Aarzelend ging ik naar die film nadat ik een interessante recensie had gelezen over een gratis film in de stad. Zoals ik al had verwacht, waren er ongeveer tien mensen die deze film op vrijdagavond in een grote bioscoop zagen. Het maakte niet uit, want dit is misschien wel een van de beste films die ik dit jaar heb gezien. Dit is een volledig verwezenlijkt stuk met buitengewone voorstellingen, uitstekende fotografie, schitterend decor/atmosfeer, muziek, en zeker het werk van een geweldige regisseur. Het verhaal van twee mensen die een doodlopende relatie krijgen, wordt fascinerend naarmate je langer toekijkt hoe ze de weg naar hun logische conclusie bewandelen. Persoonlijk gaf ik niets om hun'motivatie' of hun 'achtergrond', aangezien ik geen enkele logica meer van het leven verwacht. Ik nam elke seconde zoals hij kwam, elke verrassende wending, elke nieuwe rimpeling in een schijnbaar plotloze film. Het einde is absoluut perfect, zoals iedereen het zal interpreteren zoals hij of zij het wil. Voor mij bracht het de kracht van herinneringen/dromen/fantasieën naar boven die niet loslaten, waar de bleke en saaie werkelijkheid niet tegenop kan, zelfs als je je ervan bewust bent dat een fantasie een fantasie is. Deze film is veel beter dan alles wat uit Sundance is gekomen en een goede kans had kunnen maken in Cannes.<br />Ik moet nog zien of je van Bergman-films houdt: ik was een door en door depressief individu toen ik de deur uit ging, en ik was heel blij dat ik dat was.
Hesitantly I went to this movie after reading an interesting review on a local freebie. As I expected we were about 10 people watching this film at peak time (Friday night) in a major art-films theater. It didn't matter because this is perhaps one of the best films I have seen this year. This a fully realized piece with extraordinary performances, excellent photography, superb set design/atmosphere, music, certainly the work of a great director. The story of two people who get together in a dead end relationship becomes fascinating the longer one watches them walk the road towards its logical conclusion. I personally didn't care about their "motivations" or their "backgrounds" as I have ceased to expect any logic from life. I took each second the way it came, each surprising turn, each new wrinkle in an apparently plotless movie. The ending is absolutely perfect as anyone will interpret it the way he/she wants. For me it brought up the power of memories/dreams/fantasies that don't let go, where pale and boring reality can't compete, even if one is aware that a fantasy is a fantasy. This film is much better than anything that has come out of Sundance and could have had a good shot at Cannes.<br /><br />A must see if you like Bergman films: I was a thoroughly depressed individual when I walked out, and very happy to be one.