Moe. Herhaling. Pijnlijk. Nog een zelfvoldane, masturberende film van Christoper Guest. Hebben we die film niet al een paar keer gezien? Levy, altijd al een beetje eng en verontrustend om naar te kijken, is in deze film een marteling. Hetzelfde zou je kunnen zeggen van Catherine O'Hara, die met Harry Shearer bij de animatiefilms zou moeten blijven. Parker Posey lijkt ofwel pijnlijk geconstipeerd, ofwel een niersteen ter grootte van Jupiters Grote Rode Vlek door te slikken. En is iedereen het niet zat om Jennifer Coolidge in een andere rol te zien dan die van Stiflers moeder? Al met al een ellendig vervolg op A Mighty Wind.
Tired. Retread. Pained. Another smug, self-congratulatory and masturbatory film from Christoper Guest. Really, haven't we already seen this film several times over? Levy, always slightly creepy and disconcerting to watch, is excruciating in this one. The same could be said for Catherine O' Hara, who with Harry Shearer should stick to animated films. Parker Posey appears to be either painfully constipated or passing a kidney stone the size of Jupiter's Great Red Spot throughout most of the movie. And isn't everyone just tired of seeing Jennifer Coolidge in any role other than that of Stifler's mother? All in all, a wretched follow-up to A Mighty Wind.