Niet te verwarren met het eerdere en iets betere _The Slumber Party Massacre_, dat verschillende overeenkomsten vertoont (een huis vol tienermeisjes, een psychopathische moordenaar, een maagdelijke heldin, het woord 'Massacre' in de titel), _Segregation House Massacre_ is weer zo'n typische slash-horror uit de jaren tachtig, met een beetje _Nachtmerrie op Elm Street_ om de boel een beetje op te leuken.<br />Het werkt niet!<br />Het werkt niet!<br />Als het afschuwelijkste in een enge film het afschuwelijke gevoel voor mode van de personages is, dan weet je dat je...' Ik heb een echte kalkoen uitgekozen; de extra grote schoudervullingen, de slobberige geruite broek met extreem hoge taille en de akelige permanentjes zijn allemaal vrij amusant, maar ze maken het onvermogen om angst aan te jagen, het gebrek aan bloed of de complete afwezigheid van een fatsoenlijke plot niet goed.<br />In het alternatieve verhaal is Angela O'Neill Beth, het nieuwe lid van een studentenvereniging waarvan het gerucht gaat dat een krankzinnige ooit zijn hele familie heeft vermoord. Omdat dit een goedkope slasherfilm uit de jaren tachtig is, blijken die geruchten uiteindelijk waar te zijn... nou ja... bijna: Beth blijkt de enige overlevende van het bloedbad te zijn, nu helemaal volwassen en zonder enige herinnering aan haar jeugdtrauma. Erger nog, haar broer <0xE2><0x80><0x93> 'de moordenaar' <0xE2><0x80><0x93> lijkt nu een psychische band te hebben met Beth, weet dat zijn kleine zusje 'thuis' is en wil het werk afmaken dat hij 14 jaar geleden is begonnen. Hij ontsnapt met gemak uit zijn gesticht, stopt even bij een winkel om een jachtmes te kopen en gaat dan als een speer naar het studentenhuis, waar hij de meisjes in mootjes begint te hakken (en hun vriendjes, die, omdat dit een goedkope slasherfilm uit de jaren tachtig is, langskomen om te feesten).<br /><br />Hij neemt een eeuwigheid de tijd om te beginnen, waarbij hij veel te veel tijd besteedt aan alledaagse kletspraatjes tussen de meisjes en aan Beths saaie nachtmerries (veroorzaakt door haar psychische 'link'). Deze film heeft echt een probleem met zijn tempo. Een beetje welkome naaktheid helpt een tikkeltje om te voorkomen dat de kijkers helemaal in slaap sukkelen (hoewel geen van de meisjes echt als 'echte schatjes' bestempeld kan worden, ze hebben wel mooie tieten), maar het is veel te laat voordat de grote broer eindelijk in de moordmodus gaat. De moorden, als ze al komen, zijn ongeïnspireerd, bestaan uit het ene saaie, weinig overtuigende steekincident na het andere, waardoor je blijft verlangen naar iets creatievers (is het te veel gevraagd van onze moordenaar om een poging te wagen?). In 1986 waren er al tonnen slasherfilms geweest en weer gegaan; deze voegde niets nieuws toe aan het genre, terwijl hij de muffe elementen die hij van zijn voorgangers had overgenomen volledig wegvaagde.
Not to be confused with the earlier and slightly better The Slumber Party Massacre, with which it shares several similarities (a house full of teenage girls, a psycho killer, a virginal heroine, the word 'Massacre' in its title), Sorority House Massacre is yet another routine 80s stalk 'n' slash thriller, with a little Nightmare on Elm Street dream nonsense thrown in to try and spice things up a little.<br /><br />It doesn't work!.<br /><br />When the most horrific thing in a scary movie is the awful fashion sense of its characters, then you know you've picked a real turkey; admittedly, the extra large shoulder pads, baggy checked trousers with extremely high waist, and nasty perms are all fairly amusing, but they do not make up for this film's inability to scare, its lack of gore, or the complete absence of a decent plot.<br /><br />The derivative story sees Angela O'Neill as Beth, the new member of a sorority house where it is rumoured that a lunatic once murdered his entire family. This being a cheesy 80s slasher flick, those rumours eventually prove to be truewell... almost: Beth turns out to be the only survivor of the massacre, now all grown up and lacking any memory of her childhood trauma. Worse still, her brotherthe killernow seems to have a psychic connection with Beth, knows that his lil' sis is back 'home', and wants to finish the job he started 14 years ago. Escaping from his asylum with ease, he makes a quick stop at a store to pick up a hunting knife, and then hot foots it to the sorority house, where he begins to hack up the girls (and their boyfriends, who, this being a cheesy 80s slasher flick, drop by to party).<br /><br />Taking an absolute age to get going, with far too much time spent on mundane chit-chat between the girls, and on Beth's dreary nightmares (caused by her psychic 'link' with her brother), this film has a real problem with its pacing. A little welcome nudity helps a tad to keep viewers from nodding off completely (although none of the girls could really be classed as total babes, they do have nice jugs), but it's left way too late before big bro' finally gets into full-on killing mode. The deaths, when they do arrive, are uninspired, consisting of one tedious, unconvincing stabbing after another, leaving one longing for something a little more creative (is it too much to ask for our killer to make an effort?).<br /><br />By 1986, absolutely tons of slasher movies had already been and gone; this one added nothing new to the genre, whilst making a complete hash out of the stale elements it borrowed from its predecessors.