<0xE2><0x80><0x93> Verhaal***.<br />Naina Catherine Kapur (Preity Zinta) woont in New York met haar half-Punjabi, half-katholieke familie. Haar leven is beladen met financiële problemen, gekibbel tussen familieleden en herinneringen aan een overleden vader. Ze is bijna altijd chagrijnig en cynisch en vindt niets om over te glimlachen. Het enige deel van haar leven waar ze van houdt is haar vriend Rohit (Saif Ali Khan) die medestudent is in een MBA-programma.<br />In dit saaie leven van Naina komt een vlaag frisse lucht in de gedaante van Aman Mathur (Shah Rukh Khan). Aman, de eeuwige optimist, is de anti-Naina. Hij nodigt zichzelf uit in de huizen en harten van de bewoners van de knusse Indiase buurt en uiteindelijk ook in Naina's leven. Wat ze niet weten, is dat Aman een pijnlijk geheim herbergt.<br />De rest van de film gaat over Aman, Naina en Rohit die liefde, hoop, geluk en uiteindelijk de vreugde van het leven vinden.<br /><0x3E><0x3E> Reageer op dit artikel.<br /><0x3E><0x3E> Het gevoel dat ik had toen ik het theater verliet, kan het best omschreven worden als het gevoel van een wollen deken op een koude avond. De wollen deken in dit geval was om mijn hart. Kal Ho Naa Ho is geenszins volmaakt. Het heeft zijn portie onlogische momenten en clichématige scènes. Maar als je naar Indiase films kijkt, moet je over zulke hindernissen heen stappen om ze te kunnen waarderen. Anders blijven we, net als Naina, kritiek leveren op alles wat we zien en vergeten we van het moment te genieten. Ook moeten we niet vergeten dat het voor de filmindustrie weliswaar belangrijk is om te groeien en te evolueren, maar dat het net zo belangrijk is om niet te verliezen wat inherent is aan onze Indiase identiteit, die duidelijk naar voren komt in de liedjes en het emotionele gehalte van de hindi-films.<br />Dat gezegd hebbende, zal Kal Ho Naa Ho voor mij altijd een van mijn favoriete films blijven. De voorstellingen waren geweldig. Shah Rukh Khan geeft nog een voorstelling die men zich zal herinneren. Hij is misschien niet de grootste acteur die ooit uit Bombay is gekomen, maar hij is een van de weinigen die erin slagen personages te scheppen die zo vriendelijk en beminnelijk lijken dat je hem als je eigen zoon zou beschouwen. Niemand anders in de filmindustrie heeft de gave om een sfeer van 'apnapan' te creëren. Preity Zinta als Naina is geweldig en een perfecte keuze voor de rol. Ik heb geen idee hoe de Dharma-producties Kareena Kapoor in de rol van Naina hebben kunnen zien. Saif Ali Khan is ook ongelooflijk. Rohit lijkt heel veel op Sameer in Dil Chahta Hai, maar met een veel emotionelere diepgang. Het kan me niet schelen hoe vaak Saif dat personage speelt, ik vind het nog steeds geweldig en ik denk niet dat ik er ooit genoeg van zal krijgen. Jaya Bachchan, die Jenny speelt, Naina's moeder, is ongelooflijk in deze kleine rol. Dit personage is heel echt en je kunt echt met haar meevoelen vanwege mevrouw Bachchan. Ik was erg teleurgesteld over de muziek toen die voor het eerst werd uitgebracht. Maar nadat ik ze op het witte doek had gezien, begon ik er steeds meer van te houden. De titelsong is bijzonder goed, net als Pretty Woman en Mahi Ve. Kuch To Hua hai is ook veel beter op het witte doek. De cinematografie is fantastisch, nog een aspect dat deze film zo magisch maakt. De regie van Nikhil Advani is op zijn zachtst gezegd verrassend. Hij heeft het verhaal uitstekend tot leven gebracht. En ik verheug me op zijn volgende film. Het moet voor Karan Johar moeilijk zijn geweest om zijn verhaal te verklappen, maar Nikhil rechtvaardigde Karans vertrouwen in hem en maakte waarschijnlijk een betere film dan Karan had kunnen maken. Een van de vele dingen die ik zo leuk vond aan de film, was dat hij zo grappig was. Zelfs tijdens de dramatische momenten moest ik lachen of glimlachen. Het scenario en de dialogen waren uitstekend. Nikhil Advani moet een groot talent hebben voor komische scènes, want ze waren geweldig.<br />En ten slotte wil ik Karan Johar aanbevelen voor het schrijven van zo'n prachtig verhaal met personages die heel nuchter en echt zijn. Ook al was ik dol op zijn vorige films (Kuch Kuch Hota Hai & Kabhi Khushi Kabhie Gham), Kal Ho Naa Ho is beslist mijn favoriet. Ik hoop dat we nog veel meer van zijn prachtige verhalen te zien krijgen, die hopelijk met SRK zijn gemaakt, want zij zijn het droomteam. Als ik Karan Johar ooit ontmoet, zal ik hem de hand schudden en hem een knuffel geven omdat hij zo'n hartverwarmend filmpje heeft gemaakt.
*Story*<br /><br />Naina Catherine Kapur (Preity Zinta) lives in New York with her half-Punjabi, half-Catholic family. Her life is burdened with financial problems, bickering among family members, and memories of a dead father. She is a almost always grumpy and cynical, finding nothing to smile about. The only part of her life she likes is her friend Rohit (Saif Ali Khan) who is a fellow student in an MBA program.<br /><br />Into this drab life of Naina's comes a waft of fresh air in the guise of Aman Mathur (Shah Rukh Khan). Aman, the eternal optimist is the anti-Naina. He invites himself into the homes and hearts of the residents of the cozy Indian neighborhood and eventually, into Naina's life as well. What they don't know is that Aman is harboring a painful secret.<br /><br />The rest of the movie is about Aman, Naina and Rohit finding love, hope, happiness and ultimately the joy of living.<br /><br />*Review*<br /><br />The feeling I had as I left the theater can be best described as the feel of a woolly blanket on a chilly night. The woolly blanket in this case was around my heart. Kal Ho Naa Ho is by no means perfect. It has its share of illogical moments and cliched scenes. But while watching Indian films, one must get over such hurdles to appreciate them. Or like Naina, we'll be left criticizing everything in sight and forgetting to enjoy the moment. Also we must remember that although its important for the film industry to grow and evolve, its equally as important not to lose what is inherently our Indian identity which is apparent in the songs and the emotional quotient of hindi movies.<br /><br />That said, for me Kal Ho Naa Ho will go down as one of my all time favorite movies. The performances were wonderful. Shah Rukh Khan gives another performance that will be remembered. He may not be the greatest actor who ever came out of Bombay, but he is one of the few who manages to create characters who seem so friendly and lovable, you would think of him as your own. No one else in the industry has this knack of creating an atmosphere of 'apnapan'. Preity Zinta as Naina is wonderful and a perfect choice for the role. I have no idea how Dharma productions even considered Kareena Kapoor for the role of Naina. Saif Ali Khan is also incredible. Rohit is very similar to Sameer in Dil Chahta Hai but with a lot more emotional depth. I don't care how many times Saif plays that character, I still love him for it and I don't think I'll ever tire of seeing it. Jaya Bachchan who plays Jenny, Naina's mother is incredible in this small role. This character is very real and you can really sympathize with her because of Mrs. Bachchan.<br /><br />I was very disappointed with the music when it was first released. But the songs grew on me after watching them on screen. The title song is especially good as are Pretty Woman and Mahi Ve. Kuch To Hua hai is also much better on screen. Cinematography is wonderful, another aspect that makes this movie magical. Direction by Nikhil Advani is surprising to say the least. He did an excellent job bringing the story to life. And I will look forward to his next movie. It must have been hard for Karan Johar to give away his story, but Nikhil justified Karan's confidence in him and possibly made a better film than Karan might have. One of the many things I loved about the movie was that it was quite funny. Even during the dramatic moments, I was either laughing or smiling. The screenplay and the dialogues were excellent. Nikhil Advani must have a real talent for comic scenes because they were terrific.<br /><br />And finally I'd like to commend Karan Johar for writing such a wonderful story with characters that are very down to earth and real. Even though I loved his previous films (Kuch Kuch Hota Hai & Kabhi Khushi Kabhie Gham), Kal Ho Naa Ho is definitely my favorite. I hope we get to experience many more of his wonderful stories that are hopefully made with SRK :) because they are the dream team. If I ever meet Karan Johar, I will shake his hand and give him a hug for creating such a heart warming film.