Ja, Bogarts vertolking is klassiek, en Peter Lorre en Sydney Greenstreet zijn geweldig <0xE2><0x80><0x93> dat zijn ze meestal. Maar de film heeft te lijden onder de produktiecode van die tijd; Hammetts roman houdt stand, en de seksuele politiek ervan mocht niet op het scherm worden overgebracht (hoewel dat wel had gekund als het beter geschreven was <0xE2><0x80><0x93> Casablanca heeft een heleboel duistere seksgrapjes).<br />Het grootste probleem met de film is Mary Astor. Ik vind haar niet aantrekkelijk en haar vertolking is gekunsteld en vaak overtuigend <0xE2><0x80><0x93> wat een ramp is voor een femme fatale. In de roman komt het personage veel knapper en slimmer over, en de seksuele relatie met Spade maakt haar veel sluwer; het zorgt er ook voor dat er aan het eind over de liefde wordt gesproken, en Spade's afwijzing van Brigid is logisch. Als dit gesprek in de film begint, vraag je je af: 'Wat?' Die twee hebben nauwelijks samen op het witte doek gestaan, en nu wordt er over ware liefde gesproken?<br />Een deel aan het eind van het boek illustreert het probleem met het verhaal als film: in het boek, als Gutman beweert dat er een biljet van duizend dollar ontbreekt, laat Spade Brigid naakt in de badkamer terwijl hij haar en haar kleren controleert om te zien of ze het heeft meegenomen. Brigid protesteert, maar is niet bescheiden, en Gutman is verbaasd dat Spade dit doet. Deze scène versterkt Spade's kille houding, de seksuele relatie tussen Brigid en Spade, en maakt indruk op Gutman met zijn ijzige grondigheid. In de film knikt Brigid alleen zwijgend en wetend met haar hoofd, en dat is dat. De Hayes Code heeft een belangrijke scène uitgewist, en de schrijver heeft niet geprobeerd een manier te vinden om dit verlies goed te maken.<br />Als Brigid was gespeeld door een slimmere, verleidelijker actrice, en als er op de seksuele relatie tussen haar en Spade was gezinspeeld, dan zouden de duistere motieven van het verhaal en Spade's karakter volledig zijn uitgekomen. Het is een goed gespeelde film (maar bijna vernietigd door een castingblunder, Astor) en invloedrijk in termen van karakter, tempo en camerakeuze. Het mag dan de eerste film noir zijn geweest, maar dat alleen maakt het nog geen klassieker. Zoals het er nu voor staat, is het meer geschiedenis dan plezier om ernaar te kijken, terwijl de roman nog steeds even goed geschreven detectivefictie bevat.
Yes, Bogart's performance is classic, and Peter Lorre and Sydney Greenstreet are terrific -- they usually are. But the film suffers from the production code of the day; Hammett's novel holds up, and the sexual politics of it wasn't allowed to be transferred to the screen (although it could have with better writing -- Casablanca has a lot of dark sex jokes).<br /><br />The biggest problem with the film is Mary Astor. I don't find her attractive and her performance is mannered and oft putting -- which is a disaster for a femme fatale. In the novel, the character comes across as much prettier and smarter, and the sexual relationship with Spade makes her much more devious; it also makes the love talk at the end and Spade's rejection of Brigid logical. In the film, when this conversation starts, one is left wondering, "What?" These two have barely been on screen together and now there's talk of true love?<br /><br />One part near the end illustrates the problem with the story as filmed: In the book, when Gutman claims a thousand dollar bill is missing, Spade makes Brigid get naked in the bathroom as he inspects her and her clothes to see if she took it. Brigid protests, but is not modest, and Gutman is surprised that Spade would do this. This scene reinforces Spade's cold demeanor, the sexual relationship between Brigid and Spade, and impresses Gutman with Spade's icy thoroughness. As filmed, Brigid just makes a silent, knowing nod of No, and that's that. The Hayes Code eradicated a key scene, and the writing didn't attempt to find a way to make up for this loss.<br /><br />If Brigid had been played by a smarter, more seductive actress and the sexual relationship between her and Spade been alluded to, then the dark motivations of the story and Spade's character would be fully realized. As it is, it's a well cast movie (but nearly destroyed by one casting flub, Astor) and influential in terms of character, pace, and camera choices. It may have been the first noir, but that alone doesn't make it a classic. As it is, watching it is more history than enjoyment, while the novel still holds up as well written detective fiction.