Het doel van Documentaires is meestal informeren, maar het zijn ook de beste karakterstudies, vol met echte mensen in echte situaties. Grote documentaires kunnen sociale boodschappen bevatten en conclusies trekken over de maatschappij (Bowling for Columbine, Fog of War) terwijl andere groots zijn, maar op een veel eenvoudiger en menselijker niveau (Spellbound, Winged Migration). Power Trip is een documentaire die beide probeert te doen en gedeeltelijk slaagt, maar niet helemaal en niet op het niveau van grootsheid. Het is op zijn hoogst een goede film. Hij gaat over het elektriciteitsprobleem in Georgia. Directeur Paul Devlin interviewt veel mensen, allemaal interessant, sommige ontroerend. Hij interviewt Piers Lewis het meest, een man die zijn haar niet wil laten knippen voordat ze iets goeds hebben in Georgia. De film is in de loop van drie jaar met een handcamera gefilmd, en dit is er een van. Er komen enkele van de ontroerendste momenten wanneer Devlin besluit ons iets van het mooie platteland van Georgië te laten zien, of in te zoomen op het gezicht van een kind. Sommige personages zijn saai, maar wel invloedrijk, sommige blijven langer en sommige wensen je meer toe, zoals een oude man die ons zijn wijngaard op het platteland laat zien. De film is uiteindelijk goed gemaakt, informatief en ontroerend tegelijk. Interessante verscheidenheid aan personages, saai tot op het bot, maar deze film is tegelijkertijd politiek en persoonlijk. Hoe dan ook, aan het eind is het een beetje onvolledig en onbeslist, en dat is misschien juist de bedoeling, maar deze documentaire is pas helemaal af.<br />Mijn cijfer: 7/10.
The purpose of Documentaries is usually to inform, but they are also the best character studies, filled with real people in real situations. Great documentaries can have social messages and come to conclusions about society (Bowling for Columbine, Fog of War) while others are great but on a much simpler and human level (Spellbound, Winged Migration). Power Trip is a documentary which attempts to do both and succeeds partially, but not completely and not to the level of greatness. It is a good film at most. It is about the electricity problem in Georgia. Director Paul Devlin interviews many people, all of them interesting, some of them touching. He interviews Piers Lewis the most, a man who will not cut his hair until they get something right in Georgia. It was filmed in the course of three years with a handheld camera, and this shows. Some of the most touching moments come when Devlin decides to show us some of the beautiful Georgian countryside, or zoom in on a child's face. Some characters are boring, though influential, some overstay their visit and some you wish for more, like an old man who shows us his vineyard in the countryside. The film is well done in the end, informative and touching at the same time. Interesting variety of characters, boring to trajic, this movie is at the same time political and individual. However at the end, it is a bit incomplete and inconclusive, which is perhaps the point, but leaves this documentary only at good.<br /><br />My grade: 7/10