Dit was het hele eind van de stoelfilm. Ik begon er niet meer naar te kijken, want ik hield alleen van een van de Berringers-films, en dat was die waarin hij een komedie maakte over 'filmcowboys'; ik was de naam vergeten, maar het kwam door al die kleurige overhemden, altijd netjes geschoren, en hij schoot het pistool uit de handen van de bandieten met een revolver van een kilometer afstand. Deze film toonde een andere kant van de man. Natuurlijk is het altijd interessant om Kurtwood Smith te zien, maar ik moet zeggen dat hij voor mij altijd Norm Stoney zal blijven. Die film gaf me het gevoel dat ik deel wilde uitmaken van dat verborgen Cheyenne-kamp, weg van het verkeer, de oorlog, de schietpartijen op de middelbare scholen en de zinloze moorden die in heel Amerika plaatsvonden. Dus was ik iets meer dan een uur 'daar'. Ik had alleen Barbara Hershey niet te pakken! Bedankt.
This was an edge of the chair movie all the way. I started not to watch it because I only liked one of Berringers movies, and that was the one where he made a comedy spoof out "movie cowboys"; forgot the name, but it was all those colored shirts, always clean shaved, and shot the gun out of the outlaws hands with a sixgun from a mile away. This movie showed a different side of the man. Of course,it is always interesting to see Kurtwood Smith but I must say he will always be Norm Stoney to me. That movie made me feel like I wanted to be a part of that hidden Cheyenne camp, away from the traffic, the war, high school shootings, and senseless killings every day all over America. So, for a little over an hour, I was "there". I just didn't get Barbara Hershey!!! Thanks.