Na de voortreffelijke 'Excalibur' was dit een grote stap terug voor regisseur Boorman. Dit had een intelligente en ontroerende film kunnen zijn over een man die na 10 jaar zijn vermiste zoon terugvindt nadat hij door een inheemse stam in de amazone is geadopteerd. Maar het verhaal dat de stam mystiek is en in contact staat met de natuur, wordt er een beetje te dik bovenop gelegd. Dit 'nobele wilde'-cliché vervangt het ene stereotype door het andere. En de climax in het bordeel was slecht ingekleed, om nog maar te zwijgen van die malle Deus Ex Machina die eindigde met de dam, waardoor de Regen die eindigt in 'Duin' plausibel leek. Het lijkt erop dat de ecologische boodschap die Boorman wilde overbrengen, erin is verwerkt en minder sterk is geworden.
After the excellent "Excalibur" this was a big step down for director Boorman. This could have been an intelligent and moving film about a man who finds his missing son after 10 years adopted by a native tribe in the amazon. But the stuff about the tribe being mystical and in touch with nature is layed on a little too thick. This "noble savage" cliche just substitutes one stereotype for another. And the climactic scene in the brothel was ill-concieved, not to mention the silly Deus Ex Machina ending involving the dam, making the Rain ending in "Dune" seem plausible by comparison. It seems tacked on and lessens the ecological message Boorman was driving home.