Deze oorspronkelijke operette was in 1930 een flop en is ondanks de goede productiewaarden (geen verrassing, met Goldwyn als producent) nog steeds een schitterende hoofdrolspeelster (Evelyn Laye) en een leuke bijrol van Lilyan Tashman. De liedjes van Clifford Grey, Herb Nacio Brown, Edward Eliscu en Bruno Granichstaedten zijn lichtelijk aangenaam, meer niet, en een musical met een saai boek (van Sidney Howard nota bene!) heeft superieure liedjes nodig om te blijven drijven, en die tweederangsnummers helpen niet. Ten slotte zinkt de onderneming volledig weg tijdens lange en vermoeiende slapsticknummers van Leon Errol. Soms vraagt de kijker zich af of deze productie bedoeld was als een conventionele operette of als een variétéshow. John Boles als de romantische hoofdrol straalt meer energie uit dan in zijn rechttoe rechtaan dramatische rollen en hij zingt goed, maar niet vaak genoeg om de verveling te verdrijven. Studenten culturele geschiedenis zullen deze film interessant vinden als een voorbeeld van de reden waarom filmmusicals een tijdlang niet populair waren. Het is jammer dat Laye in een kalkoen moest zitten voor haar Amerikaanse geluidsfilmdebuut. Ze had alles in zich om een grote ster te worden.
This original operetta was a flop in 1930 and still is, despite good production values (no surprise, with Goldwyn as producer) a shimmering leading lady (Evelyn Laye) and a fun supporting turn by Lilyan Tashman. The songs by Clifford Grey, Herb Nacio Brown, Edward Eliscu and Bruno Granichstaedten are mildly pleasant, nothing more, and a musical with a boring book (by Sidney Howard, of all people!) needs superior songs to float, and these second- rate numbers don't help. Finally the enterprise sinks completely during long and tiresome slapstick routines performed by Leon Errol. Sometimes the viewer wonders whether this production was meant to be a conventional operetta or a variety show. John Boles as the romantic lead exudes more energy than in his straight dramatic roles and sings well, but not often enough to put a dent in the tedium. Students of cultural history will find this film interesting as an example of why screen musicals became unpopular for a time. It's too bad Laye had to be in a turkey for her American sound film debut. She had everything it took to be a major player.