Candyman is een van mijn favoriete horrorfilms, en ik heb de indruk dat hij vaak ondergewaardeerd en verkeerd begrepen wordt. Hij is een zeldzaamheid in zijn genre, want hij gaat dieper dan de standaard horrorfilm, die een verhaal onder een verhaal laat zien. Hoewel hij een heleboel angstaanjagende schokken en bloederige scènes bevat, is dat alleen maar het niveau van de film, en de focus om hem de eerste keer te bekijken. Na de eerste keer moet je zorgvuldig aandacht besteden aan de dialoog en de interactie tussen Helen en de Candyman. De Candyman is niet wat hij eerst lijkt te zijn.<br /><0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x3E> <0x5C>- <0x5C>- De grootste klachten die ik meestal over deze film hoor, gaan over de plotgaten. Mensen vragen vaak: 'Waarom spookt de Candyman rond onder de zwarte bevolking in plaats van onder de afstammelingen van degenen die hem hebben vermoord?' of: 'Waarom komt Helen terug door de haak, terwijl dat niet de reden is waarom de Candyman is teruggekomen?' of andere soortgelijke vragen. Dat zijn terechte vragen over het spookverhaal over Daniel Robetei, maar ze missen de essentie van de film. Die essentie is dat de incarnatie die we in de film zien van de Candyman NIET de geest van Daniel Robetei is. Vergeet wat de zinloze vervolgfilms je laten geloven, want in de eerste film, net als in het oorspronkelijke verhaal 'The Forbidden' De Candyman is een incarnatie van het geloof van degenen die verhalen over hem vertellen. Er is geen geest van Daniel Robetei, maar eerder een entiteit die wordt gevormd door geruchten, geloof, angst en het verhaal zelf. Het lijkt me dat bijna iedereen dit punt over het hoofd ziet, maar het is er, zo duidelijk als wat, als je goed naar de dialoog luistert. Natuurlijk helpt het lezen van het oorspronkelijke verhaal ook om er wat licht op te werpen, en het is te vinden in Clive Barkers 'In the Flesh', een verzameling korte verhalen. Dus de Candyman achtervolgt de zwarte bevolking omdat zij degenen zijn die de verhalen vertellen en in hem geloven. Hij vraagt Helen voortdurend 'zijn getuige' te zijn. om hun geloof te versterken, en zijn aanbod aan haar om eeuwig te blijven leven is letterlijk. Als ze zijn getuige wordt, zal ze een deel van het verhaal worden, en een deel van de scheppende kracht die Candyman laat bestaan. Uiteindelijk keert Helen terug omdat de bevolking van Cabrini Green haar een deel van het verhaal maakt.<br />Ik hoop dat dit een beetje licht werpt op het verhaal voor degenen onder jullie die vastzitten in de gaten in de plot. Dit is echt een fantastisch, origineel verhaal dat veel ingewikkelder is dan elke andere horrorfilm die ik heb gezien. Om nog maar te zwijgen over de fantastische uitvoeringen. Tony Todd en Virginia Madsen hebben een fantastische De enige klacht die ik over deze film heb, is de p-arme actrice die ze voor de vriendin van Helens man hebben uitgekozen. Dus bekijk hem eerst voor de schokken, maar bekijk hem nog eens voor het diepere verhaal dat erin verborgen ligt.<br />Definitief een perfecte 10/10.
Candyman is one of my all-time favorite horror movies, and it seems to me that it is often underappreciated and misunderstood. It is a rarity in its genre, for it goes deeper than the standard formula horror movie, presenting a story under a story. While it contains plenty of frightening shocks and gore, that is only the suurface level, and the focus for watching it the first time. After the first time, pay careful attention to the dialogue and the interactions between Helen and the Candyman. The Candyman is not what he first appears to be.<br /><br /><SPOILERS FROM THIS POINT ON...STOP HERE IF YOU HAVE NOT SEEN THE MOVIE!><br /><br />The biggest complaints I usually hear about this movie are of plot holes. People often ask, "Why does the Candyman haunt the black population instead of the descendents of those who killed him?" or, "Why does the hook make Helen come back when it is not what made Candyman come back?" or other similar questions. These are valid questions about the ghost story concerning Daniel Robetei, but they entirely miss the point of the movie. That point is that the incarnation we see of Candyman in the movie is NOT the ghost of Daniel Robetei. Forget what the pointless sequels lead you to believe, for in the first movie, as well as the original story "The Forbidden" by Clive Barker, the Candyman is an incarnation of the faith of those who tell stories about him. There is no ghost of Daniel Robetei, but rather an entity that is formed by rumor, faith, fear, and the story itself. It seems to me that almost everyone misses this point, but it is there, clear as day, if you listen closely to the dialogue. Of course, reading the original story helps shed a little light on this as well, and it can be found in Clive Barker's "In the Flesh," a collection of short stories. So, Candyman haunts the black population because they are the ones who tell the stories and believe in him. He is constantly asking Helen to "be his witness" in order to strengthen their belief, and his offer to her to live forever is literal. If she does become his witness, she will become a part of the story, and a part of the creative force that allows Candyman to exist. In the end, Helen returns because the population of Cabrini Green makes her a part of the story.<br /><br />I hope this sheds a little light on the story for those of you stuck on the plot holes. This really is a fantastic, original story that is much more complex than that of any other horror movie I have seen. Not to mention that the performances are fantastic. Tony Todd and Virginia Madsen have a fantastic chemistry that is very convincing. The only gripe I have about this movie is the p***-poor actress they picked for Helen's husband's girlfriend. So, watch it first for the shocks, but watch it again for the deeper story buried within.<br /><br />Definately a perfect 10/10.