Misschien is deze film niet de beste gebaksfilm die ooit gemaakt is, maar hij is wel grappig. In de bioscoop lachten de mensen altijd als ze af en toe door iets getroffen werden dat ze herkenden. En dan was er af en toe een film die de hele bioscoop aan het lachen maakte. Als je de bioscoop verlaat, kun je er niets aan doen <0xE2><0x80><0x93> je bent gelukkig en je gelooft in de liefde en het vermogen om alles goed te maken. Cliche? Ja, maar is het niet heerlijk om af en toe te geloven dat iets in de wereld al het onrecht goed kan maken?<br />Ik heb nog nooit een gebaksfilm gehoord waar vrienden en collega's over praatten en om lachten, als deze film. Zelfs niet de Dogme-films!
Maybe this film is not the greatest danish movie ever made, but it sure is funny. Around the cinema people was laughing at all times, when they once in a while got hit by something they recognised. And then once in a while there was a one liner, that made the whole cinema laugh. When you leave the cinema, you can't help it - you're happy and you believe in love, and it's capability to make everything right. Cliche? yes but isn't lovely once in a while to believe, that somethings in the world, can make all the wrongs to rights?<br /><br />I haven't heard a danish film being discussed and laughed at among friends and work companions, as this movie. Not even the dogme-movies!