Oeps, ik ben mijn 3D-bril vergeten om die geestverruimende beelden te ervaren (waarbij je weet wanneer je hem op moet zetten of af moet zetten), maar ik betwijfel of die gimmick dit al benedengemiddelde, zij het bizarre, bovennatuurlijke/slasherverhaal uit Hongkong had kunnen redden. Het ziet ernaar uit dat er een beetje geld achter zit, maar het voelt als tweederangs vergeleken met andere verhalen op dat gebied, en dat einde is echt een slap aftreksel.<br />Het heeft in elk geval een paar stijlvolle visuele accenten door de fanatieke leiding van Waikeung Lau en een imposant, griezelig decor (een verlaten themapark, met een paar griezelig uitziende clownspoppen aan een hangboom) met een of andere sensationele kunstzinnige invalshoek (zoals de entree van de clown met het clownsgezicht). Jammer dat hij zo zinloos is geschreven met een rommelige zelfde-oude, zelfde oude structuur (ook al toonde het concept meer belofte dan jouw kopie-en-paste 'Ringu'-kloon) van goedkope schokken, typische opwinding (die zijn donder ontleent aan andere films) en lui geconstrueerde karakters. Zelfs in het geheel getuigt het van onwelkome kampeigenschappen, waar het stompzinnige script en de zelfingenomen humor gewoon niet passen. Het irriteerde me, maar niet zo erg als de uitvoeringen. Bobo Chan in de hoofdrol overtuigt nooit, en haar gegil en gehuil bezorgden me een barstende hoofdpijn.<br />Yen is samen met haar vriendinnen op zoek naar haar vermiste broer, ondanks de waarschuwing van haar mediummoeder dat hij dood is. Het leidt hen naar een pretpark dat meer dan tien jaar geleden is gesloten na een afschuwelijk ongeluk waarbij een jong meisje om het leven was gekomen. In plaats van haar broer te vinden, komen ze rusteloze geesten tegen die hen een voor een te grazen nemen.<br />De computereffecten zijn goed uitgevoerd en leiden nooit af, want er is een gedenkwaardige onthoofdingssequentie die briljant is uitgevoerd, en er is een beetje bloed te zien in de traditionele stijl. De geluidseffecten houden de sfeer vast, maar die voortdurende suizende geluiden en fluisterende stemmen hadden gedempt kunnen zijn. De muziek was niet erg effectief, zelfs niet met een paar afgestompte tonen.<br />Zo'n beetje als een te verwachten, onderontwikkelde attractie in een spookhuis.
Whoops I forgot my 3D glasses to experience those mind-popping images (where we are informed when to put them on or take them off), but I doubt that gimmick would have saved this already below-average, if bizarre supernatural/slasher tale from Hong Kong. It looks like it had a bit money behind it, but it feels second-rate when compared to others of its field and that ending is a complete wimp out. <br /><br />At least it has going for it some stylish visual brushes by Wai-keung Lau's frenetic direction and an imposingly eerie setting (an abandoned theme park, which has some freaky looking clown dolls on a hanging tree) with some sensational art direction (like the opening entrance of the clown face). Too bad that it's senselessly penned with an messy same-old, same old structure (even though the concept showed more promise than your copy-and-paste 'Ringu' clone) of cheap jolts, typical thrills (that steals its thunder from other films) and lazily constructed characters. Even throughout it demonstrates some unwelcoming camp qualities, where the witless script and self-knowing humour just don't come off. It irritated, but not as much as the performances do. Bobo Chan in the lead role never convinces and her screaming/crying gave me a splitting headache.<br /><br />Yen along with her friends are looking for her missing brother, despite the warning from her medium mother that he's dead. It leads them to an amusement park, which closed down over a decade ago after a horrible accident involving the death of a young girl. Instead of finding her brother they come across restless spirits who pick them off one by one.<br /><br />The computer effects are well-done and never distracting, as there's one memorable decapitation sequence that's brilliantly executed and there's a little bit of blood 'n'gore in the traditional style. Sound effects hold an atmospheric grip, but those constant whooshing noises and whispering voices could've been toned down. The music score wasn't all that effective, even with some jaded cues.<br /><br />Pretty much like a foreseeable, underwhelming haunted house theme park ride.