Zo vreselijk, verschrikkelijk. Weet je dat je soms een afschuwelijke film huurt omdat je denkt dat je je zal amuseren door de afschuwelijkheid ervan? Deze film is de gevreesde, eigenlijk slechte'slechte film'.<br /><0x3E><0x3E> Nadat de naïeve, geblondeerde Kara (Helen Slater) haar bol streelt met iets uit de Xandria-collectie en haar ruimtestad vernielt, vliegt ze de lucht in met een bowlingbal die er superlelijk uitziet om hem terug te halen. En de geluksvogel krijgt haar te pakken.<br /><0x3E><0x3E> Het grote probleem hier is dat ze de vraag stelselmatig uit de weg gingen: wat doet een vrouwelijke superheld in een filmcultuur die de voorkeur geeft aan inactieve, neutrale en knappe vrouwen? Het zou moeilijk zijn om zoiets verdovends te creëren zonder in de jaren zeventig veel drugs te hebben gebruikt. Bijna elk vreemd, saai beeld hiervan roept de gedachte op: 'Dit is een heel enge film.' Het functionele script levert de ene scène na de andere op, zonder rekening te houden met logica, menselijke psychologie, plot of intelligentie. Het blinkt echter wel uit in het een na het andere luidruchtige, stomme moment vast te leggen, tot er meer dan twee uur aan rotzooi op het scherm staat; je hebt geen flauw idee waarom.<br />Ieder beeld hiervan is gewoon afkeurenswaardig. Slaters stem klinkt raar. Iedereens haar is geblakerd. Kara's vader ziet eruit als een lesbienne. De utopische Argostad ziet er zo slap uit als utopieën er sinds Lost Horizon hebben uitgezien. Dat wil zeggen: 'We zijn allemaal zachtaardige watjes, en we liggen allemaal in pyjama rond.' De stad ziet eruit als een macraméwinkel. De cast is een rare, rare mix. Het verhaal is ingewikkeld en onsamenhangend. Er zijn zeker 5 personages te veel. Alles wat je in de afgelopen 50 jaar over het maken van films hebt geleerd, is vergeten.<br />Ze zijn hier niet mee weggekomen. Maar dit soort flauwekul maakte de weg vrij voor soortgelijke opgeblazen, stomme films als Pirates of the Caribbean.<br />Vreselijk, misvormd... smakeloos.
So very, very awful. You know how sometimes you rent a horrible movie because you expect to be amused by it's awfulness? This movie is the dreaded, actually bad "bad movie."<br /><br />After naif space-blonde Kara (Helen Slater) caresses her orb with something out of the Xandria Collection and ruins her space-city, she takes to the sky in super-crappy looking bowling ball to retrieve it. And lucky earth gets her.<br /><br />The big problem here is they strenuously avoided answering the question: What does a female superhero do in a movie-going culture that prefers it's women inactive, neutral and pretty? It would be difficult to create anything this numbing without having used a lot of drugs in the 70s. Nearly every strange, insipid frame of this inspires the thought, "This is a profoundly weird movie." The utilitarian script delivers functional scene after scene without regard to logic, human psychology, plot or intelligence. It does however excel at placing loud, stupid moments one after another until there's over two hours of crap on the screen; damned if you could offer a reason why.<br /><br />Every frame of this is just objectionable. Slater's voice is weird. Everyone's hair is fried. Kara's dad looks like a lesbian. The Utopian Argo city looks as limp as utopias have looked since Lost Horizon. i.e. "We're all mellow wussbags, and we all lay around in pajamas." The city looks like a mall made out of macramé. Total hippy B.S. The cast is a weird, weird mix. The story is elaborate and incoherent. There are easily 5 characters too many. Everything learned about movie-making in the previous 50 years is forgotten.<br /><br />They didn't get away with it here. But schlock like this paved the way for similarly bloated, stupid movies like Pirates of the Caribbean.<br /><br />Horrid, misshapen... insipid.