Een verloren gewaande film dook een paar maanden geleden op op TCM en eindelijk kreeg ik hem te zien. Stingaree is een merkwaardige en vreselijk misplaatste film die zelfs de aanwezigheid van mijn favorieten als Henry Stephenson en Mary Boland niet kan redden.<br />In de jaren 1870 in Australië opgenomen, met name in Victoria, zien we in Stingaree niet meer dan één kangoeroe. De aanwezigheid van een heleboel schapen die worden gehoed schijnt ons te doen denken dat we in Australië zijn. Toen ik eindelijk The Sundowners zag, die in werkelijkheid in Australië waren opgenomen, zag ik in elk geval de zwakte van films als Stingaree die op het terrein van de RKO werden gemaakt. Maar in 1934 waren er nog geen Amerikaanse bedrijven die op zo'n grote locatie filmden, dus kan ik daar welwillend tegenover staan. Maar de flegmatieke Richard Dix heeft een rol die iemand als Errol Flynn geloofwaardig had kunnen maken. Of Douglas Fairbanks jr., of Tyrone Power of Louis Hayward, of wie dan ook met dat stoere elan. Dix ziet er gewoon belachelijk uit zoals hij daar die romantische onzin staat te spuien.<br />Irene Dunne is de eenzame beschermelinge van Henry Stephenson en Mary Boland, die Boland vergezelt omdat Boland denkt dat ze kan zingen. En ze gaat ook zingen voor de Britse componist Geoffrey Tearle, die op bezoek is.<br />Dunne krijgt te horen dat ze niet meer dan een lage A-klank moet laten horen als Tearle in de buurt is. Maar als ze de beruchte bandiet Stingaree voor de componist aanziet, raken ze op elkaar gesteld. Hij ontvoert Dunne en dwingt de echte componist later een extra wapen te gebruiken, en dat kost hem zijn vrijheid.<br />De rest van de film is te ongeloofwaardig om te beschrijven. Je moet het zien om het te bevestigen, maar je moet er niet van genieten. Zelfs Mary Boland, die gewoonlijk alles kan redden met haar wispelturige vertolkingen, doet het niet goed. Het ligt niet in haar aard om Dunne het huis uit te gooien omdat zij in de schaduw stond. Boland is onverantwoordelijk en wispelturig, maar op het witte doek nooit een gemeen mens.<br />Er zijn een heleboel liedjes die je niet meer vergeet en de hele film kun je maar beter vergeten. Het is maar goed dat niemand van de cast nog in de buurt is om zich te schamen.
A film thought lost turned up a few months ago on TCM and I finally did get to see it. Stingaree is one curious and horribly miscast film which not even the presence of favorites of mine like Henry Stephenson and Mary Boland can save.<br /><br />Set in Australia in the 1870s, specifically in Victoria we don't see as much as one kangaroo in Stingaree. The presence of a lot of sheep being herded is supposed to make us think we're in Australia. When I finally saw The Sundowners which was actually filmed in Australia, I certainly saw the weakness of things like Stingaree made on the RKO back lot.<br /><br />But no Americans companies were location shooting that far in 1934 so I can be charitable there. But stolid Richard Dix is cast in a role that someone like Errol Flynn might have made believable. Or Douglas Fairbanks, Jr., or Tyrone Power or Louis Hayward anyone with that swashbuckling élan. Dix just looks silly up there spouting those romantic nothings.<br /><br />Irene Dunne is the lonely ward of Henry Stephenson and Mary Boland who accompanies Boland because Boland fancies she can sing. And she's going to sing come hell or high water for visiting British composer Geoffrey Tearle. <br /><br />Dunne is told not to emote as much as low A from her range when Tearle's around. But when she mistakes the notorious bandit Stingaree for the composer, they're taken with each other. He kidnaps Dunne and later forces a gunpoint addition for the real composer and it costs him his freedom. <br /><br />The rest of the film is too unbelievable to describe you have to see it to confirm, but not to be entertained. Even Mary Boland who usually can save anything with her flighty portrayals doesn't go over well. It's not in her character to throw Dunne out of the house because she was upstaged. Boland is irresponsible and flighty, but never a mean person on the screen.<br /><br />A lot of forgettable songs are included here and the whole film is best forgotten. Good thing none of the cast is still around to be embarrassed.