Dit is een heel goed voorbeeld van wat een documentaire over een muzikant zou moeten zijn: muziek, privéleven, overtuigingen, we hebben echt de illusie dat we in haar leven binnendringen. Het verschil met Truth or Dare en dit laatste laat zien hoezeer Madonna de afgelopen tien jaar is veranderd. Maar laten we het over de documentaire hebben: hij begint met de popster die haar dansers kiest en het is een heel goed begin. Dan komt er wat politiek: ze vraagt haar dansers niet op Bush te stemmen en zelfs Moore wordt geïnterviewd tijdens een live-optreden van haar. Het politieke deel is heel kort, terwijl er veel ruimte wordt gegeven aan het nieuwe geloof van de artiest: de Kaballah. In het laatste deel zien we een Madonna in Isral die een publiek toespreekt over het belang van vrede en de noodzaak van een betere toekomst voor al die kinderen met geweren in hun handen. De film eindigt met twee jongens van twee verschillende religies die elkaars hand vasthouden. Het is heel ontroerend. Er zijn natuurlijk ook een paar optredens (maar niet te veel): de verbluffende en stijlvolle Vogue, het krachtige anti-oorlogstijdschrift American Life, de ontroerende Klaagzang en Moeder en Vader en nog veel meer. Natuurlijk zouden sommige tegenstanders van de Madonna het pedant en pretentieus vinden, maar de kunstenaar geeft ons met deze documentaire een heleboel mooie en betekenisvolle boodschappen en iedereen die hem heeft gezien, heeft de indruk dat we een betere wereld kunnen maken als we dat willen. Echt waar!
This is a very good example of what a documentary of a musician should be: music, private life, beliefs, we really have the illusion of entering in her life. The difference with Truth Or Dare and this latter shows how much Madonna has changed in this last decade. But let's talk about the documentary: it opens with the pop star choosing her dancers and it's a very good beginning. Then there's a bit of politics: she asks her troupe not to vote for Bush and even Moore is interviewed during a live show of hers. The political part it's very short indeed while a lot of space is given to the artist's new belief: the Kaballah. The final part shows us Madonna in Isral talking in front of an audience of the importance of peace and the need of a better future for all those children with guns in their hands. The movie ends with two boys of two different religions holding their hands. It's very touching. There are of course some performances ( but not too much ): the stunning and stylish Vogue, the strong anti-war American Life, the moving Lament and Mother And Father and much more. Of course some Madonna detractors would find it pedant and pretentious, but the artist gives us a lot of beautiful and meaningful messages with this documentary and every one has seen it, has the impression that if we want we can make a better world. Really worths!