Dit is waarschijnlijk mijn minst favoriete Cagney-film. Hij ziet eruit alsof hij oorspronkelijk een toneelstuk was, want hij is HEEL statisch en theatraal <0xE2><0x80><0x93> zo erg, dat hij lijdt aan een ernstig geval van claustrofobie! Bovendien maakt hij de onvergeeflijke fout dat hij saai is <0xE2><0x80><0x93> en dat kost een hoop werk in een Cagney-film. Meestal zal zijn energieniveau de film alleen al tot minstens de gemiddelde resolutie verheffen, maar hier ziet hij eruit alsof hij half slaapt en de vele niet erg interessante barbezoekers spelen hun verhaaltjes voor de camera. Ik heb deze film een paar jaar geleden gezien, maar ik kan me geen van de verhaaltjes in de film herinneren omdat ze gewoon niet boeiend of gedenkwaardig waren. Je blijft wachten op een of andere beloning, maar die komt gewoon nooit!
This is probably my least favorite Cagney film. It looks like it was originally a play, as it is VERY static and stagy--so much so, that it suffers from a severe case of claustrophobia! Also, it makes the unforgivable mistake of being dull--and that takes a lot of work in a Cagney film. Usually, his energy level alone will elevate the movie to at least the average range but here he looks half asleep and the many not very interesting bar patrons act out their little stories for the camera. I saw this movie just a few years ago, but I can't remember ANY of the stories within the movie because they just weren't compelling or memorable. You keep waiting for some sort of payoff, but it just never comes!