Je begint met twee mensen die elkaar eerst niet mogen, maar die dan een hechte band krijgen, maar nooit echt verliefd worden. Over het algemeen is het gevoel dat van een romantische komedie. Maar dan, op tweederde van de film, neemt alles plotseling een bizarre wending. In _Verloren Vertaling_ is het Bill Murrays affaire met de verder anonieme bandzangeres, ondanks het feit dat ze de avances van Scarlett Johanssen heeft afgewezen. In The shape of things and kissing Jessica Stein had een van de partners vanaf het begin een andere agenda. In Chasing Amy is Ben Affleck een geobsedeerde klootzak.<br />In het Japanse verhaal roept een speelse Toni Colette uit: 'De laatste in een rot ei, springt dan in het water'. Haar Japanse vriendin zit haar achterna, springt in het water en krijgt prompt een dodelijk ongeluk. De laatste 35 minuten gaat het over het mechaniek dat ze moet verdragen en over het schuldgevoel en het verdriet dat ze voelt omdat ze de vrouw van haar vriendin, met wie ze net een verhouding heeft gehad, moet regelen om het lichaam op te halen en naar Japan terug te brengen. In 35 van de meest lijvige minuten uit de geschiedenis van de film worden alle triviale details beschreven die nodig zijn om een lijk terug te krijgen naar Queensland, en vervolgens haar interactie met collega's, familie en noodzakelijke buitenstaanders.<br />Dit is ook kenmerkend voor de pretentie van de onafhankelijke films van tegenwoordig. Het tonen van het alledaagse en schijnbaar onbelangrijke wordt het brandpunt en wordt als geniaal gezien, omdat elke filmregisseur een plot kan hebben geschreven en dan een verhaal kan vertellen. Per slot van rekening is er een grote onafhankelijke regisseur voor nodig om totale minachting voor het vertellen van verhalen te hebben, ten gunste van het verheerlijken van iets bizars of iets alledaags.
The self-absorption of today's independent film industry continues with Japanese Story. So many comment-givers cited this film's departure from convention as a reason for loving it so much. Well, in my opinion, it follows convention with great fealty -- the independent film twist on love stories. You begin two people who at first don't like each other, but then grow close, but never quite fall in love. Generally, the feel is that of a romantic comedy. Then, two-thirds way into the movie, everything suddenly takes a bizarre twist. In Lost In Translation, it is Bill Murray's affair with the otherwise anonymous band singer despite refusing overtures from Scarlett Johanssen. In The Shape Of Things and Kissing Jessica Stein, one of the partners had another agenda from the start. In Chasing Amy, it's that Ben Affleck is an obsessive jerk.<br /><br />In Japanese story, a playful Toni Colette yells out "Last One In Is a rotten egg, then jumps in the water", her Japanese friend pursues her, jumps into the water, and promptly has a fatal accident. The last 35 minutes are about the mechanics she endures and the guilt and grief she feels about making arrangements for the friend's wife that she had just had an affair with to pick up the body and bring it back to Japan. That's 35 of the most dragged-out minutes in film history detailing every trivial aspect involved in getting a dead body back to Queensland, then her interaction with fellow co-workers, family, and necessary outsiders.<br /><br />This is also typical of the pretentiousness of today's independent films. Showing the mundane and seemingly inconsequential becomes the focus and is seen as genius because any hack director can have a plot written, then tell a story. After all, it takes a great independent Director to have complete disdain for storytelling in favor of glorifying either something bizarre or something mundane.