Dit was beter dan ik had verwacht. Misschien niet zo goed als Public Enemy en de oorspronkelijke Scarface, maar niet zo ver achterop.<br />Het acteren is vrij goed voor een vroege talkie. Cagney is zoals gewoonlijk geweldig als de beste handlanger van de hoofdgangster. Lew Ayres gedraagt zich goed als de hoofdgangster, 'de Napoleon van de misdaad', hoewel hij misschien een beetje te gladjes is voor de rol.<br />Het verhaal is goed, en nogal duister. Maffiabaas Louie Ricarno probeert, nadat hij alle bendes in Chicago onder één organisatie heeft verenigd, de misdaad de rug toe te keren. Maar tijdens zijn afwezigheid stort alles in elkaar, en hij is gedwongen terug te keren om wraak te nemen. Het einde is aardig grimmig, en hoewel er misschien genoeg is van een...' De moraal van het verhaal is dat misdaad niet loont om de censuur tevreden te stellen, dat het je niet in je gezicht wrijft. Er zijn een paar goede voorbeelden van goed gangstergeweld onderweg.<br />Twee andere dingen vielen me op als gedenkwaardig: de overspelige relatie tussen Cagney en de vrouw van zijn baas. Op een gegeven moment doet ze haar trouwring af, en dan 'gaan ze ergens heen'.<br />De hoofdinspecteur van politie, O'Grady, is een nogal meedogenloze figuur. Hij chanteert Cagney tot een valse bekentenis voor een misdaad die hij niet heeft gepleegd, door te dreigen Ayres te vertellen over zijn affaire met Ayres' vrouw! Later laat hij zich door Ayres' rivalen omleggen, in plaats van hem te vervolgen en een vrijspraak te riskeren. Er wordt ook gesuggereerd dat O'Grady's afwijzing van steekpenningen eerder een uitzondering is dan een regel onder politiefunctionarissen.<br />Het is de moeite waard om deze film van dichtbij te bekijken, aangezien er veel wordt geïmpliceerd en geïnsinueerd.
This was better than I had expected. Maybe not quite up there with Public Enemy and the original Scarface, but not that far behind.<br /><br />The acting is pretty good for an early talkie. Cagney is great as usual as the head gangster's top henchman. Lew Ayres acts well as the head guy, "the Napoleon of crime", although he's perhaps a little too cleancut looking for the role.<br /><br />The story is good, and rather dark. Mobster Louie Ricarno, after uniting all the gangs in Chicago under one organization, tries to quit crime. But things fall apart in his absence, and he's forced to return for purposes of revenge. The ending is nicely grim and while there might be enough of a "crime doesn't pay" moral to keep the censors happy it doesn't rub it in your face. There's some good gangster violence along the way.- a number of well-done hits, and an over- the-top scene that resembles a full-scale battle.<br /><br />Two other things struck me as memorable: The adulterous relationship between Cagney and his boss' wife. At one point, she takes off her wedding ring, and then they "go somewhere".<br /><br />The police captain, O'Grady, is a rather ruthless character. He blackmails Cagney into a false confession for a crime he didn't commit, by threatening to tell Ayres about his affair with Ayres's wife! Later, he lets Ayres's rivals bump him off, rather than prosecute him and risk an acquittal. It also is implied that O'Grady's rejection of bribes is more the exception than the rule among police officials.<br /><br />It pays to watch this movie closely, as there is a lot that is implied and innuendoed.