Vergeet Sissy Spacek en Halle Berry. Als 'The Sleepy Time Gal' in 2001 theatraal was uitgebracht (en het feit dat er geen distributeur was die het oppikte is een tragisch commentaar op de huidige filmwereld), zou de roemruchte Jacqueline Bisset de Oscar voor de beste actrice hebben gekregen voor haar rol in 'The Deep', 'Class', enz., maar ze werd helaas over het hoofd gezien vanwege haar feilloze acteertalent (zat iedereen te dutten toen ze adembenemende subtiliteiten en nuances tentoonspreidde in 'Under the Volcano', 'Rich and Famous', 'High Season', 'Le Ceremonie', enz.), dan zou Ms. Bisset de Oscar voor de beste actrice hebben gekregen. 'Sleepy Time Gal', onafhankelijk geproduceerd op een laag budget, is precies het type superieure film dat tegenwoordig zo zeldzaam is, en het feit dat de film werd verkocht aan het Sundance Channel (waar hij op 29 maart 2002 in première ging) in plaats van theatraal uitgedeeld te worden aan filmhuizen die juist zo'n subtiel, intelligent, verfijnd juweel van een film willen hebben) is een tragedie. De regie van Christopher Munch is subliem. In ondersteunende rollen geven Amy Madigan, Seymour Cassell, Nick Stahl en Martha Plimpton blijk van een verbazingwekkende intelligentie en warmte. Net als Jacqueline Bisset, waarschijnlijk de beste en meest ondergewaardeerde (en pijnlijk mooie) actrice aller tijden. De rol van mevrouw Bisset, hartgrondig, eerlijk en totaal gespeend van theatraal gedoe, is werkelijk om van te smullen! Net als 'The Sleepy Time Gal'.
Forget about Sissy Spacek and Halle Berry. If "The Sleepy Time Gal" had been released theatrically in 2001 (and the fact that no distributor picked it up is a tragic commentary on the state of today's film scene), the glorious Jacqueline Bisset would have been awarded the Best Actress Oscar at last week's dismal ceremony. Long-acclaimed for her dazzling beauty ("The Deep," "Class," etc.), but sadly overlooked for her impeccable acting abilities (was everyone dozing when she gave breathtaking performances of subtlety and nuance in "Under the Volcano," "Rich and Famous," "High Season," "Le Ceremonie," etc.), Ms. Bisset's portrayal of a woman trying to put her life in order when she is told she has terminal cancer is one of the finest performances ever committed to celluloid. Independently produced on a low-budget, "Sleepy Time Gal" is exactly the type of superior filmmaking so rare these days, and the fact that it was sold to the Sundance Channel (where it premiered on March 29, 2002) instead of being theatrically distributed to art-houses whose discerning patrons crave exactly this type of subtle, intelligent, exquisite jewel of a film) is a tragedy. Christopher Munch's direction/screenplay are sublime. In supporting roles, Amy Madigan, Seymour Cassell, Nick Stahl, and Martha Plimpton give performances of astonishing intelligence and warmth. As does Jacqueline Bisset, probably the finest and most underrated (as well as achingly beautiful) actress of all time. Ms. Bisset's performance, heartfelt, honest, totally devoid of histrionics, is truly to be cherished! As is "The Sleepy Time Gal."