In de jaren zestig van de twintigste eeuw waren de pornofilms net zoiets als de sf-films uit de negentiende eeuw <0xE2><0x80><0x93> het genre waar het om draaide bestond toen nog niet echt. In 1968 had de pornofilm, pre-Throat/MissJones/Mona et cetera, nog niet de wah-wah gitaarpizzabezorging-slomo-woordenschat ontwikkeld die we nu kennen en waar we graag mee spotten. Dat gezegd hebbende, heeft Candy ook een paar grappige momenten, vooral de momenten die rechtstreeks uit de roman van Terry Southern komen waarop de film is gebaseerd.<br /><br />Beatleholics zoeken de film op om Ringo Starr te zien als de eeuwig in de war zijnde huisknecht Emmanuel. Candy geeft Starr een geweldige riedel die, ondanks zijn onweerstaanbare, uitgestreken manier van doen, nooit lijkt aan te slaan. Behalve bij mij thuis, waar ik nog steeds vaak zeg, bij elke gelegenheid, vooral als ik word geconfronteerd met iets wat ik zogenaamd heb gedaan om iemand te ergeren: 'Emmanuel GOEDJE!'
Spoofing porn movies in the '60s was kinda like writing sci-fi in the 1800s - the genre in contention didn't really exist yet. Porn in 1968, pre-Throat/MissJones/Mona etc., hadn't yet developed the wah-wah guitar pizza delivery slo-mo money shot vocabulary we know and love to mock today. That said, tho, Candy has some funny moments, especially the ones taken directly from the Terry Southern novel the movie was based on.<br /><br />Beatleholics seek the movie out to see Ringo Starr as the perpetually confused houseboy Emmanuel. Candy gives Starr a terrific catchphrase that, despite his irresistibly deadpan delivery, never seems to have caught on. Other than at my house, where I STILL frequently say, at any given opportunity, especially when confronted by anyone about anything I've supposedly done to vex them, "Emmanuel GOOD boy!"