Ed Wood, de leverancier van klasse en waardigheid met een vernislaagje van uitbuiting, vertelt een geweldig verhaal over de gevolgen van ouderlijke verwaarlozing, zij het verpakt in mooie, strakke truien.<br />De film gaat over de dochter van een journalist (die ongeveer even oud lijkt als haar ouders) die een wild kind is geworden omdat haar vader het te druk heeft met zijn werk om op te merken dat hij haar elk jaar hetzelfde verjaarscadeau geeft. Daar komt nog bij dat haar moeder voortdurend in het liefdadigheidscircuit zit, zodat ze nooit in de buurt is voor die openhartige gesprekken die jonge vrouwen nodig hebben. Dus als ze aan haar lot wordt overgelaten, heeft ze een bende andere vrouwen nodig die het spannend vinden om benzinestations te beroven en jonge mannen te verkrachten. Hoewel deze tragedie bij tijd en wijle overdreven is, is het nog steeds duidelijk dat ouders betrokken moeten zijn bij het leven van hun kinderen. Sterno zegt dat je De Gewelddadige Jaren wat tijd uit je leven moet gunnen.<br /><br />
Ed Wood, purveyor of class and dignity with a veneer of exploitation, gives us a great story about the consequences of parental neglect, albeit wrapped in nice, tight sweaters.<br /><br />The movie deals with a newspaperman's daughter (who looks about the same age as her parents) who has become a wild child because her father is too busy at work to notice that he keeps giving her the same birthday present every year. In addition, her mom's continuously on the charity circuit, so she's never around for those heart-to-heart talks that young women need. So, left to her own devices, she has a gang of other females in need of thrills who rob gas stations and rape young men.<br /><br />While this tragedy is at times overly done, the point is still well made that parents need to be involved in their children's lives. Sterno says give The Violent Years some time from your life.<br /><br />