Een van de zeldzame keren dat regisseur David Lynch een ingehuurde kracht was, was voor dit prachtige, waargebeurde verhaal van John Merrick. Met zijn verbluffende zwart-witfoto's, grote aandacht voor details, een sombere maar mooie blik op victoriaanse ellende, verbluffend make-upwerk en schitterende vertolkingen van John Hurt als het titulaire slachtoffer van de maatschappij en Hopkins als de arts die hem uiteindelijk helpt, is dit Lynch op zijn best. Alle stukjes vallen hier samen voor een van de bitterzoetste waargebeurde verhalen die ooit op film zijn gezet. Iedereen die denkt dat Lynch geen samenhangende en betekenisvolle film kan maken, hoeft hier alleen maar naar te kijken. Horror en schoonheid staan hier prachtig met elkaar in contrast en Lynch komt tot de wortels van onze mensheid. Een van de beelden die me aan het huilen maakten. Een meesterwerk.
One of the rare times director David Lynch was a hired hand was for this beautiful true tale of John Merrick. With its stunning black and white photography, great attention to detail, bleak but beautiful look at Victorian squalor, amazing make-up work, and wonderful performances from John Hurt as the titular victim of society and Hopkins as the doctor who eventually helps him, this is Lynch at the top of his game. All the pieces come together here for one of the most bittersweet true stories ever put to film. Anybody who thinks Lynch can't make a coherent and meaningful film need only look at this. Horror and beauty are beautifully contrasted here and Lynch gets to the roots of our humanity. One of the view films that made me cry. A masterpiece.