Het is volkomen begrijpelijk dat bij het omzetten van een boek in een film bepaalde aspecten veranderen. Er zullen altijd afwijkingen zijn van misschien het oorspronkelijke idee, en natuurlijk zullen bepaalde literaire concepten verloren gaan. Slechts heel af en toe komt er een film uit die serieus als een getrouwe bewerking van de roman in kwestie kan worden beschouwd. Wat volkomen onbegrijpelijk is, is de verminking die wordt toegebracht aan de zeer leesbare 'La Tabla de Flandes' van de meest populaire Spaanse schrijver Arturo Pérez-Reverte. De roman speelt in Madrid terwijl de film dat scenario naar Barcelona verplaatst. De rustige, geabsorbeerde, peinzende intellectuele schaker Mumenoz in het boek werd voor de film vervangen door een vulgaire, opzichtige, flamboyante, bijna zigeunerachtige blondine die Domenec heette, en de keurig beheerste Spaanse se<0xC3><0xB1>orita die Julia heette, werd getransformeerd in een vreselijk Britse Kate Beckinsale. Al die voortreffelijke personages die door Pérez-Reverte werden geschreven, werden inderdaad getransformeerd tot acteurs van het Britse toneel. Afgezien van deze ongelooflijke wanorde en onvergeeflijke veranderingen van gemak, raast de film op een uiterst wanordelijke en door ongelukken geteisterde manier van de ene scène naar de andere, brengt degenen die het boek niet hebben gelezen in verwarring, maakt degenen die het wel hebben gelezen kwaad en laat de auteur ongetwijfeld met een misselijk gevoel achter.<br />'Ik heb zo ongeveer alles gelezen wat Arturo Pérez-Reverte tot op heden heeft gepubliceerd. In filmversies heb ik alleen maar gezien...' La Tabla de Flandes' en 'Territorio Comanche' (qv). Laat ik volstaan met te zeggen: vergeet de films in alle gevallen, en Sr. Pérez-Reverte zelf is de eerste om zijn veto uit te spreken over deze films. Maar als je een uitdagende, opwindende lectuur wilt van goede stijl en tempo, zorgvuldig gemijmerde en ingenieuze intriges, vaak gebaseerd op echte geschiedenis en uitputtende onderzoeken om ze voor te bereiden, raad ik in de volgende volgorde aan: El Hussar, Territorio Comanche, El Maestro de Esgrima (q.v. <0xE2><0x80><0x93> 1992 onder regie van Pedro Olea en een horloge waard), El Club Dumas, La Tabla de Flandes en La Piel del Tambor, alsmede de 'Capitán Alatriste' Ze zijn allemaal beschikbaar in het Engels (ik weet niet zeker of de eerste titel in het Engels is) en waarschijnlijk ook in het Frans en Duits, en andere talen.
It is perfectly comprehensible that in converting a book into a film, certain aspects become altered. There will always be deviations from perhaps the original idea, and of course certain literary concepts will be lost. Only very occasionally does a film come out that may seriously be considered a faithful adaptation of the novel in question. What is totally incomprehensible is the mutilation suffered by the highly readable 'La Tabla de Flandes' by the most popular Spanish author Arturo Pérez-Reverte. The novel is set in Madrid  the film moved that scenario to Barcelona. The quiet, absorbed, meditative intellectual chess-player Muñoz in the book was replaced for the film by a vulgar, gaudy, flamboyant, almost gypsy-looking, blonde called Domenec, and the nicely composed Spanish señorita called Julia was transposed into a terribly British Kate Beckinsale. Indeed, all those fine characters penned by Pérez-Reverte were transformed into British Isles actors. Apart from these unbelievable  and unforgivable  changes of convenience, the film hustles along from scene to scene in a highly disordered and accident-ridden way, confusing those who have not read the novel, angering those who have, and no doubt leaving the author feeling nauseous.<br /><br />I have read just about everything Arturo Pérez-Reverte has published to date. In film versions I have only seen 'La Tabla de Flandes' and 'Territorio Comanche' (qv). Suffice to say: forget about the films in all cases, and Sr. Pérez-Reverte himself is the first to veto these films. But if you would like some challenging, exciting reading of good style and pace, carefully meditated and ingenious plots, frequently based on real history and exhaustive investigations to prepare them, I recommend in the following order: El Hussar, Territorio Comanche, El Maestro de Esgrima (q.v. - 1992 directed by Pedro Olea and worth a watch), El Club Dumas, La Tabla de Flandes, and La Piel del Tambor, as well as the 'Capitán Alatriste' series  all available in English (am not certain about the first title being in English) and probably in French and German, as well as other languages.