Nu kan ik uit de triviale informatie die IMDb verschaft, opmaken dat hun film oorspronkelijk uit drie verhalen zou bestaan. Nu ik dat weet, kan ik min of meer begrijpen voor welke film de regisseur zou gaan. Maar het feit dat er maar twee verhalen zijn (die in verhouding veel te weinig tijd in beslag nemen) leidt je volkomen af, omdat je op zoek gaat naar de parallel ertussen. Het thema was _hun_, maar dat was niet genoeg. Als Solandz gewoon een personage uit het eerste verhaal had gehaald en in het tweede een glimp van hem had laten zien, zou ik de film een stuk soepeler hebben gevonden. Aangezien hij dat niet heeft gedaan, ben ik gedwongen om het tweede deel van de film te evalueren, wat meer te maken heeft met de tijd die eraan is besteed en de ontwikkeling van de plot.<br />Afgezien van het formaat, hield ik van het tweede deel van het verhaal. Alle personages zijn beminnelijk en gemakkelijk te begrijpen, vooral Scooby. Scooby vertegenwoordigt een normale tiener die zijn eigen weg probeert te vinden, met veel confrontaties met zijn ouders. Zozeer zelfs dat hij meer als een thema dan als een personage wordt gezien. De weergave van het oudste, middelste en jongste kind is perfect. Ouders zijn een cliché, maar het voegt alleen maar toe aan de plot. Het beginshot van de regisseur maakt dat je met hem meeleeft, wat er vervolgens toe leidt dat je op zijn bedoelingen gaat vertrouwen. Iedereen, zelfs de kijker, wordt verraden door zijn weergave van de familie. De film eindigde perfect, omdat er verder niets meer gezegd of gedaan kon worden, en ik geef Solandz een paar rekwisieten omdat hij de film perfect en rauw kon laten eindigen.
Now from reading the trivia provided by IMDb, it can be learned that their was originally going to be three stories. After learning this, I can somewhat understand the format of movie the director was going for. However, having only two stories (which are disproportionate in the amount of time spent on them) is completely distracting because you find yourself looking for the parallel between them. The theme was their but that wasn't enough. If Solandz would have just pulled one character from the first story and show a glimpse of them in the second, I would have found the movie a lot smoother around the edges. Since he did not do this, I am forced to evaluate the second part of the film more due to the time spent on it as well as plot development.<br /><br />Format aside, I loved the second part of storytelling. All characters are lovable and easy to relate to, especially Scooby. Scooby represents a normal teenager trying to find his own with many confrontations with his parents. So much so, that he can almost be looked at as a theme more than as a character. The portrayal of the oldest, middle, and youngest child is dead on. Parents are a cliché but it only adds to the plot. *SOMEWHAT SPOILER* The beginning shot of the director makes you sympathize him which then leads you to trust his intentions. Everyone, even the viewer, is betrayed by his depiction of the family. The movie ended perfectly, as there was nothing else that could be said or done and I give props to Solandz for being able to leave it perfect and raw.