Ik herinner me dat ik lang geleden het boek Jewels heb gelezen. Ik was een beetje in de war door Danielle Steel en werd verliefd op dit boek.<br />Dus ik was dolblij toen ze er een film van maakten.<br />Ik moet toegeven dat ik het eerste deel van de film het mooist vond. De romance tussen Sarah en William was mijn favoriete rol in het boek en de film.<br />Mijn andere favoriete aspect van de film was Anthony Andrews als William. Ik ben dol op deze acteur, al sinds ik hem als kind heb gezien in twee films waar ik dol op was, Ivanhoe en The Scarlett Pimpernel. Door hem in de rol van William Whitfield te casten gaf ik het tv-drama een echt gevoel van legitimiteit. Hij is een geweldige acteur en de perfecte keuze voor de rol van de Duke. Hij is niet alleen adembenemend knap, hij heeft ook een geweldig gevoel voor humor. Dat heb je voor het eerst gezien in The Scarlet Pimpernel, en dat was heel belangrijk voor deze film.<br />Ik zeg dat aarzelend, want ik moet zeggen dat ik erg teleurgesteld was dat bijna alle humor die William en Sarah met elkaar deelden uit de film werd gehaald. Ik weet nog dat toen ik het boek las de tranen over mijn wangen rolden omdat ik zo hard moest lachen. En ik vond het vreselijk om maar een of twee regels uit het boek te horen die beide personages met elkaar deelden. Hoewel ik dol was op Anthony Andrews als William, was ik niet zo zeker van de actrice als Sarah. Ik mag Annette O'Toole graag, echt waar, maar in deze film niet. Ik vond dat ze in sommige scènes te overdreven acteerde en ze werd in het boek heel anders beschreven, en misschien was ik te beïnvloed door die beschrijving om echt van haar spel te genieten. Ik vond dat Annette haar hoofd heen en weer schudde om me af te leiden.<br />Net als in het boek verloor ik mijn belangstelling voor de nazi-invasie, en er was nog een belangrijke verandering. In het boek hield de hoofdpersoon van Philip van het personage van Joachim Von Mannheim, de nazi die tijdens de oorlog het ch<0xC3><0xA2>teau had overgenomen, maar in de film haatte hij hem.<br />De rest van het verhaal over de kinderen interesseerde me nog minder. Met uitzondering van de broertjes, die allemaal schattig waren, was het laatste deel van de film erg saai. Typisch verwende snotapen die allemaal enorme fouten maakten en hun moeder pijn deden.<br />Spoiler:<br /><br />Het einde was het stomste wat ik ooit in een miniserie heb gezien. Het idee dat Julian niet alleen met zijn broer zou omgaan, maar ook met zijn ex-vrouw, die Julian voor Philip had verlaten en hem hun zoon had gegeven, zonder dat het haar iets kon schelen, was belachelijk. Er was de hele familie bij een doopplechtigheid, inclusief de ex-vrouw van Philip en Julian, die naast haar zoon stond, en iedereen glimlachte vrolijk naar elkaar. Alsjeblieft!<br />Dit einde kwam niet voor in het boek, en ik was er erg teleurgesteld over.<br />Dit is eigenlijk het juweel op de kroon van alle romans die Danielle Steel tot een tv-film heeft gemaakt. Maar voor iedereen die het boek heeft gelezen en ervan heeft gehouden zoals ik, zijn er een paar grote teleurstellingen.<br />Nog steeds een goed horloge, op veel plaatsen heel romantisch.
I remember reading the book Jewels a long time ago. I was going through a Danielle Steel faze and fell in love with this book. <br /><br />So I was thrilled when they made a movie about it. <br /><br />I have to admit, I loved the first part of the movie best. The romance between Sarah and William was my favorite part in the book and in the movie.<br /><br />My other favorite aspect of the movie was Anthony Andrews as William. I love this actor, ever since I saw him as a kid in two movies I loved, Ivanhoe and The Scarlett Pimpernel. Casting him in the role of William Whitfield lent the TV melodrama a real sense of legitimacy. He is a great actor, and the perfect choice to play the Duke. Not only is he devastatingly handsome, he has a great sense of humor. You first saw it in The Scarlet Pimpernel, and was very important for this movie.<br /><br />I say that hesitantly though because I have to say that I was very disappointed that almost all of the humor shared between William and Sarah was taken out of the movie. I remember when I read the book, I had tears rolling down my cheeks because I was laughing so hard. And I was horrified to hear only one or two lines from the book shared between both characters.<br /><br />While I loved Anthony Andrews as William, I was not as certain about the actress playing Sarah. I like Annette O'Toole, I really do, but I didn't in this movie. I felt her acting was too over the top in some scenes and she was described much differently in the book and maybe I was too influenced by that description to really enjoy the performance. I found Annette's shaking her head from side to side to be too distracting.<br /><br />Like the book, I lost interest during the Nazi invasion, and there was another major change. In the book, the character of Philip actually loved the character of Joachim Von Mannheim, the Nazi who had taken over the château during the war, but in the movie, he hated him.<br /><br />The rest of the story involving the children interested me even less. With the exception of the brothers all being cute, the last part of the movie was very boring. Typical spoiled brats all making huge mistakes, hurting their mother.<br /><br />Spoiler:<br /><br />The ending was the dumbest I have ever seen for a miniseries. The idea that Julian would associate not only with his brother, but his ex-wife, who left Julian for Philip, and gave him their son, without caring a thing about it was ludicrous. There was the whole family, at a christening, including Philip and Julian's ex-wife, standing next to her son, and everyone is happily smiling at one another. Please!<br /><br />This ending did not happen in the book, and I was very disappointed by it.<br /><br />This is really the Jewel in the crown of all Danielle Steel novels made into a TV movie. But for anyone who read the book and loved it like me, there are some big disappointments.<br /><br />Still a good watch, very romantic in many places.