Een nogal abominabele, ploeterende Blaxplotation-bewerking van de Frankenstein-mythe <0xE2><0x80><0x93> min of meer <0xE2><0x80><0x93> beschrijft dit aanbod uit de jaren zeventig. Waarschijnlijk in een poging het succes van Blacula (een tamelijk goede film) vast te houden, vertelt Blackenstein het verhaal van een Vietnam-veteraan zonder ledematen, Eddie genaamd, die alleen terugkeert om de proefkonijn te zijn van een winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede. Vreemd dat hij de Vredesprijs won voor zijn werk met DNA, maar laten we de logica even terzijde schuiven. De regisseur van deze film deed dat zeker. Het schijnt dat Eddies meisje, de innemende Winifred Walker, een arts met een doctorstitel in de natuurkunde, ooit onder de beroemde dokter Stein heeft gewerkt. Ze vraagt haar man om hulp, maar het loopt mis als bediende Malcomb de romance probeert te dwarsbomen omdat hij wanhopig verliefd is op Winnie. Het resultaat <0xE2><0x80><0x93> een logge, lijvige (oké, ik geloof ook niet dat het een woord is)'schepsel' in een zwart pak dat hij op onverklaarbare wijze ergens in zijn maat heeft opgepikt en dat rondloopt met een vierkant gesneden afrokapsel <0xE2><0x80><0x93> komt tevoorschijn met een voorliefde voor het doden en verscheuren van de ingewanden uit de lijfjes van pas vermoorde vrouwen. Hoewel dit op het eerste gezicht misschien groots amusement lijkt, slagen de regisseur en de cast er verbazingwekkend goed in om deze film zo weinig mogelijk leven in te blazen. Het werk lijkt zich af te spelen op een landgoed, maar later horen we van twee politieagenten, die veel weg hebben van leden van de maffia, dat er moorden zijn gepleegd in de nabije omgeving. Dichtbij - een ziekenhuis, woonhuizen en een etnische nachtclub zijn allemaal in de buurt, evenals een energiecentrale (?). De scènes zijn heel moeilijk te zien omdat er vrijwel geen verlichting is van enige waarde. De muziek is afschuwelijk. Als er niets gebeurt, zijn er kletterende en spannende akkoorden te horen. En wacht maar tot je die belachelijke hartslag hoort! De acteurs zijn afschuwelijk. Ze zijn geen van allen erg goed. De man die dokter Stein speelt, lijkt terloops geïnteresseerd in zijn rol. Roosevelt Jackson als Malcomb is interessant, maar hij is beslist geen acteur. De special effects bestaan uit de oude laboratoriumapparatuur van Kenneth Strickfaden die in de Frankenstein-films van de jaren dertig werd gebruikt. Het ziet er heel misplaatst uit in een moderne omgeving. Het ergste aan deze film is echter het onophoudelijke geploeter van de ene oninteressante scène naar de andere. Er wordt nooit echt iets uitgelegd, de slachtoffers en hun executies worden afschuwelijk uitgevoerd, en het einde <0xE2><0x80><0x93> waar ging dat allemaal over? Op dat moment was het beslist naar de filistijnen! Als je op zoek bent naar iets wat lijkt op 'afval' uit die tien jaar die daar juist om bekend stonden, denk ik dat je erg teleurgesteld zult zijn in Blackenstein.
A rather abysmal, plodding Blaxplotation reworking of the Frankenstein myth - sort of - best describes this 70s offering. Probably trying to latch on to the success of Blacula(a rather good film), Blackenstein tells the story of a limbless Vietnam vet named Eddie returning only to be the guinea pig of a Nobel Peace prize winning doctor. Strange that he won the Peace prize for his work with DNA, but let's push logic aside for now. The director of this film sure did. It seems that Eddie's girl, winsome Winifred Walker, a doctor with a PH.D in physics once worked under the renowned Dr. Stein. She appeals for help with her man, but things go awry when manservant Malcomb tries to thwart the romance because he is in desperate love with Winnie. The result - a hulking limbful(OK, I don't think its a word either)"creature" wearing a black suit he inexplicably picked up somewhere in just his size and styling around with a square-cut afro emerges with a zest for killing and ripping entrails from the bodices of newly slain women. Although on the surface this might seem like grand entertainment, the director and cast do an amazing job of breathing as little life into this film as possible. The site of the good doctor's work is seemingly in a country estate, but later we hear from two policeman, not unlike members of the mob, that murders have been happening in the nearby vicinity. Nearby vicinity - a hospital, residential homes, and an ethnic night club are all in the vicinity as well as a power plant(?). Scenes are very hard to see as there is virtually no lighting of any real value. The music score is dreadful. Clanging and suspenseful chords can be heard when nothing happens. And just wait until you hear that ridiculous heartbeat! The actors are dreadful. None of them are very good. The guy playing Dr. Stein looks casually interested in his role. Roosevelt Jackson is interesting as Malcomb, but he is definitely no actor. The special effects consist of the old lab equipment of Kenneth Strickfaden that was used in the 30's Frankenstein films. It looks very out of place in a modern setting. The worst part of this film though is its relentless plodding from one uninteresting scene to another. Nothing really is ever explained, the victims and their slayings are awfully executed, and the ending - what was that all about? It definitely had gone to the dogs at that point! If you are looking for something akin to fun "trash" from that decade famous for just that, I think you will be greatly disappointed with Blackenstein.