Het eerste vervolg van een film als deze _A Nightmare on Elm Street_ is waarschijnlijk de moeilijkste opgave, vooral als je van regisseur verandert. Het moet in de lijn van de eerste film liggen en toch een paar dingen veranderen om er een herhaling van te maken. Het personage van Freddy Krueger wordt met zijn drie kenmerkende elementen bewaard: de vier vingers van zijn rechterhand, de hoed en de zwart met rode gestreepte pullover, plus natuurlijk zijn lelijke smoel. Maar dan gaan we verder. Eerst is het hoofdpersonage een jongen, een soort derde- of vierdejaars op de middelbare school, dus eigenlijk geen jongen meer. Maar de jongensachtige kant wordt benadrukt door een onbehaard lichaam, een glanzende, zuivere huid, een huid die overal te zien is en langzaam door de camera op en neer wordt geborsteld. En dat is de verandering. De camera richt zich in feite op zijn lichaam, zijn huid, zelfs zijn vlees, behalve natuurlijk zijn geslachtsdelen. Dan gebruikt de camera gymscènes en zelfs kleedkamer- en douchescènes, maar weer met terughoudendheid. Heel weinig naakt, en als er een paar achterbuurtscènes zijn, is het in een heel traumatische situatie: de homoseksuele sportleraar die naakt wordt gemarteld en gegeseld, natuurlijk, vastgebonden aan de douches, terwijl de jongen in het naakt ook een beetje in het donker en flitsend wordt getoond. Veel scènes van de jongen in bed met alleen zijn ondergoed aan, nooit echt dubbelzinnig maar altijd sexy, ook al is het weer flitsend. Dan worden er nog wat elementen aan toegevoegd: zijn vriendschap met een andere jongen, die eigenlijk meer het machotype is, maar die niet bang lijkt te zijn voor een mannelijke vriendschap. Ze worden allebei een paar keer het slachtoffer van de homoseksuele sportleraar op het footballveld, en uiteindelijk komt de jongen, Jesse, zijn vriend Grady om hulp vragen, en de eerste reactie zal bijna openlijk homoseksueel zijn, ook al wordt het in een of andere bijdehante opmerking ontkend, en Freddy vermoordt Grady door middel van, vanuit het lichaam van Jesse: als dat geen onderdrukt homoseksueel verlangen is, wat dan wel? En voordat Jesse naar een leren bar ging en letterlijk was gekidnapt door de homoseksuele sportleraar, en het is later in de douches dat Freddy dit openlijk homoseksuele personage vanuit het lichaam van Jesse vermoordt. Als één geval toeval is, zijn er twee die dat niet zijn, en dat is de voornaamste verandering in deze film van een meisjesachtig, door angst ingegeven beeld naar een jongensachtig, door angst ingegeven beeld. In feite moeten we goed begrijpen dat Freddy het echte personage is dat hier in twijfel wordt getrokken. Hij is een oude pedofiel en nadat hij door de droom van een meisje in de eerste film weer een bestaan heeft opgebouwd, en nadat hij door het verlangen van het meisje naar deze jongens een paar jongens in zijn zak heeft gestopt, gaat hij nu rechtstreeks naar het hoofddoel van zijn verlangen: hij wil een jongen van binnenuit bezitten, hij is een homoseksuele pedofiel en Jesse zal, om zijn gezonde verstand te beschermen in deze invasie, moeten reageren op de homoseksuele aard die hem is opgelegd en de jongens en mannen die Freddy begeert moeten doden. Maar dit kan ook niets anders zijn dan een tactiek van Freddy om Jesse zo ver te krijgen dat hij moordt, om hem te prikkelen waar het prikkelt en waar Jesse niet echt gestreeld wil worden. Maar als Freddy Jesse wegsleurt van zijn vriendin op het moment dat hij zo opgewonden raakt dat hij toegeeft aan wat seks, kan dit worden gezien als de afkeer van Freddy voor dat soort seks of als de angst van Jesse voor dat soort seks, wat zou leiden tot de overtuiging dat Freddy weer tot leven is gekomen door de homoseksuele begeerte van Jesse en tegelijkertijd zijn weerstand tegen deze seksuele aantrekkingskracht. Maar dat is een echte verandering in dat soort griezelfilms: een standpunt innemen dat zich richt op een jongen, zijn verlangens, zijn angsten en zijn zorgen, allemaal onder de aandacht gebracht door een vader die zijn zoon castreert en een liefhebbende, misschien te veel liefhebbende moeder. We moeten in gedachten houden dat dit een veel voorkomende situatie is bij veel jongens als ze zestien of zeventien worden. Dit vervolg is in geen enkel opzicht lager en minder intens dan de eerste aflevering. Maar ook om een nieuw hoofdstuk te openen in die verkenning van de angst: de angst die we kunnen voelen voor en in die oude fabrieken die in veel opzichten spookachtig lijken. Dat is een dimensie die Stephen King in veel van zijn boeken en films steeds weer heeft gebruikt. Niet echt iets nieuws, maar wel iets wat beslist effectief is, in elk geval door het publiek te herinneren aan andere angstaanjagende scènes in andere films. Vervolgens is de evaluatie van die verwijzing een kwestie van tijd om te weten wie het als eerste heeft gebruikt en wie een na-aper of een imitator is, die in elk geval ook projectontwikkelaar kan zijn.<br />Dr. Jacques COULARDEAU, University of Paris Dauphine & University of Paris 1 Pantheon Sorbonne.
The first sequel of a film like this A Nightmare on Elm Street is probably the most difficult task, especially if you change directors. It has to be in the line of the first film and yet change a few things to make it nothing but a repeat. The character of Freddy Krueger is kept with his three distinctive elements : the right hand four finger claws, the hat and the black and red striped pullover, plus of course his ugly mug. But then we move. First the main character is a boy something like a junior or senior in high school, so not really a boy anymore. But yet the boyish side is emphasized by a hairless body, shiny and pure skin, a skin that is widely shown and slowly brushed up and down by the camera. And that's the change. The camera really centers on his body, his skin, his flesh even, except of course his front sexual parts per se. Then it uses gym scenes and even locker room and shower scenes, but once again with restraint. Very little nudity and when there is some backside scenes it is in a very traumatic situation : the gay sports teacher who is tortured and whipped in the nude of course, tied up to the showers, while the boy in the nude too is shown slightly in some darkness and flittingly. Many scenes of the boy in bed only wearing his underwear, never really ambiguous but always sexy even if once again flittingly. Then some more elements are added : his friendship with another boy who is the rather of the macho type but who does not seem afraid of a masculine friendship. Both are victimized by the gay sports teacher on the football field a couple of times and in the end the boy, Jesse, will come to ask for help from his friend, Grady, and the first reaction will be nearly openly gay even if denied in some side remark, and Freddy will kill Grady through, from inside the body of Jesse : if that is not a repressed homosexual desire, what is ? And before Jesse had gone to a leather bar and had been literally kidnapped by the gay sports teacher and it is then later in the showers that Freddy again will kill this openly gay character from within the body of Jesse. If one case is a coincidence, two are not and that is the main change of this film from a girl-centered vision of fear to a boy-centered vision. In fact we must understand that Freddy is the real character questioned here. He is an old pedophile and after having recaptured some existence through the dream of a girl in the first film, and having thus gotten a couple of boys in his bag through the desire of the girl for these boys, now he moves directly to the main target of his desire : he wants to possess a boy from inside, he is a gay pedophile and Jesse, to defend his sanity in this invasion, will have to react against this gayness that is imposed onto him and kill the boys and men Freddy desires. But this can also be nothing but a tactic from Freddy to push Jesse into killing, to titillate him where it tickles and where Jesse does not really want to be tickled, though when Freddy forces Jesse away from his girlfriend at the very moment when he was getting excited enough to let himself slip into some sex can be seen as the revulsion of Freddy for that type of sex or as the fear of Jesse in front of that type of sex, which would lead to believing that Freddy managed to get back into existence through the homosexual desire of Jesse and at the same time his resistance to this sexual appeal. But that is a real change in that kind of horror films : to take a point of view that focuses onto a boy, his desires, his fears, and his anxiety, all of it emphasized by a castrating authoritarian father and a loving, maybe too much, mother. We must keep in mind that this is a common situation for many boys when they turn sixteen or seventeen. In no way is this sequel lower and less intense than the first episode. Note finally the use of an old abandoned factory to give some density to Freddy's old personality and past, but also to open another chapter in that exploration of fear : the fear we can feel in front of and inside those old factories that seem in many ways haunted. That is a dimension Stephen King has used over and over again in so many of his books and films. Nothing really new but something definitely effective, at least by reminding the audience of other frightening scenes in other films. Then the evaluation of that reference is a question of date to know who used it first and who is a copycat or an imitator, who can anyway also be a developer.<br /><br />Dr Jacques COULARDEAU, University of Paris Dauphine & University of Paris 1 Pantheon Sorbonne