Aangezien ik een fan ben van ongewone romantische en avontuurlijke verhalen, werd ik op mijn vijftiende meteen verliefd op deze film. Ik was er zo in geïnteresseerd dat ik op een schoolavond de avondklok van mijn vader negeerde en naar de film op TCM keek. Terwijl ik naar de film keek, werd ik gefascineerd door het eenvoudige, unieke verhaal van politieke en koninklijke intriges in een denkbeeldig negentiende-eeuws Europees koninkrijk. De film was zo invloedrijk dat ik al snel begon te dagdromen en mijn eigen avontuurlijke verhalen schreef over regeren en wonen in een denkbeeldig Europees land dat ik zelf had gecreëerd, wat ik tot op de dag van vandaag nog steeds doe. Deze film in het bijzonder, samen met mijn absolute favoriet THE ADVENTURES OF ROBIN HOOD (1938), inspireerde me ook tot het nemen van schermlessen op de middelbare school. Vanwege mijn overduidelijke enthousiasme tijdens de lessen, kreeg ik een hoge score van 98 van de 100 punten nadat ik twee jaar lang had geschermd tegen een paar taaie tegenstanders.<br />Op mijn achttiende verjaardag kreeg ik eindelijk deze fantastische klassieke film op VHS cadeau van mijn vader. Sindsdien heb ik hem vele malen gezien en het verhaal is altijd onderhoudend omdat het zo uniek is. En nu is de film eindelijk uitgebracht op een dubbel dvd, met de inferieure scène-voor-scène remake uit 1952, die er veel beter uitzag en veel beter klonk dan mijn krakkemikkige, verbleekte en pluizige VHS. Maar ik zal kort zijn in mijn loftuitingen over de veel superieure versie uit 1937 <0xE2><0x80><0x93> in deze versie is bijna alles perfect. De richting is gericht en effectief. Het extravagante productieontwerp is op een gezonde manier overtuigend, waardoor het publiek het gevoel krijgt dat ze deel uitmaken van de fantasierijke Europese omgeving en niet in een studio zitten. De zwart-witfilm van de grote James Wong Howe is sfeervol en dreigend als dat nodig is <0xE2><0x80><0x93> terwijl de remake uit 1952 er een beetje verwijfd uitziet door het merkwaardige gebruik van overdadige technicolor. De opwindende, romantische muziek van Alfred Newman is gedenkwaardig en bevat diverse klassieke muziekstukken om de historische details te benadrukken. Het heen en weer lopen is prettig en ontspannen, ondanks een paar onderbrekingen hier en daar in het fantasierijke, fantasierijke verhaal. En de dialogen, vooral die van de schurk Rupert van Hentzau (Douglas Fairbanks jr.), zijn heel slim en vervagen nooit tot banaliteit.<br />En de casting is bijna perfect. Aangezien dit de versie is die ik voor het eerst zag, is het heel moeilijk om je iemand anders in de hoofdrol voor te stellen, laat staan in de kleinste rolletjes. Maar ik heb één probleem met de casting: ik had liever de jonge en frisse Olivia de Havilland gehad in de kleine maar cruciale rol van Antoinette de Mauban, aangezien Mary Astor oud genoeg leek om in de film de moeder van Douglas Fairbank te zijn. Jammer dat David Selznick, de producent van de film, Olivia niet in de rol heeft gecast <0xE2><0x80><0x93> en deze film is gemaakt tijdens de preproductie van Selznicks _Gone with the Wind_ (1939). Voor de rest heb ik geen klachten over de casting. Maar het ziet er wel vreemd uit om de jonge, duivels charmante Fairbanks te zien flirten met Astor, die er in mijn ogen tenminste huiselijk genoeg uitziet om van middelbare leeftijd te zijn.<br />Als er één ding in deze film beter had gekund, dan was het de climax van een duel tussen Rudolph Rassendyll (Ronald Colman) en Rupert in de schemerige vertrekken van Zenda Castle. Een tijdlang dacht ik dat het een geweldige, maar korte duelscène in een klassieke film was. Toen ik onlangs de remake uit 1952 bekeek, viel het me op dat de duelscène veel fantasievoller en gedetailleerder geënsceneerd was dan in die tijd <0xE2><0x80><0x93> en nog beter gefilmd, aangezien veel van de opnamen van Colman en Fairbanks in de versie uit 1937 niet meer dan close-ups waren. Dus nu zou ik willen dat het duel tussen Colman en Fairbanks bijna precies zo geënsceneerd was als dat in de versie uit 1952. Maar veel van het geestige geklets tussen de twee mannen ging verloren in de duelscène uit de remake. Toch zou een verbeterde duelscène even vernieuwend zijn geweest als de duelscène tussen Errol Flynn en Basil Rathbone in _The Adventures of Robin Hood_. Al met al is dit een magnifieke, maar obscure romantische avonturenfilm die zich op een ongewoon, imaginair land concentreert en daardoor bijzonder goed aanslaat. Jammer dat hij binnen de generatie van tegenwoordig niet de erkenning krijgt die hij verdient, aangezien veel mensen van mijn leeftijd terugdeinzen bij het zien van een zwart-witfilm... en bij het horen van het verhaal over mijn eigen imaginaire land, Vasaria, vanwege de onwezenlijke sfeer en de historische en escapistische kenmerken.<br />God save the king... and hail Vasaria!
Since I'm a fan of unusual romantic and adventurous stories, I immediately fell in love with this film at the age of 15. I was so interested in seeing it that I ignored my father's curfew rule one school night and watched the film on TCM. While watching the film, I was fascinated by the simple, unique story of political and royal intrigue set in an imaginary 19th Century European kingdom. The film was so influential that I soon began daydreaming and writing my own adventurous stories of ruling and residing in an imaginary European country of my own creation, which I am still doing unto this day. This particular film, along with my all-time favorite THE ADVENTURES OF ROBIN HOOD (1938), also inspired me to take up fencing lessons in high school. Due to my obvious enthusiasm in class, I received a high final score of 98 out of 100 points after battling some tough opponents for two years in the fencing class.<br /><br />On my 18th birthday, I finally received this wonderful classic film on VHS as a present from my father. Since then I've watched it many times and the story is always entertaining due to its uniqueness. And now the film is finally released on a double-feature DVD, containing the inferior 1952 scene-for-scene remake and looking and sounding far superior than my scratchy, faded, and fuzzy VHS.<br /><br />But I'll try to be brief in praising the vastly superior 1937 versionalmost everything is perfect in this version. The direction is focused and effective. The extravagant production design is wholesomely convincing, making the audience believe that they are part of the fanciful European settings and not looking at studio sets. The black-and-white cinematography, by the great James Wong Howe, is atmospheric and menacing when it needs to bewhereas the 1952 remake looks a bit effeminate due to its quaint use of lavish Technicolor. The rousing, romantic music score by Alfred Newman is memorable and includes several classical source music pieces throughout in order to enhance the period detail. The pacing is nice and leisurely despite a few occasional lulls here and there in the fanciful, imaginative story. And the dialog, especially coming from the villainous Rupert of Hentzau (Douglas Fairbanks Jr.), is very clever and never fades into banality.<br /><br />And the casting is very nearly perfect. Since this is the version I first saw, it's very hard to imagine anyone else in the lead roles, let alone in the smallest bit roles. However, I have one problem concerning the casting: I would have preferred the young and fresh Olivia de Havilland in the small yet pivotal role of Antoinette de Mauban, since Mary Astor looked old enough to be Douglas Fairbank's mother in the film. Too bad David Selznick, the film's producer, didn't cast Olivia in the roleand this film was made during preproduction of Selznick's GONE WITH THE WIND (1939). Other than that, I have no complaints on the casting. But it does look odd seeing the young, devilishly charming Fairbanks flirting with Astor, who looks homely enough to be middle-agedto me, at least.<br /><br />If there's one other thing that had room for improvement in this film, it's the climactic duel scene between Rudolph Rassendyll (Ronald Colman) and Rupert within the dim chambers of Zenda Castle. For a time, I thought that it was a great yet brief duel scene in a classic film. While recently watching the 1952 remake, I noticed that the duel scene was much more imaginatively and elaborately staged that timeand even better filmed, since many of the shots of Colman and Fairbanks were mere close-ups in the 1937 version. So now I wish that the duel between Colman and Fairbanks was staged almost exactly like the one in the 1952 version. However, much of the witty banter between the two men was lost in the remake's duel scene. Still, an improved duel scene would have been just as innovative as the duel scene between Errol Flynn and Basil Rathbone in THE ADVENTURES OF ROBIN HOOD.<br /><br />All in all, this is a superb yet obscure romantic adventure film that tackles an unusual subjectimaginary countriesand makes it work extremely well. Too bad it doesn't receive the strong recognition it deserves within today's generation, since many people my age tend to recoil upon seeing a black-and-white film...as well as hearing about my own imaginary country, Vasaria, due to its obvious unreality and its historical and escapist features.<br /><br />God save the king...and hail Vasaria!