Hoewel het nu vierentwintig jaar geleden is dat ik het zag, herinner ik me nog dat ik dacht dat ik het theater uit had moeten lopen. Niemand in het publiek lachte ook maar één keer. De enige die lachte was degene die ons geld voor de kaartjes aanpakte.
Though it's now been 24 years since I saw it, I still remember thinking that I should have walked out of the theater.. No one in the audience laughed even once. The only one laughing was the person who took our money for the tickets.