Het kenmerk van een beroepsacteur IMHO is dat hij zich achter een masker verbergt. Het is een schok als het masker afzakt en de ware persoonlijkheid van de acteur niet overeenkomt met de beoogde persoonlijkheid. Dit is voornamelijk wat schooltoneel en de meeste amateurtoneelstukken zo moeilijk maakt.<br />Metropolitan is geestig, intelligent gefilmd en geregisseerd, een lust voor het oog, maar de acteurs lijken amateurs van de middelbare school <0xE2><0x80><0x93> en net als bij veel toneelstukken van de middelbare school kunnen de mannelijke acteurs hun epische aard niet verbergen <0xE2><0x80><0x93> ik heb geen probleem met wie ze in werkelijkheid zijn, ik wil het alleen maar verborgen houden om mijn opschorting van ongeloof te verlichten. Hoe leuk ik deze film ook vond, hij leek zo theatraal dat de acteurs me gewoon niet overtuigden terwijl ze betekenisloos de zure epigrammen van de regisseur/schrijver murmelden.<br />Ik zal hem waarschijnlijk nog een keer huren. En ik zal er weer van genieten. Maar ik zal ook 'Zo nep' mompelen terwijl de poppen hun pasjes maken.
The hallmark of a professional actor IMHO is to hide behind a mask. It is jarring if the mask slips, and the actor's true personality does not match the intended persona. This is chiefly what makes school and most amateur theatricals so trying.<br /><br />Metropolitan is witty, intelligently filmed and directed, pleasing to the eye, but the actors seem like high school amateurs - and like many high school plays, the male actors are unable to conceal their epicene nature - I don't have a problem with who they really are, I just want to have it concealed to ease my suspension of disbelief. As much as I liked this film, it seemed so stagey, the actors just did not convince me as they meaninglessly mouthed the director/author's acid epigrams.<br /><br />I will probably rent this again. And I will enjoy it again. But I will also mutter "So fake" as the puppets go through their paces.