Doris Day zingt de grote Ruth Etting in 'Love Me or Leave Me', een film uit 1955 met in de hoofdrollen James Cagney en Cameron Mitchell. De film vertelt, enigszins geromantiseerd, het verhaal van Ettings roem in de jaren twintig en haar samenwerking en huwelijk met Marty 'The Gimp' Snyder, een gangster uit Chicago. In het verhaal is Etting zeer ambitieus, en Marty helpt haar carrière nadat hij haar in een danszaal heeft opgepikt en beseft dat hij niets zal bereiken. Hij hoopt op de grote prijs <0xE2><0x80><0x93> dat wil zeggen Ruth <0xE2><0x80><0x93> aan het eind van de regenboog, maar hoewel ze dankbaar is, zal ze nooit zó dankbaar zijn. Ten slotte wordt hij zo kwaad dat hij haar verkracht (dit wordt in de film gesuggereerd, maar de scène is door de censoren geschrapt). Ze trouwt met hem, hoewel ze verliefd is op een pianist, Marty Alderman.<br />Deze film is ongeveer vijf jaar voordat Ross Hunter Doris in een glamourrol plaatste en haar tot ster maakte in een serie komedies, waarvan er drie met Rock Hudson waren. Voor die tijd was ze een knappe vrouw met een lieve, zachte stem en een sterk acteertalent. En nergens geeft ze die drie eigenschappen ten beste, zoals hier. En dan ook nog een sensationeel figuur in een paar oogverblindende jurken. Ruth is een jonge vrouw die eruitziet en zich gedraagt als suiker, maar onder de oppervlakte de vastberadenheid van staal heeft. Ze praat zacht, maar in haar ogen fonkelt ambitie. De stem en stijl van Day lijken in niets op die van Etting, maar de producers en de regisseur waren niet op zoek naar een imitatie. Doris ziet er fantastisch uit en klinkt fantastisch, en ze zingt een enorme hoeveelheid muziek, waaronder 'Ten Cents a Dance', de titelsong, 'Chasing the Blues Away' en vele andere.<br />Cagney geeft een extreem krachtige voorstelling als Marty, een opdringerig mannetje met een enorme onzekerheid en een passie voor Ruth. Het is een volledig uitgebalanceerde weergave van een gewelddadige, bezitterige man die je kunt haten en tegelijkertijd medelijden met hem hebben. Cagney heeft terecht een Oscarnominatie gekregen voor de rol van Marty. Hij en Doris' contrasterende acteerstijlen passen ook prachtig bij elkaar.<br />Hoewel er vrijheden zijn genomen met het Etting-verhaal, klinkt het, als je haar biografie leest, net als de film. Had de film een jaren twintig en dertig-gevoel? Niet echt. Maar dat doet er niet toe. De film is in kleur en ziet er rijk uit, en wat een cast. Wat een acteurs.
Doris Day portrays singing great Ruth Etting in "Love Me or Leave Me," a 1955 film costarring James Cagney and Cameron Mitchell. The film tells the story, somewhat fictionalized, of Etting's rise to fame in the 1920s and her association and marriage to Marty "The Gimp" Snyder, a Chicago gangster. In the story, Etting is highly ambitious, and Marty helps her career after picking her up in a dance hall and realizing he's not going to get anywhere. He's hoping for the big prize - i.e., Ruth - at the end of the rainbow, but though she's grateful, she's never going to be THAT grateful. Finally, he becomes so angry that he rapes her (this is suggested in the film but the scene was cut by the censors). She marries him, though she's in love with a pianist, Marty Alderman.<br /><br />This film was made about five years before Ross Hunter glamorized Doris and made her the #1 box office star in a series of comedies, three of which were with Rock Hudson. Before that, she was a pretty woman with a sweet, smooth voice and sturdy acting ability. And nowhere does she demonstrate all three qualities as she does here. And throw in a sensational figure in some stunning gowns to boot. Doris' Ruth is a young woman who looks and acts like sugar but has the determination of steel underneath. She speaks softly but has the glint of ambition in her eye. Day's voice and style are nothing like Etting's, but the producers and director weren't looking for an imitation. Doris looks and sounds fantastic, singing a huge amount of music, including "Ten Cents a Dance," the title song, "Chasing the Blues Away" and many others.<br /><br />Cagney gives an extremely powerful performance as Marty, a pushy little man with a huge insecurity and a passion for Ruth. It is a fully fleshed out portrayal of an abusive, possessive man that you can hate and pity at the same time. Cagney deservedly won an Oscar nomination for the role of Marty. He and Doris' contrasting acting styles mesh beautifully as well.<br /><br />Though there were liberties taken with the Etting story, if you read her bio, it sounds just like the film. Did the movie have a '20s and the '30s feel to it? Not really. But it doesn't matter. The film is in color and has a rich look, and what a score. What actors. A must see.