Door naar de films van Val Lewton te kijken, lijkt het of hij gefascineerd werd door tegenstrijdigheden. Bijvoorbeeld:<br />'Cat People' onderzoekt zelfrepressie versus ongeremde passie. 'Curse of the Cat People' onderzoekt werkelijkheid versus fantasie. 'The Seventh Victim' onderzoekt de wens om te leven versus de wens om te sterven.<br />De films van Lewton zijn meestal heel rijk aan deze psychologische thema's, maar 'Isle of the Dead' onderzoekt misschien meer tegenstrijdigheden dan zijn andere films. Hier volgen een paar van de thema's waar mee omgegaan wordt:<br />*bescherming vs. dominantie * koelbloedig rationalisme vs. onlogisch mededogen * wetenschap vs. bijgeloof * geloof vs. bijgeloof * het lot/de dood bestrijden vs. het accepteren van het lot/de dood * controle vs. Het verhaal gaat dat generaal Nikolas Pherides (Boris Karloff) en verslaggever Oliver Davis (Marc Kramer) een vriendelijke en mysterieuze zingende vrouwenstem volgen naar een afgelegen huis. Hun interactie met de bewoners van het huis levert een griezelig, meeslepend verhaal op. Ik zal niets meer prijsgeven dan dat de plot draait om het bijgeloof van de Vorvolaka <0xE2><0x80><0x93> een Griekse 'nachtmerriefiguur', zoals het Voorwoord het omschrijft, die langzaam het leven uit zijn slachtoffer(s) kan wegzuigen en zelfs epidemieën en epidemieën in een gemeenschap kan veroorzaken.<br />Ik weet niet hoeveel tientallen films van Boris Karloff ik heb gezien, maar dit is een van mijn favorieten. Hij is nooit iemand met wie we ons mogen identificeren, maar hij slaagt er toch in ons alles wat hij doet te laten begrijpen. Zijn personage ondergaat verschillende ontwikkelingen, en die lijken allemaal volkomen logisch en begrijpelijk binnen de context van het wereldbeeld van dit verwrongen personage.<br />Hoewel niemand in de film echt Grieks lijkt <0xE2><0x80><0x93> eerder Amerikaans en Brits, eigenlijk <0xE2><0x80><0x93> maakt het niet echt uit waar de film zich afspeelt of in welke cultuur hij zich afspeelt. Dit is een afgezonderde wereld die alleen in films bestaat, maar het is een machtige wereld die ons dwingt onze angsten op een heel reële manier onder ogen te zien.<br />' _Isle of the Dead_ is geen monsterfilm of een schokkende horrorfilm die je zo uit je stoel doet springen, maar het is wel zo.' Het is beslist eng, verwarrend en soms zelfs angstaanjagend. Schrijven is van een veel hoger kaliber dan de meeste horrorfilms, en als je jezelf echt in het verhaal verdiept en de ideeën die je krijgt overdenkt, zul je merken dat je geboeid wordt.
From watching Val Lewton's films, it seems that he was fascinated with dichotomies. For example:<br /><br />"Cat People" explores self-repression vs. uninhibited passion. "Curse of the Cat People" explores reality vs. fantasy. "The 7th Victim" explores the desire to live vs. the desire to die.<br /><br />Lewton's movies are usually very rich in these psychological themes, but "Isle of the Dead" may explore more dichotomies than any of his other pictures. Here are just a few of the themes dealt with:<br /><br />*protection vs. domination *cold-hearted rationalism vs. illogical compassion *science vs. superstition *faith vs. superstition *fighting fate/death vs. accepting fate/death *control vs. helplessness<br /><br />As far as the story is concerned, General Nikolas Pherides (Boris Karloff) and reporter Oliver Davis (Marc Kramer) follow a pleasant and mysterious singing woman's voice to a remote house. Their interaction with the house's occupants generates an eerie, compelling story. I won't give away anything more than to say the plot revolves around the superstition of the Vorvolaka--a Greek "nightmare figure", as the Foreword describes it, that can slowly drain the life from its victim(s) and even cause plagues and epidemics in a community.<br /><br />I don't know how many dozens of Boris Karloff films I've seen, but this is one of my favorites. In "Isle of the Dead" he is never someone we are allowed to identify with, but he still manages to make us understand his every action. His character undergoes several developments, and they all seem perfectly logical and understandable within the context of this twisted character's worldview.<br /><br />Though no one in the film really seems Greek--more American and British, in fact--it doesn't really matter where the film takes place or what culture it's in. This is a secluded world that only exists in the movies, but it's a powerful world that forces us to confront our fears in a very real way.<br /><br />"Isle of the Dead" isn't a monster film or a jolting shock-you-out-of-your-seat jolt-a-minute horror movie, but it's definitely creepy, unsettling, and even scary at times. Is writing is at a much higher calibre than most horror movies, and if you let yourself really get into the story and contemplate the ideas presented, you will find yourself captivated.