Dit is een terugkeer naar de horror- en actiefilms waarin de spanning is gebaseerd op de bedreigde vrouw die niet uit de gevarenzone kan komen vanwege haar passiviteit, goedgelovigheid of een andere stereotiepe vrouwelijke handicap. Hier krijgen we een pseudo-psychologische verklaring die te maken heeft met het feit dat haar moeder is overleden (moeder-verlies maakt haar kwetsbaarder voor overheersing door het medisch patriarchaat????) Ze doet herhaaldelijk niets en gaat niet door (bijv. ze zegt niets over de twee gaatjes van de injectienaald nadat ze tijdens het congres op een ledemaat is gevallen, en we krijgen geen aanwijzingen over haar motivatie om dat risico te nemen op dat moment of in haar onvermogen om iets te doen). 1.<br /><0x3E> Andere flagrante negatieve stereotiepen in deze genres (en in het misdaadgenre) zijn: schreeuwen bij het vinden van het lijk, wegvluchten voor gevaar als de man je meetrekt (heb je ooit geprobeerd weg te rennen terwijl je iemands hand vasthield? Dysfunctioneel!)
This is a throwback to the horror and action-adventure movies in which the tension is based on the threatened woman who cannot get out of the way of danger because of her passivity, gullibility, or other gender stereotyped disability. Here we are offered a pseudo-psychological explanation having to do with her mother having died (mother-loss rendering her more vulnerable to domination by the medical patriarchy????) She fails to act or to follow through repeatedly (e.g. failing to mention the clue of the two needle holes after she goes out on a limb at the incident review conference, and we are given no clues as to her motivation in taking that risk at that point or in her failure to follow through).<br /><br />Other egregious negative stereotyping in these genres (and in the crime genre) are--- screaming upon finding the corpse, and running from danger being pulled by the man (have you ever tried running holding someone's hand? Dysfunctional!!)