Ik wil geen feestvierder zijn, maar ik heb net _Panj e r_ gezien en ik ben niet erg onder de indruk. Ik ben zelfs ergens in de woestijn in slaap gevallen, toen de hoofdpersonen van de film hun laatste bezittingen verbrandden om warmte te geven aan een al dood kind.<br />De film wijst op de catastrofe in Afghanistan, de wanhoop van de situatie en de impact ervan op het volk. Onrechtvaardig, tragisch en onverdiend. De film geeft dat af en toe goed weer, en vooral als er westerse helikopters boven vliegen, krijgen we een indruk van het contrast tussen onze samenlevingen. Dat is het goede deel van de film; hij probeert ons iets te vertellen.<br />Het slechte deel is zijn stijl. Het is een documentaire, en dat werkt in het begin, maar het duurt zo lang en het gaat zo langzaam dat het saai wordt. Er is nooit achtergrondmuziek, en alleen aan het begin van de film is er een gesprek. Het is goed om te slapen terwijl je naar de film kijkt, want als je wakker wordt, zie je dat er bijna niets is gebeurd, zodat je veilig wat popcorn kunt eten en verder kunt slapen.<br />Als er een beter script was geweest voor deze film, die het lef had om een hoop schuld op zich te nemen, samen met een paar serieuze en lonende themamuziek, zou deze film magisch en revolutionair zijn geweest. Helaas is dat niet zo. Twee van de tien.
Not to be a party-pooper amongst these comments, but I just saw Panj é asr, and I am not too impressed. In fact, I fell asleep somewhere in the desert, when the main characters of the movie were burning up their last belongings to provide heat for an already dead child.<br /><br />The movie points out the catastrophe of Afghanistan, the despair of the situation and its impact on the people. Unjust, tragic and undeserved. The movie portrays this well at times, and it is especially when western helicopters fly above that we get a feel of the contrast of our societies. This is the good part of the movie; it tries to tell us something.<br /><br />The bad part is its style. It has a documentary approach which works at first, but drags on so long, and so slow, that it turns tedious. There is never any background music, and conversation mainly only in the beginning of the movie. It is good to sleep while you're watching this movie, because you'll wake up and see that almost nothing has happened, so you can safely eat some popcorn and continue sleeping.<br /><br />If there had been an improved script to this movie, which dared to throw some serious blame along with some serious and though-provoking theme music, this movie would have been magical and revolutionary. Sadly, it's not. Two out of ten.