Dit is de armzaligste passage in de laatste Godzilla-cyclus van Toho. Het verhaal is niet alleen een halfuur te lang, het is ook een saai verhaal en het ergste van alles: een of andere slimmerik bij Toho heeft besloten een nieuwe film van Takayuki Hattori te laten maken. De hele film stinkt zelfs naar Hollywood en het is de minst Japanse Godzilla-film ooit. (Behalve die met Matthew Broderick.) Toho kwam tot bezinning toen ze overgingen op Godzilla vs Destroyah en de klassieke Akira Ifukube-cue in ere herstelden.
Here's the poorest entry in the recent Toho Godzilla cycle. Besides being overlong by about half an hour the story is dull and, worst of all, some bright spark at Toho decided to commission a new score by Takayuki Hattori. In fact the whole movie reeks of Hollywoodisation, and it's the least 'Japanese' Godzilla film ever. (Except for that one with Matthew Broderick.) Toho came to it's senses when they moved on to Godzilla vs Destroyah and reinstated the classic Akira Ifukube cues.