Ik heb deze film gezien toen ik 12 was en hij heeft mijn leven veranderd. De volgende ochtend heb ik mijn eerste band opgericht... Ik heb hem net voor de tweede keer gezien. Na 20 jaar wachten om hem weer te zien, is hij nog net zo geweldig als ik me hem herinner. Voor mij is dit absoluut de beste punkfilm van allemaal. Het optreden van Trini Alvarado is onthutsend volwassen en Tim Curry geeft zijn carrière als rebellerende dj een enorme oppepper. De muziek (Patti Smith, Ramones, als je ervan houdt, is hij waarschijnlijk hier) is om een moord voor te doen, en de regie van Alan Moyle schildert een meesterlijk beeld van het straatleven aan het eind van de jaren zeventig (het is'm echt). Het is een prachtige, ontroerende, donkere, geestige film, maar iedereen zal in deze film echo's van zijn eigen stad zien.) Maar het is de vertolking van Robin Johnson die me echt raakt. Deze prachtige, ontroerende, donkere, geestige film is van haar. Geen wonder dat hij zo'n effect op me heeft. 'Times Square' is een meesterwerk! Het zal je de hersens inslaan...<br />Dank je, Alan Moyle, woorden kunnen nauwelijks uitdrukken wat ik van deze film vind!
I saw this film when I was 12 and it changed my life. I formed my first band the very next morning... I've just seen it for the second time. After 20 years of waiting to see it again it is every bit as great as I remember it. For me, this is absolutely the greatest punk movie of them all. Trini Alvarado's performance is staggeringly mature, and Tim Curry gives a career best turn as a rebel-rousing DJ. The music (Patti Smith, Ramones, if you love it it's probably here) is to die for, and Alan Moyle's direction paints an masterly picture of urban street life in the late 1970s (it's New York, but everyone will see echoes of their city in this film). However, it is Robin Johnson's performance that really hits home. This wonderful, moving, dark, witty movie belongs to her. No wonder it had such an effect on me. "Times Square" is a masterpiece!!! It'll brain your blows out...<br /><br />Thank you Alan Moyle, words can hardly express how I feel about this film!