In een vroege aflevering van _The Sopranos_ zijn twee van de jongere gangsters gedwongen te wachten tot ze een nachtclub binnen mogen als Scorcese aan komt rijden en als VIP de club wordt binnengeleid.<br />'Ik vond Kundun _leuk_!' roept een van de gangsters, en de ironie druipt van het scenario af.<br />Ik had die aflevering van _The Sopranos_ via mijn huurrij en Kundun zou als volgende disc arriveren. Griezelig. Die opmerking gaf me het idee dat het geen goede film zou worden. En het is ook geen goede film. Ze slagen erin minder emotie en betrokkenheid over te brengen dan de marionetten van Parker & Stone's Team America.<br /><0x3E> Naarmate de film vordert, worden de centrale scènes beter, maar het tempo wordt nooit echt opgevoerd. De plot slaagt erin tegelijkertijd episch (staten botsen) en klein (jongen groeit op) te zijn, maar uiteindelijk blijft het de kleinheid die je overhoudt: het verhaal schiet gewoon nooit op.<br /><0x3E> De Dalai Lama wordt, terecht, bespeeld met een stilheid en spiritualiteit, maar er zijn niet genoeg momenten waarop deze stilheid wordt bespeeld tegen meer vurige elementen of waar enige geestigheid doorheen schijnt <0xE2><0x80><0x93> er wordt gewoon van ons verwacht dat we naar het strakke gezicht kijken en denken 'aaaah. Wat een wijsheid!' Nou, sorry, maar ik heb iets meer nodig dan dat.<br />Ten slotte zijn er een paar kunstzinnige opnamen die er redelijk aantrekkelijk uitzien, maar niet transcendentaal zijn, omdat ze niets toevoegen aan de omringende (in)actie. Ze lijken alleen ter wille van hun eigen genoegen te zijn gemaakt.<br />Een zeer teleurstellende film van de man die Goodfellas heeft geregisseerd (een van mijn top 5 favoriete films uit de geschiedenis).
In an early episode of The Sopranos two of the younger gangsters are forced to wait for entry into a nightclub when Scorcese pulls up and is ushered into the club as a VIP.<br /><br />"*I* liked Kundun!" shouts one of the gangsters, irony oozing out of the screenplay.<br /><br />I had received that episode of The Sopranos through my rental queue and Kundun was due to arrive as the next disc. Spooky. That comment made me think it was not going to be a good film. And it isn't a good film The first 30 minutes are greatly hampered by some very stilted performances from a cast clearly struggling in an English language project. They manage to convey less emotion and commitment than the puppets in Parker & Stone's Team America.<br /><br />As the film goes on the central performances improve but the pace of the thing never really picks up. The plot manages to be both epic (nations collide) and small (boy grows up) at the same time, but it is ultimately the smallness that you are left with : the story simply never takes off.<br /><br />The Dalai Lama is, rightly, played with a stillness and spirituality but there are not enough moments where this stillness is played off against more fiery elements or where any wit shines through - we're simply expected to look at the unblinking face and think "aaaah. Such wisdom!" Well, sorry, I need a bit more than that.<br /><br />Finally, there are some arty shots that look reasonably attractive but are not made transcendental as they seem not to add anything to the surrounding (in)action. They appear to be put in just for their own pretty sake.<br /><br />A very disappointing film from the man who directed Goodfellas (one of my top 5 favourite films in history).