Het kijken naar 'Anatomie van een moord' is net zo intrigerend als het kijken naar 'Anatomie van een verkeersboete'. Ik wilde deze film graag mooi vinden. Per slot van rekening heeft hij een geweldige cast, gebaseerd op een provocerende roman uit die tijd. Het probleem is dat de film traag en onlogisch is, en dat er geen draaiingen en wendingen zijn die de twee extra uren de moeite waard maken. Hij eindigt met een jammerkreet, met als enige gepaste reactie 'huh?' of 'is dat alles?'. Smith gaat naar Wasington en dat is soms bijna te veel van het goede. En de uitspraak haalt gewoon de reuktest niet. Dit is beslist een stukje nostalgie. Het was tenslotte een tijd waarin het woord'slipje' in films raffinement had. Maar als puntje bij paaltje komt, is het een pedant rechtbankdrama met veel rechtszaal en weinig drama.
Watching "Anatomy of a Murder" is as intriguing as watching "Anatomy of a Traffic Ticket". I wanted to like this film. After all it has a great cast based on a provocative novel at the time. The problem is it's slow, illogical, and no twist and turns to make the two plus hours invested worthwhile. It ends on a whimper with the only response that is appropriate is "huh?" or "Is that all there is?". Lee Remick is perfect as the horny slutty wife of military man, Ben Gazaarra. He also is well cast. George C. Scoot fares better as a member of the prosecution team than Jimmey Stewart does as the poor as a church mouse defense attorney. Jimmy does his "Mr. Smith Goes to Wasington" act and it gets very close to over the top at times. And the verdict simply does not pass the smell test. As piece of nostalgia this certainly is of interest. After all, it was a time when the word "panties" was risqué' in films. Yet when all is said and done it is a pedantic court room drama with lots of court room and little drama.