Er zijn niet veel films over het begin van Amerika's betrokkenheid bij Vietnam. Het is maar goed dat dit zo'n film is. Burt Lancaster is perfect als beroepsofficier die al vroeg inziet dat deze oorlog anders zal zijn dan alle andere... en dat de Amerikaanse macht misschien niet genoeg zal zijn om hem te winnen. 'Beestmeester' Marc Singer is fantastisch als een oppervlakkige jonge officier die zo in beslag wordt genomen door de kick die Vietnam hem zal geven dat hij immuun is voor de waanzin om hem heen. De scène waarin Lancaster Singer uitlegt waarom hij (Lancaster) na drie oorlogen en een emmer vol medailles nog steeds maar majoor is, is onbetaalbaar. 's vertolking van een idealistische dienstplichtige die zich niet meer om de Vietnamezen bekommert, maar de wreedheden die ze elkaar aandoen accepteert, is een huiveringwekkend accurate metafoor voor de verschuiving in de Amerikaanse houding die zal volgen. Misschien is de beste vertolking van de film die van Jonathan Goldsmith, als beroepsonderofficier voor wie de krankzinnigheid uiteindelijk te veel wordt. De meeslepende score van Dick (Blood, Sweat & Tranen) Halligan is een perfecte begeleiding.
There aren't many movies about the beginning of America's involvement in Vietnam. It is fortunate that this is one of those film. Burt Lancaster is perfect as a career Army officer who recognizes early on that this war will be different from any other...and that American power may not be enough to win it. "Beastmaster" Marc Singer is wonderful as a shallow young officer so wrapped up in the boost Vietnam is going to give his career that he is immune to the madness around him. The scene in which Lancaster explains to Singer why, after three wars and a bucket full of medals, he (Lancaster) is still only a major, is priceless. Craig Wasson's portrayal of an idealistic draftee who progresses from caring about the Vietnamese, to accepting the brutality they perpetrate on each other is a chillingly accurate metaphor for the shift in American attitudes to come. Perhaps the film's best performance is by Jonathan Goldsmith, as a career NCO for whom the insanity finally becomes too much. The haunting score by Dick (Blood, Sweat & Tears) Halligan is a perfect accompaniment.