Paris Lockdown: dit eenmansleger van een natte papieren zak vol armzalige smoesjes voor een wannabe gangsterfilm, dit is zo leeg als een cr<0xC3><0xAA>pe Suzette in een nonnenklooster op zondagochtend. Hoe rijk de slechte smaak ook is, ja, er zijn genoeg tieten, billen en knikkende hoofden, maar als je de goorheid, de rondvliegende kogels en de flitsende auto's wegdenkt, dan zijn we alleen maar geland op het plein dat ons zegt: 'Ga terug naar huis, verzamel geen geld... begin opnieuw'.<br />Dit is zo diepzinnig en betekenisvol als de goot het maar kan maken, terwijl een inzicht in de Parijse onderwereld van drugssmokkelaars, pooiers en moordenaars gewoon niets aan het verhaal toevoegt. Niets. De personages leven het leven van een eendimensionale karikatuur. We krijgen een zogenaamde bendeleider die eenvoudigweg niet memorabel is, en zijn schoothondjes zijn net zo gemakkelijk neerbuigend en misplaatst als de hele treurige affaire.<br />De hele episode hier lijkt te zijn losgekoppeld van een bepaalde volgorde in hun leven, het is een zeepopera van bloed en schurken. Dit is de op- en neergang van een Parijse misdaadbaas die zijn leven lang hoereert, schiet en nog eens schiet. De ontwikkeling van deze mensen gaat verder dan de volgende bushalte naar Plainville, zelfs de dubbelganger van Robert De Niro en zijn ingevette haar zien er te pastiche uit, te al klaar. <br /><br />Frédéric Schoendoerffer, regisseur, heeft de actie in de sjofele kant van de stad geplaatst, in de bars, striptenten en nachtelijke straten van Parijs, Frankrijk, Europa, en om eerlijk te zijn zou iedere zichzelf respecterende Parijse gangster die deze trieste ontmaskering zou zien, zich, naar verluidt, gegeneerd voelen.<br />Met slechts een tikkeltje verbijstering heeft dit misdaadgedoe geen andere richting dan naar boven. Het is geen slecht gemaakte film, het is, vergeef me de woordspeling, goed uitgevoerd, aardige beledigende taal, knap uitziende meisjes en gemene moeders die hun werk maar al te goed doen. Een paar aardige, vergeef me de woordspeling, nogmaals, locatieshots en slechte houdingen, een enkele martelscène, ook heel aardig gedaan, au. Maar het is juist het samenstellen van dit werk dat een complot, laat staan een subplot, acceptabel zou hebben gemaakt.<br />Deze jongens zijn keihard, maar als de schijnwerper van de goede-agent-slechte-agent op hun zielige achterste schijnt, is dat het hele hoofdthema dat het spel zal verraden en je zal laten oppakken, inrekenen en in eenzame opsluiting laten zetten.
Paris Lockdown: this one-man army of a wet paper bag of poor excuses of a wannabe gangster film, this is as empty as a crêpe Suzette in a nunnery on a Sunday morning. As rich as poor taste goes, yes there's boobs, bottoms and nodding heads galore but takeaway the sleaze, the flying bullets and the flash cars then all we have done is landed on the square that tells us to "Go Back To GO, do not collect £200...start again".<br /><br />This is as deep and meaningful as gutters will allow it to rise, while an insight of Parisian lowlife drug smugglers, pimps and killers, there is just nothing to add to the narrative. Nothing. The characters are living the life of a one-dimensional caricature. We are given a so-called gang leader who simply is not memorable, and his pet dogs are just as easily put-down and unmissable as the whole sorry affair.<br /><br />The entire episode here seems too have been pulled out of any sequence in their life, it is a Soap Opera of blood and thugs. This is a basic rise and fall of a Paris crime boss who lives his life whoring, shooting and, again, shooting. The development of these people is as far as your next bus stop to Plainville, even the Robert De Niro look-alike and his greased-up hair looks too pastiche, tooalready done.<br /><br />Frédéric Schoendoerffer, director, has placed the action in the seedy side of town, the bars, strip joints and night filled streets of Paris, France, Europe and to be fair, any self respecting Parisian gangster seeing this sad debunkle would be, allegedly, embarrassed.<br /><br />With just a touch of bewilderment, this crime-caper has no direction apart from up. It is not a poorly made film, it's, forgive the pun, executed well, nice offensive language, great looking girls and mean mothers' doing their job, only too well. Some nice, forgive the pun, once more, location shots and bad attitudes, the odd torture sequence, done very nicely too, ouch. However, it is the putting together of this work that to make any coherent sense a plot, let alone a sub-plot would have been acceptable.<br /><br />These guys are hard-core but when the spotlight of the good-cop, bad-cop is shining on their sorry backside, it is the whole main feature that will give the game away and get you busted, sent-down and sent to solitary