Ik weet zeker dat er ergens in 'She Hate Me' een goed verhaal zit dat geschikt zou zijn voor een onderhoudende film. Wat we echter hebben, is een gecompliceerde puinhoop die te veel zijn best doet om een sociale satire te zijn.<br />De premisse: Jack Armstrong (Anthony Mackie), een hotshot adjunct-directeur van een farmaceutisch bedrijf, is plotseling werkloos en heeft geld nodig. Als zijn ex-verloofde, die lesbisch is geworden, Fatima Goodrich (Kerry Washington) hem tienduizend dollar biedt om haar en haar minnaar Alex (de sexy Dania Ramirez) te bezwangeren, beseft Jack dat hij een sekskoe kan zijn. Voor hij het weet, is er veel vraag naar hem van rijke lesbiennes die kinderen willen.<br />Het probleem is dat Lee niet weet wat hij wil dat zijn film wordt. Of, wat het verhaal zou moeten zijn. Hij pakt veel te veel onderwerpen aan, en nooit goed.<br />De film begint met een nieuwe titelsequentie die eindigt met een aanval op president George W. Bush. Oké. Lee's stukje werkt echt. Het verhaal verandert dan in een soort tirade tegen de hebzucht van het bedrijfsleven, tegen de schaamteloze excessen van de Enrons en WorldComs van het Amerikaanse bedrijfsleven. Oké. Dan is er ook nog dat gedoe over lesbiennes die zwanger worden. En Jacks geweten over of hij wel het juiste doet.<br />Maar dan verandert de film plotseling in een verdediging van Frank Wills, de zwarte bewaker die de inbraak in Watergate heeft ontdekt. Lee heeft een punt als hij zegt dat terwijl alle betrokkenen bij de inbraak en de daaropvolgende doofpotaffaire een lucratieve carrière hadden als staatslieden, schrijvers, sprekers en radiopersoonlijkheden, Wills in de anonimiteit is gestorven. Een eerbetoon aan Wills had er allang aan moeten komen. De man was een held. Maar wat doet zijn verhaal in deze film? En op een moment dat volkomen willekeurig lijkt, brengt Lee ook Oliver North in de mix van Watergate-figuren.<br />Voor satire moet je iets satirisch hebben. Eerlijk gezegd wist ik niet wat Lee precies probeerde over te brengen. En na een tijdje kon het me ook niet meer schelen. Zijn film is geen sekskomedie of scherp sociaal commentaar. In feite is 'She Hates Me' soms zelfs 'She Hates Me'. Het lijkt meer op een soort ongebreidelde mannelijke fantasie. Niet alleen zijn alle lesbiennes aantrekkelijk, maar ze willen ook op de ouderwetse manier bevrucht worden. De enige lesbienne die voor kunstmatige inseminatie kiest, slaagt daar niet in en moet Jack dus smeken om seks met haar.<br />Subtiliteit is nooit Lee's sterkste kant geweest. Maar in films als 'Do the Right Thing' (1989) en 'Jungle Fever' (1991) vond hij op de een of andere manier een goed evenwicht tussen satire en sociale commentaren. Hier doet hij dat niet. In 'She Hate Me' is Lee ongeveer zo subtiel als een voorhamer.<br />Wat uiteindelijk tegenvalt aan 'She Hate Me' is het vaak overdreven taalgebruik. Als Fatima tegen Jack zegt dat ze altijd lesbisch is geweest, zelfs toen ze met hem omging, en dat ze dat alleen maar ontkende, voegt ze eraan toe: 'En dan bedoel ik niet een rivier in Egypte.' Zo slap is de dialoog. Het wordt nog erger als Lee en co-schrijver Michael Genet Brian Dennehy later een absoluut lachwekkende dialoog geven.<br />De corrupte praktijken van Enron en de banden met de regering-Bush verdienen het om verteld te worden. Net als een satire, als het moet, op witteboordencriminelen die er relatief gemakkelijk van afkomen en als gevolg van hun misdaden een enorm succesvol leven leiden. Maar dit is niet de film die het doet.<br />Lee' Hij is intelligent, getalenteerd en zeker sociaal bewust, maar hij lijkt gewoon elk idee dat hij had in 'She Hate Me' te gooien. In plaats van bijtend satirisch te doen over de onevenwichtige waarden van de maatschappij, is dit een mengelmoes van een film die nooit zo grappig is als hij zou moeten zijn of zo provocerend als hij zou moeten zijn.
I'm sure somewhere in "She Hate Me" lies a good story that would make for an entertaining movie. What we have, however, is a convoluted mess that tries too hard to be a social satire. <br /><br />The premise: Jack Armstrong (Anthony Mackie), a hotshot VP at a pharmaceutical company, suddenly finds himself unemployed and in need of money. When his ex-fiancée-turned-lesbian Fatima Goodrich (Kerry Washington) offers him $10,000 to impregnate her and her lover Alex (the sexy Dania Ramirez), Jack realizes he could be a sexual cash cow. Next thing he knows, he's in high demand from wealthy lesbians who want children. <br /><br />The problem is that Lee doesn't know what he wants his film to be. Or, what the story should be. He tackles way too many issues and never tackles any of them very well.<br /><br />The film opens with a novel title sequence that ends with a broadside against President George W. Bush. Fair enough. Lee's bit actually works. The story then turns into some sort of diatribe against corporate greed, against the blatant excesses of the Enrons and WorldComs of corporate America. OK. Then there's also all this stuff about lesbians and impregnating them. And Jack's conscience about whether he's doing the right thing.<br /><br />But the film then suddenly turns into a defense of Frank Wills, the black security guard who uncovered the Watergate burglary. Lee makes a valid point that while all the players involved in the burglary and subsequent cover-up went on to have lucrative careers as statesmen, authors, speakers and radio personalities, Wills died in obscurity. A tribute to Wills is long overdue. The man was a hero. But what the heck's his story doing in this film? And in a moment that seems completely arbitrary, Lee also throws in Oliver North into the mix of Watergate figures.<br /><br />For a satire to work, it needs to satirize something. Frankly, I didn't know what exactly Lee was trying to send up. And, after a while, I didn't care. His movie's neither a sex comedy nor stinging social commentary. In fact, at times "She Hates Me" plays more like some sort of unbridled male fantasy. Not only are all the lesbians attractive, but also they want to get impregnated the old-fashioned way. The one lesbian who chooses artificial insemination fails and so has to plead with Jack to have sex with her.<br /><br />Subtlety has never been Lee's forte. But in films such as "Do the Right Thing" (1989) and "Jungle Fever" (1991), he somehow found a good balance between satire and social comment. Here, he does no such thing. In "She Hate Me," Lee's about as subtle as a sledgehammer.<br /><br />What's ultimately disappointing about "She Hate Me" is the often-inane writing. When Fatima tells Jack she always was a lesbian, even when she was dating him, and was merely in denial, she adds, "And I don't mean a river in Egypt." That's how lame the dialogue is. It gets even worse, when Lee and co-writer Michael Genet give Brian Dennehy positively laughable dialogue later.<br /><br />The corrupt business practices of Enron and its ties to the Bush administration deserve to be told. As does a satire, if you must, of white collar crooks who get off relatively easy and wind up having hugely successful lives as a result of their crimes. But this isn't the film that does it.<br /><br />Lee's clever, talented and certainly socially conscious, but just seems to be tossing in every idea he had into "She Hate Me." Instead of being bitingly satirical about society's lopsided values, this is a mishmash of a film that is never as funny as it wants to be or as provocative as it should be.