Een dolgedraaid computergenie dat Goad heet (Laura San Giacomo) zet een ruimteschip met de naam Agamemnon, tot de nok toe gevuld met een uiterst onstabiele substantie, op een ramkoers met de Aarde! De Agamemnon is door Goad gecodeerd om aan zijn voorgeprogrammeerde bestemming te beginnen zodra hij door een bergingsteam is opgevist. J.T. Wayne (Sandra Bernhard) is de Kapitein van de Salbor, het bergingsschip dat de genoemde missie onderneemt. De zaken lopen echter verkeerd voor de Kapitein als een deel van haar verzamelde bemanning onder leiding van haar voormalige minnaar, een moordlustige figuur die Vendler heet, haar bedriegt en het kostbare Solarium aan boord van het schip wil Maar zelfs in het aangezicht van de nederlaag weigert Vendler zijn greep op het schip op te geven of naar rede of logica te luisteren. Nu de klok aftikt tot een botsing met de Aarde, moeten Wayne en haar nieuwe bemanningslid, een voormalige barkeeper genaamd Lennon (Cameron Dye), een manier zien te vinden om de Agamemnon tegen te houden, anders zullen miljoenen op Aarde sterven!<br />Nou, ik moet toegeven dat dit vakkundig is gemaakt. Ze houden de actie mooi in beweging en de beelden zijn vaak boeiend en afleidend. Het hele concept met Goad vertoont enige originaliteit en ik genoot van Laura San Giacomo's optreden als een waanzinnig computergenie dat een God-complex heeft en een obsessie voor Shakespeare-citaten. Waar het aan hapert, is wanneer ons verhaal zich richt op J.T. Wayne, gespeeld door een afgrijselijk foute Sandra Bernhard, die voortdurend de kreet 'En Don't You Forget It!' gebruikt en er in feite alles aan doet om elke man in de film af te schrikken, inclusief de man op wie ze verliefd zou zijn. De mislukte pogingen tot humor in de film zullen er eerder toe leiden dat de kijkers ongelovig hun hoofd schudden dan dat ze gaan lachen. Sterker nog, deze film heeft vaak dit effect op elke kijker die erin slaagt om de hele film uit te zitten. Voor mij is dit element van 'ik kan gewoon niet geloven waar ik naar kijk' zo erg dat het bijna goed is.
A crazed computer genius named Goad (Laura San Giacomo) sets a spaceship named the Agamemnon, loaded to the gills with an highly unstable substance, on a collision course with the Earth! The Agamemnon has been encoded by Goad to start on its preprogrammed destination once it is revived by a salvage team. J.T. Wayne (Sandra Bernhard) is the Captain of the Salbor, the salvage ship that undertakes said mission. Things go awry for the Captain however when a portion of her assembled crew lead by her former lover, a cutthroat type named Vendler, double-crosses her and looks to gain the valuable Solarium aboard the ship for himself. However he didn't count on Goad's reprogramming of the ship's systems. Yet even in the face of defeat, Vendler refuses to give up his hold on the ship or listen to reason or logic. Now as the clock ticks down to a collision with the Earth, Wayne and her new crewman, a former bartender named Lennon (Cameron Dye), must try and find a means of stopping the Agamemnon or millions on Earth will die! <br /><br />Well I have to admit this is competently made. They keep the action moving nicely along and the visuals often prove distracting and interesting. The whole concept with Goad shows some level of originality and I enjoyed Laura San Giacomo's performance as a crazed computer programming genius who has a God complex and an obsession with quoting Shakespeare. Where this falters is when our story changes its focus to J.T. Wayne, played by an horrifically miscast Sandra Bernhard who constantly uses the catchphrase "And Don't You Forget It!" and basically goes all out to put off any male in the movie, including the man who is supposed to be her love interest. The failed attempts at humor in the film are far more likely to make viewers shake their heads in disbelief than cause them to laugh. In fact, this film frequently has this effect on any viewer who can manage to sit through the whole thing. To me, it is this element of "I just cannot believe what I am watching" that makes this so bad it's almost good.