You Are My Sunshine is een van die films die stiekem zijn op een manier die je niet verwacht. De regisseur, Park Jinpyo, had eerder een romantisch drama geregisseerd over verliefde zeventigplussers, waarin hij een serieus maatschappelijke kwestie (verleden) had verweven met een toegankelijk drama. Net als zijn vorige film benadert Park nu een ander maatschappelijke kwestie (aids stigma/prostitutie) zijdelings, door die kwesties te nemen en ze te verpakken in een goed geconstrueerd melodrama.<br />Het verhaal volgt een eenvoudige, idealistische boer op het platteland die een liefdesloos leven leidt, een veel voorkomend probleem in een groot deel van Korea, waar veel jonge mannen en vrouwen naar stedelijke centra verhuizen en vrijgezellen achterlaten met weinig opties. Nou, hij ontmoet een koffieshopmeisje (in sommige koffieshops doen ze ook alsof ze gastvrouw of prostituee zijn) en hoewel hij haar beroep kent, is hij smoorverliefd op haar. Er ontstaat een soort romantische komedie, waarin het conflict ontstaat tussen haar eigen kille houding ten opzichte van romantiek en de conflicten die voortkomen uit de manier waarop deze boerenfamilie reageert op het idee dat een prostituee iets met hem heeft. En dan krijgt ze in de gaten wat haar verleden haar heeft aangedaan, aids doet zijn intrede en het wordt een en al melodrama.<br />Maar het melodrama slaat nooit echt op de clichés die tot dan toe in de Koreaanse bioscoop allemaal overdreven waren. Er zijn geen sterfscènes, hoewel je wel naar de ziekenhuizen moet, en de film probeert je niet te overspoelen met tranentrekkende scènes. Door de zorgvuldige karakterontwikkeling en geloofwaardige reacties verdient de film in feite elk melodramatisch moment, en dus heeft dat ene werkelijk emotionele moment een grote potentie, hoe simpel het ook is. Als zodanig is dit een voorbeeld van melodrama dat goed wordt gespeeld. En terwijl het dat doet, gaat het over het aidssyndroom, problemen die veel voorkomen in het leven van sekswerkers, en haalt het daarbij niet echt uit.<br />Natuurlijk, als je met zulke clichés te maken hebt, maakt het echt verschil of je acteert of niet, en de twee hoofdrolspelers doen uitstekend werk door je te overtuigen van hun karakters en geloofwaardig met de karakters mee te lopen naarmate ze zich ontwikkelen. De rest van de film is ook heel vakkundig gemaakt, met een paar prachtige scènes. De film vertraagt pas iets na het midden van de film, omdat we met de personages zelf te maken hebben, maar het einde maakt het allemaal echt de moeite waard.<br />Dus wat je hier hebt met You Are My Sunshine is een echt solide melodrama. Het slaagt erin de ergste clichés te vermijden, in het genre te blijven en het eerlijk te spelen, indruk te maken en commentaar te geven op echte maatschappelijke kwesties, terwijl het tegelijkertijd solide dramatisch vermaak biedt.
You Are My Sunshine is one of those films that's sneaky in a way you don't expect. The director, Park Jinpyo had previously directed a romantic drama about septuagenarians in love, wrapping a serious social issue (ageism) around an accessible drama. Like his previous film, Park now approaches another social topic (AIDS stigma/prostitution) obliquely, by bringing taking those issues and wrapping them in a well wrought melodrama.<br /><br />The story follows a simple and idealistic country farmer who lives a lovelorn life, a common problem with a lot of rural Korea as many young men and women migrate to urban centers, leaving bachelors with few options. Well, he meets a coffeeshop girl (which, at some coffeeshops also suggest that they double as hostesses and prostitutes) and despite knowing her profession, is absolutely smitten. A sort of romantic comedy ensues, with conflict erupting from her own chilly disposition towards romance and the conflict arising from how this farmer's family reacts to the idea of a prostitute dating him. And then her past catches up to her, AIDS makes an appearance and things go straight into melodrama land.<br /><br />However, the melodrama never really hits the clichés that had previously become all to overdone in Korean cinema. There are no deathbed scenes, although there are trips to the hospitals, and the film doesn't try to flood you with tearjerking scenes. In fact, because of the studied character development and believable reactions, the film actually earns every single melodramatic moment and so the one truly emotional moment has a lot of potency going for it, despite how simple it is. As such, this is an example of melodrama done right. And while it's doing it, it addresses the AIDS stigma, problems prevalent in the lives of sex workers and doesn't really pull punches while doing so.<br /><br />Of course, when dealing with such clichés, acting really makes a difference and the two leads do an excellent job of convincing you of their characters and believably walking with the characters as they develop. The rest of the film is quite proficient too, with some beautifully shot scenes. The film only slows down a little after the midpoint as we deal with the characters on their own, but the ending really makes it all worthwhile.<br /><br />So, what you have here with You Are My Sunshine is a really solid melodrama. It manages to avoid the worst of the clichés, stay in the genre and play it straight, make an impact and wrap in commentary on real social issues while making of solid dramatic entertainment. Good. 8/10.