Deze film is beter dan de tweede Crow-film, _City of Angels_, maar deze film kon, net als _COA_, nooit tippen aan het aangrijpende liefdesverhaal van het origineel met Brandon Lee, noch aan de geweldige acteur die Brandon Lee was. In _The Salvation_ ontbrak elke echte emotie. Het acteerwerk was niet al te slecht, maar de dialoog werd gebracht met een onwerkelijkheid alsof hij slecht gerepeteerd was. Het geweld was bloederig, in tegenstelling tot de oorspronkelijke Crow-film. De gevoeligheid was er niet, en de scènes, inclusief de achtergrond, waren niet gemaakt om er echt uit te zien en zagen eruit alsof het allemaal op de set was gebeurd. Bij de oorspronkelijke Crow-film was ik aan het eind in tranen omdat het liefdesverhaal zo ontroerend was; bij The Salvation haalde ik mijn schouders op en vroeg me af waarom ik eigenlijk de moeite nam om de film te kopen.
This movie is better than the second Crow movie, City of Angels but this movie, like COA, could never equal the deeply moving love story of the original with Brandon Lee, nor the magnificent actor that Brandon Lee was. The Salvation lacked any real emotion. The acting wasn't too bad but the dialogue was delivered with an unreal quality like it had been badly rehearsed. The violence was gory, unlike the original Crow movie. The sensitivity was not there, and the scenes, including the background was not made to look real and looked like it was all done on the set. The original Crow movie had me in tears at the end because the love story was so touching; The Salvation had me shrugging my shoulders wondering why I even bothered to buy the movie.