Deze laatste film in de trilogie van Chanwook Park is teleurstellend en saai. Een vrouw die wordt veroordeeld voor de moord op een kind wordt uit de gevangenis vrijgelaten en neemt wraak op de man die haar heeft veroordeeld. Dit eenvoudige verhaal wordt door Park op de meest gecompliceerde, langdradige manier verteld en is verstoken van zelfs maar een rudimentaire energie. De wraakscènes zijn ongeloofwaardig en bewijzen dat een tiental boze mannen en vrouwen met messen en bijlen niet in staat zijn om een vastgebonden slechterik ernstig letsel toe te brengen. Ondanks de soms suggestieve beelden van de regisseur lijkt de film te bestaan ter wille van de film en doet weinig om de emotionele woestenij van de film te verrijken. Yeongae Lee's op wraak beluste hoofdpersoon is een ontoegankelijk anker voor de film en niet bijzonder charismatisch. Een kleine droomsequentie brengt hulde aan Alexander Jodorowsky, maar een foutloze film is het niet.
This last film in Chan-wook Park's trilogy is disappointing and boring. A woman framed for the murder of a child is released from jail and plots revenge on the man who framed her. This simple story is told in the most complicated, long-winded way by Park and is devoid of even rudimentary energy. The revenge sequence lacks credibility and proves that a dozen angry men and women with knives and axes are incapable of doing serious injury to a trussed up bad guy. Despite the director's sometimes evocative imagery, it seems to exist for its own sake, and does little to enrich the film's emotional wasteland. Yeong-ae Lee's vengeance-seeking protagonist is an inaccessible anchor for the film and is not particularly charismatic. Park's trademark explosions of mayhem lack bite. One small dream sequence pays homage to Alexander Jodorowsky, but it does not a flawed film save.