Een wanhopig volk doet wanhopige dingen: Irina Palm.<br />Marianne Faithful speelt Maggie, een Engelse weduwe van middelbare leeftijd wier jonge kleinzoon op sterven ligt. Zijn enige hoop is een medische behandeling in Melbourne, maar de familie heeft het geld niet om het vliegticket te betalen. Omdat ze geen banklening kan krijgen en niet serieus wordt genomen door een wervingsbureau, neemt Maggie een baan aan in een seksclub, waar ze mannen met haar handen stimuleert. Haar zachte aanraking en stevige techniek maken haar tot een onverwacht succes en klanten moeten in de rij gaan staan voor een behandeling door 'Irina Palm'.<br />Irina Palm stelt een belangrijke vraag: hoe ver zou je gaan om iemand te helpen van wie je houdt? Maar de film slaagt er niet in deze vraag bevredigend te beantwoorden. <br />De premisse klopt niet. Maggie doet weinig moeite voor een persoonlijke lening en gaat maar naar één bank. Met de overvloed aan creditcardbedrijven die tegenwoordig bereid zijn geld uit te lenen, verbaast het me dat dit geen optie is. En ik had haar veel liever harder zien zoeken naar een fatsoenlijke baan. Toegegeven, het is niet gemakkelijk om een oudere, ongeschoolde werker te zijn, maar Maggie probeert het gewoon niet.<br />Hoewel ik niet bekend ben met haar soort werk, vind ik het heel moeilijk te geloven dat ze ook maar in de buurt komt van het bedrag dat ze verdient in de seksshop, vooral omdat het glorieuze hol met muntjes wordt gerund. De premisse is een concept.<br />Irina Pam heeft ook problemen met het genre. Is het een drama of een komedie? Het concentreert zich in elk geval op een serieus onderwerp, het leven van een jongen staat op het spel. Maar met zijn nonchalante houding ten opzichte van seks vraag je je onwillekeurig af of het grappig bedoeld is. Als dat zo is, is het kijken naar een ongelukkige, ongemakkelijke vrouw die misselijkmakende seksuele handelingen verricht de meest basale vorm van humor.<br />Er zijn momenten die amusant zijn: Maggies poging haar werkruimte persoonlijk te maken, het tot zwijgen brengen van een luidruchtig stel dat voor haar huis in een auto aan het vrijen was, en de speelse manier waarop ze haar afkeurende vrienden over haar nieuwe baan vertelt. Maar de film gaat langzaam en door het voortdurende zwart-op-zwarteffect voelt hij erg onsamenhangend.<br />'Maggies bedoelingen zijn nobel, maar we doen het niet.' Ik heb geen medelijden met haar, zelfs niet als haar zoon agressief wordt als hij hoort dat ze een nieuwe baan heeft. 'Ik ben geen hoer!' houdt ze vol. Ik kan me Woody Allens reactie hierop voorstellen: 'Nee, alleen volgens de definitie in het woordenboek.'<br />Met zijn gekunstelde premisse, verwarring van genre en traagheid van tempo, is IRINA PALM een slecht geregisseerde puinhoop van een film. Niet grappig bedoeld.
DESPERATE PEOPLE DO DESPERATE THINGS: IRINA PALM.<br /><br />Marianne Faithful plays Maggie, a middle-aged English widow whose young grandson is dying. His only hope is medical treatment in Melbourne but the family doesn't have the money to pay for the airfare. Unable to get a bank loan and not taken seriously by a job recruitment company, Maggie takes work at a sex parlour, stimulating men with her hands. Her soft touch and firm technique make her a surprise success and punters have to get in line to be serviced by "Irina Palm".<br /><br />IRINA PALM asks an important question: How far would you go to help someone you love? But the film completely fails to explore this question satisfactorily.<br /><br />The premise is flawed. Maggie makes little effort for a personal loan, visiting only one bank. With the abundance of credit card companies willing to hand out money to anyone these days, I'm surprised this isn't an option. And I would much prefer to have seen her look harder for a decent job. Granted, it's not easy being an older, unskilled worker but Maggie simply doesn't try.<br /><br />While I'm not familiar with her line of work, I find it very hard to believe she could make anywhere near the amount of money she does at the sex parlour, especially with the glory hole being coin-operated. The premise is a construct.<br /><br />IRINA PALM also has problems with genre. Is it a drama or a comedy? It certainly centres on a serious subject, a boy's life is at stake. But with its cavalier attitude towards sex, you can't help wondering if it's meant to be funny. If so, watching an unhappy, uncomfortable woman perform sickening sexual acts is the most base form of humour.<br /><br />There are some moments that are amusing: Maggie's attempt to personalise her workspace, her silencing of a noisy couple making love in car outside her house and the playful manner in which she tells her disapproving friends about her new job. But the film is slow-paced and its constant fade-to-blacks make it feel very disjointed. <br /><br />Maggie's intentions are noble but we don't feel for her, not even when her son becomes aggressive after learning of her new job. "I'm not a whore!" she insists. I can imagine Woody Allen's response to this: "No, only by the dictionary definition."<br /><br />With its contrived premise, confusion of genre and slowness of pace, IRINA PALM is a poorly handled, mess of a film. No pun intended.