De grote lichtgewichtkampioen van de jaren twintig, Benny Leonard (echte naam: Benjamin Leiner) was het model voor Charley Davis. Leonards nauwe band met zijn moeder kwam in de sportpers van die tijd tot uiting. Ze wilde dat haar zoon viool speelde, niet boksen. Leonard herinnerde haar er na elke overwinning in telegrammen aan dat hij 'de bacon naar huis bracht' <0xE2><0x80><0x93> en dat hij met zijn vuisten veel meer verdiende dan als fiedelaar.<br />Jammer genoeg verloor Leonard al zijn geld bij de beurskrach en was hij gedwongen een slecht geadviseerde comeback te maken. Toen hij voor de rest van zijn leven ophield met boksen, werd hij scheidsrechter. Nadat hij op een hete avond in New York zes wedstrijden had gebokst, kreeg Leonard een hartaanval en stierf in de ring.<br />Naar de huidige maatstaven is deze film overdreven sentimenteel, ontbreekt het aan subtiliteit en zit hij vol clichés. Wat hem overeind houdt, is de korrelige intensiteit van John Garfield. Voor een groot deel te wijten aan zijn vroegtijdige dood, hebben de films van John Garfield een cultus die de tand des tijds niet heeft doorstaan.<br />Zelfs in de jaren dertig waren er in Garfields films vaak zwarte acteurs te zien. Dat was voor die tijd ongebruikelijk, omdat hij als politiek progressief werd bestempeld en daardoor misschien een doelwit werd voor de sympathisanten van het Congres.
The great lightweight champion of the 1920's Benny Leonard (true name: Benjamin Leiner) was the model for Charley Davis. Leonard's closeness to his mother was played up in the sporting press of the time. She wanted her son to play the violin, not box. Leonard reminded her in telegrams after each victory that he was "bringing home the bacon"--earning far more with his fists than he ever could as a fiddler. <br /><br />Sadly, Leonard lost all his money in the stock market crash and was forced to make an ill- advised comeback. When he retired as a boxer for keeps, he was given referee work. After officiating at six bouts on a hot New York night, Leonard suffered a heart attack and died in the ring.<br /><br />By today's standards this picture is oversentimental, lacking in subtlety and full of clichés. What hoists it is the gritty intensity of John Garfield. Due in large part to his early death, John Garfield's movies enjoy a cult following which time has not diminished. <br /><br />Garfield's pictures, even back in the 'thirties, often included black actors. This was unusual for the time, marking him out as politically liberal and perhaps helping make him a target for congressional red-baiters.