Ik was zeven toen Charlie's Angels voor het eerst op de buis kwam, maar ik had nooit gedacht dat ik 30 jaar later nog steeds over de Angels zou praten. Het programma sprak tot de verbeelding van dit land en de wereld. Het had een glamoureuze omgeving, exquise mode, mooie vrouwen en intrigerende, vaak verrassende plotwendingen. Al die dingen maakten deel uit van het Charlie's Angels-fenomeen, en toch is de relatie tussen de drie hoofdrolspelers voor mij altijd de sleutel geweest. Dit was een echt team van vrienden die niet hun toevlucht namen tot de stereotiepe kattengevechten waar de meeste vrouwen op tv vaak mee te maken krijgen. Ze waren drie gelijken die vol vertrouwen op elkaar vertrouwden. Ja, ze waren mooi en ze maakten gebruik van hun seksualiteit, maar dat deden ze met verstand en moed. Ik beschouw mezelf als een geluksvogel dat ik ben opgegroeid met de Engelen als mijn rolmodellen, een meisje had het een stuk slechter kunnen treffen. De intriges waren misschien dwaas, maar de relaties waren oprecht.
I was 7 when Charlie's Angels first aired, little did I think that 30 years later, I would still be talking about the Angels. The show captured the imagination of this nation and the world. It had glamorous settings, exquisite fashions, beautiful women, and intriguing often ground breaking plots. All these things were a part of the Charlie's Angels phenomena, and yet the key for me has always been the relationship of the three main characters. This was a true team of friends who didn't resort to the stereotypical cat fights that most women on TV often get into. They were three equals who depended on one another with confidence. Yes, they were beautiful and they used their sexuality, but they did so with brains and courage. I consider myself lucky to have grown up with the Angels as my role models, a girl could do a lot worse. The plots may have been silly but the relationships were genuine.