De 'Art of War'-franchise heeft 2 goede, grappige films voortgebracht. Wesley Snipes is voor een groot deel verantwoordelijk voor de kwaliteit ervan, maar er zijn ook slimme scriptschrijvers en effectieve regisseurs bij betrokken.<br />Op de een of andere manier is de derde film slecht uit de rails gelopen. Aangezien meneer Snipes er niet in voorkomt, vermoed ik dat hij het script van tevoren heeft gezien (ze zouden wel gek zijn geweest om hem er niet naar te vragen) en er een heel, heel grote slag mee heeft geslagen. Te oordelen naar wat we nu op het scherm zien, was hij zo verstandig om dat te doen.<br />Het onderwerp van de film is over het algemeen illegale wapenhandel. Namelijk het verkopen van een atoombom aan Noord-Korea. De voornaamste focus is een door de VN gesponsorde bijeenkomst over het onderwerp in Zuid-Korea. De secretaris-generaal (een vrouw, wat nog niet is gebeurd en misschien ook niet zal gebeuren, aangezien geen van de islamitische landen, die een enorme, onredelijke angst voor vrouwen hebben, op haar zou stemmen) onderschat een cruciale rol en had veel meer in beeld moeten komen.<br />Jammer genoeg behandelt de film dit onderwerp op een enigszins wazige manier, waardoor de ernst van de zaak niet goed tot je doordringt. We weten dat de tiran van Noord-Korea zo graag een atoombom wil hebben dat hij hem kan proeven. Maar ik vermoed dat het bezit ervan veel meer prestige zou geven dan een bedreiging vormt voor de kernwapenclub. Het gebruik van een atoombom is een uitnodiging tot vergelding, en Noord-Korea' De infrastructuur van Zuid-Korea is zo kwetsbaar dat een enkele treffer meer dan 2 keer zeker zou betekenen dat de staat niet meer in staat zou zijn zichzelf te besturen. Dat kan hij nu nog maar nauwelijks. (Maar zelfs als Seoul volledig in de pan zou worden gehakt, zou Zuid-Korea nog levensvatbaar zijn.) We moeten vermelden dat de belangrijkste personages: Neil Shaw (of agent el1), gespeeld door Anthony Criss (die ook wel 'Treach' wordt genoemd), Jason (of agent el2), gespeeld door Warren Derosa, Sung Hi Lee, gespeeld door Sung Yi, en voornoemde secretaris-generaal, gespeeld door Janet Carroll. Criss, die de 49 loopt en er niet echt zo uitziet, heeft een stevige carrière als film- en tv-acteur achter de rug en slaagt erin zijn rol te spelen alsof hij er half en half in gelooft. De dynamiek tussen Criss en Derosa is precies dezelfde als die tussen Tommy Lee Jones en Will Smith in _Men in Black_ : wie mag rijden, wie krijgt het grote geweer, enzovoort. Het zou helpen als je dit stukje voor de komische noot zou gebruiken, maar je werkt hier niet met eersteklas filmers. Sung Hi Lee is een anomalie die al in het begin van de film bij de slechteriken wordt aangetroffen, maar die zich vervolgens in de strijd stort om van ganser harte mee te werken om de goeden te helpen.<br />Het verhaal wordt ontwikkeld door een heleboel schieten, knokken en onwaarschijnlijke missers van de slechteriken, die de goeden niet met een regen van kogels kunnen raken. De gevechten zijn te duidelijk geënsceneerd. Het uiteindelijke mysterie hier is de identiteit van de hoofdboef. Er zijn een paar valse aanwijzingen, maar gezien het precedent van eerdere films moet het iemand zijn die vlak onder onze neus zit. De hoofdkandidaten: de personages van Derosa en Lee. Hij lijkt altijd een piepend wiel te zijn en zij, de lieve onschuldige, blijkt aardig wat van kungfu af te weten. Omdat ze zo voor de hand liggend zijn, kan de boef natuurlijk ook heel iemand anders zijn. De secretaris-generaal? Kim Jong-il? Wesley Snipes? Ik zou het je vertellen, om je de moeite te besparen dit te moeten doormaken om erachter te komen, maar er zullen de gebruikelijke masochisten van slechte films zijn die zullen klagen dat ik de'verpestende' ketterij heb begaan. Verrek, deze film was al bedorven op het moment dat hij op het celluloid kwam.<br />Sommigen van jullie zullen het zinloze geweld prachtig vinden. Voor de rest moet je die kalkoen uit de weg gaan.
The "Art of War" franchise has produced 2 good, fun films. Wesley Snipes has been largely responsible for how good they are, but there are also smart script-writers and effective directors involved.<br /><br />Somehow, the 3rd film has run badly off-track. Since Mr. Snipes isn't in it, my guess is he saw the script in advance (they'd have been fools not to ask him), and gave it a big, big pass. Judging from what we now see on the screen, he was wise to do so.<br /><br />The subject of the film is, generally, illegal arms trading. Namely, selling a nuke to North Korea. The primary focus is a UN-sponsored meeting on the issue in South Korea. The Secretary-General (a woman, which has not yet happened and may not since none of the Islamic nations, which have a vast, unreasoning fear of women, would vote for her) underplays a pivotal role here, and needed to have appeared a lot more.<br /><br />Unfortunately, the film treats this subject in a somewhat fuzzy manner that obfuscates the seriousness of the issue. We know that the tyrant of North Korea wants a nuke so badly he can taste it. But my guess is that having it would be a prestige item much more than a threat  the Nuclear Club is a very exclusive one. Using a nuke invites retaliation  and North Korea's infrastructure is so fragile that a single hit  certainly more than 2  would leave the state unable to manage itself. It can barely manage now. (By contrast, even if Seoul is completely flattened, South Korea would still be viable.) We should mention that the major characters are: Neil Shaw (or Agent #1), played by Anthony Criss (billed as "Treach"); Jason (or Agent #2), played by Warren Derosa; Sung Hi Lee, played by Sung Yi; and the aforementioned Secretary-General, played by Janet Carroll. Criss, who is pushing 49 and doesn't really look it, has had a robust film/TV career and manages to play his role as if he half-way believes it. The dynamic between Criss and Derosa is exactly the same as that between Tommy Lee Jones and Will Smith in "Men in Black"  who gets to drive, who gets the big gun, and so on. It would have helped to play this bit for comic relief, but you're not working with first-rate movie-makers here. Sung Hi Lee is an anomalous character who's found with the bad guys early in the film, but then plunges in to cooperate whole-heartedly to help the good guys.<br /><br />The story is developed through a lot of shooting and fisticuffs and implausible misses by the bad guys, who can't seem to hit the good guys with a hail of bullets. The fights are too obviously staged. The ultimate mystery here is the identity is the main bad guy. Some red herrings are dangled, but on the precedent of previous films it has to be somebody under our noses. Main candidates: Derosa's and Lee's characters. He is always seem to be a squeaky wheel and she, the sweet innocent, turns out to know her way pretty well about kung fu. Of course, since they're so obvious, the bad guy may be someone else entirely. The Secretary General? Kim Jong-il? Wesley Snipes? I'd tell you, in order to spare you having to go through this thing in order to find out, but there would be the usual bad-movie-masochists who will complain I committed the "spoiler" heresy. Hell, this film was spoiled the moment it went onto celluloid.<br /><br />Some of y'all will just love the senseless violence. For the rest, avoid this turkey. Sayonara, "Art of War" franchise.