Een film van Soren Kragh-Jacobsen. De derde film die volgens de principes van Dogma95 was geregisseerd. Een ontroerend verhaal dat ik erg goed vond: over een carreerist die plotseling beseft dat zijn idee om zijn ellendige gezin achter te laten en een nieuw leven te beginnen verkeerd is, over een hoer die probeert te ontsnappen aan de scheldkanonnades van een afwijkende en hun broers, die ook ongelukkig en hulpeloos zijn. Naarmate het verhaal zich ontwikkelt, slagen deze mensen erin te beseffen dat hoewel ze de hardheid van hun leven niet kunnen veranderen, het vertrouwen in elkaars empathie en liefde het gemakkelijker kan maken. Zoals de hoer op een gegeven moment zegt (geen garantie op de exacte woorden): ' Het leven is s* en je zult het elke dag met grote lepels proeven, maar dat is geen excuus om degenen die je na staan pijn te doen. De gelukkige afloop suggereert dat er hoop is voor deze mensen: ik ben geneigd dat te geloven...
A movie by Soren Kragh-Jacobsen. The third movie directed according to the principles of Dogma95. A touching story that I particularly liked: about a carreerist who suddenly realizes that his idea of leaving his wretched family behind and starting a new life is wrong, about a hooker who is trying to escape from the harrassing phone calls by an aberrant and their brothers who are also miserable and helpless. As the story develops these people manage to realize that even though they cannot change the harshness of their life, relying on each other's empathy and love can make things easier. As the hooker says at one point (no guarantee on the exact words): "Life is s*** and you will taste it with large spoons every day, but this is not an excuse to hurt the ones who are close to you". The happy ending suggests that there is hope for these people: I would be inclined to believe so...