Iemand moet tegen Reilly zeggen dat hij een nieuwe agent moet inhuren. Ik dacht dat hij boven dit soort onzin stond. Met tegenzin zit ik hier 1,5 uur naar te luisteren, om er dan achter te komen dat hij al die tijd al door de'maar'-acteurs in de val is gelokt. Dus we worden geacht te geloven dat dit van het begin af aan een meesterlijke actie was en dat Johns personage de jongen in de cascino 'toevallig' als zijn onwetende medeplichtige aantreft? Doe me een lol, zeg.<br />Ik ben een groot voorstander van het opschorten van ongeloof bij het kijken naar films, maar dit was te veel gevraagd voor de kijker. Er zijn wel tien andere manieren om een rechtvaardige plot te bedenken zonder de kijkers de beproeving te laten ondergaan en de verrassing aan het eind te bieden. Dit was gewoon waardeloos. Ik was boos dat ik mijn tijd had besteed om ernaar te kijken... ik raad je ten zeerste aan om de jouwe te bewaren en deze klomp vuil door te geven.
Someone needs to tell Reilly to hire a new agent. I thought he was above this kind of crap. I begrudgingly sit through 1.5 hours of this only to find out he was being set up by all the but players all along. So we're presupposed to the fact that this was all a master rouse from the start and that John's character just "happens" to find the kid in the cascino as his unwitting accomplice? Give me a freaking break.<br /><br />I'm all for the suspension of disbelief when watching movies, but this was too much to ask the viewer. There are a dozen other ways to have contrived an justifiable plot without putting the viewers through the ordeal and offering the surprise at the end. This just sucked. I was angry that I had spent my time to watch it- I highly advise that you save yours and pass on this lump of dirt.