De nieuwe film van Patrick Creadon is verreweg de beste documentaire die ik in jaren heb gezien. Je staat er gewoon versteld van dat iemand een film kan maken over puzzels die zo spannend, intellectueel en hartverwarmend tegelijk kunnen zijn. Je moet ervan lachen, huilen en je haren uit je hoofd trekken, en je krijgt geen tijd om op adem te komen voordat je weer van voren af aan begint. Ik heb niet meer hardop gejuicht bij een film sinds ik als kind dat in de bioscoop mocht doen. Het is zo'n film die je in jezelf uitschreeuwt: 'God, ik wou dat ik zo'n film kon maken.' Deze briljante regisseur heeft ongetwijfeld een enorme toekomst voor zich en wat een manier om te beginnen.
Patrick Creadon's new film is easily the best documentary to come along in years. It simply amazes one that any person could make a film about puzzles that can be so suspenseful, intellectual, and heartwarming all at the same time. It makes you laugh, cry, and pull your hair out, and doesn't give you time to catch your breath before starting this cycle all over again. I haven't cheered out loud at a movie since I was a kid and allowed to do so in a theater. It's one of those movies which you cry to yourself, "God, I wish I could make a movie like this." This brilliant director undoubtedly has a huge future ahead of him and what a way to start.