Ik begin te denken dat alle anderen (op één na) die op de lijst van deze film stonden, een of ander ernstig hoofdletsel hebben opgelopen. Ik heb deze film opgezocht in de hoop dat ik een of ander fantastisch en diep ironisch gesprek zou kunnen voeren over het volslagen gebrek aan verdiensten van deze film. Stel je mijn verbazing voor toen ik ontdekte dat sommige mensen schijnen te genieten van dit angstaanjagend slechte stuk afval.<br />Het acteerwerk is afschuwelijk, vooral van het trage kind in de titelrol. Hij lijkt zich spijtig bewust van het feit dat er een camera op zijn gezicht gericht is. Het script lijkt minder te zijn 'geschreven' dan samengesteld uit een boek met clichés door een ongeletterde nachtmanager van Wal-Greens. De scenarist hoopt het publiek te verleiden tot opmerkingen als 'je wilt toch niet dat de mensen denken dat je lichtgeraakt bent, hè?' als een soort huis-tuin-en-keukenwijsheid, of op zijn minst als iets wat normaal gesproken door een liefhebbend gezin wordt gezegd.<br />Misschien ben ik gewoon een purist, weet je, die wil dat gezonde relaties niet alleen door een spel worden onderhouden. Maar volgens een paar posters is een gedeelde liefde voor basketbal voor een vader een gezonde en liefdevolle manier om met zijn zoon om te gaan. Je vraagt je af wat voor soort relatie Press met zijn zoon zou hebben gehad als hij bijvoorbeeld danser was geweest. Dat laat ik maar aan je verbeelding over.<br />Hoe dan ook, deze film is een flop. Een harde flop. Kijk er nooit nooit nooit nooit naar.
I'm beginning to think that every other person (save one) who posted on this movie's board has sustained some sort of serious head trauma. I looked this film up with hopes that I could enter into some fantastic and deeply ironic conversation on this film's utter lack of merits. Imagine my surprise when I found that some people seem to enjoy this terrifyingly bad piece of rubbish.<br /><br />The acting is atrocious, particularly from the slow child in the title role. He seems ruefully aware of the fact that there is a camera in his face. The script seems less to have been "written" then compiled from a book of clichés by an illiterate night manager at Wal-Greens. The screenwriters hope to trick the audience to accepting comments like "you don't want people to think you're light in your loafers, do you?" as homespun wisdom or, at the very least, something that normal loving families say.<br /><br />Maybe I'm just a purist, you know, with wanting healthy relationships to be sustained by something more than a game. But apparently, according to a few posters, a shared love for basketball is a healthy and loving way for a father to relate to his son. One wonders what sort of relationship Press would have had with his boy had he been, say, a dancer. I'll leave that to your imagination.<br /><br />In any case, this movie blows. Hard. Don't ever ever ever ever ever watch it.