De blaxploitatie-horror-rage van de 70's bereikt zijn onderhoudend smoezelige dieptepunt met deze uiterst ordinaire film die op de een of andere manier op een vreemde manier vertederend is in zijn uiterst ordinaire klefheid. Geletterde wetenschapper dr. Stein (een corpulente John Hart) en parmantige assistent dr. Winfred Walker (een innemend pittige vertolking van Ivory Stone) proberen de in mootjes gehakte Vietnam-veteraan Eddie Turner (een innemend ernstige vertolking van de logge John De Sue) weer tot zichzelf te brengen. Helaas knoeit de smoorverliefde en jaloerse bediende Malcomb (op een verrukkelijke manier overgoten met diep uit zijn keel klinkende hammy brio van Roosevelt Jackson) met het serum, waardoor Eddie verandert in een grommend, grotesk monster dat uitbreekt om de verwachte moorddadige plundertocht te beginnen. Saletri slaagt erin een redelijke hoeveelheid broeierige onheilssfeer te produceren (de hoofdlocatie van het gotische kasteel is een griezelige schoonheid) en snijdt zich in de tweede helft helemaal los met een stortvloed van smakeloze, buitensporige smurrie, terwijl Eddie verschillende ongelukkige mensen vermoordt. De scènes waarin Eddie mensen aan stukken scheurt zijn gewoonweg hilarisch; het absolute hoogtepunt vindt plaats wanneer onze afzichtelijk misvormde maniak in een steeg de buik van een gillende, topless vrouw openrijt. De legendarische Liz Renay heeft een grappige rol als feeksachtig slachtoffer met een afgrijselijk enorm bijenkorfkapsel. Robert Caramico's korrelige, maar redelijk gepolijste film vertoont een paar keurige verbleekingen en vervaagt. De levendige ooga-booga-muziek van Cardella Di Milo en Lou Frohman en een paar opzwepende R&B-nummers op de soundtrack sloegen allebei in als een bom.
The 70's blaxploitation horror craze hits its entertainingly sleazy nadir with this supremely trashy flick that somehow manages to be oddly endearing in its very low-grade cheesiness. Noted scientist Dr. Stein (stolid John Hart) and perky assistant Dr. Winfred Walker (a winningly spunky portrayal by Ivory Stone) try to restore dismember Vietnam veteran Eddie Turner (an engagingly earnest performance by the hulking John De Sue) to his former self. Alas, smitten and jealous servant Malcomb (deliciously overplayed with deep-voiced hammy brio by Roosevelt Jackson) tampers with the serum, which turns Eddie into a grunting grotesque monster who breaks out to embark on the expected murderous rampage. Director William A. Levey, working from a shamelessly trashy, albeit too talky script by Frank R. Saletri, manages to produce a reasonable amount of brooding gloom-doom atmosphere (the Gothic castle main location is an eerie beaut) and totally cuts loose with oodles of tacky excessive gore in the second half with Eddie killing various hapless folks. The scenes showing Eddie tearing apart people are simply hilarious; the definite sidesplitting highlight occurs when our hideously malformed maniac disembowels a shrieking topless woman in an alley way. The legendary Liz Renay has a funny bit as a shrewish victim with a horrendously humongous beehive hairdo. Robert Caramico's grainy, but fairly polished cinematography boasts a few neat fades and dissolves. The lively ooga-booga score by Cardella Di Milo and Lou Frohman and several get-down groovy R&B songs on the soundtrack both hit the right-on funky spot. A real schlocky hoot.