Ik bekeek de film met angst en beven. Uit de beschrijving die ik had gelezen maakte ik op dat ik er weinig vertrouwen in had dat ik ervan zou genieten, omdat ik iets heel sentimenteels verwachtte. Bovendien stellen films die door acteurs worden geregisseerd vaak teleur, omdat hun aandacht meestal gericht is op de acteerprestaties en niet op de première van de film. Maar tot mijn verbazing was het meest indrukwekkend aan Summer Rain de sterke visuele stijl van de regisseur Antonio Banderas. Zijn gebruik van levendige kleuren, opvallende vergezichten, droomachtige landschappen en krachtige, spookachtige beelden maakte de film tot een waar genoegen. Gebaseerd op een bekroonde, winnende Spaanse roman die zich afspeelt in Banderas' geboortestad Malaga, was het duidelijk dat de roman diepe indruk maakte op Banderas. Zijn passie voor het werk is in elke scène duidelijk te zien. De cinematografie is subliem en het gebruik van het grootbeeld-aspect draagt aanzienlijk bij aan de weergave van wat rijk bronmateriaal moet zijn geweest. Ik verlang nu naar een Engelse vertaling van de roman. Gebaseerd op wat ik Banderas in deze film heb zien doen, lijkt het erop dat het boek een uitdagende aanpassing moet zijn geweest. Normaal gesproken hou ik niet van voice-overs, maar de ongrijpbare aard van de voice-over in Summer Rain was een belangrijke factor die deze film tot zo'n genoegen maakte. In plaats van handelingen en motieven te verklaren, versterkten de periodieke opmerkingen van de verteller (die Keel wordt genoemd) de atmosfeer van de film. De keuze van de acteurs was uitstekend en alle rollen worden vertolkt door acteurs die de thema's van de film uitbeelden. Een speciale vermelding gaat uit naar Victoria Abril, die al zo veel jaar geleden tegenover Banderas heeft gespeeld. Ze is fantastisch en belicht het scherm met haar evocatie van de verleidelijke oudere vrouw. Ik hoop dat Antonio Banderas meer projecten kan vinden om zich in onder te dompelen. Zijn gepassioneerde weergave van Summer Rain suggereert dat hij een regisseur is om rekening mee te houden.
I approached my viewing of this film with trepidation. The preview description I had read filled with me little confidence that I would enjoy it as I was expecting something quite sentimental. Also, films directed by actors often disappoint as their focus is usually on the acting performances and not the appearance of the film. But, to my surprise, what was most impressive about Summer Rain was the strong visual style of the director Antonio Banderas. His use of vibrant colours, striking vistas, dream scapes and powerful, haunting imagery made the film a true delight. Based on a prize winning Spanish novel and set in Banderas' home town, Malaga, it is apparent that the novel resonated deeply with Banderas. His passion for the work is evident in every scene. The cinematography is superb and the use of the widescreen aspect ratio contributes significantly to the rendering of what must have been rich source material. I now long for an English translation of the novel. Based on what I've seen Banderas attempt to do in this film, it seems that the book must have been a challenging adaptation. Voice-over is something I don't care for normally, but the elusive nature of the voice-over text in Summer Rain was a major factor in making this film such a pleasure. Rather than explain actions and motives, the periodic comments by the narrator (called Throat) heightened the atmospherics of the film. The choice of actors was excellent and all turn in performances that serve the themes of the film. Special mention has to go to Victoria Abril, who has played opposite Banderas before so many years ago. She is marvellous and lights up the screen with her evocation of the alluring older woman. I hope Antonio Banderas can find more projects to immerse himself in. His passionate rendering of Summer Rain suggests that he is a director to watch out for.