In de afgelopen paar jaar zijn er een paar behoorlijk adembenemende games uitgebracht. Resident Evil 4, Half-Life 2 en FarCry zijn slechts enkele van de verbazingwekkende titels die de schappen van de 21ste eeuw zullen vullen. Deze games waren, toen ze werden uitgebracht, meteen klassieke games en zullen dat blijven tot we daadwerkelijk het zoete geslurp van virtuele Goomba's onder onze hypertechnisch ingepakte voeten kunnen voelen. En dus hebben ontwikkelaars van games een uitdaging bedacht. Games als RE4 en HL2 maken het nogal moeilijk voor ontwerpers om de adem van hun publiek weg te nemen. Maar Prey is er niet alleen in geslaagd een flink eind over de bar te springen, maar heeft die ook nog eens een graadje hoger gezet.<br />Het verhaal van Prey gaat als volgt. Grote, gemene buitenaardse wezens komen naar beneden en ontvoeren onze held Tommy, zijn vriendin Jen en zijn grootvader Enisi. Hoe dan ook, Tommy slaagt erin te ontsnappen en gaat op zoek naar Jen en Enisi door de griezelige gangen van het ruimteschip van de buitenaardse wezens. Hij komt er echter al snel achter dat hij grotere problemen heeft dan het redden van de mensen van wie hij houdt.<br />Goed, ik geef toe dat Prey niet het meest vernieuwende verhaal ooit heeft. In feite is het in het begin relatief simpel. Later wordt het wat ingewikkelder met de geesten en al die andere dingen. Het verhaal van Prey, hoe elementair ook, is solide en zal ervoor zorgen dat je het spel door blijft spelen, alleen maar om te zien wat er verder gebeurt. Voordat ik verderga over het spel van Prey, moet ik het over de graphics in het spel hebben. Herinner je je Half-Life 2 nog? Weet je nog hoe grafisch verbijsterend dat was? Vergeet het maar. De graphics van Prey zijn absoluut een doorn in het oog van Half-Life 2. Ik denk meestal niet aan graphics als ik een spel speel, omdat ik een van die mensen ben die de voorkeur geven aan een spelspel boven graphics, maar ik stond versteld van de graphics van Prey. Je kunt elk klein detail zien in je wapens, in de aliens, in het ruimteschip, alles ziet er schitterend uit. Nooit eerder heb ik een spel gespeeld waarbij ik midden in een grote open ruimte stond en mijn omgeving bewonderde. Als spelletjes alleen op plaatjes gebaseerd waren, zou Prey meteen winnen. De manier waarop het spel gespeeld wordt, maakt dit spel ook zo geweldig. Het is gemakkelijk in de hand te houden, net als de meeste op pc gebaseerde FPS-titels, en er is nooit een saai moment. Als je niet bezig bent met het neerschieten van een buitenaards wezen van tien meter met aan beide armen twee schietschijven (Barrett Wallace vreet je hart op), dan loop je als een geest tegen muren op of loop je door krachtvelden. Zelfs als je doodgaat, blijf je spelen. Nou, als je doodgaat, word je in feite naar een soort Cherokee-eeuwigheid gebracht, waar je je geestboog moet gebruiken om de'verdoemde doden' te doden, en door dat te doen je gezondheid en geestkracht aan te vullen. Het is allemaal vernieuwing in Prey! O, en laten we de portalen niet vergeten! O ja, ze kunnen worden gebruikt als een deur en als een deur... en als een deur... nou ja, het gebruik van portalen in dit spel is wel interessant, maar niet erg goed gedaan. Ik had gehoopt dat ik wat verbazingwekkende dingen zou zien met portalen, maar in wezen is dat het enige waar ze voor worden gebruikt: coole deuren. Maar het is wel raar dat je door een portal kunt schieten en jezelf een kogel door je achterhoofd kunt jagen. Leuk, maar in een echte situatie niet aan te raden. De geluiden in Prey zijn ook behoorlijk cool. Je hoort motoren lopen, stukken vlees die worden geplet en bloed dat op de grond spettert, dus ook hier is de aandacht voor details grandioos. Het voice-acting in Prey is ook briljant, en dat is goed, want slecht voice-acting kan een spel bederven (nog iemand die aan Final Fantasy X-2 denkt?). Als ik een spel speel, let ik altijd op de muziek van het spel, en hoe goed die wordt gebruikt, en de manier waarop Prey muziek gebruikt kan worden vergeleken met die van _The Lord of the Rings_. Met andere woorden, het is verbazingwekkend. De muziek klinkt echt door terwijl je tegen bazen vecht, of tegen een heleboel vijanden tegelijk. Over het algemeen is Prey uitstekend. Ik heb nog nooit zo'n FPS als deze gespeeld. De verhaallijn is geweldig en sleept je echt mee, en op een gegeven moment wilde ik zelfs niet meer met mijn muis klikken om mijn wapen af te vuren, vanwege wat er dan zou gebeuren. En toen ik eindelijk de moed had om het te doen, had ik er spijt van. De graphics zijn schitterend, het spel is nog beter en de muziek is episch. Vergeet de game van 2006. Vergeet de game van de eeuw. Prooi moet gewoon een van de beste games aller tijden zijn om deze planeet te behagen, en als hij uiteindelijk in de koopjesbak van ASDA terechtkomt, zal hij trots in Game Heaven staan, naast Final Fantasy VII en Super Mario 64.
In the past couple of years, there've been some pretty breath-taking games released. Resident Evil 4, Half-Life 2 and FarCry are just some of the amazing titles to bless retailer's shelves in the 21st Century. These games, when released, were instant classics, and will remain classics until we actually start to be able to feel the sweet squish of virtual Goombas beneath our hyper-technologically clad feet. And so, games developers have come up with a challenge. Games like RE4 and HL2 set the bar pretty high when it comes to what's outstanding and what's average, therefore making it somewhat difficult for designers to take their audience's breaths away. However, Prey has not only managed to jump well over the bar, but has raised it that extra notch higher whilst doing so.<br /><br />Prey's storyline goes like this. Big nasty aliens come down and abduct our hero Tommy, his girlfriend Jen and his Grandfather Enisi. Anyway, Tommy manages to escape and heads off through the Alien spaceship's eerie corridors in search of Jen and Enisi. However, he soon learns that he has bigger problems than just rescuing the ones he loves<br /><br />Okay, so admittedly Prey doesn't have the most innovative storyline ever. In fact, it's relatively basic.at first. Later on, things start to get a little more complicated what with spirits and all that shabazz. However, Prey's storyline, however basic, is solid, and will keep you pressing forward through the game just to see what happens next. Now before I go on to talk about Prey's game play etc,. I need to mention the graphics in the game. Remember Half-Life 2? Remember how graphically astounding that was? Forget it. Prey's graphics absolutely kicks Half-Life 2's ass everywhere. I usually don't consider graphics when playing a game because I'm one of those people who prefer game play over graphics, but Prey had me astounded. You can see every little detail in your weapons, in the aliens, in the spaceship, everything looks gorgeous. Never have I played a game before that has had me standing in the middle of a wide-open area admiring my surroundings. If games were based on graphics alone, then Prey would win outright. The game play in Prey is also something that makes this game so great. It's easy to control, as are most PC-based FPS titles, and there's never a dull moment. If you're not taking down a 20 foot alien with two gattling guns attached to either arm (Barrett Wallace eat your heart out), then you're walking up walls or walking through force fields as a spirit. Even when you die, you carry on playing. Confused? Well basically when you die you get taken to a kind of Cherokee limbo, where you must use your spirit bow to kill the "dishonored dead", and by doing so replenishing your health and spirit. It's all innovation in Prey! Oh, and let's not forget the portals! Oh yeah, they can be used as a door and..as a.and a..okay, well the use of portals in this game, while interesting, not very well done. I was hoping to see some pretty amazing stuff done with portals, but basically that's all they're used for; cool-looking doors. However, it is weird the way that you can shoot through a portal and pop yourself one in the back of the head. Fun, but if in a real-life situation, not advisable. The sounds in Prey are also pretty cool. You can hear engines running, pieces of flesh squelching and blood splattering, so again the attention to detail is magnificent. The voice-acting in Prey is also brilliant, which is good because bad voice-acting can spoil a game (Final Fantasy X-2 anyone?). Whilst playing games, I always take notice of the game's music, and how well it is used, and Prey's use of music can be compared to that of Lord of the Rings. In other words, it's amazing. The music really shines through whilst fighting bosses, or a lot of enemies at the same time. Overall, Prey is outstanding. Never before have I played an FPS quite like this. The storyline is terrific and really drags you in, and at one point in the game actually had me not wanting to click my mouse to fire my weapon, because of what would happen. And when I finally got the courage to, I felt sorry. The graphics are stunning, the game play is even better and the music is epic. Forget game of 2006. Forget game of the century. Prey simply has to be one of the best games EVER to grace this planet, and, when it eventually lands in the bargain bin in ASDA, it will stand proudly in Game Heaven alongside Final Fantasy VII and Super Mario 64.