In tegenstelling tot veel van de recensenten ben ik het eens met de recensent uit Hongkong, die zei dat dit inderdaad lijkt op het echte leven en dat hij zich in een multiculturele stad bevindt, waar veel talen worden gesproken.<br />Hoewel ik uit de Verenigde Staten kom, heb ik veel gereisd en heb ik soortgelijke situaties meegemaakt waarin mensen elkaar kennen. Ik denk dat een van de problemen is dat je in de Verenigde Staten, tenzij je in een van de kuststeden woont, niet bekend bent met multiculturalisme. Dat is triest, want ik heb het gevoel dat Hollywood de laagste gemeenschappelijke noemer in Amerika is (in Parijs, bijvoorbeeld, denk ik niet dat ze 'De hertogen van Hazzard' op de markt zouden brengen). Ik voor mij heb genoeg van films die gericht zijn op de 12-17-jarige bevolking, of op de over het algemeen onwetende massa.<br />John Malkovich is interessant, en Leonoor Silveira portretteert een professor die met haar dochter op reis is. De cruise vertrekt uit Lissabon en zal enige tijd later in Bombay aankomen. We zien een paar prachtige decors, Apollo, Pompeji, Caïro.<br />Malkovich is de kapitein en heeft eregasten aan zijn tafel, onder wie de mooie Catherine Deneuve, Stefania Sandrelli en Irene Pappas. Elke vrouw vertegenwoordigt een andere cultuur en ze wisselen ideeën en ideologieën uit met Malkovich. Dit is een heel interessante en realistische weergave van de uiteenlopende indrukken van de mensen. Ze bespreken Griekenland, de oorsprong van de taal en religieuze ideologie. Op een gegeven moment nodigt Malkovich de professor, Silveira, en haar dochter (Filipa de Almeida) uit om zich bij zijn groepje aan tafel te voegen. Hij koopt ook een pop in een van de plaatsen die hij aandoet, in Marokko, geloof ik, en er volgt een parallel verhaal over landen, politiek en bezittingen, waarvoor de pop een metafoor is.<br />Aan het eind van de film zul je de betekenis van de pop zien, en de allegorie die hij vertegenwoordigt. Een heel goed verhaal, en een verademing na de gebruikelijke Amerikaanse films waarmee we worden gebombardeerd.
contrary to many of the reviews. I especially agree with the reviewer from Hong Kong, who stated that this is indeed, similar to real life, and he is in a multi-cultural city, where many languages are spoken.<br /><br />Although I am from the U.S., I have traveled, and have experienced similar situations wherein people are acquainted. I guess one of the problems is that in the U.S., unless you are in one of the coastal cities, you are not familiar with multi-culturalism. This is sad, because I feel that Hollywood caters to the lowest common denominator in America (In Paris, for example, I do not think they would market "The Dukes of Hazzard"). I for one am tired of films which cater to the 12-17 year old demographic, or just the generally ignorant masses.<br /><br />John Malkovich is interesting, and Leonor Silveira portrays a professor, traveling with her daughter. The cruise departs from Lisbon and is to arrive in Bombay, sometime later. We see some exquisitely filmed scenery, Apollo, Pompeii, Cairo.<br /><br />Malkovich is the ship's captain, and has guests of honor at his table including the lovely Catherine Deneuve, Stefania Sandrelli, and Irene Pappas. Each woman represents a different culture, and they exchange ideas and ideologies with Malkovich. This is a very interesting and realistic portrayal of people's varying impressions. They discuss Greece, the origins of language, and religious ideology.<br /><br />At one point Malkovich invites the professor, Silveira, and her daughter(Filipa de Almeida) to join his group at the table. He also purchases a doll at one of the ports of call, in Morocco, I believe, and there is a parallel story of countries, politics, and possessions, for which the doll is a metaphor.<br /><br />You will see at the end of the film the significance of the doll, and the allegory it represents. Quite a good story, and a relief from the usual American movies we are bombarded with.