Zeventig jaar nadat de jonge Wendy Hiller de rol van Eliza Doolittle in _Pygmalion_ speelde, is het verbijsterend om haar de rol van een oude vrouw te zien spelen in _All Passion Spent_, een driedelige versie van een roman van Vita Sackville-West. Ze was nog steeds mooi, nog steeds een schitterende actrice. Ik zal niet proberen het verhaal samen te vatten, maar het tv-programma zit vol met Engelse acteurs van wie je de gezichten herkent, ook al weet je niet hoe ze heten. Vooral Harry Andrews werkt goed, als een welgestelde excentriekeling op leeftijd die tientallen jaren eerder verliefd werd op het personage van mevrouw Wendy, hoewel ze elkaar slechts vluchtig ontmoetten. Ook opmerkelijk is Jane Snowden als de achterkleindochter die zich door het voorbeeld van haar overgrootmoeder laat inspireren om haar eigen levenspad te volgen. Hoewel ze eenennegentig werd, was Dame Wendy pas halverwege de zeventig toen deze serie werd gemaakt; haar personage is halverwege de tachtig.
Seventy years after the young Wendy Hiller starred as Eliza Doolittle in "Pygmalion," it is stunning to see her act the part of an old woman in "All Passion Spent," a three-episode version of a Vita Sackville-West novel. She was still beautiful, still a splendid actress. I won't attempt to summarize the story but the TV program is filled with English actors whose faces you will recognize even if you don't know their names. Particularly effective is Harry Andrews, as a wealthy elderly eccentric who fell in love with Dame Wendy's character decades earlier, though they met only fleetingly. Also noteworthy is Jane Snowden as the great-granddaughter who is inspired to follow her own path in life by her great-grandmother's example. Although she lived to be 91, Dame Wendy was only in her mid-70's when this series was made; her character is in her mid-80's.