Het is moeilijk om Lovecraft op het witte doek te brengen, iets wat berucht moeilijk is.<br />De film volgt het verhaal veel beter dan de meeste pogingen, hoewel er bepaalde veranderingen zijn aangebracht om het toegankelijker te maken. Een van de voornaamste problemen bij het in de film brengen van Lovecraft is het gebrek aan sfeer, veroorzaakt door de woordkeuze in zijn geschriften. De makers doen hun best om die sfeer te creëren door middel van de decors, muziek en belichting. Ze vermijden ook de meest elementaire fouten in Lovecraft-bewerkingen, ze laten nooit echt de 'broeder' zien die voor een deel de Oude is, tot een snelle opname aan het eind. Ze beperken zich tot een paar snelle opnamen van tentakels, maar de hoofdscènes laten alleen wind en geluid zien om aan te geven dat er iets aanwezig is. Zoals Lovecraft wist, is iemands verbeelding in staat om iets te creëren dat veel angstaanjagender is dan alles wat door iemand anders kan worden gecreëerd.<br />Stockwell komt over als een soort astronaut, maar hij is dan ook maar gedeeltelijk menselijk, dus dat is misschien te vergeven. Sandra Dee lijkt in een heel andere film te spelen. Als ik naar haar optreden kijk, krijg ik het idee dat ze gedwongen werd om deze film voor weinig geld te doen. Ze lijkt maar een deel van de tijd aanwezig te zijn. Sam Jaffe speelt natuurlijk een fantastische, gekke ouwe vent. Als je ernaar kijkt, is er geen twijfel over mogelijk dat de film in de jaren zeventig is gemaakt, van het slechte haar tot aan de polyester kleren met de ronde onderkant. Maar hé, het was in de jaren zeventig, dus het was logisch. Al met al een van de betere versies en de moeite waard om naar te kijken. Niet geweldig, maar wel leuk.<br /><br />
at bringing Lovecraft to the screen, something that is notoriously difficult to do.<br /><br />The movie follows the story much better than most attempts, although there are certain changes to make it more accessible. One of the main problems in bringing Lovecraft to a movie is the lack of atmosphere created by his word choice in his writings. The makers do a fair job in creating it by the sets, music and lighting. They also avoid the most elemental mistake in Lovecraft adaptations, they never really show the "brother" who's part Old One until a quick shot at the end. They cut to some quick shots of tentacles but the main sequences only show wind and sound to suggest something being present. As Lovecraft knew a person's imagination is capable of creating something much more terrifying then anything that could be created by someone else.<br /><br />Stockwell comes across as kind of a space cadet but then again he's allegedly only part human so that may be forgivable. Sandra Dee seems to be in a different movie entirely. Watching her performance makes me think she was coerced into doing this movie for little money. She seems to only be a part time presence. Sam Jaffe of course does a wonderful crazy old codger. Watching it there's no question that it was made in the 70s from the bad hair to the bell bottom polyester clothes. But hey, it *was* the 70s so it made sense. <br /><br />All in all one of the better adaptations and worth watching. Not terrific but enjoyable.<br /><br />