Jim Carrey komt de filmscène binnenstormen met zijn kenmerkende manische manier van doen in dit zogenaamde detectiveverhaal. Er zijn geen andere echte komische talenten in de film, maar dat geeft niet, want Carrey is zo krachtig dat hij met zijn grote haar en wilde hawaïhemden het hele scherm domineert. Het verhaal zelf is gewoon een detectiveverhaal waarin de detective meer geïnteresseerd is in zijn verzameling huisdieren dan in de ontbrekende quarterback. Dat is een van de grote scènes, waarin het steeds groter wordende aantal dieren naar Carrey toe dromt terwijl hij een jammertoon uitstoot, net als de scène waarin hij met zijn hoofd, een aansteker en een fles chloroform op zoek gaat naar een stel Football-spelers en persoonlijke bezittingen. De beste scène is die waarin hij het opneemt tegen Sean Young voordat hij haar 'kleine' geheim ontmaskert. Samen met Leugenaar Leugenaar is dit Carrey op zijn krankzinnigst.
Jim Carrey burst into the movie scene with his trademark manic delivery in this mock detective story. There are no other real comedic talents in the movie, but it doesn't matter, Carrey is so forceful that he dominates the screen whenever he is in the picture with his big hair and wild Hawaiian shirts. The story itself is simply a detectives story with the detective more interested in his menagerie of pets than in the quarterback who is missing. That is one of the great scenes, watching the ever growing number of animals flock to Carrey as he lets out a wailing note as is the scene where he searches a bunch of Football players and personal with his head, a lighter, and a bottle of chloroform. The best has to the last scene where he battles Sean Young before unmasking her "little" secret. Along with Liar Liar, this is Carrey at his craziest.