'Play It Again, Sam' is geen al te succesvolle film: halverwege wordt hij een beetje eentonig, en er zitten een paar dode punten in en een paar middelmatige grappen. Maar ik vind hem nog steeds erg goed. Het is een warm grappige, enorm sympathieke film, met een paar absoluut hilarische momenten (kijk maar naar zijn eerste blind date en de scène waarin hij het advies van Bogarts geest opvolgt <0xE2><0x80><0x93> en overdrijft <0xE2><0x80><0x93> om Diane Keaton te vertellen hoe mooi ze is). Keaton is echt heel mooi en geeft de film een extra sprankeling. De film is maf en emotioneel tegelijk, en wordt zelfs aanbevolen aan niet al te enthousiaste Allen-fans.
"Play It Again, Sam" is not an altogether successful film: it gets kind of monotonous midway through, and it has a few dead spots and mediocre jokes along the way. But I still like it very much. A warmly funny, enormously likable film, it contains some absolutely hilarious moments (watch for his first blind date and the scene where he follows - and overdoes - the advice that Bogart's ghost gave him to tell Diane Keaton how beautiful she is). Keaton is really lovely and adds an extra sparkle to the movie. Wacky and emotional at the same time, the film is recommended even to not-very-enthusiastic Allen fans.