Hallo.<br />Dit was mijn eerste ervaring met een Afghaanse film, en hoewel mijn familie niet erg gecharmeerd is van de films waar ik naar kijk, keken ze er allemaal naar en gaven op verschillende punten blijk van schrik en emotie over wat ze zagen.<br />Het verhaal van de film lijkt aarzelend, delicaat, onzeker in zijn beweging, maar heeft toch een heel natuurlijke aantrekkingskracht en is beslist rijk aan betekenis, en prachtig gelaagd.<br />De dvd die ik heb gezien had ook een item met een interview met Siddiq Barmak, de regisseur, redacteur en schrijver van de film. Zijn vriendelijke en oprechte verhalen over de film geven een diep inzicht in de toestand van de mensen in dat land. Ik heb een hekel aan het nieuws, en tegenwoordig hebben rampen, rellen of oorlogsverhalen geen enkele invloed meer op me, want ik heb gewoon geen zin meer om ernaar te kijken. Films als Osama vertellen je de waarheid en dat is voor mij de magie van het ongelooflijke medium CINEMA.<br />Siddiq Barmak zegt in het interview dat de Afghanen dol zijn op dansen, zingen en films kijken... en dat ze natuurlijk heel lang geen toegang hadden tot de bioscoop, misschien om een glimp op te vangen van Russische films. Hij zei dat ze op de tweede dag na de val van de taliban een bioscoop openden... en dat de mensen een Hindi-film zagen, met dansen en zingen. en iedereen in het theater danste en zong voor zijn plezier. Ik denk dat dat het moment is waarop de bioscoop zijn intrede doet.<br />Ik hoop nog veel meer te zien van dit nu jonge land van potentiële filmers... de acteurs in Osama zijn allemaal van de straat. En de hoofdpersoon, Marina, tja, die had nog nooit een televisie gezien.<br />Een kijkgaatje, in elk geval, osama is een verfrissende en ontroerende film om te zien... kleurrijk, goed ingelijst en meedogenloos eerlijk.
hi,<br /><br />This was my first experience of an Afghani Film, and even though my family is not too keen about the movies i watch, they all gathered and watched this, at various points expressing shock and emotion at what they saw.<br /><br />The narrative of the film seems hesitant, delicate, unsure in its motion, but yet it has a very natural appeal and is definitely rich in meaning, and beautifully layered.<br /><br />The DVD i saw also had a featurette with an interview with Siddiq Barmak, the director, editor and writer for the film. His gentle and sincere stories about the movie give a deep insight into what the condition of people in that country is.<br /><br />I hate watching news, and these days no amount of disasters, riots or war stories affect me, because I simple don't feel like watching them anymore. Films like Osama, tell you true stories and that to me is the magic of the incredible medium called CINEMA.<br /><br />Siddiq Barmak mentions, in the intervew, Afghani people love to dance, sing and have a great attraction to watch movies... and of course, for a very long time, the had no access to cinema, sometimes a glimpse of some Russian movies maybe. He said the second day after the fall of the Taliban, they reopened a theater... and the people saw a Hindi movie, with dance and singing... and everyone in the theater danced and sang for the pleasure of it. I guess that moment is what cinema stands for.<br /><br />I hope to see a lot more from this now young nation of potential film makers... the actors in Osama are all off the streets. And the main character, Marina, well, she'd never even seen a television ever before.<br /><br />A peephole, in the least, OSAMA is a refreshing and touching film to watch... colourful, well framed and brutally honest.