Het is duidelijk dat een film als deze voorbestemd is om een fanbase te krijgen. Hoewel ik het absoluut ontzagwekkend en afschuwelijk vond, zal hetzelfde gevoel dat ik had toen ik erbij zat, een omgekeerde uitwerking hebben op degenen die van absolute rotzooi houden, en dat is dit. Ik had er geen idee van dat iemand zo'n onbeholpen brok stront kon maken en het voor grappig kon laten doorgaan. De plot, hoe ongelooflijk (en rommelig) hij ook is, gaat over een Azteekse glazen schedel die blijkbaar krachten verleent. Jesse en Charlie, twee vrienden die in een huis wonen dat kamers heeft die naar andere tijden of andere universums leiden, of waar die kamers dan ook heen leiden, besluiten om die goeie ouwe opa op te graven (gespeeld door Royal Dano, van top tot teen bedekt met dode make-up). Opa is de eigenaar van de schedel, maar bepaalde wezens uit het andere universum hebben elk hun eigen verlangen om de schedel te begeren. Dus is het aan Jesse en Charlie om de schedel uit handen te houden van degenen die bereid zijn hem af te pakken. De film heeft een Nemesis van opa, met de bijnaam Slim, die degene was die Jesses ouders vermoordde in de openingsscène van de film. Bill Maher heeft een kleine rol die hem als een handschoen past. Jesse speelt de rol van het hoofd van een platenmaatschappij die de vrouw van Kesse wil hebben en een manier vindt dankzij Rochelle, een oude vlam uit zijn verleden. Als gevolg van pech verliest Jesse zijn meisje, Kate, aan Maher, die ontdekt dat Rochelle om de een of andere vreemde reden in een kast verborgen zit. Hoe een dronken Rochelle daar terecht is gekomen is een mysterie (het mysterie dat Jesse er in feite in stopte was dat van opa, die toevallig een knop vond die aan de muur van de kast draaide), maar Jesse raakt Kate toch kwijt. Dus Maher, die de smeerlap ohh zo perfect speelt, rijdt weg met Kate en haar tassen, terwijl Jesse en Charlie beginnen de schedel van een Ptierodactyl los te wrikken. Jawel, de schedel werd gestolen door een holbewoner die hem meeneemt naar zijn jungle (in een van de kamers in het huis). Omdat Charlie op het punt stond door de holbewoner in elkaar te worden geslagen, eet deze reusachtige dinosaurus hem op. Dus ze kunnen de schedel te pakken krijgen, alleen maar om hem kwijt te raken aan een Ptierodactyl die hem afzet op een hoog boomnest. En zo gaat het maar door. Er is een stam van mannen die de schedel stelen van opa toen hij hem net terug had dankzij Charlie en Jesses 'ruilhandel' in een stuk rauw vlees voor de schedel (de Ptierodactyl komt in werkelijkheid de wereld binnen vanuit zijn jungle, net als een rupshond! Als Jesse van de boom valt en de schedel probeert los te wrikken van die verrekte vogel). Al snel moeten Charlie en Jesse (met de assistent van Ratzenberger als elektricien/avonturier) de strijd aanbinden met de oude stam om de schedel en op de lange duur een potentieel vrouwenoffer redden. Zal ik meedoen? Uiteindelijk komt het tot een krachtmeting tussen Slim en Jesse over de rechten op de schedel en de politie komt opdraven als er schoten worden gehoord. Slim probeert Jesse neer te schieten (maar zijn hoofd is weg als Jesse het afschiet met een jachtgeweer) en raakt in plaats daarvan een politieagent buiten, waarna hij het huis begint te beschieten om het plat te branden. Jesse en zijn ploeg komen in het oude westen terecht en krijgen de kans om opa te begraven, die sterft nadat Slim hem heeft neergeschoten. Deze film, zoals ik op de een of andere manier heb geprobeerd te beschrijven, is volkomen absurd. Het is een berg ideeën die in elkaar zijn geflanst in de hoop dat er iets onderhoudends uit zou voortkomen, wat nooit gebeurt. Je hebt een huis met vermogens die nooit worden uitgelegd. Hoe komt het dat deze kamers een poort naar andere tijden zijn? Ik weet het niet. Waarom is er een rups met een hondenkop of een Azteekse schedel met vermogens om opa in leven te houden? Zoveel maffe vragen en zo weinig reden voor mij om me er iets van aan te trekken. Een ramp waarvoor ik een van de slechtste films van de jaren tachtig beschouw.
Obviously a film like this is destined to have a fanbase. While I absolutely found it truly awe-inspiringly dreadful, that same feeling I had as I sat through it will be a reverse for those who love absolute trash which is what this is. I never had a clue anyone could make such an inept hunk of crap and pass it off as funny. The plot, as incredibly(and messily)convoluted as it is, is about some Aztec glass skull which seemingly grants powers. Jesse and Charlie, two buddies living in a house that has rooms which lead to other times or alternate universes or whatever the hell these rooms lead to, decide to dig up dear old Gramps(played by Royal Dano, covered head to toe in dead make-up). Gramps is the holder of the skull, but certain beings from the alternate universe rooms each desire to covet the skull. So it's up to Jesse and Charlie to keep the skull from the hands of those willing to take it. The film has a nemesis of Gramps, nicknamed Slim who was the one that killed Jesse's parents in the opening of the film. Bill Maher has a small role that fits him like a glove..he plays the head of a record company who desires to have Kesse's woman and finds a way thanks to Rochelle, an old flame from his past. Due to bad luck, Jesse loses his girl, Kate, to Maher who finds that Rochelle, for some odd reason, is hidden in a cabinet. How a drunken Rochelle got there is a mystery(the one Jesse actually put in there was Gramps who, coincidentally found a button which revolves the wall of the cabinet), but Jesse loses Kate anyways. So Maher, playing the scumbag ohh so perfectly drives off with Kate and her bags while Jesse and Charlie commence prying the skull away from a Ptierodactyl. Yep, the skull was taken by a caveman who carries it to his jungle(in one of those rooms in the house). As Charlie was about to be bashed by the caveman, this giant dinosaur eats him. So they are able to get the skull just to lose it to a Ptierodactyl who drops it off on a high tree nest. And on and on the absurdity goes. There's a tribe of men who steal the skull from Gramps when he had just gotten it back thanks to Charlie and Jesse's "trading" a piece of raw meat for the skull(the Ptierodactyl actually enters the world from his jungle as does a caterpillar dog! when Jesse falls off the tree trying to pry the skull away from the friggin' bird). Soon Charlie and Jesse(with the aide of Ratzenberger, as an electrician/adventurer)have to battle the ancient tribe for the skull and save a potential female sacrifice in the long run. Shall I go one? There's eventually a showdown between Slim and Jesse for the rights to the skull and the cops come a callin' when gun shots are heard. Slim tries to shoot Jesse(but his head is gone when Jesse shoots it off with a shotgun)and hits a policeman outside instead commencing in a round of fire into the house burning it down. Jesse and crew wind up in the old west and get to bury Gramps who dies after Slim shoots him. This film, as I have tried somehow to describe above, is absolutely absurd. It's a junkpile of ideas cobbled together in the hopes that something entertaining might spawn from it and never does. You have this house who abilities are never explained. How come these rooms are a gateway into other times? Beats me. Why is there a caterpillar with a dog's head or an Aztec skull with powers to keep Gramps alive? So many goofy questions, and such little motivation by me to care. A disaster for which I consider one of the worst films of the 1980's.