Omdat ik op zoek was naar een of andere postapocalyptische goedheid en de cast oude favorieten bevatte, heb ik deze film gezien. Het resultaat is enigszins teleurstellend, maar voor sommigen zou het de moeite waard kunnen zijn. Met één ding moet rekening worden gehouden: we hebben het over een film uit 1975. Dat is een excuus voor de lompheid en het gebrek aan reikwijdte, hoewel niet helemaal.<br />De plot is nogal vaag, over de hele linie. De tekst is soms grof en belachelijk, maar er zijn waardevolle ideeën om te onderzoeken. Het verhaal speelt zich af in een post-apoc New York omstreeks 2012. De gebruikelijke hoofdpunten van het genre komen aan de orde. Wetteloosheid in een kale stad, terugkeer naar een semi-primitieve levensstijl en veel strooptochten. Sommige overlevenden vormen een band. Deze film concentreert zich op twee van zulke rivaliserende groepen, waarvan de ene, in de zuivere Hollywoodtraditie, de 'goeien' en de andere 'de slechten' zijn.<br />Yul Brynner is, voor een man van in de vijftig, verrassend fit en straalt charisma uit als een actieheld. Hij speelt hier de rol van Carson, een supersterke overlevende die reageert op het (heel slappe, plottechnisch gezien) 'goeien'-aanbod om hen te beschermen in ruil voor een schone kamer, driedubbele voedselrantsoenen en, wat voor hem het belangrijkste is, sigaren (ik maak maar een grapje). Max Von Sydows aura is net zo waarneembaar, maar net als in veel van zijn films uit de jaren zeventig en tachtig, krijgt hij hier gewoon zijn salaris. Hij is de leider van de 'goede band' hier, maar wordt niet voor het beste effect gebruikt. Zijn personage is heel eendimensionaal. Hoewel de eendimensionaalheid van Carson werkt, verwachten we meer emotie van de bijfiguren. William Smith speelt Biet, de gebruikelijke psychotische hoofdschurk en leider van de'slechte clan'. Verrassend genoeg geeft hij verreweg de beste voorstelling van de hele film, ook al zegt dat niet veel. De rest van de acteurs is extreem zwak en hun personages zijn plat en/of onderontwikkeld.<br />De voornaamste tekortkoming van deze film is een gebrek aan motivatie. De manier waarop leider Baron (Sydow)'rekruteert'. Carson aan het begin van de film is meer dan belachelijk. De hele opzet is zo ongelooflijk dat we verwachten dat er meer aan de hand is dan alleen Carson die daar midden in de stad staat. De twee clans zijn in oorlog, maar het is moeilijk te begrijpen waarom precies. Natuurlijk, we snappen dat het een typisch conflict is, maar we slikken het nooit. Maar wacht eens, zeg je. Wat doet het ertoe of de personages tot leven komen of niet? Is dit geen actiefilm? Dat is het probleem. Er is hier een echte poging om een verhaal te vertellen omdat er NIET veel actie is. Er is alleen geen echt verhaal, helaas. We brengen veel tijd door met Barons troep. Het leert over de verschillende personages en de spanningen die worden veroorzaakt door het gebrek aan voedsel, maar het is allemaal onderontwikkeld. Je krijgt de indruk dat er hier regisseurscommentaren zijn over 'communale levensstijl', maar die zijn niet duidelijk. Er is hier ook een verrassend gebrek aan romantiek of andere kitscherige elementen. De laatste akte van de film is een uitgelokte achtervolging in de ondergrondse die allesbehalve opwindend is. De laatste confrontatie heeft leuke ideeën, maar ook die valt in het water.<br />In het hart van de film denk ik dat Ultimate Warrior de verschillen wilde benadrukken, en belangrijker nog, de overeenkomsten tussen 'vreedzame hippies' en 'geharde mannen' zoals Carson, en hoe die twee reageren als ze in een wetteloze omgeving met obstakels worden geconfronteerd. Helaas lukt dat niet. Alles wat deze film doet, doet de Mad Max-trilogie veel beter. Alleen kijk ik liever naar Max Von Sydow dan naar Tina Turner.<br />Grote fans van post-apocalyptische films, zoals _Sydow, Brynner_ of _cheesy 70's,_ zullen deze film maar één keer willen zien en dan is het afgelopen. Andere films kun je beter overslaan.
Because I was on a kick for some post-apocalyptic goodness and the cast included old favorites, I watched this flick. The result is mildly disappointing but might still be worth it for some. One thing that must be taken into account is that we are talking about a 1975 movie. This excuse its clunkiness and the lack of scope somewhat, although not completely.<br /><br />The basic plot is rather vague, all over the place. The writing is crude and ridiculous at times, yet there are worthwhile ideas to explore. The story takes place in a post-apoc New-York circa 2012. The usual staples of the genre are there. Lawlessness in a barren city, return to a semi-primitive life and lots of scavenging. Some survivors form bands. This flick focuses on two such rival groups, one of which, in the pure Hollywood tradition is the "good guys" and the other "the bad guys".<br /><br />Yul Brynner, for a man in his 50s, is surprisingly in shape and exudes action hero charisma. He is effective here as Carson, a super-tough survivor who responds to the (very lame, plot-wise) "good guy's offer" to protect them in exchange for a clean room, triple food rations and most importantly to him... cigars (I kid you not). Max Von Sydow's aura is equally perceptible but as in many, many of his 70s/80s movies, he's simply collecting the paycheck here. You'll appreciate his natural screen presence but do not expect to be blown away. He's the leader of the "good band" here but is not use to best effect. His character is very one-dimensional. While the one-dimensionality of Carson works, we expect more emotion from the peripheral characters. William Smith plays Carrot, your usual psychotic main villain and leader of the "bad clan". Surprisingly, he gives the best performance of the entire film by far, even if that's not saying much. The rest of the actors are extremely weak and their characters are flat and/or undeveloped.<br /><br />The main flaw of this movie is a failure to establish much motivations. The way leader Baron (Sydow) "recruits" Carson at the start of the movie is beyond ridiculous. The whole setup is just so unbelievable that we expect there is more to it than Carson just standing there in the middle of the city. The two clans are at war but it's difficult to comprehend why exactly. Sure, we get that it's a typical conflict but we never swallow it. But wait, you say. Why does it matter if the characters are fleshed out or not? Isn't this an action flick? There's the problem. There is a real attempt here at telling a story because there is NOT much action. It's just that there is no real story, unfortunately. We spend a lot of time with Baron's bunch. Learning about various characters and the tensions caused by the lack of food but it's all underdeveloped. You get the impression there are directorial comments here about "communal lifestyle" but they aren't clear. There's also a surprising lack of romance here or other kitsch elements. The final act of the flick is a drawn out chase in the subways that is anything but exciting. The final confrontation has nice ideas but again, falls flat.<br /><br />At its heart, I think Ultimate Warrior wanted to highlight the differences and more importantly the similarities between "peaceful hippies" and "hardened men" such as Carson and how the two react when facing obstacles in a lawless environment. Unfortunately, it fails. Everything this movie does, the Mad Max trilogy does way better. Except I'd rather watch Max Von Sydow than Tina Turner.<br /><br />Big fans of post-apoc films, Sydow, Brynner or cheesy 70s flick will want to give this one one viewing and that's it. Others are better off passing.