Ik heb een paar slechte films gezien. Ik heb een paar geweldige films gezien. Deze film is geen van beide. Het is nauwelijks een film.<br />Misschien moet ik uitleggen wat ik bedoel: de meeste films hebben een algemeen gevoel voor samenhang. Daarmee bedoel ik dat scène A verwijst naar scène B, dat scène C een of ander aspect van scène A verklaart, en dat de meeste scènes op de een of andere manier verband houden met Thema X. Maar in deze film is het een en al gedoe. Het is meer een algebravraagstuk met zeven onopgeloste variabelen.<br />De plot draait om een personage met duidelijke mentale problemen. Ik zeg problemen omdat de hele film niets doet om precies uit te leggen wat er met haar aan de hand is. De film doet gewoon zijn uiterste best om je te laten weten dat er iets mis is met haar hoofd.<br />Blijkbaar vonden de filmmakers dat dit hun het recht gaf om de ene na de andere willekeurige, niets met elkaar te maken hebbende scène te produceren met draaiende camerastandpunten en personages die zich van een enigszins solide, echte sfeer naar een wervelende droomwereld begeven waar alles onheil voorspelt.<br />Dit gebeurt ruwweg een uur en vijfendertig minuten lang.<br />Ik zou willen zeggen dat het allemaal culmineert in een matte afloop, maar 'culmineren' is een te sterk woord. Wat er echt gebeurt is dat er een hoop shit gebeurt, dat er een paar mensen rondlopen en dat de film iets onthult wat de makers kennelijk als een briljante onthulling over de hoofd Ik heb een hekel aan films die bepaalde informatie vrijgeven. Wat ik wel een hekel heb, is een film die uiteindelijk meer op een rorschachtest lijkt dan welk intelligent, coherent mediamiddel dan ook.<br />Serieus. Dit is klote. Ik ben ongelooflijk kwaad op mijn geldverspilling, en ik heb maar één dollar uitgegeven aan Redbox.
I've seen some bad movies. I've seen some great movies. This movie is neither. It's barely even a movie.<br /><br />Maybe I should explain what I mean: Most films have a general sense of coherence. By that I mean, scene A points to scene B, scene C explains some aspect of scene A, and in one way or another most of the scenes relate to Theme X. In THIS film, however, the whole thing is all over the place. It's more like an algebra problem with seven unresolved variables.<br /><br />The plot revolves around a character with obvious mental issues. I say issues because the whole film does nothing to explain exactly what is wrong with her. It simply goes to great lengths to let you know something is wrong with her head.<br /><br />Apparently the filmmakers felt this gave them license to produce scene after scene of random, unrelated material with twisting camera angles and the characters moving from a somewhat solid, real atmosphere to a whirling dream world where everything spells disaster.<br /><br />This happens for an hour and thirty-five minutes, roughly.<br /><br />I would say it all culminates in a lackluster ending, but "culminate" is too strong a word. Really what happens is some crap happens, some people walk around, and the film reveals what the creators obviously thought to be some brilliant revelation about the main character. Unfortunately, Hitchcock these people are not.<br /><br />I don't mind films that leave some material open to interpretation. What I do mind is a film that ends up being more like a Rorschach test than any kind of intelligent, coherent item of media. <br /><br />Seriously. This sucks. I'm incredibly angry at my waste of money, and I only spent a dollar at Redbox.