Als er geen afgezaagde clichés waren geweest, denk ik niet dat Sayles een script zou hebben gehad. 'Maak plaats voor de Clean Sox!'; 'Je moet ze een voor een aangooien.' - spaar me. Het lijkt erop dat hij voor zijn onderzoek naar dat tijdperk alleen maar oude honkbalfilms uit Hollywood heeft gezien en anekdotes over de Black Sox heeft gelezen. Een andere slechte beslissing van de regisseur is dat hij in zijn eigen film acteert. Zijn sarcastische gezang in de treinscène is het laagste punt van de film. Het stuk over de keuze van Landis als honkbalcommissaris is een farce. Het had een geweldig verhaal kunnen zijn over de tijd en de vroege verliefdheid van Amerika op het tijdverdrijf. In plaats daarvan wordt een cartoonachtige versie van het verhaal getoond. Sayles slaat toe.
If not for tired clichés, I don't think Sayles would have had a script. "Make way for the Clean Sox!"; "Ya gotta pitch them one at a time." - spare me. Seems like all he did for research on the era was view old Hollywood baseball films and read anecdotes about the Black Sox. Another bad decision on the director's part is acting in his own film. His sarcastic singing in the train scene is the low part of the movie. The part about the selection of Landis as baseball commissioner is a farce. Could have been a great period piece about the times and America's early infatuation with the pastime. Instead, a cartoonish version of the story is presented. Sayles strikes out.