Ah, de wonderbaarlijke mysteries van de Europese filmindustrie aan het eind van de jaren zeventig/vroeg in de jaren tachtig. Met een zekerheid van bijna honderd procent improviseerde het script van deze film tijdens de opnamen. Te oordelen naar de toon en de opgewekte sfeer van de openingsscènes lijkt het er niet eens op dat de makers (Alain Deruelle en Julio Tabernero) ooit van plan waren een film over kannibalen te maken, maar misschien dwongen de producers hen wel om snel geld te verdienen aan het gigantische succes van hedendaagse horrorfilms als 'Kannibal Holocaust' en 'Kannibal Ferox'. Zoals je waarschijnlijk wel weet, was alles mogelijk in de filmindustrie, zelfs het inhuren van de beruchte pornofilmer Jess Franco om wat extra beelden te schieten. De film begint met een ritmisch en vrolijk carnavalsliedje, een aantal komische personages en een potentieel interessant (maar slecht uitgewerkt) ontvoerings- en losgeldplan. De kannibalenstam en de verplichte grofheid komen pas na ongeveer 40 minuten ter sprake en komen totaal belachelijk over. Drie amateurcriminelen, een voluptueuze vrouw en twee mannen, besluiten op goed geluk de dochter van een rijke zakenman te ontvoeren en een losgeld te eisen. Als een van hun handlangers betrokken raakt bij een banaal auto-ongeluk, vluchten ze naar de jungle (ik denk de Zuid-Amerikaan) en zoeken beschutting in de hut van een vriend. Vlakbij is een stam primitieve kannibalen, maar ze lijken beleefd binnen hun grenzen te blijven. Alleen wanneer een van de schurken de vrouw des huizes verkracht, voert haar man ze bijna letterlijk aan de kannibalen. Intussen zijn ook de ouders van het ontvoerde meisje in de jungle aangekomen (maar vraag me niet hoe), maar het zijn goede mensen en dus worden ze niet opgegeten. Onnodig te zeggen dat 'Kannibalenverschrikking' een ongelooflijk slechte film is en ik kan echt geen goed element noemen, afgezien misschien van het vrolijke herkenningsmelodietje. Zeker, er is een beetje akelige smurrie, maar er is absoluut geen voorafgaande spanning die zich opbouwt en het feitelijke kauwen gaat veel te lang door. Je weet dat je in de problemen zit als zelfs de bloederige stukjes in een film saai zijn. De acteerprestaties zijn afschuwelijk. De zinnen van het kleine meisje zijn praktisch onhoorbaar en ik ben er vrij zeker van dat een volwassen vrouw die de stem van een kind imiteerde, ze heeft uitgesproken. De 'jungle'-opstelling is behoorlijk hilarisch, aangezien de film duidelijk in iemands eigen tuin is opgenomen en de 'inboorlingen' gewone, witte dagopnemers zijn. Verscheidenen van hen hebben zelfs bakkebaarden en modieuze kapsels.
Ah, the wondrous mysteries of late 70's/early 80's Euro-exploitation cinema With almost a 100% positive certainty, the script of this film was improvised along whilst shooting. Judging by the tone and cheerful atmosphere of the opening sequences, it doesn't even look like the creators (Alain Deruelle and Julio Tabernero) ever intended to make a movie about cannibals, but maybe the producers forced them in order to quickly cash in on the gigantic success of contemporary horror-hits like "Cannibal Holocaust" and "Cannibal Ferox". As you probably know, everything was possible in the exploitation industry, even hiring the notorious smut filmmaker Jess Franco to shoot some additional footage. The film opens with a rhythmic and jolly carnival song, introduces several comical characters and a potentially interesting (but poorly elaborated) kidnapping/ransom plot. The cannibal tribe and obligatory grossness only kicks in after about 40 minutes and comes across as totally ridiculous. Three amateur thugs, one voluptuous woman and two guys, randomly decide to abduct the daughter of a wealthy businessman and demand a ransom. When one of their accomplices gets involved in a banal car accident, they flee towards the jungle (I think the South American) and seek shelter in the hut of a friend. Nearby there's a tribe of primitive cannibals, but they appear to remain politely within their perimeters. Only when one of the thugs rapes the lady of the house, her husband almost literally feeds them to the cannibals. Meanwhile, the parents of the kidnapped girl have also arrived in the jungle (don't ask me how, though), but they're good people and hence don't get eaten. Needless to say "Cannibal Terror" is an incredibly bad film and I honestly can't name one good element, apart maybe from the jolly theme song. Sure, there's a bit of nasty gore, but there's absolutely no prior tension building and the actual munching goes on for far too long. You know you're in trouble when even the gory bits in a movie are dull. The acting performances are atrocious. The lines of the little girl are practically inaudible and I'm pretty sure an adult woman imitating the voice of a child spoke them. The "jungle" setting is quite hilarious, as the film is clearly shot in someone's home garden and the "natives" are plain white day-players. Several of them even have sideburns and sophisticated haircuts. Oh dear