Deze film heeft veel onverdiende aandacht gekregen in de viersterrenrecensie van Roger Ebert, en hij is gewoon afschuwelijk. Ik heb een paar van Tobacks andere werk mooi gevonden, vooral 'Fingers', maar deze film voelt als een echt saaie thuisfilm op de automatische piloot. Hij gaat zogenaamd over de nietsontziende avonturen van dit verwende rijke meisje (Neve Campbell) en haar nietsnut van een vriend (Fred Weller) en, uiteindelijk, hun plan om een rijke Italiaanse graaf (Dominic Chianese) te verleiden met een smak geld. Maar het duurt even voor je bij de plot komt, en tot die tijd kronkelt de film alleen maar op een cinematografische manier die de indruk wekt dat Toback het kan gebruiken als excuus voor het feit dat de film niets voorstelt. Het is alsof hij zegt: ' Nou ja, wat we ook geschoten hebben, we hebben geschoten. Ik kan niet verantwoordelijk worden gehouden voor de willekeur van de gebeurtenissen.'<br />De film gaat van Neve Campbell die op straat iemand ontmoet naar iemand anders in wat volgens Toback vast en zeker 'karakterontwikkeling' is, maar het wordt op zo'n manier gedaan dat het allemaal onecht klinkt. Het is geënsceneerd zonder dat het geënsceneerd is. Met andere woorden, het is geënsceneerd. Als Neves professor (gespeeld door Toback) aan de universiteit uitlegt wat hij denkt dat er met Neve en haar hoofdspelletjes aan de hand is, kun je op de achtergrond bijna de radertjes horen knarsen. Het zou wel eens de meest mechanische, met reclame gevulde scène uit de geschiedenis kunnen zijn.<br />Ook Tobacks gebruik van beroemdheid is merkwaardig. De cameo van Mike Tyson is best grappig; hij geeft de film zelfs een kortstondige vonk. Maar als Toback Neve een actrice als Lori Singer op straat laat herkennen alsof ze Jane Fonda is, vraag ik me af in welke wereld hij leeft. Dit hele 'exposé'-gedeelte voelt aan als opvulling, alsof Toback niet genoeg legitiem materiaal had om rond te strooien. En dan, als de actie in de laatste twintig minuten overgaat in het 'plan', is het goed <0xE2><0x80><0x93> het is het beste deel van de film. Maar het effect is een beetje schokkend. Toback verandert van een luie, treuzelende sfeer in een scène die strakker is gescript dan Abbott & Costello's Who's on First, en het werkt gewoon niet. De rest is als een warming-up, alsof je op de plaats loopt om de bloedsomloop op gang te brengen. En ik wil niet klinken als een oude preutse trut (wat ik verre van ben), maar de naaktscène is absoluut goedkoop; Neve Campbell wordt gewoon uitgebuit. Het heeft niets te maken met haar karakter of wat dan ook; het is volkomen onnodig. Maar ik neem aan dat alles goed gaat als je geen materiaal hebt. Minus credits, dit ding kost nauwelijks meer dan een uur en vijftien minuten. Het lijkt nauwelijks de moeite waard om gemaakt te worden.
This movie got a lot of undeserved juice from Roger Ebert's four-star review, and it's just awful. I've liked some of Toback's other work, particularly "Fingers", but this thing feels like a really boring home movie on autopilot. It's purportedly about the non-adventures of this bratty little rich girl (Neve Campbell) and her no-account boyfriend (Fred Weller) and, ultimately, their scheme to seduce a rich Italian count (Dominic Chianese) out of some major money. But it takes some time to get to this plot point, and up till then, the movie just meanders in a cinema-verite sort of way that makes it seem like Toback can use it as an excuse for the picture being a dud. It's like he's saying, "Well, whatever we shot, we shot. I can't be held responsible for the randomness of events." <br /><br />The movie goes from Neve Campbell meeting one person on the street to another in what I'm sure Toback would insist was "character development", but it's done in such a way that it all rings false. It's scripted without being scripted. In another words, it's contrived. When Neve's college professor (played by Toback) explains what he thinks is going on with Neve and her head games, you can almost hear the gears locking in the background. It might be the most mechanical ad-libbed sequence in history. <br /><br />Toback's use of celebrity here is also peculiar. The Mike Tyson cameo is pretty funny; he actually gives the movie a momentary spark. But when Toback has Neve recognizing a bit actress like Lori Singer on the street like she's Jane Fonda, I wonder what world he's living in. This whole "expository" part feels like padding, like Toback didn't have enough legit material to go around. Then, when the action shifts to the "scheme" in the final twenty minutes, it's good - it's the best part of the film. But the effect is a little jarring. Toback goes from a lazy, dawdling atmosphere to a sequence that's scripted tighter than Abbott & Costello's Who's on First, and it just doesn't work. The two forms don't really mesh, and you get the feeling Toback only had twenty good minutes in him to begin with - the rest is like a warm-up, like running in place to get the circulation going. And I hate to sound like an old prude (which I'm far from being), but the nude shower scene is an absolute cheap shot; Neve Campbell is just being exploited here. It has nothing to do with her character or anything else; it's completely gratuitous. But I guess anything goes when you have no material. Minus credits, this thing is barely over an hour and fifteen minutes. It hardly seems worth being made.