De film werd opgenomen in Ibsley (dat nu niet meer bestaat als basis of baken, hoewel je de overblijfselen kunt zien) in Hampshire, en in 1942 was het een actieve vliegbasis. De groep vliegers die luisterden naar David Niven die het verhaal van Mitchell vertelde, waren echte RAF-vliegers. De opnamen werden niet onderbroken voor de oorlog. Als de bel ging, werd de film tijdelijk stilgezet terwijl die vliegers naar hun vuurspuwende toestellen renden om de oorlog uit te vechten, waarna ze terugkeerden en doorgingen met filmen alsof er niets was gebeurd. Uiteindelijk was Niven zo onder de indruk van die helden dat hij ze voor het weekend naar The Savoy in Londen stuurde en de manager opbelde met de opdracht hun alles te geven wat ze wilden: vrouwen, drank, eten, en ervoor te zorgen dat de rekening rechtstreeks naar hem werd gestuurd. Moeilijk je voor te stellen dat onze verwende'sterren' dat tegenwoordig ook doen! Hoe komt het dat ik zoveel weet? Een van die niet-gekende helden was mijn aanbeden oom Peter Howard-Williams, die tijdens de Slag om Engeland in het 19e squadron van Duxford vloog, maar toevallig op Ibsley was toen het station voor de film werd uitgekozen.
The film was shot at Ibsley (now no longer in existence either as a base or a beacon, though you can see the remnants) which was in Hampshire, and in 1942 an active fighter station. The group of airmen listening to David Niven recounting the story of Mitchell were real RAF airmen. The filming did not stop for the war. If the bell went to scramble, filming would temporarily be halted while those airmen would run to their spitfires, go off and fight the war, before returning and carry on filming as though nothing had happened. At the end, Niven was so impressed with those heroes that he sent them off to The Savoy in London for the weekend, ringing the manager with instructions to give them whatever they wanted: women, drink, food, making sure the bill was sent direct to him. Difficult to imagine our pampered "stars" doing likewise these days! How do I know so much? One of those unsung heroes was my adored uncle Peter Howard-Williams, who had been in 19 Squadron flying out of Duxford during the Battle of Britain, but happened to be at Ibsley when the station was chosen for the film.