Cagney speelt Lon Chaney in deze film over het leven van de grote imitator. Chaney zelf was erg op zichzelf en gaf de voorkeur aan de rust van huis en haard boven het wilde nachtleven van Hollywood. Hollywood was de plek waar hij werkte, geen manier van leven. Op die manier hebben hij en de man die hem speelt (James Cagney) veel gemeen.<br />Cagney en Chaney zagen er totaal anders uit, maar toch werkt Cagney met deze rol. In Cagney's biografie 'Cagney over Cagney' geeft hij toe dat het verhaal zich bepaalde vrijheden met Chaney's leven veroorlooft, zoals de meeste biopics, maar er zijn veel feitelijke gebeurtenissen in Chaney's leven die in de film voorkomen. Chaney was inderdaad het kind van twee doofstomme ouders <0xE2><0x80><0x93> hij kreeg zijn talent voor pantomime om met hen te communiceren. Zijn eerste huwelijk was een wankele, precies zoals in de film te zien is. Of de problemen begonnen omdat zijn eerste vrouw geloofde dat hun kind doof zou zijn en de mogelijkheid met afschuw vervulde, zoals in de film te zien is, weet ik niet, maar gezien de houding van de mensen in het begin van de twintigste eeuw ten opzichte van arbeidsongeschiktheid, is het heel goed mogelijk.<br />De film, of hij nu accuraat is of niet, was een liefdevol eerbetoon aan Chaney dat een belangrijke rol speelde in de heropleving van de belangstelling voor zijn films. Ik beschouw dit als Cagney's beste vertolking van een volwassen rol, misschien met uitzondering van 'These Wilder Years' uit 1956. Het wordt zelden uitgezonden en ook niet op video of dvd.
Cagney plays Lon Chaney in this film about the great imitator's life. Chaney himself was a very private person, preferring the quiet of hearth and home to the wild Hollywood night life. Hollywood was where he worked, not a way of life. In this way both he and the man who plays him (James Cagney) have much in common.<br /><br />Cagney and Chaney looked totally different, yet Cagney makes this role work. In Cagney's biography "Cagney on Cagney", he admits that the story takes certain liberties with Chaney's life as most biopics do, but there are many actual events in Chaney's life that are in the movie. Chaney was indeed the child of two deaf mute parents - he got his gift for pantomime in communicating with them. His first marriage was a rocky one, just as the film portrays. Whether the trouble started over his first wife believing that their child would be deaf and being horrified by the possibility as is portrayed in the film I don't know, but given early 20th century attitudes toward disability it is entirely possible.<br /><br />The film whether accurate or not, was a loving tribute to Chaney that was instrumental in a revival of interest in his films. I consider this to be possibly Cagney's best performance in a mature role with maybe the exception of 1956's "These Wilder Years", which is seldom televised nor on VHS or DVD.