019: The General (1927) <0xE2><0x80><0x93> uitgebracht op 5/5/1927, gezien op 17/10/05.<br /><0x3E> KEVIN: Na veel gepraat over het genie van Buster Keaton en zijn eerste meesterwerk, hebben we eindelijk onze ouders overgehaald om samen met ons naar The General te kijken, op voorwaarde dat ze binnen het eerste half uur worden meegezogen. Geen probleem. Veel van de beste grappen in de film zijn in het eerste half uur, inclusief de stukjes met de planken, en Keatons hartverscheurende, onbewogen dubbelganger van weer een bizar ongeluk, waar we allemaal om moesten lachen. Het duurde niet lang voordat mijn ouders helemaal in de film opgingen. Ik was het bijna vergeten, vooral dingen nadat de brug instort, zoals de grap met het kapotte zwaard. Maar als ik er nu op terugkijk, zou ik zeggen dat dit zo'n film is waar geen enkel moment in de hele film wordt verspild. Van begin tot eind is hij perfect.<br />DOUG: We hebben Keatons The General al eerder gezien tijdens de filmcursus, en daardoor hebben we zoveel Keaton-films op de agenda staan. Maar hoewel The Navigator en Sherlock Jr. uitstekend waren, kunnen ze nog steeds niet tippen aan Keatons kroon op het werk. We hebben deze film zelfs aan onze ouders laten zien, en die waren ook onder de indruk (oké, mama viel in slaap, maar papa vond het geweldig). Ik vond Keatons favoriete scène ook de mijne, die waarin Keaton op de stoel van de conducteur gaat zitten om een treinwagon te zoeken waarvan hij zich zojuist heeft ontdaan en die op miraculeuze wijze weer is opgedoken, en als hij even later weer gaat zitten, is de wagon weer verdwenen. De subtiele zenuwtrekjes op zijn gezicht zijn op dat moment absoluut onbetaalbaar. Niet alleen de verrassing, maar ook de frustratie van 'waarom overkomt mij dit toch steeds?' Een andere favoriete scène is die waarin Keaton een treinwagon die hem in de weg zit met een andere treinwagon van de rails ramt. Mijn moeder zei zoiets als: 'Ik vraag me af hoeveel moeite dat heeft gekost,' waarop ik antwoordde: 'Je krijgt er maar één.' Onlangs hebben we deze film gezien tijdens onze cursus Geschiedenis van de zwijgende film, en in ons leerboek stond een hoofdstuk waarin The General werd vergeleken met Chaplins Gold Rush (de cirkelvormige stijl van Gold met de rechtlijnige stijl van General, hun benadering van vrouwen, enzovoort).<br />Laatste film gezien: Metropolis (1927). Laatste film chronologisch: The Kid Brother (1927). Volgende film gezien: College (1927). Volgende film chronologisch: It (1927).<br />The Movie Odyssey is een uitputtend, chronologisch project waarbij we zo veel mogelijk mijlpalen van films bekijken, te beginnen met Intolerance van D.W. Griffith in 1916, waarna we jaar na jaar, film voor film, doorwerken. Voor elke film schrijven we ook een korte recensie. In dit project hopen we een dieper inzicht te krijgen in de tijdsperiode, de films uit dat tijdperk en elke film in zijn context, terwijl we tegelijkertijd naar een heleboel geweldige films kijken, die we anders nooit zouden hebben gezien.
019: The General (1927) - released 2/5/1927, viewed 8/17/05.<br /><br />KEVIN: After much talk of the genius of Buster Keaton and his seminal masterpiece, we finally convinced our parents to watch The General with us, on the condition that they must be sucked in within the first 30 minutes. No problem. Many of the best gags in the film are in the first half hour, including the bits with the planks of wood, and Keaton's gut-busting deadpan double take to yet another bizarre mishap, which had all of us laughing. It didn't take long before both my folks were totally into the film. There were quite a few gags that I'd forgotten about, mostly stuff after the bridge collapses, like the gag with the faulty sword. Even so, looking back on the piece, I'd say that this is one of those movies where there's not a single wasted moment in the entire picture. From start to finish, it's perfect.<br /><br />DOUG: We watched Keaton's The General before in Film Expression class, and it is thanks to this that we have so many Keaton films on the agenda. Still, although The Navigator and Sherlock Jr. were excellent, they still don't quite measure up to Keaton's crowning achievement. We actually showed this movie to our parents, and they were impressed too (okay, Mom fell asleep, but Dad loved it). Dad's favorite part was also mine, the part where Keaton sits down in the conductor's seat to find an obstructing rail car that he just disposed of has miraculously reappeared, and then a moment later he sits down to find that the car has vanished once again. The subtle tics on his face at this moment are absolutely priceless. Not just the surprise, but the frustration of "why does this keep happening to me?" Another of my favorite scenes is when Keaton knocks an obstructing beam off the track with another beam. Mom was like, "I wonder how many takes that took," to which I responded, "You only get one." We recently were shown this film in our History of Silent Film class, and our textbook had a section comparing The General with Chaplin's Gold Rush (comparing Gold's circular style with General's linear style, contrasting their approaches to women, and so forth).<br /><br />Last film viewed: Metropolis (1927). Last film chronologically: The Kid Brother (1927). Next film viewed: College (1927). Next film chronologically: It (1927).<br /><br />The Movie Odyssey is an exhaustive, chronological project where we watch as many milestone films as possible, starting with D.W. Griffith's Intolerance in 1916 and working our way through, year by year, one film at a time. We also write a short review for each and every film. In this project, we hope to gain a deeper understanding of the time period, the films of the era, and each film in context, while at the same time just watching a lot of great movies, most of which we never would have watched otherwise.