Woorden kunnen niet de droefheid verwoorden die ik voel omdat deze film me van twee uur van mijn leven heeft beroofd.<br />Het is bijna onmogelijk te zeggen welk deel van de film het ergst is, omdat het scenario, de regie en de uitvoeringen allemaal zo afkeurenswaardig zijn. Er zijn zoveel belachelijke wendingen in de plot dat ik niet zeker weet of dit scenario wel door iemand met enige afstand gelezen is. De katalysator voor de intrige van de film, een paar gestolen brieven die een van onze hoofdpersonen uit een bibliotheek met zeldzame boeken pikt, is slechts de eerste van vele zwakke momenten die in de overgang van tekst naar scherm elke geloofwaardigheid verliezen. Iemand had de moeite moeten nemen om een manuscript en een archief met zeldzame boeken te raadplegen om te zien hoe het stelen van een van deze instellingen in werkelijkheid zou zijn.<br />Ik ben eigenlijk een groot fan van A.S. Byatt, wiens roman de oorspronkelijke bron voor deze kletskoek is. Bezit als roman is leuk, maar er zitten ernstige gebreken in <0xE2><0x80><0x93> maar wanneer die tekortkomingen op het doek worden gebracht door een weinig overweldigende cast en crew, worden die tekortkomingen onoverkomelijke obstakels. Alle subtiliteiten in de manier waarop de twee relaties in de roman naast elkaar worden gezet, verdwijnen en worden vervangen door de lompe clichés die de dialoog doordrenken.<br />David Henry Hwang is een prima toneelschrijver, maar zijn uitstapjes naar de film hebben vaker wel dan niet bewezen dat hij het celluloid nog niet helemaal onder de knie heeft <0xE2><0x80><0x93> het is gewoon zijn medium niet. In plaats van de rijkdom van de roman op het doek over te brengen, heeft hij zich trouw vastgehecht aan het gammele kader, wat zeker niet de meest succesvolle eigenschap is. Het Britse accent van Gwyneth Paltrow is, zoals gewoonlijk, net niet geloofwaardig. Zowel Maude als Aaron Eckharts Roland zijn nauwelijks uitgeknipte personages in plaats van personages op papier, en de acteurs doen weinig om ze tot leven te brengen. Die arme Jeremy Northam en Jennifer Ehle, twee uitstekende acteurs, worden verkwist in de Victoriaanse scènes, waar ze nauwelijks genoeg materiaal hebben om de stemming te bepalen.<br />Wat de weergave van het academische leven betreft, die is meer dan een beetje absurd, wat ik eigenlijk prima vind, want het academische leven is nog absurder dan deze film zou kunnen weergeven. Al met al was ik vreselijk teleurgesteld, want ik had gehoopt dat dit een lekkernij zou zijn voor de academici.<br /><br />
Words cannot capture the sadness I feel that this film has robbed me of two hours of my life.<br /><br />It is almost impossible to say which part of the film is the worst, since screenplay, direction, and performances are all so reprehensibly bad. There are so many laughable plot turns that I'm not sure if this screenplay was even proofread by someone with any distance. The catalyst for the film's intrigue, a couple of stolen letters that one of our protagonists pilfers from a rare books library, is only the first of many weak moments that in the transition from text to screen lose any plausibility. Someone should have bothered to go into a manuscript and rare book archive to see what stealing from one of these institutions would really be like.<br /><br />I'm actually quite a fan of A.S. Byatt, whose novel is the original source material for this drivel. Possession as a novel is fun, but seriously flawed--When transferred to the screen by an underwhelming cast and crew, though, those flaws become insurmountable obstacles. Any subtleties in the novel's juxtaposition of the two relationships disappear, replaced by the lumbering cliches that permeate the dialogue.<br /><br />David Henry Hwang is a fine writer for the stage, but forays into film have more often than not proven that he has not quite mastered the celluloid--it just isn't his medium. Rather than transferring the novel's richness to the screen, he has attached himself religiously to it's rickety frame, certainly not its most successful characteristic. Gwyneth Paltrow's British accent is, as usual, just shy of being believable. Both Paltrow's Maude and Aaron Eckhart's Roland are barely cardboard cutouts rather than characters, and the actors do little to flesh them out. Poor Jeremy Northam and Jennifer Ehle, two fine actors, are squandered in the Victorian scenes where they barely have enough material to establish mood.<br /><br />As for the representation of academic life, it's more than a little absurd, which is actually fine with me since academic life is even more absurd than this film could hope to capture.<br /><br />Overall, I was terribly disappointed, since I was hoping this would be good candy for the academic set.<br /><br />