Ik vond de film best leuk, maar toen ik er later over nadacht vond ik het een nogal onsamenhangende en holle film.<br /><br />woodcock is een leraar, wiens manier van lesgeven grenst aan kindermishandeling. Je ziet hem treiteren met kleine kinderen, met dikke kinderen en andere minder dan atletische kinderen.<br />wat mij prima lijkt, kindermishandeling is een goed onderwerp voor een serieuze film. De lulhannes van een auteur en zijn slachtoffer komen thuis en leren dingen over zichzelf en laten de leraar inzien dat hij fout zit. Dat klinkt als een goede serieuze film.<br /><br />verander het kindermisbruik in 'hard maar eerlijk lesgeven' en gooi er een paar grove larfscènes in en het zou een goede wraakkomedie zijn geweest. Maar deze film probeert zowel een komedie als een serieuze film te zijn, en slaagt er in beide vermommingen niet in, omdat het onderwerp veel te serieus is, en hij slaagt er niet in een serieuze film te zijn omdat houtsnip aan het eind van de film van alle blaam wordt gezuiverd.
i rather enjoyed this movie, but thinking about it afterwards i thought it was a rather disjointed and hollow movie. <br /><br />woodcock is a teacher, whose teaching style borders on child abuse you see him picking on the small kids, the fat kids and other less than athletic kids. <br /><br />which is fine by me, child abuse is a good subject for a serious movie. bullshit author and victim returns home and learns things about him self and makes teacher see the error of his ways sounds like a good serious movie. <br /><br />turn the child abuse into 'tough but fair teaching' and throw in a few gross out larf scenes and it would have made a good revenge comedy. <br /><br />BUT this movie tries to be both a comedy AND a serious movie, and fails in both guises it fails to be a comedy because the subject is way to serious, and it fails to be a serious movie because woodcock is exonerated at the end of the movie.