Ik ben geen grote fan van Demi Moore, maar ik moet toegeven dat haar spel in deze film erg goed is. Bruce Willis doet waar hij het beste in is, dat wil zeggen, hij is zo irritant dat ik hoopte dat iemand hem zou vermoorden en ons allemaal uit ons lijden zou verlossen, ook al genoot ik intens van zijn karakter als hij niet gemeen deed tegen zijn vrouw. Glenne Headly was fantastisch en Harvey Keitel, een van mijn favorieten, was weer eens een echte smeris.<br />Maar voor mij was het beste aan deze film het realisme. Het New Jersey-accent klonk natuurlijk en ongekunsteld, vooral Harvey Keitels uitspraak van Joyces naam als 'Jerce'. De huizen zagen eruit alsof er gewone mensen woonden, niet als door filmontwerpers geïnspireerde filmdecors. De kleren waren echt, de kapsels waren echt, en de manier waarop de personages zich gedroegen was echt.<br />Ik heb deze film een paar keer gezien en ik heb geen opvallende gaten in de plot gezien; alles verloopt op een geloofwaardige en verstandige manier. Als Demi Moores personage liegt, dan doet ze dat verdomd goed.<br />Het enige probleem dat ik met het verhaal heb <0xE2><0x80><0x93> en dat heb ik met veel verhalen <0xE2><0x80><0x93> is dat de personages op een gegeven moment hun dagelijkse leven volledig in de steek laten. Op haar begrafenis lijkt het of Joyce nooit meer teruggaat naar de schoonheidssalon die van haar is, en dat Cynthia en Cookie nooit meer een dag in hun leven werken, ook al zijn ze alle drie afhankelijk van de inkomsten uit hun werk. Ik had liever gezien hoe de zogenaamde aftakeling van Joyce haar zaak beïnvloedde, hoe haar klanten op haar reageerden, en hoe zij en de andere stylisten onder werktijd met elkaar omgingen.<br />Over het geheel genomen geef ik deze film een 8 van de 10. Geweldige optredens van de hoofdpersonen, een goede verhaallijn en niets neps om de aandacht van het verhaal af te leiden.
I'm not a big fan of Demi Moore but I have to admit that her performance in this film is very good. Bruce Willis does what he does best; that is to say, he's annoying to the point where I was hoping someone would kill him and put us all out of our misery, even though I thoroughly enjoyed his character when he wasn't being mean to his wife. Glenne Headly was amazing and Harvey Keitel, one of my favorites, was once again the consummate cop.<br /><br />But the best part of this movie, for me, was the realism. The New Jersey accents sounded natural and unaffected, especially Harvey Keitel's pronunciation of Joyce's name as "Jerce". The homes looked like regular folks lived there, not like designer-inspired movie sets. The clothes were real, the hairdos were real, and the way the characters behaved was real.<br /><br />I've seen this film a couple of times and I haven't found any glaring plot holes; everything follows a believable and sensible course. If Demi Moore's character is lying, she's doing a damn good job of it.<br /><br />The only problem I have with the story -- and it is a problem I have with many stories -- is that at some point the characters completely abandon their day-to-day lives. After Jimmy's funeral it seems that Joyce never returns to the beauty shop that she owns and Cynthia and Cookie never work another day in their lives, even though all three women depend on the income from their jobs. I would have preferred to see how Joyce's alleged descent into madness affected her business, how her customers reacted to her, and how she and the other stylists interacted during working hours.<br /><br />Overall I give this film an 8 out of 10. Great performances by the main characters, solid storyline, and nothing fake to distract from the story.