Ik was gisteravond bij de première van deze film op het Toronto Film Festival, en ik moet zeggen dat ik ernstig teleurgesteld ben. Toen ik naar binnen ging, had ik redelijk goede verwachtingen, gezien het talent en de afkomst van de betrokken regisseur, en die hoop werd bijna onmiddellijk de grond in geboord. Ik heb veel respect voor deze filmmakers, maar als je dit ziet, krijg je het gevoel dat ze over het algemeen niet veel creatieve controle hadden.<br />Eén ding moet op dit punt duidelijk zijn: hoewel een team van regisseurs heeft samengewerkt, is de film door één man geschreven. En opgenomen door dezelfde filmer. En geregisseerd door hetzelfde team. Die drie aspecten (en het acteerwerk) zijn wat de film echt onderuithaalt. Het is allemaal zo traag geschreven, zo onorigineel en clichématig. Alles is er, en we hebben het allemaal al eerder gezien.<br />Misschien ben ik te hardvochtig, want er werd gezegd dat dit een terugblik is op de schilderijen van Amicus en Hammer, maar ik dwaal af <0xE2><0x80><0x93> die films leken tenminste te leven. Dit is een film zonder echte personages, alleen maar carcitures die naar believen kunnen worden ingevoegd.<br />De verschillende cameo's zijn leuk, maar ze knipogen te veel naar het publiek en in sommige gevallen (zoals de willekeurige transformatie van een bewaker in Dick Miller) zijn ze volkomen zinloos.<br />SPOILERS: Er zijn onderhoudende ideeën, maar die zijn allemaal al eerder gedaan: moordtransplantaties, wraakzuchtige geesten, onsterfelijke succubi, moord door een miskraam van een tweeling... de lijst gaat door. Het ergste van alles is het einde, waarin het personage dat ik gewoon 'Opa-tentoonstelling' zal noemen openlijk zegt: 'Jullie zijn allebei het einde van jullie eigen verhaal vergeten', en dan uitlegt hoe... tromgeroffel... iedereen in een doodsadvertentie gevangen zit in een soort voorgeborchte (het is een draai die je kunt voorspellen door de naam van de film te lezen).<br />Alles bij elkaar is het een verspilling van twee uur en een hoop talent. Huur hem en kijk er snel naar, of sla hem allemaal over.
I attended the premiere midnight screening of this film at the Toronto Film Festival last night and would have to say I'm severely disappointed. Going in, I had moderate to good expectations considering the talent and pedigree of the director's involved, and my hopes were dashed almost immediately. I highly respect these filmmaker's, but you get the feeling watching this that they didn't have a lot of creative control overall.<br /><br />One thing must be made clear at this point: although a team of director's collaborated, it was all written by one man. And shot by the same cinematographer. And edited by the same team. These three areas (as well as the acting) are what really bring the film down. It's lazily written, unoriginal and clichéd to a fault. Everything is there, and we've seen it all before.<br /><br />Perhaps I'm being too harsh, as it was mentioned that this is a throwback to the Amicus and Hammer anthology pictures, but I digress - those films at least felt alive. This is a movie with no real characters, just carcitures to get dispatched as the writing sees fit.<br /><br />The various cameos are fun, but they wink too much at the audience and in some cases (like the random transformation of a security guard into Dick Miller) are absolutely pointless.<br /><br />SPOILERS: There are entertaining ideas, but they've all been done before: killer transplants, vengeful spirits, immortal succubi, killer aborted twin... the list goes on. Worst of all is the ending, in which the character I'll just call "Grandpa Exposition" openly says "you each forgot the endings of your own story" and then explains how.... drum-roll... everyone is dead ad caught in some kind of limbo (it's a twist you could predict by reading the name of the film).<br /><br />Altogether it is a waste of two hours and a lot of talent. Rent it and watch in fast forward, or skip it all together.