Onlangs heb ik een semester gestudeerd aan een universiteit in Londen, en daarom wilde ik _Wonderland_ heel graag zien toen ik terug was in Duitsland. Helaas heb ik net de germanistische versie gezien, maar zelfs zonder de Engelse dialoog herkende ik het Londen dat ik had ervaren.<br />De plot lijkt op die van de films van Robert Altman, want het gaat over een groep mensen die allemaal met elkaar verbonden zijn, en de film volgt het dagelijks leven van deze figuren een bepaalde tijd. In het geval van _Wonderland_ is het de familieband die de personages verenigt. In het midden van het sterrenbeeld staan de drie zussen Molly, Debbie en Nadia.<br />'Wonderland' Het is soms nogal deprimerend als we de problemen zien die alle personages onder ogen moeten zien, en regisseur Michael Winterbottom laat ons zien hoe alle relaties tussen de paartjes in de film een heel eigen soort privéhel vormen. Dit wordt niet in Hollywoodstijl getoond, waar zelfs pijn er glamoureus uitziet. 'Wonderland' is heel dicht bij het leven, zonder stilering. Het grootste deel van de film (zo niet alles) is met een handcamera opgenomen op locatie in Londense straten, pubs, flats, enzovoort, en als je ooit langer dan een dag in Londen (of Engeland) bent geweest, zul je zelfs kunnen zien dat verhaal en personages in ieders leven kunnen gebeuren.
Recently, I have studied for one semester at a university in London and therefor I was very keen to see "Wonderland" when I got back to Germany. Unfortunately, I have just seen the german dubbed version but even without the english dialogue I recognized the London that I had experienced.<br /><br />The plot is similar to the films of Robert Altman as it is about a group of people who are all linked together, and the film follows the everyday life of these figures for a certain amount of time. In the case of "Wonderland" it is the family bond that unites the characters. In the centre of the constellation are the three sisters Molly, Debbie and Nadia.<br /><br />"Wonderland" is sometimes quite depressing as we see the problems that all the characters have to face, and as director Michael Winterbottom shows us how all of the pair relationships in the film form a very own kind of private hell. This is not presented in Hollywood style where even pain looks glamorous. "Wonderland" is very close to life, no stylization. Most of the film (if not everything) has been filmed with a hand camera on location on London streets, pubs, flats, etc. and indeed, when you have ever been to London (or England) for a longer period of time than you will be able to see that story and characters could happen everyday in everybody's life.