Butonuel hoeft me nog steeds niet te verbazen. Ik merk dat zijn surrealistische films me de ene merkwaardige situatie na de andere bezorgen, en ik kan me alleen maar afvragen wat er elke keer door zijn hoofd ging. 'Het Spook van de Tijd' overtreft onze verwachtingen van het realisme op een manier dat we ons afvragen of wat hij ons laat zien wel echt kan gebeuren. Butonuel plaatst ons bijvoorbeeld in een wereld waar religieuze mensen roken en gokken, of waar een veroordeelde seriemoordenaar het middelpunt van de roem wordt, tot het punt waarop het voor het publiek noodzakelijk wordt om zijn handtekening te krijgen. Wat mij betreft zou een van de favoriete scènes uit deze film zijn wanneer de professor een lezing houdt over moraal en zo, en Buronuel inhakt op een scène waarin de rollen van keuken en badkamer worden verwisseld, zowel briljant als komisch!<br />Hoewel deze situaties erg onwaarschijnlijk lijken, geloof ik dat Buronuels algehele bedoeling is om duidelijk te maken dat, ondanks de verwachtingen van ieder individu in elke willekeurige situatie, alles mogelijk is. Bovendien verschillen de meeste culturen om te beginnen van elkaar, zodat verschillen onvermijdelijk zijn.
Buñuel still has yet not to surprise me. I find his surrealist films putting me in one curious situation after another, and I can only wonder what went through his mind each and every time. "The Phantom of Time" exceeds our expectations of realism in a way that makes us question whether or not what he shows us can really happen. For instance, Buñuel puts us in a world where religious folk smoke and gamble, or where a convicted serial killer becomes the center of fame to the point where attaining his autograph becomes a must for the public. For myself, a particular favorite from this film would be when the professor lectures on morals and so forth, and Buñuel cuts to a sequence where the kitchen and bathroom swap roles  both brilliant and comedic!<br /><br />Although these situations seem very unlikely, I believe Buñuel's overall intentions are to make the point that, despite each individual's expectations in any given situation, anything is possible. In addition, most cultures differ from one another to begin with, so differences are inevitable.