Kun je je voorstellen wat voor lef sommige mensen hebben? Welke regisseur durft zijn film 'Monster uit de groene hel' te noemen en dan een zwart-witfilm uit te brengen? Hoe moeten we deze hel tussen de rest van de kleurloze locaties en het landschap herkennen? Hoe dan ook, het uitgangspunt van deze film is vrij eenvoudig: een Amerikaanse ruimteraket landt ergens midden in de Afrikaanse jungle en zorgt ervoor dat een doodgewone wesp verandert in een gigantisch zoemend monster. Ja, natuurlijk, dat is precies wat de straling van een hele raket doet met de fauna en flora van een jungle als hij verandert in EEN EN EEN EN WASP! En dat beest moet er echt angstaanjagend uitzien, want zelfs de dieren in de bioscoopfilm rennen weg. Heb je je ooit afgevraagd hoe een reuzenwesp eruitziet als hij in een film zonder budget verschijnt? Hij ziet er inderdaad belachelijk, meelijwekkend en grappig uit, en er is een goede reden waarom ze hem zo lang buiten beeld houden. Terug naar het verhaal. Hoe verantwoordelijk ze ook zijn, de Amerikanen sturen een team naar Centraal-Afrika om het monster te vernietigen. Op dat moment verandert 'Monster uit de Groene Hel' in een vreselijk saaie film om een nog veel ergere reden. Op het platteland moeten ze eerst een safari van 27 dagen maken, waarbij ze primitieve stammen tegenkomen (primitieve stammen die in aantal groot genoeg zijn om het hele honkbalstadion van de Chicago Cubs te vullen, tussen haakjes) en verliezen lijden door aanvallen van leeuwen. Ze worden zelfs geconfronteerd met vergiftigde drinkplaatsen! Waarom zijn er in godsnaam vergiftigde drinkplaatsen?! De milieuomstandigheden zijn ook niet best. De expeditie worstelt zich eerst door weken van droogte en uitdroging en daarna door weken van onophoudelijke regenval. Ik zweer het, op een gegeven moment was ik zelfs bang dat er een vulkaanuitbarsting zou komen. Dat interesseert de mensen in dit soort films niet; ze willen de reuzenwesp zien die aanstootgevende figuren eet, verdomme! Hoe dan ook, dit alles is alleen maar bedoeld om te illustreren dat de missie halfdood is tegen de tijd dat ze bij het monster zijn, en jij zit gewoon een uur lang naar documentaires over de wildernis te kijken, ook al had je erop gerekend een Sci-Fi-monsterfilm te zien. Er is een rare naam voor dit soort dingen, en die luidt: "stoeien"! De Amerikanen hebben geen idee hoe groot het wespenmonster is, en tijdens hun hele reis blijven ze raden hoe groot het is, zonder te beseffen dat het ongeveer honderd keer groter is dan ze verwachten. 'Monster uit de Groene Hel' is een hopeloze film. Ik dacht vroeger dat alle monsterfilms uit de jaren vijftig van de vorige eeuw van massief goud waren, maar de laatste tijd denk ik daar anders over.' Ik heb een paar titels gezien die deze indruk hebben veranderd, zoals dit en 'Beest uit de Spookgrot'. Maar de bezetting is politiek correct genoeg. Er is een Amerikaan, een Latijns-Amerikaan, een Arabier, een zwarte man en een vrouw! Jammer dat er geen Aziaat en een Eskimo bij waren, anders zou dit de ideale 'United Colors of Benetton'-campagne zijn geweest.
Can you imagine the nerve of some people? What director dares to call his film "Monster from GREEN Hell" and then deliver a black & white movie? How we are even supposed to recognize this hell in between the rest of the colorless locations and scenery? Anyway, the basic premise of this movie is fairly simply: an American space rocket crash-lands somewhere in the middle of the African jungle and causes a plain ordinary wasp to mutate into a gigantic buzzing monster. Yes, of course, that's exactly what the radiation of a whole rocket does to the fauna & flora of a jungle  it mutates ONE  SINGLE  WASP! And this critter must look truly petrifying because even the animals in the stock footage run away. Have you ever wondered what a giant wasp looks like when appearing in a zero-budgeted 50's movie? Indeed it looks ridiculous, pitiable and funny and there's a good reason why they keep it off-screen for so long. Back to the story. Responsible as they are, the Americans send a team to Central Africa and destroy the monster. This is where "Monster from Green Hell" turns into a dreadfully boring movie for an even more dreadfully boring reason. Before the expedition reaches the monster's turf, they first have to undertake a 27 day long safari during which they encounter primitive tribes (primitive tribes big enough in number to fill the entire Chicago Cubs baseball stadium, by the way) and suffer human losses through lion attacks. They're even faced with poisoned drinking wells! Why the hell are there poisoned drinking wells? !? The environmental conditions are harsh as well. The expedition first struggles through weeks of drought and dehydration and then subsequently weeks of unceasing rainfall. I swear, at a certain point I even feared there would come a volcano eruption as well. People don't care about that in this sort of movies; they want to see the giant wasp eat obnoxious characters, damned! Anyway, all this just to illustrate that the mission is half dead by the time they reach the monster and YOU just sat and watched an hour of wilderness documentary footage even though you counted on seeing a Sci-Fi monster movie. There's a funny name for this sort of thing and it's "shenanigans!" The Americans haven't got an idea of how big the wasp monster is and all through their journey they keep guessing its size, unaware that it's about a hundred times bigger than they expect. "Monster from Green Hell" is a hopeless film. I used to think all monster flicks from the 1950's were solid gold, but lately I've seen a few titles that altered this impression; like this one and "Beast from Haunted Cave". The cast is politically correct enough, though. There's an American, a Latin American, an Arab, a black guy and a woman! Too bad there wasn't an Asian and an Eskimo; otherwise this would have been the ideal "United Colors of Benetton" campaign.