Er is veel gejammerd en gejammerd over de zogenaamde Seinfeld-vloek, omdat niemand van de cast van die geliefde serie sinds het einde ervan een succesvolle auto heeft gevonden. Daar zijn redenen voor. Het meest voor de hand liggend is dat veel van wat ze hebben geproduceerd gewoon waardeloos was. Kijk maar naar Jason Alexander. Afgezien van de fantastische 'Duckman'-cartoon, waren zijn twee live-actieseries, 'Bob Patterson' en de onlangs afgelaste 'Listen Up' (die niet te zien was, een formule-stroop) allebei waardeloze kijkcijfers. Dit is een vent die op Broadway praktisch George M. Cohan was! Hetzelfde geldt voor Michael Richards (Kramer). Zijn enige poging om in zijn eentje beroemd te worden ('The Michael Richards Show') was verbijsterend slecht. Sinds het einde van de serie heeft de cast slechte carrièreswitches gemaakt. Tenminste, Julia Louis-Dreyfus heeft haar best gedaan om gewetensvol te zijn. Ze heeft een paar keer in een rol gezeten, zeker, maar haar vorige poging, 'Kijken naar Ellie', was een goede serie, die alleen een beetje bijgeschaafd moest worden. De cast was goed, het was goed geschreven en ze was sprankelend en gemakkelijk om naar te kijken. Het grootste probleem was dat het voelde als een van de latere Laurel en Hardy-films, het plot was een beetje banaal. Ik heb begrepen dat ze veel in dat programma had geïnvesteerd, haar man had het geschreven, ze hadden het allebei geproduceerd. Dus toen die sukkels van NBC besloten dat ze het niet eerlijk zouden spelen, moet het een bittere pil zijn geweest. Ze heeft een paar jaar gepauzeerd, denk ik, alleen maar om de rook te laten optrekken. Nu is ze weer terug met 'The New Adventures of Old Christine', en geloof me, dit is pure rotzooi. Om te beginnen ziet ze er verschrikkelijk uit: bleek en ziekelijk, met kringen onder haar ogen en vooral, ze speelt op een boksbal. Als Elaine Benis vol onzekerheden zat, dan vreten Christines onzekerheden haar levend op. Dit is de premisse: haar man (een matte melkmuil van een man) en zij hadden huwelijksproblemen, dus gingen ze naar een therapeut, die, zoals we ontdekken, een akelige incompetente figuur is die seks had met de man. Zoals alles in dit programma is de psychiater een breed getekende cartoon. Als deze vrouw je huwelijksadviseur was, zou je halverwege je eerste 45 minuten op zoek zijn naar een nieuwe. Maar goed. Dus als de serie begint, is Christines echtgenoot al bij haar weggelopen, voor een jongere, NICER-vrouw, die ook Christine heet; vandaar NEW Christine. Wreed. Ze is verhuisd naar een niet zo geweldig appartement, heeft moeite om de eindjes aan elkaar te knopen, niemand mag haar... Ik bedoel, hoe kunnen de producers denken dat iemand die NOOIT een scheiding heeft meegemaakt (wat is er van 75 procent van de VS geworden?) hier de humor van inziet? Meestal heeft de oude Christine niet eens een passende reactie op de groep haaien om haar heen. Ze hebben niets met haar van doen, of ze willen haar gewoon weg hebben. Niets van dit alles is ook maar enigszins amusant, laat staan geestig, maar het ergste van alles is dat er gewoon niemand is om je bij aan te sluiten. Hamish Linklater, als haar vreemde, onvolwassen broer zonder enig benul, komt hier het dichtst in de buurt van grappig, maar zijn rol is op zo'n merkwaardige manier geschreven dat het me niet zou verbazen als we er in een volgende aflevering allemaal achter komen dat hij een seriemoordenaar is. Haar ex-man is een schaduw, haar zoontje is een van die kinderen die zijn aangenomen op basis van een leuk quotiënt in plaats van vaardigheden. De 3 rijke, snobistische moeders op de school van haar zoon zijn meer dan verachtelijk, maar vergeleken met Dreyfus's zijn ze dat niet. Christine, de jammerende, neurotische, mishandelde, verontschuldigende Christine, ik krijg bijna medelijden met ze; zij kunnen tenminste op hun eigen benen staan. Dit is een show over hoe een fatsoenlijke vrouw die een paar fouten heeft gemaakt, bij elke denkbare gelegenheid door het leven onder de voet wordt gelopen. Het is pijnlijk om aan te zien en het moet weg. En wat die 'Seinfeld'-vloek betreft, ik begin te denken dat die op ons rust.
There's been a lot of yada yada yada about the "Seinfeld" curse, so-called, because none of the cast of that beloved show have found successful vehicles since it ended. There are reasons for this. The most obvious is that much of what they've produced has just been crap. Look at Jason Alexander. Aside from the wonderful "Duckman" cartoon, his two live action series, "Bob Patterson" and the recently canceled "Listen Up" (which was unwatchable, formula treacle), were both ratings duds. This is a guy who, on Broadway, was practically George M. Cohan! Same with Michael Richards (Kramer). His lone attempt at solo fame ("The Michael Richards Show") was mystifyingly terrible. It seems that all of the "Seinfeld" cast have made bad career moves since the show ended. At least, Julia Louis-Dreyfus has tried to be conscientious. She's been in some duds, sure, but her previous attempt, "Watching Ellie", was a good show, that just needed a little retooling. The cast was sharp, it was well-written and she was bubbly and easy to watch. The major problem it had, was that it felt like some of the later Laurel and Hardy movies, the plotting was a little trite. I understand she had a lot invested in that program, her husband wrote it, they both produced it. So when the nincompoops at NBC decided they weren't going to give it a fair shot, it must have been a bitter pill to swallow. She's been on hiatus for a few years; I suppose, just to let the smoke clear. Now, she's back with "The New Adventures Of Old Christine", and believe me, this one is complete junk. For starters, she looks terrible; wan and sickly, with circles under her eyes and primarily, she plays a punching bag. If Elaine Benis was rife with insecurities, Christine's insecurities are eating her alive. Here's the premise: her husband (a lackluster milquetoast of a man) and her were having marital difficulties, so they went to a therapist, who, we find out, episodes in, is a nasty incompetent who was having sex with the guy. Like everything on this program, the shrink is a broadly drawn cartoon. If this woman were your marriage counselor, you'd be looking for a new one mid-way through your first 45 minutes. But, okay. So, when the series begins, Christine's spouse has already walked out on her, for a younger, NICER woman, who is also named Christine; hence, NEW Christine. Brutal. She's moved into a not so great apartment, has trouble making ends meet, nobody likes her... . I mean, how do the producers think that anybody who's EVER lived through a divorce (what- 75% of the USA now?)could find humor in this? Mostly, Old Christine doesn't even have suitable responses to the group of sharks around her. The supporting cast either doesn't care, doesn't have any use for her or they simply want her gone. None of this is even mildly amusing, let alone witty but worst of all, there's simply nobody to root for. Hamish Linklater, as her odd, clueless, immature brother, is the closest thing here to funny, but his part is written in such a peculiar way, that I wouldn't be surprised if, in a future episode, we all find out he's a serial killer. Her ex-husband is a shadow, her young son is one of these kids who was hired on cute quotient, not ability. The 3 rich, snobby mothers at her son's school are beyond contempt, but compared to Dreyfus' mewling, neurotic, battered, apologetic Christine, I almost feel sorry for them; at least they can stand on their own two feet. This is a show about how a decent woman who's made some mistakes, gets smacked down by life at every conceivable turn. It's painful to watch and it needs to go. As for that "Seinfeld" curse, I'm beginning to think it's on us.