Een heel andere film dan alle andere... De film die het dichtst in de buurt komt is Tarentino's _Pulp Fiction_, maar dan alleen vanwege het multilineaire verhaal.<br />De cinematografie schudde op zijn grondvesten. Het acteerwerk was voortreffelijk. Het geluid bleef onopgemerkt, dus jullie hebben goed werk geleverd! Maar...<br />Meestal zullen in een film als deze de multilineaire losse eindjes uiteindelijk op een slimme manier met elkaar in verband worden gebracht, zodat duidelijk wordt waarom deze personages werden gevolgd. Maar dat is nooit gebeurd. De tijdlijnen van Bill Paxton en Orlando Bloom waren bijna volledig autonoom van elkaar; ze kruisten elkaars pad, maar veranderden nooit de uitkomst van de ander. Het was gewoon een truc. De eerste regel bij het maken van een film... alles moet een goede reden hebben.
A very different movie than any other...the closest thing you can compare it to is Tarentino's "Pulp Fiction" but only because of it's multi-linear story. <br /><br />The cinematography rocked. The acting was superb. The sound went unnoticed, so good work guys! But... <br /><br />Usually in a movie like this, the multi-linear loose ends will cleverly tie together in the end showing why these particular characters were being followed. But it never did this. Bill Paxton and Orlando Blooms timelines ran almost totally autonomous from one another; crossing paths but never changing the outcome of the other. It was merely a gimmick. The first rule of film making...everything has to have a GOOD reason.