Gene X is een snelle, halsbrekende rit door turbulente emotionele hoogten en korrelige realistische dieptepunten, over het conflict dat we allemaal tegenkomen in onze... sorry, ik kan niet verder.<br />Dit is waarschijnlijk de slechtste film die ik ooit heb gezien, en ik klaag over een heleboel films. De dialoog was gekunsteld, afgezaagd en klonk alsof hij afkomstig was van een in de steek gelaten productie van 'Apocalypse Now - The Musical' uit 1988 ('het ruikt naar de oceaan', verwijzing naar Kramer en zijn eau de cologne). De soundtrack was te slecht om als liftmuzak te worden beschouwd, en zelfs keiharde hardcore-ravers zouden moeite hebben om genoeg drugs te gebruiken om deze film draaglijk te maken. Ik voelde me duidelijk niet op mijn gemak toen ik besefte dat dit de film was waar ik op had gewacht, die in Cannes was vertoond en die verscheidene bekende Australische 'persoonlijkheden' had. Ten slotte dacht ik: een hedendaagse Australische film om te laten zien hoe we in staat zijn om echt wereldklassescripts te produceren, ook al kunnen we ons de productiewaarden in Hollywood niet veroorloven.<br />Dat gezegd hebbende, is het de moeite waard om te kijken om te zien hoe verschrikkelijk het in werkelijkheid is, ik bedoel ik was echt heel verbaasd dat de producenten geen benen hadden die door boze investeerders waren gebroken. Of door ontevreden filmfans.<br />Tot slot: dit is een afschuwelijk stuk kartonwerk dat in strijd zal zijn met je esthetische gevoeligheden en je waarschijnlijk kanker zal bezorgen. Wat kennelijk iets te maken had met het onsamenhangende verhaal dat ze erop hadden geplakt om de scènes 'logisch' te laten lijken.<br />waarlijk, waarlijk afschuwelijk, maar 2 punten omdat ik een Australiër ben en omdat ik heb beloofd geen vervolg te maken.
Gene X is a fast paced breakneck ride through turbulant emotional highs and gritty realistic lows, about the conflict we all face in our.....sorry i cant go on.<br /><br />This is quite possibly the worst movie i have ever seen, and i complain about a lot of movies.The dialogue was stilted, hackneyed and sounds as if it was lifted from an abandoned production of "Apocalypse Now - The musical" circa 1988 ("it smells like the ocean" cue Kramer and his cologne).The soundtrack was too bad to be considered elevator Muzak, and even hard core ravers would be hard pressed to pop enough drugs to make this movie palatable.<br /><br />I was left with a distinct feeling of unease, realizing that this was the movie i had awaited, that had screened in Cannes and that had several well known Australian "personalities".Finally i thought, a contemporary Australian film to demonstrate our ability to produce truly world class scripts, even if we cannot afford the Hollywood production values.Guess ill just keep waiting.<br /><br />Having said that, it is worth watching just to see how truly awful it really is, i mean i was really quite amazed the producers didn't have there legs broken by irate investors.Or disgruntled movie fans.<br /><br />In conclusion, this is a horrible cardboard work that will clash with you're aesthetic sensibilities and quite possibly give you cancer.Which apparently had something to do with the disjointed story the tacked on to keep the scenes appearing "logical".<br /><br />truly, truly awful, but 2 points for being Australian and for promising not to do a sequel.