Het probleem met deze film zat niet in het verhaal. Dit was, vond ik, een heel ontroerend verhaal over een man die zelfs na een miskraam bij zijn vrouw wil blijven (terwijl de hele reden voor het huwelijk de zwangerschap was). De regisseur (John Laing) was een sentimenteel getuigenis van de kracht van de liefde en had een perfect verhaal voor het Lifetime-kanaal, vooral omdat het gebaseerd was op een waargebeurd verhaal. De acteerprestaties waren goed genoeg, en omdat de film in Nieuw-Zeeland was opgenomen, was het landschap prachtig. De film faalde, geloof ik, in het feit dat de manier waarop het verhaal werd verteld een geweldige tv-show zou hebben opgeleverd, misschien wel meer dan twee weken zou hebben geduurd, of, als het allemaal tegelijk was gebeurd, met een paar reclames om het af te maken. Het was, jammer genoeg, een speelfilm van korte duur, en ik denk dat er een verschil moet zijn, en in dit geval was dat er niet.
The problem with this movie wasn't in the story. This was, I felt, a very touching story about a man who chooses to stay with his wife even after a miscarriage (when the whole reason for the marriage was the pregnancy). A sappy testament to the power of love, the director (John Laing) had a perfect story for the Lifetime channel, especially since it was based on a true story. The acting was good enough, and being shot in New Zealand, the scenery was beautiful. The film failed, I believe, on the fact that the way in which the story was told would have made a great TV show, perhaps done over two weeks, or, if all at once, with some commercials to break it up. It was, unfortunately, a feature length film, and I think there needs to be a difference, and in this there was none. Rating: 18/40