Voor mij gaat de film over het overleven van je identiteit. Micol identificeert zich met haar kindertijd en kon die niet loslaten ten opzichte van haar jeugdliefde, Georgio, zelfs niet toen haar lichamelijke verlangens zich ontwikkelden en op de voorgrond traden. Het conflict in haar geest wordt blootgelegd doordat ze Georgio verleidt, maar als hij haar probeert te versieren, wordt ze koud. Ze zei dat ze geen adem kon halen.<br />Net als bij de joden in Italië werden ze aangetrokken door hun identiteit. Voor de Italiaanse joden identificeerden ze zich met de Italiaanse beschaving, in de veronderstelling dat ze er deel van uitmaakten. Georgio identificeert zich met Micol. Terwijl de joden langzaam uit hun omgeving werden weggerukt, bleven ze met die vroege ideeën doorgaan. Hetzelfde gold voor Georgio, die haar bleef achtervolgen. Toen hij uiteindelijk zag dat ze seks had met iemand die totaal anders was dan hij en zij <0xE2><0x80><0x93> en ze deed zelfs het licht aan om het hem te laten zien <0xE2><0x80><0x93>, raakte hij buiten zinnen. Eindelijk begreep hij de fysieke realiteit van de situatie. Het proces verloopt precies zoals zijn vader zegt: je kunt maar beter jong sterven (je relatie met Micol, je identiteit als deel van haar wereld en visa versa) en dan heb je meer tijd om vanaf nul te beginnen. En voor de joden: je kunt maar beter vroeg sterven, zodat je tijd hebt om ergens anders opnieuw te beginnen.<br />'De anderen in de tuin niet.' Ze stierven op tijd en werden dus onwillige gevangenen, in tegenstelling tot hun vrijwillige opsluiting achter de muren van hun eigen landgoed. Eenmaal in de gevangenis gedroeg Micol zich eindelijk als een verantwoordelijke, zorgzame volwassene, maar helaas, te laat.<br />Voor die tijd, toen hij in Frankrijk zat, had Georgio gehoord over de verschrikkingen van de nazi's en hoe één man kon ontsnappen door zijn identiteit af te leggen en te zeggen dat hij zich tot het nazisme had bekeerd. Georgio zegt dat hij niet kon ontsnappen omdat hij in Italië te veel banden had. Zijn identiteit was verbonden met de fantasie van de joden in de tuin, ook al zegt zijn realistische vader dat ze zijn type niet zijn. De identiteit van de mens is de oorzaak van veel lijden geweest wanneer de fysieke, onbeheersbare werkelijkheid van buitenaf binnendringt. Helaas doet de identiteit die we opbouwen om het gevoel te hebben erbij te horen, wat ons een gevoel van macht geeft, vaak afbreuk aan een evenwichtige, zorgzame en zelfs beschaafde manier van leven. Als gevolg daarvan hebben religieuze, nationalistische conflicten te veel lijden veroorzaakt om de winst te rechtvaardigen die deze simpele (kinderlijke?) opvattingen opleveren.
The film, to me, is about survival of one's identity. Micol identifies with her childhood and could not let go of it in relation to her childhood sweetheart, Georgio, even while her physical desires develop and intrude. The conflict in her mind is exposed by her enticing Georgio but turning cold when he makes the moves on her. She said she could not breath. <br /><br />Similar to what happened to the Jews of Italy, they were drawn in by their identity. For the Italian Jews, they identified with the Italian civilization, thinking they were a part of it. Georgio identifies with Micol. As the Jews were slowly extracted from theirs, they kept on with those early ideas. Same with Georgio, he kept on with pursuing her. Then finally when he saw she had sex with someone completely different from him and her---and she even turns the light on to show him---he snaps out of it. He finally grasps the physial reality of the situation. The process is just as his father says: better you die (your relationship with Micol, your identity as being part of her world and visa versa) young and hence you have more time to start from zero. And for the Jews: better your notions of being part of the civility of Italian society die early so you have time to rebuild elsewhere.<br /><br />The others in the garden didn't die in time and so became unwilling prisoners, in contrast to their voluntary enprisonment behind the walls of their own estate. Once in prison, Micol finally behaves as a responsible, caring adult, but alas, too late.<br /><br />Prior to that, while in France, Georgio was told of the Nazi horrors and how one man escapes by shedding his identity and saying he has converted to Nazism. Georgio says he won't escape because he had too many ties back in Italy. His identity then was bound to the fantasy of the Jews in the garden, even though his realistic father says they are not his type.<br /><br />Survival of one's identity has been the cause of much suffering when outside, physical, uncontrollable reality intrudes. Unfortunately, the identity we construct in order to feel a sense of belonging which gives us a sense of power, often subtracts from a balanced, caring, and even civilized way. As a result, religious, nationalist conflicts have caused too much suffering to justify the gains offered by these simple-minded (childish?) views.