Ik heb een paar positieve, enthousiaste recensies gelezen over deze laatste aflevering van _Six Feet Under_, 'Everybody's Waiting'. Ik moet het daar wel mee oneens zijn. Ik wil anderen niet ontmoedigen om naar de rest van de serie te kijken (of naar deze aflevering, wat dat betreft), die oorspronkelijk en geweldig was. Maar deze finale <0xE2><0x80><0x93> als geheel <0xE2><0x80><0x93> was teleurstellend, vooral omdat de vorige aflevering, 'Static', suggereerde dat er een enorme winst in het verschiet lag.<br />'Waiting' begint met Brenda die aan het bevallen is. Het kind, een dochter, wordt te vroeg geboren en haar leven hangt aan een zijden draadje, waardoor het publiek niet weet of ze zal blijven leven of zal sterven. Dit is een goed begin, maar helaas loopt het nooit echt goed af. Met een looptijd van 75 minuten en zonder echt drama, mysterie of spanning in de toekomst, laat de aflevering Everybody Waiting tot een eind komen.<br />Laat ik verder gaan met te zeggen dat ik het niet oneens ben met de beslissing van de schrijver om Nate te vermoorden in de vierde tot de laatste aflevering, 'Ecotone'. Degenen die de serie vanaf het begin hebben gezien, zoals ik, wisten dat Nate zou sterven. Ik dacht dat het in de laatste aflevering zou gebeuren, en waarom niet? Het begon met de dood van zijn vader, waardoor hij terugging naar het familiebedrijf, en het zou passend zijn geweest als het met zijn dood zou eindigen. Maar dat gebeurde niet, en het werkte. Het feit dat Nate het einde van de serie uitstelde, bracht het publiek in een zijspoor en het vroeg zich af waar de laatste aflevering precies over zou gaan.<br />De hoofdmoot van de aflevering bleek te gaan over Claire die een nieuwe baan in New York kreeg. Dat maakte het feit dat de aflevering zo'n saai product was nog moeilijker te verdragen, omdat Claire mijn favoriete personage in de serie was. Lauren Ambrose acteerde met een charismatische genialiteit, die diepgang toevoegde aan wat een irritant, typisch, emotioneel instabiel tienerarchetype had kunnen zijn. Het resultaat was een multidimensionaal, tegenstrijdig en vaak humoristisch karakter. Maar haar acteerwerk kon niet op tegen een script dat ironisch genoeg de tijd leek te doden om tot de bevredigender conclusie te komen. Scènes met een gekwetste David en Ruth die in hun eigen verdriet en pijn zweven, zijn oninteressant, traag en oninteressant. Claire stuitert door de show met een welwillend optimisme (veel zoals het publiek) en kijkt vaak naar de andere personages alsof ze wil zeggen: 'Kom op. Doe iets. We hebben nog 75 minuten.' Een andere scène met Ruth en Claire, waarin Ruth tegen Claire zegt dat ze haar dromen moet najagen, lijkt geforceerd en onnodig in het licht van hun hartverscheurende woordenwisseling in de laatste scène (de enige scène in de aflevering die de titel waard is). De volgende alinea is een product van speculatie, geen feit. Maar als een programma als Six Feet Under zo'n tv-typische finale heeft, moet je wel gaan speculeren over de oorzaak van zo'n tragedie. Uiteindelijk ben ik gedwongen om Alan Ball ervan te beschuldigen dat hij de bal in zijn eigen serie heeft laten vallen. Balls bijdragen aan het programma zijn misschien de ondergang ervan geweest, in elk geval was dat met deze aflevering het geval. De mensen moeten niet vergeten dat het oorspronkelijke concept voor het programma van HBO kwam, niet van Ball. En hoewel hij deze fantastische personages heeft gecreëerd, was het niet zijn idee om ze 'af te maken' door hun overlijdensadvertenties in een reeks voor de toekomst te laten zien; dat idee was afkomstig van een andere schrijver van het programma. De laatste scène van 'Iedereen Wacht' is inderdaad briljant; de enige scène in de hele serie die de voorgaande serie recht doet. (Ik vind het prachtig als Nate tegen Claire zegt, net als ze een foto van haar familie neemt: 'Je kunt hier geen foto van maken; het is al weg.') Ik ben er niet op uit om Ball te verslaan. Ik weet dat hij talent heeft. Maar, zoals Deniro eens zei, het talent zit in de keuzes. En aangezien Ball in de loop van de serie zo'n geweldig creatief advies van de top en de bodem heeft gekregen, was het misschien beter geweest als iemand anders de finale had geschreven. De schrijver die met het einde kwam, misschien? Het zou interessanter zijn geweest als Claire aan het eind van 'Static' gewond was geraakt, of op het groene kerkhof door het wilde dier was achtervolgd. Zou haar worsteling om in het wild te overleven op de een of andere manier in verband kunnen staan met Brenda's bevalling, waardoor de show een dramatischer conflict zou krijgen?<br />Ik weet dat Ball, de schrijvers en de cast commentaar hebben geleverd op het feit dat de show nieuw terrein had betreden, waarschijnlijk met betrekking tot de discussies over homoseksuele Amerikanen. Dat is prima, maar ik denk dat zij (of Ball) op een gegeven moment zijn vergeten wat de ware aantrekkingskracht van 'Six Feet Under' was. Het is geen programma dat alleen bedoeld is voor homo's of, wat dat betreft, alleen voor liberalen. Ikzelf ben een politiek conservatief en rechtdoorzee, maar deze serie raakte mijn hart <0xE2><0x80><0x93> niet vanwege de politiek, maar vanwege de sterke karakters en het rijke verhaal. Deze ontbrekende, overdreven sentimentele finale deed geen recht aan de karakters en het verhaal die eraan voorafgingen. Naar mijn mening is 'Everybody's Waiting' misschien wel de armzaligste aflevering van Six Feet Under.
I've read some positive, enthusiastic reviews of this final episode of Six Feet Under, "Everyone's Waiting." I'm forced to disagree. I do not wish to discourage others from watching the rest of the series (or this episode, for that matter), which was original and wonderful. But this finale -- as a whole -- was disappointing, especially when the previous episode, "Static," suggested a huge pay-off was on the horizon.<br /><br />"Waiting" opens with Brenda in labor. The child, a daughter, is born prematurely and her life hangs in the balance, leaving the audience unsure of whether she'll live or die. This is a good start, but, unfortunately, it never really takes off. With a 75 minute running time and no real drama, mystery, or suspense in its future, the episode leaves Everyone Waiting for it to end.<br /><br />Let me go on to say that I do not disagree with the writer's decision to kill off Nate in the fourth-to-last episode, "Ecotone." Those who watched the series from the beginning, like me, knew Nate was going to die. I figured it would be in the last episode, and why not? It began with his father's death which caused him to return home to the family business and it would have been fitting for it to end with his death. But it didn't and it worked. To see Nate die shy of the series end threw the audience for a tangent and it left them wondering exactly what the last episode was going to be about.<br /><br />The episode's main storyline, as it turned out, was to be about Claire getting a new job opportunity in New York. This made the fact that the episode was such a lackluster product even harder to bear because Claire was my favorite character in the show. Lauren Ambrose acted with a charismatic brilliance, injecting great depth into what could have been an annoying, typical, emotionally unstable teenage archetype. The result was a multidimensional, conflicted, and often, humorous soul.<br /><br />But her acting could not save a script that seemed to be ironically killing time to progress to the more satisfying conclusion. Scenes with a wounded David and Ruth suspended in their own grief and pain are uninvolved, slow moving, and uninteresting. Claire bounces through the show with a benevolent optimism (much like the audience) often looking at the other characters as if to say, "Come on. Do something. We have 75 minutes here." Another scene with Ruth and Claire where Ruth tells Claire to pursue her dreams seems forced and unnecessary in light of their heartbreaking exchange of dialog in the final sequence (the only sequence in the episode worthy of the title).<br /><br />The following paragraph is a product of speculation, not fact. But when a show as maverick as Six Feet Under has such a TV-typical finale, one has to speculate on exactly what caused such a tragedy. In the end, I am forced to accuse Alan Ball of dropping the ball on his own series. Ball's contributions to the show may have been its downfall, certainly it was with this episode. People must remember that the initial concept for the show came from the HBO network, not Ball. And though he created these wonderful characters, it was not his idea to 'kill them off' by showing their obituaries in a future-tense sequence; another writer from the show formed that concept. Indeed, the final sequence of the "Everybody's Waiting" is brilliant; the only sequence in the entire episode that does the preceding series any justice. (I love the line where Nate tells Claire, just as she takes a picture of her family, "You can't take a picture of this; it's already gone.") I'm not out to bash Ball. I know he's talented. But, as Deniro once said, the talent is in the choices. And since Ball got such great creative advice from the top and the bottom throughout the course of the show, it might have been a better choice to have someone else write the Six Feet Under finale. The writer who came up with the ending, perhaps?<br /><br />Fans of the show, answer this: Would it not have been more interesting if Claire had been injured at the end of "Static," or been pursued by the wild animal in the green graveyard? Could her struggle to survive in the wild somehow be narratively linked to Brenda giving birth, giving the show a more dramatic conflict? <br /><br />I know Ball, the writers and the cast have commented on how the show had broke new ground, most likely referring to its discussion of issues involving homosexual Americans. That is fine, but I think, at some point, they (or Ball) forgot what the real appeal of Six Feet Under was. It is not a show designed only for gay viewers or only, for that matter, liberals. I, for one, am a political conservative and straight, but this series captured my heart -- not because of its politics but because of its strong characters and rich narrative. This lacking, over-sentimental finale failed to do justice to the characters and narrative preceding it. It is my opinion that "Everyone's Waiting" is perhaps the poorest episode of Six Feet Under.