FROGS is een onderhoudende inleiding in het subgenre van Nature Strikes Back, horrorfilms over het milieu die in de jaren zeventig populair werden. De film is voor een deel geïnspireerd op Alfred Hitchcocks 'The Birds' (1963), hoewel in Hitchcocks film het motief en de reden voor de vogelaanvallen niet duidelijk zijn, terwijl de kijker in FROGS begint te begrijpen waarom het plaatselijke wild de pik op mensen heeft. De film begint langzaam en rustig als ecoloog en free-lance fotograaf Pickett Smith (SAM ELLIOTT), die een fotoreportage over de ontbossing voor een ecologisch tijdschrift maakt, per kano over een waterweg in Florida vaart. De kano slaat om als hij verstrikt raakt in het kielzog van een speedboot die te dichtbij komt. Smith wordt gered door de inzittenden van de andere boot, Clint Crockett (ADAM ROARKE) en zijn zus Karen (JOAN VAN ARK) en uitgenodigd om terug te komen op het landgoed om schoon te maken, uit te drogen en de andere familieleden te ontmoeten. De keuze van de vaartuigen van deze twee mannen bepaalt hun karakter: de boot van Smith is milieuvriendelijk, terwijl die van Clint luidruchtig, lawaaiig en vervuilend is. Smith wordt teruggebracht naar het landgoed van de familie, dat op een particulier, afgelegen eiland in de moerassen van Florida ligt. Smith is op een gunstig moment gekomen: het is de jaarlijkse familiebijeenkomst om zowel de Vierde Juli als opa's verjaardag te vieren. Grootvader is de familie-aartsvader Jason Crockett, gespeeld door Ray Miller, die een uitmuntende prestatie levert als de aan een rolstoel gekluisterde, chagrijnige miljonair-industrieel die de belichaming is van de lelijke rijken op hun slechtst. Hij heeft iets gemeens in zich, wat blijkt uit zijn autoritaire houding en zijn minachting voor de natuurlijke omgeving. Hij gelooft dat de Mens hier is geplaatst als de Meester van de Aarde en dat alle levensvormen voor hem moeten buigen. Als zijn klusjesman niet terugkeert van een gifspray-missie in het moeras om de kikkers te doden die zijn familie gek maken van het onophoudelijke gekwaak, vraagt hij Pickett Smith om hem te zoeken. Smith vindt hem inderdaad <0xE2><0x80><0x93> hij ligt in een moerassige poel, dood door een giftige slangenbeet. Hier manifesteert zich de Donkere Toon van Onheilspellende Voorzienigheid van de film. Een voor een worden de verschillende familieleden door de bewoners van het moeras geisoleerd en aangevallen. Er zit niet veel bloed in deze film. Om het gewenste effect te bereiken, is hij meer op een onbestendige stemming en een sfeer van stille verdoemenis gericht. Het is onze trouwe held Pickett Smith die speculeert dat de natuur ons misschien zal terugpakken voor wat we de aarde hebben aangedaan. Crockett wijst dit als onzin van de hand en weigert halsstarrig enige waarschuwing in acht te nemen. Deze moeraswezens zullen hem het gepaste respect tonen... of anders. De wezens uit de titel van de film doden niemand, omdat ze dat niet kunnen. Ze worden afgebeeld als de breinen achter de operatie, als generaals die hun troepen in positie brengen en wachten tot de vijand in een hinderlaag loopt. Lang voordat de film is afgelopen, hebben we een vrij goed idee wie het zal overleven en wie niet. Hoewel de Good People het eiland ongeschonden weten te verlaten, is het voor hen misschien nog maar het begin van de Horror. Deze film is behoorlijk effectief op een ingehouden manier. Hij profiteert van prachtige locatiefotografie (hij werd opgenomen in het Eden State Park in Florida), sterke acteerprestaties, goede montage en het creëren van een claustrofobisch horrorgevoel. Dit is een van mijn favoriete Nature Revenge-films en ik geef hem een 8 uit 10.
FROGS is an entertaining entry in the sub-genre of Nature Strikes Back environmental horror films popularized during the 1970s. It draws part of its inspiration from Alfred Hitchcock's "The Birds"(1963)- though in Hitchcock's film the motive and reason for the bird attacks is not clearly defined, whereas in FROGS the viewer comes to understand why the local wildlife has it in for people. The film starts out slowly and quietly as ecologist and free-lance photographer Pickett Smith(SAM ELLIOTT), doing a photo spread on the despoliation of the environment for an ecology magazine, makes his way along a Florida waterway by canoe. The canoe overturns when it gets caught in the wake of a speedboat that passes too close. Smith is rescued by the occupants of the other craft, Clint Crockett(ADAM ROARKE) and his sister Karen(JOAN VAN ARK) and invited back to the family estate to clean up, dry out and meet the other family members. The choice of watercraft used by these two men serves to help define their character- Smith's boat is environmentally friendly whereas Clint's is loud, noisy, and polluting. Smith is taken back to the family estate which exists on a privately-owned, secluded island in Florida swamp country. Smith has arrived at an auspicious time- it's the annual family gathering to celebrate both the Fourth of July and Grandpa's birthday. Grandpa is family patriarch Jason Crockett, played by RAY MILLAND, who turns in an outstanding, tour de force performance as the wheelchair-bound, cantankerous millionaire industrialist who personifies the ugly rich at its worst. He has a mean streak in him as evidenced by his high-handed authoritarian manner and disdain for the natural environment. He believes that Man was put here as the Master of the Earth and all life forms must bow before him. When his handyman does not return from a poison-spraying mission in the swamp to kill the frogs whose incessant croaking is driving his family nuts, he asks Pickett Smith to look for him. Smith finds him alright- lying in a swampy pool, dead from venomous snakebite. It's here that the film's Dark Tone of Ominous Portent manifests- as one by one the various family members find themselves isolated and targeted by the denizens of the swamp. There is not a whole lot of gore in this film. To achieve its desired effect, it relies more on creating an unsettled mood and an atmosphere of quiet doom in a low-key understated manner. It's our stalwart hero Pickett Smith who speculates that maybe Nature is getting back at us for what we've done to the Earth. Crockett dismisses this as rubbish and stubbornly refuses to heed any warnings. These swamp creatures are going to show him the proper respect- or else. The title creatures of the film do not kill anybody, because they can't. They're depicted as the brains behind the operation, like generals getting their troops in position and waiting for the enemy to walk into an ambush. Long before the movie is over, we have a pretty good idea who is going to survive and who isn't. Though the Good People make it off the island intact, in spite of some close calls, for them the Horror may be just beginning. This movie is quite effective in an understated way. It benefits from beautiful location photography (it was filmed in Florida's Eden State Park), strong performances, good editing and the creation of a sense of claustrophobic horror. This is one of my favorite Nature Revenge movies and I give it an 8 out of 10.