Er zijn de afgelopen tien jaar zoveel van die 'in Amerika steeds meer bruin wordende' films gemaakt, voornamelijk lowbudgetfilms die niet veel aandacht van de pers krijgen. Maar de premisse is bijna de grond in geboord: traditionele ouders, opstandige kinderen die net als iedereen willen passen en daten. Eén ding hebben deze films ons in elk geval geleerd: als je bruin bent en in Amerika opgroeit, is het moeilijker om je aan te passen aan de massacultuur dan lichtere mensen. Dat hebben we keer op keer te horen gekregen en het wordt ons echt te veel. Voor jonge indiaanse Amerikanen hebben deze films misschien wel een grote culturele betekenis, vol grappen die niet-indianen misschien niet te horen krijgen. Voor een groot deel van het blanke Amerika zullen ze de film uitkleden tot de essentie en het een 'landmuis tegen stadsmuis'-verhaal noemen en denken'meh, wat maakt het uit'. Waarschijnlijk zullen ze de indiaanse Amerikanen die denken dat ze op komisch goud zijn gestuit, de eer geven van de coole indianen versus de overdreven overdreven vers van de boot-indianen. Om meer van de gewenste impact te maken die de indiaanse Amerikaanse cultuur zo wanhopig lijkt te willen maken bij de grote filmbezoekers, moet er een concreter en zwaarder verhaal worden verteld met veel meer oprechte acteurs.
There have so many of these "growing up brown in America" movies in the last decade, mostly low budget flicks that don't get a whole lot of press. But premise has nearly been run into the ground, traditional parents, rebellious kids who want to fit and date like everyone else. One thing these movies have taught us for certain is this, if you're brown and growing up in America, you have a harder time assimilating into the mass culture then lighter skinned people. We've been told this over and over and it really does get tired. For young Indian Americans these films may perhaps be of deep cultural significance, loaded with in jokes that non-Indians may not get. For much of white America, they will strip the film down to it's basics and call it a "country mouse meeting city mouse" story and think "meh, what's the big deal"? Probably gutting the Indian Americans who think they struck comic gold showing off the cool Indians vs. the over exaggerated fresh off the boat Indians. To make more of the desired impact that the Indian American culture so desperately seems to want to make with mainstream film goers, a more concrete and weighted story has to be delivered with far more sincere actors.