Mooie acteurs in dienst van een treurige film. Grensoorlog zoals een achtjarige zich die voorstelt. Waar te beginnen? Koloniale troepen die zich zorgvuldig onthouden van het afslachten van vrouwen en kinderen? Een koloniaal Amerika dat geen Afrikanen had, zelfs niet in Indiaanse nederzettingen waar velen als vrije mensen leefden? Moerasjes die zich honderdvijftig kilometer lang uitstrekken langs Lake Champlain? Honderden inboorlingen die het op een lopen zetten wanneer ze worden geconfronteerd met tien Engelsen? Spencer Tracy's korset?<br />Er is één klein, verzachtend incident dat voorkomt dat dit een '1 Star'-film wordt: de jonge Engelse vrouw die haar redder veracht. Het komt nooit bij Rogers op dat deze vrouw er misschien wel de voorkeur aan geeft in een maatschappij te leven waarin vrouwen echte politieke en persoonlijke macht krijgen. De oorlog is veel reëler geworden sinds 'Northwest Passage', zowel op het scherm als daarbuiten. De films zijn volwassener geworden en ik ben blij dat ze dat hebben gedaan.
Fine actors in the service of a sad movie. Frontier warfare as imagined by an 8-year-old. Where to start? Colonial troops who carefully refrain from butchering women and children? A colonial America that had no Africans, even in Indian settlements where many lived as free men? Swamps that run for 150 miles along Lake Champlain? Hundreds of natives who run for it whenever confronted by ten Englishmen? Spencer Tracy's girdle?<br /><br />There is one small, mitigating incident that keeps this from being "1 Star" flick: the young, English woman who despises her rescuer. It never occurs to Rogers that this woman might actually prefer to live in a society that grants women real political and personal power.<br /><br />War has become much more real since "Northwest Passage", both on the screen and off. The movies have grown up and I'm glad they did.