Dit is echt niet minder een prestatie dan de vermaarde westerns van Randolph Scott/Budd Boetticher; maar aan de andere kant was regisseur Lewis geen sukkel (want hij maakte ook zijn portie mindere klassieke films)!<br />Scotts rol is typerend voor een legendarische marshal die betrokken is bij een HIGH NOON-situatie (1952), waarin hij praktisch alleen wordt gelaten om een stad op te ruimen die vergeven is van corruptie en geweld, maar de ondergewaardeerde acteur investeert erin met warmte, humor, vasthoudendheid en een kalme waardigheid. De ster wordt dan ook gesteund door een uitstekende cast: Angela Lansbury (een uitstekende actrice maar een nogal onwaarschijnlijke zangeres), James Bell (burgemeester die is weggekaapt), Jean Parker (een belle op leeftijd en de laatste). Scotts vrouw), Wallace Ford (voorspelbaar in de rol van de betrouwbare arts), Ruth Donnelly (als Scotts beminnelijke, oudere huishoudster), Jeanette Nolan (als de vrouw van een wraakzuchtige ex-gevangene die Scott uit zelfverdediging heeft gedood), en een interessant trio schurken onder leiding van Warner Anderson (die zichzelf ook ziet als een rokkenjager en in feite al die tijd relaties heeft met zowel Parker als Lansbury), de onbetrouwbare maar nerveuze gokker John Emery en de gladde revolverheld Michael Pate (wat hem voor Scott een waardige tegenstander maakt).<br /><br />Het bovengemiddelde scenario van Kenneth Gamet (in een grapje wordt de kalender in de kamer van de held gesponsord door Gamet's Vegetable Compound! Scott zegt tegen Donnelly dat hij het Beest (dat de gesel van de stad symboliseert) elke ochtend hoort tot het aan het eind van de film wordt vervangen door kerkklokken. De hoogtepunten van de actie lijken zich in en rond één bepaalde saloon af te spelen, hoewel we in een montage te zien krijgen dat Andersons 'bescherming' een kwestie van 'bescherming' is. Tot de film behoort onder meer een energiek en gewelddadig vuistgevecht tussen de held en een achterlijke reus (die zich vervolgens bij hem aansluit), een verbazingwekkende schietpartij waarbij Scott en Pate twee derde van de tijd betrokken zijn en waarbij de eerste voor dood wordt achtergelaten, en de schitterende, langgerekte climax. Boven op dit alles staat de aangename filmografie van een expert in kleurlenzen, Ray Rennahan.
This is really no lesser an achievement than the renowned Randolph Scott/Budd Boetticher Westerns; then again, director Lewis was no slouch (for he made his fair share of minor classics)! <br /><br />Scott's role is typical  a legendary marshal involved in a HIGH NOON (1952)-type situation, where he's practically left alone to clean up a town riddled with corruption and violence  but the underrated actor invests it with warmth, humor, tenacity and a quiet dignity. The star, then, is supported by a most excellent cast: Angela Lansbury (a fine actress but a rather unlikely chanteuse), James Bell (a usurped town leader), Jean Parker (an ageing belle and the latter's wife), Wallace Ford (predictably in the role of the reliable town doctor), Ruth Donnelly (as Scott's gracious elderly housekeeper), Jeanette Nolan (as the wife of a revenge-seeking ex-con whom Scott has killed in self-defense), and an interesting trio of villains  powerful boss Warner Anderson (who also fancies himself a ladies' man and, in fact, strikes up relationships with both Parker and Lansbury throughout), shifty but nervous gambler John Emery and smooth gunslinger Michael Pate (making for a worthy opponent to Scott).<br /><br />The above-average script by Kenneth Gamet (an in-joke shows the calendar in the hero's room as being sponsored by Gamet's Vegetable Compound!) gives characterization reasonable depth: Scott and Lansbury are married but she had left him because of his dangerous job (a situation which she has to live through again now); Scott tells Donnelly that he hears The Beast (which symbolizes the scourge of the town) every morning until it's replaced by church-bells at the end of the picture. The highlights  most of the action seems to take place in and around one particular saloon, though in a montage we're shown that Anderson's 'protection' extends to many others in town  include an energetic and brutal fistfight between the hero and a dim-witted giant (who subsequently joins forces with him), an astonishing shoot-out two-thirds of the way involving Scott and Pate which ends with the former left for dead, and the splendid extended climax. On top of it all is the pleasing cinematography by an expert in color lensing, Ray Rennahan.