Net als de meesten van jullie die hier commentaar op leveren, word ik overspoeld door de kracht en de gratie die Bruce Marchiano in dit meesterwerk weet te leggen. De diepte van de kracht van zijn hart en ogen is zo overweldigend dat het bijna niet te verdragen is; ik denk dat mijn hart zal barsten onder de last, behalve dan dat Hij me met mijn lichte juk draagt (6:34 & 11:30). Dat het volkomen onbekend is, maar voor christenen is het natuurlijk hetzelfde verhaal als voor Jezus Zelf, Hij Die de heidenen voor hun eigen agenda's en doeleinden zouden gebruiken, een tactiek die uiteindelijk alleen maar averechts werkt als ze uit hun dwaasheid bewijzen dat ze niets van Hem weten. <br /><br />Er is één punt dat ik moet aanvoeren tegen degenen die de enorme diepte hiervan als een platform gebruiken om Mel Gibsons even (zij het anders) gezalfde meesterwerk, The Passion of the Christ, met de onbetaalbare Jim Caviezel (hoewel ik het altijd zal betreuren dat de lieve Mel zelf niet de titelrol heeft gespeeld, die meer dan ontzagwekkend zou zijn geweest), te veroordelen. Ze zijn op het verkeerde spoor, want de getuigenissen van Bruce en zijn gezelschap en Jim en zijn gezelschap zijn één in het beschrijven van de goddelijke (en dus de demonische) manifestaties die zo aanwezig zijn in het maken van deze juwelen in de kroon van onze Heer. Wat een grote genade heeft de Heer ons in deze dierbare broeders gebracht door ons te verwaardigen ons leven te verrijken met zulke inspiratie volgens Zijn Volmaakte Woord.
As with most of those here commenting on this, I am blown away with the power and grace Bruce Marchiano brings to this masterpiece. The depth of power of his heart and eyes is so overwhelming as to be almost too great to bear; I think my heart will burst under the load save that He carries me with my light yoke (6:34 & 11:30). That it is utterly unknown but to Christians is of course the same story as with Jesus Himself, He Whom the pagans would co-opt to their own agendas and uses, a tactic that only backfires in the end as they prove from their folly that they know nothing of Him.<br /><br />One point I must make against those who use the profound depth of this as a platform from which to condemn Mel Gibson's equally (though differently) anointed masterpiece, The Passion of the Christ, with priceless Jim Caviezel (though I'll always regret dear Mel didn't play the title role himself which would have been beyond awesome): they're quite wrongheaded on the score, for the testimony of Bruce and his company and Jim and his company are one in describing the divine (and therefore the counterattacking demonic) manifestations so present in the making of these jewels in our Lord's crown. What great grace the Lord has brought us in these precious brothers so to condescend to grace our lives with such inspiration according to His Perfect Word.