David Lynch is een opmerkelijke regisseur en The Elephant Man is een opmerkelijke film. Geïnspireerd door een waargebeurd verhaal in de straten van Londen tijdens het Victoriaanse tijdperk, is de film volledig gebaseerd op het leven van John Merrick (John Hurt), een individu dat door zijn schepper Bytes (Freddie Jones) en anderen vanwege zijn afzichtelijke misvormingen 'The Elephant Man' wordt genoemd. Met deze film grijpt Lynch zijn publiek bij de kladden en rekt het uit tot een nieuwe parallel van een emotioneel geladen film. En wat dit zo ontmoedigend en intrigerend maakt, is het feit dat 'The Elephant Man' een waargebeurd verhaal is, geen enkel deel ervan fictief. Frederick Treves, de man die John een beetje redt van degenen die hem vervolgen omdat hij een freak is, een monster.' Een verhaal van menselijke triomf kan nooit zo opmerkelijk zijn als dat van The Elephant Man. Lynch brengt The Elephant Man naar een nieuw niveau van technische aspiraties met een donkere, bedompte setting die volledig in zwart-wit is opgenomen. Deze film is verbazingwekkend en zou op elke andere manier ongetwijfeld oké zijn. Het zwart-wit voegt iets toe aan het verhaal dat het publiek veel dieper en persoonlijker raakt. Om nog maar te zwijgen van de verbluffende prestaties en de dialogen van alle spelers, en het portret van John 'The Elephant Man' Merrick is een van de beste biografieën op film.' De literair criticus Leslie Fiedler stelt dat freaks zowel bovennatuurlijke angst als natuurlijke sympathie opwekken omdat ze de conventionele grenzen tussen man en vrouw, geslachtloos en geslachtloos, dier en mens, groot en klein, ik en ander uitdagen. 'In deze zeer interessante en ontroerende film worden we uitgedaagd om onze waarden met betrekking tot zeer bijzondere mensen te verhelderen.' Maar in één krachtige scène van spanning en nieuwsgierigheid schreeuwt John Merrick het uit: 'Ik ben geen dier! Ik ben een mens! Ik ben een mens!' Deze specifieke scène, geloof ik, is ongelooflijk en past in het hele brandpunt van de film, de menselijke waardigheid en emotie. David Lynch staat bekend om zijn nogal verwrongen films, en toch is The Elephant Man helemaal niet zo verwrongen. Ook al ziet zijn publiek John Merrick vanwege zijn medische toestand niet als een doorsnee mens, het verhaal wordt gekoesterd omdat het op het witte doek wordt gebracht. Vergeleken met zijn andere films, zoals Blue Velvet en Eraserhead, is The Elephant Man surrealistischer in termen van waar Lynch voor ging. Lynch speelt zijn versie van The Elephant Man schitterend, en veel mensen zijn het er net zo over eens als de critici. Ik kan The Elephant Man gemakkelijk met vier sterren belonen, want David Lynch verdient niet minder. The Elephant Man is een klassieker, een aangrijpende en vernietigende film over John Merricks zoektocht naar een waardig en normaal leven. Ik zou deze film zeker aanbevelen aan degenen die op zoek zijn naar een prachtig verhaal over de verovering van een man op een geregeld leven. Dr. Treves' verslag van Johns leven toont hem niet alleen met respect en normaliteit, maar brengt hem ook tot een opbeurende scène waarin John zegt: 'Mijn leven is vol omdat ik weet dat ik geliefd ben.' Met zo'n inspirerend en waarachtig verhaal maakt David Lynch een film die door velen, zo niet door iedereen, geliefd zou moeten zijn.
David Lynch is a remarkable director and The Elephant Man is a remarkable film. Inspired by a true story in the streets of London during the Victorian Age, the film is based entirely around the life of John Merrick (John Hurt), an individual dubbed by his `owner' Bytes (Freddie Jones) and others as 'The Elephant Man' because of his hideous deformities. With this film, Lynch grasps his audience and stretches them to a new parallel of an emotionally capturing film. And what makes this so daunting and so intriguing is the fact that 'The Elephant Man' is a true story, no part of it is fictional. Anthony Hopkins plays Dr. Frederick Treves, the man who somewhat saves John from those who persecute him for being a freak, being a `monster.' A story of human triumph could never be so remarkable as that of The Elephant Man. Lynch takes The Elephant Man to a new level of technical aspiration with a dark, dank setting shot completely in black and white. This film is amazing and would undoubtedly be just okay any other way. The black and white adds to the story in a way that touches the audience much deeper and much more personal. Not to mention stunning performances and dialogue by all cast, `David Lynch's portrait of John 'The Elephant Man' Merrick stands as one of the best biographies on film.' Literary critic Leslie Fiedler maintains that freaks stir `both supernatural terror and natural sympathies' because they `challenge conventional boundaries between male and female, sexed and sexless, animal and human, large and small, self and other.' In this very interesting and moving film, we are challenged to clarify our values in regard to `very special people.' However, in one powerful scene of tension and curiosity, John Merrick screams out, `I am not an animal! I am a human being! I.am.a man!' This particular sequence, I believe, is incredible and it ties in with the whole focus of the film itself, human dignity and emotion. David Lynch is known for some pretty twisted films, and yet, The Elephant Man is not that twisted at all. Even though his audience views John Merrick as not the average person because of his medical condition, the story is cherished because of how it is put onto the big screen. Compared to his other films such as Blue Velvet and Eraserhead, The Elephant Man is more surreal in terms of what Lynch was going for. Lynch does a magnificent job in portraying his version of The Elephant Man, and many people along with critics alike agree. I can easily rate The Elephant Man with four stars because David Lynch deserves no less. The Elephant Man is a classic, a striking and devastating film depicting the account of John Merrick's search for a dignified and normal life. I would definitely recommend this film to those in search of a wonderful story about one man's conquest to a regular life. Dr. Treves' account with John not only presents him with respect and normalcy, but also takes him as far as an uplifting scene where upon John states `my life is full because I know I am loved.' With such an inspirational and true story, David Lynch puts on a film that should be loved by many, if not all.