Malcolm Shanks is een doofstomme straatpoppenspeler die door een bejaarde wetenschapper is ingeschakeld om te helpen bij experimenten om dode dieren weer tot leven te wekken. Als de gestoorde wetenschapper plotseling overlijdt, voert Shanks zijn werk uit, gebruikmakend van het lichaam van de dode dokter... en binnen de kortste keren stapelen zich meer lijken op.<br />'Shanks' is een van die films die een onuitwisbare indruk maken op iedereen die hem heeft gezien. Helaas zijn dat er maar heel weinig. Dit is geen doorsneefilm, maar hij verdient het zeker om beter bekend te worden dan hij is. 's Heel weinig) tot ik het gisteravond weer op tv zag, herinnerde ik me levendig de lijken die over het scherm slopen. Er is iets intens en gepast griezeligs aan de optredens van de acteurs als de dode lichamen.<br />Hoewel 'Shanks' kunstiger is dan de gebruikelijke William Castle-kost, zijn er in de hele film sporen van de regisseur te vinden, van het camerawerk tot de humor tot de make-up (de dode dokter lijkt griezelig veel op de blinde vrouw uit 'House on Haunted Hill') tot de hallucinerende volgorde tot de gimmick van de stilstaande filmkaarten (er is heel weinig dialoog) tot de camee van de regisseur. Jammer genoeg verliest de film, zoals de meeste films van William Castle, stoom als het einde nadert.
Malcolm Shanks is a deaf/mute street puppeteer who's enlisted by a aged scientist to assist in experiments to reanimate dead animals. When the mad scientist abruptly dies, Shanks carries out his work, using the dead doctor's own body... and before long, more bodies begin stacking up.<br /><br />Love it or hate it, "Shanks" is one of those films that leaves an indelible impression on everyone who's seen it. Sadly, that seems to be very few. This is not a mainstream movie by ANY stretch, but it certainly deserves to be better known than it is. I first caught the film on TV decades ago and, while I didn't clearly remember the specifics of the plot (of which there's very little) until I caught it on TV again last night, I vividly remembered the corpses skulking about the screen. There's something intensely and appropriately creepy about the actors' performances as the dead bodies.<br /><br />Although "Shanks" is artier than the usual William Castle fare, there's traces of the director all over the movie, from the camera-work to the humor to the makeup (the dead doctor looks uncannily like the blind woman from "House on Haunted Hill") to the hallucinatory sequence to the gimmicky silent-film cards (there's very little dialogue) to the director's cameo. Unfortunately, like most William Castle films, it loses steam as it nears its conclusion. The climax features a group of bikers who appear out of nowhere to threaten the titular hero. I love a bad biker flick, but it was an element that felt wholly out of place in this film. Further marring the movie, the final minute or two felt like an insult to the previous 90 minutes of surreal grotesqueness.<br /><br />Still, despite the shortcomings of the finale, the performers are incredible to watch, the production design is beautiful, the use of sound and music is superb and it's nice to see Castle was still making unique films right up to the end of his career. If only Paramount would give this never-available curio a widescreen DVD release, I'd be a happy camper.