Er zijn zoveel dingen aan deze film waar ik een hekel aan heb dat ik niet weet waar ik moet beginnen. Om te beginnen doet Zhang Yimou achter de camera een geweldig werk dat hem naar mijn mening voor totale anonimiteit heeft behoed.<br />De gele aarde is volgens mij een heel pretentieus kunstwerk. Chen Kaige heeft een onsterfelijk citaat dat zoiets zegt als: 'Ik geef niet om het publiek, ik doe aan kunst' (het spijt me als het niet de juiste woorden zijn, ik had het citaat in het Frans). Dat is verkeerd, dat is verschrikkelijk verkeerd. Je kunt geen kunst doen zonder dat mensen ernaar kijken en het waarderen. Daar gaat kunst om. Kunst gaat om dingen die gezien en gewaardeerd worden. Ik waardeerde het camerawerk van Yimou, maar al het andere haatte ik. Slecht acteerwerk, slechte uitbuiting van een goed idee, irritante Chinese traditionele gebarentaal... en die verdomde Chinese obsessie om niets te doen. Het lijkt wel of Kaige's personages bevroren zijn door Mao's gebroken beloften. Ik weet dat het Kaige's idee was om dat te laten zien, maar al met al was het een tamelijk saaie film, gericht op een heel klein publiek. Het gerucht gaat dat zelfs de Chinezen er niet van hielden.
There are so many things I hated about this movie that I don't know where to begin. Props first, Zhang Yimou is doing an awesome job behind the camera which, in my opinion saved it from total anonymity.<br /><br />Yellow Earth, according to me is a very pretentious work of art. Chen Kaige has one immortal quote saying something like :"I don't care about the public, I do art"(sorry if it's not the exact words, I had the quote in french). That's wrong, that's terribly wrong. You can't do art without people to watch and appreciate it. That's what art is about. Art is about things being seen and appreciated. I appreciated Yimou's camera work, but everything else I hated. Poor acting, poor exploitation of a good idea, annoying Chinese traditional signing...and this damn Chinese obsession with doing nothing. It's like Kaige's characters were frozen up by Mao's broken promises. I know that was Kaige's idea to show that, but all in all it gave a pretty boring movie , targeted to a very slim audience. Word is that even the Chinese didn't liked it.