Tex Avery's eerste excursie in levendige seksuele razernij is zijn beste, en staat op de eerste plaats als een van zijn drie grootste cartoons (de andere twee, voor het geval je je dat afvraagt, zijn ook in 1943 en 'King-Size Canary' in 1947). Hoewel Avery dit thema in nog vijf andere cartoons zal onderzoeken (of in zes of zeven, afhankelijk van of je 'Big Heel-Watha' in 1944 en/of 'Little 'Tinker' in 1948 wilt meetellen; je mag het zeggen) bereikt geen ervan helemaal de hoogten van het origineel. (Althans niet in zijn geheel: Tex' meest schandalige grap van dit soort is de lange, wettelijk niet-verdeeld 'Uncle Tom's Cabana' uit 1947, waarin een kassa verborgen zit onder de jas van de opgewonden man. De achtervolging door oma op de woeste libido-scène was een vergissing, maar voor mij werkt het allemaal. Het is jammer dat Avery de eerste misleiding niet heeft afgerond met 'Roodkapje' op het eerste kaartje, maar het gaat zo snel voorbij en het is zo conservatief getekend dat het niet echt pijn doet. Trouwens, is er een context waarin deze film realistischer verwacht zou kunnen worden vertoond, waarin het publiek werkelijk verbaasd zou zijn als het geen echte versie van het sprookje blijkt te zijn?
Tex Avery's first excursion into animated sexual frenzy is his best, ranking as one of his three greatest cartoons (the other two, in case you're wondering, are "Who Killed Who?," also 1943, and "King-Size Canary," 1947). Although Avery would explore this theme in five more cartoons (or six or seven, depending on whether you want to count "Big Heel-Watha," 1944, and/or "Little 'Tinker," 1948; your call), none of them quite reach the heights of the original. (At least not in overall effect: Tex's single most outrageous gag of this sort is in the long legally undistributed "Uncle Tom's Cabana," 1947, and involves a cash register hidden under the aroused male's coat. Nuff said!) Some have suggested that having the Wolf's pursuit by Grandma follow the raging libido scene was a mistake in pacing, but it all works for me. It's too bad Avery didn't complete the opening misdirection by having the FIRST title card read "Little Red Riding Hood," but it goes by so quickly, and is drawn so conservatively that it doesn't really hurt. Besides, is there a context in which this film could be realistically expected to be shown where the audience would be truly surprised when it doesn't turn out to be a straight version of the fairy-tale?