Dit is een gruizige, smoezelige film noir die je kunt vergelijken met de beste Amerikaanse noirs uit de jaren veertig. Hij is om vele redenen interessant.<br />de naoorlogse Japanse mentaliteit van de personages.<br />Een knappe jonge Mifune (maar al heel goed in zieden, woedend kijken en tieren: 'Draag de jurk!')<br />De plot die in psychologisch opzicht een parallel trekt tussen de smeris en de moordenaar. Het is heel goed gedaan.<br />Visueel rijk. Locatieshots, achtervolgingsshots, composities, allemaal heel mooi.<br />Ik vond dit mooier dan 'Troon van Bloed', maar ik ben een grote Noir-fan. Er zijn scènes die te lang duren en de eerste helft is een beetje traag. Maar de laatste 20 minuten zijn perfect georkestreerd, met een prachtige strakke montage en kleine visuele accenten. De laatste ontmoeting tussen de agent en de misdadiger op het station is een klassiek voorbeeld.
This is a gritty, seedy, film noir that can be ranked with the best American Noirs from the 40s. It is interesting for many reasons:<br /><br />the post-war Japanese mind-set of the characters.<br /><br />A handsome young Mifune(but already very good at seething, glowering, and ranting:"WEAR THE DRESS!")<br /><br />The plot that parallels the cop with the killer, psychologically. It's very well done.<br /><br />Visually rich. Location shots, tracking shots, compositions, all very nice.<br /><br />I liked this one more than "Throne of Blood" but I'm a big Noir fan. There are some scenes that go on too long, and the first half is a bit slow. But the last 20 minutes are perfectly orchestrated, with beautiful tight editing and small visual touches. The final meeting between the cop & criminal at the train station is a classic sequence.