De roman en de PBS-versie van 1980 zitten vol interessante, merkwaardige 'karakter-momenten' en hebben een gezond gevoel voor wrange humor. Deze versie heeft alles opgeofferd <0xE2><0x80><0x93> alles <0xE2><0x80><0x93> wat de roman en de eerdere versie zo geweldig, zo menselijk heeft gemaakt. George Orr is een mannequin. Lelache is een nul. Dokter Haber vertoont niets van de excentrieke egomanie die zijn karakter zou moeten drijven.<br />Om te voorkomen dat je in een zoutpilaar verandert, zoals de vrouw van Lots, wend je je ogen af.
Simply put: it has no soul. It is devoid of character and suffers from being overdesigned and grossly underwritten. The novel and the 1980 PBS version are full of interesting, curious "character moments" and have a healthy sense of wry humor. This version has sacrificed everything--everything--that made the novel and the earlier version so wonderful, so human. George Orr is a mannequin. Lelache is a complete cipher. Dr. Haber exhibits none of the eccentric egomania that should be driving his character.<br /><br />Lest you turn into a pillar of salt like Lots' wife, avert your eyes...