Een film over een jonge ex-politieman en nu drugsgebruiker en dealer, Paris Pritchert (Peter Facinelli), die net de 30 is gepasseerd en werkt voor de partner van zijn overleden vader, een geharde, corrupte politieman. Zijn fixatie op het vinden van een ontvoerde jongen wordt werkelijkheid door een onverwachte 'vakantie'. Samen met Maya Gibbs (Raina-Simone Moore), een prostituee die net in het spel komt, ontaardt het verhaal in een langzame achtervolging, gevuld met een combinatie van geweld, pornografie en verdorvenheid, die eindigt met de onvermijdelijke afsluiting van het pad van zelfvernietiging dat Paris' leven is.<br />Vol gekunsteldheid en de belichaming van verwaandheid, niet verrassend voor een eerste film, vooral niet als je bedenkt dat Gunnerson de schrijver, regisseur, redacteur en componist was. Het laatste is het amusantste, en misschien ook wel de bedoeling, aangezien de soundtrack zou kunnen doorgaan voor die van een pornofilm uit de jaren tachtig. Het is zelfs de vraag of deze film zou zijn uitgebracht zonder het succes van Peter Facinelli's volgende poging in Twilight.<br />Er lijkt sprake te zijn van een nodeloos camera- en visueel effect (Gunnerson heeft hieraan meegewerkt). Hoewel ik de foto's in de snelle terugspoelstand aan het begin van de film mooi vond, lijken de andere vreemde tussenvoegsels niets toe te voegen aan de sfeer van de film. Het grootste deel van deze film is in zwart-wit en toch wordt het afgewisseld met stukjes kleur en soms, heel even, in kleur en de betekenis van de kleur is onduidelijk.<br />Al met al is deze film...' Zo slecht was het allemaal niet, en Peter Facinelli speelde het goed, maar de film is in totaal meer doorsnee dan goed of slecht.
A film about a young ex-cop and now drug abuser and dealer, Paris Pritchert (Peter Facinelli), washed up just shy of 30, working for his dead father's partner, a hardened, corrupt cop. His fixation about finding a kidnapped boy becomes a reality through happenstance of an unexpected "vacation." Along with Maya Gibbs (Raina-Simone Moore), a prostitute just getting into the game, the story degenerates into a slow pursuit filled with a combination of violence, pornography, and depravity that ends with the inevitable conclusion of the path of self-destruction that is Paris's life.<br /><br />Full of affectation and the embodiment of conceit, not surprising of a first film, especially considering that Gunnerson was the writer, director, editor, and composer. The last is the most amusing, and perhaps intended, as the soundtrack could pass for that of a 1980's porno. It is questionable that this film would even have been released without the success of Peter Facinelli's subsequent effort in Twilight.<br /><br />There seems to be gratuitous camera and visual effect (Gunnerson is co-credited on this). Although I liked the stills in fast rewind at the start of the film, the other odd interjections seem to add nothing to the feel of the film. Most of this film is in black and white and yet it is interspersed with bits of color and sometimes, briefly, in full color and the meaning of the color is unclear.<br /><br />All that said, this film isn't all that bad and Peter Facinelli acted well, but the film in total is more average than good or bad.