Dit is zogenaamd een episch verhaal over een koning Naresuan in zijn jeugd, die in zijn latere jaren de binnenvallende Birmezen tegen Thailand beschermde door hen te verjagen.<br />In feite is het een ketterij om te zeggen dat de film niet goed is voor het Thaise publiek en daarom wordt hij naar mijn mening overschat. Maar dit is een van de beste delen van de 3-delige serie van de film. Naar mijn mening is Deel 3 (climax), gevolgd door Deel 1 en Deel 2. Veel van de klachten gingen over Deel 2, dat historisch gezien niet bestaat en veel publiek bleef klagen over de hoofdrolspelers. Het probleem met deze film, die in feite Deel 1 is, is dat de filmische versie van het verhaal in feite in strijd was met de historische feiten omdat hij daar weinig tijd voor had. Dit feit is in het algemeen wel bekend bij het publiek, dus in feite trapte de regisseur gewoon op de gevoelige grote teen van het publiek. Iets wat een regisseur niet zou moeten doen aangezien zij degenen zijn die van de film gaan genieten.<br />Het probleem met deze film, die in feite Deel 1 is, is dat de filmische versie van de film zo veel van het verhaal heeft veranderd in historisch opzicht (waarvan de meerderheid van het publiek op de hoogte is) en in zeer succesvolle toneelvoorstellingen die in Thailand zelfs een brede televisie-aandacht hadden gekregen (nog zo'n grote blunder). De meest voorkomende klacht die ik van de kijkers kreeg, was dat de film, als hij maar wat meer getrouw was geweest aan de oorspronkelijke dramatische toneelvoorstellingen of het grootste deel van de televisieversie van deze film, maar met een betere cinematografie, een sterke aanhang zou hebben, in elk geval in het buitenland. Cinematografie is in het algemeen goed, maar ik kreeg klachten toen ik het eerste uur van de film zag, omdat de belichting een beetje te donker was. Deze film lijkt in grote lijnen op George Lucas, _Star Wars Episode I_, waarin acteurs en actrices kartonnen personages zijn. De taal is enigszins onnatuurlijk, maar daarnaast is er het probleem van slechte montage, lange films op momenten dat ze niet lijken bij te dragen aan het algemene verhaal. In feite is een goede film, in elk geval voor het Thaise publiek, dat hij historisch accuraat is, in elk geval tot waar het publiek zich in het algemeen van bewust is (het zou beledigend zijn om iets tegenstrijdigs te zeggen), of trouw is aan de originele succesvolle dramatische toneelstukken (zoals Mr. Bean's Holiday, waarin dezelfde originele film werd gebruikt die Mr. Bean zo succesvol maakte), of een andere die zoveel van de succesformule afweek, was de Godzilla-film van de Emmerich.<br />De sleutel van de film' Het succes van de film, dat had verbeterd kunnen worden, is de toevoeging van dramatische elementen, het afzwakken van overbodige delen van het verhaal, en ik ben ervan overtuigd dat ongeveer de helft van de film kan worden geschrapt, en dat het toevoegen van dramatische elementen, in ieder geval in het begin van de film en om de aandacht van het publiek te trekken, iets is dat veel verbetering kan gebruiken.<br />Terug naar de basisfocus is nodig in de film, en dat is het basisthema van de film, of de boodschap, die ontbreekt, wat volgens mij de manier moet zijn waarop Naresuan zijn grootsheid en zijn sluwheid tot stand heeft gebracht, en dat zou in ieder geval nuttig zijn. De meeste thematische elementen ontbreken hier in feite, een succesvollere film, hoewel er weinig waarheid in zit, was _De vloek van de gouden bloem_. Hoewel die film historisch gezien weinig relevantie had, waren de belangrijkste thematische elementen dat de koning probeerde zijn vrouw te vergiftigen. Hoewel veel plotelementen, vooral tijdens de vechtscènes in ingewikkelde valstrikken, slecht en gekunsteld waren, waren de acteurs en de intensiteit van de acteurs uitstekend. Ik denk dat thematische elementen in deze film hard nodig zijn.<br />Het grootste deel van deze film miste de spanning, de intensiteit van de acteurs en actrices die nodig was om het publiek in beweging te krijgen. De bewering dat plot en karakter belangrijker zijn, is niet echt waar, in elk geval niet voor de film van vandaag. Hoewel we in veel recensies beweren dat plot en karakter belangrijk zijn, is het zo dat de belangrijkste elementen de thematiek van de film moeten zijn, en de voorwaarde van de film die de plot moet ondersteunen.<br />Als de voorwaarde van de film een historische is, moeten de belangrijkste historische elementen in elk geval ervoor zorgen dat het publiek het met de film eens is en er meer van geniet dan wanneer het publiek zich defensief opstelt, en alleen al het kijken naar de plot gaat van het ene deel naar het andere deel van de film. Anders krijg je het druk in de film, net als in Next 2007, zonder boodschap, en de geloofwaardigheidselementen, de oerkracht van Premise, ontbreken, maar hebben een sterke rol in Kubricks hele film, vooral in Clockwork Orange en Dr. Strangelove.<br /><br />Als er regisseurs zijn die ondanks zijn slechte montage een goede film willen maken, dan was Kubricks film een beetje lang, in veel scènes niet goed gemonteerd, maar hij won toch de prijs omdat zijn uitgangspunt voor het verhaal sterk was en de plotelementen zijn uitgangspunt bewezen, dat uitloopt op een sterke boodschap of een thema van het totale meesterwerk, dat we in een paar woorden kunnen samenvatten, zoals in Dr. Strangelove. Strangelove, dat er per ongeluk een holocaust kan plaatsvinden. Hoe zit het met de mogelijkheid van de film Naresuan? Een goed uitgangspunt, waarbij veel plotelementen ondersteunend zijn, is het argument dat één persoon inderdaad verschil kan maken. De lengte van de film is niet van wezenlijk belang. Hoeveel mensen zouden er niet over klagen dat _Godfather_ altijd een lange film is, wat ongeveer 175 minuten is, maar meer aanvoelt als 30 minuten. Als ik geen verstand had van het maken van een film, is er één factor waar ik naar zal kijken en waarvan ik weet dat die film hem groot zal maken: als mensen hun ogen niet voor de hele film van het scherm willen halen, heb ik een hit.
This is supposedly an epic story about a King Naresuan during his childhood era, which supposedly, in his later years protected the invading Burmese from conquering Thailand, by driving them out.<br /><br />Basically it is actually a heresy to say the movie is not good for Thai audiences and hence, in my opinion it is overrated. However, this is on of the best of 3 part series of the movie. The best in my opinion is Part 3 (climax), followed by Part 1, and Part 2. Much of the complaints came to part 2, which doesn't exist historically and many audiences were left complaining about the main actors' escapades with women, which actually was in conflict historically as he had little time for that. This fact is actually generally well known by the watching audience, so basically the director just stepped on a very sensitive big toe of the audiences. Something that a director should not do since they are the ones who come to enjoy the movie.<br /><br />The problem about this movie, which is actually Part 1 is that the movie, cinematic version has been adapted for the movie has actually changed so much of the story historically (known by a majority of the audiences) and in very successful dramatic stage plays that actually had gained a wide television audience acceptance in Thailand (another big blunder). The most common complaints I received from viewers is that, if only the cinematic movie had been more faithful to the original dramatic stage plays or most of the television version of this movie, but with better cinematography, it would gained a strong following, at least internationally. Cinematography, is o.k., in general, but I do received complaints from viewing the initial hour of the movie to be a bit too dark on the lighting. This movie is basically similar to George Lucas, Star Wars Episode I, in which actors, and actress are cardboard character, language are somewhat unnatural, but in addition is the problem of poor editing, long sequences of movies at points where it doesn't seem to contribute to the overall story.<br /><br />Basically a good movie, at least for the Thai audiences anyway, is that it is historically accurate at least to what the audiences are generally aware of(it would be insulting to actually say something contradictory), or faithful to the original successful dramatic plays (much like Mr. Bean's Holiday, that used the same original movie that made Mr. Bean so successful), or another that departed so much from the formula of success was the Godzilla movie, done by the Emmerich.<br /><br />The key of the movie's success, that could have improved is the addition of dramatic elements, the toning down of unneeded parts of the story, and I am sure about more than half of the movie can be edited out, and at least dramatic elements be added, at least initially in the start of the movie and getting the audiences attention, is something that needs a lot of improvement.<br /><br />Back to basic emphasis is needed in the movie, which is the basic theme of the movie, or the message, is missing, which I think should be how Naresuan achieved his greatness, and his ability of cunningness, would at least be helpful. Most thematic elements here are actually missing, a more successful movie, while there is little truth, was The Curse of The Golden Flower. While that movie had little relevance historically, its major thematic elements were that the King tried to poison his wife. While many plot elements, especially during the fight scenes in elaborate traps, were bad and contrived, the actors and the intensity of the actors, actress were excellent. I think that thematic elements is sorely needed in this movie.<br /><br />Most of this movie lacked the stress, intensity in the actors and actresses needed to move the audiences. One of the most important elements of the story besides Aristotle's claim that plots are more important character is not really true, at least for today's movie. While we do claim plots in many movie reviews to be important, it is that most important elements should be the Theme of the movie, and the Premise of the movie that the plots should support.<br /><br />If the Premise of the movie is a historical one, at least the major historical elements should get the audiences to agree and enjoy the movie more so than audiences going into defensive, and just watching the plot goes from one part to another part of the movie. Otherwise you get busy body in the movie, much like Next 2007, without a message, and the believability elements, which is the primal force of Premise, is lacking, but has a strong weight in all of Kubrick's movie, especially Clockwork Orange and Dr. Strangelove.<br /><br />If any directors want to have a good movie despite his bad editing, Kubrick's movie was a bit long, not well edited in many scenes, he still won the day because his premise for the story was strong and plot elements were there to prove his premise, which buildup to a strong message or a theme of the overall masterpiece, which we can sum up in few words, such as in Dr. Strangelove, that an accidental holocaust can happen. What about the possibility of the movie Naresuan? A good premise, where many plots element are supportive is the argument that one person, can indeed make a difference. Length of the movie is not of the essence. How many would complain Godfather is ever long a movie, which is about 175 minutes, but feels more like 30 minutes. If I had no intelligence in making any movie, there is one factor I will look that I know the movie will make it big: if people will not take their eyes off the screen for the entire movie, I have got a hit.