Omdat ik het stuk van Donald Margulies had gezien toen het in New York in première ging, was ik geïnteresseerd in wat Norman Jewison, de regisseur, ermee had gedaan voor de filmversie. Het helpt dat meneer Margulies zijn eigen versie heeft gemaakt, hoewel de toneelversie volgens deze kijker bevredigender was. Niet dat er iets mis is met de film, het is alleen dat de cast in het stuk veel beter was dan de goedbedoelende acteurs die we in de film zien. Meneer Margulies heeft geprobeerd zijn stuk te openen, maar het gaat gewoon nergens heen.<br /><br />Het basisprincipe, en een waarschuwing voor goede vrienden, is dat je niet moet'regelen'. Karen en Gabe zijn gelukkig getrouwd. Ze bedenken een ontmoeting met Beth, een schilderes, en Tom, een advocaat. Het idee van wederzijdse vrienden die elkaar ontmoeten is misschien niet slecht, maar in werkelijkheid moet je de dingen met rust laten en de natuur zijn gang laten gaan. Karen, die aan het begin van de film te horen krijgt dat haar beste vriendin, Beth, van Tom gaat scheiden, is zichtbaar van streek. Ze voelt zich verraden door deze twee mensen die ze samen heeft gebracht.<br />'Het is niet goed.' Gabe en Karen vinden het allebei moeilijk om te bedenken waar ze de fout in zijn gegaan in hun verbintenis. Ze hebben er nooit rekening mee gehouden dat Beth totaal niet bij Tom past, en vice versa. Het probleem is dat dit stel niet denkt dat Beth en Tom een nieuwe partner hebben gevonden in wat een veel hechtere relatie lijkt te zijn dan wat ze samen hadden. Karen en Gabe zijn er kapot van, maar in werkelijkheid is niet alles volmaakt in hun eigen huwelijk. We krijgen hints dat ze inderdaad niet helemaal gelukkig zijn, maar dat ze hebben besloten om in het huwelijk te blijven uit fatsoen en uit plichtsbesef jegens hun twee jongens, wat Beth en Tom niet hebben gedaan. Noem het ouderwets, maar je moet Karen en Gabe nageven dat ze in elk geval proberen om als gezin bij elkaar te blijven.<br />Andie MacDowell is Karen; ze is een mooie vrouw. In de film lijkt Ms. MacDowell een beetje afstandelijk. Ze vond het heerlijk om mensen bij elkaar te brengen en vindt het vervelend als hun vrienden uit elkaar gaan. De Karen van Ms. MacDowell komt over als een hard en bevooroordeeld persoon. Dennis Quaid doet zijn best om Gabe op zijn gemak te stellen. Misschien komt hij over als de beste van de vier hoofdrolspelers. De Beth van Toni Collette is een raadsel tot haar confrontatie met Karen in het restaurant. Dan zien we een vrouw die niet verlegen is om haar beste vriendin de waarheid te zeggen als ze aan een nieuwe relatie begint. Greg Kinnear is Tom. Hij is misschien wel de zwakste schakel van het kwartet, en misschien wordt hij ook wel niet eerlijk behandeld door Karen of Gabe.<br />De film blijft een beetje theatraal, maar Norman Jewison heeft wonderen verricht met het materiaal.
Having seen Donald Margulies' play when it opened in New York, I was interested in what Norman Jewison, the director, had done with it for the screen version. It helps that Mr. Margulies did his own adaptation, although, it appears to this viewer, the stage version was more satisfying. Not that there's anything wrong with the film, it's just that the cast in the play was far superior than these well intentioned actors we see in the movie. Mr. Margulies has tried to open his play, but it just doesn't go anywhere.<br /><br />The basic premise, and a caveat to good friends, is to stay away from "fixing up" prospective marriage partners, as things in life are a bit more complicated than a good ending in a book, a play, a movie, or human relations. <br /><br />Karen and Gabe are happily married. They conjure to arrange a meeting with Beth, a painter, and Tom, a lawyer. Basically, the idea of having mutual friends meet one another, might not be bad, but in reality things should be let alone and let nature takes its course. The bright idea back fires on Karen, who, upon hearing at the beginning of the film that her best friend, Beth, is divorcing Tom, is visibly upset. She feels betrayed by these two people she was instrumental in bringing together.<br /><br />It's hard for both, Gabe and Karen, to think where they went wrong in their match making roles. They never take into consideration that Beth is totally wrong for Tom, and vice versa. The problem is that this couple don't think that Beth and Tom have found new partners in what appears to be a much solid relationships than what they had together. Karen and Gabe are crushed, but in reality, not everything is perfect in their own marriage. We get hints that yes, they are not completely happy, but they have decided to stay in the marriage out of decency and out of duty to their two boys, which is what Beth and Tom have failed to do. Call them old fashioned, but one has to give Karen and Gabe a lot of credit for at least trying to stay together as a family.<br /><br />Andie MacDowell is Karen; she is a beautiful woman. In the movie, Ms. MacDowell appears a bit distant. She loved to bring people together and resents their friends separation. Ms. MacDowell's Karen comes across as a hard and judgmental person. Dennis Quaid tries hard to give Gabe warmth. Perhaps he comes across as the best of the four principals. Toni Collette's Beth is an enigma until her confrontation with Karen at the restaurant, then, we see a woman that is not shy in telling her best friend off as she embarks in a new relationship. Greg Kinnear is Tom. He is perhaps the weakest link in the quartet, as he is perhaps, not treated fairly by Karen, or Gabe.<br /><br />The movie remains a bit theatrical, but Norman Jewison has done wonders with the material.