George Bernard Shaw noemde Puccini's _Tosca_ ooit dat'sjofele schokeffect'. Dat is een treffende omschrijving voor deze Vietnam-oorlogsfilm, geschreven en geregisseerd door James Clavell. In deze onherstelbare puinhoop worden alle mogelijke wreedheden begaan: wurging, verkrachting, het laten koken van mensen, kruisiging, moord met een pikhouweel en natuurlijk het schieten met een geweer. Het is natuurlijk een bloedige oorlog, maar Clavell kiest voor het voor de hand liggende sensationele effect, zonder betekenisvolle menselijke waarden, ongeveer zoals we dat de laatste tijd in horrorfilms hebben gezien.<br />Clavell slaagt erin een aantal verschrikkelijke prestaties los te krijgen van zijn gewoonlijk zo gewaardeerde team van acteurs. Patricia Owens als cynische verpleegster en Shirley Knight als schijnheilige non winnen de prijzen voor slecht acteerwerk tegen een felle concurrentie. En ondanks alle moorden die hij pleegt, is de gewoonlijk zo stoere Neville Brand verrassend onschuldig, hoewel het niet helpt dat hij gedwongen wordt een Vietnamese leider te spelen. Greta Chi geeft de beste voorstelling; zegt dat niet alles?<br />Aan het eind van de film is er enige troost als de vrouwen de wapens opnemen tegen hun ontvoerders. Het is nogal louterend, moet ik toegeven. Maar omdat het grootste deel van de looptijd van de film puur onaangenaam is, is het een film om te vermijden.
George Bernard Shaw once referred to Puccini's Tosca as that "shabby little shocker." That's an apt description for this Vietnam war film written and directed by James Clavell. Every manner of atrocity is committed in this unredeemable mess: garroting, rape, human boiling, crucifixion, pick-ax murder, and of course point blank shooting. Sure, it's a bloody war, but Clavell goes for the obvious sensational effect, without meaningful human values, much in the same way we've seen more recently in slasher pics.<br /><br />Clavell manages to elicit terrible performances from his usually-commendable team of actors. Patricia Owens as a cynical nurse and Shirley Knight as a sanctimonious nun win the awards for bad acting against fierce competition. And for all the murders he commits, the usually tough Neville Brand is surprisingly innocuous, although it doesn't help that he's forced to play a Vietnamese leader. Greta Chi gives the best performance; doesn't that say it all?<br /><br />There's some consolation at the end of the film when the women take arms against their captors. It's rather cathartic, I have to admit. But for sheer unpleasantness for most of its running time, this is a movie to avoid.