Ik denk dat de laatste Australische recensent de spijker op de kop sloeg. Hoewel de film gebaseerd is op de ervaringen van een elite-eenheid van de Amerikaanse marine in een oorlog, is hij verrassend waarde-neutraal als het gaat om de deugden van het Amerikaanse leger, of zelfs de redenen om oorlog te voeren. Dat heeft misschien te maken met het feit dat de schrijver/regisseur, Shimon Dotan, een Israëliër is. Kortom, ik heb van deze film genoten, omdat hij een karakterontwikkeling introduceert in een genre waarin die vaak opvallend afwezig is. De casting van Rob Lowe als de carrièreklootzak was een geniale zet! Dat gezegd hebbende, zijn er aspecten van eer en opoffering die inherent zijn aan zijn rol, die hij ook waarmaakt. Maar net als anderen had ik het gevoel dat Gale Hansen de show stal met zijn rol als de wilskrachtige en betrouwbare leider, die in contrast stond met die van Lowe als de antithese. Ik vond het prettig dat alles aan het eind misliep, en de monoloog die aan het eind werd afgestoken vatte de hele ervaring mooi samen.
I think the last Aussie reviewer hit the nail on the head. This movie despite being based on the experiences of an elite US naval frog team at war is surprisingly value-neutral when it comes to extolling the virtues of the US military, or even the reasons for going to war. This may have to do with the fact that the writer/director, Shimon Dotan, is an Israeli. In short, I enjoyed this movie, because it introduces some character development in a genre where it is often conspicuously absent. The casting of Rob Lowe as the career jackass was a stroke of genius! That said, there are aspects of honour and sacrifice inherent in his role, which he does bring out. However, like others I felt Gale Hansen stole the show with his role as the strong-willed and dependable leader contrasting with Lowe's as the antithesis. I like the fact that everything didn't work out at the end, and the monologue delivered at the end summed up the whole experience nicely. Go see it.