Nadat ik de licht vermakelijke capriolen van de eerste Topper-film had gezien en me vaag een aflevering van de Leo G. Carroll-televisieserie herinnerde, was ik er niet op voorbereid hoe verschrikkelijk deze aflevering van het al zo lang lopende spookverhaal was. Joan Blondell als de geest maakt voortdurend geestige opmerkingen, die geen van alle als geestig kunnen worden beschouwd. Eddie 'Rochester' Anderson is volkomen verspild in een rol die openlijk racistisch is. Niet één keer, niet twee keer, maar drie keer in een put vallen alleen maar om op onverklaarbare wijze door een zeehond te worden doodgeknuppeld, moet een van de dieptepunten van zijn komische carrière zijn. De invalshoek van de moordmysterie is een slechte Scooby Doo-episode waardig. En het hele geval lijkt nauwelijks te verteren als voer voor het Thé<0xC3><0xA2>tre des Sciences-theater.
Having watched the mildly amusing antics of the first Topper movie and vaguely remembering an enjoyment of the Leo G. Carroll television series, I was unprepared for how terrible this episode of the long-running ghost story was. Joan Blondell as the ghost is constantly making wisecracks, none of which can be regarded as witty. Eddie "Rochester" Anderson is thoroughly wasted in a role that is overtly racist. Falling down a well not once, not twice but three times only to be inexplicably clubbed by a seal, has to be one of the low points of his comic career. The murder mystery angle is worthy of a bad Scooby Doo episode. And the whole thing seems only barely tolerable as fodder for the Mystery Science Theatre treatment.