Eind jaren tachtig, voordat _New Kids on the Block_ onze oren tuitten, was er de boyband die het allemaal in gang had gezet: BoyTown. Hun roem duurde niet lang, maar maakte wel de weg vrij voor elke andere boyband die volgde. Sindsdien is elk lid, Benny G, Tommy Boy, Bobby Mac, Carl en Corey, zijn eigen weg gegaan, met velen die vastzaten in een sleur en een baan die ze verafschuwden. Benny G is echter in het verleden blijven steken en denkt voortdurend aan de roem die hij eens had. Om die tijd opnieuw te beleven, wil Benny de band hergroeperen om de titel van de beste boyband weer op te eisen.<br />Australië heeft de afgelopen jaren het aantal films dat het produceert uitgebreid. Maar een hoeksteen van de Australische filmindustrie is het onder-hondenverhaal geweest: de kleine man die het opneemt tegen de grote man. Het Kasteel is daar een goed voorbeeld van, maar dit voortdurende hervertellen is erg dun geworden. Terwijl de tijd verstreken is sinds een goed onder-hondenverhaal, maakt BoyTown het tij? Nee.<br />Mick Molloy raakte met _Crackerjack_ een ader van frisheid; een onder-hondenverhaal op zich, maar toch een gemengde komedie, terwijl hij een aardige gooi deed naar de gazonkommen. Molloy glijdt een beetje af met _Bad Eggs_, maar hier glijdt hij nog verder af. Die frisheid die hij ook met _Crackerjack_ meebracht is oud geworden. Molloy, en zijn broer Richard, brengen niets nieuws in een formulefilm; ze zeggen ook dat boybands moe zijn en zich steeds weer herhalen.<br />BoyTown gaat in op de seksuele toespelingen in This is Spinal Tap. Dansen en zingen over 'Speciale tijd van de maand' en 'Pussywhipped' ontberen de humor die de bedoeling is. Spinal Tap had een veelzeggende naïviteit door 'Big Bottom' eruit te gooien, maar McKean en Guest brachten een onschuld mee van 'we maken gewoon muziek'. BoyTown mist de vrolijkheid en ijver, met liedjes die zo zorgvuldig gemaakt lijken, alleen maar voor een goedkope lach; gemaakt tot de laatste noot.<br />De gebroeders Molloy gaan er niet diep op in om wat echte grote satire te brengen. Het materiaal was er allemaal, jongensbands zijn zulke gemakkelijke doelwitten, die het ene lied na het andere over verloren liefde uit hun mouw schudden en over een of andere vrouw neuriën, maar de bal al vroeg laten vallen. Wayne Hopes spel op het 'gay is he straight'-lid is saai voor het begin, hij had meer spel moeten injecteren en een keu moeten overnemen van Bruce James' steward in Snakes on a Plane.<br />BoyTown heeft een hart en een lieftalligheid, maar als elk sentimenteel moment tot het uiterste wordt uitgewrongen en er niets nieuws wordt gebracht, zal BoyTown vervagen als zovele jongensbands.
Back in the late eighties, before New Kids on the Block graced our ears, there was the boy band that started it all; BoyTown. Their stardom didn't last long, but paved way for every other boy band that follow. Since then, each member; Benny G, Tommy Boy, Bobby Mac, Carl and Corey split ways, with many stuck in ruts and jobs they loath. Benny G though has been stuck in the past, constantly thinking of his fame he once had. To relive these days, Benny wants to regroup the band to reclaim their title of the best boy band.<br /><br />Australia has been expanding it's range of films being produced the past few years. Hard hitting dramas and stepping into the horror/thriller genre, yet a corner stone of the Australian film industry has been the under dog tale; the little guy taking on the big man. The Castle is a great example of this, but this constant retelling grew very thin. While time has past since a good under dog tale, does BoyTown turn the tide; no.<br /><br />Mick Molloy struck a vein of freshness with Crackerjack; an under dog tale itself, yet mixed great comedy while nicely taking a stab at lawn bowls. Molloy slipped slightly with Bad Eggs, but slips even further here. That freshness he brought too Crackerjack has gone stale. Molloy, and his brother Richard, bring nothing new to the proceedings for a formulaic film; much too how they say boy bands are tired and repetitive.<br /><br />BoyTown taps into the sexual innuendo created in mock-doc This is Spinal Tap. Dancing around singing about women's "Special time of the month" and "Pussywhipped" lack the laughs it aims. Spinal Tap had a knowing naivety, pelting out "Big Bottom", but McKean and Guest brought an innocence of 'we're just making music'. BoyTown miss the mirth and zeal, with songs that sound so meticulously made, just for a cheap laugh; manufactured to the last note.<br /><br />The Molloy brothers don't delve deep into to bring some true great satire. The material was all there, boy bands are such easy targets, ripping out song after song of lost love and crooning over some woman, but drop the ball early on. Wayne Hope's play on the 'gay is he straight' member is boring for the get go, he should have injected more play and taken a cue from Bruce James's steward in Snakes on a Plane.<br /><br />There is heart and a sweetness to BoyTown, but with every sentimental moment wrung to its extreme and nothing new brought, BoyTown will fade away like so many boy bands.